РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 608/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 12 юни 2013 година
относно защитата на правата върху интелектуалната собственост, осъществявана от митническите органи, и за отмяна на Регламент (ЕО) № 1383/2003 на Съвета
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 207 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
В своята резолюция от 25 септември 2008 г. относно глобален европейски план за борба с фалшифицирането и пиратството Съветът поиска да бъде направен преглед на Регламент (ЕО) № 1383/2003 на Съвета от 22 юли 2003 г. относно намесата на митническите органи по отношение на стоки, за които се предполага, че нарушават някои права върху интелектуалната собственост, както и относно мерките, които следва да се вземат по отношение на стоки, нарушаващи някои права върху интелектуалната собственост (2).
(2)
Предлагането на пазара на стоки, нарушаващи права върху интелектуалната собственост, нанася съществени вреди на притежателите на права, на ползвателите и групите производители, както и на производителите и търговците, които спазват закона. Такова предлагане на пазара би могло също да заблуди потребителите и в някои случаи да породи рискове за здравето и сигурността им. Такива стоки следва, доколкото е възможно, да не се допускат на пазара на Съюза, като за целта следва да се приемат мерки за противодействие на подобно незаконно предлагане на пазара на стоки, без същевременно да се затруднява законната търговия.
(3)
При прегледа на Регламент (ЕО) № 1383/2003 беше установено, че предвид промените в икономическата, търговската и правната област, са необходими определени подобрения на правната рамка с цел засилване на осигуряването на защита на правата върху интелектуалната собственост от страна на митническите органи, както и за гарантиране на подходяща правна сигурност.
(4)
Митническите органи следва да разполагат с правомощия за осигуряване на защитата на правата върху интелектуалната собственост по отношение на стоките, които в съответствие с митническото законодателство на Съюза подлежат на митнически надзор или митнически контрол, както и да извършват необходимите проверки на тези стоки с цел да се предотвратят дейности в нарушение на законодателството в областта на правата върху интелектуалната собственост. Осигуряването на защита на правата върху интелектуалната собственост на границата, на мястото, където се намират или където следва да се намират стоките под митнически надзор или митнически контрол, е ефикасен начин за бързо и ефективно предоставяне на правна защита на притежателя на правото, както и на ползвателите и групите производители. Когато вдигането на стоките е отложено или стоките се задържат от митническите органи на границата, следва да е достатъчно само едно производство, докато за осигуряване на същото ниво на спазване/защита на правата по отношение по отношение открити на пазара стоки, които вече са били разпределени и доставени на търговците на дребно, ще бъдат необходими няколко отделни производства. Изключение следва да се прави за стоки, допуснати за свободно обращение под режим специфично предназначение, като такива стоки остават под митнически надзор, въпреки че са допуснати за свободно обращение. Настоящият регламент не следва да се прилага за стоки, пренасяни от пътниците в техния личен багаж, при условие че тези стоки са за тяхна собствена лична употреба и не съществуват основания да се предполага, че те са за търговски цели.
(5)
Определени права върху интелектуалната собственост не са обхванати от Регламент (ЕО) № 1383/2003 и някои нарушения са изключени от неговия обхват. С цел да се засили осигуряването на защитата на правата върху интелектуалната собственост намесата на митническите органи следва да бъде разширена, така че да се включат и други видове нарушения, които не попадат в обхвата на Регламент (ЕО) № 1383/2003. Поради това в допълнение към правата, които вече са обхванати от Регламент (ЕО) № 1383/2003, в обхвата на настоящия регламент следва да се включат търговските наименования, доколкото те са защитени от изключително право на собственост съгласно националното законодателство, топологиите на полупроводниковите изделия, полезните модели и устройствата, които са проектирани, произведени или приспособени с цел да се направи възможно или да се улесни заобикалянето на технологичните мерки.
(6)
Нарушенията в резултат на т.нар. „незаконна паралелна търговия“ и стоките, произведени в превишени количества, са изключени от обхвата на Регламент (ЕО) № 1383/2003. Стоките, които са предмет на незаконна паралелна търговия, а именно стоки, които са произведени със съгласието на притежателя на правото, но пуснати за първи път на пазара в Европейското икономическо пространство без негово съгласие, и стоките, произведени в превишени количества, а именно стоки, които са произведени от лице, надлежно упълномощено от притежателя на правото да произведе определено количество стоки, в превишение на количеството, договорено между това лице и притежателя на правото, са произведени като оригинални стоки и следователно не е целесъобразно митническите органи да съсредоточават усилията си върху такива стоки. Поради това незаконната паралелна търговия и стоките, произведени в превишени количества, следва да бъдат също изключени от обхвата на настоящия регламент.
(7)
Държавите членки следва да предоставят в сътрудничество с Комисията подходящо обучение за митническите служители, за да се осигури правилното прилагане на настоящия регламент.
(8)
Настоящият регламент, когато бъде изцяло приложен, ще допринесе допълнително за изграждането на вътрешен пазар, който осигурява по-ефективна защита на притежателите на права, стимулира творческия подход и иновациите и предоставя на потребителите надеждни и висококачествени продукти, което на свой ред следва да укрепи трансграничните сделки между потребители, предприятия и търговци.
(9)
Държавите членки са изправени пред все по-ограничени ресурси в областта на митниците. Поради това следва да се подкрепя прилагането на технологии за управление на риска и на стратегии за използване в максимална степен на ресурсите, които са на разположение на митническите органи.
(10)
Настоящият регламент съдържа единствено процедурни правила за митническите органи. В този смисъл той не въвежда критерии за установяване на нарушение на право в областта на интелектуалната собственост.
(11)
Съгласно декларацията относно Споразумението за ТРИПС и общественото здраве, приета на министерската конференция на СТО в Доха на 14 ноември 2001 г., Споразумението относно свързаните с търговията аспекти на правата на интелектуалната собственост (Споразумението за ТРИПС) може и следва да бъде тълкувано и изпълнявано по начин, който утвърждава правото на членовете на СТО да опазват общественото здраве, и по-специално да насърчават достъпа до лекарствени продукти за всички. Следователно, в съответствие с международните ангажименти на Съюза и политиката му в областта на сътрудничеството за развитие, по отношение на лекарствените продукти, чието преминаване през митническата територия на Съюза - със или без претоварване, складиране, разпределяне на товара или промяна на вида транспорт или транспортното средство - представлява само част от цялото пътуване, което започва и приключва извън територията на Съюза, митническите органи следва при оценката на риска от нарушение на право върху интелектуалната собственост да вземат предвид всяка значителна вероятност за отклонение на такива лекарствени продукти с цел пускането им на пазара на Съюза.
(12)
Настоящият регламент не следва да засяга разпоредбите относно компетентността на съдилищата, и по-специално разпоредбите на Регламент (ЕС) № 1215/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 12 декември 2012 г. относно компетентността, признаването и изпълнението на съдебни решения по граждански и търговски дела (3).
(13)
Лица, ползватели, органи или група производители, които са активно легитимирани да поискат откриването на съдебно производство от свое име или от името на ползвателите или групата производители поради евентуално нарушение на право върху интелектуална собственост, следва да имат право да подадат заявление.
(14)
С цел да се гарантира защитата на правата върху интелектуалната собственост в целия Съюз е целесъобразно да се позволи на лица или образувания, търсещи защита на правата в целия Съюз, да подават заявление до митническите органи в една-единствена държава членка. Такива податели на заявление следва да могат да поискат от посочените органи да вземат решение за намеса с оглед осигуряването на защитата на правото върху интелектуална собственост както в своята държава членка, така и във всяка друга държава членка.
(15)
С цел да се гарантира своевременната защита на правата върху интелектуалната собственост следва да бъде предвидено, че когато въз основа на надеждни индикации митническите органи предполагат, че стоки под техен надзор нарушават права върху интелектуалната собственост, те имат право да отложат вдигането на стоките или да задържат стоките по своя инициатива или при наличие на заявление, така че лицето или образуванието, което има право да подаде заявление, да поиска образуване на производство с цел да се установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост.
(16)
С Регламент (ЕО) № 1383/2003 на държавите членки се позволява да предвидят процедура, която дава възможност определени стоки да бъдат унищожени, без да има задължение за започване на производство с цел да се установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост. Както се отбелязва в Резолюцията на Европейския парламент от 18 декември 2008 г. относно въздействието на подправянето на продукти върху международната търговия (4), подобна процедура се е оказала много успешна в държавите членки, в които е била въведена. Поради това процедурата следва да бъде задължителна по отношение на всички нарушения на права върху интелектуалната собственост и следва да се прилага, когато деклараторът или държателят на стоките е съгласен с унищожаването. Наред с това, процедурата следва да предвижда митническите органи да могат да приемат, че деклараторът или държателят на стоките се с съгласил стоките да бъдат унищожени, когато не се е противопоставил изрично на унищожаването в рамките на определения срок.
(17)
С цел свеждане до минимум на административната тежест и разходите следва да бъде въведена специална процедура за малки пратки от фалшифицирани и пиратски стоки, която да позволи тези стоки да бъдат унищожавани без изричното съгласие на подателя на заявлението във всеки отделен случай. За да се приложи тази процедура обаче, следва да се изисква подателят на заявлението да е отправил в него общо искане в такъв смисъл. Митническите органи следва също да могат да поискат от подателя на заявлението да поеме разходите по прилагането на същата процедура.
(18)
За постигането на допълнителна правна сигурност е целесъобразно да бъдат изменени сроковете за отлагане на вдигането или задържане на стоки, за които се предполага, че нарушават права върху интелектуалната собственост, както и условията, при които митническите органи следва да предават информацията за задържаните стоки на засегнатите лица и образувания, както е предвидено в Регламент (ЕО) № 1383/2003.
(19)
Като се взема предвид временният и превантивен характер на мерките, приемани от митническите органи при прилагане на настоящия регламент, както и конфликтът между интересите на страните, засегнати от мерките, някои аспекти на процедурите следва да бъдат адаптирани, за да се гарантира безпроблемното прилагане на регламента, като същевременно се зачитат правата на засегнатите страни. Поради това, що се отнася до различните уведомления, предвидени в настоящия регламент, митническите органи следва да уведомяват съответното лице въз основа на документите относно митническата обработка или въз основа на ситуацията, в които се намират стоките. Освен това, тъй като процедурата за унищожаване на стоки предполага и деклараторът или държателят на стоките, и притежателят на решението успоредно да представят евентуалните си възражения срещу унищожаването, следва да се направи необходимото притежателят на решението да може да реагира на потенциално възражение на декларатора или държателя на стоките срещу унищожаването им. Ето защо следва да се направи необходимото деклараторът или държателят на стоките да бъде уведомен за отлагането на вдигането на стоките или тяхното задържане преди деня или в същия ден, в който е уведомен притежателят на решението.
(20)
Митническите органи и Комисията се насърчават да си сътрудничат с Европейската обсерватория за нарушенията на правата на интелектуална собственост в рамките на съответните си области на компетентност.
(21)
С оглед премахването на международната търговия със стоки, които нарушават права върху интелектуалната собственост, Споразумението за ТРИПС предвижда членовете на СТО да насърчават обмена на информация между митническите органи относно тази търговия. Във връзка с това следва да е възможно Комисията и митническите органи на държавите членки да обменят информация за предполагаеми нарушения на правата върху интелектуалната собственост със съответните митнически органи на трети държави, включително за стоки, които преминават транзитно през територията на Съюза и чийто произход или местоназначение са тези трети държави.
(22)
В интерес на ефективността следва да се прилагат разпоредбите на Регламент (ЕО) № 515/97 на Съвета от 13 март 1997 г. относно взаимопомощта между административните органи на държавите членки и сътрудничеството между последните и Комисията по гарантиране на правилното прилагане на законодателството в областта на митническите и земеделските въпроси (5).
(23)
Отговорността на митническите органи следва да се урежда от законодателството на държавите членки, въпреки че удовлетворяването на заявления за намеса от страна на митническите органи не следва да дава право за обезщетение на притежателя на решението, ако стоки, за които се предполага, че нарушават права върху интелектуалната собственост, не бъдат открити от митническите органи и бъдат освободени или не бъде предприета намеса за тяхното задържане.
(24)
Целесъобразно е да се въведе разпоредба, че ако митническите органи предприемат намеса по подадено заявление, притежателят на решението следва да възстанови всички разходи, направени от митническите органи при намесата за защитата на неговите права върху интелектуалната собственост. Това обаче не следва да възпрепятства притежателя на решението да потърси компенсация от нарушителя или други лица, които могат да бъдат считани за отговорни съгласно законодателството на съответната държава членка, в която са открити стоките. Тези лица може да включват посредници, когато е приложимо. Разходите и щетите, понесени от лица, различни от митническите органи, в резултат на митническа намеса с отлагане на вдигането на стоки или със задържане на стоки въз основа на иск на трета страна във връзка с интелектуалната собственост, следва да се уреждат от конкретното приложимо законодателство във всеки отделен случай.
(25)
Настоящият регламент въвежда възможността митническите органи да позволят стоки, които трябва да бъдат унищожени, да бъдат преместени под митнически надзор от едно място до друго в рамките на митническата територия на Съюза. Митническите органи могат освен това да решат да допуснат подобни стоки за свободно обращение с оглед на по-нататъшното им рециклиране или отстраняване извън каналите за търговия, включително за цели, свързани с повишаване на осведомеността, обучение или образование.
(26)
Защитата на правата върху интелектуална собственост, осъществявана от митническите органи, налага обмен на данни относно решенията, свързани със заявленията. Подобна обработка на данни обхваща и обработката на лични данни и следва да бъде извършвана в съответствие с правото на Съюза, както е определено в Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (6) и Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (7).
(27)
Обменът на информация относно решения по заявления и намесата на митническите органи следва да се извършва посредством централна електронна база данни. Следва да бъдат определени образуванието, което ще контролира и администрира тази база данни, и образуванията, които ще гарантират сигурността при обработката на включените в нея данни. Въвеждането на всякаква евентуална оперативна съвместимост или обмен следва преди всичко да съответства на принципа за ограничаване в рамките на целта, а именно данните следва да се използват за целта, за която е създадена базата данни, като не следва да се допуска по-нататъшен обмен или взаимно свързване за други цели.
