РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) № 870/2014 НА КОМИСИЯТА
от 11 август 2014 година
относно критериите за заявителите по отношение на капацитета на железопътната инфраструктура
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2012/34/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 21 ноември 2012 г. за създаване на единно европейско железопътно пространство (1), и по-специално член 41, параграф 3 от нея,
като има предвид, че:
(1)
В член 41, параграф 2 от Директива 2012/34/ЕС е предвидена възможността управителите на инфраструктура да установяват изисквания спрямо заявителите, за да осигурят гаранции за оправданите си очаквания за бъдещи приходи и използване на инфраструктурата.
(2)
Тези изисквания следва да бъдат подходящи, прозрачни и недискриминационни. Те могат единствено да включват предоставянето на финансова гаранция, която не следва да надвишава определено равнище, което е пропорционално на очакваното равнище на дейност на заявителя, и уверение за способността на заявителя за изготвяне на съвместими с правилата предложения за инфраструктурен капацитет.
(3)
Финансовите гаранции може да бъдат под формата на авансови плащания или гаранции, предоставяни от финансови институции.
(4)
При определяне на целесъобразността на изискванията, посочени в съображение 2, следва да се вземе предвид фактът, че при ползването на инфраструктурата на конкурентните видове транспорт, в т.ч. автомобилния и въздушния транспорт, морския и вътрешния воден транспорт, често не се начисляват такси и следователно не се налага да се определят финансови гаранции в тази връзка. С цел да се гарантира лоялната конкуренция между видовете транспорт, финансовите гаранции следва да бъдат строго ограничени до необходим минимум по отношение на техния размер и продължителност.
(5)
Тези финансови гаранции ще бъдат целесъобразни само когато са необходими, за да може управителят на инфраструктура да бъде уверен в бъдещите приходи и използването на инфраструктурата. Необходимостта от финансови гаранции намалява допълнително поради факта, че управителите на инфраструктура могат да разчитат на проверките и контрола на финансовата стабилност на железопътните предприятия, осъществявани в рамките на лицензионната процедура в съответствие с глава III от Директива 2012/34/ЕС, и по-специално член 20 от нея.
(6)
По отношение на тези гаранции се прилага принципът за недискриминация и следователно не би трябвало да има разлика между изискванията за гаранции, приложими по отношение на частни и публични заявители.
(7)
Гаранциите следва да бъдат съобразени със свързаното със заявителя ниво на риск, пред което управителят на инфраструктурата е изправен на различните етапи на разпределяне на капацитета. Като цяло се счита, че рискът е нисък, докато капацитетът може да бъде преразпределен към други железопътни предприятия.
(8)
Гаранция, която се изисква във връзка с изготвянето на съвместими с правилата предложения, може да се разглежда като подходяща, прозрачна и недискриминационна единствено когато управителят на инфраструктура е установил ясни и прозрачни правила за изготвянето на заявката за капацитет в референтния документ за железопътната мрежа и предлага на заявителите необходимите помощни инструменти. Тъй като не е възможно способността за изготвяне на съвместими с правилата предложения да бъде обективно определена преди процедурата за подаване на заявления, всеки пропуск в това отношение може да се установи единствено след приключване на процедурата въз основа на системна неспособност за изготвяне на тези предложения или за предоставяне на необходимата информация на управителя на инфраструктурата. Заявителят носи отговорност за този пропуск, който се санкционира с изключване на заявителя от процедурата за подаване на заявления за конкретен влаков маршрут.
