ДИРЕКТИВА 2014/62/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 15 май 2014 година
относно защитата по наказателноправен ред на еврото и на другите парични знаци срещу подправяне и за замяна на Рамково решение 2000/383/ПВР на Съвета
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 83, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
В качеството си на единна парична единица на държавите членки от еврозоната еврото се превърна във важен фактор в икономиката на Съюза и ежедневието на неговите граждани. Въпреки това от въвеждането му през 2002 г. подправянето на еврото доведе до имуществени вреди от най-малко 500 милиона евро, тъй като тези парични знаци са трайно обект на действия на групи на организираната престъпност, които се занимават с подправяне на пари. В интерес на Съюза като цяло е да се противопоставя и да наказва всяка дейност, която може да изложи на риск автентичността на еврото поради подправяне.
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Предмет
С настоящата директива се установяват минималните правила във връзка с определянето на престъпленията и наказанията в областта на подправянето на еврото и на други парични знаци. С нея също така се въвеждат общи разпоредби за засилване на борбата с тези престъпления и за подобряване на разследването им, както и за гарантиране на по-добро сътрудничество срещу подправянето.
Член 2
Определения
За целите на настоящата директива се прилагат следните определения:
а)
„паричен знак“ означава банкноти и монети, чието обращение е разрешено със закон, включително евробанкноти и монети, чието обращение е разрешено съгласно Регламент (ЕО) № 974/98;
б)
„юридическо лице“ означава образувание, което има правосубектност съгласно приложимото право, с изключение на държави или публични органи, които упражняват държавна власт, и на публични международни организации.
Член 3
Престъпления
1. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че когато са извършени умишлено, следните деяния се наказват като престъпления:
а)
всяко изработване или преправяне на парични знаци с цел измама, независимо от използваните средства;
б)
пускане на подправени парични знаци в обращение с цел измама;
в)
внос, износ, пренасяне, приемане или придобиване на подправени парични знаци с цел пускането им в обращение и със знанието, че са подправени;
г)
изработване, приемане, придобиване или притежаване с цел измама на:
i)
инструменти, предмети, компютърни програми и данни, както и всякакви други средства, които са специално предназначени за изработването на неистински парични знаци или преправянето на парични знаци; или
ii)
защитни елементи, като холограми, водни знаци или други елементи на парични знаци, които служат за защитата им срещу подправяне.
2. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че деянията, посочени в параграф 1, букви а), б) и в), са наказуеми и в случая на банкноти или монети, за чието изготвяне се използват или са били използвани законни съоръжения или материали в нарушение на правата или на условията, в съответствие с които компетентните органи могат да емитират банкноти или монети.
3. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че деянията, посочени в параграфи 1 и 2, са наказуеми и в случая на банкноти и монети, които все още не са емитирани, но са предназначени за пускане в обращение като законно платежно средство.
Член 4
Подбудителство, помагачество и опит
1. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че подбудителството или помагачеството за извършване на престъпление, посочено в член 3, се наказва като престъпление.
2. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че опитът за извършване на престъпление, посочено в член 3, параграф 1, буква а), б) или в), член 3, параграф 2 или член 3, параграф 3 във връзка с деяния, посочени в член 3, параграф 1, букви а), б) и в), се наказва като престъпление.
Член 5
Наказания за физически лица
1. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че деянията, посочени в членове 3 и 4, се наказват с ефективни, пропорционални и възпиращи наказания.
2. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че престъпленията, посочени в член 3, параграф 1, буква г), престъпленията, посочени в член 3, параграф 2, и престъпленията, посочени в член 3, параграф 3, във връзка с деяния, посочени в член 3, параграф 1, буква г), се наказват с максимално наказание, което включва лишаване от свобода.
3. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че престъпленията, посочени в член 3, параграф 1, буква а) и в член 3, параграф 3 във връзка с деяния, посочени в член 3, параграф 1, буква а), се наказват с лишаване от свобода с максимален срок от най-малко от осем години.
4. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че престъпленията, посочени в член 3, параграф 1, букви б) и в) и в член 3, параграф 3 във връзка с деяния, посочени в член 3, параграф 1, букви б) и в), се наказват с лишаване от свобода с максимален срок от най-малко от пет години.