(28)
С цел да се гарантира, че определението за малки пратки може да бъде изменено, ако се окаже нецелесъобразно в практиката предвид необходимостта да се осигури ефективно изпълнение на процедурата, или когато е необходимо с оглед да се избегне всякакво заобикаляне на тази процедура по отношение на съдържанието на пратките, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз във връзка с изменение на несъществени елементи на определението за малки пратки, а именно конкретните количества, посочени в това определение. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(29)
За да се гарантират еднакви условия за изпълнение на разпоредбите, с които се определят елементите на практическите условия за обмен на данни с трети държави, както и разпоредбите относно формулярите за заявления и относно искания за удължаване на срока, в рамките на който митническите органи трябва да осъществят намеса, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия, а именно правомощия за определяне на тези елементи от практическите условия и за установяване на стандартни формуляри. Тези правомощия следва да се упражняват в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (8). За установяването на стандартни формуляри, въпреки че предметът на разпоредбите на настоящия регламент, подлежащи на изпълнение, попада в обхвата на общата търговска политика, поради естеството и въздействието на тези актове за изпълнение те следва да се приемат по процедурата по консултиране, тъй като всички подробности за вида информация, който трябва да се съдържа във формулярите, произтичат пряко от текста на настоящия регламент. Следователно с тези актове за изпълнение ще се установят единствено форматът и структурата на формуляра и те няма да имат по-нататъшно отражение върху общата търговска политика на Съюза.
(30)
Регламент (ЕО) № 1383/2003 следва да бъде отменен.
(31)
Беше проведена консултация с Европейския надзорен орган по защита на данните в съответствие с член 28, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 45/2001, като той представи становище на 12 октомври 2011 г. (9),
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ПРЕДМЕТ, ОБХВАТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Предмет и обхват
1. С настоящия регламент се определят условията и процедурите за намеса на митническите органи, когато стоки, за които се предполага, че нарушават права върху интелектуалната собственост, са или следва да бъдат обект на митнически надзор или митнически контрол на митническата територия на Съюза в съответствие с Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета от 12 октомври 1992 г. относно създаване на Митнически кодекс на Общността (10), по-специално стоки в следните случаи:
а)
когато са декларирани за допускане за свободно обращение, за износ или за реекспорт;
б)
когато се въвеждат на митническата територия на Съюза или я напускат;
в)
когато са поставени под режим с отложено плащане или са в свободна зона или свободен склад.
2. По отношение на стоките, които са обект на митнически надзор или митнически контрол, и без да се засягат членове 17 и 18, митническите органи извършват подходящ митнически контрол и предприемат пропорционални мерки за идентификация, както е предвидено в член 13, параграф 1 и в член 72 от Регламент (ЕИО) № 2913/92, в съответствие с критериите за анализ на риска, с цел предотвратяване на дейности в нарушение на законодателството в областта на правата върху интелектуалната собственост, приложимо на територията на Съюза, както и с цел сътрудничество с трети държави във връзка със защитата на правата върху интелектуална собственост.
3. Настоящият регламент не се прилага за стоки, допуснати за свободно обращение под режим специфично предназначение.
4. Настоящият регламент не се прилага за стоки с нетърговски характер, съдържащи се в личния багаж на пътниците.
5. Настоящият регламент не се прилага за стоки, произведени със съгласието на притежателя на правото или за стоки, произведени от лице, надлежно упълномощено от притежателя на правото да произведе определено количество стоки над количествата, договорени между въпросното лице и притежателя на правото.
6. Настоящият регламент не засяга правото на държавите членки или правото на Съюза в областта на интелектуалната собственост или законодателството на държавите членки по отношение на наказателните производства.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент:
1)
„права върху интелектуалната собственост“ означава:
а)
търговска марка;
б)
промишлен дизайн;
в)
авторско право или сродните му права съгласно предвиденото в националното право или в правото на Съюза;
г)
географско указание;
д)
патент съгласно предвиденото в националното право или в правото на Съюза;
е)
сертификат за допълнителна закрила на лекарствените продукти съгласно предвиденото в Регламент (ЕО) № 469/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 6 май 2009 г. относно сертификата за допълнителна закрила на лекарствените продукти (11);
ж)
сертификат за допълнителна защита на продуктите за растителна защита съгласно предвиденото в Регламент (ЕО) № 1610/96 на Европейския парламент и на Съвета от 23 юли 1996 г. относно създаването на сертификат за допълнителна защита на продуктите за растителна защита (12);
з)
сортовете растения с правна закрила на Общността съгласно предвиденото в Регламент (ЕО) № 2100/94 на Съвета от 27 юли 1994 г. относно правната закрила на Общността на сортовете растения (13);
и)
сортовете растения с правна закрила, предвидена в националното право;
й)
топология на полупроводниково изделие съгласно предвиденото в националното право или в правото на Съюза;
к)
полезен модел, доколкото е защитен като право върху интелектуалната собственост в националното право или в правото на Съюза;
л)
търговско наименование, доколкото е защитено като изключително право върху интелектуалната собственост в националното право или в правото на Съюза;
2)
„търговска марка“ означава:
а)
марка на Общността, както е предвидено в Регламент (ЕО) № 207/2009 на Съвета от 26 февруари 2009 г. относно марката на Общността (14);
б)
търговска марка, регистрирана в държава членка или, когато става въпрос за Белгия, Люксембург или Нидерландия - в Бюрото за интелектуална собственост на Бенелюкс;
в)
търговска марка, която е предмет на международна регистрация и която има действие в държава членка или в Съюза;
3)
„промишлен дизайн“ означава:
а)
промишлен дизайн на Общността съгласно предвиденото в Регламент (ЕО) № 6/2002 на Съвета от 12 декември 2001 г. относно промишления дизайн на Общността (15);
б)
промишлен дизайн, регистриран в държава членка или, когато става въпрос за Белгия, Люксембург или Нидерландия - в Бюрото за интелектуална собственост на Бенелюкс;
в)
промишлен дизайн, който е предмет на международна регистрация и който има действие в държава членка или в Съюза;
4)
„географско указание“ означава:
а)
защитено географско указание или защитено наименование за произход на селскостопански продукти или храни съгласно предвиденото в Регламент (ЕС) № 1151/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 21 ноември 2012 г. относно схемите за качество на селскостопанските продукти и храни (16);
б)
наименование за произход или географско указание за вина съгласно предвиденото в Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти (Общ регламент за ООП) (17);
в)
географско указание за ароматизирани напитки на винена основа съгласно предвиденото в Регламент (ЕИО) № 1601/91 на Съвета от 10 юни 1991 г. относно установяване на общи правила за определянето, описанието и представянето на ароматизирани вина, ароматизирани напитки на винена основа и ароматизирани коктейли от лозаро-винарски продукти (18);
г)
географско указание за спиртни напитки съгласно предвиденото в Регламент (ЕО) № 110/2008 на Европейския парламент и на Съвета от 15 януари 2008 г. относно определението, описанието, представянето, етикетирането и защитата на географските указания на спиртните напитки (19);
д)
географско указание за продукти, които не попадат в обхвата на букви а)-г), доколкото е установено като изключително право върху интелектуалната собственост в националното право или в правото на Съюза;
е)
географско указание, както е предвидено в споразуменията между Европейския съюз и трети държави и посочено като такова в тези споразумения;
5)
„фалшифицирани стоки“ означава:
а)
стоки, които са обект на действие в нарушение на търговска марка в държавата членка, където те са открити, и върху които е поставен без разрешение знак, който е идентичен с валидно регистрираната за същия вид стоки търговска марка или който не може да бъде отличен в основните си характеристики от такава търговска марка;
б)
стоки, които са обект на действие в нарушение на географско указание в държавата членка, където те са открити, и върху които е поставено наименование или термин, или които са описани с наименование или термин, защитени по отношение на въпросното географско указание;
в)
всеки вид опаковка, етикет, стикер, брошура, указания за употреба, гаранционен документ или друг подобен артикул, дори представен отделно, който е обект на действие в нарушение на търговска марка или географско указание и който включва знак, наименование или термин, идентичен с валидно регистрирана търговска марка или защитено географско указание или неотличаващ се в основните си характеристики от такава търговска марка или географско указание, и който може да се използва за същия вид стоки като тези, за които е регистрирана търговската марка или географското указание;
6)
„пиратски стоки“ означава стоки, които са обект на действие в нарушение на авторското право или сродните му права или промишления дизайн в държавата членка, където са открити, и които представляват или съдържат копия, произведени без съгласието на притежателя на авторското право или сродните му права или промишления дизайн, или без съгласието на лице, упълномощено от този притежател на правото в страната на производство;
7)
„стоки, за които се предполага, че нарушават право върху интелектуалната собственост“ означава стоки, за които има надеждни индикации, че в държавата членка, където тези стоки са открити, те са prima facie:
а)
стоки, които са обект на действие в нарушение на право върху интелектуалната собственост в тази държава членка;
б)
устройства, продукти или компоненти, които са проектирани, произведени или приспособени с основната цел да се направи възможно или да се улесни заобикалянето на технология, устройство или компонент, които предотвратяват или ограничават при обичайното си функциониране действия по отношение на дадено произведение, които не са разрешени от носителя на авторското право или на правото, сродно на авторското право, и които са свързани с действие, нарушаващо въпросните права в посочената държава членка;
в)
всеки калъп или матрица, специално проектирани или приспособени за производството на стоки, с които се нарушава право върху интелектуална собственост, ако тези калъпи и матрици са свързани с действие, нарушаващо право върху интелектуална собственост в посочената държава членка;
8)
„притежател на правото“ означава притежател на право върху интелектуална собственост;
9)
„заявление“ означава подадено до компетентния митнически отдел искане за намеса на митническите органи във връзка със стоки, за които се предполага, че нарушават право върху интелектуалната собственост;
10)
„национално заявление“ означава заявление, с която се иска намеса на митническите органи на държава членка в рамките на тази държава членка;
11)
„съюзно заявление“ означава заявление, подадено в държава членка, в което се иска намесата на митническите органи на тази държава членка и на една или повече други държави членки в рамките на техните съответни държави членки;
12)
„подател“ означава лицето или образуванието, от чието име е подадено заявлението;
13)
„притежател на решението“ означава притежател на решение, с което се удовлетворява заявление;
14)
„държател на стоките“ означава лицето, което е собственик на стоките, за които се предполага, че нарушават право върху интелектуалната собственост, или което има подобно право на разпореждане с тях, или което има физически контрол върху тези стоки;
15)
„декларатор“ означава деклараторът съгласно определението в член 4, точка 18 от Регламент (ЕИО) № 2913/92;
16)
„унищожаване“ означава физическото унищожаване, рециклиране или отстраняване на стоки извън каналите за търговия по начин, който не допуска причиняване на вреда на притежателя на решението;
17)
„митническа територия на Съюза“ означава митническата територия на Общността, както е определена в член 3 от Регламент (ЕИО) № 2913/92;
18)
„вдигане на стоки“ означава вдигането на стоки съгласно определението в член 4, точка 20 от Регламент (ЕИО) № 2913/92;
19)
„малка пратка“ означава пощенска или експресна куриерска пратка, която:
а)
съдържа най-много три артикула;
или
б)
има общо тегло, по-малко от два килограма.
За целите на буква а) „артикул“ означава стока, както се класира съгласно Комбинираната номенклатура в съответствие с приложение I към Регламент (ЕИО) № 2658/87 на Съвета от 23 юли 1987 г. относно тарифната и статистическа номенклатура и Общата митническа тарифа (20), ако е неопакован, или пакета със същата стока, предназначен за продажба на дребно на крайния потребител.
За целите на това определение отделни стоки, които попадат в един и същи код по Комбинираната номенклатура, се смятат за различни артикули, а стоките, които представляват комплект, класиран в един код по Комбинираната номенклатура, се смятат за един артикул;
20)
„бързоразвалящи се стоки“ означава стоки, които по преценка на митническите органи влошават качеството си, ако бъдат държани до 20 дни от датата на отлагане на вдигането или задържането им;
21)
„изключителен лиценз“ означава лиценз (общ или ограничен), даващ на лицензополучателя разрешение, от което са изключени всички други лица - включително лицето, предоставящо лиценза - да упражнява право върху интелектуалната собственост по разрешения в лиценза начин.
ГЛАВА II
ЗАЯВЛЕНИЯ
РАЗДЕЛ 1
Подаване на заявления
Член 3
Право за подаване на заявление
Следните лица и образувания, доколкото имат право да започнат производство, за да се установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост, в държавата членка или държавите членки, където е поискана намеса на митническите органи, имат право да подадат:
1.
национално или съюзно заявление:
а)
притежатели на права;
б)
органи за управление на колективните права върху интелектуалната собственост, посочени в член 4, параграф 1, буква в) от Директива 2004/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 29 април 2004 г. относно упражняването на права върху интелектуалната собственост (21);
в)
органи за професионална защита, посочени в член 4, параграф 1, буква г) от Директива 2004/48/ЕО;
г)
групи по смисъла на член 3, точка 2 и член 49, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1151/2012, групи производители по смисъла на член 118д от Регламент (ЕО) № 1234/2007 или подобни групи производители, както е предвидено в правото на Съюза за географските указания, които представляват производители на продукти с географско указание или представители на такива групи, по-специално регламенти (ЕИО) № 1601/91 и (ЕО) № 110/2008, и оператори, които имат право да използват географско указание, както и компетентни по отношение на такова географско указание инспекционни служби или органи;
2.
национално заявление:
а)
лица или образувания, притежаващи разрешение да ползват права върху интелектуалната собственост, които са надлежно упълномощени от притежателя на правата да започнат производство с цел да се установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост;
б)
групи производители, предвидени в законодателството на държавите членки за географските указания, които представляват производители на продукти с географски указания или представителите на такива групи и оператори, които имат право да използват географско указание, както и компетентни по отношение на такова географско указание контролни служби и органи;
3.
съюзно заявление: притежателите на изключителни лицензи за цялата територия на две или повече държави членки, в които тези лицензополучатели са надлежно упълномощени във въпросните държави членки от притежателя на правата да започнат производство с цел да се установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост.
Член 4
Права върху интелектуалната собственост, обхванати от съюзни заявления
Съюзно заявление може да бъде подадено единствено във връзка с права върху интелектуалната собственост, основаващи се на правото на Съюза, което поражда действие в целия Съюз.
Член 5
Подаване на заявления
1. Всяка държава членка определя митническата служба, компетентна да получава и обработва заявления („компетентна митническа служба“). Държавите членки информират съответно Комисията, която оповестява списъка на компетентните митнически служби, определени от държавите членки.
2. Заявленията се подават до компетентната митническа служба. Заявлението се попълва, като се използва формулярът, посочен в член 6, и съдържа изискваната в него информация.
