ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) 2015/560 НА КОМИСИЯТА
от 15 декември 2014 година
за допълнение на Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета по отношение на схемата за разрешаване на лозови насаждения
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. за установяване на обща организация на пазарите на селскостопански продукти и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 922/72, (ЕИО) № 234/79, (ЕО) № 1037/2001 и (ЕО) № 1234/2007 на Съвета (1), и по-специално член 69 от него,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. относно финансирането, управлението и мониторинга на общата селскостопанска политика и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 352/78, (ЕО) № 165/94, (ЕО) № 2799/98, (ЕО) № 814/2000, (ЕО) № 1290/2005 и (ЕО) № 485/2008 на Съвета (2), и по-специално член 64, параграф 6 от него,
като има предвид, че:
(1)
В част II, дял I, глава III от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се съдържат правила относно схема за разрешаване на лозови насаждения, която отменя и заменя преходния режим за правата на засаждане, посочен в част II, дял I, глава III, раздел IVa, подраздел II от Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета (3), считано от 1 януари 2016 г. Тази глава определя правилата по отношение на продължителността, управлението и контрола на схемата за разрешаване на лозови насаждения, а Комисията се оправомощава да приема делегирани актове във връзка с управлението на схемата. Преходният режим за правата на засаждане, посочен в част II, дял I, глава III, раздел IVa, подраздел II от Регламент (ЕО) № 1234/2007 продължава да се прилага до 31 декември 2015 г. в съответствие с член 230, параграф 1, буква б), подточка ii) от Регламент (ЕС) № 1308/2013.
(2)
В член 62 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се определя общото изискване за държавите членки да издават разрешение за засаждане на лозя след подаването на заявление от страна на производителите, които имат намерение да засаждат или презасаждат лози. В параграф 4 от същия член обаче се предвижда, че някои области са освободени от схемата за разрешения за лозови насаждения и следователно от това общо изискване. Необходимо е да се определят правила относно условията за прилагане на тези изключения. Площите, предназначени за експериментални цели или за лозов посадъчен материал, следва да бъдат използвани само за предвидените цели, за да се избегнат случаи на заобикаляне на новата схема, а лозаро-винарските продукти, произведени от такива площи, не следва да бъдат пускани на пазара, освен ако държавите членки счетат, че няма опасност от смущения на пазара. Вече започналите експерименти в областта на лозарството и отглеждането на лозов посадъчен материал следва да продължат при условията на съществуващите правила, за да се гарантира плавен преход между режима на правата на засаждане и новата схема за разрешаване на лозови насаждения. Площите, от които се произвеждат вино или лозаро-винарски продукти, предназначени единствено за консумация в домакинството на производителя, следва да се ползват от такова освобождаване, тъй като при определени условия те не влияят на пазара. По същата причина такова освобождаване следва да обхване и организациите, които не извършват търговска дейност и отговарят на същите условия. Площите, засадени от производител, който е загубил площи с лозови насаждения в резултат на отчуждаване на имоти в обществен интерес в съответствие с националното право, следва също да се възползват от освобождаването, като се има предвид, че загубата на площи с лозови насаждения в такива случаи не зависи от волята на производителя. Следва обаче да бъде поставено условие относно максимално допустимите нови площи, за да не бъдат накърнени общите цели на схемата за разрешения за лозови насаждения.
(3)
В член 64, параграфи 1 и 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се определят правилата за издаване на разрешения за нови лозови насаждения и се определят критерии за допустимост и приоритетност, които държавите членки могат да прилагат. Следва да бъдат определени специални условия, свързани с някои от критериите за допустимост и приоритетност, за да се създадат равни условия за тяхното изпълнение, както и за да се избегне заобикалянето на режима на разрешения от производителите, които вече имат разрешение. Следва да се добавят три нови критерия: нов критерий за допустимост за злоупотреба с престижа на защитени географски указания; нов критерий за приоритетност в полза на производителите, които спазват правилата на схемата и не са изоставяли лозя в стопанството си; както и нов критерий за приоритетност в полза на организациите с идеална цел в социалната област, които са получили земи, конфискувани в случай на актове на тероризъм и други видове престъпления. Новият критерий за допустимост е в отговор на необходимостта от опазване на престижа на специфични географски указания, както се опазва този на наименованията за произход - чрез гаранции, че те няма да бъдат застрашени от нови насаждения. Първият от новите критерии за приоритетност е в полза на някои кандидати въз основа на предисторията на спазване на правилата по схемите за издаване на разрешения, която показва, че те не кандидатстват за разрешения за нови насаждения, като същевременно разполагат с лозя без селскостопанско предназначение, което би им осигурило разрешения за презасаждане. Вторият нов критерий за приоритетност е насочен към насърчаване на организациите с идеална цел в социалната област, които са получили земи, конфискувани в случай на актове на тероризъм и други видове престъпления, с цел да се стимулира използването за социални цели на земята, която иначе има опасност да бъде извадена от селскостопанска употреба.
