РЕШЕНИЕ № 259/2013/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 13 март 2013 година
за изменение на Решение № 574/2007/ЕО с цел увеличаване на процента на съфинансиране по Фонда за външните граници за някои държави членки, които изпитват или са застрашени от сериозни затруднения във връзка с финансовата си стабилност
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 77, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
С Решение № 574/2007/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (2) бе създаден Фонд за външните граници за периода от 2007 до 2013 г., като част от Общата програма „Солидарност и управление на миграционните потоци“, и бяха предвидени различни проценти на съфинансиране от Съюза на подпомаганите от фонда дейности.
(2)
Безпрецедентната световна финансова криза и икономическият спад засегнаха тежко икономическия растеж и финансовата стабилност, като влошиха значително финансовите, икономическите и социалните условия в няколко държави членки. Някои държави членки изпитват сериозни затруднения или са застрашени, по-специално във връзка със своята финансова и икономическа стабилност, от затруднения, които доведоха или могат да доведат до влошаване на позицията им по отношение на дефицита и дълга и застрашават икономическия растеж, като този ефект се подсилва от международната икономическа и финансова обстановка.
(3)
Въпреки че вече са предприети важни мерки за неутрализиране на отрицателните последици от кризата, въздействието на финансовата криза върху реалната икономика, пазара на труда и обществото като цяло се проявява в широк мащаб. Засилва се натискът върху националните финансови ресурси и следва бързо да се предприемат допълнителни стъпки за облекчаване на този натиск чрез максимално и оптимално използване на финансирането от Съюза.
(4)
В Регламент (ЕО) № 332/2002 на Съвета от 18 февруари 2002 г. за установяване на механизъм, осигуряващ средносрочна финансова подкрепа за платежния баланс на държавите членки (3), се предвижда, че Съветът може да предостави средносрочна финансова подкрепа, когато държава членка, която не е приела еврото, е в затруднение или е сериозно застрашена от затруднения във връзка с платежния си баланс.
(5)
Румъния получи такава финансова помощ с Решение 2009/459/ЕО на Съвета от 6 май 2009 г. за предоставяне на средносрочна финансова помощ от страна на ЕС на Румъния (4).
(6)
В съответствие със заключенията на Съвета по икономически и финансови въпроси, проведен на 9 и 10 май 2010 г., Съветът прие широкообхватен пакет от мерки, включващ Регламент (ЕС) № 407/2010 на Съвета от 11 май 2010 г. за създаване на Европейски механизъм за финансово стабилизиране (5), и на 7 юни 2010 г. държавите членки от еврозоната създадоха Европейски механизъм за финансово стабилизиране с цел предоставяне на финансова помощ на държавите членки от еврозоната, които изпитват затруднения, причинени от извънредни обстоятелства извън техния контрол, като по този начин се запазва финансовата стабилност на еврозоната като цяло, както и на нейните държави членки.
(7)
Ирландия и Португалия получиха финансова помощ от Европейския механизъм за финансово стабилизиране съгласно съответно решения за изпълнение на Съвета 2011/77/ЕС (6) и 2011/344/ЕС (7). Те освен това получиха финансиране по линия на Европейския инструмент за финансова стабилност.
(8)
На 8 май 2010 г. бяха сключени Споразумение между кредиторите и Кредитно споразумение за Гърция, като те влязоха в сила на 11 май 2010 г. като първа програма за финансова помощ за Гърция. На 12 март 2012 г. финансовите министри на държавите членки от еврозоната прекъснаха тази първа програма и одобриха втора програма за финансова помощ на Гърция. Решено бе финансовият инструмент за тази втора програма да бъде Европейският инструмент за финансова стабилност, чрез който ще се изплаща и останалата сума, предоставена от еврозоната по първата програма.
