РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 952/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 9 октомври 2013 година
за създаване на Митнически кодекс на Съюза
(преработен текст)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално членове 33, 114 и 207 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
В Регламент (ЕО) № 450/2008 на Европейския парламент и на Съвета от 23 април 2008 година за създаване на Митнически кодекс на Общността (Модернизиран митнически кодекс) (3) следва да бъдат внесени редица изменения. С оглед постигане на яснота посоченият регламент следва да бъде преработен.
(2)
Целесъобразно е да се осигури съгласуваност на Регламент (ЕО) № 450/2008 с Договора за функционирането на Европейския съюз („ДФЕС“), по-конкретно с членове 290 и 291 от него. Целесъобразно е също така в регламента да се отчете развитието на правото на Съюза и да се адаптират някои от неговите разпоредби с цел улесняване на прилагането им.
(3)
С цел допълване и изменяне и на определени несъществени елементи от настоящия регламент, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 290 от ДФЕС. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да провежда целесъобразни консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури своевременното предаване на съответните документи по подходящ начин едновременно на Европейския парламент и на Съвета.
(4)
По-специално при подготовката и изготвянето на делегирани актове, Комисията следва достатъчно рано да осигурява прозрачни консултации с експертите и бизнес средите на държавите членки.
(5)
За да се гарантират еднакви условия за изпълнение на настоящия регламент, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия с цел да се определи формата кодирането във връзка с общите изисквания за данните при обмена и съхранението на информация между митническите органи и между икономическите оператори и митническите органи и за съхранението на такава информация, както и процедурните правила за обмена и съхраняването на информация, които могат да се извършват чрез средства, различни от средствата за електронна обработка на данни; да се приемат решения, с които на една или няколко държави членки се разрешава да използват средства за обмен и съхранение на информация, различни от средствата за електронна обработка на данни; да се определи митническият орган, който отговаря за регистрирането на икономическите оператори и другите лица; да се определят техническите разпоредби за разработване, поддържане и използване на електронни системи; да се определят процедурните правила за предоставянето и осигуряването на право на даден митнически представител да извършва услуги в държава членка, различна от тази, в която е установен; процедурните правила за подаването и приемането на заявление за издаване на решение във връзка с прилагането на митническото законодателство, както и за вземането на решение и за мониторинга на изпълнението на такова решение; процедурните правила за обезсилване, отмяна и изменение на благоприятни решения; процедурните правила за използването на решение, отнасящо се до обвързваща информация, след като валидността му е изтекла или е било отменено; процедурните правила за уведомяването на митническите органи, че приемането на такива решения е спряно и за отмяната на това спиране; да се приемат решения, с които се иска от държавите членки да отменят решение, отнасящо се до обвързваща информация; да се приемат реда и условията за прилагане на критериите за предоставяне на статус на одобрен икономически оператор; да се приемат мерки за осигуряване на еднакво прилагане на митнически контрол, включително обмена на информация за риска и анализ на риска,
общите критерии и стандарти за риска, контролните мерки и приоритетните области за контрол; да се определят пристанищата или летищата, където трябва да се осъществяват митническия контрол и формалностите върху ръчния и придружавания багаж; да се определят правила относно превръщането на валута; да се приемат мерки за еднаквото управление на тарифните квоти и тарифните тавани и за управлението на наблюдението във връзка с допускането за свободно обращение или износа на стоки; да се приемат мерки за определяне на тарифното класиране на стоките; да се определят процедурните правила за предоставяне и проверка на доказателството за непреференциален произход; процедурните правила за улеснено установяване в Съюза на преференциалния произход на стоките; да се определят мерки за определянето на произхода на конкретни стоки; за предоставянето на временна дерогация от правилата за преференциален произход на стоки, за които се прилагат преференциални мерки, приети едностранно от Съюза; определянето на произхода на конкретни стоки;да се определят процедурните правила за определяне на митническата стойност на стоките; да се определят процедурните правила за предоставяне на обезпечение, за определянето на размера му, за мониторинга и освобождаването му и за отмяната и обезсилването на задължението на поръчителя; да се определят процедурните правила за временна забрана на използването на общи обезпечения; да се приемат мерки за осигуряване на взаимна помощ между митническите органи при възникване на митническо задължение; да се определят процедурните правила за възстановяване или опрощаване на вносни или износни мита и информацията, която трябва да бъде предоставена на Комисията; да се приемат решения за възстановяване или опрощаване на вносни или износни мита; да се определят процедурните правила за подаване, поправка и обезсилване на обобщената декларация за въвеждане; да се уточни срокът, в рамките на който следва да се извърши анализ на риска въз основа на обобщената декларация за въвеждане; да се определят процедурните правила за уведомление за пристигане на плавателно или въздухоплавателно средство и за превозването на стоките до подходящото място;
да се определят процедурните правила за представянето на стоки на митницата; процедурните правила за подаване, поправка и анулиране на декларацията за временно складиране и за движението на стоките на временно складиране; процедурните правила за предоставянето и проверката на доказателството за митническия статус на съюзните стоки; процедурните правила за определянето на компетентните митнически учреждения, и за подаването на митническа декларация, когато се използват средства, различни от средствата за електронна обработка на данни; процедурните правила за подаването на стандартна митническа декларация и за представянето на придружаващите документи; процедурните правила за подаването на опростена декларация и на допълнителна декларация; процедурните правила за подаването на митническа декларация преди представянето на стоките на митницата, за приемането на митническата декларация и за поправка в митническата декларация след вдигането на стоките; да се приемат мерки за определяне на тарифната подпозиция на стоките, за които се прилага най-високата ставка на вносното или износното мито, когато пратката се състои от стоки, попадащи в различни тарифни подпозиции; да се определят процедурните правила за централизирано оформяне и освобождаване от задължението за представяне на стоките във връзка с това; процедурните правила за вписване в отчетността на декларатора; процедурните правила за митническите формалности и контрол, които се извършват от титуляря на разрешението във връзка със самооценката; да се приемат мерки за проверката на митническата декларация, проверката и вземането на проби от стоките и резултатите от проверката.
процедурните правила за разпореждане със стоки; процедурните правила за предоставянето на информацията, която установява, че условията за освобождаване от вносно мито на върнати стоки са изпълнени и за предоставянето на доказателства, че условията за освобождаване от вносно мито на продукти от морски риболов и други продукти, извлечени от морето, са изпълнени; процедурните правила за проверка на икономическите условия в контекста на специалните режими; процедурните правила за приключването на специален режим; процедурните правила за прехвърлянето на права и задължения и за движението на стоки, поставени под специален режим; процедурните правила за използването на еквивалентни стоки в контекста на специални режими; процедурните правила за прилагането на разпоредбите на международните инструменти за транзит в рамките на митническата територия на Съюза; процедурните правила за поставянето на стоки под режим на съюзен транзит и при завършването на този режим, за действието на опростяванията на този режим и за митническия надзор на стоките, които преминават през територията на дадена държава или през територия, извън митническата територия на Съюза под режим външен съюзен транзит; процедурните правила за поставянето на стоки под режим митническо складиране или под режим свободна зона; да се определи срока, в рамките на който следва да се извърши анализ на риска въз основа на предварителна декларация за заминаване; да се определят процедурните правила за напускането на стоките;
процедурните правила за подаване, поправка и анулиране на обобщената декларация за напускане; процедурните правила за подаване, поправка и анулиране на уведомлението за реекспорт; да се приеме работна програма в подкрепа на разработването на свързаните с нея електронни системи и за определянето на преходни периоди; да се приемат решенията, с които на държавите членки се разрешава да тестват опростявания при прилагането на митническото законодателство, особено ако тези опростени процедури са свързани с информационните технологии (ИТ). Тези правомощия следва да се упражняват в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от16 февруари 2011 година за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (4).
(6)
Като се има предвид, че е необходимо сътрудничество между държавите членки и Комисията за разработването, поддържането и експлоатацията на електронните системи, необходими за изпълнението на Митническия кодекс на Съюза (Кодекса), Комисията не би трябвало да приема работната програма в подкрепа на разработването им и за определянето на преходни периоди, ако не бъде дадено становище от комитета, който разглежда проекта на акта за изпълнение.
(7)
Процедурата по консултиране да бъде използвана за приемането на: решения, с които на една или няколко държави членки се разрешава да използват средства за обмен и съхранение на информация, различни от средствата за електронна обработка на данни, ако тези решения не засягат всички държави членки; решенията, с които се иска от държавите членки да отменят решения, отнасящи се до обвързваща информация, ако тези решения засягат само една държава членка и имат за цел да се гарантира спазването на митническото законодателство; решения за възстановяване или опрощаване на вносни или износни мита, ако тези решения пряко засягат лицето, подало съответното заявление за възстановяване или опрощаване.
(8)
В надлежно обосновани случаи, когато това се изисква от наложителни причини за спешност, Комисията приема актове за изпълнение с незабавно приложение във връзка с: мерките за осигуряване на еднакво прилагане на митнически контрол, включително обмена на информация за риска и анализ на риска, общите критерии и стандарти за риска, контролните мерки и приоритетните области за контрол; определянето на тарифното класиране на стоките; определянето на произхода на конкретни стоки; мерките за временна забрана на използването на общи обезпечения.
(9)
Съюзът е основан на митнически съюз. Както в интерес на икономическите оператори, така и на митническите органи в рамките на Съюза е препоръчително действащото митническо законодателство да бъде обединено в кодекс. Като се основава на концепцията за вътрешен пазар, кодексът следва да включва общите правила и процедури, които осигуряват прилагането на тарифните и другите мерки на общата политика, въведени на равнището на Съюза във връзка с търговията със стоки между Съюза и страни или територии извън митническата територия на Съюза, като се отчитат изискванията на тези общи политики. Митническото законодателство следва да бъде съобразено в по-голяма степен с разпоредбите, свързани със събиране на вземания при внос, без да се променя обхватът на действащото данъчно законодателство.
(10)
При по-нататъшното модернизиране на митническото законодателство следва да се вземат предвид становищата на икономическите оператори, за да се гарантира ефективно административно опростяване.
(11)
В съответствие със Съобщението на Комисията от 9 август 2004 г., озаглавено „Защита на финансовите интереси на Общността - борба срещу измамите - План за действие за 2004-2005 г.“ е уместно да се адаптира правната рамка за защита на финансовите интереси на Съюза.
(12)
Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета от 12 октомври 1992 г. относно създаване на Митнически кодекс на Общността (5) бе основан на интеграция на митническите процедури, прилагани отделно в съответните държави членки през 80-те години на 20 век. Този регламент е многократно и съществено изменян след въвеждането му с оглед решаване на специфични проблеми като защитата на добросъвестността или отчитането на изискванията по отношение на сигурността. Важните промени в правната среда, които настъпиха през последните години на равнището на Съюза и на международно равнище, като изтичането на срока на действие на Договора за създаване на Европейската общност за въглища и стомана и влизането в сила на Договорите за присъединяване от 2003 г., 2005 г. и 2011 г., а също и Протокола за изменение на Международната конвенция за опростяване и уеднаквяване на митническите процедури (наричана по-долу „Ревизираната Конвенция от Киото“), присъединяването на Съюза към която бе одобрено с Решение 2003/231/ЕО на Съвета от 17 март 2003 г. (6), наложиха в посочения регламент с Регламент (ЕО) № 648/2005 на Европейския парламент и на Съвета от 13 април 2005 г. (7) да бъдат въведени допълнителни изменения, които впоследствие бяха включени в Регламент (ЕО) № 450/2008.
(13)
Целесъобразно е в Кодекса да се въведе правна рамка за прилагането на определени разпоредби от митническото законодателство относно търговията със съюзни стоки между части от митническата територия, за които се прилагат разпоредбите на Директива 2006/112/ЕО на Съвета от 28 ноември 2006 г. относно общата система на данъка върху добавената стойност (8) или на Директива 2008/118/ЕО на Съвета от 16 декември 2008 година относно общия режим на облагане с акциз (9), и части от тази територия, за които тези разпоредби не се прилагат, или относно търговията между части от територията, за които тези разпоредби не се прилагат. Като се има предвид фактът, че въпросните стоки са съюзни стоки, както и фискалният характер на въпросните мерки в тази вътресъюзна търговия, е оправдано да се извърши уместно опростяване на митническите формалности, които се прилагат за тези стоки.
(14)
За да бъде отчетен специалният фискален режим на някои части от митническата територия на Съюза, на Комисията следва да бъдат предоставени правомощията да приема делегирани актове по член 290 от ДФЕС, отнасящи се до митническите формалности и контрол, които трябва да бъдат прилагани по отношение на търговията със съюзни стоки между посочените части от митническата територия на Съюза и останалата част от нея.
(15)
Улеснението на законната търговия и борбата с измамите изискват опростени, бързи и стандартни митнически процедури и процеси. В тази връзка, съгласно Съобщението на Комисията от 24 юли 2003 г., озаглавено „Опростена и безкнижна среда за митниците и търговията“, е уместно да се опрости митническото законодателство, да се позволи използването на съвременни средства и технологии и да се насърчи еднаквото прилагане на митническото законодателство и на съвременни подходи за митнически контрол, което ще допринесе за осигуряване на основата за ефективни и опростени процедури за митническо оформяне. Митническите процедури следва да бъдат обединени или хармонизирани, така че да останат само тези, които са икономически обосновани, с оглед повишаване конкурентоспособността на предприятията.
(16)
Изграждането на вътрешния пазар, намаляването на бариерите пред международната търговия и инвестиции и нарасналата необходимост от гарантиране на сигурността и безопасността на външните граници на Съюза трансформираха ролята на митническите органи и ги превърнаха в централна част от веригата на доставки и в катализатор на конкурентоспособността на държавите и предприятията в процеса на мониторинг и управление на международната търговия. В тази връзка митническото законодателство следва да отразява новата икономическа реалност и новата роля и мисия на митническите органи.
(17)
Използването на информационни и комуникационни технологии, както предвижда Решение № 70/2008/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 15 януари 2008 г. относно безкнижна среда в митниците и търговията (10), е ключов елемент за осигуряване на улеснения за търговията и същевременно на ефективност на митническия контрол, като по този начин се намаляват разходите за осъществяване на стопанска дейност и рискът за обществото. В тази връзка е необходимо с Кодекса да се установи правната рамка, в която може да бъде приложено това решение, по-специално правният принцип, че всички митнически и търговски операции се обработват по електронен път и че във всяка една държава членка информационните и комуникационни системи за митническите операции предлагат еднакви улеснения на икономическите оператори.
(18)
За да се осигури безкнижна среда за митниците и търговията, на Комисията следва да бъдат предоставени правомощията да приема делегирани актове по член 290 от ДФЕС по отношение на общите изисквания за данните за целите на обмен и съхранението на информацията чрез използване на средства за електронна обработка на данни, в случаите когато могат да бъдат използвани други средства за такъв обмен и съхраняване, както и регистриране на лица. Средства, различни от средствата за електронна обработка на данни, биха могли да бъдат използвани по-конкретно за преходен период, когато необходимите електронни системи все още не са действащи, но не и след 31 декември 2020 г. Що се отнася до централизираното оформяне, тези преходни мерки ще се състоят в поддържане на процедурата понастоящем позната като „единно разрешение за опростени процедури“, докато необходимите електронни системи влязат в действие.
(19)
Използване на информационни и комуникационни технологии следва да е придружено от хармонизирано и стандартизирано прилагане на митническия контрол от държавите членки, за да се гарантира равностойно ниво на митнически контрол на цялата територия на Съюза, така че да не възникне антиконкурентно поведение в различните входни и изходни пунктове на Съюза.
(20)
С цел облекчаване на стопанската дейност и едновременно с това за осигуряване на необходимото ниво на контрол на стоките, които се въвеждат на или извеждат от митническата територия на Съюза, е желателно митническите органи и другите агенции, които участват в този контрол, да предават помежду си информацията, предоставена от икономическите оператори, при отчитане на съответните разпоредби за защита на данните. Контролът следва да бъде хармонизиран, така че икономическият оператор да трябва да предостави информацията само веднъж, а стоките да бъдат контролирани от тези органи по едно и също време и на едно и също място.
(21)
С цел улесняване на стопанската дейност всички лица следва да продължат да имат право да бъдат представлявани пред митническите органи. Въпреки това вече не трябва да съществува възможност държава членка да ограничава със закон това право на представителство. Освен това всеки митнически представител, който отговаря на критериите за предоставяне на статус на одобрен икономически оператор за митнически опростявания, следва да има право да предоставя своите услуги в държава членка, различна от държавата членка, в която е установен. Като общо правило митническият представител следва да е установен на митническата територия на Съюза. Това задължение следва да отпадне когато митническият представител действа за сметка на лица, за които не се изисква да са установени на митническата територия на Съюза, или в други надлежно обосновани случаи.
(22)
Всички решения, които се отнасят до прилагането на митническото законодателство, включително до обвързваща информация, следва да отговарят на едни и същи правила. Всички такива решения следва да бъдат валидни в целия Съюз и следва да могат да бъдат обезсилвани, изменяни, освен когато е предвидено друго, или отменяни поради несъответствие с митническото законодателство или неговото тълкуване.
(23)
Рационализирането на митническите процедури в рамките на електронна среда изисква споделяне на отговорностите между митническите органи на отделните държави членки. Необходимо е да се гарантира едно уместно ниво на ефективни, възпиращи и пропорционални санкции в рамките на вътрешния пазар.
(24)
Икономическите оператори, които спазват митническото законодателство и са надеждни, следва да се ползват със статус на одобрен икономически оператор след като им бъде предоставено разрешение за митнически опростявания или разрешение за сигурност и безопасност, или и двете. В зависимост от вида на предоставеното разрешение, одобрените икономически оператори следва да могат да се възползват максимално от широката употреба на митническите опростявания или да се възползват от улеснения, свързани със сигурност и безопасност. Освен това следва да им бъде дадено по-благоприятно третиране по отношение на митническия контрол, като например по-малък физически и документен контрол.
(25)
Икономическите оператори, които спазват митническото законодателство и са надеждни, се възползват от международно взаимно признаване на статуса „одобрен икономически оператор“.
(26)
За да се осигури баланс между нуждите на митническите органи по отношение на правилното прилагане на митническото законодателство, от една страна, и правото на икономическите оператори да бъдат третирани справедливо, от друга страна, митническите органи следва да получат широки контролни правомощия, а икономическите оператори - право на обжалване.
(27)
В съответствие с Хартата на основните права на Европейския съюз е необходимо като допълнение към правото на обжалване на всяко решение, взето от митническите органи, да се предвиди правото на всяко лице да бъде изслушано преди вземането на решение, което би го засегнало неблагоприятно. Ограничаването на това право обаче може да бъде оправдано, по-специално когато естеството или равнището на заплахата за сигурността и безопасността на Съюза и неговите жители, здравето на хората, животните или растенията, околната среда или потребителите налагат това;
(28)
За да се намали рискът за Съюза, за неговите граждани и за неговите търговски партньори, хармонизираното прилагане на митническия контрол от държавите членки следва да се основава на обща рамка за управление на риска и електронна система за нейното прилагане. Създаването на рамка за управление на риска, която да е обща за всички държави членки, не следва да възпрепятства държавите членки да контролират стоките посредством проверки на случаен принцип.
(29)
За да се осигури последователно и еднакво третиране на лицата, които са подложени на митнически формалности и контрол, на Комисията следва да бъдат предоставени правомощията да приема делегирани актове в съответствие с член 290 от ДФЕС по отношение на определянето на другите случаи, в които от митническия представител не се изисква да е установен на митническата територия на Съюза и правилата, свързани с решенията, които се вземат от митническите органи, включително отнасящите се до обвързващата информация, одобрения икономически оператор и опростяванията.
(30)
Необходимо е да се установят елементите, въз основа на които се прилагат вносните или износните мита и други мерки във връзка с търговията на стоки. Целесъобразно е също така да бъдат установени по-подробни разпоредби за издаване на доказателства за произход от Съюза, когато изискванията на търговията налагат това.
(31)
За да бъдат допълвани елементите, въз основа на които се прилагат вносните или износните мита и други мерки, на Комисията следва да бъдат дадени правомощия да приема делегирани актове в съответствие с член 290 от ДФЕС по отношение на правилата за произход на стоките.
(32)
За да се избегнат трудностите при определянето на правното основание, на което е възникнало митническо задължение, е желателно да се обединят в една група всички случаи на възникване на митническо задължение при внос, различни от възникването вследствие на представяне на митническа декларация за допускане за свободно обращение или поставяне под режим временен внос с частично освобождаване. Същото следва да се отнася и за случаите на възникване на митническо задължение при износ.
(33)
Целесъобразно е да се определи мястото, където възниква митническото задължение и където следва да бъдат събирани вносните или износните мита.
(34)
Правилата за специалните режими следва да позволяват използване на едно обезпечение за всички категории специални режими, като това обезпечение следва да бъде общо и да покрива множество операции.
(35)
Общо обезпечение с намален размер, включително за митнически задължения и други вземания, които са възникнали, или общо обезпечение с освобождаване от обезпечение следва да се разрешават при определени условия. Общото обезпечение с намален размер за митнически задължения и други вземания, които са възникнали, следва да е еквивалентно на осигуряване на обезпечение за целия размер на платимите вносни или износни мита, по-специално за целите на вдигането на съответните стоки и вписването в счетоводната отчетност.
(36)
За да се осигури по-добра защита на финансовите интереси на Съюза и на държавите членки, обезпечението следва да покрива недекларираните или неправилно декларираните стоки, включени в пратката или в декларацията, за която то се осигурява. По същата причина при поръчителство поетото от поръчителя задължение следва да покрива размера на вносните или износните мита, чието плащане става изискуемо вследствие на последващ контрол.
(37)
За да се гарантират финансовите интереси на Съюза и на държавите членки и за да се ограничат практиките на измама, се препоръчват подходящи разпоредби, включващи поетапни мерки за прилагане на общо обезпечение. Когато има повишен риск от измама, следва да се допуска временна забрана за използването на общото обезпечение при отчитане на конкретното състояние на съответните икономически оператори.
(38)
Уместно е да се има предвид добросъвестността на съответното лице в случаите, когато митническото задължение е възникнало от неспазване на митническото законодателство, и да се сведе до минимум въздействието на небрежността от страна на длъжника.
(39)
За да се защитят финансовите интереси на Съюза и на държавите членки и с цел да се допълнят правилата за митническото задължение и обезпечаването му, на Комисията следва да бъдат предоставени правомощията да приема делегирани актове в съответствие с член 290 от ДФЕС, отнасящи се до мястото на възникване на митническото задължение, изчисляването на размера на вносните и износните мита, обезпечаването им и събирането, възстановяването, опрощаването и погасяването на митническото задължение.
(40)
Необходимо е да се установи принципът за начина на определяне на митническия статус на съюзни стоки и обстоятелствата, свързани със загубата на този статус, и да се предвиди база за определяне на случаите, в които този статус остава непроменен, когато стоките временно се извеждат от митническата територия на Съюза.
(41)
За да се гарантира свободното движение на съюзните стоки на митническата територия на Съюза и митническото третиране на въвежданите на тази територия несъюзни стоки, на Комисията следва да бъдат предоставени правомощията да приема делегирани актове по член 290 от ДФЕС, отнасящи се до определянето на митническия статус на стоките, загубата на митническия статус на съюзни стоки, запазването на този статус за стоките, които временно напускат митническата територия на Съюза, и освобождаването от мита на върнати стоки.
(42)
Уместно е, когато икономическият оператор е предоставил предварително необходимата информация за целите на контрола относно допустимостта на стоките въз основа на риска, да се гарантира, че в тези случаи по правило се осигурява бързо вдигане на стоките. Контролът в рамките на финансовата и търговската политика следва да се осъществява на първо място от митническите учреждения, които са компетентни по отношение помещенията на икономическия оператор.
(43)
Правилата за митническите декларации и за поставяне на стоките под митнически режим следва да се модернизират и рационализират, по-специално да се въведе изискването митническите декларации по правило да се изготвят в електронна форма и да се предвиди само един вид опростена декларация, както и възможност за подаване на митническа декларация под формата на вписване в отчетността на декларатора.
(44)
Тъй като Ревизираната Конвенция от Киото насърчава подаването, регистрацията и проверката на митническата декларация преди пристигането на стоките, както и разделянето на мястото на подаване на декларацията от физическото местоположение на стоките, уместно е да се осигури централизирано оформяне на мястото, където е установен икономическият оператор.
(45)
Целесъобразно е на равнището на Съюза да се предвидят правила за унищожаване на стоки или разпореждане с тях по друг начин от страна на митническите органи, доколкото това са въпроси, които преди това са изисквали уреждане в националното законодателство.
(46)
С цел допълване на правилата относно поставянето на стоките под митнически режим и осигуряване на еднакво третиране на съответните лица, на Комисията следва да бъдат предоставени правомощията да приема делегирани актове в съответствие с член 290 от ДФЕС по отношение на правилата, свързани с митническата декларация и вдигането на стоките.
(47)
Целесъобразно е да се предвидят общи и прости правила за специалните режими, допълнени от малка група правила за всяка категория специален режим, с цел улесняване на оператора в избора на правилния режим, избягване на грешки и намаляване на броя на последващите събирания и възстановявания.
(48)
Следва да се улесни даването на разрешение за няколко специални режима с едно обезпечение и едно надзорно митническо учреждение и следва да има прости правила относно възникването на митническото задължение в тези случаи. Основният принцип следва да бъде, че размерът на митата за стоките, поставени под специален режим, или произведените от тях продукти се определя към момента на възникване на митническото задължение. Въпреки това в случаите, когато това е икономически оправдано, следва да се предвиди също така определяне на размера на митата върху стоките към момента на поставянето им под специален режим. Същите принципи следва да се прилагат за обичайните операции.
(49)
С оглед на засилените мерки по отношение на сигурността, поставянето на стоки в свободни зони следва да стане митнически режим, а стоките следва да бъдат обект на митнически контрол при въвеждането и по отношение на отчетността
(50)
С оглед на това, че намерението за реекспорт вече не е необходимо, режимът активно усъвършенстване с отложено плащане следва да се обедини с обработката под митнически контрол, а режимът активно усъвършенстване с възстановяване следва да бъде изоставен. Този единен режим активно усъвършенстване следва да включва и унищожаването с изключение на случаите, в които то се извършва от митниците или под техен надзор.
(51)
С цел допълване на правилата за специалните режими и за осигуряване на еднакво третиране на съответните лица, на Комисията следва да бъдат предоставени правомощия да приема делегирани актове в съответствие с член 290 от ДФЕС по отношение на правилата, които се отнасят до случаи, когато стоките са поставени под специални режими, до движения, обичайни операции и еквивалентност на тези стоки и до приключването на тези режими.
(52)
Свързаните със сигурността мерки по отношение на съюзните стоки, извеждани от митническата територия на Съюза, се прилагат и за реекспорта на несъюзни стоки. Едни и същи правила се прилагат за всички видове стоки, с възможност за изключения при необходимост, например за стоките, които само преминават транзитно през митническата територия на Съюза.
(53)
За да се гарантира упражняването на митнически надзор върху стоките, които се въвеждат на митническата територия на Съюза и се извеждат от нея, и прилагането на мерки във връзка със сигурността, на Комисията следва да бъдат предоставени правомощията да приема делегирани актове по член 290 от ДФЕС по отношение на правилата, свързани с обобщената декларация за въвеждане и с предварителните декларации за заминаване.
(54)
С цел да се проучат допълнителни възможности за митнически и търговски улеснения, по-специално като се използват най-новите средства и технологии, при определени условия и след подаване на заявление на държавите членки се разрешава за ограничен период от време да тестват опростявания при прилагането на митническото законодателство. Тази възможност не трябва да възпрепятства прилагането на митническото законодателство или да създава нови задължения за икономическите оператори, които могат да вземат участие в тези тестове на напълно доброволен принцип.
(55)
Съгласно принципа на пропорционалността, уреден в член 5 от Договора за Европейски съюз (ДЕС), за постигането на основните цели за ефективно функциониране на митническия съюз и изпълнение на общата търговска политика е необходимо и целесъобразно да се установят общите правила и процедури, приложими за стоките, въвеждани на митническата територия на Съюза или извеждани от нея. В съответствие с член 5, параграф 4, първа алинея от ДЕС, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(56)
За да се опрости и рационализира митническото законодателство, много разпоредби, които се съдържат в автономни актове на Съюза, бяха включени в Кодекса за целите на прозрачността. Затова следва да бъдат отменени Регламент (ЕИО) № 3925/91 на Съвета от 19 декември 1991 г. относно премахване на контрола и формалностите за кабинен и ръчен багаж на лица, предприемащи полети в границите на Общността, и на багажа на лица, предприемащи морски пътувания в границите на Общността (11), Регламент (ЕИО) № 2913/92, Регламент (ЕО) № 1207/2001 на Съвета от 11 юни 2001 г. относно процедурите, улесняващи издаването или съставянето в Общността на доказателства за произход и издаването на някои разрешения на одобрени износители по реда на разпоредбите за преференциална търговия между Европейската общност и определени страни (12) и Регламент (ЕО) № 450/2008.
(57)
Разпоредбите от настоящия регламент, в които се урежда делегирането на правомощия и предоставянето на изпълнителни правомощия, и разпоредбите относно таксите и разходите следва да се прилагат от датата на влизане в сила на настоящия регламент. Останалите разпоредби следва да се прилагат от 1 юни 2016 г..
(58)
Настоящият регламент следва да не засяга съществуващите и бъдещите правила относно достъпа до документи, приети в съответствие с член 15, параграф 3 от ДФЕС. Освен това той не следва да засяга националните правила относно достъпа до документи.
(59)
Комисията следва да положи всички усилия, за да осигури влизането в сила на делегираните актове и актовете за изпълнение, предвидени в настоящия регламент, достатъчно време преди датата на прилагане на Кодекса, за да се даде възможност за своевременното му изпълнение от държавите членки.
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
СЪДЪРЖАНИЕ
ДЯЛ I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
ГЛАВА 1
Обхват на митническото законодателство, мисия на митниците и определения
ГЛАВА 2
Права и задължения на лицата с оглед на митническото законодателство
Раздел 1
Предоставяне на информация
Раздел 2
Митническо представителство
Раздел 3
Решения, свързани с прилагане на митническото законодателство
Раздел 4
Одобрен икономически оператор
Раздел 5
Санкции
Раздел 6
Жалби
Раздел 7
Контрол върху стоките
Раздел 8
Съхраняване на документи и друга информация, такси и разходи
ГЛАВА 3
Преизчисляване на суми в друга валута и срокове
ДЯЛ II
ЕЛЕМЕНТИ, ВЪЗ ОСНОВА НА КОИТО СЕ НАЛАГАТ ВНОСНИ ИЛИ ИЗНОСНИ МИТА И ДРУГИ МЕРКИ ОТНОСНО ТЪРГОВИЯТА СЪС СТОКИ
ГЛАВА 1
Обща митническа тарифа и тарифно класиране на стоки
ГЛАВА 2
Произход на стоките
Раздел 1
Непреференциален произход
Раздел 2
Преференциален произход
Раздел 3
Определяне на произхода на конкретни стоки
ГЛАВА 3
Стойност на стоките за митнически цели
ДЯЛ III
МИТНИЧЕСКО ЗАДЪЛЖЕНИЕ И ОБЕЗПЕЧЕНИЯ
ГЛАВА 1
Възникване на митническо задължение
Раздел 1
Митническо задължение при внос
Раздел 2
Митническо задължение при износ
Раздел 3
Общи разпоредби за митническите задължения при внос и износ
ГЛАВА 2
Обезпечаване на потенциално или съществуващо митническо задължение
ГЛАВА 3
Събиране, плащане, възстановяване и опрощаване на вносните или износните мита
Раздел 1
Определяне на размера на вносните или износните мита, уведомяване за митническото задължение и вземане под отчет
Раздел 2
Плащане на вносните или износните мита
Раздел 3
Възстановяване и опрощаване
ГЛАВА 4
Погасяване на митническо задължение
ДЯЛ IV
ВЪВЕЖДАНЕ НА СТОКИ НА МИТНИЧЕСКАТА ТЕРИТОРИЯ НА СЪЮЗА
ГЛАВА 1
Обобщена декларация за въвеждане
ГЛАВА 2
Пристигане на стоките
Раздел 1
Въвеждане на стоките в митническата територия на Съюза
Раздел 2
Представяне, разтоварване и проверка на стоки
Раздел 3
Временно складиране на стоки
ДЯЛ V
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ ЗА МИТНИЧЕСКИ СТАТУС, ПОСТАВЯНЕ НА СТОКИ ПОД МИТНИЧЕСКИ РЕЖИМ, ПРОВЕРКА, ВДИГАНЕ И РАЗПОРЕЖДАНЕ СЪС СТОКИ
ГЛАВА 1
Митнически статус на стоките
ГЛАВА 2
Поставяне на стоки под митнически режим
Раздел 1
Общи разпоредби
Раздел 2
Стандартни митнически декларации
Раздел 3
Опростени митнически декларация
Раздел 4
Разпоредби, приложими за всички митнически декларации
Раздел 5
Други опростявания
ГЛАВА 3
Проверка и вдигане на стоки
Раздел 1
Проверка
Раздел 2
Вдигане
ГЛАВА 4
Разпореждане със стоки
ДЯЛ VI
ДОПУСКАНЕ ЗА СВОБОДНО ОБРАЩЕНИЕ И ОСВОБОЖДАВАНЕ ОТ ВНОСНИ МИТА
ГЛАВА 1
Допускане за свободно обращение
ГЛАВА 2
Освобождаване от вносни мита
Раздел 1
Върнати стоки
Раздел 2
Продукти от морски риболов и други продукти, извлечени от морето
ДЯЛ VII
СПЕЦИАЛНИ РЕЖИМИ
ГЛАВА 1
Общи разпоредби
ГЛАВА 2
Транзит
Раздел 1
Вътрешен и външен транзит
Раздел 2
Съюзен транзит
ГЛАВА 3
Складиране
Раздел 1
Общи разпоредби
Раздел 2
Митническо складиране
Раздел 3
Свободни зони
ГЛАВА 4
Употреба за специфични цели
Раздел 1
Временен внос
Раздел 2
Специфична употреба
ГЛАВА 5
Усъвършенстване
Раздел 1
Общи разпоредби
Раздел 2
Активно усъвършенстване
Раздел 3
Пасивно усъвършенстване
ДЯЛ VIII
СТОКИ, ИЗВЕДЕНИ ОТ МИТНИЧЕСКАТА ТЕРИТОРИЯ НА СЪЮЗА
ГЛАВА 1
Формалности преди напускането на стоките
ГЛАВА 2
Формалности при напускане на стоките
ГЛАВА 3
Износ и реекспорт
ГЛАВА 4
Обобщена декларация за напускане
ГЛАВА 5
Уведомление за реекспорт
ГЛАВА 6
Освобождаване от износни мита
ДЯЛ IX
ЕЛЕКТРОННИ СИСТЕМИ, ОПРОСТЯВАНИЯ, ДЕЛЕГИРАНЕ НА ПРАВОМОЩИЯ, ПРОЦЕДУРА НА КОМИТЕТ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
ГЛАВА 1
Разработване на електронни системи
ГЛАВА -2
Опростявания при прилагането на митническото законодателство
ГЛАВА 3
Делегиране на правомощия и процедура на комитет
ГЛАВА 4
Заключителни разпоредби
ПРИЛОЖЕНИЕ
ТАБЛИЦА НА СЪОТВЕТСТВИЕТО
ДЯЛ I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
ГЛАВА 1
Обхват на митническото законодателство, мисия на митниците и определения
Член 1
Предмет и обхват
1. С настоящия регламент се създава Митнически кодекс на Съюза („Кодексът“), който урежда общите правила и процедури, приложими за стоките, въвеждани на митническата територия на Съюза или извеждани от нея.
Без да се засягат международното право, международните конвенции и законодателството на Съюза в други области, Кодексът се прилага еднакво на цялата митническа територия на Съюза.
2. Определени разпоредби на митническото законодателство могат да се прилагат извън митническата територия на Съюза в рамките на законодателство, уреждащо специфични области, или на международни конвенции.
3. Определени разпоредби на митническото законодателство, включително опростяванията, които то предвижда, се прилагат за търговията със съюзни стоки между части от митническата територия на Съюза, за които се прилагат разпоредбите на Директива 2006/112/ЕО или Директива 2008/118/ЕО, и части на тази територия, за които тези разпоредби не се прилагат, или за търговията между части от тази територия, за които тези разпоредби не се прилагат.
Член 2
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, в които се определят разпоредбите на митническото законодателство и неговите опростявания, свързани с митническото деклариране, доказателството за митническия статус, използването на режима на вътрешен съюзен транзит доколкото това не засяга правилното прилагане на съответните данъчни мерки, приложими към търговията със стоки на Съюза, както е посочено в член 1, параграф 3. В посочените актове може да се включват разпоредби за специалните случаи, свързани с търговията със съюзни стоки с участието само на една държава членка.
Член 3
Мисия на митническите органи
Митническите органи отговарят основно за надзора на външната търговия на Съюза, с което допринасят за лоялната и отворена търговия, за изпълнението на външните аспекти на вътрешния пазар, общата търговска политика и другите общи политики на Съюза, свързани с търговията, както и за общата сигурност на веригата на доставките. Митническите органи въвеждат мерки, особено такива, насочени към:
а)
защита на финансовите интереси на Съюза и на неговите държави членки;
б)
защита на Съюза от нелоялна и незаконна търговия при подпомагане на законната стопанска дейност;
в)
гарантиране на сигурността и безопасността на Съюза и неговите жители и на опазването на околната среда, при необходимост в тясно сътрудничество с други органи; и
г)
поддържане на уместен (съразмерен) баланс между митническия контрол и улесняване на законната търговия.
Член 4
Митническа територия
1. Митническата територия на Съюза включва следните територии, в това число техните териториални води, вътрешни води и въздушно пространство:
-
територията на Кралство Белгия,
-
територията на Република България,
-
територията на Чешката република,
-
територията на Кралство Дания с изключение на Фарьорските острови и Гренландия,
-
територията на Федерална република Германия с изключение на остров Хелголанд и територията на Бьосинген (Договор от 23 ноември 1964 г. между Федерална република Германия и Конфедерация Швейцария),
-
територията на Република Естония,
-
територията на Ирландия,
-
територията на Република Гърция,
-
територията на Кралство Испания с изключение на Сеута и Мелила,
-
територията на Френската република с изключение на френските отвъдморски страни и територии, за които се прилагат разпоредбите на част четвърта от ДФЕС,
-
територията на Република Хърватия,
-
територията на Италианската република с изключение на общините Ливиньо и Кампионе д’Италия и националните води на езерото Лугано, които се намират между брега и политическата граница на зоната между Понте Треса и Порто Черезио,
-
територията на Република Кипър съгласно разпоредбите на Договора за присъединяване от 2003 г.,
-
територията на Република Латвия,
-
територията на Република Литва,
-
територията на Великото херцогство Люксембург,
-
територията на Унгария,
-
територията на Малта,
-
територията на Кралство Нидерландия в Европа,
-
територията на Република Австрия,
-
територията на Република Полша,
-
територията на Португалската република,
-
територията на Румъния,
-
територията на Република Словения,
-
територията на Словашката република,
-
територията на Република Финландия,
-
територията на Кралство Швеция, и
-
територията на Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия и на Англо-нормандските острови и остров Ман.
2. Следните територии, включително техните териториални води, вътрешни води и въздушно пространство, които се намират извън територията на държавите членки, се считат за част от митническата територия на Съюза, като се имат предвид приложимите за тях конвенции и договори:
а)
ФРАНЦИЯ
Територията на Княжество Монако съгласно Митническата конвенция, подписана в Париж на 18 май 1963 г. (Journal officiel de la République française (Официален вестник на Френската република) от 27 септември 1963 г., стр. 8679);
б)
КИПЪР
Територията на суверенните базови зони Акротири и Декелия на Обединеното кралство, определени съгласно Договора относно създаването на Република Кипър, подписан в Никозия на 16 август 1960 г. (Серия договори на Обединеното кралство, № 4 (1961) Cmnd 1252).
Член 5
Определения
За целите на Кодекса се прилагат следните определения:
1)
„митнически органи“ означава митническите администрации на държавите членки, които отговарят за прилагането на митническото законодателство, както и всички други органи, оправомощени съгласно националното законодателство да прилагат определени митнически законодателни разпоредби;
2)
„митническо законодателство“ означава законодателството, съставено от всяко едно от следните:
а)
Кодекса и разпоредбите за неговото допълване или прилагане, приети на равнището на Съюза или на национално равнище;
б)
Общата митническа тарифа;
в)
законодателството относно системата на Съюза за освобождаване от мита;
г)
международните споразумения, които съдържат митнически разпоредби, доколкото са приложими в Съюза;
3)
„митнически контрол“ означава специфични действия, извършвани от митническите органи за осигуряване на спазването на митническото и друго законодателство, уреждащо въвеждането, напускането, транзита, движението, складирането и специфичната употреба на стоки, придвижвани между митническата територия на Съюза и държави или територии извън тази територия, както и наличието и движението на митническата територия на Съюза на несъюзни стоки и стоки, поставени под режим специфична употреба;
4)
„лице“ означава физическо лице, юридическо лице и всяко сдружение на лица, което не е юридическо лице, но е с призната правоспособност да извършва правни действия съгласно правото на Съюза или националното право;
5)
„икономически оператор“ означава лице, което в рамките на своята стопанска дейност участва в дейности, обхванати от митническото законодателство;
6)
„митнически представител“ означава всяко лице, определено от друго лице да изпълнява действията и формалностите, изисквани съгласно митническото законодателство, във взаимоотношенията му с митническите органи;
7)
„риск“ означава вероятността да настъпи събитие и въздействието му във връзка с въвеждането, напускането, транзита, движението или специфичната употреба на стоки, придвижвани между митническата територия на Съюза и държави или територии извън тази територия, и във връзка с наличието в рамките на митническата територия на Съюза на несъюзни стоки, което:
а)
би попречило на правилното прилагане на мерки на Съюза или национални мерки;
б)
би изложило на опасност финансовите интереси на Съюза и на неговите държави членки; или
в)
би застрашило сигурността и безопасността на Съюза и неговите жители, здравето на хората, животните или растенията, околната среда или потребителите;
8)
„митнически формалности“ означава всички операции, които трябва да бъдат извършени от дадено лице и от митническите органи с цел спазване на митническото законодателство;
9)
„обобщена декларация за въвеждане“ означава актът, с който дадено лице информира митническите органи в установената форма, по установения начин и в установения конкретен срок, че определени стоки ще бъдат въведени на митническата територия на Съюза;
10)
„обобщена декларация за напускане“ означава актът, с който дадено лице информира митническите органи в установената форма, по установения начин и в установения конкретен срок, че определени стоки ще бъдат изведени от митническата територия на Съюза;
11)
„декларация за временно складиране“ означава актът, с който дадено лице обявява в установената форма и по установения начин, че определени стоки са на временно складиране;
12)
„митническа декларация“ означава актът, с който дадено лице изразява в установената форма и по установения начин желанието си за поставяне на стоки под определен митнически режим, като посочва където е уместно специфични мерки, които следва да бъдат приложени;
13)
„декларация за реекспорт“ означава актът, с който дадено лице изразява в установената форма и по установения начин желанието си да изведе несъюзни стоки от митническата територия на Съюза, с изключение на онези, които са в режим свободна зона или на временно складиране;
14)
„уведомление за реекспорт“ означава актът, с който дадено лице изразява в установената форма и по установения начин желанието си да изведе от митническата територия на Съюза несъюзни стоки, които са в режим свободна зона или са на временно складиране;
15)
„декларатор“ означава лицето, което подава митническа декларация, декларация за временно складиране, обобщена декларация за въвеждане, обобщена декларация за напускане, декларация или уведомление за реекспорт от свое име или лицето, от чието име се подава такава декларация или уведомление;
16)
„митнически режим“ означава всеки един от следните режими, под които могат да бъдат поставени стоките съгласно Кодекса:
а)
допускане за свободно обращение;
б)
специални режими;
в)
износ;
17)
„временно складиране“ означава положението, при което несъюзни стоки са временно оставени за съхранение под митнически надзор за периода между представянето им на митническите органи и поставянето им под митнически режим или реекспорт;
18)
„митническо задължение“ означава задължението на лице да заплати размера на вносните или износните мита, приложими за определени стоки съгласно действащото митническо законодателство;
19)
„длъжник“ означава всяко лице, което е отговорно за заплащане на митническо задължение;
20)
„вносни мита“ означава митата, дължими при вноса на стоки;
21)
„износни мита“ означава митата, дължими при износа на стоки;
22)
„митнически статус“ означава статусът на стоките като съюзни или несъюзни стоки;
23)
„съюзни стоки“ означава стоките, които попадат в една от следните категории:
а)
стоките, които са изцяло получени на митническата територия на Съюза и които не съдържат в себе си стоки, внесени от държави или територии извън митническата територия на Съюза;
б)
стоките, въведени на митническата територия на Съюза от държави или територии извън тази територия и допуснати за свободно обращение;
в)
стоките, получени или произведени на митническата територия на Съюза само от стоките по буква б) или от стоките по букви а) и б);
24)
„несъюзни стоки“ означава стоките, различни от посочените в точка 23, или стоките, които са загубили своя митнически статус на съюзни стоки;
25)
„управление на риска“ означава системното идентифициране на риска, в т.ч. чрез проверки на случаен принцип, и прилагането на всички необходими мерки за ограничаване излагането на риск;
26)
„вдигане на стоки“ означава актът, чрез който митническите органи предоставят стоките за целите, предвидени в митническия режим, под който са поставени стоките;
27)
„митнически надзор“ означава дейността на митническите органи за осигуряване спазването на митническото законодателство и където е целесъобразно и уместно, на други разпоредби, приложими за стоките,предмет на тази дейност;
28)
„възстановяване“ означава възстановяване на размера на платените вносни или износни мита;
29)
„опрощаване“ означава освобождаването от задължението за заплащане на размера на неплатените вносни или износни мита;
30)
„обработени продукти“ означава стоки, поставени под режим усъвършенстване, които са били подложени на операции по усъвършенстване;
31)
„лице, установено на митническата територия на Съюза“ означава:
а)
в случаите на физическо лице - всяко лице, чието обичайно местопребиваване е на митническата територия на Съюза;
б)
в случаите на юридическо лице или сдружение на лица - всяко лице, чието седалище, централно управление или постоянно установена стопанска дейност се намира на митническата територия на Съюза;
32)
„постоянно установена стопанска дейност“ означава определено място на стопанска дейност, на което постоянно са налице необходимите човешки и технически ресурси, и посредством което определено лице извършва изцяло или частично свързаните с митниците операции.
33)
„представяне на стоки на митницата“ означава уведомяването на митническите органи за пристигането на стоки в митническото учреждение или на всяко друго място, определено или одобрено от митническите органи и разположението на тези стоки за митнически контрол;
34)
„държател на стоките“ означава лицето, което е собственик на стоките или което има подобно право на разпореждане с тях, или което има физически контрол върху тях;
35)
„титуляр на режима“ означава:
а)
лицето, което подава митническата декларация или от името на което се подава тази декларация; или
б)
лицето, на което са прехвърлени правата и задълженията по отношение на определен митнически режим;
36)
„мерки на търговската политика“ означава нетарифните мерки, установени като част от общата търговска политика под формата на разпоредби на Съюза, уреждащи международната търговия със стоки;
37)
„операция по усъвършенстване“ означава всяко едно от следните действия:
а)
изработката на стоки, включително тяхното монтиране или комплектуване, или сглобяване с други стоки;
б)
обработката на стоки;
в)
унищожаването на стоки;
г)
поправката на стоки, включително пълното им възстановяване и поставянето им в изправност;
д)
използването на стоки, които не се съдържат в обработените продукти, но позволяват или улесняват производството им, дори ако се изразходват изцяло или частично в процеса (спомагателни производствени материали);
38)
„рандеман“ означава количеството или процентът обработени продукти, получени от усъвършенстването на определено количество стоки, поставени под режим усъвършенстване;
39)
„решение“ означава всеки акт на митническите органи, отнасящ се до митническото законодателство, с който се извършва произнасяне по конкретен случай, и който има правни последици за съответното(ите) лице(а);
40)
„превозвач“ означава:
а)
във връзка с въвеждането, лицето, което въвежда стоките или което поема отговорност за превозването на стоките на митническата територия на Съюза. При все това:
i)
в случай на комбиниран транспорт „превозвач“ означава лицето, управляващо транспортното средство, което след като е въведено на митническата територия на Съюза, се движи самостоятелно като активно транспортно средство;
ii)
при превоз по море или въздух, в случаите на плавателен съд по съвместна договореност или по договор, „превозвач“ означава лицето, което сключва договора и издава коносамент или въздушна товарителница за действителното превозване на стоките на митническата територия на Съюза;
б)
във връзка с напускането лицето, което извежда стоките или което поема отговорност за превозването на стоките извън митническата територия на Съюза. При все това:
i)
в случай на комбиниран транспорт, когато активното транспортно средство, напускащо митническата територия на Съюза, превозва само друго транспортно средство, което след пристигането на активното транспортно средство на местоназначението му ще се движи самостоятелно като активно транспортно средство, „превозвач“ означава лицето, което ще управлява транспортното средство, което ще се движи самостоятелно, след като напускащото митническата територия на Съюза транспортно средство пристигне на местоназначението си;
ii)
при превоз по море или въздух, в случаите на плавателен съд по съвместна договореност или по договор, „превозвач“ означава лицето, което сключва договора и издава коносамент или въздушна товарителница за действителното извеждане на стоките от митническата територия на Съюза;(за действителното превозване на стоките извън митническата територия на Съюза);
41)
„комисиона за покупка“ означава възнаграждение, платено от вносител на агента му за услугата да го представлява при покупката на остойностявани стоки.
ГЛАВА 2
Права и задължения на лицата с оглед на митническото законодателство
Раздел 1
Предоставяне на информация
Член 6
Средства за обмен и съхраняване на информация и общи изисквания за данните
1. Всеки обмен на информация, като например декларации, заявления или решения, между митническите органи и между икономическите оператори и митническите органи, както и съхранението на тази информация съгласно митническото законодателство, се извършва посредством използването на средства за електронна обработка на данни.
2. За целите на обмена и съхранението на информация, посочени в параграф 1, се изготвят общи изисквания за данните.
3. Могат да се използват и други средства за обмен и съхранение на информация, различни от средствата за електронна обработка на данни, посочени в параграф 1, както следва:
а)
постоянно - когато това е надлежно обосновано с оглед вида на трафика или когато използването на средства за електронна обработка на данни не е уместно за съответните митническите формалности;
б)
временно - в случай на временно нефункциониране на компютърните системи на митническите органи или на икономическите оператори;
4. Чрез дерогация от параграф 1 Комисията може да приема в изключителни случаи решения, с които разрешава на една или повече държави членки да използват средства за обмен и съхранение на информация, различни от средствата за електронна обработка на данни.
Такова решение за дерогация се обосновава от специфичното положение на поискалата я държава членка и дерогацията се предоставя за определен период от време. Дерогацията се преразглежда периодично и може да бъде продължавана допълнително за определени периоди от време с отделно заявление от държавата членка, която е адресат на дерогацията. Тя се отменя, когато вече не е обоснована.
Дерогацията не засяга обмена на информация между държавата членка, която е адресат на дерогацията, и другите държави членки, нито обмена и съхраняването на информация в другите държави членки за целите на прилагането на митническото законодателство.
Член 7
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284 за определяне на следното:
а)
общите изисквания за данните, посочени в член 6, параграф 2, като взема предвид необходимостта да се изпълнят митническите формалности, предвидени в митническото законодателство, и естеството и целта на обмена и съхраняването на информация, посочени в член 6, параграф 1;
б)
специфичните случаи, когато могат да бъдат използвани средства за обмен и съхраняване на информация, различни от средствата за електронна обработка на данни, в съответствие с член 6, параграф 3, буква а);
в)
типа информация и данните, които следва да се съдържат в отчетността, посочена в член 148, параграф 4 и член 214, параграф 1.
Член 8
Предоставяне на изпълнителни правомощия
1. Комисията определя чрез актове за изпълнение:
а)
при необходимост, формата и кода на общите изисквания за данните, посочени в член 6, параграф 2;
б)
процедурните правила относно обмена и съхранението на информацията, които могат да се извършват чрез средства, различни от средствата за електронна обработка на данни, посочени в член 6, параграф 3.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
2. Комисията приема решенията за дерогации, посочени в член 6, параграф 4, чрез актове за изпълнение.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 285, параграф 2.
Член 9
Регистрация
1. Икономическите оператори, установени на митническата територия на Съюза, се регистрират от митническите органи, отговорни за мястото, където те са установени.
2. В специфични случаи икономически оператори, които не са установени на митническата територия на Съюза се регистрират от митническите органи, отговорни за мястото, където първо подадат декларация или поискат от митническите органи да вземат решение.
3. За лица, които не са икономически оператори, не се изисква да се регистрират от митническите органи, освен ако не се предвижда друго.
Когато за посочените в първата алинея лица се изисква да се регистрират, се прилага следното:
а)
когато те са установени на митническата територия на Съюза, се регистрират от митническите органи, отговорни за мястото, където са установени.
б)
когато не са установени на митническата територия на Съюза, се регистрират от митническите органи, отговорни за мястото, където първо подадат декларация или поискат от митническите органи да вземат решение.
4. В специфични случаи митническите органи обезсилват регистрацията.
Член 10
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284, с цел да се определят:
а)
посочените в член 9, параграф 2 случаи, в които за икономически оператори, които не са установени на митническата територия на Съюза се изисква да се регистрират от митническите органи;
б)
посочените в член 9, параграф 3, първа алинея случаи, в които за лица, които не са икономически оператори, се изисква да се регистрират от митническите органи,
в)
посочените в член 9, параграф 4 случаи, когато митническите органи обезсилват регистрация.
Член 11
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията установява митническите органи, които отговарят за регистрацията, предвидена в член 9.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Член 12
Съобщаване на информация и защита на данни
1. По отношение на цялата информация, придобита от митническите органи в процеса на изпълнение на техните задължения, която е поверителна по своя характер или се предоставя на поверителна основа, важи задължението за опазване на професионална тайна. С изключение на предвиденото в член 47 параграф 2, тази информация не се разкрива от компетентните органи без изричното разрешение на лицето или органа, който я е предоставил.
Тази информация може да се разкрива без разрешение в случаите, когато митническите органи са задължени или имат право да направят това съгласно действащите разпоредби, особено в областта на защитата на данните, или във връзка със съдебни производства.
2. Поверителната информация, посочена в параграф 1 може да бъде съобщавана на митническите органи и на други компетентни органи от държави или територии извън митническата територия на Съюза, за целите на митническото сътрудничество с тези държави или територии, в рамките на международно споразумение или на законодателството на Съюза в областта на общата търговска политика.
3. При всяко разкриване или съобщаване на информация, посочени в параграфи 1 и 2, се осигурява адекватно равнище на защита на данните при пълно спазване на действащите разпоредби относно защитата на данните.
Член 13
Обмен на допълнителна информация между митническите органи и икономическите оператори
1. Митническите органи и икономическите оператори могат да обменят всякаква информация, която не се изисква изрично по митническото законодателство, по-специално с цел взаимно сътрудничество за откриване и противодействие на риска. Този обмен може да се извършва въз основа на писмено споразумение и може да включва достъп на митническите органи до компютърните системи на икономическите оператори.
2. Освен ако двете страни са се договорили друго, всяка информация, предоставена от едната на другата страна в процеса на сътрудничеството по параграф 1, е поверителна.
Член 14
Предоставяне на информация от митническите органи
1. Всяко лице може да поиска от митническите органи информация относно прилагането на митническото законодателство. Такова искане може да бъде отхвърлено, когато не е свързано с действително предвиждана дейност, спадаща към международната търговия със стоки.
2. Митническите органи поддържат редовен диалог с икономическите оператори и другите органи, свързани с международната търговия със стоки. Те насърчават прозрачността, като предоставят свободен достъп - по възможност безплатно и по интернет - до митническото законодателство, общите административни разпоредби и формулярите за заявления.
Член 15
Предоставяне на информация на митническите органи
1. Всяко лице, което участва пряко или косвено в извършването на митнически формалности или на митнически контрол, предоставя на митническите органи, по тяхно искане и в определените срокове, пълната изисквана документация и информация в подходяща форма и оказва цялото необходимо съдействие за извършването на тези формалности или контрол.
2. Лице, което подава пред митническите органи митническа декларация, декларация за временно складиране, обобщена декларация за въвеждане, обобщена декларация за напускане, декларация за реекспорт или уведомление за реекспорт или подава заявление за разрешение или за друго решение, е отговорно за всяко едно от следните:
а)
точността и пълнотата на информацията, предоставена в декларацията, уведомлението или заявлението;
б)
автентичността, точността и валидността на всички документи, придружаващи декларацията, уведомлението или заявлението;
в)
в съответните случаи - изпълнението на всички задължения, свързани с поставянето на въпросните стоки под съответния митнически режим или с извършването на разрешените операции.
Първата алинея се прилага и за предоставянето във всякаква друга форма на всякаква информация, която се изисква от или се представя на митническите органи.
Когато декларацията или уведомление е подадено, заявлението е подадено или информация е предоставена от митнически представител на съответното лице, съгласно посоченото в член 18, този митнически представител също е обвързан със задълженията, предвидени в първата алинея от настоящия параграф.
Член 16
Електронни системи
1. Държавите членки си сътрудничат с Комисията за разработването, поддържането и експлоатацията на електронни системи за обмен на информация между митническите органи и с Комисията и за съхранение на такава информация в съответствие с кодекса.
2. Държави членки, на които е била предоставена дерогация в съответствие с член 6, параграф 4, не са задължени да разработват, поддържат и експлоатират, в рамките на обхвата на тази дерогация, електронните системи, посочени в параграф 1 от настоящия член.
Член 17
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Комисията определя, посредством актове за изпълнение, техническите разпоредби за разработването, поддържането и експлоатацията на електронните системи, посочени в член 16, параграф 1.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 2
Митническо представителство
Член 18
Митнически представител
1. Всяко лице може да определи свой митнически представител.
Това представителство може да бъде пряко, когато митническият представител действа от името и за сметка на друго лице, или косвено, когато митническият представител действа от свое име, но за сметка на друго лице.
2. Митническият представител трябва да е установен на митническата територия на Съюза.
Освен ако не е предвидено друго, това изискване не се прилага, когато митническият представител действа за сметка на лица, за които не се изисква да са установени на митническата територия на Съюза.
3. Държавите членки могат да определят в съответствие с правото на Съюза условията, при които митническият представител може да предоставя услуги в държавата членка, в която е установен. Независимо от това, без да се засяга прилагането на по-малко строги критерии от въпросната държава членка, митнически представител, който отговаря на критериите, определени в член 39, букви a) -г) има право да предоставя тези услуги в държава членка, различна от тази, в която е установен.
4. Държавите членки могат да прилагат условията, определени в съответствие с първото изречение от параграф 3, спрямо митническите представители, които не са установени на митническата територия на Съюза.
Член 19
Упълномощаване
1. Във взаимоотношенията си с митническите органи митническият представител заявява, че действа за сметка на лицето, което представлява, и посочва дали представителството е пряко или косвено.
Лица, които пропуснат да заявят, че действат като митнически представители, или които заявят, че действат като такива, без да са упълномощени за това, се считат, че действат от свое име и за своя сметка.
2. Митническите органи могат да изискат от лица, които заявяват, че действат като митнически представители, да представят доказателство, че са упълномощени от представляваното лице.
В специфични случаи митническите органи не изискват представянето на такова доказателство.
3. Митническите органи не изискват от лице, което действа като митнически представител, извършващ редовно действия и формалности, да представя всеки път доказателства за упълномощаване, при условие че това лице е в състояние да представи такива доказателства по искане на митническите органи.
Член 20
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят:
а)
случаите, в които отмяната, посочена във втората алинея на член 18, параграф 2, не се прилага;
б)
случаите, в които доказателството за упълномощаване, посочено в първата алинея на член 19, параграф 2, не се изисква от митническите органи.
Член 21
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Комисията определя, посредством актове за изпълнение, процедурните правила за предоставянето и осигуряването на право, посочени в член 18, параграф 3.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 3
Решения, свързани с прилагане на митническото законодателство
Член 22
Решения, взети въз основа на заявление
1. Когато лице поиска решение, свързано с прилагането на митническото законодателство, то трябва да представи цялата информация, изисквана от компетентните митнически органи, за да могат те да вземат това решение.
Решение може също да бъде поискано от няколко лица и да бъде взето по отношение на няколко лица съгласно условията, предвидени в митническото законодателство.
Освен ако не е предвидено друго, компетентният митнически орган е органът на мястото, където се намира или е достъпна основната счетоводна отчетност на заявителя за митнически цели и където се извършват поне част от дейностите, включени в обхвата на решението.
2. Своевременно и не по-късно от 30 дни от получаване на заявлението за издаване на решение, митническите органи проверяват дали са изпълнени условията за приемането на това заявление.
Когато митническите органи установят, че заявлението съдържа цялата необходима информация, която им дава възможност да вземат решение, те уведомяват заявителя за приемането му в рамките на срока, посочен в първа алинея.
3. Компетентните митнически органи вземат решението, посочено в параграф 1, и уведомяват заявителя своевременно, но не по-късно от 120 дни от датата на приемане на заявлението, освен когато е предвидено друго.
Когато митническите органи не са в състояние да спазят срока за вземане на решение, те уведомяват заявителя за това преди изтичането на този срок, като посочват причините и отбелязват необходимия им допълнителен срок за вземане на решение. Освен когато е предвидено друго, този допълнителен срок не надвишава 30 дни.
Без да се засяга втора алинея, митническите органи могат да продължат срока за вземане на решение, съгласно определеното в митническото законодателство, когато заявителят поиска продължаване за да отстрани нередовностите, с цел да гарантира изпълнението на условията и критериите. Съответните нередовности и срокът необходим за отстраняването им, се съобщават на митническите органи, които ще решават продължаването на срока.
4. Освен ако в решението или в митническото законодателство е предвидено друго, решението поражда действие от датата, на която заявителят го е получил или се счита, че го е получил. С изключение на случаите, предвидени в член 45, параграф 2, приетите решения се изпълняват от митническите органи от тази дата.
5. Освен ако не е предвидено друго в митническото законодателство, решението е безсрочно.
6. Преди да вземат решение, което би било неблагоприятно за заявителя, митническите органи му съобщават мотивите, на които ще се основава решението, и му предоставят възможност да изрази своето становище в определен срок от датата, на която го е получил или се счита, че го е получил. След изтичане на този срок заявителят се уведомява в подходяща форма за решението.
Първа алинея не се прилага в следните случаи:
а)
когато засяга решение по член 33, параграф 1;
б)
в случай на отхвърляне възползването от тарифна квота, когато е достигнат определеният за нея обем, както е посочено в член 56, параграф 4, първа алинея;
в)
когато естеството или равнището на определена заплаха за сигурността и безопасността на Съюза и неговите жители, здравето на хората, животните или растенията, околната среда или потребителите налагат това;
г)
когато решението е насочено към осигуряване на изпълнението на друго решение, за което е била приложена първа алинея, без да се засягат разпоредбите на правото на съответната държава членка;
д)
когато това би повлияло на изхода от разследване, започнало с цел борба с измамите;
е)
в други специфични случаи.
7. Всяко решение, което е неблагоприятно за заявителя, трябва да бъде мотивирано и в него трябва да се посочва правото за обжалване, предвидено в член 44.
Член 23
Управление на решения, взети въз основа на заявление
1. Титулярят на решението изпълнява задълженията, произтичащи от това решение.
2. Титулярят на решението уведомява незабавно митническите органи за всяка промяна, настъпила след издаването му, която може да повлияе върху продължаване на действието му или върху съдържанието му.
3. Без да се засягат разпоредбите, установени в други области и определящи случаите, при които решенията са нищожни или стават недействителни (губят валидност), митническите органи, взели решението, могат по всяко време да го обезсилят, изменят или отменят, когато то не съответства на митническото законодателство.
4. В специфични случаи митническите органи извършват следното:
а)
преразглеждат решението;
б)
спират решение, което няма да бъде обезсилено, отменено или изменено.
5. Митническите органи извършват мониторинг наизпълнението на условията и критериите от титуляря на решението. Те извършват мониторинг също така спазването на задълженията, произтичащи от това решение. Когато титулярят на решението е установен преди по-малко от три години, митническите органи извършват отблизо мониторинг спрямо него през първата година след вземане на решението.
Член 24
Делегиране на правомощия
Комисията се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят:
а)
изключенията от трета алинея на член 22, параграф 1;
б)
условията за приемането на заявлението, посочени в член 22, параграф 2;
в)
срока за вземането на определено решение, включително възможността за продължаване на този срок в съответствие с член 22, параграф 3;
г)
посочените в член 22, параграф 4 случаи, когато решението поражда действие от дата, различна от датата, на която заявителят го е получил или се счита, че го е получил;
д)
посочените в член 22, параграф 5 случаи, когато решението не е валидно за неопределено време;
е)
продължителността на срока, посочен в първа алинея на член 22, параграф 6;
ж)
специфичните случаи, посочени в член 22, параграф 6, втора алинея, буква е), при които на заявителя не е предоставена възможност да изрази становището си;
з)
случаите на прилагане и правилата за преразглеждане и спиране на решения в съответствие с член 23, параграф 4;
Член 25
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Комисията определя чрез актове за изпълнение процедурните правила за:
а)
подаването и приемането на заявлението за решение, посочено в член 22, параграфи 1 и 2;
б)
вземането на посоченото в член 22 решение, включително за консултиране със съответната държава членка, когато е уместно;
в)
мониторинг на дадено решение в съответствие с член 23, параграф 5.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Член 26
Валидност на решенията за целия Съюз
Освен когато действието на дадено решение е ограничено до една или няколко държави членки, свързаните с прилагането на митническото законодателство решения са валидни на цялата митническа територия на Съюза.
Член 27
Обезсилване на благоприятни решения
1. Митническите органи обезсилват решение, което е благоприятно за титуляря на решението, ако е изпълнено всяко едно от следните условия:
а)
решението е взето въз основа на невярна или непълна информация;
б)
титулярят на решението е знаел или според обстоятелствата е трябвало да знае, че информацията е невярна или непълна;
в)
решението би било различно, ако информацията е била вярна и пълна.
2. Титулярят на решението се уведомява за неговото обезсилване.
3. Обезсилването поражда действие от датата, на която първоначалното решение е породило действие, освен ако в решението е посочено друго в съответствие с митническото законодателство.
Член 28
Отмяна и изменение на благоприятни решения
1. Благоприятно решение се отменя или изменя когато - в случаите извън посочените в член 27:
а)
едно или повече от условията за издаването му не са били или вече не са изпълнени; или
б)
при заявление от титуляря на решението.
2. Освен когато е предвидено друго, благоприятно решение отнасящо се до няколко лица може да бъде отменено само по отношение на лицето, което не изпълни задължение, наложено по силата на това решение.
3. Титулярят на решението се уведомява за неговата отмяна или изменение.
4. По отношение на отмяната или изменението на решението се прилага член 22, параграф 4.
В изключителни случаи обаче, когато законните интереси на титуляря на решението налагат това, митническите органи могат да отложат датата, от която отмяната или изменението на решението поражда действие до една година. Тази дата се посочва в решението за отмяна или за изменение.
Член 29
Решения, взети без предварително заявление
Освен когато даден митнически орган действа като правораздавателен орган, разпоредбите на член 22, параграфи 4, 5, 6 и 7, член 23, параграф 3 и членове 26, 27 и 28 се прилагат и за решения, взети от митническите органи, без съответното лице да е подало предварително заявление.
Член 30
Ограничения, приложими към решения относно стоки, поставени под митнически режим или които са временно складирани
Освен ако засегнатото лице не поиска това, отмяната, изменението или спирането на благоприятно решение не засяга стоките, които към момента на пораждане на действие на отмяната, изменението или спирането вече са били поставени и все още са под митнически режим или са временно складирани по силата на решението, което се отменя, изменя или спира.
Член 31
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят:
а)
посочените в член 28, параграф 2 случаи, когато благоприятно решение, отнасящо се до няколко лица може да бъде отменено и по отношение на лица, различни от лицето, което не изпълни задължение, наложено по силата на това решение;
б)
изключителните случаи, в които митническите органи могат да отложат датата, от която отмяната или изменението на решението поражда действие, в съответствие с член 28, параграф 4, втора алинея.
Член 32
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за обезсилване, отмяна или изменение на благоприятни решения.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Член 33
Решения, отнасящи се до обвързваща информация
1. Въз основа на подадено заявление митническите органи издават решения, отнасящи се до обвързваща тарифна информация, наричани по-долу „решения ОТИ“, или решения, отнасящи се до обвързваща информация за произхода, наричани по-долу „решения ОИП“.
Такова заявление не се приема, ако е налице някое от следните обстоятелства:
а)
в случай че заявлението се отправя или е било отправено към същото или към друго митническо учреждение, от титуляря на решението или за негова сметка по отношение на същите стоки, а за решенията ОИП - при същите обстоятелства, определящи придобиването на произход;
б)
в случай че заявлението не е свързано с намерение за използване на решение ОТИ или ОИП или друго намерение за ползване на митнически режим.
2. Решенията ОТИ или ОИП са обвързващи само по отношение на тарифното класиране или определянето на произхода на стоките:
а)
за митническите органи спрямо титуляря на решението само по отношение на стоките, за които митническите формалности са извършени след датата, на която решението поражда действие;
б)
за титуляря на решението спрямо митническите органи само от датата, на която титулярят на решението получи или се счита, че е получил уведомление за решението.
3. Решенията ОТИ или ОИП са валидни за срок от три години от датата, на която решението поражда действие.
4. За прилагането на решение ОТИ или ОИП в контекста на конкретен митнически режим титулярят на решението трябва да може да докаже:
а)
за решение ОТИ - че декларираните стоки съответстват във всяко едно отношение на описаните в решението;
б)
за решение ОИП - че въпросните стоки и обстоятелствата, определящи придобиването на произхода, съответстват във всяко едно отношение на стоките и обстоятелствата, описани в решението.
Член 34
Управление на решения, отнасящи се до обвързваща информация
1. Валидността на решение ОТИ се прекратява преди края на срока, посочен в член 33, параграф 3, когато то престане да отговаря на законовите изисквания в резултат на което и да е от следните:
а)
приемането на изменение на номенклатурите, посочени в член 56, параграф 2, букви а) и б);
б)
приемането на мерките, посочени в член 57, параграф 4;
с действие от датата на прилагане на това изменение или на тези мерки;
2. Валидността на решение ОИП се прекратява преди края на срока, посочен в член 33, параграф 3, в който и да е от следните случаи:
а)
когато Съюзът приеме регламент или сключи споразумение, което става приложимо на неговата територия, и решението ОИП вече не съответства на въведеното ново законодателство, считано от датата на прилагането на регламента или споразумението;
б)
когато решението вече не съответства на Споразумението относно правилата за произход, установени в Световната търговска организация (СТО), или на обяснителните бележки или на становище относно определен произход, прието с цел тълкуване на това споразумение, считано от датата на публикуването им в Официален вестник на Европейския съюз.
3. Валидността на решенията ОТИ и ОИП не се прекратява със задна дата.
4. Чрез дерогация от член 23 параграф 3 и член 27 решенията ОТИ и ОИП се обезсилват, ако са издадени въз основа на невярна или непълна информация от заявителите.
5. Решенията за ОТИ и за ОИП се отменят в съответствие с член 23, параграф 3 и член 28. Тези решения обаче не се отменят по искане на титуляря на решението.
6. Решенията ОТИ и ОИП не подлежат на изменение.
7. Митническите органи отменят решенията ОТИ:
а)
когато те вече не са съвместими с тълкуването на номенклатурите, посочени в член 56, параграф 2, букви а) и б), в резултат на което и да е от следните:
i)
обяснителните бележки, посочени в член 9, параграф 1, буква а), второ тире от Регламент (ЕИО) № 2658/87 на Съвета от 23 юли 1987 г. относно тарифната и статистическа номенклатура и Общата митническа тарифа (13), считано от датата на тяхното публикуване в Официален вестник на Европейския съюз;
ii)
решение на Съда на Европейския съюз, считано от датата на публикуване на диспозитива на решението в Официален вестник на Европейския съюз;
iii)
решения относно класирането, мнения за класиране или обяснителни бележки към Номенклатурата на Хармонизираната система за описание и кодиране на стоките, приети от организацията, съставена от Конвенцията, с която се учредява Съвет за митническо сътрудничество, подписана на 15 декември 1950 г. в Брюксел, считано от датата на публикуване на съобщението на Комисията в серия „С“ на Официален вестник на Европейския съюз; или
б)
в други специфични случаи.
8. Решенията ОИП се отменят:
а)
когато вече не са съвместими с решение на Съда на Европейския съюз, с действие от датата на публикуване на диспозитива на решението в Официален вестник на Европейския съюз; или
б)
в други специфични случаи.
9. Когато се прилага параграф 1, буква б) или параграфи 2, 7 или 8, дадено решение ОТИ или ОИП може все пак да се използва по отношение на обвързващи договори, които се основават на решението и са сключени преди прекратяване на неговата валидност или преди неговата отмяна. Това продължено използване не се прилага, когато дадено решение ОИП е издадено за стоки, които са за износ.
Продълженото използване, посочено в първата алинея не надвишава шест месеца от датата, на която решението ОТИ или ОИП е престанало да бъде валидно или е било отменено. При все това мерките, посочени в член 57, параграф 4 или в член 67, могат да изключат продълженото използване или да определят по-кратък срок. При продукти, за които е подаден лиценз за внос или за износ, когато се извършват митнически формалности, срокът от шест месеца се заменя от срока на валидност на лиценза.
За да се възползва от удълженото използване на решение ОТИ или ОИП, титулярят на това решение подава заявление до митническите органи, които са взели решението, в рамките на 30 дни от датата, на която то престава да бъде валидно или се отменя, като посочва количествата, за които се иска срок на удължено използване и държавата членка или държавите членки, в които стоките ще бъдат митнически оформени в срока на продълженото използване. Този митнически орган взема решение за удълженото използване и уведомява титуляря незабавно и най-късно в рамките на 30 дни от датата, на която е получил цялата необходима информация, за да може да вземе това решение.
10. Комисията уведомява митническите органи когато:
а)
се спира вземането на решения ОТИ и ОИП по отношение на стоките, за които не е гарантирано правилно и еднакво тарифно класиране или определяне на произхода; или
б)
спирането, посочено в буква а), се отменя.
11. Комисията може да приема решения, с които изисква от държавите членки да отменят определени решения ОТИ или ОИП, за да се осигури правилно и еднакво тарифно класиране или определяне на произхода на стоките.
Член 35
Решения, отнасящи се до обвързваща информация, във връзка с други фактори
В специфични случаи при постъпило заявление митническите органи вземат решения, отнасящи се до обвързваща информация във връзка с други фактори, посочени в Дял II, въз основа на които се прилагат вносни или износни мита и други мерки относно търговията със стоки.
Член 36
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят:
а)
специфичните случаи, посочени в член 34, параграф 7, буква б) и член 34 параграф 8, буква б), в които решенията ОТИ и ОИП се отменят;
б)
случаите, посочени в член 35, в които се вземат решения за обвързваща информация във връзка с други фактори, въз основа на които се прилагат вносни или износни мита и други мерки относно търговията със стоки.
Член 37
Предоставяне на изпълнителни правомощия
1. Чрез актове за изпълнение Комисията приема процедурните правила:
а)
за използването на решение ОТИ или ОИП, след като то е престанало да бъде валидно или е било отменено, в съответствие с член 34, параграф 9;
б)
съгласно които Комисията уведомява митническите органи, в съответствие с член 34, параграф 10, букви а) и б);
в)
за използване на решенията, посочени в член 35 и определени съгласно член 36, буква б), след като те са престанали да бъдат валидни;
г)
за спирането на решенията, посочени в член 35 и определени съгласно член 36, буква б), и за съобщаване на митническите власти за спирането или за отмяната на спирането.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
2. Комисията приема чрез актове за изпълнение решенията, с които от държавите членки се изисква да отменят:
а)
решения, посочени в член 34, параграф 11;
б)
решения, посочени в член 35 и определени в съответствие с член 36, буква б).
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 285, параграф 2.
Когато становището на комитета, посочено в член 285, параграф 1, следва да се получи чрез писмена процедура, се прилага член 285, параграф 6.
Раздел 4
Одобрен икономически оператор
Член 38
Заявление и разрешение
1. Икономически оператор, който е установен на митническата територия на Съюза и който отговаря на критериите, предвидени в член 39, може да подаде заявление за получаване на статус на одобрен икономически оператор.
Митническите органи, при необходимост след консултация с други компетентни органи, предоставят този статус, който подлежи на мониторинг.
2. Статусът на одобрен икономически оператор се предоставя чрез следните видове разрешения:
а)
одобрен икономически оператор за митнически опростявания, което позволява на титуляря да се възползва от някои опростявания в съответствие с митническото законодателство; или
б)
одобрен икономически оператор за сигурност и безопасност, което дава на титуляря улеснения, свързани със сигурност и безопасност.
3. Едновременно могат да бъдат притежавани и двете разрешения по параграф 2.
4. Статусът на одобрен икономически оператор се признава, при спазване изискванията на членове 39, 40 и 41, от митническите органи във всички държави членки.
5. Въз основа признаването на статуса на одобрен икономически оператор за митнически опростявания и при условие че са изпълнени изискванията, отнасящи се до конкретен вид опростяване на процедурите, предвидено в митническото законодателство, митническите органи разрешават на оператора да се възползва от това опростяване. При предоставянето на статуса на одобрен икономически оператор митническите органи не преразглеждат критериите, които вече са били проверени.
6. Одобреният икономически оператор, посочен в параграф 2, се ползва от по-благоприятно третиране в сравнение с другите икономически оператори по отношение на митническия контрол в зависимост от вида на полученото разрешение, включително от по-малък физически и документен контрол.
7. Митническите органи предоставят предимства, произтичащи от статуса на одобрен икономически оператор, на лица, установени в държави или територии, извън митническата територия на Съюза, които спазват условията и изпълняват задълженията, определени в съответното законодателство на тези страни или територии, доколкото тези условия и задължения са признати от Съюза за еквивалентни на наложените на одобрените икономически оператори, установени на митническата територия на Съюза. Това предоставяне на предимства се основава на принципа на реципрочност, освен ако не е решено друго от Съюза, и е подкрепено от международно споразумение или от законодателството на Съюза в областта на общата търговска политика.
Член 39
Предоставяне на статус
Критериите за предоставяне на статус на одобрен икономически оператор са следните:
а)
липсата на сериозно нарушение или повторни нарушения на митническото законодателство и на правилата за данъчно облагане, включително липсата на сериозни криминални нарушения, свързани с икономическата дейност на заявителя;
б)
доказателство от заявителя за високото равнище на контрол върху неговите операции и стокови потоци, посредством система за управление на търговската и в съответните случаи на транспортната отчетност, позволяваща уместен митнически контрол;
в)
платежоспособност, която се счита за доказана, когато заявителят има добро финансово състояние, което е достатъчно, за да може да изпълнява ангажиментите си, при надлежно отчитане на характерните особености на съответния вид стопанска дейност.
г)
по отношение на разрешението, посочено в член 38, параграф 2, буква а) - практически стандарти за компетентност или професионална квалификация, пряко свързани с осъществяваната дейност; и
д)
по отношение на разрешението, посочено в член 38, параграф 2, буква б) - целесъобразни стандарти за сигурност и безопасност, които се считат за изпълнени, когато заявителят докаже, че поддържа уместни мерки за гарантиране на сигурността и безопасността на международната верига за доставки, включително що се отнася до физическата цялост и контрол на достъпа, логистичните процеси и обработката на специфични видове стоки, персонала и търговските партньори.
Член 40
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят:
а)
опростяванията, посочени в член 38, параграф 2, буква а);
б)
улесненията, посочени в член 38, параграф 2, буква б).
в)
по-благоприятното третиране, посочено в член 38, параграф 6.
Член 41
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията приема редът и условията за прилагане на критериите, предвидени в член 39.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 5
Санкции
Член 42
Прилагане на санкции
1. Всяка държава членка предвижда санкции за неспазване на митническото законодателство на Съюза. Тези санкции трябва да бъдат ефективни, пропорционални и възпиращи.
2. Когато се прилагат административни санкции, те могат да бъдат в една от следните две форми или в двете:
а)
имуществена санкция или глоба от митническите органи, включително, където е уместно, прилагане на споразумение вместо налагане на наказание за извършено престъпление;
б)
отмяната, спирането или изменението на разрешение, чийто титуляр е съответното лице.
3. Държавите членки съобщават на Комисията в срок от 180 дни от датата на прилагане на настоящия член, в съответствие с член 288, параграф 2, действащите национални разпоредби според предвиденото в параграф 1 от настоящия член и незабавно я уведомяват за всяко тяхно последващо изменение.
Раздел 6
Жалби
Член 43
Решения, вземани от правораздавателен орган
Членове 44 и 45 не се прилагат за жалби, които са подадени с оглед обезсилването, отмяната или изменението на решение, отнасящо се до прилагането на митническото законодателство, взето от правораздавателен орган или от митническите органи, когато действат като правораздавателни органи.
Член 44
Право на обжалване
1. Всяко лице има право да обжалва решенията на митническите органи, отнасящи се до прилагането на митническото законодателство, които го засягат пряко и лично.
Всяко лице, което е подало заявление до митническите органи за издаване на решение и което не е получило решение по заявлението си в срока, посочен в член 22, параграф 3, също има право на обжалване.
2. Правото на обжалване може да се упражни най-малко на две нива:
а)
първоначално - пред митническите органи или пред правораздавателен или друг орган, определен за тази цел от държавите членки;
б)
впоследствие - пред по-висша независима инстанция, която може да бъде правораздавателен орган или еквивалентен специализиран орган съгласно действащите разпоредби в държавите членки.
3. Жалбата се подава в държавата членка, където е взето или поискано решението.
4. Държавите членки осигуряват процедура на обжалване, която позволява бързо потвърждение или поправка на решенията, взети от митническите органи.
Член 45
Спиране на изпълнението
1. Подаването на жалбата не спира изпълнението на обжалваното решение.
2. Въпреки това митническите органи спират изцяло или частично изпълнението на такова решение, когато имат основателно съмнение относно съответствието на обжалваното решение с разпоредбите на митническото законодателство или когато съществува опасност да бъде нанесена непоправима вреда на заинтересованото лице.
3. В случаите по параграф 2, когато в резултат на обжалваното решение възниква задължение за плащане на вносни или износни мита, спирането на изпълнението на това решение се извършва само при предоставяне на обезпечение, освен ако въз основа на документирана оценка бъде установено, че такова обезпечение би довело до сериозни икономически или социални затруднения за длъжника.
Раздел 7
Контрол върху стоките
Член 46
Управление на риска и митнически контрол
1. Митническите органи могат да извършват всякакъв митнически контрол, който считат за необходим.
Видовете митнически контрол се състоят по-специално от проверка на стоките, вземане на проби, проверка на точността и пълнотата на информацията, подадена в декларация или уведомление и наличието, автентичността, точността и валидността на документи, проверка на счетоводната отчетност на икономическите оператори и други видове отчетност, проверка на транспортни средства, проверка на багаж и други стоки, пренасяни от или върху лица, както и извършване на служебни разследвания и други подобни действия.