(4)
Като се има предвид член 118 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 и с цел икономическите участници в тези различни области в рамките на конкретна територия да вземат под внимание природните и социално-икономическите различия и различните стратегии за растеж, на държавите членки следва да се разреши на регионално равнище за специфични площи, които отговарят на критериите за допустимост за защитено географско указание или за площи без географско указание, да прилагат по различен начин критериите за допустимост и критериите за приоритетност, посочени в член 64, параграфи 1 и 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, както и новите критерии за допустимост и приоритетност, които ще бъдат добавени с настоящия регламент. Тези разлики в прилагането на критериите в различните площи на дадена територия следва винаги да се основават на различията между площите.
(5)
С цел да бъдат обхванати и случаите на заобикаляне, които не са предвидени от този акт, държавите членки следва да предприемат мерки за предотвратяване на заобикалянето на критериите за допустимост или критериите за приоритетност от заявителите с искане за разрешения, когато действията им не са обхванати от специалните разпоредби за предотвратяване на заобикалянето, предвидени в настоящия регламент по отношение на специфичните критерии за допустимост и приоритетност.
(6)
В член 66, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се предвижда възможност за едновременно наличие на лозови насаждения, които производителят се е ангажирал да изкорени, и на новозасадени лози. С цел да се предотвратят нередности, държавите членки следва да разполагат с възможността да гарантират чрез подходящи средства изпълнението на задължението за изкореняване, включително изискването за представяне на гаранция при предоставяне на разрешението за предварително презасаждане. Освен това е необходимо да се уточни, че в случай че изкореняването не е осъществено в рамките на четиригодишния срок, определен от тази разпоредба, лозята, засадени в съответната площ, трябва да се разглеждат като неполучили разрешение.
(7)
Съгласно член 66, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 държавите членки могат да ограничат презасаждането на площи, които отговарят на условията за производство на вина със защитени наименования за произход или защитени географски указания, въз основа на препоръки от признати и представителни професионални организации. Следва да се определят основанията или мотивите за тези решения за ограничаване, за да се уточни техният обхват, като същевременно се подсигури последователност на схемата и се избегне заобикалянето ѝ. По-специално следва да се гарантира, че автоматичното издаване на разрешения за презасаждане, установено в член 66, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, не възпрепятства възможността на държавите членки да ограничават издаването на разрешения за специфични площи в съответствие с член 63, параграф 2, буква б) и член 63, параграф 3. Следва обаче да се поясни, че някои специфични случаи не може да се разглеждат като заобикаляне на схемата.
(8)
В член 64 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 се предвиждат административни санкции в случаите на неспазване на критериите за допустимост, ангажиментите или други задължения, произтичащи от прилагането на секторното законодателство в областта на селското стопанство. За да се гарантира възпиращият ефект, държавите членки следва да бъдат в състояние да съобразят размера на тези санкции с търговската стойност на виното, произведено от съответните лозя. В съответствие с член 71, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 следва да бъдат предвидени административни санкции по отношение на неразрешените насаждения, за да се осигури възпиращ ефект. Минималният размер на тези санкции следва да е съобразен със средния годишен доход на хектар засадени с лозя площи на равнището на Съюза, изразен в брутна печалба на хектар засадени с лозя площи. Въз основа на този минимален размер се изчислява постепенното нарастване на размера на санкциите в зависимост от периода на неизпълнение. На държавите членки следва да се даде възможност да прилагат по-висок минимален размер на санкциите спрямо производителите в даден район, когато минималният размер, установен на равнището на Съюза, е по-малък от прогнозния среден годишен доход на хектар от съответната площ. Това увеличение на минималния размер на санкциите следва да бъде пропорционално на прогнозния среден годишен доход на хектар за площите, в които се намират неразрешените площи с лозови насаждения,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Площи, освободени от прилагането на схемата за разрешаване на лозови насаждения
1. Схемата за разрешения за лозови насаждения, установена в част II, дял I, глава III от Регламент (ЕС) № 1308/2013, не се прилага за засаждането или презасаждането на площите по член 62, параграф 4 от същия регламент, отговарящи на съответните условия, посочени в параграфи 2, 3 и 4 от настоящия член.
2. За засаждането или презасаждането на площи, предназначени за експериментални цели или за лозов посадъчен материал, се изисква предварително изпращане на уведомление до компетентните органи. В уведомлението се включва цялата необходима информация относно съответните площи, както и периодът, през който ще се проведе експериментът, или периодът, през който ще се произвежда лозовият посадъчен материал. Удължаването на тези периоди също се съобщава на компетентните органи.
Когато не са налице рискове от смущения на пазара, държавите членки могат да решат, че в рамките на сроковете, посочени в първа алинея, произведеното от тези площи грозде и лозаро-винарските продукти, получени от това грозде, могат да бъдат пуснати на пазара. В края на тези периоди производителят:
а)
или получава разрешение в съответствие с член 64 или 68 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 за съответната площ, така че гроздето, произведено в този район, и лозаро-винарските продукти, получени от това грозде, да могат да бъдат пуснати на пазара; или
б)
изкоренява лозята от съответните площи на свои разноски в съответствие с член 71, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1308/2013.
