ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 950/2014 НА КОМИСИЯТА
от 4 септември 2014 година
за откриване на временна извънредна схема за помощ за частно складиране на някои видове сирена и за предварително определяне на размера на помощта
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. за установяване на обща организация на пазарите на селскостопански продукти и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 922/72, (ЕИО) № 234/79, (ЕО) № 1037/2001 и (ЕО) № 1234/2007 (1), и по-специално член 219, параграф 1 във връзка с член 228 от него,
като има предвид, че:
(1)
На 7 август правителството на Русия въведе забрана за вноса на някои продукти от Съюза за Русия, включително млечни продукти. Най-силно засегнатият от забраната млечен продукт е сиренето, тъй като износът за Русия представлява 33 % от общия обем на износа на сирене от Съюза. Освен това Русия е изключителен търговски партньор за сирената от Финландия и прибалтийските държави и значителен пазар за сирената от други държави членки като Германия, Нидерландия и Полша.
(2)
Обемът на износа на сирене за Русия през 2013 г. е възлизал на повече от 250 000 тона - количество, което вероятно ще бъде поето от вътрешния пазар, като това ще доведе до дисбаланс на пазара и ще причини натиск върху цените, водещ до намалението им.
(3)
Мерките за интервенция на пазара, които може да се използват съгласно Регламент (ЕС) № 1308/2013, изглеждат недостатъчни с оглед на новосъздалото се положение, тъй като те са ограничени по обхват до сирената с географско означение.
(4)
Заплахата от сериозен дисбаланс на пазара на сирене би могла да бъде намалена или премахната посредством складиране. Поради това е целесъобразно да се предостави помощ за частно складиране на сирене и да се определи предварително размерът на помощта.
(5)
В член 17 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се предвижда предоставянето на помощ за частно складиране на сирена със защитено наименование за произход или със защитено географско указание съгласно Регламент (ЕС) № 1151/2012 на Европейския парламент и на Съвета (2). Сирената с географско означение са засегнати от забраната за внос, но те представляват минимален дял от целия асортимент сирена, изнасяни за Русия. От съображения за оперативна и административна ефективност е целесъобразно да бъде създадена единна схема за помощ за частно складиране, обхващаща всички видове сирена.
(6)
Целесъобразно е да бъдат изключени пресните сирена, които не са подходящи за складиране.
(7)
Като общо правило, за улесняване на управлението и контрола помощта за частно складиране следва да се предоставя само на операторите, които са установени и регистрирани за целите на ДДС в Съюза.
(8)
За да се гарантира, че схемата може да бъде подобаващо контролирана, в настоящия регламент следва да се уточнят необходимата информация за сключване на договор за складиране и задълженията на договарящите страни.
(9)
За по-висока ефективност на схемата договорите следва да се отнасят до определено минимално количество и следва да бъдат определени задълженията на договарящата страна, по-специално тези, даващи възможност на компетентния орган, отговарящ за контрола на складовите операции, да извършва ефективни проверки на условията на складиране.
(10)
Складирането на договорното количество за продължителността на договорeния период е едно от главните изисквания за предоставяне на помощ за частно складиране. За да се вземе под внимание търговската практика и по практически причини, следва да бъдат разрешени известни отклонения в количеството, за което се предоставя помощ.
(11)
За да се гарантира правилното администриране на складирането, е уместно да се приемат разпоредби за намаляване на подлежащия на плащане размер на помощта, когато количеството, съхранявано през договорния период на складово съхранение, е по-малко от договорното количество и когато не е спазен напълно периодът на складово съхранение.
(12)
Размерът на помощта следва да бъде определен въз основа на разходите за складиране и/или други пазарни елементи от значение. Целесъобразно е да се определи помощ за постоянни разходи за складиране по внасянето и изваждането на съответните продукти, както и помощ за ден съхранение за разходи за хладилно съхранение и за финансиране.
(13)
Необходимо е да се посочат условията, при които може да бъде разрешено авансово плащане, коригирането на помощта в случаи, при които договорното количество не е напълно спазено, разпоредбите за проверка на правото за получаване на помощ, възможните санкции, както и информацията, която трябва да бъде съобщена на Комисията от държавите членки.
(14)
Целесъобразно е да се предвиди възможност за определяне на коефициент на намаление за висящите заявления, когато това е необходимо, така че мерките да не надхвърлят количествата, за които е създадена схемата за частно складиране.
(15)
Следва да се определят също правила по отношение на документацията и счетоводството, както и честотата и естеството на проверките.
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет
Настоящият регламент урежда създаването на временна извънредна схема за помощ за частно складиране за сирената, които попадат под кодове по КН 0406 20, 0406 30, 0406 40 и 0406 90, и замразената извара, попадаща под код по КН 0406 10.
Максималното количество на продукта, предмет на настоящата временна схема, се определя на 155 000 тона.
Член 2
Определение
За целите на настоящия регламент „компетентни органи на държавите членки“ са отделите или организациите, акредитирани от държавите членки като разплащателни агенции, които изпълняват условията, определени в член 7 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета (3).
Член 3
Приемливост на продуктите
1. За да може да се ползва от помощта за частно складиране, посочена в член 1 (наричана по-нататък „помощта“), сиренето следва да бъде с добро и задоволително пазарно качество, с произход от Съюза и да има, в деня, в който започва договорът за складово съхранение, минимална възраст, съответстваща на периода на зреене, който допринася за увеличаване на стойността на сиренето.
2. Сиренето трябва да отговаря на следните изисквания:
a)
всяка партида да тежи най-малко 0,5 тона;
б)
да носи неизтриваема маркировка с надпис, който може да бъде кодиран и който указва производителя и датата на производство;
в)
да има обозначение с датата на внасяне на склад;
г)
да не е било предмет на предишен договор за складиране.
3. Държавите членки могат да отменят задължението върху сиренето да се посочва датата на внасяне на склад, посочена в параграф 2, буква в), при условие че управителят на склада се ангажира да води регистър, в който на датата на внасяне на склад се записват сведенията по параграф 2, буква б).
Член 4
Заявления за помощ
1. Операторите, желаещи да получат помощ, подават заявление пред компетентните органи на държавите членки, в които са складирани продуктите.
2. Операторите, подаващи заявление за помощ, трябва да са установени и регистрирани за целите на ДДС в Съюза.
3. Заявленията за помощ могат да се подават считано от датата на влизане в сила на настоящия регламент. Крайният срок за подаване на заявленията е 31 декември 2014 г.
4. Заявленията за помощ се отнасят до продукти, които са били складирани изцяло.
5. Заявленията се подават по начина, предоставен на операторите от съответната държава членка.
Компетентните органи на държавите членки могат да изискват подадените по електронен път заявления да бъдат придружени от усъвършенстван електронен подпис по смисъла на член 2, точка 2 от Директива 1999/93/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (4) или от електронен подпис, който предлага еквивалентни гаранции относно характеристиките, присъщи на подпис, като се прилагат същите правила и условия като тези, определени в разпоредбите на Комисията относно електронните и цифровизираните документи, установени в Решение на Комисията 2004/563/ЕО, Евратом (5) и в разпоредбите за прилагането му.
6. Заявлението е допустимо само ако изпълнява следните условия:
а)
съдържа препратка към настоящия регламент;
б)
посочва данни за идентифициране на заявителя - наименование, адрес и регистрационен номер за целите на ДДС;
в)
указва продукта с неговия съответен шестцифрен код по КН;
г)
посочва количеството на продуктите;
д)
посочва периода на складиране;
е)
указва наименованието и адреса на мястото на складиране, номера на складовата партида и, когато е целесъобразно, номера на одобрението, идентифициращ фабриката;
ж)
не включва никакви допълнителни условия, въведени от участника, освен предвидените в настоящия регламент;
з)
изготвено е на официалния или на някой от официалните езици на държавата членка, в която се подава заявлението.
