РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 692/2014 НА СЪВЕТА
от 23 юни 2014 година
относно ограниченията върху вноса в Съюза на стоки с произход от Крим или Севастопол, в отговор на незаконното анексиране на Крим и Севастопол
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 215 от него,
като взе предвид Решение 2014/386/ОВППС на Съвета (1) относно ограниченията върху стоки с произход от Крим или Севастопол, в отговор на незаконното анексиране на Крим и Севастопол,
като взе предвид съвместното предложение на върховния представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност и на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
На заседанието си от 20 и 21 март 2014 г. Европейският съвет категорично осъди анексирането на Автономната република Крим („Крим“) и на град Севастопол („Севастопол“) от Руската федерация и подчерта, че няма да признае анексирането. Европейският съвет поиска от Комисията да направи оценка на правните последици от анексирането и да предложи икономически, търговски и финансови ограничения по отношение на Крим, които да бъдат приложени в кратки срокове.
(2)
В своята резолюция от 27 март 2014 г. Общото събрание на Организацията на обединените нации потвърди своя ангажимент по отношение на суверенитета на Украйна, нейната политическа независимост, единство и териториална цялост в рамките на нейните международно признати граници, като изтъкна недействителността на референдума, проведен на 16 март в Крим, и призова държавите да не признават каквито и да било промени в статута на Крим и на Севастопол.
(3)
На 23 юни 2014 г. Съветът прие Решение 2014/386/ОВППС относно ограниченията върху стоки с произход от Крим или Севастопол и относно предоставянето, пряко или непряко, на финансиране или финансова помощ, както и застрахаване и презастраховане, във връзка с вноса на такива стоки, в отговор на незаконното анексиране на Крим и Севастопол. С цел да се сведе до минимум ефектът на ограничителните мерки върху икономическите оператори, следва да бъдат предвидени изключения и преходни периоди по отношение на търговията със стоки и свързани с тях услуги, за трансакции, извършвани по силата на търговски договор или допълнителен договор, при спазване на процедура за уведомяване.
(4)
Тези мерки попадат в обхвата на Договора за функционирането на Европейския съюз и следователно, с оглед осигуряване на еднаквото им прилагане във всички държави членки, е необходим нормативен акт на равнището на Съюза.
(5)
За да се гарантира ефективността на мерките, предвидени в настоящия регламент, той следва да влезе в сила в деня след публикуването му,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„иск“ означава всеки иск, независимо дали неговото удовлетворяване е потърсено по съдебен ред, предявен преди или след 25 юни 2014 г. и свързан с изпълнението на договор или на трансакция, по-специално:
i)
иск за изпълнение на всяко задължение, произтичащо или свързано с даден договор или дадена трансакция;
ii)
иск за удължаване на сроковете или плащане на обезпечение, финансова гаранция или обезщетение под всякаква форма;
iii)
иск за компенсация, който се отнася до договор или трансакция;
iv)
насрещен иск;
v)
иск за признаване или за изпълнение, включително чрез екзекватура, на съдебно решение, на арбитражно решение или на еквивалентно решение, независимо от мястото, където са били произнесени;
б)
„договор или трансакция“ означава всяка трансакция, независимо от формата ѝ и от приложимото към нея право, включваща един или повече договори или подобни задължения между едни и същи или различни страни; за тази цел понятието „договор“ включва обезпечение, гаранция или обратна гаранция, по-специално финансова гаранция или финансова обратна гаранция и кредит, юридически самостоятелни или не, както и всяка разпоредба, която се отнася до тях, произтичаща от подобна трансакция или свързана с нея;
в)
„стоки с произход от Автономната република Крим или Севастопол“ означава стоки, изцяло получени в Автономната република Крим или в град Севастопол или претърпели последната си съществена обработка или преработка там в съответствие, mutatis mutandis, с разпоредбите на членове 23 и 24 от Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета от 12 октомври 1992 г. за създаване на Митнически кодекс на Общността (2);
г)
„територия на Съюза“ означава териториите на държавите-членки, спрямо които се прилага Договорът, съгласно условията на Договора, включително тяхното въздушно пространство;
д)
„компетентни органи“ означава компетентните органи на държавите-членки, както са посочени в уебсайтовете, изброени в приложението.
Член 2
Забранява се:
а)
вносът в Европейския съюз на стоки с произход от Крим или Севастопол;
б)
предоставянето, пряко или непряко, на финансиране или финансова помощ, както и застраховане и презастраховане, свързано с вноса на стоките, посочени в буква а).
