РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1360/2013 НА СЪВЕТА
от 2 декември 2013 година
за определяне на размера на налога върху производството в сектора на захарта за пазарните години 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 и 2005/2006, на коефициента, необходим за изчисляване на допълнителен налог за пазарните години 2001/2002 и 2004/2005, както и на сумата, която производителите на захар трябва да платят на продавачите на цвекло поради разликата между максималния размер на налога и размера на налога, дължим за пазарните години 2002/2003, 2003/2004 и 2005/2006
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 43, параграф 3 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като има предвид че:
(1)
С Регламент (ЕО) № 1260/2001 на Съвета (1), и по-специално член 15, параграф 8, първо тире, член 16, параграф 5 и член 18, параграф 5 от него, Комисията се оправомощава да приеме подробни правила относно основния налог върху производството и налога Б, които подлежат на събиране от притежателите на квоти, действащи в рамките на общата организация на пазарите в сектора на захарта, коефициента за изчисляване на допълнителен налог и възстановяванията на част от налозите от продавачите на цвекло.
(2)
Комисията въведе налозите върху производството за пазарните години 2001/2002 (2), 2002/2003 (3), 2003/2004 (4), 2004/2005 (5) и 2005/2006 (6).
(3)
В член 18, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1260/2001 се предвиждаше, когато основен налог върху производството е по-нисък от максималната сума, посочена в член 15, параграф 3, или когато налогът Б, посочен в гореспоменатия член, е по-нисък от максималната сума, посочена в член 15, параграф 4 от същия регламент, при необходимост коригиран в съответствие с член 15, параграф 5, производителите на захар да връщат на продавачите на цвекло 60 % от разликата между максималната сума на съответния налог и налога, който трябва да бъде събран.
(4)
В съответствие с член 9, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 314/2002 на Комисията (7), сумата, която производителите на захар трябва да платят на продавачите на цвекло поради разликата между максималната стойност на основния налог върху производството и налога Б и начисления налог беше определена за пазарните години 2002/2003 (8), 2003/2004 (9) и 2005/2006 (10).
(5)
В рамките на реформата на общата организация на пазарите в сектора на захарта Регламент (ЕО) № 318/2006 на Съвета (11) отмени и замени Регламент (ЕО) № 1260/2001, считано от началото на пазарната 2006/2007 година. Регламент (ЕО) № 318/2006, впоследствие отменен и включен в Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета (12), замени променливата система за налог върху производството в сектора на захарта за самофинансиране на режима на производствени квоти с нова производствена такса, чиято цел е да допринесе за финансирането на разходите, възникващи в сектора на захарта, в рамките на общата организация на пазара на захар.
(6)
На 8 май 2008 г. в съединени дела C-5/06 и от C-23/06 до C-36/06 Съдът обяви регламенти (ЕО) № 1762/2003 (13) и (ЕО) № 1775/2004 (14) на Комисията за недействителни. В решението си Съдът постанови, че за изчисляването на прогнозираната средна загуба на тон продукт трябва да се вземат предвид количествата захар в изнасяните продукти, независимо от това дали действително са били изплатени възстановявания при износ.
(7)
Също така в съединени дела от C-175/07 до C-184/07, както и в дела C-466/06 и C-200/06, Съдът обяви Регламент (ЕО) № 1686/2005 на Комисията (15) за недействителен.
(8)
С цел да се съобрази с постановленията на Съда Комисията прие Регламент (ЕО) № 1193/2009 (16).
(9)
На 29 септември 2011 г. Общият съд постанови решението си по дело T-4/06, в което посочи, че не е имало подходящо правно основание за прилагане на диференциран коефициент за допълнителния налог в сектора на захарта, и отмени член 2 от Регламент (ЕО) № 1686/2005, изменен с член 3 от Регламент (ЕО) № 1193/2009.