2. Митническият контрол, различен от проверките на случаен принцип, се основава главно на анализ на риска чрез средства за електронна обработка на данни с цел идентифициране и оценка на риска, както и разработване на необходимите мерки за предотвратяване на риска въз основа на критерии, разработени на национално равнище, на равнището на Съюза и където е възможно, на международно равнище.
3. Митническият контрол се извършва в обща рамка за управление на риска, която се основава на обмен на информация за риск и на резултатите от анализ на риска между митническите администрации и с която се установяват общи критерии и стандарти за риска, контролни мерки и приоритетни области за контрол.
Контролът, основан на такава информация и критерии, се извършва без да се засяга другият контрол, извършван съгласно параграф 1 или съгласно другите действащи разпоредби.
4. Митническите органи извършват управление на риска, за да разграничават равнищата на риск, свързан със стоките, които са обект на митнически контрол или надзор, и да определят дали и съответно къде стоките ще бъдат подлагани на специален митнически контрол.
Управлението на риска включва дейности като събиране на данни и информация, анализиране и оценяване на риска, предписване и предприемане на действия и редовен мониторинг и преглед на този процес и резултатите от него въз основа на международни, съюзни и национални източници и стратегии.
5. Митническите органи обменят помежду си информация за риска и резултати от анализ на риска, когато:
а)
митнически орган е оценил рисковете като високи и изискващи митнически контрол, а резултатите от контрола показват, че съответното събитие, което задейства рисковете, е настъпило;
б)
резултатите от контрола не показват, че съответното събитие, което задейства рисковете, е настъпило, но съответният митнически орган смята, че рискът е висок в други части на Съюза.
6. При установяването на общите критерии и стандарти за риска, на контролните мерки и на приоритетните области за контрол съгласно параграф 3 се отчита всяко едно от следните:
а)
пропорционалността спрямо риска;
б)
неотложността на извършването на необходимия контрол;
в)
вероятното въздействие върху търговията, върху отделните държави членки и върху ресурсите за контрол.
7. Общите критерии и стандарти за риска, посочени в параграф 3, включват всяко едно от следните:
а)
описание на рисковете;
б)
факторите или индикаторите на риска, които трябва да се използват при подбора на стоките или икономическите оператори, които да се подложат на митнически контрол;
в)
естеството на митническия контрол, който да бъде предприет от митническите органи;
г)
продължителността на прилагане на митническия контрол, посочен в буква в).
8. В приоритетните области за контрол се включват конкретни митнически режими, видове стоки, транспортни маршрути, видове транспорт или икономически оператори, по отношение на които през определен период се извършва по-задълбочен анализ на риска и засилен митнически контрол, без да се засяга контролът, който обикновено се извършва от митническите органи.
Член 47
Сътрудничество между органите
1. Когато компетентни органи, различни от митническите органи, следва да извършват контрол, различен от митническия контрол, по отношение на едни и същи стоки, митническите органи в тясно сътрудничество със съответните органи полагат усилия за извършването на този контрол по възможност по същото време и на същото място, където се извършва митническият контрол (едно спиране), като митническите органи имат координираща роля в постигането на тази цел.
2. В контекста на предвидения по настоящия раздел контрол, когато това е необходимо за минимизиране на риска и борба с измамите, митническите органи и другите компетентни органи могат да обменят помежду си и с Комисията получените данни във връзка с въвеждането, напускането, транзита, движението, складирането и специфичната употреба на стоки, включително пощенски трафик, придвижвани между митническата територия на Съюза и държави или територии извън митническата територия на Съюза, наличието и движението в рамките на митническата територия на Съюза на несъюзни стоки и стоки под режим специфична употреба, както и резултатите от всеки извършен контрол. Митническите органи и Комисията могат също да обменят помежду си такива данни с цел осигуряване на еднаквото прилагане на митническото законодателство.
Член 48
Последващ контрол
За целите на митническия контрол митническите органи могат, след вдигане на стоките, да проверяват точността и пълнотата на информацията, подадена в митническа декларация, декларация за временно складиране, обобщена декларация за въвеждане, обобщена декларация за напускане, декларация за реекспорт или уведомление за реекспорт, както и наличието, автентичността, точността и валидността на всички придружаващи документи, и могат да проверяват счетоводната отчетност на декларатора и други видове отчетност, която се отнася до операциите с въпросните стоки или до предварителни или последващи търговски операции, включващи тези стоки. Тези органи могат да извършват и проверка на стоките и/или да вземат проби, ако това все още е възможно.
Такъв контрол може да се извършва в помещенията на държателя на стоките или на негов представител, както и в помещенията на всяко друго лице, което във връзка със стопанската си дейност участва пряко или косвено в операциите, или на всяко друго лице, което притежава съответните документи и данни за търговски цели.
Член 49
Вътресъюзни въздушни и морски превози
1. Митнически контрол или формалности по отношение на ръчния и придружаван багаж на лица, които предприемат вътресъюзен полет или вътресъюзно морско пътуване, се извършват, само ако митническото законодателство предвижда такъв контрол или формалности.
2. Параграф 1 се прилага, без да се засяга някое от следните:
а)
проверките за сигурност и безопасност;
б)
проверките, свързани със забрани или ограничения.
Член 50
Предоставяне на изпълнителни правомощия
1. Чрез актове за изпълнение Комисията приема мерки за осигуряване на еднаквото извършване на митническия контрол, включително обмена на информация за риска и резултати от анализ на риска, общите критерии и стандарти за риска, контролните мерки и приоритетните области за контрол, посочени в член 46, параграф 3.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
При наличието на наложителни причини за спешност във връзка с такива мерки, надлежно обосновани с необходимостта бързо да се актуализира нормативната уредба за общото управление на риска и да се адаптират обменът на информация за риска и резултати от анализ на риска, общите критерии и стандарти за риск, контролните мерки и приоритетните области за контрол спрямо изменението на рисковете, Комисията приема незабавно приложими актове за изпълнение съгласно процедурата по член 285, параграф 5.
Когато становището на комитета, посочено в член 285, параграф 1, следва да се получи чрез писмена процедура, се прилага член 285, параграф 6.
2. Чрез актове за изпълнение Комисията определя пристанищата или летищата, където, в съответствие с член 49, се извършват митническият контрол и митническите формалности по отношение на следното:
а)
ръчния и придружавания багаж на лица, които:
i)
предприемат полет с въздухоплавателно средство, което пристига от несъюзно летище и което след кацане на съюзно летище продължава полета си към друго летище в Съюза;
ii)
предприемат полет с въздухоплавателно средство, което извършва кацане на съюзно летище преди да продължи към несъюзно летище;
iii)
ползват морски услуги, предоставяни от същия плавателен съд и включващи последователни етапи на отплаване от, акостиране на, или пристигане на несъюзно пристанище като крайна точка на пътуването;
iv)
се намират на борда на развлекателен съд или въздухоплавателно средство за туристически или бизнес цели;
б)
ръчен и придружаван багаж:
i)
пристигащ на съюзно летище на борда на въздухоплавателно средство, идващо от несъюзно летище, и трансфериран на това съюзно летище на друго въздухоплавателно средство, продължаващо по вътресъюзен полет;
ii)
натоварен на съюзно летище на въздухоплавателно средство по вътресъюзен полет за трансфериране на друго съюзно летище на въздухоплавателно средство, чието направление е несъюзно летище.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 8
Съхраняване на документи и друга информация, такси и разходи
Член 51
Съхраняване на документи и друга информация
1. За целите на митническия контрол заинтересованите лица съхраняват документите и информацията, посочени в член 15, параграф 1, за срок не по-кратък от три години, на всякакъв носител, достъпен и приемлив за митническите органи.
За стоки, допуснати за свободно обращение при обстоятелства, различни от тези по трета алинея, или за стоки, декларирани за износ, този срок започва да тече от края на годината, в която са приети митническите декларации за допускане за свободно обращение или за износ.
За стоки, допуснати за свободно обращение без мита или с намалени ставки на вносните мита поради специфичната им употреба, този срок започва да тече от края на годината, в която тези стоки престават да подлежат на митнически надзор.
В случай на стоки, поставени под друг митнически режим, или стоки на временно складиране, този срок започва да тече от края на годината, в която съответният митнически режим е приключен или временното складиране е завършило.
2. Без да се засягат разпоредбите на член 103, параграф 4, когато при митническия контрол във връзка с митническо задължение се установи, че съответното вписване в счетоводната отчетност следва да се поправи и заинтересованото лице е уведомено за това, документите и информацията се съхраняват за срок от три години след изтичане на срока, посочен в параграф 1 на настоящия член.
Когато е подадена жалба или е започнато съдебно производство, документите и информацията се съхраняват за срока, предвиден в параграф 1, или до приключване на процедурата по обжалване или на съдебното производство, в зависимост от това кое настъпва на по-късна дата.
Член 52
Такси и разходи
1. Митническите органи не налагат такси за извършването на митнически контрол или за друга форма на прилагане на митническото законодателство в рамките на официалното работно време на компетентните митнически учреждения.
2. Митническите органи могат да налагат такси или да изискват покриване на разходите за предоставяне на специфични услуги, по-специално:
а)
присъствие на митнически служители извън официалното работно време или на място извън митническите учреждения - при поискване;
б)
анализи или експертни доклади относно стоки и пощенски такси за връщане на стоките на заявителя, по-специално по отношение на решения, взети съгласно член 33, или предоставянето на информация в съответствие с член 14, параграф 1;
в)
проверка на стоки или вземане на проби от тях с цел проверка или унищожаване на стоки, когато са направени разходи, различни от тези за ангажиране на митнически служители;
г)
когато поради характера на стоките или потенциалния риск се налагат извънредни мерки за контрол.
ГЛАВА 3
Преизчисляване на суми в друга валута и срокове
Член 53
Конвертиране на парични единици
1. Компетентните органи публикуват и/или посочват в интернет приложимия обменен курс, ако се налага преизчисляване на суми в друга валута по една от следните причини:
а)
когато елементите, използвани за определяне на митническата стойност на стоките, са изразени във валута, различна от тази на държавата членка, където се определя митническата стойност;
б)
когато за определяне на тарифното класиране на стоките и размера на вносните и износните мита, включително стойностните прагове в Общата митническа тарифа, се прилага равностойността на еврото в национални валути.
2. Равностойността на еврото в национални валути, която се прилага в рамките на митническото законодателство, когато преизчисляването на суми в друга валута е необходимо поради причини, различни от посочените в параграф 1, се определя най-малко веднъж годишно.
Член 54
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя правилата за конвертиране на парични единици за целите, посочени в член 53, параграфи 1 и 2.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Член 55
Срокове, дати и крайни срокове
1. Освен ако не е предвидено друго, когато в митническото законодателство е определен срок, дата или краен срок, нито срокът може да бъде удължаван или съкращаван, нито датата или крайният срок - изменяни.
2. Прилагат се правилата за срокове, дати и крайни срокове, установени в Регламент (ЕИО, Евратом) № 1182/71 на Съвета от 3 юни 1971 г. за определяне на правилата, приложими за срокове, дати и крайни срокове (14), освен ако в митническото законодателство не е предвидено друго.
ДЯЛ II
ЕЛЕМЕНТИ, ВЪЗ ОСНОВА НА КОИТО СЕ НАЛАГАТ ВНОСНИ ИЛИ ИЗНОСНИ МИТА И ДРУГИ МЕРКИ ОТНОСНО ТЪРГОВИЯТА СЪС СТОКИ
ГЛАВА 1
Обща митническа тарифа и тарифно класиране на стоки
Член 56
Обща митническа тарифа и наблюдение
1. Дължимите вносни и износни мита се основават на Общата митническа тарифа.
Другите мерки, установени от разпоредби на Съюза за специфични области, свързани с търговията със стоки, се прилагат в съответните случаи съгласно тарифното класиране на стоките.
2. Общата митническа тарифа включва всяко едно от следните:
а)
Комбинираната номенклатура на стоки, установена в Регламент (ЕИО) № 2658/87.;
б)
всяка друга номенклатура, която се основава изцяло или частично на Комбинираната номенклатура или която добавя подразделения към нея и която е установена с разпоредби на Съюза, уреждащи специфични области с оглед на прилагането на тарифни мерки, свързани с търговията със стоки;
в)
конвенционалните или нормалните автономни мита, които се прилагат за стоките, включени в Комбинираната номенклатура;
г)
преференциалните тарифни мерки, предвидени в споразумения, които Съюзът е сключил с определени страни или територии извън митническата територия на Съюза или с групи такива държави или територии;
д)
преференциалните тарифни мерки, приети едностранно от Съюза по отношение на определени държави или територии извън митническата територия на Съюза или групи такива държави или територии;
е)
автономните мерки, които предвиждат намаляване или освобождаване от мита за определени стоки;
ж)
благоприятното тарифно третиране, установено за определени стоки поради естеството им или специфичната им употреба, в рамките на мерките по букви от в) до е) или з);
з)
други тарифни мерки, предвидени в законодателството на Съюза в областта на селското стопанство, търговията или друга област.
3. Когато съответните стоки отговарят на условията, включени в мерките по букви г) до ж) от параграф 2, мерките, посочени в тези разпоредби, се прилагат по заявление на декларатора вместо предвидените в буква в) от посочения параграф. Заявлението може да бъде подадено и със задна дата, при условие че се изпълняват сроковете и условията, установени в съответната мярка или в Кодекса.
4. Когато прилагането на мерките по букви г) до ж) от параграф 2 или освобождаването от мерките, посочени в буква з) от него, е ограничено до определен обем от вноса или износа, прилагането или освобождаването се прекратява в случая на тарифни квоти веднага щом се достигне определеният обем на вноса или износа.
При тарифни тавани прилагането се прекратява с правен акт на Съюза.
5. Във връзка с допускането за свободно обращение или износа на стоки, за които се прилагат мерките по параграфи 1 и 2, могат да бъдат предмет на наблюдение.
Член 57
Тарифно класиране на стоки
1. За целите на прилагането на Общата митническа тарифа „тарифно класиране“ на стоки е определянето на подпозицията или по-нататъшно подразделение от Комбинираната номенклатура, в която или което трябва да бъдат класирани тези стоки.
2. За целите на прилагането на нетарифни мерки „тарифно класиране“ на стоки е определянето на подпозицията или по-нататъшно подразделение от Комбинираната номенклатура или от всяка друга номенклатура, установена с разпоредби на Съюза и основаваща се изцяло или частично на Комбинираната номенклатура или добавяща подразделения към нея, в която или което трябва да бъдат класирани тези стоки.
3. Подпозицията или по-нататъшното подразделение, определени съгласно параграфи 1 и 2, се използват за прилагане на мерките, отнасящи се за тази подпозиция.
4. Комисията може да приема мерки за определяне на тарифното класиране на стоки в съответствие с параграфи 1 и 2.
Член 58
Предоставяне на изпълнителни правомощия
1. Чрез актове за изпълнение Комисията приема мерки за еднаквото управление на тарифните квоти и тарифните тавани по член 56, параграф 4 и за управлението на наблюдението във връзка с допускането за свободно обращение или износ на стоки по член 56, параграф 5.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
2. Чрез актове за изпълнение Комисията приема мерките по член 57, параграф 4.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
При наличието на наложителни причини за спешност във връзка с такива мерки, обосновани надлежно с необходимостта бързо да се осигури правилно и еднакво прилагане на Комбинираната номенклатура, Комисията приема незабавно приложими актове за изпълнение в съответствие с процедурата по член 285, параграф 5.
Когато становището на комитета, посочено в член 285, параграф 1, следва да се получи чрез писмена процедура, се прилага член 285, параграф 6.
ГЛАВА 2
Произход на стоките
Раздел 1
Непреференциален произход
Член 59
Обхват
В членове 60 и 61 се установяват правилата за определяне на непреференциалния произход на стоките за целите на прилагането на:
а)
Общата митническа тарифа с изключение на мерките по член 56, параграф 2, букви г) и д);
б)
мерки, различни от тарифните мерки, установени от разпоредби на Съюза, уреждащи специфични области във връзка с търговията със стоки; и
в)
други мерки на Съюза, отнасящи се до произхода на стоките.
Член 60
Придобиване на произход
1. За стоките, изцяло получени в една-единствена държава или територия, се счита, че произхождат от тази държава или територия.
2. За стоките, чието производство включва участието на повече от една държава или територия, се счита, че произхождат от държавата или територията, в която са претърпели последната си съществена, икономически обоснована обработка или преработка в оборудвано за тази цел предприятие и довела до производството на нов продукт или която представлява важен стадий от производството.
Член 61
Доказателство за произход
1. Когато в митническата декларация съгласно митническото законодателство е посочен произходът на стоките, митническите органи могат да изискат от декларатора да го докаже.
2. Когато се представя доказателство за произход на стоките съгласно митническото законодателство или друго законодателство на Съюза, уреждащи специфични области, митническите органи имат право в случаи на основателно съмнение да поискат всякакви допълнителни доказателства, за да се уверят, че посоченият произход съответства на правилата, установени в съответното законодателство на Съюза.
3. Когато изискванията на търговията налагат това в рамките на Съюза може да бъде издаден документ, доказващ произхода в съответствие с действащите правила за произход в държавата или територията на получаване или с всякакъв друг метод за определяне на страната, в която стоките са били изцяло получени или са претърпели последната си съществена трансформация.
Член 62
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с които се определят правилата, при спазването на които се счита, че стоките, за които е необходимо определяне на непреференциален произход за целите на прилагане на мерките на Съюза, посочени в член 59, се смята че са изцяло получени само в една държава или територия или че са претърпели последната си, съществена, икономически обоснована обработка или преработка в оборудвано за тази цел предприятие и довела до производството на нов продукт или която представлява важен стадий от производството в дадена страна или територия, съгласно член 60.
Член 63
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията приема процедурните правила за предоставянето и проверката на доказателството за произход, предвидено в член 61.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 2
Преференциален произход
Член 64
Преференциален произход на стоките
1. За да се ползват от мерките по член 56, параграф 2, буква г) или д) или от нетарифни преференциални мерки, стоките отговарят на правилата за преференциалния произход по параграфи 2 -5 от настоящия член.
2. По отношение на стоки, които се ползват от преференциални мерки, посочени в споразуменията, които Съюзът е сключил с определени държави или територии извън митническата територия на Съюза или с групи такива държави или територии, правилата за преференциалния произход се установяват в тези споразумения.
3. За стоки, които се ползват от преференциални мерки, приети едностранно от Съюза по отношение на определени държави или територии извън митническата територия на Съюза или по отношение на групи такива държави или територии, различни от посочените в параграф 5, Комисията приема мерки, установяващи правилата за преференциалния произход.
Тези правила се основават или на критерия, че стоките са изцяло получени, или на критерия, че стоките са резултат от достатъчна обработка или преработка.
4. По отношение на стоки, които се ползват от преференциални мерки, приложими за търговията между митническата територия на Съюза и Сеута и Мелила, посочени в протокол 2 към Договора за присъединяване от 1985 г., правилата за преференциалния произход се приемат съгласно член 9 от същия протокол.
5. По отношение на стоки, които се ползват от преференциални мерки, посочени в преференциалните споразумения в полза на отвъдморските държави и територии, асоциирани със Съюза, правилата за преференциалния произход се приемат в съответствие с член 203 от ДФЕС.
6. По собствена инициатива или по искане на държава или територия бенефициер Комисията може, за определени стоки, да предостави на тази държава или територия временна дерогация от правилата относно преференциалния произход, посочени в параграф 3.
Временната дерогация се обосновава с един от следните мотиви:
а)
вътрешни или външни фактори временно лишават държавата или територията бенефициер от способността да спазва правилата относно преференциалния произход;
б)
държавата или територията бенефициер има нужда от време, за да се подготви за спазването на тези правила.
Искане за дерогация се прави в писмена форма до Комисията от съответната държава или територия бенефициер.В искането се съдържат причините посочени във втора алинея, и подходящи потвърждаващи документи.
Временната дерогация се ограничава до продължителността на въздействието на вътрешните или външни фактори, които са причина за нея, или до срока, необходим на държавата или територията бенефициер да осигури спазването на правилата.
Когато се предостави дерогация, съответната държава или територия бенефициер спазва всички установени изисквания относно информацията, която трябва да бъде осигурена на Комисията по отношение на използването на дерогацията и управлението на количествата, за които тя е била предоставена.
Член 65
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставят правомощия да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с които се определят правилата за преференциалния произход, посочени в член 64, параграф 3.
Член 66
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията приема:
а)
процедурните правила, посочени в член 64, параграф 1, за улесняване на установяването в Съюза на преференциалния произход на стоките;
б)
мерки, с които предоставя на държава или територия бенефициер, временната дерогация, посочена в член 64, параграф 6.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 3
Определяне на произхода на конкретни стоки
Член 67
Мерки, предприети от Комисията
Комисията може да приема мерки за определяне на произхода на конкретни стоки в съответствие с правилата за произход, приложими за тези стоки.
Член 68
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията приема мерките по член 67. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
При наличието на наложителни причини за спешност във връзка с такива мерки, обосновани надлежно с необходимостта бързо да се осигури правилно и еднакво прилагане на правилата за произход, Комисията приема незабавно приложими актове за изпълнение в съответствие с процедурата по член 285, параграф 5.
Когато становището на комитета, посочено в член 285, параграф 1, следва да се получи чрез писмена процедура, се прилага член 285, параграф 6.
ГЛАВА 3
Стойност на стоките за митнически цели
Член 69
Обхват
Митническата стойност на стоките във връзка с прилагането на Общата митническа тарифа и нетарифните мерки, установени от разпоредби на Съюза, уреждащи специфични области, отнасящи се до търговията със стоки, се определя в съответствие с членове 70 и 74.
Член 70
Метод за определяне на митническата стойност въз основа на договорната стойност
1. Базата за митническата стойност на стоките е договорната стойност, тоест действително платената или подлежащата на плащане цена на стоките при продажбата им за износ с местоназначение в митническата територия на Съюза, коригирана при необходимост.
2. Действително платената или подлежащата на плащане цена е общата сума, която купувачът е платил или трябва да плати на продавача или която купувачът е платил или трябва да плати на трета страна в полза на продавача за внасяните стоки, и включва всички суми, които са платени или трябва да бъдат платени като условие за продажбата на внасяните стоки.
3. Договорната стойност се прилага, ако е изпълнено всяко едно от следните условия:
а)
не съществуват ограничения относно правото на разпореждане или ползване на стоките от купувача, различни от някое от следните:
i)
ограничения, наложени или изисквани по силата на закон или от публичните органи в Съюза;
ii)
ограничения, засягащи географската област, в която стоките могат да бъдат препродавани;
iii)
ограничения, които не влияят значително върху митническата стойност на стоките;
б)
продажбата или цената не зависят от условия или съображения, които не могат да получат стойностно изражение по отношение на подлежащите на остойностяване стоки;
в)
никаква част от прихода от всяка последваща препродажба, прехвърляне или ползване на стоките от купувача не се получава пряко или косвено от продавача, освен в случаите, когато е възможна подходяща корекция;
г)
купувачът и продавачът не са свързани или връзката не е повлияла върху цената.
Член 71
Елементи на договорната стойност
1. При определяне на митническата стойност съгласно член 70, към действително платената или подлежащата на плащане цена за внасяните стоки се прибавят:
а)
в степента, в която са направени от купувача, но не са включени в действително платената или подлежаща на плащане цена, следните разходи:
i)
комисиони и възнаграждения за посредничество, с изключение на комисионите за покупката;
ii)
разходите за контейнери, които за митнически цели се третират заедно с въпросните стоки; и
iii)
разходите за опаковка, включващи труда или използваните материали;
б)
стойността, съответно разпределена, на следните стоки и услуги, доставени пряко или косвено от купувача, безплатно или на намалени цени, и използвани при производството и продажбата за износ на внасяните стоки, доколкото тази стойност не е включена в действително платената или подлежащата на плащане цена:
i)
материали, компоненти, части и други подобни, вградени във внасяните стоки;
ii)
инструменти, клишета, матрици и други подобни, използвани при производството на внасяните стоки;
iii)
материали, изразходвани при производството на внасяните стоки; и
iv)
инженеринг, разработки, художествено оформяне, дизайн и планове и чертежи, разработени извън Съюза и необходими за производството на внасяните стоки;
в)
роялти и лицензионни такси, свързани с остойностяваните стоки, които купувачът трябва да плати пряко или косвено като условие за продажбата на остойностяваните стоки, доколкото тези роялти и такси не са включени в действително платената или подлежащата на плащане цена;
г)
стойността на всяка част от прихода от последваща препродажба, последващо отстъпване на правото на разпореждане или на ползване на внасяните стоки, която пряко или косвено се предоставя на продавача; и
д)
следните разходи до мястото, на което стоките са въведени на митническата територия на Съюза:
i)
разходите за транспорт и застраховка за внасяните стоки; и
ii)
разходите за товаро-разтоварните и обработващите операции, свързани с транспорта на внасяните стоки.
2. Всеки елемент, който се добавя към действително платената или подлежащата на плащане цена съгласно параграф 1, се основава само на обективни и подлежащи на количествена оценка данни.
3. При определяне на митническата стойност не се добавят никакви елементи към действително платената или подлежаща на плащане цена, освен посочените в настоящия член.
Член 72
Елементи, които не се включват в митническата стойност
При определянето на митническата стойност съгласно член 70, не се включва никое от следните:
а)
разходи за транспорт на внасяните стоки след въвеждането им в митническата територия на Съюза;
б)
разходи за строителство, монтиране, сглобяване, поддръжка или техническа помощ, предприети след въвеждане на внасяните стоки в митническата територия на Съюза, като например съоръжения, машини или оборудване.
в)
разходи за лихви по финансови споразумения, сключени от купувача във връзка с покупката на внасяните стоки, независимо дали кредитът е предоставен от продавача или от друго лице, при условие че финансовото споразумение е в писмена форма и при необходимост купувачът може да докаже, че са изпълнени следните условия:
i)
такива стоки са действително продадени на цена, декларирана като действително платената или подлежащата на плащане цена;
ii)
изискваният лихвен процент не е по-висок от приетия при подобни договори в страната, където и по времето, когато финансирането е било осигурено;
г)
разходи за правото да бъдат възпроизвеждани внасяните стоки в Съюза;
д)
комисиони за покупка;
е)
вносни мита или други задължения, платими в Съюза във връзка с вноса или продажбата на стоките;
ж)
независимо от член 71, параграф 1, буква в) плащания, направени от купувача за правото да разпространява или препродава внасяните стоки, ако тези плащания не са условие за продажбата за износ в Съюза на внасяните стоки.
Член 73
Опростяване
При заявление митническите органи могат да разрешат следните елементи да се определят въз основа на специални критерии, когато те не подлежат на количествена оценка към датата, на която е приета митническата декларация:
а)
елементи, които трябва да бъдат включени в митническата стойност в съответствие с член 70, параграф 2; и
б)
елементите, посочени в членове 71 и 72.
Член 74
Вторични методи за определяне на митническата стойност
1. Когато митническата стойност на стоките не може да се определи съгласно член 70, тя се определя, като се прилагат последователно букви от а) до г) от параграф 2, докато се стигне до първата от тези букви, по която може да се определи митническата стойност на стоките.
Редът на прилагане на букви в) и г) от параграф 2 се обръща, ако деклараторът поиска това.
2. Митническата стойност, определена в резултат на прилагането на параграф 1, е:
а)
договорната стойност на идентични стоки, продадени с цел износ с местоназначение в митническата територия на Съюза и изнесени в същия момент или приблизително в същия момент, както и стоките, подлежащи на остойностяване;
б)
договорната стойност на сходни стоки, продадени с цел износ с местоназначение в митническата територия на Съюза и изнесени в същия момент или приблизително в същия момент, както и стоките, подлежащи на остойностяване;
в)
стойността, основаваща се на единичната цена, по която се продава на митническата територия на Съюза най-голямото сборно количество от внасяните стоки или от внесени идентични или сходни стоки на лица, които не са свързани с продавачите; или
г)
изчислената стойност, която се състои от сбора на:
i)
разходите или стойността за материалите и за производствените или другите операции, използвани при производството на внасяните стоки;
ii)
сума за печалба и за общи разходи, равна по размер на тази, която обичайно се начислява при продажбите на стоки от същия клас или вид като стоките, подлежащи на остойностяване, които са произведени от производители в страната на износа за износ в Съюза;
iii)
разходите или стойността на елементите, посочени в член 71, параграф 1, буква д).
3. Когато митническата стойност не може да се определи съгласно параграф 1, тя се определя въз основа на наличните данни на митническата територия на Съюза, като се използват разумни способи, съответстващи на принципите и общите разпоредби на всяко едно от следните:
а)
Споразумението за прилагане на член VII от Общото споразумение за митата и търговията;
б)
член VII от Общото споразумение за митата и търговията;
в)
настоящата глава.
Член 75
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставят правомощия да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят условията за предоставяне на разрешението, посочено в член 73.
Член 76
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията установява процедурните правила за:
а)
определяне на митническата стойност в съответствие с член 70, параграфи 1 и 2, и членове 71 и 72, включително и тези за коригиране на действително платената или подлежащата на плащане цена;
б)
прилагането на условията, посочени в член 70, параграф 3;
в)
определяне на митническата стойност, посочена в член 74.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ДЯЛ III
МИТНИЧЕСКО ЗАДЪЛЖЕНИЕ И ОБЕЗПЕЧЕНИЯ
ГЛАВА 1
Възникване на митническо задължение
Раздел 1
Митническо задължение при внос
Член 77
Допускане за свободно обращение и временен внос
1. Митническо задължение при внос възниква при поставяне на несъюзни стоки, подлежащи на облагане с вносни мита, под един от следните митнически режими:
а)
допускане за свободно обращение, включително съгласно разпоредбите за специфична употреба;
б)
временен внос с частично освобождаване от вносни мита.
2. Митническо задължение възниква в момента на приемане на митническата декларация.
3. Длъжник е деклараторът. При косвено представителство лицето, за сметка на което се извършва митническото деклариране, също е длъжник.
Когато митническа декларация за един от режимите, посочени в параграф 1, е съставена на базата на информация, която води до несъбиране или частично събиране на дължимите вносни мита, лицето, което е предоставило информацията, изисквана за декларацията, и което е знаело или според обстоятелствата е трябвало да знае, че тази информация е невярна, също е длъжник.
Член 78
Специални разпоредби по отношение на стоките без произход
1. Когато по отношение на стоки без произход, използвани в производството на продукти, за които се издава или съставя доказателство за произход в рамките на преференциално споразумение между Съюза и определени държави или територии извън митническата територия на Съюза или групи такива държави или територии, се прилага забрана за възстановяване на вносни мита или за освобождаване от вносни мита, митническото задължение при внос възниква по отношение на тези стоки без произход при приемане на декларацията за реекспорт на съответните продукти.
2. При възникване на митническо задължение съгласно параграф 1 размерът на вносните мита, съответстващ на задължението, се определя при същите условия, както в случай на митническо задължение, което би възникнало при приемане на същата дата на митническа декларация за допускане за свободно обращение на стоките без произход, използвани за производството на съответните продукти, с цел завършване на режим активно усъвършенстване.
3. Прилага се член 77, параграфи 2 и 3. Въпреки това по отношение на несъюзните стоки, посочени в член 270, длъжникът е лицето, което подава декларацията за реекспорт. При косвено представителство лицето, за чиято сметка се подава декларацията, също е длъжник.
Член 79
Възникване на митническо задължение при неизпълнение
1. Митническо задължение при внос на стоки, подлежащи на облагане с вносни мита, възниква при неизпълнение на което и да е от следните:
а)
едно от задълженията, установени в митническото законодателство във връзка с въвеждането на несъюзни стоки на митническата територия на Съюза, тяхното отклоняване от митнически надзор или движението, усъвършенстването, складирането, временното складиране, временния внос или разпореждането с тези стоки на тази територия;
б)
едно от задълженията, установени в митническото законодателство за специфичната употреба на стоки на митническата територия на Съюза;
в)
условие, свързано с поставянето на несъюзни стоки под митнически режим с освобождаване от мита или с намаляване на ставките на вносните мита поради специфичната употреба на стоките.
2. Митническото задължение възниква в един от следните моменти:
а)
в момента, в който изискването, чието неизпълнение поражда митническото задължение, не се изпълнява или престава да се изпълнява;
б)
в момента на приемане на митническа декларация за поставяне на стоки под съответния митнически режим, когато впоследствие се установи, че едно от условията за поставянето на стоките под този режим или за освобождаването от мита, или за намаляването на ставката на вносните мита поради специфичната употреба на стоките, не е било изпълнено.
3. В случаите по букви а) и б) от параграф 1 длъжникът е едно от следните лица:
а)
лицето, което е трябвало да изпълни съответното задължение;
б)
лицето, което е знаело или според обстоятелствата е трябвало да знае, че дадено задължение по митническото законодателство не е изпълнено, и което е действало за сметка на лицето, което е трябвало да изпълни задължението, или което е участвало в действието, довело до неизпълнението на задължението;
в)
лицето, което е придобило или държало въпросните стоки и което е знаело или според обстоятелствата е трябвало да знае в момента на придобиването или получаването на стоките, че дадено задължение по митническото законодателство не е изпълнено.
4. В случаите по буква в) от параграф 1 длъжникът е лицето, от което се изисква да изпълни условията за поставянето на стоките под митнически режим или за митническата декларация за стоките, поставени под този митнически режим или за освобождаването от мита, или за намаляването на ставката на вносните мита поради специфичната употреба на стоките.
Когато е съставена митническа декларация във връзка с някой от митническите режими, посочени в буква в) от параграф 1, и изискваната съгласно митническото законодателство информация, свързана с условията за поставянето на стоките под този митнически режим, е предоставена на митническите органи, което води до несъбиране или частично събиране на дължимите вносни мита, лицето, предоставило информацията, необходима за съставяне на митническата декларация, и което е знаело или според обстоятелствата е трябвало да знае, че тази информация е невярна, също е длъжник.
Член 80
Приспадане на платени вносни мита
1. Когато съгласно член 79, параграф 1 възниква митническо задължение по отношение на стоки, допуснати за свободно обращение с намалени ставки на вносните мита поради специфичната им употреба, размерът на вносните мита, платен при допускането на стоките за свободно обращение, се приспада от размера на вносните мита, съответстващ на митническото задължение.
Първата алинея се прилага, когато митническото задължение възниква по отношение на остатъци и отпадъци, получени от унищожаването на такива стоки.
2. Когато съгласно член 79, параграф 1 възниква митническо задължение по отношение на стоки, поставени под режим временен внос с частично освобождаване от вносни мита, платеният при частичното освобождаване размер на вносните мита се приспада от размера на вносните мита, съответстващ на митническото задължение.
Раздел 2
Митническо задължение при износ
Член 81
Износ и пасивно усъвършенстване
1. Митническо задължение при износ възниква при поставянето на стоките, подлежащи на облагане с износни мита, под режим износ или режим пасивно усъвършенстване.
2. Митническото задължение възниква в момента на приемане на митническата декларация.
3. Длъжник е деклараторът. При косвено представителство лицето, за сметка на което се извършва митническото деклариране, също е длъжник.
Когато митническа декларация е съставена въз основа на информация, която води до несъбиране или частично събиране на дължимите износни мита, лицето, което е предоставило информацията, изисквана за декларацията, и е знаело или според обстоятелствата е трябвало да знае, че тази информация е невярна, също е длъжник.
Член 82
Възникване на митническо задължение при неизпълнение
1. За стоки, подлежащи на облагане с износни мита, митническото задължение при износ възниква при неизпълнение на едно от следните:
а)
едно от задълженията, установени в митническото законодателство за напускането на стоките;
б)
условията, при които е разрешено извеждането на стоките извън митническата територия на Съюза с пълно или частично освобождаване от износни мита.
2. Митническото задължение възниква в един от следните моменти:
а)
в момента, в който стоките действително се извеждат митническата територия на Съюза без митническа декларация;
б)
в момента, в който стоките достигнат местоназначение, различно от това, за което е разрешено тяхното извеждане от митническата територия на Съюза с пълно или частично освобождаване от износни мита;
в)
при невъзможност на митническите органи да определят момента по буква б) - в момента, в който изтича срокът, определен за представяне на доказателство, че условията за предоставяне на това освобождаване са изпълнени.
3. В случаите по буква а) от параграф 1 длъжникът е едно от следните лица:
а)
лицето, което е трябвало да изпълни съответното задължение;
б)
лицето, което е знаело или според обстоятелствата е трябвало да знае, че съответното задължение не е изпълнено, и което е действало за сметка на лицето, което е трябвало да изпълни това задължение;
в)
лицето, което е участвало в действието, довело до неизпълнението на задължението, и което е знаело или според обстоятелствата е трябвало да знае, че има задължение за подаване на митническа декларация, а такава не е била подадена.
4. В случаите по буква б) от параграф 1 длъжник е лицето, от което се изисква да изпълни условията, при които е било разрешено извеждането на стоките от митническата територия на Съюза с пълно или частично освобождаване от износни мита.
Раздел 3
Общи разпоредби за митническите задължения при внос и износ
Член 83
Забрани и ограничения
1. Митническо задължение при внос или износ възниква дори когато се отнася за стоки, които са обект на каквато и да е забрана или ограничение при вноса или износа.
2. Въпреки това митническо задължение не възниква:
а)
при неправомерно въвеждане на митническата територия на Съюза на подправени парични знаци;
б)
при въвеждането на митническата територия на Съюза на наркотични и психотропни вещества, различни от тези, които с оглед използването им за медицински или научни цели са обект на строг надзор от компетентните органи.
3. За целите на санкциите, приложими към митническите нарушения, митническото задължение се счита за възникнало, когато законодателството на държава членка предвижда, че санкциите се определят въз основа на вносни или износни мита или наличието на митническо задължение.
Член 84
Повече от един длъжник
Когато за плащането на вносни или износни мита, съответстващи на едно митническо задължение, има повече от един длъжник, длъжниците са солидарно отговорни за заплащането на съответния размер на митото.
Член 85
Общи правила за изчисляване на размера на вносните и износните мита
1. Размерът на вносните или износните мита се определя въз основа на правилата за изчисляване на митата, приложими към съответните стоки към момента на възникване на митническото задължение по отношение на тези стоки.
2. Когато не е възможно да се определи точно моментът на възникване на митническото задължение, се взема предвид моментът, в който митническите органи установят, че стоките са в ситуация, при която възниква митническо задължение.
Въпреки това когато наличната информация позволява на митническите органи да установят, че митническото задължение е възникнало в момент преди този, в който са установили това, митническото задължение се счита за възникнало в най-ранния момент, за който това може да бъде установено.
Член 86
Специални правила за изчисляване на размера на вносните мита
1. Когато по отношение на стоки, поставени под митнически режим или на временно складиране на митническата територия на Съюза, са направени разходи за складиране или за обичайни операции по тези стоки, такива разходи или увеличаването на стойността не се вземат предвид при изчисляването на размера на вносните мита, в случай че деклараторът представи задоволително доказателство за тези разходи.
Въпреки това митническата стойност, количеството, естеството и произходът на използваните в операциите несъюзни стоки се вземат предвид при изчисляването на размера на вносните мита.
2. Когато тарифното класиране на стоки, поставени под митнически режим, се променя в резултат на обичайните операции на митническата територия на Съюза, по искане на декларатора се прилага първоначалното тарифно класиране на стоките, поставени под този режим.
3. Когато възниква митническо задължение по отношение на обработени продукти, получени под режим активно усъвършенстване, по искане на декларатора размерът на вносните мита, съответстващ на това задължение, се определя въз основа на тарифното класиране, митническата стойност, количеството, естеството и произхода на стоките, поставени под режим активно усъвършенстване, към момента на приемането на митническата декларация за тези стоки.
4. В специфични случаи размерът на вносните мита се определя съгласно параграфи 2 и 3 от настоящия член без искане на декларатора, за да се избегне неспазването на тарифните мерки, посочени в член 56, параграф 2, буква з).
5. Когато възниква митническо задължение за обработени продукти, в резултат на режим пасивно усъвършенстване, или за заместващи продукти съгласно член 261, параграф 1, размерът на вносните мита се изчислява въз основа на разходите за операцията по усъвършенстване, извършена извън митническата територия на Съюза.
6. Когато митническото законодателство предвижда благоприятно тарифно третиране на дадена стока или пълно или частично освобождаване от вносни или износни мита съгласно член 56, параграф 2, букви г) - ж), членове 203, 204, 205 и 208 или членове 259 - 262 от настоящия регламенти или съгласно Регламент (ЕО) № 1186/2009 на Съвета от 16 ноември 2009 г. за установяване на система на Общността за митнически освобождавания (15),, това благоприятно тарифно третиране или освобождаването се прилагат също така и в случаите на възникване на митническо задължение съгласно членове 79 или 82 от настоящия регламент, при условие че пропускът, довел до възникването на митническо задължение, не съставлява опит за измама.
Член 87
Място на възникване на митническото задължение
1. Митническото задължение възниква на мястото, където се подава митническата декларация или декларацията за реекспорт, посочени в членове 77, 78 и 81.
Във всички останали случаи митническото задължение възниква на мястото, където са настъпили събитията, довели до неговото възникване.
Когато не е възможно да се определи това място, митническото задължение възниква на мястото, където митническите органи установят, че стоките се намират в ситуация, при която възниква митническо задължение.
2. Когато стоките са поставени под митнически режим, който не е приключен, или когато временното складиране не е завършило правилно, и мястото, където е възникнало митническото задължение, не може да се определи съгласно втора или трета алинея от параграф 1 в рамките на определен срок, митническото задължение възниква на мястото, където стоките са поставени под съответния режим, или на мястото, където са въведени на митническата територия на Съюза под този режим или където са били на временно складиране.
3. Когато наличната информация позволява на митническите органи да установят, че митническото задължение би могло да е възникнало на няколко места, за място на възникване на митническото задължение се приема мястото, където то е възникнало за първи път.
4. Ако митническите органи установят, че съгласно член 79 или член 82 е възникнало митническо задължение в друга държава членка и размерът на вносните или износните мита, съответстващ на това задължение, е по-малък от 10 000 EUR, се приема, че митническото задължение е възникнало в държавата членка, в която е установено неговото възникване.
Член 88
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят:
а)
правилата за изчисляването на размера на вносните или износните мита, приложими за стоки, за които възниква митническо задължение в контекста на специален режим, с които се допълват разпоредбите по членове 85 и 86;
б)
случаите, посочени в член 86, параграф 4;
в)
срокът, посочен в член 87, параграф 2.
ГЛАВА 2
Обезпечаване на потенциално или съществуващо митническо задължение
Член 89
Общи разпоредби
1. Ако не е предвидено друго, настоящата глава се прилага за обезпечения за възникнали митнически задължения, както и за такива, които биха могли да възникнат.
2. Когато митническите органи изискват предоставяне на обезпечение за потенциално или съществуващо митническо задължение, това обезпечение покрива размера на вносното или износното мито и другите вземания, възникнали във връзка с вноса или износа на стоките когато:
а)
обезпечението се използва за поставянето на стоките под съюзен режим транзит; или
б)
обезпечението може да се използва в повече от една държава членка.
Обезпечение, което не може да бъде използвано извън държавата членка, в която е изискано, е валидно само в тази държава членка и покрива най-малкото размера на вносното или износното мито.
3. Когато митническите органи изискват предоставяне на обезпечение, това обезпечение трябва да бъде изискано от длъжника или от лицето, което може да стане длъжник. Митническите органи могат да разрешат също обезпечението да бъде предоставено от друго лице вместо от лицето, от което то се изисква.
4. Без да се засяга член 97, митническите органи изискват предоставяне само на едно обезпечение по отношение на конкретни стоки или конкретна декларация.
Обезпечението, предоставено за конкретна декларация, независимо дали декларацията е вярна, се прилага за размера на вносните или износните мита, съответстващ на митническото задължение и други вземания, по отношение на всички стоки, обхванати от тази декларация или вдигнати въз основа на нея.
Ако обезпечението не е било освободено, то може също така да се използва в рамките на сумата, за която е било предоставено, за събиране на вносни или износни мита и други вземания, станали дължими в резултат на последващ контрол на тези стоки.
5. По заявление на лицето, посочено в параграф 3 от настоящия член, митническите органи могат да разрешат съгласно член 95, параграфи 1, 2 и 3, предоставянето на общо обезпечение за покриване размера на вносните или износните мита, съответстващ на митническото задължение по отношение на две или повече операции, декларации или митнически режими.
6. Митническите органи извършват мониторинг на обезпечението.
7. Държавите, регионалните и местните органи на управление или други органи, уредени от публичното право, са освободени от задължението за предоставяне на обезпечение за дейностите си като публични органи.
8. Обезпечение не се изисква в който и да е от следните случаи:
а)
превоз на стоки по Рейн, рейнския воден път, Дунав или дунавския воден път;
б)
превоз на стоки чрез фиксирана транспортна инсталация;
в)
специфични случаи, в които стоките са поставени под режим временен внос;
г)
стоки, поставени под режим съюзен транзит като се използва опростяването, посочено в член 233, параграф 4, буква е), и превозвани по море или по въздух между пристанища или летища на Съюза.
9. Митническите органи могат да не изискват предоставянето на обезпечение, когато размерът на вносните или износните мита, които трябва да бъдат обезпечени, не надвишава статистическия праг за декларации, установен съгласно член 3, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 471/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 6 май 2009 г. относно статистиката на Общността за външната търговия с трети страни (16).
Член 90
Задължително обезпечаване
1. Когато се предвижда задължително предоставяне на обезпечение, митническите органи определят размера на това обезпечение, който е равен на точния размер на вносните и износните мита, съответстващ на митническото задължение, и на други вземания, в случай че този размер може със сигурност да бъде определен в момента, в който се изисква обезпечението.
Когато не е възможно да се определи точният размер, обезпечението се определя в размер, равен на най-високия определен от митническите органи размер на вносните или износните мита, съответстващ на митническото задължение, и на други вземания, които са възникнали или биха могли да възникнат.
2. Без да се засяга член 95, при предоставено общо обезпечение за размера на вносните и износните мита, съответстващ на митническите задължения, и на други вземания, чийто размер се променя във времето, размерът на това обезпечение трябва да бъде определен така, че във всеки момент да покрива размера на вносните или износните мита, съответстващ на митническите задължения, и на другите вземания.
Член 91
Незадължително обезпечаване
Когато не се предвижда задължително предоставяне на обезпечение, такова обезпечение се изисква от митническите органи, когато преценят, че в предвидения срок плащането на размера на вносните или износните мита, съответстващ на възникналото митническо задължение, и на другите вземания, не е сигурно. Размерът на обезпечението се определя от митническите органи, така че да не превишава размера, определен съгласно член 90.
Член 92
Предоставяне на обезпечение
1. Обезпечението може да бъде предоставено чрез:
а)
депозит в пари или друго платежно средство, признато от митническите органи като равностойно на депозита в пари, в евро или във валутата на държавата членка, в която се изисква обезпечението;
б)
поръчителство;
в)
друг вид обезпечение, което дава същата сигурност, че размерът на вносните или износните мита, съответстващ на митническото задължение и на други вземания, ще бъде платен.
2. Обезпечение под формата на депозит в пари или някакво друго платежно средство, се предоставя в съответствие с действащите разпоредби в държавата членка, където се изисква това обезпечение.
Когато обезпечението се предоставя под формата на депозит в пари или някакво друго равностойно платежно средство, митническите органи не дължат лихва по него.
Член 93
Избор на обезпечение
Лицето, което е длъжно да предостави обезпечение, е свободно да избира вида му от посочените в член 92, параграф 1.
Въпреки това митническите органи имат право да откажат да приемат избрания вид обезпечение, когато то е несъвместимо с правилното функциониране на съответния митнически режим.
Митническите органи имат право да изискват избраният вид на обезпечението да не се променя за определен период от време.
Член 94
Поръчител
1. Поръчителят, посочен в член 92, параграф 1, буква б), е трето лице, установено на митническата територия на Съюза. Той трябва да бъде одобрен от митническите органи, които изискват обезпечението, освен когато този поръчител е кредитна институция, финансова институция или застрахователно дружество, лицензирана или лицензирано в Съюза съгласно действащите разпоредби на Съюза.
2. Поръчителят се ангажира в писмена форма да заплати обезпечения размер на вносните или износните мита, съответстващ на митническото задължение, и на другите вземания.
3. Митническите органи имат право да откажат да одобрят предложения поръчител или предложения вид обезпечение, когато преценят, че поръчителят или обезпечението не обезпечава по сигурен начин в рамките на предписания период плащането на размера на вносните или износните мита, съответстващи на митническото задължение, и на другите вземания.
Член 95
Общо обезпечение
1. Разрешението по член 89, параграф 5 се дава само на лица, които отговарят на всяко едно от следните условия:
а)
установени са на митническата територия на Съюза;
б)
отговарят на критериите, определени в член 39 буква а);
в)
ползват редовно съответните митнически режими или са оператори на съоръжения за временно складиране или отговарят на критериите, определени в член 39, буква г).
2. Когато се предоставя общо обезпечение за митнически задължения и други вземания, които биха могли да възникнат, икономически оператор може да получи разрешение за използване на общо обезпечение с намален размер или за освобождаване от обезпечение, при условие че отговаря на критериите, определени в член 39, букви б) и в).
3. Когато се предоставя общо обезпечение за митнически и други вземания, които са възникнали, одобреният икономически оператор за митнически опростявания, след подаване на заявление, получава разрешение да използва общо обезпечение с намален размер.
4. Общото обезпечение с намален размер, посочено в параграф 3, е равностойно на предоставянето на обезпечение.
Член 96
Временни забрани за използването на общи обезпечения
1. В контекста на специалните режими или временно складиране, Комисията може да вземе решение за временна забрана за използването на което и да е от следните:
а)
общото обезпечение с намален размер или на освобождаване от обезпечение по член 95, параграф 2;
б)
общото обезпечение по член 95 по отношение на стоките, за които е установено, че са свързани с измама в голям размер.
2. Когато се прилага параграф 1, буква а) или б) от настоящия член, общо обезпечение с намален размер или освобождаване от обезпечение, или общо обезпечение, посочено в член 95, може да бъде разрешено, ако въпросното лице отговаря на всяко едно от следните условия:
а)
лицето е в състояние да покаже, че не е възникнало митническо задължение по отношение на въпросните стоки в хода на операциите, извършени от него през двете години, които предхождат решението, посочено в параграф 1;
б)
когато са възникнали митнически задължения през двете години, които предхождат решението, посочено в параграф 1, засегнатото лице е в състояние да покаже, че тези задължения са били погасени напълно от длъжника, длъжниците или поръчителя в определения срок.
За да получи разрешение за временно използване на общо обезпечение, върху което е наложена временна забрана, въпросното лице трябва също да отговаря на критериите, определени в член 39, букви б) и в).
Член 97
Допълнително или заместващо обезпечение
Когато митническите органи установят, че предоставеното обезпечение не осигурява или вече не е надеждно или достатъчно да осигури заплащането на размера на вносните или износните мита, съответстващ на митническото задължение, и на другите вземания в предвидените срокове, те изискват от някое от лицата, посочени в член 89, параграф 3, или допълнително обезпечение, или заместване на първоначалното обезпечение с ново - по избор на лицето.
Член 98
Освобождаване на обезпечението
1. Митническите органи освобождават обезпечението незабавно след като митническото задължение или съответното друго вземане бъде погасено или не може да възникне отново.
2. Когато митническото задължение или съответното друго вземане е частично погасено или може да възникне само за част от сумата, която е била обезпечена, съответната част от обезпечението се освобождава по искане на заинтересованото лице, освен когато тази сума не оправдава това.
Член 99
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят:
а)
специфичните случаи, посочени в член 89, параграф 8, буква в), в които не се изисква обезпечение за стоки, поставени под режим временен внос,
б)
вида на обезпечението, посочено в член 92, параграф 1, буква в) и правилата относно поръчителя, посочен в член 94;
в)
условията за издаване на разрешение за използване на общо обезпечение с намален размер или за освобождаване от обезпечение по член 95, параграф 2;
г)
сроковете за освобождаване на обезпечението.
Член 100
Предоставяне на изпълнителни правомощия
1. Чрез актове за изпълнение Комисията установява процедурните правила:
а)
за определяне на размера на обезпечението, включително на намаления размер, посочен в член 95, параграфи 2, и 3.
б)
за предоставяне и мониторинг на обезпечението, предвидени в член 89, за отмяна и обезсилване на задължението, поето от поръчителя, посочени в член 94, и за освобождаване на обезпечението, предвидено в член 98;
в)
за временните забрани, посочени в член 96.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
2. Чрез актове за изпълнение Комисията приема мерките по член 96.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
По наложителни причини за спешност във връзка с такива мерки, обосновани надлежно с необходимостта бързо да се засили защитата на финансовите интереси на Съюза и на държавите членки, Комисията приема незабавно приложими актове за изпълнение в съответствие с процедурата по член 285, параграф 5.
Когато становището на комитета, посочено в член 285, параграф 1, следва да се получи чрез писмена процедура, се прилага член 285, параграф 6.
ГЛАВА 3
Събиране, плащане, възстановяване и опрощаване на вносните или износните мита
Раздел 1
Определяне на размера на вносните или износните мита, уведомяване за митническото задължение и вземане под отчет
Член 101
Определяне на размера на вносните или износните мита
1. Размерът на дължимите вносни или износни мита се определя от митническите органи, отговорни за мястото, където възниква или се счита, че възниква митническото задължение съгласно член 87, веднага щом тези органи разполагат с необходимата информация.
2. Без да се засяга член 48, митническите органи могат да приемат размера на дължимите вносни или износни мита, определен от декларатора.
3. Когато размерът на дължимото вносно или износно мито не представлява цяло число, размерът може да бъде закръглян.
Когато размерът, посочен в първа алинея, е изразен в евро, закръглянето към по-голям или по-малък размер не може да превишава най-близкото цяло число.
Държава членка, чиято парична единица не е еврото, може да приложи mutatis mutandis разпоредбите на втора алинея или да ги дерогира, при условие че правилата, приложими за закръгляването, не оказват по-голямо финансово въздействие от правилата, предвидени във втора алинея.
Член 102
Уведомяване за митническото задължение
1. Длъжникът се уведомява за митническото задължение в предвидената форма на мястото, където възниква или се счита, че е възникнало митническото задължение в съответствие с член 87.
Уведомяването, посочено в първата алинея, не се извършва в който и да е от следните случаи:
а)
когато до окончателното определяне на размера на вносните или износните мита е въведена временна мярка на търговската политика под формата на мито;
б)
когато размерът на дължимите вносни или износни мита превишава размера, определен въз основа на решение, издадено съгласно член 33;
в)
когато първоначалното решение да не се извършва уведомяване за митническото задължение или да се изпрати уведомление за по-малък от дължимия размер на вносните или износните мита е взето въз основа на общи разпоредби, които впоследствие са обявени за недействителни със съдебно решение;
г)
когато митническото законодателство освобождава митническите органи от изискването да уведомят за митническото задължение.
2. Когато размерът на дължимите вносни или износни мита е равен на размера, вписан в митническата декларация, вдигането на стоките от митническите органи е равностойно на уведомяване на длъжника за митническото задължение.
3. Когато не се прилага параграф 2, длъжникът се уведомява за митническото задължение от митническите органи, когато те са в състояние да определят размера на дължимите вносни или износни мита и да вземат решение.
Въпреки това, когато уведомлението за митническото задължение би могло да засегне наказателно разследване, митническите органи могат да отложат уведомлението до момент, в който то не би засягало наказателното разследване.
4. При условие че плащането е било обезпечено, митническото задължение, което съответства на общия размер на вносните или износните мита за всички стоки, вдигнати на едно и също лице в срок, определен от митническите органи, лицето може да бъде уведомено в края на този срок. Срокът, определен от митническите органи, не надвишава 31 дни.
Член 103
Краен срок за митническо задължение
1. Длъжникът не се уведомява за митническо задължение след изтичането на три години от датата, на която е възникнало митническото задължение.
2. Когато митническото задължение възниква в резултат на действие, което към момента на извършване е основание за започване на наказателно преследване, три годишният срок, определен в параграф 1, се продължава най-малко на пет години и не повече от 10 години в съответствие с националното законодателство.
3. сроковете, определени в параграфи 1 и 2, се спират, когато:
а)
в съответствие с член 44 е подадена жалба; такова спиране се прилага считано от датата на подаване на жалбата и продължава за времето на производството по обжалването; или
б)
в съответствие с член 22, параграф 6 митническите органи съобщават на длъжника мотивите, въз основа на които възнамеряват да го уведомят за митническото задължение; такова спиране се прилага считано от датата на съобщението до края на срока, в който на длъжника е предоставена възможност да изрази становището си.
4. Когато митническото задължение става отново изискуемо съгласно член 116, параграф 7, сроковете, определени в параграфи 1 и 2, се считат за спрени от датата на подаване на заявлението за възстановяване или опрощаване на мита съгласно член 121 до датата на издаване на решението за възстановяване или опрощаване.
Член 104
Вземане под отчет
1. Митническите органи, посочени в член 101, в съответствие с националното законодателство вписват в счетоводните си документи размера на дължимите вносни или износни мита, определен в съответствие със същия член, което представлява вземане под отчет.
Първата алинея не се прилага в случаите, определени в член 102, параграф 1, втора алинея.
2. Митническите органи могат да не вземат под отчет размера на вносните или износните мита, които съгласно член 103 съответстват на митническо задължение, за което длъжникът вече не може да бъде уведомен.
3. Държавите членки определят практическите процедури за вземане под отчет на размера на вносните или износните мита. Тези процедури могат да се различават според това дали митническите органи, предвид обстоятелствата, при които е възникнало митническото задължение, имат сигурността, че съответните суми ще бъдат платени.
Член 105
Момент на вземане под отчет
1. Когато възникне митническо задължение при приемане на митническа декларация за стоки за митнически режим, различен от временния внос с частично освобождаване от вносни мита, или чрез друго действие със същите правни последици както приемането на декларацията, митническите органи вземат под отчет размера на дължимите вносни или износни мита в рамките на 14 дни, от вдигането на стоките.
Въпреки това при условие че митническото задължение е било обезпечено, общият размер на вносните или износните мита за стоките, вдигнати на едно и също лице в срок, определен от митническите органи, но не по-дълъг от 31 дни, може да бъде взет под отчет само с едно вписване в края на срока. Това вземане под отчет се извършва в рамките на 14 дни от изтичането на определения срок.
2. Когато стоките могат да бъдат вдигнати при определени условия, които уреждат или определянето на размера на дължимите вносни или износни мита, или тяхното събиране, вземането под отчет се извършва в рамките на 14 дни от деня, в който е определен размерът на дължимите вносни или износни мита или е установено задължението за плащане на тези мита.
Въпреки това когато митническото задължение се отнася до временна мярка на търговската политика под формата на мито, вземането под отчет на размера на дължимите вносни или износни мита се извършва в рамките на два месеца от датата на публикуване в Официален вестник на Европейския съюз на регламента, установяващ окончателната мярка на търговската политика.
3. Когато митническо задължение възникне при условия, които не се обхващат от параграф 1, размерът на дължимите вносни или износни мита се взема под отчет в рамките на 14 дни от датата, на която митническите органи са в състояние да определят размера на въпросните вносни или износни мита и да вземат решение.
4. Параграф 3 се прилага по отношение на размера на вносните или износните мита, които да бъдат събрани или които остава да бъдат събрани, когато размерът на дължимите вносни или износни мита не е бил взет под отчет съгласно параграфи 1, 2 и 3 или е бил определен и взет под отчет размер, по-нисък от дължимия.
5. Сроковете за вземане под отчет по параграфи 1, 2 и 3 не се прилагат при непредвидими обстоятелства или в случаи на непреодолима сила.
6. Вземането под отчет може да бъде отложено в случая, посочен в член 102, параграф 3, втора алинея, до момент, в който уведомяването за митническото задължение вече не засяга наказателно разследване.
Член 106
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят случаите, посочени в член 102, параграф 1, буква г), в които митническите органи са освободени да уведомяват за митническото задължение.
Член 107
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията приема мерки, за да осигури оказването на взаимопомощ между митническите органи при възникване на митническо задължение.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 2
Плащане на вносните или износните мита
Член 108
Общи срокове за плащане и спиране на срока за плащане
1. Длъжникът заплаща размера на вносните или износните мита, съответстващ на митническото задължение, за което е уведомен съгласно член 102, в определения от митническите органи срок.
Без да се засяга член 45, параграф 2, този срок не надвишава 10 дни от уведомяването на длъжника за митническото задължение. В случай на обобщено вземане под отчет съгласно условията, посочени в член 105, параграф 1, втора алинея, срокът се определя по такъв начин, че да не позволи на длъжника да получи по-дълъг срок за плащане от този, който би получил, ако му е било дадено отсрочване на плащането съгласно член 110.
Митническите органи могат да продължат този срок по заявление на длъжника, когато размерът на дължимите вносни или износни мита е бил определен при последващ контрол по член 48. Без да се засяга член 112, параграф 1, това продължаване не може да надвишава необходимото на длъжника време за предприемане на подходящите мерки, за да изпълни задълженията си.
2. Когато длъжникът ползва някое от улесненията във връзка с плащането, посочени в членове от 110 до 112, плащането се извършва в срока или сроковете, посочени във връзка с тези улеснения.
3. Срокът за плащане на размера на вносните или износните мита, съответстващ на митническото задължение, се спира в който и да е от следните случаи:
а)
при подаване на заявление за опрощаване на мита съгласно член 121;
б)
когато стоките следва да бъдат отнети в полза на държавата, унищожени или изоставени в полза на държавата;
в)
когато митническото задължение е възникнало съгласно член 79 и има повече от един длъжник.
Член 109
Плащания
1. Плащането се извършва в брой или по друг начин с подобен погасяващ ефект, включително чрез прихващане съгласно националното законодателство.
2. Плащането може да се извърши от трето лице вместо длъжника.
3. Длъжникът може да плати целия размер на вносните или износните мита или част от него, без да чака изтичането на срока, който му е определен за плащане.
Член 110
Отсрочване на плащането
По заявление на заинтересованото лице и при предоставяне на обезпечение митническите органи разрешават отсрочване на плащането на дължимите мита по един от следните начини:
а)
отделно за всеки размер на вносните или износните мита, взет под отчет съгласно член 105, параграф 1, първа алинея или член 105, параграф 4;
б)
за общия размер на всички вносни или износни мита, взети под отчет съгласно първата алинея от член 105, параграф 1, за определен от митническите органи период, който не може да бъде по-дълъг от 31 дни;
в)
за общия размер на всички вносни или износни мита, взети под отчет с едно вписване съгласно втората алинея от член 105, параграф 1.
Член 111
Срокове, за които може да бъде отсрочено плащането
1. Плащането може да бъде отсрочено по член 110 за 30 дни.
2. Когато отсрочването на плащането се извършва съгласно член 110, буква а), срокът започва да тече от деня, следващ този, в който е извършено уведомяването на длъжника за митническото задължение.
3. Когато отсрочването на плащането се извършва съгласно член 110, буква б), срокът започва да тече от деня, следващ този, в който изтича периодът за обобщаване. Той се намалява с брой дни, равен на половината от броя на дните, включени в периода за обобщаване.
4. Когато отсрочването на плащането се извършва съгласно член 110, буква в), срокът започва да тече от деня, следващ този, в който изтича определеният срок за вдигането на въпросните стоки. Той се намалява с брой дни, равен на половината от броя на дните, включени в съответния срок.
5. Когато сроковете, посочени в параграфи 3 и 4, са с нечетен брой дни, броят на дните, с които се намалява 30-дневният срок съгласно споменатите параграфи, е равен на половината от най-близкото по-малко четно число.
6. Когато сроковете, посочени в параграфи 3 и 4, са в седмици, държавите членки могат да предвидят плащането на вносните или износните мита, което е било отсрочено, да се извърши най-късно в петък на четвъртата седмица, следваща въпросната седмица.
Когато тези срокове са в месеци, държавите членки могат да предвидят плащането на вносните или износните мита, което е било отсрочено, да се извърши не по-късно от шестнадесетия ден от месеца, следващ въпросния месец.
Член 112
Други улеснения за плащане
1. Митническите органи могат да предоставят на длъжника улеснения за плащането, различни от отсрочване на плащането, при условие че е предоставено обезпечение.
2. Когато улеснения се предоставят по параграф 1, върху размера на вносните или износните мита се начислява лихва.
За държавите членки, чиято парична единица е еврото, лихвеният процент е равен на лихвения процент, публикуван в Официален вестник на Европейския съюз, серия С, който Европейската централна банка е приложила към основните си операции по рефинансиране, извършени на първия ден от месеца, в който е бил падежът, увеличен с един процентен пункт.
За държавите членки, чиято парична единица не е еврото, лихвеният процент е равен на процента, приложен на първия ден от въпросния месец от националната централна банка за основните й операции по рефинансиране, увеличен с един процентен пункт, или - за държавите членки, в които не се обявява лихвен процент на националната централна банка - равен на най-близкия по естество лихвен процент, приложен на първия ден от въпросния месец на паричния пазар на съответната държава членка, увеличен с един процентен пункт.
3. Митническите органи могат да не изискват обезпечение или да не начисляват лихва, когато въз основа на документирана оценка на положението на длъжника е установено, че това би довело до сериозни икономически или социални затруднения.
4. Митническите органи не начисляват лихва, когато размерът за всяка една операция по събиране е по-малък от 10 евро.
Член 113
Принудително събиране
Когато дължимите вносни или износни мита не са платени в определения срок, митническите органи осигуряват плащането на тези мита, като използват всички възможности, които са им предоставени от законодателството на съответната държава членка.
Член 114
Лихва за забава
1. Върху размера на неизплатените вносни или износни мита се начислява лихва за забава, считано от датата на изтичане на определения срок до датата на плащане.
За държавите членки, чиято парична единица е еврото, процентът на лихвата за забава е равен на лихвения процент, публикуван в Официален вестник на Европейския съюз, серия С, който Европейската централна банка е приложила към основните си операции по рефинансиране, извършени на първия ден от месеца, в който е бил падежът, увеличен с два процентни пункта.
За държавите членки, чиято парична единица не е еврото, процентът на лихвата за забава е равен на процента, приложен на първия ден от въпросния месец от националната централна банка за основните й операции по рефинансиране, увеличен с два процентни пункта, или - за държавите членки, в които не се обявява лихвен процент на националната централна банка - на най-близкия по естество лихвен процент, приложен на първия ден от въпросния месец на паричния пазар на съответната държава членка, увеличен с два процентни пункта.
2. Когато митническото задължение е възникнало въз основа на членове 79 или 82, или когато уведомлението за митническото задължение произтича от последващ контрол, лихвата за забава се начислява върху и над размера на вносните или износните мита, считано от датата на възникване на митническото задължение до датата на уведомяването.
Процентът на лихвата за забава се определя съгласно параграф 1.
3. Митническите органи могат да не начисляват лихва за забава, когато въз основа на документирана оценка на положението на длъжника е установено, че нейното начисляване би създало сериозни икономически или социални затруднения.
4. Митническите органи не начисляват лихва за забава, когато размерът за всяка една операция по събиране е по-малък от 10 евро.
Член 115
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове съгласно член 284, с цел да се определят правилата за спирането на срока за плащане на размера на вносните или износните мита, които съответстват на митническото задължение, упоменато в член 108, параграф 3, както и периода, за който важи спирането.
Раздел 3
Възстановяване и опрощаване
Член 116
Общи разпоредби
1. Съгласно условията, предвидени в настоящия раздел, размерът на вносните или износните мита, се възстановява или опрощава на което и да е от следните основания:
а)
надвзети суми на вносните или износните мита;
б)
дефектни стоки или стоки, които не съответстват на условията на договора;
в)
грешка на компетентните органи;
г)
в интерес на справедливостта.
Когато размерът на вносните или износните мита е заплатен и съответната митническа декларация се анулира съгласно член 174, този размер се възстановява.
2. Митническите органи възстановяват или опрощават размера на вносните или износните мита, посочени в параграф 1, когато той е равен на 10 или повече евро, освен ако съответното лице не поиска възстановяването или опрощаването на по-малък размер.
3. Когато митническите органи смятат, че следва да се разреши възстановяване или опрощаване, въз основа на член 119 или 120, въпросната държава членка предава досието на Комисията за вземане на решение във всеки един от следните случаи:
а)
когато митническите органи считат, че особените обстоятелства се дължат на неизпълнение от страна на Комисията на нейните задължения;
б)
когато митническите органи считат, че Комисията е допуснала грешка по смисъла на член 119;
в)
когато обстоятелствата по случая са свързани с констатациите от разследвания на Съюза съгласно Регламент (ЕО) № 515/97 на Съвета от 13 март 1997 г. относно взаимопомощта между административните органи на държавите-членки и сътрудничеството между последните и Комисията по гарантиране на правилното прилагане на законодателството в областта на митническите и земеделските въпроси (17) или съгласно друго законодателство на Съюза, или по споразумение, сключено от Съюза със страни или групи страни, в което са включени разпоредби за провеждане на такива разследвания от Съюза;
г)
когато размерът на сумата, която може да подлежи на заплащане от въпросното лице във връзка с една или повече операции по внос и износ,е равен или надвишава 500 000 евро в резултат на грешка или особени обстоятелства.
Независимо от първа алинея, досиетата не се предават в нито един от следните случаи:
а)
когато Комисията вече е приела решение по случай, включващ въпроси, които са съпоставими от фактическа и правна гледна точка;
б)
когато Комисията вече разглежда случай, включващ въпроси, които са съпоставими от фактическа и правна гледна точка.
4. При спазване на правилата относно компетентността за вземане на решение, когато служебно митническите органи установят в сроковете, посочени в член 121, параграф 1, че размерът на вносните или износните мита подлежи на възстановяване или опрощаване съгласно членове 117, 119 или 120, те пристъпват по своя собствена инициатива към възстановяване или опрощаване.
5. Не се разрешава възстановяване или опрощаване, в случай че, уведомяването за митническо задължение, е в резултат на въвеждане в заблуждение от страна на длъжника.
6. Възстановяването не е основание за изплащане на лихви от съответните митнически органи.
Въпреки това, лихва се изплаща, когато решение за възстановяване не е изпълнено в срок от три месеца от датата, на която това решение е било взето, освен ако неизпълнението в определения срок е било извън контрола на митническите органи.
В този случай лихвата се плаща от датата на изтичане на три-месечния период до датата на възстановяване. Лихвеният процент се определя съгласно член 112.
7. Когато митническите органи са разрешили неоснователно възстановяването или опрощаването, първоначалното митническо задължение става отново изискуемо, доколкото не е изтекъл срокът по член 103.
В този случай лихвите, изплатени по силата на параграф 5, втора алинея, се възстановяват от лицето.
Член 117
Надвзети вносни или износни мита
1. Възстановяване или опрощаване на вносните или износните мита се извършва, доколкото размерът, съответстващ на първоначално съобщеното митническо задължение, превишава дължимия размер или длъжникът е бил уведомен за митническото задължение противно на разпоредбите на член 102, параграф 1, буква в) или г).
2. Когато заявлението за възстановяване или опрощаване се основава на съществуването, в момента на приемането на декларацията за свободно обращение, на намалена или нулева ставка на вносното мито за стоки, в рамките на тарифна квота, тарифен таван или друга преференциална тарифна мярка, възстановяване или опрощаване се разрешава само при условие че в момента на подаване на заявлението, придружено от необходимите документи, са изпълнени следните условия:
а)
при тарифна квота - нейният обем не е бил изчерпан;
б)
в останалите случаи - нормално дължимата ставка на митото не е била възвърната.
Член 118
Дефектни стоки или стоки, които не съответстват на условията на договора
1. Възстановяване или опрощаване на размера на вносните мита се извършва, ако уведомяването за митническо задължение се отнася за стоки, отказани от вносителя, тъй като към момента на вдигането са били дефектни или не са съответствали на условията на договора, по който са внесени.
За дефектни стоки се считат и стоките, повредени преди вдигането им.
2. Независимо от параграф 3, възстановяването или опрощаването се разрешава, при условие че стоките не са били използвани с изключение на такава първоначална употреба, която вероятно е била необходима за установяване на дефектите им или несъответствието им с договора, и при условие че са изведени от митническата територия на Съюза.
3. Възстановяване или опрощаване не се разрешава когато:
а)
преди да бъдат допуснати за свободно обращение стоките са поставени под специален режим за изпитване, освен ако бъде установено, че фактът, че стоките са дефектни или не съответстват на условията на договора, не би могъл да бъде констатиран при обичайни условия при извършването на такива изпитвания;
б)
дефектният характер на стоката е бил взет предвид при условията на договора, по-специално цената, преди стоките да бъдат поставени под митнически режим, включващ възникването на митническо задължение; или
в)
стоките са продадени от заявителя след като е установено, че са дефектни или че не отговарят на условията на договора.
4. Вместо да бъдат изведени от митническата територия на Съюза и по заявление на заинтересованото лице, митническите органи разрешават поставянето на стоките под режим активно усъвършенстване, включително унищожаване, или под режим външен транзит, митническо складиране или свободна зона.
Член 119
Грешка на компетентните органи
1. В случаи, различни от посочените в член 116, параграф 1, втора алинея и членове 117, 118 и 120, възстановяване или опрощаване на вносните или износните мита се извършва когато, в резултат на грешка от страна на компетентните органи, първоначално съобщеният размер на митническото задължение е бил по-малък от дължимия размер, ако са изпълнени следните условия:
а)
длъжникът, според обстоятелствата, не би могъл да открие тази грешка; и
б)
длъжникът е действал добросъвестно.
2. Ако не са изпълнени условията по член 117, параграф 2, възстановяването или опрощаването се разрешава, когато пропускът да се приложат намалени или нулеви ставки на мита е бил в резултат на грешка от страна на митническите органи и декларацията за допускане за свободно обращение е съдържала всички данни и е била придружена от всички необходими документи за прилагането на намалените или нулеви ставки.
3. Когато преференциалното третиране на стоките се предоставя на базата на система за административно сътрудничество, включваща органите на държава или територия извън митническата територия на Съюза, ако издаденият от тези органи сертификат се окаже с невярно съдържание, това представлява грешка, която не би могла да бъде открита според обстоятелствата по смисъла на параграф 1, буква а).
Издаването на сертификат с невярно съдържание обаче не представлява грешка, когато сертификатът е бил издаден на базата на невярно представяне на фактите от страна на износителя, с изключение на случаите когато е очевидно, че органите, издали сертификата, са знаели или е трябвало да знаят, че стоките не отговарят на необходимите условия за ползване на преференциално третиране.
Счита се, че длъжникът е действал добросъвестно, когато е в състояние да докаже, че през периода на въпросните търговски операции се е погрижил да осигури, че всички условия за преференциалното третиране са изпълнени.
Длъжникът не може да се позове на добросъвестност, ако Комисията е публикувала в Официален вестник на Европейския съюз известие, сигнализиращо за основателни съмнения по отношение на правилното прилагане на преференциалния режим от държавата или територията бенефициер.
Член 120
В интерес на справедливостта
1. В случаи, различни от посочените в член 116, параграф 1, втора алинея и членове 117, 118 и 119, възстановяване или опрощаване на размера на вносните или износните мита в интерес на справедливостта се извършва, когато митническото задължение е възникнало при особени обстоятелства, които не се дължат на въвеждане в заблуждение или явна небрежност от страна на длъжника.
2. Посочените в параграф 1 особени обстоятелства се установяват, когато е видно, че длъжникът се намира в изключително положение в сравнение с други оператори, извършващи същата стопанска дейност, и че при отсъствието на такива обстоятелства той не би попаднал в неизгодно положение поради събирането на вносните или износните мита.
Член 121
Процедура за възстановяване и опрощаване
1. Заявления за възстановяване или опрощаване съгласно член 116 се подават до митническите органи в следните срокове:
а)
в случай на надвзети вносни или износни мита, на грешка от страна на компетентните органи или в интерес на справедливостта - преди изтичането на три години от датата на уведомяването за митническото задължение;
б)
в случай на дефектни стоки или стоки, които не съответстват на условията на договора - преди изтичането на една година от датата на уведомяването за митническото задължение;
в)
в случай на анулиране на митническа декларация - в срока, определен в правилата, приложими за анулиране.
Сроковете, определени в първа алинея, букви а) и б), се продължават, когато заявителят представи доказателство, че поради непредвидими обстоятелства или непреодолима сила е бил възпрепятстван да представи заявление в определения срок.
2. Когато въз основа на изтъкнатите основания митническите органи не са в състояние да предоставят възстановяване или опрощаване на вносни или износни мита, те са длъжни да разгледат основателността на заявлението за възстановяване или опрощаване в контекста на останалите основания за възстановяване или опрощаване, посочени в член 116.
3. При обжалване по член 44 на уведомлението за митническо задължение съответният срок, определен в параграф 1, първа алинея, се спира, считано от датата на подаване на жалбата, за времето на производството по обжалване.
4. Когато митнически орган разрешава възстановяване или опрощаване в съответствие с членове 119 и 120, засегнатата държава членка информира Комисията за това.
Член 122
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове съгласно член 284, за определяне на правилата, които Комисията трябва да спазва при вземане на решението по член 116, параграф 3, и по-специално във връзка със следното:
а)
за условията за приемането на досието;
б)
за срока за вземането на решение и за спирането на този срок;
в)
за съобщаване на мотивите, на които Комисията възнамерява да базира решението си, преди да вземе решение, което би било неблагоприятно за засегнатото лице;
г)
за уведомление за решението;
д)
за последствията от невземането на решение или от неуведомяването за такова решение.
Член 123
Предоставяне на изпълнителни правомощия
1. Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за:
а)
възстановяване и опрощаване, както е посочено в член 116;
б)
информиране на Комисията в съответствие с член 121, параграф 4 и за информацията, която следва да се предоставя.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
2. Комисията приема решение по член 116, параграф 3 чрез актове за изпълнение.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 285, параграф 2.
Когато становището на комитета, посочено в член 285, параграф 1, следва да се получи чрез писмена процедура, се прилага член 285, параграф 6.
ГЛАВА 4
Погасяване на митническо задължение
Член 124
Погасяване
1. Без да се засягат действащите разпоредби за несъбиране на размера на вносните или износните мита, съответстващи на митническо задължение при обявена със съдебно решение несъстоятелност на длъжника, митническото задължение при внос или износ се погасява по някой от следните начини:
а)
когато длъжникът вече не може да бъде уведомен за митническото си задължение съгласно член 103;
б)
чрез плащане на размера на вносните или износните мита;
в)
при условията на параграф 5, чрез опрощаване на размера на вносните или износните мита;
г)
когато е анулирана митническата декларация за поставянето на стоки, под митнически режим, пораждащ задължението за плащане на вносни или износни мита;
д)
когато стоки, подлежащи на облагане с вносни или износни мита, са конфискувани или задържани и по същото време или впоследствие са отнети;
е)
когато стоки, подлежащи на облагане с вносни или износни мита, са унищожени под митнически надзор или изоставени в полза на държавата;
ж)
когато липсата на стоките или неизпълнението на задълженията, произтичащи от митническото законодателство, е резултат от пълното унищожаване или безвъзвратна загуба на стоките по причина, свързана с естеството на стоките, или поради непредвидими обстоятелства или непреодолима сила, или е вследствие на нареждане на митническите органи; за целите на тази буква стоките се считат за безвъзвратно загубени, когато употребата им е станала невъзможна за когото и да е;
з)
когато митническото задължение е възникнало съгласно членове 79 или 82 и са изпълнени следните условия:
i)
нарушението, породило възникването на митническото задължение, не е имало значително въздействие върху правилното прилагане на съответния митнически режим и не е представлявало опит за измама;
ii)
всички необходими формалности за уреждане на положението на стоките са извършени впоследствие;
и)
когато стоките, допуснати за свободно обращение без мита или с намалена ставка на вносните мита поради специфичната им употреба, са били изнесени с разрешението на митническите органи;
й)
когато митническото задължение е възникнало съгласно член 78 и формалностите, извършени с цел получаване на преференциално тарифно третиране съгласно този член, са отменени;
к)
когато съгласно условията на параграф 6 митническото задължение е възникнало по член 79 и са представени задоволителни за митническите органи доказателства, че стоките не са били използвани или изразходвани, а са били изведени от митническата територия на Съюза.
2. Независимо от това, в случаите, посочени в параграф 1, буква д), за целите на наказанията, приложими към митнически нарушения, митническото задължение не се счита за погасено, когато съгласно правото на държава членка се предвижда, че вносните или износните мита или съществуването на митническо задължение представляват основа за определяне на санкциите.
3. Когато съгласно параграф 1, буква ж) се погасява митническо задължение по отношение на стоки, допуснати за свободно обращение без мита или с намалени ставки на вносните мита поради специфичната им употреба, остатъците и отпадъците, получени при унищожаването на стоките, се считат за несъюзни стоки.
4. Разпоредбите в сила по отношение на стандартните норми за безвъзвратна загуба в резултат на естеството на стоките се прилагат, когато засегнатото лице не докаже, че действителните загуби надхвърлят тези, изчислени чрез прилагането на стандартната норма за конкретните стоки.
5. Когато няколко лица дължат плащане на размера на вносните или износните мита, съответстващи на митническото задължение и е разрешено опрощаване, митническото задължение се погасява само по отношение на лицето или лицата, на които е разрешено опрощаването.
6. В случаите, посочени в параграф 1, буква к), митническото задължение не се погасява по отношение на лице или лица, направили опит за измама.
7. Когато митническото задължение е възникнало съгласно член 79, то се погасява по отношение на лице, чието поведение не е представлявало опит за измама и което е допринесло за борбата с измамата.
Член 125
Налагане на санкции
Когато митническото задължение се погасява съгласно член 124, параграф 1, буква з), държавите членки запазват правото си да налагат санкции за неизпълнение на митническото законодателство.
Член 126
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определи списъкът с пропуските, които не оказват значително влияние върху правилното прилагане на съответния митнически режим, и да се допълни член 124, параграф 1, букви з) и и).
ДЯЛ IV
ВЪВЕЖДАНЕ НА СТОКИ НА МИТНИЧЕСКАТА ТЕРИТОРИЯ НА СЪЮЗА
ГЛАВА 1
Обобщена декларация за въвеждане
Член 127
Подаване на обобщена декларация за въвеждане
1. Стоките, въведени на митническата територия на Съюза се обхващат от обобщена декларация за въвеждане.
2. Задължението, посочено в параграф 1, не се прилага:
а)
за транспортни средства и превозваните на тях стоки, които само преминават през териториалните води или въздушното пространство на митническата територия на Съюза, без да спират в тази територия; и
б)
в други случаи, когато това е надлежно обосновано от вида на стоките или съответния трафик или когато това се изисква от международни споразумения.
3. Обобщената декларация за въвеждане се подава в митническото учреждение на първо въвеждане в рамките на определен срок, преди въвеждането на стоките на митническата територия на Съюза.
Митническите органи могат да позволят обобщената декларация за въвеждане да бъде подадена в друго митническо учреждение, при условие че последното незабавно предаде или предостави по електронен път необходимите данни на разположение на митническото учреждение на първо въвеждане.
4. Обобщената декларация за въвеждане се подава от превозвача.