Всички площи, предназначени за експерименти или за лозов посадъчен материал, засадени преди 1 януари 2016 г. след предоставянето на нови права за засаждане, продължават и след тази дата да отговарят на изискванията на всяко от условията, определени за използването на тези права, до края на периода на експеримента или на периода за отглеждане на лозовия посадъчен материал, за който са били издадени. След изтичането на тези периоди се прилагат правилата, определени в първа и втора алинея.
3. Засаждането или презасаждането на площи, чиито лозаро-винарски продукти са предназначени единствено за консумация в домакинството на производителя, отговаря на следните условия:
а)
съответната площ не превишава 0,1 ha;
б)
съответният производител не се занимава с производство на вино с търговска цел или в производство с търговска цел на други лозаро-винарски продукти.
За целите на настоящия параграф държавите членки могат да разглеждат някои организации без търговска дейност като равностойни на домакинството на производителя.
Държавите членки могат да решат, че е необходимо да се изпращат уведомления за насажденията, посочени в първа алинея.
4. Производител, който е загубил определена засадена с лозя площ в резултат на отчуждаване на имоти в обществен интерес в съответствие с националното законодателство, има право да засади нова площ, при условие че новозасадената площ не надвишава 105 % от изгубената площ що се отнася до чистата реколта. Новозасадената площ се вписва в лозарския регистър.
5. Изкореняването на площи, ползващи се от освобождаването, посочено в параграфи 2 и 3, не води до разрешение за повторно засаждане съгласно член 66 от Регламент (ЕС) № 1308/2013. Такова разрешение обаче може да бъде издадено в случай на изкореняване на новозасадени площи съгласно изключението по параграф 4.
Член 2
Критерии за издаване на разрешения
1. Когато държавите членки прилагат критерия за допустимост, посочен в член 64, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1308/2013, се прилагат правилата, установени в част А от приложение I към настоящия регламент.
Държавите членки могат също така да прилагат допълнителния обективен и недискриминационен критерий - от заявлението да не произтича сериозен риск от злоупотреба с престижа на определено защитено географско указание, което условие се приема за изпълнено по подразбиране, освен в случаите, когато публичните органи са доказали наличието на такъв риск. Правилата във връзка с прилагането на този допълнителен критерий са определени в част Б от приложение I.
2. Ако държавите членки решат да прилагат един или повече от критериите за допустимост, посочени в член 64, параграф 1, букви а)-в) от Регламент (ЕС) № 1308/2013, както и допълнителния критерий, посочен в параграф 1 от настоящия член, при издаване на разрешения за нови лозови насаждения те могат да прилагат подобни критерии на национално или на по-ниско териториално равнище.
3. Когато държавите членки прилагат един или няколко критерия за приоритетност от посочените в член 64, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, се прилагат правилата, установени в части А-З от приложение II към настоящия регламент.
Държавите членки могат също така да прилагат допълнителния обективен и недискриминационен критерий, свързан с предисторията на спазване на правилата от производители и организации с идеална цел в социалната област, които са получили земи, конфискувани в случаи, свързани с тероризъм и други форми на престъпност. Правилата във връзка с прилагането на тези допълнителни критерии са определени в част И от приложение II.
4. Ако държавите членки решат да прилагат един или повече от критериите за приоритетност, посочени в член 64, параграф 2, букви а)- з) от Регламент (ЕС) № 1308/2013, както и допълнителния критерий, посочен в параграф 3 от настоящия член, при издаването на разрешения за нови лозови насаждения те могат да прилагат по еднообразен начин подобни критерии на национално равнище или с различна степен на значимост в различите области на държавите членки.
5. Използването на един или няколко от критериите, посочени в член 64, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, като критерии за допустимост на някое от географските равнища, посочени в член 63, параграф 2, се счита за надлежно обосновано за целите на член 64, параграф 1, буква г), ако използването им цели преодоляването на определен проблем в лозаро-винарския сектор на съответното географско равнище, който може да бъде решен само чрез подобно ограничение.
6. Без да се засягат правилата, установени в приложения I и II по отношение на специфичните критерии за допустимост и приоритетност, държавите членки приемат допълнителни мерки, когато е необходимо, за да се избегне заобикалянето от страна на заявителите на критериите за допустимост и приоритетност, включени в тези приложения.
Член 3
Разрешения за предварително презасаждане
Държавите членки могат да обвържат издаването на разрешение за производители, които се ангажират да изкоренят лозовите насаждения от дадена площ в съответствие с член 66, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, с предоставянето на гаранция.
Във всички случаи, ако изкореняването не бъде извършено от производителите до края на четвъртата година, считано от датата, на която са засадени новите лозови насаждения, по отношение на набелязаната площ, която не е била изкоренена, се прилага член 71 от Регламент (ЕС) № 1308/2013.
Член 4
Ограничения за презасаждане
Държавите членки могат да ограничат презасаждането въз основа на член 66, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, когато съответната площ, която ще бъде презасадена, е част от площи, за които издаването на разрешения за нови насаждения е ограничено в съответствие с член 63, параграф 2, буква б) от Регламент (ЕС) № 1308/2013, и при условие че решението е обосновано от нуждата да се избегне доказан риск от значително обезценяване на определено защитено наименование за произход или защитено географско указание.