(10)
На 27 септември 2012 г. в съединени дела C-113/10, C-147/10 и C-234/10 Съдът обяви Регламент (ЕО) № 1193/2009 за недействителен, като посочи, че за целите на изчисляването на прогнозираната средна загуба на тон продукт член 15, параграф 1, буква г) от Регламент (ЕО) № 1260/2001 следва да бъде тълкуван в смисъл, че общата сума на възстановяванията включва общата сума на ефективно изплатените възстановявания при износ
(11)
Следователно размерът на налозите в сектора на захарта следва да бъде определен на подходящото равнище. За износ, определен в съответствие с член 6, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 314/2002, „средната загуба“ по смисъла на член 15, параграф 1, буква г) от Регламент (ЕО) № 1260/2001 следва да се изчисли, като сумата на ефективно изплатените възстановявания се раздели на изнесените количества, независимо от това дали са били изплатени възстановявания. „Излишъкът, който може да се изнесе“ по смисъла на член 15, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕО) № 1260/2001, също следва да се изчислява въз основа на общото количество износ, независимо от това дали са били изплатени възстановявания.
(12)
Предвид това, че размерът на налозите за пазарната 2001/2002 година е определен по същия метод, който Съдът обяви за недействителен, налозите върху производството и коефициентът за допълнителния налог за пазарната 2001/2002 година следва също да бъдат съответно коригирани.
(13)
Съгласно решението на Съда коригираният размер на налозите следва да се прилага, считано от датите на налозите, които бяха обявени за невалидни.
(14)
Вследствие на определянето на размера на налозите върху захарта в съответствие с метода, посочен в съображение 11, сумите, които производителите на захар плащат на продавачите на цвекло поради разликата между максималния налог и налога, дължим за пазарните години 2002/2003, 2003/2004 и 2005/2006, следва също да бъдат определени по новия метод и следва да се прилагат с обратно действие.
(15)
За пазарната 2001/2002 година непокритата обща загуба, изчислена по метода, посочен в съображение 11, възлиза на 14 123 937 EUR. Коефициентът, посочен в член 16, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1260/2001, следва да бъде съответно определен и да се прилага с обратно действие за същата пазарна година.
(16)
За пазарната 2002/2003 година при прилагането на метода, посочен в съображение 11, размерът на основния налог върху производството е 2 %, а на налога Б - 16,371 %, като този размер следва да се прилага с обратно действие за същата пазарна година. Преизчислената обща загуба е изцяло покрита от постъпленията от основния налог върху производството и налога Б. Следователно не е необходимо да се определя допълнителният коефициент, посочен в член 16, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1260/2001, за същата пазарна година.
(17)
За пазарната 2002/2003 година с Регламент (ЕО) № 1440/2002 на Комисията (17) максималният размер на налога Б бе определен на 37,5 % от интервенционната цена за бяла захар. Размерът на налога Б, приложим за същата пазарна година, обаче, преизчислен съгласно метода, посочен в съображение 11, е 16,371 % от интервенционната цена за бяла захар. Поради тази разлика е необходимо за същата пазарна година сумата, която производителите на захар плащат на продавачите на цвекло за тон цвекло със стандартно качество, да се определи в съответствие с член 18, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1260/2001.
(18)
За пазарната 2003/2004 година при прилагането на метода, посочен в съображение 11, размерът на основния налог върху производството е 2 %, а на налога Б - 17,259 %. Преизчислената обща загуба е изцяло покрита от постъпленията от основния налог върху производството и налога Б. Следователно не е необходимо да се определя допълнителният коефициент, посочен в член 16, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1260/2001, за същата пазарна година.
(19)
За пазарната 2003/2004 година с Регламент (ЕО) № 1440/2002 максималният размер на налога Б бе определен на 37,5 % от интервенционната цена за бяла захар. Налогът Б, приложим за същата пазарна година, обаче, преизчислен по метода, посочен в съображение 11, е 17,259 % от интервенционната цена за бяла захар. Поради тази разлика е необходимо за същата пазарна година сумата, която производителите на захар плащат на продавачите на цвекло за тон цвекло със стандартно качество, да се определи в съответствие с член 18, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1260/2001.
(20)
За пазарната 2004/2005 година прилагането на метода, посочен в съображение 11, не променя размера на основния налог върху производството и на налога Б. За същата пазарна година непокритата обща загуба, изчислена според метода, посочен в съображение 11, възлиза на 57 648 788 EUR. Следователно е необходимо да бъде определен коефициентът, посочен в член 16, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1260/2001. Съгласно решението на Съда, посочено в съображение 9, коефициентът следва да бъде еднакъв за държавите - членки на Европейския съюз, в състава му към 30 април 2004 г. и за държавите - членки на Европейския съюз, в състава му към 1 май 2004 г.