Въпреки задълженията на превозвача, обобщената декларация за въвеждане може да бъде подадена от едно от следните лица:
а)
вносителя или получателя, или друго лице, от чието име или за чиято сметка действа превозвачът;
б)
всяко лице, което може да представи въпросните стоки или може да осигури представянето им пред митническото учреждение на въвеждане.
5. Обобщената декларация за въвеждане съдържа необходимите данни за анализ на риска за целите на сигурност и безопасност.
6. В специфични случаи, когато всички посочени в параграф 5 данни не могат да бъдат получени от лицата, посочени в параграф 4, те могат да бъдат поискани от други лица, които притежават тези данни и съответните права да ги предоставят.
7. Митническите органи могат да приемат използването на търговските, пристанищните или транспортните информационни системи за подаване на обобщена декларация за въвеждане, при условие че тези системи съдържат необходимите за такава декларация данни и че тези данни са налични в определен срок, преди стоките да бъдат въведени в митническата територия на Съюза.
8. Вместо подаването на обобщена декларация за въвеждане, митническите органи могат да приемат подаването на уведомление и осигуряването на достъп до данните на обобщената декларация за въвеждане в компютърната система на икономическия оператор.
Член 128
Анализ на риска
Митническото учреждение съгласно член 127, параграф 3, в рамките на определен срок, осигурява извършването на анализ на риска, главно за целите на сигурност и безопасност, въз основа на обобщената декларация за въвеждане, посочена в член 127, параграф 1, или на данните, посочени в член 127, параграф 8 и взема необходимите мерки според резултатите от анализа.
Член 129
Поправка и анулиране на обобщена декларация за въвеждане
1. След подаване на заявление деклараторът може да получи разрешение за поправки на данните в обобщената декларация за въвеждане, след като тя е била подадена.
Не са възможни поправки, след като:
а)
митническите органи са информирали лицето, подало обобщената декларация за въвеждане, че възнамеряват да извършат проверка на стоките;
б)
митническите органи са установили, че данните в обобщената декларация за въвеждане са неверни;
в)
стоките вече са били представени на митническите органи.
2. Когато стоките, за които е подадена обобщена декларация за въвеждане, не са въведени на митническата територия на Съюза, митническите органи анулират тази декларация в който и да е от следните случаи:
а)
по заявление на декларатора;
б)
в рамките на 200 дни след подаването на декларацията.
Член 130
Декларации, подавани вместо обобщена декларация за въвеждане
1. Митническото учреждение, посочено в член 127, параграф 3, може да отмени задължението за подаване на обобщена декларация за въвеждане по отношение на стоки, за които преди изтичането на срока за подаване на тази декларация е подадена митническа декларация. В този случай митническата декларация съдържа най-малко данните, които са необходими за обобщена декларация за въвеждане. До момента, в който митническата декларация е приета в съответствие с член 172, тя има статус на обобщена декларация за въвеждане.
2. Митническото учреждение, посочено в член 127, параграф 3, може да отмени задължението за подаване на обобщена декларация за въвеждане по отношение на стоки, за които преди изтичането на срока за подаване на тази декларация е подадена декларация за временно складиране. Тази декларация съдържа най-малко данните, които са необходими за обобщена декларация за въвеждане. До момента на представяне на декларираните стоки пред митническите органи в съответствие с член 139 декларацията за временно складиране има статус на обобщена декларация за въвеждане.
Член 131
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел определяне на:
а)
случаите, когато има освобождаване от задължението за подаване на обобщена декларация за въвеждане в съответствие с член 127, параграф 2, буква в);
б)
определения срок, посочен в член 127, параграфи 3 и 7, в който обобщената декларация за въвеждане трябва да бъде подадена, преди въвеждането на стоките на митническата територия на Съюза, като се имат предвид видът на стоките или трафика;
в)
посочените в член 127, параграф 6 случаи и другите лица, от които може да се поиска да предоставят данни за обобщената декларация за въвеждане в тези случаи.
Член 132
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя:
а)
процедурните правила за подаване на обобщената декларация за въвеждане, посочена в член 127;
б)
процедурните правила и предоставянето на данни за обобщената декларация за въвеждане от другите лица, посочени в член 127, параграф 6;
в)
срока, в рамките на който трябва да се извърши анализ на риска и да се предприемат необходимите мерки в съответствие с член 128;
г)
процедурните правила за поправка на обобщената декларация за въвеждане в съответствие с член 129, параграф 1;
д)
процедурните правила за анулиране на обобщената декларация за въвеждане в съответствие с член 129, параграф 2, като се има предвид правилното управление на въвеждането на стоките.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ГЛАВА 2
Пристигане на стоките
Раздел 1
Въвеждане на стоките в митническата територия на съюза
Член 133
Уведомление за пристигане на плавателен съд или на въздухоплавателно средство
1. Операторът на плавателно или въздухоплавателно средство, което влиза на митническата територия на Съюза съобщава за пристигането на транспортните средства на митническото учреждение на първо въвеждане.
Когато митническите органи вече са информирани за пристигането на плавателно или въздухоплавателно средство, те могат да отменят изискването за уведомлението, посочено в първата алинея.
2. Митническите органи могат да приемат пристанищните или летищните системи или други налични методи за предоставяне на информация да бъдат използвани с цел уведомяване за пристигането на транспортните средства.
Член 134
Митнически надзор
1. От момента на въвеждането им в митническата територия на Съюза стоките са под митнически надзор и могат да подлежат на митнически контрол. Където е приложимо, те се подчиняват на такива забрани и ограничения, които са оправдани на основание, наред с другото, опазването на обществения морал, обществения ред или обществената сигурност, опазването на здравето на хората и на животните, защитата на растенията, опазването на околната среда, защитата на националното богатство, имащо художествена, историческа или археологическа стойност, и защитата на индустриалната или търговска собственост, включително контрол на прекурсорите за производство на наркотици, на стоки, нарушаващи права на интелектуалната собственост и пари в брой, както и изпълнението на мерки за опазване и управление на рибните ресурси и на мерки на търговската политика.
Стоките остават под митнически надзор, докато е необходимо, за да се определи митническият им статус, и не се преместват от мястото, където са били представени, без разрешението на митническите органи.
Без да се засяга член 254, съюзните стоки не подлежат на митнически надзор след като бъде установен митническият им статус.
Несъюзните стоки остават под митнически надзор до промяна на техния митнически статус или до извеждането им от митническата територия на Съюза или унищожаването им.
2. Държателят на стоките под митнически надзор може по всяко време, с разрешение на митническите органи, да провери стоките или да взема проби, особено за да определи тарифното класиране, митническата стойност или митническия статус на стоките.
Член 135
Превозване до подходящото място
1. Лицето, което въвежда стоките на митническата територия на Съюза, ги превозва незабавно, по определен от митническите органи маршрут, и съгласно техните разпореждания, ако има такива, до определеното от митническите органи митническо учреждение или до друго място, определено или одобрено от тези органи, или в свободна зона.
2. В свободна зона стоките се въвеждат директно по море или по въздух, или ако се въвеждат по земя, без да преминават през друга част от митническата територия на Съюза, когато свободната зона граничи със сухоземна граница между държава членка и трета държава.
3. Лице, което поема отговорността за превоза на стоките след въвеждането им на митническата територия на Съюза, е отговорно за изпълнение на задълженията, установени в параграфи 1 и 2.
4. Стоки, които въпреки че се намират извън митническата територия на Съюза, могат да бъдат обект на митнически контрол от страна на митническите органи на държава членка в резултат на сключено споразумение със съответната страна или територия извън митническата територия на Съюза, се третират по същия начин както стоките, въведени на митническата територия на Съюза.
5. Параграфи 1 и 2 не изключват прилагането на специални правила по отношение на превоз на стоки в граничните зони, пренос на стоки по тръбопроводи и електропроводи, или трафик с несъществено икономическо значение, като писма, пощенски картички и печатни материали и електронните им еквиваленти на друг носител, стоки, пренасяни от пътници, при условие че не се създават пречки за осъществяването на митническия надзор и на митническия контрол.
6. Параграф 1 не се прилага за транспортни средства и превозваните на тях стоки, които само преминават през териториалните води или въздушното пространство на митническата територия на Съюза, без да спират в тази територия.
Член 136
Вътресъюзни въздушни и морски превози
Членове 127-130, член 133, член 135, параграф 1), и членове 137, 139-141, и 144)-149 не се прилагат за несъюзни стоки и за стоките, посочени в член 155, които временно са напуснали митническата територия на Съюза, докато са се движили по море или по въздух между две точки в тази територия, при условие че са били превозвани по директен маршрут без спиране извън митническата територия на Съюза.
Член 137
Превоз при специални обстоятелства
1. Когато, поради непредвидими обстоятелства или непреодолима сила, задължението, установено в член 135, параграф 1, не може да бъде изпълнено, лицето, обвързано с това задължение, или друго действащо за негова сметка лице, уведомява незабавно митническите органи за ситуацията. Когато стоките не са унищожени напълно в резултат на непредвидимите обстоятелства или непреодолимата сила, митническите органи също се информират за точното им местонахождение.
2. Когато плавателен съд или въздухоплавателно средство по смисъла на член 135, параграф 6 е принуден поради непредвидими обстоятелства или непреодолима сила да акостира или да се приземи временно на митническата територия на Съюза и не може да бъде изпълнено задължението по член 135, параграф 1, лицето, което е въвело плавателния съд или въздухоплавателното средство на митническата територия на Съюза, или всяко друго лице, действащо за негова сметка, незабавно информира митническите органи за ситуацията.
3. Митническите органи определят мерките за осъществяване на митническия надзор на стоките, посочени в параграф 1, или на плавателния съд или на въздухоплавателното средство, както и на стоките, които се намират на това средство, при обстоятелствата, посочени в параграф 2, и където е уместно - мерките за осигуряване на превоза им до митническо учреждение или до друго място, определено или одобрено от митническите органи.
Член 138
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за:
а)
уведомлението за пристигане, посочено в член 133;
б)
превозването на стоките, предвидено в член 135, параграф 5;
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 2
Представяне, разтоварване и проверка на стоки
Член 139
Представяне на стоки на митницата
1. Стоките, които се въвеждат на митническата територия на Съюза, се представят незабавно при пристигането им в определеното митническо учреждение или на друго място, определено или одобрено от митническите органи, или в свободната зона, от едно от следните лица:
а)
лицето, което е въвело стоките на митническата територия на Съюза;
б)
лицето, от чието име или за чиято сметка действа лицето, което е въвело стоките на тази територия;
в)
лицето, което поема отговорност за превоза на стоките след тяхното въвеждане на митническата територия на Съюза.
2. Стоките, които са въведени на митническата територия на Съюза по море или по въздух и които остават на борда на същите транспортни средства за превоз, се представят на митническите органи само на пристанището или на летището, където се разтоварват или претоварват. Въпреки това стоки, въведени на митническата територия на Съюза, които са разтоварени и отново натоварени на същото транспортно средство по време на превоза, за да се даде възможност за разтоварване или натоварване на други стоки, не се представят на митническите органи на това пристанище или летище.
3. Независимо от задълженията на лицето, посочено в параграф 1, стоките могат да се представят вместо това от някое от следните лица:
а)
всяко лице, което незабавно поставя стоките под митнически режим;
б)
титулярят на разрешението за операции в съоръжения за складиране или всяко лице, което извършва дейност в свободна зона.
4. Лицето, което представя стоките, се позовава на обобщената декларация за въвеждане или, в случаите, посочени в член 130, митническата декларация или декларацията за временно складиране, подадена по отношение на стоките, с изключение на случаите, когато лицето е освободено от задължението за подаване на обобщена декларация за въвеждане.
5. Когато несъюзни стоки, представени на митницата, не са обхванати от обобщена декларация за въвеждане, и с изключение на случаите на освобождаване от задължението за подаване на такава декларация, едно от лицата, посочени в член 127, параграф 4, без да се засяга член 127, параграф 6, незабавно подава такава декларация или вместо това подава митническа декларация, или декларация за временно складиране.
6. Параграф 1 не изключва прилагането на специални правила по отношение на превоз на стоки в граничните зони, пренос на стоки по тръбопроводи и електропроводи, или трафик с несъществено икономическо значение, като писма, пощенски картички и печатни материали и електронните им еквиваленти на друг носител, стоки, пренасяни от пътници, при условие че не се създават пречки за осъществяването на митническия надзор и на митническия контрол.
7. Стоките, представени на митническите органи, не могат да бъдат премествани от мястото, където са били представени, без разрешението на митническите органи.
Член 140
Разтоварване и преглед на стоки
1. Стоките могат да се разтоварват или претоварват от транспортните средства, на които се намират, само с разрешението на митническите органи на места, определени или одобрени от тези органи.
Въпреки това разрешение не се изисква при непосредствена опасност, налагаща незабавно цялостно или частично разтоварване на стоките. В този случай митническите органи се информират незабавно.
2. Митническите органи могат да изискват по всяко време разтоварване и разопаковане на стоките, за да извършват проверка на стоките, да вземат проби или за проверка на транспортните средства, на които се намират стоките.
Член 141
Стоки, придвижвани под режим транзит
1. Член 135, параграфи 2-6, и членове 139, 140 и 144-149 не се прилагат при въвеждане на стоки на митническата територия на Съюза, когато стоките вече са поставени под режим транзит.
2. Членове 140 и 144 -149 се прилагат за несъюзни стоки, които се придвижват под режим транзит, след като тези стоки се представят на получаващото митническо учреждение на митническата територия на Съюза в съответствие с правилата за режим транзит.
Член 142
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставят правомощия да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят условията за одобрение на местата, посочени в член 139, параграф 1.
Член 143
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията уточнява процедурните правила за представянето на стоките на митницата, предвидено в член 139.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 3
Временно складиране на стоки
Член 144
Стоки на временно складиране
Несъюзните стоки са на временно складиране от момента на представянето им пред митническите органи.
Член 145
Декларация за временно складиране
1. Несъюзни стоки, представени на митническите органи, се обхващат от декларация за временно складиране, съдържаща всички данни, необходими за прилагането на разпоредбите относно временно складиране.
2. Документите, свързани със стоки на временно складиране, се предоставят на митническите органи, когато законодателството на Съюза поставя такова изискване или когато е необходимо за осъществяване на митнически контрол.
3. Декларацията за временно складиране се подава от някое от лицата, посочени в член 139, параграфи 1 или 2, най-късно към момента на представянето на стоките на митническите органи.
4. Освен ако няма освобождаване от задължението за подаване на обобщена декларация за въвеждане, декларацията за временно складиране включва позоваване на всяка обобщена декларация за въвеждане, подадена за стоките, представени на митническите органи, освен когато стоките вече са на временно складиране или са били поставени под митнически режим и не са напуснали митническата територия на Съюза.
5. Митническите органи могат да приемат декларацията за временно складиране да бъде направена в някоя от следните форми:
а)
препратка към всяка обобщена декларация за въвеждане, подадена за съответните стоки, допълнена от данните на декларацията за временно складиране;
б)
манифест или друг транспортен документ, при условие че той съдържа данните на декларация за временно складиране, в това число препратка към всяка обобщена декларация за въвеждане на съответните стоки.
6. Митническите органи могат да приемат използването на търговските, пристанищните или транспортните информационни системи за подаване на декларация за временно складиране, при условие че тези системи съдържат необходимите данни за такава декларация и че тези данни са налични в съответствие с параграф 3.
7. Членове 188 до 193 се прилагат за декларацията за временно складиране.
8. Декларацията за временно складиране може да се използва и за целите на:
а)
уведомлението за пристигане, посочено в член 133; или
б)
представянето на стоките пред митническите органи, посочено в член 139, доколкото изпълнява условията, предвидени в тези разпоредби.
9. Декларация за временно складиране не се изисква, когато, най-късно към момента на представянето на стоките пред митническите органи, митническият им статус като съюзни стоки се определя в съответствие с членове 153 до 156.
10. Декларацията за временно складиране се задържа от митническите органи, или е достъпна за тях, за целите на удостоверяването, че стоките, за които се отнася, впоследствие са поставени под митнически режим или реекспортирани в съответствие с член 149.
11. За целите на параграфи 1 до 10 когато несъюзни стоки, придвижвани под режим транзит, се представят на митническите органи в получаващото учреждение, в митническата територия на Съюза, данните за съответната транзитна операция се считат за декларация за временно складиране, при условие че отговарят на изискванията за тази цел. След завършване на режим транзит държателят на стоките обаче може да подаде декларация за временно складиране.
Член 146
Поправка или анулиране на декларация за временно складиране
1. На декларатора по негово заявление се разрешава да поправи една или повече от данните в декларацията за временно складиране след нейното подаване. При поправката не могат да се включват стоки, различни от първоначално декларираните.
Не са възможни поправки, след като митническите органи:
а)
са информирали лицето, подало декларацията, за намерението си да извършат проверка на стоките;
б)
са установили, че данните в декларацията са неверни;
2. Когато стоките, за които е подадена декларация за временно складиране, не са представени на митницата, митническите органи анулират декларацията в който и да е от следните случаи:
а)
по заявление на декларатора; или
б)
в рамките на 30 дни след подаване на декларацията.
Член 147
Условия и отговорности при временно складиране на стоки
1. Стоки на временно складиране се съхраняват само в съоръжения за временно складиране в съответствие с член 148 или, когато е оправдано, на други места, посочени или одобрени от митническите органи.
2. Без да се засяга член 134, параграф 2, стоките на временно складиране, са обект само на такива операции, които са предназначени да осигурят запазването им в непроменено състояние, без да се изменя първоначалният им вид или техническите им характеристики.
3. Титулярят на разрешението по член 148 или лицето, съхраняващо стоките - когато стоките се съхраняват на различни от посочените или одобрените от митническите органи места, отговаря за всяко едно от следните:
а)
да се гарантира, че стоките на временно складиране не се отклоняват от митнически надзор;
б)
да бъдат изпълнени задълженията, произтичащи от съхраняването на стоки във временен склад.
4. В случай че по някаква причина стоките не могат да останат на временно складиране, митническите органи предприемат незабавно всички необходими мерки за уреждане на положението на стоките в съответствие с членове 197, 198 и 199.
Член 148
Разрешение за операции в съоръжения за временно складиране
1. За операции в съоръжения за временно складиране се изисква разрешение от митническите органи. Такова разрешение не се изисква, когато оператор на съоръжение за временно складиране е самият митнически орган.
Условията, при които се допуска операция в съоръжения за временно складиране, се посочват в разрешението.
2. Разрешението по параграф 1 се дава само на лица, които отговарят на всяко едно от следните условия:
а)
установени са на митническата територия на Съюза;
б)
осигуряват необходимото за правилното протичане на операциите;счита се,че одобреният икономически оператор за митнически опростявания е изпълнил това условие, доколкото операцията в съоръженията за временно складиране е взета предвид в разрешението по член 38, параграф 2, буква а);
в)
предоставят обезпечение в съответствие с член 89.
Когато се предоставя общо обезпечение, спазването на задълженията, свързани с това обезпечение, е предмет на мониторинг чрез подходящ одит.
3. Разрешението, посочено в параграф 1, се дава само когато митническите органи са в състояние да упражняват митнически надзор, без да се налага да въвеждат административни договорености, които са непропорционални на съответните икономически потребности.
4. Титулярят на разрешението води подходяща отчетност във форма, одобрена от митническите органи.
Отчетността съдържа информацията и данните, които позволяват на митническите органи да осъществяват надзор на дейността по операциите в съоръженията за временно складиране, особено по отношение на идентифицирането на съхраняваните стоки, техния митнически статус и тяхното движение.
Одобреният икономически оператор за митнически опростявания се счита за изпълнил задължението, посочено в първата и втората алинея, доколкото неговата отчетност съответства на целите на операциите на временното складиране.
5. Митническите органи могат да разрешат на титуляря на разрешение да придвижва стоки на временно складиране между различни съоръжения за временно складиране, при условие че такива движения не биха увеличили риска от измама, както следва:
а)
такова движение се извършва под отговорността на един митнически орган;
б)
такова движение е обхванато само от едно разрешение, издадено на одобрен икономически оператор за митнически опростявания; или
в)
в други случаи на движение.
6. Когато съществува обоснована икономическа необходимост и няма да се засегне неблагоприятно митническият надзор, митническите органи могат да разрешат съхранението на съюзни стоки в съоръжения за временно складиране. Тези стоки не се считат за временно складирани стоки.
Член 149
Завършване на временно складиране
Несъюзни стоки на временно складиране се поставят под митнически режим или се реекспортират в рамките на 90 дни.
Член 150
Избор на митнически режим
Ако не е предвидено друго, деклараторът може да избира митническия режим, под който да постави стоките, съгласно условията за този режим, независимо от тяхното естество или количество, или тяхната страна на произход, държава на изпращане или на получаване.
Член 151
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284, с цел да установят:
а)
условията за одобряване на местата по член 147, параграф 1;
б)
условията за даване на разрешение за операции в съоръженията за временно складиране по член 148;
в)
случаите на движение, посочени в член 148, параграф 5.
Член 152
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за:
а)
подаване на декларацията за временно складиране, посочена в член 145;
б)
поправка на декларацията за временно складиране, посочена в член 146, параграф 1;
в)
анулиране на декларацията за временно складиране, посочена в член 146, параграф 2;
г)
движението на стоки на временно складиране, посочени в член 148, параграф 5.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ДЯЛ V
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ ЗА МИТНИЧЕСКИ СТАТУС, ПОСТАВЯНЕ НА СТОКИ ПОД МИТНИЧЕСКИ РЕЖИМ, ПРОВЕРКА, ВДИГАНЕ И РАЗПОРЕЖДАНЕ СЪС СТОКИ
ГЛАВА 1
Митнически статус на стоките
Член 153
Презумпция за митнически статус на съюзни стоки
1. Приема се, че всички стоки на митническата територия на Съюза имат митнически статус на съюзни стоки, освен когато е установено, че те не са съюзни стоки.
2. В специфични случаи, когато презумпцията, определена в параграф 1, не се прилага, митническият статус на съюзните стоки трябва да се докаже.
3. В специфични случаи, когато стоките, изцяло получени на митническата територия на Съюза, нямат митнически статус на съюзни стоки, ако са получени от стоки на временно складиране или стоки, поставени под режим външен транзит, режим складиране, режим временен внос или режим активно усъвършенстване.
Член 154
Загуба на митнически статус на съюзни стоки
Съюзните стоки променят статуса си на несъюзни стоки в следните случаи:
а)
когато са изведени от митническата територия на Съюза, доколкото не се прилагат правилата за вътрешен транзит;
б)
когато са били поставени под режим външен транзит, режим складиране или режим активно усъвършенстване, доколкото това е разрешено от митническото законодателство;
в)
когато са били поставени под режим специфична употреба и впоследствие са изоставени в полза на държавата, или са унищожени и са останали отпадъци;
г)
когато декларацията за допускане за свободно обращение е анулирана след вдигане на стоките.
Член 155
Съюзни стоки, които временно напускат митническата територия на Съюза
1. В случаите, посочени в член 227, параграф 2, букви б) до е), стоките запазват митническия си статус на съюзни стоки само когато този статус е установен при определени условия и чрез средства, предвидени в митническото законодателство.
2. В определени случаи съюзните стоки могат да се придвижват без да са поставени под митнически режим, между две точки на митническата територия на Съюза и временно извън тази територия без промяна на техния митнически статус.
Член 156
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284, с цел да се установи:
а)
случаите, в които презумпцията, определена в член 153, параграф 1, не се прилага;
б)
условията за предоставяне на улеснение при установяването на доказателства за митническия статус на съюзни стоки;
в)
случаите, в които стоките, посочени в член 153, параграф 3, нямат митнически статус на съюзни стоки;
г)
случаите, в които митническият статус на стоките, посочени в член 155, параграф 2, остава непроменен.
Член 157
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за предоставянето и проверката на доказателството за митническия статус на съюзни стоки.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ГЛАВА 2
Поставяне на стоки под митнически режим
Раздел 1
Общи разпоредби
Член 158
Митническа декларация за стоки и митнически надзор на съюзни стоки
1. Всички стоки, предназначени да бъдат поставени под митнически режим, с изключение на режим свободна зона, се обхващат от митническа декларация, подходяща за конкретния режим.
2. В специфични случаи,различни от посочените в член 6, параграф 2, може да бъде подадена митническа декларация чрез средства, различни от средствата за електронна обработка на данни.
3. Съюзни стоки, декларирани за износ, вътрешен съюзен транзит или пасивно усъвършенстване, са под митнически надзор от момента на приемането на декларацията, посочена в параграф 1, до извеждането им от митническата територия на Съюза или изоставянето им в полза на държавата, или унищожаването им, или до анулирането на митническата декларация.
Член 159
Компетентни митнически учреждения
1. Освен когато в законодателството на Съюза е предвидено друго, държавите членки определят местоположението и компетентността на различните митнически учреждения на тяхната територия.
2. Държавите членки определят подходящо и обосновано официално работно време на тези учреждения, като отчитат естеството на трафика и на стоките и митническите режими, под които стоките трябва да бъдат поставени, така че да не възпрепятстват и нарушават потоците на международния трафик.
3. Освен ако не е предвидено друго, компетентните митнически учреждения за поставянето на стоките под митнически режим са митническите учреждения, които отговарят за мястото, където стоките са представени на митническите органи.
Член 160
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се установят случаите, в които митническа декларация може да се подава със средства, различни от средствата за електронна обработка на данни в съответствие с член 158, параграф2.
Член 161
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията уточнява процедурните правила за:
а)
определянето на компетентните митнически учреждения, различни от учрежденията, посочени в член 159, параграф 3, включително митнически учреждения за въвеждане и митнически учреждения за напускане;
б)
подаването на митническата декларация в случаите, посочени в член 158, параграф 2.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 2
Стандартни митнически декларации
Член 162
Съдържание на стандартна митническа декларация
Стандартните митнически декларации съдържат всички данни, необходими за прилагане на разпоредбите, отнасящи се до митническия режим, за който стоките са декларирани.
Член 163
Придружаващи документи
1. Придружаващите документи, изисквани за прилагането на разпоредбите, отнасящи се за митническия режим, за който стоките са декларирани, са на съхранение при декларатора и на разположение на митническите органи при подаването на митническата декларация.
2. Придружаващите документи се предоставят на митническите органи, когато законодателството на Съюза поставя такова изискване или когато е необходимо за осъществяване на митнически контрол.
3. В специфични случаи икономическите оператори могат да съставят придружаващи документи, при условие че митническите органи са разрешили това.
Член 164
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с които се определят правилата относно предоставяне на разрешението, посочено в член 163, параграф 3.
Член 165
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията уточнява процедурните правила:
а)
за подаване на стандартна митническа декларация, посочена в член 162;
б)
за предоставянето на придружаващите документи, посочени в член 163, параграф 1.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 3
Опростени митнически декларации
Член 166
Опростена декларация
1. Митническите органи могат да приемат лице да постави стоките под митнически режим въз основа на опростена декларация, която може да не съдържа някои от изискваните данни, посочени в член 162, или придружаващите документи, посочени в член 163.
2. Редовното използване на опростената декларация, посочена в параграф 1, подлежи на разрешение от митническите органи.
Член 167
Допълнителна декларация
1. Деклараторът подава допълнителна декларация, която съдържа данните, необходими за съответния митнически режим в компетентното митническо учреждение в рамките на определен срок, в случай на опростена декларация съгласно член 166 или на вписване в отчетността на декларатора съгласно член 182.
В случай на опростена декларация съгласно член 166 необходимите придружаващи документи са на съхранение при декларатора и на разположение на митническите органи в рамките на определен срок.
Допълнителната декларация може да има общ, периодичен или рекапитулативен характер.
2. Освобождаване от задължение за подаване на допълнителна декларация се отнася за следните случаи:
а)
когато стоките са поставени под режим митническо складиране;
б)
в други специфични случаи.
3. Митническите органи могат да отменят изискването за подаване на допълнителна декларация, когато се прилагат следните условия:
а)
опростената декларация се отнася до стоки, чиято стойност и количество са под статистическия праг;
б)
опростената декларация вече съдържа цялата информация, необходима за съответния митнически режим; и
в)
опростената декларация не е направена с вписване в отчетността на декларатора.
4. Опростената декларация по член 166, или вписването в отчетността на декларатора съгласно член 182, както и допълнителната декларация, се считат за единен и неделим инструмент, който поражда действие съответно на датата, на която опростената декларация се приема в съответствие с член 172 и на датата, на която стоките се вписват в отчетността на декларатора.
5. За място, където трябва да бъде подадена допълнителната декларация, за целите на член 87 се счита мястото, където е подадена митническата декларация.
Член 168
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284, с цел да се установяват:
а)
условията за даване на разрешението, предвидено в член 166, параграф 2;
б)
срока, посочен в член 167, параграф 1, първа алинея, в рамките на който да се подаде допълнителната декларация;
в)
срока, посочен в член 167, параграф 1, втора алинея, в рамките на който придружаващите документи да са на съхранение при декларатора;
г)
специфичните случаи, при които има освобождаване от задължението за подаване на допълнителна декларация в съответствие с член 167, параграф 2, буква б).
Член 169
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила относно подаването на:
а)
опростената декларация, посочена в член 166;
б)
допълнителната декларация, посочена в член 167.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 4
Разпоредби, приложими за всички митнически декларации
Член 170
Подаване на митническа декларация
1. Без да се засяга член 167, параграф 1, митническа декларация може да бъде подадена от всяко лице, което може да предостави цялата информация, изисквана за прилагането на разпоредбите, отнасящи се до митническия режим, под който стоките са декларирани. Това лице трябва също да може да представи или да осигури представянето на митницата на съответните стоки.
Въпреки това, когато приемането на митническата декларация води до определени задължения за дадено лице, тази декларация се подава от това лице или от негов представител.
2. Деклараторът е установен на митническата територия на Съюза.
3. Чрез дерогация на параграф 2 не се изисква следните декларатори да са установени на митническата територия на Съюза:
а)
лица, които подават митническа декларация за транзит или временен внос;
б)
лица, които инцидентно подават митническа декларация, включително за специфична употреба или за активно усъвършенстване на стоките, при условие че митническите органи считат това за оправдано;
в)
лица, които са установени в държава, чиято територия е в непосредствена близост до митническата територия на Съюза, и които представят стоките, за които се отнася митническата декларация, пред съседно на тази територия гранично митническо учреждение, при условие че държавата, в която са установени лицата, предоставя реципрочно предимство на лицата, установени на митническата територия на Съюза.
4. Автентичността на митническите декларации се удостоверява.
Член 171
Подаване на митническа декларация преди представянето на стоките
Митническата декларация може да бъде подадена преди очакваното представяне на стоките на митницата. Ако стоките не се представят в рамките на 30 дни от подаването на митническата декларация, то тя се счита за неподадена.
Член 172
Приемане на митническа декларация
1. Митническите декларации, които отговарят на условията, предвидени в настоящата глава, се приемат незабавно от митническите органи, при положение че стоките, за които се отнасят, са представени пред митническите органи.
2. Освен когато е предвидено друго, датата на приемане на митническата декларация от митническите органи се използва за прилагането на разпоредбите, отнасящи се за митническия режим, под който са декларирани стоките и за всички други формалности при внос или износ.
Член 173
Поправка на митническа декларация
1. По заявление на декларатора митническите органи могат да разрешат извършването на една или повече поправки на данните в митническата декларация, след като тя вече е била приета. При поправката не могат да се включват стоки, различни от първоначално декларираните.
2. Не се разрешават поправки, когато заявлението е направено, след като митническите органи са:
а)
информирали декларатора за намерението си да извършат проверка на стоките;
б)
установили, че данните в митническата декларация са неверни;
в)
разрешили вдигането на стоките.
3. По заявление на декларатора, в срок от три години от датата на приемане на митническа декларация, поправката на митническа декларация може да бъде разрешена след вдигане на стоките, с цел деклараторът да изпълни задълженията си, произтичащи от поставянето на стоките под съответния митнически режим.
Член 174
Анулиране на митническа декларация
1. По заявление на декларатора митническите органи анулират приетата митническа декларация в който и да е от следните случаи:
а)
когато са убедени, че стоките незабавно ще бъдат поставени под друг митнически режим;
б)
когато са убедени, че поради особени обстоятелства поставянето на стоките под митническия режим, за който са декларирани, вече не е оправдано.
Въпреки това, когато митническите органи са информирали декларатора за намерението си да проверят стоките, заявлението за анулиране на митническата декларация се приема само след извършване на проверката.
2. Митническата декларация не се анулира след вдигането на стоките, освен ако е предвидено друго.
Член 175
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се установят случаите, в които митническата декларация се анулира след вдигане на стоките, както е посочено в член 174, параграф 2.
Член 176
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за:
а)
подаване на митническа декларация за напускане в съответствие с член 171;
б)
приемане на митническата декларация, посочена в член 172, включително прилагането на правилата в случаите, посочени в член 179;
в)
поправката на митническа декларация след вдигане на стоките в съответствие с член 173, параграф 3.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 5
Други опростявания
Член 177
Опростяване на съставянето на митнически декларации за стоки, класирани в различни тарифни подпозиции
1. Когато пратка съдържа стоки, които попадат под различни тарифни подпозиции, и обработката на всяка от тези стоки в съответствие с нейната тарифна подпозиция за целите на съставянето на митническата декларация би довела до непропорционална тежест на работата и разходите спрямо дължимите вносни или износни мита, митническите органи могат, по заявление на декларатора, да приемат, че вносните или износните мита се начисляват върху цялата пратка на база на тарифната подпозиция на стоките, които са с най-високата ставка на вносни или износни мита.
2. Митническите органи отказват да използват опростяването, посочено в параграф 1, по отношение на стоки, които са обект на забрани или ограничения или на които е начислен акциз, когато за прилагането на мярката е необходимо правилно класиране.
Член 178
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията приема меркитеза определяне натарифната подпозиция за прилагането на член 177, параграф 1.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Член 179
Централизирано оформяне
1. При подаване на заявление митническите органи могат да разрешат на лице да подаде в митническото учреждение, което е отговорно за мястото, където е установено лицето, митническа декларация за стоки, които са представени на митническите органи в друго митническо учреждение.
Изискването за разрешението по първата алинея може да бъде отменено, когато е подадена митническа декларация и стоките са представени пред митнически учреждения, за които отговаря един митнически орган.
2. Заявителят за разрешението, посочен в параграф 1, е одобрен икономически оператор за митнически опростявания.
3. Митническото учреждение, в което е подадена митническата декларация:
а)
осъществява надзор върху поставянето на стоките под съответния митнически режим;
б)
извършва митнически контрол за проверка на митническата декларация, посочена в член 188, букви а) и б);
в)
когато е оправдано, изисква от митническото учреждение, на което са представени стоките, да извърши митнически контрол за проверка на митническата декларация, посочена в член 188, букви в) и г); и
г)
извършва митническите формалности за събиране размера на вносното или износното мито, съответстващо на митническото задължение.
4. Митническото учреждение, на което е подадена митническата декларация, и митническото учреждение, на което са представени стоките, обменят необходимата информация за проверка на митническата декларация и за вдигане на стоките.
5. Без да се засягат собствените му контролни правомощия по отношение на стоки, въведени или изведени на /от митническата територия на Съюза, митническото учреждение, на което са представени стоките, извършва митническия контрол, посочен в параграф 3, буква в), и предоставя на митническото учреждение, на което е подадена митническата декларация, резултатите от този контрол.
6. Митническото учреждение, на което е подадена митническата декларация, вдига стоките в съответствие с членове 194 и 195, като взема предвид:
а)
резултатите от осъществения от него контрол за проверка на митническата декларация,
б)
резултатите от контрола, извършен от митническото учреждение, на което стоките са представени за проверка на митническата декларация, и от контрола на стоки, въведени или изведени на/от митническата територия на Съюза.
Член 180
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставят правомощия да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят условията за предоставяне на разрешението, посочено в член 179, параграф 1, първа алинея.
Член 181
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила относно:
а)
централизираното оформяне, включително съответните митнически формалности и контрол, посочено в член 179.
б)
освобождаване от задължението за представяне на стоките, посочено в член 182, параграф 3, в контекста на централизираното оформяне.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Член 182
Вписване в отчетността на декларатора
1. При заявление митническите органи могат да разрешат на лице да подава митническа декларация, включително опростена декларация, под формата на вписване в отчетността на декларатора, при условие че данните от тази декларация са на разположение на митническите органи в електронната система на декларатора в момента на подаването на митническата декларация под формата на вписване в отчетността на декларатора.
2. Митническата декларация се счита за приета в момента, когато стоките са вписани в отчетността.
3. Митническите органи могат, при подаване на заявление, да освободят от задължението за представяне на стоките. В този случай стоките се считат за вдигнати в момента на вписването в отчетността на декларатора.
Такова освобождаване може да се даде, когато е изпълнено всяко едно от следните условия:
а)
деклараторът е одобрен икономически оператор за митнически опростявания;
б)
естеството и потокът на съответните стоки го позволяват и са известни на митническите органи;
в)
надзорното митническо учреждение има достъп до цялата информация, която счита за необходима, за да може да упражни правото си на проверка на стоките при възникнала необходимост;
г)
в момента на вписването в отчетността стоките вече не са обект на забрани или ограничения, освен ако в разрешението не е предвидено друго.
Въпреки това в специфични ситуации надзорното митническо учреждение може да изиска стоките да бъдат представени.
4. Условията, при които се разрешава вдигането на стоките, са посочени в разрешението.
Член 183
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставят правомощия да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят условията за предоставяне на разрешенията, посочени в член 182, параграф 1.
Член 184
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила относно вписването в отчетността на декларатора, посочено в член 182, включително съответните митнически формалности и контрол.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Член 185
Самооценка
1. При заявление митническите органи могат да разрешат на икономическия оператор да извършва определени митнически формалности, които по принцип следва да се извършват от митническите органи за определяне на дължимите вносни и износни мита и за осъществяване на проверки под митнически надзор.
2. Заявителят за разрешението, посочено в параграф 1, е одобрен икономически оператор за митнически опростявания.
Член 186
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284, с цел да се установят:
а)
условията за даване на разрешението, предвидено в член 185, параграф 1;
б)
митническите формалности и контрол, които се извършват от титуляря на разрешението, посочено в член 185, параграф 1.
Член 187
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила относно митническите формалности и контрол, които се извършват от титуляря на разрешението, в съответствие с член 185, параграф 1.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ГЛАВА 3
Проверка и вдигане на стоки
Раздел 1
Проверка
Член 188
Проверка на митническа декларация
За целите на проверката на точността на данните, съдържащи се в приетата митническа декларация, митническите органи могат:
а)
да извършат проверка на декларацията и придружаващите документи;
б)
да изискат от декларатора да предостави други документи;
в)
да извършат проверка на стоките;
г)
да вземат проби за анализ или за подробно изследване на стоките.
Член 189
Проверка и вземане на проби от стоките
1. Транспортирането на стоките до местата, където трябва да се извършат проверки и където да се вземат проби, включително и всички операции, необходими за извършването на проверки или вземането на проби, се извършва от декларатора или на негова отговорност. Направените разходи са за сметка на декларатора.
2. Деклараторът или негов представител има право да присъства при проверката на стоките и вземането на пробите. Митническите органи, когато имат достатъчно основания, могат да изискват деклараторът или негов представител да присъства при проверката на стоките или при вземането на пробите или да осигурят необходимото съдействие за улесняването на проверката или вземането на проби.
3. Когато пробите са взети в съответствие с действащите разпоредби, митническите органи не дължат обезщетения, свързани с тях, но поемат разходите за техния анализ или изследване.
Член 190
Частична проверка и вземане на проби от стоките
1. Когато обект на проверката или вземането на проби са само част от стоките, обхванати от митническа декларация, резултатите от частичната проверка или от анализа или изследването на пробите са валидни за цялото количество стоки, обхванати от тази декларация.
Въпреки това, деклараторът може да поиска допълнителна проверка или вземане на проби от стоките, когато счита, че резултатите от частичната проверка или от анализа или изследването на взетите проби не са валидни за останалата част от декларираните стоки. Искането се удовлетворява, при условие че стоките не са вдигнати или, ако са вдигнати, деклараторът докаже, че не са били променяни по никакъв начин.
2. За целите на параграф 1, когато с една митническа декларация са декларирани стоки, попадащи в два или повече тарифни кодове, се счита, че данните за стоките, попадащи във всеки тарифен код, съставляват отделна декларация.
Член 191
Резултати от проверката
1. Резултатите от проверката на митническата декларация се използват за прилагане на разпоредбите, отнасящи се до митническия режим, под който стоките се поставят.
2. Когато митническата декларация не е проверена, параграф 1 се прилага въз основа на данните, съдържащи се в съответната декларация.
3. Резултатите от проверката, направена от митническите органи, имат еднаква доказателствена сила на цялата митническа територия на Съюза.
Член 192
Мерки за идентифициране
1. Митническите органи или, където е уместно, икономическите оператори, одобрени за целта от митническите органи, вземат необходимите мерки за идентифициране на стоките, когато това се изисква, за да се осигури спазването на разпоредбите на митническия режим, за който съответните стоки са декларирани.
Тези мерки за идентифициране имат еднакво правно действие на цялата митническа територия на Съюза.
2. Средства за идентифициране, поставени върху стоките, опаковката или върху транспортните средства, могат да бъдат премахвани или унищожавани само от митническите органи или от икономическите оператори, одобрени за целта от митническите органи, освен ако в случай на непредвидими обстоятелства или непреодолима сила премахването или унищожаването им е наложително с цел опазване на стоките или транспортните средства.
Член 193
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя мерки за извършването на проверка на митническата декларация, проверка и вземане на проби от стоките, и резултатите от проверката.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 2
Вдигане
Член 194
Вдигане на стоки
1. Когато са изпълнени условията за поставяне на стоките под даден режим и ако те не са обект на ограничения или забрани, митническите органи вдигат стоките, след като данните в митническата декларация са проверени или са приети без проверка.
Първата алинея се прилага и когато проверката по член 188 не може да бъде завършена в разумни срокове и повече не се изисква стоките да бъдат представени за целите на проверката.
2. Всички стоки, обхванати от една и съща декларация се вдигат едновременно.
За целите на първата алинея, когато с една митническа декларация са декларирани стоки, попадащи в два или повече тарифни кодове, се счита, че данните за стоките, попадащи във всеки тарифен код, съставляват отделна митническа декларация.
Член 195
Вдигане, което зависи от плащането на размера на вносните или износните мита, съответстващ на митническото задължение или предоставянето на обезпечение
1. Когато поставянето на стоките под митнически режим поражда митническо задължение, стоките се вдигат само ако размерът на вносните или износните мита, съответстващ на митническото задължение, е платен или е обезпечен.
Въпреки това, без да се засяга трета алинея, първа алинея не се прилага за временен внос с частично освобождаване от вносни мита.
Когато съгласно разпоредбите, отнасящи се за митническия режим, за който стоките са декларирани, митническите органи изискват предоставяне на обезпечение, тези стоки не се вдигат за съответния митнически режим, докато не се предостави обезпечението.
2. В специфични случаи вдигането на стоките не зависи от предоставянето на обезпечение по отношение на стоки, които са предмет на искане за тарифна квота.
3. Когато се използва опростяването, посочено в членове 166, 182 и 185, и е предоставено общо обезпечение, вдигането на стоките не зависи от мониторинга на обезпечението от митническите органи.
Член 196
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставят правомощията да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с с цел да се определят случаите, посочени в член 195, параграф 2.
ГЛАВА 4
Разпореждане със стоки
Член 197
Унищожаване на стоки
Когато имат достатъчно основания за това, митническите органи могат да изискат унищожаването на представените пред тях стоки и съответно информират за това държателя на стоките […]. Разходите по унищожаването са за сметка на държателя на стоките.
Член 198
Мерки, които следва да бъдат предприети от митническите органи
1. Митническите органи предприемат всички необходими мерки за разпореждане със стоките, включително отнемане и продажба или унищожаване, в следните случаи:
а)
когато едно от задълженията, установени в митническото законодателство за въвеждането на несъюзни стоки на митническата територия на Съюза, не е изпълнено или стоките са били отклонени от митнически надзор;
б)
когато стоките не могат да бъдат вдигнати по една от следните причини:
i)
проверката на стоките не е могла да започне или завърши в определения от митническите органи срок по причини, които се дължат на декларатора;
ii)
не са предоставени документите, необходими за поставянето на стоките под искания митнически режим или за вдигането им под този режим;
iii)
не е направено плащане или не е предоставено обезпечение за съответните вносни или износни мита, както и в случай, че не е направено плащане или не е предоставено обезпечение в определения срок
iv)
стоките са обект на забрани или ограничения;
в)
когато стоките не са преместени в разумни срокове след вдигането им;
г)
когато след вдигането им се установи, че не са били изпълнени условията за такова вдигане; или
д)
когато стоките са изоставени в полза на държавата съгласно член 199.
2. Несъюзни стоки, които са изоставени в полза на държавата, са задържани или са отнети, се считат за поставени под режим митническо складиране. Те се вписват в отчетността на оператора на митническия склад или, когато се води от митнически органи - от тези органи.
Когато стоки, подлежащи на унищожаване, на изоставяне в полза на държавата, на задържане или отнемане, вече са обхванати в митническа декларация, отчетността включва позоваване на митническата декларация. Митническите органи анулират тази митническа декларация.
3. Разходите по мерките, посочени в параграф 1, се поемат:
а)
в случаите по параграф 1, буква а), от всяко лице, от което е изискано да изпълни съответните задължения или което е отклонило стоки от митнически надзор;
б)
в случаите по параграф 1, букви б) и в) от декларатора;
в)
в случая по параграф 1, буква г) от лицето, от което е изискано да спази условията, регламентиращи вдигането на стоките;
г)
в случая по параграф 1, буква д) от лицето, което е изоставило стоките в полза на държавата.
Член 199
Изоставяне
Несъюзни стоки и стоки под режим специфична употреба могат, с предварително разрешение от митническите органи, да бъдат изоставени в полза на държавата от титуляря на режима или, в зависимост от случая, от държателя на стоките.
Член 200
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила относно:
а)
унищожаването на стоки, предвидено в член 197;
б)
продажбата на стоки, предвидена в член 198, параграф 1;
в)
изоставяне на стоките в полза на държавата съгласно член 199.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ДЯЛ VI
ДОПУСКАНЕ ЗА СВОБОДНО ОБРАЩЕНИЕ И ОСВОБОЖДАВАНЕ ОТ ВНОСНИ МИТА
ГЛАВА 1
Допускане за свободно обращение
Член 201
Обхват и въздействие
1. Несъюзните стоки, предназначени за пазара на Съюза или за лична употреба или за потребление в рамките на митническата територия на Съюза, се допускат за свободно обращение.
2. Допускането за свободно обращение включва следното:
а)
събирането на дължимите вносни мита;
б)
събирането ако е целесъобразно на други вземания, предвидени в съответните действащи разпоредби за събирането им;
в)
прилагането на мерките на търговската политика и забраните и ограниченията, доколкото такива мерки не е трябвало да бъдат приложени на по-ранен етап; и
г)
изпълнение на другите формалности, предвидени при вноса на стоките.
3. Допускането за свободно обращение придава на несъюзните стоки митнически статус на съюзни стоки.
Член 202
Мерки на търговската политика
1. Когато обработени продукти, получени при активно усъвършенстване, са допуснати за свободно обращение и изчисляването на размера на вносното мито е извършено в съответствие с член 86, параграф 3, се прилагат мерките на търговската политика, приложими за допускането за свободно обращение на стоките, които са били поставени под режим активно усъвършенстване.
2. Параграф 1 не се прилага по отношение на отпадъци и остатъци.
3. Когато обработени продукти, получени при активно усъвършенстване, са допуснати за свободно обращение и изчисляването на размера на вносното мито е извършено в съответствие с член 85, параграф 1, мерките на търговската политика, приложими за тези стоки, се прилагат само когато стоките, които са били поставени под режим активно усъвършенстване, подлежат на такива мерки.
4. Когато законодателството на Съюза предвижда мерки на търговската политика при допускане за свободно обращение, тези мерки не се прилагат за обработени продукти, допуснати за свободно обращение след пасивно усъвършенстване когато:
а)
обработените продукти запазват съюзния си произход по смисъла на член 60;
б)
пасивното усъвършенстване включва поправка, включително системата за стандартен обмен, посочена в член 261; или
в)
след пасивното усъвършенстване последват други операции по усъвършенстване в съответствие с член 258.
ГЛАВА 2
Освобождаване от вносни мита
Раздел 1
Върнати стоки
Член 203
Обхват и въздействие
1. Несъюзни стоки, които, след като са били първоначално изнесени като съюзни стоки извън митническата територия на Съюза, са върнати в нея и декларирани за допускане за свободно обращение в рамките на срок от три години, се освобождават от вносни мита по заявление на заинтересованото лице.
Първата алинея се прилага дори когато върнатите стоки представляват само част от стоките, изнесени преди това от митническата територия на Съюза.
2. При особени обстоятелства срокът от три години, посочен в параграф 1, може да бъде продължен.
3. Когато връщаните стоки преди износа им от митническата територия на Съюза са били допуснати за свободно обращение без мита или с намалена ставка на вносното мито поради специфичната им употреба, освобождаването по параграф 1 се разрешава само ако тези стоки се допускат за свободно обращение за същата специфична употреба.
Когато специфичната употреба, за която въпросните стоки се допускат за свободно обращение, вече не е същата, размерът на дължимите вносни мита се намалява с размера, заплатен при първоначалното им допускане за свободно обращение. Когато последният е по-голям от дължимия за допускането на върнатите стоки за свободно обращение, не се разрешава възстановяване.
4. Когато съюзни стоки са загубили статуса си на съюзни стоки съгласно член 154 и впоследствие са допуснати за свободно обращение, се прилагат параграфи 1, 2 и 3.
5. Освобождаване от вносни мита се разрешава само за стоки, които са върнати в същото състояние, в което са били изнесени.
6. Освобождаването от вносни мита се основава на информация, която удостоверява че условията за освобождаване са изпълнени.
Член 204
Стоки, които се възползват от мерки, предвидени в общата селскостопанска политика
Освобождаването от вносни мита съгласно член 203 не се разрешава за стоки, които са се възползвали от мерките, предвидени в общата селскостопанска политика, включващ и износа им от митническата територия на Съюза, освен ако в специфични случаи е предвидено друго.
Член 205
Стоки, които са били поставени първоначално под режим активно усъвършенстване
1. Член 203 се прилага за обработени продукти, които първоначално са били реекспортирани от митническата територия на Съюза след режим активно усъвършенстване.
2. По заявление на декларатора и при условие че деклараторът предостави необходимата информация, размерът на вносните мита за стоките по параграф 1 се определя съгласно член 86, параграф 3. Датата на приемане на декларацията за реекспорт се счита за дата на допускане за свободно обращение.
3. Освобождаването от вносни мита, предвидено в член 203, не се разрешава за обработени продукти, които са били изнесени съгласно член 223, параграф 2, буква в), само при условие че се изключи възможността за поставяне на стоки под режим активно усъвършенстване.
Член 206
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284, с цел да се установят:
а)
случаите, когато стоките се считат за […] върнати в състоянието, в което са били изнесени;
б)
специфичните случаи, посочени в член 204.
Член 207
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за предоставянето на информацията, посочена в член 203, параграф 6.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 2
Продукти от морски риболов и други продукти, извлечени от морето
Член 208
Продукти от морски риболов и други продукти, извлечени от морето
1. Без да се засяга член 60, параграф 1, при допускането им за свободно обращение се разрешава освобождаване от вносни мита:
а)
продуктите на морския риболов и другите продукти, извлечени от териториалното море на държава или територия извън митническата територия на Съюза от плавателни съдове, които са регистрирани или са под отчет единствено в държава членка и плават под нейнo знаме;
б)
продукти, получени от продуктите, посочени в буква а), на борда на кораби фабрики, отговарящи на условията, предвидени в тази буква.
2. Освобождаването от вносни мита, посочено в параграф 1, се основава на доказателства, че установените в същия параграф условия са изпълнени.
Член 209
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за предоставянето и осигуряването на доказателства, посочени в член 208, параграф 2.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ДЯЛ VII
СПЕЦИАЛНИ РЕЖИМИ
ГЛАВА 1
Общи разпоредби
Член 210
Обхват
Стоките могат да бъдат поставени под всеки един от следните специални режими:
а)
транзит, който включва външен и вътрешен транзит;
б)
складиране, който включва митническо складиране и свободни зони;
в)
употреба за специфични цели, който включва временен внос и специфична употреба;
г)
усъвършенстване, който включва активно и пасивно усъвършенстване.
Член 211
Разрешение
1. Разрешение от митническите органи се изисква за:
а)
използването на режими активно или пасивно усъвършенстване, временен внос или специфична употреба,
б)
операциите в съоръжения за складиране за митническо складиране на стоки, с изключение на случаите, когато оператор на съоръженията за складиране са самите митнически органи.
Условията, при които се допуска използването на един или повече от режимите, посочени в първа алинея, или операциите в съоръжения за складиране, се определят в разрешението.
2. Митническите органи предоставят разрешение с обратна сила, когато е изпълнено всяко едно от следните условия:
а)
налице е доказана икономическа необходимост;
б)
заявлението не е свързано с опит за измама;
в)
въз основа на счетоводната отчетност или отчетността заявителят е доказал, че:
i)
всички изисквания на режима са изпълнени;
ii)
когато е целесъобразно, стоките могат да бъдат идентифицирани за съответния период;
iii)
счетоводната отчетност или отчетността дават възможност за контрол на режима;
г)
всички необходими за регулиране на положението на стоките формалности могат да се извършат, включително при необходимост и анулиране на съответните митнически декларации;
д)
на заявителя не е предоставено разрешение с обратна сила в рамките на 3 години от датата, на която е прието заявлението;
е)
не се изисква проверка на икономическите условия, освен когато заявлението се отнася до подновяване на разрешение за същия вид операция и стоки;
ж)
заявлението не се отнася до операциите в съоръжения за складиране за митническо складиране на стоки;
з)
когато заявлението се отнася до подновяване на разрешение за същия вид операция и стоки, заявлението се подава в рамките на 3 години след изтичане на срока на първоначалното разрешение.
Митническите органи могат да предоставят разрешение с обратна сила и когато стоките, които са били поставени под митнически режим, вече не са налични в момента на приемане на заявлението за такова разрешение.
3. Освен когато е предвидено друго, разрешението, посочено в параграф 1, се дава само на лица, които отговарят на всяко едно от следните условия:
а)
установени са на митническата територия на Съюза;
б)
осигуряват необходимите гаранции за правилното протичане на операциите; счита се, че одобреният икономически оператор за митнически опростявания е изпълнил това условие, доколкото дейността, свързана с въпросния специален режим, е взета предвид в разрешението, посочено в член 38, параграф 2, буква а);
в)
когато може да възникне митническо задължение или други вземания за стоките, поставени под специален режим, лицата предоставят обезпечение в съответствие с член 89;
г)
в случай на режими временен внос или активно усъвършенстване, използват или нареждат използването на стоките, или извършват или нареждат извършването на операции по усъвършенстването на стоките.
4. Освен когато е предвидено друго и в допълнение към параграф 3, разрешението, посочено в параграф 1, се издава само когато е изпълнено всяко едно от следните условия:
а)
митническите органи са в състояние да извършват митнически надзор без да се налага въвеждане на административни изисквания, несъответстващи на икономическата нужда от ползване на режима;
б)
разрешението за режим усъвършенстване няма да засегне неблагоприятно съществените интереси на производителите в Съюза (икономически условия).
5. Счита се, че съществените интереси на производителите в Съюза не са засегнати неблагоприятно по смисъла на параграф 4, буква б), освен когато съществуват доказателства за противното или когато икономическите условия се считат за изпълнени.
6. При наличие на доказателства, че има вероятност да бъдат засегнати неблагоприятно съществените интереси на производителите в Съюза, се извършва проверка на икономическите условия на равнището на Съюза.
Член 212
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284, с цел да се установят:
а)
условията относно предоставяне на разрешението за режима, предвидено в член 211, параграф 1;
б)
изключенията от условията, посочени в член 211, параграфи 3 и 4;
в)
случаите, в които икономическите условия се считат за изпълнени така, както са посочени в член 211, параграф 5.
Член 213
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за разглеждане на икономическите условия, посочени в член 211, параграф 6.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Член 214
Отчетност
1. С изключение на режим транзит или освен ако е предвидено друго, титулярят на разрешението, титулярят на режима и всички лица, извършващи дейности по складиране, изработка или усъвършенстване на стоки или покупка или продажба на стоки в свободни зони, трябва да водят подходяща отчетност във форма, одобрена от митническите органи.
Отчетността съдържа информацията и данните, които позволяват на митническите органи да осъществяват надзор на съответния режим, особено по отношение на идентифицирането на стоките, поставени под този режим, техния митнически статус и тяхното движение.
2. Одобреният икономически оператор за митнически опростявания се счита за изпълнил задължението, определено в параграф 1, доколкото отчетността му съответства на целите на съответния специален режим.
Член 215
Приключване на специален режим
1. В случаите, различни от режим транзит и без да се засяга член 254, специален режим се приключва, когато стоките, поставени под този режим, или обработените продукти се поставят под следващ митнически режим, са изведени от митническата територия на Съюза или са унищожени, без да са останали отпадъци, или са изоставени в полза на държавата съгласно член 199.
2. Режим транзит се приключва от митническите органи, когато те са в състояние да установят, сравнявайки данните, с които разполага отправното митническо учреждение, и данните, с които разполага получаващото митническо учреждение, че режимът е завършил коректно.
3. Митническите органи вземат всички необходими мерки с цел да регулират ситуацията със стоките, по отношение на които режимът не е приключен съгласно предвидените условия.
4. Приключването на режима се извършва в определен срок, освен ако не е предвидено друго.
Член 216
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставят правомощията да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определи срокът по член 215, параграф 4.
Член 217
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за приключването на специален режим, посочено в член 216.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Член 218
Прехвърляне на права и задължения
Правата и задълженията на титуляря на режима по отношение на стоки, поставени под специален режим, различен от режим транзит, могат да бъдат прехвърляни изцяло или частично на друго лице, което изпълнява условията, предвидени за съответния режим.
Член 219
Движение на стоки
В специфични случаи стоките, поставени под специален режим, различен от режим транзит, или в свободна зона, могат да бъдат придвижвани между различни места на митническата територия на Съюза.
Член 220
Обичайни операции
Стоките, поставени под режим митническо складиране или усъвършенстване, или в свободна зона, могат да бъдат подложени на обичайни операции, предназначени да осигурят тяхното запазване, подобряване на външния им вид или търговско качество или подготвянето им за разпространение или препродажба.
Член 221
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284 за определяне на:
а)
случаите и условията за движение на стоки, поставени под специален режим, различен от режим транзит, или в свободна зона в съответствие с член 219;
б)
обичайните операции, за стоки, поставени под режим митническо складиране или режим усъвършенстване, или в свободна зона съгласно член 220.
Член 222
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила за:
а)
прехвърляне на правата и задълженията на титуляря на режима по отношение на стоки, поставени под специален режим, различен от режим транзит в съответствие с член 218;
б)
движение на стоки, поставени под специален режим, различен от режим транзит, или в свободна зона в съответствие с член 219.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Член 223
Еквивалентни стоки
1. Еквивалентни стоки са съюзни стоки, които се складират, използват или усъвършенстват вместо стоките, поставени под специален режим.
При режим пасивно усъвършенстване еквивалентни стоки са несъюзни стоки, които се усъвършенстват вместо съюзни стоки, поставени под режим пасивно усъвършенстване.
Освен когато е предвидено друго, еквивалентните стоки трябва да имат същия осемцифрен код по Комбинираната номенклатура, същото търговско качество и същите технически характеристики като стоките, които заместват.
2. Митническите органи разрешават по заявление и при условие че се гарантира правилното изпълнение на режима, особено по отношение на митническия надзор:
а)
използването на еквивалентни стоки под режим митническо складиране, свободна зона, специфична употреба и усъвършенстване;
б)
използването на еквивалентни стоки под режим временен внос, в специфични случаи;
в)
при режим активно усъвършенстване, износа на обработени продукти, получени от еквивалентни стоки, преди вноса на стоките, които те заместват;
г)
при режим пасивно усъвършенстване, вноса на обработени продукти, получени от еквивалентни стоки, преди износа на стоките, които те заместват.
Одобреният икономически оператор за митнически опростявания се счита за изпълнил условието за осигуряване на правилното протичане на операциите, доколкото дейността, свързана с използването на еквивалентни стоки за съответния режим, е взета предвид в разрешението, посочено в член 38, параграф 2, буква а).
3. Използването на еквивалентни стоки не се разрешава в следните случаи:
а)
когато се извършват само обичайни операции под режим активно усъвършенстване, както е определено в член 220;
б)
когато се прилага забрана за възстановяване на или освобождаване от вносни мита по отношение на стоки без произход, използвани в производството на обработени продукти, поставени под режим активно усъвършенстване, за които е издадено или съставено доказателство за произход съгласно преференциално споразумение между Съюза и определени държави или територии извън митническата територия на Съюза или групи такива държави или територии;
в)
когато това би довело до неоснователно облагодетелстване от вносни мита или когато това е предвидено в законодателството на Съюза.
4. В случаите, посочени в параграф 2, буква в), и когато обработените продукти биха подлежали на облагане с износни мита, ако не са били изнесени в контекста на режим активно усъвършенстване, титулярят на разрешението предоставя обезпечение с цел гарантиране плащането на износните мита, в случай че несъюзните стоки не бъдат внесени в срока, посочен в член 257, параграф 3.
Член 224
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284, с цел да се установят:
а)
изключенията от трета алинея на член 223, параграф 1;
б)
условията, при които еквивалентни стоки се използват в съответствие с член 223, параграф 2;
в)
специфичните случаи, когато еквивалентните стоки се използват под режим временен внос в съответствие с член 223, параграф 2, буква б);
г)
случаите, когато използването на еквивалентни стоки не е разрешено в съответствие с член 223, параграф 3, буква в);
Член 225
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията уточнява процедурните правила за използването на еквивалентните стоки, разрешени в съответствие с член 223, параграф 2.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ГЛАВА 2
Транзит
Раздел 1
Вътрешен и външен транзит
Член 226
Външен транзит
1. Под режим външен транзит несъюзните стоки могат да бъдат придвижвани от едно до друго място на митническата територия на Съюза, без да подлежат на:
а)
вносни мита;
б)
други вземания, както са предвидени в други приложими действащи разпоредби;
в)
мерките на търговската политика, доколкото тези мерки не забраняват въвеждането или напускането на стоки в или от митническата територия на Съюза.
2. В специфични случаи съюзните стоки се поставят под режим външен транзит.
3. Движението на стоките по смисъла на параграф 1 се осъществява по един от следните начини:
а)
под режим външен съюзен транзит;
б)
в съответствие с Конвенцията ТИР, при условие че движението:
i)
е започнало или завършило извън митническата територия на Съюза;
ii)
се извършва между две точки на митническата територия на Съюза, като се преминава през територията на държава или територия извън митническата територия на Съюза;
в)
в съответствие с Конвенцията АТА/Истанбулската конвенция, когато се извършва транзитно движение;
г)
под покритието на Рейнския манифест (член 9 от допълнената Конвенция за плаване по река Рейн);
д)
под покритието на формуляр 302, предвиден в Споразумението между страните - членки на Северноатлантическия договор относно статута на техните въоръжени сили, подписано в Лондон на 19 юни 1951 г.;
е)
чрез пощенската система в съответствие с актовете на Всемирния пощенски съюз, когато стоките се превозват от или за титуляри на права и задължения по тези актове.
Член 227
Вътрешен транзит
1. Под режим вътрешен транзит и при условията, предвидени в параграф 2, съюзните стоки могат да се придвижват от една до друга точка на митническата територия на Съюза, като се преминава през държава или територия извън митническата територия на Съюза, без това да променя митническия статус на стоките.
2. Движението на стоките по смисъла на параграф 1 се осъществява по един от следните начини:
а)
под режим вътрешен съюзен транзит, при условие че такава възможност е предвидена от международно споразумение;
б)
в съответствие с Конвенцията ТИР;
в)
в съответствие с Конвенцията АТА/Истанбулската конвенция, когато се извършва транзитно движение;
г)
под покритието на Рейнския манифест (член 9 от допълнената Конвенция за плаване по река Рейн);
д)
под покритието на формуляр 302, предвиден в Споразумението между страните - членки на Северноатлантическия договор относно статута на техните въоръжени сили, подписано в Лондон на 19 юни 1951 г.;
е)
чрез пощенската система в съответствие с актовете на Всемирния пощенски съюз, когато стоките се превозват от или за титуляри на права и задължения по тези актове.
Член 228
Единна територия за целите на транзит
Когато стоките се придвижват от една точка на митническата територия на Съюза до друга в съответствие с Конвенцията ТИР, Конвенцията АТА/Истанбулската конвенция, под покритието на формуляр 302 или чрез пощенската система, за целите на такъв транспорт се счита, че митническата територия на Съюза представлява единна територия.
Член 229
Изключване на лица от операции ТИР
1. Когато митническите органи на държава членка решат да изключат дадено лице от операции ТИР съгласно член 38 от Конвенцията ТИР, това решение се прилага на цялата митническа територия на Съюза, а карнетите ТИР, подадени от това лице, не се приемат от никое митническо учреждение.
2. Държавата членка съобщава решението си, посочено в параграф 1, заедно с датата на прилагането му, на останалите държави членки и на Комисията.
Член 230
Одобрен получател за целите на ТИР
При заявление митническите органи могат да разрешат на лице, наричано „одобрен получател“, да получава на одобрено място, стоки, които се движат в съответствие с Конвенцията ТИР, така че режима да се завърши в съответствие с член 1, буква г) от Конвенцията ТИР.
Член 231
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284, с цел да се установят:
а)
специфични случаи, в които съюзните стоки се поставят под режим външен транзит в съответствие с член 226, параграф 2;
б)
условията за предоставяне на разрешението, посочено в член 230.
Член 232
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията уточнява процедурните правила за прилагане на митническата територия на Съюза на член 226, параграф 3, букви б)-е) и член 227, параграф 2, букви б)-е), като взема предвид потребностите на Съюза.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 2
Съюзен транзит
Член 233
Задължения на титуляря на режим съюзен транзит и на превозвача и получателя на стоките, придвижвани под режим съюзен транзит
1. Титулярят на режим съюзен транзит е отговорен за всяко едно от следните:
а)
представянето на стоките в непроменено състояние и на изискваната информация на получаващото митническо учреждение в определения срок и при спазване на мерките, предприети от митническите органи за идентифициране на стоките;
б)
спазването на митническите разпоредби за режима;
в)
предоставяне на обезпечение с цел осигуряване плащането на размера на вносните или износните мита, съответстващи на митническо задължение или на други вземания, предвидени в други действащи разпоредби, които биха могли да възникнат за стоките, освен ако разпоредбите на митническото законодателство предвиждат друго.
2. Задълженията на титуляря на режима са изпълнени и режимът транзит завършва, когато стоките, поставени под режима, и изискваната информация са на разположение в получаващото митническо учреждение в съответствие с митническото законодателство.
3. Превозвач или получател на стоки, който приема стоки и знае, че те се придвижват под режим съюзен транзит, също така е отговорен за представянето на стоките в непроменено състояние на получаващото митническо учреждение в определения срок и при спазване на мерките, предприети от митническите органи за тяхното идентифициране.
4. При заявление митническите органи могат да разрешат всяко едно от следните опростявания на митнически процедури по отношение на поставянето на стоките под режим съюзен транзит или завършването на този режим:
а)
статус на одобрен изпращач, който позволява на титуляря на разрешението да поставя стоки под режим съюзен транзит, без да ги представя на митническите органи;
б)
статус на одобрен получател, който позволява на титуляря на разрешението да получава стоки,придвижвани под режим съюзен транзит на одобрено място, да завърши режима в съответствие с член 233, параграф 2;
в)
използването на специален тип пломби, когато се изисква пломбиране с цел да се гарантира идентифицирането на стоките, поставени под режим съюзен транзит;
г)
използването на митническа декларация с по-малко от изискваните данни за поставяне на стоки под режим съюзен транзит;
д)
използването на електронен транспортен документ като митническа декларация за поставяне на стоки под режим съюзен транзит, при условие че съдържа данните на такава декларация и тези данни са предоставени на митническите органи в отправната и получаващата държава, за да се даде възможност за митнически надзор на стоките и приключване на режима.
Член 234
Стоки, преминаващи през територия на страна или територия извън митническата територия на Съюза под режим външен съюзен транзит
1. Режимът външен съюзен транзит се прилага за стоки, преминаващи през държава или територия извън митническата територия на Съюза, ако е изпълнено едно от следните условия:
а)
такава възможност е предвидена в международно споразумение;
б)
превозът през тази държава или територия се извършва с един превозен документ, съставен на митническата територия на Съюза.
2. В случая, посочен в параграф 1, буква б), действието на режим външен съюзен транзит се спира, докато стоките са извън митническата територия на Съюза.
Член 235
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставят правомощия да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с цел да се определят условията за предоставяне на разрешенията, посочени в член 233, параграф 4.
Член 236
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията определя процедурните правила относно:
а)
поставянето на стоки под режим съюзен транзит и завършването на този режим;
б)
действието на опростяванията, посочени в член 233, параграф 4;
в)
митническия надзор на стоки, преминаващи през страна или територия извън митническата територия на Съюза под режим външен съюзен транзит, посочен в член 234.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ГЛАВА 3
Складиране
Раздел 1
Общи разпоредби
Член 237
Обхват
1. Под режим складиране на митническата територия на Съюза могат да бъдат складирани несъюзни стоки, без да подлежат на:
а)
вносни мита;
б)
други вземания, както са предвидени в други приложими действащи разпоредби;
в)
мерките на търговската политика, доколкото тези мерки не забраняват въвеждането или напускането на стоки в или от митническата територия на Съюза.
2. Съюзни стоки могат да бъдат поставени под режим митническо складиране или режим свободна зона в съответствие с митническото законодателство на Съюза в специфични области или с цел възползване от решение, даващо право на възстановяване или опрощаване на вносни мита.
3. Когато съществува обоснована икономическа необходимост и няма да се засегне неблагоприятно митническият надзор, митническите органи могат да разрешат складирането на съюзни стоки в съоръжения за складиране за митническо складиране. Тези стоки не се считат за стоки под режим митническо складиране.
Член 238
Продължителност на режим складиране
1. Времето, през което стоките могат да останат под режим складиране, е неограничено.
2. В изключителни обстоятелства митническите органи могат да определят срок, в който да бъде приключен режим складиране, особено когато видът и естеството на стоките могат, в случай на дългосрочно складиране, да представляват заплаха за здравето на хората, животните и растенията или за околната среда.
Член 239
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията уточнява процедурните правила за поставянето на съюзни стоки под режим митническо складиране или режим свободна зона, съгласно посоченото в член 237, параграф 2.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Раздел 2
Митническо складиране
Член 240
Складиране в митнически складове
1. Под режим митническо складиране несъюзните стоки могат да бъдат складирани в помещения или на други места, одобрени за този режим от митническите органи и под митнически надзор („митнически складове“).
2. Митническите складове могат да се ползват за митническо складиране на стоки от всички лица („обществен митнически склад“) или за складиране на стоки от титуляря на разрешение за митническо складиране („частен митнически склад“).
3. Стоките, поставени под режим митническо складиране, могат да бъдат временно извадени от митническия склад. С изключение на случаите на непреодолима сила, изваждането на стоките се разрешава предварително от митническите органи.
Член 241
Усъвършенстване
1. Митническите органи могат, в случай че съществува икономическа необходимост и митническият надзор не се засяга неблагоприятно, да разрешат усъвършенстването на стоки под режим активно усъвършенстване или специфична употреба да се извърши в митнически склад, при спазване на условията, предвидени за тези режими.
2 Стоките, посочени в параграф 1, не се считат за поставени под режим митническо складиране.
Член 242
Отговорности на титуляря на разрешението или на режима
1. Титулярят на разрешението и титулярят на режима отговарят за:
а)
гарантирането, че стоките под режим митническо складиране не се отклоняват от митнически надзор; и
б)
изпълнението на задълженията, произтичащи от складирането на стоки под режим митническо складиране.
2. Чрез дерогация от параграф 1, когато разрешението е за обществен митнически склад, в него може да се предвиди, че отговорността по параграф 1, буква а) или буква б) се поема само от титуляря на режима.
3. Титулярят на режима е отговорен за изпълнението на задълженията, произтичащи от поставянето на стоките под режим митническо складиране.
Раздел 3
Свободни зони
Член 243
Определяне на свободни зони
1. Държавите членки могат да определят части от митническата територия на Съюза като свободни зони.
Държавите членки определят точно територията и входните и изходните пунктове на всяка свободна зона.
2. Държавите членки информират Комисията относно техните свободни зони, които са действащи.
3. Свободните зони са оградени.
Границите и входните и изходните пунктове на свободните зони подлежат на митнически надзор.
4. Лицата, стоките и транспортните средства, които влизат във или напускат свободната зона, могат да бъдат обект на митнически контрол.
Член 244
Сгради и дейности в свободните зони
1. За строителство на сгради в свободна зона се изисква предварително одобрение от митническите органи.
2. Съобразно митническото законодателство в свободните зони се разрешават всякакви дейности с промишлен или търговски характер, или извършването на услуги. За извършването на тези дейности митническите органи се уведомяват предварително.
3. Митническите органи могат да наложат забрани или ограничения на дейностите, посочени в параграф 2, предвид естеството на стоките, предмет на тези дейности, или изискванията за митническия надзор или изискванията за сигурност и безопасност.
4. Митническите органи могат да забранят извършването на дейност в свободните зони на лица, които не осигуряват необходимите гаранции за изпълнение на разпоредбите, предвидени в митническото законодателство.
Член 245
Представяне на стоки и поставянето им под режим
1. Стоки, въведени в свободна зона, се представят на митническите органи и подлежат на предвидените митнически формалности във всеки един от следните случаи:
а)
са въведени директно в свободната зона от място извън митническата територия на Съюза;
б)
са били поставени под митнически режим, който е завършен или приключен с поставянето им под режим свободна зона;
в)
са поставени под режим свободна зона с цел възползване от решение за възстановяване или опрощаване на вносни мита;
г)
тези формалности са предвидени в законодателство, различно от митническото законодателство.
2. Не се представят на митническите органи стоки, въведени в свободна зона при обстоятелства, различни от посочените в параграф 1.
3. Без да се засяга член 246, стоките, въведени в свободна зона, се считат за поставени под режим свободна зона:
а)
в момента на въвеждането им в свободната зона, освен ако вече са били поставени под друг митнически режим; или
б)
в момента на завършване на режим транзит, освен ако се поставят незабавно под следващ митнически режим.
Член 246
Съюзни стоки в свободни зони
1. Съюзните стоки могат да се въвеждат, складират, придвижват, използват, усъвършенстват или изразходват в свободна зона. В тези случаи стоките не се считат за поставени под режим свободна зона.
2. По заявление на заинтересованото лице митническите органи установяват митническия статус на съюзни стоки на която е да е от следните стоки:
а)
съюзни стоки, въведени в свободна зона;
б)
съюзни стоки, претърпели операции по усъвършенстване в свободна зона;
в)
стоки, допуснати за свободно обращение в свободна зона.
Член 247
Несъюзни стоки в свободни зони
1 Докато останат в свободната зона несъюзните стоки могат да бъдат допуснати за свободно обращение или поставени под режим активно усъвършенстване, временен внос или специфична употреба при условията, предвидени за тези режими.
В тези случаи стоките не се считат за поставени под режим свободна зона.
2. Без да се засягат разпоредбите, приложими за доставки или за продоволствено складиране, и доколкото съответният режим го позволява, параграф 1 не изключва използването или изразходването на стоки, които при допускане за свободно обращение или временен внос не биха подлежали на вносни мита или на мерки, предвидени по общата селскостопанска или търговска политики.
В случай на такова използване или изразходване не се изисква митническа декларация за допускане за свободно обращение или за режим временен внос.
Въпреки това, такава декларация се изисква, когато тези стоки са обект на тарифни квоти или тавани.
Член 248
Извеждане на стоки от свободна зона
1. Без да се засяга законодателството в области, различни от митническата, стоките в свободна зона могат да бъдат изнесени или реекспортирани извън митническата територия на Съюза или въведени в друга част на митническата територия на Съюза.
2. Членове 134 до 149 се прилагат за стоки, изведени от свободна зона в други части на митническата територия на Съюза.
Член 249
Митнически статус
Когато стоки са изведени от свободна зона в останалата част на митническата територия на Съюза или поставени под митнически режим, те се считат за несъюзни стоки, освен когато митническият им статус на съюзни стоки е доказан.
Въпреки това, за целите на прилагането на износни мита и на лицензите за износ или на мерки по контрол на износа, предвидени в общата селскостопанска или търговска политики, тези стоки се считат за съюзни стоки освен ако се установи, че те нямат митнически статус на съюзни стоки.
ГЛАВА 4
Употреба за специфични цели
Раздел 1
Временен внос
Член 250
Обхват
1. Под режим временен внос на митническата територия на Съюза несъюзни стоки, предназначени да бъдат реекспортирани, могат да бъдат обект на употреба за специфични цели, с пълно или частично освобождаване от вносни мита и без да подлежат на:
а)
други вземания, както са предвидени в други приложими действащи разпоредби;
б)
мерките на търговската политика, доколкото тези мерки не забраняват въвеждането или напускането на стоки в или от митническата територия на Съюза.
2. Режимът временен внос може да се използва единствено когато са изпълнени следните условия:
а)
стоките не са предназначени да претърпят каквато и да е промяна, освен нормална амортизация при тяхното използване;
б)
възможно е да се гарантира, че стоките, поставени под този режим, могат да бъдат идентифицирани, освен когато предвид естеството на стоките или тяхното използване, отсъствието на мерки за идентифициране няма да доведе до злоупотреби с режима или, в случая по член 223, когато може да се провери изпълнението на условията, установени по отношение на еквивалентни стоки;
в)
титулярят на режима е установен извън митническата територия на Съюза, освен където е предвидено друго;
г)
изискванията за пълно или частично освобождаване от мита, предвидени в митническото законодателство са изпълнени.
Член 251
Срок, в който стоките могат да останат под режим временен внос
1. Митническите органи определят срока, в който стоките, поставени под режим временен внос, се реекспортират или поставят под следващ митнически режим. Този срок е достатъчно дълъг за постигане на целта на разрешеното ползване.
2. Освен ако е предвидено друго, максималният срок, през който стоките могат да останат под режим временен внос за същата цел и под отговорността на същия титуляр на разрешението, е 24 месеца, дори и когато режимът е приключен с поставяне на стоките под друг специален режим и впоследствие стоките са поставени отново под режим временен внос.
3. Когато, при изключителни обстоятелства, разрешеното използване не може да се постигне в рамките на сроковете, предвидени в параграфи 1 и 2, митническите органи могат да продължат тези срокове в разумни граници, при обосновано заявление от титуляря на разрешението.
4. Общият срок, в който стоките могат да останат под режим временен внос, не надвишава 10 години, освен в случай на непредвидени обстоятелства.
Член 252
Размер на вносните мита при временен внос с частично освобождаване от вносни мита
1. Размерът на вносните мита за стоки, поставени под режим временен внос с частично освобождаване от вносни мита, се определя на 3 % от размера на вносните мита, които биха били дължими за тези стоки, ако на датата на поставяне под режим временен внос са били допуснати за свободно обращение.
Този размер се дължи за всеки месец или част от месец, през който стоките са били поставени под режим временен внос с частично освобождаване от вносни мита.
2. Размерът на вносните мита не превишава размера на митата, които биха били дължими, ако стоките бяха допуснати за свободно обращение на датата, на която са били поставени под режим временен внос.
Член 253
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 243, с цел да се установят:
а)
употребата за специфични цели по член 250, параграф 1;
б)
изискванията по член 250, параграф 2, буква г);
Раздел 2
Специфична употреба
Член 254
Режим специфична употреба
1. Под режим специфична употреба могат да се допускат за свободно обращение стоки, освободени от мито или с намалена ставка на митото поради тяхната специфична употреба.
2. Когато стоките са на производствен етап, който икономически би дал възможност само за определената специфична употреба, митническите органи могат да предвидят в разрешението условията, при които стоките се считат за използвани за целите, предвидени за освобождаване от мита или за прилагане на намалена ставка на митата.
3. Когато стоките са подходящи за повторна употреба и митническите органи считат това за уместно с оглед предотвратяването на злоупотреби, митническият надзор продължава за срок, не по-дълъг от две години от датата на първата им употреба за целите, предвидени за освобождаване от мита или за прилагане на намалена ставка на митата.
4. Митническият надзор за режим специфична употреба завършва в който е да е от следните случаи:
а)
когато стоките са използвани за цели, предвидени за освобождаване от мита или за прилагане на намалени ставки на митата;
б)
когато стоките са изведени от митническата територия на Съюза, унищожени са или са изоставени в полза на държавата;
в)
когато стоките са използвани за цели, различни от предвидените за освобождаване от мита или намалени ставки на митата и са платени приложимите вносни мита.
5. Когато се изисква рандеман, член 255 се прилага за режим специфична употреба.
6. Отпадъци и остатъци, в резултат на изработката и усъвършенстването на стоките съгласно предвидената специфична употреба и загуби, дължащи се на естествена загуба, се считат за стоки, за които е постигната съответната специфична употреба.
7. Отпадъци и остатъци, в резултат на унищожаването на стоки, поставени под режим специфична употреба, се считат за поставени под режим митническо складиране.
ГЛАВА 5
Усъвършенстване
Раздел 1
Общи разпоредби
Член 255
Рандеман
С изключение на случаите, в които рандеманът е определен в законодателство на Съюза, уреждащо специфични области, митническите органи определят или рандеман, или осреднен рандеман за операцията по усъвършенстване, или, когато е приложимо, посочват метода за определянето му.
Рандеманът или осредненият рандеман се определя на базата на действителните обстоятелства, при които се извършва или трябва да се извърши операцията. Когато е уместно този рандеман може да бъде съответно променен по реда на член 28.
Раздел 2
Активно усъвършенстване
Член 256
Обхват
1. Без да се засяга член 223, под режим активно усъвършенстване на митническата територия на Съюза могат да бъдат използвани несъюзни стоки в една или повече операции по усъвършенстване, без тези стоки да подлежат на:
а)
вносни мита;
б)
други вземания, както са предвидени в други приложими действащи разпоредби;
в)
мерките на търговската политика, доколкото тези мерки не забраняват въвеждането или напускането на стоки в или от митническата територия на Съюза.
2. Режим активно усъвършенстване може да се използва в случаи, различни от поправка или унищожаване само когато, без да се засяга използването на спомагателни производствени средства, стоките, поставени под този режим, могат да се идентифицират в обработените продукти.
В случаите по член 223 режимът може да се използва, когато е възможно да се провери изпълнението на условията, определени за еквивалентни стоки.
3. В допълнение към параграфи 1 и 2 режимът активно усъвършенстване може да се използва и за която и да е от следните стоки:
а)
стоки, предназначени да претърпят операции, осигуряващи съответствието им с техническите изисквания за допускането им за свободно обращение;
б)
стоки, които трябва да претърпят обичайни операции в съответствие с член 220.
