ДИРЕКТИВА 2014/52/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 16 април 2014 година
за изменение на Директива 2011/92/ЕС относно оценката на въздействието на някои публични и частни проекти върху околната среда
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 192, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Директива 2011/92/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (4) хармонизира принципите за оценяване на въздействието върху околната среда на проектите чрез въвеждане на минимални изисквания по отношение на типа на проектите, които подлежат на оценка, основните задължения на възложителите на проекти, съдържанието на оценката и участието на компетентните органи и на обществеността и допринася за поддържането на висока степен на опазване на околната среда и човешкото здраве. Държавите членки могат да определят по-строги защитни мерки в съответствие с Договора за функционирането на Европейския съюз.
(2)
В съобщение на Комисията от 30 април 2007 г., озаглавено „Междинният преглед на Шестата програма на Общността за действие за околната среда“ и в доклада на Комисията от 23 юли 2009 г. относно прилагането и ефективността на Директива 85/337/ЕИО на Съвета (5), предшественик на Директива 2011/92/ЕС, се подчертава необходимостта от подобряване на принципите за оценка на въздействието на проектите върху околната среда и от адаптиране на Директива 85/337/ЕИО към политическия, правния и техническия контекст, който е претърпял значително развитие.
(3)
Необходимо е Директива 2011/92/ЕС да бъде изменена, за да се повиши качеството на процедурата за оценка на въздействието върху околната среда, тази процедура да се приведе в съответствие с принципите на интелигентно регулиране и да се засилят съгласуваността и взаимодействията с други законодателни актове и политики на Съюза, както и със стратегии и политики, разработвани от държавите членки в области от национална компетентност.
(4)
С цел да се координират и улеснят процедурите за оценка за трансграничните проекти, и по-специално с цел провеждането на консултации в съответствие с Конвенцията за оценка на въздействието върху околната среда в трансграничен контекст от 25 февруари 1991 г. (Конвенцията от Еспо), заинтересованите държави членки могат да създадат, въз основа на равнопоставено представителство, съвместен орган.
(5)
Механизмите, установени с регламенти (ЕС) № 347/2013 (6), (ЕС) № 1315/2013 (7) и (ЕС) 1316/2013 (8) на Европейския парламент и на Съвета, които са от значение за съфинансирани от Съюза инфраструктурни проекти, също могат да улеснят прилагането на изискванията на Директива 2011/92/ЕС.
(6)
Директива 2011/92/ЕС също следва да бъде преразгледана по начин, който да осигури подобряване на опазването на околната среда, увеличаване на ефективността на ресурсите и подпомагане на устойчивия растеж в Съюза. За тази цел е необходимо да се опростят и хармонизират предвидените процедури.
(7)
През последното десетилетие въпросите, свързани с околната среда, като ефективното и устойчиво използване на ресурсите, опазването на биологичното разнообразие, изменението на климата и риска от аварии и бедствия, придобиха по-голяма важност в процеса на определяне на политиката. Поради това те би следвало да бъдат важни елементи и в процесите на оценка и вземане на решения.
(8)
В своето съобщение от 20 септември 2011 г., озаглавено „Пътна карта за ефективно използване на ресурсите в Европа“, Комисията пое ангажимент да отрази в по-голяма степен значението на ресурсната ефективност и устойчивостта при преразглеждането на Директива 2011/92/ЕС.
(9)
Съобщението на Комисията от 22 септември 2006 г., озаглавено „Тематична стратегия за опазване на почвите“ и Пътната карта за ефективно използване на ресурсите в Европа, подчертават значението на устойчивото използване на почвата и необходимостта от преодоляване на неустойчивото увеличение на населените райони с течение на времето (усвояване на земя). Освен това заключителният документ на Конференцията на ООН по въпросите на устойчивото развитие, проведена в Рио де Жанейро на 20 - 22 юни 2012 г., признава икономическото и социалното значение на доброто управление на земята, включително на почвата, и необходимостта от спешни действия за постигане на обрат в процеса на деградацията на земята. Поради това следва да бъде съобразено и ограничено въздействието върху земята на публични и частни проекти, по-специално върху усвояването на земята, върху почвата, включително органичните вещества в нея, ерозията, уплътняването и запечатването; в това отношение са относими и подходящи планове за земеползване и политики на национално, регионално и местно равнище.
(10)
Конвенцията на Организацията на обединените нации за биологичното разнообразие („Конвенцията“), по която Съюзът е договорна страна съгласно Решение 93/626/EИО на Съвета (9), изисква изготвянето на оценка, доколкото това е възможно и подходящо, на значителните неблагоприятни последици от проекти за биологичното разнообразие, дефинирано в член 2 от Конвенцията, с оглед избягване или свеждане до минимум на тези последици. Такава предварителна оценка на ефектите следва да допринася за постигането на основната цел на Съюза, приета от Европейския съвет в неговите заключения от 25 - 26 март 2010 г., за спиране на загубата на биологично разнообразие и влошаването на екосистемните услуги до 2020 г. и за тяхното възстановяване, когато това е възможно.
(11)
Предприетите мерки за избягване, предотвратяване, намаляване и ако е възможно, премахване на значителни неблагоприятни последици за околната среда, в частност върху видове и местообитания, защитени по силата на Директива 92/43/ЕИО на Съвета (10) и Директива 2009/147/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (11), трябва да допринесат за предотвратяване на влошаването на качеството на околната среда и нетната загуба на биологично разнообразие в съответствие с ангажиментите на Съюза в контекста на Конвенцията и с целите и действията на стратегията на Съюза за биологичното разнообразие до 2020 г., изложени в съобщение на Комисията от 3 май 2011 г., озаглавено „Нашата застраховка живот, нашият природен капитал: стратегия на ЕС за биологичното разнообразие до 2020 г.“
(12)
С цел да се гарантира висока степен на защита на морската околна среда, особено на видовете и местообитанията, оценката на въздействието върху околната среда и процедурите на скрининг за проекти във връзка с морската околна среда следва да отчитат характеристиките на проектите, като се отделя особено внимание на използваните технологии (например сеизмични проучвания, при които се използват активни сонари). За тази цел изискванията на Директива 2013/30/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (12) биха могли също да улеснят прилагането на изискванията на настоящата директива.
(13)
Изменението на климата ще продължи да причинява щети на околната среда и да пречи на икономическото развитие. Във връзка с това е необходимо да се оцени въздействието на проектите върху климата (например емисиите на парникови газове) и тяхната уязвимост спрямо изменението на климата.
(14)
След публикуването на съобщението от Комисията от 23 февруари 2009 г., озаглавено „Подход на Общността за превенция на природни и причинени от човека бедствия“, в заключенията си от 30 ноември 2009 г. Съветът прикани Комисията да гарантира, че при изпълнението, прегледа и по-нататъшното развитие на инициативите на Съюза ще бъде взета под внимание загрижеността относно предотвратяването и управлението на риска от бедствия, както и рамковата програма за действие от Хиого на Организацията на обединените нации (2005 - 2015 г.), приета на 22 януари 2005 г., в която се подчертава необходимостта от въвеждане на процедури за оценка на риска от възникване на бедствия вследствие на големи инфраструктурни проекти.
(15)
С цел да се гарантира висока степен на защита на околната среда, трябва да бъдат взети предпазни мерки за някои проекти, които поради уязвимостта си при големи аварии и/или природни бедствия (като наводнения, покачване на морското равнище, земетресения) е вероятно да имат значителни неблагоприятни последици за околната среда. За такива проекти е важно да се разгледа тяхната уязвимост (експозиция и устойчивост) при големи аварии и/или бедствия, рискът да възникнат такива аварии и/или бедствия и последствията за вероятността от значителни неблагоприятни последици за околната среда. С цел да се избегне дублиране, следва да бъде възможно да се използва съответната налична информация, получена чрез оценки на риска, осъществени съгласно законодателството на Съюза, като например Директива 2012/18/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (13) и Директива 2009/71/Евратом на Съвета (14), или чрез съответни оценки, извършени съгласно националното законодателство, при условие че са спазени изискванията на настоящата директива.
(16)
За да се опази и рекламира културното наследство, обхващащо градските исторически обекти и ландшафта, които са неразделна част от културното многообразие, което Съюзът се ангажира да зачита и насърчава в съответствие с член 167, параграф 4 от ДФЕС, могат да бъдат полезни определенията и принципите, развити в съответните конвенции на Съвета на Европа, и по-специално Европейската конвенция за опазване на археологическото наследство от 6 май 1969 г., Конвенцията за опазване на архитектурното наследство на Европа от 3 октомври 1985 г., Европейската конвенция за ландшафта от 20 октомври 2000 г. и Рамковата конвенция за значението на културното наследство за обществото от 27 октомври 2005 г. С цел по-добро опазване на историческото и културното наследство и ландшафта, е важно разглеждането на видимото въздействие на проектите, а именно промяната във външния вид или изгледа на застроения или природен ландшафт и на градските зони, в оценките на въздействието върху околната среда.
(17)
При прилагането на Директива 2011/92/ЕС е необходимо да се осигури интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж в съответствие с целите, изложени в съобщението на Комисията от 3 март 2010 г., озаглавено „Европа 2020 - Стратегия за интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж“.
(18)
С оглед увеличаване на обществения достъп до информация и повишаване на прозрачността следва да се предоставя по електронен път навременна информация относно околната среда във връзка с прилагането на настоящата директива. Следователно държавите членки следва да установят най-малко централен портал или точки за достъп, на подходящото административно равнище, благодарение на които обществеността да има лесен и ефективен достъп до тази информация.
(19)
Опитът сочи, че в случаи на проекти или части от проекти, които служат на целите на отбраната, включително проекти, свързани с дейности на съюзническите сили на територията на държавите членки в съответствие с международните задължения, прилагането на Директива 2011/92/ЕС би могло да доведе до разкриването на важна поверителна информация, което би възпрепятствало целите на отбраната. По тази причина следва да се предвиди разпоредба, позволяваща на държавите членки да не прилагат тази директива в случаите, когато това е необходимо.
(20)
Опитът показва, че по отношение на проекти, чиято единствена цел е предприемането на действия в случай на извънредни ситуации, спазването на Директива 2011/92/ЕС би могло да има неблагоприятни последици, наред с другото за околната среда, и поради това следва да се предвиди разпоредба, позволяваща на държавите членки да не прилагат тази директива в случаите, когато това е необходимо.
(21)
Държавите членки имат избор при прилагането на Директива 2011/92/ЕС по отношение на включването на оценките на въздействието върху околната среда в националните процедури. Съответно елементите на тези национални процедури могат да варират. Поради този факт обоснованото заключение, чрез което компетентният орган приключва разглеждането на свързаните с околната среда въздействия на проекта, може да бъде част от интегрирана процедура по издаване на разрешение за осъществяване или може да бъде включено в друго обвързващо решение с оглед на спазването на целите на настоящата директива.
(22)
С цел да се гарантира висока степен на защита на околната среда и човешкото здраве, процедурите на скрининг и оценката на въздействието върху околната среда следва да вземат под внимание въздействието на съответния проект като цяло, включително, където е приложимо, подземните и подпочвените характеристики, на етапа на строеж, на етапа на експлоатация, и където е приложимо, на етапа на разрушаване.
(23)
С цел да се постигне цялостна оценка на преките и непреките въздействия на проект върху околната среда, компетентният орган следва да предприеме анализ, като разгледа съдържанието на информацията, предоставена от възложителя на проекта и получена чрез консултации, както и да вземе под внимание допълнителната информация, по целесъобразност.
(24)
За проекти, които са приети със специален акт на националното законодателство, държавите членки следва да гарантират, че целите на настоящата директива, свързани с обществените консултации, се постигат по законодателен път.
(25)
Обективността на компетентните органи следва да бъде осигурена. Конфликтите на интереси биха могли да се предотвратят, наред с другото, чрез функционално разделение на компетентния орган от възложителя на проекта. В случаите когато компетентният орган е също така възложител на проекта, държавите членки следва да осъществяват най-малко, в рамките на своята организация на административни правомощия, подходящо разделение между несъвместими функции на органите, които изпълняват задълженията, произтичащи от Директива 2011/92/EС.