(21)
За пазарната 2005/2006 година при прилагането на метода, посочен в съображение 11, размерът на основния налог върху производството е 1,2335 % и налог Б не е необходим. Преизчислената обща загуба е изцяло покрита от постъпленията от основния налог върху производството и не е необходимо да се определя допълнителният коефициент, посочен в член 16, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1260/2001, за същата пазарна година.
(22)
За пазарната 2005/2006 година с Регламент (ЕО) № 1296/2005 на Комисията (18), максималният размер на налога Б бе определен на 37,5 % от интервенционната цена за бялата захар. При основен налог върху производството, приложим за същата пазарна година, коригиран в съответствие с метода, посочен в съображение 11, в размер на 1,2335 % от интервенционната цена за бяла захар, не е необходимо да бъде определян налог Б. Поради тези разлики е необходимо за същата пазарна година сумата, която производителите на захар плащат на продавачите на цвекло за тон цвекло със стандартно качество, да се определи в съответствие с член 18, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1260/2001.
(23)
От съображения за правна сигурност и за гарантиране на равнопоставено третиране на съответните оператори в различните държави членки е необходимо да се установи обща дата, на която посочените в настоящия регламент налози следва да бъдат определени по смисъла на член 2, параграф 2, втора алинея от Регламент (ЕО, Евратом) № 1150/2000 на Съвета (19). Този краен срок обаче не следва да се прилага, когато държавите членки са задължени съгласно националното законодателство да възстановят разходите на операторите след тази дата,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
1. Размерът на налозите върху производството в сектора на захарта за пазарните години 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 и 2005/2006 е посочен в точка 1 от приложението.
2. Коефициентите, необходими за изчисляването на допълнителния налог за пазарните години 2001/2002 и 2004/2005, са посочени в точка 2 от приложението.
3. Сумите, които производителите на захар трябва да платят на продавачите на цвекло във връзка с налога А или Б за пазарните години 2002/2003, 2003/2004 и 2005/2006, са изложени в точка 3 от приложението.
Член 2
Датата на констатацията, посочена в член 2, параграф 2, втора алинея от Регламент (ЕО, Евратом) № 1150/2000, за налозите, определени с настоящия регламент, е най-късно 30 септември 2014 г., с изключение на случаите, в които държавите членки са възпрепятствани да спазят този срок поради прилагането на националното законодателство относно възстановяването в полза на икономическите оператори на платени от тях недължими суми.
Член 3
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 1, параграф 1 се прилага от:
-
16 октомври 2002 г. за пазарната 2001/2002 година,
-
8 октомври 2003 г. за пазарната 2002/2003 година,
-
15 октомври 2004 г. за пазарната 2003/2004 година,
-
18 октомври 2005 г. за пазарната 2004/2005 година, и
-
23 февруари 2007 г. за пазарната 2005/2006 година.
Член 1, параграф 2 се прилага от:
-
16 октомври 2002 г. за пазарната 2001/2002 година, и
-
18 октомври 2005 г. за пазарната 2004/2005 година.
Член 1, параграф 3 се прилага от:
-
8 октомври 2003 г. за пазарната 2002/2003 година,
-
15 октомври 2004 г. за пазарната 2003/2004 година, и
-
23 февруари 2007 г. за пазарната 2005/2006 година.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 2 декември 2013 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1360/2013 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 2ας Δεκεμβρίου 2013
σχετικά με τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 και 2005/2006, του συντελεστή που απαιτείται για τον υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 και 2004/2005 και των ποσών που πρέπει να καταβληθούν από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων λόγω της διαφοράς μεταξύ του ανώτατου ποσού των εισφορών και του ποσού των εισφορών αυτών που πρέπει να εισπραχθούν για τα έτη εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 8 πρώτη περίπτωση, το άρθρο 16 παράγραφος 5 και το άρθρο 18 παράγραφος 5, εξουσιοδότησε την Επιτροπή να θεσπίσει λεπτομερείς κανόνες για την εισφορά επί της βασικής παραγωγής και την εισφορά Β που θα εισπράττονται από τους κατόχους ποσόστωσης που λειτουργούν στα πλαίσια της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, για τον συντελεστή υπολογισμού της συμπληρωματικής εισφοράς και την επιστροφή ή την ανάκτηση μέρους των εισφορών από τους πωλητές ζαχαροτεύτλων.