3. Когато след уведомяване от страна на митническите органи за отлагане на вдигането или за задържане на стоките в съответствие с член 18, параграф 3 е подадено заявление, то отговаря на следните изисквания:
а)
подава се до компетентната митническа служба в срок от четири работни дни от уведомлението за отлагане на вдигането или задържането на стоките;
б)
представлява национално заявление;
в)
съдържа информацията, посочена в член 6, параграф 3. Подателят на заявлението обаче може да пропусне информацията, посочена в същия параграф, буква ж), з) или и).
4. Освен в случаите, посочени в член 3, точка 3, може да се подава само по едно национално заявление и едно съюзно заявление за държава членка по отношение на едно и също право върху интелектуалната собственост, което е защитено в тази държава членка. В случаите, посочени в член 3, точка 3, е разрешено подаването на повече от едно съюзно заявление.
5. Когато съюзно заявление е удовлетворено за държава членка, за която вече е било удовлетворено друго съюзно заявление за същия подател и във връзка със същото право върху интелектуалната собственост, митническите органи на тази държава членка предприемат действия въз основа на първото съюзно заявление, което е било удовлетворено. Те уведомяват компетентната митническа служба на държавата членка, в която е удовлетворено което и да е последващо съюзно заявление, която изменя или отменя решението, с което е удовлетворено това последващо съюзно заявление.
6. Когато са налице компютризирани системи за получаване и обработване на заявление, заявленията и приложенията към тях се подават чрез средства за електронна обработка на данни. Държавите членки и Комисията разработват, поддържат и използват такива системи в съответствие с многогодишния стратегически план, посочен в член 8, параграф 2 от Решение № 70/2008/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 15 януари 2008 г. относно безкнижна среда в митниците и търговията (22).
Член 6
Формуляр за заявление
1. Комисията установява формуляр за заявление посредством актове за изпълнение. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 34, параграф 2.
2. Формулярът на заявлението конкретизира информацията, която трябва да бъде предоставена на субекта на данните съгласно Регламент (ЕО) № 45/2001 и националните закони, с които се изпълнява Директива 95/46/ЕО.
3. Комисията прави необходимото да гарантира във формуляра за заявление да се изисква следната информация от подателя:
а)
данни за подателя;
б)
статут на подателя по смисъла на член 3;
в)
документи, които доказват пред компетентната митническа служба, че подателят има право да подаде заявлението;
г)
когато подателят подава заявление чрез представител - данни за лицето, което го представлява, и доказателство за наличието на представителна власт в съответствие със законодателството на държавата членка, в която е подадено заявлението;
д)
правото или правата върху интелектуалната собственост, по отношение на които се търси защита;
е)
при случаите на съюзно заявление - държавите членки, в които се иска намеса на митническите органи;
ж)
специфични и технически данни за автентичните стоки, включително обозначаване като например баркод и изображения, където е целесъобразно;
з)
информацията, необходима за лесното разпознаване на въпросните стоки от митническите органи;
и)
информация, приложима с оглед на извършваните от митническите органи анализ и оценка на риска от нарушение на съответното право или права върху интелектуалната собственост, като например оторизираните дистрибутори;
й)
дали информацията, подадена в съответствие с настоящия параграф, буква ж), з) или и), трябва да бъде отбелязана като информация, до която се предоставя ограничен достъп в съответствие с член 31, параграф 5;
к)
данните на всеки представител, упълномощен от подателя да отговаря за правните и техническите въпроси;
л)
задължение на подателя, че се ангажира да уведоми компетентната митническа служба за всяка една от ситуациите, определени в член 15;
м)
задължение на подателя, че се ангажира да предава и актуализира всяка информация, която е от значение с оглед на извършваните от митническите органи анализ и оценка на риска от нарушение на съответното право или права върху интелектуалната собственост;
н)
задължение на подателя, че поема отговорност съгласно условията, определени в член 28;
о)
задължение на подателя, че поема разходите, посочени в член 29, съгласно условията, предвидени в същия член;
п)
съгласие на подателя предоставените от него данни да могат да бъдат обработвани от Комисията и държавите членки;
р)
дали подателят иска да бъде приложена процедурата по член 26 и в случай че митническите органи поискат това, дали е съгласен да поеме разходите по унищожаването на стоките съгласно същата процедура.
РАЗДЕЛ 2
Решения относно заявленията
Член 7
Обработване на непълни заявления
1. Когато при получаване на заявление компетентната митническа служба счете, че заявлението не съдържа цялата информация, изисквана съгласно член 6, параграф 3, компетентната митническа служба изисква от подателя да предостави липсващата информация в срок от 10 работни дни от уведомяването за това искане.
В такива случаи срокът, посочен в член 9, параграф 1, спира да тече до получаването на необходимата информация.
2. Когато подателят не предостави липсващата информация в срока, посочен в параграф 1, първа алинея, компетентната митническа служба отхвърля заявлението.
Член 8
Такси
Подателят не дължи такса за покриване на административните разходи, произтичащи от обработването на заявлението.
Член 9
Уведомление за решения, с които се удовлетворяват или отхвърлят молби
1. Компетентната митническа служба уведомява подателя за своето решение, с което удовлетворява или отхвърля заявлението, в срок от 30 работни дни от получаването на заявлението. В случай че отхвърли заявление, компетентната митническа служба мотивира решението си и прилага към него информация за процедурата за обжалване.
2. Ако подателят на заявлението е бил уведомен за отлагането на вдигането на стоките или за задържането на стоките от митническите органи преди подаването на заявление, компетентната митническа служба уведомява подателя за своето решение, с което удовлетворява или отхвърля заявлението, в срок от два работни дни от получаването на заявлението.
Член 10
Решения по молбите
1. Решение, с което се удовлетворява национално заявление и всяко решение, с което то се отменя или изменя, поражда действие в държавата членка, в която е подадено националното заявление, в деня, следващ датата на приемане на решението.
Решение за удължаване на срока, в който трябва да се намесят митническите органи, поражда действие в държавата членка, в която е подадено национално заявление, в деня, следващ датата на изтичане на срока, който се удължава.
2. Решение, с което се удовлетворява съюзно заявление, и всяко решение, с което такова решение се отменя или изменя, поражда действие:
а)
в държавата членка, в която е подадено заявлението - в деня, следващ датата на приемане на решението;
б)
във всички останали държави членки, в които се иска намеса на митническите органи- в деня, следващ датата, на която митническите органи са уведомени в съответствие с член 14, параграф 2, при условие че притежателят на решението е изпълнил задълженията си по член 29, параграф 3 по отношение на разходите за превод.
Решението за удължаване на срока, в който трябва да се намесят митническите органи, поражда действие в държавата членка, в която е подадено съюзното заявление, както и във всички останали държави членки, в които се иска намеса на митническите органи, в деня, следващ датата на изтичане на срока, който се удължава.
Член 11
Срок, в рамките на който трябва да се намесят митническите органи
1. Когато удовлетворява заявление, компетентната митническа служба определя срока, в рамките на който митническите органи трябва да се намесят.
Този срок започва в деня, в който решението, удовлетворяващо заявлението, поражда действие съгласно член 10, и не надхвърля една година, считано от деня, следващ датата на приемане.
2. Когато заявление, подадено след уведомяване от страна на митническите органи за отлагане на вдигането на стоките или за задържане на стоките в съответствие с член 18, параграф 3, не съдържа информацията, посочена в член 6, параграф 3, буква ж), з) или и), то се удовлетворява единствено по отношение на отлагането на вдигането на стоките или на задържането им, освен в случаите, когато тази информация е предоставена в рамките на 10 работни дни след уведомяването за отлагане на вдигането или за задържането на стоките.
3. Митническите органи не осъществяват намеса, когато бъде прекратено действието на дадено право върху интелектуалната собственост или когато подателят на заявлението по други причини престане да има право да подава заявление. Решението, с което се удовлетворява заявление, съответно се отменя или изменя от компетентната митническа служба, взела това решение.
Член 12
Удължаване на срока, в рамките на който трябва да се намесят митническите органи
1. При изтичане на срока, в рамките на който трябва да се намесят митническите органи, и при условие че притежателят на решението е платил задълженията си, дължими на митническите органи съгласно настоящия регламент, компетентната митническа служба, приела първоначалното решение, може да удължи този срок по искане на притежателя на решението.
2. Когато искането за удължаване на срока, в рамките на който трябва да се намесят митническите органи, е получено от компетентната митническа служба по-малко от 30 работни дни преди изтичането на срока, който трябва да бъде удължен, компетентната митническа служба може да отхвърли това искане.
3. Компетентната митническа служба уведомява притежателя на решението в рамките на 30 работни дни от получаването на искането, посочено в параграф 1, за своето решение за удължаване на срока. Компетентната митническа служба определя срока, през който митническите органи трябва да се намесят.
4. Удълженият срок, в рамките на който трябва да се намесят митническите органи, започва да тече от деня, следващ датата на изтичане на предходния срок, и не превишава една година.
5. Митническите органи не осъществяват намеса, когато бъде прекратено действието на дадено право върху интелектуалната собственост или когато подателят на заявлението по други причини престане да има право да подава заявление. Решението за удължаване на срока се отменя или изменя по съответния начин от компетентната митническа служба, взела това решение.
6. Притежателят на решението не дължи такса за покриване на административните разходи, произтичащи от обработването на искането за удължаване.
7. Комисията установява формуляр на искане за удължаване чрез актове за изпълнение. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 34, параграф 2.
Член 13
Изменение на решението по отношение на правата върху интелектуалната собственост
Компетентната митническа служба, взела решението за удовлетворяване на заявлението, може да измени списъка с правата върху интелектуалната собственост в решението по искане на притежателя на това решение.
При добавяне на ново право върху интелектуалната собственост искането съдържа информацията, посочена в член 6, параграф 3, букви в), д), ж), з) и и).
В случая на решение, с което се удовлетворява съюзно заявление, всяко изменение, което се състои от добавяне на права върху интелектуалната собственост, се ограничава до правата върху интелектуалната собственост, попадащи в обхвата на член 4.
Член 14
Задължения на компетентната митническа служба по отношение на уведомяването
1. Компетентната митническа служба, до която е подадено национално заявление, препраща следните решения на митническите учреждения на своята държава членка веднага след тяхното приемане:
а)
решения, с които се удовлетворява заявлението;
б)
решения, отменящи решения, с които се удовлетворява заявлението;
в)
решения, изменящи решения, с които се удовлетворява заявлението;
г)
решения за удължаване на срока, в рамките на който трябва да се намесят митническите органи.
2. Компетентната митническа служба, до която е подадено съюзно заявление, препраща следните решения на компетентната митническа служба на държавата членка или държавите членки, посочени в съюзното заявление, веднага след тяхното приемане:
а)
решения, с които се удовлетворява заявлението;
б)
решения, отменящи решения, с които се удовлетворява заявлението;
в)
решения, изменящи решения, с които се удовлетворява заявлението;
г)
решения за удължаване на срока, в рамките на който трябва да се намесят митническите органи;
Компетентната митническа служба на държавата членка или държавите членки, посочена(и) в съюзното заявление, веднага след получаването на посочените решения ги препраща на своите митнически служби.
3. Компетентната митническа служба на държавата членка или държавите членки, посочена(и) в съюзното заявление, може да поиска от компетентната митническа служба, взела решението за удовлетворяване на заявлението, да ѝ предостави допълнителна информация, считана за необходима за изпълнение на същото решение.
4. Компетентната митническа служба препраща своето решение за прекратяване на намесата на митническите органи съгласно член 16, параграф 1, буква б) и параграф 2 на митническите учреждения на своята държава членка веднага след неговото приемане.
Член 15
Задължения на притежателя на решението по отношение на уведомяването
Притежателят на решението уведомява незабавно компетентната митническа служба, която е удовлетворила заявлението, във всеки един от следните случаи:
а)
ако бъде прекратено действието на правото върху интелектуалната собственост, обхванато в неговото заявление;
б)
ако притежателят на решението по други причини престане има право да подаде заявлението;
в)
при промени в информацията, посочена в член 6, параграф 3.
Член 16
Неизпълнение на задълженията на притежателя на решението
1. Когато притежателят на решението използва информацията, предоставена от митническите органи, за цели, различни от предвидените в член 21, компетентната митническа служба на държавата членка, в която информацията е била предоставена или с нея е било злоупотребено, може:
а)
да отмени всяко прието от нея решение, с което се удовлетворява национално заявление на този притежател на решението, и да откаже да удължи срока, в рамките на който трябва да се намесят митническите органи;
б)
да спре действието на своята територия за срока, в рамките на който трябва да се намесят митническите органи, на всяко решение, с което се удовлетворява съюзно заявление на този притежател на решението.
2. Компетентната митническа служба може да реши да спре намесата на митническите органи до изтичането на срока, в рамките на който трябва да се намесят тези органи, когато притежателят на решението:
а)
не изпълнява задълженията за уведомяване, установени в член 15;
б)
не изпълнява задължението за връщането на проби съгласно член 19, параграф 3;
в)
не изпълнява задълженията си относно разходите и превода съгласно член 29, параграфи 1 и 3;
г)
без основателна причина не започва производство, както е предвидено в член 23, параграф 3 или в член 26, параграф 9.
При съюзно заявление решението за спиране на намесата на митническите органи има действие единствено в държавата членка, в която е взето това решение.
ГЛАВА III
НАМЕСА НА МИТНИЧЕСКИТЕ ОРГАНИ
РАЗДЕЛ 1
Отлагане на вдигането или задържане на стоките, за които се предполага, че нарушават право върху интелектуалната собственост
Член 17
Отлагане на вдигането или задържане на стоките след удовлетворяване на заявление
1. Когато митническите органи идентифицират стоки, за които се предполага, че нарушават право върху интелектуалната собственост, обхванато от решение, с което се удовлетворява заявление, те отлагат вдигането на стоките или ги задържат.
2. Преди да отложат вдигането на стоките или да ги задържат, митническите органи могат да поискат от притежателя на решението да им предостави всякаква приложима информация по отношение на стоките. Митническите органи могат също да предоставят на притежателя на решението информация за действителното или предполагаемо количество на стоките, тяхното действително или предполагаемо естество, както и техни изображения при целесъобразност.
3. Митническите органи уведомяват декларатора или държателя на стоките за отлагането на вдигането на стоките или за тяхното задържане в срок от един работен ден от отлагането или от задържането.