(9)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на комитета, посочен в член 62, параграф 1 от Директива 2012/34/ЕС,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет
Настоящият регламент установява правила за финансовите гаранции, които управител на инфраструктура може да изиска, за да осигури защитата на оправданите си очаквания за бъдещи приходи, без да се надвишава определено равнище, което е пропорционално на предвиденото от заявителя равнище на дейност. Правилата включват по-специално условията, при които може да се изиска гаранция или авансово плащане, както и равнището и продължителността на финансовата гаранция. В допълнение настоящият регламент установява някои елементи на критериите за оценка на способността на заявителя да изготвя съвместими с правилата предложения за инфраструктурен капацитет.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилага следното определение:
„финансова гаранция“ означава а) авансови плащания с оглед намаляване и предвиждане на бъдещи задължения за плащане на такси за инфраструктура; или б) договорни споразумения, чрез които финансова институция, например банка, е поела ангажимент да гарантира, че подобни плащания ще бъдат извършени, когато станат изискуеми.
Член 3
Условия във връзка с финансовите гаранции
1. За покриване на изискваната финансова гаранция заявителят може да избере между авансово плащане или договорно споразумение по смисъла на член 2. Когато управител на инфраструктура изисква от заявител да извърши авансово плащане на таксите за инфраструктура, той не може същевременно да изисква други финансови гаранции за същите предвидени дейности.
2. Управител на инфраструктура не изисква от заявителите да предоставят финансови гаранции освен ако кредитният рейтинг на заявителя предполага, че той може да срещне трудности при редовното заплащане на таксите за инфраструктура. Управителят на инфраструктурата посочва тези кредитни рейтинги в раздела относно принципите за налагане на такси от своя референтен документ за железопътната мрежа, ако е приложимо. Управителят на инфраструктурата обосновава своето искане за финансова гаранция с рейтинги, които не са по-стари от две години и са присъдени от агенция за кредитен рейтинг.
3. Управителят на инфраструктура не изисква финансова гаранция:
а)
от избраното железопътно предприятие, ако кандидатът, който не е железопътно предприятие, вече е дал или платил финансова гаранция за покриване на бъдещи плащания за едни и същи предвидени дейности;
б)
ако таксата за инфраструктура се заплаща пряко на управителя на инфраструктурата от компетентен орган съгласно Регламент (ЕО) № 1370/2007 на Европейския парламент и на Съвета (2).
Член 4
Равнище и продължителност на финансовите гаранции
1. Равнището на финансовите гаранции по отношение на един заявител не надвишава прогнозирания размер на таксите, начислени в рамките на два месеца от заявената експлоатация на влаковете.
2. Таксите за резервация, платени в съответствие с член 36 от Директива 2012/34/ЕС, се приспадат от максималния прогнозиран размер на таксите, посочени в параграф 1.
3. Управител на инфраструктура не изисква финансовата гаранция да влиза в сила повече от десет дни преди първо число на месеца, в който железопътното предприятие започва експлоатация на влакове, за която ще се заплащат таксите за инфраструктура, покрити от въпросната финансова гаранция. Ако капацитетът се разпределя след този момент, управителят на инфраструктурата може да поиска финансова гаранция с краткосрочно предизвестие.
Член 5
Способност за изготвяне на съвместими с правилата предложения за инфраструктурен капацитет
Управителят на инфраструктура не отхвърля заявление за конкретен влаков маршрут на основание липса на уверение за способността за изготвяне на съвместими с правилата предложения за инфраструктурен капацитет по смисъла на член 41, параграф 2 от Директива 2012/34/ЕС освен ако:
а)
заявителят не е удовлетворил две последователни искания за предоставяне на липсващата информация или многократно е реагирал по начин, който не отговаря на условията, установени в референтния документ за железопътната мрежа, посочен в член 27 от Директива 2012/34/ЕС и в приложение IV към тази директива, по отношение на процедурите за подаване на заявления за влакови маршрути; както и
б)
управителят на инфраструктура може при поискване от страна на регулаторния орган и по удовлетворителен за него начин да докаже, че е предприел всички разумни мерки, за да спомогне за правилното и навременно подаване на заявленията.
Член 6
Преходна разпоредба
При необходимост управителите на инфраструктура привеждат своите референтни документи за железопътната мрежа в съответствие с разпоредбите на настоящия регламент в рамките на първия времеви период от влизането му в сила.