(26)
За да се даде възможност на компетентния орган да определи дали за проектите, изброени в приложение II към Директива 2011/92/ЕС, за техните изменения или разширявания следва да бъде изготвена оценка на въздействието върху околната среда (процедура на скрининг), информацията, която трябва да бъде предоставена от възложителя на проекта, следва да бъде специфицирана, с акцент върху основните аспекти, които позволяват на компетентния орган да вземе решение за преценяване. Решението за преценяване следва да се направи обществено достояние.
(27)
Процедурата на скрининг следва да гарантира, че оценка на въздействието върху околната среда се изисква само за проекти, които е вероятно да имат значителни последици за околната среда.
(28)
Критериите за подбор, определени в приложение III към Директива 2011/92/ЕС, които следва да се вземат под внимание от държавите членки, за да се определи кои проекти трябва да бъдат подложени на оценка на въздействието върху околната среда въз основа на значителните последици от тях за околната среда, следва да бъдат адаптирани и уточнени. Например опитът показва, че проекти, при които се използват или са засегнати ценни ресурси, проекти, предвидени за изпълнение в екологично чувствителни райони, или проекти с потенциално опасни или необратими последици често е вероятно да имат значителни последици за околната среда.
(29)
При определянето на това дали се очакват съществени последици от проекта за околната среда, компетентните органи следва да установят кои са най-подходящите за целта критерии и следва да вземат предвид допълнителната информация, ако има такава на разположение, от други оценки, извършени съгласно законодателството на Съюза, за да бъде провеждането на процедурата на скрининг ефективно и прозрачно. В това отношение е подходящо да се специфицира съдържанието на решението за преценяване във връзка с необходимостта от скрининг, по-специално в случаите, когато не се изисква оценка на въздействието върху околната среда. Освен това, като се имат предвид доброволните коментари, които може да са били получени от други източници, като например представители на обществеността или публичните органи, независимо че на етапа на скрининг не се изисква официална консултация, това е добра административна практика.
(30)
С цел да се подобри качеството на оценката на въздействието върху околната среда, да се опростят процедурите и да се рационализира процесът на вземане на решения, компетентният орган следва, по искане на възложителя на проекта, да даде становище относно обхвата и степента на подробност на информацията за околната среда, която се представя под формата на доклад за оценка на въздействието върху околната среда („определяне на обхвата“).
(31)
Докладът за оценка на въздействието върху околната среда, който трябва да бъде предоставен от възложителя за даден проекта, следва да включва описание на разумните алтернативи, проучени от възложителя на проекта, на предлагания проект, включително по целесъобразност кратко изложение на вероятното развитие на текущото състояние на околната среда, ако проектът не бъде изпълнен (базов сценарий), като средство за подобряване на качеството на процеса на оценка на въздействието върху околната среда и за предоставяне на възможност за включване на екологични съображения на ранен етап от разработването на проекта.
(32)
Данните и информацията, включени от възложителя на проекта в докладите за оценка на въздействието върху околната среда, следва да бъдат пълни и с достатъчно високо качество по смисъла на приложение IV към Директива 2011/92/ЕС. С оглед избягване на дублирането на оценки резултатите от други оценки по реда на законодателството на Съюза, като например Директива 2001/42/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (15) или Директива 2009/71/Евратом или националното законодателство следва, по целесъобразност и в случай че има такива оценки, да бъдат взети под внимание.
(33)
Експертите, участващи в изготвянето на докладите за оценка на въздействието върху околната среда, следва да бъдат квалифицирани и компетентни. За целите на разглеждането на проекта от страна на компетентните органи е необходим достатъчно опит в съответната област, за да се гарантира, че предоставената от възложителя на проекта информация е изчерпателна и с високо качество.
(34)
С цел да се осигури прозрачност и отчетност, от компетентния орган следва да се изисква да обосновава решението, когато издава разрешение за осъществяване на даден проект, че са взети предвид резултатите от проведените консултации и събраната релевантна информация.
(35)
Държавите членки следва да гарантират, че се прилагат мерки за смекчаване и компенсация и че са определени подходящи процедури относно наблюдението на неблагоприятните последици за околната среда, произтичащи от изграждането и експлоатацията на даден проект, наред с другото за установяване на непредвидени значителни неблагоприятни последици, за да бъдат в състояние да предприемат подходящи коригиращи действия. Такова наблюдение не следва нито да дублира, нито да е в допълнение към наблюдението, изисквано съгласно законодателството на Съюза с изключение на настоящата директива и националното законодателство.
(36)
За да се насърчи по-ефикасното вземане на решения и да се повиши правната сигурност държавите членки следва да гарантират, че различните етапи на оценката на въздействието върху околната среда на проектите се осъществяват в разумен срок, съобразно характера, сложността, местоположението и размера на проекта. Тези срокове не бива в никакъв случай да застрашават постигането на високи стандарти при опазването на околната среда, по-специално на произтичащите от законодателството на Съюза в областта на околната среда с изключение на настоящата директива, както и ефективното публично участие и достъпа до правосъдие.
(37)
С цел да се повиши ефективността на оценката, да се намали административната сложност и да се повиши икономическата ефективност, когато задължението за изготвяне на оценки във връзка с въпроси, свързани с околната среда, възниква едновременно от настоящата директива, Директива 92/43/ЕИО и/или Директива 2009/147/ЕО, държавите членки следва да гарантират наличието на координирани и/или общи процедури, изпълняващи изискванията на посочените директиви, по целесъобразност и като се отчитат техните специфични организационни характеристики. Когато задължението за изготвяне на оценки във връзка с въпроси, свързани с околната среда, възниква едновременно от настоящата директива и от друг законодателен акт на Съюза, като например Директива 2000/60/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (16), Директива 2001/42/ЕО, Директива 2008/98/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (17), Директива 2010/75/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (18), и Директива 2012/18/ЕС, държавите членки следва да могат да предвидят координирани и/или общи процедури, изпълняващи изискванията на съответното законодателство на Съюза. Когато бъдат въведени координирани или общи процедури, държавите членки следва да определят органа, който ще отговаря за изпълнението на съответните задължения. Като вземат предвид институционалните структури, държавите членки следва да могат, ако счетат за необходимо, да определят повече от един орган.
(38)
Държавите членки следва да установят система от санкции за нарушаване на националните разпоредби, приети съгласно настоящата директива. Държавите членки следва да определят по своя преценка вида и формата на тези санкции. Предвидените санкции следва да бъдат ефективни, съразмерни и възпиращи.
(39)
В съответствие с принципите на правна сигурност и пропорционалност и с цел да се гарантира, че преходът от действащия режим, определен в Директива 2011/92/ЕС, към новия режим, произтичащ от измененията, съдържащи се в настоящата директива, е възможно най-плавен, е целесъобразно да се определят преходни мерки. Тези мерки следва да гарантират, че регулаторната среда във връзка с оценката на въздействието върху околната среда не се променя по отношение на определен възложител на проект, когато процедурни стъпки вече са били предприети в рамките на действащия режим, а разрешението за осъществяване на проекта или друго обвързващо решение, необходимо за спазване на целите на директивата, все още не е предоставено на проекта. Следователно съответните разпоредби на Директива 2011/92/ЕС, преди нейното изменение от настоящата директива, следва да се прилагат и за проекти, за които е започната процедурата на скрининг, започнато е определянето на обхвата (когато определянето на обхвата е било поискано от възложителя на проекта или изискано от компетентния орган) или докладът за оценка на въздействието върху околната среда е предаден преди срока за транспониране.
(40)
В съответствие със Съвместната политическа декларация на държавите членки и Комисията от 28 септември 2011 г. относно обяснителните документи (19), държавите членки се ангажираха в случаите, когато това е оправдано, да прилагат към нотификацията на мерките си за транспониране един или повече документи, поясняващи връзката между съставните елементи на дадена директива и съответните части от националните инструменти за транспониране. По отношение на настоящата директива законодателят счита предаването на такива документи за обосновано.
(41)
Доколкото целта на настоящата директива, а именно да се гарантира високо равнище на опазване на околната среда и човешкото здраве чрез установяване на минимални изисквания за оценката на въздействието върху околната среда на проектите, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите членки, а по-скоро поради обхвата, сериозността и трансграничния характер на екологичните проблеми, които трябва да бъдат разгледани, може да бъде постигната по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, предвиден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигането на тази цел.
(42)
Поради това Директива 2011/92/ЕС следва да бъде съответно изменена,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Директива 2011/92/ЕС се изменя, както следва:
1)
Член 1 се изменя, както следва:
а)
в параграф 2 се добавя следната буква:
„ж)
„оценка на въздействието“ означава процес, състоящ се във:
i)
изготвянето на доклад за оценка на въздействието върху околната среда от страна на възложителя на проекта, както е посочено в член 5, параграфи 1 и 2;
ii)
провеждането на консултации, както е посочено в член 6 и по целесъобразност, член 7;
iii)
разглеждането от компетентния орган на информацията, която е представена в доклада за оценка на въздействието върху околната среда, и евентуално на допълнителната информация, която е предоставена, при необходимост, от възложителя на проекта в съответствие с член 5, параграф 3, както и получената чрез консултациите релевантна информация съгласно членове 6 и 7;
iv)
обоснованото заключение на компетентния орган относно значителното въздействие на проекта върху околната среда, като се вземат предвид резултатите от разглеждането, посочено в точка III) и по целесъобразност, собственото му допълнително разглеждане; и
v)
включването на обоснованото заключение на компетентния орган в решенията, посочени в член 8а.“;
б)
параграф 3 се заменя със следното:
„3. Държавите членки могат да решават във всеки отделен случай, ако това е предвидено съгласно националното законодателство, да не прилагат настоящата директива за проекти или части от проекти, които служат единствено на целите на отбраната или а проекти, които служат единствено за реагирането в граждански аварийни ситуации, ако считат, че такова прилагане би имало неблагоприятни последици за постигането на тези цели.“;
в)
параграф 4 се заличава;
2)
Член 2 се изменя, както следва:
а)
параграфи 1 - 3 се заменят със следното:
„1. Държавите-членки приемат всички необходими мерки, за да гарантират, че преди да бъде дадено разрешение за осъществяване, проектите, които биха могли да окажат значително въздействие върху околната среда, наред с другото, поради своя характер, мащаби или местоположение, са предмет на изискването за получаване на разрешение за осъществяване и на оценка относно тяхното въздействие върху околната среда. Тези проекти са дефинирани в член 4.
2. Оценката на въздействието върху околната среда може да се обедини с други съществуващи процедури за издаване на разрешения за осъществяване за проекти в държавите членки или, ако няма такива, може да се обедини с други създадени процедури или с процедури, които следва да бъдат създадени в съответствие с целите на настоящата директива.
3. По отношение на проекти, за които задължението за изготвяне на оценки на въздействието върху околната среда възниква едновременно от настоящата директива и от Директива 92/43/ЕИО (20) на Съвета и/или Директива 2009/147/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (21), държавите членки гарантират, когато е подходящо, че са предвидени координирани и/или общи процедури, в съответствие с изискванията на посоченото законодателство на Съюза.
По отношение на проекти, за които задължението за изготвяне на оценки на въздействието върху околната среда възниква едновременно от настоящата директива и законодателство на Съюза, различно от посочените в първата алинея актове, държавите членки могат да предвидят координирани и/или общи процедури.
В рамките на координираната процедура, посочена в първа и втора алинеи, държавите членки се стремят да координират отделните оценки на въздействието върху околната среда на даден проект, изисквани от съответното законодателство на Съюза, като определят компетентен орган за тази цел, без да се засягат разпоредбите, изискващи противното, съдържащи се в съответното законодателство на ЕС.
В рамките на общата процедура, посочена в първа и втора алинеи, държавите членки се стремят да осигурят една оценка на въздействието върху околната среда на даден проект, изисквана от съответното законодателство на Съюза, без да се засягат разпоредбите, изискващи противното, съдържащи се в съответното законодателство на ЕС.