7. Не се допуска изменение на съдържанието на заявленията след тяхното подаване.
Член 5
Сключване на договори
1. Договорите се сключват между компетентния орган на държавата членка, на чиято територия са складирани продуктите, и заявителя, наричан по-долу „договарящата страна“.
2. Договорите се сключват в срок от 30 дни от датата на получаване на информацията, посочена в член 4, параграф 6, буква е), като подлежат, когато е уместно, на последващо потвърждаване на приемливостта на продуктите, както е посочено в член 14, параграф 2, втора алинея. Ако приемливостта не се потвърди, съответният договор е нищожен.
Член 6
Задължения на договарящата страна
1. Договорите определят за договарящата страна най-малко следните задължения:
а)
да постави и съхранява на склад договорното количество през договорния период на складово съхранение на свой риск и за своя сметка при условия, осигуряващи запазване на характеристиките на продуктите, без заместване на складираните продукти или прехвърляне в друго място за съхранение. Когато договарящата страна представи обосновано искане, компетентният орган може да разреши преместване на складираните продукти;
б)
да запази документите относно теглото, установено към момента на внасянето в мястото за складиране;
в)
да позволява на компетентния орган да проверява по всяко време спазването на всички изисквания, посочени в договора;
г)
да осигури лесен достъп до и индивидуално идентифициране на съхраняваните продукти: всяка отделно складирана единица се маркира така, че да се виждат датата на поставяне на склад, номерът на договора, наименованието на продукта и теглото. Въпреки това държавите членки могат да не прилагат изискването за отбелязване на номера на договора, ако управителят на склада се ангажира да впише номера на договора в регистъра, посочен в член 3, параграф 2.
2. Договарящата страна предоставя на разположение на органа, отговорен за контрола, цялата документация за всеки един договор, позволяваща проверка по-специално на следната информация относно продуктите, поставени под режим на частно складиране:
а)
номера на одобрението, идентифициращ фабриката и държавата членка на производство;
б)
произхода и датата на производство на продуктите;
в)
датата на поставяне на склад;
г)
теглото и броя на опакованите единици;
д)
наличността в склада и адреса на склада;
е)
очакваната крайна дата на договорния период на складово съхранение, допълнена с действителната дата на изваждане от склад.
3. Договарящата страна или, когато е приложимо, управителят на склада води отчетност за складовата наличност, която е на разположение в склада, включваща по номер на договора:
а)
идентификацията на продуктите, поставени под режим на частно складиране, по партида;
б)
датите на поставяне на склад и изваждане от склад;
в)
посоченото за складиране количество в партида;
г)
местоположението на продуктите в склада.
Член 7
Договорен период на складово съхранение
1. Договорният период на складово съхранение започва в деня след получаване от компетентния орган на информацията, посочена в член 4, параграф 6, буква е).
2. Договорният период на складиране завършва в деня, предшестващ деня на изваждане от склад.
3. Помощта може да бъде отпусната само ако продължителността на договорния период на складово съхранение е между 60 и 210 дни.
Член 8
Изваждане от склад
1. Изваждането от склад може да започне в деня след последния ден от договорния период на складово съхранение.
2. Изваждането от склад става на цели складови партиди или, ако компетентният орган разреши, на по-малки количества. В случая, посочен в член 14, параграф 4, буква а) обаче, от склада може да се извади само запечатано количество.
3. Договарящата страна уведомява предварително компетентния орган за намерението си да започне да изважда продукти от склад, в съответствие с разпоредбите, предвидени в член 14, параграф 5.
4. Когато не е спазено изискването по параграф 3, но компетентният орган смята, че в рамките на 30 дни след изваждането от склад са представени достатъчно доказателства за датата на изваждане от склад и съответните количества, помощта се намалява с 15 % и се плаща по отношение само на периода, за който договарящата страна представи на компетентния орган задоволително доказателство, че продуктът се е намирал на договорно складово съхранение.
5. Когато не е спазено изискването по параграф 3 и компетентният орган не смята, че в рамките на 30 дни след изваждането от склад са представени достатъчно доказателства за датата на изваждане от склад и съответните количества, не се плаща помощ по отношение на съответния договор.
Член 9
Размер на помощта
Помощта възлиза на:
-
15,57 EUR на тон складиран продукт за постоянните разходи за складиране,
-
0,40 EUR на тон на ден за складово съхранение по договор.
Член 10
Авансово плащане на помощ
1. След 60 дни на съхранение може да бъде направено еднократно авансово плащане на помощта, по искане на договарящата страна, при условие че тя учреди гаранция, равна на авансовото плащане плюс 10 %.
2. Авансовото плащане не надвишава размера на помощта, съответстваща на срок на складово съхранение от 90 дни или три месеца, ако е уместно. Гаранцията, посочена в параграф 1, се освобождава веднага след като бъде изплатен остатъкът от помощта.
Член 11
Плащане на помощ
1. Помощта или, когато по силата на член 10 е предоставено авансово плащане - заплащането на остатъка от помощта, се заплаща въз основа на заявление за плащане, подадено от договарящата страна в срок от три месеца след края на договорния период на складово съхранение.
2. Когато договарящата страна не е била в състояние да представи необходимите документи в срока от три месеца въпреки незабавно предприетите действия за своевременно снабдяване с тях, тя може да получи отсрочка, която не може да превишава общо три месеца.
3. Плащането на помощта или на остатъка от помощта се извършва в рамките на 120 дни след деня, в който е подадено заявление за плащане на помощта, при условие че са изпълнени задълженията по договора и е извършена крайната проверка. Ако обаче е в ход административно разследване, плащането не се извършва, докато не се признае правото на помощ.
4. С изключение на случаите на непреодолима сила, ако действително складираното количество през периода на складово съхранение по договора е по-малко от количеството по договора и не по-малко от 95 % от това количество, помощта се плаща за действително складираното количество. Ако обаче компетентният орган установи, че договарящата страна е действала умишлено или небрежно, той може да реши допълнително да намали помощта или да не я плаща.
5. С изключение на случаите на непреодолима сила, ако действително складираното количество през договорния период на складово съхранение е по-малко от посочените в параграф 4 процентни стойности, но не по-малко от 80 % от договорното количество, помощта за действително складираното количество се намалява наполовина. Ако обаче компетентният орган установи, че договарящата страна е действала умишлено или небрежно, той може да реши допълнително да намали помощта или да не я плаща.
6. С изключение на случаите на непреодолима сила, ако действително складираното количество по време на договорния период на складово съхранение е по-малко от 80 % от договорното количество, не се заплаща помощ.
7. Ако при проверки по време на складовото съхранение или при изваждане от склад се открият негодни продукти, за тези количества не се плаща помощ. Остатъкът от складовата партида, който все още отговаря на условията за предоставяне на помощ, трябва да е не по-малък от минималното количество, определено в член 3, параграф 2. Същото правило се прилага когато част от складова партида е извадена поради същата причина преди изтичането на минималния период на складово съхранение.
Негодните продукти не се включват в калкулацията на действително складираното количество, посочено в параграфи 4, 5 и 6.