Рискът от значително обезценяване, посочен в първа алинея, не е налице, ако:
а)
съответната площ, която ще бъде презасадена, се намира в същата област на защитено наименование за произход или защитено географско указание като изкоренената площ и презасаждането на лозя отговаря на спецификацията на защитеното наименование за произход или защитеното географско указание, приложима за изкоренената площ;
б)
презасаждането е насочено към производството на вина без географско указание, при условие че заявителят поема същите ангажименти като определените в точка 2 от части А и Б от приложение I към настоящия регламент по отношение на новите насаждения.
Член 5
Санкции и възстановяване на разходи
Държавите членки налагат финансови санкции на производителите, които не спазват задължението, предвидено в член 71, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1308/2013.
Минималният размер на финансовата санкция е:
а)
6 000 евро на хектар, ако производителят изкорени всички неразрешени засаждения в рамките на четири месеца от датата, на която е бил уведомен за нарушението, както е посочено в член 71, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013;
б)
12 000 EUR на хектар, ако производителят изкорени всички неразрешени засаждения през първата година след изтичането на четиримесечния срок;
в)
20 000 EUR на хектар, ако производителят изкорени всички неразрешени засаждения след първата година след изтичането на четиримесечния срок.
Ако годишните приходи, получени от площите със съответните лозя, се оценяват на над 6 000 EUR на хектар, държавите членки могат да увеличат минималните суми, посочени във втората алинея, пропорционално на средния годишен доход на хектар, определен за съответната площ.
Ако държавата членка гарантира изкореняването на неразрешените насаждения със собствени средства, съответните разходи за сметка на производителите съгласно член 71, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се изчисляват обективно, като се вземат под внимание разходите за труд, за използване на машини и транспортните и другите разходи. Тези разходи следва да бъдат добавени към приложимите санкции.
Член 6
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 15 декември 2014 година.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΌΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/560 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 15ης Δεκεμβρίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (EE) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 69,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου (2), και ιδίως το άρθρο 64 παράγραφος 6,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 περιλαμβάνει στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο III κανόνες σχετικούς με το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων το οποίο καταργεί και αντικαθιστά, από 1ης Ιανουαρίου 2016, το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης που προβλέπεται στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο III τμήμα IVα υποτμήμα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (3). Το εν λόγω κεφάλαιο καθορίζει τους κανόνες σχετικά με τη διάρκεια, τη διαχείριση και τον έλεγχο του καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων και εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σχετικά με τη διαχείριση του συστήματος. Το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης που προβλέπεται στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο III τμήμα IVα υποτμήμα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 εξακολουθεί να εφαρμόζεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015, σύμφωνα με το άρθρο 230 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
(2)
Το άρθρο 62 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 προβλέπει γενική υποχρέωση για τα κράτη μέλη να χορηγούν άδεια για αμπελοφύτευση κατόπιν υποβολής αιτήσεως από τους παραγωγούς που σκοπεύουν να φυτέψουν ή να αναφυτέψουν αμπέλια. Ωστόσο, η παράγραφος 4 του εν λόγω άρθρου προβλέπει ότι ορισμένες εκτάσεις εξαιρούνται από το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων και, ως εκ τούτου, από τη γενική αυτή απαίτηση. Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τις προϋποθέσεις εφαρμογής της εν λόγω εξαίρεσης. Οι εκτάσεις που προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς ή για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνον για τους συγκεκριμένους σκοπούς προκειμένου να αποφευχθεί η καταστρατήγηση του νέου καθεστώτος, ενώ αμπελοοινικά προϊόντα που προέρχονται από τις εν λόγω εκτάσεις δεν πρέπει να διατίθενται στην αγορά εκτός αν τα κράτη μέλη θεωρούν ότι δεν υπάρχουν κίνδυνοι διατάραξης της αγοράς. Πρέπει να επιτραπεί η συνέχιση της υφιστάμενης πειραματικής αμπελουργίας και των υφιστάμενων μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας, με την επιφύλαξη των ισχυόντων κανόνων, ώστε να διασφαλιστεί ομαλή μετάβαση από το καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης στο νέο καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων. Οι εκτάσεις των οποίων τα αμπελοοινικά προϊόντα προορίζονται αποκλειστικά για οικιακή κατανάλωση από τον αμπελοκαλλιεργητή πρέπει να επωφελούνται από την εξαίρεση αυτή, δεδομένου ότι, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, δεν συμβάλλουν σε διαταραχές της αγοράς. Για τον ίδιο λόγο, η εξαίρεση πρέπει επίσης να επεκταθεί σε οργανώσεις χωρίς εμπορική δραστηριότητα που συμμορφώνονται με τους ίδιους όρους. Οι εκτάσεις που καθορίζονται από έναν παραγωγό αφού απώλεσε ένα αμπελώνα, λόγω απαλλοτριώσεων υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, βάσει του εθνικού δικαίου, πρέπει επίσης να επωφελούνται από την εξαίρεση, δεδομένου ότι η απώλεια των αμπελουργικών εκτάσεων σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ανεξάρτητη από τη βούληση του παραγωγού. Πρέπει, ωστόσο, να καθοριστεί μια προϋπόθεση ως προς τη μέγιστη επιφάνεια της νέας έκτασης, ώστε να αποφευχθεί η υπονόμευση των γενικών στόχων του καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων.