Член 257
Срок за приключване
1. Митническите органи определят срока, в който режимът активно усъвършенстване се приключва съгласно член 216.
Този срок започва да тече от датата, на която несъюзните стоки са поставени под режима, като се отчита времето, необходимо за извършване на операциите по усъвършенстване и за приключване на режима.
2. Митническите органи могат да продължат в разумни граници срока, определен съгласно параграф 1, при обосновано заявление от титуляря на разрешението.
В разрешението може да се определи, че срок, който започва да тече през определен месец, тримесечие или шестмесечие, изтича съответно на последния ден на следващия месец, следващото тримесечие или шестмесечие.
3. При предварителен износ в съответствие с член 223, параграф 2, буква в) в разрешението се посочва срокът, в който несъюзните стоки се декларират за режим активно усъвършенстване, като се отчита времето, необходимо за доставка и транспорт до митническата територия на Съюза.
Срокът, посочен в първата алинея, се определя в месеци и не надвишава шест месеца. Той започва да тече от датата на приемане на декларацията за износ на обработените продукти, получени от съответните еквивалентни стоки.
4. По искане на титуляря на разрешението шестмесечният срок, посочен в параграф 3, може да бъде продължен след изтичането му, при условие че общият срок не надвишава 12 месеца.
Член 258
Временен реекспорт за последващо усъвършенстване
При заявление митническите органи могат да разрешат някои или всички стоки, поставени под режим активно усъвършенстване, или обработените продукти, да бъдат временно реекспортирани с цел последващо усъвършенстване извън митническата територия на Съюза, в съответствие с условията, определени за режим пасивно усъвършенстване.
Раздел 3
Пасивно усъвършенстване
Член 259
Обхват
1. Под режим пасивно усъвършенстване съюзни стоки могат да се изнасят временно от митническата територия на Съюза, за да се подложат на операции по усъвършенстване. Получените от тези стоки обработени продукти могат да бъдат допуснати за свободно обращение с пълно или частично освобождаване от вносни мита по заявление на титуляря на разрешението или на друго лице, установено на митническата територия на Съюза, ако това лице е получило съгласието на титуляря на разрешението и са изпълнени условията на разрешението.
2. Пасивно усъвършенстване не се разрешава за която и да е от следните съюзни стоки:
а)
износът на които води до възстановяване или опрощаване на вносни мита;
б)
които преди износа са били допуснати за свободно обращение с освобождаване от мито или с намалена ставка на митото поради тяхната специфична употреба, докато не се изпълнят целите на специфичната употреба, освен когато тези стоки трябва да бъдат поправени;
в)
чийто износ води до предоставяне на възстановявания при износ;
г)
за които, в рамките на общата селскостопанска политика при износ, се предоставя финансово предимство, различно от възстановяванията по буква в).
3. Митническите органи определят срока, в който временно изнесените стоки трябва да бъдат реимпортирани на митническата територия на Съюза под формата на обработени продукти и допуснати за свободно обращение, за да могат да се възползват от пълно или частично освобождаване от вносни мита. Митническите органи могат да разрешат продължаване в разумни граници на определения срок при обосновано заявление от титуляря на разрешението.
Член 260
Безплатна поправка на стоки
1. Пълно освобождаване от вносни мита се предоставя, когато се докаже по удовлетворителен за митническите органи начин, че поправката на стоките е извършена безплатно поради наличието на договорно или законово гаранционно задължение или производствен или материален дефект.
2. Параграф 1 не се прилага, когато производственият или материалният дефект на стоката е взет предвид при първото й допускане за свободно обращение.
Член 261
Система на стандартен обмен
1. Системата на стандартен обмен позволява заместването на обработен продукт с внесен продукт („заместващ продукт“), при условията на параграфи 2 до 5.
2. При подаване на заявление митническите органи разрешават прилагането на система на стандартен обмен, когато операцията по усъвършенстването се състои в поправка на дефектни съюзни стоки, които не попадат в обхвата на мерките по общата селскостопанска политика или на специфичните разпоредби, приложими за определени стоки, получени при преработката на селскостопански продукти.
3. Заместващите продукти трябва да имат същия осем цифров код по Комбинираната номенклатура, същото търговско качество и същите технически характеристики като дефектните стоки, ако тези стоки са били поправени.
4. Когато дефектните стоки са употребявани преди износа, заместващите продукти също трябва да са били употребявани.
Въпреки това, митническите органи имат право да отменят изискването, посочено в първа алинея, ако заместващият продукт е доставен безплатно или поради договорно или законово гаранционно задължение, или поради производствен или материален дефект.
5. Разпоредбите, приложими за обработените продукти, се прилагат и за заместващите продукти.
Член 262
Предварителен внос на заместващи продукти
1. Митническите органи разрешават, при определени от тях условия и по заявление на заинтересованото лице, заместващите продукти да бъдат внесени, преди дефектните стоки да бъдат изнесени.
При предварителен внос на заместващ продукт се предоставя обезпечение за размера на вносното мито, който би следвало да се плати, ако дефектните стоки не бъдат изнесени съгласно параграф 2.
2. Дефектните стоки се изнасят в срок от два месеца от датата на приемане от митническите органи на декларацията за допускане за свободно обращение на заместващите продукти.
3. Когато поради изключителни обстоятелства дефектните стоки не могат да бъдат изнесени в срока по параграф 2, митническите органи могат да разрешат продължаване на този срок в разумни граници при обосновано заявление от титуляря на разрешението.
ДЯЛ VIII
СТОКИ, ИЗВЕДЕНИ ОТ МИТНИЧЕСКАТА ТЕРИТОРИЯ НА СЪЮЗА
ГЛАВА 1
Формалности преди напускането на стоките
Член 263
Подаване на декларация за заминаване
1. Стоките, предназначени да бъдат изведени от митническата територия на Съюза, се обхващат от предварителна декларация за заминаване, подадена на компетентното митническо учреждение в рамките на определен срок, преди стоките да бъдат изведени от митническата територия на Съюза.
2. Задължението, посочено в параграф 1, не се отнася за:
а)
транспортни средства и превозваните на тях стоки, които само преминават през териториалните води или въздушното пространство на митническата територия на Съюза, без да спират в тази територия; или
б)
други специфични случаи,, когато това е обосновано от вида на стоките или трафика или когато това се изисква от международните споразумения.
3. Предварителната декларация за заминаване е в една от следните форми:
а)
митническа декларация, когато стоките, предназначени да бъдат изведени от митническата територия на Съюза, са поставени под митнически режим, за който се изисква такава декларация;
б)
декларация за реекспорт в съответствие с член 270;
в)
обобщена декларация за напускане в съответствие с член 271.
4. Предварителната декларация за заминаване съдържа необходимите данни за анализ на риска за целите на сигурност и безопасност.
Член 264
Анализ на риска
Митническото учреждение, до което е подадена предварителната декларация за заминаване, посочена в член 263, гарантира извършването в определен срок въз основа на тази декларация на анализ на риска главно за целите на сигурност и безопасност и взема необходимите мерки основани на резултатите от анализа на риска.
Член 265
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове по член 284, с цел да определи:
а)
конкретния срок по член 263, параграф 1, в който следва да се подава предварителна декларация за заминаване, преди стоките да бъдат изведени от митническата територия на Съюза, като се отчита видът на трафика;
б)
специфичните случаи, когато задължението да се подаде предварителна декларация за заминаване се отменя в съответствие с член 263, параграф 2, буква в).
Член 266
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията уточнява срока по член 264, в рамките на който да се извършва анализът на риска, като се взема предвид срокът, посочен в член 263, параграф 1.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ГЛАВА 2
Формалности при напускане на стоките
Член 267
Митнически надзор и формалности при напускане
1. Стоките, извеждани от митническата територия на Съюза, са под митнически надзор и могат да бъдат предмет на митнически контрол. Където е уместно, митническите органи могат да определят маршрута, който следва да се използва, и срока, в който стоките трябва да бъдат изведени от митническата територия на Съюза.
2. Стоките, предназначени да бъдат изведени от Съюза, се представят на митническите органи при напускане от едно от следните лица:
а)
лицето, което извежда стоките от митническата територия на Съюза;
б)
лицето, от чието име или за чиято сметка действа лицето, което извежда стоките от митническата територия на Съюза;
в)
лицето, което поема отговорност за превоза на стоките, преди те да напуснат митническата територия на Съюза.
3. Стоките, които трябва да бъдат изведени от митническата територия на Съюза, подлежат, когато е уместно, на:
а)
възстановяване или опрощаване на вносни мита;
б)
плащане на възстановявания при износ;
в)
събиране на износни мита;
г)
формалностите, изисквани за други вземания, съгласно действащи разпоредби;
д)
прилагането на забрани и ограничения, на основание, inter alia опазването на обществения морал, обществения ред или обществената сигурност, опазването на здравето и живота на хората, животните и растенията, опазването на околната среда, защитата на националното богатство, имащо художествена, историческа или археологическа стойност, и защитата на индустриалната или търговската собственост, включително контрола по отношение на прекурсори,, стоки, които са в нарушение на определени права върху интелектуална собственост и на пари в брой, както и изпълнението на мерки за опазване и управление на рибните ресурси и мерки на търговската политика.
4. Митническите органи разрешават вдигането за напускане при условие, че съответните стоки ще бъдат изведени от митническата територия на Съюза в същото състояние, в което са се намирали, когато:
а)
е била приета митническата декларация или декларацията за реекспорт; или
б)
е била подадена обобщената декларация за напускане.
Член 268
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията установява процедурни правила относно напускането, предвидено в член 267.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ГЛАВА 3
Износ и реекспорт
Член 269
Износ на съюзни стоки
1. Съюзните стоки, предназначени да бъдат изведени от митническата територия на Съюза, се поставят под режим износ.
2. Параграф 1 не се прилага за никоя от следните съюзни стоки:
а)
стоките, поставени под режим пасивно усъвършенстване;
б)
стоки, изведени от митническата територия на Съюза, след като са били поставени под режим специфична употреба;
в)
стоки освободени от ДДС или акциз, доставени като самолетни или корабни доставки, независимо от местоназначението на самолета или кораба, за които се изисква доказателство за такава доставка;
г)
стоки, поставени под режим вътрешен транзит;
д)
стоки, изнесени временно от митническата територия на Съюза в съответствие с член 155.
3. Формалностите във връзка с митническата декларация за износ, съдържащи се в митническото законодателство, се прилагат в случаите, посочени в параграф 2, букви а), б) и в).
Член 270
Реекспорт на несъюзни стоки
1. Несъюзни стоки, предназначени да бъдат изведени от митническата територия на Съюза, подлежат на декларация за реекспорт, която се подава в компетентното митническо учреждение.
2. Членове 158 до 195 се прилагат за декларацията за реекспорт.
3. Параграф 1 не се прилага за никоя от следните стоки:
а)
стоки, поставени под режим външен транзит, които само преминават през митническата територия на Съюза;
б)
стоки, които се претоварват в свободна зона или се реекспортират директно от нея;
в)
стоки на временно складиране, които се реекспортират директно от съоръжение за временно складиране.
ГЛАВА 4
Обобщена декларация за напускане
Член 271
Подаване на обобщена декларация за напускане
1. Когато стоките са предназначени да бъдат изведени от митническата територия на Съюза и не е подадена митническа декларация или декларация за реекспорт като предварителна декларация за заминаване, в митническото учреждение на напускане се подава обобщена декларация за напускане.
Митническите органи могат да позволят обобщената декларация за напускане да бъде подадена в друго митническо учреждение, при условие че това митническо учреждение незабавно предаде или предостави на разположение по електронен път необходимите данни на митническото учреждение на напускане.
2. Обобщената декларация за напускане се подава от превозвача.
Независимо от задълженията на превозвача обобщената декларация за напускане може да бъде подадена вместо от него от някое от следните лица:
а)
износителя или изпращача, или друго лице, от чието име или за чиято сметка действа превозвачът;
б)
всяко лице, което може да представи въпросните стоки или ги е представило пред митническото учреждение на напускане
3. Митническите органи могат да приемат използването на търговски, пристанищни или транспортни информационни системи за подаване на обобщена декларация за напускане, при условие че те съдържат необходимите за такава декларация данни и че тези данни са налични в определен срок, преди стоките да бъдат изведени от митническата територия на Съюза.
4. Вместо подаването на обобщена декларация за напускане, митническите органи могат да приемат подаването на уведомление и достъп до данните на обобщената декларация за напускане в компютърната система на икономическия оператор.
Член 272
Поправка и анулиране на обобщена декларация за напускане
1. На декларатора може да се разреши по заявление да промени една или повече данни в обобщената декларация за напускане след нейното подаване.
Въпреки това не са възможни поправки, след като:
а)
митническите органи са информирали лицето, подало обобщената декларация за напускане, че възнамеряват да извършат проверка на стоките;
б)
митническите органи са установили неточни или непълни данни в обобщената декларация за напускане;
в)
митническите органи вече са разрешили вдигането на стоките за напускане.
2. Когато стоките, за които е подадена обобщена декларация за напускане, не са изведени от митническата територия на Съюза, митническите органи анулират тази декларация в който и да е от следните случаи:
а)
по заявление на декларатора;
б)
в рамките на 150 дни след подаване на декларацията.
Член 273
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията уточнява процедурните правила за:
а)
подаване на обобщената декларация за напускане, посочена в член 271;
б)
поправка на обобщената декларация за напускане в съответствие с член 272, параграф 1, първа алинея;
в)
анулиране на обобщената декларация за напускане в съответствие с член 272, параграф 2.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ГЛАВА 5
Уведомление за реекспорт
Член 274
Подаване на уведомление за реекспорт
1. Уведомление за реекспорт се подава, когато несъюзните стоки, посочени в член 270, параграф 3, букви б) и в), се извеждат от митническата територия на Съюза и за тези стоки има освобождаване от задължение за подаване на обобщена декларация за напускане.
2. Уведомлението за реекспорт се подава в митническото учреждение по напускане на стоките от лицето, което отговаря за представянето на стоките при напускане в съответствие с член 267, параграф 2.
3. Уведомлението за реекспорт съдържа необходимите данни за приключване на режим свободна зона или за завършване на временното складиране.
Митническите органи могат да приемат използването на търговски, пристанищни или транспортни информационни системи за подаване на известие за реекспорт, при условие че те съдържат необходимите за такова известие данни и че тези данни са налични, преди стоките да бъдат изведени от митническата територия на Съюза.
4. Вместо подаването на уведомление за реекспорт митническите органи могат да приемат подаване на уведомление или достъп до данните на уведомлението за реекспорт в компютърната система на икономическия оператор.
Член 275
Поправка и анулиране на уведомление за реекспорт
1. На декларатора може да се разреши по заявление да поправи една или повече данни в уведомлението за реекспорт след неговото подаване.
Не са възможни поправки, след като митническите органи:
а)
са информирали лицето, подало уведомлението за реекспорт, че възнамеряват да извършат проверка на стоките;
б)
са установили неточни или непълни данни в уведомлението за реекспорт;
в)
вече са разрешили вдигането на стоките за напускане.
2. Когато стоките, за които е подадено уведомление за реекспорт, не са изведени от митническата територия на Съюза, митническите органи анулират това уведомление в който и да е от следните случаи:
а)
по заявление на декларатора;
б)
в рамките на 150 дни след подаване на уведомлението.
Член 276
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията уточнява процедурните правила за:
а)
подаване на уведомлението за реекспорт, посочено в член 274;
б)
поправка на уведомлението за реекспорт в съответствие с член 275, параграф 1, първа алинея;
в)
анулиране на уведомлението за реекспорт в съответствие с член 275, параграф 2.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ГЛАВА 6
Освобождаване от износни мита
Член 277
Освобождаване от износни мита на временно изнесени съюзни стоки
Без да се засяга член 259, съюзните стоки, които са временно изнесени от митническата територия на Съюза, се възползват от освобождаване от износни мита, при условие че бъдат внесени отново.
ДЯЛ IX
ЕЛЕКТРОННИ СИСТЕМИ, ОПРОСТЯВАНИЯ, ДЕЛЕГИРАНЕ НА ПРАВОМОЩИЯ, ПРОЦЕДУРА НА КОМИТЕТ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
ГЛАВА 1
Разработване на електронни системи
Член 278
Преходни мерки
Най-късно до 31 декември 2020г. като преходна мярка могат да бъдат използвани средства за обмен и съхраняване на информация, различни от средствата за електронна обработка на данни, посочени в член 6, параграф 1, когато електронните системи, необходими за прилагане на разпоредбите на Кодекса, все още не са действащи.
Член 279
Делегиране на правомощия
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 284, с които се установяват правилата относно обмена и съхраняването на данни в случая, посочен в член 278.
Член 280
Работна програма
1. В подкрепа на разработването на електронните системи, посочени в член 278, и с цел уреждане на преходните периоди до 1 май 2014 г., Комисията изготвя работна програма относно разработването и въвеждането на електронните системи, посочени в член 16, параграф 1.
2. Посочената в параграф 1 работна програма има следните приоритети:
а)
хармонизиран обмен на информация въз основа на международно възприети модели на данни и формат на съобщенията;
б)
реструктуриране на митническите и свързаните с тях процеси с оглед подобряване на тяхната ефективност, ефикасност и единно прилагане и намаляване на разходите за постигане на съответствие; и
в)
предлагане на икономическите оператори на широк диапазон от електронни митнически услуги, които да им позволяват да общуват по един и същи начин с митническите власти на която и да е държава членка.
3. Посочената в параграф 1 работна програма се актуализира редовно.
Член 281
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията приема работната програма по член 280.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
Когато комитетът не даде становище, Комисията не приема актовете за изпълнение, посочени в параграф 1, и се прилага член 5, параграф 4, трета алинея от Регламент (ЕС) № 182/2011.
ГЛАВА 2
Опростявания при прилагането на митническото законодателство
Член 282
Изпробване
Комисията може да разреши по заявление на една или повече държави членки да изпробват за ограничен период от време опростявания при прилагането на митническото законодателство, особено когато са свързани с информационните технологии. Изпробванията не влияят на прилагането на митническото законодателство в държавите членки, които не участват в тях, и се оценяват периодично.
Член 283
Предоставяне на изпълнителни правомощия
Чрез актове за изпълнение Комисията приема решенията по член 282.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 285, параграф 4.
ГЛАВА 3
Делегиране на правомощия и процедура на комитет
Член 284
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочени в членове 2, 7, 10,, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115,, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160,, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206,, 212, 213, 221, 224, 231, 235,, 253,, 265, и 279 се предоставя на Комисията за срок от пет години, считано от 30 октомври 2013 г.. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на петгодишния срок.Делегирането на правомощия се продължава с мълчаливо съгласие за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу подобно продължаване не по-късно от 3 месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в членове 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265, и 279 може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. Решението за оттегляне прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. Решението поражда действие в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в него дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета..
5. Делегиран акт, приет съгласно членове 2, 7, 10, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265, или 279, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент нито Съветът не са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се продължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 285
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от Комитета по Митническия кодекс. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 4 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
3. При позоваване на настоящия параграф, се прилага член 8 от Регламент (ЕС) № 182/2011 във връзка с член 4 от него.
4. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
5. При позоваване на настоящия параграф, се прилага член 8 от Регламент (ЕС) № 182/2011 във връзка с член 5 от него.
6. Когато становището на комитета се получава чрез писмена процедура и при позоваване на настоящия параграф, тази процедура се прекратява без резултат само тогава когато, в срока, определен за предаване на становището, председателят на комитета вземе съответното решение.
ГЛАВА 4
Заключителни разпоредби
Член 286
Отмяна и изменение на действащото законодателство
1. Регламент (ЕО) № 450/2008 се отменя.
2. Регламент (ЕИО) № 3925/91, Регламент (ЕИО) № 2913/92 и Регламент (ЕО) № 1207/2001 се отменят от датата, посочена в член 288, параграф 2.
3. Позоваването на отменените регламенти се счита за позоваване на настоящия регламент и се тълкува съгласно таблиците за съответствие в приложението.
4. В шестото тире от член 3, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2913/92 изразът „и Майот“ се заличава, считано от 1 януари 2014 г.
5. Първото тире от член 9, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕИО) № 2658/87 се заличава, считано от датата, посочена в член 288, параграф 2.
Член 287
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 288
Прилагане
1. Членове 2, 7, 8, 10, 11, 17, 20,21, 24, 25, 31, 32, 36, 37, 40, 41,, 50, 52, 54, 58, 62, 63, 65, 66, 68, 75, 76, 88, 99, 100, 106, 107, 115, 122, 123, 126, 131, 132, 138, 142, 143, 151, 152, 156, 157, 160, 161,, 164, 165, 168, 169, 175, 176, 178, 180, 181, 183, 184а, 186, 187, 193, 196, 200а, 206, 207, 209, 212, 213, 216, 217, 221, 222, 224, 225, 231, 232, 235, 236, 239, 253,, 265, 266, 268, 273, 276, 279, 280, 281, 283, 284, 285 и 286 се прилагат от 30 октомври 2013 г..
2. Членовете, които не са посочени в параграф 1, се прилагат, считано от 1 юни 2016 г..
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Страсбург на 9 октомври 2013 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 952/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 9ης Οκτωβρίου 2013
για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα
(αναδιατύπωση)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως τα άρθρα 33, 114 και 207,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Κρίνεται σκόπιμο να επέλθουν ορισμένες τροποποιήσεις στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 450/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (εκσυγχρονισμένος τελωνειακός κώδικας) (3). Για λόγους σαφήνειας, ο εν λόγω κανονισμός θα πρέπει να αναδιατυπωθεί.
(2)
Είναι σκόπιμο να εξασφαλιστεί ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 450/2008 είναι συνεπής με τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και ιδίως με τα άρθρα 290 και 291. Είναι επίσης σκόπιμο ο κανονισμός να λαμβάνει υπόψη την εξέλιξη του ενωσιακού δικαίου και να αναπροσαρμοστούν ορισμένες από τις διατάξεις του, ώστε να διευκολυνθεί η εφαρμογή τους.
(3)
Για τη συμπλήρωση ή την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ. Έχει ιδιαίτερη σημασία να προβαίνει η Επιτροπή σε κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια του προπαρασκευαστικού έργου της, μεταξύ άλλων με εμπειρογνώμονες. Η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(4)
Ειδικότερα, κατά την επεξεργασία και την κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει την έγκαιρη διενέργεια διαφανούς διαβούλευσης με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών και την επιχειρηματική κοινότητα.
(5)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ομοιόμορφες συνθήκες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες όσον αφορά: τον ορισμό του μορφότυπου και του κώδικα των κοινών απαιτήσεων περί δεδομένων για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των τελωνειακών αρχών και μεταξύ των οικονομικών φορέων και των τελωνειακών αρχών και τη διατήρηση των πληροφοριών αυτών και των διαδικαστικών κανόνων για την ανταλλαγή και διατήρηση πληροφοριών που μπορούν να πραγματοποιούνται με μέσα διαφορετικά από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων· την έκδοση των αποφάσεων που παρέχουν τη δυνατότητα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν μέσα για την ανταλλαγή και διατήρηση πληροφοριών διαφορετικά από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων· τον ορισμό της τελωνειακής αρχής που είναι αρμόδια για την καταχώριση οικονομικών φορέων και λοιπών προσώπων· τον ορισμό των τεχνικών ρυθμίσεων για την ανάπτυξη, διατήρηση και χρήση ηλεκτρονικών συστημάτων· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων σχετικά με την ανάθεση και την απόδειξη του δικαιώματος παροχής υπηρεσιών από τους τελωνειακούς αντιπροσώπους σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος εγκατάστασης· των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή και την αποδοχή της αίτησης απόφασης, τη λήψη της απόφασης και την παρακολούθηση της απόφασης· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την ακύρωση, ανάκληση και τροποποίηση ευνοϊκών αποφάσεων· των διαδικαστικών κανόνων για τη χρήση απόφασης που αφορά δεσμευτικές πληροφορίες μετά τη λήξη της ισχύος της ή την ανάκλησή της· των διαδικαστικών κανόνων για την ενημέρωση των τελωνειακών αρχών για την αναστολή της λήψης αποφάσεων που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες και την ανάκληση της αναστολής αυτής· την έκδοση των αποφάσεων με τις οποίες ζητείται από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν απόφαση που αφορά δεσμευτικές πληροφορίες· τον ορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής των κριτηρίων για τη χορήγηση της ιδιότητας του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα, τα μέτρα για τη διασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής τελωνειακών ελέγχων, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής πληροφοριών και αναλύσεων όσον αφορά τους κινδύνους,
κοινών κριτηρίων και προτύπων κινδύνου, μέτρων ελέγχου και τομέων ελέγχου με προτεραιότητα· τον ορισμό του καταλόγου των λιμένων ή των αερολιμένων όπου θα διενεργούνται οι τελωνειακοί έλεγχοι και διατυπώσεις στις χειραποσκευές και τις παραδιδόμενες αποσκευές· τον ορισμό κανόνων συναλλαγματικών ισοτιμιών· τη θέσπιση μέτρων για την ενιαία διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων και των ανωτάτων δασμολογικών ορίων και για τη διαχείριση της επιτήρησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή την εξαγωγή εμπορευμάτων· τη θέσπιση μέτρων για τον προσδιορισμό της δασμολογικής κατάταξης των εμπορευμάτων· · τον καθορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την παροχή και την επαλήθευση αποδείξεων για τη μη προτιμησιακή καταγωγή· των διαδικαστικών κανόνων για τη διευκόλυνση του προσδιορισμού της προτιμησιακής καταγωγής των εμπορευμάτων στην Ένωση· τη θέσπιση μέτρων για τον προσδιορισμό της καταγωγής συγκεκριμένων εμπορευμάτων· τη χορήγηση προσωρινής παρέκκλισης από τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής των εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που θεσπίζονται μονομερώς από την Ένωση· τον καθορισμό της προέλευσης συγκεκριμένων αγαθών· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων· τον ορισμό διαδικαστικών κανόνων για την παροχή εγγύησης, τον καθορισμό του ποσού της, την παρακολούθηση και αποδέσμευσή της και την ανάκληση της εγγύησης και υπαναχώρηση του τριτεγγυητή από τις υποχρεώσεις του· τον καθορισμό διαδικαστικών κανόνων για τις προσωρινές απαγορεύσεις χρησιμοποίησης συνολικών εγγυήσεων· τη θέσπιση μέτρων για τη διασφάλιση της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ τελωνειακών αρχών σε περίπτωση που γεννάται τελωνειακή οφειλή· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την επιστροφή ή τη διαγραφή ενός ποσού εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών και των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται στην Επιτροπή· την έκδοση των αποφάσεων της Επιτροπής για την επιστροφή ή τη διαγραφή ποσού εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή, τροποποίηση και ακύρωση της συνοπτικής διασάφησης εισόδου· της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να διεξάγεται ανάλυση κινδύνων βάσει της συνοπτικής διασάφησης εισόδου· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για τη γνωστοποίηση της άφιξης ποντοπόρου πλοίου ή αεροσκάφους και τη μεταφορά των εμπορευμάτων στον κατάλληλο τόπο·
τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο· των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή, τροποποίηση και ακύρωση της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης και για τη διακίνηση εμπορευμάτων σε προσωρινή εναπόθεση· τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την προσκόμιση και την επαλήθευση της απόδειξης του τελωνειακού χαρακτήρα εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων· των διαδικαστικών κανόνων για τον καθορισμό των αρμόδιων τελωνείων και την υποβολή τελωνειακής διασάφησης όταν χρησιμοποιούνται μέσα διαφορετικά από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων· των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή της συνήθους τελωνειακής διασάφησης και για τη διαθεσιμότητα των συνοδευτικών εγγράφων· των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή απλουστευμένης διασάφησης και συμπληρωματικής διασάφησης· των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή τελωνειακής διασάφησης πριν από την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο, την αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης και την τροποποίηση της τελωνειακής διασάφησης μετά την παράδοση των εμπορευμάτων· τη θέσπιση μέτρων για τον προσδιορισμό της δασμολογικής διάκρισης των εμπορευμάτων που υπάγονται στο υψηλότερο ποσοστό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού σε περίπτωση αποστολής αποτελούμενης από εμπορεύματα τα οποία υπάγονται σε διαφορετικές δασμολογικές διακρίσεις· τον καθορισμό των διαδικαστικών κανόνων για τον κεντρικό τελωνισμό και την απαλλαγή από την υποχρέωση προσκόμισης των εμπορευμάτων στο πλαίσιο του κεντρικού τελωνισμού· των διαδικαστικών κανόνων για την εγγραφή στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή· των διαδικαστικών κανόνων για τις τελωνειακές διατυπώσεις και τους ελέγχους στους οποίους μπορεί να προβαίνει ο κάτοχος της άδειας στο πλαίσιο της αυτοαξιολόγησης· τη θέσπιση μέτρων για την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης, την εξέταση και τη δειγματοληψία των εμπορευμάτων και τα αποτελέσματα της επαλήθευσης·
τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την καταστροφή των εμπορευμάτων, τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την παροχή των πληροφοριών που να αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι για την απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό για επανεισαγόμενα εμπορεύματα και σχετικά με την παροχή των στοιχείων που αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι για την απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό για προϊόντα της αλιείας και άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τη θάλασσα, τους διαδικαστικούς κανόνες για την εξέταση των οικονομικών όρων στο πλαίσιο ειδικών καθεστώτων, τους διαδικαστικούς κανόνες για την εκκαθάριση ειδικού καθεστώτος, τους διαδικαστικούς κανόνες για τη μεταβίβαση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και τη μετακίνηση εμπορευμάτων στο πλαίσιο ειδικών καθεστώτων, τους διαδικαστικούς κανόνες για τη χρήση ισοδύναμων εμπορευμάτων στο πλαίσιο ειδικών καθεστώτων, τους διαδικαστικούς κανόνες για την εφαρμογή στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης των διατάξεων διαμετακόμισης που θεσπίζονται από Διεθνή Όργανα, τους διαδικαστικούς κανόνες για την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης και για τη λήξη του καθεστώτος αυτού, για τη λειτουργία των απλουστεύσεων του εν λόγω καθεστώτος και για την τελωνειακή επιτήρηση των εμπορευμάτων που διέρχονται από το έδαφος χώρας ή έδαφος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης στο πλαίσιο του καθεστώτος εξωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης, τους διαδικαστικούς κανόνες για την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή στο καθεστώς ελεύθερης ζώνης, τον ορισμό της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να διενεργείται ανάλυση κινδύνων βάσει διασάφησης πριν από την αναχώρηση, τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την έξοδο των εμπορευμάτων, τους διαδικαστικούς κανόνες για την υποβολή, τροποποίηση και ακύρωση της συνοπτικής διασάφησης εξόδου,
τους διαδικαστικούς κανόνες για την υποβολή, τροποποίηση και ακύρωση της γνωστοποίηση επανεξαγωγής, τη θέσπιση, εντός έξι μηνών από την έναρξη ισχύος του κώδικα, προγράμματος εργασιών για τη στήριξη της ανάπτυξης σχετικών ηλεκτρονικών συστημάτων και τον καθορισμό μεταβατικών περιόδων, τη θέσπιση των αποφάσεων με τις οποίες εξουσιοδοτούνται τα κράτη μέλη να δοκιμάζουν απλουστεύσεις στην εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, ιδίως όταν οι εν λόγω απλουστεύσεις αφορούν τις τεχνολογίες πληροφορίας (ΤΠ). Οι εξουσίες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (4).
(6)
Λαμβανομένης υπόψη της συνεργασίας που είναι απαραίτητη μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής για την ανάπτυξη, τη διατήρηση και τη χρήση των ηλεκτρονικών συστημάτων που απαιτούνται για την εφαρμογή του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (ο κώδικας), η Επιτροπή δεν θα πρέπει να εγκρίνει το πρόγραμμα εργασιών που στηρίζει την εν λόγω ανάπτυξη και ρυθμίζει τον καθορισμό μεταβατικών περιόδων, σε περίπτωση που δεν διατυπωθεί γνώμη από την επιτροπή που εξετάζει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης.
(7)
Θα πρέπει να χρησιμοποιείται η συμβουλευτική διαδικασία για την έκδοση: αποφάσεων που παρέχουν τη δυνατότητα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν μέσα για την ανταλλαγή και διατήρηση των πληροφοριών άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων, εφόσον οι εν λόγω αποφάσεις δεν αφορούν όλα τα κράτη μέλη, αποφάσεων με τις οποίες ζητείται από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν αποφάσεις που σχετίζονται με δεσμευτικές πληροφορίες, δεδομένου ότι οι εν λόγω αποφάσεις αφορούν μόνον ένα κράτος μέλος και αποσκοπούν στη διασφάλιση της συμμόρφωσης με την τελωνειακή νομοθεσία, αποφάσεων για την επιστροφή ή διαγραφή ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών, δεδομένου ότι οι εν λόγω αποφάσεις αφορούν άμεσα τον αιτούντα την επιστροφή ή τη διαγραφή.
(8)
Σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις, όταν το επιβάλλουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή όσον αφορά: τα μέτρα για τη διασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής τελωνειακών ελέγχων, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής πληροφοριών και αναλύσεων όσον αφορά τους κινδύνους, κοινών κριτηρίων και προτύπων κινδύνου, μέτρων ελέγχου και τομέων ελέγχου με προτεραιότητα, τον προσδιορισμό της δασμολογικής κατάταξης των εμπορευμάτων, τον προσδιορισμό της καταγωγής συγκεκριμένων εμπορευμάτων· τα μέτρα για την προσωρινή απαγόρευση της χρησιμοποίησης συνολικών εγγυήσεων.
(9)
Η Ένωση βασίζεται σε τελωνειακή ένωση. Ενδείκνυται, προς όφελος τόσο των οικονομικών φορέων όσο και των τελωνειακών αρχών της Ένωσης, να συγκεντρωθεί η ισχύουσα τελωνειακή νομοθεσία σε κώδικα. Βασιζόμενος στην έννοια της εσωτερικής αγοράς, ο κώδικας αυτός θα πρέπει να περιέχει τους γενικούς κανόνες και τα καθεστώτα που εξασφαλίζουν την εφαρμογή του δασμολογίου και άλλων μέτρων κοινής πολιτικής που θεσπίζονται σε ενωσιακό επίπεδο σχετικά με τις εμπορευματικές συναλλαγές μεταξύ της Ένωσης και χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, λαμβανομένων υπόψη των απαιτήσεων των εν λόγω κοινών πολιτικών. Η τελωνειακή νομοθεσία θα πρέπει να εναρμονισθεί περισσότερο με τις διατάξεις σχετικά με την είσπραξη των επιβαρύνσεων κατά την εισαγωγή, χωρίς να μεταβληθεί το πεδίο εφαρμογής των ισχυουσών φορολογικών διατάξεων.
(10)
Για να εξασφαλίζεται ο διοικητικός εκσυγχρονισμός, θα πρέπει να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι απόψεις των οικονομικών φορέων κατά τον περαιτέρω εκσυγχρονισμό της τελωνειακής νομοθεσίας.
(11)
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 9ης Αυγούστου 2004, με τίτλο «Προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων - Καταπολέμηση της απάτης - Σχέδιο δράσης 2004-2005», είναι σκόπιμο να αναπροσαρμοσθεί το νομικό πλαίσιο για την προστασία των δημοσιονομικών συμφερόντων της Ένωσης.
(12)
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (5) βασίστηκε στην ενοποίηση των τελωνειακών καθεστώτων που εφαρμόζονταν χωριστά στο εκάστοτε κράτος μέλος, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Ο εν λόγω κανονισμός υπέστη επανειλημμένες και ουσιώδεις τροποποιήσεις μετά τη θέσπισή του, με στόχο τη διευθέτηση ειδικών προβλημάτων, όπως η προστασία της καλής πίστης ή ο συνυπολογισμός απαιτήσεων ασφαλείας. Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 648/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Απριλίου 2005 (6) και στη συνέχεια με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 450/2008 επήλθαν περαιτέρω τροποποιήσεις στον κανονισμό αυτό, λόγω σημαντικών νομικών μεταβολών που σημειώθηκαν κατά τα τελευταία έτη, τόσο σε ενωσιακό όσο και σε διεθνές επίπεδο, όπως η λήξη ισχύος της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και η έναρξη ισχύος των πράξεων προσχώρησης του 2003, του 2005 και του 2011, καθώς και η τροποποίηση της διεθνούς σύμβασης για την απλούστευση και την εναρμόνιση των τελωνειακών καθεστώτων («αναθεωρημένη σύμβαση του Κιότο»), στην οποία εγκρίθηκε η προσχώρηση της Ένωσης με την απόφαση 2003/231/ΕΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαρτίου 2003 (7).
(13)
Είναι σκόπιμο να εισαχθεί στον κώδικα ένα νομικό πλαίσιο για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της τελωνειακής νομοθεσίας στις συναλλαγές ενωσιακών εμπορευμάτων μεταξύ τμημάτων του τελωνειακού εδάφους στα οποία ισχύουν οι διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας (8) ή της οδηγίας 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2008 σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης (9), και τμημάτων του τελωνειακού εδάφους στα οποία δεν ισχύουν οι εν λόγω διατάξεις, ή στις εμπορευματικές συναλλαγές μεταξύ τμημάτων στα οποία δεν ισχύουν οι εν λόγω διατάξεις. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι τα σχετικά εμπορεύματα είναι ενωσιακά εμπορεύματα, καθώς και του δημοσιονομικού χαρακτήρα των σχετικών μέτρων σε αυτό το ενδοενωσιακό εμπόριο, είναι δικαιολογημένο να θεσπίζονται κατάλληλες απλουστεύσεις των τελωνειακών διατυπώσεων που θα ισχύουν για αυτά τα εμπορεύματα.
(14)
Προκειμένου να ληφθεί υπόψη το ειδικό φορολογικό καθεστώς ορισμένων τμημάτων του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τις τελωνειακές διατυπώσεις και τους τελωνειακούς ελέγχους που θα πρέπει να πραγματοποιούνται στις εμπορικές συναλλαγές ενωσιακών εμπορευμάτων μεταξύ των εν λόγω τμημάτων και του υπόλοιπου τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
(15)
Η διευκόλυνση του νόμιμου εμπορίου και η καταπολέμηση της απάτης απαιτούν απλές, ταχείες και τυποποιημένες διαδικασίες και καθεστώτα. Συνεπώς, είναι σκόπιμο, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής της 24ης Ιουλίου 2003 με τίτλο «Ένα απλό περιβάλλον χωρίς χαρτί για τα τελωνεία και τις εμπορικές επιχειρήσεις», να απλουστευθεί η τελωνειακή νομοθεσία, ώστε να καταστεί δυνατή η χρησιμοποίηση σύγχρονων μέσων και τεχνολογίας, και να προωθηθεί περισσότερο η ομοιόμορφη εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, καθώς και σύγχρονες προσεγγίσεις όσον αφορά τους τελωνειακούς ελέγχους, ώστε να ενισχυθεί η εξασφάλιση της βάσης για αποτελεσματικές και απλές διαδικασίες τελωνισμού. Τα τελωνειακά καθεστώτα θα πρέπει να συγχωνευθούν ή να ευθυγραμμισθούν και ο αριθμός των καθεστώτων να μειωθεί σε αυτά που δικαιολογούνται από οικονομική άποψη, με σκοπό την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.
(16)
Η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, η μείωση των φραγμών στο διεθνές εμπόριο και στις επενδύσεις και η ενισχυμένη ανάγκη διαφύλαξης της ασφάλειας και της προστασίας στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης μετέβαλαν τον ρόλο των τελωνειακών αρχών, οι οποίες αναλαμβάνουν πλέον ηγετικό ρόλο όσον αφορά την αλυσίδα εφοδιασμού και, όσον αφορά την εποπτεία και τη διαχείριση του διεθνούς εμπορίου, καθίστανται καταλυτικός παράγοντας για την ανταγωνιστικότητα των χωρών και των επιχειρήσεων. Συνεπώς, η τελωνειακή νομοθεσία θα πρέπει να αντανακλά τη νέα οικονομική πραγματικότητα, καθώς και τον νέο ρόλο και αποστολή των τελωνειακών αρχών.
(17)
Η χρήση των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών, όπως ορίζεται στην απόφαση αριθ. 70/2008/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Ιανουαρίου 2008 για ένα περιβάλλον χωρίς χαρτί για τα τελωνεία και τις εμπορικές επιχειρήσεις (10), αποτελεί βασικό στοιχείο για τη διευκόλυνση των συναλλαγών και, συγχρόνως, για την αποτελεσματικότητα των τελωνειακών ελέγχων, δεδομένου ότι μειώνει το κόστος για τις επιχειρήσεις και τους κινδύνους για την κοινωνία. Είναι, συνεπώς, απαραίτητο να θεσπισθεί στον κώδικα το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου θα μπορεί να εφαρμοσθεί η εν λόγω απόφαση, ιδίως η νομική αρχή ότι όλες οι τελωνειακές και εμπορικές συναλλαγές θα διεξάγονται ηλεκτρονικά και ότι τα συστήματα τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών για τις τελωνειακές λειτουργίες πρέπει να παρέχουν, σε κάθε κράτος μέλος, τις ίδιες διευκολύνσεις στους οικονομικούς φορείς.
(18)
Για να εξασφαλιστεί ένα περιβάλλον χωρίς χαρτί για τα τελωνεία και τις εμπορικές επιχειρήσεις, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τις κοινές απαιτήσεις περί δεδομένων για την ανταλλαγή και τη διατήρηση πληροφοριών με τη χρήση ηλεκτρονικών τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων, τις περιπτώσεις όπου μπορούν να χρησιμοποιούνται άλλα μέσα για τις εν λόγω ανταλλαγές και τη διατήρηση και την καταχώριση των προσώπων. Η χρησιμοποίηση μέσων άλλων από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων θα πρέπει να πραγματοποιείται κατά κύριο λόγο σε προσωρινή βάση, σε περίπτωση που τα αναγκαία ηλεκτρονικά συστήματα δεν έχουν ακόμη αρχίσει να λειτουργούν, αλλά όχι πέραν της 31ης Δεκεμβρίου 2020. Όσον αφορά τον κεντρικό τελωνισμό, τα εν λόγω μεταβατικά μέτρα θα πρέπει να συνίσταται, ωσότου τεθούν σε λειτουργία τα αναγκαία ηλεκτρονικά συστήματα, στη διατήρηση της διαδικασίας που είναι γνωστή ως «ενιαία άδεια απλουστευμένων διαδικασιών».
(19)
Η χρήση των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών θα πρέπει να συνοδεύεται από εναρμονισμένη και τυποποιημένη εφαρμογή των τελωνειακών ελέγχων από τα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλίζεται ισότιμο επίπεδο τελωνειακών ελέγχων σε ολόκληρη την Ένωση και να αποφεύγονται αντιανταγωνιστικές συμπεριφορές στα διάφορα σημεία εισόδου και εξόδου από την Ένωση.
(20)
Για να διευκολυνθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα, εξασφαλίζοντας παράλληλα τα κατάλληλα επίπεδα ελέγχου των εμπορευμάτων που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και εξέρχονται από αυτό, είναι ευκταίο να ανταλλάσσονται οι πληροφορίες που παρέχουν οι οικονομικοί φορείς, με την επιφύλαξη των σχετικών διατάξεων για την προστασία των δεδομένων, μεταξύ των τελωνειακών αρχών καθώς και με άλλες υπηρεσίες που διενεργούν ελέγχους. Οι εν λόγω έλεγχοι θα πρέπει να εναρμονισθούν, ούτως ώστε ο οικονομικός φορέας να μπορεί να παρέχει τις πληροφορίες μόνο μία φορά και τα εμπορεύματα να ελέγχονται από τις εν λόγω αρχές συγχρόνως και στο ίδιο μέρος.
(21)
Για τη διευκόλυνση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, οιοδήποτε πρόσωπο θα πρέπει να εξακολουθήσει να έχει το δικαίωμα να ορίζει αντιπρόσωπο για τις συναλλαγές του με τις τελωνειακές αρχές. Εντούτοις, δεν θα είναι πλέον δυνατόν το εν λόγω δικαίωμα εκπροσώπησης να περιορίζεται βάσει νόμου εκδιδομένου από ένα εκ των κρατών μελών. Επιπλέον, ο τελωνειακός αντιπρόσωπος που πληροί τα κριτήρια για τη χορήγηση της ιδιότητας του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να παρέχει τις υπηρεσίες του σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος της εγκατάστασής του. Κατά γενικό κανόνα, ο τελωνειακός αντιπρόσωπος θα πρέπει να είναι εγκατεστημένος εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Η υποχρέωση αυτή θα πρέπει να αίρεται εάν ο τελωνειακός αντιπρόσωπος ενεργεί για λογαριασμό προσώπων τα οποία δεν υποχρεούνται να είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή σε άλλες δικαιολογημένες περιπτώσεις.
(22)
Όλες οι αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων των δεσμευτικών πληροφοριών, θα πρέπει να καλύπτονται από τους ίδιους κανόνες. Οι εν λόγω αποφάσεις θα πρέπει να ισχύουν σε όλη την Ένωση και να μπορούν να ακυρώνονται, να τροποποιούνται, εκτός εάν ορίζεται άλλως, ή να ανακαλούνται, εάν δεν είναι σύμφωνες με την τελωνειακή νομοθεσία ή την ερμηνεία της.
(23)
Ο εξορθολογισμός των τελωνειακών καθεστώτων σε ένα ηλεκτρονικό περιβάλλον απαιτεί τον καταμερισμό αρμοδιοτήτων μεταξύ των τελωνειακών αρχών διαφόρων κρατών μελών. Είναι ανάγκη να εξασφαλισθεί το κατάλληλο επίπεδο αποτελεσματικών, αποτρεπτικών και αναλογικών κυρώσεων, σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά.
(24)
Οι συμμορφούμενοι προς τους κανόνες και αξιόπιστοι οικονομικοί φορείς θα πρέπει να απολαύουν της ιδιότητας του «εγκεκριμένου οικονομικού φορέα», στη βάση της χορήγησης πιστοποιητικού για σκοπούς τελωνειακών απλουστεύσεων ή ασφάλειας και προστασίας ή αμφοτέρων. Ανάλογα με το είδος του χορηγούμενου πιστοποιητικού, οι εγκεκριμένοι οικονομικοί φορείς θα πρέπει να μπορούν να αντλούν τα μέγιστα οφέλη από τη χρήση εκτεταμένων τελωνειακών απλουστεύσεων ή να επωφελούνται από διευκολύνσεις στον τομέα της ασφάλειας και της προστασίας. Θα πρέπει επίσης να τυγχάνουν ευνοϊκότερης μεταχείρισης όσον αφορά τους τελωνειακούς ελέγχους, παραδείγματος χάριν υποβαλλόμενοι σε λιγότερους φυσικούς ελέγχους και ελέγχους βάσει εγγράφων.
(25)
Οι συμμορφούμενοι προς τους κανόνες και αξιόπιστοι οικονομικοί φορείς θα πρέπει να απολαύουν διεθνούς αμοιβαίας αναγνώρισης της ιδιότητας του «εγκεκριμένου οικονομικού φορέα».
(26)
Για να εξασφαλισθεί ισορροπία μεταξύ, αφενός, της ανάγκης να εξασφαλίζουν οι τελωνειακές αρχές την ορθή τήρηση της τελωνειακής νομοθεσίας, και, αφετέρου, του δικαιώματος των οικονομικών φορέων να τυγχάνουν δίκαιης μεταχείρισης, θα πρέπει να χορηγηθούν στις τελωνειακές αρχές εκτεταμένες εξουσίες ελέγχου και στους οικονομικούς φορείς δικαίωμα άσκησης προσφυγής.
(27)
Σύμφωνα με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι απαραίτητο, επιπλέον του δικαιώματος άσκησης προσφυγής κατά οποιασδήποτε απόφασης που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές, να προβλεφθεί το δικαίωμα κάθε ατόμου για ακρόαση προτού ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση που θα μπορούσε να το επηρεάσει αρνητικά. Ωστόσο, είναι δυνατόν να δικαιολογούνται περιορισμοί του δικαιώματος αυτού, ιδίως εάν επιβάλλονται από τη φύση ή το επίπεδο της απειλής για την ασφάλεια και την προστασία της Ένωσης και των κατοίκων της, για την υγεία των ανθρώπων, των ζώων ή των φυτών, για το περιβάλλον ή για τους καταναλωτές.
(28)
Για να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι για την Ένωση, τους πολίτες και τους εμπορικούς εταίρους της, η εναρμονισμένη εφαρμογή των τελωνειακών ελέγχων από τα κράτη μέλη θα πρέπει να βασίζεται σε κοινό πλαίσιο διαχείρισης των κινδύνων και σε ηλεκτρονικό σύστημα εφαρμογής του. Η θέσπιση ενός πλαισίου διαχείρισης των κινδύνων, κοινού για όλα τα κράτη μέλη, δεν θα πρέπει να τα εμποδίζει να πραγματοποιούν δειγματοληπτικούς ελέγχους στα εμπορεύματα.
(29)
Για να εξασφαλισθεί η συνεπής και ίση μεταχείριση των προσώπων τα οποία αφορούν οι τελωνειακές διατυπώσεις και οι τελωνειακοί έλεγχοι, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τον καθορισμό των λοιπών περιπτώσεων κατά τις οποίες ο τελωνειακός αντιπρόσωπος δεν είναι υποχρεωμένος να είναι εγκατεστημένος εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και των κανόνων για τις αποφάσεις που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων σχετικά με τις δεσμευτικές πληροφορίες, τον εγκεκριμένο οικονομικό φορέα και τις απλουστεύσεις.
(30)
Είναι απαραίτητο να προσδιορισθούν τα στοιχεία βάσει των οποίων εφαρμόζονται εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός και άλλα μέτρα όσον αφορά τις εμπορευματικές συναλλαγές. Είναι επίσης σκόπιμο να θεσπισθούν λεπτομερέστερες διατάξεις για την έκδοση αποδεικτικών στοιχείων ενωσιακής καταγωγής, εφόσον το απαιτούν οι εμπορικές συναλλαγές.
(31)
Για τη συμπλήρωση των στοιχείων βάσει των οποίων εφαρμόζονται εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός και άλλα μέτρα, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τους κανόνες για την καταγωγή των εμπορευμάτων.
(32)
Είναι επιθυμητό να συγκεντρωθούν όλες οι περιπτώσεις όπου γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή, εκτός από αυτές που γεννώνται μετά την υποβολή τελωνειακής διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή την προσωρινή εισαγωγή με μερική απαλλαγή, ώστε να αποφευχθούν οι δυσκολίες προσδιορισμού της νομικής βάσης για τη γένεση τελωνειακής οφειλής. Το ίδιο θα πρέπει να ισχύει σε περίπτωση που γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή.
(33)
Είναι σκόπιμο να προσδιορισθεί ο τόπος όπου γεννάται τελωνειακή οφειλή και όπου θα πρέπει να εισπραχθεί ο εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός.
(34)
Οι κανόνες για τα ειδικά καθεστώτα θα πρέπει να προβλέπουν τη χρησιμοποίηση ενιαίας εγγύησης για όλες τις κατηγορίες ειδικών καθεστώτων, η οποία θα είναι συνολική και θα καλύπτει πλήθος συναλλαγών.
(35)
Υπό ορισμένες προϋποθέσεις θα πρέπει να επιτρέπεται η χρήση συνολικής εγγύησης μειωμένου ποσού, μεταξύ άλλων για τελωνειακές οφειλές και λοιπές επιβαρύνσεις που έχουν γεννηθεί ή η απαλλαγή από την υποχρέωση σύστασης εγγύησης. Η συνολική εγγύηση μειωμένου ποσού για τελωνειακές οφειλές και λοιπές επιβαρύνσεις που έχουν προκύψει θα πρέπει να είναι ισοδύναμη με την παροχή εγγύησης για το συνολικό καταβλητέο ποσό των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών, ιδίως για την παράδοση των σχετικών εμπορευμάτων και τον καταλογισμό.
(36)
Για να εξασφαλισθεί καλύτερη προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και των κρατών μελών, η εγγύηση θα πρέπει να καλύπτει εμπορεύματα που δεν δηλώθηκαν ή δηλώθηκαν εσφαλμένα, και τα οποία περιλαμβάνονται σε αποστολή ή διασάφηση για την οποία παρέχεται η εν λόγω εγγύηση. Για τον ίδιο λόγο, η ανάληψη υποχρέωσης από τον εγγυητή θα πρέπει επίσης να καλύπτει ποσά εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που πρέπει να καταβληθούν μετά από εκ των υστέρων έλεγχο.
(37)
Για να διασφαλισθούν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και των κρατών μελών και να αποφευχθούν πρακτικές απάτης, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η λήψη σταδιακών μέτρων για την εφαρμογή της συνολικής εγγύησης. Εάν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος απάτης, θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα να απαγορευθεί προσωρινά η εφαρμογή της συνολικής εγγύησης, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερης κατάστασης των οικονομικών φορέων.
(38)
Είναι σκόπιμο να λαμβάνεται υπόψη η καλή πίστη του ενδιαφερομένου σε περιπτώσεις κατά τις οποίες γεννάται τελωνειακή οφειλή λόγω μη συμμόρφωσης με την τελωνειακή νομοθεσία και να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις της αμέλειας εκ μέρους του οφειλέτη.
(39)
Για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και των κρατών μελών και τη συμπλήρωση των κανόνων σχετικά με την τελωνειακή οφειλή και τις εγγυήσεις, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τον τόπο γένεσης τελωνειακής οφειλής, τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού και εξαγωγικού δασμού, την εγγύηση του εν λόγω ποσού και την είσπραξη, επιστροφή, διαγραφή και απόσβεση της τελωνειακής οφειλής.
(40)
Είναι απαραίτητο να θεσπισθεί η αρχή του τρόπου προσδιορισμού του τελωνειακού χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων και των περιστάσεων που σχετίζονται με την απώλεια του εν λόγω χαρακτήρα, καθώς και να προβλεφθεί η βάση για τον προσδιορισμό των περιστάσεων υπό τις οποίες ο εν λόγω χαρακτήρας διατηρείται σε περιπτώσεις που τα εμπορεύματα εξέρχονται προσωρινά από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
(41)
Για να εξασφαλισθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των ενωσιακών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και η τελωνειακή μεταχείριση των μη ενωσιακών εμπορευμάτων που εισέρχονται στο εν λόγω έδαφος, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τον προσδιορισμό του τελωνειακού χαρακτήρα των εμπορευμάτων, την απώλεια του τελωνειακού χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων, τη διατήρηση του εν λόγω χαρακτήρα για εμπορεύματα που εγκαταλείπουν προσωρινά το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και τη χορήγηση της απαλλαγής από δασμούς για τα επανεισαγόμενα εμπορεύματα.
(42)
Είναι σκόπιμο, στις περιπτώσεις που ένας οικονομικός φορέας έχει υποβάλει, εκ των προτέρων, τις απαραίτητες πληροφορίες για τους βασισμένους στην ανάλυση των κινδύνων ελέγχους του θεμιτού της εισόδου των εμπορευμάτων, να εξασφαλισθεί ότι η ταχεία παράδοση των εμπορευμάτων αποτελεί τον κανόνα. Οι έλεγχοι για τη φορολογική και εμπορική πολιτική θα πρέπει να διεξάγονται καταρχήν από το τελωνείο που είναι αρμόδιο για τις εγκαταστάσεις του οικονομικού φορέα.
(43)
Οι ρυθμίσεις για τις τελωνειακές διασαφήσεις και για την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς θα πρέπει να εκσυγχρονισθούν και να εξορθολογιστούν, ιδίως με την απαίτηση, κατά κανόνα, οι τελωνειακές διασαφήσεις να καταρτίζονται ηλεκτρονικά και με την πρόβλεψη ενός μόνο είδους απλουστευμένης διασάφησης και της δυνατότητας υποβολής τελωνειακής διασάφησης υπό τη μορφή εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή.
(44)
Δεδομένου ότι η αναθεωρημένη σύμβαση του Κιότο ευνοεί την υποβολή, την καταχώριση και την εξέταση της τελωνειακής διασάφησης πριν από την άφιξη των εμπορευμάτων και, επιπλέον, την αποσύνδεση του τόπου υποβολής της διασάφησης από τον τόπο στον οποίο βρίσκονται πραγματικά τα εμπορεύματα, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί κεντρικός τελωνισμός στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο οικονομικός φορέας.
(45)
Είναι σκόπιμο να θεσπισθούν, σε ενωσιακό επίπεδο, οι κανόνες που διέπουν την καταστροφή ή την κατ’ άλλο τρόπο διάθεση των εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές, εφόσον τούτα αποτελούν ζητήματα για τα οποία απαιτούταν προηγουμένως εθνική νομοθεσία.
(46)
Για τη συμπλήρωση των κανόνων που αφορούν την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς και την εξασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των ενδιαφερόμενων προσώπων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τους κανόνες για την τελωνειακή διασάφηση και την παράδοση των εμπορευμάτων.
(47)
Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν κοινοί και απλοί κανόνες για τα ειδικά καθεστώτα, που θα συνοδεύονται από μια σύντομη σειρά κανόνων για κάθε κατηγορία ειδικού καθεστώτος, με σκοπό να απλουστευθεί η επιλογή του ορθού καθεστώτος εκ μέρους του οικονομικού φορέα, να αποφεύγονται τα σφάλματα και να μειωθεί ο αριθμός των εκ των υστέρων εισπράξεων και επιστροφών.
(48)
Θα πρέπει να διευκολυνθεί η χορήγηση αδειών για διάφορα ειδικά καθεστώτα με ενιαία εγγύηση και ενιαίο τελωνείο ελέγχου και θα πρέπει να ισχύουν απλοί κανόνες σχετικά με τη γένεση τελωνειακής οφειλής σε αυτές τις περιπτώσεις. Η βασική αρχή θα πρέπει να είναι ότι τα εμπορεύματα που υπάγονται σε ειδικό καθεστώς, ή τα προϊόντα που παράγονται από αυτά, εξετάζονται κατά τη στιγμή της γένεσης τελωνειακής οφειλής. Εντούτοις, θα πρέπει επίσης να υπάρχει η δυνατότητα, εάν δικαιολογείται από οικονομική άποψη, να εξετάζονται τα εμπορεύματα κατά τη στιγμή της υπαγωγής τους σε ειδικό καθεστώς. Οι ίδιες αρχές θα πρέπει να ισχύουν για τη διενέργεια συνήθων εργασιών.
(49)
Λόγω των αυξημένων μέτρων ασφαλείας, η τοποθέτηση των εμπορευμάτων σε ελεύθερες ζώνες θα πρέπει να καταστεί τελωνειακό καθεστώς, με αποτέλεσμα τη διενέργεια τελωνειακών ελέγχων τόσο στα εμπορεύματα κατά την είσοδό τους σ’ αυτές, όσο και στα τηρούμενα βιβλία και στοιχεία.
(50)
Δεδομένου ότι η πρόθεση επανεξαγωγής δεν είναι πλέον απαραίτητη προϋπόθεση, θα πρέπει το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή με αναστολή δασμών να συγχωνευθεί με το καθεστώς μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο και να εγκαταλειφθεί το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή με επιστροφή δασμών. Αυτό το ενιαίο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή θα πρέπει επίσης να καλύπτει την καταστροφή των εμπορευμάτων, εκτός εάν αυτή πραγματοποιείται από τις τελωνειακές αρχές ή υπό την επιτήρηση των εν λόγω αρχών.
(51)
Για τη συμπλήρωση των κανόνων σχετικά με ειδικά καθεστώτα και την εξασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των ενδιαφερόμενων προσώπων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τους κανόνες για τις περιπτώσεις όπου τα εμπορεύματα υπάγονται σε ειδικά καθεστώτα, τις διακινήσεις, τις συνήθεις εργασίες και την ισοδυναμία των εμπορευμάτων αυτών, καθώς και την εκκαθάριση των εν λόγω καθεστώτων.
(52)
Τα μέτρα ασφαλείας σχετικά με τα ενωσιακά εμπορεύματα που εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης θα πρέπει να εφαρμόζονται επίσης για την επανεξαγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων. Οι ίδιοι κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλους τους τύπους εμπορευμάτων, ενδεχομένως με εξαιρέσεις, π.χ. για εμπορεύματα τα οποία απλώς διασχίζουν υπό καθεστώς διαμετακόμισης το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
(53)
Για να εξασφαλισθεί η τελωνειακή επιτήρηση των εμπορευμάτων που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό και η εφαρμογή μέτρων ασφαλείας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τους κανόνες σχετικά με τη συνοπτική διασάφηση εισόδου και τη διασάφηση πριν από την αναχώρηση.
(54)
Για τη διερεύνηση περαιτέρω τελωνειακών και εμπορικών διευκολύνσεων, ιδίως με τη χρήση των πιο πρόσφατων εργαλείων και τεχνολογιών, θα πρέπει να χορηγείται άδεια στα κράτη μέλη, υπό ορισμένες προϋποθέσεις και κατόπιν αίτησης, να δοκιμάζουν για περιορισμένο χρονικό διάστημα απλουστεύσεις στη εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας. Η δυνατότητα αυτή δεν θα πρέπει να θίγει την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας ούτε να δημιουργεί νέες υποχρεώσεις για τους οικονομικούς φορείς, οι οποίοι θα μπορούν να συμμετέχουν στις δοκιμές αυτές σε αποκλειστικά εθελοντική βάση.
(55)
Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ), για την επίτευξη των βασικών στόχων που συνίστανται στην εξασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας της τελωνειακής ένωσης και στην εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής, είναι αναγκαίο και σκόπιμο να θεσπιστούν οι γενικοί κανόνες και οι διαδικασίες που εφαρμόζονται στα εμπορεύματα τα οποία εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό. Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο ΣΕΕ, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(56)
Για να απλουστευθεί και να εξορθολογιστεί η τελωνειακή νομοθεσία, ορισμένες διατάξεις που περιέχονται σε αυτόνομες ενωσιακές πράξεις ενσωματώθηκαν, για λόγους διαφάνειας, στον κώδικα. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3925/91 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1991, για την κατάργηση των ελέγχων και διατυπώσεων που εφαρμόζονται στις χειραποσκευές και τις παραδιδόμενες αποσκευές προσώπων που πραγματοποιούν ενδοκοινοτικές πτήσεις καθώς και στις αποσκευές των προσώπων που πραγματοποιούν ενδοκοινοτικό θαλάσσιο ταξίδι (11), ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1207/2001 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2001, σχετικά με τις διαδικασίες διευκόλυνσης της έκδοσης ή της σύνταξης στην Κοινότητα αποδεικτικών καταγωγής και της έκδοσης ορισμένων αδειών εγκεκριμένου εξαγωγέα, σύμφωνα με τις διατάξεις που διέπουν τις προτιμησιακές εμπορικές συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ορισμένων χωρών (12) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 450/2008 θα πρέπει, συνεπώς, να καταργηθούν.
(57)
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού που θεσπίζουν την εξουσιοδότηση και την ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων και οι διατάξεις σχετικά με τις επιβαρύνσεις και τα έξοδα θα πρέπει να εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού. Οι λοιπές διατάξεις θα πρέπει να εφαρμόζονται από 1ης Ιουνίου 2016.
(58)
Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να θίγει τους ενωσιακούς κανόνες περί πρόσβασης στα έγγραφα οι οποίοι έχουν θεσπιστεί ή πρόκειται να θεσπιστούν στο μέλλον σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ. Επιπλέον, δεν θα πρέπει να θίγει ούτε τους εθνικούς κανόνες περί πρόσβασης στα έγγραφα.
(59)
Η Επιτροπή θα πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε διασφαλιστεί ότι οι κατ’ εξουσιοδότηση και οι εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό να τεθούν σε ισχύ αρκετά πιο νωρίς από την ημερομηνία εφαρμογής του κώδικα, ώστε να καταστεί δυνατή η έγκαιρη εφαρμογή του από τα κράτη μέλη,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
ΤΙΤΛΟΣ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Πεδίο της τελωνειακής νομοθεσίας, αποστολή των τελωνειακών αρχών και ορισμοί
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Δικαιώματα και υποχρεώσεις προσώπων όσον αφορά την τελωνειακή νομοθεσία
Τμήμα 1
Παροχή πληροφοριών
Τμήμα 2
Τελωνειακή αντιπροσώπευση
Τμήμα 3
Αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας
Τμήμα 4
Εγκεκριμένος οικονομικός φορέας
Τμήμα 5
Κυρώσεις
Τμήμα 6
Προσφυγές
Τμήμα 7
Έλεγχος εμπορευμάτων
Τμήμα 8
Φύλαξη εγγράφων και άλλων πληροφοριών και επιβαρύνσεις και έξοδα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Μετατροπή νομισμάτων και προθεσμίες
ΤΙΤΛΟΣ II
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΣ Ή ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΣ ΔΑΣΜΟΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Κοινό δασμολόγιο και δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Καταγωγή των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Μη προτιμησιακή καταγωγή
Τμήμα 2
Προτιμησιακή καταγωγή
Τμήμα 3
Προσδιορισμός της καταγωγής συγκεκριμένων εμπορευμάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΟΦΕΙΛΗ ΚΑΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Γένεση τελωνειακής οφειλής
Τμήμα 1
Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή
Τμήμα 2
Τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή
Τμήμα 3
Κοινές διατάξεις για τις τελωνειακές οφειλές που γεννώνται κατά την εισαγωγή και την εξαγωγή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Εγγύηση για ενδεχόμενη ή υπάρχουσα τελωνειακή οφειλή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Είσπραξη, καταβολή, επιστροφή και διαγραφή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού
Τμήμα 1
Καθορισμός του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, γνωστοποίηση και καταλογισμός της τελωνειακής οφειλής
Τμήμα 2
Καταβολή του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών
Τμήμα 3
Επιστροφή και διαγραφή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Απόσβεση τελωνειακής οφειλής
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Συνοπτική διασάφηση εισόδου
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Άφιξη των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Είσοδος των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης
Τμήμα 2
Προσκόμιση, εκφόρτωση και εξέταση των εμπορευμάτων
Τμήμα 3
Προσωρινή εναπόθεση εμπορευμάτων
ΤΙΤΛΟΣ V
ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ ΣΕ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ, ΤΗΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ, ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Τελωνειακός χαρακτήρας των εμπορευμάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Τμήμα 2
Συνήθεις τελωνειακές διασαφήσεις
Τμήμα 3
Απλουστευμένη τελωνειακή διασάφηση
Τμήμα 4
Διατάξεις που εφαρμόζονται σε όλες τις τελωνειακές διασαφήσεις
Τμήμα 5
Άλλες απλουστεύσεις
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Επαλήθευση και παράδοση των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Επαλήθευση
Τμήμα 2
Παράδοση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Διάθεση των εμπορευμάτων
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΘΕΣΗ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΔΑΣΜΟ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς
Τμήμα 1
Επανεισαγόμενα εμπορεύματα
Τμήμα 2
Προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας και άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τη θάλασσα
ΤΙΤΛΟΣ VII
ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Γενικές διατάξεις
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Διαμετακόμιση
Τμήμα 1
Εξωτερική και εσωτερική διαμετακόμιση
Τμήμα 2
Ενωσιακή διαμετακόμιση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Αποθήκευση
Τμήμα 1
Κοινές διατάξεις
Τμήμα 2
Τελωνειακή αποταμίευση
Τμήμα 3
Ελεύθερες ζώνες
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Ειδικές χρήσεις
Τμήμα 1
Προσωρινή εισαγωγή
Τμήμα 2
Ειδικός προορισμός
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Τελειοποίηση
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Τμήμα 2
Τελειοποίηση προς επανεξαγωγή
Τμήμα 3
Τελειοποίηση προς επανεισαγωγή
ΤΙΤΛΟΣ VIII
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΞΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Διατυπώσεις πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Διατυπώσεις κατά την έξοδο των εμπορευμάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Εξαγωγή και επανεξαγωγή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Συνοπτική διασάφηση εξόδου
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Γνωστοποίηση επανεξαγωγής
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
Απαλλαγή από εξαγωγικούς δασμούς
ΤΙΤΛΟΣ IX
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Ανάπτυξη ηλεκτρονικών συστημάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Απλουστεύσεις στην εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Εξουσιοδότηση και διαδικασία επιτροπής
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Τελικές διατάξεις
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ
ΤΙΤΛΟΣ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Πεδίο της τελωνειακής νομοθεσίας, αποστολή των τελωνειακών αρχών και ορισμοί
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τον ενωσιακό τελωνειακό κώδικα (ο κώδικας), ο οποίος καθορίζει τους γενικούς κανόνες και τα καθεστώτα που εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό.
Με την επιφύλαξη του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων καθώς και της ενωσιακής νομοθεσίας που ισχύει σε άλλους τομείς, ο κώδικας εφαρμόζεται ομοιόμορφα σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας μπορούν επίσης να εφαρμόζονται εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, δυνάμει νομοθεσίας που διέπει ειδικούς τομείς ή βάσει διεθνών συμβάσεων.
3. Ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων των απλουστεύσεων τις οποίες προβλέπει, εφαρμόζονται στις συναλλαγές ενωσιακών εμπορευμάτων μεταξύ τμημάτων του ενωσιακού τελωνειακού εδάφους όπου εφαρμόζονται οι διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ ή της οδηγίας 2008/118/ΕΚ και τμημάτων του εδάφους αυτού όπου δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις αυτές, ή στις συναλλαγές μεταξύ τμημάτων του εδάφους αυτού όπου δεν ισχύουν οι εν λόγω διατάξεις.
Άρθρο 2
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των διατάξεων της τελωνειακής νομοθεσίας και των απλουστεύσεών της όσον αφορά την τελωνειακή διασάφηση, την απόδειξη του τελωνειακού χαρακτήρα και τη χρήση του καθεστώτος εσωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης, εφόσον δεν θίγει την ορθή εφαρμογή των σχετικών φορολογικών μέτρων, οι οποίες εφαρμόζονται στις συναλλαγές ενωσιακών εμπορευμάτων οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3. Οι εν λόγω πράξεις μπορεί να αφορούν τις ιδιαίτερες περιστάσεις που σχετίζονται με εμπορικές συναλλαγές ενωσιακών εμπορευμάτων στις οποίες εμπλέκεται ένα μόνο κράτος μέλος.
Άρθρο 3
Αποστολή των τελωνειακών αρχών
Οι τελωνειακές αρχές είναι κατά κύριο λόγο υπεύθυνες για την εποπτεία του διεθνούς εμπορίου της Ένωσης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, συμβάλλουν στο δίκαιο και ανοικτό εμπόριο, στην εφαρμογή των εξωτερικών πτυχών της εσωτερικής αγοράς, στην εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής και των λοιπών κοινών πολιτικών της Ένωσης που έχουν σχέση με το εμπόριο καθώς και στη συνολική ασφάλεια της αλυσίδας εφοδιασμού. Οι τελωνειακές αρχές εφαρμόζουν μέτρα που αποσκοπούν ιδίως στα ακόλουθα:
α)
την προστασία των δημοσιονομικών συμφερόντων της Ένωσης και των κρατών μελών της·
β)
την προστασία της Ένωσης από το αθέμιτο και παράνομο εμπόριο, με παράλληλη υποστήριξη των νόμιμων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων·
γ)
τη διαφύλαξη της ασφάλειας και της προστασίας της Ένωσης και των κατοίκων της, καθώς και της προστασίας του περιβάλλοντος, σε στενή συνεργασία ενδεχομένως με άλλες αρχές· και
δ)
τη διατήρηση κατάλληλης ισορροπίας ανάμεσα στους τελωνειακούς ελέγχους και τη διευκόλυνση του θεμιτού εμπορίου.
Άρθρο 4
Τελωνειακό έδαφος
1. Το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης περιλαμβάνει τα ακόλουθα εδάφη, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων, των εσωτερικών υδάτων και του εναέριου χώρου τους:
-
το έδαφος του Βασιλείου του Βελγίου,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας,
-
το έδαφος της Τσεχικής Δημοκρατίας,
-
το έδαφος του Βασιλείου της Δανίας, πλην των Φερόων Νήσων και της Γροιλανδίας,
-
το έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, πλην της νήσου Ελιγολάνδης και του Büsingen (συνθήκη της 23ης Νοεμβρίου 1964 μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας),
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Εσθονίας,
-
το έδαφος της Ιρλανδίας,
-
το έδαφος της Ελληνικής Δημοκρατίας,
-
το έδαφος του Βασιλείου της Ισπανίας, εκτός από τη Θέουτα και τη Μελίλια,
-
το έδαφος της Γαλλικής Δημοκρατίας, εκτός από τις γαλλικές υπερπόντιες χώρες και εδάφη στις οποίες εφαρμόζονται οι διατάξεις του τέταρτου μέρους της ΣΛΕΕ,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Κροατίας,
-
το έδαφος της Ιταλικής Δημοκρατίας, εκτός από τους δήμους Livigno και Campione d’Italia και τα εθνικά ύδατα της λίμνης Λουγκάνο που βρίσκονται μεταξύ της όχθης και των πολιτικών συνόρων της περιοχής μεταξύ Ponte Tresa και Porto Ceresio,
-
το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, σύμφωνα με τις διατάξεις της πράξης προσχώρησης του 2003,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Λεττονίας,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Λιθουανίας,
-
το έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου,
-
το έδαφος της Ουγγαρίας,
-
το έδαφος της Μάλτας,
-
το ευρωπαϊκό έδαφος του Βασιλείου των Κάτω Χωρών,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Αυστρίας,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Πολωνίας,
-
το έδαφος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας,
-
το έδαφος της Ρουμανίας,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Σλοβενίας,
-
το έδαφος της Σλοβακικής Δημοκρατίας,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Φινλανδίας,
-
το έδαφος του Βασιλείου της Σουηδίας, και
-
το έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, των νήσων της Μάγχης και της νήσου του Μαν.
2. Τα ακόλουθα εδάφη, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων, των εσωτερικών υδάτων και του εναέριου χώρου τους, που βρίσκονται εκτός του εδάφους των κρατών μελών, θεωρούνται, λόγω των συμβάσεων και συνθηκών που ισχύουν γι’ αυτά, μέρος του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης:
α)
ΓΑΛΛΙΑ
Το έδαφος του Μονακό, όπως καθορίζεται από την τελωνειακή σύμβαση που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 18 Μαΐου 1963 (Journal Officiel de la République française - Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας) της 27ης Σεπτεμβρίου 1963, σ. 8679),
β)
ΚΥΠΡΟΣ
Το έδαφος της περιοχής των κυρίαρχων βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια, όπως ορίζεται από τη Συνθήκη Εγκαθιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, που υπεγράφη στη Λευκωσία στις 16 Αυγούστου 1960 (United Kingdom Treaty Series αριθ. 4 (1961) Cmnd. 1252).
Άρθρο 5
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του κώδικα, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «τελωνειακές αρχές»: οι τελωνειακές διοικήσεις των κρατών μελών που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας και άλλες αρχές εξουσιοδοτημένες, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, να εφαρμόζουν ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας·
2) «τελωνειακή νομοθεσία»: το σύνολο νομικών διατάξεων που απαρτίζεται από όλα τα ακόλουθα:
α)
τον κώδικα και τις διατάξεις που τον συμπληρώνουν ή τις διατάξεις εφαρμογής του που θεσπίζονται σε ενωσιακό ή εθνικό επίπεδο,
β)
το κοινό δασμολόγιο,
γ)
τη νομοθεσία για τη θέσπιση ενωσιακού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών,
δ)
διεθνείς συμφωνίες που περιέχουν τελωνειακές διατάξεις, εφόσον αυτές εφαρμόζονται στην Ένωση·
3) «τελωνειακοί έλεγχοι»: συγκεκριμένες πράξεις των τελωνειακών αρχών με σκοπό την εξασφάλιση της συμμόρφωσης προς την τελωνειακή και λοιπή νομοθεσία που διέπει την είσοδο, την έξοδο, τη διαμετακόμιση, τη διακίνηση, την αποθήκευση και τον ειδικό προορισμό εμπορευμάτων που μεταφέρονται μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και χωρών ή εδαφών εκτός αυτού του εδάφους, καθώς και την προσκόμιση και διακίνηση εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης μη ενωσιακών εμπορευμάτων και εμπορευμάτων υπό το καθεστώς του ειδικού προορισμού·
4) «πρόσωπο»: φυσικά πρόσωπα, νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων που δεν αποτελούν νομικά πρόσωπα αλλά οι οποίες αναγνωρίζονται, σύμφωνα με το ενωσιακό ή εθνικό δίκαιο, ότι διαθέτουν δικαιοπρακτική ικανότητα·
5) «οικονομικός φορέας»: πρόσωπο που, στο πλαίσιο άσκησης του επαγγέλματός του, συμμετέχει σε δραστηριότητες που καλύπτονται από την τελωνειακή νομοθεσία·
6) «τελωνειακός αντιπρόσωπος»: οιοδήποτε πρόσωπο το οποίο ορίζεται από άλλο πρόσωπο με σκοπό τη διεκπεραίωση των πράξεων και των διατυπώσεων που απαιτούνται, σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, στο πλαίσιο των συναλλαγών του με τις τελωνειακές αρχές·
7) «κίνδυνος»: η πιθανότητα και ο αντίκτυπος συμβάντος όσον αφορά την είσοδο, έξοδο, διαμετακόμιση, διακίνηση ή ειδικό προορισμό των εμπορευμάτων που διακινούνται μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και των χωρών ή εδαφών εκτός του εν λόγω εδάφους, καθώς και σε σχέση με την παρουσία εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης μη ενωσιακών εμπορευμάτων, οι οποίοι:
α)
θα παρεμπόδιζαν την ορθή εφαρμογή των ενωσιακών ή εθνικών μέτρων,
β)
θα έθεταν σε κίνδυνο τα δημοσιονομικά συμφέροντα της Ένωσης και των κρατών μελών της, ή
γ)
θα αποτελούσαν απειλή για την ασφάλεια και προστασία της Ένωσης και των κατοίκων της, για την υγεία των ανθρώπων, των ζώων ή των φυτών, για το περιβάλλον ή τους καταναλωτές·
8) «τελωνειακές διατυπώσεις»: το σύνολο των ενεργειών στις οποίες οφείλουν να προβαίνουν ένα πρόσωπο και οι τελωνειακές αρχές για τη συμμόρφωση προς την τελωνειακή νομοθεσία·
9) «συνοπτική διασάφηση εισόδου»: η πράξη με την οποία ένα πρόσωπο ενημερώνει τις τελωνειακές αρχές, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες και εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, ότι πρόκειται να εισέλθουν τα εμπορεύματα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης·
10) «συνοπτική διασάφηση εξόδου»: η πράξη με την οποία ένα πρόσωπο ενημερώνει τις τελωνειακές αρχές, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες και εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, ότι πρόκειται να εξέλθουν εμπορεύματα από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης·
11) «διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης»: η πράξη με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες, ότι εμπορεύματα βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση·
12) «τελωνειακή διασάφηση»: πράξη με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες, τη βούλησή του να υπαγάγει εμπορεύματα σε συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς, με αναφορά, ενδεχομένως, τυχόν ειδικών ρυθμίσεων που θα πρέπει να εφαρμοσθούν·
13) «διασάφηση επανεξαγωγής»: πράξη με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες, τη βούλησή του να εξαγάγει, εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, μη ενωσιακά εμπορεύματα με εξαίρεση τα εμπορεύματα που τελούν υπό το καθεστώς ελεύθερης ζώνης ή σε προσωρινή εναπόθεση·
14) «γνωστοποίηση επανεξαγωγής»: πράξη με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες, τη βούλησή του να εξαγάγει μη ενωσιακά εμπορεύματα που τελούν υπό το καθεστώς ελεύθερης ζώνης ή σε προσωρινή εναπόθεση εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης·
15) «διασαφιστής»: πρόσωπο που καταθέτει τελωνειακή διασάφηση, διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης, συνοπτική διασάφηση εισόδου, συνοπτική διασάφηση εξόδου, διασάφηση επανεξαγωγής ή γνωστοποίηση επανεξαγωγής στο όνομά του ή το πρόσωπο στο όνομα του οποίου υποβάλλεται η εν λόγω διασάφηση ή ανακοίνωση·
16) «τελωνειακό καθεστώς»: οποιοδήποτε από τα ακόλουθα καθεστώτα στο οποίο μπορούν να υπαχθούν τα εμπορεύματα σύμφωνα με τον κώδικα:
α)
θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία,
β)
ειδικά καθεστώτα,
γ)
εξαγωγή·
17) «προσωρινή εναπόθεση»: η κατάσταση μη ενωσιακών εμπορευμάτων τα οποία αποθηκεύονται προσωρινά υπό τελωνειακή επιτήρηση για το διάστημα μεταξύ της προσκόμισής τους στο τελωνείο και της υπαγωγής τους σε τελωνειακό καθεστώς ή της επανεξαγωγής τους·
18) «τελωνειακή οφειλή»: η υποχρέωση προσώπου να καταβάλει τον εισαγωγικό ή εξαγωγικό δασμό που επιβάλλεται σε συγκεκριμένα εμπορεύματα σύμφωνα με την ισχύουσα τελωνειακή νομοθεσία·
19) «οφειλέτης»: πρόσωπο υπόχρεο τελωνειακής οφειλής·
20) «εισαγωγικός δασμός»: ο καταβλητέος κατά την εισαγωγή εμπορευμάτων δασμός·
21) «εξαγωγικός δασμός»: ο καταβλητέος κατά την εξαγωγή εμπορευμάτων δασμός·
22) «τελωνειακός χαρακτήρας»: ο χαρακτήρας εμπορεύματος ως ενωσιακού ή μη ενωσιακού·
23) «ενωσιακά εμπορεύματα»: τα εμπορεύματα που υπάγονται σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
εμπορεύματα που παράγονται εξ ολοκλήρου στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, χωρίς να ενσωματώνονται σε αυτά εμπορεύματα που εισάγονται από χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
β)
εμπορεύματα που έχουν εισαχθεί στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης από χώρες ή εδάφη εκτός του εν λόγω εδάφους και τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία,
γ)
εμπορεύματα που παράγονται ή παράγονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, είτε αποκλειστικά από εμπορεύματα που αναφέρονται στο στοιχείο β) είτε από εμπορεύματα που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β)·
24) «μη ενωσιακά εμπορεύματα»: εμπορεύματα άλλα από εκείνα που αναφέρονται στο σημείο 23) ή που έχουν απολέσει τον τελωνειακό τους χαρακτήρα ως ενωσιακών εμπορευμάτων·
25) «διαχείριση των κινδύνων»: συστηματικός εντοπισμός των κινδύνων, στον οποίο συμπεριλαμβάνονται και δειγματοληπτικοί έλεγχοι, και εφαρμογή κάθε μέτρου που είναι αναγκαίο για να περιοριστεί η έκθεση σε κινδύνους·
26) «παράδοση εμπορευμάτων»: πράξη με την οποία οι τελωνειακές αρχές καθιστούν τα εμπορεύματα διαθέσιμα για τους σκοπούς που ορίζει το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο υπάγονται·
27) «τελωνειακή επιτήρηση»: ενέργειες στις οποίες προβαίνουν γενικά οι τελωνειακές αρχές, ώστε να εξασφαλίζουν την τήρηση της τελωνειακής νομοθεσίας και, ενδεχομένως, άλλων διατάξεων που ισχύουν για τα εμπορεύματα που αποτελούν το αντικείμενο αυτών των ενεργειών·
28) «επιστροφή»: η επιστροφή ποσού εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που έχει καταβληθεί·
29) «διαγραφή»: η απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής ποσού εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που δεν έχει καταβληθεί·
30) «μεταποιημένα προϊόντα»: προϊόντα που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης και έχουν υποβληθεί σε εργασίες τελειοποίησης·
31) «πρόσωπο εγκατεστημένο εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης»:
α)
εάν πρόκειται για φυσικό πρόσωπο, κάθε πρόσωπο που έχει τη συνήθη κατοικία του στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
εφόσον πρόκειται για νομικό πρόσωπο ή ένωση προσώπων, κάθε πρόσωπο που έχει στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης την καταστατική του έδρα, την κεντρική του διοίκηση ή μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση·
32) «μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση»: σταθερός τόπος επιχειρηματικής δραστηριότητας στον οποίο βρίσκονται σε μόνιμη βάση οι αναγκαίοι ανθρώπινοι και τεχνικοί πόροι και μέσω του οποίου πραγματοποιούνται εν όλω ή εν μέρει οι σχετικές με τα τελωνεία πράξεις ενός προσώπου·
33) «προσκόμιση εμπορευμάτων στο τελωνείο»: γνωστοποίηση στις τελωνειακές αρχές σχετικά με την άφιξη εμπορευμάτων στο τελωνείο ή σε οποιοδήποτε άλλο τόπο έχει καθοριστεί ή εγκριθεί από τις τελωνειακές αρχές και θέση αυτών των εμπορευμάτων στη διάθεση των εν λόγω αρχών για τελωνειακό έλεγχο·
34) «κάτοχος των εμπορευμάτων»: το πρόσωπο που έχει την κυριότητα των εμπορευμάτων ή παρεμφερές δικαίωμα διάθεσής τους ή που ασκεί φυσικό έλεγχο επ’ αυτών·
35) «δικαιούχος του καθεστώτος»:
α)
πρόσωπο που υποβάλλει την τελωνειακή διασάφηση ή για λογαριασμό του οποίου υποβάλλεται η εν λόγω διασάφηση, ή
β)
πρόσωπο στο οποίο έχουν μεταβιβασθεί τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις σχετικά με ένα τελωνειακό καθεστώς·
36) «μέτρα εμπορικής πολιτικής»: μη δασμολογικά μέτρα που θεσπίζονται, στο πλαίσιο της κοινής εμπορικής πολιτικής, υπό μορφή ενωσιακών διατάξεων που διέπουν το διεθνές εμπόριο εμπορευμάτων·
37) «εργασίες τελειοποίησης»: μία από τις ακόλουθες:
α)
κατεργασία εμπορευμάτων, στην οποία περιλαμβάνεται η συναρμολόγηση, η συνένωση και η προσαρμογή τους σε άλλα εμπορεύματα,
β)
μεταποίηση εμπορευμάτων,
γ)
καταστροφή εμπορευμάτων,
δ)
επισκευή εμπορευμάτων, στην οποία περιλαμβάνεται η αποκατάσταση και η θέση τους σε λειτουργία,
ε)
χρησιμοποίηση ορισμένων εμπορευμάτων, τα οποία δεν περιέχονται μεν στα μεταποιημένα προϊόντα, επιτρέπουν όμως ή διευκολύνουν την παραγωγή των προϊόντων αυτών, ακόμα και αν αναλίσκονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει κατά τη χρησιμοποίησή τους (βοηθήματα παραγωγής)·
38) «συντελεστής απόδοσης»: η ποσότητα ή το ποσοστό των μεταποιημένων προϊόντων που λαμβάνεται από την επεξεργασία ορισμένης ποσότητας εμπορευμάτων που έχει υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης·
39) «απόφαση»: κάθε πράξη των τελωνειακών αρχών που αφορά την τελωνειακή νομοθεσία και ρυθμίζει μια συγκεκριμένη υπόθεση και η οποία παράγει έννομα αποτελέσματα για τα εμπλεκόμενα πρόσωπα·
40) «μεταφορέας»:
α)
στο πλαίσιο της εισόδου, το πρόσωπο που μεταφέρει τα εμπορεύματα ή που φέρει την ευθύνη για τη μεταφορά των εμπορευμάτων εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Ωστόσο:
i)
στην περίπτωση συνδυασμένης μεταφοράς, ως «μεταφορέας» νοείται το πρόσωπο που εκμεταλλεύεται το μέσο μεταφοράς το οποίο, αφού εισέλθει στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, κυκλοφορεί αυτόνομα ως ενεργό μέσο μεταφοράς,
ii)
σε περίπτωση θαλάσσιας ή αεροπορικής μεταφοράς στο πλαίσιο συμφωνίας καταμερισμού ή ναύλωσης πλοίου/αεροσκάφους, ως «μεταφορέας» νοείται το πρόσωπο που συνάπτει σύμβαση και εκδίδει θαλάσσια ή αεροπορική φορτωτική για τη μεταφορά αυτή καθαυτήν των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
στο πλαίσιο της εξόδου, το πρόσωπο που μεταφέρει τα εμπορεύματα ή που φέρει την ευθύνη για τη μεταφορά των εμπορευμάτων εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Ωστόσο,
i)
στην περίπτωση συνδυασμένης μεταφοράς, όταν το ενεργό μέσο μεταφοράς που εγκαταλείπει το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης απλώς μεταφέρει ένα άλλο μέσο μεταφοράς το οποίο, μετά την άφιξη του ενεργού μέσου μεταφοράς στον προορισμό του, θα κυκλοφορεί αυτοδύναμα ως ενεργό μέσο μεταφοράς, ως «μεταφορέας» νοείται το πρόσωπο που θα εκμεταλλεύεται το μέσο μεταφοράς το οποίο θα κυκλοφορεί αυτόνομα, αφότου το μέσο μεταφοράς που εγκαταλείπει το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης έχει φθάσει στον προορισμό του,
ii)
σε περίπτωση θαλάσσιας ή αεροπορικής μεταφοράς στο πλαίσιο συμφωνίας καταμερισμού ή ναύλωσης πλοίου/αεροσκάφους, ως «μεταφορέας» νοείται το πρόσωπο που συνάπτει σύμβαση και εκδίδει θαλάσσια ή αεροπορική φορτωτική για τη μεταφορά αυτή καθαυτήν των εμπορευμάτων εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης·
41) «προμήθειες αγοράς»: τα ποσά που καταβάλλονται από εισαγωγέα σε αντιπρόσωπο για την εκπροσώπησή του στην αγορά υπό εκτίμηση εμπορευμάτων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Δικαιώματα και υποχρεώσεις προσώπων όσον αφορά την τελωνειακή νομοθεσία
Τμήμα 1
Παροχή πληροφοριών
Άρθρο 6
Μέσα για την ανταλλαγή και τη διατήρηση πληροφοριών και κοινές απαιτήσεις περί δεδομένων
1. Κάθε είδους ανταλλαγή πληροφοριών, όπως διασαφήσεων, αιτήσεων ή αποφάσεων, μεταξύ τελωνειακών αρχών και μεταξύ οικονομικών φορέων και τελωνειακών αρχών και η διατήρηση των πληροφοριών αυτών, όπως απαιτείται από την τελωνειακή νομοθεσία, πραγματοποιείται με τη χρησιμοποίηση ηλεκτρονικών τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων.