Когато митническите органи изберат да уведомят държателя на стоките и две или повече лица се считат за държател на стоките, митническите органи не са длъжни да уведомят повече от едно от тези лица.
Митническите органи уведомяват притежателя на решението за отлагането на вдигането на стоките или за задържането в същия ден или незабавно след уведомяване на декларатора или държателя на стоките.
Уведомленията съдържат информация относно процедурата, посочена в член 23.
4. Митническите органи уведомяват притежателя на решението и декларатора или държателя на стоките за действителното или предполагаемото количество на стоките, чието вдигане е било отложено или които са били задържани, за тяхното действително или предполагаемо естество, включително налични техни изображения при целесъобразност. При поискване и ако разполагат с тази информация, митническите органи предоставят на притежателя на решението имената и адресите на получателя, изпращача и декларатора или държателя на стоките, митническия режим и произхода, мястото от където са и местоназначението на стоките, чието вдигане е отложено или които са задържани.
Член 18
Отлагане на вдигането или задържане на стоките преди удовлетворяване на заявление
1. Когато митническите органи идентифицират стоки, за които се предполага, че нарушават право върху интелектуалната собственост, които не са обхванати от решение за удовлетворяване на заявление, те могат да отложат вдигането на тези стоки или да ги задържат, освен в случая на бързоразвалящи се стоки.
2. Преди да отложат вдигането или да задържат стоките, за които се предполага, че нарушават право върху интелектуалната собственост, митническите органи могат, без да разкриват друга информация освен действителното или предполагаемо количество на стоките, тяхното действително или предполагаемо естество и изображения при целесъобразност, да поискат от всяко лице или образувание, което по принцип има право да подаде заявление относно предполагаемо нарушение на правата върху интелектуалната собственост, да им предостави всякаква информация от значение за случая.
3. Митническите органи уведомяват декларатора или държателя на стоките за отлагането на вдигането на стоките или за тяхното задържане в срок от един работен ден от въпросното отлагане или задържане.
Когато митническите органи изберат да уведомят държателя на стоките и две или повече лица се считат за държател на стоките, митническите органи не са длъжни да уведомят повече от едно от тези лица.
Митническите органи уведомяват лицата или образуванията, които имат право да подадат заявление относно предполагаемо нарушение на правата върху интелектуалната собственост, за отлагането на вдигането на стоките или за задържането им в същия ден или незабавно след уведомяване на декларатора или държателя на стоките.
Митническите органи могат да се консултират с компетентните публични органи с оглед на идентифицирането на лицата или образуванията, които имат право да подадат заявление.
Уведомленията съдържат информация относно процедурата, посочена в член 23.
4. Митническите органи разрешават вдигането на стоките или прекратяват тяхното задържане незабавно след приключване на всички митнически формалности в следните случаи:
а)
когато не са идентифицирали нито едно лице или образувание, което има право да подаде заявление относно предполагаемо нарушение на права върху интелектуалната собственост в срок от един работен ден от отлагане на вдигането или от задържането на стоките;
б)
когато не са получили заявление в съответствие с член 5, параграф 3 или когато са отхвърлили такова заявление.
5. При удовлетворяване на заявление митническите органи информират притежателя на решението, при поискване и ако разполагат с тази информация, за имената и адресите на получателя, изпращача и на декларатора или на държателя на стоките, за митническия режим и произхода, мястото от където са и местоназначението на стоките, чието вдигане е отложено или които са задържани.
Член 19
Инспекция и вземане на проби от стоки, чието вдигане е отложено или които са задържани
1. Митническите органи предоставят на притежателя на решението и на декларатора или държателя на стоките възможност да инспектират стоките, чието вдигане е отложено или които са задържани.
2. Митническите органи могат да вземат представителни проби за стоките. Те могат да предоставят или изпратят такива проби на притежателя на решението, по негово искане и единствено с цел анализ и улесняване на последващата процедура по отношение на фалшифицирани и пиратски стоки. Притежателят на решението, с което се удовлетворява заявлението, носи цялата отговорност за извършването на анализ на тези проби.
3. Притежателят на решението връща пробите, посочени в параграф 2, на митническите органи, освен в случаите, когато обстоятелствата не позволяват това да бъде направено, при приключване на анализа, и най-късно преди вдигането на стоките или прекратяването на задържането им.
Член 20
Условия на съхранение
Митническите органи определят условията на съхранение на стоките по време на периода на отлагане на вдигането или на задържането им.
Член 21
Разрешена употреба на определена информация от притежателя на решението
Когато притежателят на решението получи информацията, посочена в член 17, параграф 4, член 18, параграф 5, член 19 или член 26, параграф 8, той може да разкрие или използва тази информация единствено за следните цели:
а)
за започване на производство, за да се установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост, и в хода на такова производство;
б)
във връзка с наказателно разследване за нарушение на право на интелектуалната собственост, предприето от органите на публичната власт в държавата членка, в която са открити стоките;
в)
за образуване на наказателно производство и в хода на такова производство;
г)
с цел да потърси обезщетение от нарушителя или други лица;
д)
за договаряне с декларатора или държателя на стоките последните да бъдат унищожени в съответствие с член 23, параграф 1;
е)
за договаряне с декларатора или държателя на стоките на размера на гаранцията, посочена в член 24, параграф 2, буква а).
Член 22
Обмен на информация и данни между митническите органи
1. Без да се засягат приложимите разпоредби за защита на данните в Съюза и с цел да се допринесе за премахването на международната търговия със стоки, които нарушават права върху интелектуалната собственост, Комисията и митническите органи на държавите членки могат да обменят определени данни и информация, с които разполагат, със съответните органи на трети държави съгласно практическите условия, посочени в параграф 3.
2. Данните и информацията по параграф 1 се обменят, за да се осигури своевременна ефективна намеса на митническите органи по отношение на товари със стоки, които нарушават права върху интелектуалната собственост. Тази данни и информация може да се отнася до конфискации, тенденции и обща информация за рисковете, включително по отношение на стоки, които преминават транзитно през територията на Съюза и чийто произход или местоназначение е територията на съответните трети държави. Данните и информацията могат да включват при целесъобразност следното:
а)
естество и количество на стоките;
б)
право върху интелектуалната собственост, за което се предполага, че е нарушено;
в)
произход, място на произход и местоназначение на стоките;
г)
информация за движението на транспортните средства, и по-специално:
i)
наименование на плавателния съд или регистрационен номер на транспортното средство;
ii)
референтни номера на товарителницата или друг транспортен документ;
iii)
брой контейнери;
iv)
тегло на товара;
v)
описание и/или код на стоките;
vi)
резервационен номер;
vii)
номер на пломбите;
viii)
място на първо товарене;
ix)
място на последно разтоварване;
x)
места на претоварване;
xi)
очаквана дата на пристигане на мястото на последното разтоварване;
д)
информация за движението на контейнерите, и по-специално:
i)
номер на контейнера;
ii)
състояние на натовареност на контейнера;
iii)
дата на движението;
iv)
вид на движението (с товар, без товар, претоварване, въвеждане, напускане и т.н.);
v)
наименование на плавателния съд или регистрационен номер на транспортното средство;
vi)
номер на превоза/пътуването;
vii)
място;
viii)
товарителница или друг транспортен документ.
3. Комисията приема актове за изпълнение, с които се определят елементите на необходимите практически условия, с оглед на обмена на данни и информация съгласно параграфи 1 и 2 от настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 34, параграф 3.
РАЗДЕЛ 2
Унищожаване на стоки, започване на производство и преждевременно вдигане на стоките
Член 23
Унищожаване на стоките и започване на производство
1. Стоки, за които се предполага, че нарушават право върху интелектуалната собственост, могат да бъдат унищожени под митнически контрол, без да е необходимо да се определя дали е нарушено право върху интелектуалната собственост съгласно законодателството на държавата членка, в която са открити стоките, ако е изпълнено всяко едно от следните условия:
а)
притежателят на решението е потвърдил писмено пред митническите органи в срок от 10 работни дни, а при бързоразвалящи се стоки - три работни дни, считано от уведомлението за отлагане на вдигането на стоките или за тяхното задържане, че според него е нарушено право върху интелектуалната собственост;
б)
притежателят на решението е потвърдил писмено пред митническите органи в срок от 10 работни дни, а при бързоразвалящи се стоки - три работни дни, считано от уведомлението за отлагане на вдигането на стоките или за тяхното задържане, че е съгласен стоките да бъдат унищожени;
в)
деклараторът или държателят на стоките е потвърдил писмено пред митническите органи в срок от 10 работни дни, а при бързоразвалящи се стоки - три работни дни, считано от уведомлението за отлагане на вдигането на стоките или за тяхното задържане, че е съгласен стоките да бъдат унищожени. Когато в този срок деклараторът или държателят на стоките не е потвърдил съгласието си за унищожаването на стоките, нито е уведомил митническите органи, че възразява срещу това, митническите органи могат да считат, че деклараторът или държателят на стоките е потвърдил съгласието си за унищожаването на тези стоки.
Митническите органи разрешават вдигането на стоките или прекратяват тяхното задържане незабавно след приключване на всички митнически формалности, когато в срока, посочен в първа алинея, букви а) и б), не са получили нито писмено потвърждение от притежателя на решението, че според него е нарушено право върху интелектуалната собственост, нито съгласието му за тяхното унищожаване, освен в случаите, когато тези органи са били надлежно информирани за започването на производство с цел да се установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост.
2. Унищожаването на стоките се извършва под митнически контрол на отговорността на притежателя на решението освен в случаите, когато в националното право на държавата членка, в която се унищожават стоките, е предвидено друго. Преди унищожаването на стоките компетентните органи могат да вземат проби. Взетите преди унищожаването проби могат да бъдат използвани за образователни цели.
3. Когато деклараторът или държателят на стоките не е потвърдил писмено съгласието си стоките да бъдат унищожени и когато не може да се счита, че деклараторът или държателят на стоките е потвърдил съгласието си за унищожаването в съответствие с параграф 1, първа алинея, буква в) и в рамките на посочените в тези разпоредби срокове, митническите органи незабавно уведомяват за това притежателя на решението. В срок от 10 работни дни или три работни дни при бързоразвалящи се стоки, считано от уведомлението за суспендиране на вдигането на стоките или за тяхното задържане, притежателят на решението започва производство с цел да се установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост.
4. Освен при бързоразвалящи се стоки, в подходящ случай митническите органи могат да удължат срока, посочен в параграф 3, с не повече от 10 работни дни при надлежно обосновано искане от страна на притежателя на решението.
5. Митническите органи разрешават вдигането на стоките или прекратяват тяхното задържане незабавно след приключване на всички митнически формалности, когато в сроковете, посочени в параграфи 3 и 4, не са били надлежно информирани в съответствие с параграф 3 за започването на производство с цел да се установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост.
Член 24
Преждевременно вдигане на стоките
1. Когато митническите органи са били уведомени за започването на производство, за да се установи дали е нарушен промишлен дизайн, патент, полезен модел, топология на полупроводниково изделие или правна закрила на сортовете растения, деклараторът или държателят на стоките може да поиска от митническите органи вдигане на стоките или прекратяване на тяхното задържане преди приключването на това производство.
2. Митническите органи вдигат стоките или прекратяват тяхното задържане само ако е изпълнено всяко едно от следните условия:
а)
деклараторът или държателят на стоките е предоставил гаранция, която е в достатъчно висок размер с оглед обезпечаването на интересите на притежателя на решението;
б)
компетентният орган, който трябва да установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост, не е разрешил предохранителни мерки;
в)
всички митнически формалности са били приключени.
3. Предоставянето на гаранцията, посочена в параграф 2, буква а), не засяга останалите средства за правна защита, с които разполага притежателят на решението.
Член 25
Стоки за унищожаване
1. Стоките за унищожаване съгласно член 23 или член 26 не могат да бъдат:
а)
допуснати за свободно обращение освен в случаите, когато митническите органи решат, със съгласието на притежателя на решението, че това е необходимо, в случай че стоките трябва да бъдат рециклирани или отстранени извън каналите за търговия, включително за цели, свързани с повишаване на осведомеността, обучение и образование. Условията, при които стоките могат да бъдат допуснати за свободно обращение, се определят от митническите органи;
б)
изведени от митническата територия на Съюза;
в)
изнесени;
г)
реекспортирани;
д)
поставени под режим с отложено плащане;
е)
поставени в свободна зона или в свободен склад.
2. Митническите органи могат да разрешат стоките, посочени в параграф 1, да бъдат преместени под митнически надзор на друго място в рамките на митническата територия на Съюза с оглед на тяхното унищожаване под митнически контрол.
Член 26
Процедура за унищожаване на стоки в малки пратки
1. Настоящият член се прилага за стоки, когато е изпълнено всяко от следните условия:
а)
за стоките се предполага, че са фалшифицирани или пиратски стоки;
б)
стоките не са бързоразвалящи се стоки;
в)
стоките попадат в обхвата на решение, с което се удовлетворява заявление;
г)
в заявлението си притежателят на решението е поискал да бъде приложена процедурата, предвидена в настоящия член;
д)
стоките са транспортирани в малки пратки.
2. Когато се прилага процедурата, предвидена в настоящия член, не се прилагат член 17, параграфи 3 и 4 и член 19, параграфи 2 и 3.
3. Митническите органи уведомяват декларатора или държателя на стоките за отлагането на вдигането на стоките или за тяхното задържане в срок от един работен ден от отлагането на вдигането или от задържането им. Уведомлението за отлагане на вдигането на стоките или за тяхното задържане включва следната информация:
а)
за намерението на митническите органи да унищожат стоките;
б)
за правата на декларатора или държателя на стоките съгласно параграфи 4, 5 и 6.
4. На декларатора или на държателя на стоките се дава възможност да изрази своето становище в срок от 10 работни дни от уведомлението за отлагане на вдигането на стоките или за тяхното задържане.
5. Стоките могат да бъдат унищожени, когато в срок от 10 работни дни от уведомлението за отлагане на вдигането на стоките или за тяхното задържане деклараторът или държателят на стоките потвърди пред митническите органи съгласието си за тяхното унищожаване.
6. Когато в срока, посочен в параграф 5, деклараторът или държателят на стоките не е потвърдил съгласието си за тяхното унищожаване, нито е уведомил митническите органи, че възразява срещу това, митническите органи могат да считат, че деклараторът или държателят на стоките е потвърдил съгласието си за тяхното унищожаване.