8. С изключение на случаите на непреодолима сила, когато договарящата страна не спази крайната дата на договорния период на складово съхранение, определен в член 7, параграф 3, за цялото складирано количество, всеки календарен ден на неизпълнение води до намаление с 10 % на размера на помощта по въпросния договор. Това намаление обаче не може да превишава 100 % от размера на помощта.
Член 12
Уведомления и мониторинг
1. Държавите членки уведомяват Комисията всяка седмица, най-късно до вторник, относно количествата за предходната седмица, за които са сключени договори, с разбивка по период на складово съхранение, както и относно количествата продукти, за които са били подадени заявления за помощ.
Комисията уведомява държавите членки веднага щом установи, че количествата, за които са подадени заявления, приближават максималното количество, посочено в член 1.
Когато Комисията е информирала държавите членки, че количествата, за които са подадени заявления за помощ, приближават максималното количество, посочено в член 1, държавите членки уведомяват Комисията всеки работен ден преди 14:00 часа (брюкселско време) за количествата продукти, за които са подадени заявления за помощ през предходния работен ден.
2. Въз основа на уведомленията, получени в съответствие с параграф 1, Комисията се уверява, че максималното количество, посочено в член 1, не е превишено.
Когато Комисията установи въз основа на тези уведомления, че максималното количество, посочено в член 1, е превишено, тя незабавно уведомява всички държави членки.
3. Когато Комисията е информирала държавите членки, че максималното количество, посочено в член 1, е превишено, държавите членки информират операторите за това.
4. Държавите членки уведомяват Комисията най-късно в края на всеки месец за предходния месец относно:
а)
количествата продукти, поставени на склад или извадени от склад през съответния месец;
б)
количествата продукти на складово съхранение към края на съответния месец;
в)
количествата продукти, по отношение на които е изтекъл договорният период на складово съхранение;
5. Уведомленията, посочени в параграфи 1 и 4, се извършват в съответствие с Регламент (ЕО) № 792/2009 на Комисията (6).
Член 13
Мерки за спазване на максималното количество
Когато приемането на цялото количество продукти, за които са подадени заявления за помощ в определен ден, би довело до превишаване на максималното количество, посочено в член 1, Комисията, посредством акт за изпълнение, приет без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграфи 2 и 3 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, определя коефициент на разпределение, приложим към количествата, съответстващи на заявленията, подадени до Комисията на този ден. Този коефициент на разпределение ограничава общото количество на продуктите, приемливи за отпускане на временна извънредна помощ за частно складиране до максималното количество, посочено в член 1.
Член 14
Проверки
1. Държавите членки предприемат всички необходими мерки, за да гарантират спазването на настоящия регламент. Тези мерки включват пълна административна проверка на заявленията за помощ, която се допълва от проверки на място, както е посочено в параграфи от 2 до 8.
2. Отговорният за контрола орган извършва проверки на продуктите, постъпващи на склад, в срок от 30 дни от датата на получаване на информацията, посочена в член 4, параграф 6, буква е).
Без да се засяга действието на параграф 5, първа алинея, буква а) от настоящия член, за да се гарантира, че складираните продукти отговарят на условията за помощ, се проверява физически представителна проба от най-малко 5 % от поставените на склад количества с цел, между другото, установяване по отношение на теглото, идентификацията и естеството на продуктите, че складовите партиди отговарят на конкретните данни в заявлението за сключване на договор.
3. Ако държавата членка може да представи надлежно обосновани причини, 30-дневният срок, посочен в параграф 2, може да бъде удължен с 15 дни.
4. Отговорният за проверката орган:
а)
запечатва продуктите по договор, по складова партида или по по-малко количество по време на проверката, предвидена в параграф 2; или
б)
извършва внезапна проверка, за да се увери, че договорното количество се намира на мястото за складиране.
Проверката, посочена в първа алинея, буква б), се отнася поне за 10 % от общото количество по договора и трябва да е представителна. Такива проверки включват проучване на складовите регистри, както е посочено в член 6, параграф 3, и подкрепящите документи, като например протоколи от претегляне и приемно-предавателни протоколи, и проверка на теглото и вида на продуктите, както и тяхната идентификация по отношение на поне 5 % от количеството, подлежащо на внезапна проверка.
5. В края на договорния период на складово съхранение отговорният за контрола орган проверява чрез вземане на проби теглото и идентификацията на складираните продукти по отношение на поне половината от договорите. За целите на тази проверка договарящата страна информира компетентния орган най-малко пет работни дни предварително, като посочва съответните складови партиди:
а)
за края на максималния договорен период на складово съхранение; или
б)
за началото на операциите по изваждане от склад, когато продуктите се изваждат преди изтичането на максималния договорен период на складово съхранение.
Държавите членки могат да приемат по-кратък срок от пет работни дни.
6. Когато се прилага опцията по параграф 4, буква а), в края на договорния период на складово съхранение се проверяват наличието и целостта на поставените пломби. Разноските по запечатване и манипулиране са за сметка на договарящата страна.
7. Пробите за проверка на качеството и състава на продуктите се вземат от длъжностни лица на отговорния за контрола орган или в тяхно присъствие.
Физическа проверка на теглото се извършва в присъствието на тези длъжностни лица на процедурата на претегляне.
За целите на одитната пътека всички проверени от тези длъжностни лица складови и финансови регистри и документи се подпечатват или парафират по време на контролното посещение. Когато се проверяват компютърни регистри, се прави разпечатка, която се запазва в досието за проверката.
Член 15
Отчитане на проверката
1. Отговорният за проверката орган изготвя контролен доклад относно всяка проверка на място. Докладът описва точно различните проверени елементи.
Докладът включва:
а)
датата и времето на започване на проверката;
б)
подробности за направеното предизвестие;
в)
продължителността на проверката;
г)
имената на присъстващите отговорни лица;
д)
характера и размера на извършените проверки и по-специално, подробности за проучените документи и продукти;
е)
констатации и заключения;
ж)
преценка дали са нужни последващи действия.
Докладът се подписва от отговорното длъжностно лице и приподписва от договарящата страна или, когато е приложимо, от отговорника на склада и се включва в досието за плащане.
2. В случай на значителни нередности, засягащи поне 5 % от количествата продукти, обхванати от един договор, предмет на проверката, проверката се разширява до по-голяма проба, която се определя от органа, отговорен за проверките.
3. Органът, отговорен за проверките, регистрира всеки случай на несъответствие въз основа на критериите за значимост, размер, продължителност и повторение, което може да има за резултат изключване в съответствие с член 16, параграф 1 и/или възстановяване на неправилно платена помощ, включително лихвите в съответните случаи, в съответствие с параграф 4 от посочения член.
Член 16
Санкции
1. Когато компетентният орган на държава членка установи, че документ, представен от заявител за предоставянето на права, произтичащи от настоящия регламент, съдържа невярна информация и когато въпросната невярна информация е решаваща за предоставянето на посочените права, компетентният орган изключва заявителя от процедурата по предоставяне на помощ за същия продукт, за който е била подадена невярната информация, за период от една година от момента, в който е било взето окончателното административно решение, установяващо нередността.
2. Изключването, предвидено в параграф 1, не се прилага, ако заявителят докаже по удовлетворителен за компетентния орган начин, че ситуацията по посочения параграф се дължи на непреодолима сила или очевидна грешка.
3. Неправомерно платената помощ се възстановява с лихвите от съответните оператори. Правилата, определени в член 73 от Регламент (ЕО) № 796/2004 на Комисията (7), се прилагат с необходимите изменения.
