РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1257/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 20 ноември 2013 година
относно рециклирането на кораби и за изменение на Регламент (ЕО) № 1013/2006 и Директива 2009/16/ЕО
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 192, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
след консултация с Комитета на регионите,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Корабите, които представляват отпадъци и които са предмет на трансгранично движение за рециклиране, са регламентирани от Базелската конвенция от 22 март 1989 г. за контрол на трансграничното движение на опасни отпадъци и тяхното обезвреждане („Базелската конвенция“) и от Регламент (ЕО) № 1013/2006 на Европейския парламент и на Съвета (3). Регламент (ЕО) № 1013/2006 е за прилагане на Базелската конвенция, както и на изменение (4) на същата Конвенция, прието през 1995 г., което обаче още не е влязло в сила на международно равнище, и с което е въведена забрана за износ на опасни отпадъци за държави, които не са членки на Организацията за икономическо сътрудничество и развитие (ОИСР). Корабите обикновено са класифицирани като опасни отпадъци и са забранени за износ с цел рециклиране в съоръжения, намиращи се в държави, които не са членки на ОИСР.
(2)
Механизмите за мониторинг на прилагането и за изпълнението на действащото право на Съюза и международно право не са адаптирани към особеностите на корабите и международното корабоплаване. Усилията, включващи сътрудничество между Международната организация на труда (МОТ), Международната морска организация (ИМО) и секретариата на Базелската конвенция, доведоха до успешно постигане на споразумение относно включването на задължителни изисквания на глобално равнище за обезпечаване на ефикасно и ефективно решаване на проблема с опасните и ненадеждни практики при рециклирането на кораби посредством Международната конвенция от Хонконг за безопасно и екологосъобразно рециклиране на кораби („Конвенцията от Хонконг“).
(3)
Настоящият капацитет за рециклиране на кораби в държави от ОИСР, който е законно достъпен за корабите, плаващи под знамето на държава-членка, е недостатъчен. Настоящият безопасен и надежден капацитет за рециклиране на кораби в държави, които не са членки на ОИСР, е достатъчен за обработване на всички кораби, плаващи под знамето на държава-членка, и се очаква да нараства до 2015 г. в резултат от предприетите действия за изпълнение на изискванията по Конвенцията от Хонконг от страна на държави, в които се извършва рециклиране.
(4)
Конвенцията от Хонконг е приета на 15 май 2009 г. под егидата на Международната морска организация. Конвенцията от Хонконг ще влезе в сила едва 24 месеца след датата на ратификация от не по-малко от 15 държави, чийто комбиниран търговски флот съставлява най-малко 40 % от брутния тонаж на корабите от световния търговски флот и чийто общ максимален годишен обем на рециклирани кораби през предходните 10 години представлява не по-малко от 3 % от брутния тонаж на корабите от комбинирания търговски флот на същите държави. Посочената конвенция обхваща проектирането, строежа, експлоатацията и подготовката на корабите с оглед улесняване на безопасното и екологосъобразното им рециклиране, без рискове за безопасността и експлоатационната ефективност на корабите. Тя обхваща и експлоатацията на съоръженията за рециклиране на кораби по безопасен и екологосъобразен начин, както и създаването на подходящ механизъм за правоприлагане при рециклирането на кораби.
(5)
Настоящият регламент има за цел да способства за своевременната ратификация на Конвенцията от Хонг Конг както в Съюза, така и в трети държави, чрез прилагане на пропорционални механизми за контрол по отношение на кораби и съоръжения за рециклиране на кораби въз основа на посочената Конвенция.
(6)
Конвенцията от Хонконг предвижда изрично страните по нея да предприемат по-строги мерки в съответствие с международното право по отношение на безопасното и екологосъобразно рециклиране на кораби, с цел предотвратяване, намаляване или свеждане до минимум на всякакви неблагоприятни въздействия върху човешкото здраве и околната среда. Като се има предвид това, настоящият регламент следва да осигури защита от евентуалното вредно въздействие на опасните материали на борда на всички кораби, които посещават пристанище или място за заставане на котва в държава-членка, като същевременно гарантира спазването на разпоредбите, приложими за тези материали по силата на международното право. За да се осигури контрол върху спазването на изискванията относно опасни материали съгласно настоящия регламент, държавите-членки следва да прилагат националните разпоредби за изпълнение на Директива 2009/16/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (5). Понастоящем проверката на сертификатите и активното тестване за опасни материали, в т.ч. азбест, се извършва от инспекторите, осъществяващи държавен пристанищен контрол, съгласно Международната конвенция за безопасност на човешкия живот на море („SOLAS“). Меморандумът за разбирателство от Париж за контрола от държавата на пристанището осигурява хармонизиран подход към тези дейности.
(7)
Целта на настоящия регламент е също да намали съществуващите неравенства между операторите в Съюза, в държавите от ОИСР и в съответните трети държави по отношение на здравословните и безопасни условия на работното място и екологичните стандарти, както и да насочи корабите, плаващи под знамето на държава-членка, към съоръжения за рециклиране на кораби, които използват безопасни и екологосъобразни методи за разглобяване на кораби, вместо към места, които не отговарят на стандартите, каквато е практиката сега. Това следва също да допринесе за увеличаването на конкурентоспособността на екологосъобразното и безопасно рециклиране и третиране на кораби в съоръжения за рециклиране, разположени в държави-членки. Установяването на европейски списък на съоръжения за рециклиране на кораби („европейски списък“), които отговарят на изискванията по настоящия регламент, ще допринесе за постигането на тези цели, както и за по-доброто правоприлагане чрез улесняване на контрола върху корабите, предназначени за рециклиране от страна на държавите-членки на знамето. Тези изисквания към съоръженията за рециклиране на кораби следва да се основават на изискванията на Конвенцията от Хонконг. В тази връзка одобрените в съответствие с настоящия регламент съоръжения за рециклиране на кораби следва да отговарят на необходимите изисквания за опазване на околната среда, здравето на работниците и осигуряване на тяхната безопасност и на екологосъобразното управление на оползотворените от рециклирани кораби отпадъци. За съоръжения за рециклиране на кораби, разположени в трета страна изискванията следва да са такива, че да се постигне висока степен на защита на здравето на човека и околната среда, която в общи линии е равностойна на защитата в Съюза. Поради това съоръженията за рециклиране на кораби, които не отговарят на тези минимални стандарти, следва да не бъдат включени в европейския списък.
(8)
Заложеният в правото на Съюза принцип на равенство следва да се прилага, а за прилагането му да се следи, по-конкретно при съставянето и актуализирането на европейския списък по отношение на съоръженията за рециклиране на кораби, разположени в държави-членки и на съоръженията за рециклиране на кораби, разположени в трети държави, които отговарят на изискванията, установени в настоящия регламент.
(9)
Държавите-членки се насърчават да приемат подходящи мерки, с които да гарантират, че корабите, изключени от обхвата на настоящия регламент, извършват дейност по съгласуван с него начин, доколкото е разумно и приложимо.
(10)
За да се избегне дублиране, е необходимо корабите, плаващи под знамето на държава-членка, попадащи в обхвата на настоящия регламент, да се изключат от обхвата и приложното поле съответно от Регламент (ЕО) № 1013/2006 и от Директива 2008/98/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (6). Регламент (ЕО) № 1013/2006 се прилага за превози на отпадъци от Съюза, подлежащи на изключване за определени категории отпадъци, когато се прилага алтернативен режим. Съгласно настоящия регламент корабите, които попадат в обхвата му, подлежат на контрол през целия им жизнен цикъл, като целта му е да осигури екологосъобразното рециклиране на тези кораби. Поради това е уместно да се уточни, че кораб, подлежащ на алтернативния режим на контрол през целия му жизнен цикъл съгласно настоящия регламент, не следва да бъде в обхвата на Регламент (ЕО) № 1013/2006. Корабите, които не са обхванати нито от Конвенцията от Хонг Конг, нито от настоящия регламент, и всички отпадъци на борда на кораб, различни от отпадъците, генерирани по време на експлоатацията, следва да продължат да бъдат в обхвата съответно на Регламент (ЕО) № 1013/2006 и на Директива 2008/98/ЕО и Директива 2008/99/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (7).
(11)
Наред с това се отчита фактът, че корабите продължават да бъдат в обхвата на други международни конвенции, за да се гарантира безопасното им функциониране в морето по време на периода на експлоатация от жизнения им цикъл и въпреки че могат да упражняват определени навигационни права и свободи, корабите са длъжни да отправят предварително уведомление, преди да влязат в пристанище. Държавите-членки следва да могат да изберат прилагане и на допълнителен контрол в съответствие с други международни договори. Следователно в настоящия регламент не е необходимо да се предвижда допълнителен контрол върху транзита.
(12)
При тълкуването на изискванията по настоящия регламент следва да се вземат предвид насоките, разработени от ИМО („насоки на ИМО“) в подкрепа на Конвенцията от Хонконг.
(13)
За целите на настоящия регламент терминът „рециклиране“ не следва да има същото значение, както определението в Директива 2008/98/ЕО. Поради това настоящият регламент следва да въведе специфично определение за термина „рециклиране на кораби“.
(14)
Чрез Регламент (ЕО) № 1272/2008 на Европейския парламент и на Съвета (8) на равнището на Съюза се прилага Глобалната хармонизирана система за класифициране и етикетиране на химикали. Посоченият регламент заедно с Директива 67/548/ЕИО на Съвета (9) и Директива 1999/45/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (10) осигуряват полезни насоки за определянето на характеристиките на понятието „опасен материал“.
(15)
Наличието на инвентарен списък на опасните материали на борда на кораб през целия му жизнен цикъл е основно изискване, установено в Конвенцията от Хонг Конг и в настоящия регламент. В съответствие с регламент 8, параграф 2 от Конвенцията от Хонг Конг кораб, който е предназначен за рециклиране, следва да намали до минимум количествата отпадъци, генерирани в резултат на експлоатацията през периода преди да влезе в съоръжение за рециклиране. Ако отпадъците, генерирани в резултат на експлоатацията, са предназначени за доставка заедно с кораба в съоръжение за рециклиране, приблизителните количества и разположението на тези отпадъци следва да бъдат включени в част II от инвентарния опис.
(16)
Държавите-членки следва да предприемат мерки за предотвратяване заобикалянето на разпоредбите за рециклирането на кораби и за увеличаване на прозрачността при рециклирането на кораби. Както е предвидено в Конвенцията от Хонконг, държавите-членки следва да предоставят информация относно корабите, за които е издадено свидетелство за инвентарния опис, относно кораби, за които е получена декларация за приключване, както и информация относно незаконно рециклиране на кораби и извършени от съответната държава последващи действия.
(17)
Държавите-членки следва да установят правила относно приложимите санкции при нарушения на настоящия регламент и да гарантират, че тези санкции се прилагат така, че да се предотврати заобикалянето на разпоредбите за рециклиране на кораби. Санкциите могат да имат гражданскоправен или административен характер и следва да бъдат ефективни, съразмерни и възпиращи.
(18)
В съответствие с практиката на Съда на Европейския Съюз от съдилищата на държавите-членки се изисква да тълкуват в най-пълна възможна степен процедурните правила, свързани с условията, които трябва да бъдат спазени, за да се приведат административните и съдебни процедури в съответствие с целите на член 9, параграф 3 от Орхуската конвенция.
(19)
В интерес на защитата на здравето на човека и околната среда и с оглед на принципа „замърсителят плаща“, Комисията следва да прецени осъществимостта на финансов механизъм, приложим по отношение на всички кораби, които посещават пристанище или място за заставане на котва в държава-членка, независимо от това под чие знаме плават, чрез който да се набират средства за целите на улесняването на екологосъобразното рециклиране и третиране на кораби, без да се създава стимул за смяна на знамето.
(20)
С цел съгласуване с развитието във връзка с Конвенцията от Хонг Конг на Комисията следва да бъдат делегирани правомощия за приемане на актове в съответствие с член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз по отношение на актуализирането на приложения I и II към настоящия регламент. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготвянето и съставянето на делегирани актове Комисията следва да осигури едновременно, своевременно и подходящо предаване на съответните документи на Европейския парламент и на Съвета.
(21)
За да се гарантират еднакви условия за прилагането на настоящия регламент, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да се упражняват в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (11).
(22)
Тъй като целта на настоящия регламент, а именно предотвратяване, намаляване или премахване на неблагоприятното въздействие върху здравето на човека и околната среда, причинено от рециклирането, експлоатацията и поддръжката на плаващи под знамето на държава-членка кораби, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки поради международния характер на корабоплаването и рециклирането на кораби, и следователно с оглед мащаба и въздействието си може да бъде по-добре постигната на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тази цел,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ДЯЛ I
ПРЕДМЕТ, ОБХВАТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Предмет и цел
Настоящия регламент има за цел да предотврати, намали, сведе до минимум и, доколкото е практически възможно, да премахне произшествията, нараняванията и други неблагоприятни въздействия върху човешкото здраве и околната среда, причинени от рециклирането на кораби. Целта на настоящия регламент е да повиши безопасността и да осигури по-добра защита на човешкото здраве и на морската среда в Съюза по време на жизнения цикъл на корабите, по-специално като се гарантира, че опасните отпадъци от рециклирането на корабите подлежат на екологосъобразно управление.
Настоящият регламент също установява правила за осигуряване на надлежно управление на опасните материали на корабите.
Настоящият регламент има за цел и да способства за ратифицирането на Международната конвенция от Хонг Конг за безопасно и екологосъобразно рециклиране на кораби от 2009 г. („Конвенцията от Хонг Конг“).
Член 2
Обхват
1. Настоящият регламент с изключение на член 12 се прилага за кораби, плаващи под знамето на държава-членка.
Член 12 се прилага за кораби, плаващи под знамето на трета държава, които посещават пристанище или застават на котва в държава-членка.
2. Настоящият регламент не се прилага по отношение на:
а)
военните кораби, военни спомагателни или други кораби, които са собственост на дадена държава или са експлоатирани от нея и които към момента се използват единствено за правителствени нетърговски цели;
б)
кораби с тонаж, по-малък от 500 бруто тонаж (БТ);
в)
кораби, експлоатирани през целия им жизнен цикъл само във води, намиращи се под суверенитета или юрисдикцията на държавата-членка, под чието знаме плава корабът.
Член 3
Определения
1. За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1)
„кораб“ означава плавателен съд от всякакъв тип, който се експлоатира или е бил експлоатиран в морска среда и включва подводни морски съдове, плаващи по повърхността кораби, плаващи платформи, самоподемни платформи, плаващи складови съоръжения (FSU) и плаващи съоръжения за производство, складиране и разтоварване на товари (FPSO), както и плавателен съд, който е с демонтирано оборудване или влачен;
2)
„нов кораб“ означава кораб:
а)
за който договорът за строеж е сключен на датата на прилагане на настоящия регламент или след това; или
б)
при липса на договор за строеж, килът е заложен или корабът се намира на подобен етап на построяване шест месеца след датата на прилагане на настоящия регламент или след това; или
в)
чиято доставка се извършва тридесет месеца след датата на прилагане на настоящия регламент или след това;
3)
„танкер“ означава петролен танкер съгласно определението в приложение I към Конвенцията за предотвратяване на замърсяването от кораби („Конвенцията MARPOL“) или танкер за вредни вещества под формата на течности съгласно определението в приложение II към същата конвенция;
4)
„опасен материал“ означава всеки материал или вещество, което може да създаде опасност за здравето на човека и/или за околната среда;
5)
„отпадъци, генерирани по време на експлоатацията“ означава отпадъчни води и остатъци, образували се вследствие на нормалното функциониране на кораби, за които важат изискванията по Конвенцията MARPOL;
6)
„рециклиране на кораби“ означава дейност по пълно или частично разглобяване на кораби за скрап в съоръжение за рециклиране на кораби с цел оползотворяване на елементи и материали за преработване, подготовка за повторна употреба и повторна употреба при едновременно осигуряване управлението на опасни и други материали, като тази дейност включва свързани с нея операции като складиране и третиране на компоненти и материали на място, но не включва тяхната допълнителна преработка или обезвреждане в отделни съоръжения;
7)
„съоръжение за рециклиране на кораби“ означава определена зона, представляваща режище или инсталация, намиращи се в държава-членка или в трета държава и използвани за рециклиране на кораби;
8)
„предприятие за рециклиране на кораби“ означава собственикът на съоръжение за рециклиране на кораби или друга организация или лице, които са поели от собственика на съоръжение за рециклиране на кораби отговорността за извършване на дейността по рециклирането на кораби;
9)
„администрация“ означава държавен орган, определен от държава-членка като натоварен с изпълнение на задължения, свързани с корабите, плаващи под нейното знаме или които се експлоатират под нейна юрисдикция;
10)
„призната организация“ означава организация, която е призната в съответствие с Регламент (ЕО) № 391/2009 на Европейския парламент и на Съвета (12);
11)
„компетентен орган“ означава правителствен орган или органи, определен(и) от държава-членка или от трета държава като компетентен за съоръженията за рециклиране на кораби в определен географски район или в определена област на професионална компетентност, по отношение на всички дейности в рамките на юрисдикцията на тази държава;
12)
„бруто тонаж“ означава брутният тонаж (БТ), изчислен в съответствие с разпоредбите за измерване на тонажа, които се съдържат в приложение I към Международната конвенция за измерване на тонажа на корабите от 1969 г., или в съответствие с всяка последваща конвенция;
13)
„компетентно лице“ означава лице с подходяща квалификация, обучение и достатъчно знания, опит и умения за изпълнение на конкретната работа;
14)
„корабособственик“ означава физическо или юридическо лице, регистрирано като собственик на кораба, включително физическо или юридическо лице, което е собственик на кораба за ограничен период от време в очакване на продажбата или предаването му в съоръжение за рециклиране на кораби или - при липса на регистрация - физическо или юридическо лице, което е собственик на кораб, или друга организация или лице, например управителя или беърбоут чартьора, които са поели от собственика на кораба отговорността за експлоатация на кораба, както и всяко юридическо лице, експлоатиращо кораб, който е собственост на държавата;
15)
„нова инсталация“ означава инсталиране на системи, оборудване, изолация или други материали на кораб след датата на прилагане на настоящия регламент;
16)
„план за рециклиране на кораб“ означава план, разработен от оператора на съоръжението(ята) за рециклиране на кораби за всеки отделен кораб, като са взети предвид приложимите насоки и резолюции на ИМО;
17)
„план на съоръжението за рециклиране на кораби“ означава план, разработен от оператора на съоръжението за рециклиране на кораби и приет от управителния съвет или от съответния управителен орган на дружеството за рециклиране на кораби, в който се описват оперативните процеси и процедури по рециклирането на даден кораб в съоръжението за рециклиране на кораби и който по-конкретно включва въпросите по безопасността и обучението на работниците, опазването на здравето на човека и околната среда, функциите и отговорностите на персонала, готовността и реагирането в аварийни ситуации и системите за наблюдение, докладване и отчетност, като се вземат предвид приложимите насоки и резолюции на ИМО;
18)
„безопасно за влизане“ означава пространство, което отговаря на всичките следни критерии:
а)
съдържанието на кислород в атмосферата и концентрацията на запалими пари са в безопасни граници;
б)
всички евентуални токсични материали в атмосферата са в рамките на допустимите концентрации;
в)
остатъчните вещества или материали, свързани с разрешената от компетентното лице работа, не водят до неконтролируемо изпускане на токсични материали или до опасна концентрация на запалими пари в рамките на съществуващите атмосферни условия, при поддържането им съгласно разпорежданията;
19)
„безопасно за високотемпературни работи“ означава пространство, което отговаря на всички следни критерии:
а)
намира се в състояние, което е безопасно и не създава опасност от взрив, включително състояние след обезгазяване, и при което може да бъде използвано оборудване за електродъгово или газово заваряване, за рязане или изгаряне, или други форми на открит пламък, както и състояние, при което могат да бъдат извършвани дейности, свързани с отопление, шлайфане или образуване на искри;
б)
спазени са критериите по точка 18 за „безопасно за влизане“;
в)
съществуващите атмосферни условия няма да се променят в резултат от високотемпературните работи;
г)
всички прилежащи пространства са били почистени или обезвредени или третирани в достатъчна степен с оглед предотвратяване на започване или разпространение на огън;
20)
„декларация за приключване“ означава направено от оператора на съоръжението за рециклиране на кораби изявление, с което се потвърждава, че рециклирането на даден кораб е приключило в съответствие с настоящия регламент;
21)
„свидетелство за инвентарен опис“ означава индивидуално за кораба свидетелство, което се издава на кораби, плаващи под знамето на държава-членка, в съответствие с член 9 и е придружено от инвентарен опис на опасните материали в съответствие с член 5;
22)
„свидетелство за годност за рециклиране“ означава индивидуално за кораба свидетелство, което се издава на кораби, плаващи под знамето на държава-членка, в съответствие с член 9, параграф 9 и е придружено от инвентарен опис на опасните материали в съответствие с член 5, параграф 7 и от одобрения план за рециклиране на кораба в съответствие с член 7;
23)
„свидетелство за съответствие“ означава индивидуално за кораба свидетелство, което се издава на кораби, плаващи под знамето на държава-членка, е придружено от инвентарен опис на опасните материали и е в съответствие с член 12;
24)
„тонове водоизместимост при празен кораб (LDT)“ означава теглото на кораб, изразено в тонове, без товар, гориво, смазочно масло в резервоарите за съхранение, баластна вода, прясна и питателна вода, припаси за консумация, и пътници и екипаж и техните вещи и същото представлява съвкупност от теглото на корпуса, констукцията, машините, оборудването и арматурата на кораба.