Член 7
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз
Той се прилага от 16 юни 2015 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 11 август 2014 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 870/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 11ης Αυγούστου 2014
σχετικά με τα κριτήρια για τους αιτούντες χωρητικότητα σιδηροδρομικής υποδομής
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2012/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου (1), και ιδίως το άρθρο 41 παράγραφος 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στο άρθρο 41 παράγραφος 2 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ προβλέπεται η δυνατότητα να εγείρουν οι διαχειριστές υποδομής απαιτήσεις προς τους αιτούντες για να εξασφαλίζουν ότι υπάρχουν εχέγγυα για τις θεμιτές προσδοκίες τους όσον αφορά τα μελλοντικά έσοδα και τη χρήση της υποδομής.
(2)
Οι εν λόγω απαιτήσεις θα πρέπει να είναι κατάλληλες, διαφανείς και να μην εισάγουν διακρίσεις. Οι απαιτήσεις επιτρέπεται να περιλαμβάνουν μόνον την παροχή οικονομικής εγγύησης που δεν θα πρέπει να υπερβαίνει ενδεδειγμένο ύψος ανάλογο του σκοπούμενου επιπέδου δραστηριότητας και τη διασφάλιση της δυνατότητας του αιτούντος να καταθέσει συμμορφούμενες προσφορές χωρητικότητας υποδομής.
(3)
Οι οικονομικές εγγυήσεις είναι δυνατόν να έχουν τη μορφή προκαταβολών ή εγγυήσεων που παρέχονται από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
(4)
Για την καταλληλότητα των απαιτήσεων που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 2, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι για την υποδομή ανταγωνιστικών τρόπων μεταφοράς, όπως οι οδικές, οι αεροπορικές, οι θαλάσσιες και οι εσωτερικές πλωτές μεταφορές, συχνά δεν χρεώνονται τέλη χρήσης και, επομένως, δεν παρέχονται οικονομικές εγγυήσεις. Για την εξασφάλιση θεμιτού ανταγωνισμού μεταξύ των τρόπων μεταφοράς, οι οικονομικές εγγυήσεις θα πρέπει να περιορίζονται αυστηρά στο ελάχιστο όσον αφορά το επίπεδο και τη διάρκειά τους.
(5)
Οι εν λόγω οικονομικές εγγυήσεις είναι κατάλληλες μόνον εάν είναι αναγκαίες για να παρέχουν βεβαιότητα στον διαχειριστή υποδομής σχετικά με τα μελλοντικά έσοδα και τη χρήση της υποδομής. Η ανάγκη για οικονομικές εγγυήσεις μειώνεται περαιτέρω αν ληφθεί υπόψη ότι οι διαχειριστές υποδομής έχουν τη δυνατότητα να βασίζονται στους ελέγχους και στην επιτήρηση της οικονομικής επιφάνειας των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, βάσει της διαδικασίας έκδοσης αδειών σύμφωνα με το κεφάλαιο III της οδηγίας 2012/34/ΕΕ, και ιδίως το άρθρο 20 της εν λόγω οδηγίας.
(6)
Η αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων εφαρμόζεται στις εν λόγω εγγυήσεις και, επομένως, θα πρέπει να μην γίνεται διάκριση μεταξύ των απαιτήσεων εγγύησης για αιτούντες ιδιώτες και των απαιτήσεων εγγύησης για αιτούντες ιδιοκτησίας του Δημοσίου.
(7)
Οι εγγυήσεις θα πρέπει να είναι ανάλογες του επιπέδου κινδύνου για τον διαχειριστή υποδομής που αντιστοιχεί στον εκάστοτε αιτούντα κατά τα διάφορα στάδια της κατανομής της χωρητικότητας. Ο κίνδυνος θεωρείται γενικά χαμηλός, όταν η χωρητικότητα είναι δυνατόν να ανακατανεμηθεί σε άλλες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις.