4. Налагането на административни санкции и възстановяването на неправомерно изплатени суми съгласно настоящия член не засягат съобщаването на нередности на Комисията съгласно Регламент (ЕО) № 1848/2006 на Комисията. (8)
Член 17
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 4 септември 2014 година.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 950/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 4ης Σεπτεμβρίου 2014
σχετικά με την έναρξη εφαρμογής προσωρινού έκτακτου καθεστώτος ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση ορισμένων τυριών και τον εκ των προτέρων καθορισμό του ποσού της ενίσχυσης
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 (1) του Συμβουλίου, και ιδίως το άρθρο 219 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 228,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στις 7 Αυγούστου 2014, η ρωσική κυβέρνηση επέβαλε απαγόρευση εισαγωγής ορισμένων προϊόντων από την Ένωση στη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένων των γαλακτοκομικών προϊόντων. Το γαλακτοκομικό προϊόν που επηρεάζεται περισσότερο από την απαγόρευση είναι το τυρί, δεδομένου ότι οι εξαγωγές προς τη Ρωσία αντιπροσωπεύουν το 33 % των συνολικών ενωσιακών εξαγωγών τυριού της Ένωσης. Επιπλέον, όσον αφορά το τυρί, η Ρωσία είναι αποκλειστικός εμπορικός εταίρος της Φινλανδίας και των χωρών της Βαλτικής, καθώς και σημαντικός προορισμός για άλλα κράτη μέλη, όπως η Γερμανία, οι Κάτω Χώρες και η Πολωνία.
(2)
Οι εξαγωγές τυριών προς τη Ρωσία υπερέβησαν το 2013 τους 250 000 τόνους, ποσότητα που θα χρειαστεί ενδεχομένως να απορροφηθεί σε μεγάλο ποσοστό από την εσωτερική αγορά, με αποτέλεσμα την ανισορροπία της αγοράς και τη συμπίεση των τιμών.
(3)
Τα μέτρα παρέμβασης στην αγορά στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 δεν φαίνεται να επαρκούν για την κατάσταση που δημιουργήθηκε πρόσφατα, δεδομένου ότι περιορίζονται στα τυριά με γεωγραφική ένδειξη.
(4)
Η απειλή σοβαρής ανισορροπίας στην αγορά τυριού μπορεί να μετριαστεί ή να εξουδετερωθεί με την αποθεματοποίηση. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να χορηγηθεί ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση τυριών και να καθοριστεί το ποσό της ενίσχυσης εκ των προτέρων.
(5)
Το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 προβλέπει τη χορήγηση ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση τυριών που φέρουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2). Παρ' όλο που τα τυριά με γεωγραφική ένδειξη θίγονται από την απαγόρευση εισαγωγής, αντιπροσωπεύουν μόλις ένα ελάχιστο ποσοστό του συνόλου των τυριών που εξάγονται προς τη Ρωσία. Για λόγους επιχειρησιακής και διοικητικής αποτελεσματικότητας, είναι σκόπιμο να συσταθεί ενιαίο καθεστώς ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση, που να καλύπτει όλα τα είδη τυριών.
(6)
Κρίνεται σκόπιμο να εξαιρεθούν τα χλωρά τυριά, τα οποία δεν είναι κατάλληλα για αποθεματοποίηση.
(7)
Κατά κανόνα, προκειμένου να διευκολυνθούν η διαχείριση και ο έλεγχος, η ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση θα πρέπει να χορηγείται μόνο σε επιχειρήσεις οι οποίες είναι εγκατεστημένες και εγγεγραμμένες στα μητρώα ΦΠΑ στην Ένωση.
(8)
Για να διασφαλισθεί η δέουσα παρακολούθηση του καθεστώτος, θα πρέπει να καθοριστούν στον παρόντα κανονισμό οι πληροφορίες που απαιτούνται για τη σύναψη της σύμβασης αποθεματοποίησης, καθώς και οι υποχρεώσεις των συμβαλλόμενων μερών.
(9)
Για να καταστεί το καθεστώς αποτελεσματικότερο, οι συμβάσεις θα πρέπει να αφορούν μια ελάχιστη ποσότητα και να αναφέρουν τις υποχρεώσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκριθεί το συμβαλλόμενο μέρος, ιδίως αυτές που παρέχουν τη δυνατότητα στην αρμόδια για τον έλεγχο των εργασιών αποθεματοποίησης αρχή να επιθεωρεί αποτελεσματικά τις συνθήκες αποθεματοποίησης.
(10)
Μία από τις πρωτογενείς απαιτήσεις για τη χορήγηση ενίσχυσης ιδιωτικής αποθεματοποίησης είναι η αποθεματοποίηση της συμβατικής ποσότητας για τη συμφωνημένη περίοδο. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εμπορική πρακτική καθώς και για πρακτικούς λόγους, θα πρέπει να επιτραπεί ένα περιθώριο ανοχής σε σχέση με την ποσότητα για την οποία χορηγείται ενίσχυση.
(11)
Για να διασφαλιστεί η χρηστή διαχείριση της αποθεματοποίησης, κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθούν διατάξεις για τη μείωση του καταβλητέου ποσού ενίσχυσης όταν η αποθεματοποιημένη ποσότητα στη διάρκεια της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης είναι μικρότερη της συμβατικής ποσότητας και όταν δεν τηρείται πλήρως η περίοδος αποθεματοποίησης.
(12)
Το ποσό της ενίσχυσης θα πρέπει να καθοριστεί βάσει του κόστους αποθεματοποίησης και/ή άλλων σχετικών στοιχείων της αγοράς. Είναι σκόπιμο να καθοριστεί ενίσχυση για την κάλυψη των πάγιων εξόδων εισόδου των σχετικών προϊόντων στο απόθεμα και εξόδου από αυτό, καθώς και ενίσχυση ανά ημέρα αποθεματοποίησης για την κάλυψη των δαπανών αποθήκευσης υπό ψύξη και του κόστους χρηματοδότησης.
(13)
Είναι απαραίτητος ο προσδιορισμός των όρων βάσει των οποίων μπορεί να χορηγηθεί προκαταβολή, της αναπροσαρμογής της ενίσχυσης σε περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν τηρείται στο ακέραιο η συμβατική ποσότητα, των ελέγχων συμμόρφωσης ως προς το δικαίωμα στην ενίσχυση, των ενδεχόμενων κυρώσεων και των πληροφοριών που πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή από τα κράτη μέλη.
(14)
Είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η δυνατότητα καθορισμού συντελεστή μείωσης για τις εκκρεμείς αιτήσεις, όταν αυτό είναι απαραίτητο, ώστε τα μέτρα να μην υπερβαίνουν τις ποσότητες για τις οποίες έχει συσταθεί το καθεστώς ενίσχυσης ιδιωτικής αποθεματοποίησης.
(15)
Θα πρέπει, επίσης, να θεσπιστούν κανόνες όσον αφορά την τεκμηρίωση, τη λογιστική, καθώς και τη συχνότητα και το είδος των ελέγχων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός προβλέπει προσωρινό έκτακτο καθεστώς ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση τυριών που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0406 20, 0406 30, 0406 40 και 0406 90, καθώς και κατεψυγμένου τυροπήγματος που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 0406 10.
Η μέγιστη ποσότητα προϊόντων που υπόκεινται στο εν λόγω προσωρινό καθεστώς καθορίζεται σε 155 000 τόνους.