7. Унищожаването се извършва под митнически контрол. Митническите органи предоставят на притежателя на решението - при поискване от негова страна и според случая, информация за действителното или предполагаемото количество на унищожените стоки и за тяхното естество.
8. Когато деклараторът или държателят на стоките не е потвърдил съгласието си стоките да бъдат унищожени и когато не може да се счита, че деклараторът или държателят на стоките е потвърдил съгласието си за това в съответствие с параграф 6, митническите органи незабавно уведомяват притежателя на решението за това и му предоставят информация за количеството на стоките и тяхното естество, включително и изображения на тези стоки при целесъобразност. При поискване и ако разполагат с тази информация, митническите органи предоставят на притежателя на решението имената и адресите на получателя, изпращача и на декларатора или държателя на стоките, информация относно митническия режим и произхода, мястото на произход и местоназначението на стоките, чието вдигане е спряно или които са задържани.
9. В срок от 10 работни дни от уведомлението, посочено в параграф 8, митническите органи разрешават вдигането на стоките или прекратяват тяхното задържане незабавно след приключване на всички митнически формалности, когато не са получили информация от притежателя на решението относно започването на производство, за да се установи дали е нарушено право върху интелектуалната собственост.
10. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 35 във връзка с изменение на количествата в определението за малки пратки, в случай че това определение се окаже нецелесъобразно в практиката предвид необходимостта да се осигури ефективно изпълнение на посочената в настоящия член процедура или когато е необходимо, с оглед да се избегне каквото и да е заобикаляне на тази процедура по отношение на съдържанието на пратките.
ГЛАВА IV
ОТГОВОРНОСТ, РАЗХОДИ И САНКЦИИ
Член 27
Отговорност на митническите органи
Без да се засяга националното право, решението, с което се удовлетворява заявление, не дава право на обезщетение на притежателя на това решение, в случай че стоките, за които се предполага, че нарушават право върху интелектуалната собственост, не бъдат открити от митническа служба и бъдат освободени или не бъде предприета намеса за тяхното задържане.
Член 28
Отговорност на притежателя на решението
Когато поради действие или бездействие на притежателя на решението бъде прекъснато производство, надлежно започнато съгласно настоящия регламент, когато проби, взети съгласно член 19, параграф 2, не са върнати, повредени са или са негодни за употреба поради действие или бездействие на притежателя на решението или когато впоследствие бъде установено, че въпросните стоки не нарушават право върху интелектуалната собственост, притежателят на решението носи отговорност пред държател на стоките или декларатор, който е претърпял вреди в тази връзка, в съответствие с конкретно приложимото законодателство.
Член 29
Разходи
1. При поискване от страна на митническите органи притежателят на решението възстановява разходите, понесени от митническите органи или от други страни, действащи от името на митническите органи, от момента на задържането или на отлагането на вдигането на стоките, включително съхранението на стоките и действията, свързани с тях, съгласно член 17, параграф 1, член 18, параграф 1 и член 19, параграфи 2 и 3, както и при прилагане на коригиращи мерки, като унищожаване на стоките в съответствие с членове 23 и 26.
Притежателят на решението, който е уведомен за отлагане на вдигането на стоките или за задържането им, при поискване получава информация от митническите органи за мястото и начина на съхранение на стоките и за очакваните разходи за съхранението им, посочени в настоящия параграф. Информацията за очакваните разходи може да бъде изразена като разходи за единица време, продукт, обем, тегло или услуга в зависимост от обстоятелствата, при които се съхраняват стоките, и от тяхното естество.
2. Настоящият член не засяга правото на притежателя на решението да потърси обезщетение от нарушителя или от други лица в съответствие с приложимото законодателство.
3. Притежателят на решение, с което се удовлетворява съюзно заявление, осигурява и заплаща за преводите, изисквани от компетентната митническа служба или от митническите органи, които трябва да се намесят по отношение на стоките, за които се предполага, че нарушават право върху интелектуалната собственост.
Член 30
Санкции
Държавите членки предприемат необходимите мерки с цел притежателите на решения да спазват задълженията, установени в настоящия регламент, включително като определят разпоредби за установяване на санкции, когато е целесъобразно. Предвидените санкции са ефективни, пропорционални и възпиращи.
Държавите членки уведомяват незабавно Комисията за тези разпоредби и за всяко последващо изменение, което се отнася до тях.
ГЛАВА V
ОБМЕН НА ИНФОРМАЦИЯ
Член 31
Обмен на данни за решения, свързани със заявления и задържания, между държавите членки и Комисията
1. Компетентните митнически служби уведомяват незабавно Комисията за следното:
а)
решения, с които се удовлетворяват заявления, включително заявленията и приложенията към тях;
б)
решения за удължаване на срока, в рамките на който трябва да се намесят митническите органи, или решения за отмяна на решение, с което се удовлетворява или изменя заявление;
в)
спиране на действието на решение, с което се удовлетворява заявление.
2. Без да се засяга член 24, буква ж) от Регламент (ЕО) № 515/97, при отлагане на вдигането на стоките или задържането им митническите органи предават на Комисията всякаква приложима информация, с изключение на лични данни, включително информация относно количеството и вида на стоките, стойността, правата върху интелектуалната собственост, митническия режим, страните на произход и местоназначение, както и транспортните маршрути и транспортните средства.
3. Предаването на информацията съгласно параграфи 1 и 2 от настоящия член, както и всякакъв обмен на данни за решенията относно заявленията между митническите органи на държавите членки, посочени в член 14, се извършва чрез централна база данни на Комисията. Информацията и данните се съхраняват в тази база данни.
4. С цел осигуряване на обработка на информацията, посочена в параграфи 1-3 от настоящия член, централната база данни, посочена в параграф 3, се установява в електронна форма. Централната база данни съдържа информацията, включително личните данни, посочени в член 6, параграф 3, член 14 и в настоящия член.
5. Митническите органи на държавите членки и Комисията имат достъп до информацията, съдържаща се в централната база данни, както е целесъобразно с оглед на изпълнението на правните им задължения при прилагането на настоящия регламент. Достъпът до информация, отбелязана като информация, до която се предоставя ограничен достъп в съответствие с член 6, параграф 3, се ограничава до митническите органи на държавите членки, в които се иска намеса. При обосновано искане от Комисията митническите органи на държавите членки могат да предоставят на Комисията достъп до такава информация, когато това е абсолютно необходимо за целите на прилагането на настоящия регламент.
6. Митническите органи въвеждат в централната база данни информацията, свързана с подадените в компетентната митническа служба заявления. Митническите органи, въвели информацията в централната база данни, при необходимост изменят, допълват, поправят или заличават тази информация. Всеки митнически орган, който е въвел информация в централната база данни, отговаря за точността, адекватността и уместността на тази информация.
7. Комисията установява и поддържа подходящи технически и организационни мерки за надеждното и сигурно функциониране на централната база данни. Митническите органи на всяка държава членка установяват и поддържат подходящи технически и организационни мерки за гарантиране на поверителността и сигурността на обработката във връзка с дейностите по обработка, извършвани от техните митнически органи, както и във връзка с терминалите на централната база данни, разположени на територията на тази държава членка.
Член 32
Установяване на централна база данни
Комисията установява централната база данни, посочена в член 31. Тази база данни ще започне да функционира във възможно най-кратък срок, но не по-късно от 1 януари 2015 г.
Член 33
Разпоредби за защита на данните
1. Обработката на лични данни в централната база данни на Комисията се извършва в съответствие с Регламент (ЕО) № 45/2001 и под надзора на Европейския надзорен орган по защита на данните.
2. Обработката на лични данни от компетентните органи в държавите членки се извършва в съответствие с Директива 95/46/ЕО и под надзора на независимия публичен орган на държавата членка, посочен в член 28 от същата директива.
3. Личните данни се събират и използват единствено за целите на настоящия регламент. Събраните по този начин лични данни са точни и се актуализират.
4. Всеки митнически орган, който е въвел лични данни в централната база данни, е администратор по отношение на обработката на тези данни.
5. Субектът на данните има право на достъп до отнасящите се до него лични данни, които се обработват посредством централната база данни, и когато е целесъобразно, има правото да поправя, заличава или блокира лични данни в съответствие с Регламент (ЕО) № 45/2001 или с националните закони, с които се изпълнява Директива 95/46/ЕО.
6. Всички искания за упражняване на правото на достъп, поправка, заличаване или блокиране се подават до компетентните митнически органи и се обработват от тях. Когато субект на данните е подал искане за упражняване на това право на достъп до Комисията, тя препраща това искане до съответните митнически органи.
7. Личните данни не се съхраняват повече от шест месеца от датата, на която съответното решение, с което се удовлетворява заявлението, е било отменено, или съответният срок, в рамките на който митническите органи е трябвало да се намесят, е изтекъл.
8. Когато притежателят на решението е започнал производство в съответствие с член 23, параграф 3 или с член 26, параграф 9 и е уведомил митническите органи за началото на това производство, личните данни се съхраняват в продължение на шест месеца след като производството окончателно е установило дали е било нарушено право върху интелектуалната собственост.
ГЛАВА VI
КОМИТЕТ, ДЕЛЕГИРАНЕ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 34
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от Комитета по Митническия кодекс, създаден с членове 247а и 248а от Регламент (ЕИО) № 2913/92. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 4 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
3. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Член 35
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 26 параграф 10, се предоставя на Комисията за неопределено време, считано от 19 юли 2013 г.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 26, параграф 10, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегираният акт, приет съгласно член 26, параграф 10, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 36
Взаимопомощ между административните органи
Разпоредбите на Регламент (ЕО) № 515/97 се прилагат mutatis mutandis за настоящия регламент.
Член 37
Докладване
До 31 декември 2016 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад за прилагането на настоящия регламент. При необходимост докладът се придружава от подходящи препоръки.
Докладът разглежда всякакви значими инциденти, свързани с преминаване на лекарствени продукти под режим транзит през митническата територия на Съюза, които могат да възникнат по настоящия регламент, и включва оценка на потенциалното му отражение върху поетите от Съюза ангажименти относно достъпа до лекарствени продукти съгласно декларацията относно ТРИПС и общественото здраве, приета на министерската конференция на СТО в Доха на 14 ноември 2001 г., както и мерките, предприети срещу всякакви случаи, пораждащи неблагоприятни последици в този смисъл.
Член 38
Отмяна
Регламент (ЕО) № 1383/2003 се отменя, считано от 1 януари 2014 г.
Позоваванията на отменения регламент се разбират като позовавания на настоящия регламент и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложението.
Член 39
Преходни разпоредби
Молбите, удовлетворени в съответствие с Регламент (ЕО) № 1383/2003, остават валидни за срока, посочен в решението, удовлетворяващо молбата, в рамките на който митническите органи следва да се намесят, и техният срок не се удължава.
Член 40
Влизане в сила и прилагане
1. Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
2. Прилага се от 1 януари 2014 г. с изключение на:
а)
член 6, член 12, параграф 7 и член 22, параграф 3, които се прилагат считано от 19 юли 2013 г.;
б)
член 31, параграф 1 и параграфи 3-7 и член 33, които се прилагат от датата, на която бъде създадена централната база данни, посочена в член 32. Комисията оповестява тази дата.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Страсбург на 12 юни 2013 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 608/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 12ης Ιουνίου 2013
σχετικά με την τελωνειακή επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το Συμβούλιο, με το ψήφισμά του, της 25ης Σεπτεμβρίου 2008, για ένα συνολικό ευρωπαϊκό σχέδιο για την καταπολέμηση της παραποίησης/απομίμησης και της πειρατείας, ζήτησε να επανεξεταστεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, για την παρέμβαση των τελωνειακών αρχών έναντι εμπορευμάτων που είναι ύποπτα ότι παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται έναντι των εμπορευμάτων που διαπιστώνεται ότι παραβιάζουν παρόμοια δικαιώματα (2).
(2)
Η εμπορική διάθεση εμπορευμάτων που παραβιάζουν δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας ζημιώνει σημαντικά τους κατόχους δικαιωμάτων, τους χρήστες ή τις ομάδες παραγωγών καθώς και τους νομοταγείς κατασκευαστές και εμπόρους. Μία τέτοια εμπορική διάθεση μπορεί επίσης να οδηγεί σε εξαπάτηση των καταναλωτών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να θέσει σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλειά τους. Τα εμπορεύματα αυτά θα πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να τίθενται εκτός της ενωσιακής αγοράς και η παράνομη εμπορία τους θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη λήψη μέτρων, χωρίς ωστόσο να παρακωλύεται το νόμιμο εμπόριο.
(3)
Η επανεξέταση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 κατέδειξε ότι, υπό το φως των εξελίξεων στο οικονομικό, εμπορικό και νομικό πεδίο, είναι αναγκαίες ορισμένες βελτιώσεις του νομικού πλαισίου, προκειμένου να ενισχυθεί η επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας από τις τελωνειακές αρχές, καθώς και να διασφαλιστεί η προσήκουσα νομική σαφήνεια.
(4)
Οι τελωνειακές αρχές θα πρέπει να είναι αρμόδιες για την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας όσον αφορά εμπορεύματα τα οποία, δυνάμει της τελωνειακής νομοθεσίας της Ένωσης, υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση ή τελωνειακό έλεγχο και να διενεργούν τους κατάλληλους ελέγχους στα εμπορεύματα αυτά με σκοπό την πρόληψη ενεργειών παραβίασης της νομοθεσίας περί δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας. Η επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας στα σύνορα, όταν τα εμπορεύματα τελούν ή έπρεπε να έχουν παραμείνει υπό καθεστώς τελωνειακής επιτήρησης ή τελωνειακού ελέγχου, αποτελεί αποτελεσματικό τρόπο για την ταχεία και αποτελεσματική παροχή νομικής προστασίας στους κατόχους των δικαιωμάτων καθώς και στους χρήστες και τις ομάδες παραγωγών. Όταν η παράδοση των εμπορευμάτων αναστέλλεται ή όταν τα εμπορεύματα δεσμεύονται στα σύνορα από τις τελωνειακές αρχές, θα πρέπει να απαιτείται μόνο μία δικαστική διαδικασία, ενώ θα πρέπει να απαιτούνται χωριστές διαδικασίες για το ίδιο επίπεδο επιβολής όσον αφορά εμπορεύματα εντοπιζόμενα στην αγορά, τα οποία έχουν διαχωριστεί και παραδοθεί στους λιανέμπορους. Θα πρέπει να προβλεφθεί εξαίρεση για τα εμπορεύματα που παραδίδονται προς ελεύθερη κυκλοφορία βάσει του καθεστώτος χρησιμοποίησης για ειδικούς σκοπούς, καθώς τα εν λόγω εμπορεύματα παραμένουν υπό τελωνειακή επιτήρηση, παρότι παραδίδονται προς ελεύθερη κυκλοφορία. Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που μεταφέρονται από επιβάτες στις προσωπικές τους αποσκευές, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω εμπορεύματα προορίζονται για δική τους προσωπική χρήση και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι πρόκειται για εμπορική διακίνηση.
