РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 525/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 21 май 2013 година
относно механизъм за мониторинг и докладване на емисиите на парникови газове и за докладване на друга информация, свързана с изменението на климата, на национално равнище и на равнището на Съюза и отмяна на Решение № 280/2004/ЕО
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 192, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
С Решение № 280/2004/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 11 февруари 2004 г. относно механизма за мониторинг на емисиите на парникови газове в Общността и прилагане на Протокола от Киото (4) беше създадена рамка за мониторинг на антропогенните емисии на парникови газове по източници и поглъщанията на парникови газове по поглътители, за оценка на напредъка по отношение на спазването на ангажиментите, свързани с тези емисии, и за изпълнение на изискванията за мониторинг и докладване съгласно Рамковата конвенция на Организацията на обединените нации по изменение на климата (РКООНИК) (5) и Протокола от Киото (6) в Съюза. За да се вземат предвид най-новите и бъдещите насоки на развитие в международен план, свързани с РКООНИК и Протокола от Киото, и за да се изпълнят новите изисквания за мониторинг и докладване, предвидени в правото на Съюза, решение № 280/2004/ЕО следва да бъде заменено.
(2)
Решение № 280/2004/ЕО следва да бъде заменено с регламент предвид по-големия обхват на правото на Съюза, включването на допълнителни категории лица, до които се отнасят задълженията, по-комплексното и в голяма степен техническо естество на въведените разпоредби, нарасналата нужда от уеднаквени правила, приложими в целия Съюз, както и с цел да се улесни прилагането.
(3)
Крайната цел на РКООНИК е стабилизирането на концентрациите на парникови газове в атмосферата на ниво, което би предотвратило опасна антропогенна намеса в климатичната система. За постигането на тази цел общото повишение на световната средногодишна температура на повърхността не трябва да надхвърля прединдустриалните равнища с повече от 2 °C.
(4)
Съществува необходимост от задълбочен мониторинг и докладване и от редовна оценка на емисиите на парникови газове в Съюза и държавите членки, както и на усилията на Съюза и държавите членки за противодействие на изменението на климата.
(5)
Решение 1/CP.15 на Конференцията на страните по РКООНИК („Решение 1/CP.15“) и Решение 1/CP.16 на Конференцията на страните по РКООНИК („Решение 1/CP.16“) допринесоха значително за напредъка към преодоляването на свързаните с изменението на климата предизвикателства по балансиран начин. С тези решения се въведоха нови изисквания за мониторинг и докладване, приложими към осъществяването на амбициозните намаления на емисиите, за които Съюзът и неговите държави членки са поели ангажимент, и се предостави помощ на развиващите се страни. В тези решения беше отчетено също, че е важно адаптирането към изменението на климата да се разглежда в същия приоритетен ред, както смекчаването на последиците от него. В Решение 1/СР.16 също се изисква развитите страни да разработят стратегии или планове за развитие с ниски нива на въглеродни емисии. Очаква се тези стратегии или планове да допринесат за изграждането на общество с ниски нива на въглеродни емисии и да осигурят траен висок растеж и устойчиво развитие, както и икономически ефективно преминаване към изпълнението на дългосрочната цел за климата с надлежно отчитане на междинните етапи. Настоящият регламент следва да улесни изпълнението на тези изисквания за мониторинг и докладване.
(6)
Наборът от правни актове на Съюза, приет през 2009 г., наричан „пакет относно климата и енергетиката“, и по-специално Решение № 406/2009/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 април 2009 г. относно усилията на държавите членки за намаляване на техните емисии на парникови газове, необходими за изпълнение на ангажиментите на Общността за намаляване на емисиите на парникови газове до 2020 г. (7) и Директива 2009/29/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 април 2009 г. за изменение на Директива 2003/87/ЕО с оглед подобряване и разширяване на схемата за търговия с квоти за емисии на парникови газове на Общността (8), отбелязва още един твърд ангажимент от страна на Съюза и държавите членки значително да намалят своите емисии на парникови газове. Системата на Съюза за мониторинг и докладване на емисиите следва също да бъде актуализирана в светлината на новите изисквания съгласно посочените два законодателни акта.
(7)
РКООНИК задължава Съюза и неговите държави членки да разработват, периодично да осъвременяват, да публикуват и да предоставят на Конференцията на страните национални инвентаризации на антропогенните емисии по източници и поглъщането от поглътители за всички парникови газове, неконтролирани от Монреалския протокол от 1987 г. за веществата, които нарушават озоновия слой, към Виенската конвенция за защита на озоновия слой (9) („Монреалски протокол“), като използват сравними методологии, договорени от Конференцията на страните.
(8)
В член 5, параграф 1 от Протокола от Киото се изисква от Съюза и от държавите членки да създадат и поддържат национална система за оценка на антропогенните емисии по източници и поглъщанията по поглътители за всички парникови газове, неконтролирани от Монреалския протокол, за да се гарантира изпълнението на другите разпоредби на Протокола от Киото. При спазването на това изискване Съюзът и държавите членки следва да прилагат ръководните принципи за националните системи, които се съдържат в приложението към Решение 19/CMP.1 на Конференцията на страните по РКООНИК, служеща като среща на страните по Протокола от Киото („Решение 19/СМР.1“). Освен това в Решение 1/СР.16 също се изисква въвеждането на национални мерки за оценка на антропогенните емисии по източници и поглъщанията по поглътители за всички парникови газове, неконтролирани от Монреалския протокол. Настоящият регламент следва да даде възможност тези две изисквания да бъдат изпълнени.
(9)
Кипър и Малта са включени в приложение I към РКООНИК съгласно Решение 10/CP.17 на Конференцията на страните по РКООНИК, което поражда действие от 9 януари 2013 г., и съответно Решение 3/CP.15 на Конференцията на страните по РКООНИК, което поражда действие от 26 октомври 2010 г.
(10)
Опитът при изпълнението на Решение № 280/2004/ЕО показа, че е необходимо да се увеличат взаимодействието и съгласуваността с докладването по други правни инструменти, по-специално с Директива 2003/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 октомври 2003 г. за установяване на схема за търговия с квоти за емисии на парникови газове в рамките на Общността (10), с Регламент (ЕО) № 166/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 18 януари 2006 г. за създаване на Европейски регистър за изпускането и преноса на замърсители (11), с Директива 2001/81/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 октомври 2001 г. относно националните тавани за емисии на някои атмосферни замърсители (12), с Регламент (ЕО) № 842/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 17 май 2006 г. относно някои флуорирани парникови газове (13) и с Регламент (ЕО) № 1099/2008 на Европейския парламент и на Съвета от 22 октомври 2008 г. относно статистиката за енергийния сектор (14). Макар рационализирането на изискванията за докладване да налага изменението на отделни правни инструменти, използването на съгласувани данни за докладване на емисиите на парникови газове е от решаващо значение, за да се осигури качеството на докладването на емисиите.
(11)
В четвъртия доклад за оценка на Междуправителствения комитет по изменение на климата (МКИК) беше установено, че потенциалът за глобално затопляне (ПГЗ) на азотния трифлуорид (NF3) е около 17 000 пъти по-голям от този на въглеродния диоксид (CO2). NF3 все по-често се използва в електрониката като заместител на перфлуорвъглеродите (PFC) и серния хексафлуорид (SF6). В съответствие с член 191, параграф 2 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) политиката на Съюза в областта на околната среда трябва да се основава на принципа на предпазните мерки. Този принцип изисква мониторинг на NF3, за да се оценят нивата на емисиите в Съюза и, ако е необходимо, да се определят действия за смекчаване на последиците.
(12)
Данните, които понастоящем се докладват от националните инвентаризации на парниковите газове, в националните регистри и в регистрите на Съюза, не са достатъчни, за да се определят на равнище държави членки емисиите на CO2 от гражданското въздухоплаване в национален мащаб, които не попадат в обхвата на Директива 2003/87/ЕО. При приемането на задължения за докладване Съюзът следва да не налага на държавите членки и на малките и средните предприятия (МСП) тежест, която не е пропорционална на преследваните цели. Емисиите на CO2 от полети, които не са обхванати от Директива 2003/87/ЕО, представляват само малка част от общите емисии на парникови газове и създаването на система за докладване на тези емисии би представлявало неоправдана тежест, като се имат предвид съществуващите изисквания за сектора в по-широк смисъл съгласно Директива 2003/87/ЕО. Ето защо емисиите на CO2 от категорията източник „1.А.3.А. гражданско въздухоплаване“ съгласно МКИК следва да се разглеждат като равни на нула за целите на член 3 и член 7, параграф 1 от Решение № 406/2009/ЕО.
(13)
За да се осигури ефективността на системата за мониторинг и докладване на емисиите на парникови газове, е необходимо да се избягва всякакво допълнително добавяне на финансова и административна тежест към тежестта, която държавите членки вече носят.
(14)
Докато емисиите и поглъщанията на парникови газове, свързани със земеползването, промените в земеползването и горското стопанство (ЗПЗГС), се отчитат за изпълнението на целта на Съюза за намаляване на емисиите съгласно Протокола от Киото, те не са част от целта за намаление с 20 % до 2020 г. съгласно пакета относно климата и енергетиката. Съгласно член 9 от Решение № 406/2009/ЕО от Комисията се изисква да извърши оценка на реда и условията за включване на емисиите и поглъщанията от дейности, свързани със ЗПЗГС, в ангажимента на Съюза за намаляване на емисиите на парникови газове, като гарантира постоянство и екологична насоченост на приноса от земеползването, от промените в земеползването и от горското стопанство и осигури точен мониторинг и отчитане на съответните емисии и поглъщания. От Комисията се изисква също да направи законодателно предложение по целесъобразност с цел то да влезе в сила от 2013 г. На 12 март 2012 г. Комисията представи на Европейския парламент и на Съвета предложение като първа стъпка към включването на сектора ЗПЗГС в ангажимента на Съюза за намаляване на емисиите, което доведе до приемането на Решение № 529/2013/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 21 май 2013 г. относно правила за отчитане на емисиите и поглъщанията на парникови газове, дължащи се на дейности във връзка със земеползването, промените в земеползването и горското стопанство и относно информация за действията, свързани с тези дейности (15).
(15)
Съюзът и държавите членки следва да се стремят да представят възможно най-актуална информация за своите емисии на парникови газове, по-специално в рамките на стратегията „Европа 2020“ и в определения за нея график. Настоящият регламент следва да дава възможност за изготвянето на такива оценки във възможно най-кратки срокове чрез използването на статистическа и друга информация, напр., доколкото е уместно, данни, получени с космически средства и предоставяни от програмата „Глобален мониторинг на околната среда и сигурността“ и от други сателитни системи.
(16)
Тъй като Комисията обяви, че възнамерява да предложи нови изисквания за мониторинг и докладване на емисиите от морския транспорт, в т.ч. необходимите изменения на настоящия регламент, настоящият регламент следва да не предопределя подобно предложение и поради това засега в него следва да не бъдат включвани разпоредби относно мониторинга и докладването на емисиите от морския транспорт.
(17)
Опитът при изпълнението на Решение № 280/2004/ЕО показа, че е необходимо да се подобрят прозрачността, точността, съгласуваността, пълнотата и сравнимостта на докладваната информация относно политиките, мерките и прогнозите. В Решение № 406/2009/ЕО от държавите членки се изисква да докладват прогнозирания напредък по отношение на изпълнението на техните задължения по това решение, включително информация относно националните политики и мерки, и национални прогнози. В стратегията „Европа 2020“ е изложена програма за интегрирана икономическа политика, в която от Съюза и държавите членки се изисква да положат допълнителни усилия за своевременно докладване относно политиките и мерките в областта на изменението на климата и относно предвиденото им въздействие върху емисиите. Създаването на системи на равнището на Съюза и на държавите членки, придружено от по-добри указания във връзка с докладването, следва значително да допринесе за постигането на тези цели. За да гарантира, че Съюзът изпълнява своите международни и вътрешни изисквания за докладване на прогнозите за парниковите газове, и да оцени напредъка му в изпълнението на неговите международни и вътрешни ангажименти и задължения, Комисията следва да може също така да изготвя и използва прогнозни оценки за парниковите газове.
(18)
Необходима е по-добра информация от държавите членки, за да се проследят напредъкът и действията им за адаптиране към изменението на климата. Тази информация е необходима, за да се разработи всеобхватна стратегия на Съюза за адаптация в съответствие с Бялата книга от 1 април 2009 г., озаглавена „Адаптиране спрямо изменението на климата - към европейска рамка за действие“. Докладването на информация относно адаптирането ще позволи на държавите членки да обменят добри практики и да преценяват своите потребности и равнището си на подготвеност за противодействие на изменението на климата.
(19)
Съгласно Решение 1/СР.15 Съюзът и държавите членки поеха ангажимент да предоставят съществено финансиране в подкрепа на действия за адаптиране и смекчаване на изменението на климата в развиващите се страни. В съответствие с точка 40 от Решение 1/СР.16 всяка развита страна, участваща в РКООНИК, трябва да подобри докладването относно финансовата и технологичната помощ и помощта за изграждане на капацитет, която предоставя на развиващите се страни, участващи в конвенцията. По-доброто докладване е от съществено значение, за да бъдат признати усилията, които Съюзът и държавите членки полагат в изпълнение на ангажиментите си. С Решение 1/СР.16 беше създаден и нов „технологичен механизъм“ за подобряване на международния трансфер на технологии. Настоящият регламент следва да осигури докладването на актуална информация за дейностите за трансфер на технологии към развиващите се страни въз основа на най-добрите налични данни.
(20)
С Директива 2008/101/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (16) беше изменена Директива 2003/87/ЕО като авиационните дейности бяха включени в схемата за търговия с квоти за емисии на парникови газове в Съюза. Директива 2003/87/ЕО съдържа разпоредби относно използването на приходите от търгове, докладването относно използването на приходите от търгове от държавите членки и действията, предприети съгласно член 3г от същата директива. В резултат на измененията, внесени с Директива 2009/29/ЕО, Директива 2003/87/ЕО понастоящем съдържа и разпоредби относно използването на приходите от търгове и постановява, че поне 50 % от тези приходи следва да се използват за целите на една или повече от дейностите, посочени в член 10, параграф 3 от Директива 2003/87/ЕО. Прозрачността при използването на приходите от търгове на квоти съгласно Директива 2003/87/ЕО е от ключова важност в подкрепа на ангажиментите на Съюза.
(21)
РКООНИК задължава Съюза и неговите държави членки да съставят, редовно да актуализират, да публикуват и да докладват на Конференцията на страните национални съобщения и двугодишни доклади, като използват насоките, методиките и форматите, договорени от Конференцията на страните. В Решение 1/СР.16 се настоява за по-добро докладване относно целите, свързани със смекчаването на изменението на климата, и относно финансовата и технологичната помощ и помощта за изграждане на капацитет, която се предоставя на развиващите се страни, участващи в конвенцията.
(22)
С Решение № 406/2009/ЕО сегашният годишен цикъл на докладване беше заменен с годишен цикъл от ангажименти, при което се изисква цялостен преглед на данните от инвентаризациите на парниковите газове в държавите членки в по-кратък срок от прегледа на данните от инвентаризациите съгласно РКООНИК, за да се даде възможност за гъвкавост и за прилагане на коригиращи мерки в края на съответната година, когато е необходимо. За да се гарантира, че оценката на спазването на Решение № 406/2009/ЕО се извършва по надежден, съгласуван, прозрачен и навременен начин, е необходимо да се установи на равнището на Съюза процедура за преглед на данните от инвентаризациите на парникови газове, представени от държавите членки.
(23)
В рамките на процеса по РКООНИК понастоящем се обсъждат няколко технически елемента, свързани с докладването на емисиите на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители, като ПГЗ, обхватът на докладваните парникови газове и методическите ръководства от МКИК, които да се използват при подготовката на националните инвентаризации на парниковите газове. Преразглеждането на тези методически елементи в контекста на процеса по РКООНИК и последващите преизчисления на времевите серии от емисии на парникови газове могат да променят равнището и тенденциите на емисиите на парниковите газове. Комисията следва да следи подобни насоки на развитие на международно равнище и, когато е необходимо, да предложи преразглеждане на настоящия регламент, за да се гарантира съгласуваността с методиките, използвани в контекста на процеса по РКООНИК.
(24)
Съгласно настоящите ръководства за докладване на парниковите газове по линия на РКООНИК изчислението и докладването на емисиите от метан се основават на ПГЗ в стогодишна перспектива. Предвид високия потенциал за глобално затопляне и относително краткия живот на метана в атмосферата, Комисията следва да анализира ефекта от приемането на двадесетгодишна перспектива за метана по отношение на политиките и мерките.
(25)
Като се вземе под внимание Резолюцията на Европейския парламент от 14 септември 2011 г. относно всеобхватен подход към антропогенните емисии на газове, различни от CO2, които оказват въздействие върху климата, и след като бъде постигнато споразумение в рамките на РКООНИК за използване на утвърдените и публикувани ръководства на МКИК за мониторинг и докладване на емисиите от сажди, Комисията следва да анализира последиците по отношение на политиките и мерките и, ако е уместно, да измени приложение I към настоящия регламент.
(26)
Емисиите на парникови газове, докладвани във времевите серии, следва да се изчисляват, като се използват едни и същи методи. Данните за обуславящите емисиите дейности и емисионните фактори следва да се получават и използват по съгласуван начин, като се гарантира, че изменения на тенденциите в емисиите не са в резултат на промени в методите за изчисление или в допусканията. Преизчисления на емисиите на парникови газове следва да се извършват съгласно утвърдени ръководства и да се използват за подобряване на съгласуваността, точността и пълнотата на докладваните времеви серии, както и прилагането на по-подробни методи. Когато се променя методиката или начинът, по който се събират данните за обуславящите емисиите дейности и емисионните фактори, държавите членки следва да преизчислят данните от инвентаризацията за докладваните времеви серии и да преценят необходимостта от преизчисления, като изхождат от съображенията, посочени в утвърдените ръководства, по-специално за ключовите категории. С настоящия регламент следва да се установи дали и при какви условия резултатите от тези преизчисления следва да се вземат предвид при определянето на годишно разпределените количества емисии.
(27)
Въздухоплаването оказва въздействие върху климата в световен мащаб в резултат на изпускането на CO2, както и на други емисии, в т.ч. емисиите на азотни оксиди и механизми като увеличаването на перестите облаци. С оглед на бързо развиващото се разбиране на науката за това въздействие, в контекста на настоящия регламент следва редовно да се извършва актуална оценка на въздействието на въздухоплаването върху климата в световен мащаб, несвързано с емисиите на CO2. Моделирането, което се използва в това отношение, следва да бъде приведено в съответствие с научния прогрес. Въз основа на своите оценки на това въздействие Комисията би могла да разгледа съответни варианти на мерки за противодействие.
(28)
Европейската агенция за околната среда има за цел да подпомага устойчивото развитие и постигането на значително и измеримо подобрение на състоянието на околната среда в Европа, като предоставя своевременна, целенасочена, подходяща и надеждна информация на лицата, определящи политиките, на публичните институции и на обществеността. Европейската агенция за околната среда следва да съдейства на Комисията, по целесъобразност, при дейности по мониторинга и докладването, особено в контекста на системата на Съюза за инвентаризация и системата му за политики и мерки, и прогнози, при осъществяването на годишен експертен преглед на инвентаризациите на държавите членки, при оценката на напредъка в изпълнението на ангажиментите на Съюза за намаляване на емисиите, при поддържането на Европейската платформа за адаптиране към изменението на климата относно въздействията, уязвимостта и адаптирането към изменението на климата, както и при предоставянето на обществеността на достоверна информация относно климата.
(29)
Всички изисквания за предоставяне на информация и данни съгласно настоящия регламент следва да се подчиняват на правилата на Съюза за защита на данните и търговската тайна.