Άρθρο 2
Ορισμός
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ως «αρμόδιες αρχές των κρατών μελών» νοούνται οι υπηρεσίες ή οι φορείς που έχουν διαπιστευθεί από τα κράτη μέλη ως οργανισμοί πληρωμών και οι οποίοι πληρούν τους όρους του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3).
Άρθρο 3
Επιλεξιμότητα των προϊόντων
1. Για να είναι επιλέξιμο για την ενίσχυση ιδιωτικής αποθεματοποίησης που αναφέρεται στο άρθρο 1, εφεξής «η ενίσχυση», το τυρί πρέπει να είναι υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης προς τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας, ενωσιακής καταγωγής και, κατά την ημερομηνία έναρξης της σύμβασης αποθεματοποίησης, ελάχιστης ηλικίας αντίστοιχης με την περίοδο ωρίμανσης που συμβάλλει στην αύξηση της αξίας του τυριού.
2. Το τυρί πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
κάθε παρτίδα έχει ελάχιστο βάρος 0,5 τόνου·
β)
φέρει ανεξίτηλη σήμανση με ένδειξη, ενδεχομένως σε κωδικοποιημένη μορφή, της επιχείρησης στην οποία έχει παρασκευασθεί και με την ημερομηνία παρασκευής·
γ)
φέρει την ημερομηνία εισόδου στο απόθεμα·
δ)
δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο σύμβασης αποθεματοποίησης κατά το παρελθόν.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αίρουν την υποχρέωση αναγραφής στα τυριά της ημερομηνίας εισόδου στο απόθεμα, η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ), υπό την προϋπόθεση ότι ο υπεύθυνος της αποθήκης αποθεματοποίησης αναλαμβάνει τη δέσμευση να τηρεί μητρώο στο οποίο καταγράφονται, κατά την ημερομηνία εισόδου στο απόθεμα, τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο β).
Άρθρο 4
Αιτήσεις ενίσχυσης
1. Οι επιχειρήσεις που επιθυμούν να λάβουν ενίσχυση υποβάλλουν αίτηση στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών όπου είναι αποθεματοποιημένα τα προϊόντα.
2. Οι επιχειρήσεις που υποβάλλουν αίτηση ενίσχυσης είναι εγκατεστημένες και εγγεγραμμένες οι στα μητρώα ΦΠΑ στην Ένωση.
3. Αιτήσεις ενίσχυσης μπορούν να υποβληθούν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού. Η τελευταία ημερομηνία για την υποβολή των αιτήσεων είναι η 31η Δεκεμβρίου 2014.
4. Οι αιτήσεις ενίσχυσης αφορούν προϊόντα τα οποία έχουν εξ ολοκλήρου αποθεματοποιηθεί.
5. Οι αιτήσεις υποβάλλονται με χρήση της μεθόδου που παρέχει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος στις επιχειρήσεις.
Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν να απαιτήσουν να συνοδεύονται οι ηλεκτρονικές αιτήσεις από προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 2 σημείο 2 της οδηγίας 1999/93/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), ή από ηλεκτρονική υπογραφή η οποία να παρέχει ισοδύναμα εχέγγυα όσον αφορά τις λειτουργικότητες που αποδίδονται σε μια υπογραφή, εφαρμόζοντας τους κανόνες και όρους που καθορίζονται στις διατάξεις της Επιτροπής για τα ηλεκτρονικά και ψηφιοποιημένα έγγραφα, οι οποίες παρατίθενται στην απόφαση 2004/563/ΕΚ, Ευρατόμ της Επιτροπής (5) και στους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής της.
6. Η αίτηση είναι αποδεκτή μόνον εάν τηρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
περιλαμβάνει αναφορά στον παρόντα κανονισμό·
β)
αναφέρει τα στοιχεία ταυτότητας του αιτούντος, ήτοι το όνομα, τη διεύθυνση και τον ΑΦΜ/αριθμό μητρώου ΦΠΑ·
γ)
αναφέρει το προϊόν με τον σχετικό εξαψήφιο κωδικό ΣΟ·
δ)
αναφέρει την ποσότητα των προϊόντων·
ε)
αναφέρει την περίοδο αποθεματοποίησης·
στ)
γνωστοποιεί την ονομασία και τη διεύθυνση του χώρου αποθήκευσης, τον αριθμό παρτίδας αποθεματοποίησης και, ανάλογα με την περίπτωση, τον αριθμό έγκρισης με τον οποίο ταυτοποιείται η βιομηχανική μονάδα·
ζ)
δεν περιλαμβάνει συμπληρωματικούς όρους που εισάγονται από τον αιτούντα εκτός από εκείνους που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό·
η)
έχει συνταχθεί στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση.
7. Το περιεχόμενο των αιτήσεων δεν τροποποιείται μετά την υποβολή τους.
Άρθρο 5
Σύναψη συμβάσεων
1. Οι συμβάσεις συνάπτονται μεταξύ της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους στην επικράτεια του οποίου αποθεματοποιούνται τα προϊόντα και του αιτούντος, εφεξής «το συμβαλλόμενο μέρος».
2. Οι συμβάσεις συνάπτονται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία λήψης των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 6 στοιχείο στ), με την επιφύλαξη της επιβεβαίωσης στη συνέχεια, ανάλογα με την περίπτωση, της επιλεξιμότητας των προϊόντων όπως προβλέπεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο. Σε περίπτωση μη επιβεβαίωσης της επιλεξιμότητας, η σχετική σύμβαση θεωρείται άκυρη.
Άρθρο 6
Υποχρεώσεις του συμβαλλόμενου μέρους
1. Οι συμβάσεις ορίζουν τις ακόλουθες τουλάχιστον υποχρεώσεις για το συμβαλλόμενο μέρος:
α)
να αποθεματοποιήσει και να διατηρεί τη συμβατική ποσότητα στον χώρο αποθήκευσης, κατά τη διάρκεια της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης, υπ' ευθύνη του και με δικά του έξοδα, υπό συνθήκες που εξασφαλίζουν τη διατήρηση των χαρακτηριστικών των προϊόντων, χωρίς να υποκαθιστά ή να μετακινεί από έναν χώρο αποθήκευσης σε άλλον τα αποθεματοποιημένα προϊόντα. Σε περίπτωση που το συμβαλλόμενο μέρος υποβάλει αιτιολογημένη αίτηση, η αρμόδια αρχή μπορεί να επιτρέψει μετακίνηση των αποθεματοποιημένων προϊόντων·
β)
να διατηρεί τα έγγραφα ζύγισης που καταρτίστηκαν κατά την είσοδο στον χώρο αποθήκευσης·
γ)
να επιτρέπει στην αρμόδια αρχή να ελέγχει ανά πάσα στιγμή την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων που ορίζονται στη σύμβαση·
δ)
να παρέχει εύκολη πρόσβαση στα προϊόντα και να τα καθιστά αναγνωρίσιμα το καθένα χωριστά: κάθε μονάδα η οποία αποθηκεύεται χωριστά φέρει σήμανση με την ημερομηνία αποθεματοποίησης, τον αριθμό της σύμβασης, το προϊόν και το βάρος. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να μην απαιτούν τη σήμανση με τον αριθμό της σύμβασης, υπό την προϋπόθεση ότι ο υπεύθυνος της αποθήκης αναλαμβάνει τη δέσμευση να εγγράψει τον αριθμό της σύμβασης στο μητρώο που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2.