(2)
Η Επιτροπή καθόρισε την εισφορά στην παραγωγή για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 (2), 2002/2003 (3), 2003/2004 (4), 2004/2005 (5) και 2005/2006 (6).
(3)
Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, όταν το ποσό της εισφοράς επί της βασικής παραγωγής είναι μικρότερο από το μέγιστο ποσό που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, ή όταν το ποσό της εισφοράς Β είναι μικρότερο από το μέγιστο ποσό που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού, ενδεχομένως αναθεωρημένο σύμφωνα με την παράγραφο 5 του ιδίου άρθρου, οι βιομηχανίες ζάχαρης όφειλαν να καταβάλουν στους πωλητές ζαχαροτεύτλων το 60 % της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της εν λόγω εισφοράς και του ποσού της προς είσπραξη εισφοράς.
(4)
Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 314/2002 της Επιτροπής (7), τα προς καταβολή ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, λόγω της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της βασικής εισφοράς και της εισφοράς Β και των ποσών των εν λόγω εισφορών που πρέπει να εισπραχθούν, καθορίστηκαν για τα έτη εμπορίας 2002/2003 (8), 2003/2004 (9) και 2005/2006 (10).
(5)
Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου (11) κατήργησε και αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, από το έτος εμπορίας 2006/2007. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 318/2006, ο οποίος εν συνεχεία καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, (12), αντικατέστησε το σύστημα μεταβλητών εισφορών στην παραγωγή ζάχαρης το οποίο συνίσταται στην αυτοχρηματοδότηση του καθεστώτος των ποσοστώσεων παραγωγής με ένα τέλος παραγωγής που θα συμβάλλει στη χρηματοδότηση των δαπανών που πραγματοποιούνται στον τομέα της ζάχαρης στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης.
(6)
Στις 8 Μαΐου 2008, στις συνδικασθείσες υποθέσεις C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06, το Δικαστήριο κήρυξε άκυρους τους κανονισμούς της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 1762/2003 (13) και (ΕΚ) αριθ. 1775/2004 (14). Στην απόφασή του, το Δικαστήριο έκρινε ότι όλες οι ποσότητες ζάχαρης σε εξαγόμενα προϊόντα, ανεξάρτητα από το αν έχουν όντως καταβληθεί οι επιστροφές ή όχι, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του προβλεπόμενου μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος.
(7)
Το Δικαστήριο, στις συνδικασθείσες υποθέσεις C-175/07 έως C-184/07, και στις υποθέσεις C-466/06 και C-200/06, κήρυξε επίσης άκυρο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1686/2005 της Επιτροπής (15).
(8)
Προκειμένου να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009 (16).
(9)
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, το Γενικό Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στην υπόθεση T-4/06, στην οποία ανέφερε ότι δεν υπήρχε κατάλληλη νομική βάση για την εφαρμογή διαφοροποιημένου συντελεστή για τη συμπληρωματική εισφορά στον τομέα της ζάχαρης και ακύρωσε το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1686/2005, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1193/2009.
(10)
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, το Δικαστήριο, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-113/10, C-147/10 και C-234/10, κήρυξε άκυρο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009, διευκρινίζοντας ότι για τον υπολογισμό του εκτιμώμενου μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 έπρεπε να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το συνολικό ποσό των επιστροφών περιλαμβάνει το σύνολο των καταβληθεισών επιστροφών στην εξαγωγή.
(11)
Ως εκ τούτου, οι εισφορές στον τομέα της ζάχαρης θα πρέπει να καθοριστούν στο κατάλληλο επίπεδο. Για τις εξαγωγές που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 314/2002, ο «μέσος όρος ζημιών» κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 θα πρέπει να υπολογιστεί με τη διαίρεση των καταβληθέντων ποσών των επιστροφών διά των εξαγόμενων ποσοτήτων, ανεξαρτήτως του αν έχει καταβληθεί επιστροφή ή όχι. Το «πλεόνασμα που είναι δυνατόν να εξαχθεί» κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 θα πρέπει επίσης να υπολογιστεί με βάση το σύνολο των εξαγωγών, ανεξαρτήτως του αν έχει καταβληθεί επιστροφή ή όχι.