(30)
Събраните по силата на настоящия регламент информация и данни може да допринесат и за определянето и оценката на бъдещата политика на Съюза по отношение на изменението на климата.
(31)
За да осигури съгласуваност, Комисията следва да наблюдава изпълнението на изискванията за мониторинг и докладване съгласно настоящия регламент и бъдещите насоки на развитие във връзка с РКООНИК и Протокола от Киото. Във връзка с това Комисията следва да представи по целесъобразност на Европейския парламент и на Съвета законодателно предложение.
(32)
За да се гарантират еднакви условия за изпълнението на член член 5, параграф 4, член 7, параграфи 7 и 8, член 8, параграф 2, член 12, параграф 3, член 17, параграф 4 и член 19, параграфи 5 и 6 от настоящия регламент, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия. С изключение на член 19, параграф 6, тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (17).
(33)
С цел да бъдат установени хармонизирани изисквания за докладване с оглед мониторинг на емисиите на парникови газове и за друга информация, свързана с политиката в областта на изменението на климата, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от ДФЕС във връзка с изменение на приложение I и приложение III към настоящия регламент в съответствие с взетите решения в рамките на РКООНИК и Протокола от Киото, във връзка с промените в потенциала за глобално затопляне на различните газове и международно утвърдените ръководства за инвентаризациите, във връзка с установяване на съществени изисквания по отношение на системата на Съюза за инвентаризация и във връзка със създаването на регистъра на Съюза. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(34)
Тъй като целите на настоящия регламент, а именно създаване на механизъм за мониторинг и докладване на емисиите на парникови газове и за докладване на друга информация, свързана с изменението на климата, на национално равнище и на равнището на Съюза, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки и следователно, поради обхвата и последиците на предлаганото действие, могат да бъдат постигнати по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тези цели,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА 1
ПРЕДМЕТ, ОБХВАТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Предмет
С настоящия регламент се установява механизъм за:
а)
осигуряване на своевременно, прозрачно, точно, съгласувано, съпоставимо и пълно докладване от страна на Съюза и неговите държави членки до секретариата на РКООНИК;
б)
докладване и проверка на информацията, свързана със задълженията на Съюза и неговите държави членки съгласно РКООНИК, Протокола от Киото и приетите в съответствие с тях решения, и оценка на напредъка при изпълнението на тези задължения;
в)
мониторинг и докладване на всички антропогенни емисии по източници и поглъщания по поглътители за парниковите газове, неконтролирани от Монреалския протокол за веществата, които нарушават озоновия слой, в държавите членки;
г)
мониторинг, докладване, преглед и проверка на емисиите на парникови газове и на друга информация съгласно член 6 от Решение № 406/2009/ЕО;
д)
докладване на използването на приходите от търговете на квоти по член 3г, параграфи 1 или 2 или член 10, параграф 1 от Директива 2003/87/ЕО в съответствие с член 3г, параграф 4 и член 10, параграф 3 от същата директива;
е)
мониторинг и докладване на действията на държавите членки за адаптиране по икономически ефективен начин към неизбежните последствия от изменението на климата;
ж)
оценка на напредъка на държавите членки при изпълнението на техните задължения съгласно Решение № 406/2009/ЕО.
Член 2
Обхват
Настоящият регламент се прилага за:
а)
докладването относно стратегиите за развитие с ниски нива на въглеродни емисии на Съюза и на неговите държави членки и относно техните актуализации в съответствие с Решение 1/СР.16;
б)
емисиите на парникови газове, изброени в приложение I към настоящия регламент по сектори и източници, и поглъщанията по поглътители, обхванати от националните инвентаризации на парниковите газове съгласно член 4, параграф 1, буква а) от РКООНИК и изпуснати в атмосферата на територията на държавите членки;
в)
емисиите на парникови газове, попадащи в обхвата на член 2, параграф 1 от Решение № 406/2009/ЕО;
г)
въздействието върху климата поради емисии от гражданското въздухоплаване, несвързани с емисии на CO2;
д)
прогнозите на Съюза и неговите държави членки за антропогенните емисии по източници и поглъщанията по поглътители за парниковите газове, неконтролирани от Монреалския протокол, и свързаните с това политики и мерки на държавите членки;
е)
обобщената финансова и технологична помощ за развиващите се страни в съответствие с изискванията по РКООНИК;
ж)
използването на приходите от търговете на квоти по член 3г, параграфи 1 и 2 и член 10, параграф 1 от Директива 2003/87/ЕО;
з)
действията на държавите членки за адаптиране към изменението на климата.
Член 3
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1)
„потенциал за глобално затопляне“ или „ПГЗ“ на даден газ означава общият принос към глобалното затопляне в резултат на отделянето на една единица от този газ в съотношение към една единица от референтния газ - CO2, за която е определена стойност 1;
(2)
„национална система за инвентаризация“ означава система от институционални, правни и процедурни договорености, установени в дадена държава членка, за оценка на антропогенните емисии по източници и поглъщанията по поглътители за парниковите газове, неконтролирани от Монреалския протокол, и за докладване и архивиране на информацията от инвентаризацията в съответствие с Решение 19/СМР.1 или други приложими решения на органите на РКООНИК или на Протокола от Киото;
3)
„компетентни органи по инвентаризацията“ означава органи, на които е поверена задачата да съберат данните от инвентаризацията на парниковите газове съгласно дадена национална система за инвентаризация;
4)
„осигуряване на качеството“ означава планова система от процедури за преглед, с оглед осигуряване на изпълнението на целите по отношение на качеството на данните и докладването на възможно най-добрите оценки и информация, за да се подобри ефективността на програмата за контрол на качеството и да се окаже съдействие на държавите членки;
5)
„контрол на качеството“ означава система от рутинни технически дейности за измерване и контрол на качеството на събираните информация и оценки с цел осигуряване на целостта, точността и пълнотата на данните, установяване и отстраняване на грешки и пропуски, документиране и архивиране на данните и другите използвани материали и водене на отчет за всички дейности по осигуряване на качеството;
6)
„показател“ означава количествен или качествен фактор или променлива величина, които допринасят за по-добро разбиране на напредъка в осъществяването на политиките и мерките, както и на тенденциите, свързани с емисиите на парникови газове;
7)
„предписана емисионна единица“ или „ПЕЕ“ означава единица, отпусната съгласно съответните разпоредби от приложението към Решение 13/СМР.1 на Конференцията на страните по РКООНИК, служеща като среща на страните по Протокола от Киото („Решение 13/СМР.1“) или от съответните решения на органите на РКООНИК или на Протокола от Киото;
8)
„единица погълнати емисии“ или „ЕПЕ“ означава единица, отпусната съгласно съответните разпоредби от приложението към Решение 13/СМР.1 или други приложими решения на органите на РКООНИК или на Протокола от Киото;
9)
„единица редуцирани емисии“ или „ЕРЕ“ означава единица, отпусната съгласно съответните разпоредби от приложението към Решение 13/СМР.1 или други приложимите решения на органите на РКООНИК или на Протокола от Киото;
10)
„сертифицирана единица редуцирани емисии“ или „СЕРЕ“ означава единица, отпусната съгласно член 12 от Протокола от Киото и свързаните с него изисквания, както и съгласно съответните разпоредби от приложението към Решение 13/СМР.1 или други приложими решения на органите на РКООНИК или на Протокола от Киото;
11)
„временна сертифицирана единица редуцирани емисии“ или „вСЕРЕ“ означава единица, отпусната съгласно член 12 от Протокола от Киото и свързаните с него изисквания, както и съгласно съответните разпоредби от приложението към Решение 13/СМР.1 или други приложими решения на органите на РКООНИК или на Протокола от Киото, т.е. кредити за поглъщания на емисии, които са удостоверени за проект с дейност залесяване или повторно залесяване в рамките на механизма за чисто развитие и които предстои да бъдат заменени след изтичане на втория период на поети задължения;
12)
„дългосрочна сертифицирана единица редуцирани емисии“ или „дСЕРЕ“ означава единица, отпусната съгласно член 12 от Протокола от Киото и свързаните с него изисквания, както и съгласно съответните разпоредби от приложението към Решение 13/СМР.1 или други приложими решения на органите на РКООНИК или на Протокола от Киото, т.е. кредити за дългосрочни поглъщания на емисии, които са удостоверени за проект с дейност залесяване или повторно залесяване в рамките на механизма за чисто развитие и които предстои да бъдат заменени след изтичане на периода за кредитиране на проекта или в случай на обръщане на тенденциите във връзка със съхранението или при непредставяне на доклад за сертифициране;
13)
„национален регистър“ означава регистър под формата на стандартизирана електронна база данни, която включва данни за отпускането, притежаването, прехвърлянето, придобиването, анулирането, изтеглянето, пренасянето, замяната или промяната на срока на валидност, в зависимост от случая, на ПЕЕ, ЕПЕ, ЕРЕ, СЕРЕ, вСЕРЕ, и дСЕРЕ;
14)
„политики и мерки“ означава всички инструменти, чиято цел е изпълнението на задълженията по член 4, параграф 2, букви а) и б) от РКООНИК, сред които може да се включват тези, които нямат за основна цел ограничаването и намаляването на емисиите на парникови газове;
15)
„система за политики и мерки, и прогнози“ означава система от институционални, правни и процедурни договорености, установени за докладване относно политиките и мерките, и прогнозите за антропогенните емисии по източници и поглъщанията по поглътители на парниковите газове, неконтролирани от Монреалския протокол, както се изисква в член 12 от настоящия регламент;
16)
„предварителна оценка на политиките и мерките“ означава оценка на предвиденото въздействие на дадена политика или мярка;
17)
„последваща оценка на политиките и мерките“ означава оценка на постигнатото въздействие от дадена политика или мярка;
18)
„прогнози без отчитане на мерките“ означава прогнози за антропогенните емисии на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители, от които е изключено въздействието на всички политики и мерки, които се планират, приемат или прилагат след годината, определена като отправна точка за съответната прогноза;
19)
„прогнози с отчитане на мерките“ означава прогнози за антропогенните емисии на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители, в които е включено въздействието по отношение на намаляването на емисиите на парникови газове от приетите и прилаганите политики и мерки;
20)
„прогнози с отчитане на допълнителните мерки“ означава прогнози за антропогенните емисии на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители, в които е включено въздействието по отношение на намаляването на емисиите на парникови газове от политиките и мерките, приети и прилагани с цел смекчаване на изменението на климата, както и въздействието на планираните за тази цел политики и мерки;
21)
„анализ на чувствителността“ означава изследване на алгоритмичен модел или допускане с цел да се определи количествено доколко чувствителни или стабилни са изходящите данни на модела в зависимост от промените на входящите данни или на допусканията, на които се основават. Той се извършва, като се променят входящите стойности или уравненията в модела и като се проследява по какъв начин се променят изходящите данни на модела;
22)
„подкрепа, свързана със смекчаването на изменението на климата“ означава подкрепа за дейности в развиващите се страни, допринасящи за постигането на целта за стабилизация на концентрациите на парникови газове в атмосферата на равнище, което би предотвратило опасна антропогенна намеса в климатичната система;
23)
„подкрепа, свързана с адаптацията към изменението на климата“ означава подкрепа за дейности в развиващите се страни, чиято цел е да се намали уязвимостта на човешките или природните системи от въздействието на изменението на климата и свързаните с климата рискове, като се поддържат или увеличават капацитетът за адаптация и устойчивостта на развиващите се страни;
24)
„технически корекции“ означава корекции на оценките от националните инвентаризации на парниковите газове, които се правят в контекста на прегледа, извършен съгласно член 19, когато представените при инвентаризацията данни са непълни или са изготвени по начин, несъгласуван с приложимите международни правила или насоки или с правилата или насоките на Съюза, и които са предназначени да заменят първоначално представените оценки;
25)
„преизчисления“, в съответствие с насоките на РКООНИК за докладване по отношение на годишните инвентаризации, означава процедура за преразглеждане на оценките за антропогенните емисии на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители от вече представени инвентаризации, в резултат на промени в методиките, в начина, по който се получават и използват данните за емисионните фактори и за дейностите, включване на нови категории източници и поглътители или на нови газове или промени в ПГЗ на парниковите газове.
ГЛАВА 2
СТРАТЕГИИ ЗА РАЗВИТИЕ С НИСКИ НИВА НА ВЪГЛЕРОДНИ ЕМИСИИ
Член 4
Стратегии за развитие с ниски нива на въглеродни емисии
1. Държавите членки и от името на Съюза Комисията изготвят стратегиите си за развитие с ниски нива на въглеродни емисии в съответствие с всички разпоредби за докладване, договорени в международен план в контекста на процеса по РКООНИК, за да допринесат за:
а)
прозрачния и точен мониторинг на действителния и предвидения напредък на държавите членки, включително приноса на мерките на Съюза за изпълнение на ангажиментите на Съюза и на държавите членки съгласно РКООНИК за ограничаване или намаляване на антропогенните емисии на парникови газове;
б)
изпълнението на ангажиментите на държавите членки за намаляване на емисиите на парникови газове съгласно Решение № 406/2009/ЕО и постигането на дългосрочно намаляване на емисиите и засилване на поглъщанията по поглътители във всички сектори в съответствие с целта на Съюза, в контекста на необходимите намаления на емисиите според МКИК от страна на развитите страни като група, да намали по икономически ефективен начин емисиите с 80 до 95 % до 2050 г. в сравнение с равнищата от 1990 г.
2. Държавите членки докладват на Комисията относно етапа на изпълнение на стратегията си за развитие с ниски нива на въглеродни емисии до 9 януари 2015 г. или съгласно график, договорен в международен план в контекста на процеса по РКООНИК.
3. Комисията и държавите членки незабавно предоставят на обществеността достъп до своите стратегии за развитие с ниски нива на въглеродни емисии и всички техни актуализации.
ГЛАВА 3
ДОКЛАДВАНЕ ОТНОСНО ЕМИСИИ В МИНАЛОТО И ПОГЛЪЩАНИЯ НА ПАРНИКОВИ ГАЗОВЕ
Член 5
Национални системи за инвентаризация
1. Държавите членки подготвят, поддържат и се стремят постоянно да усъвършенстват националните системи за инвентаризация в съответствие с изискванията на РКООНИК по отношение на националните системи с цел да оценяват антропогенните емисии по източници и поглъщанията по поглътители за парниковите газове, посочени в приложение I към настоящия регламент, и да осигуряват навременност, прозрачност, точност, съгласуваност, сравнимост и пълнота на своите инвентаризации на парниковите газове.
2. Държавите членки гарантират, че компетентните им органи по инвентаризацията имат достъп:
а)
до данните и методите, докладвани за дейностите и инсталациите съгласно Директива 2003/87/ЕО за целите на националните инвентаризации на парниковите газове, и с цел да се гарантира съгласуваността на докладваните данни за емисиите на парникови газове в рамките на схемата на Съюза за търговия с емисии и в рамките на националните инвентаризации на парниковите газове;
б)
по целесъобразност до данните, събирани чрез системите за докладване на флуорираните газове за различните сектори по силата на член 6, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 842/2006, за целите на националните инвентаризации на парниковите газове;
в)
по целесъобразност до емисиите, основните данни и методиките, докладвани по инсталации съгласно Регламент (ЕО) № 166/2006, за целите на националните инвентаризации на парниковите газове;
г)
до данните, докладвани съгласно Регламент (ЕО) № 1099/2008.
3. Държавите членки гарантират, че компетентните им органи по инвентаризацията по целесъобразност:
а)
използват системите за докладване, установени съгласно член 6, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 842/2006, за да подобрят оценките за флуорираните газове при националните инвентаризации на парниковите газове;
б)
са в състояние да провеждат годишните проверки за съгласуваност, посочени в член 7, параграф 1, букви л) и м).
4. Комисията приема актове за изпълнение, в който определя правила за структурата, формата и процедурите за представяне на информацията, свързана с националните системи за инвентаризация, както и с изискванията относно установяването, управлението и функционирането на националните системи за инвентаризация съгласно съответните решения, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото или на произтичащите от тях или последващите ги споразумения. Посочените актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 26, параграф 2.
Член 6
Система на Съюза за инвентаризация
1. Създава се система на Съюза за инвентаризация, за да се осигурят навременността, прозрачността, точността, съгласуваността, сравнимостта и пълнотата на националните инвентаризации по отношение на инвентаризацията на парниковите газове в Съюза. Комисията управлява, поддържа и се стреми постоянно да усъвършенства тази система, която включва:
а)
програма за осигуряване и контрол на качеството, която включва определяне на цели за качеството и съставяне на план за осигуряване и контрол на качеството на инвентаризациите. Комисията подпомага държавите членки при изпълнението на техните програми за осигуряване и контрол на качеството;
б)
процедура за определяне в консултации със съответната държава членка на данните, които липсват от нейната национална инвентаризация;
в)
прегледите на инвентаризациите на парниковите газове в държавите членки, посочени в член 19.
2. Комисията се оправомощава да приеме делегирани актове в съответствие с член 25 по отношение на съществените изисквания за системата на Съюза за инвентаризация, с цел изпълнението на задълженията по силата на Решение 19/СМР.1. Комисията не приема разпоредби съгласно параграф 1, ако тяхното спазване обременява държавите членки повече от разпоредбите на актовете, приети по силата на член 3, параграф 3 и член 4, параграф 2 от Решение № 280/2004/ЕО.