2. Το συμβαλλόμενο μέρος καθιστά διαθέσιμο στην αρμόδια για τον έλεγχο αρχή το σύνολο της τεκμηρίωσης, για κάθε σύμβαση, μέσω της οποίας είναι δυνατόν, ειδικότερα, να επαληθευτούν οι ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τα ιδιωτικώς αποθεματοποιημένα προϊόντα:
α)
ο αριθμός έγκρισης που προσδιορίζει το εργοστάσιο και το κράτος μέλος παραγωγής·
β)
η καταγωγή και η ημερομηνία παρασκευής των προϊόντων·
γ)
η ημερομηνία αποθεματοποίησης·
δ)
το βάρος και ο αριθμός των συσκευασμένων τεμαχίων·
ε)
η παρουσία τους στον χώρο αποθήκευσης και η διεύθυνση του χώρου αποθήκευσης·
στ)
η αναμενόμενη ημερομηνία λήξης της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης, καθώς και η πραγματική ημερομηνία εξόδου από την αποθεματοποίηση.
3. Το συμβαλλόμενο μέρος ή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, ο διαχειριστής του χώρου αποθήκευσης, τηρεί λογιστική αποθήκης, διαθέσιμη στην αποθήκη, που καλύπτει ανά αριθμό σύμβασης:
α)
την ταυτοποίηση κάθε παρτίδας προϊόντων που τίθενται σε ιδιωτική αποθεματοποίηση·
β)
τις ημερομηνίες αποθεματοποίησης και εξόδου από την αποθεματοποίηση·
γ)
την ποσότητα, εγγραφόμενη ανά αποθεματοποίηση σε παρτίδα·
δ)
τη θέση των προϊόντων μέσα στον χώρο αποθήκευσης.
Άρθρο 7
Περίοδος συμβατικής αποθεματοποίησης
1. Η περίοδος συμβατικής αποθεματοποίησης αρχίζει την επομένη της λήψης από τις αρμόδιες αρχές των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 6 στοιχείο στ).
2. Η συμβατική αποθεματοποίηση λήγει την προηγουμένη της ημέρας εξόδου από την αποθεματοποίηση.
3. Ενίσχυση μπορεί να χορηγηθεί μόνον εφόσον η περίοδος συμβατικής αποθεματοποίησης έχει διάρκεια 60 έως 210 ημερών.
Άρθρο 8
Έξοδος από την αποθεματοποίηση
1. Η έξοδος από την αποθεματοποίηση μπορεί να αρχίσει την επομένη της τελευταίας ημέρας της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης.
2. Η έξοδος από τον χώρο αποθήκευσης πραγματοποιείται ανά ακέραιες παρτίδες αποθεματοποίησης ή, εφόσον το επιτρέψει η αρμόδια αρχή, σε μικρότερες ποσότητες. Ωστόσο, στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 4 στοιχείο α), επιτρέπεται η έξοδος μόνο σφραγισμένων ποσοτήτων από τον χώρο αποθήκευσης.
3. Πριν από την προβλεπόμενη έναρξη της εξόδου προϊόντων από την αποθεματοποίηση, το συμβαλλόμενο μέρος ειδοποιεί την αρμόδια αρχή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14 παράγραφος 5.
4. Όταν δεν τηρείται η απαίτηση της παραγράφου 3 αλλά η αρμόδια αρχή θεωρεί ικανοποιητικές τις προσκομισθείσες, εντός 30 ημερών από την έξοδο από τον χώρο αποθήκευσης, αποδείξεις σχετικά με την ημερομηνία εξόδου από την αποθεματοποίηση και τις οικείες ποσότητες, η ενίσχυση μειώνεται κατά 15 % και καταβάλλεται μόνο για την περίοδο για την οποία το συμβαλλόμενο μέρος προσκομίζει στην αρμόδια αρχή ικανές αποδείξεις ότι το προϊόν έχει παραμείνει σε συμβατική αποθεματοποίηση.
5. Όταν δεν τηρείται η απαίτηση της παραγράφου 3 και η αρμόδια αρχή δεν θεωρεί ικανοποιητικές τις προσκομισθείσες, εντός 30 ημερών από την έξοδο από τον χώρο αποθήκευσης, αποδείξεις σχετικά με την ημερομηνία εξόδου από την αποθεματοποίηση και τις οικείες ποσότητες, δεν καταβάλλεται ενίσχυση για την οικεία σύμβαση.
Άρθρο 9
Ποσό της ενίσχυσης
Η ενίσχυση ανέρχεται σε:
-
15,57 ευρώ ανά τόνο αποθεματοποίησης για την κάλυψη των παγίων εξόδων αποθεματοποίησης,
-
0,40 ευρώ ανά τόνο ανά ημέρα συμβατικής αποθεματοποίησης.
Άρθρο 10
Προκαταβολή της ενίσχυσης
1. Μετά από 60 ημέρες αποθεματοποίησης και κατόπιν αιτήσεως του συμβαλλόμενου μέρους, μπορεί να καταβληθεί μία μόνο προκαταβολή της ενίσχυσης, υπό την προϋπόθεση ότι το συμβαλλόμενο μέρος έχει προβεί στη σύσταση εγγύησης ίσης με το ποσό της προκαταβολής προσαυξημένο κατά 10 %.
2. Η προκαταβολή δεν υπερβαίνει το ποσό ενίσχυσης που αντιστοιχεί σε περίοδο αποθεματοποίησης 90 ημερών ή τριών μηνών, ανάλογα με την περίπτωση. Η εγγύηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αποδεσμεύεται αμέσως μετά την καταβολή του υπολοίπου της ενίσχυσης.
Άρθρο 11
Καταβολή της ενίσχυσης
1. Η ενίσχυση ή, όταν έχει χορηγηθεί προκαταβολή δυνάμει του άρθρου 10, το υπόλοιπο της ενίσχυσης καταβάλλεται βάσει αίτησης πληρωμής που υποβάλλεται από το συμβαλλόμενο μέρος, εντός τριών μηνών από τη λήξη της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης.
2. Όταν το συμβαλλόμενο μέρος δεν έχει προσκομίσει τα δικαιολογητικά εντός της προθεσμίας των τριών μηνών, παρά το ότι διενήργησε εγκαίρως τα δέοντα για την απόκτηση αυτών, μπορεί να του παρασχεθεί παράταση, η οποία δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες συνολικά.
3. Η ενίσχυση ή το υπόλοιπο της ενίσχυσης καταβάλλεται εντός 120 ημερών από την ημέρα υποβολής της αίτησης για την καταβολή της ενίσχυσης, υπό τον όρο ότι έχουν εκπληρωθεί οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση και ότι έχει διενεργηθεί ο τελικός έλεγχος. Ωστόσο, εάν βρίσκεται σε εξέλιξη διοικητική έρευνα, η πληρωμή διενεργείται μόνον μετά την αναγνώριση του δικαιώματος ενίσχυσης.
4. Πλην των περιπτώσεων ανωτέρας βίας, εάν η ποσότητα που έχει πράγματι αποθεματοποιηθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης είναι μικρότερη από τη συμβατική ποσότητα αλλά όχι μικρότερη από το 95 % της ποσότητας αυτής, η ενίσχυση καταβάλλεται για την ποσότητα που πράγματι αποθεματοποιήθηκε. Εντούτοις, εάν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει ότι το συμβαλλόμενο μέρος ενήργησε εκ προθέσεως ή εξ αμελείας, μπορεί να αποφασίσει την περαιτέρω μείωση ή τη μη καταβολή της ενίσχυσης.