(12)
Δεδομένου ότι για τον υπολογισμό των εισφορών για το έτος εμπορίας 2001/2002 χρησιμοποιήθηκε η ίδια μέθοδος που ακυρώθηκε από το Δικαστήριο θα πρέπει, επίσης, να διορθωθούν αναλόγως οι εισφορές στην παραγωγή και ο συντελεστής της συμπληρωματικής εισφοράς για την περίοδο εμπορίας 2001/2002.
(13)
Όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου, οι διορθωμένες εισφορές θα πρέπει να εφαρμοστούν από τις ίδιες ημερομηνίες κατά τις οποίες κηρύχθηκαν άκυρες οι εισφορές.
(14)
Ως συνέπεια του καθορισμού των ποσών των εισφορών ζάχαρης σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, τα καταβλητέα ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, λόγω της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της βασικής εισφοράς και του ποσού των εισφορών που πρέπει να εισπραχθούν για τα έτη εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006 θα πρέπει επίσης να καθοριστούν εκ νέου, με αναδρομική ισχύ.
(15)
Για το έτος εμπορίας 2001/2002, η συνολική μη καλυπτόμενη ζημία, υπολογιζόμενη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, ανέρχεται σε 14 123 937 EUR. Ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 θα πρέπει να καθοριστεί αναλόγως και να εφαρμοστεί αναδρομικώς για το ανωτέρω έτος εμπορίας.
(16)
Για το έτος εμπορίας 2002/2003, με την εφαρμογή της μεθόδου που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 προκύπτει αποτέλεσμα 2 % για τη βασική εισφορά και 16,371 % για την εισφορά Β που θα πρέπει να εφαρμοσθεί αναδρομικώς για το ανωτέρω έτος εμπορίας. Η εκ νέου υπολογιζόμενη συνολική ζημία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα που προκύπτουν από τη βασική εισφορά στην παραγωγή και από την εισφορά Β. Συνεπώς, δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός του συντελεστή συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 για το εν λόγω έτος εμπορίας.
(17)
Για το έτος εμπορίας 2002/2003, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1440/2002 της Επιτροπής (17), καθορίστηκε το μέγιστο ποσό της εισφοράς Β στο 37,5 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Ωστόσο, η εισφορά Β, αναθεωρημένη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, η οποία ισχύει για το εν λόγω έτος εμπορίας, είναι 16,371 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Λόγω της διαφοράς αυτής, το προς καταβολή ποσό από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων πρέπει να καθοριστεί ανά τόνο ζαχαροτεύτλων αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου για το εν λόγω έτος εμπορίας, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.
(18)
Για το έτος εμπορίας 2003/2004, με την εφαρμογή της μεθόδου που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 προκύπτει αποτέλεσμα 2 % για τη βασική εισφορά και 17,259 % για την εισφορά Β. Η εκ νέου υπολογιζόμενη συνολική ζημία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα που προκύπτουν από τη βασική εισφορά στην παραγωγή και από την εισφορά Β. Συνεπώς, δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός του συντελεστή της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 για το εν λόγω έτος εμπορίας.
(19)
Για το έτος εμπορίας 2003/2004, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1440/2002 καθορίστηκε το ανώτατο ποσό της εισφοράς Β στο 37,5 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, ενώ η εισφορά Β, αναθεωρημένη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 για το συγκεκριμένο έτος εμπορίας, ανέρχεται σε 17,259 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Λόγω της διαφοράς αυτής, το προς καταβολή ποσό από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων πρέπει να καθοριστεί ανά τόνο ζαχαροτεύτλων αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου για το εν λόγω έτος εμπορίας, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.
(20)
Για το έτος εμπορίας 2004/2005, η εφαρμογή της μεθόδου υπολογισμού που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 δεν μεταβάλλει τη βασική εισφορά και την εισφορά Β. Για το εν λόγω έτος, η συνολική μη καλυπτόμενη ζημία, υπολογιζόμενη σύμφωνα με τη μέθοδο, ανέρχεται στο ποσό των 57 648 788 EUR. Θα πρέπει συνεπώς να καθοριστεί ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001. Όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 9, ο συντελεστής θα πρέπει να είναι ενιαίος για τα κράτη μέλη της Ένωσης, με τη σύνθεσή της στις 30 Απριλίου 2004, και για τα κράτη μέλη της Ένωσης, με τη σύνθεσή της την 1η Μαΐου 2004.