Комисията предоставя насоки относно създаването на координирани или общи процедури за проекти, които подлежат едновременно на оценка съгласно настоящата директива и директиви 92/43/ЕИО, 2000/60/ЕО, 2009/147/ЕО или 2010/75/ЕС.
(20) Директива 92/43/ЕИО на Съвета от 21 май 1992 година за опазване на естествените местообитания и на дивата флора и фауна (ОВ L 206, 22.7.1992 г., стр. 7)." 						
(21) Директива 2009/147/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 30 ноември 2009 година относно опазването на дивите птици (ОВ L 20, 26.1.2010 г., стр. 7).“;" 						
б)
в параграф 4 първа алинея се заменя със следното:
„4. Без да се засягат разпоредбите на член 7, държавите членки могат, в изключителни случаи, да освободят конкретен проект от разпоредбите на настоящата директива, когато прилагането на въпросните разпоредби би оказало отрицателно въздействие върху целите на проекта, при условие че са изпълнени целите на настоящата директива.“;
в)
добавя се следният параграф:
„5. Без да се засягат разпоредбите на член 7, в случаи когато даден проект е приет със специален акт на националното законодателство, държавите членки могат да освободят въпросния проект от разпоредбите във връзка с обществените консултации съгласно настоящата директива, при условие че са изпълнени целите на настоящата директива.
Държавите членки информират Комисията за всяко освобождаване, посочено в първата алинея, на всеки две години, считано от 16 май 2017 г.“;
3)
Член 3 се заменя със следното:
„Член 3
1. Оценката на въздействието върху околната среда определя, описва и оценява по подходящ начин, съобразно особеностите на всеки отделен случай, преките и непреките значителни въздействия на даден проект върху следните фактори:
а)
население и човешко здраве;
б)
биологично разнообразие, като се отделя особено внимание на видове и местообитания, защитени по силата на Директива 92/43/ЕИО и Директива 2009/147/ЕО;
в)
земя, почва, вода, въздух и климат;
г)
материални активи, културно наследство и ландшафт;
д)
взаимодействието между факторите, посочени в букви а) - г).
2. Последиците, посочени в параграф 1, върху факторите, определени там, включват очакваните последици, произтичащи от уязвимостта на проекта от риск от големи аварии и/или бедствия, които са от значение за съответния проект.“;
4)
Член 4 се изменя, както следва:
а)
параграфи 3 и 4 се заменят със следното:
„3. Когато се разглежда всеки отделен случай или се въвеждат прагове или критерии за целите на параграф 2, се вземат под внимание съответните критерии за подбор, посочени в приложение III. Държавите членки могат да въведат прагове или критерии, определящи случаите, когато проектите не трябва да бъдат подложени нито на преценка съгласно параграфи 4 и 5, нито на оценка на въздействието върху околната среда, и/или прагове или критерии, определящи случаите, когато проектите трябва задължително да бъдат подложени на оценка на въздействието върху околната среда, без да бъдат подложени на преценка съгласно параграфи 4 и 5.
4. Когато държавите членки решат да изискат преценка за проектите, изброени в приложение II, възложителят на проекта предоставя информация за характеристиките на проекта и вероятните значителни последици от него за околната среда. Подробен списък с информацията, която трябва да бъде предоставена, е посочен в приложение II, раздел А. Възложителят на проекта взема под внимание, когато е приложимо, наличните резултати от други съответни оценки на въздействието върху околната среда, извършени съгласно законодателството на Съюза с изключение на настоящата директива. Възложителят на проекта може също така да предостави описание на всички характеристики на проекта и/или предвидените мерки за избягване или предотвратяване на това, което иначе е можело да бъдат значителни неблагоприятни последици за околната среда.“;
б)
Добавят се следните параграфи:
„5. Компетентният орган взема своето решение за преценяване въз основа на информацията, предоставена от възложителя на проекта в съответствие с параграф 4, отчитайки, когато е целесъобразно, резултатите от предварителните проверки или оценки на последиците за околната среда, извършени съгласно законодателството на Съюза с изключение на настоящата директива. Решението за преценяване е обществено достояние и:
а)
в случай че се реши, че се изисква оценка на въздействието върху околната среда, посочва основните причини поради които се изисква такава оценка с позоваване на съответните критерии, изброени в приложение III; или
б)
в случай че се реши, че не се изисква оценка на въздействието върху околната среда, посочва основните причини, поради които не се изисква такава оценка с позоваване на съответните критерии, изброени в приложение III, и когато е предложено от възложителя на проекта, посочва всички характеристики на проекта и/или мерки, предвидени с цел избягване или предотвратяване на това, което иначе е можело да бъдат значителни неблагоприятни последици за околната среда.
6. Държавите членки гарантират, че компетентният орган взема решение за преценяване възможно най-бързо и в рамките на срок, който не надвишава 90 дни от датата, на която възложителят на проекта е представил цялата изискана информация съгласно параграф 4. В изключителни случаи, например свързани с характера, сложността, местоположението или размера на проекта, компетентният орган може да удължи посочения срок, за да вземе решение; в този случай компетентният орган информира възложителя на проекта писмено за причините, които налагат разширяването на проекта и датата, на която се очаква неговото решение.“;
5)
В член 5 параграфи 1 - 3 заменят със следното:
„1. Когато се изисква оценка на въздействието върху околната среда, възложителят на проекта изготвя и представя доклад относно оценката на въздействието върху околната среда. Информацията, която възложителят на проекта трябва да представи, включва най-малко:
а)
описание на проекта, включващо информация относно обекта, план, размери и други съответни характеристики на проекта;
б)
описание на вероятните значителни последици на проекта за околната среда;
в)
описание на характеристиките на проекта и/или мерките, предвидени с цел избягване, предотвратяване или намаляване и ако е възможно, премахване на вероятни значителни неблагоприятни последици за околната среда;
г)
описание на разумни алтернативи, проучени от възложителя на проекта, които са от значение за проекта и неговите специфични характеристики, и посочване на главните причини за избрания вариант, като се вземат предвид последиците на проекта върху околната среда;
д)
нетехническо описание на информацията, посочена в букви от а) до г) и
е)
всяка допълнителна информация, посочена в приложение IV, свързана със специфичните характеристики на даден проект или тип проект и на екологичните характеристики, които е вероятно да бъдат засегнати.
В случай че е изготвено становище съгласно параграф 2, докладът за оценката на въздействието върху околната среда се основава на това становище, и включва информация, която може разумно да се изисква за достигането до обосновано заключение относно значителните последици на проекта за околната среда, като се вземат предвид настоящите познания и методи за оценка. Възложителят на проекта, с оглед да се избегне дублиране на оценката, взема предвид наличните резултати от други съответни оценки по реда на законодателството на Съюза или на националното законодателство при изготвянето на доклада за оценка на въздействието върху околната среда.
2. В случай че възложителят на проекта поиска, компетентният орган, като взема предвид информацията, предоставена от възложителя на проекта, и по-специално относно специфичните характеристики на проекта (включително неговото местонахождение и технически капацитет) и вероятното му въздействие върху околната среда, издава становище относно обхвата и степента на подробност на информацията, която трябва да се включи от възложителя на проекта в доклада за оценка на въздействието върху околната среда, в съответствие с параграф 1 от настоящия член. Компетентният орган се консултира с органите, посочени в член 6, параграф 1, преди да даде своето становище.
Държавите членки могат също да изискат от компетентните органи да дадат становище, както е посочено в първата алинея, независимо дали възложителят на проекта е поискал становище или не.
3. За да се гарантира пълнотата и качеството на докладите за оценка на въздействието върху околната среда:
а)
възложителят на проекта гарантира, че докладът за оценка на въздействието върху околната среда е изготвен от компетентни експерти;
б)
компетентният орган гарантира, че разполага или има достъп, когато е необходимо, до експертни познания за разглеждане на доклада за оценка на въздействието върху околната среда; и
в)
когато е необходимо, компетентният орган търси от възложителя на проекта допълнителна информация в съответствие с приложение IV, която има пряко отношение към достигането до обосновано заключение относно значителните последици на проекта за околната среда.“;
6)
Член 6 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Държавите членки вземат необходимите мерки, за да гарантират, че органите, които е вероятно да имат отношение към проекта поради конкретните си задължения в областта на околната среда или местна или регионална компетентност, имат възможност да изразят становището си относно информацията, предоставена от възложителя на проекта, както и относно искането за разрешение за осъществяване на проекта, като се вземат предвид, при целесъобразност, случаите, посочени в член 8а, параграф 3. За тази цел държавите членки посочват органите, които следва да бъдат консултирани по принцип или за всеки отделен случай. Информацията, събрана съгласно член 5, се изпраща на тези органи. Държавите членки разработват подробни указания във връзка с осъществяването на консултациите.“;
б)
уводната част в параграф 2 се заменя със следното:
„2. С цел да се гарантира ефективното участие на заинтересованата общественост в процедурите за вземане на решение, обществеността се информира по електронен път и чрез публично оповестяване или чрез други подходящи средства за следните въпроси на ранен етап от процедурите за вземане на решения в областта на околната среда, посочени в член 2, параграф 2, и най-късно веднага след като информацията може разумно да се предостави.“;
в)
параграф 5 се заменя със следното:
„5. Подробните условия за информирането на обществеността, например чрез пускане на бюлетини по пощата в определен радиус или публикуване в местни вестници, и за консултиране на заинтересованата общественост,например писмено или чрез обществено допитване, се определят от държавите членки. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантира, че съответната информация е достъпна по електронен път за обществеността, най-малко чрез централен портал или лесно достъпни точки за достъп, на подходящото административно равнище.“;
г)
параграф 6 се заменя със следното:
„6. Определят се разумни срокове за различните етапи, които осигуряват достатъчно време за:
а)
информиране на органите, посочени в параграф 1, и обществеността, и
б)
да могат органите, посочени в параграф 1, и заинтересованата общественост да се подготвят и да участват ефективно във вземането на решения за околната среда, предмет на разпоредбите на настоящия член.“;
д)
добавя се следният параграф:
„7. Сроковете за консултации със заинтересованата общественост във връзка с доклада за оценка на въздействието върху околната среда, посочени в член 5, параграф 1, не могат да са по-кратки от 30 дни.“;
7)
Член 7 се изменя, както следва:
а)
параграф 4 се заменя със следното:
„4. Заинтересованите държави членки започват консултации, inter alia, относно потенциалното трансгранично въздействие на проекта и предвижданите мерки, целящи намаляването или елиминирането на това въздействие, като се договарят за провеждане на тези консултации в разумна времева рамка.
Подобни консултации могат да се провеждат чрез съответния съвместен орган.“;
б)
параграф 5 се заменя със следното:
„5. Подробните правила за прилагане на параграфи 1 - 4 от настоящия член, включително установяването на срокове за консултации, трябва да бъдат определени от съответните държави членки въз основа на договорености и срокове, посочени в член 6, параграфи 5 - 7, и трябва да дават възможност на заинтересованата общественост на територията на засегнатата държава членка да участва ефективно в процедурите по вземане на решения относно околната среда, посочени в член 2, параграф 2 за проекта.“;
8)
Член 8 се заменя със следното:
„Член 8
Резултатите от консултациите и информацията, събрана съгласно членове 5, 6 и 7, се вземат надлежно под внимание при процедурата за даване на разрешение за осъществяване.“;
9)
След член 8 се вмъква следният член:
„Член 8а
1. Решението за издаване на разрешение трябва да включва най-малко следната информация:
а)
обоснованото заключение, посочено в член 1, параграф 2, буква ж), точка iv);
б)
всички условия на околната среда, приложени към решението, описание на всички характеристики на проекта и/или предвидените мерки за избягване, предотвратяване или намаляване и ако е възможно, премахване на неблагоприятните последици върху околната среда, както и при целесъобразност, мерки за наблюдение.
2. В решението за отказ на разрешение за осъществяване се посочват основните причини за отказа.