Член 7
Инвентаризации на парниковите газове
1. До 15 януари всяка година („година Х“) държавите членки определят и докладват на Комисията следното:
a)
антропогенните си емисии на парникови газове, посочени в приложение I към настоящия регламент, и антропогенните емисии на парникови газове, посочени в член 2, параграф 1 от Решение № 406/2009/ЕО, за годината Х-2 в съответствие с изискванията за докладване на РКООНИК. Без да се засяга докладването на парниковите газове, посочени в приложение I към настоящия регламент, емисиите на CO2 от категорията източник „1.А.3.А. гражданско въздухоплаване“ съгласно МКИК се разглеждат като равни на нула за целите на член 3 и член 7, параграф 1 от Решение № 406/2009/ЕО;
б)
данните в съответствие с изискванията за докладване на РКООНИК за антропогенните емисии на въглероден моноксид (СО), серен диоксид (SO2), азотни оксиди (NOx) и летливи органични съединения, които са съгласувани с вече докладваните данни съгласно член 7 от Директива 2001/81/ЕО и Конвенцията на ИКЕООН за трансгранично замърсяване на въздуха на далечни разстояния, за годината Х-2;
в)
антропогенните си емисии на парникови газове по източници и поглъщанията на CO2 по поглътители в резултат на ЗПЗГС, за годината Х-2 в съответствие с изискванията за докладване на РКООНИК;
г)
антропогенните си емисии на парникови газове по източници и поглъщанията на CO2 по поглътители в резултат на дейности, свързани със ЗПЗГС, съгласно Решение № 529/2013/ЕС и Протокола от Киото и информация за отчитането на тези емисии и поглъщания на парникови газове от дейности, свързани със ЗПЗГС, в съответствие с Решение № 529/2013/ЕС и член 3, параграфи 3 и 4 от Протокола от Киото и съответните решения, свързани с него, за годините между 2008 г. или други приложими години и годината Х-2. Когато държавите членки отчитат управлението на обработваемите площи и управлението на пасища, рекултивацията или пресушаването и възстановяването на влажни зони, те докладват освен това емисиите на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители за всяка от тези дейности за съответната базова година или период, посочен в приложение VI към Решение № 529/2013/ЕС и в приложението към Решение 13/CMP.1. При спазване на задълженията си за докладване съгласно настоящата буква и по-специално, когато представят информация относно емисиите и поглъщанията, която е свързана с техните задължения за отчитане в съответствие с Решение № 529/2013/ЕС, държавите членки представят информация, като отчитат изцяло приложимите насоки на МКИК за добра практика в областта на ЗПЗГС;
д)
всякакви промени в информацията, посочена в букви а)-г) за годините между съответната базова година или период и годината X-3, като посочват причините за тези промени;
е)
информацията относно показателите, както са изложени в приложение III, за годината Х-2;
ж)
информация от националните си регистри за отпускането, придобиването, притежаването, прехвърлянето, анулирането, изтеглянето и пренасянето на ПЕЕ, ЕПЕ, ЕРЕ, СЕРЕ, вСЕРЕ и дСЕРЕ за годината Х-1;
з)
обобщена информация за извършените прехвърляния съгласно член 3, параграфи 4 и 5 от Решение № 406/2009/ЕО за годината Х-1;
и)
информация за използването на съвместно изпълнение, на механизма за чисто развитие и на международната търговия с емисии съгласно членове 6, 12 и 17 от Протокола от Киото или на други гъвкави механизми, предвидени в други инструменти, приети от Конференцията на страните по РКООНИК или Конференцията на страните по РКООНИК, служеща като среща на страните по Протокола от Киото, за изпълнение на количествените ангажименти на държавите членки за ограничаване или намаляване на емисиите съгласно член 2 от Решение 2002/358/ЕО и Протокола от Киото, или за бъдещи ангажименти съгласно РКООНИК или Протокола от Киото, за годината Х-2;
й)
информация за стъпките, предприети за подобряване на оценките при инвентаризациите, по-специално в областите, които са подлежали на корекция или за които е имало препоръки след експертните прегледи;
к)
действителното или прогнозираното разпределение на проверените емисии, докладвани по инсталации и оператори съгласно Директива 2003/87/ЕО, по категории източници от националните инвентаризации на парниковите газове, когато е възможно, и съотношението на тези проверени емисии към общите докладвани емисии на парникови газове за тези категории източници за годината Х-2;
л)
когато е целесъобразно, резултатите от проверките за съгласуваност на докладваните при инвентаризациите на парниковите газове емисии за годината Х-2 с проверените емисии, докладвани съгласно Директива 2003/87/ЕО;
м)
когато е целесъобразно, резултатите от проверките за съгласуваност на използваните данни за оценка на емисиите при инвентаризациите на парниковите газове за годината Х-2 с:
i)
данните, използвани при инвентаризациите на замърсителите на въздуха съгласно Директива 2001/81/ЕО;
ii)
данните, докладвани съгласно член 6, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 842/2006;
iii)
данните за енергийния сектор, докладвани съгласно член 4 от Регламент (ЕО) № 1099/2008 и приложение Б към него;
н)
описание на промените в националната система за инвентаризация;
о)
описание на промените в националния регистър;
п)
информация за плановете им за осигуряване и контрол на качеството, обща оценка за неточност, обща оценка за пълнота и, когато са налице, други елементи от доклада за националната инвентаризация на парниковите газове, необходими за изготвяне на доклада за инвентаризацията на парниковите газове в Съюза.
През първата година на докладване съгласно настоящия регламент държавите членки уведомяват Комисията за намерението си да използват член 3, параграфи 4 и 5 от Решение № 406/2009/ЕО.
2. Държавите членки докладват на Комисията предварителни данни в срок до 15 януари и окончателните данни в срок до 15 март през втората година след края на всеки отчетен период, посочен в приложение I към Решение № 529/2013/ЕС, подготвени за отчитането на техните дейности, свързани с ЗПЗГС, за този отчетен период съгласно член 4, параграф 6 от това решение.
3. До 15 март всяка година държавите членки представят на Комисията пълен и актуализиран доклад за националната инвентаризация. Този доклад съдържа цялата информация, посочена в параграф 1 от настоящия член, и последващите актуализации на тази информация.
4. До 15 април всяка година държавите членки представят на секретариата на РКООНИК данните от националните инвентаризации, включващи информацията, представена на Комисията в съответствие с параграф 3.
5. Комисията, в сътрудничество с държавите членки, ежегодно прави инвентаризация на парниковите газове в Съюза и изготвя доклад за инвентаризацията на парниковите газове в Съюза и до 15 април всяка година ги представя на секретариата на РКООНИК.
6. Комисията се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 25 с цел:
a)
да добавя или заличава вещества от списъка на парниковите газове в приложение I към настоящия регламент или да добавя, заличава или изменя показатели в приложение III към настоящия регламент съгласно съответните решения, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото или на произтичащите от тях или последващите ги споразумения;
б)
да взема предвид промените в ПГЗ на различните газове и международно утвърдените насоки за инвентаризациите съгласно съответните решения, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото или на произтичащите от тях или последващите ги споразумения.
7. Комисията приема актове за изпълнение, в който определя структурата, формата и процедурите за представяне от държавите членки на данните от инвентаризациите на парниковите газове по параграф 1 съгласно съответните решения, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото или на произтичащите от тях или последващите ги споразумения. В същите актове за изпълнение се посочват и времевите рамки на сътрудничеството и координацията между Комисията и държавите членки при изготвянето на доклада за инвентаризацията на парниковите газове в Съюза. Посочените актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 26, параграф 2.
8. Комисията приема актове за изпълнение, в които определя структурата, формата и процедурите за представяне от държавите членки на данните за емисиите и поглъщанията на парникови газове и съгласно член 4 от Решение № 529/2013/ЕС. При приемането на посочените актове за изпълнение Комисията осигурява съвместимост между графика на Съюза и графика по линия на РКООНИК за мониторинг и докладване на тази информация. Посочените актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 26, параграф 2.
Член 8
Приблизителни инвентаризации на парниковите газове
1. Когато е възможно, до 31 юли всяка година („година Х“) държавите членки представят на Комисията резултатите от приблизителни инвентаризации на парниковите газове за годината Х-1. Въз основа на приблизителните инвентаризации на парниковите газове на държавите членки или, ако дадена държава членка не е съобщила данните от приблизителната си инвентаризация до тази дата - въз основа на собствените си оценки, Комисията ежегодно извършва приблизителна инвентаризация на парниковите газове в Съюза. До 30 септември всяка година Комисията предоставя тази информация на обществеността.
2. Комисията приема актове за изпълнение, в който определя структурата, формата и процедурите за представяне от държавите членки на данните от приблизителните инвентаризации на парниковите газове по параграф 1. Посочените актове за изпълнение се приема в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 26, параграф 2.
Член 9
Процедури за изготвяне на оценки за емисиите за целите на инвентаризацията на Съюза
1. Комисията извършва първоначална проверка на точността на данните, представени от държавите членки съгласно член 7, параграф 1. Тя изпраща резултатите от посочената проверка на държавите членки в рамките на шест седмици от крайния срок за подаване. До 15 март държавите членки отговарят на всички съществени въпроси, възникнали по повод на предварителната проверка, и едновременно с това изпращат окончателните данни от инвентаризацията за годината Х-2.
2. Когато до 15 март дадена държава членка не е изпратила данните от инвентаризацията, необходими за целите на инвентаризацията на Съюза, Комисията може да изготви оценки, за да допълни представените от държавата членка данни, в консултации и тясно сътрудничество със съответната държава членка. За тази цел Комисията използва приложимите насоки за извършване на националните инвентаризации на парниковите газове.
ГЛАВА 4
РЕГИСТРИ
Член 10
Създаване и поддържане на регистри
1. Съюзът и държавите членки създават и поддържат регистри за точно отчитане на отпускането, притежаването, прехвърлянето, придобиването, анулирането, изтеглянето, пренасянето, замяната или промяната на срока на валидност, в зависимост от случая, на ПЕЕ, ЕПЕ, ЕРЕ, СЕРЕ, вСЕРЕ и дСЕРЕ. Държавите членки могат да използват тези регистри и за точното отчитане на единиците, посочени в член 11а, параграф 5 от Директива 2003/87/ЕО.
2. Съюзът и държавите членки могат да водят своите регистри в консолидирана система заедно с още една или повече държави членки.
3. Данните, посочени в параграф 1 от настоящия член, се предоставят на централния администратор, определен съгласно член 20 от Директива 2003/87/ЕО.
4. Комисията се оправомощава да приеме делегирани актове в съответствие с член 25, за да създаде регистъра на Съюза, посочен в параграф 1 от настоящия член.
Член 11
Изтегляне на единици съгласно Протокола от Киото
1. След приключване на прегледа на данните от националните им инвентаризации по Протокола от Киото за всяка година от първия период на задължения, предвиден съгласно Протокола от Киото, включително решаването на всички въпроси, свързани с изпълнението, държавите членки изтеглят от регистъра ПЕЕ, ЕПЕ, ЕРЕ, СЕРЕ, вСЕРЕ и дСЕРЕ, еквивалентни на техните нетни емисии през съответната година.
2. По отношение на последната година от първия период на задължения, предвиден съгласно Протокола от Киото, държавите членки изтеглят единици от регистъра преди края на допълнителния период за изпълнение на задълженията, установен в Решение 11/СМР.1 на Конференцията на страните по РКООНИК, служеща като среща на страните по Протокола от Киото.
ГЛАВА 5
ДОКЛАДВАНЕ ОТНОСНО ПОЛИТИКИТЕ И МЕРКИТЕ И ОТНОСНО ПРОГНОЗИТЕ ЗА АНТРОПОГЕННИТЕ ЕМИСИИ НА ПАРНИКОВИ ГАЗОВЕ ПО ИЗТОЧНИЦИ И ПОГЛЪЩАНИЯТА ПО ПОГЛЪТИТЕЛИ
Член 12
Системи за политики и мерки, и прогнози на национално равнище и на равнището на Съюза
1. До 9 юли 2015 г. държавите членки и Комисията установяват, поддържат и се стремят непрекъснато да усъвършенстват системи съответно на национално равнище и на равнището на Съюза за докладване относно политиките и мерките и за докладване на прогнозите за антропогенните емисии на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители. Тези системи включват съответните институционални, правни и процедурни договорености, установени в рамките на дадена държава членка и на Съюза за оценяване на политиката и изготвяне на прогнози за антропогенните емисии на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители.
2. Държавите членки и Комисията имат за цел да осигурят навременност, прозрачност, точност, съгласуваност, сравнимост и пълнота на докладваната информация относно политиките и мерките и относно прогнозите за антропогенните емисии на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители съгласно посоченото в членове 13 и 14, включително по целесъобразност използването и прилагането на данни, методи и модели, както и осъществяването на дейности по осигуряване и контрол на качеството и анализ на чувствителността.
3. Комисията приема актове за изпълнение относно структурата, формата и процедурите за представяне на информацията, свързана с националните системи и системата на Съюза за политиките и мерките, и прогнозите съгласно настоящия член, параграфи 1 и 2, член 13 и член 14, параграф 1, както и съгласно съответните решения, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото или на произтичащите от тях или последващите ги споразумения. Комисията осигурява спазването на международно утвърдените изисквания за докладване, както и съвместимостта между графика на Съюза и международния график за мониторинг и докладване на посочената информация. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 26, параграф 2.
Член 13
Докладване относно политиките и мерките
1. Държавите членки предоставят на Комисията в срок до 15 март 2015 г. и на всеки две години от тази дата следното:
a)
описание на своите национални системи за докладване относно политиките и мерките или относно групи от мерки и за докладване на прогнозите за антропогенните емисии на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители съгласно член 12, параграф 1, ако това описание все още не е предоставено, или информация за всякакви промени, внесени в тези системи, когато посоченото описание вече е предоставено;
б)
актуална информация за стратегиите, които прилагат за развитие с ниски нива на въглеродни емисии, посочени в член 4, както и за напредъка в изпълнението на тези стратегии;
в)
информация за националните политики и мерки или групи от мерки и за прилагането на политики и мерки или групи от мерки на Съюза, които водят до ограничаване или намаляване на емисиите на парникови газове по източници или до повишаване на поглъщанията по поглътители, представени по сектори и организирани по вид газ или група от газове (HFC и PFC), посочени в приложение I. Тази информация се отнася до приложимите и имащи отношение национални политики и политики на Съюза и включва:
i)
целта на политиката или мярката и кратко описание на политиката или мярката;
ii)
вида на инструмента на политиката;
iii)
състоянието на изпълнението на политиката или мярката, или групата от мерки;
iv)
показателите за наблюдение и оценка на напредъка във времето, ако се използват такива;
v)
ако са налични, количествените оценки на въздействието върху емисиите по източници и поглъщанията по поглътители за парниковите газове с разбивка на:
-
резултатите от предварителната оценка на въздействието на отделните политики и мерки или групите от тях върху смекчаването на изменението на климата. Оценките се извършват за поредица от четири бъдещи години, които завършват на 0 или 5 и които започват да се броят веднага след годината на докладване, като се разграничават емисиите на парникови газове, включени в обхвата на Директива 2003/87/ЕО, и тези, включени в обхвата на Решение № 406/2009/ЕО,
-
резултатите от последващите оценки на въздействието на отделните политики и мерки или групите от тях върху смекчаването на изменението на климата, като се разграничават емисиите на парникови газове, включени в обхвата на Директива 2003/87/ЕО, и тези, включени в обхвата на Решение № 406/2009/ЕО;
vi)
ако са налични, оценките на прогнозираните разходи и ползи от политиките и мерките, както и по целесъобразност оценките на направените разходи и постигнатите ползи от политиките и мерките;
vii)
ако са налични, всички позовавания на оценките и техническите доклади, на които тя се основава, посочени в параграф 3;
г)
информацията, посочена в член 6, параграф 1, буква г) от Решение № 406/2009/ЕО;
д)
информация за това до каква степен съответното действие на дадена държава членка съставлява значителен елемент от усилията, предприети на национално равнище, както и до каква степен предвиденото използване на съвместно изпълнение, на механизма за чисто развитие и на международната търговия с емисии е в допълнение на националните действия съгласно съответните разпоредби на Протокола от Киото и приетите в съответствие с него решения.
2. Съответната държава членка съобщава на Комисията всички съществени промени в информацията, докладвана съгласно настоящия член през първата година от периода на докладване, в срок до 15 март през годината след предишния доклад.
3. Държавите членки предоставят на обществеността в електронна форма всички имащи отношение оценки на разходите и на въздействието на националните политики и мерки, ако такива са налични, както и всякаква имаща отношение информация за прилагането на политиките и мерките на Съюза за ограничаване или намаляване на емисиите на парникови газове по източници или за повишаване на поглъщанията по поглътители, заедно с всички съществуващи технически доклади, на които се основават посочените оценки. Посочените оценки следва да включват описание на използваните модели и методически подходи, определения и основни допускания.
Член 14
Докладване на прогнозите
1. Държавите членки докладват на Комисията в срок до 15 март 2015 г. и на всеки две години от тази дата националните прогнози за антропогенните емисии на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители, организирани по вид газ или група от газове (HFC и PFC), посочени в приложение I, и по сектори. Тези прогнози включват количествени оценки за поредица от 4 бъдещи години, които завършват на 0 или 5 и които започват да се броят веднага след годината на докладване. В националните прогнози се вземат под внимание всички политики и мерки, приети на равнището на Съюза, и се включват:
a)
прогнози без отчитане на мерките, ако такива са налични, прогнози с отчитане на мерките и прогнози с отчитане на допълнителните мерки, ако такива са налични;
б)
прогнози за общите количества парникови газове и отделни оценки за очакваните емисии на парникови газове за източниците на емисии, включени в обхвата на Директива 2003/87/ЕО и в обхвата на Решение № 406/2009/ЕО;
в)
въздействието на политиките и мерките, установени съгласно член 13. Когато тези политики и мерки не са включени, това изрично се посочва и обяснява;
г)
резултати от анализа на чувствителността, направен по отношение на прогнозите;
д)
всички имащи отношение позовавания на оценката и техническите доклади, на които се основават прогнозите, посочени в параграф 4.
2. Съответната държава членка съобщава на Комисията всички съществени промени в информацията, докладвана съгласно настоящия член през първата година от периода на докладване, в срок до 15 март през годината след предишния доклад.
3. Държавите членки докладват най-актуалните прогнози, с които разполагат. Когато дадена държава членка не представи пълни прогнозни очаквания до 15 март всяка втора година и Комисията установи, че пропуските в оценките не могат да бъдат попълнени от тази държава членка след откриването им чрез процедурите на Комисията за осигуряване или контрол на качеството, Комисията може да изготви изискваните оценки, за да състави прогнозите на Съюза, в консултации със съответната държава членка.
4. Държавите членки предоставят на обществеността в електронна форма своите национални прогнози за емисиите на парникови газове по източници и поглъщанията по поглътители, заедно със съответните технически доклади, на които се основават посочените прогнози. Посочените прогнози следва да включват описание на използваните модели и методически подходи, определения и основни допускания.
ГЛАВА 6
ДОКЛАДВАНЕ НА ДРУГА ИНФОРМАЦИЯ, СВЪРЗАНА С ИЗМЕНЕНИЕТО НА КЛИМАТА
Член 15
Докладване относно националните действия за адаптиране
Държавите членки докладват на Комисията в срок до 15 март 2015 г. и на всеки четири години от тази дата, съобразено със сроковете за докладване по РКООНИК, информация относно своите национални планове и стратегии за адаптиране, като излагат осъществените или планираните действия за улесняване на адаптирането към изменението на климата. Посочената информация включва основните цели и категорията въздействие на изменението на климата, към която са насочени, като наводнения, повишаване на морското равнище, екстремни температури, суша и други екстремни метеорологични явления.
Член 16
Докладване относно предоставяната на развиващите се страни финансова и технологична помощ
1. Държавите членки си сътрудничат с Комисията, за да осигурят своевременно съгласувано докладване от Съюза и неговите държави членки относно помощта, предоставяна на развиващите се страни съгласно съответните разпоредби на РКООНИК, когато е приложимо, включително всеки общ формат, договорен в рамките на РКООНИК, и да гарантират докладването на информацията до 30 септември всяка година.
2. Доколкото има отношение или е приложимо по силата на РКООНИК, държавите членки се стремят да представят информация за финансовите потоци, въз основа на така наречените „Рио показатели за помощта, свързана със смекчаването на изменението на климата и с адаптацията към изменението на климата“ („Рио показатели“), въведени от Комитета за подпомагане на развитието към ОИСР, и методологическа информация, свързана с прилагането на методологията на „Рио показателите“ за изменението на климата.
3. Когато се докладва информация относно мобилизирани частни финансови потоци, тя включва информация относно използваните дефиниции и методи за определяне на стойностите.
4. В съответствие с решенията, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащите от тях или последващите ги споразумения информацията относно предоставената помощ включва информация относно помощта за смекчаване, адаптиране, изграждане на капацитет и пренос на технологии, както и, ако е възможно, информация дали финансовите ресурси са нови и допълнителни.
Член 17
Докладване за използването на приходи от търгове и кредити за проекти
1. До 31 юли всяка година („година Х“) държавите членки представят на Комисията за годината Х-1:
a)
подробна обосновка, посочена в член 6, параграф 2 от Решение № 406/2009/ЕО;
б)
информация за използването през годината Х-1 на приходите, генерирани от дадена държава членка чрез продажба на търг на квоти съгласно член 10, параграф 1 от Директива 2003/87/ЕО, включително информация за тези приходи, която е използвана за една или повече от целите, посочени в член 10, параграф 3 от същата директива, или финансовата равностойност на тези приходи, както и предприетите действия съгласно посочения член;
в)
информация за определеното от дадена държава членка използване на всички приходи, генерирани от нея чрез продажба на търг на квоти за въздухоплаването, съгласно член 3г, параграф 1 или 2 от Директива 2003/87/ЕО; посочената информация се предоставя в съответствие с член 3г, параграф 4 от същата директива;
г)
информацията, посочена в член 6, параграф 1, буква б) от Решение № 406/2009/ЕО, и информация как тяхната политика за закупуване спомага за постигането на международно споразумение относно изменението на климата;
д)
информация относно прилагането на член 11б, параграф 6 от Директива 2003/87/ЕО по отношение на дейности по линия на проекти, свързани с производството на енергия чрез водноелектрически централи с мощност над 20 MW.