2. Ορίζονται κοινές απαιτήσεις περί δεδομένων για τους σκοπούς της ανταλλαγής και της διατήρησης των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
3. Μέσα για την ανταλλαγή και τη διατήρηση πληροφοριών άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν να χρησιμοποιούνται ως εξής:
α)
σε μόνιμη βάση, όταν δικαιολογείται δεόντως από τον τρόπο διακίνησης ή όταν η χρήση ηλεκτρονικών τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων δεν ενδείκνυται για τις συγκεκριμένες τελωνειακές διατυπώσεις,
β)
σε προσωρινή βάση, σε περίπτωση προσωρινής βλάβης του ηλεκτρονικού συστήματος των τελωνειακών αρχών ή των οικονομικών φορέων.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει σε εξαιρετικές περιπτώσεις αποφάσεις που παρέχουν τη δυνατότητα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν μέσα ανταλλαγής και διατήρησης πληροφοριών εκτός από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων.
Η εν λόγω απόφαση για την παρέκκλιση δικαιολογείται από την ιδιαίτερη κατάσταση στην οποία βρίσκεται στο κράτος που τη ζητά και η παρέκκλιση χορηγείται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η παρέκκλιση επανεξετάζεται περιοδικά και μπορεί να επεκταθεί για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα κατόπιν νέας αίτησης του κράτους μέλους στο οποίο απευθύνεται. Ανακαλείται εφόσον δεν είναι πλέον δικαιολογημένη.
Η παρέκκλιση δεν θίγει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του κράτους μέλους στο οποίο απευθύνεται και των λοιπών κρατών μελών ούτε και την ανταλλαγή και διατήρηση πληροφοριών σε άλλα κράτη μέλη για την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας.
Άρθρο 7
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των κοινών απαιτήσεων περί δεδομένων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης διεκπεραίωσης των τελωνειακών διατυπώσεων που ορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία καθώς και της φύσης και του σκοπού της ανταλλαγής και της διατήρησης πληροφοριών κατά το άρθρο 6 παράγραφος 1,
β)
των ειδικών περιπτώσεων όπου μπορούν να χρησιμοποιούνται, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχείο α), μέσα για την ανταλλαγή και τη διατήρηση πληροφοριών άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων,
γ)
του είδους των πληροφοριών και των λεπτομερειών που θα πρέπει να περιέχονται στις καταχωρίσεις που αναφέρονται στο άρθρο 148 παράγραφος 4 και στο άρθρο 214 παράγραφος 1.
Άρθρο 8
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων:
α)
εφόσον απαιτείται, τον μορφότυπο και τον κώδικα των κοινών απαιτήσεων περί δεδομένων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2,
β)
τους διαδικαστικούς κανόνες για την ανταλλαγή και διατήρηση πληροφοριών που μπορούν να πραγματοποιούνται με μέσα άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων κατά το άρθρο 6 παράγραφος 3.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
2. Η Επιτροπή εκδίδει τις αποφάσεις για τις παρεκκλίσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 μέσω εκτελεστικών πράξεων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 285 παράγραφος 2.
Άρθρο 9
Καταχώριση
1. Οι οικονομικοί φορείς που είναι εγκατεστημένοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές που είναι υπεύθυνες για τον τόπο όπου είναι εγκατεστημένοι.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις, οικονομικοί φορείς που δεν είναι εγκατεστημένοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές που είναι υπεύθυνες για τον τόπο όπου καταθέτουν για πρώτη φορά διασάφηση ή αίτηση απόφασης.
3. Εκτός εάν ορίζεται άλλως, δεν απαιτείται να καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές άλλα πρόσωπα πλην των οικονομικών φορέων.
Σε περίπτωση απαίτησης καταχώρισης προσώπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, ισχύουν τα ακόλουθα:
α)
εάν είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές που είναι υπεύθυνες για τον τόπο όπου είναι εγκατεστημένα,
β)
εάν δεν είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές που είναι υπεύθυνες για τον τόπο όπου καταθέτουν για πρώτη φορά διασάφηση ή αίτηση απόφασης.
4. Σε ειδικές περιπτώσεις, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν την καταχώριση.
Άρθρο 10
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 2, εφόσον απαιτείται να καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές οι οικονομικοί φορείς που δεν είναι εγκατεστημένοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
β)
των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο, εφόσον απαιτείται να καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές άλλα πρόσωπα πλην των οικονομικών φορέων,
γ)
των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 4, εφόσον οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν μια καταχώριση.
Άρθρο 11
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις την τελωνειακή αρχή που είναι αρμόδια για την καταχώριση που προβλέπεται στο άρθρο 9.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 12
Ανακοίνωση πληροφοριών και προστασία δεδομένων
1. Όλες οι πληροφορίες που περιέρχονται στην κατοχή των τελωνειακών αρχών κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους, οι οποίες είναι εκ φύσεως εμπιστευτικές ή παρέχονται εμπιστευτικά, καλύπτονται από την υποχρέωση τήρησης του επαγγελματικού απόρρητου. Οι πληροφορίες αυτές κοινολογούνται από τις αρμόδιες αρχές μόνον εάν το επιτρέψει ρητά το πρόσωπο ή η αρχή που τις παρέχει, με εξαίρεση τα οριζόμενα στο άρθρο 47 παράγραφος 2.
Εντούτοις, οι πληροφορίες αυτές δύνανται να κοινολογηθούν χωρίς άδεια, εφόσον οι τελωνειακές αρχές υποχρεούνται ή δικαιούνται να το πράξουν σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, ιδίως όσον αφορά την προστασία των δεδομένων ή στο πλαίσιο δικαστικών διαδικασιών.
2. Επιτρέπεται η ανακοίνωση των εμπιστευτικών πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στις τελωνειακές αρχές και άλλες αρμόδιες αρχές χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης με σκοπό την τελωνειακή συνεργασία με τις χώρες ή τα εδάφη αυτά στο πλαίσιο διεθνούς συμφωνίας ή ενωσιακής νομοθεσίας στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής.
3. Κάθε κοινολόγηση ή ανακοίνωση πληροφοριών κατά τα οριζόμενα στις παραγράφους 1 και 2 διασφαλίζει ενδεδειγμένο επίπεδο προστασίας των δεδομένων συμμορφούμενη πλήρως προς τις διατάξεις που ισχύουν για την προστασία των δεδομένων.
Άρθρο 13
Ανταλλαγή πρόσθετων πληροφοριών μεταξύ τελωνειακών αρχών και οικονομικών φορέων
1. Οι τελωνειακές αρχές και οι οικονομικοί φορείς μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες που δεν απαιτούνται ρητά σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, ιδίως με σκοπό την αμοιβαία συνεργασία για τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση των κινδύνων. Η ανταλλαγή μπορεί να πραγματοποιείται με γραπτή συμφωνία και μπορεί να περιλαμβάνει πρόσβαση των τελωνειακών αρχών στα ηλεκτρονικά συστήματα των οικονομικών φορέων.
2. Κάθε πληροφορία που παρέχεται από το ένα μέρος στο άλλο στο πλαίσιο της συνεργασίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι εμπιστευτική, εκτός εάν συμφωνήσουν άλλως και τα δύο μέρη.
Άρθρο 14
Παροχή πληροφοριών από τις τελωνειακές αρχές
1. Κάθε πρόσωπο μπορεί να ζητήσει από τις τελωνειακές αρχές πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας. Η αίτηση αυτή μπορεί να απορριφθεί, εάν δεν σχετίζεται με πράγματι προβλεπόμενη δραστηριότητα που αφορά διεθνείς εμπορευματικές συναλλαγές.
2. Οι τελωνειακές αρχές διατηρούν τακτικό διάλογο με τους οικονομικούς φορείς και άλλες αρχές που συμμετέχουν στις διεθνείς εμπορευματικές συναλλαγές. Προωθούν τη διαφάνεια παρέχοντας, εφόσον είναι εφικτό δωρεάν και μέσω του Διαδικτύου, την τελωνειακή νομοθεσία, τις γενικές διοικητικές ρυθμίσεις και τα έντυπα αιτήσεων.
Άρθρο 15
Παροχή πληροφοριών στις τελωνειακές αρχές
1. Κάθε πρόσωπο που συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα στη διεκπεραίωση τελωνειακών διατυπώσεων ή σε τελωνειακούς ελέγχους παρέχει, μετά από αίτημα των τελωνειακών αρχών και εντός της εκάστοτε καθοριζόμενης προθεσμίας, στις αρχές αυτές, όλα τα απαραίτητα έγγραφα και πληροφορίες στην κατάλληλη μορφή, και όλη την απαιτούμενη βοήθεια για τη διεκπεραίωση αυτών των διατυπώσεων ή ελέγχων.
2. Η υποβολή τελωνειακής διασάφησης, διασάφησης για προσωρινή εναπόθεση, συνοπτικής διασάφησης εισόδου, συνοπτικής διασάφησης εξόδου, διασάφησης επανεξαγωγής ή γνωστοποίησης επανεξαγωγής από πρόσωπο στις τελωνειακές αρχές, ή η υποβολή αίτησης για χορήγηση άδειας ή για τη λήψη άλλης απόφασης, καθιστούν το ενδιαφερόμενο πρόσωπο υπεύθυνο για όλα τα ακόλουθα:
α)
την ακρίβεια και την πληρότητα των πληροφοριών που παρέχονται στη διασάφηση, τη γνωστοποίηση ή την αίτηση,
β)
τη γνησιότητα, την ακρίβεια και την ισχύ κάθε εγγράφου που συνοδεύει τη διασάφηση, τη γνωστοποίηση ή την αίτηση,
γ)
την εκπλήρωση, κατά περίπτωση, όλων των υποχρεώσεων σχετικά με την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο εκάστοτε τελωνειακό καθεστώς ή σχετικά με την εκτέλεση των εγκεκριμένων πράξεων.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει επίσης για την παροχή οιασδήποτε πληροφορίας υπό οιαδήποτε άλλη μορφή ζητείται από τις τελωνειακές αρχές ή παρέχεται σε αυτές.
Στην περίπτωση που υποβάλλεται διασάφηση ή γνωστοποίηση, υποβάλλεται αίτηση ή παρέχονται πληροφορίες από τελωνειακό αντιπρόσωπο του ενδιαφερομένου προσώπου, όπως αναφέρεται στο άρθρο 18, ο εν λόγω τελωνειακός αντιπρόσωπος δεσμεύεται επίσης από τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.
Άρθρο 16
Ηλεκτρονικά συστήματα
1. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται με την Επιτροπή για τη δημιουργία, τη διατήρηση και τη χρήση ηλεκτρονικών συστημάτων για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των τελωνειακών αρχών και με την Επιτροπή και για τη διατήρηση των πληροφοριών αυτών σύμφωνα με τον κώδικα.
2. Τα κράτη μέλη στα οποία έχει χορηγηθεί παρέκκλιση σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 δεν υποχρεούνται να αναπτύσσουν, να διατηρούν ή να χρησιμοποιούν στο πλαίσιο της παρέκκλισης αυτής τα ηλεκτρονικά συστήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 17
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τις τεχνικές ρυθμίσεις για την ανάπτυξη, τη διατήρηση και τη χρησιμοποίηση των ηλεκτρονικών συστημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 16 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Τελωνειακή αντιπροσώπευση
Άρθρο 18
Τελωνειακός αντιπρόσωπος
1. Κάθε πρόσωπο μπορεί να ορίσει τελωνειακό αντιπρόσωπο.
Η εν λόγω αντιπροσώπευση μπορεί να είναι είτε άμεση, οπότε ο τελωνειακός αντιπρόσωπος ενεργεί εξ ονόματος και για λογαριασμό άλλου προσώπου, είτε έμμεση, οπότε ο τελωνειακός αντιπρόσωπος ενεργεί εξ ονόματός του, αλλά για λογαριασμό άλλου προσώπου.
2. Ο τελωνειακός αντιπρόσωπος είναι εγκατεστημένος εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
Εκτός αν ορίζεται άλλως, η εν λόγω απαίτηση αίρεται εάν ο τελωνειακός αντιπρόσωπος ενεργεί για λογαριασμό προσώπων τα οποία δεν υποχρεούνται να είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν, σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, τους όρους υπό τους οποίους ένας τελωνειακός αντιπρόσωπος μπορεί να παρέχει υπηρεσίες στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος. Εντούτοις, με την επιφύλαξη της εφαρμογής λιγότερο αυστηρών κριτηρίων από το σχετικό κράτος μέλος, ο τελωνειακός αντιπρόσωπος που πληροί τα κριτήρια του άρθρου 39 στοιχεία α) έως δ) έχει το δικαίωμα να παρέχει υπηρεσίες αυτού του είδους σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος της εγκατάστασής του.
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τους όρους που έχουν καθορίσει σύμφωνα με την πρώτη πρόταση της παραγράφου 3 στους τελωνειακούς αντιπροσώπους που δεν είναι εγκατεστημένοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
Άρθρο 19
Εξουσιοδότηση για την αντιπροσώπευση
1. Κατά τις συναλλαγές του με τις τελωνειακές αρχές, ο τελωνειακός αντιπρόσωπος αναφέρει ότι ενεργεί εξ ονόματος του προσώπου που εκπροσωπεί και διευκρινίζει κατά πόσον η αντιπροσώπευση είναι άμεση ή έμμεση.
Το πρόσωπο που δεν δηλώνει ότι ενεργεί ως τελωνειακός αντιπρόσωπος ή που δηλώνει ότι ενεργεί ως τελωνειακός αντιπρόσωπος χωρίς να έχει σχετική εξουσιοδότηση, θεωρείται ότι ενεργεί εξ ονόματός του και για λογαριασμό του.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ζητήσουν από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δηλώνει ότι ενεργεί ως τελωνειακός αντιπρόσωπος, να παράσχει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι διαθέτει εξουσιοδότηση του προσώπου που αντιπροσωπεύει.
Σε ειδικές περιπτώσεις, οι τελωνειακές αρχές δεν απαιτούν την προσκόμιση τέτοιων αποδείξεων.
3. Οι τελωνειακές αρχές δεν ζητούν από πρόσωπο που ενεργεί ως τελωνειακός αντιπρόσωπος και διεκπεραιώνει τακτικά πράξεις και διατυπώσεις να προσκομίζει κάθε φορά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι διαθέτει εξουσιοδότηση, στον βαθμό που το εν λόγω πρόσωπο είναι σε θέση να προσκομίσει τα στοιχεία αυτά στις τελωνειακές αρχές εφόσον του ζητηθεί.
Άρθρο 20
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 243, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων όπου δεν εφαρμόζεται η άρση της υποχρέωσης που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο,
β)
των περιπτώσεων όπου δεν απαιτούνται από τις τελωνειακές αρχές τα αποδεικτικά στοιχεία εξουσιοδότησης που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο.
Άρθρο 21
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την εκχώρηση και την απόδειξη του δικαιώματος που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 3.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 3
Αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας
Άρθρο 22
Αποφάσεις που λαμβάνονται κατόπιν αιτήσεως
1. Όταν ένα πρόσωπο υποβάλλει αίτηση απόφασης σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, το πρόσωπο αυτό παρέχει όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές για να μπορέσουν να λάβουν την απόφαση.
Μπορεί επίσης να υποβληθεί αίτηση να ληφθεί απόφαση σχετικά με περισσότερα από ένα πρόσωπα, στο πλαίσιο των προϋποθέσεων που ορίζει η τελωνειακή νομοθεσία.
Εκτός αν ορίζεται άλλως, οι αρμόδιες τελωνειακές αρχές είναι εκείνες του τόπου όπου τηρούνται ή είναι διαθέσιμες οι κύριες λογιστικές καταχωρίσεις του αιτούντος για τελωνειακούς σκοπούς, και όπου πρόκειται να διεξαχθεί τουλάχιστον ένα μέρος των δραστηριοτήτων που καλύπτει η απόφαση.
2. Οι τελωνειακές αρχές, χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο 30 ημέρες από την παραλαβή της αίτησης απόφασης, επαληθεύουν αν πληρούνται οι όροι αποδοχής της αίτησης.
Σε περίπτωση που οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι η αίτηση περιέχει όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται για να μπορέσουν να λάβουν την απόφαση, κοινοποιούν την αποδοχή της στον αιτούντα εντός της περιόδου που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο.
3. Οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 1 και ενημερώνουν τον αιτούντα χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο εντός 120 ημερών από την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης, εκτός εάν ορίζεται άλλως.
Σε περίπτωση που οι τελωνειακές αρχές δεν είναι σε θέση να τηρήσουν την προθεσμία για τη λήψη απόφασης, ενημερώνουν σχετικά τον αιτούντα πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, αναφέροντας τους λόγους και την περαιτέρω χρονική περίοδο που θεωρούν αναγκαία για να λάβουν απόφαση. Εκτός αν ορίζεται άλλως, αυτή η περαιτέρω χρονική περίοδος δεν υπερβαίνει τις 30 ημέρες.
Με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να παρατείνουν την προθεσμία για τη λήψη απόφασης, όπως ορίζεται στην τελωνειακή νομοθεσία, όταν η παράταση ζητείται από τον αιτούντα με σκοπό την πραγματοποίηση προσαρμογών για την εκπλήρωση των προϋποθέσεων και των κριτηρίων. Οι προσαρμογές αυτές και η περαιτέρω χρονική περίοδος που είναι απαραίτητη για την πραγματοποίησή τους κοινοποιούνται στις τελωνειακές αρχές, οι οποίες αποφασίζουν για την παράταση.
4. Η απόφαση αρχίζει να παράγει αποτελέσματα από την ημερομηνία κατά την οποία ο αιτών λαμβάνει, ή θεωρείται ότι λαμβάνει γνώση αυτής, εκτός εάν ορίζεται άλλως στην απόφαση ή στην τελωνειακή νομοθεσία. Με εξαίρεση τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 45 παράγραφος 2, οι αποφάσεις που λαμβάνονται είναι εκτελεστές από τις τελωνειακές αρχές από την εν λόγω ημερομηνία.
5. Εκτός αν ορίζεται άλλως στην τελωνειακή νομοθεσία, η απόφαση ισχύει χωρίς χρονικό περιορισμό.
6. Πριν από τη λήψη απόφασης που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τον αιτούντα, οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν, στον αιτούντα, τους λόγους στους οποίους προτίθενται να βασίσουν την απόφασή τους και του παρέχουν τη δυνατότητα να εκφράσει τη γνώμη του, εντός περιόδου που καθορίζεται από την ημερομηνία κατά την οποία λαμβάνει ή θεωρείται ότι λαμβάνει γνώση της κοινοποίησης. Μετά τη λήξη της εν λόγω περιόδου, ο αιτών ενημερώνεται με τον κατάλληλο τρόπο σχετικά με την απόφαση.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν αφορά απόφαση από τις αναφερόμενες στο άρθρο 33 παράγραφος 1,
β)
σε περίπτωση άρνησης του οφέλους από δασμολογική ποσόστωση, εφόσον έχει συμπληρωθεί ο όγκος της συγκεκριμένης δασμολογικής ποσόστωσης, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 56 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο,
γ)
εάν επιβάλλεται από τη φύση ή το επίπεδο της απειλής για την ασφάλεια και προστασία της Ένωσης και των κατοίκων της, για την υγεία των ανθρώπων, των ζώων ή των φυτών, για το περιβάλλον ή για τους καταναλωτές,
δ)
εάν η απόφαση έχει σκοπό να διασφαλίσει την εφαρμογή άλλης απόφασης, για την οποία εφαρμόζεται το πρώτο εδάφιο, με την επιφύλαξη της νομοθεσίας του ενδιαφερομένου κράτους μέλους,
ε)
σε περίπτωση που θα επιφέρει ζημία σε έρευνες που έχουν ξεκινήσει και αποσκοπούν στην καταπολέμηση της απάτης,
στ)
σε άλλες ειδικές περιπτώσεις.
7. Απόφαση η οποία επηρεάζει αρνητικά τον αιτούντα πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη και να αναφέρει τη δυνατότητα άσκησης προσφυγής που προβλέπεται στο άρθρο 37.
Άρθρο 23
Διαχείριση αποφάσεων που λαμβάνονται κατόπιν αιτήσεως
1. Ο δικαιούχος της απόφασης συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εν λόγω απόφαση.
2. Ο δικαιούχος της απόφασης κοινοποιεί χωρίς καθυστέρηση στις τελωνειακές αρχές κάθε στοιχείο που ανακύπτει μετά τη λήψη της απόφασης και μπορεί να έχει επίπτωση στη διατήρηση ή το περιεχόμενό της.
3. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που θεσπίζονται για άλλους τομείς, οι οποίες καθορίζουν τις περιπτώσεις στις οποίες οι αποφάσεις είναι άκυρες ή παύουν να παράγουν αποτελέσματα, οι τελωνειακές αρχές που έλαβαν απόφαση μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να την ακυρώσουν, να την τροποποιήσουν ή να την ανακαλέσουν, εφόσον δεν είναι σύμφωνη με την τελωνειακή νομοθεσία.
4. Σε ειδικές περιπτώσεις, οι τελωνειακές αρχές προβαίνουν στις ακόλουθες ενέργειες:
α)
επανεξέταση απόφασης,
β)
αναστολή απόφασης η οποία δεν πρέπει να ακυρωθεί, να ανακληθεί ή να τροποποιηθεί.
5. Οι τελωνειακές αρχές παρακολουθούν τους όρους και τα κριτήρια που πρέπει να πληροί ο δικαιούχος της απόφασης. Παρακολουθούν επίσης τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την απόφαση αυτή. Εάν δεν έχουν συμπληρωθεί τρία έτη από την εγκατάσταση του δικαιούχου της απόφασης, οι τελωνειακές αρχές διενεργούν αυστηρή παρακολούθηση αυτού κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά τη λήψη της απόφασης.
Άρθρο 24
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 243 για τον καθορισμό:
α)
των εξαιρέσεων από το άρθρο 22 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο,
β)
των όρων αποδοχής των αιτήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 22 παράγραφος 2,
γ)
της προθεσμίας για τη λήψη μιας συγκεκριμένης απόφασης, περιλαμβανομένης της πιθανής επέκτασης της προθεσμίας αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3,
δ)
των αναφερόμενων στο άρθρο 22 παράγραφος 4 περιπτώσεων όπου η απόφαση αρχίζει να παράγει αποτελέσματα σε ημερομηνία διαφορετική από εκείνη κατά την οποία ο αιτών λαμβάνει ή θεωρείται ότι έχει λάβει γνώση αυτής,
ε)
των αναφερόμενων στο άρθρο 22 παράγραφος 5 περιπτώσεων όπου η ισχύς της απόφασης έχει χρονικό περιορισμό,
στ)
της διάρκειας της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 6 πρώτο εδάφιο,
ζ)
των αναφερόμενων στο άρθρο 22 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο στ) ειδικών περιπτώσεων όπου δεν παρέχεται στον αιτούντα η δυνατότητα να εκφράσει την άποψή του,
η)
των περιπτώσεων και των κανόνων σχετικά με την παρακολούθηση και την επανεξέταση αποφάσεων σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 4.
Άρθρο 25
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για:
α)
την υποβολή και την αποδοχή της αίτησης απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφοι 1 και 2,
β)
τη λήψη της απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 22, περιλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη,
γ)
την παρακολούθηση των αποφάσεων, σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 5.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 26
Ισχύς των αποφάσεων σε ενωσιακή κλίμακα
Εκτός αν η ισχύς μιας απόφασης περιορίζεται σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, οι αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας ισχύουν σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Άρθρο 27
Ακύρωση ευνοϊκών αποφάσεων
1. Οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν απόφαση ευνοϊκή για τον δικαιούχο της απόφασης, εάν πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:
α)
η απόφαση λήφθηκε με βάση ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες,
β)
ο δικαιούχος της απόφασης γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει ότι τα στοιχεία αυτά ήταν ανακριβή ή ελλιπή,
γ)
εάν οι πληροφορίες ήταν ορθές και εμπεριστατωμένες, η απόφαση θα ήταν διαφορετική.
2. Η ακύρωση της απόφασης ανακοινώνεται στον δικαιούχο της απόφασης.
3. Η ακύρωση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε εφαρμογή η αρχική απόφαση, εκτός εάν υπάρχει διαφορετική πρόβλεψη στην απόφαση σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία.
Άρθρο 28
Ανάκληση και τροποποίηση ευνοϊκών αποφάσεων
1. Μια ευνοϊκή απόφαση ανακαλείται ή τροποποιείται όταν, σε περιπτώσεις εκτός εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 27:
α)
ένας ή περισσότεροι από τους όρους λήψης αυτής της απόφασης δεν επληρούντο ή δεν πληρούνται πλέον, ή
β)
ζητηθεί από τον δικαιούχο της απόφασης.
2. Ευνοϊκή απόφαση που απευθύνεται σε περισσότερα από ένα πρόσωπα μπορεί να ανακληθεί μόνον για το πρόσωπο που δεν τηρεί υποχρέωση που επιβλήθηκε δυνάμει αυτής της απόφασης, εκτός εάν ορίζεται άλλως.
3. Η ανάκληση ή τροποποίηση της απόφασης ανακοινώνεται στον δικαιούχο της απόφασης.
4. Η παράγραφος 4 του άρθρου 22 εφαρμόζεται στην ανάκληση ή την τροποποίηση της απόφασης.
Εντούτοις, σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εφόσον το απαιτεί η προστασία των νόμιμων συμφερόντων του δικαιούχου της απόφασης, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να μεταθέτουν έως ένα έτος την ημερομηνία από την οποία αρχίζει να παράγει αποτελέσματα η ανάκληση ή τροποποίηση. Η εν λόγω ημερομηνία αναγράφεται στην απόφαση ανάκλησης ή τροποποίησης.
Άρθρο 29
Αποφάσεις που λαμβάνονται χωρίς προηγούμενη αίτηση
Με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου μια τελωνειακή αρχή ενεργεί ως δικαστική αρχή, οι διατάξεις του άρθρου 22 παράγραφοι 4, 5, 6 και 7, του άρθρου 23 παράγραφος 3 και των άρθρων 26, 27 και 28 ισχύουν επίσης για τις αποφάσεις που λαμβάνονται από τις τελωνειακές αρχές χωρίς προηγούμενη αίτηση του ενδιαφερομένου.
Άρθρο 30
Περιορισμοί που ισχύουν για τις αποφάσεις σχετικά με εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε τελωνειακό καθεστώς ή βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση
Με εξαίρεση την περίπτωση που το ζητεί ο ενδιαφερόμενος, η ανάκληση, τροποποίηση ή αναστολή ευνοϊκής απόφασης δεν επηρεάζει εμπορεύματα τα οποία, τη στιγμή την οποία αρχίζει να παράγει αποτελέσματα η ανάκληση, τροποποίηση ή αναστολή, έχουν ήδη υπαχθεί και εξακολουθούν να υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς ή βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση δυνάμει της ανακληθείσας, τροποποιηθείσας ή ανασταλείσας απόφασης.
Άρθρο 31
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των αναφερόμενων στο άρθρο 28 παράγραφος 2 περιπτώσεων όπου μια ευνοϊκή απόφαση που απευθύνεται σε περισσότερα από ένα πρόσωπα μπορεί να ανακληθεί και για άλλα πρόσωπα πέραν του προσώπου που δεν τηρεί υποχρέωση που επιβλήθηκε δυνάμει αυτής της απόφασης,
β)
των εξαιρετικών περιπτώσεων όπου οι τελωνειακές αρχές μπορούν να μεταθέτουν την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να παράγει αποτελέσματα η ανάκληση ή η τροποποίηση σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο.
Άρθρο 32
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την ακύρωση, την ανάκληση ή την τροποποίηση ευνοϊκών αποφάσεων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 33
Αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες
1. Οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν, κατόπιν αιτήσεως, αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές δασμολογικές πληροφορίες (αποφάσεις ΔΔΠ), ή αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή (αποφάσεις ΔΠΚ).
Τέτοιου είδους αίτηση δεν γίνεται αποδεκτή σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν η αίτηση υποβάλλεται ή έχει ήδη υποβληθεί, στο ίδιο ή σε άλλο τελωνειακό γραφείο, από τον δικαιούχο της απόφασης ή για λογαριασμό του δικαιούχου της απόφασης για τα ίδια εμπορεύματα και, όσον αφορά τις αποφάσεις ΔΠΚ, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που καθορίζουν την απόκτηση καταγωγής,
β)
εάν η αίτηση δεν σχετίζεται με οιαδήποτε προβλεπόμενη χρήση της απόφασης ΔΔΠ ή ΔΠΚ ή με οιαδήποτε προβλεπόμενη χρήση τελωνειακού καθεστώτος.
2. Οι αποφάσεις ΔΔΠ και ΔΠΚ είναι δεσμευτικές μόνο όσον αφορά τη δασμολογική κατάταξη ή τον προσδιορισμό της καταγωγής των εμπορευμάτων:
α)
για τις τελωνειακές αρχές έναντι του δικαιούχου της απόφασης, μόνο όσον αφορά εμπορεύματα για τα οποία οι τελωνειακές διατυπώσεις ολοκληρώνονται μετά την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η απόφαση,
β)
για τον δικαιούχο της απόφασης έναντι των τελωνειακών αρχών, μόνο από την ημερομηνία κατά την οποία το εν λόγω πρόσωπο λαμβάνει ή θεωρείται ότι έχει λάβει την κοινοποίηση της απόφασης.
3. Οι αποφάσεις ΔΔΠ ή ΔΠΚ ισχύουν για περίοδο τριών ετών από την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζουν να ισχύουν.
4. Για την εφαρμογή απόφασης ΔΔΠ ή ΔΠΚ στο πλαίσιο συγκεκριμένου τελωνειακού καθεστώτος, ο δικαιούχος της απόφασης πρέπει να μπορεί να αποδείξει τα ακόλουθα:
α)
στην περίπτωση απόφασης ΔΔΠ, ότι τα εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο διασάφησης αντιστοιχούν από κάθε άποψη σε αυτά που περιγράφονται στην απόφαση,
β)
στην περίπτωση απόφασης ΔΠΚ, ότι τα εμπορεύματα και οι καθοριστικές για την απόκτηση καταγωγής προϋποθέσεις αντιστοιχούν από κάθε άποψη στα εμπορεύματα και στις προϋποθέσεις που περιγράφονται στην απόφαση.
Άρθρο 34
Διαχείριση αποφάσεων που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες
1. Η απόφαση ΔΔΠ παύει να ισχύει πριν από το τέλος της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 33 παράγραφος 3 εφόσον δεν είναι πλέον συμβατή με το δίκαιο, λόγω οποιασδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
τροποποίησης των ονοματολογιών που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β),
β)
θέσπισης μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 57 παράγραφος 4,
με ισχύ από την ημερομηνία εφαρμογής της τροποποίησης ή των μέτρων.
2. Η απόφαση ΔΠΚ παύει να ισχύει πριν από το τέλος της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 33 παράγραφος 3 σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν εκδίδεται κανονισμός ή συνάπτεται από την Ένωση και αρχίζει να εφαρμόζεται στην επικράτειά της συμφωνία με αποτέλεσμα η απόφαση ΔΠΚ να μην είναι πλέον συμβατή με το δίκαιο που θεσπίζεται με τον τρόπο αυτό, με ισχύ από την ημερομηνία εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού ή της εν λόγω συμφωνίας,
β)
όταν δεν είναι πλέον συμβατή με τη συμφωνία για τους κανόνες καταγωγής της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εμπορίου (ΠΟΕ) ή με τις επεξηγηματικές σημειώσεις ή τις γνώμες για την καταγωγή που εκδίδονται για την ερμηνεία της συμφωνίας αυτής, με ισχύ από την ημερομηνία της δημοσίευσής τους στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3. Η παύση ισχύος των αποφάσεων ΔΔΠ ή ΔΠΚ δεν έχει αναδρομική εφαρμογή.
4. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 23 παράγραφος 3 και το άρθρο 27, οι αποφάσεις ΔΔΠ και ΔΠΚ ακυρώνονται, εφόσον βασίζονται σε ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες από τους αιτούντες.
5. Οι αποφάσεις ΔΔΠ και ΔΠΚ ανακαλούνται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 3 και το άρθρο 28. Ωστόσο, οι αποφάσεις αυτές δεν ανακαλούνται με αίτημα του δικαιούχου της απόφασης.
6. Οι αποφάσεις ΔΔΠ και ΔΠΚ δεν δύνανται να τροποποιηθούν.
7. Οι τελωνειακές αρχές ανακαλούν τις αποφάσεις ΔΔΠ:
α)
εάν δεν είναι πλέον συμβατές με την ερμηνεία οποιασδήποτε από τις ονοματολογίες που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) λόγω οποιασδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
i)
επεξηγηματικών σημειώσεων αναφερόμενων στο άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) δεύτερη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1987 για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (13), με ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσής τους στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ii)
απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσης του διατακτικού της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
iii)
αποφάσεων κατάταξης, γνωμών κατάταξης ή τροποποιήσεων των επεξηγηματικών σημειώσεων για την ονοματολογία του εναρμονισμένου συστήματος περιγραφής και κωδικοποίησης των εμπορευμάτων που εγκρίθηκε από τον οργανισμό που συνεστήθη με τη Σύμβαση περί Συστάσεως Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας, η οποία συνήφθη στις Βρυξέλλες στις 15 Δεκεμβρίου 1950, με ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσης της ανακοίνωσης της Επιτροπής στη σειρά «C» της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή
β)
σε άλλες ειδικές περιπτώσεις.
8. Οι αποφάσεις ΔΠΚ ανακαλούνται:
α)
σε περίπτωση που δεν είναι πλέον συμβατές με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσης του διατακτικού της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή
β)
σε άλλες ειδικές περιπτώσεις.
9. Στις περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται η παράγραφος 1 στοιχείο β) ή οι παράγραφοι 2, 7 ή 8, μια απόφαση ΔΔΠ ή ΔΠΚ μπορεί να εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται όσον αφορά δεσμευτικές συμβάσεις που βασίζονταν στην εν λόγω απόφαση και είχαν συναφθεί πριν την παύση της ισχύος της ή την ανάκλησή της. Η εν λόγω παράταση της χρήσης δεν ισχύει σε περίπτωση λήψης απόφασης ΔΠΚ για εμπορεύματα προς εξαγωγή.
Η παράταση της χρήσης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση ΔΔΠ ή ΔΠΚ παύει να ισχύει ή ανακαλείται. Ωστόσο, μέτρο που αναφέρεται στο άρθρο 57 παράγραφος 4 ή στο άρθρο 67 μπορεί να αποκλείει την εν λόγω παράταση χρήσης ή να ορίζει συντομότερη διάρκεια. Όταν πρόκειται για προϊόντα για τα οποία προσκομίζεται πιστοποιητικό εισαγωγής ή εξαγωγής κατά την διεξαγωγή των τελωνειακών διατυπώσεων, η διάρκεια των έξι μηνών αντικαθίσταται από την διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού.
Για να επωφεληθεί από την παράταση της χρήσης μιας απόφασης ΔΔΠ ή ΔΠΚ, ο δικαιούχος της απόφασης καταθέτει αίτηση στην τελωνειακή αρχή που έλαβε την απόφαση εντός 30 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία παύει να ισχύει ή ανακαλείται, αναφέροντας τις ποσότητες για τις οποίες ζητεί την παράταση της χρήσης και το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη όπου θα τελωνιστούν τα εμπορεύματα κατά την περίοδο που διαρκεί η παράταση της χρήσης. Η τελωνειακή αρχή λαμβάνει απόφαση για την παράταση της χρήσης και ενημερώνει τον δικαιούχο της απόφασης χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής όλων των πληροφοριών που απαιτούνται για να μπορέσει να λάβει την απόφαση.
10. Η Επιτροπή ενημερώνει τις τελωνειακές αρχές όταν:
α)
αναστέλλεται η λήψη αποφάσεων ΔΔΠ και ΔΠΚ, όσον αφορά εμπορεύματα των οποίων δεν εξασφαλίζεται ορθή και ενιαία δασμολογική κατάταξη ή ενιαίος προσδιορισμός της καταγωγής, ή
β)
διακόπτεται η αναστολή που αναφέρεται στο στοιχείο α).
11. Η Επιτροπή μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις με τις οποίες ζητεί από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν αποφάσεις ΔΔΠ ή ΔΠΚ, προκειμένου να εξασφαλιστεί ενιαία δασμολογική κατάταξη ή ορθός και ενιαίος προσδιορισμός της καταγωγής των εμπορευμάτων.
Άρθρο 35
Αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες σε σχέση με άλλους παράγοντες
Σε ειδικές περιπτώσεις, οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν, κατόπιν αιτήσεως, αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες σε σχέση με άλλους παράγοντες που αναφέρονται στον τίτλο ΙΙ, βάσει των οποίων εφαρμόζονται οι εισαγωγικοί και εξαγωγικοί δασμοί και άλλα μέτρα εμπορικής πολιτικής.
Άρθρο 36
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των ειδικών περιπτώσεων ανάκλησης αποφάσεων ΔΔΠ και ΔΠΚ που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 7 στοιχείο β) και στο άρθρο 34 παράγραφος 8 στοιχείο β),
β)
των αναφερόμενων στο άρθρο 35 περιπτώσεων όπου λαμβάνονται αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες σε σχέση με άλλους παράγοντες, βάσει των οποίων εφαρμόζονται ο εξαγωγικός ή εισαγωγικός δασμός και άλλα μέτρα σχετικά με τις εμπορευματικές συναλλαγές.
Άρθρο 37
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για:
α)
τη χρήση απόφασης ΔΔΠ ή ΔΠΚ αφού έχει παύσει να ισχύει ή έχει ανακληθεί σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 9,
β)
την κοινοποίηση της Επιτροπής προς τις τελωνειακές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 10 στοιχεία α) και β),
γ)
τη χρήση αποφάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 35 και καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 36 στοιχείο β) αφότου παύσουν να ισχύουν,
δ)
την αναστολή αποφάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 35 και καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 36 στοιχείο β) και τη γνωστοποίηση της αναστολής ή της ανάκλησης της αναστολής στις τελωνειακές αρχές.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
2. Η Επιτροπή εκδίδει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τις αποφάσεις με τις οποίες ζητεί από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν:
α)
αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 11,
β)
αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 35 και καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 36 στοιχείο β).
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 285 παράγραφος 2.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
Τμήμα 4
Εγκεκριμένος οικονομικός φορέας
Άρθρο 38
Αίτηση και χορήγηση πιστοποιητικού
1. Οικονομικός φορέας που είναι εγκατεστημένος εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και πληροί τα κριτήρια του άρθρου 39 μπορεί να υποβάλει αίτηση για την ιδιότητα του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα.
Οι τελωνειακές αρχές, εάν χρειαστεί μετά από διαβουλεύσεις με άλλες αρμόδιες αρχές, χορηγούν την εν λόγω ιδιότητα, που υπόκειται σε παρακολούθηση.
2. Η ιδιότητα του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα συνίσταται στα ακόλουθα είδη πιστοποιητικού:
α)
αυτό του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα με πιστοποιητικό ως προς τις τελωνειακές απλουστεύσεις, το οποίο παρέχει στον κάτοχό του τη δυνατότητα να απολαύει ορισμένων απλουστεύσεων σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, ή
β)
αυτό του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα με πιστοποιητικό ως προς την ασφάλεια και την προστασία, το οποίο παρέχει στον κάτοχό του διευκολύνσεις που αφορούν την ασφάλεια και την προστασία.
3. Είναι δυνατή η ταυτόχρονη κατοχή και των δύο ειδών πιστοποιητικών που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
4. Η ιδιότητα του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα αναγνωρίζεται, υπό τους όρους των άρθρων 39, 40 και 41, από τις τελωνειακές αρχές όλων των κρατών μελών.
5. Οι τελωνειακές αρχές, εφόσον αναγνωρίσουν την ιδιότητα του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα με πιστοποιητικό ως προς τις τελωνειακές απλουστεύσεις και υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι για ένα συγκεκριμένο είδος απλούστευσης που προβλέπεται στην τελωνειακή νομοθεσία, παρέχουν την άδεια στον οικονομικό φορέα να επωφεληθεί από την απλούστευση. Οι τελωνειακές αρχές δεν επανεξετάζουν τα κριτήρια που έχουν ήδη εξεταστεί κατά τη χορήγηση της ιδιότητας του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα.
6. Ο εγκεκριμένος οικονομικός φορέας που αναφέρεται στην παράγραφο 2 απολαύει ευνοϊκότερης μεταχείρισης από τους λοιπούς οικονομικούς φορείς όσον αφορά τους τελωνειακούς ελέγχους, σύμφωνα με το είδος του πιστοποιητικού που του έχει χορηγηθεί, υποβαλλόμενος, μεταξύ άλλων, σε λιγότερους φυσικούς ελέγχους και ελέγχους εγγράφων.
7. Οι τελωνειακές αρχές χορηγούν τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από την ιδιότητα του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα σε πρόσωπα εγκατεστημένα σε χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης τα οποία πληρούν τους όρους και συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις που ορίζονται από τη σχετική νομοθεσία των εν λόγω χωρών ή εδαφών, εφόσον οι όροι και οι υποχρεώσεις αυτές αναγνωρίζονται από την Ένωση ως ισοδύναμοι με τους όρους και τις υποχρεώσεις που ισχύουν για τους εγκεκριμένους οικονομικούς φορείς που είναι εγκατεστημένοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Η χορήγηση των πλεονεκτημάτων αυτών βασίζεται στην αρχή της αμοιβαιότητας, εκτός αν αποφασιστεί άλλως από την Ένωση, και στηρίζεται από διεθνή συμφωνία ή ενωσιακή συμφωνία στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής.
Άρθρο 39
Χορήγηση της ιδιότητας
Τα κριτήρια για τη χορήγηση της ιδιότητας του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα είναι τα εξής:
α)
η απουσία ιστορικού σοβαρής παράβασης ή επανειλημμένων παραβάσεων της τελωνειακής νομοθεσίας και των φορολογικών κανόνων, συμπεριλαμβανομένης της απουσίας ιστορικού σοβαρών ποινικών αδικημάτων σχετιζόμενων με την οικονομική δραστηριότητα του αιτούντος,
β)
η επίδειξη από τον αιτούντα υψηλού επιπέδου ελέγχου των δραστηριοτήτων του και της ροής των εμπορευμάτων μέσω ενός συστήματος διαχείρισης εμπορικών και, κατά περίπτωση, μεταφορικών καταχωρίσεων, το οποίο να επιτρέπει τη διεξαγωγή κατάλληλων τελωνειακών ελέγχων,
γ)
η οικονομική φερεγγυότητα, η οποία τεκμαίρεται εάν ο αιτών διαθέτει ικανοποιητική οικονομική επιφάνεια που να του επιτρέπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, λαμβανομένων υπόψη δεόντως των χαρακτηριστικών του είδους της ασκούμενης επιχειρηματικής δραστηριότητας,
δ)
όσον αφορά το πιστοποιητικό που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο α), πρακτικά κριτήρια επάρκειας ή επαγγελματικών προσόντων που σχετίζονται άμεσα με την ασκούμενη δραστηριότητα, και
ε)
όσον αφορά το πιστοποιητικό που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο β), ενδεδειγμένα μέτρα για την ασφάλεια και την προστασία, τα οποία θεωρείται ότι πληρούνται εάν ο αιτών αποδείξει ότι εφαρμόζει κατάλληλα μέτρα για την ασφάλεια και την προστασία της διεθνούς αλυσίδας εφοδιασμού, μεταξύ άλλων στους τομείς της υλικής ακεραιότητας και των ελέγχων πρόσβασης, των υλικοτεχνικών διαδικασιών και της διαχείρισης συγκεκριμένων ειδών εμπορευμάτων, του προσωπικού και της ταυτοποίησης των επιχειρηματικών εταίρων του.
Άρθρο 40
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 243, για τον καθορισμό:
α)
των απλουστεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο α),
β)
των διευκολύνσεων που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο β),
γ)
της ευνοϊκότερης διαχείρισης που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 6.
Άρθρο 41
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τις λεπτομέρειες για την εφαρμογή των κριτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 39.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 5
Κυρώσεις
Άρθρο 42
Επιβολή κυρώσεων
1. Κάθε κράτος μέλος προβλέπει κυρώσεις για μη συμμόρφωση με την τελωνειακή νομοθεσία. Οι κυρώσεις αυτές είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
2. Εφόσον επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις, μπορούν να λαμβάνουν, μεταξύ άλλων, μία ή και τις δύο από τις ακόλουθες μορφές:
α)
χρηματική επιβάρυνση εκ μέρους των τελωνειακών αρχών, συμπεριλαμβανομένου, όπου απαιτείται, διακανονισμού που επέχει θέση ποινικής κύρωσης,
β)
ανάκληση, αναστολή ή τροποποίηση άδειας που κατέχει ο ενδιαφερόμενος.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή εντός 180 ημερών από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος άρθρου, όπως υπολογίζεται βάσει του άρθρου 288 παράγραφος 2, τις ισχύουσες εθνικές διατάξεις σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και κοινοποιούν στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση οιαδήποτε μεταγενέστερη τροποποίηση που επηρεάζει τις εν λόγω διατάξεις.
Τμήμα 6
Προσφυγές
Άρθρο 43
Αποφάσεις δικαστικής αρχής
Τα άρθρα 44 και 45 δεν ισχύουν για προσφυγές που ασκούνται με στόχο την ακύρωση, την ανάκληση ή την τροποποίηση απόφασης σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, που λαμβάνεται από δικαστική αρχή, ή από τελωνειακές αρχές που ενεργούν ως δικαστικές αρχές.
Άρθρο 44
Δικαίωμα προσφυγής
1. Κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωμα να προσφεύγει κατά οποιασδήποτε απόφασης λαμβάνεται από τις τελωνειακές αρχές σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας και το αφορά άμεσα και ατομικά.
Κάθε πρόσωπο το οποίο υποβάλλει αίτηση για έκδοση απόφασης στην αρμόδια τελωνειακή αρχή χωρίς να επιτυγχάνει την έκδοση απόφασης εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 2 έχει επίσης δικαίωμα να ασκήσει προσφυγή.
2. Το δικαίωμα προσφυγής μπορεί να ασκηθεί τουλάχιστον σε δύο στάδια:
α)
σε πρώτο στάδιο, ενώπιον των τελωνειακών αρχών ή δικαστικής αρχής ή άλλου φορέα που έχει ορισθεί για τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη,
β)
σε δεύτερο στάδιο, ενώπιον μιας ανώτερης ανεξάρτητης αρχής, η οποία μπορεί να είναι δικαστική αρχή ή ισοδύναμο ειδικευμένο όργανο, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στα κράτη μέλη.
3. Η προσφυγή πρέπει να ασκείται στο κράτος μέλος στο οποίο ελήφθη η απόφαση ή υπεβλήθη η αίτηση για την έκδοσή της.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η διαδικασία προσφυγής καθιστά δυνατή την ταχεία επιβεβαίωση ή τροποποίηση των αποφάσεων που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 45
Αναστολή της εκτέλεσης
1. Η άσκηση προσφυγής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης.
2. Ωστόσο, οι τελωνειακές αρχές αναστέλλουν την εκτέλεση της απόφασης αυτής, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, εφόσον έχουν βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν συμβιβάζεται με την τελωνειακή νομοθεσία ή όταν υπάρχει κίνδυνος ανεπανόρθωτης ζημίας για τον ενδιαφερόμενο.
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2, όταν η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, η αναστολή εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης εξαρτάται από τη σύσταση εγγύησης, εκτός εάν στοιχειοθετείται βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης, ότι εγγύηση αυτού του είδους ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές δυσκολίες οικονομικού ή κοινωνικού χαρακτήρα εις βάρος του οφειλέτη.
Τμήμα 7
Έλεγχος εμπορευμάτων
Άρθρο 46
Διαχείριση κινδύνων και τελωνειακοί έλεγχοι
1. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να διεξάγουν οποιονδήποτε τελωνειακό έλεγχο θεωρούν απαραίτητο.
Οι τελωνειακοί έλεγχοι, μπορούν, ειδικότερα, να συνίστανται στην εξέταση εμπορευμάτων, στη δειγματοληψία, στην επαλήθευση της ακρίβειας και της πληρότητας των πληροφοριών που περιέχονται σε διασάφηση ή γνωστοποίηση και της ύπαρξης, της γνησιότητας, της ακρίβειας και της ισχύος εγγράφων, στην εξέταση των λογαριασμών οικονομικών φορέων και άλλων καταχωρίσεων, στον έλεγχο των μεταφορικών μέσων, στην επιθεώρηση των αποσκευών και άλλων εμπορευμάτων που μεταφέρονται ή φέρονται από πρόσωπα και στη διενέργεια επίσημων ερευνών και σε άλλες παρεμφερείς πράξεις.
2. Οι τελωνειακοί έλεγχοι, εκτός από τους δειγματοληπτικούς, βασίζονται κυρίως στην ανάλυση των κινδύνων με τη χρήση ηλεκτρονικών τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων, με σκοπό τον προσδιορισμό και την εκτίμηση των κινδύνων και τη θέσπιση των απαραίτητων αντιμέτρων, με βάση κριτήρια που καθορίζονται σε εθνικό, ενωσιακό και, ενδεχομένως, διεθνές επίπεδο.
3. Οι τελωνειακοί έλεγχοι διεξάγονται εντός κοινού πλαισίου διαχείρισης κινδύνων που βασίζεται στην ανταλλαγή πληροφοριών και των αποτελεσμάτων αναλύσεων κινδύνων μεταξύ των τελωνειακών διοικήσεων και καθορίζει κοινά κριτήρια και πρότυπα κινδύνων, μέτρα ελέγχου και τομείς ελέγχων με προτεραιότητα.
Οι έλεγχοι που βασίζονται σε πληροφορίες και σε κριτήρια αυτού του είδους διεξάγονται χωρίς να θίγονται άλλοι έλεγχοι που πραγματοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή άλλες ισχύουσες διατάξεις.
4. Οι τελωνειακές αρχές αναλαμβάνουν τη διαχείριση κινδύνων, προκειμένου να διαφοροποιήσουν τα επίπεδα κινδύνου που συνδέονται με εμπορεύματα υπό τελωνειακό έλεγχο ή τελωνειακή επιτήρηση και να καθορίσουν εάν τα εμπορεύματα θα αποτελέσουν αντικείμενο ειδικών τελωνειακών ελέγχων και, εάν ναι, πού.
Η διαχείριση κινδύνων περιλαμβάνει δραστηριότητες όπως η συλλογή δεδομένων και πληροφοριών, η ανάλυση και αξιολόγηση κινδύνου, η αίτηση για δράση και η ανάληψη δράσης και η τακτική παρακολούθηση και επανεξέταση της διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της, βάσει διεθνών, ενωσιακών και εθνικών πηγών και στρατηγικών.
5. Οι τελωνειακές αρχές ανταλλάσσουν πληροφορίες όσον αφορά τους κινδύνους και ανάλυση των κινδύνων όταν:
α)
μια τελωνειακή αρχή κρίνει ότι οι κίνδυνοι είναι σημαντικοί και ότι πρέπει να διενεργηθεί τελωνειακός έλεγχος, τα δε αποτελέσματα του ελέγχου αποδεικνύουν ότι έχει πράγματι συμβεί το γεγονός που επιφέρει τους κινδύνους, ή
β)
τα αποτελέσματα του ελέγχου δεν αποδεικνύουν μεν ότι το γεγονός που επιφέρει τους κινδύνους έχει συμβεί, αλλά η οικεία τελωνειακή αρχή θεωρεί ότι η απειλή ενέχει υψηλό κίνδυνο αλλού στην Ένωση.
6. Για τον καθορισμό των κοινών κριτηρίων και προτύπων κινδύνων, των μέτρων ελέγχου και των τομέων ελέγχων με προτεραιότητα που αναφέρονται στην παράγραφο 3, λαμβάνονται υπόψη όλα τα ακόλουθα:
α)
η αναλογικότητα προς τον κίνδυνο,
β)
ο επείγων χαρακτήρας της αναγκαίας εφαρμογής των ελέγχων,
γ)
οι πιθανές επιπτώσεις στη ροή του εμπορίου, στα επιμέρους κράτη μέλη και στους πόρους που προορίζονται για τους ελέγχους.
7. Τα κοινά κριτήρια και πρότυπα κινδύνου που αναφέρονται στην παράγραφο 3 περιλαμβάνουν όλα τα ακόλουθα:
α)
περιγραφή των κινδύνων,
β)
τους παράγοντες ή τους δείκτες κινδύνου βάσει των οποίων επιλέγονται τα εμπορεύματα ή οι οικονομικοί φορείς για τελωνειακό έλεγχο,
γ)
τη φύση των τελωνειακών ελέγχων στους οποίους πρέπει να προβούν οι τελωνειακές αρχές,
δ)
τη διάρκεια εφαρμογής των τελωνειακών ελέγχων που αναφέρονται στο στοιχείο γ).
8. Οι τομείς ελέγχων με προτεραιότητα καλύπτουν ιδιαίτερα τελωνειακά καθεστώτα, είδη εμπορευμάτων, οδούς διακίνησης, τρόπους μεταφοράς ή οικονομικούς φορείς, που υπόκεινται για ορισμένη χρονική περίοδο σε αυξημένα επίπεδα ανάλυσης κινδύνου και τελωνειακών ελέγχων, με την επιφύλαξη των άλλων ελέγχων που διενεργούνται συνήθως από τις τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 47
Συνεργασία μεταξύ αρχών
1. Όταν, όσον αφορά τα ίδια εμπορεύματα, πρόκειται να διεξαχθούν έλεγχοι άλλοι από τους τελωνειακούς ελέγχους από αρμόδιες αρχές άλλες από τις τελωνειακές, οι τελωνειακές αρχές, σε στενή συνεργασία με τις ως άνω άλλες αρχές, καταβάλλουν προσπάθειες ώστε οι έλεγχοι αυτοί να διεξάγονται, ει δυνατόν, την ίδια χρονική στιγμή και στο ίδιο μέρος με τους τελωνειακούς ελέγχους (μονοαπευθυντική διαδικασία). Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, οι τελωνειακές αρχές έχουν συντονιστικό ρόλο.
2. Στο πλαίσιο των ελέγχων που αναφέρονται στο παρόν τμήμα, οι τελωνειακές και άλλες αρμόδιες αρχές μπορούν, εάν κρίνεται απαραίτητο για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων και για την καταπολέμηση της απάτης, να ανταλλάσσουν τόσο μεταξύ τους όσο και με την Επιτροπή, στοιχεία που λαμβάνουν σχετικά με την είσοδο, την έξοδο, τη διαμετακόμιση, τη διακίνηση, την αποθήκευση και τον ειδικό προορισμό εμπορευμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ταχυδρομικής διακίνησης, που μεταφέρονται μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, καθώς και με την παρουσία και την κίνηση εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης μη ενωσιακών εμπορευμάτων και εμπορευμάτων υπό το καθεστώς ειδικού προορισμού και τα αποτελέσματα ενδεχόμενων ελέγχων. Οι τελωνειακές αρχές και η Επιτροπή μπορούν επίσης να ανταλλάσσουν στοιχεία μεταξύ τους με σκοπό να διασφαλίσουν την ενιαία εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας.
Άρθρο 48
Εκ των υστέρων έλεγχος
Για τους σκοπούς των τελωνειακών ελέγχων, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επαληθεύουν την ακρίβεια και την πληρότητα των πληροφοριών που παρέχονται σε μια τελωνειακή διασάφηση, διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης, συνοπτική διασάφηση εισόδου, συνοπτική διασάφηση εξόδου, διασάφηση επανεξαγωγής ή γνωστοποίηση επανεξαγωγής, καθώς και την ύπαρξη, τη γνησιότητα, την ακρίβεια και την ισχύ όλων των δικαιολογητικών εγγράφων και να εξετάζουν τους λογαριασμούς του διασαφιστή και άλλες καταχωρίσεις που έχουν σχέση με πράξεις που αφορούν τα εν λόγω εμπορεύματα, καθώς και με προγενέστερες ή μεταγενέστερες εμπορικές πράξεις που αφορούν τα ίδια εμπορεύματα μετά την παράδοσή τους. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν επίσης να εξετάζουν τα εμπορεύματα και/ή να λαμβάνουν δείγματα, εφόσον αυτό είναι ακόμα δυνατόν να γίνει.
Οι έλεγχοι αυτοί μπορεί να διενεργούνται στις εγκαταστάσεις του κατόχου των εμπορευμάτων ή του αντιπροσώπου του κατόχου, κάθε άλλου προσώπου που εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα σε επαγγελματικό επίπεδο στις εν λόγω πράξεις, καθώς και οποιουδήποτε άλλου προσώπου που έχει στην κατοχή του για επαγγελματικούς λόγους τα εν λόγω έγγραφα και στοιχεία.
Άρθρο 49
Ενδοενωσιακές πτήσεις και θαλάσσια ταξίδια
1. Τελωνειακοί έλεγχοι ή διατυπώσεις σε παραδιδόμενες αποσκευές και χειραποσκευές προσώπων τα οποία πραγματοποιούν είτε ενδοενωσιακές πτήσεις είτε ενδοενωσιακό θαλάσσιο ταξίδι, διεξάγονται μόνο εφόσον οι εν λόγω τελωνειακοί έλεγχοι ή διατυπώσεις προβλέπονται από την τελωνειακή νομοθεσία.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των ακολούθων:
α)
έλεγχοι για την ασφάλεια και προστασία,
β)
έλεγχοι που σχετίζονται με απαγορεύσεις ή περιορισμούς.
Άρθρο 50
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή θεσπίζει με εκτελεστικές πράξεις μέτρα για τη διασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής των τελωνειακών ελέγχων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται η ανταλλαγή πληροφοριών όσον αφορά τους κινδύνους και τα αποτελέσματα της ανάλυσης των κινδύνων, τα κοινά κριτήρια και πρότυπα κινδύνου, τα μέτρα ελέγχου και οι τομείς ελέγχων με προτεραιότητα που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 3.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Όταν συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης σχετικά με τα εν λόγω μέτρα, που δικαιολογούνται δεόντως από την ανάγκη για ταχεία επικαιροποίηση του κοινού πλαισίου διαχείρισης κινδύνων και για προσαρμογή της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους και της ανάλυσης των κινδύνων, των κοινών κριτηρίων και προτύπων κινδύνου, των μέτρων ελέγχου και των τομέων ελέγχων με προτεραιότητα λόγω της εξέλιξης των κινδύνων, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 5.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
2. Η Επιτροπή ορίζει, με εκτελεστικές πράξεις, τους λιμένες ή τους αερολιμένες όπου εφαρμόζονται, σύμφωνα με το άρθρο 49, τελωνειακοί έλεγχοι και τελωνειακές διατυπώσεις όσον αφορά τα εξής:
α)
τις παραδιδόμενες αποσκευές και χειραποσκευές:
i)
προσώπων που πραγματοποιούν πτήση με αεροσκάφος που αναχωρεί από μη ενωσιακό αερολιμένα και το οποίο, μετά από σταθμό σε ενωσιακό αερολιμένα, κατευθύνεται σε άλλο ενωσιακό αερολιμένα,
ii)
προσώπων που πραγματοποιούν πτήση με αεροσκάφος που κάνει στάση σε ενωσιακό αερολιμένα και εν συνεχεία κατευθύνεται σε μη ενωσιακό αερολιμένα,
iii)
προσώπων που χρησιμοποιούν ναυτιλιακή υπηρεσία με το ίδιο σκάφος και η οποία περιλαμβάνει διαδοχικά δρομολόγια με αναχωρήσεις, αφίξεις και τελικούς προορισμούς σε μη ενωσιακούς λιμένες,
iv)
προσώπων που βρίσκονται σε σκάφη αναψυχής και σε αεροσκάφη που διενεργούν πτήση για τουριστικούς ή επιχειρηματικούς σκοπούς,
β)
τις παραδιδόμενες αποσκευές και χειραποσκευές:
i)
που φθάνουν σε κοινοτικό αερολιμένα με αεροσκάφος που προέρχεται από μη ενωσιακό αερολιμένα με σκοπό τη μεταφορά στον εν λόγω ενωσιακό αερολιμένα σε άλλο αεροσκάφος που πραγματοποιεί ενδοενωσιακή πτήση,
ii)
που φορτώνονται σε ενωσιακό αερολιμένα σε αεροσκάφος που πραγματοποιεί ενδοενωσιακή πτήση και μεταφέρονται σε άλλον ενδοενωσιακό αερολιμένα σε αεροσκάφος με προορισμό μη ενωσιακό αερολιμένα.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 8
Φύλαξη εγγράφων και άλλων πληροφοριών και επιβαρύνσεις και έξοδα
Άρθρο 51
Φύλαξη εγγράφων και άλλων πληροφοριών
1. Ο ενδιαφερόμενος φυλάσσει, για λόγους τελωνειακών ελέγχων, τα έγγραφα και τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1, επί τρία τουλάχιστον έτη, με κάθε τρόπο που είναι προσβάσιμος και αποδεκτός από τις τελωνειακές αρχές.
Εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία υπό περιστάσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στο τρίτο εδάφιο ή για εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο διασάφησης εξαγωγής, η εν λόγω περίοδος αρχίζει από το τέλος του έτους κατά το οποίο γίνονται αποδεκτές οι τελωνειακές διασαφήσεις για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή εξαγωγή.
Εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία με μειωμένο ή μηδενικό εισαγωγικό δασμό λόγω του τελικού τους προορισμού, η εν λόγω περίοδος αρχίζει από το τέλος του έτους κατά το οποίο τα εν λόγω εμπορεύματα παύουν να υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση.
Εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε άλλο τελωνειακό καθεστώς ή εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση, η εν λόγω περίοδος αρχίζει από το τέλος του έτους κατά το οποίο εκκαθαρίστηκε το σχετικό τελωνειακό καθεστώς ή έληξε η προσωρινή εναπόθεση.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 103 παράγραφος 4, εφόσον, ύστερα από τελωνειακό έλεγχο για την τελωνειακή οφειλή, κρίνεται αναγκαίο να διορθωθεί ο σχετικός καταλογισμός και να ενημερωθεί σχετικά ο ενδιαφερόμενος, τα έγγραφα και οι πληροφορίες φυλάσσονται επί τρία έτη από το πέρας της προθεσμίας που καθορίζει η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου.
Σε περίπτωση που ασκηθεί προσφυγή ή που έχει κινηθεί δικαστική διαδικασία, τα έγγραφα και οι πληροφορίες φυλάσσονται για το χρονικό διάστημα που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ή μέχρις ότου περατωθεί η διαδικασία της προσφυγής ή η δικαστική διαδικασία, ανάλογα με το ποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη.
Άρθρο 52
Επιβαρύνσεις και έξοδα
1. Οι τελωνειακές αρχές δεν επιβάλλουν επιβαρύνσεις για τη διεξαγωγή τελωνειακών ελέγχων ή για οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας κατά τις επίσημες ώρες λειτουργίας των αρμόδιων τελωνείων.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιβάλλουν επιβαρύνσεις ή να προβαίνουν στην είσπραξη του κόστους, εφόσον παρέχονται ειδικές υπηρεσίες, ιδίως οι εξής:
α)
παρουσία, κατόπιν αιτήσεως, προσωπικού των τελωνείων εκτός των επίσημων ωρών λειτουργίας των τελωνείων ή σε εγκαταστάσεις άλλες από το τελωνειακό κατάστημα,
β)
αναλύσεις ή εκθέσεις εμπειρογνωμόνων για τα εμπορεύματα και ταχυδρομικά τέλη για την επιστροφή των εμπορευμάτων στον αιτούντα, ιδίως όσον αφορά αποφάσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 33, ή παροχή πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1,
γ)
εξέταση ή δειγματοληψία εμπορευμάτων για λόγους επαλήθευσης, ή καταστροφή εμπορευμάτων, εφόσον υπεισέρχονται άλλα έξοδα εκτός από αυτά που προκύπτουν από τη χρησιμοποίηση του τελωνειακού προσωπικού,
δ)
έκτακτα μέτρα ελέγχου, εφόσον είναι απαραίτητα λόγω της φύσεως των εμπορευμάτων ή λόγω πιθανού κινδύνου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Μετατροπή νομισμάτων και προθεσμίες
Άρθρο 53
Μετατροπή νομισμάτων
1. Οι αρμόδιες αρχές δημοσιεύουν και/ή κοινοποιούν μέσω του Διαδικτύου τις τιμές συναλλάγματος που εφαρμόζονται όταν η μετατροπή νομισμάτων είναι απαραίτητη για έναν από τους ακόλουθους λόγους:
α)
τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων εκφράζονται σε νόμισμα άλλο από αυτό του κράτους μέλους στο οποίο προσδιορίζεται η δασμολογητέα αξία,
β)
απαιτείται η ισοτιμία του ευρώ σε εθνικό νόμισμα για τον καθορισμό της δασμολογικής κατάταξης των εμπορευμάτων και του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, συμπεριλαμβανομένων των κατώτατων αξιών των δασμών του κοινού δασμολογίου.
2. Εφόσον η μετατροπή του νομίσματος είναι απαραίτητη για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η ισοτιμία του ευρώ σε εθνικό νόμισμα που εφαρμόζεται στο πλαίσιο της τελωνειακής νομοθεσίας καθορίζεται τουλάχιστον μία φορά ετησίως.
Άρθρο 54
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες συναλλαγματικών ισοτιμιών για τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφοι 1 και 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 55
Προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες
1. Εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά, όταν στο πλαίσιο της τελωνειακής νομοθεσίας καθορίζεται προθεσμία, ημερομηνία ή διορία, η προθεσμία αυτή μπορεί να παρατείνεται ή να μειώνεται και η ημερομηνία ή η διορία να μετατίθεται ή να επισπεύδεται.
2. Οι κανόνες που ισχύουν για τις προθεσμίες, τις ημερομηνίες και τις διορίες που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 1971 περί καθορισμού των κανόνων που εφαρμόζονται στις προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες (14) εφαρμόζονται, εκτός αν ορίζεται άλλως στην τελωνειακή νομοθεσία.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΣ Ή ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΣ ΔΑΣΜΟΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Κοινό δασμολόγιο και δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων
Άρθρο 56
Κοινό δασμολόγιο και επιτήρηση
1. Ο οφειλόμενος εισαγωγικός και εξαγωγικός δασμός βασίζεται στο κοινό δασμολόγιο.
Άλλα μέτρα που προβλέπονται από ενωσιακές διατάξεις που διέπουν συγκεκριμένους τομείς στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών εφαρμόζονται, κατά περίπτωση, σύμφωνα με τη δασμολογική κατάταξη των εκάστοτε εμπορευμάτων.
2. Το κοινό δασμολόγιο περιέχει όλα τα ακόλουθα:
α)
τη συνδυασμένη ονοματολογία εμπορευμάτων, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87,
β)
κάθε άλλη ονοματολογία που βασίζεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, στη συνδυασμένη ονοματολογία ή προσθέτει υποδιαιρέσεις, και η οποία θεσπίζεται με ενωσιακές διατάξεις που διέπουν συγκεκριμένους τομείς για την εφαρμογή δασμολογικών μέτρων στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών,
γ)
τον συμβατικό ή κανονικό αυτόνομο δασμό που εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που καλύπτονται από τη συνδυασμένη ονοματολογία,
δ)
τα προτιμησιακά δασμολογικά μέτρα που περιλαμβάνονται στις συμφωνίες που έχει συνάψει η Ένωση με ορισμένες χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή με ομάδες των εν λόγω χωρών ή εδαφών,
ε)
προτιμησιακά δασμολογικά μέτρα που αποφασίζονται μονομερώς ή από την Ένωση υπέρ ορισμένων χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή ομάδων των εν λόγω χωρών ή εδαφών,
στ)
αυτόνομα μέτρα που προβλέπουν μειώσεις του δασμού ή απαλλαγές από τον δασμό που επιβάλλεται σε ορισμένα εμπορεύματα,
ζ)
ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση για ορισμένα εμπορεύματα, λόγω της φύσεώς τους ή του ειδικού τους προορισμού, στο πλαίσιο των μέτρων που αναφέρονται στα στοιχεία γ) έως στ) ή η),
η)
άλλα δασμολογικά μέτρα που προβλέπονται από την ενωσιακή νομοθεσία στον γεωργικό, εμπορικό ή άλλο τομέα.
3. Εφόσον τα εμπορεύματα πληρούν τους όρους που περιλαμβάνονται στα μέτρα που θεσπίζονται στην παράγραφο 2 στοιχεία δ) έως ζ), τα μέτρα που αναφέρονται στις εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται, μετά από αίτηση του διασαφιστή, στη θέση αυτών που προβλέπονται στο στοιχείο γ) της εν λόγω παραγράφου. Η αίτηση αυτή μπορεί να υποβληθεί αναδρομικά, υπό τον όρο ότι τηρούνται οι προθεσμίες και οι όροι που θεσπίζει το σχετικό μέτρο ή ο κώδικας.
4. Εφόσον η εφαρμογή των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, στοιχεία δ) έως ζ), ή η απαλλαγή από τα μέτρα που αναφέρονται στο στοιχείο η) αυτής, περιορίζεται σε ορισμένο όγκο εισαγωγών ή εξαγωγών, η εφαρμογή ή η απαλλαγή, στην περίπτωση δασμολογικών ποσοστώσεων, παύει μόλις επιτευχθεί ο καθορισμένος όγκος εισαγωγών ή εξαγωγών.
Στην περίπτωση δασμολογικών ανωτάτων ορίων η εφαρμογή των εν λόγω μέτρων παύει δυνάμει νομικής πράξης της Ένωσης.
5. Η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή η εξαγωγή εμπορευμάτων, στις οποίες εφαρμόζονται τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο επιτήρησης.
Άρθρο 57
Δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων
1. Για την εφαρμογή του κοινού δασμολογίου, η δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων συνίσταται στον προσδιορισμό μιας από τις διακρίσεις ή περαιτέρω υποδιαιρέσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας στην οποία κατατάσσονται τα εν λόγω εμπορεύματα.
2. Για την εφαρμογή μη δασμολογικών μέτρων, η δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων συνίσταται στον προσδιορισμό μιας από τις διακρίσεις ή περαιτέρω υποδιαιρέσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας ή οποιασδήποτε άλλης ονοματολογίας θεσπίζουν οι ενωσιακές διατάξεις και η οποία βασίζεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, στη συνδυασμένη ονοματολογία ή προβλέπει περαιτέρω υποδιαιρέσεις, στην οποία κατατάσσονται τα εν λόγω εμπορεύματα.
3. Η διάκριση ή περαιτέρω υποδιαίρεση που προσδιορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2, χρησιμοποιείται για την εφαρμογή των μέτρων που αφορούν την εν λόγω διάκριση.
4. Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει μέτρα για τον προσδιορισμό της δασμολογικής κατάταξης των εμπορευμάτων σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2.
Άρθρο 58
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, μέτρα για την ενιαία διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων και των ανωτάτων δασμολογικών ορίων, που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 4, και για τη διαχείριση της επιτήρησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή την εξαγωγή εμπορευμάτων, που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 5.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
2. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 57 παράγραφος 4.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Όταν συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης σχετικά με τα μέτρα αυτά, που δικαιολογούνται δεόντως από την ανάγκη για ταχεία εξασφάλιση της ορθής και ενιαίας εφαρμογής της συνδυασμένης ονοματολογίας, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 5.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Καταγωγή των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Μη προτιμησιακή καταγωγή
Άρθρο 59
Πεδίο εφαρμογής
Τα άρθρα 60 και 61 θεσπίζουν κανόνες για τον προσδιορισμό της μη προτιμησιακής καταγωγής εμπορευμάτων για την εφαρμογή των ακολούθων:
α)
του κοινού δασμολογίου, με εξαίρεση τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία δ) και ε),
β)
μέτρων, εκτός των δασμολογικών, που θεσπίζονται από ενωσιακές ρυθμίσεις που διέπουν ειδικούς τομείς σχετικούς με τις εμπορευματικές συναλλαγές, και
γ)
άλλων ενωσιακών μέτρων που αφορούν την καταγωγή των εμπορευμάτων.
Άρθρο 60
Απόκτηση της καταγωγής
1. Τα εμπορεύματα που έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου σε μία μόνο χώρα ή έδαφος θεωρούνται ως καταγόμενα από την εν λόγω χώρα ή έδαφος.
2. Τα εμπορεύματα στην παραγωγή των οποίων συμμετέχουν μία ή περισσότερες χώρες ή εδάφη θεωρούνται ως καταγόμενα από τη χώρα ή το έδαφος στην οποία πραγματοποιήθηκε η τελευταία, ουσιαστική, οικονομικά δικαιολογημένη μεταποίηση ή επεξεργασία, σε επιχείρηση εξοπλισμένη για το σκοπό αυτό, η οποία κατέληξε στην παρασκευή ενός νέου προϊόντος ή αντιπροσωπεύει σημαντικό στάδιο της παρασκευής.
Άρθρο 61
Απόδειξη της καταγωγής
1. Εφόσον η καταγωγή δηλώνεται στην τελωνειακή διασάφηση σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ζητήσουν από τον διασαφιστή να αποδείξει την καταγωγή των εμπορευμάτων.
2. Εφόσον προσκομίζεται απόδειξη της καταγωγής των εμπορευμάτων σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία ή άλλη ενωσιακή νομοθεσία που διέπει συγκεκριμένους τομείς, οι τελωνειακές αρχές μπορούν, σε περίπτωση εύλογης αμφιβολίας, να ζητήσουν πρόσθετες αποδείξεις για να βεβαιωθούν ότι η καταγωγή συμβιβάζεται με τους κανόνες που θεσπίζει η σχετική ενωσιακή νομοθεσία.
3. Εφόσον το απαιτούν οι εμπορικές συναλλαγές, μπορεί να εκδοθεί στην Ένωση έγγραφο που αποδεικνύει την καταγωγή σύμφωνα με τους κανόνες καταγωγής που ισχύουν στην χώρα ή το έδαφος προορισμού ή οποιαδήποτε άλλη μέθοδο για τον προσδιορισμό της χώρας όπου τα εμπορεύματα παρήχθησαν εξ ολοκλήρου ή υπέστησαν την τελευταία ουσιώδη μεταποίησή τους.
Άρθρο 62
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων σύμφωνα με τους οποίους, εμπορεύματα των οποίων ο προσδιορισμός της μη προτιμησιακής καταγωγής είναι απαραίτητος για τους σκοπούς της εφαρμογής των ενωσιακών μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 59, θεωρείται ότι έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου σε μία μόνο χώρα ή ένα μόνο έδαφος ή έχουν υποστεί την τελευταία, ουσιώδη, οικονομικά δικαιολογημένη μεταποίηση ή επεξεργασία, σε επιχείρηση εξοπλισμένη για το σκοπό αυτό, η οποία κατέληξε στην παρασκευή ενός νέου προϊόντος ή αντιπροσωπεύει σημαντικό στάδιο παρασκευής σε μια χώρα ή ένα έδαφος, σύμφωνα με το άρθρο 60.