3. Когато държави членки използват процедурите, посочени в член 2, параграф 2, различни от процедурите за даване на разрешение за осъществяване, изискванията по параграфи 1 и 2, в зависимост от случая, се считат за изпълнени, когато всяко решение, издадено в контекста на тези процедури, съдържа информацията, посочена във въпросните параграфи, и съществуват механизми, които дават възможност за изпълнение на изискванията по параграф 6 на настоящия член.
4. В съответствие с изискванията, посочени в параграф 1, буква б), държавите членки гарантират, че характеристиките на проекта и/или предвидените мерки за избягване, предотвратяване или намаляване и ако е възможно, премахване на значителните неблагоприятни последици за околната среда, се изпълняват от възложителя на проекта и определят процедурите относно наблюдението на значителни неблагоприятни последици за околната среда.
Видът на параметрите, които трябва да бъдат наблюдавани, и продължителността на наблюдението следва да съответстват на характера, местоположението и размера на проекта и на значимостта на неговите последици за околната среда.
Съществуващи мерки за наблюдение, произтичащи от законодателството на Съюза с изключение на настоящата директива и от националното законодателство могат да бъдат използвани, когато е подходящо, с цел избягване на дублиране на наблюдението.
5. Държавите членки гарантират, че компетентният орган взема всички решения, посочени в параграфи 1, 2 и 3, в рамките на разумен период от време.
6. Компетентният орган се уверява, че обоснованото заключение, посочено в член 1, параграф 2, буква ж), точка iv) или всяко друго решение, посочено в параграф 3 на настоящия член, е все още актуално, когато взема решение да даде разрешение за осъществяване. За тази цел държавите членки могат да определят срокове за валидността на обоснованото заключение, посочено в член 1, параграф 2, буква ж), точка iv), или всяко друго решение, посочено в параграф 3 на настоящия член.“;
10)
В член 9 параграф 1 се заменя със следното:
„1. Когато е взето решение, с което се дава или отказва разрешение за осъществяване, компетентният орган или органи информират незабавно обществеността и органите, посочени в член 6, параграф 1, за това съгласно съответните национални процедури и гарантират, че следната информация е достъпна за обществеността и за органите, посочени в член 6, параграф 1, като се вземат предвид, при целесъобразност, случаите, посочени в член 8а, параграф 3:
а)
съдържанието на решението и всички свързани с него условия, определени в член 8а, параграфи 1 и 2;
б)
основните причини и съображения, на които се основава решението, включително информация за процеса на участие на обществеността. Това включва също така обобщение на резултатите от консултациите и информацията, събрана съгласно членове 5, 6 и 7, и начина, по който посочените резултати са били включени или разгледани по друг начин, по-специално коментарите, получени от засегнатата държава членка, посочена в член 7.“;
11)
Вмъква се следният член:
„Член 9а
Държавите членки гарантират, че компетентният орган или органи изпълняват задълженията, произтичащи от настоящата директива, по обективен начин и не се намират в ситуация, водеща до конфликт на интереси.
Когато компетентният орган е също така възложител на проекта, държавите членки осъществяват най-малко, в рамките на своята организация на административни правомощия, подходящо разделение между несъвместими функции при изпълнение на задълженията, произтичащи от настоящата директива.“;
(12)
В член 10 първият параграф се заменя със следното:
„Без да се засяга Директива 2003/4/ЕО, разпоредбите на настоящата директива не засягат задължението на компетентните органи да спазват ограниченията, налагани от законовите, подзаконовите и административните разпоредби и възприетите правни практики по отношение на търговската и промишлената поверителна информация, включително защитата на интелектуалната собственост и опазването на обществените интереси.“;
13)
Вмъква се следният член:
„Член 10а
Държавите членки определят правила за санкциите, приложими при нарушаване на националните разпоредби, приети съгласно настоящата директива. Така предвидените санкции са ефективни, съразмерни и възпиращи.“;
14)
В член 12 параграф 2 се заменя със следното:
„2. По-специално, на всеки шест години от 16 май 2017 г. държавите членки съобщават на Комисията, в случай че такива данни са налични:
а)
броя на проектите, посочени в приложения I и II, при условие че е направена оценка в съответствие с членове 5 - 10;
б)
разбивката на оценките съгласно категориите проекти, посочени в приложения I и II;
в)
броя на проектите, посочени в приложение II, подлежащи на оценка на въздействието на околната среда в съответствие с член 4, параграф 2;
г)
средната продължителност на процеса на изготвяне на оценка на въздействието върху околната среда.
д)
общите оценки относно средните преки разходи за оценка на въздействието върху околната среда, включително въздействието от прилагането на настоящата директивата спрямо МСП.“;
15)
Приложенията към Директива 2011/92/ЕС се изменят съобразно приложението към настоящата директива.
Член 2
1. Без да се засяга член 3, държавите членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за да се приведе тяхното законодателство в съответствие с настоящата директива до 16 май 2017 г.
Когато държавите членки приемат тези разпоредби, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите членки.
2. Държавите членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното законодателство, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 3
1. Проекти, за които преценката, посочена в член 4, параграф 2 от Директива 2011/92/ЕС е започнала преди 16 май 2017 г., са обвързани със задълженията, посочени в член 4 от Директива 2011/92/ЕС, преди да бъде изменена с настоящата директива.
2. Проекти са обвързани със задълженията, посочени в член 3 и членове 5 - 11 от Директива 2011/92/ЕС, преди да бъде изменена с настоящата директива, когато преди 16 май 2017 г.:
а)
процедурата относно становището, посочена в член 5, параграф 2 от Директива 2011/92/ЕС е започнала; или
б)
информацията, посочена в член 5, параграф 1 от Директива 2011/92/ЕС е предоставена.
Член 4
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 5
Адресати на настоящата директива са държавите членки.
Съставено в Страсбург на 16 април 2014 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/52/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 16ης Απριλίου 2014
για την τροποποίηση της οδηγίας 2011/92/ΕΕ σχετικά με την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) εναρμόνισε τις αρχές εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων έργων με την καθιέρωση ελάχιστων απαιτήσεων (για τον τύπο των έργων που πρέπει να υποβάλλονται σε εκτίμηση, τις κύριες υποχρεώσεις του κυρίου του έργου, το περιεχόμενο της εκτίμησης και τη συμμετοχή των αρμοδίων αρχών και του κοινού), και συμβάλλει στην υψηλή προστασία του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας. Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να θεσπίζουν πιο αυστηρά προστατευτικά μέτρα κατά τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).
(2)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 30ής Απριλίου 2007 με τίτλο «Ενδιάμεση επανεξέταση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον» και την έκθεση της Επιτροπής της 23ης Ιουλίου 2009 σχετικά με την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου (5), προκάτοχο της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, τονίσθηκε ότι είναι αναγκαίο να βελτιωθούν οι αρχές που διέπουν την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων και να προσαρμοσθεί η οδηγία 85/337/ΕΟΚ στο πολιτικό, νομικό και τεχνικό πλαίσιο, το οποίο έχει εξελιχθεί σημαντικά.
(3)
Είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί η οδηγία 2011/92/ΕΕ, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της διαδικασίας εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, να ευθυγραμμιστεί η εν λόγω διαδικασία με τις αρχές της έξυπνης ρύθμισης και να αυξηθούν η συνοχή και η συνέργεια με άλλα νομοθετήματα και πολιτικές της Ένωσης, καθώς και με στρατηγικές και πολιτικές που έχουν αναπτύξει κράτη μέλη σε πεδία εθνικής αρμοδιότητας.
(4)
Για τον συντονισμό και τη διευκόλυνση των διαδικασιών εκτίμησης των διασυνοριακών έργων, και ιδίως για τη διενέργεια διαβουλεύσεων σύμφωνα με τη σύμβαση για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε διασυνοριακά πλαίσια της 25ης Φεβρουαρίου 1991 (σύμβαση Έσπο), τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν να ιδρύσουν, με ισότιμη εκπροσώπηση, κοινό όργανο.
(5)
Οι μηχανισμοί που περιλαμβάνονται στους κανονισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 347/2013 (6), (ΕΕ) αριθ. 1315/2013 (7) και (ΕΕ) αριθ. 1316/2013 (8), που σχετίζονται με τη συγχρηματοδότηση έργων υποδομής της Ένωσης, μπορούν επίσης να διευκολύνουν την εφαρμογή των απαιτήσεων της οδηγίας 2011/92/ΕΕ.
(6)
Η οδηγία 2011/92/ΕΕ θα πρέπει επίσης να αναθεωρηθεί κατά τρόπο που να διασφαλίζει τη βελτιωμένη προστασία του περιβάλλοντος, την αύξηση της αποδοτικής χρήσης των πόρων και τη στήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης στην Ένωση. Προς τούτο χρειάζεται απλούστευση και εναρμόνιση των προβλεπόμενων διαδικασιών.
(7)
Την τελευταία δεκαετία, περιβαλλοντικά προβλήματα όπως η αποτελεσματική χρήση και η βιωσιμότητα των πόρων, η προστασία της βιοποικιλότητας, η κλιματική αλλαγή και οι κίνδυνοι ατυχημάτων και καταστροφών, έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία για τη χάραξη πολιτικής. Συνεπώς, θα πρέπει να αποτελούν σημαντικά στοιχεία των διαδικασιών εκτίμησης και λήψης αποφάσεων.
(8)
Στην ανακοίνωσή της της 20ής Σεπτεμβρίου 2011 με τίτλο «Χάρτης πορείας για μια αποδοτική, από πλευράς πόρων, Ευρώπη», η Επιτροπή δεσμεύθηκε να συμπεριλάβει ευρύτερα ζητήματα αποδοτικής χρήσης και βιωσιμότητας των πόρων στο πλαίσιο αναθεώρησης της οδηγίας 2011/92/ΕΕ.
(9)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 22ας Σεπτεμβρίου 2006 με τίτλο «Θεματική στρατηγική για την προστασία του εδάφους» και τον χάρτη πορείας για μια αποδοτική, από πλευράς πόρων, Ευρώπη υπογραμμίζεται η σημασία της βιώσιμης χρήσης του εδάφους και η ανάγκη αντιμετώπισης της μη βιώσιμης μακροπρόθεσμα αύξησης των δομημένων περιοχών (κατάληψη εδαφών). Επιπλέον, στο τελικό έγγραφο της διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τη βιώσιμη ανάπτυξη που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 20-22 Ιουνίου 2012 αναγνωρίζεται η οικονομική και η κοινωνική σημασία της ορθής διαχείρισης της γης, συμπεριλαμβανομένου του εδάφους, και η ανάγκη να αναληφθεί επειγόντως δράση για να αντιστραφεί η τάση υποβάθμισης του εδάφους. Συνεπώς, θα πρέπει να εξετάζονται και να περιορίζονται οι επιπτώσεις των δημοσίων και ιδιωτικών έργων στη γη, ιδίως όσον αφορά την κατάληψή της, και στο έδαφος, ιδιαίτερα όσον αφορά την οργανική ύλη, τη διάβρωση, τη συμπίεση και τη σφράγιση, με κατάλληλα χωροταξικά σχέδια και πολιτικές σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.
(10)
Η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη βιοποικιλότητα («η σύμβαση»), της οποίας η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος δυνάμει της απόφασης 93/626/ΕΟΚ του Συμβουλίου (9), απαιτεί εκτίμηση, εφόσον είναι εφικτό και σκόπιμο, των σημαντικών δυσμενών επιπτώσεων που προκαλούνται από έργα στη βιοποικιλότητα, η οποία ορίζεται στο άρθρο 2 της σύμβασης, για να αποφεύγονται ή να ελαχιστοποιούνται οι εν λόγω επιπτώσεις. Αυτή η εκ των προτέρων εκτίμηση των επιπτώσεων αναμένεται ότι θα συμβάλει στην επίτευξη του πρωταρχικού στόχου της Ένωσης που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στα συμπεράσματά του της 25ης-26ης Μαρτίου 2010 να σταματήσει η απώλεια της βιοποικιλότητας και η υποβάθμιση των λειτουργιών των οικοσυστημάτων μέχρι το 2020 και να αποκατασταθούν όπου είναι εφικτό.