(5)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 δεν καλύπτει ορισμένα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και ορισμένες παραβιάσεις εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του. Προκειμένου να ενισχυθεί η επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, θα πρέπει να επεκταθεί η τελωνειακή παρέμβαση και σε άλλους τύπους παραβιάσεων που δεν καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1383/2003. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει επομένως, επιπλέον των δικαιωμάτων που ήδη καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1383/2003, να περιλαμβάνει επίσης τις εμπορικές επωνυμίες, εφόσον προστατεύονται ως αποκλειστικά δικαιώματα ιδιοκτησίας δυνάμει εθνικής νομοθεσίας, οι τοπογραφίες προϊόντων ημιαγωγών, τα υποδείγματα χρησιμότητας και οι συσκευές οι οποίες σχεδιάζονται, παράγονται ή προσαρμόζονται για την καταστρατήγηση ή τη διευκόλυνση της καταστρατήγησης τεχνολογικών μέτρων.
(6)
Οι παραβιάσεις που προκύπτουν από το αποκαλούμενο παράνομο παράλληλο εμπόριο και τις υπερβάσεις εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1383/2003. Τα εμπορεύματα που διατίθενται στο παράνομο παράλληλο εμπόριο, ήτοι εμπορεύματα που έχουν παρασκευαστεί με την έγκριση του κατόχου των δικαιωμάτων αλλά διατίθενται στην αγορά για πρώτη φορά στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο χωρίς την έγκρισή του, και οι υπερβάσεις, ήτοι, εμπορεύματα που έχουν παρασκευαστεί μεν από πρόσωπο που έχει τη δέουσα εξουσιοδότηση του κατόχου των δικαιωμάτων να παρασκευάσει ορισμένη ποσότητα αγαθών, καθ’ υπέρβαση όμως των ποσοτήτων που έχουν συμφωνηθεί από το πρόσωπο αυτό και τον κάτοχο των δικαιωμάτων, παρασκευάζονται ως αυθεντικά και, ως εκ τούτου, δεν είναι σκόπιμο οι τελωνειακές αρχές να εστιάζουν τις προσπάθειές τους σε αυτά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει επίσης να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού το παράνομο παράλληλο εμπόριο και οι υπερβάσεις.
(7)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει, σε συνεργασία με την Επιτροπή, να παρέχουν την κατάλληλη εκπαίδευση στους τελωνειακούς υπαλλήλους, προκειμένου να διασφαλίζουν την ορθή εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
(8)
Ο παρών κανονισμός, όταν τεθεί πλήρως σε εφαρμογή, θα συμβάλει περαιτέρω στην ανάπτυξη μιας εσωτερικής αγοράς που θα εξασφαλίζει στους κατόχους δικαιωμάτων αποτελεσματικότερη προστασία, θα τροφοδοτεί τη δημιουργικότητα και την καινοτομία και θα παρέχει στους καταναλωτές αξιόπιστα και υψηλής ποιότητας προϊόντα, που με τη σειρά τους θα ενδυναμώσουν τις διασυνοριακές συναλλαγές μεταξύ καταναλωτών, επιχειρήσεων και εμπόρων.
(9)
Τα κράτη μέλη βρίσκονται αντιμέτωπα με μια διαρκώς επιδεινούμενη έλλειψη πόρων στον τελωνειακό τομέα. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να δοθεί στήριξη στην προαγωγή τεχνολογιών διαχείρισης κινδύνου και στρατηγικών για τη μέγιστη αξιοποίηση των πόρων που έχουν στη διάθεσή τους οι τελωνειακές αρχές.
(10)
Ο παρών κανονισμός περιέχει αποκλειστικά διαδικαστικούς κανόνες για τις τελωνειακές αρχές. Κατά συνέπεια, δεν θέτει κριτήρια για την εξακρίβωση της ύπαρξης παραβίασης δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας.
(11)
Βάσει της «Δήλωσης σχετικά με τη συμφωνία TRIPS και τη δημόσια υγεία», η οποία εγκρίθηκε από την υπουργική διάσκεψη του ΠΟΕ στην Ντόχα στις 14 Νοεμβρίου 2001, η συμφωνία για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (συμφωνία TRIPS) μπορεί και θα πρέπει να ερμηνεύεται και να εφαρμόζεται κατά τρόπο ώστε να υποστηρίζεται το δικαίωμα των μελών του ΠΟΕ να προστατεύουν τη δημόσια υγεία και, ιδίως, να προωθούν την πρόσβαση όλων στα φάρμακα. Συνεπώς, σύμφωνα προς τις διεθνείς δεσμεύσεις της Ένωσης και της πολιτικής της περί συνεργασίας για την ανάπτυξη, σε ό,τι αφορά φάρμακα των οποίων η διέλευση από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, με ή χωρίς μεταφόρτωση, αποθήκευση, διαχωρισμό του φορτίου ή αλλαγές του τρόπου ή του μέσου μεταφοράς, αποτελεί τμήμα μόνον μιας ολόκληρης διαδρομής που αρχίζει και ολοκληρώνεται εκτός του εδάφους της Ένωσης, οι τελωνειακές αρχές, όταν αξιολογούν τον κίνδυνο παραβίασης δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη κάθε ουσιαστική πιθανότητα εκτροπής των φαρμάκων αυτών προς την αγορά της Ένωσης.
(12)
Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να θίγει τις διατάξεις περί αρμοδιότητας των δικαστηρίων, ιδίως εκείνες του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (3).
(13)
Θα πρέπει να δικαιούται να υποβάλλει αίτηση κάθε πρόσωπο, χρήστης, οργανισμός ή ομάδα παραγωγών που είναι σε θέση να κινήσει ιδίω ονόματι δικαστική διαδικασία για πιθανή παραβίαση δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας.
(14)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας σε ολόκληρη την Ένωση, είναι σκόπιμο να επιτραπεί στα πρόσωπα ή τις οντότητες που επιδιώκουν την επιβολή ενός δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας που καλύπτει ολόκληρο το έδαφος της Ένωσης να υποβάλλουν αίτηση στις τελωνειακές αρχές ενός κράτους μέλους. Οι αιτούντες θα πρέπει να μπορούν να ζητήσουν από τις εν λόγω αρχές να λάβουν απόφαση για την επιβολή του δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, τόσο στο δικό τους κράτος μέλος όσο και σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος.
(15)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ταχεία επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι, όταν οι τελωνειακές αρχές κράτους μέλους έχουν υποψία, βάσει ευλόγων ενδείξεων, ότι εμπορεύματα που τελούν υπό την επιτήρησή τους παραβιάζουν δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, θα δύνανται να αναστέλλουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή να προβαίνουν σε δέσμευσή τους, είτε με δική τους πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήσεως, ώστε να παρέχουν στο πρόσωπο ή την οντότητα που δικαιούται να υποβάλει αίτηση τη δυνατότητα να κινήσει διαδικασία προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
(16)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να προβλέψουν διαδικασία που να επιτρέπει την καταστροφή ορισμένων εμπορευμάτων, χωρίς να απαιτείται να κινηθεί διαδικασία για να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας. Όπως αναγνωρίζεται στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τις επιπτώσεις της παραποίησης/απομίμησης στο διεθνές εμπόριο (4), η διαδικασία αυτή έχει αποδειχθεί πολύ επιτυχημένη στα κράτη μέλη όπου είναι διαθέσιμη. Ως εκ τούτου, η διαδικασία θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική για όλες τις παραβιάσεις δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας και θα πρέπει να εφαρμόζεται εφόσον ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων συμφωνεί για την καταστροφή. Επιπλέον, η διαδικασία θα πρέπει να προβλέπει ότι οι τελωνειακές αρχές μπορούν να θεωρούν ότι ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα εφόσον συμφωνεί για την καταστροφή τους εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.
(17)
Για να μειωθούν στο ελάχιστο ο διοικητικός φόρτος και τα έξοδα, θα πρέπει να καθιερωθεί ειδική διαδικασία για μικρές αποστολές εμπορευμάτων παραποίησης/απομίμησης και πειρατικών εμπορευμάτων, η οποία θα παρέχει τη δυνατότητα να καταστρέφονται τα εμπορεύματα αυτά χωρίς τη ρητή συμφωνία του αιτούντος σε κάθε περίπτωση. Για την εφαρμογή της εν λόγω διαδικασίας θα πρέπει να απαιτείται, ωστόσο, γενική αίτηση του αιτούντος. Περαιτέρω, οι τελωνειακές αρχές θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν από τον αιτούντα να καλύπτει τα έξοδα που συνεπάγεται η εφαρμογή της εν λόγω διαδικασίας.
(18)
Για λόγους περαιτέρω ασφάλειας δικαίου, είναι σκόπιμο να τροποποιηθούν οι προθεσμίες αναστολής παράδοσης ή δέσμευσης των εμπορευμάτων για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας και οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες πρέπει να διαβιβάζονται από τις τελωνειακές αρχές στους στα οικεία πρόσωπα και στις οικείες οντότητες, πληροφορίες σχετικά με τα δεσμευμένα εμπορεύματα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1383/2003.
(19)
Λαμβανομένου υπόψη του προσωρινού και προληπτικού χαρακτήρα των μέτρων που λαμβάνονται από τις τελωνειακές αρχές κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού καθώς και των αντιτιθέμενων συμφερόντων των μερών που θίγονται από τα μέτρα, θα πρέπει να προσαρμοστούν ορισμένες πτυχές των διαδικασιών, ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, παράλληλα με τη διασφάλιση του σεβασμού των δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων μερών. Εν προκειμένω, όσον αφορά τις διάφορες κοινοποιήσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, οι τελωνειακές αρχές θα πρέπει να αποστέλλουν κοινοποίηση στο οικείο πρόσωπο, βάσει των εγγράφων σχετικά με τον τελωνειακό προορισμό ή της κατάστασης στην οποία τίθενται τα εμπορεύματα. Επιπλέον, δεδομένου ότι η διαδικασία καταστροφής των εμπορευμάτων συνεπάγεται ότι τόσο ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων όσο και ο υπέρ ου η απόφαση κοινοποιούν εκ παραλλήλου τις ενδεχόμενες αντιρρήσεις τους όσον αφορά την καταστροφή, θα πρέπει να διασφαλίζεται η δυνατότητα του υπέρ ου η απόφαση να αντιδρά σε πιθανή αντίρρηση του διασαφιστή ή του κατόχου των εμπορευμάτων όσον αφορά την καταστροφή. Θα πρέπει να διασφαλιστεί, ως εκ τούτου, ότι η αναστολή της παράδοσης των εμπορευμάτων ή η δέσμευσή τους θα κοινοποιείται στον υπέρ ου η απόφαση πριν ή την ίδια ημέρα κατά την οποία κοινοποιείται στον διασαφιστή ή στον κάτοχο των εμπορευμάτων.
(20)
Οι τελωνειακές αρχές και η Επιτροπή ενθαρρύνονται να συνεργάζονται με το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Παραβίασης των Δικαιωμάτων Διανοητικής Ιδιοκτησίας στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους.
(21)
Στοχεύοντας στην εξάλειψη του διεθνούς εμπορίου εμπορευμάτων που παραβιάζουν δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, η συμφωνία TRIPS προβλέπει ότι τα κράτη μέλη του ΠΟΕ πρέπει να προωθούν την ανταλλαγή σχετικών πληροφοριών μεταξύ των τελωνειακών αρχών. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να δοθεί στην Επιτροπή και τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών η δυνατότητα να ανταλλάσσουν με τις οικείες αρχές τρίτων χωρών πληροφορίες σχετικά με περιπτώσεις όπου υπάρχουν υποψίες παραβίασης δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, μεταξύ άλλων για τα εμπορεύματα υπό διαμετακόμιση μέσω του εδάφους της Ένωσης τα οποία προέρχονται από το έδαφος των εν λόγω τρίτων χωρών ή προορίζονται προς αυτό.
(22)
Για λόγους αποτελεσματικότητας, θα πρέπει να εφαρμόζονται οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 515/97 του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 1997, περί της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ των διοικητικών αρχών των κρατών μελών και της συνεργασίας των αρχών αυτών με την Επιτροπή με σκοπό τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των τελωνειακών ή γεωργικών ρυθμίσεων (5).
(23)
Η ευθύνη των τελωνειακών αρχών θα πρέπει να διέπεται από τη νομοθεσία των κρατών μελών, αν και η έγκριση αίτησης από τις τελωνειακές αρχές δεν θα πρέπει να δημιουργεί για τον υπέρ ου η απόφαση αξίωση αποζημίωσης, σε περίπτωση που τα εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας δεν εντοπιστούν από τις τελωνειακές αρχές και παραδοθούν ή δεν υπάρξει παρέμβαση για τη δέσμευσή τους.
(24)
Δεδομένου ότι οι τελωνειακές αρχές παρεμβαίνουν κατόπιν αίτησης, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι ο υπέρ ου η απόφαση θα πρέπει να επιστρέφει όλα τα έξοδα με τα οποία βαρύνονται οι τελωνειακές αρχές κατά την παρέμβαση για την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας του. Παρά ταύτα, το γεγονός αυτό δεν θα πρέπει να εμποδίζει τον υπέρ ου η απόφαση να αξιώνει αποζημίωση από τον παραβάτη ή άλλα πρόσωπα που ενδέχεται να θεωρηθούν υπεύθυνα, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους όπου βρέθηκαν τα εμπορεύματα. Στα πρόσωπα αυτά μπορεί, κατά περίπτωση, να περιλαμβάνονται μεσάζοντες. Οι περιπτώσεις εξόδων και ζημιών που βαρύνουν άλλα πρόσωπα εκτός από τις τελωνειακές αρχές λόγω τελωνειακής παρέμβασης, όταν αναστέλλεται η παράδοση των εμπορευμάτων ή όταν τα εμπορεύματα δεσμεύονται κατόπιν αίτησης τρίτου βάσει δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, θα πρέπει να ρυθμίζονται από την ειδική νομοθεσία που εφαρμόζεται στην εκάστοτε περίπτωση.