(3)
Με το άρθρο 64 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 θεσπίζονται κανόνες όσον αφορά τη χορήγηση αδειών για νέες φυτεύσεις και καθορίζονται κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας που μπορούν να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη. Πρέπει να καθοριστούν ειδικοί όροι που συνδέονται με ορισμένα από τα κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας προκειμένου να καθιερωθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού για την εφαρμογή τους και να αποφευχθεί καταστρατήγηση του συστήματος των αδειών από παραγωγούς στους οποίους έχει χορηγηθεί άδεια. Επιπλέον, πρέπει να προστεθούν τρία νέα κριτήρια: ένα νέο κριτήριο επιλεξιμότητας σχετικά με την καταχρηστική εκμετάλλευση της φήμης προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων· ένα νέο κριτήριο προτεραιότητας που ευνοεί τους παραγωγούς που συμμορφώνονται με τους κανόνες του καθεστώτος και δεν έχουν εγκαταλείψει αμπελώνες στην εκμετάλλευσή τους· και ένα νέο κριτήριο προτεραιότητας υπέρ οργανισμών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με κοινωνικούς στόχους στους οποίους έχουν δοθεί εκτάσεις που κατασχέθηκαν σε υποθέσεις τρομοκρατίας και άλλων μορφών εγκληματικότητας. Το νέο κριτήριο επιλεξιμότητας ανταποκρίνεται στην ανάγκη προστασίας της φήμης συγκεκριμένων γεωγραφικών ενδείξεων με παρόμοιο τρόπο όπως η φήμη των ειδικών ονομασιών προέλευσης, εξασφαλίζοντας ότι δεν θα επηρεαστούν από νέες φυτεύσεις. Το πρώτο νέο κριτήριο προτεραιότητας ευνοεί ορισμένους αιτούντες, με βάση το ιστορικό που αποδεικνύει ότι τηρούν τους κανόνες του καθεστώτος αδειοδότησης και ότι δεν ζητούν άδειες για νέες φυτεύσεις ενώ διαθέτουν εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας εκτός παραγωγής, απ' όπου θα μπορούσαν να προκύψουν άδειες για αναφυτεύσεις. Το δεύτερο νέο κριτήριο προτεραιότητας επιδιώκει να ευνοήσει οργανισμούς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με κοινωνικούς στόχους που έχουν λάβει δημευμένες εκτάσεις σε υποθέσεις τρομοκρατίας και άλλων μορφών εγκληματικότητας, προκειμένου να προαχθεί η κοινωνική χρήση γης που διαφορετικά θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι εκτός παραγωγής.
(4)
Λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 118 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και για την αντιμετώπιση φυσικών και κοινωνικοοικονομικών διαφορών και διαφορετικών στρατηγικών οικονομικής μεγέθυνσης από τους οικονομικούς παράγοντες στις εν λόγω διάφορες περιοχές εντός συγκεκριμένης επικράτειας, πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τα κριτήρια επιλεξιμότητας και τα κριτήρια προτεραιότητας που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, καθώς και τα νέα κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας που προστίθενται με τον παρόντα κανονισμό με διαφορετικό τρόπο σε περιφερειακό επίπεδο, για επιμέρους εκτάσεις επιλέξιμες για προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, για επιμέρους εκτάσεις επιλέξιμες για προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή για εκτάσεις χωρίς γεωγραφική ένδειξη. Οι διαφορές αυτές ως προς την εφαρμογή των εν λόγω κριτηρίων στις διάφορες εκτάσεις μιας συγκεκριμένης επικράτειας πρέπει πάντα να βασίζονται στις διαφορές μεταξύ των εν λόγω εκτάσεων.
(5)
Προκειμένου να αντιμετωπιστούν περιπτώσεις καταστρατήγησης που δεν προβλέφθηκαν από την παρούσα πράξη, τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν μέτρα για την αποφυγή της καταστρατήγησης των κριτηρίων επιλεξιμότητας ή προτεραιότητας από τους αιτούντες άδεια εφόσον οι ενέργειές τους δεν καλύπτονται ήδη από τις συγκεκριμένες διατάξεις για την αντιμετώπιση της καταστρατήγησης που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό όσον αφορά τα ειδικά κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας.
(6)
Το άρθρο 66 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 προβλέπει τη δυνατότητα συνύπαρξης αμπέλων που ο παραγωγός έχει δεσμευτεί να εκριζώσει με νεοφυτευθείσες αμπέλους. Με στόχο την πρόληψη των παρατυπιών, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν με τα κατάλληλα μέσα ότι τηρείται η δέσμευση εκρίζωσης, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης σύστασης εγγύησης που συνοδεύει τη χορήγηση άδειας για προβλεπόμενη αναφύτευση. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι σε περίπτωση που η εκρίζωση δεν πραγματοποιηθεί εντός της τετραετούς προθεσμίας που προβλέπεται από τη διάταξη αυτή, οι αμπελώνες που φυτεύτηκαν στη σχετική έκταση πρέπει να θεωρούνται μη εγκεκριμένοι.