(8)
Εγγύηση που ζητείται για την κατάθεση συμμορφούμενων προσφορών μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλη, διαφανής και χωρίς διακρίσεις μόνον εφόσον ο διαχειριστής υποδομής καθορίζει στη δήλωση δικτύου σαφείς και διαφανείς κανόνες για την κατάθεση αίτησης χωρητικότητας και προσφέρει τα απαραίτητα υποστηρικτικά εργαλεία στους αιτούντες. Επειδή η δυνατότητα κατάθεσης συμμορφούμενων προσφορών δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί αντικειμενικά πριν από τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων, τυχόν έλλειψη χωρητικότητας μπορεί να προσδιοριστεί μόνο μετά την εν λόγω διαδικασία, κατόπιν επανειλημμένης αδυναμίας υποβολής συμμορφούμενων προσφορών ή παροχής των αναγκαίων πληροφοριών στον διαχειριστή υποδομής. Ο αιτών ευθύνεται για την εν λόγω αδυναμία, η οποία επιφέρει κύρωση που συνεπάγεται τον αποκλεισμό του από τη διαδικασία υποβολής αίτησης για τη συγκεκριμένη σιδηροδρομική διαδρομή.
(9)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 62 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει απαιτήσεις σχετικά με τις οικονομικές εγγυήσεις που μπορεί να απαιτεί διαχειριστής υποδομής για να εξασφαλίσει ότι υπάρχουν εχέγγυα για τις θεμιτές προσδοκίες του όσον αφορά τα μελλοντικά έσοδα, χωρίς οι εγγυήσεις αυτές να υπερβαίνουν ύψος ανάλογο του σκοπούμενου επιπέδου δραστηριότητας του αιτούντος. Οι απαιτήσεις περιλαμβάνουν ιδίως τους όρους υπό τους οποίους επιτρέπεται να ζητηθεί εγγύηση ή προκαταβολή, καθώς και το ύψος και τη διάρκεια των οικονομικών εγγυήσεων. Επιπλέον, ο παρών κανονισμός καθορίζει ορισμένες λεπτομέρειες όσον αφορά τα κριτήρια για την αξιολόγηση της δυνατότητας του αιτούντος να καταθέσει συμμορφούμενες προσφορές χωρητικότητας υποδομής.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύει ο ακόλουθος ορισμός:
«οικονομική εγγύηση»: α) προκαταβολές για τη μείωση και την πρόβλεψη μελλοντικών υποχρεώσεων καταβολής τελών υποδομής ή β) συμβατικές διευθετήσεις με τις οποίες χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, όπως τράπεζα, δεσμεύεται να εξασφαλίσει την εκτέλεση των πληρωμών αυτών όταν καθίστανται απαιτητές.
Άρθρο 3
Όροι των οικονομικών εγγυήσεων
1. Ο αιτών μπορεί να επιλέξει να ικανοποιήσει το αίτημα για παροχή οικονομικής εγγύησης είτε με προκαταβολή είτε με συμβατική διευθέτηση κατά την έννοια του άρθρου 2. Όταν διαχειριστής υποδομής απαιτεί από αιτούντα προκαταβολή για τέλη υποδομής, δεν επιτρέπεται να ζητεί ταυτόχρονα άλλες οικονομικές εγγυήσεις για τις ίδιες προβλεπόμενες δραστηριότητες.
2. Ο διαχειριστής υποδομής δεν απαιτεί από τους αιτούντες την παροχή οικονομικών εγγυήσεων, εκτός αν από την κατάταξη της πιστοληπτικής ικανότητας του αιτούντος προκύπτει ότι ενδέχεται να αντιμετωπίσει δυσκολίες στην τακτική καταβολή των τελών χρήσης υποδομής. Ο διαχειριστής υποδομής αναφέρει, κατά περίπτωση, την εν λόγω κατάταξη πιστοληπτικής ικανότητάς του στην οικεία δήλωση δικτύου, στο τμήμα που αφορά τις αρχές χρέωσης. Ο διαχειριστής υποδομής βασίζει το αίτημά του για παροχή οικονομικής εγγύησης σε πιστοληπτική κατάταξη που πραγματοποιήθηκε από οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εντός της προηγούμενης διετίας.