(25)
Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζεται η δυνατότητα των τελωνειακών αρχών να επιτρέπουν τη μετακίνηση, υπό τελωνειακή επίβλεψη, εμπορευμάτων προς καταστροφή, μεταξύ διαφορετικών τοποθεσιών εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν επίσης να αποφασίζουν να παραδίδουν προς ελεύθερη κυκλοφορία τέτοιου είδους εμπορεύματα με σκοπό την επακόλουθη ανακύκλωση ή απόρριψή τους εκτός των εμπορικών διαύλων, μεταξύ άλλων και για λόγους ευαισθητοποίησης, κατάρτισης και εκπαίδευσης.
(26)
Η τελωνειακή επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας συνεπάγεται την ανταλλαγή δεδομένων σχετικά με αποφάσεις που αφορούν τις αιτήσεις. Η εν λόγω επεξεργασία δεδομένων καλύπτει επίσης τα προσωπικά δεδομένα και θα πρέπει να διενεργείται σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, όπως προβλέπεται στην οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (6) και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (7).
(27)
Η ανταλλαγή δεδομένων σχετικά με αποφάσεις που αφορούν τις αιτήσεις και οι ενέργειες των τελωνείων θα πρέπει να γίνεται μέσω κεντρικής ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων. Ό φορέας που θα ελέγχει και θα διαχειρίζεται την εν λόγω βάση δεδομένων και οι φορείς που θα έχουν την ευθύνη για την ασφάλεια της επεξεργασίας των δεδομένων που περιέχει η βάση δεδομένων θα πρέπει να καθορισθούν. Η θέσπιση οποιουδήποτε τύπου ενδεχόμενης διαλειτουργικότητας ή ανταλλαγής θα πρέπει, κατά πρώτο και κύριο λόγο, να συμμορφώνεται με την αρχή του περιορισμού του σκοπού, δηλαδή τα δεδομένα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε η βάση δεδομένων και δεν θα πρέπει να επιτρέπεται καμία περαιτέρω ανταλλαγή ή διασύνδεση για άλλο σκοπό.
(28)
Για να διασφαλιστεί η δυνατότητα προσαρμογής του ορισμού των μικρών αποστολών εάν κριθεί ακατάλληλος, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της διαδικασίας, ή εάν απαιτείται για να αποτραπεί οποιαδήποτε καταστρατήγηση της εν λόγω διαδικασίας όσον αφορά τη σύνθεση των αποστολών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του ορισμού των μικρών αποστολών, και δη των συγκεκριμένων ποσοτήτων που αναφέρονται σε αυτόν. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(29)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίοι όροι για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τον καθορισμό των στοιχείων των πρακτικών ρυθμίσεων για την ανταλλαγή δεδομένων με τρίτες χώρες, καθώς και των διατάξεων σχετικά με τα έντυπα για την αίτηση παρέμβασης και την αίτηση παράτασης του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές εξουσίες που θα αφορούν, συγκεκριμένα, τον καθορισμό των σχετικών στοιχείων των πρακτικών ρυθμίσεων και την κατάρτιση τυποποιημένων εντύπων. Οι εν λόγω εξουσίες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (8). Για την κατάρτιση των τυποποιημένων εντύπων, μολονότι το αντικείμενο των εφαρμοστέων διατάξεων του παρόντος κανονισμού εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της κοινής εμπορικής πολιτικής, δεδομένης της φύσης και των συνεπειών των εκτελεστικών πράξεων, θα πρέπει να γίνεται χρήση της συμβουλευτικής διαδικασίας για την έκδοσή τους, καθόσον όλες οι λεπτομέρειες σχετικά με τις πληροφορίες που θα πρέπει να περιλαμβάνονται στα έντυπα προκύπτουν απευθείας από το κείμενο του παρόντος κανονισμού. Ως εκ τούτου, οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις καθορίζουν μόνο τον τύπο και τη δομή του εντύπου και δεν ενέχουν άλλες επιπτώσεις για την κοινή εμπορική πολιτική της Ένωσης.
(30)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 θα πρέπει να καταργηθεί.
(31)
Ζητήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001, η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, ο οποίος γνωμοδότησε στις 12 Οκτωβρίου 2011 (9),
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Με τον παρόντα κανονισμό καθορίζονται οι όροι και οι διαδικασίες παρέμβασης των τελωνειακών αρχών, όταν εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας τελούν ή θα έπρεπε να τελούν υπό τελωνειακή επιτήρηση ή τελωνειακό έλεγχο εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (10), και δη εμπορεύματα στις ακόλουθες καταστάσεις:
α)
όταν διασαφίζονται για παράδοση προς ελεύθερη κυκλοφορία, εξαγωγή ή επανεξαγωγή·
β)
όταν εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό·
γ)
όταν τίθενται σε καθεστώς αναστολής ή σε ελεύθερη ζώνη ή ελεύθερη αποθήκη.
2. Όσον αφορά εμπορεύματα που υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση ή τελωνειακό έλεγχο, και με την επιφύλαξη των άρθρων 17 και 18, οι τελωνειακές αρχές διεξάγουν τους κατάλληλους τελωνειακούς ελέγχους και λαμβάνουν αναλογικά μέτρα αναγνώρισης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 και το άρθρο 72 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, σύμφωνα με κριτήρια ανάλυσης κινδύνου, με σκοπό την πρόληψη πράξεων που παραβαίνουν τη νομοθεσία περί διανοητικής ιδιοκτησίας που εφαρμόζεται στο έδαφος της Ένωσης, καθώς και στο πλαίσιο της συνεργασίας με τρίτες χώρες για την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας.
3. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που παραδίδονται προς ελεύθερη κυκλοφορία βάσει του καθεστώτος χρησιμοποίησης για ειδικούς σκοπούς.
4. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε αγαθά μη εμπορικού χαρακτήρα τα οποία περιέχονται σε προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών.
5. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που έχουν παρασκευασθεί με τη συγκατάθεση του κατόχου των δικαιωμάτων ούτε σε εμπορεύματα που έχουν παρασκευασθεί μεν από πρόσωπο που έχει τη δέουσα εξουσιοδότηση του κατόχου των δικαιωμάτων να παρασκευάσει ορισμένη ποσότητα εμπορευμάτων, καθ’ υπέρβαση όμως των ποσοτήτων που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ του εν λόγω προσώπου και του κατόχου των δικαιωμάτων.
6. Ο παρών κανονισμός δεν επηρεάζει το εθνικό δίκαιο ή το δίκαιο της Ένωσης περί διανοητικής ιδιοκτησίας ή τη νομοθεσία των κρατών μελών που αφορά τις ποινικές διαδικασίες.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας»:
α)
σήμα·
β)
σχέδιο ή υπόδειγμα·
γ)
δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικό δικαίωμα, όπως προβλέπεται στο εθνικό ή στο ενωσιακό δίκαιο·
δ)
γεωγραφική ένδειξη·
ε)
δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, όπως προβλέπεται στο εθνικό ή στο ενωσιακό δίκαιο·
στ)
συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φάρμακα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (11)·
ζ)
συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1610/96 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα (12)·
η)
κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (13)·
θ)
δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, όπως προβλέπεται στο εθνικό δίκαιο·
ι)
τοπογραφία προϊόντος ημιαγωγών, όπως προβλέπεται στο εθνικό ή στο ενωσιακό δίκαιο·
ια)
υπόδειγμα χρησιμότητας, εφόσον προστατεύεται από δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας από το εθνικό ή το ενωσιακό δίκαιο·
ιβ)
εμπορική επωνυμία, εφόσον προστατεύεται ως αποκλειστικό δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας από το εθνικό ή το ενωσιακό δίκαιο·
2) «εμπορικό σήμα»:
α)
κοινοτικό εμπορικό σήμα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (14)·
β)
σήμα καταχωρισμένο σε κράτος μέλος ή, όσον αφορά το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο ή τις Κάτω Χώρες, στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Μπενελούξ·
γ)
σήμα καταχωρισμένο δυνάμει διεθνών συμφωνιών το οποίο ισχύει σε κράτος μέλος ή στην Ένωση·
3) «σχέδιο ή υπόδειγμα»:
α)
κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (15)·
β)
σχέδιο ή υπόδειγμα καταχωρισμένο σε κράτος μέλος ή, όσον αφορά το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο ή τις Κάτω Χώρες, στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Μπενελούξ·
γ)
σχέδιο ή υπόδειγμα καταχωρισμένο δυνάμει διεθνών συμφωνιών το οποίο ισχύει σε κράτος μέλος ή στην Ένωση·
4) «γεωγραφική ένδειξη»:
α)
προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή ονομασία προέλευσης γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (16)·
β)
ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη οίνου, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (17)·
γ)
γεωγραφική ονομασία αρωματισμένων ποτών με βάση αμπελοοινικά προϊόντα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1601/91 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1991 για τη θέσπιση των γενικών κανόνων σχετικά με τον ορισμό, τον χαρακτηρισμό και την παρουσίαση των αρωματισμένων οίνων, των αρωματισμένων ποτών με βάση τον οίνο και των αρωματισμένων κοκτέιλ αμπελοοινικών προϊόντων (18)·
δ)
γεωγραφική ένδειξη αλκοολούχων ποτών, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με τον ορισμό, την περιγραφή, την παρουσίαση, την επισήμανση και την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων των αλκοολούχων ποτών (19)·
ε)
γεωγραφική ένδειξη προϊόντων που δεν εμπίπτουν στα στοιχεία α) έως δ), εφόσον έχει καθιερωθεί ως αποκλειστικό δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας από το εθνικό ή το ενωσιακό δίκαιο·
στ)
γεωγραφική ένδειξη, όπως προβλέπεται σε συμφωνίες μεταξύ της Ένωσης και τρίτων χωρών και όπως αυτή αναγράφεται στις εν λόγω συμφωνίες·
5) «εμπορεύματα παραποίησης/απομίμησης»:
α)
εμπορεύματα τα οποία είναι το αντικείμενο πράξης παραβίασης σήματος στο κράτος μέλος όπου βρίσκονται και φέρουν χωρίς άδεια σύμβολο που είναι ίδιο με το σήμα που έχει εγκύρως καταχωριστεί για τους ίδιους τύπους εμπορευμάτων ή μη διακριτό ως προς τα βασικά του χαρακτηριστικά από το εν λόγω σήμα·
β)
εμπορεύματα τα οποία είναι το αντικείμενο πράξης παραβίασης γεωγραφικής ένδειξης στο κράτος μέλος όπου ευρίσκονται και φέρουν ή περιγράφονται με προστατευόμενη ονομασία ή όρο όσον αφορά την εν λόγω γεωγραφική ένδειξη·
γ)
οιοδήποτε περιτύλιγμα, ετικέτα, αυτοκόλλητο, ενημερωτικό δελτίο, έντυπο οδηγιών χρήσεως, πιστοποιητικό εγγύησης και άλλο παρόμοιο στοιχείο, ακόμη και αν παρουσιάζεται χωριστά, το οποίο είναι το αντικείμενο ενέργειας παραβίασης σήματος ή γεωγραφικής ένδειξης, το οποίο περιλαμβάνει σύμβολο, ονομασία ή όρο ίδιο με εγκύρως καταχωρισμένο σήμα ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή είναι μη διακριτό ως προς τα βασικά του χαρακτηριστικά από το εν λόγω σήμα ή τη γεωγραφική ένδειξη, και δύναται να χρησιμοποιηθεί για τον ίδιο τύπο εμπορεύματος με εκείνο για τον οποίο έχει καταχωριστεί το σήμα ή η γεωγραφική ένδειξη·
6) «πειρατικά εμπορεύματα»: εμπορεύματα τα οποία είναι το αντικείμενο ενέργειας παραβίασης δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικού δικαιώματος ή σχεδίου ή υποδείγματος στο κράτος μέλος όπου ευρίσκονται τα εμπορεύματα και τα οποία είναι ή περιέχουν αντίγραφα κατασκευασμένα χωρίς τη συγκατάθεση του κατόχου του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή του συγγενικού δικαιώματος ή του δικαιώματος επί του σχεδίου ή του υποδείγματος ούτε προσώπου εξουσιοδοτημένου από τον κάτοχο στη χώρα παραγωγής·
7) «εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας»: εμπορεύματα για τα οποία υπάρχουν εύλογες ενδείξεις ότι, στο κράτος μέλος όπου βρίσκονται, τα εν λόγω εμπορεύματα είναι εκ πρώτης όψεως:
α)
εμπορεύματα τα οποία είναι το αντικείμενο ενέργειας παραβίασης δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας στο εν λόγω κράτος μέλος·
β)
συσκευές, προϊόντα ή στοιχεία που σχεδιάζονται, παράγονται ή προσαρμόζονται πρωτίστως για την καταστρατήγηση ή τη διευκόλυνση της καταστρατήγησης τεχνολογίας, συσκευής ή στοιχείου το οποίο, κατά την κανονική του λειτουργία, εμποδίζει ή περιορίζει την εκτέλεση ενεργειών επί ενός έργου μη επιτρεπόμενων από τον κάτοχο του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή οποιουδήποτε συγγενικού δικαιώματος και οι οποίες συνδέονται με πράξη παραβίασης των δικαιωμάτων αυτών στο εν λόγω κράτος μέλος·
γ)
κάθε καλούπι ή μήτρα που έχει σχεδιαστεί ή προσαρμοστεί ειδικά για την κατασκευή εμπορευμάτων που παραβιάζει δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας εφόσον τα εν λόγω καλούπια ή μήτρες συνδέονται με πράξη παραβίασης δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας στο εν λόγω κράτος μέλος·
8) «κάτοχος δικαιώματος»: ο κάτοχος δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας·
9) «αίτηση»: αίτηση που υποβάλλεται στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία για παρέμβαση των τελωνειακών αρχών σε σχέση με εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας·
10) «εθνική αίτηση»: αίτηση με την οποία ζητείται από τις τελωνειακές αρχές κράτους μέλους να ασκήσουν παρέμβαση στο εν λόγω κράτος μέλος·
11) «ενωσιακή αίτηση»: αίτηση υποβαλλόμενη σε κράτος μέλος με την οποία ζητείται από τις τελωνειακές αρχές του εν λόγω κράτους μέλους και ενός ή περισσοτέρων άλλων κρατών μελών να ασκήσουν παρέμβαση στα αντίστοιχα κράτη μέλη·
12) «αιτών»: το πρόσωπο ή η οντότητα στο όνομα του οποίου ή της οποίας υποβάλλεται η αίτηση·
13) «υπέρ ου η απόφαση»: ο υπέρ ου η απόφαση που δέχεται την αίτηση·
14) «κάτοχος των εμπορευμάτων»: το πρόσωπο που έχει την κυριότητα ή παρεμφερές δικαίωμα διάθεσης των εμπορευμάτων για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας ή που ασκεί φυσικό έλεγχο επ’ αυτών των εμπορευμάτων·
15) «διασαφιστής»: ο διασαφιστής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 σημείο 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92·
16) «καταστροφή»: η φυσική καταστροφή, η ανακύκλωση ή η απόρριψη εμπορευμάτων εκτός των εμπορικών διαύλων, ούτως ώστε να αποφευχθεί ζημία του υπέρ ου η απόφαση·
17) «τελωνειακό έδαφος της Ένωσης»: το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, όπως καθορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92·
18) «παράδοση εμπορευμάτων»: η παράδοση εμπορευμάτων, όπως καθορίζεται στο άρθρο 4 σημείο 20 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92·
19) «μικρή αποστολή»: αποστολή μέσω ταχυδρομείου ή υπηρεσίας ταχυμεταφοράς:
α)
η οποία δεν περιλαμβάνει περισσότερα από τρία τεμάχια·
ή
β)
της οποίας το μεικτό βάρος δεν υπερβαίνει τα δύο χιλιόγραμμα.