5. По отношение на престъплението, посочено в член 3, параграф 1, буква б), държавите членки могат да предвидят ефективни, пропорционални и възпиращи наказания, различни от посочените в параграф 4 от настоящия член, включително глоби и лишаване от свобода, ако подправените парични знаци са получени без знанието, че са подправени, но са предадени другиму със знанието за това.
Член 6
Отговорност на юридическите лица
1. Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че юридическите лица могат да бъдат подведени под отговорност за посочените в членове 3 и 4 престъпления, извършени в тяхна полза от лице, което действа самостоятелно или в качеството си на член на орган на юридическото лице и което заема ръководна длъжност в това юридическо лице въз основа на:
а)
пълномощие да представлява юридическото лице;
б)
право да взема решения от името на юридическото лице; или
в)
право да упражнява контрол в рамките на юридическото лице.
2. Държавите членки гарантират, че юридическо лице може да бъде подведено под отговорност, когато липсата на надзор или контрол от страна на лице, посочено в параграф 1 от настоящия член, е позволила извършването от негов подчинен на някое от престъпленията, посочени в членове 3 и 4, в полза на това юридическо лице.
3. Отговорността на юридическото лице по параграфи 1 и 2 от настоящия член не изключва образуването на наказателно производство срещу физическите лица, които са извършители, подбудители или помагачи в престъпленията, посочени в членове 3 и 4.
Член 7
Санкции за юридическите лица
Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че всяко юридическо лице, подведено под отговорност съгласно член 6, подлежи на ефективни, пропорционални и възпиращи санкции, които включват глоби от наказателен характер или друг вид глоби и могат да включват други санкции, като:
а)
лишаване от правото да се ползва от публични облаги или помощи;
б)
временно или постоянно лишаване от правото да извършва търговска дейност;
в)
поставяне под съдебен надзор;
г)
съдебна ликвидация;
д)
временно или постоянно закриване на предприятия, използвани за извършване на престъплението.
Член 8
Компетентност
1. Всяка държава членка предприема необходимите мерки за установяване на своята компетентност по отношение на престъпленията, посочени в членове 3 и 4, когато:
а)
престъплението е извършено изцяло или отчасти на нейна територия; или
б)
извършителят на престъплението е неин гражданин.
2. Всяка държава членка, чиято парична единица е еврото, предприема необходимите мерки за установяване на своята компетентност по отношение на престъпленията, посочени в членове 3 и 4, извършени извън нейната територия, най-малкото когато тези престъпления са свързани с еврото и когато:
а)
извършителят на престъплението се намира на територията на тази държава членка и не е екстрадиран; или
б)
подправени евробанкноти или монети, свързани с престъплението, са открити на територията на тази държава членка.
За наказателното преследване на престъпленията, посочени в член 3, параграф 1, буква а) и в член 3, параграфи 2 и 3, когато те са свързани с член 3, параграф 1, буква а), както и в случай на подбудителство, помагачество и опит за извършване на тези престъпления, всяка държава членка предприема необходимите мерки, за да гарантира, че нейната компетентност не зависи от условието деянията да съставляват престъпление на мястото на извършването им.
Член 9
Способи за разследване
Държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че лицата, звената или службите, отговарящи за разследването или наказателното преследване на престъпленията, посочени в членове 3 и 4, разполагат с ефективни способи за разследване, като например използваните в случаи, свързани с организираната престъпност или с други тежки престъпления.
Член 10
Задължение за предаване на подправени евробанкноти и монети с цел анализ и откриване на подправени парични знаци
Държавите членки гарантират, че по време на наказателни производства на националните центрове за анализ и националните центрове за анализ на монети без забавяне се разрешава да проверяват евробанкноти и монети, за които съществува съмнение, че са подправени, за целите на анализа, идентификацията и откриването на други подправени парични знаци. Компетентните органи предават необходимите образци незабавно и най-късно след като бъде постановено окончателно решение във връзка с наказателното производство.
Член 11
Статистика
Най-малко на всеки две години държавите членки предават на Комисията данни за броя на престъпленията, предвидени членове 3 и 4, както и за броя на лицата, срещу които е възбудено наказателно преследване и които са осъдени за престъпленията, предвидени в членове 3 и 4.
Член 12
Представяне на доклад от Комисията и преглед
До 23 май 2019 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад за прилагането на настоящата директива. В доклада се прави оценка на степента, в която държавите членки са предприели необходимите мерки, за да се съобразят с настоящата директива. Ако е необходимо, докладът се придружава от законодателно предложение.