(7)
Το άρθρο 66 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 επιτρέπει στα κράτη μέλη να περιορίζουν την αναφύτευση σε εκτάσεις επιλέξιμες για την παραγωγή οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, επί τη βάσει σύστασης από αναγνωρισμένες και αντιπροσωπευτικές επαγγελματικές οργανώσεις. Οι λόγοι για τις αποφάσεις αυτές περιορισμού πρέπει να ορίζονται προκειμένου να αποσαφηνίζονται τα όρια του πεδίου εφαρμογής τους, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη συνοχή του καθεστώτος και αποφεύγοντας την καταστρατήγησή του. Ειδικότερα, πρέπει να εξασφαλιστεί ότι ο αυτοματισμός κατά τη χορήγηση αδειών για αναφυτεύσεις που καθορίζεται στο άρθρο 66 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 δεν θα εμποδίζει τη δυνατότητα των κρατών μελών να περιορίζουν την έκδοση αδειών για συγκεκριμένες περιοχές, σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2 στοιχείο β και το άρθρο 63 παράγραφος 3. Ωστόσο, πρέπει να διευκρινιστεί ότι ορισμένες ειδικές περιπτώσεις δεν μπορεί να θεωρούνται καταστρατήγηση του καθεστώτος.
(8)
Το άρθρο 64 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 προβλέπει διοικητικές κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τα κριτήρια επιλεξιμότητας, τις δεσμεύσεις ή άλλες υποχρεώσεις που απορρέουν από την εφαρμογή της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας. Για να εξασφαλιστεί ο αποτρεπτικός χαρακτήρας, τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να κλιμακώνουν τις εν λόγω κυρώσεις ανάλογα με την εμπορική αξία των οίνων που παράγονται στον σχετικό αμπελώνα. Σύμφωνα με το άρθρο 71 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, προκειμένου να υπάρξει αποτρεπτικό αποτέλεσμα, α πρέπει να προβλέπονται διοικητικές κυρώσεις σε σχέση με μη εγκεκριμένες φυτεύσεις. Η ελάχιστη αξία των κυρώσεων αυτών πρέπει να αντιστοιχεί στο μέσο ετήσιο εισόδημα ανά εκτάριο των αμπελουργικών εκτάσεων σε επίπεδο Ένωσης, μετρούμενο σε ακαθάριστο περιθώριο κέρδους ανά εκτάριο αμπελουργικής έκτασης. Η διαβάθμιση πρέπει να καθιερωθεί σταδιακά από αυτή την ελάχιστη τιμή, ανάλογα με τον χρόνο της μη συμμόρφωσης. Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν αυστηρότερες ελάχιστες κυρώσεις για τους παραγωγούς σε συγκεκριμένη έκταση, εφόσον η ελάχιστη τιμή που καθορίστηκε σε επίπεδο Ένωσης είναι μικρότερη από το εκτιμώμενο μέσο ετήσιο εισόδημα ανά εκτάριο αυτής της έκτασης. Η εν λόγω αύξηση της ελάχιστης αξίας των κυρώσεων πρέπει να είναι ανάλογη με το εκτιμώμενο μέσο ετήσιο εισόδημα ανά εκτάριο για την έκταση όπου βρίσκεται η μη εγκεκριμένη αμπελουργική έκταση,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Εκτάσεις εξαιρούμενες από το καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων
1. Το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων που θεσπίζεται στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 δεν ισχύει για τη φύτευση ή αναφύτευση εκτάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 62 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού και που πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2, 3 και 4 του παρόντος άρθρου.
2. Η φύτευση ή αναφύτευση των εκτάσεων που προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς ή για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας υπόκειται σε προηγούμενη κοινοποίηση στις αρμόδιες αρχές. Η κοινοποίηση περιλαμβάνει όλες τις σχετικές πληροφορίες για τις εν λόγω εκτάσεις και τη χρονική περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας θα πραγματοποιηθεί το πείραμα ή την περίοδο παραγωγής της μητρικής φυτείας εμβολιοληψίας. Οι παρατάσεις των περιόδων αυτών πρέπει επίσης να κοινοποιούνται στις αρμόδιες αρχές.
Εφόσον θεωρείται ότι δεν υφίστανται κίνδυνοι διατάραξης της αγοράς, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι, κατά τη διάρκεια των περιόδων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, τα σταφύλια που παράγονται στις εκτάσεις αυτές και τα αμπελοοινικά προϊόντα που παράγονται από τα εν λόγω σταφύλια μπορούν να διατίθενται στην αγορά. Μετά το πέρας των εν λόγω περιόδων, ο παραγωγός:
α)
είτε λαμβάνει άδεια σύμφωνα με τα άρθρα 64 ή 68 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 για τη σχετική έκταση, ούτως ώστε τα σταφύλια που παράγονται στην εν λόγω έκταση και τα αμπελοοινικά προϊόντα που παράγονται από τα σταφύλια αυτά να μπορούν να διατίθενται στο εμπόριο· είτε
β)
εκριζώνει τη σχετική έκταση με δικά του έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 71 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
Οι εκτάσεις που προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς ή για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας που φυτεύτηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2016 έπειτα από χορήγηση δικαιωμάτων νέας φύτευσης συνεχίζουν να συμμορφώνονται μετά την ημερομηνία αυτή με τους όρους που καθορίζονται για τη χρήση των εν λόγω δικαιωμάτων μέχρι το τέλος της περιόδου του πειράματος ή της περιόδου παραγωγής των μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας, για την οποία έχουν χορηγηθεί. Ύστερα από την πάροδο των περιόδων αυτών, εφαρμόζονται οι κανόνες που προβλέπονται στο πρώτο και το δεύτερο εδάφιο.