3. Ο διαχειριστής υποδομής δεν ζητεί οικονομική εγγύηση:
α)
από την ορισθείσα σιδηροδρομική επιχείρηση εάν έχει ήδη χορηγηθεί ή καταβληθεί οικονομική εγγύηση από τον αιτούντα, ο οποίος δεν είναι σιδηροδρομική επιχείρηση, ώστε να καλύψει μελλοντικές πληρωμές για τις ίδιες προβλεπόμενες δραστηριότητες·
β)
στην περίπτωση που τα τέλη υποδομής πρόκειται να καταβληθούν άμεσα στον διαχειριστή υποδομής από αρμόδια αρχή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2).
Άρθρο 4
Ύψος και διάρκεια των οικονομικών εγγυήσεων
1. Το ύψος των οικονομικών εγγυήσεων από έναν αιτούντα δεν υπερβαίνει το κατ' εκτίμηση ποσό των τελών που οφείλονται κατά τη διάρκεια δύο μηνών για τις σιδηροδρομικές δραστηριότητες που αφορά η αίτηση.
2. Τα τέλη κράτησης που καταβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 36 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ αφαιρούνται από το μέγιστο κατ' εκτίμηση ποσό των τελών κατά την παράγραφο 1.
3. Ο διαχειριστής υποδομής δεν απαιτεί να αρχίσει να ισχύει η οικονομική εγγύηση περισσότερο από δέκα ημέρες πριν από την πρώτη ημέρα του μήνα έναρξης από τη σιδηροδρομική επιχείρηση των σιδηροδρομικών δραστηριοτήτων των οποίων τα τέλη υποδομής προορίζεται να καλύπτει η εν λόγω οικονομική εγγύηση. Εάν η χωρητικότητα κατανεμηθεί μετά αυτήν τη χρονική στιγμή, ο διαχειριστής υποδομής μπορεί να ζητήσει την οικονομική εγγύηση με βραχυπρόθεσμη προειδοποίηση.
Άρθρο 5
Δυνατότητα κατάθεσης συμμορφούμενων προσφορών χωρητικότητας υποδομής
Ο διαχειριστής υποδομής δεν απορρίπτει αίτηση για συγκεκριμένη σιδηροδρομική διαδρομή επειδή δεν είναι δυνατόν να διασφαλιστεί η ικανότητα κατάθεσης συμμορφούμενης αίτησης χωρητικότητας υποδομής, κατά την έννοια του άρθρου 41 παράγραφος 2 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ, εκτός εάν:
α)
ο αιτών δεν έχει απαντήσει σε δύο διαδοχικά αιτήματα παροχής των ελλειπουσών πληροφοριών ή έχει επανειλημμένως απαντήσει κατά τρόπο που δεν πληροί τους όρους, όπως ορίζονται στη δήλωση δικτύου που αναφέρεται στο άρθρο 27 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ και στο παράρτημα IV της εν λόγω οδηγίας, όσον αφορά τις διαδικασίες υποβολής αίτησης για σιδηροδρομικές διαδρομές και
β)
ο διαχειριστής υποδομής είναι σε θέση να αποδείξει, μετά από αίτημα του ρυθμιστικού φορέα και προς ικανοποίησή του, ότι έχει λάβει όλα τα εύλογα μέτρα για να στηρίξει την ορθή και έγκαιρη υποβολή αιτήσεων.
Άρθρο 6
Μεταβατική διάταξη
Εφόσον είναι αναγκαίο, οι διαχειριστές υποδομής εναρμονίζουν τις οικείες δηλώσεις δικτύου με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού για την πρώτη δρομολογιακή περίοδο μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 7
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από τις 16 Ιουνίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 11 Αυγούστου 2014.