Член 13
Замяна на Рамково решение 2000/383/ПВР
Настоящата директива заменя Рамково решение 2000/383/ПВР по отношение на държавите членки, обвързани от настоящата директива, без да се засягат задълженията на тези държави членки по отношение на сроковете за транспониране на Рамково решение 2000/383/ПВР в националното право.
За държавите членки, обвързани от настоящата директива, позоваванията на Рамково решение 2000/383/ПВР се считат за позовавания на настоящата директива.
Член 14
Транспониране
1. Държавите членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива, до 23 май 2016 г. Те незабавно информират Комисията за това.
Когато държавите членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите членки.
2. Държавите членки съобщават на Комисията текста на основните мерки от националното право, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 15
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила в деня след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 16
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Брюксел на 15 май 2014 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/62/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Μαΐου 2014
σχετικά με την προστασία του ευρώ και άλλων νομισμάτων από την παραχάραξη και την κιβδηλεία μέσω του ποινικού δικαίου, και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2000/383/ΔΕΥ του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 83 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ως το ενιαίο νόμισμα των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ, το ευρώ έχει εξελιχθεί σε σημαντικό παράγοντα για την οικονομία της Ένωσης και την καθημερινότητα των πολιτών της. Ωστόσο, από την εισαγωγή του το 2002, ως νόμισμα που αποτελεί συνεχώς στόχο οργανωμένων εγκληματικών ομάδων, οι οποίες δραστηριοποιούνται στη παραχάραξη και την κιβδηλεία του χρήματος, η παραχάραξη και η κιβδηλεία του ευρώ έχει επιφέρει οικονομική ζημία ύψους τουλάχιστον 500 εκατ. EUR. Είναι προς το συμφέρον της Ένωσης συνολικά να αντιτίθεται και να διώκει ποινικά κάθε δραστηριότητα που είναι πιθανόν να διακυβεύσει τη γνησιότητα του ευρώ μέσω παραχάραξης και κιβδηλείας.
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει ελάχιστους κανόνες σχετικά με τον ορισμό ποινικών αδικημάτων και κυρώσεων στον τομέα της παραχάραξης και κιβδηλείας του ευρώ και άλλων νομισμάτων. Εισάγει επίσης κοινές διατάξεις για την ενίσχυση της καταπολέμησης των εν λόγω αδικημάτων και τη βελτίωση της διερεύνησής τους και τη διασφάλιση καλύτερης συνεργασίας κατά της παραχάραξης και κιβδηλείας.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «νόμισμα» νοούνται τα τραπεζογραμμάτια και κέρματα που κυκλοφορούν νομίμως, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζογραμματίων και των κερμάτων ευρώ που κυκλοφορούν νομίμως δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 974/98·
β)
ως «νομικό πρόσωπο» νοείται κάθε οντότητα που έχει νομική προσωπικότητα βάσει του ισχύοντος δικαίου, πλην των κρατών ή άλλων οργανισμών δημοσίου δικαίου όταν ασκούν κρατική εξουσία και των οργανισμών δημοσίου διεθνούς δικαίου.
Άρθρο 3
Αδικήματα
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι οι ακόλουθες ενέργειες θεωρούνται αξιόποινα ποινικά αδικήματα όταν διαπράττονται εκ προθέσεως:
α)
η απατηλή κατασκευή ή αλλοίωση νομίσματος, ανεξαρτήτως του χρησιμοποιηθέντος μέσου·
β)
η απατηλή θέση σε κυκλοφορία παραχαραγμένου νομίσματος·
γ)
η εισαγωγή, εξαγωγή, μεταφορά, αποδοχή ή προμήθεια παραχαραγμένου νομίσματος προκειμένου να τεθεί σε κυκλοφορία εν γνώσει της πλαστότητάς του·
δ)
η απατηλή κατασκευή, αποδοχή, προμήθεια ή κατοχή:
i)
εργαλείων, αντικειμένων, ηλεκτρονικών προγραμμάτων και δεδομένων, καθώς και λοιπών μέσων προορισμένων από τη φύση τους για την παραχάραξη ή αλλοίωση νομίσματος, ή
ii)
χαρακτηριστικών ασφαλείας, όπως ολογράμματα, υδατόσημα ή λοιπά συστατικά στοιχεία του νομίσματος, τα οποία χρησιμεύουν για την προστασία του από την παραχάραξη και την κιβδηλεία.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η συμπεριφορά που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχεία α), β) και γ) είναι αξιόποινη και όταν αφορά τραπεζογραμμάτια ή κέρματα τα οποία κατασκευάζονται ή έχουν κατασκευαστεί με χρήση νόμιμων εγκαταστάσεων ή υλικού κατά παράβαση των δικαιωμάτων των αρμόδιων αρχών ή των προϋποθέσεων έκδοσης τραπεζογραμματίων ή κερμάτων.