(11)
Με τα μέτρα που λαμβάνονται για να αποφευχθούν, να αποτραπούν, να μειωθούν και, ει δυνατόν, να αντισταθμισθούν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, ιδίως για είδη και οικοτόπους προστατευομένους διά της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (10) και της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11) αναμένεται ότι θα αποτραπεί η υποβάθμιση της ποιότητας του περιβάλλοντος και η τυχόν καθαρή απώλεια βιοποικιλότητας, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της Ένωσης στο πλαίσιο της σύμβασης και τους στόχους και τις δράσεις της στρατηγικής της Ένωσης για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2020 που καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 3ης Μαΐου 2011 με τίτλο: «Η ασφάλεια ζωής μας, το φυσικό μας κεφάλαιο: στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2020».
(12)
Για να διασφαλισθεί υψηλότερο επίπεδο προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, ιδίως για είδη και οικοσυστήματα, η εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και οι διαδικασίες προελέγχου για έργα στο θαλάσσιο περιβάλλον θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα χαρακτηριστικά των εν λόγω έργων, ιδίως όσον αφορά τις χρησιμοποιούμενες τεχνολογίες (επί παραδείγματι σεισμικές έρευνες με τη χρήση ενεργών ηχοεντοπιστικών συσκευών σόναρ). Προς τούτο, οι απαιτήσεις της οδηγίας 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12) θα μπορούσαν επίσης να διευκολύνουν την εφαρμογή των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας.
(13)
Η κλιματική αλλαγή θα συνεχίσει να προκαλεί ζημίες στο περιβάλλον και να διακυβεύει την οικονομική ανάπτυξη. Σε σχέση με αυτό, θεωρείται σκόπιμο να εκτιμάται η επίπτωση των έργων στο κλίμα (για παράδειγμα οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου) και η ευπάθεια τους στην κλιματική αλλαγή.
(14)
Μετά την ανακοίνωση της Επιτροπής της 23ης Φεβρουαρίου 2009 με τίτλο: «Μια κοινοτική προσέγγιση για την πρόληψη φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών», το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του της 30ής Νοεμβρίου 2009, κάλεσε την Επιτροπή να εξασφαλίσει ότι η υλοποίηση, η επανεξέταση και η περαιτέρω ανάληψη ενωσιακών πρωτοβουλιών λαμβάνουν υπόψη θέματα πρόληψης και διαχείρισης των κινδύνων από φυσικές καταστροφές καθώς και το σχέδιο δράσης του Hyogo των Ηνωμένων Εθνών (2005-2015) της 22ας Ιανουαρίου 2005, στο οποίο τονίζεται η ανάγκη να τεθούν σε εφαρμογή διαδικασίες εκτίμησης των επιπτώσεων των κινδύνων φυσικών καταστροφών από μεγάλα έργα υποδομών.
(15)
Για να διασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος, χρειάζεται να αναληφθούν προληπτικές δράσεις για ορισμένα έργα τα οποία, λόγω της ευπάθειάς τους σε σοβαρά ατυχήματα, ή φυσικές καταστροφές, όπως πλημμύρες, άνοδος του επιπέδου της θάλασσας ή σεισμοί, είναι πιθανόν να έχουν σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Για τέτοιου είδους έργα, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευπάθειά τους (έκθεση και προσαρμοστικότητα) σε σοβαρά ατυχήματα και/ή καταστροφές, ο κίνδυνος εμφάνισης των εν λόγω ατυχημάτων ή καταστροφών και οι συνέπειες όσον αφορά την πιθανότητα σοβαρών δυσμενών επιπτώσεων στο περιβάλλον. Για να αποφευχθούν επικαλύψεις, θα πρέπει να μπορούν να αξιοποιηθούν οι σχετικές πληροφορίες που διατίθενται και λαμβάνονται μέσω εκτιμήσεων κινδύνου που διενεργούνται κατά τη νομοθεσία της Ένωσης, όπως η οδηγία 2012/18/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13) και η οδηγία 2009/71/Ευρατόμ του Συμβουλίου (14), ή μέσω σχετικών εκτιμήσεων που διενεργούνται κατά την εθνική νομοθεσία, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
(16)
Δεδομένης της σημασίας της προστασίας και της ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς, όπου περιλαμβάνονται και οι ιστορικές τοποθεσίες στον αστικό χώρο, και του φυσικού τοπίου, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής πολυμορφίας που η Ένωση έχει δεσμευθεί να σέβεται και να προάγει κατά το άρθρο 167 παράγραφος 4 ΣΛΕΕ, είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν οι ορισμοί και οι αρχές που έχουν αναπτυχθεί σε σχετικές συμβάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, και ιδίως στην Ευρωπαϊκή σύμβαση για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της 6ης Μαΐου 1969, στην Ευρωπαϊκή σύμβαση για την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Ευρώπης της 3ης Οκτωβρίου 1985, στην Ευρωπαϊκή σύμβαση για το Φυσικό Τοπίο της 20ής Οκτωβρίου 2000 και στη σύμβαση-πλαίσιο για την Αξία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς για την Κοινωνία της 27ης Οκτωβρίου 2005. Για να διαφυλάσσεται καλύτερα η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά και το φυσικό τοπίο, έχει σημασία να αντιμετωπίζονται οι οπτικές επιπτώσεις των έργων, και συγκεκριμένα η αλλαγή της εμφάνισης ή της όψης του δομημένου ή του φυσικού τοπίου και των αστικών περιοχών, στις εκτιμήσεις περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
(17)
Κατά την εφαρμογή της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, σύμφωνα με τους στόχους που τίθενται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 3ης Μαρτίου 2010 με τίτλο «Ευρώπη 2020 - Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη».
(18)
Για να ενισχυθεί η δημόσια πρόσβαση στις πληροφορίες και η διαφάνεια, θα πρέπει να διατίθεται, και σε ψηφιακή μορφή, επίκαιρη περιβαλλοντική πληροφόρηση όσον αφορά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν τουλάχιστον μια κεντρική διαδικτυακή πύλη ή σημεία πρόσβασης, σε κατάλληλο διοικητικό επίπεδο, που θα επιτρέπουν την εύκολη και αποτελεσματική πρόσβαση του κοινού στις πληροφορίες αυτές.
(19)
Η εμπειρία έχει δείξει ότι σε περιπτώσεις έργων, ή τμημάτων έργων, που εξυπηρετούν αμυντικούς σκοπούς, στα οποία περιλαμβάνονται και έργα που αφορούν δραστηριότητες των συμμαχικών δυνάμεων στην επικράτεια των κρατών μελών, σύμφωνα με διεθνείς δεσμεύσεις, η εφαρμογή της οδηγίας 2011/92/ΕΕ θα μπορούσε να καταλήξει στην κοινοποίηση σχετικών εμπιστευτικών πληροφοριών που ενδέχεται να υπονομεύσουν τους αμυντικούς σκοπούς. Συνεπώς, θα πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη που να παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να μην εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία σε αυτές τις περιπτώσεις, αν χρειάζεται.
(20)
Η πείρα έχει δείξει ότι, όσον αφορά έργα που έχουν ως μοναδικό σκοπό να αντιμετωπίσουν περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, η συμμόρφωση με τις διατάξεις της οδηγίας 2011/92/ΕΕ ενδέχεται να έχει αρνητικές επιπτώσεις, μεταξύ άλλων και στο περιβάλλον, και, επομένως, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι επιτρέπεται στα κράτη μέλη να μην εφαρμόζουν την εν λόγω οδηγία σε αυτές τις περιπτώσεις αν χρειάζεται.
(21)
Τα κράτη μέλη διαθέτουν διάφορες επιλογές όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 2011/92/ΕΕ όσον αφορά την ενσωμάτωση των εκτιμήσεων περιβαλλοντικών επιπτώσεων στις εθνικές διαδικασίες. Κατά συνέπεια, τα στοιχεία των εν λόγω εθνικών διαδικασιών ενδέχεται να ποικίλλουν. Ως εκ τούτου, το αιτιολογημένο συμπέρασμα βάσει του οποίου η αρμόδια αρχή ολοκληρώνει την εξέταση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου ενδέχεται να αποτελεί τμήμα ολοκληρωμένης διαδικασίας αδειοδότησης όσον αφορά την ανάπτυξη ή ενδέχεται να ενσωματώνεται σε άλλη δεσμευτική απόφαση η οποία απαιτείται για λόγους συμμόρφωσης στους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.
(22)
Για να διασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας, οι διαδικασίες προελέγχου και η εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις του όλου έργου, καθώς και, όπου είναι σχετικό, του υπεδάφους και του υπόγειου τμήματός του κατά τα στάδια κατασκευής και λειτουργίας και, κατά περίπτωση, της κατεδάφισης.
(23)
Για την πλήρη εκτίμηση των άμεσων και έμμεσων επιπτώσεων του έργου στο περιβάλλον, η αρμόδια αρχή θα πρέπει να διενεργεί ανάλυση, εξετάζοντας το περιεχόμενο των πληροφοριών που παρέχει ο κύριος του έργου και που λαμβάνονται μέσω διαβουλεύσεων και, αν χρειάζεται, συνεκτιμώντας και συμπληρωματικές πληροφορίες.
(24)
Στην περίπτωση έργων που εγκρίνονται με βάση συγκεκριμένη πράξη της εθνικής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν την επίτευξη των στόχων της παρούσας οδηγίας που αφορούν τη δημόσια διαβούλευση, μέσω της νομοθετικής διαδικασίας.
(25)
Θα πρέπει να διασφαλίζεται η αντικειμενικότητα των αρμοδίων αρχών. Συγκρούσεις συμφερόντων θα μπορούσαν, μεταξύ άλλων, να προληφθούν και μέσω λειτουργικού διαχωρισμού της αρμόδιας αρχής από τον κύριο του έργου. Σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή είναι και κύριος του έργου, τα κράτη μέλη θα πρέπει τουλάχιστον να προβαίνουν, στο πλαίσιο της οργάνωσης των διοικητικών αρμοδιοτήτων τους, στον κατάλληλο διαχωρισμό των αντικρουομένων λειτουργιών των εν λόγω αρχών που είναι επιφορτισμένες με τα καθήκοντα που απορρέουν από την οδηγία 2011/92/ΕΕ.
(26)
Για να μπορεί η αρμόδια αρχή να αποφασίσει εάν τα έργα, όπως παρατίθενται στο παράρτημα II της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, οι τροποποιήσεις ή οι επεκτάσεις τους πρόκειται να αποτελέσουν το αντικείμενο εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (διαδικασία προελέγχου), οι πληροφορίες που απαιτείται να υποβάλει ο κύριος του έργου θα πρέπει να εστιάζουν στα κύρια σημεία που επιτρέπουν στην αρμόδια αρχή να αποφασίσει. Οι αποφάσεις αυτές θα πρέπει να διατίθενται στο κοινό.