(9)
На 2 февруари 2012 г. финансовите министри на държавите членки от еврозоната подписаха Договора за създаване на Европейски механизъм за стабилност. Този договор е следствие от Решение 2011/199/ЕС на Европейския съвет от 25 март 2011 г. за изменение на член 136 от Договора за функционирането на Европейския съюз по отношение на механизъм за стабилност за държавите членки, чиято парична единица е еврото (8). Съгласно този договор Европейският механизъм за стабилност е основният източник на финансова помощ за държавите членки от еврозоната след влизането си в сила на 8 октомври 2012 г. С оглед на това настоящото решение следва да бъде съобразено с Европейския механизъм за стабилност.
(10)
В своите заключения от 23 и 24 юни 2011 г. Европейският съвет приветства намерението на Комисията да повиши единодействието между кредитната програма за Гърция и средствата на Съюза и подкрепи усилията за увеличаване на капацитета на Гърция да усвоява средствата на Съюза с цел насърчаване на растежа и заетостта, като вниманието се пренасочи към подобряването на конкурентоспособността и създаването на работни места. Освен това той приветства и подкрепи подготовката от страна на Комисията, съвместно с държавите членки, на всеобхватна програма за техническо подпомагане на Гърция. Измененията на Решение № 574/2007/ЕО, предвидени в настоящото решение, допринасят към тези усилия за повишаване на единодействието.
(11)
Предвид извънредните обстоятелства Регламент (ЕО) № 1083/2006 на Съвета от 11 юли 2006 г. за определяне на общи разпоредби за Европейския фонд за регионално развитие, Европейския социален фонд и Кохезионния фонд (9) бе изменен с Регламент (ЕС) № 1311/2011 на Европейския парламент и на Съвета (10), за да се даде възможност за увеличаване на процента на съфинансиране по структурните фондове и Кохезионния фонд за държавите членки, които са изправени през сериозни затруднения по отношение на финансовата си стабилност. Подобен подход бе възприет към тези държави членки в рамките на Европейския земеделски фонд за развитие на селските райони с Регламент (ЕС) № 1312/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 19 декември 2011 г. за изменение на Регламент (ЕО) № 1698/2005 на Съвета относно някои разпоредби, свързани с финансовото управление, за определени държави-членки, които изпитват сериозни затруднения във връзка с финансовата си стабилност или са застрашени от такива затруднения (11) и в рамките на Европейския фонд за рибарство - с Регламент (ЕС) № 387/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 19 април 2012 г. за изменение на Регламент (ЕО) № 1198/2006 на Съвета за Европейския фонд за рибарство по отношение на някои разпоредби относно финансовото управление за определени държави-членки, които изпитват сериозни затруднения във връзка с финансовата си стабилност или са застрашени от такива затруднения (12). Тези държави членки следва също така да бъдат подпомогнати в рамките на четирите фонда, създадени като част от Общата програма „Солидарност и управление на миграционните потоци“, а именно на Фонда за външните граници, Европейския фонд за връщане, Европейския бежански фонд и Европейския фонд за интеграция на граждани на трети страни (наричани по-долу „фондовете“), създадени за периода 2007-2013 г.
(12)
Фондовете са ключови инструменти за подпомогане на държавите членки при справянето с важни предизвикателства в областта на миграцията, убежището и външните граници, като разработването на всеобхватна имиграционна политика на Съюза за увеличаване на конкурентоспособността и социалното сближаване на Съюза и създаването на обща европейска система за убежище.
(13)
За да се улесни управлението на финансирането от Съюза в областта на миграцията, убежището и външните граници и за да се подобри достъпът на държавите членки до финансиране за изпълнението на техните годишни програми по линия на фондовете, е необходимо, временно и без да се засяга програмният период 2014-2020 г., да се увеличи процентът на съфинансиране от Съюза по фондовете с 20 процентни пункта над прилагания понастоящем процент за държавите членки, изпитващи сериозни затруднения по отношение на финансовата си стабилност. Това означава, че годишните национални суми, разпределяни от фондовете съгласно основните актове, ще останат непроменени, докато националното съфинансиране ще бъде съответно намалено. Текущите годишни програми ще трябва да бъдат преразгледани, за да се отразят измененията в резултат на прилагането на увеличения процент на съфинансиране от Съюза.