Член 3
Забраните в член 2 не се прилагат по отношение на:
а)
изпълнението до 26 септември 2014 г. на търговски договори, сключени преди 25 юни 2014 г., или на допълнителни договори, необходими за изпълнението на такива договори, при условие че съответният(ото) физическо или юридическо лице, образувание или орган, целящ(о) да изпълни договора, е уведомил(о) най-малко 10 работни дни предварително компетентния орган на държавата-членка, в която е установен(о), за дейността или трансакцията.
б)
стоки с произход от Крим или Севастопол, които са предоставени на украинските власти за преглед, които са били предмет на проверка по отношение на правилата за придобиване на преференциален произход в съответствие с Регламент (ЕС) № 978/2012 на Европейския парламент и на Съвета и с Регламент (ЕС) № 374/2014 на Европейския парламент и на Съвета (3) или в съответствие със Споразумението за асоцииране между ЕС и Украйна.
Член 4
Забранява се съзнателното и преднамереното участие в дейности, чийто предмет или ефект се състои в заобикалянето на забраните, посочени в член 2.
Член 5
Действията на физическите или юридическите лица, образуванията или органите не пораждат каквато и да било отговорност за тях, ако те не са знаели и не са имали основателна причина да подозират, че действията им ще бъдат в нарушение на мерките, предвидени в настоящия регламент.
Член 6
1. Не се удовлетворяват никакви искове във връзка с договори или трансакции, чието изпълнение е засегнато пряко или непряко, изцяло или частично от мерките, наложени с настоящия регламент, включително искове за обезщетение или други искове от този вид, като искове за компенсация или искове във връзка с гаранция, по-специално искове за удължаване на сроковете или за изплащане на обезпечение, гаранция или обезщетение, по-специално на финансова гаранция или финансово обезщетение, независимо от формата, предявени от:
а)
посочени физически или юридически лица, образувания или органи, изброени в приложение I към Регламент (ЕС) № 269/2014 на Съвета;
б)
всяко физическо или юридическо лице, образувание или орган, действащ чрез или от името на едно от лицата, образуванията или органите, посочени в буква а);
в)
всяко физическо или юридическо лице, образувание или орган, за който(което) е установено с арбитражно, съдебно или административно решение, че е нарушил(о) забраните, установени в настоящия регламент;
г)
всяко физическо или юридическо лице, образувание или орган, ако искът се отнася до стоки, вносът на които е забранен съгласно член 2.
2. Във всяко производство за изпълнение по подаден иск тежестта на доказване, че неговото удовлетворяване не е забранено съгласно параграф 1, е за физическото или юридическото лице, образуванието или органа, който търси изпълнение по съответния иск.
3. Настоящият член не засяга правото на физическите или юридическите лица, образуванията или органите, посочени в параграф 1, на съдебен контрол за законосъобразността на неизпълнението на договорните задължения в съответствие с настоящия регламент.
Член 7
1. Комисията и държавите-членки се информират взаимно за мерките, предприети съгласно настоящия регламент, и споделят всяка друга необходима информация, с която разполагат във връзка с настоящия регламент, и по-специално информация относно нарушения на настоящия регламент, проблеми при прилагането му и решения, постановени от националните съдилища.
2. Държавите-членки незабавно се информират взаимно и информират Комисията за всяка друга подходяща информация, с която разполагат, която би могла да повлияе на ефективното прилагане на настоящия регламент.
Член 8
1. Държавите-членки определят правилата относно санкциите, приложими при нарушение на разпоредбите на настоящия регламент, и вземат всички необходими мерки, за да гарантират тяхното прилагане. Предвидените санкции трябва да бъдат ефективни, пропорционални и възпиращи.
2. Държавите-членки уведомяват Комисията за правилата, посочени в параграф 1, незабавно след влизането в сила на настоящия регламент, както и за всяко последващо изменение.
Член 9
1. Държавите-членки определят компетентните органи за целите на настоящия регламент и ги посочват на уебсайтовете, изброени в приложението. Държавите-членки уведомяват Комисията за всички промени в адресите на уебсайтовете си, изброени в приложението.
2. Незабавно след влизането в сила на настоящия регламент държавите-членки уведомяват Комисията относно своите компетентни органи, включително относно данните за връзка с тези компетентни органи, както и относно всички последващи изменения.