2. За целите на член 7, параграф 2, буква г) и членове 13, 15 и 16 се прилагат следните определения:
а)
„отпадъци“, „опасни отпадъци“, „третиране“ и „управление на отпадъци“ имат същия смисъл, както по член 3 от Директива 2008/98/ЕО;
б)
„проверка на място“ означава проверка на съоръжение за рециклиране на кораби с цел установяване дали състоянието му отговаря на описаното в представен относим документ;
в)
„работник“ означава всяко лице, което извършва някаква работа, редовно или временно, в рамките на трудово правоотношение, включително персоналът, работещ за изпълнители и подизпълнители;
г)
„екологосъобразно управление“ означава предприемане на всякакви практически стъпки за гарантиране, че отпадъците и опасните материали се управляват по начин, който опазва здравето на човека и околната среда срещу нежелателни въздействия, които биха могли да се появят в резултат на тези отпадъци и материали;
3. За целите на параграф 1, точка 13 компетентно лице може да бъде обучен работник или ръководен служител, който може да разпознае и оцени професионални и други рискове и излагане на работниците и служителите на въздействието на потенциално опасни материали или небезопасни условия в дадено съоръжение за рециклиране на кораби, и който е в състояние да посочи необходимите защитни средства и предпазните мерки, които трябва да се вземат, за да се премахнат или намалят тези рискове и излагания на въздействия.
Без да се засягат разпоредбите на Директива 2005/36/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (13), компетентният орган може да дефинира подходящи критерии за назначаване на такива лица и може да определи задълженията, които да им бъдат възложени.
ДЯЛ II
КОРАБИ
Член 4
Контрол на опасни материали
Инсталацията или употребата на опасните материали, посочени в приложение I, на корабите се забранява или ограничава съгласно определеното в приложение I, без да се засягат други изисквания на приложимо право на Съюза, което може да изисква допълнителни мерки.
Член 5
Инвентарен опис на опасните материали
1. На борда на всеки нов кораб се държи инвентарен опис на опасните материали, който съдържа най-малко тези опасни материали, които са посочени в приложение II, и се съдържат в конструкцията или оборудването на кораба, и в който се посочват местоположението и приблизителните им количества.
2. При спазване на член 32, параграф 2, буква б) съществуващите кораби са в съответствие доколкото е практически възможно с параграф 1.
Корабите, които отиват за рециклиране, са в съответствие, доколкото е практически възможно, с параграф 1 от настоящия член, считано от датата на публикуване на европейския списък на съоръженията за рециклиране на кораби („европейски списък“) съобразно установеното в член 16, параграф 2.
При спазване на член 32, параграф 2, буква б) при съставянето на списъка на опасните материали в него се посочват най-малко изброените в приложение I опасни материали.
3. Инвентарният опис на опасните материали:
а)
е специфичен за всеки кораб;
б)
предоставя доказателство, че корабът отговаря на изискването за забрана или на ограниченията за инсталиране или използване на опасни материали в съответствие с член 4;
в)
се съставя, като се отчитат приложимите насоки на ИМО;
г)
е проверен от администрацията или от овластена от нея призната организация.
4. Освен предвиденото по параграф 3 за съществуващите кораби се изготвя план, описващ огледа или проверката с вземане на проба, чрез които е изготвен инвентарният опис на опасните материали, като се вземат предвид приложимите насоки на ИМО.
5. Инвентарният опис на опасните материали се състои от три части:
а)
списък на опасните материали, посочени в приложения I и II, в съответствие с разпоредбите на параграфи 1 и 2 от настоящия член, и съдържащи се в конструкцията или оборудването на кораба, с посочване на тяхното разположение и приблизителните количества (част I);
б)
списък на генерираните в резултат на експлоатацията отпадъци, намиращи се на борда на кораба (част II);
в)
списък на складовете, намиращи се на борда на кораба (част III).
6. Част I от инвентарния опис на опасните материали се води и актуализира по надлежен начин през целия експлоатационен срок на кораба, като отразява нови инсталации, съдържащи някой от опасните материали по приложение II, както и съответните промени в структурата и оборудването на кораба.
7. Преди рециклирането и като се вземат предвид приложимите насоки на ИМО, в допълнение към водената и актуализирана по надлежен начин част I, в инвентарния опис на опасните материали се включват част II за отпадъците, генерирани по време на експлоатацията, и част III за складовете, и описът се проверява от администрацията или от овластена от нея призната организация.
8. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 24 във връзка с актуализирането на списъка с позиции за инвентарния опис на опасните материали в приложения I и II, за да се гарантира, че в списъка са включени най-малко веществата, изброени в Допълнения I и II към Конвенцията от Хонг Конг.
Комисията приема отделен делегиран акт за всяко вещество, което се включва или заличава от приложения I или II.
Член 6
Общи изисквания за корабособствениците
1. При подготовката за изпращане на кораб за рециклиране корабособствениците:
а)
предоставят на оператора на съоръжението за рециклиране на кораби цялата свързана с кораба информация, необходима за разработването на плана за рециклиране на кораб, установен в член 7;
б)
уведомяват писмено съответната администрация в указания от нея срок за намерението си да рециклират кораба в конкретно(и) съоръжение(я) за рециклиране на кораби. Уведомлението включва най-малкото:
i)
описа на опасните материали; и
ii)
цялата свързана с кораба информация, предоставена съгласно буква а).
2. Корабособствениците следят предназначените за рециклиране кораби да:
а)
се рециклират само в съоръжения за рециклиране на кораби, които са включени в европейския списък;
б)
изпълняват работи в периода преди влизане в съоръжението за рециклиране на кораби по такъв начин, че да сведат до минимум количеството на остатъците от товари, останалия мазут и генерираните от самия кораб отпадъци, оставащи на борда;
в)
притежават сертификат за годност за рециклиране, издаден от администрацията или от овластена от нея призната организация преди всяко рециклиране на кораб след получаването на одобрения план за рециклиране на кораб в съответствие с член 7, параграф 3.
3. Корабособствениците гарантират, че танкерите пристигат на съоръжението за рециклиране на кораби с товарни резервоари и помпени отделения в състояние, годно за сертифициране като „безопасно за високотемпературни работи“.
4. Корабособствениците предоставят на оператора на съоръжението за рециклиране на кораби екземпляр от свидетелството за годност за рециклиране, издадено в съответствие с член 9.
5. Корабособствениците носят отговорност за кораба и вземат мерки, за да го поддържат в съответствие с изискванията на администрацията на държавата, под чието знаме корабът плава до момента, в който отговорността за него бъде поета от оператора на съоръжението за рециклиране на кораби. Операторът на съоръжението за рециклиране на кораби може да откаже да приеме кораба за рециклиране, ако състоянието на кораба до голяма степен не отговаря на данните от свидетелството за инвентарния опис, включително когато част I от описа на опасните материали не е надлежно водена и актуализирана, отразявайки промените в конструкцията и оборудването на кораба. При тези обстоятелства корабособственикът продължава да носи отговорността за кораба, като той незабавно уведомява администрацията за това.
Член 7
План за рециклиране на кораб
1. Преди всякакво рециклиране на кораби се разработва специфичен за кораба план за рециклиране на кораб. Планът за рециклиране на кораб включва всички специфични за кораба аспекти, които не са визирани в плана на съоръжението за рециклиране на кораби или за които се изискват специални процедури.
2. Планът за рециклиране на кораб:
а)
се разработва от оператора на съоръжението за рециклиране на кораби в съответствие със съответните разпоредби на Конвенцията и като се вземат предвид приложимите насоки на ИМО и релевантната за кораба информация, предоставена от корабособственика в съответствие с член 6, параграф 1, буква а), така че съдържанието му надлежно да отразява информацията, съдържаща се в описа на опасните материали;
б)
изяснява дали и в каква степен подготвителна работа, като предварително третиране, идентифициране на потенциалните опасности и премахване на складовете предстои да се проведе на място, различно от съоръжението за рециклиране на кораби, посочено в плана за рециклиране на кораба. Планът за рециклиране на кораба включва мястото, където корабът ще бъде поставен по време на дейностите по рециклиране, и кратък план за пристигането и безопасно поставяне на конкретния кораб за рециклирането му;
в)
включва информация относно създаването, поддържането и наблюдението на условията за „безопасност за влизане“ и „безопасност за високотемпературни работи“ за конкретния кораб, като се отчитат характеристики като конструкция, конфигурация и предходен товар на кораба, както и друга необходима информация относно начина за изпълнение на плана за рециклиране на кораба;
г)
включва информация за вида и количеството на опасните материали и на отпадъците, получени от рециклирането на конкретния кораб, включително материалите и отпадъците, посочени в описа на опасните материали, както и за това как ще бъдат управлявани и съхранявани в съоръжението за рециклиране на кораби и в последващите съоръжения; и
д)
когато се използва повече от едно съоръжение за рециклиране на кораби, по принцип се изготвя отделно за всяко от участващите съоръжения и се посочват редът на използване на съоръженията и разрешените дейности, които ще се извършат в тези съоръжения.
3. Планът за рециклиране на кораб се одобрява мълчаливо или изрично от компетентния орган в съответствие с изискванията на държавата, където е разположено съоръжението за рециклиране на кораби, когато е приложимо.
Изрично одобрение е дадено, ако компетентният орган изпрати писмено уведомление за решението си относно плана за рециклиране на кораба на оператора на съоръжението за рециклиране на кораби, на корабособственика и на администрацията.
Счита се, че е дадено мълчаливо съгласие, ако компетентният орган не е изпратил писмено възражение срещу плана за рециклиране на кораба на оператора на съоръжението за рециклиране на кораби, на корабособственика и на администрацията в рамките на срок за разглеждане, определен в съответствие с изискванията на държавата, където е разположено съоръжението за рециклиране на кораби, когато е приложимо, и не е направил уведомление в съответствие с член 15, параграф 2, буква б).
4. Държавите-членки могат да изискат от своята администрация да изпрати на компетентния орган на държавата, в която се намира съоръжението за рециклиране на кораби, информацията, предоставена от корабособственика съгласно член 6, параграф 1, буква б), както и следните данни:
i)
датата, на която корабът е регистриран в държавата, под чието знаме плава;
ii)
идентификационния номер на кораба (номер по ИМО);
iii)
заводския номер на корпуса при доставка за ново строителство;
iv)
името и типа на кораба;
v)
пристанището, на което корабът е регистриран;
vi)
името и адреса на корабособственика, а също и идентификационния номер на собственика, както е регистриран по ИМО;
vii)
името и адреса на дружеството;
viii)
наименованията на всички класификационни организации, които са присъждали клас на кораба;
ix)
основни данни за кораба (обща дължина (LOA), теоретична ширина, теоретична височина, LDT, бруто и нето тонаж и тип и мощност на двигателя).
Член 8
Прегледи
1. Прегледите на корабите се извършват от служители на администрацията или на овластена от нея призната организация, като се вземат предвид приложимите насоки на ИМО.
2. Когато администрацията, използва признати организации за извършването на прегледи съгласно параграф 1, тя упълномощава такива признати организации най-малко да:
-
изискат от кораб, на който извършват преглед, да се съобрази с настоящия регламент; и
-
извършват прегледи, поискани от надлежните органи на държава-членка.
3. Корабите подлежат на следните прегледи:
а)
първоначален преглед;
б)
преглед при подновяване;
в)
допълнителен преглед;
г)
окончателен преглед.
4. Първоначалният преглед на нов кораб се извършва преди корабът да бъде пуснат в експлоатация или преди да бъде издадено свидетелството за инвентарния опис. За съществуващите кораби се извършва първоначален преглед до 31 декември 2020 г. С прегледа се проверява дали част I от описа на опасните материали е в съответствие с изискванията на настоящия регламент.
5. Прегледът при подновяване се извършва през интервали, посочени от администрацията, които не може да надхвърлят пет години. С прегледа при подновяване се удостоверява че част I от описа на опасните материали е в съответствие с изискванията на настоящия регламент.
6. Допълнителният преглед, общ или частичен, в зависимост от обстоятелствата, се извършва по искане на корабособственика след промяна, замяна или значителен ремонт на конструкцията, оборудването, системите, арматурата, приспособленията и материалите, който е оказал въздействие върху списъка на опасните материали. Прегледът се провежда така, щото да се гарантира, че всяка промяна, замяна или значителен ремонт са били направена по начин, който гарантира корабът да продължи да бъде в съответствие с изискванията на настоящия регламент, а част I от описа на опасните материали при необходимост да бъде съответно изменена.
7. Окончателният преглед се извършва преди корабът да бъде изведен от експлоатация и преди рециклирането на кораба да е започнало.
Прегледът удостоверява, че:
а)
описът на опасните материали е в съответствие с изискванията на член 5;
б)
планът за рециклиране на кораб отразява надлежно информацията, съдържаща се в инвентарния опис на опасните материали и изпълнява изискванията по член 7;
в)
съоръжението за рециклиране на кораби, в което корабът предстои да бъде рециклиран, е включено в европейския списък.
8. За съществуващите кораби, предназначени за рециклиране, първоначалният и окончателният преглед могат да се извършват по едно и също време.
Член 9
Издаване и одобрение на свидетелства
1. След успешно приключване на първоначален преглед или на преглед при подновяване администрацията или овластена от нея призната организация издава свидетелство за инвентарния опис. Това свидетелство се допълва с част I от инвентарния опис на опасните материали, посочени в член 5, параграф 5, буква а).
Когато, съгласно предвиденото в член 8, параграф 8, първоначалният преглед и окончателният преглед се извършват по едно и също време, се издава само свидетелството за годност за рециклиране, посочено в параграф 9 от настоящия член.
Комисията приема актове за изпълнение за определяне на формата на свидетелството за инвентарния опис, за да се гарантира, че е в съответствие с допълнение 3 към Конвенцията от Хонг Конг. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 25 от настоящия регламент.
2. Свидетелство за инвентарен опис се одобрява по молба на корабособственика от администрацията или от овластена от нея призната организация след успешното приключване на допълнителен преглед, проведен в съответствие с член 8, параграф 6.
3. При условията на параграф 4 администрацията или овластена от нея призната организация издава или одобрява свидетелство за инвентарен опис, според случая, ако прегледът при подновяване е приключил успешно:
а)
в срок от три месеца преди изтичането на срока на наличното свидетелство за инвентарен опис, и новото свидетелство за инвентарен опис е валидно от датата на приключване на прегледа при подновяване до дата, не по-късна от пет години след датата на изтичане на валидността на наличното свидетелство;
б)
след изтичането на срока на наличното свидетелство за инвентарен опис, и новото свидетелство за инвентарен опис е валидно от датата на приключване на прегледа при подновяване до дата, не по-късна от пет години след датата на изтичане на валидността на наличното свидетелство;
в)
повече от три месеца преди изтичането на срока на наличното свидетелство за инвентарен опис, и новото свидетелство за инвентарен опис е валидно от датата на приключване на прегледа при подновяване до дата, не по-късна от пет години след датата на приключване на прегледа при подновяване.
4. Ако прегледът при подновяване е приключил успешно и ново свидетелство за инвентарен опис не може да се издава, нито да се използва на борда преди изтичането на срока на наличното свидетелство за инвентарен опис, администрацията или овластена от нея призната организация одобрява наличното свидетелство и то се приема за валидно за срок, не по-дълъг от пет месеца след датата на изтичане на валидността.
5. В случай на свидетелство за инвентарен опис, издадено за срок, по-кратък от пет години, администрацията или овластена от нея призната организация може да продължи срока на валидност на наличното свидетелство за срок, който не надхвърля пет години.
6. При специфични обстоятелства, определени от администрацията, новото свидетелство за инвентарен опис не е необходимо да има дата от датата на изтичане на валидността на наличното, съгласно изискванията по параграф 3, букви а) и б) и параграфи 7 и 8. При такива обстоятелства новото свидетелство е валидно до дата, не по-късна от пет години след датата на приключване на прегледа при подновяване.
7. Когато даден кораб не се намира на пристанището или мястото за заставане на котва, където ще бъде подложен на преглед при изтичане на валидността на свидетелството за инвентарния опис, администрацията може, ако е уместно, да продължи валидността на свидетелството за срок, не по-дълъг от три месеца, за да даде възможност на кораба да завърши пътуването си до пристанището, на което ще му бъде извършен преглед. Всяко продължаване на срока е при условие че прегледът ще бъде извършен преди корабът да напусне въпросното пристанище. Кораб, на който е продължен срокът, няма право по силата на това продължаване да напусне пристанището, на което ще му бъде извършен преглед, без да е получил ново свидетелство. Когато приключи проверката на обновяването, новото свидетелство за инвентарен опис е валидно до дата, не по-късна от пет години от датата на наличното свидетелство, преди да е било разрешено продължаването му.
8. Свидетелство за инвентарен опис на кораб, извършващ кратки пътувания, и чийто срок не е бил продължен при условията, посочени в параграф 7, може да бъде продължен от администрацията за гратисен срок до един месец след изтичането на валидността на свидетелството. Когато приключи прегледът при подновяване, новото свидетелство за инвентарен опис е валидно за срок не повече от пет години след датата на изтичане на валидността на наличното свидетелство, преди да е било разрешено продължаването.
9. След успешното приключване на окончателен преглед в съответствие с член 8, параграф 7, администрацията или овластена от нея призната организация издава свидетелство за годност за рециклиране. Това свидетелство се допълва с инвентарния опис на опасните материали и плана за рециклиране на кораб.
Комисията приема актове за изпълнение за определяне на формата на свидетелството за годност за рециклиране, за да се гарантира, че е в съответствие с допълнение 4 към Конвенцията от Хонг Конг. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 25 от настоящия регламент. Свидетелство за годност за рециклиране, издадено след окончателен преглед в съответствие с първа алинея от настоящия параграф, се приема от другите държави-членки и се счита за целите на настоящия регламент, че има същата сила, каквато има свидетелство за годност за рециклиране, издадено от тях.
Член 10
Продължителност и валидност на свидетелствата
1. При условията на член 9 свидетелство за инвентарния опис се издава за период, чиято продължителност се установява от администрацията и не надвишава пет години.
2. Свидетелството за инвентарния опис, издадено или одобрено съгласно член 9, престава да бъде валидно във всеки от следните случаи:
а)
ако състоянието на кораба съществено се различава от данните в свидетелството за инвентарния опис, включително когато част I от описа на опасните материали не се води и актуализира надлежно, отразявайки промените в конструкцията и оборудването на кораба, като се вземат предвид приложимите насоки на ИМО;
б)
когато прегледът при подновяване не е извършен в интервалите, посочени в член 8, параграф 5.
3. Свидетелство за годност за рециклиране се издава от администрацията или от овластена от нея призната организация за период, не по-дълъг от три месеца.
4. Свидетелство за годност за рециклиране, издадено съгласно член 9, параграф 9, престава да бъде валидно, когато състоянието на кораба съществено се различава от данните в свидетелството за инвентарния опис.
5. Чрез дерогация от параграф 3 свидетелството за годност за рециклиране може да бъде продължено от администрацията или от овластена от нея призната организация за единично пътуване от точка до точка до съоръжението за рециклиране на кораби.
Член 11
Контрол на държавата на пристанището
1. Държавите-членки прилагат разпоредби за контрол за корабите в съответствие с националното си законодателство, като вземат предвид Директива 2009/16/ЕО. При условията на параграф 2 всяка такава инспекция се ограничава до проверка дали на борда се държи свидетелство за инвентарен опис или свидетелство за годност за рециклиране, които, ако са валидни, се считат достатъчни за одобрението на инспекцията.