(14)
Всяка държава членка, която иска да се възползва от увеличения процент на съфинансиране, следва да представи на Комисията писмено заявление заедно със своя проект за годишна програма или проект за преразгледана годишна програма. В заявлението си въпросната държава членка следва да посочи съответното решение на Съвета или всяко друго съответно решение, което ѝ дава право да се възползва от увеличения процент на съфинансиране от Съюза.
(15)
Безпрецедентната криза, засягаща международните финансови пазари, и икономическият спад доведоха до тежки последици за финансовата стабилност на няколко държави членки. Тъй като трябва да се реагира бързо, за да се преодолеят последиците за икономиката като цяло, настоящото решение следва да влезе в сила възможно най-бързо.
(16)
Поради това Решение № 574/2007/ЕО следва да бъде съответно изменено.
(17)
По отношение на Исландия и Норвегия настоящото решение представлява развитие на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението, сключено от Съвета на Европейския съюз, от една страна, и Република Исландия и Кралство Норвегия, от друга страна, за асоциирането на последните в процеса на изпълнение, прилагане и развитие на достиженията на правото от Шенген (13), които попадат в областта, посочена в член 1, букви А и Б от Решение 1999/437/ЕО на Съвета (14) относно определени условия по прилагането на посоченото споразумение.
(18)
По отношение на Швейцария настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно асоциирането на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген (15), които попадат в областта, посочена в член 1, букви А и Б от Решение 1999/437/ЕО, във връзка с член 3 от Решение 2008/146/ЕО на Съвета (16).
(19)
По отношение на Лихтенщайн настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Протокола между Европейския съюз, Европейската общност, Конфедерация Швейцария и Княжество Лихтенщайн относно присъединяването на Княжество Лихтенщайн към Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно асоциирането на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген (17), които попадат в областта, посочена в член 1, букви А и Б от Решение 1999/437/ЕО, във връзка с член 3 от Решение 2011/350/ЕС на Съвета (18).
(20)
В съответствие с членове 1 и 2 от Протокол (№22) относно позицията на Дания, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз, Дания не взема участие в приемането на настоящото решение и не е обвързана от него, нито от неговото прилагане. Доколкото настоящото решение представлява развитие на достиженията на правото от Шенген, в срок от шест месеца след вземането на решение от Съвета относно настоящото решение Дания взема решение, в съответствие с член 4 от посочения протокол, дали да го въведе в националното си право.
(21)
Настоящото решение представлява развитие на разпоредбите от достиженията на правото от Шенген, в което Обединеното кралство не участва съгласно Решение 2000/365/ЕО на Съвета от 29 май 2000 г. относно искането на Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия да участва в някои разпоредби от достиженията на правото от Шенген (19); следователно Обединеното кралство не участва в приемането му и не е обвързано от него, нито от неговото прилагане.
(22)
Настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в което Ирландия не участва в съответствие с Решение 2002/192/ЕО на Съвета от 28 февруари 2002 г. относно искането на Ирландия да участва в някои разпоредби от достиженията на правото от Шенген (20); следователно Ирландия не участва в приемането му и не е обвързана от него, нито от неговото прилагане,
ПРИЕХА НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Изменения на Решение № 574/2007/ЕО
В член 16 от Решение № 574/2007/ЕО параграф 4 се заменя със следното:
„4. Участието на Съюза в подпомагани проекти, що се отнася до дейности, изпълнявани в държавите членки съгласно член 4, не надвишава 50 % от общите разходи за определена дейност.
Това участие може да се увеличи до 75 % за проекти, свързани с конкретни приоритети, които са набелязани в стратегическите насоки, определени в член 20.
Участието на Съюза се увеличава до 75 % в държавите членки, които се ползват от Кохезионния фонд.