2. Приходите от търгове, които не са изплатени към момента на представяне на доклада от държавата членка на Комисията съгласно настоящия член, се остойностяват количествено и се отчитат в докладите за следващите години.
3. Държавите членки предоставят на обществеността докладите, представени на Комисията съгласно настоящия член. Комисията предоставя на обществеността обобщената за Съюза информация в леснодостъпна форма.
4. Комисията приема актове за изпълнение, в който определя структурата, формата и процедурите за докладване на информация от държавите членки съгласно настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 26, параграф 2.
Член 18
Двугодишни доклади и национални съобщения
1. Съюзът и държавите членки представят на секретариата на РКООНИК двугодишни доклади съгласно Решение 2/СР.17 на Конференцията на страните по РКООНИК (Решение 2/СР.17) или съответните последващи решения, приети от органите по РКООНИК, и национални съобщения съгласно член 12 от РКООНИК.
2. Държавите членки предоставят на Комисията копия от националните съобщения и двугодишните доклади, изпратени на секретариата на РКООНИК.
ГЛАВА 7
ЕКСПЕРТЕН ПРЕГЛЕД ОТ СТРАНА НА СЪЮЗА НА ЕМИСИИТЕ НА ПАРНИКОВИ ГАЗОВЕ
Член 19
Преглед на данните от инвентаризациите
1. Комисията провежда цялостен преглед на данните от националните инвентаризации, представени от държавите членки съгласно член 7, параграф 4 от настоящия регламент, за да се определи годишното разпределено количество емисии, предвидено в член 3, параграф 2, четвърта алинея от Решение № 406/2009/ЕО, за прилагането на членове 20 и 27 от настоящия регламент и с цел мониторинг доколко държавите членки са постигнали своите цели за намаляване или ограничаване на емисиите на парникови газове съгласно членове 3 и 7 от Решение № 406/2009/ЕО в годините, когато се извършва цялостен преглед.
2. Като започне с данните, докладвани за 2013 г., Комисията провежда годишен преглед на данните от националните инвентаризации, предоставени от държавите членки съгласно член 7, параграф 1 от настоящия регламент и със значение за мониторинга на намаляването или ограничаването на емисиите на парникови газове от страна на държавите членки съгласно членове 3 и 7 от Решение № 406/2009/ЕО и на други поставени в законодателството на Съюза цели за намаляване или ограничаване на емисиите на парникови газове. Държавите членки участват пълноценно в този процес.
3. Цялостният преглед, посочен в параграф 1, включва:
a)
проверки за прозрачност, точност, съгласуваност, сравнимост и пълнота на подадената информация;
б)
проверки за установяване на случаи, когато данните от инвентаризацията са подготвени по начин, който не съответства на ръководствата на РКООНИК или на правилата на Съюза; и
в)
изчисляване по целесъобразност на произтичащите от това необходими технически корекции в консултации с държавите членки.
4. Годишните прегледи включват проверките, посочени в параграф 3, буква а). Когато това бъде поискано от държава членка, съгласувано с Комисията, или когато при тези проверки се установят съществени проблеми като:
а)
неизпълнени препоръки от по-ранни прегледи на Съюза или РКООНИК или неизяснени от съответната държава членка въпроси; или
б)
надценяване или подценяване, свързани с ключова категория в инвентаризацията на държавата членка,
годишният преглед за съответната държава членка включва също проверките, посочени в параграф 3, буква б), за да бъдат извършени изчисленията, посочени в параграф 3, буква в).
5. Комисията приема актове за изпълнение, в които определя графика и стъпките за извършване на цялостния преглед и годишния преглед, посочени съответно в параграфи 1 и 2 от настоящия член, включващи изложените задачи в параграфи 3 и 4 от настоящия член и осигуряващи необходимите консултации с държавите членки с оглед на приключване на прегледите. Посочените актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 26, параграф 2.
6. Чрез акт за изпълнение Комисията определя общия сбор от емисиите за съответната година в резултат на коригираните данни от инвентаризацията за всяка държава членка след приключване на съответния преглед.
7. Данните за всяка държава членка, вписани в регистрите по член 11 от Решение № 406/2009/ЕО и член 19 от Директива 2003/87/ЕО към дата, която се пада четири месеца след датата на публикуване на акта за изпълнение, приет съгласно параграф 6 от настоящия член, са от значение за прилагането на член 7, параграф 1 от Решение № 406/2009/ЕО. Това включва промените на тези данни в резултат на използването от тази държава членка на възможностите за гъвкавост съгласно членове 3 и 5 от Решение № 406/2009/ЕО.
Член 20
Разглеждане на въздействието от преизчисленията
1. Когато цялостният преглед на данните от инвентаризациите, които се отнасят за 2020 г., приключи в съответствие с член 19, Комисията изчислява съгласно формулата, посочена в приложение II, сбора на въздействието от преизчислените емисии на парникови газове за всяка държава членка.
2. Без да се засяга член 27, параграф 2 от настоящия регламент, Комисията използва наред с другото сбора, посочен в параграф 1 от настоящия член, когато предлага целите за намаляване или ограничаване на емисиите за всяка държава членка за периода след 2020 г. съгласно член 14 от Решение № 406/2009/ЕО.
3. Комисията публикува незабавно резултатите от изчисленията, направени съгласно параграф 1.
ГЛАВА 8
ДОКЛАДВАНЕ ОТНОСНО НАПРЕДЪКА ПРИ ИЗПЪЛНЕНИЕТО НА АНГАЖИМЕНТИТЕ, ПОЕТИ В РАМКИТЕ НА СЪЮЗА, И НА МЕЖДУНАРОДНИТЕ АНГАЖИМЕНТИ
Член 21
Докладване относно напредъка
1. С оглед да определи дали е постигнат достатъчен напредък, всяка година въз основа на докладваната информация съгласно настоящия регламент и в консултации с държавите членки, Комисията прави оценка на постигнатия напредък от Съюза и неговите държави членки при изпълнение на следното:
a)
задълженията по член 4 от РКООНИК и по член 3 от Протокола от Киото, които впоследствие са залегнали в решенията, приети от Конференцията на страните по РКООНИК или от Конференцията на страните по РКООНИК, служеща като среща на страните по Протокола от Киото. Тази оценка се основава на докладваната информация в съответствие с членове 7, 8, 10 и 13-17;
б)
задълженията, определени в член 3 от Решение № 406/2009/ЕО. Тази оценка се основава на докладваната информация в съответствие с членове 7, 8, 13 и 14.
2. На всеки две години Комисията оценява общото въздействие на въздухоплаването върху климата в световен мащаб, включително чрез емисии, различни от емисии на CO2, или различни ефекти, въз основа на данните за емисиите, предоставени от държавите членки съгласно член 7, и подобрява тази оценка, като се позовава по целесъобразност на научния напредък и на данните за въздушния трафик.
3. До 31 октомври всяка година Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад, в който се обобщават заключенията от оценките, предвидени в параграфи 1 и 2.
Член 22
Доклад относно допълнителния период за изпълнение на ангажиментите по Протокола от Киото
Съюзът и всяка държава членка представят на секретариата на РКООНИК доклад относно допълнителния период за изпълнение на ангажиментите, посочен в точка 3 от Решение 13/CMP.1, след изтичането на този период.
ГЛАВА 9
СЪТРУДНИЧЕСТВО И ПОДКРЕПА
Член 23
Сътрудничество между държавите членки и Съюза
Държавите членки и Съюзът си сътрудничат и се координират изцяло във връзка със задълженията по настоящия регламент по отношение на:
a)
извършването на инвентаризацията на парниковите газове в Съюза и съставянето на доклада за инвентаризацията на парниковите газове в Съюза съгласно член 7, параграф 5;
б)
изготвянето на националните съобщения на Съюза съгласно член 12 от РКООНИК и на двугодишния доклад на Съюза съгласно Решение 2/CP.17 или съответните последващи решения, приети от органите по РКООНИК;
в)
прегледа и процедурите за съответствие по РКООНИК и Протокола от Киото съгласно всички приложими решения по РКООНИК или Протокола от Киото, както и процедурата на Съюза за преглед на данните от инвентаризациите на парниковите газове на държавите членки, посочена в член 19 от настоящия регламент;
г)
всякакви корекции съгласно член 5, параграф 2 от Протокола от Киото или съгласно процедурата за преглед от страна на Съюза, посочена в член 19 от настоящия регламент, или други промени в инвентаризациите и в докладите за инвентаризациите, които са представени или предстои да бъдат предадени на секретариата на РКООНИК;
д)
извършването на приблизителната инвентаризация на парниковите газове в Съюза съгласно член 8;
е)
докладването във връзка с изтеглянето на ПЕЕ, ЕПЕ, ЕРЕ, СЕРЕ, вСЕРЕ и дСЕРЕ след допълнителния период, посочен в точка 14 от Решение 13/CMP.1, за изпълнение на задълженията съгласно член 3, параграф 1 от Протокола от Киото.
Член 24
Роля на Европейската агенция за околната среда
Европейската агенция за околната среда подпомага Комисията в нейната работа по спазване на членове 6-9, 12-19, 21 и 22 в съответствие с годишната си работна програма. Това включва съдействие при:
a)
извършване на инвентаризацията на парниковите газове в Съюза и изготвяне на доклада за инвентаризацията на парниковите газове в Съюза;
б)
изпълняване на процедурите по осигуряване и контрол на качеството при извършването на инвентаризацията на парниковите газове в Съюза;
в)
изготвяне на оценки за данните, които не са докладвани при националните инвентаризации на парниковите газове;
г)
осъществяване на прегледите;
д)
извършване на приблизителната инвентаризация на парниковите газове в Съюза;
е)
обобщаване на докладваната от държавите членки информация за политиките и мерките, и за прогнозите;
ж)
изпълняване на процедурите за осигуряване и контрол на качеството на докладваната от държавите членки информация за прогнозите и за политиките и мерките;
з)
изготвяне на оценки за данните относно прогнози, които не са докладвани от държавите членки;
и)
обобщаване на необходимите данни за годишния доклад до Европейския парламент и до Съвета, изготвян от Комисията;
й)
разпространяване на събраната по настоящия регламент информация, включително поддържане и актуализиране на база данни за политиките и мерките на държавите членки за смекчаване на изменението на климата и на Европейската платформа за адаптиране към изменението на климата относно въздействията, уязвимостта и адаптирането към изменението на климата.
ГЛАВА 10
ДЕЛЕГИРАНЕ
Член 25
Упражняване на делегирането на правомощия
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в членове 6, 7 и 10, се предоставя на Комисията за срок от пет години, считано от 8 юли 2013 г. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на петгодишния срок. Делегирането на правомощия се удължава с мълчаливо съгласие за периоди със същата продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу удължаването не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки период.
3. Делегирането на правомощия, посочено в членове 6, 7 и 10, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията уведомява едновременно Европейския парламент и Съвета за него.
5. Делегиран акт, приет съгласно членове 6, 7 и 10, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът са представили възражения в срок от три месеца след уведомяването на Европейския парламент и на Съвета за акта или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с три месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
ГЛАВА 11
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 26
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от Комитет по изменението на климата. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Член 27
Преглед
1. Комисията редовно прави преглед на съответствието на разпоредбите за мониторинг и докладване на настоящия регламент с бъдещите решения, свързани с РКООНИК и Протокола от Киото или с друго законодателство на Съюза. Комисията прави редовно и оценка дали променените обстоятелства в рамките на РКООНИК водят до положение, при което задълженията съгласно настоящия регламент не са повече необходими, не са пропорционални на съответстващите им ползи, се нуждаят от корекции, дублират или не съответстват на изискванията за докладване съгласно РКООНИК, и по целесъобразност представя законодателно предложение на Европейския парламент и на Съвета.
2. До декември 2016 г. Комисията проучва дали ефектът от използването на ръководствата на МКИК от 2006 г. за националните инвентаризации на емисиите на парникови газове или значителна промяна в използваните методики по РКООНИК за определяне на данните от инвентаризациите на парниковите газове води до разлика от повече от 1 % в общите емисии на парникови газове на отделните държави членки със значение за член 3 от Решение № 406/2009/ЕО и може да преразгледа годишно разпределеното количество емисии на държавите членки, предвидено в член 3, параграф 2, четвърта алинея от Решение № 406/2009/ЕО.
Член 28
Отмяна
Решение № 280/2004/ЕО се отменя. Позовавания на отмененото решение се считат за позовавания на настоящия регламент и се четат според таблицата на съответствието в приложение IV.
Член 29
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Страсбург на 21 май 2013 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 525/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 21ης Μαΐου 2013
σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Με την απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο (4) θεσπίστηκε ένα πλαίσιο για την παρακολούθηση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου, καθώς και για την αξιολόγηση της προόδου προς την τήρηση των δεσμεύσεων για τις εν λόγω εκπομπές και την εφαρμογή των απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων δυνάμει της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές («UNFCCC») (5) και του πρωτοκόλλου του Κιότο (6) στην Ένωση. Για να ληφθούν υπόψη οι πρόσφατες και μελλοντικές διεθνείς εξελίξεις σχετικά με την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο και προκειμένου να τεθούν σε εφαρμογή οι νέες απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων που καθορίζονται στην ενωσιακή νομοθεσία, η απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ θα πρέπει να αντικατασταθεί.
(2)
Η απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ θα πρέπει να αντικατασταθεί με κανονισμό, λόγω του ευρύτερου πεδίου εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης, της ένταξης πρόσθετων κατηγοριών προσώπων στα οποία επιβάλλονται υποχρεώσεις, του πιο σύνθετου και εξαιρετικά τεχνικού χαρακτήρα των τιθέμενων διατάξεων, της αυξημένης ανάγκης για ενιαίους κανόνες εφαρμοστέους σε ολόκληρη την Ένωση και για τη διευκόλυνση της εφαρμογής της.
(3)
Απώτερος στόχος της UNFCCC είναι να σταθεροποιηθούν οι συγκεντρώσεις αερίων θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα σε επίπεδο που να εμποδίζει την επικίνδυνη ανθρωπογενή παρέμβαση στο κλιματικό σύστημα. Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, η συνολική ετήσια μέση αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας του πλανήτη δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους 2 °C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα.
(4)
Απαιτείται ενδελεχής παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων και τακτική αξιολόγηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της Ένωσης και των κρατών μελών, καθώς και των προσπαθειών τους για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος.
(5)
Η απόφαση 1/CP.15 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC (απόφαση 1/CP.15) και η απόφαση 1/CP.16 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC (απόφαση 1/CP.16) συνέβαλαν σημαντικά στην πρόοδο προς την ισόρροπη αντιμετώπιση των προκλήσεων της αλλαγής του κλίματος. Οι εν λόγω αποφάσεις καθορίζουν νέες απαιτήσεις ως προς την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων, που ισχύουν για την εφαρμογή των φιλόδοξων μειώσεων των εκπομπών σχετικά με τις οποίες δεσμεύθηκαν η Ένωση και τα κράτη μέλη της, και προβλέπουν στήριξη στις αναπτυσσόμενες χώρες. Με τις αποφάσεις αυτές αναγνωρίζεται επίσης η σημασία της αντιμετώπισης της προσαρμογής με την ίδια προτεραιότητα που δίδεται στον μετριασμό. Επίσης, σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.16, οι ανεπτυγμένες χώρες οφείλουν να χαράξουν στρατηγικές ή να εκπονήσουν σχέδια ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Οι στρατηγικές ή τα σχέδια αυτά θα συμβάλουν στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και θα εξασφαλίσουν τη συνέχιση της υψηλής μεγέθυνσης και της αειφόρου ανάπτυξης, καθώς και στην προσέγγιση με τρόπο οικονομικώς αποδοτικό του μακροπρόθεσμου στόχου για το κλίμα, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τα ενδιάμεσα στάδια. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να διευκολύνει την εκπλήρωση των εν λόγω απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων.
(6)
Το σύνολο των νομοθετικών πράξεων της Ένωσης που εκδόθηκαν το 2009 και που αναφέρονται συλλογικά ως η «δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια», και ιδίως η απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών έως το 2020 (7) και η οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, για τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας (8), αποτελεί μία ακόμη σταθερή δέσμευση της Ένωσης και των κρατών μελών για σημαντική μείωση των οικείων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Το ενωσιακό σύστημα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές θα πρέπει να επικαιροποιηθεί με βάση τις νέες απαιτήσεις των δύο αυτών νομοθετημάτων.
(7)
Η UNFCCC δεσμεύει την Ένωση και τα κράτη μέλη της να καταρτίζουν, να επικαιροποιούν τακτικά, να δημοσιεύουν και να υποβάλλουν στη διάσκεψη των μερών εθνικές απογραφές για τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες όλων των αερίων θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ του 1987 για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος στη σύμβαση της Βιέννης για την προστασία της στιβάδας του όζοντος (9) («πρωτόκολλο του Μόντρεαλ»), με τη χρήση συγκρίσιμων μεθοδολογιών οι οποίες έχουν συμφωνηθεί από τη διάσκεψη των μερών.
(8)
Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του Κιότο, η Ένωση και τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν και να διατηρήσουν ένα εθνικό σύστημα για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και της απορρόφησης από καταβόθρες όλων των αερίων θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, με σκοπό την εξασφάλιση της εφαρμογής άλλων διατάξεων του πρωτοκόλλου του Κιότο. Ενεργώντας με τον τρόπο αυτό, η Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν τις κατευθυντήριες γραμμές των εθνικών συστημάτων που ορίζονται στο παράρτημα της απόφασης 19/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο («απόφαση 19/CMP.1»). Η απόφαση 1/CP.16 απαιτεί επίσης εθνικές ρυθμίσεις για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και την απορρόφηση από καταβόθρες όλων των αερίων θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέψει την εφαρμογή των δύο αυτών απαιτήσεων.
(9)
Η Κύπρος και η Μάλτα περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της UNFCCC δυνάμει της απόφασης 10CP.17 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC (με εφαρμογή από 9ης Ιανουαρίου 2013) και της απόφασης 3/CP15 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC (με εφαρμογή από 26 Οκτωβρίου 2010) αντιστοίχως.
(10)
Η πείρα από την εφαρμογή της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ έχει καταδείξει την ανάγκη αύξησης των συνεργειών και της συνέπειας με την υποβολή εκθέσεων δυνάμει άλλων νομοθετικών πράξεων, και ιδίως με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας (10), με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 166/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2006, για τη σύσταση ευρωπαϊκού μητρώου έκλυσης και μεταφοράς ρύπων (11), με την οδηγία 2001/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, σχετικά με εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους (12), με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 842/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για ορισμένα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου (13) και με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για τις στατιστικές ενέργειας (14). Ασφαλώς, ο εξορθολογισμός των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων θα απαιτήσει την τροποποίηση επιμέρους νομοθετικών πράξεων, αλλά η χρήση συνεκτικών δεδομένων για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί η ποιότητα των εκθέσεων που υποβάλλονται όσον αφορά τις εκπομπές.