3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η συμπεριφορά που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 είναι αξιόποινη και όταν αφορά τραπεζογραμμάτια και κέρματα που δεν έχουν ακόμη εκδοθεί αλλά προορίζονται για κυκλοφορία ως νόμιμο χρήμα.
Άρθρο 4
Ηθική αυτουργία, συνέργεια και απόπειρα
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η ηθική αυτουργία ή η συνέργεια σε αδίκημα που αναφέρεται στο άρθρο 3 συνιστούν ποινικό αδίκημα.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η απόπειρα τέλεσης αδικήματος που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) ή γ), στο άρθρο 3 παράγραφος 2 ή στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σε σχέση με τις ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ) συνιστά ποινικό αδίκημα.
Άρθρο 5
Κυρώσεις για φυσικά πρόσωπα
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η αναφερόμενη στα άρθρα 3 και 4 συμπεριφορά τιμωρείται με αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινικές κυρώσεις.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ), τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 και τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σε σχέση με τη συμπεριφορά που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) τιμωρείται με μέγιστη κύρωση που προβλέπει φυλάκιση.
3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) και στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σε σχέση με τη συμπεριφορά που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) τιμωρείται με μέγιστη ποινή φυλάκισης τουλάχιστον οκτώ ετών.
4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) και στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σε σχέση με τη συμπεριφορά που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) τιμωρείται με μέγιστη ποινή φυλάκισης τουλάχιστον πέντε ετών.
5. Όσον αφορά το αδίκημα που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β), τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινικές κυρώσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων προστίμων και ποινών φυλάκισης, εάν ο αποδέκτης παρέλαβε πλαστά νομίσματα εν αγνοία του αλλά τα διοχέτευσε εν γνώσει του ότι ήταν πλαστά.
Άρθρο 6
Ευθύνη νομικών προσώπων
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε τα νομικά πρόσωπα να υπέχουν ευθύνη για τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4 τα οποία τελεί για λογαριασμό τους, είτε ατομικώς είτε ως μέλος οργάνου τους, φυσικό πρόσωπο το οποίο κατέχει ιθύνουσα θέση εντός του νομικού προσώπου, με βάση:
α)
εξουσία εκπροσώπησης του νομικού προσώπου·
β)
εξουσία λήψης αποφάσεων για λογαριασμό του νομικού προσώπου· ή
γ)
εξουσία άσκησης ελέγχου εντός του νομικού προσώπου.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ένα νομικό πρόσωπο να υπέχει ευθύνη όταν η ελλιπής εποπτεία ή ο ελλιπής έλεγχος από πρόσωπο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου καθιστά δυνατή τη διάπραξη αδικήματος που αναφέρεται στα άρθρα 3 και 4 προς όφελος του εν λόγω νομικού προσώπου από πρόσωπο το οποίο τελεί υπό την εξουσία του.
3. Η κατά τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου ευθύνη του νομικού προσώπου δεν αποκλείει την ποινική δίωξη φυσικών προσώπων που είναι αυτουργοί, ηθικοί αυτουργοί ή συνεργοί στα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4.
Άρθρο 7
Κυρώσεις για τα νομικά πρόσωπα
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε κάθε νομικό πρόσωπο που θεωρείται υπεύθυνο κατά την έννοια του άρθρου 6 να υπόκειται σε αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται ποινικής ή μη ποινικής φύσεως πρόστιμα και, ενδεχομένως, άλλες κυρώσεις, όπως:
α)
αποκλεισμός από πλεονεκτήματα ή ενισχύσεις του δημοσίου·
β)
μέτρα προσωρινής ή οριστικής απαγόρευσης της άσκησης εμπορικής δραστηριότητας·
γ)
θέση υπό δικαστική εποπτεία·
δ)
δικαστική εκκαθάριση·
ε)
προσωρινή ή οριστική διακοπή λειτουργίας των εγκαταστάσεων που χρησιμοποιήθηκαν για την τέλεση του αδικήματος.