2. Може да се извърши подробна инспекция от компетентния орган, извършващ дейности по контрол на държавата на пристанището, като се вземат предвид приложимите насоки на ИМО, когато кораб не носи валидно свидетелство или има ясни основания да се счита, че:
а)
състоянието на кораба или на неговото оборудване в значителна степен не съответства на данните, посочени в това свидетелство, в част I на инвентарния опис на опасните материали или и в двете; или
б)
на борда на кораба не се прилага процедура за водене на част I от инвентарния опис на опасните материали.
3. Всеки кораб може да бъде предупреден, задържан, отпратен или изключен от достъп до пристанищата или морските терминали под юрисдикцията на държава-членка, в случай че не изпрати на компетентните органи на тази държава-членка копие от свидетелството за инвентарен опис или, по искане на тези органи и според случая, от свидетелството за годност за рециклиране, без да се засяга член 9. Държавата-членка, която предприема такива действия, уведомява незабавно съответната администрация. Неактуализиране на инвентарния опис на опасните материали не е нарушение, което е основание за задържането на кораб, но несъответствия в инвентарния опис на опасните материали се докладват на съответната администрация и се коригират при извършването на следващ преглед.
4. Достъпът до определено пристанище или място за заставане на котва може да бъде разрешен от компетентния орган на държава-членка в случай на форсмажорни обстоятелства или поради първостепенни съображения за безопасност или за да се намали или сведе до минимум рискът от замърсяване, или за да се отстранят неизправностите, при условие собственикът, операторът или капитанът на кораба вземе подходящи мерки в изпълнение на предписанията на компетентния орган на същата държава-членка, за да се гарантира влизането на кораба при пълна безопасност.
Член 12
Изисквания за кораби, плаващи под знамето на трета държава
1. При спазване на член 32, параграф 2, буква б), когато посещава пристанище или застава на котва в държава-членка, кораб, плаващ под знамето на трета държава, разполага на борда си със списък на опасните материали, който е в съответствие с член 5, параграф 2.
Независимо от първа алинея достъпът до определено пристанище или място за заставане на котва може да бъде разрешен от компетентния орган на държава-членка в случай на форсмажорни обстоятелства или поради първостепенни съображения за безопасност, или за да се намали или сведе до минимум рискът от замърсяване, или за да се отстранят неизправностите, при условие че собственикът, операторът или капитанът на кораба вземе подходящи мерки в изпълнение на предписанията на компетентния орган на същата държава-членка, за да се гарантира влизането на кораба при пълна безопасност.
2. Инсталирането на опасни материали, посочени в приложение I, на кораби, плаващи под знамето на трета държава, докато са в пристанище или на място за заставане на котва в държава-членка, се забранява или ограничава съгласно приложение I.
Използването на опасни материали, посочени в приложение I, на кораби, плаващи под знамето на трета държава, докато са в пристанище или на място за заставане на котва в държава-членка, се забранява или ограничава съгласно приложение I, без да се засягат освобождаванията и преходните разпоредби, приложими за тези материали по силата на международното право.
3. Инвентарният опис на опасните материали е специфичен за всеки кораб, съставя се, като се вземат предвид приложимите насоки на ИМО и служи за изясняване на това, че корабът е в съответствие с параграф 2 от настоящия член. При съставянето на инвентарния опис на опасните материали в него се посочват най-малко изброените в приложение I опасни материали. Корабът, плаващ под знамето на трета държава, изготвя план, описващ огледа или проверката с вземане на проба, чрез които е съставен инвентарният опис на опасните материали, като се вземат предвид приложимите насоки на ИМО.
4. Инвентарният опис на опасните материали се води и актуализира по надлежен начин през целия експлоатационен срок на кораба, като отразява нови инсталации, съдържащи някой от опасните материали по приложение II, както и съответните промени в конструкцията и оборудването на кораба, като се отчитат освобождаванията и преходните разпоредби, приложими за тези материали по силата на международното право.
5. Всеки кораб, плаващ под знамето на трета държава, може да бъде предупреден, задържан, отпратен или изключен от достъп до пристанищата или морските терминали под юрисдикцията на държава-членка, в случай че не изпрати на компетентните органи на тази държава-членка копие от свидетелството за съответствие съгласно параграфи 6 и 7, придружено, когато е необходимо и по искане на тези органи, от инвентарния опис на опасните материали. Държавата-членка, която предприема такива действия, уведомява незабавно компетентните органи на третата държава, под чието знаме плава въпросният кораб. Неактуализиране на инвентарния опис на опасните материали не е нарушение, което е основание за задържането на кораб, но несъответствия в инвентарния опис на опасните материали се докладват на компетентните органи на третата държава, под чието знаме корабът плава.
6. Свидетелството за съответствие се издава след проверка на инвентарния опис на опасните материали от компетентните органи на третата държава, под чието знаме плава корабът, или от организация, овластена от тях съгласно националните изисквания. За образец на свидетелството за съответствие може да се използва допълнение 3 към Конвенцията от Хонг Конг.
7. Свидетелството за съответствие и инвентарният опис на опасните материали се изготвят на един от официалните езици на издаващите компетентни органи на третата държава, под чието знаме плава корабът, а когато използваният език не е английски, френски или испански, те се превеждат на един от тези езици.
8. При спазване на член 32, параграф 2, буква б) корабите, плаващи под знамето на трета държава, за които е подадено заявление за регистрация под знамето на държава-членка, гарантират, че в съответствие с член 5, параграф 2 държат на борда инвентарен опис на опасните материали или че той се съставя в рамките на шест месеца от регистрацията под знамето на съответната държава-членка или по време на следващия периодичен преглед по член 8, параграф 3, в зависимост от това коя дата настъпи първа.
ДЯЛ III
СЪОРЪЖЕНИЯ ЗА РЕЦИКЛИРАНЕ НА КОРАБИ
Член 13
Изисквания, необходими за включването на съоръженията за рециклиране на кораби в европейския списък
1. За да бъде включено в европейския списък, съоръжение за рециклиране на кораби трябва да отговаря на следните изисквания в съответствие с приложимите разпоредби на Конвенцията от Хонг Конг и като се вземат предвид приложимите насоки на ИМО, МОТ, Базелската конвенция за контрол на трансграничното движение на опасни отпадъци и тяхното обезвреждане, Стокхолмската конвенция за устойчивите органични замърсители и на други международни насоки:
а)
да има разрешение от своите компетентни органи да извэршва дейност по рециклиране на кораби;
б)
да бъде проектирано, конструирано и експлоатирано по безопасен и екологосъобразен начин;
в)
да функционира от изградени структури;
г)
да създаде системи за управление и наблюдение, процедури и техники, които имат за цел предотвратяване, намаляване, свеждане до минимум и, доколкото е практически възможно, премахване на:
i)
рисковете за здравето на работниците и на населението в близост до съоръжението за рециклиране на кораби и
ii)
неблагоприятното въздействие върху околната среда, причинено от рециклирането кораби;
д)
да изготви план на съоръжението за рециклиране на кораби;
е)
да предотвратява вредните въздействия върху здравето на човека и околната среда, включително да демонстрира контрол върху всякакви изтичания, по-специално в приливни зони;
ж)
да гарантира безопасно и екологосъобразно управление и съхранение на опасните материали и отпадъците, включително:
i)
затваряне на всички опасни материали, които се намират на борда по време на процеса на рециклиране на кораба, за да се предотврати всякакво изпускане на тези материали в околната среда; както и извършване на манипулации с опасни материали и отпадъци, получени в процеса на рециклиране на кораба, само върху непромокаеми подове с ефективни системи за оттичане;
ii)
че всички отпадъци, получени от дейността по рециклиране на кораба, и техните количества се документират и се прехвърлят само към съоръжения за управление на отпадъци, в т.ч. съоръжения за рециклиране на отпадъци, на които е разрешено да процедират с тяхното третиране, без да застрашават човешкото здраве и по екологосъобразен начин;
з)
да създаде и поддържа план за готовност и реагиране в аварийни ситуации; да осигури бърз достъп за оборудване за реагиране в извънредни ситуации, като например противопожарно оборудване и превозни средства, линейки и кранове, до кораба и до всички места на съоръжението за рециклиране на кораби;
и)
да осигури безопасност и обучение на работниците, включително да гарантира ползването на лични предпазни средства за операции, изискващи такова ползване;
й)
да създаде архиви за произшествия, злополуки, професионални заболявания и хронични въздействия и, ако това се изисква от компетентните органи, да докладва всички произшествия, злополуки, професионални заболявания и хронични въздействия, които причиняват или имат способността да причиняват рискове за безопасността на работниците, здравето на човека и околната среда;
к)
да се съгласи да спазва изискванията по параграф 2.
2. Операторът на съоръжение за рециклиране на кораби:
а)
изпраща плана за рециклиране на кораб, след като бъде одобрен в съответствие с член 7, параграф 3, на корабособственика и на администрацията или на овластена от нея призната организация;
б)
докладва на администрацията, че съоръжението за рециклиране на кораби е готово във всяко отношение за започване на рециклиране на кораба;
в)
когато пълното или частичното рециклиране на кораба приключи в съответствие с настоящия регламент, изпраща декларация за приключване на администрацията, издала свидетелството за годност за рециклиране за кораба, в срок от 14 дни от датата на пълното или частичното рециклиране в съответствие с плана за рециклиране на кораб. Декларацията за приключване включва доклад относно евентуални инциденти и произшествия, нанесли щети на човешкото здраве и/или на околната среда.
3. Комисията приема актове за изпълнение за установяване на формата на:
а)
доклада, изискван съгласно параграф 2, буква б) от настоящия член, за да се гарантира, че той е в съответствие с допълнение 6 към Конвенцията от Хонг Конг; и
б)
декларацията, изисквана съгласно параграф 2, буква в) от настоящия член, за да се гарантира, че тя е в съответствие с допълнение 7 към Конвенцията от Хонг Конг.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 25 от настоящия регламент.
Член 14
Разрешение за съоръжения за рециклиране на кораби, намиращи се в държава-членка
1. Без да се засягат други приложими разпоредби на правото на Съюза, компетентните органи разрешават на съоръженията за рециклиране на кораби, намиращи се на тяхната територия и отговарящи на изискванията, формулирани в член 13, да извършват рециклиране на кораби. Това разрешение може да бъде предоставено на съответните съоръжения за рециклиране на кораби за срок от максимум пет години и да бъде съответно подновявано.
При условие че са спазени изискванията по настоящия регламент, всяко разрешение, издадено съгласно съответните разпоредби на друго национално право или на правото на Съюза, може да бъде комбинирано с разрешението по настоящия член в единно разрешение, когато по този начин се избягва ненужното дублиране на информация и на работата на оператора на съоръжението за рециклиране на кораби или на дружеството за рециклиране на кораби или на компетентния орган. В такива случаи разрешението може да бъде продължено в съответствие с посочения в първа алинея разрешителен режим, но без да надхвърля максимален срок от пет години.
2. Държавите-членки създават и актуализират списък на съоръженията за рециклиране на кораби, на които са издали разрешение в съответствие с параграф 1.
3. Списъкът, посочен в параграф 2, се съобщава на Комисията без забавяне и не по-късно от 31 март 2015 г.
4. Когато съоръжение за рециклиране на кораби престане да отговаря на изискванията, формулирани в член 13, държавата-членка, в която е разположено съоръжението за рециклиране на кораби, спира или отнема разрешението, издадено на въпросното съоръжение за рециклиране на кораби, или предписва коригиращи действия от дружеството за рециклиране на кораби и уведомява незабавно Комисията за това.
5. Когато съоръжение за рециклиране на кораби е получило разрешение в съответствие с параграф 1, съответната държава-членка уведомява незабавно Комисията за това.
Член 15
Съоръжения за рециклиране на кораби, разположени в трета държава
1. Дружество за рециклиране на кораби, което притежава съоръжение за рециклиране на кораби, разположено в трета държава и което възнамерява да рециклира кораби, плаващи под знамето на държава-членка, подава заявление до Комисията за включване на посоченото съоръжение за рециклиране в европейския списък.
2. Заявлението, посочено в параграф 1, се придружава от доказателства, че въпросното съоръжение за рециклиране на кораби отговаря на изискванията, формулирани в член 13, за да извършва рециклиране на кораби и да бъде включено в европейския списък в съответствие с член 16.
По-специално, дружеството за рециклиране на кораби:
а)
посочва разрешителното, лиценза или разрешението, издадено от съответните компетентни органи за извършване на рециклиране на кораби и, когато е целесъобразно, разрешителното, лицензията или разрешението, издавано от компетентните органи на всички негови изпълнители и подизпълнители, пряко участващи в процеса на рециклиране на кораби, и да предостави цялата информация, посочена в член 16, параграф 2;
б)
уточнява дали планът за рециклиране на кораб ще бъде мълчаливо или изрично одобрен от компетентния орган, като посочи срока за разглеждане в случай на мълчаливо съгласие, в съответствие с националните изисквания, когато е приложимо;
в)
потвърждава, че ще приеме за рециклиране в съответствие с настоящия регламент само кораб, плаващ под знамето на държава-членка;
г)
представя доказателства, че съоръжението за рециклиране на кораби е в състояние да създаде, поддържа и наблюдава критериите за „безопасност за влизане“ и „безопасност за високотемпературни работи“ през целия процес на рециклиране на кораба;
д)
прикачва карта за границите на съоръжението за рециклиране на кораби и за местоположението на операциите по рециклиране на кораби в неговите рамки;
е)
за всеки опасен материал, посочен в приложение I и допълнителен опасен материал, който би могъл да бъде част от конструкцията на кораб, указва:
i)
дали съоръжението за рециклиране на кораби е оправомощено да извършва отстраняването на опасния материал. В този случай трябва да бъде определен отговорният персонал, упълномощен да извършва отстраняването, и да бъдат представени доказателства за компетентността му;
ii)
кой процес за управление на отпадъците ще се прилага в съоръжението за рециклиране на кораби или извън него - например изгаряне, депониране или друг метод за третиране на отпадъци, името и адреса на съоръжението за третиране на отпадъци, ако е различно от съоръжението за рециклиране на кораби, и представя доказателства, че прилаганият процес ще се извършва, без да се застрашава човешкото здраве и по екологосъобразен начин;
ж)
потвърждава, че дружеството е приело план за рециклиране на кораб, като е взело предвид приложимите насоки на ИМО;
з)
предоставя информацията, необходима за идентифицирането на съоръжението за рециклиране на кораби.
3. На Комисията се предоставя правомощието да приема актове за изпълнение, за да определи формата на информацията, необходима за идентифицирането на съоръжението за рециклиране на кораби. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 25 от настоящия регламент.
4. За да бъдат включени в европейския списък, съответствието на съоръженията за рециклиране на кораби, разположени в трети държави, с изискванията, установени в член 13 се удостоверява чрез проверка на място от независим експерт с необходимите квалификации. Дружеството за рециклиране на кораби представя удостоверението на Комисията, когато подава заявление за включване в европейския списък и на всеки пет години след това при подновяване на включването му в този списък. Първоначалното включване в списъка и последващото подновяване се допълват от средносрочен преглед за потвърждаване на съответствието с изискванията, установени в член 13.
Като подават заявления за включване в европейския списък, дружествата за рециклиране на кораби приемат възможността съоръжението за рециклиране на кораби да бъде обект на проверка на място от Комисията или от представители, действащи от нейно име, преди или след включването им в европейския списък, с цел проверка на съответствието с изискванията, установени в член 13. Независимият експерт, Комисията или представителите, действащи от нейно име, си сътрудничат с компетентните органи на третата държава, в която е разположено съоръжението за рециклиране на кораби, за извършването на тези проверки на място.
Комисията може да издава бележки с технически напътствия с цел улесняване на въпросното удостоверяване.
5. За целите на член 13, що се отнася до съответната операция по оползотворяване или обезвреждане на отпадъци може се допусне, че е налице екологосъобразно управление, единствено когато съоръжението за рециклиране на кораби може да докаже, че съоръжението за управление на отпадъците, което приема отпадъците, ще бъде експлоатирано в съответствие с такива стандарти за опазване на здравето на човека и околната среда, които в общи линии са еквивалентни на приложимите международни стандарти и стандарти на Съюза.
6. В случай на промени в информацията, предоставена на Комисията, дружеството за рециклиране на кораби незабавно представя актуализирани доказателства и във всеки случай три месеца преди изтичането на всеки петгодишен период на включване в европейския списък дружеството декларира, че:
а)
доказателството, което е представило, е пълно и актуализирано;
б)
съоръжението за рециклиране на кораби продължава и ще продължи да съответства на изискванията на член 13.
Член 16
Съставяне и актуализиране на европейския списък
1. Комисията приема актове за изпълнение с цел съставяне на европейски списък на съоръженията за рециклиране на кораби, които:
а)
са разположени в Съюза и са били нотифицирани от държавите-членки в съответствие с член 14, параграф 3;
б)
са разположени извън Съюза и чието включване е въз основа на преценка на информацията и подкрепящите доказателствата, представени или събрани в съответствие с член 15.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 25 от настоящия регламент.
2. Европейският списък се публикува в Официален вестник на Европейския съюз и на уебсайта на Комисията не по-късно от 31 декември 2016 г. Той се разделя на два подсписъка, включващи съоръжения за рециклиране на кораби, разположени в държава-членка и съоръжения за рециклиране на кораби, разположени в трета държава.
Европейският списък включва цялата следна информация относно съоръжението за рециклиране на кораби:
а)
метода на рециклиране;
б)
вида и размера на корабите, които могат да се рециклират;
в)
всякакви ограничения и условия, съгласно които съоръжението за рециклиране на кораби извършва дейност, включително по отношение на управлението на опасни отпадъци;
г)
информация за процедурата по изрично или мълчаливо одобрение от компетентния орган на плана за рециклиране на кораби, както е посочено в член 7, параграф 3;
д)
максималния годишен обем на рециклиране на кораби.
3. В европейския списък се посочва датата на изтичането на срока на включване на съоръжението за рециклиране на кораби. Включването е валидно за максимален период от пет години и подлежи на подновяване.
4. Комисията приема актове за изпълнение с цел редовно актуализиране на европейски списък:
а)
за включване на съоръжение за рециклиране на кораби в европейския списък когато:
i)
му е дадено разрешение съгласно член 14; или
ii)
включването му в Европейския списък е решено в съответствие с параграф 1, буква б) от настоящия член;
б)
за изключване на съоръжение за рециклиране на кораби от европейския списък когато:
i)
съоръжението за рециклиране на кораби престане да отговаря на изискванията, установени в член 13; или
ii)
актуализираното доказателство не е представено най-късно до три месеца преди изтичането на петгодишния период, установен в параграф 3 от настоящия член.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 25 от настоящия регламент
5. При съставянето и актуализирането на европейския списък Комисията действа в съответствие със залегналите в Договорите принципи и с международните задължения на Съюза.
6. Държавите-членки съобщават на Комисията цялата информация, която може да е необходима в контекста на актуализирането на европейския списък. Комисията изпраща необходимата информация на останалите държави-членки.
ДЯЛ IV
ОБЩИ АДМИНИСТРАТИВНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 17
Език
1. Планът за корабното рециклиране, посочен в член 7, се съставя на език, приемлив за държавата, която издава разрешение на съоръжението за рециклиране на кораби. Когато използваният език не е английски, френски или испански, планът за корабното рециклиране се превежда на един от тези езици, освен ако администрацията счита, че това не е необходимо.
2. Свидетелството за инвентарния опис и свидетелството за годност за рециклиране, издадени съгласно член 9, се изготвят на един от официалните езици на издаващата администрация. Когато използваният език не е английски, френски или испански, текстът включва и превод на един от тези езици.
Член 18
Определяне на компетентни органи и администрации
1. Държавите-членки определят компетентните органи и администрации, отговорни за прилагането на настоящия регламент, и уведомяват Комисията за тези определяния. Държавите-членки незабавно уведомяват Комисията за всички промени в тази информация.
2. Комисията публикува на своя уебсайт списъците с определените компетентни органи и администрации, и актуализира тези списъци, когато е уместно.
Член 19
Определяне на лица за връзка
1. Държавите-членки и Комисията определят поотделно едно или повече лица за връзка, отговорни за информиране или съветване на физически или юридически лица, отправили запитвания. Лицето за връзка на Комисията препраща на лицата за връзка на държавите-членки всички получени въпроси, които ги касаят, и обратно.
2. Държавите-членки уведомяват Комисията за определянето на лица за връзка. Държавите-членки незабавно уведомяват Комисията за всички промени в тази информация.
3. Комисията публикува на своя уебсайт списъците с определените лица за връзка и актуализира тези списъци, когато е уместно.
Член 20
Определяне на лица за връзка
По искане на държавите-членки или ако е уместно, Комисията периодично организира срещи на лицата за връзка с цел обсъждане на въпросите, възникнали при прилагането на настоящия регламент. На тези срещи или на части от тях се канят и съответните заинтересовани страни, когато всички държави-членки и Комисията са в съгласие, че това е целесъобразно.