3. Когато в настоящия регламент се съдържа изискване за уведомяване, информиране или съобщаване по друг начин на Комисията, адресът и останалите данни за връзка, които следва да се използват за тази цел, са посочени в приложението.
Член 10
Настоящият регламент се прилага:
а)
на територията на Съюза, включително неговото въздушно пространство;
б)
на борда на всяко въздухоплавателно средство или всеки плавателен съд под юрисдикцията на държава-членка;
в)
спрямо всяко лице на територията на Съюза или извън нея, което е гражданин на държава-членка;
г)
спрямо всяко юридическо лице, образувание или орган, във или извън територията на Съюза, регистрирани или учредени съгласно правото на държава-членка;
д)
спрямо всяко юридическо лице, образувание или орган във връзка с всякакъв вид стопанска дейност, извършвана изцяло или частично в рамките на Съюза.
Член 11
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Люксембург на 23 юни 2014 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 692/2014 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 23ης Ιουνίου 2014
σχετικά με περιορισμούς στην εισαγωγή στην Ένωση εμπορευμάτων καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης, μετά την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 215,
Έχοντας υπόψη την απόφαση 2014/386/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου (1) περί περιορισμών για εμπορεύματα καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης, μετά την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης,
Έχοντας υπόψη την κοινή πρόταση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Κατά τη σύνοδό του στις 20-21 Μαρτίου 2014, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καταδίκασε έντονα την προσάρτηση της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας («Κριμαία») και της πόλης της Σεβαστούπολης («Σεβαστούπολη») στη Ρωσική Ομοσπονδία και τόνισε ότι δεν θα αναγνωρίσει την προσάρτηση. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να αξιολογήσει τις νομικές συνέπειες της εν λόγω προσάρτησης και να προτείνει οικονομικούς, εμπορικούς και χρηματοοικονομικούς περιορισμούς έναντι της Κριμαίας προς ταχεία εφαρμογή.
(2)
Στην απόφασή της, της 27ης Μαρτίου 2014, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών επιβεβαίωσε τη δέσμευσή της όσον αφορά την κυριαρχία, την πολιτική ανεξαρτησία, την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της, υπογραμμίζοντας το άκυρο του δημοψηφίσματος που διεξήχθη στις 16 Μαρτίου στην Κριμαία, και κάλεσε όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν καμία μεταβολή στο καθεστώς της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας και της πόλης της Σεβαστούπολης.
(3)
Στις 23 Ιουνίου 2014, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2014/386/ΚΕΠΠΑ περί περιορισμών για εμπορεύματα καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης και για την παροχή, άμεσα ή έμμεσα, χρηματοδότησης ή χρηματοδοτικής βοήθειας, καθώς και ασφάλισης και αντασφάλισης, που συνδέεται με την εισαγωγή τέτοιων εμπορευμάτων ως αντίδραση στην παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης. Προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις των εν λόγω περιοριστικών μέτρων στους οικονομικούς φορείς, θα πρέπει να προβλεφθούν εξαιρέσεις και μεταβατικές περίοδοι όσον αφορά το εμπόριο αγαθών και τις σχετικές υπηρεσίες για τις οποίες, βάσει εμπορικής σύμβασης ή παρεπόμενης σύμβασης, απαιτούνται συναλλαγές, με την επιφύλαξη διαδικασίας κοινοποίησης.
(4)
Τα μέτρα αυτά εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, επομένως, για να διασφαλιστεί κυρίως η ομοιόμορφη εφαρμογή τους σε όλα τα κράτη μέλη, απαιτείται κανονιστική δράση στο επίπεδο της Ένωσης για την εφαρμογή τους.