(27)
Η διαδικασία προελέγχου θα πρέπει να διασφαλίζει ότι εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων απαιτείται μόνο για έργα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
(28)
Τα κριτήρια επιλογής που καθορίζονται στο παράρτημα III της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, τα οποία πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα κράτη μέλη για να προσδιορίζουν ποια έργα πρέπει να υποβληθούν σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων με βάση σημαντικές επιπτώσεις τους στο περιβάλλον, θα πρέπει να αναπροσαρμοσθούν και να διευκρινισθούν. Επί παραδείγματι, η εμπειρία έχει δείξει ότι έργα όπου χρησιμοποιούνται ή επηρεάζονται αρνητικά πολύτιμοι πόροι, έργα που προτείνονται σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές ή έργα με πιθανές επικίνδυνες ή μη αναστρέψιμες επιπτώσεις, συχνά είναι πιθανό να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
(29)
Οι αρμόδιες αρχές, όταν προσδιορίζουν κατά πόσον είναι πιθανόν να προκληθούν από ένα έργο σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, θα πρέπει να καθορίζουν ποια είναι τα πλέον συναφή κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται οι τυχόν διαθέσιμες πρόσθετες πληροφορίες που προέκυψαν από άλλες εκτιμήσεις με βάση την ενωσιακή νομοθεσία, ώστε να εφαρμόζεται αποτελεσματικά και με διαφάνεια η διαδικασία προελέγχου. Εν προκειμένω, είναι σκόπιμο να διευκρινισθεί το περιεχόμενο της απόφασης προελέγχου, ιδίως όταν δεν απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Επιπλέον, συνιστά ορθή διοικητική πρακτική να λαμβάνονται υπόψη αυθόρμητες παρατηρήσεις από άλλες πηγές, όπως μέλη του ευρέος κοινού ή δημόσιες αρχές, έστω και αν στη φάση προελέγχου δεν απαιτείται επίσημη διαβούλευση.
(30)
Για να βελτιωθεί η ποιότητα της εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, να απλουστευθούν οι διαδικασίες και να βελτιστοποιηθεί η διαδικασία λήψης απόφασης, η αρμόδια αρχή θα πρέπει, εφόσον ζητηθεί από τον κύριο του έργου, να εκδώσει γνωμοδότηση σχετικά με το εύρος και το επίπεδο λεπτομέρειας της περιβαλλοντικής πληροφορίας που υποβάλλεται με τη μορφή μιας μελέτης εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων («πεδίο πληροφορίας»).
(31)
Η έκθεση εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων του κυρίου του έργου για το έργο θα πρέπει να περιλαμβάνει περιγραφή εύλογων εναλλακτικών λύσεων που έχει εξετάσει ο κύριος του έργου και οι οποίες αναφέρονται στο εν λόγω έργο, καθώς και, εφόσον χρειάζεται, περιγραφή της ενδεχόμενης εξέλιξης της παρούσας κατάστασης του περιβάλλοντος χωρίς την υλοποίηση του έργου (βασικό σενάριο), ως μέσο ποιοτικής βελτίωσης της διαδικασίας εκτίμησης και ενσωμάτωσης των περιβαλλοντικών παραγόντων σε πρώιμο στάδιο του σχεδιασμού του έργου.
(32)
Τα δεδομένα και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται από τον κύριο του έργου στη μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, σύμφωνα με το παράρτημα IV της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, θα πρέπει να είναι πλήρη και επαρκούς ποιότητας. Για να αποφεύγονται οι αλληλεπικαλύψεις εκτιμήσεων, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, εφόσον υπάρχουν και διατίθενται, τα αποτελέσματα άλλων εκτιμήσεων που διενεργούνται κατά την ενωσιακή νομοθεσία, όπως η οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) ή η οδηγία 2009/71/Ευρατόμ, ή κατά την εθνική νομοθεσία.
(33)
Οι ειδικοί οι επιφορτισμένοι με την εκπόνηση μελετών εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων θα πρέπει να διαθέτουν προσόντα και ικανότητες. Απαιτείται επαρκής εμπειρογνωμοσύνη στον αντίστοιχο τομέα του εν λόγω έργου με σκοπό την αξιολόγησή του από τις αρμόδιες αρχές προκειμένου να διασφαλιστεί η πληρότητα και το υψηλό επίπεδο ποιότητας των παρεχόμενων από τον κύριο του έργου πληροφοριών.
(34)
Για να εξασφαλισθεί διαφάνεια και απόδοση ευθυνών, θα πρέπει να απαιτείται η αιτιολόγηση από την αρμόδια αρχή της απόφασή της για τη χορήγηση άδειας ενός έργου, επισημαίνοντας ότι έλαβε υπόψη της τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που πραγματοποιήθηκαν και τις πληροφορίες που έχουν συλλεγεί.
(35)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν την εφαρμογή μέτρων μετριασμού και αντιστάθμισης όσον αφορά τις σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον από την κατασκευή και λειτουργία του έργου, καθώς και τη θέσπιση των κατάλληλων διαδικασιών για την παρακολούθηση των επιπτώσεων, μεταξύ άλλων, για τον προσδιορισμό των απρόβλεπτων σημαντικών αρνητικών επιπτώσεων ώστε να αναλαμβάνεται κατάλληλη αντισταθμιστική δράση. Η παρακολούθηση δεν θα πρέπει να αλληλεπικαλύπτει την παρακολούθηση που απαιτείται με βάση ενωσιακό νομοθέτημα πλην της παρούσης οδηγίας, ή εθνικό νομοθέτημα ή να είναι επιπρόσθετη αυτής.
(36)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα διάφορα στάδια της εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων διενεργούνται εντός εύλογης χρονικής περιόδου, αναλόγως της φύσης, της πολυπλοκότητας, της θέσης και του μεγέθους του έργου, ώστε να καταστεί αποτελεσματικότερη η λήψη αποφάσεων και να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου. Τα χρονοδιαγράμματα αυτά δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να διακυβεύουν τα υψηλά πρότυπα προστασίας του περιβάλλοντος, και ιδίως εκείνα που απορρέουν από ενωσιακά νομοθετήματα για το περιβάλλον πλην της παρούσας οδηγίας, ή την αποτελεσματική συμμετοχή του κοινού και την προσφυγή στη δικαιοσύνη.
(37)
Για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των εκτιμήσεων, να μειωθεί η διοικητική πολυπλοκότητα και να αυξηθεί η οικονομική απόδοση, όταν η υποχρέωση διενέργειας εκτίμησης που αφορά περιβαλλοντικά ζητήματα προκύπτει ταυτόχρονα από την παρούσα οδηγία και την οδηγία 92/43/ΕΟΚ και/ή την οδηγία 2009/147/ΕΚ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν συντονισμένες και/ή κοινές διαδικασίες για την εκπλήρωση των απαιτήσεων των εν λόγω οδηγιών, κατά περίπτωση, και λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα οργανωτικά χαρακτηριστικά τους. Όταν η υποχρέωση διενέργειας εκτιμήσεων σχετικά με περιβαλλοντικά ζητήματα απορρέει ταυτόχρονα από την παρούσα οδηγία και από άλλη ενωσιακή νομοθεσία, όπως η οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16), η οδηγία 2001/42/ΕΚ, η οδηγία 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17), η οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18) και η οδηγία 2012/18/ΕΕ τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν συντονισμένες και/ή κοινές διαδικασίες για την εκπλήρωση των απαιτήσεων της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας. Στις περιπτώσεις που θεσπίζονται συντονισμένες ή κοινές διαδικασίες, τα κράτη μέλη οφείλουν να ορίσουν μια αρχή αρμόδια για την εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων. Λαμβάνοντας υπόψη τις θεσμικές δομές τους, τα μέλη θα πρέπει να μπορούν, εφόσον το κρίνουν αναγκαίο, να ορίσουν περισσότερες από μια αρχές.
(38)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διατυπώσουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται για παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ελεύθερα να αποφασίσουν το είδος ή τη μορφή των κυρώσεων αυτών. Οι προβλεπόμενες ποινές θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
(39)
Σύμφωνα με τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας και για να διασφαλιστεί η όσο το δυνατόν ηπιότερη μετάβαση από το υφιστάμενο καθεστώς που ορίζει η οδηγία 2011/92/ΕΕ στο νέο καθεστώς που θα προκύψει από τις τροποποιήσεις που επέρχονται διά της παρούσας οδηγίας, κρίνεται σκόπιμο να θεσπιστούν μεταβατικά μέτρα. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι το ρυθμιστικό περιβάλλον που αφορά την εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων δεν θα μεταβληθεί, σε σχέση με κάποιον συγκεκριμένο κύριο έργου, εφόσον έχουν ήδη ξεκινήσει κάποια διαδικαστικά βήματα στο πλαίσιο του υφιστάμενου καθεστώτος, ενώ δεν έχει ακόμη χορηγηθεί άδεια υλοποίησης ή άλλη δεσμευτική απόφαση που απαιτείται προς συμμόρφωση με τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, δεν έχει ληφθεί. Αντίστοιχα, οι σχετικές διατάξεις της οδηγίας 2011/92/ΕΕ πριν από την τροποποίηση της από την παρούσα οδηγία θα εφαρμόζονται σε έργα για τα οποία έχει ξεκινήσει η διαδικασία προελέγχου, έχει ξεκινήσει διαδικασία προσδιορισμού πεδίου πληροφορίας (εφόσον αυτό ζητήθηκε από τον κύριο του έργου ή απαιτήθηκε από την αρμόδια αρχή) ή η μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων υποβάλλεται πριν από τη λήξη προθεσμία ενσωμάτωσης.
(40)
Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011 (19), τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύουν, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, την κοινοποίηση των μέτρων ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία επεξηγείται η σχέση ανάμεσα στα συστατικά στοιχεία μιας οδηγίας και στα αντίστοιχα μέρη των νομικών πράξεων ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι αιτιολογημένη.
(41)
Επειδή ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι να εξασφαλισθεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας, με την καθιέρωση ελάχιστων απαιτήσεων για την εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως, λόγω του πεδίου εφαρμογής της, της σοβαρότητας και της διασυνοριακής φύσης των περιβαλλοντικών προβλημάτων που πρέπει να αντιμετωπισθούν, να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.
(42)
Συνεπώς, η οδηγία 2011/92/ΕΕ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Η οδηγία 2011/92/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
Στην παράγραφο 2, προστίθεται ο ακόλουθος ορισμός:
«ζ)
“εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων”: νοείται η διαδικασία που συνίσταται:
i)
στην εκπόνηση μελέτης εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων εκ μέρους του κυρίου του έργου, κατά το άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2·
ii)
στη διενέργεια διαβουλεύσεων, κατά το άρθρο 6 και, κατά περίπτωση, το άρθρο 7·
iii)
στην αξιολόγηση από την αρμόδια αρχή των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στη μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων και κάθε συμπληρωματική πληροφορία που παρέχεται, όπου απαιτείται, από τον κύριο του έργου, κατά το άρθρο 5 παράγραφος 3, καθώς και κάθε σχετική πληροφορία που λαμβάνεται μέσω διαβουλεύσεων κατά τα άρθρα 6 και 7·
iv)
στο αιτιολογημένο συμπέρασμα της αρμόδιας αρχής σχετικά με τις σημαντικές επιπτώσεις του έργου στο περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της κατά το σημείο iii) αξιολόγησης και, όπου ενδείκνυται, τη δική της συμπληρωματική αξιολόγηση· και
v)
στην ενσωμάτωση του αιτιολογημένου συμπεράσματος της αρμόδιας αρχής σε οιαδήποτε από τις αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 8α.»·
β)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, κατά περίπτωση εάν αυτό προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο, να μην εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία για έργα ή τμήματα έργων, που εξυπηρετούν αποκλειστικά σκοπούς άμυνας ή έργα που εξυπηρετούν αποκλειστικά σκοπούς αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών πολιτικής προστασίας, εφόσον κρίνουν ότι η εφαρμογή της οδηγίας θα έχει δυσμενή επίπτωση στους σκοπούς αυτούς.»·
γ)
η παράγραφος 4 διαγράφεται.
2)
Το άρθρο 2 τροποποιείται ως εξής:
α)
οι παράγραφοι 1 έως 3 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλισθεί ότι πριν χορηγηθεί άδεια, τα έργα τα οποία ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον λόγω, μεταξύ άλλων, της φύσεως, του μεγέθους ή της θέσεώς τους, υπόκεινται σε υποχρέωση αδειοδότησης και εκτίμησης των επιπτώσεων τους. Αυτά τα έργα ορίζονται στο άρθρο 4.
2. Η εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων μπορεί να εντάσσεται από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο υφιστάμενων διαδικασιών αδειοδότησης για έργα ή, αν δεν υπάρχει τέτοια διαδικασία, στα πλαίσια άλλων διαδικασιών ή των διαδικασιών που θα θεσπισθούν για την εκπλήρωση των στόχων της παρούσας οδηγίας.