Участието на Съюза може да бъде увеличено с 20 процентни пункта в определена държава членка, ако тя изпълнява едно от следните условия при представянето на своя проект за годишна програма в съответствие с член 23, параграф 3 от настоящото решение или на своя проект за преразгледана годишна програма в съответствие с член 23 от Решение 2008/456/ЕО на Комисията (21):
a)
предоставена ѝ е средносрочна финансова подкрепа в съответствие с Регламент (ЕО) № 332/2002 на Съвета (22);
б)
предоставена ѝе финансова помощ в съответствие с Регламент (EC) № 407/2010 на Съвета (23) или ѝ е предоставена финансова помощ от други държави членки от еврозоната преди 13 май 2010 г.; или
в)
предоставена ѝ е финансова помощ в съответствие с междуправителственото споразумение за създаване на Европейския инструмент за финансова стабилност и с Договора за създаване на Европейски механизъм за стабилност.
Съответната държава членка представя писмено заявление на Комисията заедно със своя проект за годишна програма или проект за преразгледана годишна програма, като потвърждава, че изпълнява едно от условията, посочени в четвърта алинея, буквa а), б) или в).
Проект, който е съфинансиран при прилагане на увеличения процент, може да продължи да се съфинансира по този начин, независимо от това дали едно от условията, посочени в четвърта алинея, буквa а), б) или в), все още се изпълнява в процеса на изпълнение на съответната годишна програма, или не.
Член 2
Влизане в сила
Настоящото решение влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 3
Адресати
Адресати на настоящето решение са държавите членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Страсбург на 13 март 2013 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 259/2013/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 13ης Μαρτίου 2013
για την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ, με στόχο την αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης του Ταμείου Εξωτερικών Συνόρων για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται από σοβαρές δυσκολίες σε σχέση με τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η απόφαση αριθ. 574/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2) συστήνει το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων για την περίοδο 2007 έως 2013, ως μέρος του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών» και προβλέπει διαφορετικά ποσοστά συγχρηματοδότησης της ΕΕ για δράσεις υποστηριζόμενες από το εν λόγω Ταμείο.
(2)
Η άνευ προηγουμένου παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και οικονομική ύφεση έχουν πλήξει σοβαρά την οικονομική ανάπτυξη και τη χρηματοοικονομική σταθερότητα και έχουν προκαλέσει έντονη επιδείνωση των χρηματοπιστωτικών, οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών σε πολλά κράτη μέλη. Ορισμένα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν ή απειλούνται από σοβαρές δυσκολίες, κυρίως όσον αφορά τη χρηματοπιστωτική και οικονομική τους σταθερότητα, οι οποίες έχουν ή δύναται να έχουν ως αποτέλεσμα να επιδεινώνεται η κατάστασή τους από άποψη ελλείμματος και χρέους και να απειλείται η οικονομική τους ανάπτυξη, συνθήκες που εντείνονται από το διεθνές οικονομικό και χρηματοπιστωτικό περιβάλλον.
(3)
Ενώ έχουν αναληφθεί σημαντικές δράσεις για την αντιμετώπιση των αρνητικών επιπτώσεων της κρίσης, οι επιπτώσεις της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην πραγματική οικονομία, στην αγορά εργασίας και στην κοινωνία γενικότερα είναι ήδη ευρύτατα αισθητές. Η πίεση που ασκείται στους εθνικούς χρηματοοικονομικούς πόρους αυξάνεται, ενώ πρέπει να γίνουν περαιτέρω βήματα για την ανακούφιση από αυτήν, μέσω της μέγιστης και βέλτιστης χρήσης της χρηματοδότησης από την Ένωση.
(4)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 332/2002 του Συμβουλίου, της 18 Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση ενός μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών μελών (3) προβλέπεται ότι το Συμβούλιο δύναται να χορηγεί μεσοπρόθεσμη οικονομική συνδρομή στις περιπτώσεις όπου ένα κράτος μέλος το οποίο δεν έχει υιοθετήσει το ευρώ αντιμετωπίζει δυσκολίες ή διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να αντιμετωπίσει δυσχέρειες στο ισοζύγιο πληρωμών του.