5. Πλην των περιπτώσεων ανωτέρας βίας, εάν η ποσότητα που έχει πράγματι αποθεματοποιηθεί στη διάρκεια της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης είναι μικρότερη από τα ποσοστά της παραγράφου 4, αλλά όχι μικρότερη από το 80 % της συμβατικής ποσότητας, η ενίσχυση για την ποσότητα που έχει πράγματι αποθεματοποιηθεί μειώνεται κατά το ήμισυ. Εντούτοις, εάν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει ότι το συμβαλλόμενο μέρος ενήργησε εκ προθέσεως ή εξ αμελείας, μπορεί να αποφασίσει την περαιτέρω μείωση ή τη μη καταβολή της ενίσχυσης.
6. Πλην των περιπτώσεων ανωτέρας βίας, εάν η ποσότητα που έχει πράγματι αποθεματοποιηθεί στη διάρκεια της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης είναι μικρότερη από το 80 % της συμβατικής ποσότητας, δεν καταβάλλεται ενίσχυση.
7. Εάν αποκαλυφθούν ελαττωματικά προϊόντα στο πλαίσιο ελέγχων στη διάρκεια της αποθεματοποίησης ή κατά την έξοδο από την αποθεματοποίηση, δεν καταβάλλεται ενίσχυση για τις εν λόγω ποσότητες. Το υπόλοιπο της παρτίδας αποθεματοποίησης το οποίο παραμένει επιλέξιμο για ενίσχυση αντιστοιχεί τουλάχιστον στην ελάχιστη ποσότητα που καθορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2. Ο ίδιος κανόνας ισχύει σε περίπτωση που μέρος παρτίδας αποθεματοποίησης εξέρχεται για τον ίδιο λόγο πριν από την ελάχιστη περίοδο αποθεματοποίησης.
Στον υπολογισμό της αναφερόμενης στις παραγράφους 4, 5 και 6 ποσότητας που έχει πράγματι αποθεματοποιηθεί δεν περιλαμβάνονται ελαττωματικά προϊόντα.
8. Πλην των περιπτώσεων ανωτέρας βίας, εάν το συμβαλλόμενο μέρος δεν τηρήσει τη λήξη της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης, η οποία καθορίζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3, για το σύνολο της αποθεματοποιημένης ποσότητας, κάθε ημερολογιακή ημέρα μη συμμόρφωσης συνεπάγεται μείωση κατά 10 % του ποσού της ενίσχυσης για την οικεία σύμβαση. Η μείωση αυτή πάντως δεν υπερβαίνει το 100 % του ποσού της ενίσχυσης.
Άρθρο 12
Κοινοποιήσεις και παρακολούθηση
1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, κάθε Τρίτη και για την προηγούμενη εβδομάδα, τις ποσότητες για τις οποίες έχουν συναφθεί συμβάσεις, με ανάλυση ανά περίοδο αποθεματοποίησης, καθώς και τις ποσότητες προϊόντων για τις οποίες έχουν υποβληθεί αιτήσεις ενίσχυσης.
Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη μόλις διαπιστώσει ότι οι ποσότητες για τις οποίες έχουν υποβληθεί αιτήσεις ενίσχυσης προσεγγίζουν τη μέγιστη ποσότητα που αναφέρεται στο άρθρο 1.
Μόλις η Επιτροπή ενημερώσει τα κράτη μέλη ότι οι ποσότητες για τις οποίες έχουν υποβληθεί αιτήσεις ενίσχυσης προσεγγίζουν τη μέγιστη ποσότητα που αναφέρεται στο άρθρο 1, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, κάθε εργάσιμη ημέρα πριν από τις 14.00 (ώρα Βρυξελλών) τις ποσότητες προϊόντων για τις οποίες υποβλήθηκαν αιτήσεις ενίσχυσης την προηγούμενη εργάσιμη ημέρα.
2. Με βάση τις κοινοποιήσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1, η Επιτροπή εξακριβώνει ότι δεν υπερβαίνεται η μέγιστη ποσότητα που αναφέρεται στο άρθρο 1.
Σε περίπτωση που η Επιτροπή διαπιστώσει, με βάση τις κοινοποιήσεις αυτές, υπέρβαση της μέγιστης ποσότητας που αναφέρεται στο άρθρο 1, ενημερώνει αμέσως όλα τα κράτη μέλη σχετικά.
3. Μόλις η Επιτροπή ενημερώσει τα κράτη μέλη σχετικά με την υπέρβαση της μέγιστης ποσότητας που αναφέρεται στο άρθρο 1, τα κράτη μέλη ενημερώνουν αναλόγως τις επιχειρήσεις.
4. Το αργότερο στο τέλος κάθε μήνα και για τον προηγούμενο μήνα, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή:
α)
τις ποσότητες των προϊόντων που αποθεματοποιήθηκαν και εξήλθαν από την αποθεματοποίηση στη διάρκεια του οικείου μήνα·
β)
τις ποσότητες των προϊόντων σε αποθεματοποίηση στο τέλος του οικείου μήνα·
γ)
τις ποσότητες των προϊόντων για τις οποίες έχει λήξει η περίοδος συμβατικής αποθεματοποίησης.
5. Οι κοινοποιήσεις των κρατών μελών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 4 πραγματοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 792/2009 της Επιτροπής (6).
Άρθρο 13
Μέτρα για την τήρηση της μέγιστης ποσότητας
Σε περίπτωση που η αποδοχή της συνολικής ποσότητας των προϊόντων, για τα οποία έχουν υποβληθεί αιτήσεις ενίσχυσης μία συγκεκριμένη ημέρα, θα οδηγούσε σε υπέρβαση της μέγιστης ποσότητας που αναφέρεται στο άρθρο 1, η Επιτροπή καθορίζει, με εκτελεστική πράξη που εκδίδεται χωρίς να εφαρμόζεται η διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, συντελεστή κατανομής για τις ποσότητες που αντιστοιχούν στις αιτήσεις που κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή κατά την ημέρα εκείνη. Ο εν λόγω συντελεστής κατανομής περιορίζει τη συνολική ποσότητα των προϊόντων που είναι επιλέξιμα για την προσωρινή έκτακτη ενίσχυση ιδιωτικής αποθεματοποίησης στη μέγιστη ποσότητα που αναφέρεται στο άρθρο 1.
Άρθρο 14
Έλεγχοι
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό. Στα εν λόγω μέτρα περιλαμβάνονται πλήρεις διοικητικοί έλεγχοι των αιτήσεων ενίσχυσης, οι οποίοι συμπληρώνονται από επιτόπιους ελέγχους, όπως προβλέπεται στις παραγράφους 2 έως 8.
2. Η αρμόδια για τον έλεγχο αρχή διενεργεί ελέγχους των αποθεματοποιούμενων προϊόντων εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 6 στοιχείο στ).
Με την επιφύλαξη των διατάξεων του στοιχείου α) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα αποθεματοποιημένα προϊόντα είναι επιλέξιμα για ενίσχυση, ελέγχεται φυσικά αντιπροσωπευτικό δείγμα τουλάχιστον 5 % των αποθεματοποιημένων ποσοτήτων για να διασφαλιστεί ότι όσον αφορά, μεταξύ άλλων, το βάρος, την ταυτοποίηση και τη φύση των προϊόντων, οι παρτίδες αποθεματοποίησης συμμορφώνονται με τα επιμέρους στοιχεία που αναφέρονται στην αίτηση σύναψης σύμβασης.
3. Όταν το κράτος μέλος μπορεί να παράσχει τη δέουσα αιτιολόγηση, η προθεσμία των 30 ημερών που ορίζεται στην παράγραφο 2 μπορεί να παραταθεί κατά 15 ημέρες.