(5)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων που προβλέπει, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «απαίτηση» νοείται κάθε απαίτηση που προβάλλεται δικαστικώς ή εξωδίκως, πριν ή μετά την 25η Ιουνίου 2014, συνδέεται με την εκτέλεση σύμβασης ή συναλλαγής και περιλαμβάνει ιδίως:
i)
απαίτηση για την εκτέλεση κάθε υποχρέωσης που απορρέει από σύμβαση ή συναλλαγή ή συνδέεται με σύμβαση ή συναλλαγή,
ii)
απαίτηση για την παράταση ισχύος ή την καταβολή ομολόγου, χρηματοπιστωτικής εγγύησης ή αποζημίωσης, οποιασδήποτε μορφής,
iii)
απαίτηση αποζημίωσης που απορρέει από σύμβαση ή συναλλαγή,
iv)
ανταπαίτηση,
v)
απαίτηση για την αναγνώριση ή εκτέλεση, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας εκτέλεσης, δικαστικής, διαιτητικής ή άλλης ισοδύναμης απόφασης, οπουδήποτε και αν αυτές έχουν εκδοθεί·
β)
ως «σύμβαση ή συναλλαγή» νοείται κάθε συναλλαγή, ανεξαρτήτως του τύπου τον οποίο περιβάλλεται και του δικαίου από το οποίο διέπεται, η οποία περιλαμβάνει μία ή περισσότερες συμβάσεις ή παρόμοιες υποχρεώσεις που δεσμεύουν τα ίδια ή διαφορετικά μέρη· για τον σκοπό αυτό, ο όρος «σύμβαση» περιλαμβάνει οποιοδήποτε ομόλογο, εγγύηση ή αποζημίωση, ιδιαιτέρως χρηματοπιστωτική εγγύηση ή αποζημίωση και πίστωση, είτε είναι νομικά ανεξάρτητη είτε όχι, καθώς και οποιαδήποτε συναφή παροχή που απορρέει από τη συναλλαγή ή έχει σχέση με αυτή·
γ)
ως «εμπορεύματα καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης» νοούνται τα εμπορεύματα τα οποία έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου στην Κριμαία ή την Σεβαστούπολη ή τα οποία έχουν υποστεί εκεί την τελευταία ουσιώδη μεταποίησή τους, σύμφωνα, τηρουμένων των αναλογιών, με τα άρθρα 23 και 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (2)·
δ)
ως «έδαφος της Ένωσης» νοούνται τα εδάφη των κρατών μελών στα οποία εφαρμόζεται η Συνθήκη, υπό τους όρους που προβλέπονται σε αυτήν, συμπεριλαμβανομένου του εναέριου χώρου τους·
ε)
ως «αρμόδιες αρχές» νοούνται οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών όπως ορίζονται στους ιστοτόπους του παραρτήματος.
Άρθρο 2
Απαγορεύεται:
α)
η εισαγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση εμπορευμάτων καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης·
β)
η παροχή, άμεσα ή έμμεσα, χρηματοδότησης ή χρηματοδοτικής βοήθειας, καθώς και ασφάλισης και αντασφάλισης, που συνδέεται με την εισαγωγή των εμπορευμάτων που αναφέρονται στο στοιχείο α).
Άρθρο 3
Οι απαγορεύσεις του άρθρου 2 δεν εφαρμόζονται όσον αφορά:
α)
την εκτέλεση μέχρι την 26η Σεπτεμβρίου 2014 εμπορικών συμβάσεων που συνήφθησαν πριν από την 25η Ιουνίου 2014, ή παρεπόμενων συμβάσεων αναγκαίων για την εκτέλεση των συμβάσεων αυτών, υπό την προϋπόθεση ότι τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, η οντότητα ή ο οργανισμός που επιδιώκουν να εκτελέσουν τη σύμβαση έχουν κοινοποιήσει, τουλάχιστον 10 εργάσιμες ημέρες εκ των προτέρων, τη δραστηριότητα ή τη συναλλαγή στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένα·
β)
τα εμπορεύματα, καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης, τα οποία έχουν τεθεί στη διάθεση των ουκρανικών αρχών προς εξέταση, για τα οποία έχει ελεγχθεί η συμμόρφωση με τους όρους απονομής καθεστώτος προτιμησιακής καταγωγής σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 978/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 374/2014 (3) ή σύμφωνα με τη συμφωνία σύνδεσης ΕΕ-Ουκρανίας.
Άρθρο 4
Απαγορεύεται η συμμετοχή, εν γνώσει και εκ προθέσεως, σε δραστηριότητες με αντικείμενο ή αποτέλεσμα την καταστρατήγηση των μέτρων ή των απαγορεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 2.