Άρθρο 8
Δικαιοδοσία
1. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4, εάν
α)
το αδίκημα έχει διαπραχθεί εν όλω ή εν μέρει στο έδαφός του· ή
β)
ο δράστης είναι υπήκοός του.
2. Κάθε κράτος μέλος του οποίου το νόμισμα είναι το ευρώ λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4 τα οποία διαπράττονται εκτός του εδάφους του, τουλάχιστον εάν έχουν σχέση με το ευρώ και εάν
α)
ο δράστης ευρίσκεται στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους και δεν έχει εκδοθεί· ή
β)
τα πλαστά τραπεζογραμμάτια ή τα κίβδηλα κέρματα του ευρώ που έχουν σχέση με το αδίκημα εντοπίστηκαν στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους.
Για τη δίωξη των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α), στο άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3, εφόσον έχουν σχέση με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α), καθώς και της ηθικής αυτουργίας, συνέργειας και απόπειρας τέλεσης των εν λόγω αδικημάτων, κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσει ότι η δικαιοδοσία του δεν υπόκειται στην προϋπόθεση ότι οι πράξεις συνιστούν ποινικά αδικήματα στον τόπο όπου διαπράχθηκαν.
Άρθρο 9
Ερευνητικά μέσα
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι στα άτομα, στις μονάδες ή στις υπηρεσίες με αρμοδιότητα διερεύνησης ή δίωξης των αναφερόμενων στα άρθρα 3 και 4 αδικημάτων διατίθενται αποτελεσματικά ερευνητικά μέσα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στο οργανωμένο έγκλημα ή σε άλλες υποθέσεις σοβαρής εγκληματικότητας.
Άρθρο 10
Υποχρέωση διαβίβασης πλαστών τραπεζογραμματίων και κίβδηλων κερμάτων ευρώ για ανάλυση και εντοπισμό προϊόντων παραχάραξης και κιβδηλείας
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε κατά τη διάρκεια ποινικής διαδικασίας να επιτρέπεται αμελλητί η εξέταση, από το εθνικό κέντρο ανάλυσης και το εθνικό κέντρο ανάλυσης κερμάτων, τραπεζογραμματίων και κερμάτων ευρώ, ύποπτων ως προϊόντων παραχάραξης ή κιβδηλείας για ανάλυση, ανίχνευση και εντοπισμό περαιτέρω προϊόντων παραχάραξης. Οι αρμόδιες αρχές διαβιβάζουν τα απαραίτητα δείγματα χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, και το αργότερο μόλις ληφθεί τελική απόφαση σχετικά με τις ποινικές διαδικασίες.
Άρθρο 11
Στατιστικές
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν, τουλάχιστον κάθε δύο έτη, δεδομένα στην Επιτροπή σχετικά με τον αριθμό των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4, και τον αριθμό των ατόμων στα οποία ασκήθηκε δίωξη και καταδικάστηκαν για τα αδικήματα που ορίζονται στα άρθρα 3 και 4.
Άρθρο 12
Υποβολή εκθέσεων από την Επιτροπή και αναθεώρηση
Μέχρι τις 23 Μαΐου 2019 η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση αξιολογεί τον βαθμό στον οποίο τα κράτη μέλη έχουν λάβει τα αναγκαία μέτρα για συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία. Η έκθεση συνοδεύεται, εάν κρίνεται απαραίτητο, από νομοθετική πρόταση.
Άρθρο 13
Αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2000/383/ΔΕΥ
Η απόφαση-πλαίσιο 2000/383/ΔΕΥ αντικαθίσταται όσον αφορά τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από την παρούσα οδηγία, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών ως προς τις προθεσμίες μεταφοράς της απόφασης-πλαισίου 2000/383/ΔΕΥστο εθνικό δίκαιο.
Για τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από την παρούσα οδηγία, οι παραπομπές στην απόφαση-πλαίσιο 2000/383/ΔΕΥ νοούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία.
Άρθρο 14
Μεταφορά
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως τις 23 Μαΐου 2016. Πάραυτα ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.
Τα μέτρα αυτά, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιλαμβάνουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από ανάλογη παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αυτής της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των βασικών μέτρων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 15
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 16
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 15 Μαΐου 2014.