3. Η φύτευση ή αναφύτευση εκτάσεων των οποίων τα αμπελοοινικά προϊόντα προορίζονται αποκλειστικά για κατανάλωση από την οικογένεια του αμπελοκαλλιεργητή πρέπει να πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η εν λόγω έκταση δεν υπερβαίνει τα 0,1 εκτάρια·
β)
ο αμπελοκαλλιεργητής δεν ασχολείται με την εμπορική παραγωγή οίνου ή την εμπορική παραγωγή άλλων αμπελοοινικών προϊόντων.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρήσουν ορισμένους οργανισμούς χωρίς εμπορική δραστηριότητα ως ισοδύναμους με την οικογένεια του αμπελοκαλλιεργητή.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι οι φυτεύσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο υπόκεινται σε κοινοποίηση.
4. Ο παραγωγός που απώλεσε ένα αμπελώνα, λόγω απαλλοτριώσεων υπέρ δημοσίου συμφέροντος, βάσει του εθνικού δικαίου, έχει το δικαίωμα να φυτέψει νέα έκταση, υπό την προϋπόθεση ότι η νεοφυτευθείσα έκταση δεν υπερβαίνει το 105 % από άποψη καθαρής καλλιέργειας της έκτασης που έχασε. Η νεοφυτευθείσα έκταση καταχωρίζεται στο αμπελουργικό μητρώο.
5. Η εκρίζωση των εκτάσεων που επωφελούνται από την εξαίρεση των παραγράφων 2 και 3 δεν συνεπάγεται άδεια αναφύτευσης σύμφωνα με το άρθρο 66 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013. Η εν λόγω άδεια χορηγείται, ωστόσο, σε περίπτωση εκρίζωσης νεοφυτεμένων εκτάσεων σύμφωνα με την εξαίρεση που αναφέρεται στην παράγραφο 4.
Άρθρο 2
Κριτήρια για χορήγηση άδειας
1. Όταν τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το κριτήριο επιλεξιμότητας που αναφέρεται στο άρθρο 64 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, ισχύουν οι κανόνες που ορίζονται στο παράρτημα I μέρος Α του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εφαρμόζουν το πρόσθετο αντικειμενικό και αμερόληπτο κριτήριο ότι από την αίτηση δεν προκύπτει σημαντικός κίνδυνος κατάχρησης της φήμης συγκεκριμένων προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων, το οποίο θα τεκμαίρεται, εκτός αν η ύπαρξη τέτοιου κινδύνου αποδεικνύεται από τις δημόσιες αρχές. Οι κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος πρόσθετου κριτηρίου καθορίζονται στο παράρτημα I μέρος Β.
2. Εφόσον, κατά τη χορήγηση αδειών για νέες φυτεύσεις, τα κράτη μέλη αποφασίζουν να εφαρμόσουν ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια επιλεξιμότητας που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και το πρόσθετο κριτήριο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, τα εν λόγω κριτήρια μπορούν να εφαρμόζονται σε εθνικό ή σε κατώτερο εδαφικό επίπεδο.
3. Εφόσον τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια προτεραιότητας που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, ισχύουν οι κανόνες που ορίζονται στο παράρτημα II μέρη Α έως Η του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εφαρμόζουν τα πρόσθετα αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια της προηγούμενης συμπεριφοράς των παραγωγών και των οργανισμών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με κοινωνικούς στόχους, που έχουν λάβει δημευμένες εκτάσεις σε υποθέσεις τρομοκρατίας και άλλων μορφών εγκλήματος. Οι κανόνες για την εφαρμογή των παρόντων πρόσθετων κριτηρίων καθορίζονται στο παράρτημα II μέρος Θ.
4. Εφόσον, κατά τη χορήγηση αδειών για νέες φυτεύσεις, τα κράτη μέλη αποφασίζουν να εφαρμόσουν ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια προτεραιότητας που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και τα πρόσθετα κριτήρια που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, τα εν λόγω κριτήρια μπορούν να εφαρμόζονται ομοιόμορφα σε εθνικό επίπεδο ή με διαφορετικό βαθμό σημασίας σε διάφορες περιοχές των κρατών μελών.