(5)
Η εν λόγω χρηματοδοτική συνδρομή χορηγήθηκε στη Ρουμανία με την απόφαση 2009/459/ΕΚ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη χορήγηση κοινοτικής μεσοπρόθεσμης χρηματοδοτικής συνδρομής στη Ρουμανία (4).
(6)
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Ecofin της 9-10 Μαΐου 2010, το Συμβούλιο ενέκρινε ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων, όπου περιλαμβάνονται ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2010, για τη θέσπιση Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης (5), και στις 7 Ιουνίου 2010 συστάθηκε από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας για να παράσχει χρηματοοικονομική βοήθεια σε κράτη μέλη της ευρωζώνης του ευρώ που αντιμετωπίζουν δυσκολίες οφειλόμενες σε έκτακτες περιστάσεις οι οποίες εκφεύγουν από τον έλεγχό τους, διασφαλίζοντας έτσι τη χρηματοοικονομική σταθερότητα της ευρωζώνης στο σύνολό της, όπως και των κρατών μελών της.
(7)
Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία έλαβαν οικονομική βοήθεια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης, βάσει των εκτελεστικών αποφάσεων του Συμβουλίου 2011/77/ΕΕ (6) και 2011/344/ΕΕ (7), αντιστοίχως. Έλαβαν επίσης πόρους από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας.
(8)
Στις 8 Μαΐου 2010 η συμφωνία μεταξύ πιστωτών και η συμφωνία δανειακής διευκόλυνσης για την Ελλάδα συνήφθησαν και άρχισαν να ισχύουν στις 11 Μαΐου 2010 ως το πρώτο πρόγραμμα οικονομικής στήριξης για την Ελλάδα. Στις 12 Μαρτίου 2012 οι υπουργοί Οικονομικών των κρατών μελών της ευρωζώνης διέκοψαν το εν λόγω πρώτο πρόγραμμα και ενέκριναν ένα δεύτερο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας για την Ελλάδα. Αποφασίστηκε ότι το χρηματοδοτικό όχημα για το εν λόγω δεύτερο πρόγραμμα θα είναι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας, το οποίο θα έπρεπε επίσης να καταβάλει το υπόλοιπο ποσό της συνεισφοράς από τη ευρωζώνη, βάσει του πρώτου προγράμματος.
(9)
Στις 2 Φεβρουαρίου 2012 οι υπουργοί Οικονομικών των κρατών μελών της ευρωζώνης υπέγραψαν τη Συνθήκη για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Η εν λόγω Συνθήκη ακολουθεί την απόφαση 2011/199/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 25ης Μαρτίου 2011, που τροποποιεί το άρθρο 136 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με μηχανισμό σταθερότητας για τα κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ (8). Σύμφωνα με την εν λόγω Συνθήκη, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας είναι ο βασικός πάροχος οικονομικής βοήθειας σε κράτη μέλη της ευρωζώνης από την έναρξη της ισχύος του στις 8 Οκτωβρίου 2012. Συνεπώς, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.
(10)
Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 23ης και 24ης Ιουνίου 2011 χαιρετίστηκε η πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις συνέργειες μεταξύ του δανειακού προγράμματος για την Ελλάδα και των Ταμείων της Ένωσης, υποστηρίζοντας τις προσπάθειες για την ενίσχυση της ικανότητας της Ελλάδας να απορροφήσει κεφάλαια της Ένωσης προκειμένου να τονωθεί η ανάπτυξη και η απασχόληση, εστιάζοντας εκ νέου την προσοχή στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Επιπλέον, χαιρετίστηκε και υποστηρίχθηκε η προετοιμασία από την Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, ενός ολοκληρωμένου προγράμματος τεχνικής βοήθειας προς την Ελλάδα. Οι τροποποιήσεις της απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση συμβάλλουν σε αυτές τις προσπάθειες για την ενίσχυση των συνεργειών.