Άρθρο 5
Οι ενέργειες φυσικών ή νομικών προσώπων, οντοτήτων ή οργανισμών δεν θεμελιώνουν κανενός είδους ευθύνη αυτών εάν δεν γνώριζαν και δεν είχαν εύλογη αιτία να υποπτευθούν ότι με τις ενέργειές τους θα παραβίαζαν τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 6
1. Δεν ικανοποιούνται απαιτήσεις σχετικά με οποιαδήποτε σύμβαση ή συναλλαγή της οποίας η εκτέλεση έχει επηρεαστεί, άμεσα ή έμμεσα, εν όλω ή εν μέρει, από τα μέτρα που επιβάλλει ο παρών κανονισμός, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων για αποζημίωση ή άλλης παρόμοιας απαίτησης, όπως απαίτηση συμψηφισμού ή απαίτηση βάσει εγγυήσεως, ιδίως απαίτηση για την παράταση ισχύος ή πληρωμής ομολόγου, εγγύησης ή αποζημίωσης, ειδικότερα χρηματοπιστωτικής εγγύησης ή αποζημίωσης, υπό οποιαδήποτε μορφή, εφόσον προβάλλονται από:
α)
κατονομαζόμενα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, οντότητες ή οργανισμούς που απαριθμούνται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 269/2014 του Συμβουλίου·
β)
οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό που ενεργεί μέσω ή εξ ονόματος ενός από τα πρόσωπα, τις οντότητες ή τους οργανισμούς που αναφέρονται στο στοιχείο α)·
γ)
οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό που έχει βρεθεί ότι παραβιάζει, βάσει διαιτητικής, δικαστικής ή διοικητικής απόφασης, τις απαγορεύσεις που ορίζει ο παρών κανονισμός·
δ)
οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό, εάν η απαίτηση συνδέεται με εμπορεύματα η εισαγωγή των οποίων απαγορεύεται βάσει του άρθρου 2.
2. Σε οποιαδήποτε διαδικασία για την εκτέλεση απαίτησης, το βάρος της απόδειξης ότι η ικανοποίηση της απαίτησης δεν απαγορεύεται από την παράγραφο 1 φέρει το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμός που επιδιώκει την ικανοποίηση της εν λόγω απαίτησης.
3. Το παρόν άρθρο δεν θίγει το δικαίωμα των φυσικών ή νομικών προσώπων, οντοτήτων ή οργανισμών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για δικαστικό έλεγχο της νομιμότητας της αθέτησης συμβατικών υποχρεώσεων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 7
1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη ενημερώνονται αμοιβαία για τα μέτρα που λαμβάνουν δυνάμει του παρόντος κανονισμού, και μοιράζονται κάθε άλλη συναφή πληροφορία που διαθέτουν σχετικά με τον παρόντα κανονισμό, ιδίως πληροφορίες που αφορούν παραβάσεις και προβλήματα εφαρμογής, καθώς και αποφάσεις που εκδίδουν εθνικά δικαστήρια.
2. Τα κράτη μέλη ενημερώνονται αμοιβαία και ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιαδήποτε άλλη σχετική πληροφορία διαθέτουν η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 8
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τους κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αμελλητί μετά τη έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και της κοινοποιούν κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους.
Άρθρο 9
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό και τις προσδιορίζουν στους δικτυακούς τόπους που απαριθμούνται στο παράρτημα. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τυχόν αλλαγές στις διευθύνσεις των δικτυακών τους τόπων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αρμόδιες αρχές τους, μαζί με τα στοιχεία επικοινωνίας τους, αμελλητί μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και της κοινοποιούν κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους.
3. Εφόσον ο παρών κανονισμός επιβάλλει την κοινοποίηση, ενημέρωση ή με άλλον τρόπο επικοινωνία με την Επιτροπή, η διεύθυνση και τα λοιπά στοιχεία επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται για την εν λόγω επικοινωνία είναι αυτά που αναφέρονται στο παράρτημα.
Άρθρο 10
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται:
α)
εντός του εδάφους της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου του εναέριου χώρου της·
β)
επί αεροσκάφους ή πλοίου που υπάγεται στη δικαιοδοσία κράτους μέλους·
γ)
σε κάθε πρόσωπο εντός ή εκτός του εδάφους της Ένωσης που είναι υπήκοος κράτους μέλους·
δ)
σε κάθε νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό, εντός ή εκτός του εδάφους της Ένωσης, που έχει συσταθεί ή δημιουργηθεί βάσει του δικαίου κράτους μέλους·
ε)
σε κάθε νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό για κάθε εμπορική οικονομική δραστηριότητα που ασκεί εν όλω ή εν μέρει εντός της Ένωσης.
Άρθρο 11
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Λουξεμβούργο, 23 Ιουνίου 2014.