(11)
Η τέταρτη έκθεση αξιολόγησης από τη διακυβερνητική επιτροπή για την αλλαγή του κλίματος (IPPC) διαπίστωσε ότι το τριφθοριούχο άζωτο (NF3) έχει δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη (ΔΥΠ) 17 000 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του διοξειδίου του άνθρακα (CO2). Το NF3 χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στην ηλεκτρονική βιομηχανία ως υποκατάστατο των υπερφθορανθράκων (PFC) και του εξαφθοριούχου θείου (SF6). Σύμφωνα με το άρθρο 191 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η ενωσιακή πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος πρέπει να βασίζεται στην αρχή της προφύλαξης. Η εν λόγω αρχή απαιτεί την παρακολούθηση του NF3 για την εκτίμηση του επιπέδου των εκπομπών στην Ένωση και, ενδεχομένως, τον καθορισμό δράσεων μετριασμού.
(12)
Τα δεδομένα που αναφέρονται επί του παρόντος στις εθνικές απογραφές των αερίων θερμοκηπίου καθώς και στα εθνικά μητρώα και στο ενωσιακό μητρώο δεν επαρκούν ώστε να προσδιοριστούν, σε επίπεδο κράτους μέλους, οι εκπομπές CO2 της πολιτικής αεροπορίας σε εθνικό επίπεδο, οι οποίες δεν καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ. Με τη θέσπιση των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων, η Ένωση δεν θα πρέπει να επιβάλει στα κράτη μέλη και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) επιβαρύνσεις δυσανάλογες προς τους επιδιωκόμενους στόχους. Οι εκπομπές CO2 από πτήσεις που δεν καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ αντιπροσωπεύουν πολύ μικρό μέρος των συνολικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, και η καθιέρωση συστήματος υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αυτές θα απέβαινε υπερβολικά επαχθής λαμβανομένων υπόψη των υφιστάμενων απαιτήσεων για τον ευρύτερο τομέα δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Συνεπώς, οι εκπομπές CO2 από την κατηγορία πηγών «1.A.3.A πολιτική αεροπορία» της IPCC θα πρέπει να θεωρούνται μηδενικές για τους σκοπούς του άρθρου 3 και του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
(13)
Για να εξασφαλιστούν αποτελεσματικές ρυθμίσεις για το σύστημα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, θα πρέπει να αποφευχθεί οποιαδήποτε περαιτέρω οικονομική ή διοικητική επιβάρυνση στα κράτη μέλη.
(14)
Αν και οι εκπομπές και οι απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που σχετίζονται με τις χρήσεις γης, την αλλαγή των χρήσεων γης και τη δασοκομία («LULUCF») συνυπολογίζονται στον στόχο μείωσης των εκπομπών της Ένωσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, δεν αποτελούν μέρος του στόχου του 20 % έως το 2020 στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια. Το άρθρο 9 της απόφασης 406/2009/ΕΚ επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να εξετάσει τις πρακτικές λεπτομέρειες της ένταξης των εκπομπών και των απορροφήσεων που σχετίζονται με τις χρήσεις γης, την αλλαγή των χρήσεων γης και τις δασοκομικές δραστηριότητες στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την περιβαλλοντική ακεραιότητα της συμβολής των LULUCF, και παρέχοντας την επακριβή παρακολούθηση και λογιστική καταγραφή των εν λόγω εκπομπών και απορροφήσεων. Υποχρεώνει επίσης την Επιτροπή να υποβάλει σχετική νομοθετική πρόταση, που θα τεθεί σε ισχύ από το 2013 και μετά. Η Επιτροπή υπέβαλε στις 12 Μαρτίου 2012 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο πρόταση ως πρώτο βήμα για την ένταξη του τομέα LULUCF στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών η οποία κατέληξε στην έκδοση της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες σχετιζόμενες με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία και πληροφόρηση για δράσεις σχετιζόμενες με τις δραστηριότητες αυτές (15).
(15)
Η Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν τις πλέον επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ιδίως στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και των σχετικών προθεσμιών. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέψει να γίνονται οι εκτιμήσεις αυτές το ταχύτερο δυνατόν με τη χρήση στατιστικών και άλλων πληροφοριών, όπως τα δορυφορικά δεδομένα που δίνει το πρόγραμμα παγκόσμιας παρακολούθησης του περιβάλλοντος και της ασφάλειας και άλλα δορυφορικά συστήματα.
(16)
Δεδομένου ότι η Επιτροπή ανακοίνωσε πως έχει την πρόθεση να προτείνει νέες απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές από τις θαλάσσιες μεταφορές, συμπεριλαμβανομένων τροποποιήσεων στον παρόντα κανονισμό όπως κριθεί απαραίτητο, ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να προδικάζει τυχόν τέτοια πρόταση και, συνεπώς, οι διατάξεις περί παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές από τις θαλάσσιες μεταφορές δεν θα πρέπει να συμπεριληφθούν στον παρόντα κανονισμό τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
(17)
Η πείρα από την εφαρμογή της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ αποδεικνύει την ανάγκη βελτίωσης της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της πληρότητας και της συγκρισιμότητας των πληροφοριών που υποβάλλονται σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα και σχετικά με τις προβλέψεις. Σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ, τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση για την προβλεπόμενη πρόοδο προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους δυνάμει της εν λόγω οδηγίας και στοιχεία για τις εθνικές πολιτικές και τα εθνικά μέτρα και τις εθνικές προβλέψεις. Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» όρισε ένα ολοκληρωμένο θεματολόγιο οικονομικής πολιτικής, σύμφωνα με το οποίο η Ένωση και τα κράτη μέλη καταβάλλουν περαιτέρω προσπάθειες για την έγκαιρη υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα αντιμετώπισης της αλλαγής του κλίματος και τα προβλεπόμενα αποτελέσματά τους στις εκπομπές. Η δημιουργία συστημάτων σε επίπεδο Ένωσης και κρατών μελών, σε συνδυασμό με καλύτερη καθοδήγηση σε ό,τι αφορά την υποβολή εκθέσεων, αναμένεται να συμβάλει σημαντικά στην επίτευξη των στόχων αυτών. Προκειμένου η Ένωση να τηρήσει τις διεθνείς και εσωτερικές απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων όσον αφορά τις προβλέψεις για τα αέρια θερμοκηπίου και να αξιολογείται η πρόοδός της προς την τήρηση των διεθνών και εσωτερικών δεσμεύσεων και υποχρεώσεών της, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να μπορεί να καταρτίζει και να χρησιμοποιεί προβλέψεις για τα αέρια θερμοκηπίου.
(18)
Απαιτούνται βελτιωμένες πληροφορίες από τα κράτη μέλη για την παρακολούθηση της προόδου και της δράσης τους όσον αφορά την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος. Οι πληροφορίες αυτές χρειάζονται για να χαραχθεί μια περιεκτική ενωσιακή στρατηγική με βάση τη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής, της 1ης Απριλίου 2009, με τίτλο «Η προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος: Προς ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο δράσης». Η υποβολή πληροφοριών για την προσαρμογή θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να ανταλλάσσουν βέλτιστες πρακτικές και να αξιολογούν τις ανάγκες τους και τον βαθμό ετοιμότητάς τους για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος.
(19)
Βάσει της απόφασης 1/CP.15, η Ένωση και τα κράτη μέλη δεσμεύτηκαν να χορηγήσουν σημαντική χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος μέσω της στήριξης μέτρων προσαρμογής και μετριασμού στις αναπτυσσόμενες χώρες. Σύμφωνα με την παράγραφο 40 της απόφασης 1/CP.16, κάθε ανεπτυγμένη χώρα - συμβαλλόμενο μέρος της UNFCCC οφείλει να βελτιώσει την υποβολή εκθέσεων για την παροχή οικονομικής και τεχνολογικής στήριξης καθώς και στήριξης για την ανάπτυξη ικανοτήτων στα συμβαλλόμενα μέρη που είναι αναπτυσσόμενες χώρες. Η βελτίωση της υποβολής εκθέσεων είναι θεμελιώδους σημασίας για την αναγνώριση των προσπαθειών που καταβάλλουν η Ένωση και τα κράτη μέλη ώστε να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Με την απόφαση 1/CP.16 συστάθηκε επίσης ένας νέος «Μηχανισμός Τεχνολογίας» για την ενίσχυση της διεθνούς μεταφοράς τεχνολογίας. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εξασφαλίσει την υποβολή έκθεσης επικαιροποιημένων πληροφοριών για τις δραστηριότητες μεταφοράς τεχνολογίας στις αναπτυσσόμενες χώρες με βάση τα βέλτιστα διαθέσιμα δεδομένα.
(20)
Η οδηγία 2008/101/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16) τροποποίησε την οδηγία 2003/87/ΕΚ ώστε να ενταχθούν οι αεροπορικές δραστηριότητες στο σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Ένωσης. Η οδηγία 2003/87/ΕΚ περιλαμβάνει διατάξεις που αφορούν τη χρήση των εσόδων από πλειστηριασμούς, την υποβολή εκθέσεων για τη χρήση από τα κράτη μέλη των εσόδων από πλειστηριασμούς και τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 3δ της εν λόγω οδηγίας. Μετά τις τροποποιήσεις που επήλθαν με την οδηγία 2009/29/ΕΚ, η οδηγία 2003/87/ΕΚ περιλαμβάνει επίσης διατάξεις όσον αφορά τη χρήση των εσόδων από πλειστηριασμούς και αναφέρει ότι το 50 % τουλάχιστον των εσόδων αυτών θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς μίας ή περισσότερων από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Η διαφάνεια στη χρήση των εσόδων από τον πλειστηριασμό των δικαιωμάτων βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ είναι απαραίτητη για την υποστήριξη των δεσμεύσεων της Ένωσης.
(21)
Η UNFCCC δεσμεύει την Ένωση και τα κράτη μέλη της να συντάσσουν, να επικαιροποιούν τακτικά, να δημοσιεύουν και να υποβάλλουν στη διάσκεψη των μερών εθνικές ανακοινώσεις και εκθέσεις διετίας, με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές, τις μεθοδολογίες και τους μορφότυπους που συμφωνήθηκαν από τη διάσκεψη των μερών. Η απόφαση 1/CP.16 περιέχει έκκληση για τη βελτίωση της υποβολής εκθέσεων σχετικά με τους στόχους μετριασμού και την παροχή οικονομικής και τεχνολογικής στήριξης καθώς και στήριξης για την ανάπτυξη ικανοτήτων στα συμβαλλόμενα μέρη που είναι αναπτυσσόμενες χώρες.
(22)
Η απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ μετέτρεψε τον σημερινό ετήσιο κύκλο υποβολής εκθέσεων σε ετήσιο κύκλο δέσμευσης, που προβλέπει τη διεξοδική εξέταση των απογραφών των αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών σε χρονικά πλαίσια συντομότερα από τα προβλεπόμενα σήμερα για την εξέταση της απογραφής στο πλαίσιο της UNFCCC, προκειμένου να καταστεί δυνατή η αξιοποίηση της ευελιξίας και η εφαρμογή διορθωτικών μέτρων στο τέλος κάθε σχετικού έτους, εφόσον απαιτείται. Είναι αναγκαίο να δημιουργηθεί μια διαδικασία για την εξέταση σε ενωσιακό επίπεδο των απογραφών των αερίων θερμοκηπίου που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η συμμόρφωση με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ αξιολογείται κατά τρόπο αξιόπιστο, συνεπή, διαφανή και έγκαιρο.
(23)
Διάφορα τεχνικά στοιχεία τα οποία συνδέονται με την υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αποτελούν σήμερα αντικείμενο συζητήσεων στο πλαίσιο της διαδικασίας της UNFCCC, όπως τα ΔΥΠ, τα καλυπτόμενα από τις εκθέσεις αέρια θερμοκηπίου και οι μεθοδολογικές κατευθύνσεις της IPCC που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου. Το επίπεδο και οι τάσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου ενδέχεται να μεταβληθούν με την αναθεώρηση αυτών των μεθοδολογικών στοιχείων στο πλαίσιο της διαδικασίας της UNFCCC και τον επανυπολογισμό των χρονοσειρών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που θα ακολουθήσει. Η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί τις εν λόγω εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο και, εφόσον είναι αναγκαίο, να προτείνει την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού ώστε να διασφαλίζεται η συνέπεια με τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της διαδικασίας UNFCCC.
(24)
Σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τα αέρια θερμοκηπίου, ο υπολογισμός και η υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές μεθανίου στηρίζεται σε δυναμικά υπερθέρμανσης του πλανήτη που βασίζονται σε χρονικό ορίζοντα 100 ετών. Δεδομένου του υψηλού δυναμικού υπερθέρμανσης του πλανήτη και του σχετικά περιορισμένου ατμοσφαιρικού κύκλου ζωής του μεθανίου, η Επιτροπή θα πρέπει να αναλύσει τις επιπτώσεις που θα έχει για τις πολιτικές και τα μέτρα το ενδεχόμενο έγκρισης εικοσαετούς ορίζοντα για το μεθάνιο.
(25)
Λαμβάνοντας υπόψη το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Σεπτεμβρίου 2011 σχετικά με μια συνολική προσέγγιση στις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων πλην του CO2 που αφορούν το κλίμα και αφού συμφωνηθεί στο πλαίσιο της UNFCCC να χρησιμοποιηθούν οι συμφωνηθείσες και δημοσιευμένες κατευθυντήριες γραμμές της IPCC σχετικά με την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων με αντικείμενο τις εκπομπές αιθάλης, η Επιτροπή οφείλει να αναλύσει τις συνέπειες στις πολιτικές και τα μέτρα και, αν κριθεί σκόπιμο, να τροποποιήσει το παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού.
(26)
Η εκτίμηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να διενεργείται με τη χρήση των ίδιων μεθόδων για όλες τις χρονοσειρές που αποτελούν αντικείμενο εκθέσεων. Τα υποκείμενα δεδομένα δραστηριότητας και οι συντελεστές εκπομπών θα πρέπει να συγκεντρώνονται και να χρησιμοποιούνται κατά τρόπο συνεπή, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι μεταβολές στις τάσεις των εκπομπών δεν προκύπτουν από αλλαγή των μεθόδων υπολογισμού ή των παραδοχών. Οι επανυπολογισμοί των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να εκτελούνται σύμφωνα με τις συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές και με σκοπό τη βελτίωση της συνέπειας, της ακρίβειας και της πληρότητας των υποβαλλόμενων χρονοσειρών, καθώς και την εφαρμογή λεπτομερέστερων μεθόδων. Σε περίπτωση αλλαγής της μεθοδολογίας ή του τρόπου συγκέντρωσης των υποκείμενων δεδομένων δραστηριότητας και συντελεστών εκπομπών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υπολογίζουν εκ νέου τις απογραφές για τις υποβληθείσες χρονοσειρές και να αξιολογούν την ανάγκη επανυπολογισμού με βάση τους λόγους που αναφέρονται στις συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές, ιδίως όσον αφορά τις βασικές κατηγορίες. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ορίζει εάν και υπό ποιες προϋποθέσεις θα πρέπει να συνεκτιμώνται τα αποτελέσματα αυτών των επανυπολογισμών όταν καθορίζονται τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής.
(27)
Οι αεροπορικές μεταφορές έχουν επιπτώσεις στο κλίμα του πλανήτη μέσω της CO2, καθώς επίσης και μέσω άλλων εκπομπών, συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών οξειδίων του αζώτου και μηχανισμών αύξησης των θυσάνων. Λαμβάνοντας υπόψη τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες επιστημονικές γνώσεις όσον αφορά τις επιπτώσεις αυτές, είναι σκόπιμο να διενεργείται τακτικά στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού επικαιροποιημένη εκτίμηση των επιπτώσεων των αερομεταφορών στο παγκόσμιο κλίμα που δεν σχετίζονται με το CO2. Η μοντελοποίηση που χρησιμοποιείται για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να προσαρμόζεται στην επιστημονική πρόοδο. Αφού αξιολογήσει τις εν λόγω επιπτώσεις, η Επιτροπή οφείλει να εξετάζει επιλογές πολιτικής για την αντιμετώπισή τους.
(28)
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος αποσκοπεί στην υποστήριξη της αειφόρου ανάπτυξης και τη συμβολή στην επίτευξη σημαντικής και μετρήσιμης βελτίωσης της κατάστασης του περιβάλλοντος της Ευρώπης, παρέχοντας στους πολιτικούς ιθύνοντες, στους δημόσιους φορείς και στο κοινό επίκαιρες, στοχευμένες, πρόσφορες και αξιόπιστες πληροφορίες. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος θα πρέπει να συνδράμει την Επιτροπή, στο μέτρο του αναγκαίου, στην εκτέλεση των εργασιών παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων, ιδίως στο πλαίσιο του ενωσιακού συστήματος απογραφής και του ενωσιακού συστήματος πολιτικών, μέτρων και προβλέψεων, αφενός με τη διενέργεια της ετήσιας εξέτασης από εμπειρογνώμονες των απογραφών των κρατών μελών, την αξιολόγηση της προόδου προς την τήρηση των δεσμεύσεων της Ένωσης για μείωση των εκπομπών, τη διατήρηση της ευρωπαϊκής πλατφόρμας για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή σχετικά με τις επιπτώσεις, την τρωτότητα και την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος, και αφετέρου με τη γνωστοποίηση στο κοινό αξιόπιστων πληροφοριών για το κλίμα.
(29)
Όλες οι απαιτήσεις παροχής πληροφοριών και δεδομένων βάσει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να υπόκεινται στους κανόνες της Ένωσης σχετικά με την προστασία των δεδομένων και του εμπορικού απορρήτου.
(30)
Οι πληροφορίες και τα στοιχεία που συγκεντρώνονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μπορούν επίσης να συμβάλουν στη μελλοντική διατύπωση και αξιολόγηση της ενωσιακής πολιτικής για την αλλαγή του κλίματος.
(31)
Για λόγους διασφάλισης της συνέπειας, η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί την εφαρμογή των απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων βάσει του παρόντος κανονισμού και τις μελλοντικές εξελίξεις στο πλαίσιο της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει, αν κριθεί σκόπιμο, νομοθετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(32)
Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 4, του άρθρου 7 παράγραφοι 7 και 8, του άρθρου 8 παράγραφος 2, του άρθρου 12 παράγραφος 3, του άρθρου 17 παράγραφος 4 και του άρθρου 19 παράγραφοι 5 και 6 του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Εξαιρουμένου του άρθρου 19 παράγραφος 6, οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (17).