5. Η χρήση ενός ή περισσοτέρων από τα κριτήρια που απαριθμούνται στο άρθρο 64 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 ως κριτήρια επιλεξιμότητας σε ένα από τα γεωγραφικά επίπεδα του άρθρου 63 παράγραφος 2 θεωρείται δεόντως αιτιολογημένη για τους σκοπούς του άρθρου 64 παράγραφος 1 στοιχείο δ), αν η χρήση αποβλέπει στην αντιμετώπιση συγκεκριμένου προβλήματος που επηρεάζει τον αμπελοοινικό τομέα στο συγκεκριμένο γεωγραφικό επίπεδο, το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με έναν τέτοιο περιορισμό.
6. Υπό την επιφύλαξη των κανόνων που προβλέπονται στα παραρτήματα I και II όσον αφορά τα ειδικά κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν συμπληρωματικά μέτρα, εφόσον είναι αναγκαίο, για να αποφευχθεί η καταστρατήγηση από τους αιτούντες άδεια των κριτηρίων επιλεξιμότητας και προτεραιότητας που περιλαμβάνονται στα εν λόγω παραρτήματα.
Άρθρο 3
Άδειες για προβλεπόμενη αναφύτευση
Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαρτούν τη χορήγηση άδειας σε παραγωγούς που αναλαμβάνουν την εκρίζωση αμπελουργικής έκτασης σύμφωνα με το άρθρο 66 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 1308/2013 από την απαίτηση σύστασης εγγύησης.
Σε κάθε περίπτωση, αν η εκρίζωση δεν έχει πραγματοποιηθεί από τους παραγωγούς έως το τέλος του τέταρτου έτους από την ημερομηνία που φυτεύτηκαν νέοι αμπελώνες, εφαρμόζεται το άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 όσον αφορά τη σχετική έκταση που δεν εκριζώθηκε.
Άρθρο 4
Περιορισμοί αναφύτευσης
Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τις αναφυτεύσεις, βάσει του άρθρου 66 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, εφόσον η συγκεκριμένη έκταση προς αναφύτευση βρίσκεται σε περιοχή για την οποία η έκδοση αδειών για νέες φυτεύσεις είναι περιορισμένη σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και υπό τον όρο ότι η απόφαση αυτή δικαιολογείται από την ανάγκη αποφυγής αποδεδειγμένου κινδύνου σημαντικής υποτίμησης μιας συγκεκριμένης προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης.
Ο κίνδυνος σημαντικής υποτίμησης που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο δεν ισχύει αν:
α)
η συγκεκριμένη έκταση προς αναφύτευση βρίσκεται στην ίδια περιοχή της προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης με την εκριζωθείσα έκταση και η αναφύτευση αμπέλων συμμορφώνεται με την ίδια προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη με την έκταση που εκριζώθηκε·
β)
η αναφύτευση έχει στόχο την παραγωγή οίνων χωρίς γεωγραφική ένδειξη, υπό τον όρο ότι ο αιτών αναλαμβάνει τις ίδιες υποχρεώσεις με εκείνες που καθορίζονται στο παράρτημα I μέρος Α σημείο 2) και μέρος Β του παρόντος κανονισμού όσον αφορά νέες φυτεύσεις.
Άρθρο 5
Κυρώσεις και ανάκτηση κόστους
Τα κράτη μέλη επιβάλλουν οικονομικές κυρώσεις στους παραγωγούς που δεν συμμορφώνονται προς την υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
Το ελάχιστο ποσό της χρηματικής ποινής είναι:
α)
6 000 ευρώ ανά εκτάριο, αν ο παραγωγός εκριζώσει το σύνολο των μη εγκεκριμένων φυτεύσεων εντός των τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία έχει κοινοποιηθεί η παρατυπία, όπως αναφέρεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013·
β)
12 000 ευρώ ανά εκτάριο, αν ο παραγωγός εκριζώσει το σύνολο των μη εγκεκριμένων φυτεύσεων κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους από τη λήξη της τετράμηνης περιόδου·
γ)
20 000 ευρώ ανά εκτάριο, αν ο παραγωγός εκριζώσει το σύνολο των μη εγκεκριμένων φυτεύσεων μετά το πρώτο έτος από τη λήξη της τετράμηνης περιόδου.
Εφόσον το ετήσιο εισόδημα στην περιοχή όπου βρίσκονται οι σχετικοί αμπελώνες εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 6 000 ευρώ ανά εκτάριο, τα κράτη μέλη μπορούν να αυξήσουν τα ελάχιστα ποσά που καθορίζονται στο δεύτερο εδάφιο ανάλογα με το μέσο ετήσιο εισόδημα ανά εκτάριο που εκτιμάται για την εν λόγω περιοχή.
Αν το κράτος μέλος εξασφαλίζει την εκρίζωση των μη εγκεκριμένων φυτεύσεων με δικά του μέσα, τα σχετικά έξοδα που επιβαρύνουν τους παραγωγούς σύμφωνα με το άρθρο 71 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 υπολογίζονται με αντικειμενικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη το κόστος της εργασίας, τη χρήση μηχανημάτων και τη μεταφορά ή άλλες δαπάνες. Στο κόστος αυτό προστίθενται οι εφαρμοστέες κυρώσεις.
Άρθρο 6
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 15 Δεκεμβρίου 2014.