(11)
Λόγω των εξαιρετικών περιστάσεων, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής (9) τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1311/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) ώστε να επιτραπεί η αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης που εφαρμόζεται στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής για τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσχέρειες όσον αφορά τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα. Μια παρόμοια προσέγγιση υιοθετήθηκε έναντι των εν λόγω κρατών μελών στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου για την Αγροτική Ανάπτυξη βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1312/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου όσον αφορά ορισμένες διατάξεις σχετικά με τη δημοσιονομική διαχείριση για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρές δυσκολίες σε σχέση με τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα (11) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 387/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Απριλίου 2012, που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας, όσον αφορά ορισμένες διατάξεις δημοσιονομικής διαχείρισης για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρές δυσκολίες στη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα (12). Τα εν λόγω κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να υποστηριχθούν στο πλαίσιο των τεσσάρων Ταμείων που συστάθηκαν ως μέρος του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών», και συγκεκριμένα το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφών, το Ευρωπαϊκό Ταμείο για τους Πρόσφυγες και το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Ένταξη Υπηκόων Τρίτων Χωρών ( «τα Ταμεία»), που συστάθηκε για την περίοδο 2007-2013.
(12)
Τα Ταμεία αποτελούν βασικά μέσα για την παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για την αντιμετώπιση σημαντικών προκλήσεων στον τομέα της μετανάστευσης, του ασύλου και των εξωτερικών συνόρων, όπως η ανάπτυξη μιας συνολικής πολιτικής μετανάστευσης της Ένωσης για την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και της κοινωνικής συνοχής της Ένωσης και τη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου.
(13)
Για να διευκολυνθεί η διαχείριση της χρηματοδότησης της Ένωσης στον τομέα της μετανάστευσης, του ασύλου και των εξωτερικών συνόρων και να βελτιωθεί η διαθεσιμότητα παρόμοιας χρηματοδότησης προς τα κράτη μέλη για την εφαρμογή των ετήσιων προγραμμάτων τους που χρηματοδοτούνται από τα Ταμεία, είναι αναγκαίο, σε προσωρινή βάση και χωρίς να θίγεται η περίοδος προγραμματισμού 2014-2020, να υπάρξει αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης της Ένωσης στο πλαίσιο των Ταμείων κατά ποσό που αντιστοιχεί σε 20 εκατοστιαίες μονάδες πάνω από τα ποσοστά συγχρηματοδότησης που εφαρμόζονται σήμερα, για τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσχέρειες όσον αφορά τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα. Αυτό σημαίνει ότι οι εθνικές ετήσιες χρηματοδοτήσεις των Ταμείων σύμφωνα με τις βασικές πράξεις παραμένουν αμετάβλητες, ενώ η εθνική συγχρηματοδότηση θα μειωθεί αναλόγως. Τα τρέχοντα ετήσια προγράμματα θα πρέπει να αναθεωρηθούν, ώστε να αντικατοπτρίζουν τις αλλαγές που προκύπτουν από την εφαρμογή του αυξημένου ποσοστού συγχρηματοδότησης της Ένωσης.
(14)
Κάθε κράτος μέλος που επιθυμεί να επωφεληθεί από το αυξημένο ποσοστό συγχρηματοδότησης θα πρέπει να υποβάλει στην Επιτροπή γραπτή δήλωση μαζί με το σχέδιο ετήσιου προγράμματος ή το σχέδιο αναθεωρημένου ετήσιου προγράμματος. Στη δήλωσή του, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θα πρέπει να αναφέρει τη σχετική απόφαση του Συμβουλίου ή οποιαδήποτε άλλη σχετική απόφαση που το καθιστά επιλέξιμο για να επωφεληθεί από το αυξημένο ποσοστό συγχρηματοδότησης της Ένωσης.