3. Στην περίπτωση έργων για τα οποία προκύπτει ταυτόχρονα υποχρέωση διενέργειας εκτιμήσεων των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον από την παρούσα οδηγία και από την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (20) και/ή από την οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21), όπου ενδείκνυται, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τις δέουσες συντονισμένες και/ή κοινές διαδικασίες για την εκπλήρωση των απαιτήσεων της εν λόγω ενωσιακής νομοθεσίας.
Στην περίπτωση έργων, για τα οποία η υποχρέωση διενέργειας εκτιμήσεων των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον προκύπτει ταυτόχρονα από την παρούσα οδηγία και άλλο ενωσιακό νομοθέτημα πέραν των οδηγιών που απαριθμούνται στο πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν συντονισμένες και/ή κοινές διαδικασίες.
Κατά τη συντονισμένη διαδικασία του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου, τα κράτη μέλη προσπαθούν να συντονίσουν τις διάφορες μεμονωμένες εκτιμήσεις περιβαλλοντικών επιπτώσεων ενός συγκεκριμένου έργου που απαιτούνται βάσει της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας ορίζοντας προς τούτο μια αρχή, με την επιφύλαξη τυχόν αντιθέτων διατάξεων άλλων σχετικών ενωσιακών νομοθετημάτων.
Κατά την κοινή διαδικασία του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου, τα κράτη μέλη προσπαθούν να υποβάλουν ενιαία εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ενός συγκεκριμένου έργου που απαιτείται βάσει της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, με την επιφύλαξη τυχόν αντιθέτων διατάξεων άλλων σχετικών ενωσιακών νομοθετημάτων.
Η Επιτροπή παρέχει κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τη θέσπιση όλων των συντονισμένων ή κοινών διαδικασιών για έργα που υπάγονται ταυτόχρονα σε εκτιμήσεις βάσει της παρούσας οδηγίας και των οδηγιών 92/43/ΕΟΚ, 2000/60/ΕΚ, 2009/147/ΕΚ ή 2010/75/ΕΕ.
(20) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σ. 7)." 						
(21) Οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ L 20 της 26.1.2010, σ. 7).»·" 						
β)
στην παράγραφο 4, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 7, τα κράτη μέλη δύνανται, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να εξαιρούν συγκεκριμένο έργο από τις διατάξεις που θεσπίζει η παρούσα οδηγία, εφόσον η εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων θα επηρέαζε αρνητικά τον σκοπό του έργου, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι στόχοι της παρούσας οδηγίας.»·
γ)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«5. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 7, στις περιπτώσεις στις οποίες ένα έργο εγκρίνεται με συγκεκριμένη πράξη εθνικής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν το συγκεκριμένο έργο από τις διατάξεις που αφορούν τη δημόσια διαβούλευση που θεσπίζει η παρούσα οδηγία, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι στόχοι της παρούσας οδηγίας.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε περίπτωση εφαρμογής της εξαίρεσης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο κάθε δύο έτη από τις 16 Μαΐου 2017.».
3)
Το άρθρο 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 3
1. Στην εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων εντοπίζονται, περιγράφονται και αξιολογούνται δεόντως, με βάση κάθε μεμονωμένη περίπτωση, οι άμεσες και έμμεσες σημαντικές επιπτώσεις ενός έργου:
α)
στον πληθυσμό και την ανθρώπινη υγεία·
β)
στη βιοποικιλότητα, και ιδίως τα προστατευόμενα είδη και ενδιαιτήματα με βάση την οδηγία 92/43/ΕΟΚ και την οδηγία 2009/147/ΕΚ·
γ)
στο έδαφος, τα ύδατα, τον αέρα και το κλίμα·
δ)
στα υλικά αγαθά, την πολιτιστική κληρονομιά και το φυσικό τοπίο·
ε)
στην αλληλεπίδραση μεταξύ των παραγόντων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ).
2. Οι κατά την παράγραφο 1 επιπτώσεις ενός έργου επί των παραγόντων που ορίζει περιλαμβάνουν τις αναμενόμενες επιπτώσεις που απορρέουν από την ευπάθεια του έργου σε κινδύνους σοβαρών ατυχημάτων και/ή καταστροφών που αφορούν το εν λόγω έργο.».
4)
Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:
α)
οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Όταν διενεργείται κατά περίπτωση εξέταση ή καθορίζονται κατώτατα όρια ή κριτήρια για τους σκοπούς της παραγράφου 2, λαμβάνονται υπόψη τα σχετικά κριτήρια επιλογής που ορίζονται στο παράρτημα III. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν κατώτατα όρια ή κριτήρια που καθορίζουν πότε τα έργα δεν οφείλουν να υπόκεινται στην απόφαση με βάση τις παραγράφους 4 και 5 ή σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, και/ή κατώτατα όρια ή κριτήρια που καθορίζουν πότε τα έργα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να υπόκεινται σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων χωρίς να υπόκεινται στην απόφαση που ορίζεται στις παραγράφους 4 και 5.
4. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη αποφασίσουν να απαιτήσουν απόφαση για έργα αναφερόμενα στο παράρτημα II, ο κύριος του έργου παρέχει πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά του έργου και τον δυνητικό σημαντικό αντίκτυπό του στο περιβάλλον. Λεπτομερής κατάλογος των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται καθορίζεται στο παράρτημα IIA. Ο κύριος του έργου λαμβάνει υπόψη, κατά περίπτωση, τα διαθέσιμα αποτελέσματα άλλων σχετικών εκτιμήσεων των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που διενεργήθηκαν με βάση ενωσιακό νομοθέτημα πλην της παρούσης οδηγίας. Ο κύριος του έργου δύναται επίσης να παράσχει περιγραφή τυχόν χαρακτηριστικών του έργου και/ή μέτρων που προβλέπονται για να αποτραπούν ή να προληφθούν επιπτώσεις που σε άλλη περίπτωση θα ήταν σημαντικές και δυσμενείς για το περιβάλλον.»·
β)
προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«5. Η αρμόδια αρχή λαμβάνει την απόφασή της με βάση τις πληροφορίες που παρείχε ο κύριος του έργου κατά την παράγραφο 4, συνεκτιμώντας τα τυχόν αποτελέσματα προκαταρκτικών ελέγχων ή εκτιμήσεων των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που διενεργήθηκαν σύμφωνα με ενωσιακό νομοθέτημα πλην της παρούσης οδηγίας. Η απόφαση διατίθεται στο κοινό και:
α)
εφόσον αποφασιστεί ότι απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, παραθέτει τους βασικούς λόγους για τους οποίους απαιτείται τέτοιου είδους εκτίμηση, με αναφορά στα σχετικά κριτήρια που καταγράφονται στο παράρτημα III· ή
β)
εφόσον αποφασιστεί ότι δεν απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, παραθέτει τους βασικούς λόγους για τους οποίους δεν απαιτείται τέτοιου είδους εκτίμηση, με αναφορά στα σχετικά κριτήρια που καταγράφονται στο παράρτημα III και, εφόσον προτείνεται από τον κύριο του έργου, παραθέτει τα χαρακτηριστικά του έργου και/ή τα μέτρα που προβλέπονται για να αποτραπεί ή να προληφθεί επιπτώσεις που σε άλλη περίπτωση θα ήταν σημαντικές και δυσμενείς στο περιβάλλον.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή αποφασίζει το ταχύτερο δυνατόν και εντός μεγίστης προθεσμίας 90 ημερών από την εκ μέρους του κυρίου του έργου υποβολή όλων των απαιτουμένων πληροφοριών κατά την παράγραφο 4. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, που εξαρτώνται επί παραδείγματι, από τη φύση, την πολυπλοκότητα, τη θέση ή το μέγεθος του έργου, η αρμόδια αρχή μπορεί να παρατείνει την εν λόγω προθεσμία για να αποφασίσει· στην περίπτωση αυτή, η αρμόδια αρχή ενημερώνει εγγράφως τον κύριο του έργου για τους λόγους παράτασης της προθεσμίας και για την αναμενόμενη ημερομηνία έκδοσης της απόφασής της.».
5)
Στο άρθρο 5, οι παράγραφοι 1 έως 3 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Όταν απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ο κύριος του έργου εκπονεί και υποβάλλει μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Οι πληροφορίες τις οποίες παρέχει ο κύριος του έργου περιλαμβάνουν τουλάχιστον:
α)
περιγραφή του έργου όπου περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία, τον σχεδιασμό, το μέγεθος και άλλα σχετικά χαρακτηριστικά του έργου·
β)
περιγραφή των πιθανών σημαντικών επιπτώσεων που το προτεινόμενο έργο ενδέχεται να προκαλέσει στο περιβάλλον·
γ)
περιγραφή των χαρακτηριστικών και/ή μέτρων που προτείνονται για την αποτροπή, την πρόληψη, τον μετριασμό και, ει δυνατόν, την αντιστάθμιση τυχόν σημαντικών αρνητικών επιπτώσεων στο περιβάλλον·
δ)
περιγραφή εύλογων εναλλακτικών λύσεων που μπορούν να εξεταστούν από τον κύριο του έργου, οι οποίες είναι σχετικές με το έργο και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και αναφορά των βασικών επιχειρημάτων για την επιλεγείσα εκδοχή, λαμβάνοντας υπόψη τις επιπτώσεις του έργου στο περιβάλλον·
ε)
μη τεχνική περίληψη των πληροφοριών που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ) και
στ)
κάθε συμπληρωματική πληροφορία που καθορίζεται στο παράρτημα IV και αφορά τα ειδικά χαρακτηριστικά ενός έργου ή τύπου έργου και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες που ενδέχεται να επηρεασθούν.
Εφόσον έχει εκδοθεί γνωμοδότηση κατά την παράγραφο 2, η μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων βασίζεται στην εν λόγω γνωμοδότηση και περιέχει τις πληροφορίες που ευλόγως ενδέχεται να απαιτούνται για τη λήψη τεκμηριωμένης απόφασης σχετικά με τον σημαντικό αντίκτυπο του έργου στο περιβάλλον, λαμβανομένων υπόψη των γνώσεων και των μεθόδων εκτίμησης που υπάρχουν. Για να αποφεύγονται οι αλληλεπικαλύψεις εκτιμήσεων, κατά την εκπόνηση της μελέτης εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ο κύριος του έργου λαμβάνει υπόψη τα διαθέσιμα αποτελέσματα άλλων σχετικών εκτιμήσεων στο πλαίσιο της ενωσιακής ή εθνικής νομοθεσίας.
2. Εφόσον ζητηθεί από τον κύριο του έργου, η αρμόδια αρχή, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που παρέχει ο κύριος του έργου, ιδίως όσον αφορά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του έργου, συμπεριλαμβανομένης της θέσης και της τεχνικής δυνατότητας, και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις του στο περιβάλλον, γνωμοδοτεί σχετικά με το εύρος και το επίπεδο λεπτομέρειας των πληροφοριών που πρέπει να συμπεριλάβει ο κύριος του έργου στη μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, κατά την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Η αρμόδια αρχή ζητά τη γνώμη των αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, πριν γνωμοδοτήσει.
Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να απαιτούν από τις αρμόδιες αρχές να γνωμοδοτήσουν όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, ανεξαρτήτως του κατά πόσον το έχει ζητήσει ο κύριος του έργου.
3. Για να εξασφαλισθεί η πληρότητα και ποιότητα των μελετών εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων:
α)
ο κύριος του έργου εξασφαλίζει ότι η μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων συντάσσεται από ικανούς ειδικούς·
β)
η αρμόδια αρχή εξασφαλίζει ότι διαθέτει ή, κατά περίπτωση έχει πρόσβαση σε επαρκή εμπειρογνωμοσύνη για την αξιολόγηση της μελέτης εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων· και
γ)
όπου απαιτείται, η αρμόδια αρχή ζητά από τον κύριο του έργου συμπληρωματικές πληροφορίες, κατά το παράρτημα IV, οι οποίες αφορούν άμεσα στη διαμόρφωση αιτιολογημένου συμπεράσματος σχετικά με τις σημαντικές επιπτώσεις του έργου στο περιβάλλον.».