ДЯЛ V
ДОКЛАДВАНЕ И ИЗПЪЛНЕНИЕ
Член 21
Доклади от държавите-членки
1. Всяка държава-членка изпраща на Комисията доклад, съдържащ следното:
а)
списък на корабите, плаващи под нейно знаме, за които е издадено свидетелство за годност за рециклиране, наименованието на дружеството за рециклиране на кораби и местоположението на съоръжението за рециклиране на кораби, както е показано в свидетелството за годност за рециклиране;
б)
списък на корабите, плаващи под нейно знаме, за които е получена декларация за приключване;
в)
информация относно незаконно рециклиране на кораби, наказания и последващи действия, предприети от държавата-членка.
2. Всяка държава-членка предава на всеки три години в електронен вид доклада на Комисията не по-късно от девет месеца след края на тригодишния период, за който се отнася.
Първият електронен доклад обхваща периода от датата на прилагане на настоящия регламент до края на първия редовен тригодишен отчетен период, определен в член 5 от Директива 91/692/ЕИО на Съвета (14), след началната дата на първия отчетен период.
Комисията публикува доклад относно изпълнението на настоящия регламент не по-късно от девет месеца след получаване на докладите от държавите-членки.
3. Комисията въвежда тази информация в електронна база данни, която е постоянно достъпна за обществеността.
Член 22
Изпълнение в държавите-членки
1. Държавите-членки приемат разпоредби за санкции, прилагани при нарушаване на настоящия регламент, и предприемат всички необходими мерки за осигуряване на тяхното прилагане. Предвидените санкции са ефективни, пропорционални и възпиращи.
2. Държавите-членки си сътрудничат, двустранно или многостранно една с друга, така че да улеснят предотвратяването и откриването на потенциалното заобикаляне и нарушаване на настоящия регламент.
3. Държавите-членки определят членовете от своя постоянен персонал, които са отговорни за сътрудничеството, посочено в параграф 2. Тази информация се изпраща до Комисията, която разпространява обобщен списък до тези членове.
4. Държавите-членки съобщават на Комисията разпоредбите от своето национално право, отнасящо се до правоприлагането на настоящия регламент, и за приложимите санкции.
Член 23
Молба за действие
1. Физически или юридически лица, които са засегнати или е вероятно да бъдат засегнати от нарушение на член 13 във връзка с член 15 и член 16, параграф 1, буква б) от настоящия регламент, или които имат достатъчен интерес от вземането на решения в областта на околната среда, свързани с нарушение на член 13 във връзка с член 15 и член 16, параграф 1, буква б) от настоящия регламент, имат право да отправят молба до Комисията за предприемане на действия съгласно настоящия регламент във връзка с такова нарушение или с непосредствена опасност от такова нарушение.
За тази цел за всяка неправителствена организация, насърчаваща опазването на околната среда и отговаряща на изискванията, установени в член 11 от Регламент (ЕО) № 1367/2006 на Европейския парламент и на Съвета (15), се счита, че има достатъчен интерес за целите на първа алинея.
2. Молбата за действие се придружава от съответната информация и данни, подкрепящи тази молба.
3. Когато молбата за действие и придружаващите я информация и данни показват убедително, че е налице нарушение на член 13 във връзка с член 15 и член 16, параграф 1, буква б) или непосредствена опасност от такова нарушение, Комисията разглежда всички молби за действие с информацията и данните. При такива обстоятелства Комисията дава на съответното дружество за рециклиране на кораби възможност да изложи своите виждания по отношение на молбата за действие и придружаващите я информация и данни.
4. Комисията информира незабавно и в съответствие с приложимите разпоредби на правото на Съюза лицата, отправили молба съгласно параграф 1, за решението си да уважи или отхвърли молбата за действие, като посочва мотивите за това.
ДЯЛ VI
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 24
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 5, параграф 8 се предоставя на Комисията за срок от пет години, считано от 30 декември 2013 г. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощие не по-късно от девет месеца преди изтичането на петгодишния срок. Делегирането на правомощия се подновява мълчаливо за срокове със същата продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу подобно подновяване не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 5, параграф 8, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейският парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в него дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията уведомява за него едновременно Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 5, параграф 8, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът направят възражение в срок от два месеца след нотификацията на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да правят възражения. Този срок се продължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 25
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитет. Той е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Когато комитетът не даде становище, Комисията не приема проекта на акт за изпълнение и се прилага член 5, параграф 4, трета алинея от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Член 26
Преходна разпоредба
От датата на публикуване на европейския списък, до датата на прилагане настоящия регламент, държавите-членки могат да разрешават рециклирането на кораби в съоръжения за рециклиране на кораби, включени в европейския списък. При тези обстоятелства не се прилага Регламент (ЕО) № 1013/2006.
Член 27
Изменение на Регламент (ЕО) № 1013/2006
В член 1, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1013/2006 се добавя следната подточка:
„i)
кораби, плаващи под знамето на държава-членка, които попадат в обхвата на Регламент (ЕС) № 1257/2013 на Европейския парламент и на Съвета (16).
Член 28
Изменение на Директива 2009/16/ЕО
В приложение IV към Директива 2009/16/ЕО се добавя следната точка:
„49.
Свидетелство за инвентарния опис на опасни материали или свидетелство за съответствие съгласно Регламент (ЕС) № 1257/2013 на Европейския парламент и на Съвета (17).
Член 29
Финансов стимул
До 31 декември 2016 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад за осъществимостта на финансов инструмент, който би улеснил безопасното и правилно рециклиране на кораби, и при целесъобразност той се придружава от законодателно предложение.
Член 30
Преглед
1. Комисията преценява дали нарушенията на настоящия регламент следва да бъдат отнесени към обхвата на Директива 2008/99/ЕО, за да се постигне еквивалентност на свързаните с нарушения разпоредби на настоящия регламент и Регламент (ЕО) № 1013/2006. Комисията докладва относно констатациите си до 31 декември 2014 г. на Европейския парламент и на Съвета и при целесъобразност докладът се придружава от законодателно предложение.
2. Комисията следва да преразгледа настоящия регламент не по-късно от 18 месеца преди датата на влизане в сила на Конвенцията от Хонг Конг и при целесъобразност същевременно да представи евентуални подходящи законодателни предложения във връзка с това. Това преразглеждане следва да отчита включването на съоръжения за рециклиране на кораби, разрешени съгласно Конвенцията от Хонг Конг в европейския списък с цел да се избегне дублирането на работа и административната тежест.
3. Комисията извършва редовни прегледи на настоящия регламент и при целесъобразност прави своевременни предложения, за да бъдат взети предвид новостите във връзка с международните конвенции, включително Базелската конвенция, в случай че се окаже необходимо.
4. Независимо от параграф 2, до пет години след датата на прилагане на настоящия регламент Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад относно прилагането на настоящия регламент, придружен при целесъобразност от законодателни предложения, за да се гарантира, че целите му са били осъществени и въздействието му е постигнато и обосновано.
Член 31
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 32
Прилагане
1. Настоящият регламент се прилага от по-ранната от следните две дати, но не по-рано от 31 декември 2015 г.:
а)
6 месеца след датата, на която общият максимален годишен обем рециклирани кораби на съоръженията за рециклиране на кораби, включени в европейския списък, представлява не по-малко от 2,5 милиона тона водоизместимост при празен кораб (LDT). Годишният обем рециклирани кораби на съоръжение за рециклиране на кораби представлява сумарното тегло, изчислено в LDT, на корабите, рециклирани през дадена година в това съоръжение. Максималният годишен обем на рециклиране на кораби се определя, като се избере най-високата стойност от предходния 10-годишен период за всяко съоръжение за рециклиране на кораби, или, в случай на новолицензирано съоръжение за рециклиране на кораби - най-високата годишна стойност, постигната в това съоръжение; или
б)
на 31 декември 2018 г.
2. При все това по отношение на следните разпоредби се прилагат следните дати:
а)
член 2, член 5, параграф 2, втора алинея, членове 13, 14, 15, 16, 25 и 26 от 31 декември 2014 г.;
б)
член 5, параграф 2, първа и трета алинея, и член 12, параграфи 1 и 8 от 31 декември 2020 г.
3. Комисията публикува в Официален вестник на Европейския съюз съобщение относно датата на прилагане на настоящия регламент, когато условията, посочени в параграф 1, буква а) са изпълнени.
4. Ако държава-членка е закрила своя национален регистър на корабите или в продължение на три години не е имала кораби, регистрирани под нейно знаме, и, доколкото никой кораб не е регистриран под нейно знаме, тази държава-членка може да ползва дерогация от разпоредбите на настоящия регламент с изключение на членове 4, 5, 11, 12, 13, 14, член 16, параграф 6, членове 18, 19, 20, 21 и 22. Когато държава-членка реши да се възползва от тази дерогация, тя уведомява Комисията най-късно на датата на прилагане на настоящия регламент. Всички последващи промени също се съобщават на Комисията.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко в държавите-членки.
Съставено в Страсбург на 20 ноември 2013 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1257/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 20ής Νοεμβρίου 2013
για την ανακύκλωση πλοίων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 και της οδηγίας 2009/16/ΕΚ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Ενεργώντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Τα πλοία που αποτελούν απόβλητα και υφίστανται διασυνοριακές διακινήσεις για σκοπούς ανακύκλωσης, υπόκεινται στις ρυθμίσεις της σύμβασης της Βασιλείας της 22ας Μαρτίου 1989 σχετικά με τον έλεγχο των διασυνοριακών διακινήσεων επικινδύνων αποβλήτων και τη διάθεσή τους (εφεξής «σύμβαση της Βασιλείας») και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3). Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 εφαρμόζει την εν λόγω σύμβαση, καθώς επίσης και μια τροποποίηση (4) αυτής που εγκρίθηκε το 1995, η οποία δεν έχει ακόμα τεθεί σε ισχύ σε διεθνές επίπεδο και θεσπίζει απαγόρευση των εξαγωγών επικίνδυνων αποβλήτων σε χώρες που δεν είναι μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Τα πλοία αυτά χαρακτηρίζονται γενικά ως επικίνδυνα απόβλητα και απαγορεύεται η εξαγωγή τους από την Ένωση για ανακύκλωση σε μονάδες χωρών που δεν είναι μέλη του ΟΟΣΑ.
(2)
Οι μηχανισμοί ελέγχου και επιβολής του ισχύοντος ενωσιακού και διεθνούς δικαίου δεν είναι προσαρμοσμένοι στις ιδιαιτερότητες των πλοίων και της διεθνούς ναυτιλίας. Αποτέλεσμα των προσπαθειών συνεργασίας μεταξύ της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ), του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) και της Γραμματείας της σύμβασης της Βασιλείας ήταν η επίτευξη συμφωνίας για την εισαγωγή υποχρεωτικών απαιτήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο με σκοπό την αποτελεσματική και αποδοτική διευθέτηση των επισφαλών και αθέμιτων πρακτικών ανακύκλωσης πλοίων υπό τη μορφή της Διεθνούς σύμβασης του Χονγκ Κονγκ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση πλοίων («σύμβαση του Χονγκ Κονγκ»).
(3)
Το υφιστάμενο δυναμικό ανακύκλωσης πλοίων στις χώρες του ΟΟΣΑ, το οποίο είναι νομίμως προσβάσιμο για πλοία υπό σημαία κράτους μέλους, είναι ανεπαρκές. Το δυναμικό ασφαλούς και περιβαλλοντικώς φιλικής ανακύκλωσης που ήδη υπάρχει στις χώρες που δεν είναι μέλη του ΟΟΣΑ επαρκεί για την επεξεργασία όλων των πλοίων υπό σημαία κράτους μέλους και αναμένεται να αναπτυχθεί περαιτέρω έως το 2015, ως αποτέλεσμα των δράσεων που αναλαμβάνουν τα κράτη ανακύκλωσης για να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ.
(4)
Η σύμβαση του Χονγκ Κονγκ εγκρίθηκε στις 15 Μαΐου 2009 υπό την αιγίδα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού. Η σύμβαση του Χονγκ Κονγκ θα τεθεί σε ισχύ 24 μήνες μετά την ημερομηνία επικύρωσής της από τουλάχιστον 15 κράτη, των οποίων ο συνολικός εμπορικός στόλος αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 40 % τοις εκατό της ολικής χωρητικότητας της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας και ο συνολικός μέγιστος ετήσιος όγκος ανακύκλωσης πλοίων κατά την προηγούμενη δεκαετία αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 3 % της ολικής χωρητικότητας του συνόλου της εμπορικής ναυτιλίας των ίδιων κρατών. Η εν λόγω σύμβαση καλύπτει τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τη λειτουργία και την προετοιμασία των πλοίων, με σκοπό τη διευκόλυνση της ασφαλούς και φιλικής προς το περιβάλλον ανακύκλωσης, χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των πλοίων και τη λειτουργική αποδοτικότητα. Επίσης, καλύπτει τη λειτουργία των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων με ασφαλή και φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο και τη θέσπιση ενός κατάλληλου μηχανισμού επιβολής στον τομέα της ανακύκλωσης πλοίων.
(5)
Ο παρών κανονισμός επιδιώκει να διευκολύνει την έγκαιρη επικύρωση της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ τόσο εντός της Ένωσης όσο και σε τρίτες χώρες, με την εφαρμογή αναλογικών ελέγχων σε πλοία και μονάδες ανακύκλωσης πλοίων βάσει της εν λόγω σύμβασης.
(6)
Η σύμβαση του Χονγκ Κονγκ προβλέπει ρητά ότι τα μέρη της λαμβάνουν αυστηρότερα μέτρα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, όσον αφορά την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση πλοίων, προκειμένου να αποφεύγονται, να μειώνονται και να ελαχιστοποιούνται τυχόν δυσμενείς επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Τούτου δοθέντος, ο παρών κανονισμός θα πρέπει, κατά συνέπεια, να παρέχει προστασία έναντι των ενδεχόμενων δυσμενών επιπτώσεων από την τοποθέτηση επικίνδυνων υλικών σε πλοία που προσεγγίζουν σε λιμάνι ή αγκυροβόλιο κρατών μελών, τηρώντας τις διατάξεις που ισχύουν για τα εν λόγω υλικά βάσει του διεθνούς δικαίου. Προκειμένου να εξασφαλίζεται ο έλεγχος της τήρησης των απαιτήσεων σχετικά με τα επικίνδυνα υλικά βάσει του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να τηρούν τις εθνικές διατάξεις για την εφαρμογή της οδηγίας 2009/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5). Επί του παρόντος, οι επιθεωρητές ελέγχου του κράτους λιμένα είναι επιφορτισμένοι με την επιθεώρηση της πιστοποίησης και με την ενεργό δοκιμή επικίνδυνων υλικών, συμπεριλαμβανομένου του αμίαντου, βάσει της Διεθνούς σύμβασης για την ασφάλεια της ζωής στη θάλασσα (SOLAS). Το μνημόνιο συνεννόησης για τον έλεγχο των πλοίων από κράτος του λιμένα που υπογράφηκε στο Παρίσι παρέχει εναρμονισμένη προσέγγιση για τις συγκεκριμένες δραστηριότητες.
(7)
Σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι επίσης η μείωση των ανισοτήτων μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης στην Ένωση, στις χώρες του ΟΟΣΑ και σε σχετικές τρίτες χώρες όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια στον χώρο εργασίας και τα περιβαλλοντικά πρότυπα και η καθοδήγηση πλοίων που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους σε μονάδες ανακύκλωσης σε κράτος μέλος που χρησιμοποιούν μεθόδους ασφαλείς και φιλικές προς το περιβάλλον για τη διάλυση πλοίων και όχι σε μονάδες που δεν τηρούν τους δέοντες κανόνες, όπως είναι η τρέχουσα πρακτική. Αναμένεται έτσι να ενισχυθεί και η ανταγωνιστικότητα της ασφαλούς και φιλικής προς το περιβάλλον ανακύκλωσης και επεξεργασίας πλοίων στις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων τις εγκατεστημένες σε κράτος μέλος. Η θέσπιση ευρωπαϊκού καταλόγου μονάδων ανακύκλωσης πλοίων («Ευρωπαϊκός κατάλογος»), οι οποίες συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θα συμβάλει στην επίτευξη αυτών των στόχων, καθώς και στη βελτίωση της επιβολής της νομοθεσίας, διευκολύνοντας τους ελέγχους στα πλοία που αποστέλλονται προς ανακύκλωση από το κράτος μέλος της σημαίας. Οι απαιτήσεις για τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων θα πρέπει να βασίζονται στις απαιτήσεις της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ. Εν προκειμένω, οι μονάδες ανακύκλωσης που λαμβάνουν έγκριση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος, της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων και της φιλικής προς το περιβάλλον διαχείρισης αποβλήτων που ανακτώνται από την ανακύκλωση πλοίων. Όσον αφορά τις μονάδες σε τρίτες χώρες, οι απαιτήσεις θα πρέπει να εξασφαλίζουν υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, ισοδύναμο σε μεγάλο βαθμό με το επίπεδο στην Ένωση. Κατά συνέπεια, οι μονάδες ανακύκλωσης οι οποίες δεν πληρούν τις ελάχιστες αυτές απαιτήσεις δεν θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο.
(8)
Η αρχή της ισότητας στο ενωσιακό δίκαιο θα πρέπει να τηρείται και η εφαρμογή της να παρακολουθείται, ιδίως κατά την κατάρτιση και αναπροσαρμογή του ευρωπαϊκού καταλόγου όσον αφορά τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων σε κράτος μέλος καθώς και τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων σε τρίτες χώρες που πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
(9)
Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να εγκρίνουν κατάλληλα μέτρα ώστε να εξασφαλίζουν ότι τα πλοία που αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού τηρούν τον παρόντα κανονισμό στο μέτρο του λογικού και του εφικτού.
(10)
Προκείμενου να αποφεύγεται η επικάλυψη είναι αναγκαίο να αποκλείονται τα πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους και που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 και της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), αντίστοιχα. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 ισχύει για τις μεταφορές αποβλήτων από την Ένωση, με την επιφύλαξη των αποκλεισμών για ορισμένες κατηγορίες αποβλήτων για τις οποίες ισχύει εναλλακτικό καθεστώς. Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί στην υπαγωγή σε ελέγχους, κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής, των πλοίων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του και στην εξασφάλιση της ανακύκλωσης των εν λόγω πλοίων κατά τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον. Κατά συνέπεια, διευκρινίζεται ότι ένα πλοίο το οποίο υπόκειται σε εναλλακτικό καθεστώς ελέγχου κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής του βάσει του παρόντος κανονισμού δεν θα πρέπει να υπόκειται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1013/2006. Τα πλοία τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής ούτε της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ ούτε του παρόντος κανονισμού, και τα απόβλητα που βρίσκονται σε πλοίο πλην όσων προκύπτουν κατά τη δραστηριότητα του πλοίου, θα πρέπει να εξακολουθήσουν να υπόκεινται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 και στις οδηγίες 2008/98/ΕΚ και 2008/99/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), αντίστοιχα.
(11)
Αναγνωρίζεται επίσης ότι τα πλοία εξακολουθούν να υπόκεινται σε άλλες διεθνείς συμβάσεις ώστε να εξασφαλίζεται η ασφαλής λειτουργία τους στη θάλασσα κατά τη διάρκεια του λειτουργικού μέρους του κύκλου ζωής που αφορά τη δραστηριότητά τους και, ενώ μπορούν να ασκούν ορισμένα δικαιώματα και ελευθερίες ναυσιπλοΐας, τα πλοία έχουν υποχρέωση αναγγελίας κατάπλου σε λιμένα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν να εφαρμόζουν περαιτέρω ελέγχους, σύμφωνα με άλλες διεθνείς συμβάσεις. Κατά συνέπεια, πρόσθετοι έλεγχοι διέλευσης δεν θεωρούνται απαραίτητοι βάσει του παρόντος κανονισμού.
(12)
Κατά την ερμηνεία των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να δοθεί προσοχή στις κατευθυντήριες γραμμές που εξέδωσε ο ΔΝΟ («κατευθυντήριες γραμμές ΔΝΟ») για να στηρίξει τη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ.
(13)
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, η έννοια του όρου «ανακύκλωση» θα πρέπει να διαφέρει από τον ορισμό της οδηγίας 2008/98/ΕΚ. Κατά συνέπεια, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εισάγει ειδικό ορισμό για τον όρο «ανακύκλωση πλοίου».