Άρθρο 63
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για την προσκόμιση και επαλήθευση της απόδειξης της καταγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 61.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Προτιμησιακή καταγωγή
Άρθρο 64
Προτιμησιακή καταγωγή των εμπορευμάτων
1. Για να επωφεληθούν από τις διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία δ) ή ε) ή από μη δασμολογικά προτιμησιακά μέτρα, τα εμπορεύματα πρέπει να πληρούν τους κανόνες για την προτιμησιακή καταγωγή που αναφέρονται στις παραγράφους 2 έως 5 του παρόντος άρθρου.
2. Στην περίπτωση εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που περιέχονται σε συμφωνίες που συνήψε η Ένωση με ορισμένες χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή ομάδες χωρών ή εδαφών, οι κανόνες προτιμησιακής καταγωγής θεσπίζονται με τις εν λόγω συμφωνίες.
3. Στην περίπτωση εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που θεσπίζονται μονομερώς από την Ένωση για ορισμένες χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή ομάδες χωρών ή εδαφών, εκτός από αυτά που αναφέρονται στην παράγραφο 5, η Επιτροπή θεσπίζει μέτρα που καθορίζουν τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής.
Οι κανόνες αυτοί βασίζονται είτε στο κριτήριο της εξ ολοκλήρου παραγωγής των εμπορευμάτων είτε στο κριτήριο της επαρκούς μεταποίησης ή επεξεργασίας.
4. Στην περίπτωση εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που προβλέπονται στο εμπόριο μεταξύ τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και της Θέουτας και Μελίλιας, που προσδιορίζονται στο πρωτόκολλο 2 της πράξης προσχώρησης του 1985, οι κανόνες προτιμησιακής καταγωγής θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 9 του εν λόγω πρωτοκόλλου.
5. Στην περίπτωση εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που περιέχονται σε προτιμησιακές συμφωνίες υπέρ των υπερπόντιων χωρών και εδαφών που συνδέονται με την Ένωση, οι κανόνες προτιμησιακής καταγωγής θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 203 ΣΛΕΕ.
6. Με δική της πρωτοβουλία ή μετά από αίτηση δικαιούχου χώρας ή εδάφους, η Επιτροπή μπορεί να χορηγήσει στην εν λόγω χώρα ή το εν λόγω έδαφος, όσον αφορά ορισμένα εμπορεύματα, προσωρινή παρέκκλιση από τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής που αναφέρονται στην παράγραφο 3.
Η προσωρινή παρέκκλιση αιτιολογείται βάσει ενός εκ των ακολούθων λόγων:
α)
εσωτερικοί ή εξωτερικοί παράγοντες δεν επιτρέπουν προσωρινά στη δικαιούχο χώρα ή έδαφος να συμμορφωθεί με τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής,
β)
η δικαιούχος χώρα ή έδαφος χρειάζεται χρόνο για να ετοιμασθεί ώστε να συμμορφωθεί με αυτούς τους κανόνες.
Η αίτηση παρέκκλισης υποβάλλεται γραπτώς στην Επιτροπή από τη συγκεκριμένη δικαιούχο χώρα ή έδαφος. Η εν λόγω αίτηση αναφέρει τους λόγους, όπως προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο, για τους οποίους ζητείται παρέκκλιση, και περιλαμβάνει τα κατάλληλα δικαιολογητικά έγγραφα.
Η προσωρινή παρέκκλιση περιορίζεται χρονικά όσο διαρκούν οι επιπτώσεις των εσωτερικών ή εξωτερικών παραγόντων που την προκαλούν ή στο χρονικό διάστημα που απαιτείται για να συμμορφωθεί η δικαιούχος χώρα ή έδαφος με τους κανόνες.
Όταν εγκρίνεται παρέκκλιση, η δικαιούχος χώρα ή έδαφος συμμορφώνεται με όλες τις απαιτήσεις που έχουν θεσπιστεί σχετικά με τα στοιχεία που πρέπει να παρέχονται στην Επιτροπή όσον αφορά τη χρήση της παρέκκλισης και τη διαχείριση των ποσοτήτων για τις οποίες αυτή εγκρίθηκε.
Άρθρο 65
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων προτιμησιακής καταγωγής που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 3.
Άρθρο 66
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή θεσπίζει μέσω εκτελεστικών πράξεων:
α)
τους διαδικαστικούς κανόνες, που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 1, για τη διευκόλυνση της απόδειξης της προτιμησιακής καταγωγής των εμπορευμάτων στην Ένωση,
β)
μέτρο για τη χορήγηση σε δικαιούχο χώρα ή έδαφος της προσωρινής παρέκκλισης που αναφέρεται στο άρθρο 64 παράγραφος 6.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 3
Προσδιορισμός της καταγωγής συγκεκριμένων εμπορευμάτων
Άρθρο 67
Μέτρα που θεσπίζει η Επιτροπή
Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει μέτρα για τον προσδιορισμό της καταγωγής συγκεκριμένων εμπορευμάτων σύμφωνα με τους κανόνες καταγωγής που εφαρμόζονται στα εν λόγω εμπορεύματα.
Άρθρο 68
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 67. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Όταν συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης σχετικά με τα εν λόγω μέτρα, που δικαιολογούνται δεόντως από την ανάγκη για ταχεία εξασφάλιση της ορθής και ενιαίας εφαρμογής των κανόνων καταγωγής, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 5.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων
Άρθρο 69
Πεδίο εφαρμογής
Η δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων, για την εφαρμογή του κοινού δασμολογίου και των μη δασμολογικών μέτρων που θεσπίζουν οι ενωσιακές διατάξεις που διέπουν συγκεκριμένους τομείς των εμπορικών συναλλαγών, καθορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 70 και 74.
Άρθρο 70
Μέθοδος υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας βάσει της συναλλακτικής αξίας
1. Η κύρια βάση της δασμολογητέας αξίας εμπορευμάτων, είναι η συναλλακτική αξία, δηλαδή η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή, όταν αυτά πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, ενδεχομένως κατόπιν προσαρμογής.
2. Η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή είναι η συνολική πληρωμή που έγινε ή πρόκειται να γίνει από τον αγοραστή προς τον πωλητή ή από τον αγοραστή προς τρίτο υπέρ του πωλητή για τα εισαγόμενα εμπορεύματα και περιλαμβάνει όλες τις πληρωμές που έγιναν ή πρόκειται να γίνουν, ως προϋπόθεση για την πώληση των εισαγομένων εμπορευμάτων.
3. Η συναλλακτική αξία εφαρμόζεται υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
δεν υφίστανται περιορισμοί όσον αφορά τη μεταβίβαση ή τη χρησιμοποίηση των εμπορευμάτων από τον αγοραστή, εκτός των ακολούθων:
i)
περιορισμοί που επιβάλλονται ή απαιτούνται από τον νόμο ή τις δημόσιες αρχές εντός της Ένωσης,
ii)
περιορισμοί όσον αφορά τη γεωγραφική περιοχή στην οποία δύνανται να μεταπωληθούν τα εμπορεύματα,
iii)
περιορισμοί που δεν επηρεάζουν ουσιωδώς τη δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων,
β)
η πώληση ή η τιμή δεν εξαρτάται από προϋποθέσεις ή παροχές των οποίων η αξία δεν είναι δυνατόν να καθορισθεί όσον αφορά τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα,
γ)
κανένα μέρος των εσόδων από κάθε μεταγενέστερη μεταπώληση, μεταβίβαση ή χρησιμοποίηση των εμπορευμάτων από τον αγοραστή δεν περιέρχεται αμέσως ή εμμέσως στον πωλητή, εκτός αν είναι δυνατόν να γίνει κατάλληλη αναπροσαρμογή,
δ)
ο αγοραστής και ο πωλητής δεν συνδέονται μεταξύ τους ή η σχέση μεταξύ αγοραστή και πωλητή δεν επηρεάζει την τιμή.
Άρθρο 71
Στοιχεία της συναλλακτικής αξίας
1. Για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας κατ’ εφαρμογή του άρθρου 72, στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εισαγόμενα εμπορεύματα τιμή προστίθενται:
α)
τα ακόλουθα στοιχεία, στο μέτρο που βαρύνουν τον αγοραστή αλλά δεν έχουν περιληφθεί στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή:
i)
οι προμήθειες και τα μεσιτικά έξοδα, με εξαίρεση τις προμήθειες αγοράς,
ii)
το κόστος των ειδών συσκευασίας τα οποία, από τελωνειακής πλευράς, θεωρείται ότι αποτελούν ένα σύνολο με το εμπόρευμα, και
iii)
το κόστος της συσκευασίας, το οποίο περιλαμβάνει τόσο τα εργατικά όσο και τα υλικά,
β)
η αξία, επιμεριζόμενη με τον κατάλληλο τρόπο, των προϊόντων και υπηρεσιών που αναφέρονται κατωτέρω, εφόσον παρέχονται άμεσα ή έμμεσα από τον αγοραστή, αδαπάνως ή με μειωμένο κόστος, και χρησιμοποιούνται κατά την παραγωγή και την πώληση προς εξαγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων εφόσον η αξία αυτή δεν έχει περιληφθεί στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή:
i)
υλικά, συστατικά, μέρη και παρόμοια στοιχεία που έχουν ενσωματωθεί στα εισαγόμενα εμπορεύματα,
ii)
εργαλεία, μήτρες, καλούπια και παρόμοια είδη που χρησιμοποιούνται κατά την παραγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων,
iii)
υλικά που έχουν καταναλωθεί κατά την παραγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων, και
iv)
οι εργασίες μηχανικής ή μηχανολογίας, μελέτης, τέχνης, σχεδιασμού, σχεδίων και ιχνογραφημάτων, οι οποίες γίνονται εκτός της Ένωσης και είναι αναγκαίες για την παραγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων,
γ)
τα πάσης φύσεως δικαιώματα και τέλη αδειοδότησης σχετικά με τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα τα οποία, κατά τους όρους της πώλησης των υπό εκτίμηση εμπορευμάτων, υποχρεούται να καταβάλει ο αγοραστής, είτε άμεσα είτε έμμεσα, στο μέτρο που τα δικαιώματα και τέλη αυτά δεν έχουν περιληφθεί στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή,
δ)
η αξία κάθε μέρους του προϊόντος μεταγενέστερης μεταπώλησης, μεταβίβασης ή χρησιμοποίησης των εισαγόμενων εμπορευμάτων που περιέρχεται άμεσα ή έμμεσα στον πωλητή, και
ε)
τα ακόλουθα έξοδα έως τον τόπο εισόδου των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης:
i)
τα έξοδα μεταφοράς και ασφάλισης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, και
ii)
τα έξοδα φόρτωσης και των εργασιών φύλαξης των εμπορευμάτων που συνδέονται με τη μεταφορά των εισαγόμενων εμπορευμάτων.
2. Κάθε στοιχείο που προστίθεται κατ' εφαρμογή της παραγράφου 1 στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή βασίζεται αποκλειστικά σε αντικειμενικά δεδομένα που είναι δυνατό να αποτιμηθούν.
3. Για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας, κανένα στοιχείο δεν προστίθεται στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή, με εξαίρεση τα στοιχεία που προβλέπονται στο παρόν άρθρο.
Άρθρο 72
Στοιχεία που δεν περιλαμβάνονται στη δασμολογητέα αξία
Για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας δυνάμει του άρθρου 70, δεν περιλαμβάνεται κανένα από τα εξής:
α)
έξοδα μεταφοράς των εισαγόμενων εμπορευμάτων μετά την είσοδό τους στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
έξοδα σχετικά με εργασίες κατασκευής, εγκατάστασης, συναρμολόγησης, συντήρησης ή τεχνικής βοήθειας, οι οποίες λαμβάνουν χώρα μετά την είσοδο στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, όπως εγκαταστάσεις, μηχανές ή εξοπλισμός,
γ)
τα ποσά των τόκων που καταβάλλονται βάσει συμφωνίας χρηματοδότησης που έχει συνάψει ο αγοραστής και αφορά την αγορά εισαγόμενων εμπορευμάτων, ανεξάρτητα από το αν η χρηματοδότηση πραγματοποιείται από τον πωλητή ή άλλο πρόσωπο, εφόσον η σχετική συμφωνία χρηματοδότησης έχει συναφθεί εγγράφως και ο αγοραστής μπορεί να αποδείξει, αν του ζητηθεί, ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
τα εν λόγω εμπορεύματα πράγματι πωλούνται στην τιμή που δηλώθηκε ως πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα,
ii)
τα αιτούμενο επιτόκιο δεν υπερβαίνει το επίπεδο που επικρατεί για τις συναλλαγές του είδους αυτού στη χώρα και κατά τη στιγμή που παρασχέθηκε η χρηματοδότηση,
δ)
τα έξοδα για το δικαίωμα αναπαραγωγής των εισαγόμενων εμπορευμάτων στην Ένωση,
ε)
τις προμήθειες αγοράς,
στ)
τους εισαγωγικούς δασμούς και άλλες φορολογικές επιβαρύνσεις που πρέπει να καταβληθούν εντός της Ένωσης λόγω της εισαγωγής ή της πώλησης των εμπορευμάτων,
ζ)
κατά παρέκκλιση από το άρθρο 71 παράγραφος 1 στοιχείο γ), οι πληρωμές που καταβάλλονται από τον αγοραστή για το δικαίωμα διανομής ή μεταπώλησης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, εφόσον οι πληρωμές αυτές δεν αποτελούν προϋπόθεση της πώλησης για την εξαγωγή των εμπορευμάτων στην Ένωση.
Άρθρο 73
Απλούστευση
Οι τελωνειακές αρχές μπορούν, κατόπιν αιτήσεως, να επιτρέπουν τον καθορισμό των ακόλουθων ποσών βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, εφόσον αυτά δεν μπορούν να αποτιμηθούν την ημερομηνία κατά την οποία γίνεται δεκτή η τελωνειακή διασάφηση:
α)
ποσά που δεν περιλαμβάνονται στη δασμολογητέα αξία σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφος 2, και
β)
τα ποσά που αναφέρονται στα άρθρα 71 και 72.
Άρθρο 74
Βοηθητικές μέθοδοι υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας
1. Όταν η δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων δεν μπορεί να προσδιορισθεί βάσει του άρθρου 70, εφαρμόζονται διαδοχικά οι διατάξεις της παραγράφου 2 στοιχεία α) έως δ), μέχρι την πρώτη μεταξύ αυτών διάταξη η οποία επιτρέπει τον προσδιορισμό της αξίας των εμπορευμάτων.
Η σειρά εφαρμογής των στοιχείων γ) και δ) της παραγράφου 2 αντιστρέφεται με αίτημα του διασαφιστή.
2. Η δασμολογητέα αξία, σύμφωνα με την παράγραφο 1, είναι:
α)
η συναλλακτική αξία πανομοιότυπων εμπορευμάτων τα οποία πωλούνται για εξαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και εξάγονται κατά την ίδια ή περίπου κατά την ίδια χρονική στιγμή με τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα,
β)
η συναλλακτική αξία ομοειδών εμπορευμάτων τα οποία πωλούνται για εξαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και εξάγονται κατά την ίδια ή περίπου κατά την ίδια χρονική στιγμή με τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα,
γ)
η αξία που βασίζεται επί της τιμής μονάδος που αντιστοιχεί στις πωλήσεις στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης των εισαγομένων εμπορευμάτων, ή πανομοιότυπων ή ομοειδών εισαγομένων εμπορευμάτων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν συνολικά τη μεγαλύτερη ποσότητα και πραγματοποιούνται προς πρόσωπα που δεν συνδέονται με τους πωλητές, ή
δ)
η υπολογιζόμενη αξία, που ισούται προς το άθροισμα:
i)
του κόστους ή της αξίας των υλών και των εργασιών κατασκευής ή άλλων εργασιών που υπεισέρχονται στην παραγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων,
ii)
ποσού που αντιπροσωπεύει τα κέρδη και τα γενικά έξοδα, ίσου προς το ποσό που υπεισέρχεται γενικά στις πωλήσεις εμπορευμάτων της ίδιας φύσεως ή του ίδιου είδους με τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα, οι οποίες γίνονται από παραγωγούς στη χώρα εξαγωγής για την εξαγωγή προς την Ένωση,
iii)
του κόστους ή της αξίας των στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 71 παράγραφος 1 στοιχείο ε).
3. Όταν η δασμολογητέα αξία δεν μπορεί να καθορισθεί κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1, καθορίζεται με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, με εύλογο τρόπο συμβιβαζόμενο με τις αρχές και τις γενικές διατάξεις όλων των κατωτέρω:
α)
της συμφωνίας για την εφαρμογή του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου,
β)
του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου,
γ)
του παρόντος κεφαλαίου.
Άρθρο 75
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων χορήγησης της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 73.
Άρθρο 76
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για:
α)
τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφοι 1 και 2 και τα άρθρα 71 και 72, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για την προσαρμογή της πράγματι πληρωθείσας ή πληρωτέας τιμής,
β)
την εφαρμογή των προϋποθέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 70 παράγραφος 3,
γ)
τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας που αναφέρεται στο άρθρο 74.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΟΦΕΙΛΗ ΚΑΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Γένεση τελωνειακής οφειλής
Τμήμα 1
Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή
Άρθρο 77
Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία και προσωρινή εισαγωγή
1. Η τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται με την υπαγωγή των μη ενωσιακών εμπορευμάτων που υπόκεινται σε εισαγωγικό δασμό σε ένα από τα ακόλουθα τελωνειακά καθεστώτα:
α)
θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων περί ειδικού προορισμού,
β)
προσωρινή εισαγωγή με μερική απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό.
2. Η τελωνειακή οφειλή γεννάται τη στιγμή αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης.
3. Οφειλέτης είναι ο διασαφιστής. Σε περίπτωση έμμεσης αντιπροσώπευσης, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου υποβάλλεται η τελωνειακή διασάφηση.
Όταν η τελωνειακή διασάφηση για υπαγωγή σε ένα από τα καθεστώτα που ορίζονται στην παράγραφο 1 συντάσσεται βάσει πληροφοριών δυνάμει των οποίων δεν εισπράττεται το σύνολο ή μέρος του εισαγωγικού δασμού, το πρόσωπο που παρείχε τις αναγκαίες για τη συμπλήρωση της διασάφησης πληροφορίες θεωρείται επίσης οφειλέτης εφόσον γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι οι πληροφορίες αυτές ήταν εσφαλμένες.
Άρθρο 78
Ειδικές διατάξεις σχετικά με μη καταγόμενα εμπορεύματα
1. Όταν εφαρμόζεται απαγόρευση επιστροφής ή απαλλαγής από τον εισαγωγικό δασμό σε μη καταγόμενα εμπορεύματα που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή προϊόντων, για τα οποία εκδίδεται ή συντάσσεται αποδεικτικό καταγωγής στο πλαίσιο προτιμησιακού καθεστώτος μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή ομάδων τέτοιων χωρών ή εδαφών, γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή αυτών των μη καταγόμενων εμπορευμάτων, με την αποδοχή της διασάφησης επανεξαγωγής των εν λόγω προϊόντων.
2. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή σύμφωνα με την παράγραφο 1, το ποσό του εισαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε αυτή την οφειλή καθορίζεται με τους ίδιους όρους όπως και στην περίπτωση τελωνειακής οφειλής που γεννάται από την αποδοχή, κατά την ίδια ημερομηνία, της τελωνειακής διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των μη καταγόμενων εμπορευμάτων που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των εν λόγω προϊόντων, για τον σκοπό της λήξης του καθεστώτος της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
3. Εφαρμόζεται το άρθρο 77 παράγραφοι 2 και 3. Ωστόσο, στην περίπτωση μη ενωσιακών εμπορευμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 270, οφειλέτης είναι το πρόσωπο που υποβάλλει τη διασάφηση επανεξαγωγής. Σε περίπτωση έμμεσης αντιπροσώπευσης, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου υποβάλλεται η διασάφηση.
Άρθρο 79
Τελωνειακή οφειλή που γεννάται λόγω μη τήρησης υποχρεώσεων και όρων
1. Για τα εμπορεύματα που υπόκεινται σε εισαγωγικό δασμό, γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή λόγω της μη τήρησης οποιουδήποτε από τα εξής:
α)
μιας από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία όσον αφορά την είσοδο μη ενωσιακών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, την απομάκρυνσή τους από την τελωνειακή επιτήρηση ή τη διακίνηση, μεταποίηση, αποθήκευση, προσωρινή εναπόθεση, προσωρινή εισαγωγή ή διάθεση των εμπορευμάτων αυτών εντός του εν λόγω εδάφους,
β)
μιας από τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία σχετικά με τον ειδικό προορισμό εμπορευμάτων εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
γ)
ενός όρου που έχει καθορισθεί για την υπαγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς ή τη χορήγηση, λόγω του ειδικού προορισμού των εμπορευμάτων, δασμολογικής απαλλαγής ή μειωμένου συντελεστή εισαγωγικού δασμού.
2. Η στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής είναι μία από τις ακόλουθες:
α)
η στιγμή κατά την οποία δεν τηρείται ή παύει να τηρείται υποχρέωση, η μη εκπλήρωση της οποίας συνεπάγεται τη γένεση τελωνειακής οφειλής,
β)
η στιγμή κατά την οποία γίνεται δεκτή τελωνειακή διασάφηση για την υπαγωγή εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς, στην περίπτωση που διαπιστώνεται εκ των υστέρων ότι ένας από τους όρους που διέπουν την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο καθεστώς αυτό ή τη χορήγηση δασμολογικής απαλλαγής ή μειωμένου συντελεστή εισαγωγικού δασμού λόγω του ειδικού προορισμού των εμπορευμάτων στην πραγματικότητα δεν τηρείται.
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β), οφειλέτης είναι οποιοδήποτε από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
πρόσωπο που όφειλε να τηρήσει τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις,
β)
πρόσωπο που γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει ότι δεν τηρήθηκε μια υποχρέωση που προβλέπεται από την τελωνειακή νομοθεσία και που ενήργησε για λογαριασμό του προσώπου που ήταν υποχρεωμένο να τηρήσει την υποχρέωση ή που έλαβε μέρος στην πράξη που οδήγησε στη μη τήρηση της υποχρέωσης,
γ)
πρόσωπο που απέκτησε ή κατείχε τα εν λόγω εμπορεύματα και το οποίο γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, τη στιγμή της απόκτησης ή παραλαβής των εμπορευμάτων, ότι δεν είχε τηρηθεί υποχρέωση που προβλέπεται από την τελωνειακή νομοθεσία.
4. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ), ο οφειλέτης είναι το πρόσωπο που οφείλει να τηρεί τους όρους που διέπουν την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς ή την τελωνειακή διασάφηση των εμπορευμάτων που υπάγονται στο εν λόγω τελωνειακό καθεστώς ή τη χορήγηση δασμολογικής απαλλαγής ή μειωμένου εισαγωγικού δασμού λόγω του ειδικού προορισμού των εμπορευμάτων.
Όταν συντάσσεται τελωνειακή διασάφηση σχετικά με ένα από τα τελωνειακά καθεστώτα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) και όταν παρέχονται στις τελωνειακές αρχές στοιχεία που απαιτούνται από την τελωνειακή νομοθεσία για τους όρους που διέπουν την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο εν λόγω τελωνειακό καθεστώς, και τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα να μην εισπραχθεί εξ ολοκλήρου ή εν μέρει ο εισαγωγικός δασμός, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο που παρέσχε τα απαιτούμενα στοιχεία για τη σύνταξη της τελωνειακής διασάφησης και που γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι τα στοιχεία αυτά ήταν εσφαλμένα.
Άρθρο 80
Έκπτωση ποσού ήδη καταβληθέντος εισαγωγικού δασμού
1. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 79 παράγραφος 1, γεννάται τελωνειακή οφειλή για εμπορεύματα που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία με μειωμένο εισαγωγικό δασμό λόγω του ειδικού προορισμού τους, το ποσό του εισαγωγικού δασμού που καταβάλλεται τη στιγμή της θέσης τους σε ελεύθερη κυκλοφορία αφαιρείται από το ποσό του εισαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή για τα απορρίμματα και θραύσματα που προκύπτουν από την καταστροφή των εμπορευμάτων αυτών.
2. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 79 παράγραφος 1, γεννάται τελωνειακή οφειλή για εμπορεύματα που υπάγονται σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό, το ποσό του εισαγωγικού δασμού που καταβάλλεται δυνάμει της μερικής απαλλαγής αφαιρείται από το ποσό του εισαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή.
Τμήμα 2
Τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή
Άρθρο 81
Εξαγωγή και τελειοποίηση προς επανεισαγωγή
1. Τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή γεννάται με την υπαγωγή εμπορευμάτων που υπόκεινται σε εξαγωγικό δασμό σε καθεστώς εξαγωγής ή σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή.
2. Η τελωνειακή οφειλή γεννάται τη στιγμή αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης.
3. Οφειλέτης είναι ο διασαφιστής. Σε περίπτωση έμμεσης αντιπροσώπευσης, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου υποβάλλεται η τελωνειακή διασάφηση.
Όταν μια τελωνειακή διασάφηση συντάσσεται με βάση στοιχεία που έχουν ως αποτέλεσμα να μην εισπραχθεί εξ ολοκλήρου ή εν μέρει ο εξαγωγικός δασμός, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο που παρείχε τα απαιτούμενα στοιχεία για τη διασάφηση και το οποίο γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι τα στοιχεία αυτά ήταν εσφαλμένα.
Άρθρο 82
Τελωνειακή οφειλή που γεννάται λόγω μη τήρησης υποχρεώσεων και όρων
1. Για τα εμπορεύματα που υπόκεινται σε εξαγωγικό δασμό, τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή γεννάται λόγω της μη τήρησης οποιουδήποτε από τα εξής:
α)
μιας από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία για την έξοδο των εμπορευμάτων,
β)
των όρων που επέτρεψαν την έξοδο των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης με ολική ή μερική απαλλαγή από τον εξαγωγικό δασμό.
2. Η στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής είναι μία από τις ακόλουθες:
α)
η στιγμή της πραγματικής εξόδου των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης χωρίς τελωνειακή διασάφηση,
β)
η στιγμή άφιξης των εμπορευμάτων σε προορισμό άλλον από εκείνον για τον οποίο επετράπη η έξοδός τους από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης με ολική ή μερική απαλλαγή από τον εξαγωγικό δασμό,
γ)
η λήξη της προθεσμίας που έχει καθορισθεί για την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων που βεβαιώνουν ότι τηρήθηκαν οι προβλεπόμενοι για την παροχή της απαλλαγής αυτής όροι, εφόσον οι τελωνειακές αρχές δεν είναι σε θέση να καθορίσουν τη στιγμή που αναφέρεται στο στοιχείο β).
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), ο οφειλέτης είναι οποιοδήποτε από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
πρόσωπο που όφειλε να τηρήσει τη συγκεκριμένη υποχρέωση,
β)
πρόσωπο που γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει ότι δεν τηρήθηκε η συγκεκριμένη υποχρέωση και που ενήργησε για λογαριασμό του προσώπου που ήταν υποχρεωμένο να τηρήσει την υποχρέωση,
γ)
πρόσωπο που έλαβε μέρος στην πράξη που οδήγησε στη μη τήρηση της υποχρέωσης και το οποίο γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι δεν υποβλήθηκε τελωνειακή διασάφηση, ενώ έπρεπε να είχε υποβληθεί.
4. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), ο οφειλέτης είναι το πρόσωπο που οφείλει να τηρεί τους όρους υπό τους οποίους επετράπη η έξοδος των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης με ολική ή μερική απαλλαγή από τον εξαγωγικό δασμό.
Τμήμα 3
Κοινές διατάξεις για τις τελωνειακές οφειλές που γεννώνται κατά την εισαγωγή και την εξαγωγή
Άρθρο 83
Απαγορεύσεις και περιορισμοί
1. Η τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή ή την εξαγωγή γεννάται ακόμη και αν αφορά εμπορεύματα που υπόκεινται σε απαγορευτικά ή περιοριστικά μέτρα οιουδήποτε τύπου κατά την εισαγωγή ή την εξαγωγή.
2. Ωστόσο, δεν γεννάται τελωνειακή οφειλή στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
κατά την παράνομη είσοδο πλαστού χρήματος στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
κατά την εισαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών που δεν εμπίπτουν στις αυστηρά εποπτευόμενες από τις αρμόδιες αρχές ουσίες ενόψει της χρήσης τους για ιατρικούς και επιστημονικούς σκοπούς.
3. Για τους σκοπούς, ωστόσο, των εφαρμοστέων στις τελωνειακές παραβάσεις κυρώσεων, η τελωνειακή οφειλή λογίζεται γεννηθείσα όταν, σύμφωνα με το δίκαιο κράτους μέλους, ο εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός ή η ύπαρξη τελωνειακής οφειλής χρησιμεύουν ως βάση για τον καθορισμό των κυρώσεων.
Άρθρο 84
Περισσότεροι του ενός οφειλέτες
Σε περίπτωση που περισσότερα πρόσωπα οφείλουν την καταβολή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε μια τελωνειακή οφειλή, τα πρόσωπα αυτά είναι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον υπόχρεα για την καταβολή του εν λόγω ποσού.
Άρθρο 85
Γενικοί κανόνες για τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού ή του εξαγωγικού δασμού
1. Το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού καθορίζεται με βάση τους κανόνες που εφαρμόζονταν για τον υπολογισμό του δασμού στα συγκεκριμένα εμπορεύματα τη στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής.
2. Όταν δεν είναι δυνατόν να καθορισθεί με ακρίβεια η στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής, θεωρείται ότι η στιγμή αυτή είναι εκείνη κατά την οποία οι τελωνειακές αρχές διαπιστώνουν ότι τα εμπορεύματα βρίσκονται σε κατάσταση που συνεπάγεται τη γένεση της τελωνειακής οφειλής.
Ωστόσο, όταν οι πληροφορίες που διαθέτουν οι τελωνειακές αρχές τους επιτρέπουν να διαπιστώσουν ότι η τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε σε χρονικό σημείο προγενέστερο της διαπίστωσης αυτής, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι γεννήθηκε κατά το απώτερο χρονικό σημείο στο οποίο μπορεί να αποδειχθεί η κατάσταση αυτή.
Άρθρο 86
Ειδικοί κανόνες για τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού δασμού
1. Όταν προκύπτουν δαπάνες για αποθήκευση ή για συνήθεις εργασίες στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης όσον αφορά εμπορεύματα που υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς ή σε προσωρινή εναπόθεση, οι δαπάνες αυτές ή η αύξηση της αξίας δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού δασμού, όταν ο διασαφιστής παρέχει ικανοποιητικές αποδείξεις αυτών των δαπανών.
Ωστόσο, η δασμολογητέα αξία, η ποσότητα, η φύση και η καταγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων που χρησιμοποιούνται κατά τις εργασίες λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού δασμού.
2. Όταν η δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων που υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς αλλάξει λόγω των συνήθων εργασιών στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, εφαρμόζεται, κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, η αρχική δασμολογική κατάταξη για τα εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς αυτό.
3. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή για τα μεταποιημένα προϊόντα που προκύπτουν από το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, το ποσό του εισαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην οφειλή αυτή καθορίζεται, κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, με βάση τη δασμολογική κατάταξη, τη δασμολογητέα αξία, την ποσότητα, τη φύση και την καταγωγή των εμπορευμάτων που είχαν υπαχθεί στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή τη στιγμή της αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης που αφορά τα εν λόγω εμπορεύματα.
4. Σε ειδικές περιπτώσεις, το ποσό του εισαγωγικού δασμού καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου χωρίς αίτηση του διασαφιστή με σκοπό την αποφυγή της καταστρατήγησης των δασμολογικών μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχείο η).
5. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή για μεταποιημένα προϊόντα που προκύπτουν από το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεισαγωγή ή από τα προϊόντα αντικατάστασης όπως αναφέρεται στο άρθρο 261 παράγραφος 1 το ποσοστό του εισαγωγικού δασμού υπολογίζεται με βάση το κόστος των εργασιών τελειοποίησης που διενεργούνται εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
6. Όταν η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση των εμπορευμάτων, ατέλεια ή μερική ή πλήρη απαλλαγή από τον εισαγωγικό ή εξαγωγικό δασμό σύμφωνα με το άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία δ) έως ζ), τα άρθρα 203, 204, 205 και 208 ή τα άρθρα 259 έως 262 του παρόντος κανονισμού ή δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1186/2009 του Συμβουλίου της 16ης Νοεμβρίου 2009 για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών (15), αυτή η ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση, ατέλεια ή απαλλαγή εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις όπου γεννάται τελωνειακή οφειλή σύμφωνα με τα άρθρα 79 ή 82 του παρόντος κανονισμού, υπό τον όρο ότι οι παραλείψεις που οδήγησαν στη γένεση τελωνειακής οφειλής δεν συνιστούσαν απόπειρα διάπραξης απάτης.
Άρθρο 87
Τόπος γένεσης της τελωνειακής οφειλής
1. Η τελωνειακή οφειλή γεννάται στον τόπο υποβολής της τελωνειακής διασάφησης ή της γνωστοποίησης επανεξαγωγής που αναφέρονται στα άρθρα 77, 78, και 81.
Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, ο τόπος γένεσης της τελωνειακής οφειλής είναι ο τόπος στον οποίο λαμβάνουν χώρα οι πράξεις που γεννούν την οφειλή αυτή.
Αν δεν είναι δυνατόν να καθορισθεί ο τόπος αυτός, η τελωνειακή οφειλή γεννάται στον τόπο όπου οι τελωνειακές αρχές διαπιστώνουν ότι τα εμπορεύματα βρίσκονται σε κατάσταση η οποία γεννά τελωνειακή οφειλή.
2. Αν τα εμπορεύματα έχουν υπαχθεί σε τελωνειακό καθεστώς που δεν έχει εκκαθαρισθεί ή εάν η προσωρινή εναπόθεση δεν έληξε όπως προβλέπεται, και εφόσον ο τόπος γένεσης της τελωνειακής οφειλής δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί δυνάμει της παραγράφου 1 δεύτερο και τρίτο εδάφιο, εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, η τελωνειακή οφειλή γεννάται είτε στον τόπο όπου τα εμπορεύματα έχουν υπαχθεί στο εν λόγω καθεστώς είτε στον τόπο από τον οποίο εισήλθαν στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπό το εν λόγω καθεστώς είτε στον τόπο όπου βρίσκονταν σε προσωρινή εναπόθεση.
3. Όταν οι πληροφορίες που διαθέτουν οι τελωνειακές αρχές τους επιτρέπουν να προσδιορίσουν ότι η τελωνειακή οφειλή είναι πιθανό να έχει γεννηθεί σε διάφορους τόπους, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι έχει γεννηθεί στον τόπο όπου αρχικά γεννήθηκε.
4. Αν μια τελωνειακή αρχή διαπιστώσει ότι, δυνάμει του άρθρου 79 ή του άρθρου 82, γεννήθηκε τελωνειακή οφειλή σε άλλο κράτος μέλος και ότι το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην οφειλή αυτή είναι μικρότερο των 10 000 EUR, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι γεννήθηκε στο κράτος μέλος στο οποίο διαπιστώθηκε η γένεσή της.
Άρθρο 88
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των κανόνων για τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που εφαρμόζεται στα εμπορεύματα για τα οποία γεννάται τελωνειακή οφειλή στο πλαίσιο ειδικού καθεστώτος, οι οποίοι συμπληρώνουν τους κανόνες των άρθρων 85 και 86,
β)
των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 86 παράγραφος 4,
γ)
της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 87 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Εγγύηση για ενδεχόμενη ή υπάρχουσα τελωνειακή οφειλή
Άρθρο 89
Γενικές διατάξεις
1. Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται στις εγγυήσεις τόσο για τις τελωνειακές οφειλές που έχουν γεννηθεί όσο και για τις τελωνειακές οφειλές που ενδέχεται να γεννηθούν, εκτός αν ορίζεται άλλως.
2. Όταν οι τελωνειακές αρχές απαιτούν τη σύσταση εγγύησης για ενδεχόμενη ή υπάρχουσα τελωνειακή οφειλή, η εγγύηση αυτή καλύπτει το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού και τις λοιπές επιβαρύνσεις που συνδέονται με την εισαγωγή ή εξαγωγή των εμπορευμάτων όταν:
α)
η εγγύηση χρησιμοποιείται για την υπαγωγή εμπορευμάτων σε καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης· ή
β)
η εγγύηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη.
Εγγύηση που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκτός του κράτους μέλους στο οποίο απαιτείται ισχύει μόνο στο κράτος μέλος αυτό και καλύπτει τουλάχιστον το ποσό του εισαγωγικού η εξαγωγικού δασμού.
3. Όταν οι τελωνειακές αρχές απαιτούν τη σύσταση εγγύησης, η εγγύηση αυτή πρέπει να παρέχεται από τον οφειλέτη ή το πρόσωπο που ενδέχεται να καταστεί οφειλέτης. Μπορούν επίσης να επιτρέπουν τη σύσταση εγγύησης από τρίτο πρόσωπο άλλο από εκείνο από το οποίο απαιτείται η εγγύηση.
4. Με την επιφύλαξη του άρθρου 97, οι τελωνειακές αρχές απαιτούν τη σύσταση μίας μόνο εγγύησης για συγκεκριμένα εμπορεύματα ή για συγκεκριμένη διασάφηση.
Η εγγύηση που παρέχεται για συγκεκριμένη διασάφηση εφαρμόζεται στο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και στις άλλες επιβαρύνσεις που αφορούν όλα τα εμπορεύματα που καλύπτονται από τη διασάφηση αυτή ή παραλαμβάνονται βάσει αυτής, έστω και αν η διασάφηση αυτή είναι ανακριβής.
Εάν η εγγύηση δεν έχει αποδεσμευτεί, μπορεί να χρησιμοποιείται επίσης, εντός των ορίων του εγγυημένου ποσού, για την είσπραξη των ποσών του εισαγωγικού ή του εξαγωγικού δασμού και των λοιπών επιβαρύνσεων που πρέπει να καταβληθούν μετά τη διενέργεια εκ των υστέρων ελέγχου των εν λόγω εμπορευμάτων.
5. Κατόπιν αιτήσεως του προσώπου που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, οι τελωνειακές αρχές μπορούν, σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφοι 1, 2 και 3, να εγκρίνουν τη σύσταση συνολικής εγγύησης για να καλύψουν το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή που αφορά δύο ή περισσότερες πράξεις, διασαφήσεις ή τελωνειακά καθεστώτα.
6. Οι τελωνειακές αρχές παρακολουθούν την εγγύηση.
7. Ουδεμία εγγύηση απαιτείται από τα κράτη, τις αρχές περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου, όσον αφορά τις δραστηριότητες που αναλαμβάνουν ως δημόσιες αρχές.
8. Δεν απαιτείται η σύσταση εγγύησης σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εμπορεύματα που μεταφέρονται μέσω του Ρήνου, των πλωτών οδών του Ρήνου, του Δούναβη ή των πλωτών οδών του Δούναβη,
β)
εμπορεύματα που μεταφέρονται μέσω σταθερών μεταφορικών εγκαταστάσεων,
γ)
σε ειδικές περιπτώσεις, όταν τα εμπορεύματα έχουν υπαχθεί σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής,
δ)
εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης με χρήση της απλούστευσης που αναφέρεται στο άρθρο 233 παράγραφος 4 στοιχείο ε) και μεταφέρονται διά θαλάσσης ή αεροπορικώς μεταξύ ενωσιακών λιμένων ή αερολιμένων.
9. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να άρουν την απαίτηση για σύσταση εγγύησης όταν το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που πρόκειται να διασφαλισθεί δεν υπερβαίνει την αξία του στατιστικού κατωφλίου που καθορίζεται για τις διασαφήσεις στο άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 471/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 2009 για τις κοινοτικές στατιστικές του εξωτερικού εμπορίου με τις τρίτες χώρες (16).
Άρθρο 90
Υποχρεωτική εγγύηση
1. Όταν η σύσταση εγγύησης είναι υποχρεωτική, οι τελωνειακές αρχές καθορίζουν το ποσό της εγγύησης αυτής σε επίπεδο ίσο με το ακριβές ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και των άλλων επιβαρύνσεων, όταν το ποσό αυτό μπορεί να καθορισθεί με βεβαιότητα τη στιγμή απαίτησης της εγγύησης.
Όταν δεν είναι δυνατόν να καθορισθεί το ακριβές ποσό, η εγγύηση καθορίζεται στο μέγιστο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και των λοιπών επιβαρύνσεων που έχουν γεννηθεί ή είναι δυνατό να γεννηθούν, όπως υπολογίζεται αυτό από τις τελωνειακές αρχές.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 95, σε περίπτωση σύστασης συνολικής εγγύησης για το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακές οφειλές και λοιπές επιβαρύνσεις των οποίων το ποσό ποικίλλει διαχρονικά, το ποσό της εγγύησης αυτής καθορίζεται σε επίπεδο που επιτρέπει να καλύπτεται, ανά πάσα στιγμή, το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στις τελωνειακές οφειλές και στις λοιπές επιβαρύνσεις.
Άρθρο 91
Προαιρετική εγγύηση
Όταν η σύσταση εγγύησης είναι προαιρετική, η εγγύηση αυτή είναι, σε κάθε περίπτωση, απαιτητή από τις τελωνειακές αρχές, αν αυτές κρίνουν ότι η εντός της καθορισμένης προθεσμίας πληρωμή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακή οφειλή και σε λοιπές επιβαρύνσεις δεν είναι πλήρως εξασφαλισμένη. Το ποσό της εγγύησης αυτής καθορίζεται από τις εν λόγω αρχές κατά τρόπο ώστε να μην υπερβαίνει το επίπεδο που προβλέπεται στο άρθρο 90.
Άρθρο 92
Σύσταση εγγύησης
1. Η εγγύηση μπορεί να συστήνεται με μία από τις ακόλουθες μορφές:
α)
με κατάθεση σε μετρητά ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο πληρωμής που αναγνωρίζεται από τις τελωνειακές αρχές ως ισοδύναμος με κατάθεση σε μετρητά, σε ευρώ ή στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο απαιτείται η εγγύηση,
β)
με ανάληψη υποχρέωσης από τριτεγγυητή,
γ)
με άλλη μορφή εγγύησης που εξασφαλίζει κατά τρόπο ισοδύναμο την πληρωμή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και των λοιπών επιβαρύνσεων.
2. Η εγγύηση με μορφή κατάθεσης μετρητών ή με κάθε άλλο ισοδύναμο τρόπο πληρωμής παρέχεται στο πλαίσιο των ισχυουσών διατάξεων του κράτους μέλους στο οποίο απαιτείται η σύσταση εγγύησης.
Η σύσταση εγγύησης με κατάθεση μετρητών ή με κάθε άλλο ισοδύναμο τρόπο πληρωμής δεν γεννά απαίτηση για την καταβολή τόκων εκ μέρους των τελωνειακών αρχών.
Άρθρο 93
Επιλογή εγγύησης
Το πρόσωπο που οφείλει να παράσχει εγγύηση, έχει τη δυνατότητα να επιλέγει μεταξύ των μορφών εγγύησης που καθορίζονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1.
Ωστόσο, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να αρνηθούν να δεχθούν την επιλεχθείσα μορφή εγγύησης, όταν αυτή δεν συμβιβάζεται με την ορθή λειτουργία του συγκεκριμένου τελωνειακού καθεστώτος.
Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να απαιτήσουν τη διατήρηση, επί μια συγκεκριμένη περίοδο, της μορφής εγγύησης που έχει επιλεγεί.
Άρθρο 94
Τριτεγγυητής
1. Ο τριτεγγυητής που αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 στοιχείο β) είναι τρίτο πρόσωπο εγκατεστημένο εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Ο τριτεγγυητής εγκρίνεται από τις τελωνειακές αρχές που απαιτούν την εγγύηση, εκτός αν πρόκειται για πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή ασφαλιστική εταιρεία διαπιστευμένα στην Ένωση σύμφωνα με τις ισχύουσες ενωσιακές διατάξεις.
2. Ο τριτεγγυητής αναλαμβάνει γραπτώς την ευθύνη να καταβάλει το εγγυημένο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακή οφειλή και τις λοιπές επιβαρύνσεις.
3. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να αρνηθούν να εγκρίνουν τον προτεινόμενο τριτεγγυητή ή το προτεινόμενο είδος εγγύησης, όταν κρίνουν ότι δεν εξασφαλίζεται απόλυτα η καταβολή εντός της καθορισμένης προθεσμίας του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και των λοιπών επιβαρύνσεων.
Άρθρο 95
Συνολική εγγύηση
1. Η άδεια που αναφέρεται στο άρθρο 89 παράγραφος 5 χορηγείται μόνο στα πρόσωπα που πληρούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
β)
πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 39 στοιχείο α),
γ)
χρησιμοποιούν τακτικά τα σχετικά τελωνειακά καθεστώτα ή εκμεταλλεύονται εγκαταστάσεις προσωρινής εναπόθεσης ή πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 39 στοιχείο δ).
2. Όταν πρέπει να συσταθεί συνολική εγγύηση για την κάλυψη των τελωνειακών οφειλών και λοιπών επιβαρύνσεων που είναι δυνατόν να γεννηθούν, μπορεί να χορηγείται άδεια σε έναν οικονομικό φορέα να προβεί στη σύσταση συνολικής εγγύησης μειωμένου ποσού ή να απαλλαγεί από την υποχρέωση σύστασης εγγύησης, υπό την προϋπόθεση ότι πληροί τα κριτήρια του άρθρου 39 στοιχεία β) και γ).
3. Όταν πρέπει να συσταθεί συνολική εγγύηση για την κάλυψη τελωνειακών οφειλών και λοιπών επιβαρύνσεων που έχουν γεννηθεί, μπορεί, κατόπιν αιτήσεως, να χορηγείται άδεια σε εγκεκριμένο οικονομικό φορέα για τελωνειακές απλουστεύσεις προκειμένου να χρησιμοποιεί συνολική εγγύηση για μειωμένο ποσό.
4. Η συνολική εγγύηση για μειωμένο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 3 ισοδυναμεί με τη σύσταση εγγύησης.
Άρθρο 96
Προσωρινές απαγορεύσεις σχετικά με τη χρησιμοποίηση συνολικών εγγυήσεων
1. Στο πλαίσιο ειδικών καθεστώτων ή προσωρινής εναπόθεσης, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να απαγορεύσει προσωρινά την προσφυγή σε οποιαδήποτε από τα ακόλουθα:
α)
είτε στη συνολική εγγύηση για μειωμένο ποσό ή την απαλλαγή από την υποχρέωση σύστασης εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 95 παράγραφος 2,
β)
είτε στη συνολική εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 95 όσον αφορά εμπορεύματα που αποτέλεσαν αντικείμενο αποδεδειγμένων πράξεων απάτης σε μεγάλη έκταση.
2. Όταν εφαρμόζεται η παράγραφος 1 στοιχεία α) ή β) του παρόντος άρθρου, μπορεί να επιτραπεί η χρήση συνολικής εγγύησης για μειωμένο ποσό ή η απαλλαγή από την υποχρέωση σύστασης εγγύησης ή η χρήση της συνολικής εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 95 όταν ο ενδιαφερόμενος πληροί μια από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
μπορεί να αποδείξει ότι δεν γεννήθηκε τελωνειακή οφειλή για τα εν λόγω εμπορεύματα στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που ανέλαβε τα δύο χρόνια πριν από την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1,
β)
μπορεί να αποδείξει ότι ενδεχόμενες τελωνειακές οφειλές που γεννήθηκαν τα δύο χρόνια πριν από την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πληρώθηκαν εξ ολοκλήρου από τον οφειλέτη ή τους οφειλέτες ή τον τριτεγγυητή εντός της καθορισμένης προθεσμίας.
Για να λάβει άδεια χρησιμοποίησης προσωρινά απαγορευμένης συνολικής εγγύησης, ο ενδιαφερόμενος πρέπει επίσης να πληροί τα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 39 στοιχεία β) και γ).
Άρθρο 97
Συμπληρωματική εγγύηση ή αντικατάσταση εγγύησης
Όταν οι τελωνειακές αρχές διαπιστώνουν ότι η εγγύηση που παρασχέθηκε δεν εξασφαλίζει ή δεν εξασφαλίζει πλέον ασφαλώς ή πλήρως την εμπρόθεσμη πληρωμή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και των λοιπών επιβαρύνσεων, ζητούν οιαδήποτε από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 89 παράγραφος 3 αφήνοντάς τους το δικαίωμα επιλογής, είτε την παροχή συμπληρωματικής εγγύησης είτε την αντικατάσταση της αρχικής εγγύησης από νέα.
Άρθρο 98
Αποδέσμευση της εγγύησης
1. Οι τελωνειακές αρχές αποδεσμεύουν την εγγύηση αμέσως μόλις αποσβεσθεί η τελωνειακή οφειλή ή η οφειλή άλλων επιβαρύνσεων ή καταστεί αδύνατη πλέον η γένεσή τους.
2. Όταν η τελωνειακή οφειλή ή η οφειλή άλλων επιβαρύνσεων αποσβέννυται εν μέρει ή μπορεί πλέον να γεννηθεί για μέρος του εγγυημένου ποσού, η εγγύηση που έχει συσταθεί αποδεσμεύεται κατά αντίστοιχο ποσό, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερόμενου, εκτός αν το ύψος του σχετικού ποσού δεν δικαιολογεί τέτοια ενέργεια.
Άρθρο 99
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των ειδικών περιπτώσεων, που αναφέρονται στο άρθρο 89 παράγραφος 8 στοιχείο γ), όταν δεν απαιτείται εγγύηση για τα εμπορεύματα που υπάγονται σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής,
β)
της μορφής της εγγύησης, που αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 στοιχείο γ), και των κανόνων που αφορούν τον τριτεγγυητή που αναφέρεται στο άρθρο 94,
γ)
των προϋποθέσεων σχετικά με τη διαδικασία χορήγησης άδειας για τη χρησιμοποίηση συνολικής εγγύησης με μειωμένο ποσό ή την απαλλαγή από τη σύσταση εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 95 παράγραφος 2,
δ)
των προθεσμιών για την αποδέσμευση εγγύησης.
Άρθρο 100
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για:
α)
τον καθορισμό του ποσού της εγγύησης, περιλαμβανομένου του μειωμένου ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 95 παράγραφοι 2 και 3,
β)
τη σύσταση και την παρακολούθηση της εγγύησης που αναφέρονται στο άρθρο 89, την ανάκληση και υπαναχώρηση του τριτεγγυητή από τις υποχρεώσεις του που αναφέρονται στο άρθρο 94 και την αποδέσμευση της εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 98,
γ)
τις προσωρινές απαγορεύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 96.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
2. Η Επιτροπή θεσπίζει τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 96 με εκτελεστικές πράξεις.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Όταν, σχετικά με τα μέτρα αυτά, συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης που δικαιολογούνται δεόντως από την ανάγκη για ταχεία ενίσχυση της προστασίας των δημοσιονομικών συμφερόντων της Ένωσης και των κρατών μελών της, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 5.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Είσπραξη, καταβολή, επιστροφή και διαγραφή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού
Τμήμα 1
Καθορισμός του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, γνωστοποίηση και καταλογισμός της τελωνειακής οφειλής
Άρθρο 101
Καθορισμός του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών
1. Το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού καθορίζεται από τις τελωνειακές αρχές που είναι αρμόδιες για τον τόπο στον οποίο γεννάται ή λογίζεται γεννηθείσα η τελωνειακή οφειλή, σύμφωνα με το άρθρο 87, μόλις λάβουν τις απαιτούμενες πληροφορίες.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 48, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται το καθοριζόμενο από τον διασαφιστή ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού.
3. Όταν το καταβλητέο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού δεν συνίσταται σε ακέραιο αριθμό, το ποσό αυτό μπορεί να στρογγυλοποιείται.
Όταν το ποσό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο εκφράζεται σε ευρώ, η στρογγυλοποίηση περιορίζεται στον πλησιέστερο ακέραιο αριθμό προς τα πάνω ή προς τα κάτω.
Τα κράτη μέλη που δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ μπορούν είτε να εφαρμόζουν κατ' αναλογία το δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου είτε να παρεκκλίνουν από το εδάφιο αυτό, με την προϋπόθεση ότι οι κανόνες σχετικά με τη στρογγυλοποίηση δεν έχουν μεγαλύτερο δημοσιονομικό αντίκτυπο από τους κανόνες του δεύτερου εδαφίου.
Άρθρο 102
Γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής
1. Η τελωνειακή οφειλή γνωστοποιείται στον οφειλέτη με τον τρόπο που ορίζει στον τόπο στον οποίο γεννάται ή λογίζεται γεννηθείσα η τελωνειακή οφειλή, σύμφωνα με το άρθρο 87.
Η γνωστοποίηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο δεν πραγματοποιείται σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν, εν αναμονή του τελικού καθορισμού του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, έχει επιβληθεί προσωρινό μέτρο εμπορικής πολιτικής υπό μορφή δασμού,
β)
όταν το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού υπερβαίνει το ποσό που καθορίζεται με βάση απόφαση που λαμβάνεται σύμφωνα με το άρθρο 33,
γ)
όταν η αρχική απόφαση να μη γνωστοποιηθεί η τελωνειακή οφειλή, ή να γνωστοποιηθεί με ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού χαμηλότερο από το καταβλητέο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, είχε ληφθεί βάσει γενικών διατάξεων που ακυρώθηκαν μεταγενέστερα με δικαστική απόφαση,
δ)
όταν οι τελωνειακές αρχές απαλλάσσονται δυνάμει της τελωνειακής νομοθεσίας από την υποχρέωση γνωστοποίησης της τελωνειακής οφειλής.
2. Όταν το καταβλητέο ποσό των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών ισούται με το ποσό που αναγράφεται στην τελωνειακή διασάφηση, η χορήγηση άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές ισοδυναμεί με γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής στον οφειλέτη.
3. Όταν δεν εφαρμόζεται η παράγραφος 2, η τελωνειακή οφειλή γνωστοποιείται στον οφειλέτη από τις τελωνειακές αρχές όταν είναι σε θέση να καθορίσουν το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού και να λάβουν σχετική απόφαση.
Ωστόσο, όταν η γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής θα έθετε σε κίνδυνο ποινική έρευνα, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να μεταθέσουν την εν λόγω γνωστοποίηση έως ότου να μην τίθεται πλέον σε κίνδυνο η ποινική έρευνα.
4. Εφόσον έχει κατατεθεί εγγύηση για την καταβολή της, η τελωνειακή οφειλή που αντιστοιχεί στο συνολικό ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού για όλα τα εμπορεύματα τα οποία παραδίδονται σε ένα και το αυτό πρόσωπο εντός περιόδου που καθορίζεται από τις τελωνειακές αρχές μπορεί να γνωστοποιείται στο τέλος της περιόδου αυτής. Η περίοδος που ορίζεται από τις τελωνειακές αρχές δεν υπερβαίνει τις 31 ημέρες.
Άρθρο 103
Περιορισμός της τελωνειακής οφειλής
1. Δεν γνωστοποιείται τελωνειακή οφειλή στον οφειλέτη μετά το πέρας περιόδου τριών ετών από την ημερομηνία γένεσης της τελωνειακής οφειλής.
2. Αν η τελωνειακή οφειλή έχει γεννηθεί ως αποτέλεσμα πράξης η οποία, κατά τη στιγμή της διαπράξεώς της, διωκόταν ως ποινικό αδίκημα, η περίοδος των τριών ετών που καθορίζεται στην παράγραφο 1 παρατείνεται σε πέντε έτη κατ' ελάχιστο όριο και 10 έτη κατ' ανώτατο όριο σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.
3. Οι περίοδοι που καθορίζονται στις παραγράφους 1 και 2 αναστέλλονται:
α)
εάν ασκηθεί προσφυγή σύμφωνα με το άρθρο 44· η αναστολή αυτή εφαρμόζεται από τη στιγμή άσκησης της προσφυγής και ισχύει καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας προσφυγής, ή
β)
εάν οι τελωνειακές αρχές ενημερώσουν τον οφειλέτη, σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 6, όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους σκοπεύουν να γνωστοποιήσουν την τελωνειακή οφειλή· η αναστολή αυτή εφαρμόζεται από την ημερομηνία της εν λόγω ενημέρωσης μέχρι το τέλος του χρονικού διαστήματος εντός του οποίου ο οφειλέτης δικαιούται να εκφράσει την άποψή του.
4. Όταν μια τελωνειακή οφειλή έχει αναβιώσει σύμφωνα με το άρθρο 116 παράγραφος 7, οι προθεσμίες που καθορίζονται στις παραγράφους 1 και 2 θεωρείται ότι αναστέλλονται από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης επιστροφής ή διαγραφής, σύμφωνα με το άρθρο 121, μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία λήφθηκε η απόφαση σχετικά με την εν λόγω επιστροφή ή διαγραφή.
Άρθρο 104
Καταλογισμός
1. Οι τελωνειακές αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 101 προβαίνουν, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, στον καταλογισμό του καταβλητέου ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού σύμφωνα με τα οριζόμενα στο εν λόγω άρθρο.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο.
2. Οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να μην προβαίνουν στον καταλογισμό των ποσών του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που, σύμφωνα με το άρθρο 103, αντιστοιχούν σε τελωνειακή οφειλή, η οποία δεν μπορεί πλέον να γνωστοποιηθεί στον οφειλέτη.
3. Οι πρακτικοί τρόποι καταλογισμού των ποσών του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Οι τρόποι αυτοί μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το αν οι τελωνειακές αρχές, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών υπό τις οποίες γεννάται η τελωνειακή οφειλή, εξασφαλίζονται ή όχι ως προς την καταβολή των εν λόγω ποσών.
Άρθρο 105
Προθεσμία καταλογισμού
1. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή από την αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης εμπορευμάτων για την υπαγωγή τους σε τελωνειακό καθεστώς άλλο από το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από εισαγωγικό δασμό ή από οιαδήποτε άλλη πράξη που έχει τα ίδια έννομα αποτελέσματα με την αποδοχή αυτή, οι τελωνειακές αρχές καταλογίζουν το ποσό των καταβλητέων εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών εντός δεκατεσσάρων ημερών από την παραλαβή των εμπορευμάτων.
Ωστόσο, υπό την προϋπόθεση ότι έχει κατατεθεί εγγύηση για την καταβολή τους, το σύνολο των ποσών εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αφορούν όλα τα εμπορεύματα για τα οποία έχει χορηγηθεί η άδεια παραλαβής σε ένα και το αυτό πρόσωπο εντός προθεσμίας που καθορίζεται από τις τελωνειακές αρχές και η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 31 ημέρες, είναι δυνατόν να αποτελέσει αντικείμενο ενός και μοναδικού καταλογισμού στο τέλος της εν λόγω προθεσμίας. Ο καταλογισμός αυτός πρέπει να πραγματοποιείται εντός δεκατεσσάρων ημερών από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας.
2. Όταν η παραλαβή των εμπορευμάτων εξαρτάται από ορισμένες προϋποθέσεις που διέπουν τόσο τον καθορισμό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού όσο και την είσπραξή του, ο καταλογισμός πραγματοποιείται εντός δεκατεσσάρων ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία καθορίσθηκε το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού ή προσδιορίσθηκε η υποχρέωση καταβολής του δασμού αυτού.
Ωστόσο, όταν η τελωνειακή οφειλή αφορά προσωρινό μέτρο εμπορικής πολιτικής υπό μορφή δασμού, ο καταλογισμός του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού πρέπει να πραγματοποιείται το αργότερο εντός δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης του κανονισμού που θεσπίζει το οριστικό μέτρο εμπορικής πολιτικής.
3. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή υπό περιστάσεις που δεν καλύπτονται από την παράγραφο 1, το καταβλητέο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού καταλογίζεται εντός δεκατεσσάρων ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία οι τελωνειακές αρχές είναι σε θέση να καθορίσουν το εν λόγω ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού και να λάβουν απόφαση.
4. Όταν το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού δεν έχει καταλογιστεί σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3, ή έχει υπολογισθεί και καταλογιστεί σε επίπεδο κατώτερο του οφειλόμενου ποσού, η παράγραφος 3 εφαρμόζεται στο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που πρόκειται ή που απομένει να εισπραχθεί.
5. Οι προθεσμίες για τον καταλογισμό των δασμών που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, δεν εφαρμόζονται στις περιπτώσεις απρόβλεπτου γεγονότος ή ανωτέρας βίας.
6. Ο καταλογισμός μπορεί να αναβληθεί στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 102 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο μέχρι η γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής να μην θέτουν πλέον σε κίνδυνο την ποινική έρευνα.
Άρθρο 106
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 στοιχείο δ) στις οποίες οι τελωνειακές αρχές απαλλάσσονται από την κοινοποίηση της τελωνειακής οφειλής.
Άρθρο 107
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή θεσπίζει με εκτελεστικές πράξεις μέτρα για να εξασφαλιστεί η αμοιβαία συνδρομή μεταξύ τελωνειακών αρχών σε περίπτωση που γεννάται τελωνειακή οφειλή.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Καταβολή του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών
Άρθρο 108
Γενικές προθεσμίες πληρωμών και αναστολή των προθεσμιών πληρωμών
1. Τα ποσά του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, τα οποία αντιστοιχούν σε τελωνειακή οφειλή και γνωστοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 102, καταβάλλονται από τον οφειλέτη εντός της προθεσμίας που καθορίζουν οι τελωνειακές αρχές.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 45 παράγραφος 2, η προθεσμία αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τις δέκα ημέρες από τη γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής στον οφειλέτη. Σε περίπτωση συγκεντρωτικών καταλογισμών υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 105 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, η προθεσμία αυτή καθορίζεται με τρόπο που να μην επιτρέπει στον οφειλέτη να επιτύχει προθεσμία πληρωμής μεγαλύτερη από εκείνη που θα ήταν δυνατόν να επιτύχει σε περίπτωση αναβολής της πληρωμής σύμφωνα με το άρθρο 110.
Κατόπιν αιτήσεως του οφειλέτη, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χορηγήσουν παράταση της εν λόγω προθεσμίας, όταν το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού έχει καθορισθεί κατά τη διάρκεια εκ των υστέρων ελέγχου σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο άρθρο 48. Με την επιφύλαξη του άρθρου 112 παράγραφος 1, η εν λόγω παράταση της προθεσμίας δεν μπορεί να υπερβαίνει τον χρόνο που χρειάζεται ο οφειλέτης για να λάβει τα αναγκαία μέτρα προς εκπλήρωση της υποχρέωσής του.
2. Αν ο οφειλέτης δικαιούται κάποια από τις διευκολύνσεις πληρωμής που προβλέπονται στα άρθρα 110 έως 112, η πληρωμή πρέπει να γίνεται το αργότερο κατά τη λήξη της προθεσμίας ή των προθεσμιών που καθορίζονται στο πλαίσιο των διευκολύνσεων αυτών.
3. Η προθεσμία καταβολής του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακή οφειλή αναστέλλεται σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν υποβάλλεται αίτηση διαγραφής δασμού δυνάμει του άρθρου 121,
β)
όταν τα εμπορεύματα πρόκειται να δημευθούν, να καταστραφούν ή να εγκαταλειφθούν υπέρ του δημοσίου,
γ)
όταν η τελωνειακή οφειλή έχει γεννηθεί δυνάμει του άρθρου 79 και οι οφειλέτες είναι περισσότεροι του ενός.
Άρθρο 109
Πληρωμή
1. Η πληρωμή πρέπει να πραγματοποιείται σε μετρητά ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο που έχει παρόμοια εξοφλητική ισχύ, ενδεχομένως και με συμψηφισμό, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.
2. Η πληρωμή μπορεί να γίνεται από τρίτο πρόσωπο για λογαριασμό του οφειλέτη.
3. Ο οφειλέτης μπορεί σε κάθε περίπτωση να καταβάλλει το σύνολο ή μέρος του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού χωρίς να πρέπει να περιμένει τη λήξη της περιόδου που του χορηγήθηκε για την πληρωμή.
Άρθρο 110
Αναστολή πληρωμής
Οι τελωνειακές αρχές, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου και με την επιφύλαξη σύστασης εγγύησης, επιτρέπουν την αναβολή της πληρωμής του ποσού του καταβλητέου δασμού σύμφωνα με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
είτε χωριστά για κάθε ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που καταλογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 105 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο ή το άρθρο 105 παράγραφος 4,
β)
είτε συνολικά, για όλα τα ποσά εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που καταλογίζονται σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 105 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, κατά τη διάρκεια περιόδου που καθορίζεται από τις τελωνειακές αρχές και που δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 31 ημέρες,
γ)
είτε συνολικά για όλα τα ποσά εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αποτελούν το αντικείμενο ενιαίου καταλογισμού κατ’ εφαρμογή του άρθρου 105 παράγραφος 1.
Άρθρο 111
Προθεσμίες αναβολής της πληρωμής
1. Η προθεσμία αναβολής πληρωμής που χορηγείται δυνάμει του άρθρου 110 ανέρχεται σε τριάντα ημέρες.
2. Όταν η αναβολή πληρωμής χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 110 στοιχείο α), η προθεσμία άρχεται από την επόμενη ημέρα που ακολουθεί εκείνη της γνωστοποίησης της τελωνειακής οφειλής στον οφειλέτη.
3. Όταν η αναβολή πληρωμής χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 110 στοιχείο β), η προθεσμία άρχεται από την επόμενη ημέρα από εκείνη της λήξης της προθεσμίας ενιαίου καταλογισμού. Η προθεσμία αυτή μειώνεται κατά τον αριθμό των ημερών που αντιστοιχεί με το ήμισυ του αριθμού των ημερών της προθεσμίας για τον ενιαίο καταλογισμό.
4. Όταν η αναβολή πληρωμής χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 110 στοιχείο γ), η προθεσμία άρχεται από την επομένη ημέρα από εκείνη της λήξης της προθεσμίας που έχει καθοριστεί για την παραλαβή των εμπορευμάτων. Η προθεσμία αυτή μειώνεται κατά τον αριθμό των ημερών που αντιστοιχεί με το ήμισυ του αριθμού ημερών της εν λόγω προθεσμίας.
5. Όταν οι προθεσμίες που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 ανέρχονται σε περιττό αριθμό ημερών, ο αριθμός των ημερών που πρέπει να αφαιρεθεί από την προθεσμία των 30 ημερών, κατά την έννοια των παραγράφων αυτών, είναι ίσος με το ήμισυ του αμέσως κατώτερου άρτιου αριθμού.
6. Όταν οι προθεσμίες που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 ανέρχονται σε εβδομάδες, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι η καταβολή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αποτέλεσε αντικείμενο της αναβολής πληρωμής πραγματοποιείται το αργότερο την Παρασκευή της τέταρτης εβδομάδας που ακολουθεί αυτή την εβδομάδα.
Αν οι προθεσμίες αυτές ανέρχονται σε μήνες, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι το ποσό το εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αποτέλεσε αντικείμενο της αναβολής πληρωμής πρέπει να καταβάλλεται μέχρι τη δέκατη έκτη ημέρα του μήνα που ακολουθεί αυτόν τον μήνα.
Άρθρο 112
Άλλες διευκολύνσεις πληρωμής
1. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χορηγήσουν στον οφειλέτη διευκολύνσεις πληρωμής άλλες από την αναβολή πληρωμής, με την επιφύλαξη σύστασης εγγύησης.
2. Όταν χορηγούνται διευκολύνσεις σύμφωνα με την παράγραφο 1, εισπράττεται πιστωτικός τόκος επιπλέον του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού.
Για κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ, το επιτόκιο του πιστωτικού τόκου ισούται με το δημοσιευμένο στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C, επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησής της την πρώτη ημέρα του μήνα λήξης της προθεσμίας, προσαυξημένο κατά μία ποσοστιαία μονάδα.
Για κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ, το επιτόκιο του πιστωτικού τόκου ισούται με το επιτόκιο που εφαρμόζει την πρώτη ημέρα του εν λόγω μήνα η Εθνική Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησής της, προσαυξημένο κατά μία ποσοστιαία μονάδα, ή, για κράτος μέλος για το οποίο το επιτόκιο της Εθνικής Κεντρικής Τράπεζας δεν είναι διαθέσιμο, το πλησιέστερο επιτόκιο που ισχύει την πρώτη ημέρα του εν λόγω μήνα στη χρηματαγορά του κράτους μέλους, προσαυξημένο κατά μία ποσοστιαία μονάδα.
3. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να παραιτούνται από την απαίτηση εγγύησης ή πιστωτικού τόκου, εφόσον στοιχειοθετείται, βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης της κατάστασης του οφειλέτη, ότι αυτό ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές οικονομικές ή κοινωνικές δυσχέρειες.
4. Οι τελωνειακές αρχές παραιτούνται από τη χρέωση τόκου όταν το ποσό για κάθε πράξη είσπραξης δεν υπερβαίνει τα 10 EUR.
Άρθρο 113
Αναγκαστική εκτέλεση
Όταν το καταβλητέο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού δεν έχει πληρωθεί εμπρόθεσμα, οι τελωνειακές αρχές διασφαλίζουν την πληρωμή του ποσού αυτού με όλα τα διαθέσιμα μέσα, σύμφωνα με το δίκαιο του οικείου κράτους μέλους.
Άρθρο 114
Τόκος υπερημερίας
1. Πέραν του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, επιβάλλεται τόκος υπερημερίας από την ημερομηνία λήξης της καθορισμένης προθεσμίας για την καταβολή του μέχρι την ημερομηνία της πληρωμής αυτού.
Για κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ, το επιτόκιο του τόκου υπερημερίας ισούται με το δημοσιευμένο στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C, επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησής της την πρώτη ημέρα του μήνα λήξης της προθεσμίας, προσαυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες.
Για κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ, το επιτόκιο του τόκου υπερημερίας ισούται με το επιτόκιο που εφαρμόζει την πρώτη ημέρα του εν λόγω μήνα η Εθνική Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησής της, προσαυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες, ή, για κράτος μέλος για το οποίο το επιτόκιο της Εθνικής Κεντρικής Τράπεζας δεν είναι διαθέσιμο, το πλησιέστερο επιτόκιο που ισχύει την πρώτη ημέρα του εν λόγω μήνα στη χρηματαγορά του κράτους μέλους, προσαυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες.
2. Όταν η τελωνειακή οφειλή γεννάται βάσει του άρθρου 79 ή 82 ή όταν η γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής οφείλεται σε εκ των υστέρων έλεγχο, επιβάλλονται τόκοι υπερημερίας επιπλέον του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, από την ημερομηνία γένεσης της τελωνειακής οφειλής έως την ημερομηνία γνωστοποίησής της.
Το επιτόκιο του τόκου υπερημερίας καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1.
3. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να παραιτηθούν από την απαίτηση τόκων υπερημερίας εφόσον στοιχειοθετείται, βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης της κατάστασης του οφειλέτη, ότι η χρέωσή τους ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές οικονομικές ή κοινωνικές δυσχέρειες.
4. Οι τελωνειακές αρχές παραιτούνται από τη χρέωση τόκου υπερημερίας όταν το ποσό για κάθε πράξη είσπραξης δεν υπερβαίνει τα 10 EUR.
Άρθρο 115
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων για την αναστολή της προθεσμίας καταβολής του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακή οφειλή η οποία αναφέρεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 και την περίοδο αναστολής.
Τμήμα 3
Επιστροφή και διαγραφή
Άρθρο 116
Γενικές διατάξεις
1. Με την επιφύλαξη των όρων που καθορίζονται στο παρόν τμήμα, τα ποσά των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών επιστρέφονται ή διαγράφονται για οποιονδήποτε από τους ακόλουθους λόγους:
α)
ποσά επιπλέον του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού,
β)
ελαττωματικά εμπορεύματα ή εμπορεύματα που δεν πληρούν τους όρους της σύμβασης,
γ)
σφάλμα των αρμόδιων αρχών,
δ)
δίκαιη μεταχείριση.
Εάν ένα ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού έχει καταβληθεί και η τελωνειακή διασάφηση έχει ακυρωθεί σύμφωνα με το άρθρο 174, το ποσό αυτό επιστρέφεται.
2. Οι τελωνειακές αρχές επιστρέφουν ή διαγράφουν το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αν ανέρχεται σε 10 EUR και άνω, εκτός και αν ο ενδιαφερόμενος ζητήσει την επιστροφή ή διαγραφή μικρότερου ποσού.
3. Όταν οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι θα πρέπει να χορηγηθεί επιστροφή ή διαγραφή βάσει του άρθρου 119 ή 120, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος διαβιβάζει το φάκελο στην Επιτροπή προς λήψη απόφασης σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι οι ειδικές περιστάσεις οφείλονται σε αθέτηση των υποχρεώσεων της Επιτροπής,
β)
όταν οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι η Επιτροπή έχει διαπράξει σφάλμα κατά την έννοια του άρθρου 119,
γ)
όταν οι περιστάσεις στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουν σχέση με τα αποτελέσματα ενωσιακής έρευνας που διενεργείται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 515/97 του Συμβουλίου της 13ης Μαρτίου 1997 περί της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ των διοικητικών αρχών των κρατών μελών και της συνεργασίας των αρχών αυτών με την Επιτροπή με σκοπό τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των τελωνειακών και γεωργικών ρυθμίσεων (17) ή σύμφωνα με κάθε άλλη ενωσιακή διάταξη ή συμφωνία που έχει συνάψει η Ένωση με ορισμένες χώρες ή ομάδες χωρών, όπου προβλέπεται η δυνατότητα διενέργειας τέτοιων ενωσιακών ερευνών,
δ)
όταν το ποσό για το οποίο ενδέχεται να ευθύνεται ο ενδιαφερόμενος σε σχέση με μία ή περισσότερες πράξεις εισαγωγής ή εξαγωγής είναι ίσο ή ανώτερο από 500 000 EUR λόγω σφάλματος ή ειδικών περιστάσεων.
Κατά παρέκκλιση του πρώτου εδαφίου, οι φάκελοι δεν διαβιβάζονται σε καμία από τις ακόλουθες καταστάσεις:
α)
όταν η Επιτροπή έχει λάβει ήδη απόφαση σχετικά με υπόθεση η οποία παρουσιάζει παρόμοια πραγματικά και νομικά στοιχεία,
β)
όταν η Επιτροπή ασχολείται ήδη με υπόθεση η οποία παρουσιάζει παρόμοια πραγματικά και νομικά στοιχεία.
4. Με την επιφύλαξη των κανόνων αρμοδιότητας για τη λήψη αποφάσεων, οι τελωνειακές αρχές προβαίνουν αυτεπαγγέλτως στην επιστροφή ή τη διαγραφή δασμού, όταν οι ίδιες διαπιστώσουν, εντός των προθεσμιών που αναφέρονται στο άρθρο 121 παράγραφος 1, ότι ένα ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού πρέπει να επιστραφεί ή να διαγραφεί σύμφωνα με τα άρθρα 117, 119 ή 120.
5. Δεν χορηγείται επιστροφή ή διαγραφή δασμού, όταν η κατάσταση η οποία οδήγησε στη γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής προκύπτει από δόλια συμπεριφορά του οφειλέτη.
6. Η επιστροφή δεν γεννά υποχρέωση καταβολής τόκων από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές.
Ωστόσο, καταβάλλεται τόκος όταν μια απόφαση που εγκρίνει την επιστροφή δεν εκτελείται εντός τριών μηνών από την ημερομηνία έκδοσής της, εκτός εάν η αδυναμία τήρησης της προθεσμίας οφείλεται σε περιστάσεις εκτός του ελέγχου των τελωνειακών αρχών.
Στις περιπτώσεις αυτές, ο τόκος καταβάλλεται από τη λήξη της περιόδου των τριών μηνών έως την ημερομηνία επιστροφής. Το επιτόκιο καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 112.
7. Εάν οι τελωνειακές αρχές έχουν προβεί εσφαλμένα στην επιστροφή ή διαγραφή δασμού, η αρχική τελωνειακή οφειλή αναβιώνει εφόσον δεν έχει παραγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 103.
Στις περιπτώσεις αυτές, οι τόκοι που έχουν καταβληθεί σύμφωνα με την παράγραφο 5 δεύτερο εδάφιο επιστρέφονται.
Άρθρο 117
Ποσά επιπλέον του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού
1. Το ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού επιστρέφεται ή διαγράφεται εφόσον το ποσό που αντιστοιχεί στην αρχικώς γνωστοποιηθείσα τελωνειακή οφειλή υπερβαίνει το καταβλητέο ποσό ή η τελωνειακή οφειλή γνωστοποιήθηκε στον οφειλέτη σε αντίθεση προς το άρθρο 102 παράγραφος 1 στοιχείο γ) ή δ).
2. Όταν η αίτηση για επιστροφή ή διαγραφή βασίζεται στην ύπαρξη, κατά την αποδοχή της διασάφησης με την οποία τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία τα εμπορεύματα, μειωμένου ή μηδενικού εισαγωγικού δασμού επί των εμπορευμάτων που εφαρμόζεται στο πλαίσιο δασμολογικής ποσόστωσης, δασμολογικής οροφής ή άλλου προτιμησιακού δασμολογικού καθεστώτος, η επιστροφή ή η διαγραφή επιτρέπεται μόνον εάν, κατά την ημερομηνία υποβολής της συγκεκριμένης αίτησης, συνοδευόμενης από τα αναγκαία έγγραφα, πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις
α)
αν πρόκειται για δασμολογική ποσόστωση, ο όγκος της δεν έχει εξαντληθεί,
β)
στις άλλες περιπτώσεις, δεν έχει στο μεταξύ γίνει επαναφορά του κανονικά οφειλόμενου δασμού.
Άρθρο 118
Ελαττωματικά εμπορεύματα ή εμπορεύματα που δεν πληρούν τους όρους της σύμβασης
1. Το ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού επιστρέφεται ή διαγράφεται εφόσον η γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής αφορά εμπορεύματα που δεν έγιναν δεκτά από τον εισαγωγέα επειδή τη στιγμή της παραλαβής τους ήταν ελαττωματικά ή δεν ήταν σύμφωνα προς τους όρους της σύμβασης βάσει της οποίας εισήχθησαν.
Εξομοιώνονται με ελαττωματικά εμπορεύματα τα εμπορεύματα που έχουν φθαρεί πριν από την παραλαβή.
2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2α, η επιστροφή ή η διαγραφή εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι τα εμπορεύματα δεν έχουν χρησιμοποιηθεί, εκτός εάν κατέστη αναγκαία μια αρχική χρησιμοποίησή τους για να διαπιστωθεί η ελαττωματικότητα ή η μη συμμόρφωσή τους με τους όρους της σύμβασης και εφόσον έχουν εξέλθει από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
3. Δεν χορηγείται επιστροφή ή διαγραφή όταν:
α)
τα εμπορεύματα, πριν τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία, είχαν υπαχθεί σε ειδική διαδικασία για δοκιμές, εκτός εάν αποδειχθεί ότι η ελαττωματικότητα των εν λόγω εμπορευμάτων ή το μη σύμφωνό τους προς τους όρους της σύμβασης δεν ήταν κανονικά δυνατόν να διαπιστωθεί κατά τη διάρκεια των δοκιμών αυτών,
β)
ο ελαττωματικός χαρακτήρας των εμπορευμάτων είχε ληφθεί υπόψη κατά τον καθορισμό των όρων της σύμβασης, κυρίως της τιμής, πριν υπαχθούν τα εν λόγω εμπορεύματα σε τελωνειακό καθεστώς που συνεπάγεται τη γένεση τελωνειακής οφειλής, ή
γ)
τα εμπορεύματα πωλούνται από τον αιτούντα μετά τη διαπίστωση του ελαττωματικού τους χαρακτήρα ή της αντίθεσής τους προς τους όρους της σύμβασης.
4. Αντί της εξόδου από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου, την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, με σκοπό, μεταξύ άλλων, την καταστροφή τους, ή την υπαγωγή τους στο καθεστώς εξωτερικής διαμετακόμισης, ή της τελωνειακής αποταμίευσης ή της ελεύθερης ζώνης.
Άρθρο 119
Σφάλμα των αρμοδίων αρχών
1. Το ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού επιστρέφεται ή διαγράφεται σε περιπτώσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 116 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο και στα άρθρα 117, 118 και 120, εάν, λόγω σφάλματος των αρμόδιων αρχών, το ποσό που αντιστοιχούσε στην αρχικώς γνωστοποιηθείσα τελωνειακή οφειλή ήταν μικρότερο του καταβλητέου ποσού, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο οφειλέτης δεν μπορούσε ευλόγως να αντιληφθεί το σφάλμα αυτό, και
β)
ο οφειλέτης ενήργησε με καλή πίστη.
2. Η επιστροφή ή η διαγραφή επιτρέπεται, ακόμη και εάν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 117 παράγραφος 2, εάν, λόγω σφάλματος των τελωνειακών αρχών, ο μειωμένος ή μηδενικός δασμός δεν εφαρμόστηκε σε εμπορεύματα των οποίων η τελωνειακή διασάφηση θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία περιείχε όλα τα στοιχεία και συνοδευόταν από όλα τα αναγκαία έγγραφα για την εφαρμογή του μειωμένου ή μηδενικού δασμού.
3. Όταν η προτιμησιακή μεταχείριση των εμπορευμάτων παρέχεται βάσει συστήματος διοικητικής συνεργασίας στο οποίο συμμετέχουν οι αρχές χώρας ή εδάφους που δεν αποτελεί τμήμα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, η χορήγηση πιστοποιητικού από τις εν λόγω αρχές, εφόσον αυτό αποδειχθεί λανθασμένο, συνιστά σφάλμα το οποίο δεν θα μπορούσε ευλόγως να έχει γίνει αντιληπτό κατά την έννοια της παραγράφου 1 στοιχείο α).
Η έκδοση ανακριβούς πιστοποιητικού, ωστόσο, δεν συνιστά σφάλμα αν το πιστοποιητικό βασίζεται σε ανακριβή έκθεση των γεγονότων εκ μέρους του εξαγωγέα, εκτός αν είναι προφανές ότι οι αρμόδιες για την έκδοσή του αρχές γνώριζαν ή θα έπρεπε ευλόγως να γνωρίζουν ότι τα εμπορεύματα δεν πληρούσαν τους απαιτούμενους όρους για να επωφεληθούν προτιμησιακής μεταχείρισης.
Ο οφειλέτης μπορεί να θεωρηθεί καλής πίστης εφόσον μπορεί να αποδείξει ότι, κατά την περίοδο των συγκεκριμένων εμπορικών πράξεων, κατέβαλε τη δέουσα επιμέλεια για να διασφαλίσει ότι συνέτρεχαν όλοι οι όροι για την προτιμησιακή μεταχείριση.