(15)
Η άνευ προηγουμένου κρίση που πλήττει τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές και η οικονομική κάμψη έβλαψαν σοβαρά την οικονομική σταθερότητα σε διάφορα κράτη μέλη. Για ταχεία αντίδραση, είναι αναγκαίο να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις στο σύνολο της οικονομίας, και η παρούσα απόφαση πρέπει να τεθεί σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν.
(16)
Ως εκ τούτου, η απόφαση αριθ. 574/2007/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(17)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας της συναφθείσας από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (13) που εμπίπτει στο πεδίο του άρθρου 1, σημεία Α και Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (14), σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας.
(18)
Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (15), οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 1 σημεία Α και Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (16).
(19)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (17), που εμπίπτει στον τομέα ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 1, σημεία Α και Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (18).
(20)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα απόφαση βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία, βάσει του άρθρου 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, αποφασίζει εντός εξαμήνου αφότου το Συμβούλιο λάβει θέση για την παρούσα απόφαση αν θα εφαρμόσει την παρούσα απόφαση στο εθνικό της δίκαιο.
(21)
Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στο οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (19)· ως εκ τούτου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
(22)
Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στο οποίο δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (20)· ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση και δεν δεσμεύεται από την παρούσα απόφαση ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις της απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ
Στο άρθρο 16 της απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Η κοινοτική χρηματοδότηση σε ενισχυόμενα σχέδια, όσον αφορά τις δράσεις που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4, δεν υπερβαίνει το 50 % του συνολικού κόστους μιας ειδικής δράσης.
Το ποσοστό αυτό μπορεί να αυξηθεί σε 75 % για σχέδια που θέτουν σε εφαρμογή τις ειδικές προτεραιότητες που προσδιορίζονται στις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής που αναφέρονται στο άρθρο 20.
Η κοινοτική συνεισφορά αυξάνεται σε 75 % στα κράτη μέλη που υπάγονται στο Ταμείο Συνοχής.
Η συνεισφορά της Ένωσης δύναται να προσαυξηθεί κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες σε ένα κράτος μέλος, υπό τον όρο ότι αυτό πληροί μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις τη στιγμή της υποβολής του σχεδίου ετήσιου προγράμματος, σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 3 της παρούσας απόφασης ή του σχεδίου αναθεωρημένου ετήσιου προγράμματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 23 της απόφασης 2008/456/ΕΚ της Επιτροπής (21):
α)
η μεσοπρόθεσμη χρηματοδοτική ενίσχυση τέθηκε στη διάθεσή του σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 332/2002 του Συμβουλίου (22)·
β)
η χρηματοδοτική ενίσχυση τέθηκε στη διάθεσή του σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου (23) ή η χρηματοδοτική ενίσχυση του διατέθηκε από άλλα κράτη μέλη της ευρωζώνης πριν τις 13 Μαΐου 2010· ή
γ)
η χρηματοδοτική ενίσχυση τέθηκε στη διάθεσή του σύμφωνα με την επιτευχθείσα διακυβερνητική συμφωνία για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας ή της Συνθήκης για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.
Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υποβάλλει γραπτή δήλωση στην Επιτροπή μαζί με το σχέδιο ετήσιου προγράμματος ή το σχέδιο αναθεωρημένου ετήσιου προγράμματος που επιβεβαιώνει ότι πληρούται μία από τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α), β) ή γ) του τέταρτου εδαφίου.
Ένα έργο που συγχρηματοδοτείται σε αυξημένο ποσοστό μπορεί να διατηρήσει το ποσοστό αυτό είτε τηρούνται είτε όχι οι όροι που αναφέρονται στο στοιχείο α), β) ή γ) του τέταρτου εδαφίου κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του σχετικού ετήσιου προγράμματος.
Άρθρο 2
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 3
Αποδέκτες
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Στρασβούργο, 13 Μαρτίου 2013.