(14)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) εφαρμόζεται σε επίπεδο Ένωσης το παγκόσμια εναρμονισμένο σύστημα για την ταξινόμηση και την επισήμανση χημικών προϊόντων. Ο ανωτέρω κανονισμός, μαζί με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (9) και την οδηγία 1999/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10), παρέχουν χρήσιμες κατευθύνσεις για τον καθορισμό των επικίνδυνων υλικών.
(15)
Η τήρηση καταλόγου επικίνδυνων υλικών επί του πλοίου κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής του αποτελεί βασικό απαίτηση που ορίζεται στη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ και στον παρόντα κανονισμό. Σύμφωνα με τον κανονισμό 8(2) της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ, τα πλοία που προορίζονται προς ανακύκλωση θα πρέπει να ελαχιστοποιούν τον όγκο των αποβλήτων που προκύπτουν κατά τη δραστηριότητά τους κατά την περίοδο πριν από την είσοδο στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων. Εάν τα απόβλητα που προκύπτουν κατά τη δραστηριότητα των πλοίων προορίζονται για παράδοση μαζί με το πλοίο στη μονάδα ανακύκλωσης, οι κατά προσέγγιση ποσότητες και τα σημεία στα οποία βρίσκονται τα απόβλητα αυτά θα πρέπει να καταχωρίζονται στο μέρος II του καταλόγου.
(16)
Τα κράτη θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για να παρεμποδίζουν την καταστρατήγηση των κανόνων περί ανακύκλωσης πλοίων και να ενισχύουν τη διαφάνεια των πρακτικών ανακύκλωσης. Σύμφωνα με τη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαβιβάζουν πληροφορίες σχετικά με τα πλοία στα οποία έχει χορηγηθεί πιστοποιητικό καταλόγου και τα πλοία για τα οποία έχουν λάβει δήλωση ολοκλήρωσης και πληροφορίες όσον αφορά τις παράνομες πρακτικές ανακύκλωσης πλοίων και τις δράσεις παρακολούθησης που έχουν αναλάβει.
(17)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν κανόνες για τις κυρώσεις που εφαρμόζονται στις παραβάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και να εξασφαλίσουν την επιβολή των κυρώσεων αυτών με στόχο την πρόληψη της καταστρατήγησης των κανόνων περί ανακύκλωσης πλοίων. Οι εν λόγω κυρώσεις, οι οποίες μπορούν να είναι αστικού ή διοικητικού χαρακτήρα, θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
(18)
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, τα δικαστήρια των κρατών μελών υποχρεούνται να ερμηνεύουν, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, τους δικονομικούς κανόνες περί των όρων που απαιτούνται ώστε οι διοικητικές και δικαστικές διαδικασίες να ευθυγραμμισθούν με τους στόχους του άρθρου 9 παράγραφος 3 της σύμβασης του Aarhus.
(19)
Για την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος και έχοντας υπόψη την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η Επιτροπή θα πρέπει να εκτιμήσει τη σκοπιμότητα θέσπισης χρηματοοικονομικού μηχανισμού, που θα ισχύει για όλα τα πλοία που προσεγγίζουν τους λιμένες και τα αγκυροβόλια κράτους μέλους, ανεξάρτητα από τη σημαία που φέρουν, για τη συλλογή πόρων οι οποίοι θα διευκολύνουν τη φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση και επεξεργασία πλοίων χωρίς να είναι κίνητρο μετανηολόγησης.
(20)
Για να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις όσον αφορά τη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η εξουσία έκδοσης πράξεων σχετικά με την αναπροσαρμογή των παραρτημάτων I και ΙΙ του παρόντος κανονισμού. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, μεταξύ άλλων, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(21)
Προκειμένου να εξασφαλισθούν ενιαίοι όροι για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).
(22)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ήτοι η πρόληψη, η μείωση ή η εξάλειψη των δυσμενών επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον που οφείλονται στην ανακύκλωση, λειτουργία και συντήρηση πλοίων που φέρουν σημαία κράτους μέλους δεν δύναται να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, λόγω του διεθνούς χαρακτήρα της ναυτιλίας και της ανακύκλωσης πλοίων, αλλά δύναται, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων του μέτρου, να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη του στόχου αυτού,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και σκοπός
Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι η πρόληψη, η μείωση, η ελαχιστοποίηση και, στο μέτρο του εφικτού, η εξάλειψη ατυχημάτων, τραυματισμών και άλλων δυσμενών επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον που οφείλονται στην ανακύκλωση πλοίων. O παρών κανονισμός επιδιώκει να ενισχύσει την ασφάλεια και την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Ένωσης, κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής του πλοίου και, συγκεκριμένα, εξασφαλίζει ότι τα επικίνδυνα υλικά από την ανακύκλωση του πλοίου υπόκεινται σε διαχείριση φιλική προς το περιβάλλον.
Δια του παρόντος κανονισμού τίθενται επίσης κανόνες για την ορθή διαχείριση επικίνδυνων υλικών επί των πλοίων.
Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί επίσης στη διευκόλυνση της επικύρωσης της Διεθνούς σύμβασης του Χονγκ Κονγκ για την ασφαλή και περιβαλλοντικώς υγιή ανακύκλωση πλοίων, 2009 («σύμβαση του Χονγκ Κονγκ»).
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός, εξαιρουμένου του άρθρου 12, εφαρμόζεται στα πλοία που φέρουν σημαία κράτους μέλους.
Το άρθρο 12 εφαρμόζεται στα πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας και προσεγγίζουν λιμένα ή αγκυροβόλιο κράτους μέλους.
2. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται:
α)
σε πολεμικά πλοία, βοηθητικά πλοία ή άλλα πλοία των οποίων ιδιοκτήτης ή φορέας εκμετάλλευσης είναι ένα κράτος και τα οποία σήμερα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την παροχή μη εμπορικών δημόσιων υπηρεσιών·
β)
σε πλοία χωρητικότητας κάτω των 500 τόνων (gross tonnage - GT)·
γ)
σε πλοία τα οποία καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους πλέουν μόνο στα ύδατα που υπόκεινται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία του κράτους μέλους του οποίου φέρουν τη σημαία.
Άρθρο 3
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
ως «πλοίο» νοείται σκάφος οποιουδήποτε τύπου το οποίο διεξάγει ή έχει διεξαγάγει δραστηριότητες στο θαλάσσιο περιβάλλον και περιλαμβάνει τα υποβρύχια, τα πλωτά ναυπηγήματα, τις πλωτές εξέδρες, τις αυτοανυψούμενες εξέδρες, τις πλωτές εγκαταστάσεις αποθήκευσης (FSU) και τις πλωτές εγκαταστάσεις παραγωγής αποθήκευσης και εκφόρτωσης (FPSO) ή σκάφος από το οποίο έχει αφαιρεθεί ο εξοπλισμός ή το οποίο ρυμουλκείται·
2)
ως «νέο πλοίο» νοείται πλοίο:
α)
του οποίου η σύμβαση ναυπήγησης συνάπτεται την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ή αργότερα, ή
β)
εάν δεν υπάρχει σύμβαση ναυπήγησης, πλοίο στο οποίο έχει τεθεί η τρόπιδα ή το οποίο βρίσκεται σε παρόμοιο στάδιο ναυπήγησης έξι μήνες μετά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ή αργότερα, ή
γ)
που παραδίδεται τριάντα μήνες μετά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ή αργότερα·
3)
ως «δεξαμενόπλοιο» νοείται πετρελαιοφόρο όπως ορίζεται στο παράρτημα I της σύμβασης για την αποφυγή ρυπάνσεως της θαλάσσης από πλοία («σύμβαση MARPOL») ή δεξαμενόπλοιο επιβλαβών υγρών ουσιών (NLS), όπως ορίζεται στο παράρτημα II της ίδιας σύμβασης·
4)
ως «επικίνδυνο υλικό» νοείται κάθε υλικό ή ουσία που μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο στην ανθρώπινη υγεία, και/ή το περιβάλλον·
5)
ως «απόβλητα που προκύπτουν κατά τη δραστηριότητα» νοούνται τα απόβλητα και τα υπολείμματα που προκύπτουν από τη συνήθη δραστηριότητα των πλοίων, με την επιφύλαξη των απαιτήσεων της σύμβασης MARPOL·
6)
ως «ανακύκλωση πλοίων» νοείται η δραστηριότητα πλήρους ή μερικής διάλυσης ενός πλοίου σε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων με στόχο την ανάκτηση εξαρτημάτων και υλικών για εκ νέου επεξεργασία, την προετοιμασία για εκ νέου χρήση ή την εκ νέου χρήση, ενώ παράλληλα διασφαλίζεται η επεξεργασία των επικίνδυνων και άλλων υλικών, και περιλαμβάνει συναφείς δραστηριότητες, όπως η αποθήκευση και επεξεργασία εξαρτημάτων και υλικών εντός της μονάδας, αλλά όχι την περαιτέρω μεταποίηση ή διάθεσή τους σε ξεχωριστές εγκαταστάσεις·
7)
ως «μονάδα ανακύκλωσης πλοίων» νοείται καθορισμένη περιοχή που είναι εργοτάξιο ή μονάδα που βρίσκεται σε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα και χρησιμοποιείται για την ανακύκλωση πλοίων·
8)
ως «εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων» νοείται ο ιδιοκτήτης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, οποιοσδήποτε άλλος οργανισμός ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο στο οποίο έχει ανατεθεί η ευθύνη της δραστηριότητας ανακύκλωσης πλοίων από τον ιδιοκτήτη της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων·
9)
ως «υπηρεσία» νοείται κρατική υπηρεσία η οποία έχει επιφορτισθεί από κράτος μέλος με τα καθήκοντα σχετικά με τα πλοία που φέρουν τη σημαία του ή τα πλοία που δραστηριοποιούνται υπό την αρμοδιότητά του·
10)
ως «αναγνωρισμένος οργανισμός» είναι ο αναγνωρισμένος σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 391/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12)·
11)
ως «αρμόδια αρχή» νοείται η κρατική αρχή ή αρχές που έχει(-ουν) ορισθεί από κράτος μέλος ή τρίτη χώρα, εντός καθορισμένης γεωγραφικής περιοχής ή καθορισμένου τομέα τεχνογνωσίας, ως υπεύθυνη για τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων, όσον αφορά όλες τις δραστηριότητες υπό τη δικαιοδοσία του κράτους αυτού·
12)
ως «ολική χωρητικότητα» νοείται η ολική χωρητικότητα υπολογιζόμενη σύμφωνα με τους κανόνες μέτρησης της ολικής χωρητικότητας που περιέχονται στο παράρτημα I της Διεθνούς σύμβασης για την καταμέτρηση της χωρητικότητας των πλοίων, του 1969 ή οποιαδήποτε άλλη διάδοχη σύμβαση·
13)
ως «αρμόδιο πρόσωπο» νοείται το πρόσωπο με τα κατάλληλα προσόντα, την κατάλληλη κατάρτιση και επαρκείς γνώσεις, δεξιότητες και πείρα για την εκτέλεση των συγκεκριμένων εργασιών·
14)
ως «πλοιοκτήτης» νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το εμφαινόμενο στο νηολόγιο ως ιδιοκτήτης του πλοίου, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών ή νομικών προσώπων που έχουν στην ιδιοκτησία τους πλοίο για περιορισμένη περίοδο, εκκρεμούσης της πώλησης ή της μεταβίβασής του σε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων ή, αν δεν υπάρχει νηολόγηση, το φυσικό ή νομικό πρόσωπο στο οποίο ανήκει το πλοίο ή οποιοσδήποτε άλλος οργανισμός ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, όπως ο διαχειριστής ή ο ναυλωτής κενού σκάφους, στο οποίο έχει ανατεθεί η ευθύνη λειτουργίας του πλοίου από τον ιδιοκτήτη του, καθώς και το νομικό πρόσωπο που εκμεταλλεύεται πλοίο κρατικής ιδιοκτησίας·
15)
ως «νέα εγκατάσταση» νοείται η εγκατάσταση συστημάτων, εξοπλισμού, μόνωσης ή άλλων υλικών σε πλοίο μετά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού·
16)
ως «σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου» νοείται σχέδιο το οποίο εκπονεί ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων για κάθε πλοίο για το οποίο του έχει ανατεθεί η ευθύνη ανακύκλωσης, λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών και ψηφισμάτων του ΔΝΟ·
17)
ως «σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων» νοείται σχέδιο το οποίο εκπονεί ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, εγκρίνεται από το διοικητικό συμβούλιο ή τον ενδεδειγμένο διευθυντικό φορέα της εταιρείας ανακύκλωσης πλοίων, περιγράφει τις λειτουργικές διαδικασίες που αφορούν την ανακύκλωση πλοίων στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων και καλύπτει, συγκεκριμένα, την ασφάλεια και την εκπαίδευση των εργαζομένων, την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, τα καθήκοντα και τις ευθύνες του προσωπικού, την ετοιμότητα και την αντίδραση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και τα συστήματα παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και τήρησης αρχείων, λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών και ψηφισμάτων του ΔΝΟ·
18)
ως «ασφαλής προς είσοδο» νοείται ένας χώρος που πληροί όλα τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
η περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας σε οξυγόνο και η συγκέντρωση εύφλεκτων ατμών δεν υπερβαίνουν τα όρια ασφαλείας·
β)
τυχόν τοξικές ουσίες στην ατμόσφαιρα δεν υπερβαίνουν τα επιτρεπτά όρια συγκεντρώσεων·
γ)
τυχόν υπολείμματα ή υλικά που σχετίζονται με τις εργασίες που έχει εγκρίνει το αρμόδιο πρόσωπο δεν συντελούν σε ανεξέλεγκτη αποδέσμευση τοξικών ουσιών ή σε επικίνδυνη συγκέντρωση εύφλεκτων ατμών υπό συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές συνθήκες, ενώ διατηρούνται σύμφωνα με τις οδηγίες·
19)
ως «ασφαλής προς εργασία σε υψηλές θερμοκρασίες» νοείται ένας χώρος που πληροί όλα τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
υπάρχει ασφαλής, μη εκρηκτική κατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης καθαρισμού από αέρια, για τη χρήση ηλεκτρικού τόξου ή εξοπλισμού οξυγονοκόλλησης, εξοπλισμού κοπής ή καύσης ή άλλων μορφών γυμνής φλόγας, καθώς επίσης και θέρμανσης, τροχίσματος ή δραστηριοτήτων που δημιουργούν σπινθήρες·
β)
πληρούνται τα κριτήρια σχετικά με τον ασφαλή προς είσοδο χώρο που καθορίζονται στο σημείο 18·
γ)
οι υφιστάμενες ατμοσφαιρικές συνθήκες δεν μεταβάλλονται ως αποτέλεσμα των εργασιών σε υψηλές θερμοκρασίες·
δ)
όλοι οι παρακείμενοι χώροι έχουν καθαρισθεί, αδρανοποιηθεί ή έχουν τύχει επαρκούς επεξεργασίας, ώστε να αποφεύγεται η έναρξη ή διάδοση πυρκαγιάς·
20)
ως «δήλωση ολοκλήρωσης» νοείται η δήλωση που εκδίδει ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, με την οποία βεβαιώνεται ότι η ανακύκλωση του πλοίου έχει ολοκληρωθεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό·
21)
ως «πιστοποιητικό καταλόγου» νοείται πιστοποιητικό, συγκεκριμένο για κάθε πλοίο το οποίο εκδίδεται για τα πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους, συμμορφούται προς το άρθρο 9 και συνοδεύεται από κατάλογο επικίνδυνων υλικών σύμφωνα με το άρθρο 5·
22)
ως «πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση» νοείται πιστοποιητικό, συγκεκριμένο για κάθε πλοίο, το οποίο εκδίδεται για τα πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους, συμμορφούται προς το άρθρο 9 παράγραφος 9 και συνοδεύεται από κατάλογο επικίνδυνων υλικών, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 7 και το εγκεκριμένο σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου, σύμφωνα με το άρθρο 7·
23)
ως «δήλωση συμμόρφωσης» νοείται πιστοποιητικό, συγκεκριμένο για κάθε πλοίο το οποίο εκδίδεται για τα πλοία που φέρουν τη σημαία τρίτης χώρας και συνοδεύεται από κατάλογο επικίνδυνων υλικών σύμφωνα με το άρθρο 12·
24)
ως «τόνοι εκτοπίσματος άφορτου πλοίου (LDT)» νοείται το εκτόπισμα πλοίου σε τόνους άνευ φορτίου, καυσίμων, λιπαντελαίων στις δεξαμενές, θαλασσέρματος, ποσίμου και τροφοδοτικού ύδατος, αναλώσιμων υλικών, επιβατών και πληρώματος με τις αποσκευές τους. Οι LDT είναι το συνολικό εκτόπισμα του κύτους, της δομικής κατασκευής, του μηχανολογικού και λοιπού εξοπλισμού και των εξαρτημάτων του πλοίου.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 7 παράγραφος 2 στοιχείο δ) και των άρθρων 13, 15 και 16,
α)
οι όροι «απόβλητα», «επικίνδυνα απόβλητα», «επεξεργασία» και «διαχείριση αποβλήτων» έχουν την ίδια έννοια που έχουν και στο άρθρο 3 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ·
β)
ως «επιθεώρηση μονάδας» νοείται η επιθεώρηση της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων με την οποία επιβεβαιώνεται ότι οι συνθήκες στη μονάδα είναι όντως αυτές που περιγράφονται στα σχετικά στοιχεία τεκμηρίωσης που έχουν παρασχεθεί·
γ)
ως «εργαζόμενος» νοείται οποιοδήποτε άτομο που εκτελεί εργασίες σε τακτικό ή προσωρινό επίπεδο, στο πλαίσιο εργασιακής σχέσης, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού που εργάζεται για τους εργολάβους και τους υπεργολάβους·
δ)
ως «φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση» νοείται η λήψη όλων των εφικτών μέτρων, ώστε να εξασφαλίζεται ότι η διαχείριση των αποβλήτων και των επικίνδυνων υλικών διενεργείται κατά τρόπο με τον οποίο προστατεύονται η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον από τις δυσμενείς επιπτώσεις που ενδέχεται να προκύψουν από τα εν λόγω υλικά και απόβλητα.
3. Για τους σκοπούς του σημείου 13 της παραγράφου 1, αρμόδιο πρόσωπο μπορεί να είναι ένας καταρτισμένος εργαζόμενος ή ένα διευθυντικό στέλεχος ικανό να αναγνωρίζει και να αξιολογεί τους εργασιακούς και λοιπούς κινδύνους και την έκθεση των εργαζομένων σε ενδεχομένως επικίνδυνες ουσίες ή επισφαλείς συνθήκες σε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων και το οποίο είναι ικανό να καθορίζει τα μέτρα προστασίας και τις προφυλάξεις που απαιτούνται για την εξάλειψη ή τη μείωση αυτών των κινδύνων ή αυτής της έκθεσης.
Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13), η αρμόδια αρχή δύναται να καθορίσει τα κατάλληλα κριτήρια για τον ορισμό τέτοιων προσώπων καθώς επίσης και τα καθήκοντα τα οποία αναλαμβάνουν.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΠΛΟΙΑ
Άρθρο 4
Έλεγχος επικίνδυνων υλικών
Η εγκατάσταση ή χρήση επικίνδυνων υλικών που αναφέρονται στο παράρτημα I σε πλοία απαγορεύεται ή περιορίζεται, σύμφωνα με το παράρτημα I, με την επιφύλαξη άλλων απαιτήσεων συναφούς νομοθεσίας της Ένωσης που ενδέχεται να απαιτούν τη λήψη περαιτέρω μέτρων.
Άρθρο 5
Κατάλογος επικίνδυνων υλικών
1. Κάθε πλοίο πρέπει να φέρει κατάλογο επικίνδυνων υλικών, στον οποίο προσδιορίζονται τουλάχιστον τα επικίνδυνα υλικά που αναφέρονται στο παράρτημα II και περιλαμβάνονται στη δομική κατασκευή ή στον εξοπλισμό του πλοίου, το σημείο στο οποίο βρίσκονται και, κατά προσέγγιση, οι ποσότητές τους.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 32 παράγραφος 2 στοιχείο β), τα υπάρχοντα πλοία συμμορφούνται, κατά το δυνατόν, με την παράγραφο 1.
Τα πλοία τα οποία προορίζονται για ανακύκλωση συμμορφούνται, κατά το δυνατόν, με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου από την ημερομηνία δημοσίευσης του ευρωπαϊκού καταλόγου μονάδων ανακύκλωσης πλοίων («Ευρωπαϊκός κατάλογος»), σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 32 παράγραφος 2 στοιχείο β), κατά την εκπόνηση του καταλόγου επικίνδυνών υλικών, προσδιορίζονται τουλάχιστον τα επικίνδυνα υλικά του παραρτήματος I.
3. Ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών:
α)
αφορά συγκεκριμένα κάθε πλοίο·
β)
αποδεικνύει ότι το πλοίο συμμορφώνεται με την απαγόρευση ή τους περιορισμούς σχετικά με την εγκατάσταση ή χρήση επικίνδυνων ουσιών σύμφωνα με το άρθρο 4·
γ)
καταρτίζεται λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ·
δ)
επαληθεύεται είτε από την υπηρεσία είτε από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν.
4. Επιπλέον της παραγράφου 3, για τα υπάρχοντα πλοία καταρτίζεται σχέδιο όπου περιγράφεται ο οπτικός ή δειγματοληπτικός έλεγχος μέσω του οποίου καταρτίζεται ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών, και λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ.
5. Ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών περιλαμβάνει τα εξής τρία μέρη:
α)
κατάλογο με τις επικίνδυνες ουσίες που αναφέρονται στα παραρτήματα I και ΙΙ, σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου και περιλαμβάνονται στη δομική κατασκευή ή τον εξοπλισμό του πλοίου, συνοδευόμενο από ένδειξη του σημείου στο οποίο βρίσκονται και, κατά προσέγγιση, των ποσοτήτων τους (μέρος I)·
β)
κατάλογο αποβλήτων που υπάρχουν στο πλοίο και προέκυψαν κατά τη δραστηριότητά του (μέρος II),
γ)
κατάλογο εφοδίων που υπάρχουν στο πλοίο (μέρος III).
6. Το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών τηρείται σωστά και αναπροσαρμόζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου εκμετάλλευσης του πλοίου. Σε αυτό εγγράφονται οι νέες μονάδες που περιλαμβάνουν τυχόν επικίνδυνες ουσίες που αναφέρονται στο παράρτημα II και οι σχετικές αλλαγές στη δομική κατασκευή και τον εξοπλισμό του πλοίου.
7. Πριν από την ανακύκλωση, και λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ, πέραν του δεόντως τηρουμένου και αναθεωρημένου Μέρους I, στον κατάλογο επικίνδυνων υλικών ενσωματώνεται το μέρος II, το οποίο αφορά τα απόβλητα που προκύπτουν από τη δραστηριότητα του πλοίου, και το μέρος III σχετικά με τα εφόδια, ενώ ο κατάλογος επαληθεύεται από την υπηρεσία είτε από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν.
8. Η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 24 σχετικά με την αναθεώρηση του καταλόγου στοιχείων για τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών στα παραρτήματα I και ΙΙ ώστε να εξασφαλίζει ότι οι κατάλογοι περιέχουν τουλάχιστον τις ουσίες των προσαρτημάτων 1 και 2 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ.
Η Επιτροπή εκδίδει χωριστή κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σχετικά με κάθε ουσία η οποία προστίθεται ή διαγράφεται από το παράρτημα I ή ΙΙ.
Άρθρο 6
Γενικές απαιτήσεις για τους πλοιοκτήτες
1. Κατά την προετοιμασία ενός πλοίου για ανακύκλωση, οι πλοιοκτήτες:
α)
παρέχουν στον φορέα εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων όλες τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με το πλοίο για την κατάρτιση του σχεδίου ανακύκλωσης πλοίου βάσει του άρθρου 7·
β)
κοινοποιούν εγγράφως στην αρμόδια υπηρεσία, εντός προθεσμίας που ορίζει η εν λόγω υπηρεσία, την πρόθεσή τους να ανακυκλώσουν το πλοίο σε συγκεκριμένη μονάδα ή μονάδες ανακύκλωσης πλοίων. Η κοινοποίηση περιλαμβάνει τουλάχιστον:
i)
τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών, και
ii)
όλες τις πληροφορίες που αφορούν το πλοίο και παρέχονται βάσει του στοιχείου α).
2. Οι πλοιοκτήτες εξασφαλίζουν ότι τα πλοία που προορίζονται για ανακύκλωση:
α)
ανακυκλώνονται μόνο σε μονάδες ανακύκλωσης πλοίων που περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο·
β)
κατά την περίοδο που προηγείται της εισόδου σε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων, ασκούν τις δραστηριότητές τους κατά τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η ποσότητα υπολειμμάτων φορτίου, του υπολοίπου μαζούτ και των παραγόμενων αποβλήτων που παραμένουν επί του πλοίου·
γ)
διαθέτουν πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση εκδοθέν από την υπηρεσία ή από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν πριν από κάθε ανακύκλωσης πλοίου και μετά την παραλαβή του σχεδίου ανακύκλωσης πλοίου που έχει εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3.
3. Οι πλοιοκτήτες εξασφαλίζουν ότι τα δεξαμενόπλοια φθάνουν στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων με τις δεξαμενές φορτίου και τα αντλιοστάσια σε τέτοια κατάσταση, ώστε να είναι έτοιμα να πιστοποιούνται ως ασφαλή για εργασία σε υψηλές θερμοκρασίες.
4. Οι πλοιοκτήτες παρέχουν στον φορέα εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων αντίγραφο του πιστοποιητικού καταλληλότητας προς ανακύκλωση που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 9.
5. Οι πλοιοκτήτες είναι υπεύθυνοι για το πλοίο και μεριμνούν ώστε το εν λόγω πλοίο να πληροί τις απαιτήσεις της υπηρεσίας του κράτους μέλους του οποίου φέρει τη σημαία, ενόσω ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων αποδέχεται την ευθύνη για το συγκεκριμένο πλοίο. Ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων μπορεί να αρνηθεί να δεχθεί το πλοίο για ανακύκλωση, εφόσον η κατάσταση του πλοίου δεν ανταποκρίνεται ουσιωδώς στα χαρακτηριστικά του πιστοποιητικού καταλόγου, μεταξύ άλλων, όταν το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών δεν έχει τηρηθεί και δεν έχει αναθεωρηθεί σωστά ώστε να αντικατοπτρίζει τις αλλαγές στη δομική κατασκευή και στον εξοπλισμό του πλοίου. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο πλοιοκτήτης παραμένει υπεύθυνος για το συγκεκριμένο πλοίο και ενημερώνει σχετικά την υπηρεσία χωρίς καθυστέρηση.
Άρθρο 7
Σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου
1. Πριν από την ανακύκλωση ενός πλοίου, καταρτίζεται σχέδιο ανακύκλωσης το οποίο αφορά το συγκεκριμένο πλοίο. Το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου εξετάζει τα σχετικά με το πλοίο θέματα που δεν καλύπτονται στο σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων ή που απαιτούν ειδικές διαδικασίες.
2. Το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου:
α)
καταρτίζεται από τον φορέα εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, σύμφωνα με τις συναφείς διατάξεις της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ και λαμβανομένων υπόψη των σχετικών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ και των σχετικών με το πλοίο πληροφοριών που παρέχει ο πλοιοκτήτης δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο α), ούτως ώστε τα περιεχόμενά του να συνάδουν με τις πληροφορίες που περιέχονται στον κατάλογο επικίνδυνων υλικών·
β)
διευκρινίζει αν και σε ποιον βαθμό οι προπαρασκευαστικές εργασίες -όπως η προεπεξεργασία, ο εντοπισμός ενδεχόμενων κινδύνων και η αφαίρεση εφοδίων- πραγματοποιούνται σε χώρο διαφορετικό της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων που προσδιορίζεται στο σχέδιο ανακύκλωσης. Το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου θα πρέπει να αναφέρει τον χώρο στον οποίο θα τοποθετηθεί το πλοίο κατά τη διάρκεια των εργασιών ανακύκλωσης και να περιλαμβάνει συνοπτικό σχέδιο για την άφιξη και την ασφαλή τοποθέτηση του πλοίου·
γ)
περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τη θέσπιση, την τήρηση και την παρακολούθηση των όρων για την ασφάλεια προς είσοδο και την ασφάλεια για εργασία σε υψηλές θερμοκρασίες του συγκεκριμένου πλοίου, λαμβανομένων υπόψη στοιχείων, όπως της δομικής κατασκευής, της διάταξης και των προηγούμενων φορτίων καθώς και άλλες απαραίτητες πληροφορίες για τον τρόπο εφαρμογής του σχεδίου ανακύκλωσης του πλοίου·
δ)
περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με το είδος και την ποσότητα των επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων που προκύπτουν από την ανακύκλωση του συγκεκριμένου πλοίου, συμπεριλαμβανομένων των υλικών και των αποβλήτων που προσδιορίζονται στον κατάλογο επικίνδυνων υλικών, και σχετικά με το πώς η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων και οι επόμενες μονάδες θα τα επεξεργάζονται και θα τα αποθηκεύουν, και
ε)
καταρτίζεται χωριστά, καταρχήν, για κάθε συμμετέχουσα μονάδα ανακύκλωσης πλοίων, στην περίπτωση που πρέπει να χρησιμοποιηθούν περισσότερες από μία μονάδες ανακύκλωσης πλοίων και προσδιορίζει τη σειρά χρήσης και τις εγκεκριμένες δραστηριότητες που θα διεξαχθούν στις εν λόγω μονάδες.
3. Το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου εγκρίνεται σιωπηρά ή ρητά από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κράτους στο οποίο βρίσκεται η μονάδα ανακύκλωσης του πλοίου, κατά περίπτωση.
Η ρητή έγκριση δίδεται όταν η αρμόδια αρχή αποστέλλει έγγραφη κοινοποίηση της απόφασής της σχετικά με το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου στον φορέα εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, στον πλοιοκτήτη και στην υπηρεσία.
Η σιωπηρή έγκριση τεκμαίρεται όταν η αρμόδια αρχή δεν κοινοποιεί έγγραφη αντίρρηση ως προς το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου στον φορέα εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, στον πλοιοκτήτη και στην υπηρεσία, εντός περιόδου επανεξέτασης, η οποία ορίζεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κράτους στο οποίο βρίσκεται η μονάδα ανακύκλωσης του πλοίου, κατά περίπτωση, και κοινοποιείται, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο β).
4. Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν από τις υπηρεσίες τους να αποστέλλουν στην αρμόδια αρχή του κράτους στο οποίο βρίσκεται η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων τις πληροφορίες που παρέχει ο πλοιοκτήτης σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β) και τις ακόλουθες λεπτομερείς πληροφορίες:
i)
την ημερομηνία νηολόγησης του πλοίου στη σημαία του κράτους·
ii)
τον αριθμό ταυτοποίησης του πλοίου (αριθμός ΔΝΟ)·
iii)
τον αριθμό κύτους σε νεοκατασκευασθέντα πλοία·
iv)
το όνομα και το είδος του πλοίου·
v)
τον λιμένα στον οποίο έχει καταχωρισθεί το πλοίο·
vi)
το όνομα και τη διεύθυνση του πλοιοκτήτη, καθώς και τον αριθμό ταυτοποίησης καταχωρισμένου ιδιοκτήτη στον ΔΝΟ·
vii)
την επωνυμία και τη διεύθυνση της πλοιοκτήτριας εταιρείας, κατά περίπτωση·
viii)
την επωνυμία κάθε νηογνώμονα στον οποίο έχει καταχωρισθεί το πλοίο,
ix)
τα βασικά χαρακτηριστικά του πλοίου (ολικό μήκος (LOA), πλάτος (σύνθετο), βάθος (πλευρικό), LDT, ολική και καθαρή χωρητικότητα και τύπος και ισχύς του κινητήρα).
Άρθρο 8
Επιθεωρήσεις
1. Οι επιθεωρήσεις των πλοίων διενεργούνται από υπαλλήλους είτε της υπηρεσίας είτε αναγνωρισμένου οργανισμού εξουσιοδοτημένου από αυτήν, λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ.
2. Μια υπηρεσία η οποία χρησιμοποιεί αναγνωρισμένους οργανισμούς για τη διενέργεια επιθεωρήσεων, όπως περιγράφονται στην παράγραφο 1, αναθέτει κατ’ ελάχιστον στους αναγνωρισμένους οργανισμούς:
-
να απαιτούν από το πλοίο το οποίο επιθεωρούν να συμμορφούται προς τον παρόντα κανονισμό, και
-
να διενεργούν επιθεωρήσεις, εφόσον το ζητούν οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους.
3. Τα πλοία υπόκεινται στις παρακάτω επιθεωρήσεις:
α)
αρχική επιθεώρηση·
β)
περιοδική επιθεώρηση·
γ)
πρόσθετη επιθεώρηση·
δ)
τελική επιθεώρηση.
4. Η αρχική επιθεώρηση νέου πλοίου διενεργείται πριν τεθεί το πλοίο σε λειτουργία ή πριν εκδοθεί το πιστοποιητικό καταλόγου. Η αρχική επιθεώρηση υπάρχοντος πλοίου διενεργείται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2020. Με την επιθεώρηση επαληθεύεται ότι το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
5. Οι περιοδικές επιθεωρήσεις διενεργούνται κατά διαστήματα καθοριζόμενα από την υπηρεσία, τα οποία, ωστόσο, δεν υπερβαίνουν τα πέντε έτη. Με την επιθεώρηση επαληθεύεται ότι το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
6. Η πρόσθετη επιθεώρηση, γενική ή μερική ανάλογα με τις περιστάσεις, διενεργείται κατόπιν αιτήματος του πλοιοκτήτη μετά από αλλαγή, αντικατάσταση ή σημαντική επιδιόρθωση της δομικής κατασκευής, του εξοπλισμού, των συστημάτων, των εξαρτημάτων, των διατάξεων και των υλικών που επηρεάζει τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών. Η επιθεώρηση διενεργείται κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζει ότι κάθε αλλαγή, αντικατάσταση ή σημαντική επιδιόρθωση έχει πραγματοποιηθεί με τρόπο που διασφαλίζει ότι το πλοίο εξακολουθεί να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού και ότι το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών έχει τροποποιηθεί, όπως απαιτείται.
7. Η τελική επιθεώρηση πραγματοποιείται πριν τεθεί το πλοίο εκτός λειτουργίας και πριν ξεκινήσει η ανακύκλωσή του.
Η επιθεώρηση αυτή επαληθεύει ότι:
α)
ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών συμμορφούται προς τις απαιτήσεις του άρθρου 5·
β)
το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου αντικατοπτρίζει σωστά τις πληροφορίες που περιλαμβάνει ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών και συμμορφούται προς τις απαιτήσεις του άρθρου 7·
γ)
η μονάδα ανακύκλωσης, όπου πρόκειται να ανακυκλωθεί το πλοίο, περιλαμβάνεται στον ευρωπαϊκό κατάλογο.
8. Για τα υπάρχοντα πλοία που προορίζονται για ανακύκλωση, η αρχική και η τελική επιθεώρηση μπορούν να πραγματοποιούνται ταυτόχρονα.
Άρθρο 9
Έκδοση και θεώρηση πιστοποιητικών
1. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της αρχικής ή της περιοδικής επιθεώρησης η υπηρεσία ή ένας αναγνωρισμένος οργανισμός εξουσιοδοτημένος από αυτήν εκδίδει πιστοποιητικό καταλόγου. Το πιστοποιητικό αυτό συμπληρούται από το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 5 στοιχείο α).
Όταν η αρχική και η τελική επιθεώρηση διενεργούνται ταυτόχρονα, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 8, εκδίδεται μόνο το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 9 του παρόντος άρθρου.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την καθιέρωση του μορφότυπου του πιστοποιητικού καταλόγου και την εξασφάλιση της συμμόρφωσής του με το προσάρτημα 3 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 25 του παρόντος κανονισμού.
2. Το πιστοποιητικό καταλόγου επικυρώνεται κατόπιν αιτήματος του πλοιοκτήτη είτε από την υπηρεσία είτε από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν μετά την επιτυχή ολοκλήρωση πρόσθετης επιθεώρησης η οποία διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 6.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 4, η υπηρεσία ή ο εξουσιοδοτημένος από αυτήν αναγνωρισμένος οργανισμός εκδίδει ή επικυρώνει, κατά περίπτωση, ένα πιστοποιητικό καταλόγου, εφόσον ολοκληρωθεί επιτυχώς η περιοδική επιθεώρηση:
α)
κατά την περίοδο τριών μηνών πριν από τη λήξη του ισχύοντος πιστοποιητικού καταλόγου, και το νέο πιστοποιητικό θα ισχύει από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της περιοδικής επιθεώρησης μέχρι ημερομηνία μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού·
β)
μετά τη λήξη του ισχύοντος πιστοποιητικού καταλόγου, και το νέο πιστοποιητικό θα ισχύει από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της περιοδικής επιθεώρησης μέχρι ημερομηνία μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού·
γ)
τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από τη λήξη του ισχύοντος πιστοποιητικού καταλόγου, και το νέο πιστοποιητικό θα ισχύει από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της περιοδικής επιθεώρησης μέχρι ημερομηνία μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού.
4. Όταν η περιοδική επιθεώρηση έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς και δεν μπορεί να εκδοθεί ή να τεθεί επί του πλοίου νέο πιστοποιητικό καταλόγου πριν από τη λήξη του ισχύοντος πιστοποιητικού, η υπηρεσία ή ο ανεγνωρισμένος οργανισμός τον οποίο η υπηρεσία αυτή έχει εγκρίνει, επικυρώνει το υφιστάμενο πιστοποιητικό. Το πιστοποιητικό αυτό θα γίνεται δεκτό ως έγκυρο για περαιτέρω περίοδο η οποία δεν υπερβαίνει τους πέντε μήνες από την ημερομηνία λήξης.
5. Όταν το πιστοποιητικό καταλόγου εκδίδεται για περίοδο μικρότερη των πέντε ετών, η υπηρεσία ή ο ανεγνωρισμένος οργανισμός τον οποίο η υπηρεσία αυτή έχει εγκρίνει δύναται να παρατείνει το ισχύον πιστοποιητικό για περαιτέρω περίοδο η οποία δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη.
6. Σε ειδικές περιστάσεις τις οποίες καθορίζει η υπηρεσία, το νέο πιστοποιητικό καταλόγου δεν χρειάζεται να χρονολογείται από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού, όπως απαιτούν η παράγραφος 3 στοιχεία α) και β) και οι παράγραφοι 7 και 8. Σε αυτές τις ειδικές περιστάσεις, το νέο πιστοποιητικό ισχύει για χρονική περίοδο μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της περιοδικής επιθεώρησης.
7. Όταν ένα πλοίο δεν βρίσκεται στον λιμένα ή το αγκυροβόλιο όπου πρόκειται να επιθεωρηθεί κατά τη λήξη ισχύος του πιστοποιητικού καταλόγου, η υπηρεσία δύναται, εφόσον ενδείκνυται, να παρατείνει την ισχύ του πιστοποιητικού καταλόγου για περίοδο τριών μηνών το πολύ, ώστε να μπορέσει το πλοίο να ολοκληρώσει το ταξίδι του προς τον λιμένα όπου πρόκειται να επιθεωρηθεί. Προϋπόθεση οποιασδήποτε παράτασης αποτελεί η ολοκλήρωση της επιθεώρησης στον συγκεκριμένο λιμένα πριν από την αναχώρηση του πλοίου. Όταν το πλοίο φθάνει στον λιμένα όπου πρόκειται να επιθεωρηθεί και έχει δοθεί παράταση, η παράταση αυτή δεν συνεπάγεται δικαίωμα αναχώρησης από τον λιμένα χωρίς νέο πιστοποιητικό. Μετά το πέρας της περιοδικής επιθεώρησης, το νέο πιστοποιητικό καταλόγου ισχύει για χρονική περίοδο μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού πριν από τη χορήγηση της παράτασης.
8. Η ισχύς του πιστοποιητικού καταλόγου για πλοίο που εκτελεί βραχέα δρομολόγια και η οποία δεν έχει παραταθεί βάσει των ανωτέρω αναφερομένων στην παράγραφο 7 προϋποθέσεων, δύναται να παραταθεί από την υπηρεσία για περίοδο χάριτος έως έναν μήνα μετά τη λήξη της. Μετά το πέρας της περιοδικής επιθεώρησης, το νέο πιστοποιητικό καταλόγου ισχύει για χρονική περίοδο μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού πριν από τη χορήγηση της παράτασης.
9. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της τελικής επιθεώρησης σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 7, η υπηρεσία ή ένας αναγνωρισμένος οργανισμός εξουσιοδοτημένος από αυτήν εκδίδει πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση. Το πιστοποιητικό αυτό συνοδεύεται από τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών και το σχέδιο ανακύκλωσης του πλοίου.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την καθιέρωση του μορφότυπου του πιστοποιητικού καταλληλότητας προς ανακύκλωση και την εξασφάλιση της συμμόρφωσής του με το προσάρτημα 4 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 25 του παρόντος κανονισμού. Το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση το οποίο εκδίδεται κατόπιν τελικής επιθεώρησης σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, γίνεται δεκτό από τα λοιπά κράτη μέλη και θεωρείται για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ότι έχει την ίδια ισχύ με το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση που εκδίδεται από αυτά.
Άρθρο 10
Διάρκεια και ισχύς πιστοποιητικών
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 9, πιστοποιητικό καταλόγου εκδίδεται για χρονική περίοδο οριζόμενη από την υπηρεσία, μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη.
2. Πιστοποιητικό καταλόγου που εκδίδεται ή επικυρώνεται σύμφωνα με το άρθρο 9 παύει να ισχύει στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εφόσον η κατάσταση του πλοίου δεν αντιστοιχεί ουσιαστικά στα χαρακτηριστικά του πιστοποιητικού καταλόγου, συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης στην οποία το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών δεν έχει τηρηθεί και δεν έχει ενημερωθεί σωστά, ώστε να αντικατοπτρίζει τις αλλαγές στη δομική κατασκευή και τον εξοπλισμό του πλοίου, λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ·
β)
όταν η περιοδική επιθεώρηση δεν ολοκληρώνεται εντός των διαστημάτων του άρθρου 8 παράγραφος 5.
3. Το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση εκδίδεται από την υπηρεσία ή από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες.
4. Το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση που έχει εκδοθεί βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 9 παύει να ισχύει, εάν η κατάσταση του πλοίου δεν αντιστοιχεί ουσιαστικά στα χαρακτηριστικά του πιστοποιητικού καταλόγου.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2α, η ισχύς του πιστοποιητικού καταλληλότητας μπορεί να παραταθεί από την υπηρεσία ή από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν για μία μόνο απευθείας διαδρομή με προορισμό τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων.
Άρθρο 11
Έλεγχος του κράτους λιμένα
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν διατάξεις ελέγχου των πλοίων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, έχοντας υπόψη την οδηγία 2009/16/ΕΚ. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, κάθε επιθεώρηση τέτοιου είδους περιορίζεται στον έλεγχο ότι επί του πλοίου υπάρχει είτε πιστοποιητικό καταλόγου είτε πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση, τα οποία κρίνονται επαρκή για να γίνει δεκτή η επιθεώρηση εφόσον είναι έγκυρα.
2. Μπορεί να διεξάγεται λεπτομερής επιθεώρηση από την αρμοδία αρχή που συμμετέχει στις δραστηριότητες του ελέγχου του κράτους λιμένος, λαμβανομένων υπόψη των κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ όταν ένα πλοίο δεν φέρει έγκυρο πιστοποιητικό ή υπάρχουν σαφείς λόγοι για να θεωρείται ότι:
α)
η κατάσταση του πλοίου ή του εξοπλισμού του δεν αντιστοιχεί ουσιαστικά στα χαρακτηριστικά του πιστοποιητικού αυτού, στο μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών, ή σε αμφότερα· ή
β)
δεν εφαρμόζεται διαδικασία στο πλοίο για την τήρηση του μέρους I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών.
3. Ένα πλοίο μπορεί να λαμβάνει προειδοποίηση, να κρατείται, να μη γίνεται δεκτό ή να εξαιρείται από λιμένες ή σταθμούς ανοικτής θάλασσας που υπάγονται στη δικαιοδοσία ενός κράτους μέλους, εφόσον δεν προσκομίσει στις αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους αντίγραφο του πιστοποιητικού καταλόγου ή του πιστοποιητικού καταλληλότητας προς ανακύκλωση, κατά περίπτωση και αιτήσει των αρχών αυτών, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 9. Το κράτος μέλος που αναλαμβάνει τέτοιου είδους δράση ενημερώνει αμέσως την υπηρεσία του συγκεκριμένου πλοίου. Η μη ενημέρωση του καταλόγου επικίνδυνων υλικών δεν αποτελεί έλλειψη που δικαιολογεί κράτηση, αλλά τυχόν ασυνέπειες στον κατάλογο επικίνδυνων υλικών πρέπει να αναφέρονται στην υπηρεσία και να αποκαθίστανται έως την επόμενη επιθεώρηση.
4. Η αρμόδια αρχή κράτους μέλους μπορεί να επιτρέπει την είσοδο σε συγκεκριμένο λιμένα ή αγκυροβόλιο σε περίπτωση ανωτέρας βίας ή για επιτακτικούς λόγους ασφάλειας ή για να μειωθεί ή να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ρύπανσης ή για την αποκατάσταση ανεπαρκειών, υπό την προϋπόθεση ότι ο πλοιοκτήτης, ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο πλοίαρχος του συγκεκριμένου πλοίου έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα, τα οποία ικανοποιούν την αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους, για την ασφαλή είσοδο.
Άρθρο 12
Απαιτήσεις για τα πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας
1. Με την επιφύλαξη του στοιχείου β) του άρθρου 32 παράγραφος 2, τα πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας, κατά την άφιξη σε λιμένα ή αγκυροβόλιο κράτους μέλους, έχουν κατάλογο επικίνδυνων υλικών ο οποίος συμμορφούται με τις διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 2.
Παρά τα προβλεπόμενα στο πρώτο εδάφιο, η αρμόδια αρχή κράτους μέλους μπορεί να επιτρέπει την είσοδο σε συγκεκριμένο λιμένα ή αγκυροβόλιο σε περίπτωση ανωτέρας βίας ή για επιτακτικούς λόγους ασφαλείας ή για να μειωθεί ή να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ρύπανσης ή για την αποκατάσταση ανεπαρκειών, υπό την προϋπόθεση ότι ο πλοιοκτήτης, ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο πλοίαρχος του συγκεκριμένου πλοίου έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα, τα οποία ικανοποιούν την αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους, για την ασφαλή είσοδο.
2. Η εγκατάσταση επικίνδυνων υλικών που αναφέρονται στο παράρτημα I σε πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας και βρίσκονται σε λιμένα ή αγκυροβόλιο κράτους μέλους απαγορεύεται ή περιορίζεται, σύμφωνα με το παράρτημα I.
Η χρήση επικίνδυνων υλικών που αναφέρονται στο παράρτημα I σε πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας και βρίσκονται σε λιμένα ή αγκυροβόλιο κράτους μέλους απαγορεύεται ή περιορίζεται, σύμφωνα με το παράρτημα I, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων και των μεταβατικών ρυθμίσεων που ισχύουν για τα εν λόγω υλικά βάσει του διεθνούς δικαίου.
3. Ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών αφορά συγκεκριμένα κάθε πλοίο, συντάσσεται λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ και έχει ως στόχο τη διευκρίνιση της συμμόρφωσης του πλοίου προς την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. Κατά την εκπόνηση του καταλόγου επικίνδυνών υλικών προσδιορίζονται τουλάχιστον τα επικίνδυνα υλικά του παραρτήματος I. Το πλοίο το οποίο φέρει σημαία τρίτης χώρας καταρτίζει σχέδιο όπου περιγράφεται ο οπτικός/δειγματοληπτικός έλεγχος μέσω του οποίου εκπονείται ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών, λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ.
4. Ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών τηρείται και ενημερώνεται σωστά καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου δραστηριότητας του πλοίου. Αντικατοπτρίζει τις νέες εγκαταστάσεις που περιέχουν επικίνδυνα υλικά τα οποία αναφέρονται στο παράρτημα II και τις σχετικές αλλαγές στη δομική κατασκευή και τον εξοπλισμό του πλοίου, λαμβανομένων υπόψη των εξαιρέσεων και των μεταβατικών ρυθμίσεων που ισχύουν για τα εν λόγω υλικά βάσει του διεθνούς δικαίου.
5. Ένα πλοίο το οποίο φέρει σημαία τρίτης χώρας μπορεί να λαμβάνει προειδοποίηση, να κρατείται, να μη γίνεται δεκτό ή να εξαιρείται από λιμένες ή σταθμούς ανοικτής θάλασσας που υπάγονται στη δικαιοδοσία ενός κράτους μέλους, εφόσον δεν προσκομίσει στις αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους αντίγραφο της δήλωσης συμμόρφωσης προς τις παραγράφους 6 και 7 μαζί με τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών, κατά περίπτωση και κατόπιν αιτήματος των συγκεκριμένων αρμόδιων αρχών. Το κράτος μέλος που αναλαμβάνει τέτοιου είδους δράση ενημερώνει αμέσως τις αρμόδιες αρχές της τρίτης χώρας τη σημαία της οποίας φέρει το συγκεκριμένο πλοίο. Η μη ενημέρωση του καταλόγου επικίνδυνων υλικών δεν αποτελεί έλλειψη που μπορεί να δικαιολογήσει κράτηση, αλλά τυχόν ασυνέπειες στον κατάλογο πρέπει να αναφέρονται στις αρμόδιες αρχές της τρίτης χώρας τη σημαία της οποίας φέρει το συγκεκριμένο πλοίο.
6. Η δήλωση συμμόρφωσης εκδίδεται μετά την επαλήθευση του καταλόγου επικίνδυνων ουσιών από τις αρμόδιες αρχές της τρίτης χώρας τη σημαία της οποίας φέρει το συγκεκριμένο πλοίο ή από οργανισμό που είναι εξουσιοδοτημένος από τις αρχές αυτές σύμφωνα με τις εθνικές απαιτήσεις. Η δήλωση συμμόρφωσης δύναται να ακολουθεί το υπόδειγμα του προσαρτήματος 3 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ.
7. Η δήλωση συμμόρφωσης και ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών καταρτίζονται σε επίσημη γλώσσα της εκδούσας οικείας αρχής της τρίτης χώρας τη σημαία της οποίας φέρει το συγκεκριμένο πλοίο και, στην περίπτωση χρήσης γλώσσας εκτός της αγγλικής, της γαλλικής ή της ισπανικής, το κείμενο περιλαμβάνει μετάφραση σε μία από αυτές.
8. Με την επιφύλαξη του άρθρου 32 παράγραφος 2 στοιχείο β) τα πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας και αιτούνται εγγραφή σε νηολόγιο με τη σημαία κράτους μέλους τηρούν κατάλογο επικίνδυνων υλικών, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2, ή ότι ο εν λόγω κατάλογος καταρτίζεται εντός 6 μηνών από την εγγραφή στο νηολόγιο με τη σημαία του κράτους μέλους ή σε επόμενη περιοδική επιθεώρηση κατά το άρθρο 8 παράγραφος 3, ανάλογα με το ποιο γεγονός προηγείται.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΜΟΝΑΔΕΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΠΛΟΙΩΝ
Άρθρο 13
Αναγκαίες απαιτήσεις για τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων για τη συμπερίληψη στον ευρωπαϊκό κατάλογο
1. Προκειμένου να τεθεί στον ευρωπαϊκό κατάλογο, η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ και λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ, της ΔΟΕ, της σύμβασης της Βασιλείας και της σύμβασης της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους, καθώς και άλλων διεθνών κατευθυντηρίων γραμμών:
α)
εξουσιοδοτείται από τις αρμόδιες αρχές της για τη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων ανακύκλωσης πλοίων·
β)
έχει σχεδιασθεί, κατασκευασθεί και λειτουργεί με ασφαλή και φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο·
γ)
λειτουργεί από κατασκευασμένες δομές·
δ)
θεσπίζει συστήματα διαχείρισης και παρακολούθησης, διαδικασίες και τεχνικές με σκοπό την πρόληψη, μείωση, ελαχιστοποίηση και στο μέτρο του εφικτού, εξάλειψη:
i)
των κινδύνων για την υγεία των ενδιαφερόμενων εργαζομένων και για τον πληθυσμό κοντά στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων, και
ii)
των δυσμενών για το περιβάλλον επιπτώσεων από την ανακύκλωση πλοίων·
ε)
καταρτίζει σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων·
στ)
προλαμβάνει τις δυσμενείς επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένης της απόδειξης του ελέγχου διαρροών, ιδίως σε διαπαλιρροϊκές ζώνες·
ζ)
εξασφαλίζει ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση και αποθήκευση επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων, μεταξύ άλλων
i)
τον περιορισμό όλων των επικίνδυνων ουσιών επί του πλοίου καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ανακύκλωσης, ώστε να προλαμβάνεται οποιαδήποτε αποδέσμευση των υλικών αυτών στο περιβάλλον, και επίσης τη διαχείριση επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων που προκύπτουν κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης μόνο σε υδατοστεγή δάπεδα με αποτελεσματικά συστήματα αποχέτευσης,
ii)
την καταγραφή όλων των αποβλήτων που προκύπτουν από τη διαδικασία ανακύκλωσης και των ποσοτήτων τους και τη μεταφορά τους μόνο σε μονάδες διαχείρισης αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων των μονάδων ανακύκλωσης αποβλήτων, οι οποίες έχουν λάβει άδεια επεξεργασίας χωρίς κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον·
η)
καταρτίζει και διατηρεί σχέδιο ετοιμότητας και αντίδρασης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, διασφαλίζει ταχεία πρόσβαση σε εξοπλισμό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, όπως είναι ο εξοπλισμός και τα οχήματα πυρόσβεσης, τα ασθενοφόρα και οι γερανοί, στα πλοία και σε όλους τους χώρους των εγκαταστάσεων ανακύκλωσης·
θ)
μεριμνεί για την ασφάλεια και την εκπαίδευση των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης της χρήσης προσωπικού προστατευτικού εξοπλισμού για εργασίες που απαιτούν τέτοια χρήση·
ι)
τηρεί μητρώα σχετικά με τα συμβάντα, τα ατυχήματα, τις επαγγελματικές νόσους και τις χρόνιες επιδράσεις και, εφόσον ζητείται από τις αρμόδιες αρχές, αναφέρει συμβάντα, ατυχήματα, επαγγελματικές νόσους και χρόνιες επιδράσεις που προκαλούν ή μπορούν να προκαλέσουν κινδύνους για την ασφάλεια των εργαζομένων, την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον·
ια)
συμφωνεί να πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 2.
2. Ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων:
α)
διαβιβάζει το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου, αφότου εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3, στον πλοιοκτήτη και στην υπηρεσία ή σε αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν·
β)
να γνωστοποιεί στην υπηρεσία ότι η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων είναι έτοιμη από κάθε άποψη να ξεκινήσει την ανακύκλωση του σκάφους·
γ)
όταν ολοκληρώνεται η πλήρης ή η μερική ανακύκλωση του πλοίου σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, εντός 14 ημερών από την ημερομηνία πλήρους ή μερικής ανακύκλωσης σύμφωνα με το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου, να διαβιβάζει δήλωση ολοκλήρωσης στην υπηρεσία που εξέδωσε το πιστοποιητικό καταλληλότητας του σκάφους προς ανακύκλωση. Η δήλωση ολοκλήρωσης περιλαμβάνει έκθεση σχετικά με τυχόν συμβάντα και ατυχήματα που βλάπτουν την ανθρώπινη υγεία και/ή το περιβάλλον.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την καθιέρωση του μορφότυπου:
α)
της έκθεσης που απαιτείται βάσει της παραγράφου 2 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου, ώστε να συμμορφούται προς το προσάρτημα 6 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ, και
β)
της δήλωσης που απαιτείται βάσει της παραγράφου 2 στοιχείο γ) του παρόντος άρθρου, ώστε να συμμορφούται προς το προσάρτημα 7 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 25 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 14
Αδειοδότηση των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που βρίσκονται στα κράτη μέλη
1. Με την επιφύλαξη άλλων συναφών ενωσιακών νομοθετικών διατάξεων, οι αρμόδιες αρχές χορηγούν άδεια ανακύκλωσης πλοίων σε μονάδες που βρίσκονται στην επικράτειά τους και συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 13. Η άδεια μπορεί να χορηγείται στις αντίστοιχες μονάδες ανακύκλωσης πλοίων για περίοδο μέγιστης διάρκειας πέντε ετών και να ανανεώνεται αναλόγως.
Υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, κάθε άδεια που έχει εκδοθεί βάσει άλλων εθνικών ή ενωσιακών νομοθετικών διατάξεων μπορεί να συνδυάζεται με την άδεια που προβλέπεται στο παρόν άρθρο ώστε να αποτελεί μία ενιαία άδεια, εάν, με τον τρόπο αυτόν, αποφεύγονται περιττές επαναλήψεις των παρεχόμενων πληροφοριών και των εκτελούμενων εργασιών από τον φορέα της μονάδας ή εταιρείας ανακύκλωσης πλοίων ή την αρμόδια αρχή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η άδεια μπορεί να παρατείνεται σύμφωνα με το ανωτέρω προβλεπόμενο στο πρώτο εδάφιο καθεστώς αδειοδότησης για περίοδο που δεν υπερβαίνει, όμως, τα πέντε έτη.
2. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν και ενημερώνουν κατάλογο των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων στις οποίες έχουν χορηγήσει άδεια σύμφωνα με την παράγραφο 1.
3. Ο κατάλογος που αναφέρεται στην παράγραφο 2 κοινοποιείται στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο στις 31 Μαρτίου 2015.
4. Στην περίπτωση που μια μονάδα ανακύκλωσης πλοίων δεν πληροί πλέον τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 13, το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η εν λόγω μονάδα αναστέλλει ή αποσύρει την άδεια που της έχει χορηγήσει ή απαιτεί από την οικεία εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων διορθωτικές δράσεις και ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση.
5. Σε περίπτωση αδειοδότησης μονάδας ανακύκλωσης πλοίων σύμφωνα με την παράγραφο 1, το οικείο κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση.
Άρθρο 15
Μονάδες ανακύκλωσης πλοίων που βρίσκονται σε τρίτη χώρα
1. Οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων που έχουν στην ιδιοκτησία τους εγκαταστάσεις ανακύκλωσης πλοίων σε τρίτη χώρα και επιθυμούν να ανακυκλώνουν πλοία που φέρουν σημαία κράτους μέλους υποβάλλουν στην Επιτροπή αίτηση για εγγραφή της συγκεκριμένης μονάδας ανακύκλωσης πλοίων στον ευρωπαϊκό κατάλογο.
2. Η αίτηση κατά την παράγραφο 1 συνοδεύεται από τα αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η συγκεκριμένη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 13, προκειμένου να ανακυκλώνει πλοία και να περιλαμβάνεται στον ευρωπαϊκό κατάλογο σύμφωνα με το άρθρο 16.
Ειδικότερα, η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων:
α)
προσδιορίζει την άδεια, εξουσιοδότηση ή έγκριση που έχει λάβει από τις αρμόδιες αρχές της για την ανακύκλωση πλοίων και, κατά περίπτωση, την άδεια, εξουσιοδότηση ή έγκριση που έχουν λάβει από τις αρμόδιες αρχές όλοι οι εργολάβοι και υπεργολάβοι οι οποίοι συμμετέχουν άμεσα στη διαδικασία ανακύκλωσης πλοίων και αναφέρει όλες τις πληροφορίες του άρθρου 16 παράγραφος 2·
β)
αναφέρει αν το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου θα εγκριθεί από την αρμόδια αρχή σιωπηρά ή ρητά, καθορίζοντας την περίοδο επανεξέτασης που αφορά τη σιωπηρή έγκριση, σύμφωνα με τις εθνικές απαιτήσεις, κατά περίπτωση·
γ)
επιβεβαιώνει ότι θα δεχτεί για ανακύκλωση πλοίο το οποίο φέρει τη σημαία κράτους μέλους μόνο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό·
δ)
προσκομίζει αποδεικτικά στοιχεία ότι η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων έχει την ικανότητα να θεσπίζει, να διατηρεί και να παρακολουθεί τα κριτήρια ασφάλειας για εργασία σε υψηλές συνθήκες και ασφάλειας εισόδου καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ανακύκλωσης·
ε)
επισυνάπτει χάρτη των ορίων της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων και της τοποθεσίας όπου διεξάγονται οι δραστηριότητες της ανακύκλωσης εντός της μονάδας·
στ)
για κάθε επικίνδυνο υλικό που αναφέρεται στο παράρτημα I και τα επιπλέον επικίνδυνα υλικά που ενδέχεται να περιλαμβάνει η δομική κατάσταση ενός πλοίου προσδιορίζει:
i)
αν η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων είναι εξουσιοδοτημένη για την αφαίρεση του επικίνδυνου υλικού. Στην περίπτωση που διαθέτει παρόμοια εξουσιοδότηση, προσδιορίζεται το σχετικό προσωπικό που έχει εξουσιοδοτηθεί για τις εργασίες αφαίρεσης και προσκομίζονται αποδείξεις για τις ικανότητές του,
ii)
τη διαδικασία διαχείρισης αποβλήτων που θα χρησιμοποιηθεί εντός ή εκτός της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, όπως αποτέφρωση, υγειονομική ταφή ή άλλη μέθοδος επεξεργασίας αποβλήτων, την ονομασία και τη διεύθυνση της μονάδας διαχείρισης αποβλήτων, εάν είναι διαφορετική από τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων και προσκομίζει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η διαδικασία θα εφαρμοσθεί χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία και με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον·
ζ)
επιβεβαιώνει ότι η εταιρεία ενέκρινε το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου, λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ·
η)
παρέχει τα απαραίτητα στοιχεία ταυτοποίησης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις ώστε να προσδιορίσει το μορφότυπο των πληροφοριών που απαιτούνται για την ταυτοποίηση της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 25.