Ο οφειλέτης δεν μπορεί, ωστόσο, να επικαλεστεί την καλή του πίστη, αν η Επιτροπή έχει δημοσιεύσει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται ότι υπάρχουν βάσιμες αμφιβολίες όσον αφορά την ορθή εφαρμογή του προτιμησιακού καθεστώτος από τη δικαιούχο χώρα ή έδαφος.
Άρθρο 120
Δίκαιη μεταχείριση
1. Σε περιπτώσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 116 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο και στα άρθρα 117, 118και 119, το ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού επιστρέφεται ή διαγράφεται για λόγους δίκαιης μεταχείρισης, όταν η τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε υπό ειδικές περιστάσεις που δεν μπορούν να αποδοθούν σε δόλο ή προφανή αμέλεια του οφειλέτη.
2. Η ύπαρξη ειδικών περιστάσεων σύμφωνα με την παράγραφο 1 αποδεικνύεται όταν είναι σαφές στο πλαίσιο της υπόθεσης ότι η περίπτωση του οφειλέτη είναι εξαιρετική σε σύγκριση με άλλους οικονομικούς φορείς του ίδιου κλάδου και ότι, εάν δεν υπήρχαν οι περιστάσεις αυτές, δεν θα είχε βρεθεί σε μειονεκτική θέση λόγω της είσπραξης του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού.
Άρθρο 121
Διαδικασία επιστροφής και διαγραφής
1. Οι αιτήσεις για επιστροφή ή διαγραφή σύμφωνα με το άρθρο 116 υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές εντός των ακόλουθων προθεσμιών:
α)
στην περίπτωση επιβολής ποσών εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού υψηλότερων των καταβλητέων, σφάλματος των αρμοδίων αρχών ή για λόγους δίκαιης μεταχείρισης, εντός τριών ετών από την ημερομηνία κοινοποίησης της τελωνειακής οφειλής,
β)
στην περίπτωση ελαττωματικών εμπορευμάτων ή εμπορευμάτων που δεν πληρούν τους όρους της σύμβασης, εντός ενός έτους από την ημερομηνία κοινοποίησης της τελωνειακής οφειλής,
γ)
στην περίπτωση ακύρωσης της τελωνειακής διασάφησης, εντός της προθεσμίας που καθορίζεται από τους κανόνες ακύρωσης.
Η προθεσμία που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) παρατείνεται, εφόσον ο αιτών αποδείξει ότι δεν κατέθεσε αίτηση εντός της καθορισμένης προθεσμίας λόγω απρόβλεπτου γεγονότος ή ανωτέρας βίας.
2. Όταν οι τελωνειακές αρχές δεν είναι σε θέση, βάσει των λόγων που προβλήθηκαν, να επιτρέψουν την επιστροφή ή τη διαγραφή ποσού εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, επιβάλλεται να εξετάζουν την ουσία αίτησης επιστροφής ή διαγραφής σε σχέση με τους άλλους λόγους επιστροφής ή διαγραφής που αναφέρονται στο άρθρο 116.
3. Όταν ασκείται προσφυγή σύμφωνα με το άρθρο 44 κατά της κοινοποίησης της τελωνειακής οφειλής, η προθεσμία που καθορίζεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, αναστέλλεται, από την ημερομηνία που ασκείται η προσφυγή και καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας προσφυγής
4. Όταν η τελωνειακή αρχή χορηγεί επιστροφή ή διαγραφή σύμφωνα με τα άρθρα 119 και 120, το οικείο κράτος μέλος ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.
Άρθρο 122
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων με τους οποίους πρέπει να συμμορφώνεται όταν λαμβάνει την αναφερόμενη στο άρθρο 116 παράγραφος 2 απόφαση, ιδίως όσον αφορά τα ακόλουθα ζητήματα:
α)
τις προϋποθέσεις αποδοχής του φακέλου,
β)
την προθεσμία λήψης απόφασης και την αναστολή της προθεσμίας αυτής,
γ)
την κοινοποίηση των λόγων στους οποίους σκοπεύει να βασίσει η Επιτροπή την απόφασή της, πριν από τη λήψη απόφασης που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά το ενδιαφερόμενο πρόσωπο,
δ)
την κοινοποίηση της απόφασης,
ε)
τις συνέπειες της μη λήψης απόφασης ή της μη κοινοποίησής της.
Άρθρο 123
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες:
α)
για την επιστροφή και διαγραφή, όπως αναφέρονται στο άρθρο 116,
β)
για την ενημέρωση της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 121 παράγραφος 4, καθώς και τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
2. Η Επιτροπή εκδίδει την απόφαση που αναφέρεται στο άρθρο 116 παράγραφος 2 μέσω εκτελεστικών πράξεων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 285 παράγραφος 2.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Απόσβεση τελωνειακής οφειλής
Άρθρο 124
Απόσβεση
1. Με την επιφύλαξη των κείμενων διατάξεων σχετικά με τη μη ανάκτηση του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακή οφειλή σε περίπτωση δικαστικά διαπιστωμένης αφερεγγυότητας του οφειλέτη, η τελωνειακή οφειλή, κατά την εισαγωγή ή την εξαγωγή, αποσβέννυται με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
όταν η τελωνειακή οφειλή δεν μπορεί πλέον να γνωστοποιηθεί στον οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 91,
β)
με την καταβολή του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών,
γ)
με διαγραφή του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών, με την επιφύλαξη της παραγράφου 5,
δ)
στις περιπτώσεις όπου ακυρώνεται η τελωνειακή διασάφηση, προκειμένου για εμπορεύματα που έχουν δηλωθεί για να υπαχθούν σε τελωνειακό καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού,
ε)
όταν εμπορεύματα που υπόκεινται σε εισαγωγικούς ή εξαγωγικούς δασμούς δημευθούν ή κατασχεθούν και συγχρόνως ή στη συνέχεια δημευθούν,
στ)
όταν εμπορεύματα που υπόκεινται σε εισαγωγικό ή εξαγωγικό δασμό καταστραφούν υπό τελωνειακή επιτήρηση ή εγκαταλειφθούν υπέρ του δημοσίου,
ζ)
όταν η εξαφάνιση των εμπορευμάτων ή η μη τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την τελωνειακή νομοθεσία οφείλεται στην ολική καταστροφή ή την ανεπανόρθωτη απώλεια των εν λόγω εμπορευμάτων από αιτία αναγόμενη στην ίδια τη φύση των εμπορευμάτων ή σε μη προβλέψιμο γεγονός ή ανωτέρα βία ή ακόμη συνεπεία οδηγιών των τελωνειακών αρχών· για τον σκοπό του παρόντος στοιχείου, θεωρείται ότι τα εμπορεύματα έχουν υποστεί ανεπανόρθωτη απώλεια όταν δεν μπορούν πλέον να χρησιμοποιηθούν από κανέναν,
η)
όταν η τελωνειακή οφειλή έχει γεννηθεί σύμφωνα με το άρθρο 79 ή το άρθρο 82 και πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
οι παραλείψεις που οδήγησαν στη γένεση τελωνειακής οφειλής δεν είχαν ουσιαστικές συνέπειες για την ορθή λειτουργία του οικείου τελωνειακού καθεστώτος και δεν αποτελούσαν απόπειρα διάπραξης απάτης,
ii)
έχουν διεκπεραιωθεί εκ των υστέρων όλες οι διατυπώσεις που απαιτούνται για τη διευθέτηση της κατάστασης των εμπορευμάτων,
θ)
όταν εμπορεύματα που είχαν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία με απαλλαγή από δασμό, ή με μειωμένο εισαγωγικό δασμό λόγω του ειδικού προορισμού τους, έχουν εξαχθεί με την άδεια των τελωνειακών αρχών,
ι)
όταν η οφειλή έχει γεννηθεί σύμφωνα με το άρθρο 78 και οι διατυπώσεις που πραγματοποιούνται για τη χορήγηση της προτιμησιακής δασμολογικής μεταχείρισης που αναφέρεται στο ίδιο άρθρο ακυρώνονται,
ια)
όταν, με την επιφύλαξη της παραγράφου 6, η τελωνειακή οφειλή έχει γεννηθεί δυνάμει του άρθρου 79 και έχουν παρασχεθεί στις τελωνειακές αρχές ικανοποιητικές αποδείξεις σύμφωνα με τις οποίες τα εμπορεύματα δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ή καταναλωθεί και έχουν εξέλθει από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο ε), η τελωνειακή οφειλή λογίζεται ωστόσο, για τους σκοπούς του καθορισμού των κυρώσεων που επιβάλλονται στις τελωνειακές παραβάσεις, ως μη αποσβεσθείσα όταν η νομοθεσία ενός κράτους μέλους προβλέπει ότι ο εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός ή η ύπαρξη τελωνειακής οφειλής χρησιμεύουν ως βάση για τον καθορισμό κυρώσεων.
3. Όταν, σύμφωνα με το στοιχείο ζ) της παραγράφου 1, η οφειλή αποσβεστεί για εμπορεύματα που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία με απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό, ή με μειωμένο εισαγωγικό δασμό λόγω του ειδικού τους προορισμού, τα απορρίμματα και θραύσματα που προκύπτουν από την καταστροφή τους θεωρούνται ως μη ενωσιακά εμπορεύματα.
4. Σε περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος δεν αποδεικνύει ότι η πραγματική απώλεια είναι μεγαλύτερη από εκείνη που υπολογίστηκε με την εφαρμογή του αντίστοιχου κατ’ αποκοπή συντελεστή, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους κατ’ αποκοπή συντελεστές ανεπανόρθωτης απώλειας από αιτία αναγόμενη στην ίδια τη φύση του εμπορεύματος.
5. Όταν ευθύνονται περισσότεροι του ενός οφειλέτες για την πληρωμή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και χορηγείται διαγραφή, η τελωνειακή οφειλή αποσβέννυται μόνο έναντι του προσώπου ή των προσώπων στα οποία έχει χορηγηθεί η διαγραφή.
6. Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο ια), η τελωνειακή οφειλή δεν αποσβέννυται έναντι του προσώπου ή των προσώπων που διέπραξαν απόπειρα απάτης.
7. Όταν η τελωνειακή οφειλή έχει γεννηθεί δυνάμει του άρθρου 79, η οφειλή αυτή αποσβέννυται έναντι των προσώπων των οποίων η συμπεριφορά δεν ενέχει απόπειρα διάπραξης απάτης και τα οποία συνέβαλαν στην καταπολέμηση της απάτης.
Άρθρο 125
Επιβολή κυρώσεων
Όταν η τελωνειακή οφειλή αποσβέννυται βάσει του άρθρου 124 παράγραφος 1 στοιχείο η), τα κράτη μέλη δεν εμποδίζονται να εφαρμόζουν κυρώσεις για μη συμμόρφωση με την τελωνειακή νομοθεσία.
Άρθρο 126
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό του καταλόγου των παραλείψεων που δεν έχουν σημαντική επίδραση στην ορθή λειτουργία του οικείου τελωνειακού καθεστώτος και για τη συμπλήρωση του άρθρου 124 παράγραφος 1 στοιχείο η) σημείο i).
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Συνοπτική διασάφηση εισόδου
Άρθρο 127
Υποβολή συνοπτικής διασάφησης εισόδου
1. Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης καλύπτονται από συνοπτική διασάφηση εισόδου.
2. Ισχύει απαλλαγή από την προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 υποχρέωση στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
για τα μεταφορικά μέσα και τα εμπορεύματα που μεταφέρουν τα οποία διέρχονται απλώς μέσω των χωρικών υδάτων ή του εναέριου χώρου του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης χωρίς στάση εντός του εδάφους αυτού, και
β)
σε άλλες περιπτώσεις στις οποίες δικαιολογείται δεόντως από το είδος των εμπορευμάτων ή της διακίνησης ή όταν απαιτείται από διεθνείς συμφωνίες.
3. Η συνοπτική διασάφηση εισόδου υποβάλλεται στο τελωνείο πρώτης εισόδου εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, πριν από την είσοδο των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν την υποβολή της συνοπτικής διασάφησης εισόδου σε άλλο τελωνείο, εφόσον το εν λόγω τελωνείο κοινοποιεί πάραυτα ή θέτει ηλεκτρονικώς στη διάθεση του τελωνείου πρώτης εισόδου τα απαραίτητα στοιχεία.
4. Η συνοπτική διασάφηση εισόδου υποβάλλεται από τον μεταφορέα.
Ανεξάρτητα από τις υποχρεώσεις του μεταφορέα, η συνοπτική διασάφηση εισόδου μπορεί να υποβάλλεται αντ’ αυτού από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
τον εισαγωγέα ή τον παραλήπτη ή κάθε άλλο πρόσωπο εξ ονόματος ή για λογαριασμό του οποίου ενεργεί ο μεταφορέας,
β)
κάθε πρόσωπο που είναι σε θέση να προσκομίσει τα συγκεκριμένα εμπορεύματα ή να φροντίσει για την προσκόμισή τους στο τελωνείο εισόδου.
5. Η συνοπτική διασάφηση εισόδου περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται για την ανάλυση κινδύνων για σκοπούς ασφάλειας και προστασίας.
6. Σε ειδικές περιπτώσεις στις οποίες δεν είναι δυνατόν να ληφθούν όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 5 από τα αναφερόμενα στην παράγραφο 4 πρόσωπα, μπορεί να απαιτηθεί η προσκόμισή τους από άλλα πρόσωπα τα οποία διαθέτουν τα στοιχεία αυτά και έχουν τα κατάλληλα δικαιώματα να τα κοινοποιήσουν.
7. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δεχτούν να χρησιμοποιούνται συστήματα πληροφορικής του εμπορικού, λιμενικού ή μεταφορικού τομέα για την υποβολή συνοπτικής διασάφησης εισόδου, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά τα συστήματα περιέχουν τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την εν λόγω διασάφηση και ότι τα εν λόγω στοιχεία είναι διαθέσιμα εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, πριν από την είσοδο των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
8. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται, αντί της υποβολής της συνοπτικής διασάφησης εισόδου, την υποβολή γνωστοποίησης με πρόσβαση στα στοιχεία της συνοπτικής διασάφησης εισόδου στο ηλεκτρονικό σύστημα του οικονομικού φορέα.
Άρθρο 128
Ανάλυση κινδύνου
Το τελωνείο που αναφέρεται στο άρθρο 127 παράγραφος 3 εξασφαλίζει, εντός καθορισμένης προθεσμίας, τη διεξαγωγή ανάλυσης κινδύνων, πρωτίστως για σκοπούς ασφάλειας και προστασίας, με βάση τη συνοπτική διασάφηση εισόδου που αναφέρεται στο άρθρο 127 παράγραφος 1 ή τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 127 παράγραφος 8 και λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης κινδύνων.
Άρθρο 129
Τροποποίηση και ακύρωση συνοπτικής διασάφησης εισόδου
1. Κατόπιν αιτήσεώς του, μπορεί να επιτραπεί στον διασαφιστή να τροποποιήσει ένα ή περισσότερα στοιχεία της συνοπτικής διασάφησης εισόδου μετά την υποβολή της στις τελωνειακές αρχές.
Δεν επιτρέπεται τροποποίηση σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει το πρόσωπο που υπέβαλε τη συνοπτική διασάφηση εισόδου ότι σκοπεύουν να εξετάσουν τα εμπορεύματα,
β)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν διαπιστώσει την ανακρίβεια των στοιχείων της συνοπτικής διασάφησης εισόδου,
γ)
όταν τα εμπορεύματα έχουν προσκομιστεί ήδη στο τελωνείο.
2. Όταν τα εμπορεύματα για τα οποία έχει υποβληθεί συνοπτική διασάφηση εισόδου δεν εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν τη διασάφηση σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
είτε κατ' αίτηση του διασαφιστή,
β)
είτε εντός 200 ημερών από την υποβολή της διασάφησης.
Άρθρο 130
Υποβολή διασαφήσεων αντί συνοπτικής διασάφησης εισόδου
1. Το τελωνείο που αναφέρεται στο άρθρο 127 παράγραφος 3 απαλλάσσει από την υποχρέωση για την υποβολή συνοπτικής διασάφησης εισόδου όσον αφορά εμπορεύματα για τα οποία υποβάλλεται τελωνειακή διασάφηση πριν από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της εν λόγω διασάφησης. Στην περίπτωση αυτή, η τελωνειακή διασάφηση πρέπει να περιέχει τουλάχιστον τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη συνοπτική διασάφηση εισόδου. Μέχρι τη στιγμή της αποδοχής της, σύμφωνα με το άρθρο 172, η τελωνειακή διασάφηση διατηρεί την ισχύ συνοπτικής διασάφησης εισόδου.
2. Το τελωνείο που αναφέρεται στο άρθρο 127 παράγραφος 3 απαλλάσσει από την υποχρέωση για την υποβολή συνοπτικής διασάφησης εισόδου όσον αφορά εμπορεύματα για τα οποία υποβάλλεται διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης πριν από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της εν λόγω διασάφησης. Στην περίπτωση αυτή, η διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης πρέπει να περιέχει τουλάχιστον τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη συνοπτική διασάφηση εισόδου. Έως ότου τα εμπορεύματα για τα οποία υποβάλλεται διασάφηση προσκομιστούν στο τελωνείο σύμφωνα με το άρθρο 139, η διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης διατηρεί την ισχύ συνοπτικής διασάφησης εισόδου.
Άρθρο 131
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων στις οποίες χορηγείται απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής συνοπτικής διασάφησης εισόδου σύμφωνα με το άρθρο 127 παράγραφος 2 στοιχείο γ),
β)
της ειδικής προθεσμίας του άρθρου 127 παράγραφοι 3 και 7, εντός της οποίας πρέπει να υποβληθεί η συνοπτική διασάφηση εισόδου πριν την είσοδο των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, λαμβανομένου υπόψη του είδους των εμπορευμάτων ή της διακίνησης,
γ)
των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 127 παράγραφος 6 καθώς και των άλλων προσώπων από τα οποία μπορεί να ζητηθεί να προσκομίσουν στοιχεία για τη συνοπτική διασάφηση εισόδου στις περιπτώσεις αυτές.
Άρθρο 132
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις:
α)
τους διαδικαστικούς κανόνες για την υποβολή της συνοπτικής διασάφησης εισόδου που αναφέρεται στο άρθρο 127,
β)
τους διαδικαστικούς κανόνες και την παροχή στοιχείων για τη συνοπτική διασάφηση εισόδου από άλλα πρόσωπα που αναφέρεται στο άρθρο 127 παράγραφος 6,
γ)
την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να διεξάγεται η ανάλυση κινδύνων και να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα, σύμφωνα με το άρθρο 128,
δ)
τους διαδικαστικούς κανόνες για την τροποποίηση της συνοπτικής διασάφησης εισόδου σύμφωνα με το άρθρο 129 παράγραφος 1,
ε)
τους διαδικαστικούς κανόνες για την ακύρωση της συνοπτικής διασάφησης εισόδου σύμφωνα με το άρθρο 129 παράγραφος 2, λαμβανομένης υπόψη της κατάλληλης διαχείρισης της εισόδου των εμπορευμάτων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Άφιξη των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Είσοδος των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης
Άρθρο 133
Γνωστοποίηση της άφιξης θαλασσοπλοούντος πλοίου ή αεροσκάφους
1. Ο φορέας εκμετάλλευσης θαλασσοπλοούντος πλοίου ή αεροσκάφους που εισέρχεται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης γνωστοποιεί την άφιξη στο τελωνείο πρώτης εισόδου κατά την άφιξη του μέσου μεταφοράς.
Όταν οι πληροφορίες για την άφιξη θαλασσοπλοούντος πλοίου ή αεροσκάφους τίθενται στη διάθεση των τελωνειακών αρχών, οι τελευταίες μπορούν να χορηγούν απαλλαγή από την υποχρέωση για τη γνωστοποίηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δεχθούν να χρησιμοποιούνται τα συστήματα λιμένων ή αερολιμένων ή άλλες διαθέσιμες μέθοδοι ενημέρωσης για τη γνωστοποίηση της άφιξης του μέσου μεταφοράς.
Άρθρο 134
Τελωνειακή επιτήρηση
1. Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση από τη στιγμή της εισόδου τους και μπορεί να υποβάλλονται σε τελωνειακούς ελέγχους. Τα εμπορεύματα αυτά, ανάλογα με την περίπτωση, αποτελούν αντικείμενο απαγορεύσεων ή περιορισμών που δικαιολογούνται, μεταξύ άλλων, από λόγους δημόσιας ηθικής, δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας, προστασίας της υγείας και της ζωής των προσώπων και των ζώων ή προφύλαξης των φυτών, προστασίας του περιβάλλοντος, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία και προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας, και υπόκεινται σε ελέγχους προδρόμων ουσιών, εμπορευμάτων που παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και μετρητών, καθώς και στην εφαρμογή μέτρων για τη διατήρηση και διαχείριση αλιευτικών πόρων και μέτρων εμπορικής πολιτικής.
Τα εν λόγω εμπορεύματα παραμένουν υπό την επιτήρηση αυτή όσο είναι απαραίτητο για τον καθορισμό του τελωνειακού τους χαρακτήρα και δεν μετακινούνται χωρίς την άδεια των τελωνειακών αρχών.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 154, τα ενωσιακά εμπορεύματα δεν θα υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση μόλις καθορισθεί ο τελωνειακός τους χαρακτήρας.
Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα παραμένουν υπό τελωνειακή επιτήρηση είτε μέχρι να αλλάξει ο τελωνειακός τους χαρακτήρας είτε μέχρι να εξέλθουν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή να καταστραφούν.
2. Ο κάτοχος εμπορευμάτων υπό τελωνειακή επιτήρηση έχει τη δυνατότητα, με την άδεια των τελωνειακών αρχών, να εξετάζει ανά πάσα στιγμή τα εμπορεύματα αυτά ή να προβαίνει σε δειγματοληψία αυτών, ιδίως για να προσδιορίσει τη δασμολογική τους κατάταξη, τη δασμολογητέα αξία ή τον τελωνειακό τους χαρακτήρα.
Άρθρο 135
Μεταφορά στον κατάλληλο τόπο
1. Το πρόσωπο που πραγματοποιεί την είσοδο των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης τα μεταφέρει χωρίς καθυστέρηση, διαμέσου της διαδρομής που προσδιορίζουν οι τελωνειακές αρχές και σύμφωνα με τις τυχόν οδηγίες τους, στο τελωνείο που όρισαν οι τελωνειακές αρχές ή σε οποιοδήποτε άλλο σημείο που όρισαν ή ενέκριναν οι εν λόγω αρχές ή σε ελεύθερη ζώνη.
2. Η είσοδος των εμπορευμάτων σε ελεύθερη ζώνη πραγματοποιείται απευθείας, είτε διά θαλάσσιας ή αεροπορικής οδού, είτε διά χερσαίας οδού, χωρίς διέλευση από άλλο μέρος του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, εάν η ελεύθερη ζώνη εφάπτεται χερσαίων συνόρων μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας.
3. Κάθε πρόσωπο που αναλαμβάνει την ευθύνη για την μεταφορά των εμπορευμάτων από τη στιγμή που τα τελευταία έχουν εισέλθει στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, καθίσταται υπεύθυνο για την εκτέλεση των υποχρεώσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.
4. Εμπορεύματα τα οποία μολονότι βρίσκονται ακόμη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, μπορεί να υπόκεινται σε τελωνειακούς ελέγχους της τελωνειακής αρχής κράτους μέλους βάσει συμφωνίας που έχει συναφθεί με χώρα ή έδαφος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης τυγχάνουν της ιδίας μεταχείρισης όπως τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
5. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν αποτελούν εμπόδιο για την εφαρμογή ειδικών κανόνων όσον αφορά τα εμπορεύματα που μεταφέρονται εντός συνοριακών ζωνών ή μέσω αγωγών και καλωδίων, καθώς και κάθε άλλη οικονομικώς ασήμαντη διακίνηση όπως τις επιστολές, τα ταχυδρομικά δελτάρια και τα έντυπα και τα ηλεκτρονικά τους ισοδύναμα σε άλλα μέσα, ή τα εμπορεύματα που μεταφέρουν ταξιδιώτες, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται η τελωνειακή επιτήρηση και οι δυνατότητες τελωνειακού ελέγχου.
6. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στα μεταφορικά μέσα και στα εμπορεύματα που μεταφέρονται με αυτά, τα οποία απλώς διασχίζουν τα χωρικά ύδατα ή τον εναέριο χώρο του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης χωρίς στάση εντός του εδάφους αυτού.
Άρθρο 136
Ενδοενωσιακές υπηρεσίες αεροπορικών και θαλάσσιων μεταφορών
Τα άρθρα 127 έως 130 και 133, το άρθρο 135 παράγραφος 1 και τα άρθρα 137, 139 έως 141, και 144 έως 149 δεν εφαρμόζονται στα μη ενωσιακά εμπορεύματα και στα αναφερόμενα στο άρθρο 155 εμπορεύματα τα οποία έχουν εγκαταλείψει προσωρινά το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, διακινούμενα μεταξύ δύο σημείων του διά θαλάσσης ή αέρος, με την προϋπόθεση ότι έχουν μεταφερθεί με απευθείας δρομολόγιο χωρίς στάση εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
Άρθρο 137
Μεταφορά υπό ειδικές περιστάσεις
1. Όταν, λόγω τυχαίου γεγονότος ή ανωτέρας βίας, δεν είναι δυνατή η συμμόρφωση με την υποχρέωση που αναφέρεται στο άρθρο 135 παράγραφος 1, το πρόσωπο που έχει την υποχρέωση αυτή, ή κάθε άλλο πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό του, ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση τις τελωνειακές αρχές για την κατάσταση αυτή. Όταν το τυχαίο γεγονός ή η ανωτέρα βία δεν έχουν επιφέρει ολοσχερή απώλεια των εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές πρέπει επίσης να ενημερώνονται για την ακριβή τοποθεσία στην οποία βρίσκονται τα εν λόγω εμπορεύματα.
2. Όταν πλοίο ή αεροσκάφος που αναφέρεται στο άρθρο 135 παράγραφος 6 είναι υποχρεωμένο, λόγω τυχαίου γεγονότος ή ανωτέρας βίας, να προσεγγίσει σε λιμένα ή να προσγειωθεί προσωρινά στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα να τηρηθεί η υποχρέωση του άρθρου 135 παράγραφος 1, το πρόσωπο που οδήγησε το πλοίο ή το αεροσκάφος αυτό στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, ή κάθε άλλο πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό του, ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση τις τελωνειακές αρχές για την κατάσταση αυτή.
3. Οι τελωνειακές αρχές καθορίζουν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να είναι δυνατή η τελωνειακή επιτήρηση των εμπορευμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ή του πλοίου ή του αεροσκάφους καθώς και των εμπορευμάτων που βρίσκονται σε αυτά σύμφωνα με την παράγραφο 2, και να εξασφαλίζεται, κατά περίπτωση, η μεταγενέστερη προσκόμισή τους σε τελωνείο ή σε οποιοδήποτε άλλο χώρο καθορισμένο ή εγκεκριμένο από τις αρχές.
Άρθρο 138
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την γνωστοποίηση άφιξης που αναφέρεται στο άρθρο 133,
β)
τη μεταφορά αγαθών που αναφέρεται στο άρθρο 135 παράγραφος 5.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Προσκόμιση, εκφόρτωση και εξέταση των εμπορευμάτων
Άρθρο 139
Προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο
1. Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης προσκομίζονται αμέσως μετά την άφιξή τους στα καθορισθέντα τελωνεία ή σε οποιονδήποτε άλλο χώρο που καθορίζουν ή εγκρίνουν οι τελωνειακές αρχές, ή στην ελεύθερη ζώνη, από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
το πρόσωπο που έφερε τα εμπορεύματα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
το πρόσωπο εξ ονόματος ή για λογαριασμό του οποίου ενήργησε το πρόσωπο που έφερε τα εμπορεύματα στο εν λόγω έδαφος,
γ)
το πρόσωπο που ανέλαβε την ευθύνη της μεταφοράς των εμπορευμάτων, μετά την είσοδό τους στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης διά θαλάσσιας ή αεροπορικής οδού και παραμένουν στα ίδια μεταφορικά μέσα προς περαιτέρω μεταφορά προσκομίζονται στο τελωνείο μόνο στο λιμένα ή τον αερολιμένα στον οποίο εκφορτώνονται ή μεταφορτώνονται. Ωστόσο, τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και τα οποία εκφορτώνονται και φορτώνονται εκ νέου στα ίδια μεταφορικά μέσα κατά το ταξίδι τους, προκειμένου να επιτραπεί η εκφόρτωση ή φόρτωση άλλων εμπορευμάτων, δεν θα προσκομίζονται στο τελωνείο του συγκεκριμένου λιμένα ή αερολιμένα.
3. Ανεξάρτητα από τις υποχρεώσεις του προσώπου που καθορίζεται στην παράγραφο 1, τα εμπορεύματα μπορούν να προσκομίζονται επίσης από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
κάθε πρόσωπο που υπάγει αμέσως τα εμπορεύματα σε τελωνειακό καθεστώς,
β)
τον κάτοχο αδείας λειτουργίας των εγκαταστάσεων αποθήκευσης ή κάθε άλλο πρόσωπο που ασκεί δραστηριότητες σε ελεύθερη ζώνη.
4. Το πρόσωπο που προσκομίζει τα εμπορεύματα αναφέρει τη συνοπτική διασάφηση εισόδου ή, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 130, την τελωνειακή διασάφηση ή τη διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης που έχει υποβληθεί για τα εν λόγω εμπορεύματα, εκτός αν ισχύει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής συνοπτικής διασάφησης εισόδου.
5. Όταν μη ενωσιακά εμπορεύματα που προσκομίζονται στο τελωνείο δεν καλύπτονται από συνοπτική διασάφηση εισόδου και με την εξαίρεση των περιπτώσεων όπου ισχύει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής της διασάφησης αυτής, ένα από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 127 παράγραφος 4 υποβάλλει αμέσως, με την επιφύλαξη του άρθρου 127 παράγραφος 6, την εν λόγω διασάφηση ή υποβάλλει αντ' αυτής τελωνειακή διασάφηση ή διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης.
6. Η παράγραφος 1 δεν αποτελεί εμπόδιο για την εφαρμογή ειδικών κανόνων όσον αφορά τα εμπορεύματα που μεταφέρονται εντός συνοριακών ζωνών ή μέσω αγωγών και καλωδίων, καθώς και κάθε άλλη οικονομικώς ασήμαντη διακίνηση όπως τις επιστολές, τα ταχυδρομικά δελτάρια και τα έντυπα και τα ηλεκτρονικά τους ισοδύναμα σε άλλα μέσα, ή τα εμπορεύματα που μεταφέρουν ταξιδιώτες, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται η τελωνειακή επιτήρηση και οι δυνατότητες τελωνειακού ελέγχου.
7. Τα εμπορεύματα που προσκομίζονται στο τελωνείο δεν απομακρύνονται από τον χώρο στον οποίο προσκομίστηκαν χωρίς την άδεια των τελωνειακών αρχών.
Άρθρο 140
Εκφόρτωση και εξέταση των εμπορευμάτων
1. Τα εμπορεύματα εκφορτώνονται ή μεταφορτώνονται από το μέσο μεταφοράς στο οποίο βρίσκονται, μόνο με άδεια των τελωνειακών αρχών, σε χώρους που έχουν καθορισθεί ή εγκριθεί από τις αρχές αυτές.
Ωστόσο, η άδεια αυτή δεν απαιτείται σε περίπτωση επικείμενου κινδύνου που καθιστά αναγκαία την άμεση εκφόρτωση του συνόλου ή μέρους των εμπορευμάτων. Στην περίπτωση αυτή, ενημερώνονται αμέσως οι τελωνειακές αρχές.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να απαιτήσουν ανά πάσα στιγμή την εκφόρτωση και την αποσυσκευασία των εμπορευμάτων για τον έλεγχο τόσο των εμπορευμάτων όσο και του μεταφορικού μέσου στο οποίο βρίσκονται και τη λήψη δειγμάτων.
Άρθρο 141
Εμπορεύματα που διακινούνται υπό καθεστώς διαμετακόμισης
1. Το άρθρο 135 παράγραφοι 2 έως 6 και τα άρθρα 139, 140 και 144 έως 149 δεν εφαρμόζονται όταν εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης εμπορεύματα που έχουν ήδη υπαχθεί σε καθεστώς διαμετακόμισης.
2. Τα άρθρα 140 και 144 έως 149 εφαρμόζονται για μη ενωσιακά εμπορεύματα που διακινούνται υπό καθεστώς διαμετακόμισης, μετά την προσκόμισή τους στο τελωνείο προορισμού στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν το καθεστώς διαμετακόμισης.
Άρθρο 142
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων έγκρισης των χώρων που αναφέρεται στο άρθρο 139 παράγραφος 1.
Άρθρο 143
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο που αναφέρεται στο άρθρο 139.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 3
Προσωρινή εναπόθεση εμπορευμάτων
Άρθρο 144
Εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση
Μη ενωσιακά εμπορεύματα τίθενται σε προσωρινή εναπόθεση από τη στιγμή της προσκόμισής τους στο τελωνείο.
Άρθρο 145
Διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης
1. Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που προσκομίζονται στο τελωνείο καλύπτονται από διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης που περιέχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την προσωρινή εναπόθεση.
2. Τα έγγραφα για τα εμπορεύματα που βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση παρέχονται στις τελωνειακές αρχές εφόσον απαιτείται από την ενωσιακή νομοθεσία ή όταν είναι απαραίτητο για τη διενέργεια τελωνειακών ελέγχων.
3. Η διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης υποβάλλεται από ένα από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 139 παράγραφος 1 ή 2, το αργότερο κατά την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο.
4. Με την εξαίρεση των περιπτώσεων όπου ισχύει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής συνοπτικής διασάφησης εισόδου, η διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης περιλαμβάνει μνεία οποιασδήποτε συνοπτικής διασάφησης εισόδου έχει υποβληθεί για τα εμπορεύματα τα οποία προσκομίζονται στο τελωνείο, εκτός εάν ήδη βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση ή έχουν υπαχθεί σε τελωνειακό καθεστώς και δεν έχουν εξέλθει από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
5. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να κάνουν δεκτά ως διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης ένα από τα ακόλουθα:
α)
μνεία οποιασδήποτε συνοπτικής διασάφησης εισόδου έχει υποβληθεί για τα εν λόγω εμπορεύματα, συμπληρωμένη με τα στοιχεία διασάφησης για σκοπούς προσωρινής εναπόθεσης,
β)
δηλωτικό ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο μεταφοράς, υπό την προϋπόθεση ότι περιλαμβάνει τα στοιχεία διασάφησης για σκοπούς προσωρινής εναπόθεσης καθώς και αναφορά σε οποιαδήποτε συνοπτική διασάφηση εισόδου για τα εν λόγω εμπορεύματα.
6. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δεχτούν να χρησιμοποιούνται συστήματα πληροφορικής του εμπορικού, λιμενικού ή μεταφορικού τομέα για την υποβολή διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης, υπό την προϋπόθεση ότι σε αυτά περιέχονται τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την εν λόγω διασάφηση και ότι τα εν λόγω στοιχεία είναι διαθέσιμα σύμφωνα με την παράγραφο 2.
7. Τα άρθρα 188 έως 193 εφαρμόζονται για την διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης.
8. Η διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης μπορεί να χρησιμοποιείται επίσης για τους εξής σκοπούς:
α)
την γνωστοποίηση άφιξης που αναφέρεται στο άρθρο 133, ή
β)
την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο που αναφέρεται στο άρθρο 139, στον βαθμό που πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται στις εν λόγω διατάξεις.
9. Δεν απαιτείται διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης όταν, το αργότερο κατά την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο, έχει καθορισθεί ο τελωνειακός τους χαρακτήρας ως ενωσιακών εμπορευμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 153 έως 156.
10. Οι τελωνειακές αρχές φυλάσσουν τη διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης ή έχουν πρόσβαση σε αυτήν, προκειμένου να επαληθεύσουν ότι τα εμπορεύματα τα οποία αφορά τίθενται εν συνεχεία σε τελωνειακό καθεστώς η επανεξάγονται σύμφωνα με το άρθρο 149.
11. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 έως 10, όταν μη ενωσιακά εμπορεύματα που διακινούνται υπό καθεστώς διαμετακόμισης προσκομίζονται σε τελωνείο προορισμού εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, τα στοιχεία για τη σχετική πράξη διαμετακόμισης επέχουν θέση διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούν τους όρους για τον σκοπό αυτόν. Ωστόσο, ο κάτοχος των εμπορευμάτων μπορεί να υποβάλει διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης με τη λήξη του καθεστώτος διαμετακόμισης.
Άρθρο 146
Τροποποίηση και ακύρωση διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης
1. Κατόπιν αιτήσεώς του, επιτρέπεται στον διασαφιστή να τροποποιήσει ένα ή περισσότερα στοιχεία της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης μετά την υποβολή της. Η τροποποίηση δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ισχύ της τελωνειακής διασάφησης για εμπορεύματα άλλα από αυτά που καλύπτονταν αρχικά.
Δεν μπορεί να γίνει τροποποίηση σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει το πρόσωπο που υπέβαλε τη διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης ότι σκοπεύουν να εξετάσουν τα εμπορεύματα,
β)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν διαπιστώσει την ανακρίβεια των στοιχείων της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης.
2. Όταν τα εμπορεύματα για τα οποία έχει υποβληθεί διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης δεν προσκομιστούν στο τελωνείο, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν την εν λόγω διασάφηση σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
κατ' αίτηση του διασαφιστή,
β)
εντός 30 ημερών μετά την υποβολή της διασάφησης.
Άρθρο 147
Προϋποθέσεις και ευθύνες για την προσωρινή εναπόθεση εμπορευμάτων
1. Τα εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση αποθηκεύονται αποκλειστικά σε εγκαταστάσεις προσωρινής εναπόθεσης σύμφωνα με το άρθρο 148 ή, εφόσον δικαιολογείται, σε άλλους χώρους που έχουν καθορίσει ή εγκρίνει οι τελωνειακές αρχές.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 134 παράγραφος 2, τα εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση μπορούν να υποστούν μόνο επεξεργασία που εξασφαλίζει τη διατήρησή τους στην ίδια κατάσταση, χωρίς μεταβολή της εμφάνισης ή των τεχνικών χαρακτηριστικών τους.
3. Ο κάτοχος της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 148 ή το πρόσωπο που αποθηκεύει τα εμπορεύματα, στις περιπτώσεις όπου τα εμπορεύματα εναποτίθενται σε άλλους χώρους που έχουν καθοριστεί ή εγκριθεί από τις τελωνειακές αρχές, είναι υπεύθυνος για όλα τα ακόλουθα:
α)
εξασφάλιση της μη απομάκρυνσης των εμπορευμάτων σε προσωρινή εναπόθεση από την τελωνειακή επιτήρηση,
β)
εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την αποθήκευση των εμπορευμάτων σε προσωρινή εναπόθεση.
4. Όταν για οποιονδήποτε λόγο τα εμπορεύματα δεν είναι δυνατόν να παραμείνουν σε προσωρινή εναπόθεση, οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν χωρίς καθυστέρηση όλα τα απαραίτητα μέτρα για την τακτοποίηση της κατάστασης των εμπορευμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 197, 198 και 199.
Άρθρο 148
Άδεια λειτουργίας εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης
1. Για τη λειτουργία εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης απαιτείται άδεια των τελωνειακών αρχών. Δεν απαιτείται σχετική άδεια όταν ο διαχειριστής της εγκατάστασης προσωρινής εναπόθεσης είναι η ίδια η τελωνειακή αρχή.
Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η λειτουργία εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης ορίζονται στην άδεια.
2. Η άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται μόνο στα πρόσωπα που πληρούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
είναι εγκατεστημένα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
παρέχουν τα αναγκαία εχέγγυα για την ορθή διεξαγωγή των εργασιών· οι εγκεκριμένοι οικονομικοί φορείς με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις θεωρείται ότι πληρούν την προϋπόθεση αυτή, εφόσον η λειτουργία εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης λαμβάνεται υπόψη στην άδεια που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο α),
γ)
παρέχουν εγγύηση σύμφωνα με το άρθρο 89.
Όταν συστήνεται συνολική εγγύηση, η συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που τη συνοδεύουν παρακολουθείται με κατάλληλους λογιστικούς ελέγχους.
3. Η άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται μόνο εφόσον οι τελωνειακές αρχές είναι σε θέση να ασκήσουν τελωνειακή επιτήρηση χωρίς να υποχρεωθούν να θεσπίσουν διοικητικές ρυθμίσεις δυσανάλογες προς τις υφιστάμενες οικονομικές ανάγκες.
4. Ο κάτοχος της άδειας τηρεί κατάλληλες καταχωρίσεις σύμφωνα με τον εγκεκριμένο από τις τελωνειακές αρχές τύπο.
Οι εν λόγω καταχωρίσεις περιέχουν τις πληροφορίες και τα στοιχεία που επιτρέπουν στις τελωνειακές αρχές να επιτηρούν τη λειτουργία των εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης, ιδίως όσον αφορά την εξακρίβωση της ταυτότητας των αποθηκευμένων εμπορευμάτων, τον τελωνειακό τους χαρακτήρα και τις μετακινήσεις τους.
Οι εγκεκριμένοι οικονομικοί φορείς με πιστοποιητικό για τελωνειακές απλουστεύσεις θεωρείται ότι πληρούν την υποχρέωση που αναφέρεται στο πρώτο και το δεύτερο εδάφιο εφόσον οι καταχωρίσεις τους είναι κατάλληλες για τους σκοπούς της λειτουργίας της προσωρινής εναπόθεσης.
5. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν στον κάτοχο της άδειας να διακινεί εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση μεταξύ διαφόρων εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης, με την προϋπόθεση ότι η μετακίνηση αυτή δεν θα αυξάνει τον κίνδυνο απάτης, στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν η διακίνηση αυτή τελεί υπό την ευθύνη τελωνειακής αρχής,
β)
όταν η διακίνηση αυτή καλύπτεται από μία μόνον άδεια που έχει δοθεί σε εγκεκριμένο οικονομικό φορέα με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις, ή
γ)
σε άλλες περιπτώσεις διακίνησης.
6. Σε περίπτωση που υπάρχει οικονομική ανάγκη και δεν επηρεάζεται αρνητικά η τελωνειακή επιτήρηση, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν την αποθήκευση ενωσιακών εμπορευμάτων σε εγκατάσταση προσωρινής εναπόθεσης. Τα εμπορεύματα αυτά δεν θεωρούνται ως εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση.
Άρθρο 149
Λήξη της προσωρινής εναπόθεσης
Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση τίθενται σε τελωνειακό καθεστώς ή επανεξάγονται εντός 90 ημερών.
Άρθρο 150
Επιλογή τελωνειακού καθεστώτος
Εάν δεν ορίζεται άλλως, ο διασαφιστής είναι ελεύθερος να επιλέγει το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο θα υπαγάγει τα εμπορεύματα, βάσει των όρων που ισχύουν για το καθεστώς αυτό, ανεξάρτητα από το είδος ή την ποσότητα, τη χώρα καταγωγής, αποστολής ή προορισμού τους.
Άρθρο 151
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των προϋποθέσεων έγκρισης για τους χώρους που αναφέρονται στο άρθρο 147 παράγραφος 1,
β)
των προϋποθέσεων για τη χορήγηση της άδειας λειτουργίας για την εκμετάλλευση εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 148,
γ)
τις περιπτώσεις διακίνησης που αναφέρονται στο άρθρο 149 παράγραφος 5 στοιχείο γ).
Άρθρο 152
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υποβολή της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης του άρθρου 145,
β)
τη διόρθωση της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης, σύμφωνα με το άρθρο 146 παράγραφος 1,
γ)
την ακύρωση της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης, σύμφωνα με το άρθρο 146 παράγραφος 2,
δ)
τη διακίνηση εμπορευμάτων που βρίσκονται σε καθεστώς προσωρινής εναπόθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 148 παράγραφος 5.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ ΣΕ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ, ΤΗΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ, ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Τελωνειακός χαρακτήρας των εμπορευμάτων
Άρθρο 153
Τεκμήριο του τελωνειακού χαρακτήρα εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων
1. Όλα τα εμπορεύματα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης τεκμαίρεται ότι έχουν τον τελωνειακό χαρακτήρα ενωσιακών εμπορευμάτων, εκτός εάν αποδειχθεί ότι δεν είναι ενωσιακά εμπορεύματα.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις στις οποίες δεν εφαρμόζεται το τεκμήριο που ορίζεται στην παράγραφο 1, πρέπει να αποδειχθεί ο τελωνειακός χαρακτήρας των εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων.
3. Σε ειδικές περιπτώσεις, τα εμπορεύματα που παράγονται εξ ολοκλήρου στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης δεν φέρουν τον τελωνειακό χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων εάν προέρχονται από εμπορεύματα υπαχθέντα σε καθεστώς προσωρινής εναπόθεσης ή εξωτερικής διαμετακόμισης, αποθήκευσης, προσωρινής εισαγωγής ή τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
Άρθρο 154
Απώλεια του τελωνειακού χαρακτήρα εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων
Τα ενωσιακά εμπορεύματα καθίστανται μη ενωσιακά εμπορεύματα στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν εξέρχονται του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, εφόσον δεν εφαρμόζονται οι κανόνες της εσωτερικής διαμετακόμισης,
β)
όταν έχουν υπαχθεί σε καθεστώς εξωτερικής διαμετακόμισης, αποθήκευσης ή τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, εφόσον το επιτρέπει η τελωνειακή νομοθεσία,
γ)
όταν έχουν υπαχθεί σε καθεστώς ειδικού προορισμού και είτε εγκαταλείπονται εν συνεχεία υπέρ του Δημοσίου είτε καταστρέφονται και αφήνουν κατάλοιπα,
δ)
όταν η διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ακυρωθεί μετά την παραλαβή των εμπορευμάτων.
Άρθρο 155
Ενωσιακά εμπορεύματα που εγκαταλείπουν προσωρινά το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης
1. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 227 παράγραφος 2 στοιχεία β) έως στ), τα εμπορεύματα διατηρούν τον τελωνειακό χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων μόνον εφόσον ο εν λόγω χαρακτήρας αποδεικνύεται βάσει ορισμένων προϋποθέσεων και με μέσα που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις, τα ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να διακινούνται, χωρίς να υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς, μεταξύ δύο σημείων του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και προσωρινώς εκτός του εδάφους αυτού χωρίς μεταβολή του τελωνειακού τους χαρακτήρα.
Άρθρο 156
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων στις οποίες δεν εφαρμόζεται το τεκμήριο που ορίζεται στο άρθρο 153 παράγραφος 1,
β)
των προϋποθέσεων για τη χορήγηση διευκόλυνσης για την απόδειξη του τελωνειακού χαρακτήρα εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων,
γ)
των περιπτώσεων στις οποίες τα εμπορεύματα που αναφέρονται στο άρθρο 153 παράγραφος 3 δεν έχουν τον τελωνειακό χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων,
δ)
των περιπτώσεων στις οποίες δεν μεταβάλλεται το τελωνειακό καθεστώς των εμπορευμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 155 παράγραφος 2.
Άρθρο 157
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή καθορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για την προσκόμιση και την επαλήθευση της απόδειξης του τελωνειακού χαρακτήρα εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 158
Τελωνειακή διασάφηση εμπορευμάτων και τελωνειακή επιτήρηση ενωσιακών εμπορευμάτων
1. Όλα τα εμπορεύματα που πρόκειται να υπαχθούν σε τελωνειακό καθεστώς, με εξαίρεση το καθεστώς ελεύθερης ζώνης, πρέπει να καλύπτονται από τελωνειακή διασάφηση κατάλληλη για το συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις, εκτός αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, η υποβολή της τελωνειακής διασάφησης μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας μέσα άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων.
3. Τα ενωσιακά εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο διασάφησης προς εξαγωγή, εσωτερική ενωσιακή διαμετακόμιση ή τελειοποίηση προς επανεξαγωγή υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση από τη στιγμή αποδοχής της διασάφησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και έως τη στιγμή που εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εγκαταλείπονται υπέρ του Δημοσίου ή καταστρέφονται ή έως τη στιγμή ακύρωσης της τελωνειακής διασάφησης.
Άρθρο 159
Αρμόδια τελωνεία
1. Εκτός αν άλλως ορίζεται στην ενωσιακή νομοθεσία, τα κράτη μέλη καθορίζουν τον τόπο και την αρμοδιότητα των διαφόρων τελωνείων που βρίσκονται στο έδαφός τους.
2. Τα κράτη μέλη φροντίζουν για τον καθορισμό κατάλληλων και ενδεδειγμένων επίσημων ωρών λειτουργίας των τελωνείων αυτών, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των συναλλαγών και των εμπορευμάτων καθώς και τα τελωνειακά καθεστώτα στα οποία πρέπει να υπαχθούν, ούτως ώστε να μην παρεμποδίζεται ή διαταράσσεται η ροή της διεθνούς κυκλοφορίας.
3. Εκτός αν ορίζεται άλλως, αρμόδιο τελωνείο για την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς είναι το τελωνείο που είναι αρμόδιο για τον χώρο όπου προσκομίστηκαν τα εμπορεύματα.
Άρθρο 160
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των περιπτώσεων όπου μια τελωνειακή διασάφηση μπορεί να υποβληθεί με μέσα άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 158 παράγραφος 2.
Άρθρο 161
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
τον καθορισμό των αρμόδιων τελωνείων άλλων από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 159 παράγραφος 3, συμπεριλαμβανομένων των τελωνείων εισόδου και των τελωνείων εξόδου,
β)
την υποβολή τελωνειακής διασάφησης στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 158 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Συνήθεις τελωνειακές διασαφήσεις
Άρθρο 162
Περιεχόμενο συνήθους τελωνειακής διασάφησης
Οι συνήθεις τελωνειακές διασαφήσεις περιέχουν όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς για το οποίο διασαφίζονται τα εμπορεύματα.
Άρθρο 163
Συνοδευτικά έγγραφα
1. Τα υποστηρικτικά έγγραφα που απαιτούνται για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς για το οποίο διασαφίζονται τα εμπορεύματα βρίσκονται στην κατοχή του διασαφιστή και στη διάθεση των τελωνειακών αρχών τη στιγμή της υποβολής της τελωνειακής διασάφησης.
2. Τα υποστηρικτικά έγγραφα παρέχονται στις τελωνειακές αρχές εφόσον απαιτείται από την ενωσιακή νομοθεσία ή όταν είναι απαραίτητο για τελωνειακούς ελέγχους.
3. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, τα υποστηρικτικά έγγραφα μπορούν να καταρτίζονται από οικονομικούς φορείς εφόσον έχουν λάβει σχετική άδεια από τις τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 164
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων χορήγησης της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 163 παράγραφος 3.
Άρθρο 165
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υποβολή της συνήθους τελωνειακής διασάφησης που αναφέρεται στο άρθρο 162,
β)
τη διαθεσιμότητα των υποστηρικτικών εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 163 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 3
Απλουστευμένη τελωνειακή διασάφηση
Άρθρο 166
Απλουστευμένες τελωνειακές διασαφήσεις
1. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν σε ένα πρόσωπο να υπαγάγει τα εμπορεύματά του σε τελωνειακό καθεστώς με απλουστευμένη διασάφηση, στην οποία είναι δυνατόν να παραλείπονται ορισμένα από τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 162 ή στα υποστηρικτικά έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 163.
2. Για την τακτική χρήση της απλουστευμένης διασάφησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 απαιτείται άδεια από τις τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 167
Συμπληρωματική διασάφηση
1. Στην περίπτωση της απλουστευμένης διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 166 ή εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή, σύμφωνα με το άρθρο 182, ο διασαφιστής υποβάλλει, στο αρμόδιο τελωνείο και εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, συμπληρωματική διασάφηση, στην οποία περιλαμβάνονται τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για το συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς.
Σε περίπτωση της απλουστευμένης διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 166, τα απαραίτητα υποστηρικτικά έγγραφα πρέπει να βρίσκονται στην κατοχή του διασαφιστή και να τίθενται στη διάθεση των τελωνειακών αρχών εντός συγκεκριμένης προθεσμίας.
Η συμπληρωματική διασάφηση μπορεί να είναι συνολική, περιοδική ή ανακεφαλαιωτική.
2. Η υποχρέωση υποβολής συμπληρωματικής διασάφησης αίρεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν τα εμπορεύματα έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης,
β)
σε άλλες ειδικές περιπτώσεις.
3. Οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να απαλλάσσουν από την υποχρέωση υποβολής συμπληρωματικής διασάφησης εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η απλουστευμένη διασάφηση αφορά εμπορεύματα των οποίων η αξία και η ποσότητα δεν υπερβαίνει το στατιστικό κατώφλι,
β)
η απλουστευμένη διασάφηση περιέχει ήδη όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την υπαγωγή στο συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς, και
γ)
η απλουστευμένη διασάφηση δεν γίνεται με εγγραφή στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή.
4. Η απλουστευμένη διασάφηση που αναφέρεται στο άρθρο 166 ή η εγγραφή στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή που αναφέρεται στο άρθρο 182, και η συμπληρωματική διασάφηση θεωρείται ότι συναποτελούν ενιαία και αδιαίρετη πράξη που ισχύει, αντίστοιχα, απότην ημερομηνία αποδοχής της απλουστευμένης διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 172 και την ημερομηνία εγγραφής των εμπορευμάτων στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή.
5. Για την εφαρμογή του άρθρου 87, ως τόπος στον οποίο πρέπει να υποβληθεί η συμπληρωματική διασάφηση θεωρείται εκείνος στον οποίο υποβλήθηκε η τελωνειακή διασάφηση.
Άρθρο 168
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των προϋποθέσεων για τη χορήγηση της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 166 παράγραφος 2,
β)
της συγκεκριμένης προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 167 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, εντός της οποίας πρέπει να υποβληθεί η συμπληρωματική διασάφηση,
γ)
της συγκεκριμένης προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 167 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, εντός της οποίας πρέπει να βρίσκονται στην κατοχή του διασαφιστή τα υποστηρικτικά έγγραφα,
δ)
τις ειδικές περιπτώσεις στις οποίες αίρεται η υποχρέωση υποβολής συμπληρωματικής διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 167 παράγραφος 2 στοιχείο β).
Άρθρο 169
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την υποβολή:
α)
της απλουστευμένης διασάφησης που αναφέρεται στο άρθρο 166,
β)
της συμπληρωματικής διασάφησης που αναφέρεται στο άρθρο 167.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 4
Διατάξεις που εφαρμόζονται σε όλες τις τελωνειακές διασαφήσεις
Άρθρο 170
Υποβολή τελωνειακής διασάφησης
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 167 παράγραφος 1, τελωνειακή διασάφηση μπορεί να υποβάλλει οποιοδήποτε πρόσωπο που είναι σε θέση να παρέχει όλες τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο διασαφίζονται τα εμπορεύματα. Το πρόσωπο αυτό πρέπει να είναι επίσης σε θέση να προσκομίσει το ίδιο ή να φροντίσει να προσκομισθούν τα εν λόγω εμπορεύματα στο τελωνείο.
Ωστόσο, όταν η αποδοχή τελωνειακής διασάφησης συνεπάγεται ιδιαίτερες υποχρεώσεις για συγκεκριμένο πρόσωπο, η διασάφηση αυτή υποβάλλεται από το πρόσωπο αυτό ή από τον αντιπρόσωπό του.
2. Ο διασαφιστής είναι εγκατεστημένος στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, οι ακόλουθοι διασαφιστές δεν απαιτείταινα είναι εγκατεστημένοι στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης:
α)
πρόσωπα που υποβάλλουν τελωνειακή διασάφηση για διαμετακόμιση ή προσωρινή εισαγωγή,
β)
πρόσωπα που υποβάλλουν περιστασιακά τελωνειακές διασαφήσεις για εμπορεύματα, συμπεριλαμβανομένων εμπορευμάτων που υπάγονται σε καθεστώς ειδικού προορισμού ή τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, υπό την προϋπόθεση ότι οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι αυτό δικαιολογείται,
γ)
πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα σε χώρα το έδαφος της οποίας συνορεύει με το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και προσκομίζουν τα εμπορεύματα στα οποία αναφέρεται η τελωνειακή διασάφηση σε ενωσιακό μεθοριακό τελωνείο που βρίσκεται στα σύνορα με τη χώρα αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα στην οποία είναι εγκατεστημένα τα πρόσωπα επιτρέπει στα πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης να επωφελούνται από την αρχή της αμοιβαιότητας.
4. Οι διασαφήσεις επικυρώνονται.
Άρθρο 171
Υποβολή τελωνειακής διασάφησης πριν από την προσκόμιση των εμπορευμάτων
Η τελωνειακή διασάφηση μπορεί να υποβληθεί πριν από την προβλεπόμενη προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο. Εάν τα εμπορεύματα δεν προσκομιστούν εντός 30 ημερών από την υποβολή της διασάφησης στο τελωνείο, η τελωνειακή διασάφηση θεωρείται ότι δεν έχει υποβληθεί.
Άρθρο 172
Αποδοχή τελωνειακής διασάφησης
1. Οι τελωνειακές διασαφήσεις που πληρούν τους όρους του παρόντος κεφαλαίου γίνονται αμέσως δεκτές από τις τελωνειακές αρχές, εφόσον τα εμπορεύματα στα οποία αναφέρονται έχουν προσκομισθεί στο τελωνείο.
2. Εκτός αν άλλως ορίζεται, η ημερομηνία αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης από τις τελωνειακές αρχές είναι η ημερομηνία που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο υπάγονται τα εμπορεύματα και για όλες τις άλλες διατυπώσεις εισαγωγής ή εξαγωγής.
Άρθρο 173
Τροποποίηση τελωνειακής διασάφησης
1. Κατόπιν αιτήσεώς του, επιτρέπεται στον διασαφιστή να διορθώσει ένα ή περισσότερα στοιχεία της τελωνειακής διασάφησης μετά την αποδοχή της από τις τελωνειακές αρχές. Η τροποποίηση δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ισχύ της τελωνειακής διασάφησης για εμπορεύματα άλλα από αυτά που καλύπτονταν αρχικά.
2. Δεν επιτρέπεται να πραγματοποιηθεί καμία τέτοιου είδους τροποποίηση κατόπιν αιτήσεως σε κάποια από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
αφού οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει τον διασαφιστή ότι προτίθενται να εξετάσουν τα εμπορεύματα,
β)
αφού οι τελωνειακές αρχές έχουν διαπιστώσει την ανακρίβεια των στοιχείων της τελωνειακής διασάφησης,
γ)
αφού οι τελωνειακές αρχές έχουν χορηγήσει άδεια παραλαβής των εμπορευμάτων.
3. Κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή και εντός τριών ετών από την ημερομηνία αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης, μπορεί να επιτραπεί η τροποποίηση της τελωνειακής διασάφησης μετά την παράδοση των εμπορευμάτων προκειμένου ο διασαφιστής να μπορέσει να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς.
Άρθρο 174
Ακύρωση τελωνειακής διασάφησης
1. Κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν τελωνειακή διασάφηση που έχει ήδη γίνει αποδεκτή, σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν έχουν εξακριβώσει ότι τα εμπορεύματα πρέπει να υπαχθούν αμέσως σε άλλο τελωνειακό καθεστώς,
β)
όταν έχουν εξακριβώσει ότι, λόγω ειδικών περιστάσεων, η υπαγωγή των εμπορευμάτων στο τελωνειακό καθεστώς για το οποίο είχαν διασαφισθεί δεν είναι πλέον δικαιολογημένη.
Ωστόσο, αν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει τον διασαφιστή ότι προτίθενται να εξετάσουν τα εμπορεύματα, η αίτηση ακύρωσης της τελωνειακής διασάφησης μπορεί να γίνεται δεκτή μόνο μετά την πραγματοποίηση της εξέτασης αυτής.
2. Η τελωνειακή διασάφηση δεν μπορεί να ακυρωθεί μετά την παράδοση των εμπορευμάτων εκτός αν ορίζεται άλλως.
Άρθρο 175
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των περιπτώσεων στις οποίες μπορεί να ακυρωθεί τελωνειακή διασάφηση μετά την παράδοση των εμπορευμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 174 παράγραφος 2.
Άρθρο 176
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υποβολή τελωνειακής διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 171,
β)
την αποδοχή τελωνειακής διασάφησης που αναφέρεται στο άρθρο 172, περιλαμβανομένης της εφαρμογής των κανόνων αυτών στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 179,
γ)
την τροποποίηση της τελωνειακής διασάφησης μετά την παράδοση των εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 173 παράγραφος 3.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 5
Άλλες απλουστεύσεις
Άρθρο 177
Απλούστευση της κατάρτισης των τελωνειακών διασαφήσεων για εμπορεύματα που υπάγονται σε διαφορετικές δασμολογικές διακρίσεις
1. Όταν μια αποστολή αποτελείται από εμπορεύματα που υπάγονται σε διαφορετικές δασμολογικές διακρίσεις και η μεταχείριση καθενός από τα εμπορεύματα αυτά σύμφωνα με τη δασμολογική του διάκριση με σκοπό την κατάρτιση τελωνειακής διασάφησης συνεπάγεται φόρτο εργασίας και δαπάνη δυσανάλογη σε σχέση με τον εισαγωγικό ή εξαγωγικό δασμό που επιβάλλεται, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δεχθούν, κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, να επιβληθεί εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός στο σύνολο της αποστολής βάσει της δασμολογικής διάκρισης των εμπορευμάτων για τα οποία προβλέπεται ο υψηλότερος συντελεστής εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού.
2. Οι τελωνειακές αρχές δεν χορηγούν την απλούστευση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 σε εμπορεύματα που υπόκεινται σε απαγορεύσεις ή περιορισμούς ή σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, εφόσον για την εφαρμογή του μέτρου απαιτείται η ορθή κατάταξή τους.
Άρθρο 178
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή εκδίδει μέτρα, μέσω εκτελεστικών πράξεων, σχετικά με τον προσδιορισμό της δασμολογικής διάκρισης για την εφαρμογή του άρθρου 177 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 179
Κεντρικός τελωνισμός
1. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν, κατόπιν αιτήσεως, να χορηγούν άδεια σε ένα πρόσωπο να υποβάλει στο τελωνείο που είναι αρμόδιο για τον τόπο στον οποίο το πρόσωπο αυτό είναι εγκατεστημένο τελωνειακή διασάφηση για εμπορεύματα που προσκομίζονται σε άλλο τελωνείο.
Μπορεί να υπάρξει απαλλαγή από την απαίτηση χορήγησης άδειας που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στις περιπτώσεις στις οποίες η τελωνειακή διασάφηση υποβάλλεται και τα εμπορεύματα προσκομίζονται σε τελωνεία που ανήκουν στην αρμοδιότητα μιας τελωνειακής αρχής.
2. Ο αιτών την άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι εγκεκριμένος οικονομικός φορέας ως προς τις τελωνειακές απλουστεύσεις.
3. Το τελωνείο στο οποίο υποβάλλεται η τελωνειακή διασάφηση:
α)
επιτηρεί την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο σχετικό τελωνειακό καθεστώς,
β)
διεξάγει τους τελωνειακούς ελέγχους για την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης που αναφέρεται στο άρθρο 188 στοιχεία α) και β),
γ)
εφόσον δικαιολογείται, ζητεί από το τελωνείο στο οποίο προσκομίστηκαν τα εμπορεύματα να διεξαγάγει τους τελωνειακούς ελέγχους για την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης που αναφέρονται στο άρθρο 188 στοιχεία γ) και δ), και
δ)
διεκπεραιώνει τις διατυπώσεις για την είσπραξη του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε ενδεχόμενη τελωνειακή οφειλή.
4. Το τελωνείο στο οποίο υποβάλλεται η τελωνειακή διασάφηση και το τελωνείο στο οποίο προσκομίζονται τα εμπορεύματα ανταλλάσσουν τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης και την παράδοση των εμπορευμάτων.
5. Το τελωνείο στο οποίο προσκομίζονται τα εμπορεύματα, διενεργεί, με την επιφύλαξη των δικών του ελέγχων στα εμπορεύματα που εισέρχονται ή εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, τους τελωνειακούς ελέγχους που αναφέρονται στην παράγραφο 3 στοιχείο γ) και παρέχει στο τελωνείο στο οποίο υποβλήθηκε η τελωνειακή διασάφηση τα αποτελέσματα των ανωτέρω ελέγχων.
6. Το τελωνείο στο οποίο υποβλήθηκε η τελωνειακή διασάφηση παραδίδει τα εμπορεύματα σύμφωνα με τα άρθρα 194 και 195, λαμβάνοντας υπόψη:
α)
τα αποτελέσματα των δικών του ελέγχων που αφορούν την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης,
β)
τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενήργησε το τελωνείο στο οποίο προσκομίστηκαν τα εμπορεύματα όσον αφορά την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης και τους ελέγχους των εμπορευμάτων που εισήλθαν ή εξήλθαν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Άρθρο 180
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων χορήγησης της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 179 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο.
Άρθρο 181
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
τον κεντρικό τελωνισμό, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών τελωνειακών διατυπώσεων και ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 179,
β)
την απαλλαγή από την υποχρέωση προσκόμισης των εμπορευμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 182 παράγραφος 3, στο πλαίσιο του κεντρικού τελωνισμού.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 182
Εγγραφή στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή
1. Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χορηγούν άδεια σε ένα πρόσωπο να υποβάλει τελωνειακή διασάφηση, περιλαμβανομένης της απλουστευμένης διασάφησης, με τη μορφή εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή, υπό τον όρο ότι τα στοιχεία της διασάφησης βρίσκονται στη διάθεση των τελωνειακών αρχών μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος του διασαφιστή κατά τη στιγμή της υποβολής της τελωνειακής διασάφησης υπό τη μορφή εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή.
2. Η τελωνειακή διασάφηση θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή τη στιγμή της εγγραφής των εμπορευμάτων στις λογιστικές καταχωρίσεις.
3. Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να απαλλάσσουν από την υποχρέωση προσκόμισης των εμπορευμάτων. Στην περίπτωση αυτή, τα εμπορεύματα θεωρούνται ότι έχουν παραδοθεί κατά τη στιγμή της εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή.
Η ανωτέρω απαλλαγή εγκρίνεται εφόσον συντρέχουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο διασαφιστής είναι εγκεκριμένος οικονομικός φορέας ως προς τις τελωνειακές απλουστεύσεις,
β)
εφόσον η φύση και η ροή των σχετικών εμπορευμάτων το δικαιολογούν και είναι γνωστές στις τελωνειακές αρχές,
γ)
το τελωνείο ελέγχου έχει πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες που θεωρεί απαραίτητες προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμά του να διενεργεί ελέγχους επί των εμπορευμάτων, εφόσον παρουσιαστεί ανάγκη, και
δ)
κατά τη στιγμή της εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις, τα εμπορεύματα δεν υπόκεινται πλέον σε απαγορεύσεις ή περιορισμούς, εκτός αν ορίζεται άλλως στην άδεια.
Ωστόσο, σε ειδικές περιπτώσεις, το τελωνείο ελέγχου μπορεί να ζητήσει την προσκόμιση των εμπορευμάτων.
4. Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η παράδοση των εμπορευμάτων αναγράφεται στην άδεια.
Άρθρο 183
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων χορήγησης της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 182 παράγραφος 1.
Άρθρο 184
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή καθορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για την εγγραφή στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή που αναφέρεται στο άρθρο 182, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών τελωνειακών διατυπώσεων και ελέγχων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 185
Αυτοαξιολόγηση
1. Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χορηγούν άδεια σε έναν οικονομικό φορέα να διεκπεραιώνει ορισμένες τελωνειακές διατυπώσεις τις οποίες πρέπει να διεκπεραιώνουν οι τελωνειακές αρχές, να καθορίζει το καταβλητέο ποσό του εισαγωγικού και εξαγωγικού δασμού και να προβαίνει σε ορισμένους ελέγχους υπό τελωνειακή επιτήρηση.
2. Ο αιτών την άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι εγκεκριμένος οικονομικός φορέας ως προς τις τελωνειακές απλουστεύσεις.
Άρθρο 186
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των προϋποθέσεων για τη χορήγηση της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 185 παράγραφος 1,
β)
των τελωνειακών διατυπώσεων και ελέγχων που πραγματοποιούνται από τον κάτοχο της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 185 παράγραφος 1.
Άρθρο 187
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή καθορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με τις τελωνειακές διατυπώσεις και τους ελέγχους στους οποίους προβαίνει ο κάτοχος της άδειας, σύμφωνα με το άρθρο 185 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Επαλήθευση και παράδοση των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Επαλήθευση
Άρθρο 188
Επαλήθευση τελωνειακής διασάφησης
Για την επαλήθευση της ακρίβειας των στοιχείων τελωνειακής διασάφησης η οποία έχει γίνει αποδεκτή, οι τελωνειακές αρχές μπορούν:
α)
να εξετάζουν τη διασάφηση και τα συνοδευτικά έγγραφα,
β)
να ζητούν από το διασαφιστή να προσκομίσει άλλα έγγραφα,
γ)
να εξετάζουν τα εμπορεύματα,
δ)
να λαμβάνουν δείγματα για ανάλυση ή λεπτομερή έλεγχο των εμπορευμάτων.
Άρθρο 189
Εξέταση και δειγματοληψία των εμπορευμάτων
1. Η μεταφορά των εμπορευμάτων στους χώρους στους οποίους πρόκειται να εξετασθούν και στον οποίο πρόκειται να γίνει δειγματοληψία και οι χειρισμοί που απαιτούνται για την ίδια την εξέταση ή δειγματοληψία εκτελούνται από τον διασαφιστή ή υπ’ ευθύνη του. Τα έξοδα που προκύπτουν βαρύνουν τον διασαφιστή.
2. Ο διασαφιστής έχει το δικαίωμα να παρίσταται ή να εκπροσωπείται κατά την εξέταση των εμπορευμάτων και κατά τη δειγματοληψία. Όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν βάσιμους λόγους, μπορούν να απαιτούν από τον διασαφιστή να παρίσταται ή να εκπροσωπείται κατά την εξέταση των εμπορευμάτων ή τη δειγματοληψία και να τους παρέχει την αναγκαία βοήθεια για τη διευκόλυνση της εξέτασης ή της δειγματοληψίας.
3. Εφόσον πραγματοποιείται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, η δειγματοληψία από τις τελωνειακές αρχές δεν συνεπάγεται αποζημίωση εκ μέρους των τελωνειακών αρχών, τα έξοδα όμως της ανάλυσης ή του ελέγχου αναλαμβάνονται από αυτές.
Άρθρο 190
Μερική εξέταση και δειγματοληψία των εμπορευμάτων
1. Όταν η εξέταση ή η δειγματοληψία αφορά μέρος μόνο των εμπορευμάτων που καλύπτονται από την ίδια τελωνειακή διασάφηση, τα αποτελέσματα της μερικής εξέτασης ή της ανάλυσης ή της εξέτασης των δειγμάτων, τεκμαίρεται ότι ισχύουν για όλα τα εμπορεύματα που καλύπτει η εν λόγω διασάφηση.
Ωστόσο, ο διασαφιστής μπορεί να ζητήσει συμπληρωματική εξέταση ή δειγματοληψία των εμπορευμάτων, όταν κρίνει ότι τα αποτελέσματα της μερικής εξέτασης ή της ανάλυσης ή της εξέτασης των δειγμάτων δεν ισχύουν για τα υπόλοιπα εμπορεύματα που διασαφήθηκαν. Η αίτηση γίνεται αποδεκτή υπό την προϋπόθεση ότι τα εμπορεύματα δεν έχουν παραληφθεί ή, αν έχουν παραληφθεί, εφόσον ο διασαφιστής αποδείξει ότι δεν έχουν υποστεί καμία μεταβολή.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, όταν μια τελωνειακή διασάφηση περιέχει εμπορεύματα που υπάγονται σε δύο ή περισσότερα είδη, θεωρείται ότι τα στοιχεία για τα εμπορεύματα που υπάγονται στο κάθε είδος αποτελούν ξεχωριστή διασάφηση.
Άρθρο 191
Αποτελέσματα της επαλήθευσης
1. Τα αποτελέσματα της επαλήθευσης της τελωνειακής διασάφησης χρησιμεύουν ως βάση για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο έχουν υπαχθεί τα εμπορεύματα.
2. Όταν δεν πραγματοποιείται επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης, η παράγραφος 1 εφαρμόζεται με βάση τα στοιχεία της εν λόγω διασάφησης.
3. Τα αποτελέσματα της επαλήθευσης την οποία πραγματοποιούν οι τελωνειακές αρχές έχουν την ίδια αποδεικτική αξία σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Άρθρο 192
Μέτρα εξακρίβωσης της ταυτότητας
1. Οι τελωνειακές αρχές ή, ενδεχομένως, οι οικονομικοί φορείς, οι οποίοι είναι εγκεκριμένοι για τον σκοπό αυτό από τις τελωνειακές αρχές, λαμβάνουν τα μέτρα που απαιτούνται για την εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων, όταν η εν λόγω εξακρίβωση είναι απαραίτητη για να διασφαλισθεί η τήρηση των διατάξεων του τελωνειακού καθεστώτος για το οποίο διασαφήθηκαν τα εν λόγω εμπορεύματα.
Τα εν λόγω μέτρα εξακρίβωσης της ταυτότητας παράγουν τα ίδια νομικά αποτελέσματα σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Τα μέσα εξακρίβωσης της ταυτότητας που έχουν τεθεί επί των εμπορευμάτων, της συσκευασίας ή των μεταφορικών μέσων αφαιρούνται ή καταστρέφονται μόνον από τις τελωνειακές αρχές ή, εφόσον είναι εγκεκριμένοι προς τούτο από τις τελωνειακές αρχές, από τους οικονομικούς φορείς, εκτός αν, λόγω τυχαίου γεγονότος ή ανωτέρας βίας, η αφαίρεση ή καταστροφή τους είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της ακεραιότητας των εμπορευμάτων ή των μεταφορικών μέσων.
Άρθρο 193
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή θεσπίζει με εκτελεστικές πράξεις μέτρα για την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης, την εξέταση και τη δειγματοληψία των εμπορευμάτων και τα αποτελέσματα της επαλήθευσης.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Παράδοση
Άρθρο 194
Παράδοση των εμπορευμάτων
1. Όταν πληρούνται οι όροι υπαγωγής των εμπορευμάτων στο σχετικό καθεστώς και εφόσον δεν έχει τεθεί κανένας περιορισμός και τα εμπορεύματα δεν αποτελούν αντικείμενο απαγόρευσης, οι τελωνειακές αρχές χορηγούν άδεια παραλαβής των εμπορευμάτων μόλις επαληθευθούν ή γίνουν αποδεκτά χωρίς επαλήθευση τα στοιχεία της τελωνειακής διασάφησης.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται επίσης όταν η επαλήθευση που αναφέρεται στο άρθρο 188 δεν μπορεί να περατωθεί εντός εύλογης προθεσμίας και εφόσον η προσκόμιση των εμπορευμάτων για την επαλήθευση αυτή δεν είναι πλέον απαραίτητη.
2. Όλα τα εμπορεύματα που καλύπτονται από την ίδια διασάφηση παραδίδονται ταυτόχρονα.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, όταν μια τελωνειακή διασάφηση περιέχει εμπορεύματα που υπάγονται σε δύο ή περισσότερα είδη, θεωρείται ότι τα στοιχεία για τα εμπορεύματα που υπάγονται στο κάθε είδος αποτελούν ξεχωριστή τελωνειακή διασάφηση.
Άρθρο 195
Παραλαβή εξαρτώμενη από την καταβολή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή ή τη σύσταση εγγύησης
1. Όταν η υπαγωγή εμπορευμάτων υπό τελωνειακό καθεστώς συνεπάγεται τη γένεση τελωνειακής οφειλής, η παραλαβή των εμπορευμάτων χορηγείται μόνον αν έχει καταβληθεί το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή ή αν έχει συσταθεί εγγύηση για την κάλυψη της οφειλής αυτής.
Ωστόσο, με την επιφύλαξη του τρίτου εδαφίου, το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στο καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από εισαγωγικό δασμό.
Όταν, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο έχουν υπαχθεί τα εμπορεύματα, οι τελωνειακές αρχές απαιτούν τη σύσταση εγγύησης, δεν χορηγείται άδεια παραλαβής των εμπορευμάτων για το συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς μέχρις ότου συσταθεί η εγγύηση.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις, δεν απαιτείται η σύσταση εγγύησης για την παράδοση εμπορευμάτων τα οποία αποτελούν αντικείμενο αίτησης για ανάληψη ποσότητας από δασμολογική ποσόστωση.
3. Στις περιπτώσεις όπου γίνεται χρήση της απλούστευσης που προβλέπεται στα άρθρα 166, 182 και 185 και συστήνεται συνολική εγγύηση, η παράδοση των εμπορευμάτων δεν εξαρτάται από την παρακολούθηση της εγγύησης από τις τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 196
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 195 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Διάθεση των εμπορευμάτων
Άρθρο 197
Καταστροφή των εμπορευμάτων
Όταν οι τελωνειακές αρχές διαθέτουν επαρκείς λόγους, μπορούν να ζητήσουν την καταστροφή των εμπορευμάτων που προσκομίζονται στα τελωνεία και ενημερώνουν σχετικά τον κάτοχο των εμπορευμάτων. Οι δαπάνες της καταστροφής των εμπορευμάτων βαρύνουν τον κάτοχο αυτών.
Άρθρο 198
Μέτρα που πρέπει να λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές
1. Οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων της δήμευσης, της πώλησης ή της καταστροφής των εμπορευμάτων, για τη διάθεση των εμπορευμάτων, στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν μία από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στην τελωνειακή νομοθεσία σχετικά με την εισαγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης δεν έχει εκπληρωθεί ή όταν τα εμπορεύματα έχουν διαφύγει της τελωνειακής επιτήρησης,
β)
όταν τα εμπορεύματα δεν μπορούν να παραληφθούν για έναν από τους ακόλουθους λόγους:
i)
επειδή η εξέτασή τους δεν ήταν δυνατό να διενεργηθεί ή να συνεχισθεί εντός των καθορισμένων από τις τελωνειακές αρχές προθεσμιών, για λόγους που οφείλονται στον διασαφιστή,
ii)
επειδή δεν υποβλήθηκαν τα έγγραφα από την υποβολή των οποίων εξαρτάται η υπαγωγή τους στο τελωνειακό καθεστώς που ζητήθηκε,
iii)
επειδή ο εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός, ανάλογα με την περίπτωση, που έπρεπε να είχε καταβληθεί ή για τον οποίο έπρεπε να συσταθεί εγγύηση δεν καταβλήθηκε ή δεν αποτέλεσε αντικείμενο εγγύησης εντός της καθορισμένης προθεσμίας,
iv)
επειδή τα εμπορεύματα υπόκεινται σε απαγορεύσεις ή περιορισμούς,
γ)
όταν τα εμπορεύματα δεν παραδόθηκαν εντός εύλογης προθεσμίας μετά τη χορήγηση άδειας παραλαβής,
δ)
όταν, μετά την παράδοσή τους, τα εμπορεύματα θεωρείται ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της παραλαβής αυτής, ή
ε)
όταν τα εμπορεύματα εγκαταλείπονται υπέρ του Δημοσίου σύμφωνα με το άρθρο 199.
2. Μη ενωσιακά εμπορεύματα που έχουν εγκαταλειφθεί υπέρ του Δημοσίου, έχουν κατασχεθεί ή δημευθεί, θεωρείται ότι έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης. Εγγράφονται στις λογιστικές καταχωρίσεις είτε του διαχειριστή της τελωνειακής αποταμίευσης είτε των τελωνειακών αρχών, εφόσον βρίσκονται στην κατοχή των τελευταίων.
Όταν εμπορεύματα τα οποία πρόκειται να καταστραφούν, να εγκαταλειφθούν υπέρ του Δημοσίου, να κατασχεθούν ή να δημευθούν υπόκεινται ήδη σε τελωνειακή διασάφηση, οι εγγραφές πρέπει να συμπεριλαμβάνουν αναφορά στην τελωνειακή διασάφηση. Οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν την εν λόγω τελωνειακή διασάφηση.
3. Το κόστος των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βαρύνει:
α)
στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), το πρόσωπο που όφειλε να τηρήσει τις σχετικές υποχρεώσεις ή απέκρυψε τα εμπορεύματα από την τελωνειακή επιτήρηση,
β)
στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία β) και γ), τον διασαφιστή,
γ)
στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο δ), το πρόσωπο που οφείλει να συμμορφώνεται με τους όρους που διέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων,
δ)
στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο ε), το πρόσωπο που εγκαταλείπει τα εμπορεύματα υπέρ του Δημοσίου.
Άρθρο 199
Εγκατάλειψη
Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα και τα εμπορεύματα υπό το καθεστώς ειδικού προορισμού μπορούν, κατόπιν προηγούμενης άδειας των τελωνειακών αρχών, να εγκαταλείπονται υπέρ του Δημοσίου από τον δικαιούχο του καθεστώτος ή, ανάλογα με την περίπτωση, από τον κάτοχο των εμπορευμάτων.
Άρθρο 200
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την καταστροφή των εμπορευμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 197,
β)
την πώληση των εμπορευμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 198 παράγραφος 1,
γ)
την εγκατάλειψη των εμπορευμάτων υπέρ του Δημοσίου σύμφωνα με το άρθρο 199.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΘΕΣΗ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΔΑΣΜΟ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία
Άρθρο 201
Πεδίο εφαρμογής και αποτελέσματα
1. Μη ενωσιακά εμπορεύματα που προορίζονται για την ενωσιακή αγορά ή για ιδιωτική χρήση ή κατανάλωση εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία.
2. Για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία απαιτούνται τα ακόλουθα:
α)
η είσπραξη κάθε οφειλόμενου εισαγωγικού δασμού,
β)
η είσπραξη, ενδεχομένως, άλλων επιβαρύνσεων σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις οικείες ισχύουσες διατάξεις για την είσπραξη αυτών των επιβαρύνσεων,
γ)
η εφαρμογή μέτρων εμπορικής πολιτικής, απαγορεύσεων και περιορισμών, εφόσον η εφαρμογή των εν λόγω μέτρων δεν απαιτείται νωρίτερα, και
δ)
η διεκπεραίωση των λοιπών προβλεπόμενων διατυπώσεων που καθορίζονται σχετικά με την εισαγωγή των εμπορευμάτων.