6)
Το άρθρο 6 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αρχές τις οποίες ενδέχεται να αφορά το έργο, λόγω της ειδικής τους αρμοδιότητας επί θεμάτων περιβάλλοντος ή λόγω τοπικής και περιφερειακής αρμοδιότητας, έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τη γνώμη τους για τις πληροφορίες που παρέχει ο κύριος του έργου και για την αίτηση χορήγησης άδειας, λαμβάνοντας υπόψη, εφόσον χρειάζεται, τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 8α παράγραφος 3. Προς τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρχές των οποίων πρέπει να ζητείται η γνώμη, εν γένει ή κατά περίπτωση. Οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται κατά το άρθρο 5 διαβιβάζονται στις αρχές αυτές. Η λεπτομερής διαδικασία γνωμοδότησης καθορίζεται από τα κράτη μέλη.»·
β)
στην παράγραφο 2, η εισαγωγική περίοδος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική συμμετοχή του ενδιαφερομένου κοινού στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, το κοινό ενημερώνεται μέσω διαδικτύου και με δημόσιες ανακοινώσεις ή με άλλα πρόσφορα μέσα σχετικά με τα κάτωθι ζητήματα, εγκαίρως όσον αφορά τις διαδικασίες λήψης περιβαλλοντικών αποφάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 και, το αργότερο, μόλις οι πληροφορίες μπορούν να παρασχεθούν ευλόγως:»·
γ)
η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Οι αναλυτικές ρυθμίσεις για την ενημέρωση του κοινού (παραδείγματος χάριν, με τοιχοκόλληση σε ορισμένη ακτίνα ή δημοσίευση στις τοπικές εφημερίδες) και για τη διαβούλευση με το ενδιαφερόμενο κοινό (παραδείγματος χάριν, με την υποβολή γραπτών προτάσεων ή τη διενέργεια δημοσκοπήσεων) καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσουν τη διάθεση των σχετικών πληροφοριών σε ψηφιακή μορφή μέσω, τουλάχιστον, μιας κεντρικής διαδικτυακής πύλης ή εύκολα προσπελάσιμων σημείων πρόσβασης, στο κατάλληλο διοικητικό επίπεδο.»·
δ)
η παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6. Προβλέπονται εύλογα χρονοδιαγράμματα για τα διάφορα στάδια, επαρκούς διάρκειας για:
α)
την ενημέρωση των αρχών της παραγράφου 1 και του κοινού, και
β)
τις αρχές της παραγράφου 1 και το ενδιαφερόμενο κοινό ώστε να προετοιμασθούν και να συμμετάσχουν αποτελεσματικά στη λήψη περιβαλλοντικής απόφασης σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου.»·
ε)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«7. Τα χρονοδιαγράμματα διαβούλευσης με το ενδιαφερόμενο κοινό για τη μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 είναι ελάχιστης διάρκειας 30 ημερών.».
7)
Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 4, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη πραγματοποιούν διαβουλεύσεις σχετικά, μεταξύ άλλων, με τις ενδεχόμενες διασυνοριακές επιπτώσεις του έργου και τα μέτρα μείωσης ή εξάλειψής τους και συμφωνούν εύλογη προθεσμία διαβουλεύσεων.
Οι διαβουλεύσεις αυτές μπορούν να διενεργούνται μέσω κατάλληλου κοινού οργάνου.»·
β)
η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Οι λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή των παραγράφων 1 έως 4 του παρόντος άρθρου, καθώς και τα χρονοδιαγράμματα για τις διαβουλεύσεις, καθορίζονται από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, με βάση τις ρυθμίσεις και τα χρονοδιαγράμματα κατά το άρθρο 6 παράγραφοι 5 έως 7, και διαμορφώνονται κατά τρόπο ώστε το ενδιαφερόμενο κοινό στην επικράτεια του οικείου κράτους μέλους να είναι σε θέση να συμμετάσχει αποτελεσματικά στις διαδικασίες λήψης περιβαλλοντικών αποφάσεων κατά το άρθρο 2 παράγραφος 2 για το έργο.».
8)
Το άρθρο 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 8
Τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων και οι πληροφορίες που συλλέγονται βάσει των άρθρων 5 έως 7 λαμβάνονται δεόντως υπόψη στο πλαίσιο της διαδικασίας αδειοδότησης.».
9)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 8α
1. Η απόφαση χορήγησης άδειας περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
το αιτιολογημένο συμπέρασμα του άρθρου 1 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) σημείο iv)·
β)
τους περιβαλλοντικούς όρους που τίθενται στην απόφαση, περιγραφή των χαρακτηριστικών του έργου και/ή των μέτρων που προβλέπονται για να αποφευχθούν ή να μειωθούν και, ει δυνατόν, να αντισταθμισθούν τυχόν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, καθώς και τα μέτρα παρακολούθησης, όπως ενδείκνυται.
2. Η απόφαση για άρνηση χορήγησης άδειας αναφέρει τους βασικούς λόγους της άρνησης.
3. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη προσφεύγουν στις διαδικασίες που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 για λόγους άλλους από τις διαδικασίες αδειοδότησης, οι απαιτήσεις των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου, κατά περίπτωση, θεωρούνται ότι πληρούνται όταν οιαδήποτε απόφαση που λαμβάνεται στο πλαίσιο των εν λόγω διαδικασιών περιλαμβάνει τις πληροφορίες που αναφέρονται στις εν λόγω παραγράφους και υφίστανται μηχανισμοί που παρέχουν τη δυνατότητα εκπλήρωσης των απαιτήσεων που ορίζει η παράγραφος 6 του παρόντος άρθρου.
4. Σύμφωνα με τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα χαρακτηριστικά του έργου και/ή τα μέτρα που προβλέπονται για να αποτραπούν, να αποφευχθούν, να μειωθούν και, ει δυνατόν, να αντισταθμισθούν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, εφαρμόζονται από τον κύριο του έργου, και καθορίζουν τις διαδικασίες που αφορούν την παρακολούθηση των σημαντικών αρνητικών επιπτώσεων στο περιβάλλον.
Το είδος των υπό παρακολούθηση παραμέτρων και η διάρκεια παρακολούθησης ανταποκρίνονται στη φύση, τη χωροθέτηση και το μέγεθος του έργου και στη σοβαρότητα των επιπτώσεων στο περιβάλλον.
Επιτρέπεται, κατά περίπτωση, η χρήση υφιστάμενων ρυθμίσεων παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που απορρέουν από ενωσιακό νομοθέτημα, πλην της παρούσης οδηγίας, και από εθνικό νομοθέτημα, με σκοπό την αποφυγή αλληλεπικαλύψεων στην παρακολούθηση.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή λαμβάνει οιαδήποτε απόφαση αναφέρεται στις παραγράφους 1 έως 3, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος.
6. Η αρμόδια αρχή βεβαιώνεται ότι το αιτιολογημένο συμπέρασμα του άρθρου 1 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) σημείο iv), ή οιαδήποτε από τις αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, εξακολουθούν να ισχύουν όταν αποφασίζει να χορηγήσει άδεια. Προς τούτο, τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν χρονοδιαγράμματα όσον αφορά την ισχύ του αιτιολογημένου συμπεράσματος κατ' άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) σημείο iv) ή σε οιαδήποτε από τις αποφάσεις κατά την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.».
10)
Στο άρθρο 9, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Εφόσον έχει ληφθεί απόφαση για τη χορήγηση ή απόρριψη αδείας, η αρμόδια αρχή ή αρχές ενημερώνουν πάραυτα το κοινό και τις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, κατά τις εθνικές διαδικασίες, και εξασφαλίζουν ότι οι κάτωθι πληροφορίες τίθενται στη διάθεση του κοινού και των αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, λαμβάνοντας υπόψη, κατά περίπτωση, τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 8α παράγραφος 3:
α)
το περιεχόμενο της απόφασης και τους όρους που ενδεχομένως τη συνοδεύουν όπως αναφέρονται στο άρθρο 8α παράγραφοι 1 και 2·
β)
τους κύριους λόγους και το σκεπτικό στα οποία βασίστηκε η απόφαση, καθώς και πληροφορίες για τη διαδικασία συμμετοχής του κοινού. Σε αυτό περιλαμβάνεται επίσης η περίληψη των αποτελεσμάτων των διαβουλεύσεων και οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν κατά τα άρθρα 5 έως 7, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο τα εν λόγω αποτελέσματα ενσωματώθηκαν ή έτυχαν διαφορετικού χειρισμού, και ιδίως οι παρατηρήσεις που ελήφθησαν από το πληττόμενο κράτος μέλος του άρθρου 7.».
11)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 9α
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή ή οι αρμόδιες αρχές, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που απορρέουν από την παρούσα οδηγία, δεν βρίσκονται σε σύγκρουση συμφερόντων.
Σε περίπτωση που μια αρμόδια αρχή είναι και κύριος του έργου, τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της οργάνωσης των διοικητικών αρμοδιοτήτων τους, προβαίνουν τουλάχιστον σε κατάλληλο διαχωρισμό των αντικρουόμενων λειτουργιών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που απορρέουν από την παρούσα οδηγία.».
12)
Στο άρθρο 10, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Με την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 2003/4/ΕΚ, οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν επηρεάζουν την υποχρέωση των αρμοδίων αρχών να τηρούν τους περιορισμούς που επιβάλλουν οι εθνικές νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις και η καθιερωμένη νομική πρακτική όσον αφορά το εμπορικό και βιομηχανικό απόρρητο, συμπεριλαμβανομένης της πνευματικής ιδιοκτησίας, και τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος.».
13)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 10α
Τα κράτη μέλη διατυπώνουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται για παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Οι επιβαλλόμενες κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.».
14)
Στο άρθρο 12, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Συγκεκριμένα, κάθε έξι έτη από τις 16 Μαΐου 2017, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή, εφόσον διατίθενται τέτοια στοιχεία, για:
α)
τον αριθμό έργων αναφερόμενων στα παραρτήματα I και II που υποβλήθηκαν σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων κατά τα άρθρα 5 έως 10·
β)
την κατανομή των εκτιμήσεων περιβαλλοντικών επιπτώσεων ανάλογα με τις κατηγορίες των έργων που καθορίζονται στα παραρτήματα I και II·
γ)
τον αριθμό των αναφερόμενων στο παράρτημα II έργων που υποβλήθηκαν σε προσδιορισμό κατά το άρθρο 4 παράγραφος 2·
δ)
τη μέση διάρκεια της διαδικασίας εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων·
ε)
γενικές εκτιμήσεις του μέσου άμεσου κόστους των εκτιμήσεων περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπου περιλαμβάνονται και οι επιπτώσεις από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στις ΜΜΕ.».
15)
Τα παραρτήματα της οδηγίας 2011/92/ΕΕ τροποποιούνται όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 2
1. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 3, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας έως τις 16 Μαΐου 2017.
Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 3
1. Έργα για τα οποία η διαδικασία απόφασης του άρθρου 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ ξεκίνησε πριν από τις 16 Μαΐου 2017, υπόκεινται στις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, πριν από την τροποποίησή της από την παρούσα οδηγία.
2. Τα έργα υπόκεινται στις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 και τα άρθρα 5 έως 11 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, πριν από την τροποποίησή της από την παρούσα οδηγία όταν, πριν από τις 16 Μαΐου 2017:
α)
η διαδικασία όσον αφορά τη γνωμοδότηση του άρθρου 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ έχει ξεκινήσει, ή
β)
οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ έχουν παρασχεθεί.
Άρθρο 4
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή μέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 5
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 16 Απριλίου 2014.