4. Για την καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο, η συμμόρφωση των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που βρίσκονται σε τρίτες χώρες προς τις απαιτήσεις του άρθρου 13 πιστοποιείται μετά από επιθεώρηση του χώρου από ανεξάρτητο επαληθευτή με τα κατάλληλα προσόντα. Η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων υποβάλλει στην Επιτροπή την πιστοποίηση όταν αιτείται καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο και, στη συνέχεια, ανά πενταετία, μετά την ανανέωση της καταχώρισης στον ευρωπαϊκό κατάλογο. Η αρχική καταχώριση στον κατάλογο και η ανανέωσή της συνοδεύονται από ενδιάμεση επανεξέταση για την επιβεβαίωση της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις του άρθρου 13.
Υποβάλλοντας αίτηση καταχώρισης στον ευρωπαϊκό κατάλογο, οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων αποδέχονται το ενδεχόμενο επιθεώρησης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων από την Επιτροπή ή από φορείς που ενεργούν εξ ονόματός της πριν ή μετά την καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο, ώστε να επαληθευθεί η συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του άρθρου 13. Ο ανεξάρτητος επαληθευτής, η Επιτροπή ή οι φορείς που ενεργούν εξ ονόματός της συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές της τρίτης χώρας όπου βρίσκεται η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων για τη διενέργεια των εν λόγω επιθεωρήσεων.
Η Επιτροπή δύναται να εκδώσει τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για τη διευκόλυνση της πιστοποίησης αυτής.
5. Για τους σκοπούς του άρθρου 13, όσον αφορά τη σχετική λειτουργία ανάκτησης ή διάθεσης αποβλήτων, η διαχείριση μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι φιλική προς το περιβάλλον μόνο όταν η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων μπορεί να αποδείξει ότι η μονάδα διαχείρισης αποβλήτων που δέχεται τα απόβλητα λειτουργεί σύμφωνα με πρότυπα προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος ισοδύναμα σε μεγάλο βαθμό με τα συναφή διεθνή και ενωσιακά πρότυπα.
6. Η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων παρέχει ενημερωμένα αποδεικτικά στοιχεία χωρίς καθυστέρηση όταν αλλάζουν οι πληροφορίες που παρέχει η Επιτροπή και, εν πάση περιπτώσει, τρεις μήνες πριν από την εκπνοή κάθε πενταετούς περιόδου καταχώρισης στον ευρωπαϊκό κατάλογο, δηλώνει ότι:
α)
τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει παράσχει είναι πλήρη και ενημερωμένα·
β)
η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων εξακολουθεί και θα εξακολουθήσει να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του άρθρου 13.
Άρθρο 16
Κατάρτιση και ενημέρωση του ευρωπαϊκού καταλόγου
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την κατάρτιση ευρωπαϊκού καταλόγου μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που:
α)
βρίσκονται εντός της Ένωσης και έχουν κοινοποιηθεί από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3·
β)
βρίσκονται σε τρίτη χώρα και η καταχώρισή τους βασίζεται στην εκτίμηση των πληροφοριών και των δικαιολογητικών που παρέχονται ή συλλέγονται σύμφωνα με το άρθρο 15.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 25.
2. Ο ευρωπαϊκός κατάλογος δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2016. Χωρίζεται σε δύο επιμέρους καταλόγους που αναφέρουν τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων εντός της Ένωσης και τις εγκαταστάσεις ανακύκλωσης πλοίων σε τρίτες χώρες.
Ο ευρωπαϊκός κατάλογος περιλαμβάνει όλες τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων:
α)
μέθοδος ανακύκλωσης·
β)
είδος και μέγεθος των πλοίων που μπορούν να ανακυκλώνονται·
γ)
τυχόν περιορισμοί και όροι υπό τους οποίους λειτουργεί η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων, μεταξύ άλλων, όσον αφορά τη διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων·
δ)
λεπτομέρειες της ρητής ή σιωπηρής διαδικασίας κατά το άρθρο 7 παράγραφος 3 για την έγκριση του σχεδίου ανακύκλωσης πλοίου, από την αρμοδία αρχή·
ε)
το μέγιστο ετήσιο προϊόν της ανακύκλωσης πλοίων.
3. Ο ευρωπαϊκός κατάλογος αναφέρει την ημερομηνία λήξης της καταχώρισης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων. Η καταχώριση ισχύει για μέγιστη περίοδο πέντε ετών και μπορεί να ανανεώνεται.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την τακτική ενημέρωση του ευρωπαϊκού καταλόγου:
α)
για την καταχώριση μονάδας ανακύκλωσης πλοίων στον ευρωπαϊκό κατάλογο σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις, όπου:
i)
όταν η μονάδα έχει αδειοδοτηθεί βάσει του άρθρου 14, ή
ii)
όταν η καταχώρισή της στον ευρωπαϊκό κατάλογο αποφασίσθηκε σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου·
β)
για τη διαγραφή μονάδας ανακύκλωσης πλοίων από τον ευρωπαϊκό κατάλογο σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις, όπου:
i)
όταν η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων δεν πληροί πλέον τις απαιτήσεις του άρθρου 13, ή
ii)
όταν τα ενημερωμένα αποδεικτικά στοιχεία δεν παρέχονται τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από την εκπνοή της πενταετούς περιόδου που ορίζεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 25.
5. Κατά την κατάρτιση και την ενημέρωση του ευρωπαϊκού καταλόγου, η Επιτροπή ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές που κατοχυρώνονται με τις Συνθήκες και τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή κάθε πληροφορία που ενδέχεται να αφορά την ενημέρωση του ευρωπαϊκού καταλόγου. Η Επιτροπή διαβιβάζει όλες τις σχετικές πληροφορίες στα λοιπά κράτη μέλη.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 17
Γλώσσα
1. Το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου σύμφωνα με το άρθρο 7 εκπονείται σε γλώσσα αποδεκτή από το κράτος το οποίο χορηγεί άδεια στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων. Όταν η χρησιμοποιούμενη γλώσσα δεν είναι η αγγλική, η γαλλική ή η ισπανική, το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου μεταφράζεται σε μία από τις γλώσσες αυτές, εκτός εάν η αρχή δεν το θεωρεί απαραίτητο.
2. Το πιστοποιητικό καταλόγου και το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 9 καταρτίζονται σε επίσημη γλώσσα της εκδούσας υπηρεσίας. Εάν η χρησιμοποιούμενη γλώσσα δεν είναι η αγγλική, η γαλλική ή η ισπανική, το κείμενο περιλαμβάνει μετάφραση σε μία από τις γλώσσες αυτές.
Άρθρο 18
Ορισμός αρμόδιων αρχών και υπηρεσιών
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές και υπηρεσίες που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και τις γνωστοποιούν στην Επιτροπή. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή τυχόν αλλαγές των πληροφοριών αυτών.
2. Η Επιτροπή δημοσιεύει στο δικτυακό της τόπο τους καταλόγους των αρμόδιων αρχών και υπηρεσιών που έχουν ορισθεί και ενημερώνει τους εν λόγω καταλόγους, κατά περίπτωση.
Άρθρο 19
Καθορισμός υπεύθυνων επικοινωνίας
1. Τόσο τα κράτη μέλη όσο και η Επιτροπή ορίζουν έναν ή περισσότερους υπεύθυνους επικοινωνίας, οι οποίοι επιφορτίζονται με την ενημέρωση ή την παροχή συμβουλών στα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που υποβάλλουν ερωτήματα. Ο υπεύθυνος επικοινωνίας της Επιτροπής διαβιβάζει στους υπεύθυνους επικοινωνίας των κρατών μελών τα ερωτήματα που του υποβάλλονται και τα οποία αφορούν τα κράτη μέλη αυτά, και αντιστρόφως.
2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τους ορισθέντες υπεύθυνους επικοινωνίας. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή τυχόν αλλαγές των πληροφοριών αυτών.
3. Η Επιτροπή δημοσιεύει στον δικτυακό της τόπο τους καταλόγους των υπεύθυνων επικοινωνίας που έχουν ορισθεί και ενημερώνει τους καταλόγους, κατά περίπτωση.
Άρθρο 20
Συνεδριάσεις των υπεύθυνων επικοινωνίας
Κατόπιν αιτήσεως των κρατών μελών, ή εάν κρίνεται σκόπιμο, η Επιτροπή συγκαλεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα τους υπεύθυνους επικοινωνίας, προκειμένου να εξετάζει μαζί τους τα ζητήματα που τίθενται από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Στις συνεδριάσεις αυτές ή σε τμήματα των συνεδριάσεων, προσκαλούνται οι ενδιαφερόμενοι φορείς, όταν όλα τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συμφωνούν ότι τούτο είναι σκόπιμο.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ
Άρθρο 21
Υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη
1. Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση που περιλαμβάνει τα εξής:
α)
κατάλογο των πλοίων που φέρουν τη σημαία του για τα οποία έχει εκδοθεί πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση καθώς και την επωνυμία της εταιρείας ανακύκλωσης πλοίων και την τοποθεσία της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, όπως αναφέρονται στο πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση·
β)
κατάλογο των πλοίων που φέρουν τη σημαία του για τα οποία έχει ληφθεί δήλωση ολοκλήρωσης·
γ)
στοιχεία σχετικά με την παράνομη ανακύκλωση πλοίου, τις κυρώσεις και τις δράσεις παρακολούθησης που έχει αναλάβει.
2. Κάθε κράτος μέλος, ανά τριετία, διαβιβάζει ηλεκτρονικά την έκθεση στην Επιτροπή, εντός εννέα μηνών από την εκπνοή της τριετούς περιόδου την οποία καλύπτει.
Η πρώτη ηλεκτρονική έκθεση καλύπτει την περίοδο από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού έως το τέλος της πρώτης τακτικής τριετούς περιόδου υποβολής εκθέσεων, που ορίζεται στο άρθρο 5 της οδηγίας 91/692/ΕΟΚ του Συμβουλίου (14), μετά την ημερομηνία έναρξης της πρώτης περιόδου υποβολής εκθέσεων.
Εντός εννέα μηνών από την παραλαβή των εκθέσεων των κρατών μελών, η Επιτροπή δημοσιεύει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
3. Η Επιτροπή καταχωρίζει τις πληροφορίες αυτές σε ηλεκτρονική βάση δεδομένων στην οποία το κοινό έχει μονίμως πρόσβαση.
Άρθρο 22
Επιβολή στα κράτη μέλη
1. Τα κράτη μέλη εισάγουν διατάξεις οι οποίες ορίζουν κυρώσεις σε περίπτωση παράβασης του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν την επιβολή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
2. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται μεταξύ τους σε διμερές ή πολυμερές επίπεδο για τη διευκόλυνση της πρόληψης και του εντοπισμού ενδεχόμενης καταστρατήγησης και παράβασης του παρόντος κανονισμού.
3. Τα κράτη μέλη ορίζουν τα μέλη του μόνιμου προσωπικού τους που είναι υπεύθυνα για την αναφερόμενη στην παράγραφο 2 συνεργασία. Οι πληροφορίες αποστέλλονται στην Επιτροπή η οποία διανέμει συγκεντρωτικό κατάλογο στα μέλη αυτά.
4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την εθνική τους νομοθεσία σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και την επιβολή κυρώσεων.
Άρθρο 23
Αίτημα για ανάληψη δράσης
1. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία θίγονται ή ενδέχεται να θιγούν από την παράβαση του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 15 και το άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού ή τα οποία έχουν επαρκές συμφέρον να λαμβάνονται περιβαλλοντικές αποφάσεις σχετικά με την παράβαση του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 15 και το άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού έχουν το δικαίωμα να ζητούν από την Επιτροπή να αναλαμβάνει δράση βάσει του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την εν λόγω παράβαση ή την άμεση απειλή τέτοιας παράβασης.
Το συμφέρον οιασδήποτε μη κυβερνητικής οργάνωσης, η οποία προάγει την προστασία του περιβάλλοντος και πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15), θεωρείται επαρκές για τον σκοπό του πρώτου εδαφίου.
2. Το αίτημα για ανάληψη δράσης συνοδεύεται από τις σχετικές πληροφορίες και στοιχεία επί των οποίων θεμελιώνεται το αίτημα αυτό.
3. Εφόσον το αίτημα για ανάληψη δράσης και οι συνοδευτικές πληροφορίες και στοιχεία αποδεικνύουν αρκούντως ότι υφίσταται παράβαση του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 15 και το άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) ή άμεση απειλή τέτοιας παράβασης, η Επιτροπή εξετάζει το αίτημα, τις πληροφορίες και τα στοιχεία. Υπό τις συνθήκες αυτές, η αρμόδια αρχή δίνει την ευκαιρία στη σχετική εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων να γνωστοποιήσει τις απόψεις της όσον αφορά το αίτημα και τις συνοδευτικές πληροφορίες και στοιχεία.
4. Η Επιτροπή, χωρίς καθυστέρηση και εν σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του ενωσιακού δικαίου, ενημερώνει τα πρόσωπα τα οποία υπέβαλαν αίτημα σύμφωνα με την παράγραφο 1, σχετικά με την απόφασή της να δεχθεί ή να απορρίψει το αίτημα για ανάληψη δράσης, και αιτιολογεί την απόφασή της.
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 24
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Η εξουσία έκδοσης των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 8 ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 30 Δεκεμβρίου 2013. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την ανάθεση αρμοδιότητας το αργότερο εννέα μήνες πριν από την εκπνοή της πενταετούς περιόδου. Η ανάθεση αρμοδιότητας ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από την εκπνοή κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 8 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση αρμοδιότητας που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Παράγει αποτελέσματα από την επόμενη ημέρα της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που έχουν ήδη τεθεί σε ισχύ.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί συγχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 8 τίθεται σε ισχύ μόνο εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δεν εκφράσει αντιρρήσεις εντός διμήνου από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο ενημερώσουν την Επιτροπή ότι δεν θα αντιταχθούν. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 25
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η τελευταία είναι επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Οσάκις γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Εάν η επιτροπή δεν διατυπώσει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 26
Μεταβατική διάταξη
Από την ημερομηνία δημοσίευσης του Ευρωπαϊκού καταλόγου, τα κράτη μέλη δύνανται, πριν από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, να χορηγήσουν άδεια για την ανακύκλωση πλοίων σε μονάδες ανακύκλωσης πλοίων που περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο. Στην περίπτωση αυτή, δεν εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1013/2006.
Άρθρο 27
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006
Στο άρθρο 1 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 προστίθεται το ακόλουθο σημείο:
«θ)
πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1257/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16).
Άρθρο 28
Τροποποίηση της οδηγίας 2009/16/ΕΚ
Στο παράρτημα IV προστίθεται το ακόλουθο σημείο:
«49.
Πιστοποιητικό του καταλόγου επικίνδυνων υλικών ή δήλωση συμμόρφωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1257/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17).
Άρθρο 29
Οικονομικό κίνητρο
Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2016, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση για τη σκοπιμότητα θέσπισης χρηματοδοτικού μέσου το οποίο θα διευκολύνει την ασφαλή και ορθή ανακύκλωση πλοίων και τη συνοδεύει, εφόσον ενδείκνυται, από νομοθετική πρόταση.
Άρθρο 30
Επανεξέταση
1. Η Επιτροπή εκτιμά ποιες παραβάσεις του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2008/99/ΕΚ ώστε να ευθυγραμμισθούν οι περί παραβάσεων διατάξεις του παρόντος κανονισμού με αυτές του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τα πορίσματά της έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο και τη συνοδεύει, εφόσον ενδείκνυται, από νομοθετική πρόταση.
2. Η Επιτροπή επανεξετάζει τον παρόντα κανονισμό το αργότερο 18 μήνες πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ και υποβάλλει, εφόσον ενδείκνυται, ταυτόχρονα, σχετικές νομοθετικές προτάσεις. Η επανεξέταση περιλαμβάνει τη συμπερίληψη στον ευρωπαϊκό κατάλογο μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που έχουν λάβει άδεια από τη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ, ώστε να αποφευχθούν οι αλληλεπικαλύψεις εργασιών και η διοικητική επιβάρυνση.
3. Η Επιτροπή επανεξετάζει τον παρόντα κανονισμό και, εφόσον ενδείκνυται, υποβάλλει εγκαίρως προτάσεις για την ανταπόκριση στις εξελίξεις σχετικά με διεθνείς συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης της Βασιλείας, εφόσον απαιτείται.
4. Παρά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 2, η Επιτροπή, το αργότερο πέντε έτη μετά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη, εφόσον ενδείκνυται, από νομοθετικές προτάσεις, ούτως ώστε να εγγυηθεί την επιδίωξη των στόχων του και τη διασφάλιση και τη δικαιολόγηση των συνεπειών του.
Άρθρο 31
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 32
Εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από μία από τις κατωτέρω ημερομηνία, αναλόγως ποια θα προηγηθεί, πάντως όχι πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2015:
α)
6 μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία το συνδυασμένο ετήσιο αποτέλεσμα ανακύκλωσης πλοίων των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο ανέρχεται σε τουλάχιστον 2,5 εκατ. τόνους εκτοπίσματος άφορτου πλοίου (LDT). Η ετήσια παραγωγή ανακύκλωσης πλοίων μονάδας ανακύκλωσης πλοίων υπολογίζεται ως το άθροισμα του βάρους των πλοίων εκπεφρασμένο σε LDT τα οποία ανακυκλώθηκαν κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου έτους στην εν λόγω μονάδα. Η μέγιστη ετήσια παραγωγή ανακύκλωσης πλοίων καθορίζεται με επιλογή της υψηλότερης τιμής που σημειώθηκε κατά την προηγούμενη δεκαετία για κάθε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων ή σε περίπτωση μονάδας ανακύκλωσης πλοίων που έχει λάβει πρόσφατα άδεια, της υψηλότερης ετήσιας τιμής που σημειώθηκε στη συγκεκριμένη μονάδα, ή
β)
κατά την 31η Δεκεμβρίου 2018.
2. Ωστόσο, για τις κατωτέρω διατάξεις ισχύουν οι εξής ημερομηνίες εφαρμογής:
α)
το άρθρο 2, το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 5 παράγραφος 2, τα άρθρα 13, 14, 15, 16, 25 και 26 τίθενται σε εφαρμογή στις 31 Δεκεμβρίου 2014·
β)
το πρώτο και τρίτο εδάφιο του άρθρου 5 παράγραφος 2 και το άρθρο 12 παράγραφοι 1 και 8 τίθενται σε εφαρμογή στις 31 Δεκεμβρίου 2020.
3. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωση σχετικά με την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1 στοιχείο α).
4. Ένα κράτος μέλος το οποίο έχει κλείσει το εθνικό του νηολόγιο ή, κατά τη διάρκεια τριών ετών, δεν ενέγραψε πλοία υπό τη σημαία του και ενόσω κανένα πλοία δεν είναι εγγεγραμμένο υπό τη σημαία του, δύναται να παρεκκλίνει από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, εξαιρουμένων των άρθρων 4, 5, 11, 12, 13, 14, του άρθρου 16 παράγραφος 6, των άρθρων 18, 19, 20, 21 και 22. Όταν ένα κράτος μέλος προτίθεται να κάνει χρήση της παρέκκλισης, το κοινοποιεί στην Επιτροπή το αργότερο κατά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Όλες οι επακόλουθες αλλαγές κοινοποιούνται επίσης στην Επιτροπή.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 20 Νοεμβρίου 2013.