3. Η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία προσδίδει σε κάθε μη ενωσιακό εμπόρευμα τον τελωνειακό χαρακτήρα του ενωσιακού εμπορεύματος.
Άρθρο 202
Μέτρα εμπορικής πολιτικής
1. Όταν τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μεταποιημένα εμπορεύματα τα οποία παράγονται στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή και ο υπολογισμός του ποσού του εισαγωγικού δασμού γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 3, τα μέτρα εμπορικής πολιτικής που εφαρμόζονται είναι αυτά που ισχύουν για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων που υπάγονται στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις απορριμμάτων και θραυσμάτων.
3. Όταν τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μεταποιημένα εμπορεύματα τα οποία παράγονται στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή και ο υπολογισμός του ποσού του εισαγωγικού δασμού γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 85 παράγραφος 1, τα μέτρα εμπορικής πολιτικής εφαρμόζονται μόνον εφόσον τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή υπόκεινται στα εν λόγω μέτρα.
4. Όταν η ενωσιακή νομοθεσία προβλέπει μέτρα εμπορικής πολιτικής κατά τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, αυτά τα μέτρα δεν εφαρμόζονται σε μεταποιημένα προϊόντα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά την υπαγωγή τους σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή, όταν:
α)
τα μεταποιημένα εμπορεύματα διατηρούν την ενωσιακή καταγωγή τους κατά την έννοια του άρθρου 60,
β)
το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή περιλαμβάνει επισκευή, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος σταθερών ανταλλαγών που αναφέρεται στο άρθρο 261, ή
γ)
το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή έπεται συμπληρωματικών εργασιών τελειοποίησης, σύμφωνα με το άρθρο 258.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς
Τμήμα 1
Επανεισαγόμενα εμπορεύματα
Άρθρο 203
Πεδίο εφαρμογής και αποτελέσματα
1. Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα τα οποία, αφού αρχικά εξήχθησαν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ως ενωσιακά εμπορεύματα, επανεισάγονται στο έδαφος αυτό μέσα σε διάστημα τριών ετών και αποτελούν το αντικείμενο διασάφησης για να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία, απαλλάσσονται από τον εισαγωγικό δασμό κατ' αίτηση του ενδιαφερομένου.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται ακόμη και όταν τα επανεισαγόμενα εμπορεύματα αποτελούν ένα μέρος μόνο των εμπορευμάτων τα οποία είχαν προηγουμένως εξαχθεί από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Η προθεσμία των τριών ετών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να παρατείνεται για να ληφθούν υπόψη ειδικές περιστάσεις.
3. Όταν, πριν από την εξαγωγή τους εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, τα επανεισαγόμενα εμπορεύματα είχαν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία αδασμολόγητα ή με μειωμένο εισαγωγικό δασμό λόγω ειδικού προορισμού, η προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 απαλλαγή από τον δασμό χορηγείται μόνον εάν αυτά πρόκειται να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία για τον ίδιο ειδικό προορισμό.
Όταν ο ειδικός προορισμός για τον οποίο τα ανωτέρω εμπορεύματα πρόκειται να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία δεν είναι πλέον ο ίδιος, το ποσό του εισαγωγικού δασμού μειώνεται κατά το ποσό που έχει ενδεχομένως εισπραχθεί κατά την πρώτη θέση των εμπορευμάτων αυτών σε ελεύθερη κυκλοφορία. Εάν το τελευταίο αυτό ποσό υπερβαίνει εκείνο το οποίο καταβάλλεται για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των επανεισαγομένων εμπορευμάτων, δεν χορηγείται καμία επιστροφή.
4. Όταν ενωσιακά εμπορεύματα έχουν απολέσει τον τελωνειακό χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 154 και, στη συνέχεια, τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία, εφαρμόζονται οι παράγραφοι 1, 2 και 3.
5. Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό χορηγείται μόνο εφόσον τα εμπορεύματα επανεισάγονται στην κατάσταση στην οποία εξήχθησαν.
6. Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό τεκμηριώνεται από πληροφορίες που αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι για τη χορήγηση της απαλλαγής.
Άρθρο 204
Εμπορεύματα που έχουν τύχει του ευεργετήματος μέτρων στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής
Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό που προβλέπεται στο άρθρο 203 δεν χορηγείται σε εμπορεύματα τα οποία έχουν τύχει του ευεργετήματος μέτρων στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής που περιλαμβάνουν την εξαγωγή τους εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, εκτός αν προβλέπεται άλλως σε ειδικές περιπτώσεις.
Άρθρο 205
Εμπορεύματα που είχαν υπαχθεί προηγουμένως στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή
1. Το άρθρο 203 εφαρμόζεται σε μεταποιημένα προϊόντα τα οποία είχαν αρχικά επανεξαχθεί από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης έπειτα από υπαγωγή σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
2. Κατ' αίτηση του διασαφιστή και υπό τον όρο ότι παρέχει τις αναγκαίες πληροφορίες, το ποσό του εισαγωγικού δασμού για τα εμπορεύματα που καλύπτονται από την παράγραφο 1 καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 3. Η ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης επανεξαγωγής θεωρείται ως η ημερομηνία θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία.
3. Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό που προβλέπεται στο άρθρο 203 δεν χορηγείται για μεταποιημένα προϊόντα τα οποία είχαν εξαχθεί σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 2 στοιχείο γ), εκτός εάν διασφαλίζεται ότι κανένα εμπόρευμα δεν θα υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
Άρθρο 206
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων στις οποίες θεωρείται ότι τα εμπορεύματα επανεισάγονται στην κατάσταση στην οποία εξήχθησαν,
β)
των ειδικών περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 204.
Άρθρο 207
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την παροχή πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 203 παράγραφος 6.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας και άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τη θάλασσα
Άρθρο 208
Προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας και άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τη θάλασσα
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 60 παράγραφος 1, απαλλάσσονται από τον εισαγωγικό δασμό σε περίπτωση που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία τα ακόλουθα:
α)
τα προϊόντα της αλιείας και τα άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τα θαλάσσια χωρικά ύδατα χώρας ή εδάφους εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης από πλοία τα οποία είναι νηολογημένα ή εγγεγραμμένα σε κράτος μέλος και φέρουν τη σημαία του,
β)
τα προϊόντα που παράγονται από προϊόντα που αναφέρονται στο στοιχείο α), πάνω σε πλοία-εργοστάσια που πληρούν τους όρους που προβλέπονται στο εν λόγω στοιχείο.
2. Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 τεκμηριώνεται από στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι που τίθενται στην παράγραφο αυτή.
Άρθρο 209
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την προσκόμιση των αποδείξεων που αναφέρονται στο άρθρο 208 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΤΙΤΛΟΣ VII
ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 210
Πεδίο εφαρμογής
Τα εμπορεύματα είναι δυνατόν να υπαχθούν σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες ειδικών καθεστώτων:
α)
διαμετακόμιση: περιλαμβάνει την εξωτερική και την εσωτερική διαμετακόμιση,
β)
αποθήκευση: περιλαμβάνει την τελωνειακή αποταμίευση και τις ελεύθερες ζώνες,
γ)
ειδικές χρήσεις: περιλαμβάνουν την προσωρινή εισαγωγή και τον ειδικό προορισμό,
δ)
τελειοποίηση: περιλαμβάνει την τελειοποίηση προς επανεξαγωγή και την τελειοποίηση προς επανεισαγωγή.
Άρθρο 211
Άδεια
1. Απαιτείται άδεια από τις τελωνειακές αρχές για τα ακόλουθα:
α)
την εφαρμογή καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή τελειοποίησης προς επανεισαγωγή, προσωρινής εισαγωγής ή ειδικού προορισμού,
β)
τη λειτουργία εγκαταστάσεων αποθήκευσης που προορίζονται για την τελωνειακή αποταμίευση εμπορευμάτων, εκτός από τις περιπτώσεις όπου υπεύθυνη για τη λειτουργία της εγκατάστασης αποθήκευσης είναι η ίδια η τελωνειακή αρχή.
Οι όροι υπό τους οποίους επιτρέπεται η εφαρμογή ενός ή περισσοτέρων από τα αναφερόμενα στο πρώτο εδάφιο καθεστώτα ή η λειτουργία εγκαταστάσεων αποθήκευσης, αναγράφονται στην άδεια.
2. Οι τελωνειακές αρχές χορηγούν άδεια με αναδρομική ισχύ, εφόσον συντρέχουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
υφίσταται αποδεδειγμένη οικονομική ανάγκη,
β)
η αίτηση δεν συνδέεται με απόπειρα διάπραξης απάτης,
γ)
ο αιτών έχει αποδείξει βάσει λογιστικών στοιχείων ή λογιστικών καταχωρήσεων ότι:
i)
πληρούνται όλες οι απαιτήσεις για την εφαρμογή του καθεστώτος,
ii)
κατά περίπτωση, μπορεί να εξακριβωθεί η ταυτότητα των εμπορευμάτων κατά τη σχετική χρονική περίοδο,
iii)
τα σχετικά λογιστικά στοιχεία ή λογιστικές καταχωρήσεις επιτρέπουν τον έλεγχο του καθεστώτος,
δ)
είναι δυνατόν να διεκπεραιωθούν όλες οι αναγκαίες διατυπώσεις για τη διευθέτηση της κατάστασης των εμπορευμάτων, συμπεριλαμβανομένης, όπου απαιτείται, της ακύρωσης των σχετικών τελωνειακών διασαφήσεων,
ε)
καμία άδεια με αναδρομικό χαρακτήρα δεν έχει χορηγηθεί στον αιτούντα κατά τα τρία τελευταία χρόνια πριν από την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης,
στ)
δεν απαιτείται εξέταση των οικονομικών όρων, με την εξαίρεση των περιπτώσεων που η αίτηση αφορά την ανανέωση άδειας για το ίδιο είδος εργασιών και εμπορευμάτων,
ζ)
η αίτηση δεν αφορά τη λειτουργία των εγκαταστάσεων αποθήκευσης που χρησιμοποιούνται για την τελωνειακή αποταμίευση των εμπορευμάτων,
η)
όταν η αίτηση αφορά την ανανέωση άδειας για το ίδιο είδος εργασιών και εμπορευμάτων, η αίτηση υποβάλλεται εντός τριών ετών μετά τη λήξη της αρχικής άδειας.
Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να χορηγήσουν άδεια με αναδρομική ισχύ και στις περιπτώσεις που τα υπαγόμενα σε τελωνειακό καθεστώς εμπορεύματα δεν είναι πλέον διαθέσιμα κατά το χρόνο αποδοχής της αίτησης αδείας.
3. Εκτός αν άλλως προβλέπεται, η άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται μόνο σε πρόσωπα τα οποία πληρούν όλους τους ακόλουθους όρους:
α)
είναι εγκατεστημένα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
παρέχουν τα αναγκαία εχέγγυα για την ορθή διεξαγωγή των εργασιών· εγκεκριμένος οικονομικός φορέας με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις θεωρείται ότι πληροί τον παρόντα όρο, εφόσον η δραστηριότητα που αφορά το οικείο ειδικό καθεστώς λήφθηκε υπόψη στην άδεια που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο α),
γ)
σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ενδέχεται να γεννηθεί τελωνειακή οφειλή ή άλλες επιβαρύνσεις για εμπορεύματα τα οποία έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς, παρέχουν εγγύηση σύμφωνα με το άρθρο 89,
δ)
στην περίπτωση καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής ή τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, χρησιμοποιούν τα εμπορεύματα ή φροντίζουν για τη χρησιμοποίησή τους ή διενεργούν εργασίες τελειοποίησης επί των εμπορευμάτων ή φροντίζουν για τη διεξαγωγή τέτοιων εργασιών, αντίστοιχα.
4. Εκτός αν άλλως προβλέπεται και επιπλέον των περιπτώσεων της παραγράφου 3, η άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται μόνο όταν πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
οι τελωνειακές αρχές είναι σε θέση να ασκήσουν τελωνειακή επιτήρηση χωρίς να υποχρεωθούν να θεσπίσουν διοικητικές ρυθμίσεις δυσανάλογες προς τις υφιστάμενες οικονομικές ανάγκες,
β)
δεν θίγονται τα ουσιώδη συμφέροντα των ενωσιακών παραγωγών από άδεια υπαγωγής στο καθεστώς τελειοποίησης (οικονομικοί όροι).
5. Τα ουσιώδη συμφέροντα των ενωσιακών παραγωγών θεωρείται ότι δεν επηρεάζονται αρνητικά, σύμφωνα με την παράγραφο 4 στοιχείο β), εκτός εάν υπάρχουν αποδείξεις για το αντίθετο ή εάν οι οικονομικοί όροι θεωρείται ότι έχουν πληρωθεί.
6. Όταν υπάρχουν αποδείξεις ότι μάλλον επηρεάζονται αρνητικά τα ουσιώδη συμφέροντα των ενωσιακών παραγωγών, πραγματοποιείται εξέταση των οικονομικών όρων σε επίπεδο Ένωσης.
Άρθρο 212
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των όρων για τη χορήγηση της άδειας σχετικά με τα καθεστώτα που αναφέρεται στο άρθρο 211 παράγραφος 1,
β)
των εξαιρέσεων από τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 211 παράγραφοι 3 και 4,
γ)
των περιπτώσεων στις οποίες θεωρείται ότι πληρούνται οι οικονομικοί όροι που αναφέρονται στο άρθρο 211 παράγραφος 5.
Άρθρο 213
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την εξέταση των οικονομικών όρων που αναφέρονται στο άρθρο 211 παράγραφος 6.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 214
Λογιστικές καταχωρήσεις
1. Εκτός από το καθεστώς διαμετακόμισης, ή αν ορίζεται άλλως, ο κάτοχος της άδειας, ο δικαιούχος του καθεστώτος και όλα τα πρόσωπα που ασκούν δραστηριότητα που συνίσταται σε αποθήκευση, επεξεργασία ή μεταποίηση εμπορευμάτων, ή αγορά ή πώληση εμπορευμάτων σε ελεύθερες ζώνες, τηρούν κατάλληλες λογιστικές καταχωρήσεις, σύμφωνα με τον εγκεκριμένο από τις τελωνειακές αρχές τύπο.
Οι εν λόγω καταχωρήσεις περιέχουν τις πληροφορίες και τα στοιχεία που επιτρέπουν στις τελωνειακές αρχές να επιτηρούν το σχετικό καθεστώς, ιδίως όσον αφορά την εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί σ’ αυτό, τον τελωνειακό τους χαρακτήρα και τη μεταφορά τους.
2. Εγκεκριμένος οικονομικός φορέας με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις θεωρείται ότι συμμορφώνεται με παράγραφο 1 εφόσον οι λογιστικές εγγραφές του είναι κατάλληλες για τους σκοπούς του οικείου ειδικού καθεστώτος.
Άρθρο 215
Εκκαθάριση ειδικού καθεστώτος
1. Σε περιπτώσεις άλλες εκτός από το καθεστώς διαμετακόμισης και με την επιφύλαξη του άρθρου 254, ένα ειδικό καθεστώς εκκαθαρίζεται όταν τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς ή τα μεταποιημένα προϊόντα υπάγονται σε επόμενο τελωνειακό καθεστώς, εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, ή καταστρέφονται χωρίς να αφήσουν κατάλοιπα ή εγκαταλείπονται υπέρ του Δημοσίου σύμφωνα με το άρθρο 199.
2. Οι τελωνειακές αρχές εκκαθαρίζουν το καθεστώς διαμετακόμισης όταν είναι σε θέση να διαπιστώσουν, μετά από σύγκριση των στοιχείων που διατίθενται στο τελωνείο αναχώρησης με τα στοιχεία που διατίθενται στο τελωνείο προορισμού, ότι το καθεστώς έχει λήξει κατά τον δέοντα τρόπο.
3. Οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν όλα τα μέτρα που απαιτούνται για την τακτοποίηση της κατάστασης των εμπορευμάτων για τα οποία το καθεστώς δεν έχει εκκαθαρισθεί υπό τους προβλεπόμενους όρους.
4. Η εκκαθάριση του καθεστώτος πραγματοποιείται εντός ορισμένης προθεσμίας, εκτός αν προβλέπεται άλλως.
Άρθρο 216
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 215 παράγραφος 4.
Άρθρο 217
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την εκκαθάριση ειδικού καθεστώτος που αναφέρεται στο άρθρο 216.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 218
Μεταβίβαση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων
Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του δικαιούχου του καθεστώτος όσον αφορά τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς εκτός της διαμετακόμισης είναι δυνατόν να μεταβιβάζονται, πλήρως ή μερικώς, σε άλλο πρόσωπο που πληροί τις προϋποθέσεις που καθορίζονται για το σχετικό καθεστώς.
Άρθρο 219
Διακίνηση εμπορευμάτων
Σε ειδικές περιπτώσεις, εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς εκτός της διαμετακόμισης ή σε ελεύθερη ζώνη μπορούν να διακινούνται μεταξύ διαφόρων τόπων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Άρθρο 220
Συνήθεις εργασίες
Εμπορεύματα τα οποία έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή τελειοποίησης ή βρίσκονται σε ελεύθερη ζώνη μπορούν να υποβάλλονται σε συνήθεις εργασίες που αποσκοπούν στη διατήρησή τους, τη βελτίωση της εμφάνισης ή της εμπορικής ποιότητας ή την προετοιμασία τους για διανομή ή μεταπώληση.
Άρθρο 221
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων και των προϋποθέσεων σχετικά με τη διακίνηση των εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς, εκτός της διαμετακόμισης, ή σε ελεύθερη ζώνη σύμφωνα με το άρθρο 219,
β)
των συνήθων εργασιών για τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή τελειοποίησης ή βρίσκονται σε ελεύθερη ζώνη που αναφέρονται στο άρθρο 220.
Άρθρο 222
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του δικαιούχου του καθεστώτος όσον αφορά τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς άλλο από αυτό της διαμετακόμισης σύμφωνα με το άρθρο 218,
β)
τη μετακίνηση των εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς άλλο από αυτό της διαμετακόμισης ή σε ελεύθερη ζώνη σύμφωνα με το άρθρο 219.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 223
Ισοδύναμα εμπορεύματα
1. Ως ισοδύναμα εμπορεύματα, νοούνται ενωσιακά εμπορεύματα τα οποία αποθηκεύονται, χρησιμοποιούνται ή τελειοποιούνται αντί για τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς.
Στο πλαίσιο του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή, τα ισοδύναμα εμπορεύματα συνίστανται σε μη ενωσιακά εμπορεύματα τα οποία υπόκεινται σε τελειοποίηση αντί των ενωσιακών εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή.
Εκτός αν προβλέπεται άλλως, τα ισοδύναμα εμπορεύματα έχουν τον ίδιο οκταψήφιο κωδικό της συνδυασμένης ονοματολογίας, την ίδια εμπορική ποιότητα και τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά με τα εμπορεύματα τα οποία υποκαθιστούν.
2. Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν τα ακόλουθα, υπό τον όρο ότι διασφαλίζεται η δέουσα εφαρμογή της διαδικασίας, ιδίως όσον αφορά την τελωνειακή επιτήρηση:
α)
τη χρήση ισοδύναμων εμπορευμάτων στο πλαίσιο καθεστώτος τελωνειακής αποταμίευσης, ελεύθερης ζώνης, ειδικού προορισμού και τελειοποίησης,
β)
τη χρησιμοποίηση ισοδύναμων εμπορευμάτων στο πλαίσιο του καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής, σε ειδικές περιπτώσεις,
γ)
στην περίπτωση του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, την εξαγωγή των μεταποιημένων προϊόντων που έχουν ληφθεί από τα ισοδύναμα εμπορεύματα πριν από την εισαγωγή των εμπορευμάτων που αντικαθιστούν,
δ)
στην περίπτωση του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή, την εισαγωγή των μεταποιημένων προϊόντων που έχουν ληφθεί από τα ισοδύναμα εμπορεύματα πριν από την εξαγωγή των εμπορευμάτων που αντικαθιστούν.
Ο εγκεκριμένος οικονομικός φορέας με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις θεωρείται ότι πληροί τον όρο σχετικά με τη διασφάλιση της δέουσας εφαρμογής της διαδικασίας, εφόσον η δραστηριότητα που αφορά τη χρήση ισοδύναμων εμπορευμάτων για το οικείο καθεστώς λαμβάνεται υπόψη για τη χορήγηση της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο α).
3. Η χρήση ισοδύναμων εμπορευμάτων δεν επιτρέπεται σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν πραγματοποιούνται μόνο συνήθεις εργασίες όπως ορίζονται στο άρθρο 220, στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή,
β)
όταν εφαρμόζεται απαγόρευση επιστροφής ή απαλλαγής από τον εισαγωγικό δασμό σε μη καταγόμενα εμπορεύματα που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή μεταποιημένων προϊόντων στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, για τα οποία εκδίδεται ή συντάσσεται πιστοποιητικό καταγωγής στο πλαίσιο προτιμησιακού καθεστώτος μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή ομάδων τέτοιων χωρών ή εδαφών,
γ)
όταν θα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αδικαιολόγητου πλεονεκτήματος ως προς τον εισαγωγικό δασμό ή όταν προβλέπεται από την ενωσιακή νομοθεσία.
4. Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ) και εφόσον τα μεταποιημένα προϊόντα θα υπέκειντο σε εξαγωγικό δασμό εάν δεν εξάγονταν στο πλαίσιο του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, ο κάτοχος της άδειας παρέχει εγγύηση για τη διασφάλιση της πληρωμής του εξαγωγικού δασμού σε περίπτωση μη εισαγωγής των μη ενωσιακών εμπορευμάτων εντός της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 257 παράγραφος 3.
Άρθρο 224
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των εξαιρέσεων από το άρθρο 223 παράγραφος 1,
β)
των όρων υπό τους οποίους χρησιμοποιούνται ισοδύναμα εμπορεύματα σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 2,
γ)
των ειδικών περιπτώσεων στις οποίες χρησιμοποιούνται ισοδύναμα εμπορεύματα στο πλαίσιο του καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 2 στοιχείο β),
δ)
των περιπτώσεων στις οποίες δεν επιτρέπεται η χρησιμοποίηση ισοδύναμων εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 3 στοιχείο γ).
Άρθρο 225
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με τη χρήση ισοδυνάμων εμπορευμάτων που επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Διαμετακόμιση
Τμήμα 1
Εξωτερική και εσωτερική διαμετακόμιση
Άρθρο 226
Εξωτερική διαμετακόμιση
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος εξωτερικής διαμετακόμισης, τα μη ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να διακινούνται από ένα σημείο του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης σε άλλο, χωρίς να υπάγονται στα ακόλουθα:
α)
εισαγωγικούς δασμούς,
β)
λοιπές επιβαρύνσεις όπως προβλέπονται σε άλλες σχετικές ισχύουσες διατάξεις,
γ)
μέτρα εμπορικής πολιτικής, εφόσον αυτά δεν απαγορεύουν την είσοδο ή την έξοδο των εμπορευμάτων στο ή από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις, τα ενωσιακά εμπορεύματα υπάγονται σε καθεστώς εξωτερικής διαμετακόμισης.
3. Η διακίνηση εμπορευμάτων σύμφωνα με την παράγραφο 1 πραγματοποιείται με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
στο πλαίσιο του καθεστώτος ενωσιακής εξωτερικής διαμετακόμισης,
β)
σύμφωνα με τη σύμβαση TIR, υπό τον όρο ότι η εν λόγω διακίνηση:
i)
άρχισε ή πρόκειται να λήξει εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
ii)
πραγματοποιείται μεταξύ δύο σημείων του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης μέσω χώρας ή εδάφους εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
γ)
σύμφωνα με τη σύμβαση ΑΤΑ/σύμβαση της Κωνσταντινουπόλεως, όταν αφορά πράξη διαμετακόμισης,
δ)
με Ρήνειο δηλωτικό (άρθρο 9 της αναθεωρημένης Σύμβασης για τη ναυσιπλοΐα στο Ρήνο),
ε)
με έντυπο 302 που προβλέπεται στο πλαίσιο της Σύμβασης μεταξύ των κρατών που συμμετέχουν στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο σχετικά με το νομικό καθεστώς των δυνάμεών τους, που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 19 Ιουνίου 1951,
στ)
μέσω ταχυδρομείου σύμφωνα με τις πράξεις της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης, όταν τα εμπορεύματα μεταφέρονται από ή για τους δικαιούχους δικαιωμάτων και υποχρεώσεων δυνάμει των εν λόγω πράξεων.
Άρθρο 227
Εσωτερική διαμετακόμιση
1. Υπό το καθεστώς εσωτερικής διαμετακόμισης και υπό τους όρους της παραγράφου 2, τα ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να διακινούνται από ένα σημείο του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης σε άλλο με διέλευση από χώρα ή έδαφος εκτός του εν λόγω τελωνειακού εδάφους, χωρίς μεταβολή του τελωνειακού τους χαρακτηρισμού.
2. Η διακίνηση εμπορευμάτων σύμφωνα με την παράγραφο 1 πραγματοποιείται με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
υπό το καθεστώς εσωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης, εφόσον προβλέπεται η δυνατότητα αυτή με διεθνή συμφωνία,
β)
σύμφωνα με τη σύμβαση TIR,
γ)
σύμφωνα με τη σύμβαση ΑΤΑ/σύμβαση της Κωνσταντινουπόλεως, όταν αφορά πράξη διαμετακόμισης,
δ)
με Ρήνειο δηλωτικό (άρθρο 9 της αναθεωρημένης Σύμβασης για τη ναυσιπλοΐα στο Ρήνο),
ε)
με έντυπο 302 που προβλέπεται στο πλαίσιο της Σύμβασης μεταξύ των κρατών που συμμετέχουν στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο σχετικά με το νομικό καθεστώς των δυνάμεών τους, που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 19 Ιουνίου 1951,
στ)
μέσω ταχυδρομείου σύμφωνα με τις πράξεις της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης, όταν τα εμπορεύματα μεταφέρονται από ή για τους δικαιούχους δικαιωμάτων και υποχρεώσεων δυνάμει των εν λόγω πράξεων.
Άρθρο 228
Ενιαίο έδαφος για τους σκοπούς της διαμετακόμισης
Όταν διακινούνται εμπορεύματα από ένα σημείο εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης σε άλλο σύμφωνα με τη σύμβαση TIR, τη σύμβαση ΑΤΑ/σύμβαση της Κωνσταντινουπόλεως, με έντυπο 302 ή μέσω ταχυδρομείου, το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, για τους σκοπούς αυτής της διακίνησης, λογίζεται ενιαίο έδαφος.
Άρθρο 229
Αποκλεισμός προσώπων από τις πράξεις μεταφοράς με δελτίο TIR
1. Όταν οι τελωνειακές αρχές κράτους μέλους αποφασίσουν να αποκλείσουν πρόσωπο από τις πράξεις μεταφοράς με δελτίο TIR σύμφωνα με το άρθρο 38 της σύμβασης TIR, η εν λόγω απόφαση εφαρμόζεται σε όλο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, τα δε δελτία TIR που έχουν υποβληθεί από το πρόσωπο αυτό δεν γίνονται δεκτά από κανένα τελωνείο.
2. Το κράτος μέλος κοινοποιεί την απόφασή του που αναφέρεται στην παράγραφο 1, καθώς και την ημερομηνία ισχύος της, στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή.
Άρθρο 230
Εγκεκριμένος παραλήπτης για τους σκοπούς της σύμβασης TIR
Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές δύνανται να χορηγούν άδεια σε πρόσωπο, καλούμενο «εγκεκριμένος παραλήπτης», να παραλαμβάνει εμπορεύματα που διακινούνται σύμφωνα με τη σύμβαση TIR σε εγκεκριμένο τόπο, κατά τρόπο ώστε η διαδικασία να περατώνεται σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο δ) της σύμβασης TIR.
Άρθρο 231
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των ειδικών περιπτώσεων στις οποίες τα ενωσιακά εμπορεύματα υπάγονται σε καθεστώς εξωτερικής διαμετακόμισης σύμφωνα με το άρθρο 226 παράγραφος 2,
β)
των όρων για τη χορήγηση της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 230.
Άρθρο 232
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για την εφαρμογή του άρθρου 226 παράγραφος 3 στοιχεία β) έως στ) και του άρθρου 227 παράγραφος 2 στοιχεία β) έως στ) στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της Ένωσης.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Ενωσιακή διαμετακόμιση
Άρθρο 233
Υποχρεώσεις του δικαιούχου καθεστώτος ενωσιακής διαμετακόμισης και του μεταφορέα και του παραλήπτη εμπορευμάτων που διακινούνται στο πλαίσιο καθεστώτος ενωσιακής διαμετακόμισης
1. Ο δικαιούχος του καθεστώτος ενωσιακής διαμετακόμισης ευθύνεται για όλα τα εξής:
α)
να προσκομίζει άθικτα τα εμπορεύματα και τα απαιτούμενα στοιχεία στο τελωνείο προορισμού εντός της καθορισμένης προθεσμίας και σύμφωνα με τα μέτρα τα οποία έχουν ληφθεί από τις τελωνειακές αρχές για να εξασφαλίζεται η εξακρίβωση της ταυτότητάς τους,
β)
να τηρεί τις τελωνειακές διατάξεις σχετικά με το καθεστώς,
γ)
εφόσον δεν προβλέπεται άλλως από την τελωνειακή νομοθεσία, να παρέχει εγγύηση για την εξασφάλιση της πληρωμής του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε κάθε τελωνειακή οφειλή ή άλλων επιβαρύνσεων, όπως προβλέπεται από άλλες σχετικές ισχύουσες διατάξεις, που ενδέχεται να γεννηθούν σε σχέση με τα εμπορεύματα.
2. Οι υποχρεώσεις του δικαιούχου του καθεστώτος εκπληρώνονται και το καθεστώς διαμετακόμισης λήγει, όταν τα εμπορεύματα που είχαν υπαχθεί στο καθεστώς και οι απαιτούμενες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στο τελωνείο προορισμού σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία.
3. Ο μεταφορέας ή ο παραλήπτης των εμπορευμάτων που αποδέχεται τα εμπορεύματα γνωρίζοντας ότι διακινούνται στο πλαίσιο καθεστώτος ενωσιακής διαμετακόμισης υποχρεούται, επίσης, να προσκομίζει άθικτα τα εμπορεύματα στο τελωνείο προορισμού εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και σύμφωνα με τα μέτρα που έχουν ληφθεί από τις τελωνειακές αρχές για να εξασφαλίζεται η εξακρίβωση της ταυτότητάς τους.
4. Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χορηγούν άδεια για οποιαδήποτε από τις ακόλουθες απλουστεύσεις όσον αφορά την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης ή τη λήξη του εν λόγω καθεστώτος.
α)
το καθεστώς του εγκεκριμένου αποστολέα, που επιτρέπει στον κάτοχο της άδειας να υπάγει εμπορεύματα στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης χωρίς να τα προσκομίζει στο τελωνείο,
β)
το καθεστώς του εγκεκριμένου παραλήπτη, που επιτρέπει στον κάτοχο της άδειας να παραλαμβάνει εμπορεύματα υπαγόμενα στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης σε εγκεκριμένο τόπο, να λήγει το καθεστώς σύμφωνα με το άρθρο 233 παράγραφος 2,
γ)
τη χρήση ειδικών τελωνειακών σφραγίδων, όταν απαιτείται σφράγιση για την εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων που υπάγονται στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης,
δ)
τη χρήση τελωνειακής διασάφησης με μειωμένες απαιτήσεις δεδομένων για την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης,
ε)
τη χρήση ηλεκτρονικού εγγράφου μεταφοράς ως τελωνειακής διασάφησης για την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης, εφόσον περιλαμβάνει τα στοιχεία αυτής της διασάφησης και οι τελωνειακές αρχές έχουν τα στοιχεία αυτά στη διάθεσή τους στον τόπο αναχώρησης και προορισμού για να είναι δυνατή η τελωνειακή επιτήρηση των εμπορευμάτων και η εκκαθάριση του καθεστώτος.
Άρθρο 234
Εμπορεύματα που διέρχονται από χώρα ή έδαφος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης στο πλαίσιο του καθεστώτος εξωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης
1. Το καθεστώς εξωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που διέρχονται από χώρα ή έδαφος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, εφόσον πληρούται μία από τις παρακάτω προϋποθέσεις:
α)
αυτή η δυνατότητα προβλέπεται από διεθνή συμφωνία,
β)
η διέλευση από αυτή τη χώρα ή έδαφος πραγματοποιείται βάσει ενιαίου εγγράφου μεταφοράς που έχει εκδοθεί στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Στην περίπτωση της παραγράφου 1 στοιχείο β), η διαδικασία του καθεστώτος εξωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης αναστέλλεται για το διάστημα κατά το οποίο τα εμπορεύματα βρίσκονται εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
Άρθρο 235
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των όρων για τη χορήγηση της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 233 παράγραφος 4.
Άρθρο 236
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης και τη λήξη του καθεστώτος,
β)
την εφαρμογή των απλουστεύσεων του άρθρου 233 παράγραφος 4,
γ)
την τελωνειακή επιτήρηση εμπορευμάτων που διέρχονται από χώρα ή έδαφος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης στο πλαίσιο του καθεστώτος εξωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης που προβλέπεται στο άρθρο 234.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Αποθήκευση
Τμήμα 1
Κοινές διατάξεις
Άρθρο 237
Πεδίο εφαρμογής
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος αποθήκευσης, τα μη ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να αποθηκεύονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, χωρίς να υπόκεινται σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
α)
εισαγωγικούς δασμούς,
β)
λοιπές επιβαρύνσεις όπως προβλέπονται σε άλλες σχετικές ισχύουσες διατάξεις,
γ)
μέτρα εμπορικής πολιτικής, εφόσον αυτά δεν απαγορεύουν την είσοδο ή την έξοδο των εμπορευμάτων στο ή από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Τα ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να υπάγονται σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή ελεύθερης ζώνης σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία που διέπει συγκεκριμένους τομείς, ή με στόχο να επωφεληθούν από απόφαση για την επιστροφή ή διαγραφή των εισαγωγικών δασμών.
3. Σε περίπτωση που υπάρχει οικονομική ανάγκη και εφόσον δεν επηρεάζεται αρνητικά η τελωνειακή επιτήρηση, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν την αποθήκευση ενωσιακών εμπορευμάτων σε εγκατάσταση αποθήκευσης για τελωνειακή αποταμίευση. Τα εμπορεύματα αυτά δεν θεωρείται ότι υπάγονται στο καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.
Άρθρο 238
Διάρκεια του καθεστώτος αποθήκευσης
1. Η διάρκεια παραμονής των εμπορευμάτων υπό καθεστώς αποθήκευσης είναι απεριόριστη.
2. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να τάσσουν προθεσμία για την εκκαθάριση του καθεστώτος αποθήκευσης και ιδίως όταν, λόγω του είδους και της φύσης των εμπορευμάτων, ενδέχεται, σε περίπτωση μακροχρόνιας αποθήκευσης, να απειλείται η υγεία των ανθρώπων, των ζώων ή των φυτών, ή το περιβάλλον.
Άρθρο 239
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την υπαγωγή ενωσιακών εμπορευμάτων σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή ελεύθερης ζώνης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 237 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Τελωνειακή αποταμίευση
Άρθρο 240
Αποθήκευση σε αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος τελωνειακής αποταμίευσης, τα μη ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να αποθηκεύονται σε εγκαταστάσεις ή κάθε άλλο χώρο εγκεκριμένο για το συγκεκριμένο καθεστώς από τις τελωνειακές αρχές και τελούν υπό τελωνειακή επιτήρηση («αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης»).
2. Οι αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης μπορούν να χρησιμοποιούνται από οποιοδήποτε πρόσωπο για την τελωνειακή αποταμίευση εμπορευμάτων («δημόσιες αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης») ή για την αποθήκευση εμπορευμάτων από τον δικαιούχο άδειας καθεστώτος τελωνειακής αποταμίευσης («ιδιωτικές αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης»).
3. Τα εμπορεύματα που τίθενται υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης μπορούν να εξέρχονται προσωρινά από την αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης. Αυτή η έξοδος εγκρίνεται εκ των προτέρων από τις τελωνειακές αρχές, εκτός αν πρόκειται για περίπτωση ανωτέρας βίας.
Άρθρο 241
Τελειοποίηση
1. Σε περίπτωση οικονομικής ανάγκης και εφόσον δεν επηρεάζεται αρνητικά η τελωνειακή επιτήρηση, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν η μεταποίηση εμπορευμάτων στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή ειδικού προορισμού, να λαμβάνει χώρα σε αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης υπό τον όρο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που ισχύουν για τα εν λόγω καθεστώτα.
2 Τα εμπορεύματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν θεωρείται ότι υπάγονται στο καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.
Άρθρο 242
Ευθύνες του κατόχου της άδειας ή δικαιούχου του καθεστώτος
1. Ο κάτοχος της άδειας και ο δικαιούχος του καθεστώτος είναι υπεύθυνοι για τα ακόλουθα:
α)
να εξασφαλίζουν ότι τα εμπορεύματα υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης δεν διαφεύγουν της τελωνειακής επιτήρησης, και
β)
να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την αποθήκευση των εμπορευμάτων που βρίσκονται υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, όταν η άδεια αφορά δημόσια αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης, μπορεί να προβλέπει ότι οι ευθύνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) ή β) βαρύνουν αποκλειστικά τον δικαιούχο του καθεστώτος.
3. Ο δικαιούχος του καθεστώτος είναι υπεύθυνος για την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.
Τμήμα 3
Ελεύθερες ζώνες
Άρθρο 243
Καθορισμός ελεύθερων ζωνών
1. Τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να καθορίζουν τμήματα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ως ελεύθερες ζώνες.
Για κάθε ελεύθερη ζώνη, το κράτος μέλος καθορίζει τα γεωγραφικά της όρια και ορίζει τα σημεία εισόδου και εξόδου.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τις ελεύθερες ζώνες τους οι οποίες λειτουργούν.
3. Οι ελεύθερες ζώνες περιφράσσονται.
Η περίμετρος και τα σημεία εισόδου και εξόδου της περιοχής των ελευθέρων ζωνών υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση.
4. Τα πρόσωπα, τα εμπορεύματα και τα μεταφορικά μέσα που εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη ή εξέρχονται απ’ αυτήν μπορούν να υποβάλλονται σε τελωνειακούς ελέγχους.
Άρθρο 244
Κτίρια και δραστηριότητες σε ελεύθερες ζώνες
1. Κάθε κατασκευή κτιρίου σε ελεύθερη ζώνη προϋποθέτει την προηγούμενη έγκριση των τελωνειακών αρχών.
2. Σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, στην ελεύθερη ζώνη επιτρέπεται η άσκηση όλων των δραστηριοτήτων βιομηχανικής ή εμπορικής φύσης ή παροχής υπηρεσιών. Η άσκηση των δραστηριοτήτων αυτών γνωστοποιείται εκ των προτέρων στις τελωνειακές αρχές.
3. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιβάλλουν απαγορεύσεις ή περιορισμούς των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, ανάλογα με τη φύση των σχετικών εμπορευμάτων ή τις ανάγκες της τελωνειακής επιτήρησης, των απαιτήσεων ασφάλειας και της προστασίας.
4. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να απαγορεύουν την άσκηση δραστηριότητας σε ελεύθερη ζώνη στα πρόσωπα τα οποία δεν παρέχουν τα απαραίτητα εχέγγυα για την τήρηση των τελωνειακών διατάξεων.
Άρθρο 245
Προσκόμιση των εμπορευμάτων και υπαγωγή τους στο καθεστώς
1. Τα εμπορεύματα που εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη προσκομίζονται στο τελωνείο και υποβάλλονται στις προβλεπόμενες τελωνειακές διατυπώσεις σε οποιαδήποτε από τις παρακάτω περιπτώσεις:
α)
όταν εισέρχονται στην ελεύθερη ζώνη απευθείας από σημείο εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
β)
όταν έχουν υπαχθεί σε τελωνειακό καθεστώς το οποίο λήγει ή εκκαθαρίζεται όταν αυτά υπαχθούν στο καθεστώς ελεύθερης ζώνης,
γ)
όταν υπάγονται στο καθεστώς ελεύθερης ζώνης για να επωφεληθούν από απόφαση για την επιστροφή ή διαγραφή του εισαγωγικού δασμού,
δ)
όταν οι διατυπώσεις αυτές προβλέπονται από άλλη νομοθεσία εκτός της τελωνειακής.
2. Τα εμπορεύματα τα οποία εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη υπό περιστάσεις διαφορετικές από τις προβλεπόμενες στην παράγραφο 1 δεν προσκομίζονται στο τελωνείο.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 246, τα εμπορεύματα που εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη θεωρείται ότι υπάγονται στο καθεστώς ελεύθερης ζώνης:
α)
κατά την είσοδό τους σε ελεύθερη ζώνη, εκτός εάν έχουν ήδη υπαχθεί σε άλλο τελωνειακό καθεστώς, ή
β)
κατά τη λήξη του καθεστώτος διαμετακόμισης, εκτός εάν υπαχθούν αμέσως σε επόμενο τελωνειακό καθεστώς.
Άρθρο 246
Ενωσιακά εμπορεύματα σε ελεύθερες ζώνες
1. Τα ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να εισέρχονται, να αποθηκεύονται, να διακινούνται, να χρησιμοποιούνται, να μεταποιούνται ή να καταναλώνονται ενόσω βρίσκονται σε ελεύθερη ζώνη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα εμπορεύματα δεν θεωρείται ότι υπάγονται σε καθεστώς ελεύθερης ζώνης.
2. Κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου, οι τελωνειακές αρχές πιστοποιούν τον τελωνειακό χαρακτηρα του ενωσιακού εμπορεύματος σε οποιοδήποτε από τα κατωτέρω εμπορεύματα:
α)
τα ενωσιακά εμπορεύματα που εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη,
β)
τα ενωσιακά εμπορεύματα που έχουν υποβληθεί σε εργασίες τελειοποίησης σε ελεύθερη ζώνη,
γ)
τα εμπορεύματα που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία σε ελεύθερη ζώνη.
Άρθρο 247
Μη ενωσιακά εμπορεύματα σε ελεύθερες ζώνες
1. Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν, ενώ παραμένουν σε ελεύθερη ζώνη, να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία ή να υπαχθούν σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, προσωρινής εισαγωγής ή ειδικού προορισμού, υπό τους όρους που ισχύουν για τα εν λόγω καθεστώτα.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα εμπορεύματα δεν θεωρείται ότι υπάγονται σε καθεστώς ελεύθερης ζώνης.
2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που εφαρμόζονται κατά τον εφοδιασμό ή σε αποθήκες ανεφοδιασμού και εφόσον το οικείο καθεστώς το επιτρέπει, η παράγραφος 1 δεν εμποδίζει τη χρησιμοποίηση ή την κατανάλωση εμπορευμάτων τα οποία, αν επρόκειτο να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία ή να υπαχθούν σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής, δεν θα υπάγονταν σε εισαγωγικούς δασμούς ούτε σε μέτρα που περιλαμβάνονται στην κοινή γεωργική ή εμπορική πολιτική.
Στην περίπτωση τέτοιας χρησιμοποίησης ή κατανάλωσης, δεν απαιτείται τελωνειακή διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή την υπαγωγή σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής.
Απαιτείται, ωστόσο, διασάφηση εάν τα εμπορεύματα αυτά υπόκεινται σε δασμολογική ποσόστωση ή ανώτατο όριο.
Άρθρο 248
Έξοδος εμπορευμάτων από ελεύθερη ζώνη
1. Με την επιφύλαξη της νομοθεσίας σε άλλους τομείς εκτός του τελωνειακού, τα εμπορεύματα σε ελεύθερη ζώνη μπορούν να εξάγονται ή να επανεξάγονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή να μεταφέρονται σε άλλο τμήμα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
2. Τα άρθρα 134 έως 149 εφαρμόζονται σε εμπορεύματα που εξέρχονται από την ελεύθερη ζώνη και μεταφέρονται σε άλλα τμήματα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
Άρθρο 249
Τελωνειακός χαρακτήρας
Σε περίπτωση εξόδου εμπορευμάτων από ελεύθερη ζώνη σε άλλο τμήμα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή υπαγωγής τους σε τελωνειακό καθεστώς, τα εν λόγω εμπορεύματα θεωρούνται ως μη ενωσιακά, εκτός εάν έχει αποδειχθεί ο τελωνειακός τους χαρακτήρας ως ενωσιακά εμπορεύματα.
Ωστόσο, για την εφαρμογή μέτρων περί εξαγωγικών δασμών και αδειών εξαγωγής ή μέτρων ελέγχου κατά την εξαγωγή που προβλέπονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής ή εμπορικής πολιτικής, τα εν λόγω εμπορεύματα θεωρούνται ως ενωσιακά, εκτός εάν αποδεικνύεται ότι δεν έχουν τον τελωνειακό χαρακτήρα του ενωσιακού εμπορεύματος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Ειδικές χρήσεις
Τμήμα 1
Προσωρινή εισαγωγή
Άρθρο 250
Πεδίο εφαρμογής
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής, τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που προορίζονται για επανεξαγωγή μπορούν να αποτελούν αντικείμενο ειδικής χρήσης στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης με πλήρη ή μερική απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς και χωρίς να υπόκεινται σε:
α)
λοιπές επιβαρύνσεις όπως προβλέπονται σε άλλες σχετικές ισχύουσες διατάξεις,
β)
μέτρα εμπορικής πολιτικής, εφόσον αυτά δεν απαγορεύουν την είσοδο ή την έξοδο των εμπορευμάτων στο ή από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής μπορεί να χρησιμοποιείται μόνον εφόσον πληρούνται οι παρακάτω προϋποθέσεις:
α)
δεν προβλέπεται μεταβολή των εμπορευμάτων εκτός από τη συνήθη μείωση της αξίας τους λόγω χρήσης,
β)
είναι δυνατόν να εξασφαλισθεί η εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων που υπάγονται στο καθεστώς, εκτός εάν, λόγω της φύσης των εμπορευμάτων ή της προοριζόμενης χρήσης τους, η έλλειψη μέτρων εξακρίβωσης της ταυτότητας δεν πρόκειται να προκαλέσει κατάχρηση του καθεστώτος ή, στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 223, όταν μπορεί να επαληθευθεί η τήρηση των προϋποθέσεων που ορίζονται για τα ισοδύναμα εμπορεύματα,
γ)
ο δικαιούχος του καθεστώτος είναι εγκατεστημένος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά,
δ)
πληρούνται οι απαιτήσεις της τελωνειακής νομοθεσίας για πλήρη ή μερική απαλλαγή.
Άρθρο 251
Προθεσμία εντός της οποίας τα εμπορεύματα είναι δυνατόν να παραμείνουν υπό το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής
1. Οι τελωνειακές αρχές ορίζουν την προθεσμία εντός της οποίας τα εμπορεύματα υπό καθεστώς προσωρινής εισαγωγής πρέπει να επανεξαχθούν ή να υπαχθούν σε νέο τελωνειακό καθεστώς. Η εν λόγω προθεσμία πρέπει να επαρκεί για την επίτευξη της εγκεκριμένης χρήσης.
2. Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, η μέγιστη προθεσμία εντός της οποίας τα εμπορεύματα μπορούν να παραμείνουν υπό το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής για τον ίδιο λόγο και υπό την ευθύνη του ίδιου κατόχου της άδειας ανέρχεται σε 24 μήνες, ακόμη και σε περιπτώσεις εκκαθάρισης του καθεστώτος με υπαγωγή των εμπορευμάτων σε άλλο ειδικό καθεστώς και την εκ νέου υπαγωγή τους στο καθεστώς προσωρινής εισαγωγής.
3. Όταν, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, δεν μπορεί να επιτευχθεί η εγκεκριμένη χρήση εντός της προβλεπόμενης στις παραγράφους 1 και 2 προθεσμίας, οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να παρατείνουν, για εύλογο χρονικό διάστημα, την εν λόγω προθεσμία, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αιτήσεως του κατόχου της άδειας.
4. Το συνολικό διάστημα παραμονής των εμπορευμάτων υπό το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής δεν υπερβαίνει τα 10 έτη, εκτός απρόβλεπτων περιστατικών.
Άρθρο 252
Ποσό εισαγωγικών δασμών σε περίπτωση προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς
1. Το ποσό των εισαγωγικών δασμών για τα εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς ορίζεται στο 3 % του ποσού των εισαγωγικών δασμών που θα είχε εισπραχθεί για τα εν λόγω εμπορεύματα, αν αυτά είχαν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά την ημερομηνία της υπαγωγής τους στο καθεστώς προσωρινής εισαγωγής.
Το ποσό αυτό καταβάλλεται για κάθε μήνα ή κλάσμα μηνός κατά τον οποίο τα εμπορεύματα τελούν υπό καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς.
2. Το ποσό των εισαγωγικών δασμών δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσό που θα είχε εισπραχθεί αν τα εν λόγω εμπορεύματα είχαν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά την ημερομηνία κατά την οποία τέθηκαν υπό το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής.
Άρθρο 253
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 243, για τον καθορισμό:
α)
των ειδικών χρήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 250 παράγραφος 1,
β)
των απαιτήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 250 παράγραφος 2 στοιχείο δ).
Τμήμα 2
Ειδικός προορισμός
Άρθρο 254
Καθεστώς ειδικού προορισμού
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος ειδικού προορισμού, τα εμπορεύματα μπορούν να τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία με απαλλαγή από δασμούς ή με μειωμένο δασμολογικό συντελεστή λόγω του ειδικού τους προορισμού.
2. Όταν τα εμπορεύματα είναι σε στάδιο παραγωγής το οποίο από οικονομική άποψη επιτρέπει μόνο τον προβλεπόμενο ειδικό προορισμό, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ορίζουν στην άδεια τους όρους υπό τους οποίους θα θεωρείται ότι τα εμπορεύματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς για τους οποίους προβλέπεται απαλλαγή από δασμούς ή επιβολή μειωμένου δασμολογικού συντελεστή.
3. Όταν τα εμπορεύματα είναι κατάλληλα για επαναλαμβανόμενη χρήση και οι τελωνειακές αρχές το θεωρούν σκόπιμο για την αποφυγή της κατάχρησης, η τελωνειακή επιτήρηση συνεχίζεται για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη μετά από την ημερομηνία της πρώτης χρησιμοποίησής τους για τους σκοπούς για τους οποίους προβλέπεται απαλλαγή από δασμούς ή η επιβολή μειωμένου δασμολογικού συντελεστή.
4. Η τελωνειακή επιτήρηση στο πλαίσιο του καθεστώτος ειδικού προορισμού λήγει σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν τα εμπορεύματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς που προβλέπονται για την απαλλαγή από δασμούς ή την επιβολή μειωμένου δασμολογικού συντελεστή,
β)
όταν τα εμπορεύματα εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, καταστρέφονται ή εγκαταλείπονται υπέρ του Δημοσίου,
γ)
όταν τα εμπορεύματα χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους από τους προβλεπόμενους για την απαλλαγή από δασμούς ή την επιβολή μειωμένου δασμολογικού συντελεστή και έχει καταβληθεί ο εφαρμοστέος εισαγωγικός δασμός.
5. Όταν απαιτείται συντελεστής απόδοσης, το άρθρο 255 εφαρμόζεται στο καθεστώς ειδικού προορισμού.
6. Τα απορρίμματα και θραύσματα που προκύπτουν από την επεξεργασία ή μεταποίηση των εμπορευμάτων σύμφωνα με τον προβλεπόμενο ειδικό προορισμό, καθώς και οι απώλειες υλικών που οφείλονται σε φυσικές αιτίες, θεωρούνται ως εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί στον προβλεπόμενο ειδικό προορισμό τους.
7. Τα απορρίμματα και θραύσματα που προκύπτουν από την καταστροφή εμπορευμάτων που υπάγονται σε καθεστώς ειδικού προορισμού θεωρείται ότι υπάγονται σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Τελειοποίηση
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 255
Συντελεστής απόδοσης
Εκτός από τις περιπτώσεις όπου ο συντελεστής απόδοσης καθορίζεται από την ενωσιακή νομοθεσία που διέπει συγκεκριμένους τομείς, οι τελωνειακές αρχές καθορίζουν είτε τον συντελεστή απόδοσης είτε τον μέσο συντελεστή απόδοσης για την εργασία τελειοποίησης ή, όπου κρίνεται αναγκαίο, τη μέθοδο υπολογισμού αυτού του συντελεστή.
Ο συντελεστής απόδοσης ή ο μέσος συντελεστής απόδοσης καθορίζεται ανάλογα με τις πραγματικές συνθήκες υπό τις οποίες διενεργούνται ή πρόκειται να διενεργηθούν οι εργασίες τελειοποίησης. Ο εν λόγω συντελεστής μπορεί να αναπροσαρμόζεται, όταν κρίνεται αναγκαίο, σύμφωνα με το άρθρο 28.
Τμήμα 2
Τελειοποίηση προς επανεξαγωγή
Άρθρο 256
Πεδίο εφαρμογής
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 223, στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή μη ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να υποβάλλονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης σε μια ή περισσότερες εργασίες τελειοποίησης χωρίς τα εν λόγω εμπορεύματα να υπόκεινται σε κάποιο από τα εξής:
α)
εισαγωγικούς δασμούς,
β)
λοιπές επιβαρύνσεις όπως προβλέπονται σε άλλες σχετικές ισχύουσες διατάξεις,
γ)
μέτρα εμπορικής πολιτικής, εφόσον αυτά δεν απαγορεύουν την είσοδο ή την έξοδο των εμπορευμάτων στο ή από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή μπορεί να εφαρμόζεται σε περιπτώσεις εκτός της επισκευής και της καταστροφής μόνον όταν, με την επιφύλαξη της χρησιμοποίησης βοηθημάτων παραγωγής, είναι δυνατόν να εξακριβωθεί στα μεταποιημένα προϊόντα η ταυτότητα των εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς.
Στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 223, το καθεστώς μπορεί να χρησιμοποιείται, όταν είναι δυνατόν να επαληθεύεται η τήρηση των προϋποθέσεων που καθορίζονται για τα ισοδύναμα προϊόντα.
3. Επιπροσθέτως των παραγράφων 1 και 2, το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή μπορεί να εφαρμόζεται επίσης σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα εμπορεύματα:
α)
εμπορεύματα που προορίζονται να υποβληθούν σε εργασίες ώστε να διασφαλισθεί η συμμόρφωσή τους προς τις τεχνικές απαιτήσεις για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία,
β)
εμπορεύματα τα οποία πρέπει να υποβληθούν σε συνήθεις εργασίες σύμφωνα με το άρθρο 220.
Άρθρο 257
Προθεσμία εκκαθάρισης
1. Οι τελωνειακές αρχές καθορίζουν την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να γίνεται η εκκαθάριση του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, σύμφωνα με το άρθρο 216.
Η προθεσμία αυτή αρχίζει την ημερομηνία κατά την οποία τα μη ενωσιακά εμπορεύματα υπάγονται στο καθεστώς και περιλαμβάνει τον χρόνο που απαιτείται για τη διενέργεια των εργασιών τελειοποίησης και την εκκαθάριση του καθεστώτος.
2. Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να παρατείνουν, για εύλογο χρονικό διάστημα, την προθεσμία που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αιτήσεως του κατόχου της άδειας.
Η άδεια μπορεί να διευκρινίζει ότι η προθεσμία που αρχίζει να υπολογίζεται κατά τη διάρκεια μήνα, τριμήνου ή εξαμήνου λήγει την τελευταία ημέρα του επόμενου μήνα, τριμήνου ή εξαμήνου αντίστοιχα.
3. Σε περίπτωση προκαταβολικής εξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 2 στοιχείο γ), η άδεια καθορίζει την προθεσμία εντός της οποίας τα μη ενωσιακά εμπορεύματα λαμβάνουν διασάφηση για υπαγωγή στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, λαμβάνοντας υπόψη τον χρόνο που απαιτείται για την προμήθεια και μεταφορά στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Η προθεσμία του πρώτου εδαφίου ορίζεται σε μήνες με ανώτατο όριο τους έξη μήνες. Η προθεσμία αυτή υπολογίζεται από την ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης εξαγωγής που αφορά μεταποιημένα προϊόντα που παρήχθησαν από τα αντίστοιχα ισοδύναμα εμπορεύματα.
4. Κατόπιν αιτήσεως του κατόχου της άδειας, η εξάμηνη προθεσμία της παραγράφου 3 μπορεί να παραταθεί, ακόμη και αφού λήξει, υπό τον όρο ότι η συνολική περίοδος δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες.
Άρθρο 258
Προσωρινή επανεξαγωγή για περαιτέρω τελειοποίησης
Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές μπορεί να χορηγήσουν άδεια ώστε το σύνολο ή τμήμα των εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή των μεταποιημένων προϊόντων να επανεξάγεται προσωρινά για να υποστεί εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης συμπληρωματικές εργασίες τελειοποίησης υπό τους όρους που καθορίζονται στις διατάξεις για το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεισαγωγή.
Τμήμα 3
Τελειοποίηση προς επανεισαγωγή
Άρθρο 259
Πεδίο εφαρμογής
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή, ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να εξάγονται προσωρινά εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης για να υποβληθούν σε εργασίες τελειοποίησης. Τα μεταποιημένα προϊόντα που προκύπτουν από τις εργασίες αυτές μπορούν να τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία με ολική ή μερική απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό, κατόπιν αιτήσεως του δικαιούχου της άδειας ή οιουδήποτε άλλου προσώπου εγκατεστημένου εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, υπό τον όρο ότι το εν λόγω πρόσωπο έχει λάβει τη συγκατάθεση του κατόχου της άδειας και ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της άδειας.
2. Στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή δεν επιτρέπεται να υπάγονται οποιαδήποτε από τα ακόλουθα ενωσιακά εμπορεύματα:
α)
εμπορεύματα των οποίων η εξαγωγή παρέχει δικαίωμα επιστροφής ή διαγραφής του εισαγωγικού δασμού,
β)
εμπορεύματα τα οποία είχαν τεθεί, πριν από την εξαγωγή τους, σε ελεύθερη κυκλοφορία με απαλλαγή από δασμούς ή με μειωμένο δασμολογικό συντελεστή λόγω του ειδικού τους προορισμού, και για όσο διάστημα εξακολουθούν να παραμένουν ανεκπλήρωτοι οι στόχοι που τέθηκαν για τον εν λόγω ειδικό προορισμό, εκτός εάν τα εν λόγω εμπορεύματα πρέπει να υποβληθούν σε επισκευές,
γ)
εμπορεύματα των οποίων η εξαγωγή παρέχει δικαίωμα χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή,
δ)
εμπορεύματα στα οποία παρέχεται οικονομικό πλεονέκτημα, εκτός από τις επιστροφές που αναφέρονται στο στοιχείο γ), στο πλαίσιο της κοινής αγροτικής πολιτικής και λόγω της εξαγωγής τους.
3. Οι τελωνειακές αρχές καθορίζουν την προθεσμία εντός της οποίας προσωρινά εξαχθέντα εμπορεύματα επιβάλλεται να επανεισαχθούν στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης με τη μορφή μεταποιημένων προϊόντων και να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία, ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί σ’ αυτά πλήρης ή μερική απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό. Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να παρατείνουν την προθεσμία αυτή, για εύλογο χρονικό διάστημα, μετά από δεόντως αιτιολογημένη αίτηση του κατόχου της άδειας.
Άρθρο 260
Εμπορεύματα που επισκευάζονται δωρεάν
1. Εφόσον αποδεικνύεται, με τρόπο ικανοποιητικό για τις τελωνειακές αρχές, ότι τα εμπορεύματα επισκευάστηκαν δωρεάν, είτε λόγω συμβατικής ή νόμιμης υποχρέωσης που απορρέει από εγγύηση είτε λόγω κατασκευαστικού ελαττώματος ή ελαττώματος των υλικών, αυτά απαλλάσσονται πλήρως από τον εισαγωγικό δασμό.
2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται, όταν τα κατασκευαστικά ελαττώματα ή τα ελαττώματα των υλικών έχουν ληφθεί υπόψη κατά την πρώτη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των εν λόγω εμπορευμάτων.
Άρθρο 261
Σύστημα σταθερών ανταλλαγών
1. Στο πλαίσιο του συστήματος σταθερών ανταλλαγών, ένα εισαγόμενο προϊόν ("προϊόν αντικατάστασης") μπορεί σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 5 να αντικαθιστά ένα μεταποιημένο προϊόν.
2. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν, κατόπιν αιτήσεως, την προσφυγή στο σύστημα σταθερών ανταλλαγών, εφόσον η εργασία τελειοποίησης συνίσταται στην επισκευή ελαττωματικών ενωσιακών εμπορευμάτων άλλων από εκείνα που υπάγονται σε διατάξεις στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής ή στα ειδικά καθεστώτα τα οποία εφαρμόζονται σε ορισμένα εμπορεύματα που προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων.
3. Τα εμπορεύματα αντικατάστασης έχουν τον ίδιο οκταψήφιο κωδικό της συνδυασμένης ονοματολογίας, την ίδια εμπορική ποιότητα και τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά που θα είχαν τα ελαττωματικά εμπορεύματα, εάν είχαν υποβληθεί σε επισκευή.
4. Στην περίπτωση που τα ελαττωματικά εμπορεύματα έχουν χρησιμοποιηθεί πριν από την εξαγωγή, τα προϊόντα αντικατάστασης επιβάλλεται επίσης να είναι μεταχειρισμένα.
Οι τελωνειακές αρχές θεσπίζουν, ωστόσο, παρεκκλίσεις από τον κανόνα που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο, εφόσον το προϊόν αντικατάστασης έχει παραδοθεί δωρεάν, είτε λόγω συμβατικής ή νομικής υποχρέωσης που απορρέει από την εγγύηση, είτε λόγω κατασκευαστικού ελαττώματος ή ελαττώματος των υλικών.
5. Οι διατάξεις που εφαρμόζονται στα μεταποιημένα προϊόντα εφαρμόζονται και στα προϊόντα αντικατάστασης.
Άρθρο 262
Προκαταβολική εισαγωγή προϊόντων αντικατάστασης
1. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζουν οι ίδιες, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου, την εισαγωγή προϊόντων αντικατάστασης πριν από την εξαγωγή των ελαττωματικών εμπορευμάτων.
Όταν πραγματοποιείται τέτοια προκαταβολική εισαγωγή προϊόντος αντικατάστασης, παρέχεται εγγύηση που καλύπτει το ποσό του εισαγωγικού δασμού που θα έπρεπε να καταβληθεί σε περίπτωση μη εξαγωγής των ελαττωματικών εμπορευμάτων σύμφωνα με την παράγραφο 2.
2. Τα ελαττωματικά εμπορεύματα εξάγονται εντός δίμηνης προθεσμίας από την ημερομηνία αποδοχής εκ μέρους των τελωνειακών αρχών της διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων αντικατάστασης.
3. Όταν, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, τα ελαττωματικά εμπορεύματα δεν μπορούν να εξαχθούν εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 2, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να παρατείνουν την εν λόγω προθεσμία για εύλογο χρονικό διάστημα, κατόπιν δεόντως δικαιολογημένης αιτήσεως του κατόχου της άδειας.
ΤΙΤΛΟΣ VIII
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΞΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Διατυπώσεις πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων
Άρθρο 263
Υποβολή διασάφησης πριν από την αναχώρηση
1. Τα εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης καλύπτονται από διασάφηση πριν από την αναχώρηση που υποβάλλεται στο αρμόδιο τελωνείο, εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Ισχύει απαλλαγή από την προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 υποχρέωση στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
για τα μεταφορικά μέσα και τα εμπορεύματα που μεταφέρουν τα οποία διέρχονται απλώς μέσω των χωρικών υδάτων ή του εναέριου χώρου του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης χωρίς στάση εντός του εδάφους αυτού, ή
β)
σε άλλες ειδικές περιπτώσεις στις οποίες δικαιολογείται δεόντως από το είδος των εμπορευμάτων ή της διακίνησης ή όταν απαιτείται από διεθνείς συμφωνίες.
3. Η διασάφηση πριν από την αναχώρηση λαμβάνει μία από τις ακόλουθες μορφές:
α)
τελωνειακή διασάφηση, όταν τα εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς για το οποίο απαιτείται τελωνειακή διασάφηση,
β)
διασάφηση επανεξαγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 270,
γ)
συνοπτική διασάφηση εξόδου σύμφωνα με το άρθρο 271.
4. Η διασάφηση πριν από την αναχώρηση περιέχει τα απαιτούμενα στοιχεία για την ανάλυση κινδύνων για σκοπούς ασφάλειας και προστασίας.
Άρθρο 264
Ανάλυση κινδύνων
Το τελωνείο στο οποίο υποβάλλεται η διασάφηση πριν από την αναχώρηση που αναφέρεται στο άρθρο 228 εξασφαλίζει τη διεξαγωγή, εντός καθορισμένης προθεσμίας, ανάλυσης κινδύνων, πρωτίστως για λόγους ασφάλειας και προστασίας, με βάση την εν λόγω διασάφηση, και λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα με βάση τα αποτελέσματα της εν λόγω ανάλυσης κινδύνων.
Άρθρο 265
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 243, για τον καθορισμό:
α)
της ειδικής προθεσμίας του άρθρου 263 παράγραφος 1, εντός της οποίας πρέπει να υποβληθεί η διασάφηση πριν από την αναχώρηση, πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, λαμβανομένου υπόψη του τρόπου διακίνησης,
β)
των ειδικών περιπτώσεων στις οποίες ισχύει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής διασάφησης πριν από την αναχώρηση σύμφωνα με το άρθρο 263 παράγραφος 2 στοιχείο γ).
Άρθρο 266
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις την προθεσμία που αναφέρεται στο άρθρο 264, εντός της οποίας πρέπει να διεξαχθεί η ανάλυση κινδύνων, λαμβανομένης υπόψη της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 263 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Διατυπώσεις κατά την έξοδο των εμπορευμάτων
Άρθρο 267
Τελωνειακή επιτήρηση και διατυπώσεις κατά την έξοδο
1. Τα εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση και μπορούν να υποβάλλονται σε τελωνειακούς ελέγχους. Όταν κρίνεται αναγκαίο, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να καθορίζουν τη διαδρομή που πρέπει να χρησιμοποιηθεί και την προθεσμία που πρέπει να τηρηθεί, όταν τα εμπορεύματα προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Τα εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης προσκομίζονται στο τελωνείο κατά την έξοδο από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
το πρόσωπο που μεταφέρει τα εμπορεύματα εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
β)
το πρόσωπο εξ ονόματος ή για λογαριασμό του οποίου ενεργεί το πρόσωπο που μεταφέρει τα εμπορεύματα εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
γ)
το πρόσωπο που αναλαμβάνει την ευθύνη της μεταφοράς των εμπορευμάτων, πριν από την έξοδό τους από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
3. Τα εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπόκεινται, κατά περίπτωση, στα ακόλουθα:
α)
επιστροφή ή διαγραφή του εισαγωγικού δασμού,
β)
πληρωμή επιστροφών κατά την εξαγωγή,
γ)
είσπραξη του εισαγωγικού δασμού,
δ)
στις διατυπώσεις που απαιτούνται βάσει των ισχυουσών διατάξεων για τις λοιπές επιβαρύνσεις,
ε)
στην εφαρμογή απαγορεύσεων και περιορισμών οι οποίοι δικαιολογούνται, μεταξύ άλλων, από λόγους δημόσιας ηθικής, δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας, προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και των ζώων ή προφύλαξης των φυτών, προστασίας του περιβάλλοντος, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία και προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων ελέγχων κατά των προδρόμων ουσιών, των εμπορευμάτων που παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και των μετρητών, καθώς και την εφαρμογή μέτρων για τη διατήρηση και διαχείριση αλιευτικών πόρων και μέτρων εμπορικής πολιτικής.
4. Η άδεια παράδοσης για έξοδο χορηγείται από τις τελωνειακές αρχές υπό τον όρο ότι τα εν λόγω εμπορεύματα θα εξέλθουν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης στην ίδια κατάσταση όπως όταν:
α)
έγινε αποδεκτή η τελωνειακή διασάφηση ή η διασάφηση επανεξαγωγής, ή
β)
υποβλήθηκε η συνοπτική διασάφηση εξόδου.
Άρθρο 268
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την έξοδο που αναφέρεται στο άρθρο 267.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Εξαγωγή και επανεξαγωγή
Άρθρο 269
Εξαγωγή ενωσιακών εμπορευμάτων
1. Τα ενωσιακά εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπάγονται σε καθεστώς εξαγωγής.
2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται σε οποιοδήποτε από τα παρακάτω ενωσιακά εμπορεύματα:
α)
εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή,
β)
εμπορεύματα που εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης αφού έχουν υπαχθεί σε καθεστώς ειδικού προορισμού,
γ)
εμπορεύματα απαλλασσόμενα από ΦΠΑ ή ειδικό φόρο κατανάλωσης που παραδίδονται για τον εφοδιασμό αεροσκαφών η πλοίων, ανεξαρτήτως προορισμού του αεροσκάφους ή του πλοίου, για τα οποία απαιτείται απόδειξη του εφοδιασμού,
δ)
εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς εσωτερικής διαμετακόμισης,
ε)
εμπορεύματα που εγκαταλείπουν προσωρινά το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 155.
3. Οι διατυπώσεις για την τελωνειακή διασάφηση εξαγωγής που προβλέπονται στην τελωνειακή νομοθεσία εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχεία α), β) και γ).
Άρθρο 270
Επανεξαγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων
1. Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπάγονται σε διασάφηση επανεξαγωγής που υποβάλλεται στο αρμόδιο τελωνείο.
2. Τα άρθρα 158 έως 195 εφαρμόζονται στη διασάφηση επανεξαγωγής.
3. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα εμπορεύματα:
α)
εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς εξωτερικής διαμετακόμισης και διέρχονται απλώς από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
εμπορεύματα που μεταφορτώνονται εντός ελεύθερης ζώνης ή επανεξάγονται απευθείας από αυτή,
γ)
εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση, τα οποία επανεξάγονται απευθείας από εγκατάσταση προσωρινής εναπόθεσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Συνοπτική διασάφηση εξόδου
Άρθρο 271
Υποβολή συνοπτικής διασάφησης εξόδου
1. Όταν εμπορεύματα προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και δεν υποβάλλεται τελωνειακή διασάφηση ή διασάφηση επανεξαγωγής ως διασάφηση πριν από την αναχώρηση, υποβάλλεται συνοπτική διασάφηση εξόδου στο τελωνείο εξόδου.
Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν την υποβολή της συνοπτικής διασάφησης εξόδου σε άλλο τελωνείο, εφόσον το εν λόγω τελωνείο κοινοποιεί πάραυτα ή θέτει ηλεκτρονικώς στη διάθεση του τελωνείου εξόδου τα απαραίτητα στοιχεία.
2. Η συνοπτική διασάφηση εξόδου υποβάλλεται από τον μεταφορέα.
Ανεξάρτητα από τις υποχρεώσεις του μεταφορέα, η συνοπτική διασάφηση εξόδου μπορεί να υποβάλλεται από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα αντί του μεταφορέα:
α)
τον εξαγωγέα, ή τον αποστολέα ή κάθε άλλο πρόσωπο εξ ονόματος ή για λογαριασμό του οποίου ενεργεί ο μεταφορέας,
β)
κάθε πρόσωπο που είναι σε θέση να προσκομίσει τα συγκεκριμένα εμπορεύματα ή να φροντίσει για να προσκομιστούν στο τελωνείο εξόδου.
3. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται να χρησιμοποιούνται συστήματα πληροφορικής του εμπορικού, λιμενικού ή μεταφορικού τομέα για την υποβολή συνοπτικής διασάφησης εξόδου, υπό την προϋπόθεση ότι σε αυτά περιέχονται τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την εν λόγω διασάφηση και ότι τα εν λόγω στοιχεία είναι διαθέσιμα εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
4. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται, αντί της υποβολής της συνοπτικής διασάφησης εξόδου, την υποβολή γνωστοποίησης με πρόσβαση στα στοιχεία της συνοπτικής διασάφησης εξόδου στο ηλεκτρονικό σύστημα του οικονομικού φορέα.
Άρθρο 272
Τροποποίηση και ακύρωση της συνοπτικής διασάφησης εξόδου
1. Μπορεί να επιτρέπεται στον διασαφιστή, κατόπιν αιτήσεώς του, να τροποποιεί ένα ή περισσότερα στοιχεία της συνοπτικής διασάφησης εξόδου μετά την υποβολή της.
Δεν είναι δυνατό να γίνειτροποποίηση σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει το πρόσωπο που υπέβαλε τη συνοπτική διασάφηση εξόδου ότι σκοπεύουν να εξετάσουν τα εμπορεύματα,
β)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν διαπιστώσει ότι ένα ή περισσότερα στοιχεία της συνοπτικής διασάφησης εξόδου είναι ανακριβή ή ελλιπή,
γ)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν ήδη δώσει άδεια παράδοσης για έξοδο των εμπορευμάτων.
2. Όταν τα εμπορεύματα για τα οποία έχει υποβληθεί συνοπτική διασάφηση εξόδου δεν εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν τη διασάφηση στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
κατ' αίτηση του διασαφιστή,
β)
εντός 150 ημερών μετά την υποβολή της διασάφησης.
Άρθρο 273
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υποβολή της συνοπτικής διασάφησης εξόδου που αναφέρεται στο άρθρο 271,
β)
την τροποποίηση της συνοπτικής διασάφησης εξόδου, σύμφωνα με το άρθρο 272 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο,
γ)
την ακύρωση της συνοπτικής διασάφησης εξόδου σύμφωνα με το άρθρο 272 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Γνωστοποίηση επανεξαγωγής
Άρθρο 274
Υποβολή γνωστοποίησης επανεξαγωγής
1. Όταν τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που αναφέρονται στο άρθρο 270 παράγραφος 3 στοιχεία β) και γ) εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και ισχύει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής συνοπτικής διασάφησης εξόδου για τα εμπορεύματα αυτά, υποβάλλεται γνωστοποίηση επανεξαγωγής.
2. Η γνωστοποίηση επανεξαγωγής υποβάλλεται στο τελωνείο εξόδου των εμπορευμάτων από το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για την προσκόμιση των εμπορευμάτων κατά την έξοδο, σύμφωνα με το άρθρο 267 παράγραφος 2.
3. Η γνωστοποίηση επανεξαγωγής περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται για την εκκαθάριση του καθεστώτος ελεύθερης ζώνης ή για την λήξη της προσωρινής εναπόθεσης.
Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται τη χρήση συστημάτων πληροφορικής του εμπορικού, λιμενικού ή μεταφορικού τομέα για την υποβολή γνωστοποίησης επανεξαγωγής, υπό την προϋπόθεση ότι σε αυτά περιέχονται τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την εν λόγω γνωστοποίηση και ότι τα εν λόγω στοιχεία είναι διαθέσιμα πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
4. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται, αντί της υποβολής της γνωστοποίησης επανεξαγωγής, την υποβολή γνωστοποίησης με πρόσβαση στα στοιχεία της γνωστοποίησης επανεξαγωγής στο ηλεκτρονικό σύστημα του οικονομικού φορέα.
Άρθρο 275
Τροποποίηση και ακύρωση της γνωστοποίησης επανεξαγωγής
1. Μπορεί να επιτραπεί στον διασαφιστή, κατόπιν αιτήσεώς του, να διορθώσει ένα ή περισσότερα από τα στοιχεία της γνωστοποίησης επανεξαγωγής μετά την υποβολή της.
Δεν επιτρέπεται τροποποίηση σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει το πρόσωπο που υπέβαλε τη γνωστοποίηση επανεξαγωγής ότι σκοπεύουν να εξετάσουν τα εμπορεύματα,
β)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν διαπιστώσει ότι ένα ή περισσότερα στοιχεία της γνωστοποίησης επανεξαγωγής είναι ανακριβή ή ελλιπή,
γ)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν ήδη δώσει άδεια εξόδου των εμπορευμάτων.
2. Όταν τα εμπορεύματα για τα οποία έχει υποβληθεί γνωστοποίηση επανεξαγωγής δεν εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν την ανακοίνωση σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
κατ' αίτηση του διασαφιστή,
β)
εντός 150 ημερών μετά την υποβολή της ανακοίνωσης.
Άρθρο 276
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υποβολή της γνωστοποίησης επανεξαγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 274,
β)
την τροποποίηση της γνωστοποίησης επανεξαγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 275 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο,
γ)
την ακύρωση της γνωστοποίησης επανεξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 275 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
Απαλλαγή από εξαγωγικούς δασμούς
Άρθρο 277
Απαλλαγή προσωρινά εξαχθέντων ενωσιακών εμπορευμάτων από τον εξαγωγικό δασμό
Με την επιφύλαξη του άρθρου 259, τα ενωσιακά εμπορεύματα που εξάγονται προσωρινά από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης επωφελούνται από απαλλαγή από τον εξαγωγικό δασμό, υπό τον όρο ότι θα επανεισαχθούν.
ΤΙΤΛΟΣ IX
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Ανάπτυξη ηλεκτρονικών συστημάτων
Άρθρο 278
Μεταβατικά μέτρα
Τα μέσα ανταλλαγής και αποθήκευσης πληροφοριών, πλην των τεχνικών ηλεκτρονικής επεξεργασίας δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, μπορούν να χρησιμοποιούνται μεταβατικά, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 το αργότερο, όταν δεν έχουν ακόμη τεθεί σε λειτουργία τα ηλεκτρονικά συστήματα τα οποία είναι απαραίτητα για την εφαρμογή των διατάξεων του Κώδικα.
Άρθρο 279
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων σχετικά με την ανταλλαγή και αποθήκευση δεδομένων στην κατάσταση που αναφέρεται στο άρθρο 278.
Άρθρο 280
Πρόγραμμα εργασιών
1. Προκειμένου να υποστηριχθεί η ανάπτυξη ηλεκτρονικών συστημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 278 και να ρυθμισθεί ο καθορισμός των μεταβατικών περιόδων, η Επιτροπή, έως 1ης Μαΐου 2014, καταρτίζει πρόγραμμα εργασιών σχετικά με την ανάπτυξη και εγκατάσταση των ηλεκτρονικών συστημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 16 παράγραφος 1.
2. Το πρόγραμμα εργασιών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 έχει τις ακόλουθες προτεραιότητες:
α)
την εναρμόνιση της ανταλλαγής πληροφοριών, με βάση διεθνώς αποδεκτά μοντέλα δεδομένων και μορφοτύπους μηνυμάτων,
β)
τον ανασχεδιασμό των τελωνειακών και των συναφών διεργασιών με σκοπό την ενίσχυση της αποδοτικότητας, της αποτελεσματικότητας και της ομοιόμορφης εφαρμογής τους, καθώς και τη μείωση του κόστους συμμόρφωσης, και
γ)
την παροχή ευρέος φάσματος ηλεκτρονικών τελωνειακών υπηρεσιών στους οικονομικούς φορείς επιτρέποντάς τους να επικοινωνούν κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο με τις τελωνειακές αρχές οποιουδήποτε κράτους μέλους.
3. Το πρόγραμμα εργασιών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 θα ενημερώνεται τακτικά.
Άρθρο 281
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή εγκρίνει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, το πρόγραμμα εργασιών που αναφέρεται στο άρθρο 280.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Εάν η επιτροπή δεν εκδώσει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει τις εκτελεστικές πράξεις της παραγράφου 1 και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Απλουστεύσεις στην εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας
Άρθρο 282
Δοκιμές
Η Επιτροπή μπορεί να επιτρέπει σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, κατόπιν αιτήσεως, να δοκιμάζουν, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, απλουστεύσεις κατά την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, ιδίως όταν αφορούν στις τεχνολογίες πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών. Οι δοκιμές δεν επηρεάζουν την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας στα κράτη μέλη που δεν συμμετέχουν σε αυτές τις δοκιμές και υπόκεινται σε περιοδική αξιολόγηση.
Άρθρο 283
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή εκδίδει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τις αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 282.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Εξουσιοδότηση και διαδικασία επιτροπής
Άρθρο 284
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στα άρθρα 2, 7, 10, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265 και 279 απονέμεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από 30ης Οκτωβρίου 2013. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την εξουσιοδότηση το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της πενταετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εκφράσει αντιρρήσεις όσον αφορά την παράταση το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στα άρθρα 2, 7, 10, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265 και 279 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία η οποία προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει των άρθρων 2, 7, 10, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265 ή 279 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή εάν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 285
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή τελωνειακού κώδικα. Η εν λόγω επιτροπή είναι επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού.
4. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
5. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού.
6. Όταν η γνώμη της επιτροπής λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία και γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, η εν λόγω διαδικασία περατώνεται χωρίς αποτέλεσμα μόνον όταν, εντός της προθεσμίας υποβολής της γνώμης, η προεδρία της επιτροπής λάβει σχετική απόφαση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Τελικές διατάξεις
Άρθρο 286
Κατάργηση και τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 450/2008 καταργείται.
2. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3925/91, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1207/2001 καταργούνται από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 288 παράγραφος 2.
3. Οι παραπομπές στους καταργούμενους κανονισμούς θεωρούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και πρέπει να διαβάζονται σύμφωνα με τους πίνακες αντιστοιχίας του παραρτήματος.
4. Στο άρθρο 3 παράγραφος 1 έκτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 η φράση «και Μαγιόττε» καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
5. Το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 καταργείται από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 288 παράγραφος 2.
Άρθρο 287
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 288
Εφαρμογή
1. Τα άρθρα 2, 7, 8, 10, 11, 17, 20, 21, 24, 25, 31, 32, 36, 37, 40, 41, 50, 52, 54, 58, 62, 63, 65, 66, 68, 75, 76, 88, 99, 100, 106, 107, 115, 122, 123, 126, 131, 132, 138, 142, 143, 151, 152, 156, 157, 160, 161, 164, 165, 168, 169, 175, 176, 178, 180, 181, 183, 184, 186, 187, 193, 196, 200, 206, 207, 209, 212, 213, 216, 217, 221, 222, 224, 225, 231, 232, 235, 236, 239, 253, 265, 266, 268, 273, 276, 279, 280, 281, 283, 284, 285 και 286 εφαρμόζονται από 30ης Οκτωβρίου 2013.
2. Τα άρθρα πλην όσων αναφέρονται στην παράγραφο 1 εφαρμόζονται από 1ης Ιουνίου 2016.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 9 Οκτωβρίου 2013.