(21)
Για το έτος εμπορίας 2005/2006, με την εφαρμογή της μεθόδου που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, προκύπτει αποτέλεσμα 1,2335 % για τη βασική εισφορά· χωρίς να είναι αναγκαία η εισφορά Β. Η εκ νέου υπολογιζόμενη συνολική ζημία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα που προκύπτουν από τη βασική εισφορά στην παραγωγή και δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός συντελεστή συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, για το εν λόγω έτος εμπορίας.
(22)
Για το έτος εμπορίας 2005/2006, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1296/2005 της Επιτροπής (18), καθορίστηκε το μέγιστο ποσό της εισφοράς Β στο 37,5 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Μολονότι η βασική εισφορά, αναθεωρημένη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, η οποία ισχύει για το εν λόγω έτος εμπορίας, είναι 1,2335 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός εισφοράς Β. Λόγω των διαφορών αυτών, είναι αναγκαίο να καθοριστούν ανά τόνο ζαχαροτεύτλων αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου τα προς καταβολή ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, για το εν λόγω έτος εμπορίας, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.
(23)
Για λόγους ασφάλειας του δικαίου και για να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη μεταχείριση των ενεχόμενων οικονομικών φορέων στα διάφορα κράτη μέλη, είναι αναγκαίο να καθοριστεί κοινή ημερομηνία από την οποία θα πρέπει να βεβαιωθούν οι εισφορές που καθορίζονται με τον παρόντα κανονισμό, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 του Συμβουλίου (19). Ωστόσο, η προθεσμία αυτή δεν θα πρέπει να ισχύει όταν τα κράτη μέλη καλούνται βάσει της εθνικής νομοθεσίας να προβούν σε επιστροφές μετά την εν λόγω ημερομηνία,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1. Οι εισφορές επί της παραγωγής στον τομέα της ζάχαρης για τα έτη εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 καθορίζονται στο σημείο 1 του παραρτήματος.
2. Οι συντελεστές που απαιτούνται για τον υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς για τα έτη εμπορίας 2001/2002 και 2004/2005 καθορίζονται στο σημείο 2 του παραρτήματος.
3. Τα ποσά που καταβάλλονται από τους παραγωγούς ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων όσον αφορά την εισφορά Α ή Β για τα έτη εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006 καθορίζονται στο σημείο 3 του παραρτήματος.
Άρθρο 2
Η ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 για τη βεβαίωση των εισφορών, οι οποίες που καθορίζονται με τον παρόντα κανονισμό, είναι το αργότερο η 30ή Σεπτεμβρίου 2014, εκτός εάν τα κράτη μέλη δεν είναι σε θέση να τηρήσουν την προθεσμία αυτή εξαιτίας της εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών σε οικονομικούς φορείς.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το άρθρο 1 παράγραφος 1 εφαρμόζεται από:
-
τις 16 Οκτωβρίου 2002, για το έτος εμπορίας 2001/2002,
-
τις 8 Οκτωβρίου 2003, για το έτος εμπορίας 2002/2003,
-
τις 15 Οκτωβρίου 2004, για το έτος εμπορίας 2003/2004,
-
τις 18 Οκτωβρίου 2005, για το έτος εμπορίας 2004/2005 και
-
τις 23 Φεβρουαρίου 2007, για το έτος εμπορίας 2005/2006.
Το άρθρο 1 παράγραφος 2 εφαρμόζεται από:
-
τις 16 Οκτωβρίου 2002, για το έτος εμπορίας 2001/2002 και
-
τις 18 Οκτωβρίου 2005, για το έτος εμπορίας 2004/2005.
Το άρθρο 1 παράγραφος 3 εφαρμόζεται από:
-
τις 8 Οκτωβρίου 2003, για το έτος εμπορίας 2002/2003,
-
τις 15 Οκτωβρίου 2004, για το έτος εμπορίας 2003/2004 και
-
τις 23 Φεβρουαρίου 2007, για το έτος εμπορίας 2005/2006.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 2 Δεκεμβρίου 2013.