(33)
Προκειμένου να θεσπιστούν εναρμονισμένες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων σχετικά με την παρακολούθηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών συναφών με την πολιτική για την αλλαγή του κλίματος, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά την αναθεώρηση του παραρτήματος Ι και του παραρτήματος ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με τις αποφάσεις που λαμβάνονται στο πλαίσιο της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο, σε ό,τι αφορά μεταβολές στα δυναμικά υπερθέρμανσης του πλανήτη και στις διεθνώς συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές, καθώς και σε ό,τι αφορά τις ουσιαστικές απαιτήσεις του ενωσιακού συστήματος απογραφής και τη δημιουργία του ενωσιακού μητρώου. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να προβαίνει η Επιτροπή σε διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, συμπεριλαμβανομένων των διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και την κατάρτιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατά τον δέοντα τρόπο διαβίβαση των συναφών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(34)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η δημιουργία ενός μηχανισμού παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν συνεπώς, λόγω της κλίμακας και των επιπτώσεων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία προς την επίτευξη των στόχων αυτών,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μηχανισμό για:
α)
την εξασφάλιση της έγκαιρης υποβολής, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των εκθέσεων της Ένωσης και των κρατών μελών της προς τη γραμματεία της UNFCCC·
β)
την υποβολή και την εξακρίβωση πληροφοριών σχετικά με τις δεσμεύσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της που αναλήφθηκαν δυνάμει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και των αποφάσεων που εκδόθηκαν στο πλαίσιο αυτό, και την αξιολόγηση της προόδου όσον αφορά την τήρηση των εν λόγω δεσμεύσεων·
γ)
την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά όλες τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και την απορρόφηση από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος στα κράτη μέλη·
δ)
την παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων, την εξέταση και την εξακρίβωση όσον αφορά τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλες πληροφορίες δυνάμει του άρθρου 6 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·
ε)
την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφος 1 ή 2 ή του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 3δ παράγραφος 4 και το άρθρο 10 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας·
στ)
την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις δράσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη για να προσαρμοστούν στις αναπόφευκτες συνέπειες της αλλαγής του κλίματος κατά αποτελεσματικό σε σχέση με το κόστος τρόπο·
ζ)
την αξιολόγηση της προόδου των κρατών μελών όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται:
α)
στην υποβολή εκθέσεων με θέμα τις στρατηγικές της Ένωσης και των κρατών μελών της για ανάπτυξη με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και στην ενδεχόμενη επικαιροποίησή τους σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.16·
β)
στις εκπομπές των αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού από τομείς και πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες που καλύπτονται από τις απογραφές αερίων θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) της UNFCCC στην επικράτεια των κρατών μελών·
γ)
στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·
δ)
στις επιπτώσεις στο κλίμα των εκπομπών από τις αεροπορικές μεταφορές εκτός του CO2·
ε)
στις προβλέψεις της Ένωσης και των κρατών μελών της όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, καθώς και στις σχετικές πολιτικές και μέτρα των κρατών μελών·
στ)
στη συνολική οικονομική και τεχνολογική στήριξη προς αναπτυσσόμενες χώρες σύμφωνα με τις απαιτήσεις στο πλαίσιο της UNFCCC·
ζ)
στη χρησιμοποίηση των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφοι 1 και 2 και του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ·
η)
στις δράσεις των κρατών μελών για προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος.
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
«δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη» ή «ΔΥΠ» ενός αερίου: η συνολική συμβολή στην αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη της εκπομπής μίας μονάδας του εν λόγω αερίου σε σχέση με την εκπομπή μίας μονάδας του αερίου αναφοράς, δηλ. του CO2, στο οποίο αποδίδεται η τιμή 1·
2)
«εθνικό σύστημα απογραφής»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων, το οποίο θεσπίζεται σε ένα κράτος μέλος για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων θερμοκηπίου που δεν διέπονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ και για την υποβολή και την αρχειοθέτηση πληροφοριών απογραφής σύμφωνα με την απόφαση 19/CMP.1 ή άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο·
3)
«αρμόδιες αρχές απογραφής»: αρχές στις οποίες έχει ανατεθεί το έργο κατάρτισης της απογραφής των αερίων θερμοκηπίου στο πλαίσιο εθνικού συστήματος απογραφής·
4)
«διασφάλιση ποιότητας»: σχεδιασμένο σύστημα διαδικασιών εξέτασης, στόχος του οποίου είναι να εξασφαλίζεται ότι τηρούνται οι στόχοι ποιότητας των δεδομένων και ότι υποβάλλονται οι βέλτιστες δυνατές εκτιμήσεις και πληροφορίες με σκοπό την υποστήριξη της αποτελεσματικότητας του προγράμματος ποιοτικού ελέγχου και τη συνδρομή προς τα κράτη μέλη·
5)
«ποιοτικός έλεγχος»: σύστημα συνήθων τεχνικών δραστηριοτήτων για τη μέτρηση και τον έλεγχο της ποιότητας των πληροφοριών και των εκτιμήσεων που καταρτίζονται, με σκοπό την εξασφάλιση της ακεραιότητας, της ακρίβειας και της πληρότητας των δεδομένων, τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση σφαλμάτων και παραλείψεων, την τεκμηρίωση και την αρχειοθέτηση των δεδομένων και άλλου υλικού που χρησιμοποιείται και την καταγραφή όλων των δραστηριοτήτων διασφάλισης ποιότητας·
6)
«δείκτης»: ποσοτικός ή ποιοτικός παράγοντας ή μεταβλητή που συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της προόδου όσον αφορά την εφαρμογή των πολιτικών και των μέτρων, καθώς και τις τάσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου·
7)
«καταλογισμένη ποσοτική μονάδα» ή «AAU»: μονάδα που έχει εγγραφεί δυνάμει των συναφών διατάξεων του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο («απόφαση 13/CMP.1») ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο·
8)
«μονάδα απορρόφησης» ή «RMU»: μονάδα που έχει εγγραφεί δυνάμει των συναφών διατάξεων του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή άλλων συναφών αποφάσεων των οργάνων της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο·
9)
«μονάδα μείωσης εκπομπών» ή «ERU»: μονάδα που έχει εγγραφεί δυνάμει των συναφών διατάξεων του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο·
10)
«πιστοποιημένη μείωση εκπομπής» ή «CER»: μονάδα που έχει εγγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο και τις απαιτήσεις του, καθώς και με τις συναφείς διατάξεις του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο·
11)
«προσωρινή πιστοποιημένη μείωση εκπομπής» ή «tCER»: μονάδα που έχει εγγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο και τις απαιτήσεις του, καθώς και με τις συναφείς διατάξεις του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο, δηλ. πιστωτικά μόρια που εκχωρούνται για μακροπρόθεσμες απορροφήσεις των εκπομπών που έχουν πιστοποιηθεί για έργο δάσωσης ή αναδάσωσης του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης (CDM), που θα αντικατασταθεί κατά τη λήξη στο τέλος της δεύτερης περιόδου δεσμεύσεων·
12)
«μακροπρόθεσμη πιστοποιημένη μείωση εκπομπών» ή «lCER»: μονάδα που έχει εγγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο και τις απαιτήσεις του, καθώς και με τις συναφείς διατάξεις του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο, δηλ. πιστωτικά μόρια που εκχωρούνται για μακροπρόθεσμες απορροφήσεις των εκπομπών που έχουν πιστοποιηθεί για έργο αναδάσωσης ή δάσωσης CDM, που θα αντικατασταθούν κατά τη λήξη στο τέλος της περιόδου πίστωσης ή σε περίπτωση διόρθωσης της διαφύλαξης ή μη υποβολής της έκθεσης πιστοποίησης·
13)
«εθνικό μητρώο»: μητρώο υπό τη μορφή τυποποιημένης ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων, η οποία περιλαμβάνει δεδομένα που αφορούν την εγγραφή, την κατοχή, τη μεταβίβαση, την απόκτηση, την ακύρωση, την απόσυρση, τη μεταφορά, την αντικατάσταση ή τη μεταβολή της ημερομηνίας λήξης, εφόσον ενδείκνυται, των AAU, RMU, ERU, CER, tCER και lCER·
14)
«πολιτικές και μέτρα»: όλα τα μέσα που αποβλέπουν στην υλοποίηση των δεσμεύσεων βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) της UNFCCC, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν εκείνα που δεν έχουν ως πρωταρχικό στόχο τον περιορισμό και τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου·
15)
«σύστημα πολιτικών και μέτρων και προβλέψεων»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων, το οποίο θεσπίζεται για την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις πολιτικές και τα μέτρα και τις προβλέψεις σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, σύμφωνα με το άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού·
16)
«εκ των προτέρων εκτίμηση πολιτικών και μέτρων»: αξιολόγηση των προβλεπόμενων μελλοντικών αποτελεσμάτων πολιτικής ή μέτρου·
17)
«εκ των υστέρων εκτίμηση πολιτικών και μέτρων»: αξιολόγηση των παρελθόντων αποτελεσμάτων πολιτικής ή μέτρου·
18)
«προβλέψεις χωρίς μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, στις οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα όλων των πολιτικών και των μέτρων που έχουν προγραμματιστεί, θεσπιστεί ή τεθεί σε εφαρμογή μετά το έτος που επιλέγεται ως αφετηρία της συγκεκριμένης πρόβλεψης·
19)
«προβλέψεις με μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, οι οποίες περιλαμβάνουν τα αποτελέσματα, ως προς τις μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, των πολιτικών και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί και τεθεί σε εφαρμογή·
20)
«προβλέψεις με πρόσθετα μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, οι οποίες περιλαμβάνουν τα αποτελέσματα, ως προς τις μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, των πολιτικών και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί και τεθεί σε εφαρμογή για τον μετριασμό της αλλαγής του κλίματος, καθώς και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων προς τον σκοπό αυτό·
21)
«ανάλυση ευαισθησίας»: διερεύνηση ενός αλγόριθμου μοντέλου ή μιας παραδοχής με σκοπό τον ποσοτικό προσδιορισμό της ευαισθησίας ή της σταθερότητας των δεδομένων που προκύπτουν από το μοντέλο σε σχέση με τις μεταβολές των εισαγόμενων δεδομένων ή των βασικών παραδοχών. Η ανάλυση διενεργείται με μεταβολή των εισαγόμενων τιμών ή των εξισώσεων του μοντέλου και παρατήρηση της αντίστοιχης μεταβολής των αποτελεσμάτων του·
22)
«στήριξη σχετική με τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής»: στήριξη για δραστηριότητες σε αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες συμβάλλουν στην επίτευξη του στόχου σταθεροποίησης των ατμοσφαιρικών συγκεντρώσεων αερίων θερμοκηπίου σε επίπεδα που να αποτρέπουν επικίνδυνες ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο κλιματικό σύστημα·
23)
«στήριξη σχετική με την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή»: στήριξη για δραστηριότητες σε αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες προορίζονται να μειώσουν την ευπάθεια των ανθρώπινων ή φυσικών συστημάτων στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και στους σχετικούς με το κλίμα κινδύνους, διατηρώντας ή αυξάνοντας την προσαρμοστικότητα και την ανθεκτικότητα των αναπτυσσόμενων χωρών·
24)
«τεχνικές διορθώσεις»: προσαρμογές των εκτιμήσεων της εθνικής απογραφής αερίων θερμοκηπίου, οι οποίες γίνονται στο πλαίσιο της εξέτασης δυνάμει του άρθρου 19, όταν τα υποβληθέντα δεδομένα απογραφής δεν είναι πλήρη ή έχουν συγκεντρωθεί κατά τρόπο μη σύμφωνο προς τους σχετικούς διεθνείς ή ενωσιακούς κανόνες ή κατευθυντήριες γραμμές, και οι οποίες προορίζονται να αντικαταστήσουν τις εκτιμήσεις που υποβλήθηκαν αρχικά·
25)
«επανυπολογισμοί», σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις ετήσιες απογραφές: διαδικασία για την επανεκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες που περιλαμβάνονται σε απογραφές οι οποίες υποβλήθηκαν προγενέστερα, ως συνέπεια μεταβολών στις μεθοδολογίες, μεταβολών στον τρόπο προσδιορισμού και χρησιμοποίησης των συντελεστών εκπομπών και των δεδομένων δραστηριότητας ή της ένταξης νέων κατηγοριών πηγών και καταβοθρών ή της ένταξης νέων αερίων ή μεταβολών στο ΔΥΠ των αερίων θερμοκηπίου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΜΕ ΧΑΜΗΛΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ
Άρθρο 4
Στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα
1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, εξ ονόματος της Ένωσης, προετοιμάζουν τις οικείες στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, σύμφωνα με όλες τις διατάξεις υποβολής εκθέσεων που έχουν συμφωνηθεί διεθνώς στο πλαίσιο της διαδικασίας UNFCCC, ώστε να συμβάλουν:
α)
στη διαφανή και ακριβή παρακολούθηση της συντελούμενης και προβλεπόμενης προόδου των κρατών μελών, συμπεριλαμβανόμενης της συμβολής των ενωσιακών μέτρων, όσον αφορά την τήρηση των δεσμεύσεων της Ένωσης και των κρατών μελών βάσει της UNFCCC για περιορισμό ή μείωση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου·
β)
στην τήρηση των δεσμεύσεων των κρατών μελών για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου δυνάμει της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ και επίτευξη μακροπρόθεσμων μειώσεων των εκπομπών και ενίσχυσης των απορροφήσεων από καταβόθρες σε όλους τους τομείς, σύμφωνα με τον στόχο της Ένωσης, στο πλαίσιο των αναγκαίων σύμφωνα με την IPCC μειώσεων από τις ανεπτυγμένες χώρες ως ομάδα, για μείωση των εκπομπών από 80 έως 95 % έως το 2050 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990 με αποδοτικό ως προς το κόστος τρόπο.
2. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με την πορεία εφαρμογής των στρατηγικών τους για ανάπτυξη με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μέχρι τις 9 Ιανουαρίου 2015 ή, ενδεχομένως, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που συμφωνήθηκε διεθνώς στο πλαίσιο της διαδικασίας UNFCCC.
3. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν αμέσως τις οικείες στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και τις ενδεχόμενες επικαιροποιήσεις τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙΣ ΑΕΡΙΩΝ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ
Άρθρο 5
Εθνικά συστήματα απογραφής
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς τα εθνικά συστήματα απογραφής, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της UNFCCC για τα εθνικά συστήματα, για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές καθώς και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού και για την εξασφάλιση της έγκαιρης κατάρτισης, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των απογραφών τους για τα αέρια θερμοκηπίου.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής έχουν πρόσβαση:
α)
στα δεδομένα και τις μεθόδους που αποτελούν αντικείμενο έκθεσης όσον αφορά τις δραστηριότητες και τις εγκαταστάσεις βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου και με σκοπό την εξασφάλιση της συνέπειας των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που δηλώνονται στο πλαίσιο του ενωσιακού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής και στις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου·
β)
κατά περίπτωση, στα δεδομένα που συγκεντρώνονται μέσω των συστημάτων υποβολής εκθέσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στους διάφορους τομείς, τα οποία δημιουργήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου·
γ)
κατά περίπτωση, στις εκπομπές, τα υποκείμενα δεδομένα και τις μεθοδολογίες που αποτελούν αντικείμενο εκθέσεων των βιομηχανικών μονάδων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου·
δ)
στα δεδομένα τα οποία υποβάλλονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής, όπου κρίνεται σκόπιμο:
α)
χρησιμοποιούν τα συστήματα υποβολής εκθέσεων που δημιουργήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006 για τη βελτίωση των εκτιμήσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου·
β)
είναι σε θέση να διενεργήσουν τους ετήσιους ελέγχους συνέπειας που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχεία ιβ) και ιγ).
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις με σκοπό να θεσπίσει κανόνες σχετικά με τη δομή, τον μορφότυπο και τη διαδικασία υποβολής των στοιχείων που αφορούν τα εθνικά συστήματα απογραφής των κρατών μελών και τις απαιτήσεις όσον αφορά τη θέσπιση, τη διαχείριση και τη λειτουργία των εθνικών συστημάτων απογραφής των αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις που έχουν λάβει τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που πηγάζουν από αυτές ή τις διαδέχονται. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 6
Ενωσιακό σύστημα απογραφής
1. Θεσπίζεται ενωσιακό σύστημα απογραφής το οποίο εξασφαλίζει την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των εθνικών απογραφών έναντι της ενωσιακής απογραφής αερίων θερμοκηπίου. Η Επιτροπή διαχειρίζεται, διατηρεί και επιδιώκει να βελτιώνει συνεχώς το εν λόγω σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει:
α)
πρόγραμμα διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας, το οποίο περιλαμβάνει τον καθορισμό ποιοτικών στόχων και την κατάρτιση σχεδίου διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας της απογραφής. Η Επιτροπή επικουρεί τα κράτη μέλη στην εφαρμογή των οικείων προγραμμάτων διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας·
β)
διαδικασία για την εκτίμηση, σε διαβούλευση με το οικείο κράτος μέλος, των δεδομένων που λείπουν από την εθνική απογραφή του·
γ)
τις επανεξετάσεις των απογραφών των αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών που αναφέρονται στο άρθρο 19.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 25 σχετικά με τις ουσιαστικές απαιτήσεις του ενωσιακού συστήματος απογραφής για την τήρηση των υποχρεώσεων σύμφωνα με την απόφαση 19/CM.1. Η Επιτροπή δεν εκδίδει διατάξεις, σύμφωνα με την παράγραφο 1, η συμμόρφωση με τις οποίες είναι επαχθέστερη για τα κράτη μέλη απ’ ό,τι προβλέπεται σύμφωνα με πράξεις που εκδίδονται δυνάμει των άρθρων 3 παράγραφος 3 και 4 παράγραφος 2 της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ.