4. Η αρμόδια για τον έλεγχο αρχή:
α)
σφραγίζει τα προϊόντα ανά σύμβαση, παρτίδα αποθεματοποίησης ή μικρότερη ποσότητα κατά τον χρόνο του ελέγχου που προβλέπεται στην παράγραφο 2 ή
β)
προβαίνει σε αιφνίδιο έλεγχο προκειμένου να διασφαλίσει ότι η συμβατική ποσότητα είναι παρούσα στον χώρο αποθήκευσης.
Ο έλεγχος που προβλέπεται στο στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου αντιστοιχεί σε ποσοστό τουλάχιστον 10 % της συνολικής συμβατικής ποσότητας και είναι αντιπροσωπευτική. Οι εν λόγω έλεγχοι περιλαμβάνουν εξέταση των λογιστικών βιβλίων αποθήκης που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 και των δικαιολογητικών, όπως ζυγολογίων και δελτίων παράδοσης, καθώς και επαλήθευση του βάρους, του τύπου προϊόντων και της ταυτοποίησής τους, τουλάχιστον για το 5 % της ποσότητας που αποτελεί το αντικείμενο του αιφνίδιου ελέγχου.
5. Στο τέλος της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης, η αρμόδια για τον έλεγχο αρχή επαληθεύει με δειγματοληψία, τουλάχιστον για το ήμισυ του αριθμού των συμβάσεων, το βάρος και την ταυτοποίηση των αποθεματοποιημένων προϊόντων. Για τους σκοπούς του εν λόγω ελέγχου, το συμβαλλόμενο μέρος ενημερώνει τον αρμόδιο φορέα, αναφέροντας τις σχετικές παρτίδες, τουλάχιστον πέντε εργάσιμες ημέρες πριν από:
α)
τη λήξη της μέγιστης περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης ή
β)
την έναρξη των εργασιών εξόδου από την αποθεματοποίηση, σε περίπτωση που τα προϊόντα εξέρχονται πριν από τη λήξη της μέγιστης περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης.
Τα κράτη μέλη μπορούν να κάνουν δεκτή προθεσμία συντομότερη των πέντε εργάσιμων ημερών.
6. Όταν ισχύει η δυνατότητα της παραγράφου 4 στοιχείο α), η παρουσία και η ακεραιότητα των σφραγίδων επαληθεύεται στο τέλος της περιόδου συμβατικής αποθεματοποίησης. Οι δαπάνες σφράγισης και διακίνησης βαρύνουν το συμβαλλόμενο μέρος.
7. Κάθε δείγμα προοριζόμενο για επαλήθευση της ποιότητας και της σύνθεσης των προϊόντων λαμβάνεται από τους υπαλλήλους της αρμόδιας για τον έλεγχο αρχής ή παρουσία αυτών.
Οι φυσικοί έλεγχοι ή επαληθεύσεις του βάρους διενεργούνται παρουσία των εν λόγω υπαλλήλων στη διάρκεια της διαδικασίας ζύγισης.
Για τους σκοπούς της αλυσίδας ελέγχου, όλα τα βιβλία αποθήκης και οικονομικά έγγραφα που ελέγχονται από τους εν λόγω υπαλλήλους σφραγίζονται ή μονογραφούνται στη διάρκεια της επίσκεψης ελέγχου. Σε περίπτωση ελέγχου αρχείων υπολογιστή, εκτυπώνεται αντίτυπο και διατηρείται στον φάκελο ελέγχου.
Άρθρο 15
Έκθεση ελέγχου
1. Η αρμόδια για τον έλεγχο αρχή συντάσσει έκθεση ελέγχου σε κάθε επιτόπιο έλεγχο. Στην έκθεση περιγράφονται με ακρίβεια τα διάφορα αντικείμενα του ελέγχου.
Η έκθεση προσδιορίζει:
α)
την ημερομηνία και την ώρα έναρξης του ελέγχου·
β)
τα αναλυτικά στοιχεία της παρασχεθείσης προηγούμενης ειδοποίησης·
γ)
τη διάρκεια του ελέγχου·
δ)
τους υπεύθυνους που ήταν παρόντες·
ε)
τον χαρακτήρα και την έκταση των ελέγχων που διενεργήθηκαν, παρέχοντας, ιδίως, αναλυτικά στοιχεία σχετικά με τα εξετασθέντα έγγραφα και προϊόντα·
στ)
τις διαπιστώσεις και τα πορίσματα·
ζ)
εάν απαιτείται επαναληπτικός έλεγχος.
Η έκθεση υπογράφεται από τον αρμόδιο υπάλληλο και προσυπογράφεται από το συμβαλλόμενο μέρος ή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, από τον διαχειριστή της αποθήκης και συμπεριλαμβάνεται στον φάκελο πληρωμής.
2. Σε περίπτωση διαπίστωσης σημαντικών παρατυπιών που αφορούν τουλάχιστον το 5 % των ποσοτήτων που καλύπτονται από μία μεμονωμένη σύμβαση που υποβλήθηκε στον έλεγχο, ο έλεγχος επεκτείνεται σε μεγαλύτερο δείγμα το οποίο καθορίζει η αρμόδια για τον έλεγχο αρχή.
3. Η αρμόδια για τον έλεγχο αρχή καταγράφει κάθε περίπτωση μη συμμόρφωσης βάσει των κριτηρίων της βαρύτητας, της έκτασης, της διάρκειας και της υποτροπής, η οποία ενδέχεται να επισύρει αποκλεισμό σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1 και/ή την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθείσας ενίσχυσης, προσαυξημένης με τόκους, εφόσον συντρέχει περίπτωση, σύμφωνα με την παράγραφο 4 του εν λόγω άρθρου.
Άρθρο 16
Κυρώσεις
1. Όταν η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους διαπιστώσει ότι ένα έγγραφο, το οποίο υποβλήθηκε από αιτούντα με σκοπό την εκχώρηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό, παρέχει εσφαλμένες πληροφορίες και οι εν λόγω εσφαλμένες πληροφορίες είναι κρίσιμης σημασίας για την εκχώρηση του εν λόγω δικαιώματος, η αρμόδια αρχή αποκλείει τον αιτούντα από τη διαδικασία χορήγησης ενίσχυσης για το προϊόν για το οποίο παρασχέθηκαν οι εσφαλμένες πληροφορίες, για περίοδο ενός έτους από τη λήψη της τελικής διοικητικής απόφασης που βεβαιώνει την παρατυπία.
2. Ο αποκλεισμός που προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεν εφαρμόζεται, εάν ο αιτών αποδείξει πειστικά στην αρμόδια αρχή ότι η κατάσταση που αναφέρεται στην εν λόγω παράγραφο οφείλεται σε ανωτέρα βία ή σε έκδηλο σφάλμα.
3. Η αχρεωστήτως καταβληθείσα ενίσχυση ανακτάται από τις αντίστοιχες επιχειρήσεις, προσαυξημένη με τόκους. Οι κανόνες που καθορίζονται στο άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 796/2004 (7) της Επιτροπής εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών.
4. Η επιβολή διοικητικών κυρώσεων και η ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, που προβλέπονται στο παρόν άρθρο, πραγματοποιούνται με την επιφύλαξη της κοινοποίησης των παρατυπιών στην Επιτροπή δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1848/2006 (8) της Επιτροπής.
Άρθρο 17
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 4 Σεπτεμβρίου 2014.