Άρθρο 7
Απογραφές των αερίων θερμοκηπίου
1. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και υποβάλλουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Ιανουαρίου κάθε έτους («έτος Χ»):
α)
τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές των αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού και τις ανθρωπογενείς εκπομπές των αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ για το έτος X - 2, σύμφωνα με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων της UNFCCC. Με την επιφύλαξη της υποβολής εκθέσεων για τα αέρια θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού, οι εκπομπές CO2 από την κατηγορία πηγών «1.A.3.A πολιτική αεροπορία» της IPCC θεωρούνται μηδενικές για τους σκοπούς του άρθρου 3 και του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·
β)
τα δεδομένα σύμφωνα με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων της UNFCCC για τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές μονοξειδίου του άνθρακα (CO), διοξειδίου του θείου (SO2), οξειδίων του αζώτου (NOx) και πτητικών οργανικών ενώσεων, που συνάδουν με τα δεδομένα τα οποία έχουν ήδη υποβληθεί, βάσει του άρθρου 7 της οδηγίας 2001/81/ΕΚ και της Σύμβασης της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη για τη Διασυνοριακή Ρύπανση σε Μεγάλες Αποστάσεις για το έτος X - 2·
γ)
τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις CO2 από καταβόθρες λόγω των χρήσεων γης, της αλλαγής των χρήσεων γης και της δασοκομίας (LULUCF), για το έτος X - 2, σύμφωνα με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων της UNFCCC·
δ)
τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις CO2 από καταβόθρες λόγω των δραστηριοτήτων LULUCF δυνάμει της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ και του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και τις πληροφορίες σχετικά με τη λογιστική παρακολούθηση των εκπομπών και των απορροφήσεων λόγω των δραστηριοτήτων LULUCF, σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ και το άρθρο 3 παράγραφοι 3 και 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και τις σχετικές αποφάσεις, για τα έτη μεταξύ του 2008 ή άλλων ετών εφαρμογής και του έτους X - 2. Εάν τα κράτη μέλη προσμετρούν τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων, τη διαχείριση βοσκοτόπων, την αναβλάστηση ή την αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων, υποβάλλουν επιπλέον έκθεση για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες όσον αφορά κάθε σχετική δραστηριότητα για το σχετικό βασικό έτος αναφοράς ή για την περίοδο που προσδιορίζεται στο παράρτημα VI της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ και στο παράρτημα της απόφασης 13/CMP.1. Κατά τη συμμόρφωσή τους με τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων δυνάμει του παρόντος σημείου, και ιδίως όταν υποβάλλουν πληροφορίες όσον αφορά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις που σχετίζονται με τις υποχρεώσεις λογιστικής καταγραφής οι οποίες ορίζονται στην απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ, τα κράτη μέλη υποβάλλουν πληροφορίες λαμβάνοντας πλήρως υπόψη τις οδηγίες καλής πρακτικής της IPCC για τις LULUCF·
ε)
τυχόν αλλαγές στις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ) για τα έτη μεταξύ του σχετικού βασικού έτους ή της περιόδου και του έτους X - 3, διευκρινίζοντας τους λόγους των αλλαγών αυτών·
στ)
πληροφορίες για τους δείκτες, όπως καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ, για το έτος X - 2·
ζ)
πληροφορίες από το εθνικό τους μητρώο όσον αφορά την εγγραφή, την απόκτηση, την κατοχή, τη μεταβίβαση, την ακύρωση, την απόσυρση και τη μεταφορά σε επόμενη περίοδο AAU, RMU, ERU, CER, tCER και lCER και για το έτος X - 1·
η)
συνοπτικές πληροφορίες για τις μεταβιβάσεις που συνήφθησαν δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφοι 4 και 5 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ, για το έτος X - 1·
θ)
πληροφορίες για τη χρήση της κοινής εφαρμογής, του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης και της διεθνούς εμπορίας εκπομπών, σύμφωνα με τα άρθρα 6, 12 και 17 του πρωτοκόλλου του Κιότο, ή κάθε άλλου ευέλικτου μηχανισμού που προβλέπεται σε άλλες πράξεις οι οποίες εκδόθηκαν από τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, για την ανταπόκριση στις ποσοτικοποιημένες δεσμεύσεις τους όσον αφορά τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών δυνάμει του άρθρου 2 της απόφασης αριθ. 2002/358/ΕΚ και του πρωτοκόλλου του Κιότο ή οποιασδήποτε μελλοντικής δέσμευσης στο πλαίσιο της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο, για το έτος X - 2·
ι)
πληροφορίες για τα μέτρα που έχουν λάβει για τη βελτίωση των εκτιμήσεων της απογραφής, ιδίως στους τομείς της απογραφής οι οποίοι αποτέλεσαν αντικείμενο προσαρμογών ή συστάσεων κατόπιν εξέτασης από εμπειρογνώμονες·
ια)
την πραγματική ή εκτιμώμενη κατανομή των ελεγμένων εκπομπών για τις οποίες υποβλήθηκαν δεδομένα από τις εγκαταστάσεις και τους φορείς εκμετάλλευσης βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ μεταξύ των κατηγοριών πηγών της εθνικής απογραφής αερίων θερμοκηπίου, εφόσον είναι δυνατόν, και την αναλογία των ελεγμένων αυτών εκπομπών προς τις συνολικές δηλωθείσες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στις εν λόγω κατηγορίες πηγών, για το έτος X - 2·
ιβ)
εφόσον έχει σημασία, τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν για να διαπιστωθεί η συνέπεια των εκπομπών που δηλώθηκαν στο πλαίσιο των απογραφών αερίων θερμοκηπίου, για το έτος X - 2, με τις ελεγμένες εκπομπές που αποτέλεσαν αντικείμενο έκθεσης δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ·
ιγ)
εφόσον έχει σημασία, τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν για να διαπιστωθεί η συνέπεια των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν για να υπολογιστούν οι εκπομπές στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τις απογραφές αερίων θερμοκηπίου, για το έτος X - 2, με:
i)
τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρτιση των απογραφών ατμοσφαιρικών ρύπων δυνάμει της οδηγίας 2001/81/ΕΚ,
ii)
τα δεδομένα που αποτέλεσαν αντικείμενο έκθεσης δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006,
iii)
τα ενεργειακά δεδομένα που αποτέλεσαν αντικείμενο έκθεσης δυνάμει του άρθρου 4 και του παραρτήματος Β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008·,
ιδ)
περιγραφή των τροποποιήσεων του εθνικού τους συστήματος απογραφής·
ιε)
περιγραφή των τροποποιήσεων του εθνικού μητρώου·
ιστ)
πληροφορίες για τα σχέδια διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας τους, γενική αξιολόγηση αβεβαιότητας, γενική αξιολόγηση πληρότητας, καθώς και, αν είναι διαθέσιμα, άλλα στοιχεία της έκθεσης για την εθνική απογραφή αερίων θερμοκηπίου τα οποία είναι απαραίτητα για την εκπόνηση της έκθεσης με θέμα την ενωσιακή απογραφή αερίων θερμοκηπίου.
Κατά το πρώτο έτος υποβολής εκθέσεων βάσει του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να κάνουν χρήση του άρθρου 3 παράγραφοι 4 και 5 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα προκαταρκτικά στοιχεία έως τις 15 Ιανουαρίου και τα τελικά στοιχεία έως τις 15 Μαρτίου του δεύτερου έτους μετά το τέλος κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ, όπως καταρτίζονται για τους οικείους λογαριασμούς LULUCF για την εν λόγω λογιστική περίοδο σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 6 της εν λόγω απόφασης.
3. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους, πλήρη και επικαιροποιημένη έκθεση εθνικής απογραφής. Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που ορίζονται στην παράγραφο 1 και τις τυχόν μεταγενέστερες επικαιροποιήσεις των πληροφοριών αυτών.
4. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στη γραμματεία της UNFCCC έως τις 15 Απριλίου κάθε έτους εθνικές απογραφές, οι οποίες περιλαμβάνουν πληροφορίες που διαβιβάζονται στην Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 3.
5. Η Επιτροπή εκπονεί κάθε χρόνο, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου, καθώς και έκθεση για την ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου, τις οποίες υποβάλλει στη γραμματεία της UNFCCC έως τις 15 Απριλίου κάθε έτους.
6. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 25 του παρόντος κανονισμού ώστε:
α)
να προσθέτει ή να διαγράφει ουσίες από τον κατάλογο των αερίων θερμοκηπίου που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού ή να προσθέτει, να διαγράφει ή να τροποποιεί δείκτες στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις που εκδίδουν τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν·
β)
να λαμβάνει υπόψη τις αλλαγές στα ΔΥΠ και στις διεθνώς συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις που εκδίδουν τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν.
7. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις διά των οποίων καθορίζεται η δομή, ο μορφότυπος και η διαδικασία για την υποβολή εκθέσεων εκ μέρους των κρατών μελών με θέμα τις απογραφές των αερίων θερμοκηπίου δυνάμει της παραγράφου 1 και σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις που εκδίδουν τα όργανα της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν. Στις εκτελεστικές πράξεις αυτές ορίζονται επίσης οι προθεσμίες για τη συνεργασία και τον συντονισμό ανάμεσα στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη κατά την προετοιμασία της έκθεσης με θέμα την ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
8. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις διά των οποίων καθορίζεται η δομή, ο μορφότυπος και η διαδικασία για την υποβολή εκθέσεων εκ μέρους των κρατών μελών με θέμα τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και τις απορροφήσεις σύμφωνα με το άρθρο 4 της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ. Κατά την έκδοση των εκτελεστικών πράξεων αυτών η Επιτροπή εξασφαλίζει τη συμβατότητα ανάμεσα στα χρονοδιαγράμματα της Ένωσης και της UNFCCC για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πληροφορίες αυτές. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 8
Κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων θερμοκηπίου
1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή, έως τις 31 Ιουλίου κάθε έτους («έτος X»), εφόσον είναι δυνατόν, κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων θερμοκηπίου για το έτος X - 1. Η Επιτροπή εκπονεί ετησίως, με βάση τις κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών ή, εάν ένα κράτος μέλος δεν έχει κοινοποιήσει τις κατά προσέγγιση απογραφές του μέχρι την εν λόγω ημερομηνία, με βάση δικές της εκτιμήσεις, ενωσιακή κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων θερμοκηπίου. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις πληροφορίες αυτές κάθε έτος έως τις 30 Σεπτεμβρίου.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις με τις οποίες καθορίζεται η δομή, ο μορφότυπος και η διαδικασία υποβολής των κατά προσέγγιση απογραφών των αερίων θερμοκηπίου εκ μέρους των κρατών μελών σύμφωνα με την παράγραφο 1. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 9
Διαδικασίες για τη συμπλήρωση των εκτιμήσεων εκπομπών προς εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής
1. Η Επιτροπή διενεργεί αρχικό έλεγχο των δεδομένων που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την ακρίβεια. Αποστέλλει τα αποτελέσματα των ελέγχων αυτών στα κράτη μέλη εντός έξι εβδομάδων από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής. Τα κράτη μέλη απαντούν σε οποιοδήποτε σχετικό ερώτημα που προκύπτει από τον αρχικό έλεγχο έως τις 15 Μαρτίου, μαζί με την υποβολή της οριστικής απογραφής για το έτος X - 2.
2. Εάν ένα κράτος μέλος δεν υποβάλει τα δεδομένα απογραφής που απαιτούνται για την εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής έως τις 15 Μαρτίου, η Επιτροπή μπορεί να καταρτίζει εκτιμήσεις προς συμπλήρωση των δεδομένων που υπέβαλε το κράτος μέλος, σε διαβούλευση και στενή συνεργασία με το εν λόγω κράτος μέλος. Προς τον σκοπό αυτόν, η Επιτροπή χρησιμοποιεί τις κατευθυντήριες γραμμές που εφαρμόζονται για την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
ΜΗΤΡΩΑ
Άρθρο 10
Δημιουργία και λειτουργία των μητρώων
1. Η Ένωση και τα κράτη μέλη δημιουργούν και διατηρούν μητρώα για την ακριβή καταγραφή της εγγραφής, κατοχής, μεταβίβασης, απόκτησης, ακύρωσης, απόσυρσης, μεταφοράς, αντικατάστασης ή μεταβολής της ημερομηνίας λήξης, ανάλογα με την περίπτωση, των AAU, RMU, ERU, CER, tCER και lCER. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να χρησιμοποιούν τα μητρώα τους για την ακριβή καταγραφή των μονάδων που αναφέρονται στο άρθρο 11α παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
2. Η Ένωση και τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρούν τα μητρώα τους σε ενιαίο σύστημα, από κοινού με ένα ή περισσότερα από τα άλλα κράτη μέλη.
3. Τα δεδομένα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου διατίθενται στον κεντρικό διαχειριστή που ορίζεται δυνάμει του άρθρου 20 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
4. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 25 για τη δημιουργία του ενωσιακού μητρώου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 11
Απόσυρση μονάδων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο
1. Τα κράτη μέλη, μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης των εθνικών τους απογραφών δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο για κάθε έτος της πρώτης περιόδου δεσμεύσεων δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο, συμπεριλαμβανομένης της αντιμετώπισης των θεμάτων εφαρμογής, αποσύρουν από το μητρώο AAU, RMU, ERU, CER, tCER και lCER, και ισοδύναμες προς τις καθαρές εκπομπές τους κατά το αντίστοιχο έτος.
2. Όσον αφορά το τελευταίο έτος της πρώτης περιόδου δεσμεύσεων δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο, τα κράτη μέλη αποσύρουν τις μονάδες από το μητρώο πριν από το τέλος της συμπληρωματικής περιόδου για την τήρηση των δεσμεύσεων που καθορίζονται στην απόφαση 11/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΑΕΡΙΩΝ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ ΑΠΟ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ
Άρθρο 12
Εθνικά και ενωσιακά συστήματα για πολιτικές και μέτρα και προβλέψεις
1. Το αργότερο έως τις 9 Ιουλίου 2015, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή δημιουργούν, διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς εθνικά και ενωσιακά συστήματα, αντιστοίχως, για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα καθώς και για την υποβολή προβλέψεων όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες. Τα συστήματα περιλαμβάνουν όλες τις σχετικές θεσμικές, νομικές και διαδικαστικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται σε κράτος μέλος και στην Ένωση για την αξιολόγηση των πολιτικών και την κατάρτιση προβλέψεων όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες.
2. Σκοπός των κρατών μελών και της Επιτροπής είναι να εξασφαλίσουν την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των υποβαλλόμενων πληροφοριών σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και των προβλέψεων για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, που αναφέρονται στα άρθρα 13 και 14, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, της χρήσης και της εφαρμογής των δεδομένων, των μεθόδων και των μοντέλων και της εκτέλεσης των δραστηριοτήτων διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας και της ανάλυσης ευαισθησίας.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις όσον αφορά τη δομή, τον μορφότυπο και τη διαδικασία υποβολής των πληροφοριών σχετικά με τα εθνικά και ενωσιακά συστήματα για τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και τις προβλέψεις σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, του άρθρου 13 και του άρθρου 14 παράγραφος 1, καθώς και σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις που εκδίδουν τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν. Η Επιτροπή εξασφαλίζει τη συνέπεια με τις διεθνώς συμφωνηθείσες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων καθώς και τη συμβατότητα ανάμεσα στα ενωσιακά και τα διεθνή χρονοδιαγράμματα για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πληροφορίες αυτές. Οι εκτελεστικές αυτές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 13
Υποβολή εκθέσεων για πολιτικές και μέτρα
1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε δεύτερου έτους, με αφετηρία το 2015:
α)
περιγραφή του εθνικού τους συστήματος υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα ή ομάδες μέτρων και για υποβολής προβλέψεων σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1, εφόσον η περιγραφή δεν έχει διαβιβαστεί ήδη, ή πληροφορίες για τυχόν αλλαγές στο εν λόγω σύστημα εάν έχει διαβιβαστεί ήδη η σχετική περιγραφή·
β)
επικαιροποιήσεις όσον αφορά τις οικείες στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που αναφέρονται στο άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού και την πρόοδο στην εφαρμογή των στρατηγικών·
γ)
πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και τα μέτρα ή ομάδες μέτρων, καθώς και την εφαρμογή των ενωσιακών πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές ή την καλύτερη απορρόφηση από καταβόθρες, με παρουσίαση κατά τομείς και οργανωμένες ανά αέριο ή ομάδα αερίων (HFC και PFC) που παρατίθενται στο παράρτημα Ι. Οι πληροφορίες παραπέμπουν στις εφαρμοστέες και σχετικές εθνικές ή ενωσιακές πολιτικές και περιλαμβάνουν:
i)
τον στόχο της πολιτικής ή του μέτρου και σύντομη περιγραφή τους,
ii)
το είδος του μέσου για την άσκηση της πολιτικής,
iii)
το στάδιο εφαρμογής της πολιτικής ή του μέτρου ή της ομάδας μέτρων,
iv)
εφόσον χρησιμοποιούνται, δείκτες για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της προόδου με την πάροδο του χρόνου,
v)
εφόσον είναι διαθέσιμες, ποσοτικές εκτιμήσεις των αποτελεσμάτων όσον αφορά τις εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου, με την εξής ανάλυση:
-
πορίσματα της εκ των προτέρων εκτίμησης των αποτελεσμάτων των μεμονωμένων πολιτικών και μέτρων ή των ομάδων πολιτικών και μέτρων για τον μετριασμό των κλιματικών αλλαγών. Οι εκτιμήσεις παρέχονται για σειρά τεσσάρων μελλοντικών ετών που λήγουν σε 0 ή 5 και έπονται αμέσως του έτους αναφοράς, με διάκριση μεταξύ των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που καλύπτει η οδηγία 2003/87/ΕΚ και εκείνων που καλύπτει η απόφαση 406/2009/ΕΚ,
-
πορίσματα της εκ των υστέρων εκτίμησης των αποτελεσμάτων των μεμονωμένων πολιτικών και μέτρων ή των ομάδων πολιτικών και μέτρων για τον μετριασμό της αλλαγής του κλίματος, με διάκριση μεταξύ των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που καλύπτει η οδηγία 2003/87/ΕΚ και εκείνων που καλύπτει η απόφαση 406/2009/ΕΚ,
vi)
εφόσον είναι διαθέσιμες, εκτιμήσεις για το προβλεπόμενο κόστος και όφελος των πολιτικών και των μέτρων και, ενδεχομένως, εκτιμήσεις για το πραγματικό κόστος και όφελος των πολιτικών και των μέτρων,
vii)
εφόσον είναι διαθέσιμες, όλες τις παραπομπές στις εκτιμήσεις και στις τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις αυτές, που αναφέρονται στην παράγραφο 3·
δ)
τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·
ε)
πληροφορίες για τον βαθμό στον οποίο η δράση κράτους μέλους αποτελεί σημαντικό στοιχείο των προσπαθειών που καταβάλλονται σε εθνικό επίπεδο καθώς και τον βαθμό στον οποίο η προβλεπόμενη χρήση της κοινής εφαρμογής, του CDM και της διεθνούς εμπορίας εκπομπών συμπληρώνει την εσωτερική δράση, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του πρωτοκόλλου του Κιότο και με τις αποφάσεις που εκδόθηκαν στο πλαίσιο αυτό.
2. Σε περίπτωση ουσιαστικών αλλαγών στις πληροφορίες που καθίστανται διαθέσιμες βάσει του παρόντος άρθρου στη διάρκεια του πρώτου έτους της περιόδου υποβολής εκθέσεων, το σχετικό κράτος μέλος διαβιβάζει τις αλλαγές αυτές στην Επιτροπή μέχρι τις 15 Μαρτίου του έτους που ακολουθεί την προηγούμενη έκθεση.
3. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν, σε ηλεκτρονική μορφή, κάθε σχετική εκτίμηση του κόστους και των αποτελεσμάτων των εθνικών πολιτικών και μέτρων και, εφόσον είναι διαθέσιμες, οποιεσδήποτε σχετικές πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ενωσιακών πολιτικών και μέτρων για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές ή την καλύτερη απορρόφηση από τις καταβόθρες, καθώς και τις υπάρχουσες τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις αυτές. Οι εν λόγω εκτιμήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν περιγραφές των μοντέλων και των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και τους ορισμούς και τις υποκείμενες παραδοχές.
Άρθρο 14
Υποβολή εκθέσεων για τις προβλέψεις
1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε δεύτερου έτους, με αφετηρία το 2015, τις εθνικές προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, οργανωμένες ανά αέριο ή ομάδα αερίων (HFC και PFC) που παρατίθενται στο παράρτημα Ι και κατά τομέα. Οι προβλέψεις αυτές περιλαμβάνουν ποσοτικές εκτιμήσεις για σειρά τεσσάρων μελλοντικών ετών που λήγουν σε 0 ή 5 και έπονται αμέσως του έτους αναφοράς. Οι εθνικές προβλέψεις λαμβάνουν υπόψη τις πολιτικές και τα μέτρα που θεσπίστηκαν σε ενωσιακό επίπεδο και περιλαμβάνουν:
α)
προβλέψεις χωρίς μέτρα εάν είναι διαθέσιμες, προβλέψεις με μέτρα και, εφόσον είναι διαθέσιμες, προβλέψεις με πρόσθετα μέτρα·
β)
προβλέψεις για τις συνολικές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και χωριστές εκτιμήσεις για τις προβλεπόμενες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τις πηγές εκπομπών που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ και την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ·
γ)
την επίπτωση των πολιτικών και μέτρων που έχουν προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 13. Αναφέρονται σαφώς οι πολιτικές και τα μέτρα που δεν περιλαμβάνονται και επεξηγούνται οι σχετικοί λόγοι·
δ)
τα αποτελέσματα της ανάλυσης ευαισθησίας στην οποία υποβλήθηκαν οι προβλέψεις·
ε)
όλες τις παραπομπές στις εκτιμήσεις και στις τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι προβλέψεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4.
2. Σε περίπτωση ουσιαστικών αλλαγών στις πληροφορίες που καθίστανται διαθέσιμες βάσει του παρόντος άρθρου στη διάρκεια του πρώτου έτους της περιόδου υποβολής εκθέσεων, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τις αλλαγές αυτές στην Επιτροπή μέχρι τις 15 Μαρτίου του έτους που ακολουθεί την προηγούμενη έκθεση.
3. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις πλέον ενημερωμένες προβλέψεις που έχουν στη διάθεσή τους. Σε περίπτωση που κράτος μέλος δεν υποβάλει, έως τις 15 Μαρτίου κάθε δεύτερου έτους, πλήρεις προβλέψεις και η Επιτροπή είναι βέβαιη ότι τα κενά στις εκτιμήσεις, τα οποία έχουν εντοπιστεί με τις διαδικασίες διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας που εφαρμόζει, δεν μπορούν να πληρωθούν από το συγκεκριμένο κράτος μέλος, η Επιτροπή δύναται να πραγματοποιήσει τις εκτιμήσεις που είναι αναγκαίες για την κατάρτιση των ενωσιακών προβλέψεων σε διαβούλευση με το σχετικό κράτος μέλος.
4. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν, σε ηλεκτρονική μορφή, τις εθνικές τους προβλέψεις σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, καθώς και τις σχετικές τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι προβλέψεις αυτές. Οι εν λόγω προβλέψεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν περιγραφές των μοντέλων και των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και τους ορισμούς και τις υποκείμενες παραδοχές.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΛΛΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ
Άρθρο 15
Υποβολή εκθέσεων για τις εθνικές δράσεις προσαρμογής
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε τέταρτου έτους με αφετηρία το 2015, κατ’ ευθυγράμμιση προς το χρονοδιάγραμμα υποβολής εκθέσεων στην UNFCCC, πληροφορίες σχετικά με τον εθνικό σχεδιασμό και τις στρατηγικές προσαρμογής που εφαρμόζουν, υπογραμμίζοντας τις δράσεις που υλοποιούν ή έχουν προγραμματίσει για τη διευκόλυνση της προσαρμογής στην αλλαγή του κλίματος. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν τους κύριους στόχους και την αντιμετωπιζόμενη κατηγορία επίπτωσης της κλιματικής αλλαγής (όπως οι πλημμύρες, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, οι ακραίες θερμοκρασίες, οι ξηρασίες και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα).
Άρθρο 16
Υποβολή εκθέσεων για την οικονομική και τεχνολογική στήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες
1. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται με την Επιτροπή ώστε να καταστεί δυνατή η έγκαιρη και συνεπής υποβολή εκθέσεων από την Ένωση και τα κράτη μέλη της όσον αφορά τη στήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της UNFCCC, ανάλογα με την περίπτωση, περιλαμβανομένου οποιουδήποτε κοινού μορφοτύπου που έχει συμφωνηθεί δυνάμει της UNFCCC, και να εξασφαλισθεί η υποβολή εκθέσεων έως τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους.
2. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο ή αναγκαίο στο πλαίσιο της UNFCCC, τα κράτη μέλη μεριμνούν για την παροχή πληροφοριών για τις χρηματοδοτικές ροές βάσει των επονομαζόμενων «δεικτών του Ρίο» για στήριξη σχετική με τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και στήριξη σχετική με την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή που θεσπίστηκε από την Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας του ΟΟΣΑ και μεθοδολογικές πληροφορίες που αφορούν την υλοποίηση της μεθοδολογίας των δεικτών του Ρίο για την κλιματική αλλαγή.
3. Όταν υποβάλλονται στοιχεία για τις κινητοποιηθείσες ιδιωτικές χρηματοδοτικές ροές, περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με τους ορισμούς και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό τυχόν αριθμητικών στοιχείων.
4. Σύμφωνα με τις αποφάσεις που εκδίδουν τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν, οι πληροφορίες σχετικά με την παρεχόμενη στήριξη περιλαμβάνουν στοιχεία σχετικά με τη στήριξη για τον μετριασμό, την προσαρμογή, την ανάπτυξη ικανοτήτων και τη μεταφορά τεχνολογίας, καθώς και, αν είναι δυνατόν, σχετικά με το κατά πόσον οι χρηματοδοτικοί πόροι είναι νέοι και πρόσθετοι.
Άρθρο 17
Υποβολή εκθέσεων για τη χρήση των εσόδων από πλειστηριασμούς και των πιστωτικών μορίων από έργα
1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 31 Ιουλίου κάθε έτους («έτος Χ»), για το έτος X - 1:
α)
τη λεπτομερή αιτιολόγηση που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·
β)
πληροφορίες για τη χρήση των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων από το κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του έτους X - 1 δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, που περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με έσοδα τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί για έναν ή περισσότερους από τους σκοπούς που προσδιορίζονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας ή ποσό ίσο με τα συγκεκριμένα έσοδα, και για τις δράσεις που έχουν αναληφθεί δυνάμει του άρθρου αυτού·
γ)
πληροφορίες για τη χρήση, όπως προσδιορίζεται από το κράτος μέλος, όλων των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων για τις αεροπορικές μεταφορές από το κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφος 1 ή 2 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ οι πληροφορίες αυτές παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 3δ παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας·
δ)
τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β) της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ και τις πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο η οικεία πολιτική προμηθειών συμβάλλει στην επίτευξη διεθνούς συμφωνίας σχετικά με την αλλαγή του κλίματος·
ε)
πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 11β παράγραφος 6 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ όσον αφορά τις δραστηριότητες υδροηλεκτρικών έργων με δυνατότητα παραγωγής άνω των 20 MW.
2. Τα έσοδα από πλειστηριασμό που δεν έχουν εκταμιευτεί τη χρονική στιγμή κατά την οποία κράτος μέλος υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου ποσοτικοποιούνται και καταγράφονται στις εκθέσεις για τα επόμενα έτη.
3. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τις εκθέσεις που υποβάλλουν στην Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου. Η Επιτροπή θέτει το σύνολο των στοιχείων που διαθέτει η Ένωση στη διάθεση του κοινού σε ευκόλως προσβάσιμη μορφή.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τον μορφότυπο και τις διαδικασίες υποβολής των πληροφοριών που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη δυνάμει του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 18
Εκθέσεις διετίας και εθνικές ανακοινώσεις
1. Η Ένωση και τα κράτη μέλη υποβάλλουν στη γραμματεία της UNFCCC εκθέσεις διετίας σύμφωνα με την απόφαση 2/CP.17 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC (απόφαση 2/CP.17) ή μεταγενέστερες συναφείς αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC, και εθνικές ανακοινώσεις σύμφωνα με το άρθρο 12 της UNFCCC.
2. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή αντίγραφα των εθνικών ανακοινώσεων και των εκθέσεων διετίας που υποβάλλουν στη γραμματεία της UNFCCC.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7
ΕΞΈΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΩΝ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΕΣ ΣΕ ΕΝΩΣΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Άρθρο 19
Εξέταση της απογραφής
1. Η Επιτροπή διενεργεί συνολική εξέταση των δεδομένων των εθνικών απογραφών που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού, προκειμένου να προσδιοριστούν τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ, με σκοπό την εφαρμογή των άρθρων 20 και 27 του παρόντος κανονισμού και την παρακολούθηση της υλοποίησης των στόχων των κρατών μελών για μείωση ή περιορισμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 7 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ τα έτη κατά τα οποία διενεργείται συνολική εξέταση.
2. Η Επιτροπή, με αφετηρία τα δεδομένα που διαβιβάστηκαν για το έτος 2013, διενεργεί ετήσια εξέταση των δεδομένων εθνικής απογραφής τα οποία υποβάλλουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, τα οποία αφορούν την παρακολούθηση της μείωσης ή του περιορισμού των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη δυνάμει των άρθρων 3 και 7 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ, καθώς και κάθε άλλου στόχου για μείωση ή περιορισμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που προβλέπεται στην ενωσιακή νομοθεσία. Τα κράτη μέλη συμμετέχουν πλήρως σε αυτήν τη διαδικασία.
3. Η συνολική εξέταση της παραγράφου 1περιλαμβάνει:
α)
ελέγχους για την εξακρίβωση της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των πληροφοριών που υποβάλλονται·
β)
ελέγχους για τον εντοπισμό περιπτώσεων στις οποίες τα δεδομένα απογραφής έχουν καταρτιστεί κατά τρόπο μη σύμφωνο με τις κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC ή τους ενωσιακούς κανόνες· και
γ)
κατά περίπτωση, υπολογισμό των αναγκαίων τεχνικών διορθώσεων που προκύπτουν, σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη.
4. Οι ετήσιες εξετάσεις περιλαμβάνουν τους ελέγχους που προβλέπονται στην παράγραφο 3 στοιχείο α). Εάν ζητηθεί από κράτος μέλος σε διαβούλευση με την Επιτροπή ή όταν κατά τους ελέγχους αυτούς εντοπίζονται σημαντικά ζητήματα, όπως:
α)
συστάσεις από παλαιότερες εξετάσεις της Ένωσης ή της UNFCCC, οι οποίες δεν υλοποιήθηκαν ή θέματα για τα οποία δεν δόθηκαν διευκρινίσεις από το σχετικό κράτος μέλος· ή
β)
υπερεκτιμήσεις ή υποεκτιμήσεις σε σχέση με βασική κατηγορία της απογραφής κράτους μέλους,
η ετήσια εξέταση για το συγκεκριμένο κράτος μέλος περιλαμβάνει επίσης τους ελέγχους που προβλέπονται στην παράγραφο 3 στοιχείο β), ώστε να καταστούν δυνατοί οι υπολογισμοί που προβλέπονται στην παράγραφο 3 στοιχείο γ).
5. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό του χρονοδιαγράμματος και των βημάτων για την πραγματοποίηση των συνολικών και ετήσιων εξετάσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών που καθορίζονται στις παραγράφους 3 και 4 του παρόντος άρθρου, μεταξύ άλλων ώστε να διασφαλιστεί η δέουσα διαβούλευση με τα κράτη μέλη όσον αφορά τα συμπεράσματα των εξετάσεων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
6. Η Επιτροπή, μέσω εκτελεστικής πράξης, προσδιορίζει το συνολικό άθροισμα των εκπομπών για το αντίστοιχο έτος, που προκύπτει από τα διορθωμένα δεδομένα απογραφής για κάθε κράτος μέλος μετά την ολοκλήρωση της σχετικής εξέτασης.
7. Τα δεδομένα για κάθε κράτος μέλος τα οποία καταγράφηκαν στα μητρώα που έχουν συσταθεί δυνάμει του άρθρου 11 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ και του άρθρου 19 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, τέσσερις μήνες ακριβώς από την ημερομηνία δημοσίευσης της εκτελεστικής πράξης που εκδίδεται δυνάμει της παραγράφου 6 του παρόντος άρθρου, λαμβάνονται υπόψη για την εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ. Αυτό περιλαμβάνει τις μεταβολές των δεδομένων αυτών λόγω της αξιοποίησης από το συγκεκριμένο κράτος μέλος της ευελιξίας που προβλέπεται στα άρθρα 3 και 5 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
Άρθρο 20
Αντιμετώπιση των αποτελεσμάτων των επανυπολογισμών
1. Μετά την ολοκλήρωση της συνολικής εξέτασης των δεδομένων απογραφής για το έτος 2020 δυνάμει του άρθρου 19, η Επιτροπή υπολογίζει, σύμφωνα με τον τύπο που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΙ, το άθροισμα των αποτελεσμάτων των επανυπολογισμένων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου για κάθε κράτος μέλος.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 27 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή χρησιμοποιεί, μεταξύ άλλων, το άθροισμα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου όταν προτείνει στόχους για μειώσεις ή περιορισμούς των εκπομπών των επιμέρους κρατών μελών για τη χρονική περίοδο μετά το έτος 2020 δυνάμει του άρθρου 14 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
3. Η Επιτροπή δημοσιεύει αμέσως τα αποτελέσματα των υπολογισμών που πραγματοποιούνται δυνάμει της παραγράφου 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8
ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΠΡΟΟΔΟΥ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΤΉΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΩΣΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕΩΝ
Άρθρο 21
Υποβολή εκθέσεων προόδου
1. Η Επιτροπή αξιολογεί ετησίως, με βάση τις πληροφορίες που υποβάλλονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη, την πρόοδο που σημειώνεται από την Ένωση και τα κράτη μέλη της όσον αφορά την τήρηση των κατωτέρω δεσμεύσεων, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν έχει συντελεστεί επαρκής πρόοδος:
α)
των δεσμεύσεων βάσει του άρθρου 4 της UNFCCC και του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο, οι οποίες ορίζονται στις αποφάσεις που εξέδωσε η διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο· η αξιολόγηση αυτή βασίζεται στις πληροφορίες που υποβλήθηκαν σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8, 10 και 13 έως 17·
β)
των υποχρεώσεων που ορίζονται στο άρθρο 3 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ· η αξιολόγηση αυτή βασίζεται στις πληροφορίες που υποβλήθηκαν σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8, 13 και 14.
2. Η Επιτροπή εκτιμά ανά διετία τις συνολικές επιπτώσεις των αεροπορικών μεταφορών στο κλίμα του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν σχετίζονται με τις εκπομπές CO2 ή τα αποτελέσματά τους, με βάση τα δεδομένα σχετικά με τις εκπομπές που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 7, και βελτιώνει την ποσοτικοποίηση αυτή λαμβάνοντας υπόψη τις επιστημονικές εξελίξεις και τα δεδομένα εναέριας κυκλοφορίας, κατά περίπτωση.
3. Έως τις 31 Οκτωβρίου κάθε έτους, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση στην οποία συνοψίζονται τα συμπεράσματα των αξιολογήσεων που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2.
Άρθρο 22
Έκθεση σχετικά με τη συμπληρωματική περίοδο για την τήρηση των δεσμεύσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο
Η Ένωση και κάθε κράτος μέλος υποβάλλουν έκθεση στη γραμματεία της UNFCCC σχετικά με τη συμπληρωματική περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 της απόφασης 13/CMP.1 για την τήρηση των δεσμεύσεων, κατά την εκπνοή της συγκεκριμένης περιόδου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Άρθρο 23
Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Ένωσης
Τα κράτη μέλη και η Ένωση συνεργάζονται και συντονίζονται πλήρως μεταξύ τους όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού οι οποίες αφορούν:
α)
την κατάρτιση της ενωσιακής απογραφής των αερίων θερμοκηπίου και της έκθεσης για την ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 5·
β)
τη σύνταξη της ενωσιακής εθνικής ανακοίνωσης δυνάμει του άρθρου 12 της UNFCCC και της ενωσιακής έκθεσης διετίας δυνάμει της απόφασης 2/CP.17 ή μεταγενέστερων συναφών αποφάσεων που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC·
γ)
τις διαδικασίες εξέτασης και συμμόρφωσης στο πλαίσιο της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο σύμφωνα με κάθε απόφαση η οποία εφαρμόζεται δυνάμει της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και την ενωσιακή διαδικασία εξέτασης των απογραφών αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών που αναφέρεται στο άρθρο 19 του παρόντος κανονισμού·
δ)
τυχόν προσαρμογές δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου του Κιότο ή σε συνέχεια της διαδικασίας εξέτασης σε ενωσιακό επίπεδο που αναφέρεται στο άρθρο 19 του παρόντος κανονισμού ή άλλες αλλαγές στις απογραφές και τις εκθέσεις απογραφής που υποβάλλονται ή πρόκειται να υποβληθούν στη γραμματεία της UNFCCC·
ε)
την κατάρτιση της ενωσιακής κατά προσέγγιση απογραφής των αερίων θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος κανονισμού·
στ)
την υποβολή εκθέσεων σχετικά με την απόσυρση AAU, RMU, ERU, CER, tCER, και lCER μετά τη συμπληρωματική περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 14 της απόφασης 13/CMP.1 για την τήρηση των δεσμεύσεων δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του Κιότο.
Άρθρο 24
Ρόλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος επικουρεί την Επιτροπή στη συμμόρφωση με τα άρθρα 6 έως 9, 12 έως 19, 21 και 22, σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας του. Επικουρεί την Επιτροπή, μεταξύ άλλων, στα ακόλουθα:
α)
κατάρτιση της ενωσιακής απογραφής αερίων θερμοκηπίου και σύνταξη της έκθεσης για την ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου·
β)
διεξαγωγή διαδικασιών διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας για την εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής των αερίων θερμοκηπίου·
γ)
κατάρτιση εκτιμήσεων για τα δεδομένα που δεν αναφέρονται στις εθνικές απογραφές των αερίων θερμοκηπίου·
δ)
διενέργεια των εξετάσεων·
ε)
κατάρτιση της ενωσιακής κατά προσέγγιση απογραφής των αερίων θερμοκηπίου·
στ)
συγκέντρωση των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τις πολιτικές και τα μέτρα και τις προβλέψεις·
ζ)
διεξαγωγή διαδικασιών διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τις προβλέψεις, καθώς και τις πολιτικές και τα μέτρα·
η)
κατάρτιση εκτιμήσεων για τα σχετικά με τις προβλέψεις δεδομένα που δεν υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη·
θ)
συγκέντρωση των δεδομένων που απαιτούνται για τη σύνταξη από την Επιτροπή της ετήσιας έκθεσης προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο·
ι)
διάδοση των πληροφοριών που συγκεντρώνονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων της διατήρησης και της επικαιροποίησης βάσης δεδομένων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα μετριασμού των κρατών μελών και της του συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών για τις επιπτώσεις, την τρωτότητα και την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10
ΑΝΑΘΕΣΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ
Άρθρο 25
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Η προβλεπόμενη στα άρθρα 6, 7 και 10 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 8 Ιουλίου 2013. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την ανάθεση αρμοδιοτήτων το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται σιωπηρώς για περιόδους ίσης διάρκειας, εφόσον δεν διατυπωθεί σχετική αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη της εκάστοτε περιόδου.
3. Η προβλεπόμενη στα άρθρα 6, 7 και 10 εξουσιοδότηση δύναται να ανακαλείται ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που καθορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Η ανάκληση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν επηρεάζει την εγκυρότητα κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που έχουν τεθεί ήδη σε ισχύ.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με τα άρθρα 6, 7 και 10 τίθενται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν διατυπωθούν αντιρρήσεις είτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είτε από το Συμβούλιο, εντός προθεσμίας τριών μηνών από την κοινοποίηση της πράξης αυτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά τρεις μήνες, κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 26
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή για την αλλαγή του κλίματος. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 27
Επανεξέταση
1. Η Επιτροπή επανεξετάζει τακτικά τη συμμόρφωση των διατάξεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού προς μελλοντικές αποφάσεις που σχετίζονται με την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο ή άλλη ενωσιακή νομοθεσία. Η Επιτροπή εκτιμά επίσης τακτικά κατά πόσον από τις εξελίξεις στο πλαίσιο της UNFCCC προκύπτει μια κατάσταση στην οποία οι υποχρεώσεις δυνάμει του παρόντος κανονισμού δεν είναι πλέον αναγκαίες, δεν είναι ανάλογες προς τα αντίστοιχα οφέλη, χρειάζονται προσαρμογή ή δεν είναι σύμφωνες ή αλληλεπικαλύπτονται με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων στο πλαίσιο της UNFCCC και υποβάλλει ενδεχομένως σχετική νομοθετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
2. Έως τον Δεκέμβριο του 2016 η Επιτροπή εξετάζει εάν ο αντίκτυπος της χρήσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC του 2006 σχετικά με τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου ή σημαντική μεταβολή στις μεθοδολογίες της UNFCCC που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό των απογραφών των αερίων θερμοκηπίου συνεπάγεται διαφορά άνω του 1 % στις συνολικές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου ενός κράτους μέλους οι οποίες έχουν σημασία για το άρθρο 3 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ και δύναται να αναθεωρήσει τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής των κρατών μελών όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
Άρθρο 28
Κατάργηση
Με τον παρόντα κανονισμό καταργείται η απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ. Οι παραπομπές στην καταργηθείσα απόφαση θεωρείται ότι αποτελούν παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος IV.
Άρθρο 29
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 21 Μαΐου 2013.