Για τους σκοπούς του στοιχείου α), ως «τεμάχια», νοούνται εμπορεύματα που έχουν ταξινομηθεί στη συνδυασμένη ονοματολογία σύμφωνα με το παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (20), εάν δεν είναι συσκευασμένα, ή η συσκευασία τέτοιου είδους εμπορευμάτων που προορίζονται για λιανική πώληση στον τελικό καταναλωτή.
Για τον σκοπό του ορισμού αυτού, χωριστά εμπορεύματα που εμπίπτουν στον ίδιο κωδικό της συνδυασμένης ονοματολογίας θεωρούνται διαφορετικά τεμάχια, ενώ εμπορεύματα που παρουσιάζονται ως σύνολα ταξινομημένα σε έναν κωδικό της συνδυασμένης ονοματολογίας θεωρούνται ένα τεμάχιο·
20) «αλλοιώσιμα εμπορεύματα»: εμπορεύματα τα οποία, κατά την κρίση των τελωνειακών αρχών, θα παρουσιάσουν φθορά εάν κρατηθούν για διάστημα έως 20 ημερών από την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευσή τους·
21) «αποκλειστική άδεια»: η (γενική ή περιορισμένη) άδεια με την οποία εξουσιοδοτείται ο κάτοχός της, εξαιρουμένων όλων των λοιπών προσώπων, συμπεριλαμβανομένου του χορηγού της άδειας, να χρησιμοποιεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας κατά τον τρόπο που του επιτρέπει η άδεια.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΑΙΤΗΣΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Υποβολή αιτήσεων
Άρθρο 3
Δικαίωμα υποβολής αίτησης
Τα ακόλουθα πρόσωπα και οντότητες, στον βαθμό που δικαιούνται να κινήσουν διαδικασία προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας στο κράτος ή στα κράτη μέλη στα οποία παρεμβαίνουν οι τελωνειακές αρχές, δικαιούνται να υποβάλλουν:
1)
εθνική ή ενωσιακή αίτηση:
α)
κάτοχοι δικαιωμάτων·
β)
οργανισμοί διαχείρισης συλλογικών δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας όπως αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (21)·
γ)
οργανισμοί προάσπισης επαγγελματικών συμφερόντων, όπως αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της οδηγίας 2004/48/ΕΚ·
δ)
ομάδες κατά την έννοια του άρθρου 3 σημείο 2 και του άρθρου 49 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, ομάδες παραγωγών κατά την έννοια του άρθρου 118ε του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ή παρεμφερείς ομάδες παραγωγών οι οποίες προβλέπονται στο δίκαιο της Ένωσης περί γεωγραφικών ενδείξεων και εκπροσωπούν παραγωγούς προϊόντων με γεωγραφική ένδειξη, ή αντιπρόσωποι τέτοιων ομάδων, ιδίως σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 1601/91 και (ΕΚ) αριθ. 110/2008 και επιχειρήσεις που δικαιούνται να χρησιμοποιούν ορισμένη γεωγραφική ένδειξη καθώς και οργανισμοί ή αρχές ελέγχου αρμόδιες για αυτήν τη γεωγραφική ένδειξη·
2)
εθνική αίτηση:
α)
πρόσωπα ή οντότητες εξουσιοδοτημένα να κάνουν χρήση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, τα οποία έχουν εξουσιοδοτηθεί επισήμως από τον κάτοχο του δικαιώματος να κινήσουν διαδικασίες προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας·
β)
ομάδες παραγωγών οι οποίες προβλέπονται στη νομοθεσία των κρατών μελών περί γεωγραφικών ενδείξεων και εκπροσωπούν παραγωγούς προϊόντων με γεωγραφικές ενδείξεις ή αντιπρόσωποι τέτοιων ομάδων, επιχειρήσεις που δικαιούνται να χρησιμοποιούν ορισμένη γεωγραφική ένδειξη, καθώς και οργανισμοί ή αρχές ελέγχου αρμόδιες για αυτήν τη γεωγραφική ένδειξη·
3)
ενωσιακή αίτηση: κάτοχοι αποκλειστικών αδειών που καλύπτουν το σύνολο της επικράτειας δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών, εφόσον οι εν λόγω κάτοχοι αδειών έχουν εξουσιοδοτηθεί επισήμως από τον δικαιούχο δικαιώματος να κινήσουν διαδικασίες προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί το δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
Άρθρο 4
Δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας που καλύπτονται από ενωσιακές αιτήσεις
Ενωσιακή αίτηση μπορεί να υποβάλλεται μόνο για δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας βασιζόμενο σε ενωσιακή νομοθεσία που παράγει αποτελέσματα στο έδαφος της Ένωσης.
Άρθρο 5
Υποβολή αιτήσεων
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει την τελωνειακή υπηρεσία που είναι αρμόδια να παραλαμβάνει και να εξετάζει τις αιτήσεις («αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία»). Το κράτος μέλος ενημερώνει σχετικώς την Επιτροπή, η οποία δημοσιεύει κατάλογο των αρμόδιων τελωνειακών υπηρεσιών που ορίζονται από τα κράτη μέλη.
2. Οι αιτήσεις υποβάλλονται στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία. Οι αιτήσεις συμπληρώνονται με το έντυπο που αναφέρεται στο άρθρο 6 και περιλαμβάνουν τις πληροφορίες που απαιτούνται εκεί.
3. Στις περιπτώσεις όπου η αίτηση υποβάλλεται αφότου κοινοποιηθεί από τις τελωνειακές αρχές η αναστολή της παράδοσης ή η δέσμευση των εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3, η εν λόγω αίτηση πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
υποβάλλεται στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία εντός 4 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους·
β)
πρόκειται για εθνική αίτηση·
γ)
περιέχει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3. Ωστόσο, ο αιτών δύναται να παραλείπει τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία ζ), η) ή θ) της εν λόγω παραγράφου.
4. Εκτός από τις περιπτώσεις του σημείου 3 του άρθρου 3, μόνο μία εθνική αίτηση και μία ενωσιακή αίτηση δύνανται να υποβάλλονται ανά κράτος μέλος για το ίδιο δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας που προστατεύεται στο εν λόγω κράτος μέλος. Στις περιπτώσεις του σημείου 3 του άρθρου 3, επιτρέπεται η υποβολή περισσοτέρων της μιας ενωσιακών αιτήσεων.
5. Σε περίπτωση που ενωσιακή αίτηση εγκρίνεται για κράτος μέλος που ήδη καλύπτεται από άλλη ενωσιακή αίτηση εγκριθείσα για τον ίδιο αιτούντα και το ίδιο δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας, οι τελωνειακές αρχές του εν λόγω κράτους μέλους παρεμβαίνουν βάσει της πρώτης ενωσιακής αίτησης που εγκρίθηκε. Ενημερώνουν την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους όπου εγκρίθηκε κάθε επόμενη ενωσιακή αίτηση. Η υπηρεσία αυτή τροποποιεί ή ανακαλεί την απόφαση που εγκρίνει αυτή την επόμενη ενωσιακή αίτηση.
6. Όταν υπάρχουν διαθέσιμα μηχανογραφημένα συστήματα για την παραλαβή και την επεξεργασία αιτήσεων, οι αιτήσεις και τα συνημμένα έγγραφα υποβάλλονται με τη χρησιμοποίηση τεχνικών ηλεκτρονικής επεξεργασίας δεδομένων. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή αναπτύσσουν, συντηρούν και χρησιμοποιούν τα εν λόγω συστήματα σύμφωνα με το πολυετές στρατηγικό σχέδιο που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της απόφασης αριθ. 70/2008/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, για ένα περιβάλλον χωρίς χαρτί για τα τελωνεία και τις εμπορικές επιχειρήσεις (22).
Άρθρο 6
Έντυπο αίτησης
1. Η Επιτροπή ορίζει, με εκτελεστικές πράξεις, το έντυπο της αίτησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 2.
2. Το έντυπο της αίτησης καθορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στο υποκείμενο δεδομένων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και τους εθνικούς νόμους που εφαρμόζουν την οδηγία 95/46/ΕΚ.
3. Η Επιτροπή εξασφαλίζει ότι οι ακόλουθες πληροφορίες απαιτείται να παρέχονται από τον αιτούντα στο έντυπο αίτησης:
α)
λεπτομέρειες σχετικά με τον αιτούντα·
β)
ιδιότητα του αιτούντος κατά την έννοια του άρθρου 3·
γ)
έγγραφα με στοιχεία που να αποδεικνύουν στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία ότι ο αιτών δικαιούται να υποβάλει την αίτηση·
δ)
όταν ο αιτών υποβάλλει την αίτηση μέσω αντιπροσώπου, οι λεπτομέρειες όσον αφορά το πρόσωπο που τον εκπροσωπεί καθώς και στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι είναι εξουσιοδοτημένος να ενεργεί ως αντιπρόσωπος, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση·
ε)
το ή τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας προς επιβολή·
στ)
στην περίπτωση ενωσιακής αίτησης, τα κράτη μέλη εντός των οποίων ζητείται η παρέμβαση των τελωνειακών αρχών·
ζ)
ειδικά και τεχνικά δεδομένα για τα αυθεντικά εμπορεύματα, συμπεριλαμβανομένων σημάνσεων, όπως γραμμωτών κωδίκων, και εικόνων, ανάλογα με την περίπτωση·
η)
τις απαραίτητες πληροφορίες που επιτρέπουν την άμεση αναγνώριση των σχετικών εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές·
θ)
πληροφορίες χρήσιμες για τη διενεργούμενη από τις τελωνειακές αρχές ανάλυση και αξιολόγηση του κινδύνου παραβίασης του ή των σχετικών δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, όπως, επί παραδείγματι, οι εγκεκριμένοι διανομείς·
ι)
αν οι πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με τα στοιχεία ζ), η) ή θ) της παρούσας παραγράφου πρέπει να χαρακτηριστούν ως προοριζόμενες για περιορισμένη επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 5·
ια)
όνομα και στοιχεία οποιουδήποτε αντιπροσώπου του αιτούντος που είναι εξουσιοδοτημένος για νομικά και τεχνικά θέματα·
ιβ)
δέσμευση του αιτούντος να κοινοποιήσει στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία οποιαδήποτε από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 15 περιστάσεις·
ιγ)
δέσμευση του αιτούντος να διαβιβάσει και να επικαιροποιήσει κάθε πληροφορία χρήσιμη για τη διενεργούμενη από τις τελωνειακές αρχές ανάλυση και αξιολόγηση του κινδύνου παραβίασης του ή των σχετικών δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας·
ιδ)
δέσμευση του αιτούντος να αναλάβει ευθύνη υπό τους όρους του άρθρου 28·
ιε)
δέσμευση του αιτούντος να αναλάβει τα έξοδα που αναφέρονται στο άρθρο 29 υπό τους όρους του εν λόγω άρθρου·
ιστ)
συγκατάθεση του αιτούντος για την επεξεργασία των δεδομένων που δύναται να παράσχει από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη·
ιζ)
αν ο αιτών ζητεί την εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 26 και, εφόσον ζητηθεί από τις τελωνειακές αρχές, αν συμφωνεί να καλύψει τα έξοδα καταστροφής των εμπορευμάτων βάσει της διαδικασίας αυτής.
ΤΜΗΜΑ 2
Αποφάσεις για τις αιτήσεις
Άρθρο 7
Εξέταση των ελλιπών αιτήσεων
1. Εάν, μετά την παραλαβή της αίτησης, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία κρίνει ότι στην αίτηση δεν περιέχονται όλες οι πληροφορίες βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 3, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία ζητεί από τον αιτούντα να προσκομίσει τις ελλείπουσες πληροφορίες εντός 10 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της αίτησης.
Στις περιπτώσεις αυτές, η προθεσμία που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 αναστέλλεται έως ότου ληφθούν οι σχετικές πληροφορίες.
2. Εάν ο αιτών δεν προσκομίσει τις ελλείπουσες πληροφορίες εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1, πρώτο εδάφιο, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία απορρίπτει την αίτηση.
Άρθρο 8
Τέλη
Ο αιτών δεν βαρύνεται με τέλη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών που συνεπάγεται η εξέταση της αίτησης.
Άρθρο 9
Κοινοποίηση αποφάσεων έγκρισης ή απόρριψης αιτήσεων
1. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία κοινοποιεί στον αιτούντα την απόφασή της να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση εντός 30 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης. Σε περίπτωση απόρριψης, η απόφαση της αρμόδιας τελωνειακής υπηρεσίας πρέπει να είναι αιτιολογημένη και να περιλαμβάνει πληροφορίες για τη διαδικασία προσφυγής.
2. Εάν έχει κοινοποιηθεί στον αιτούντα η αναστολή της παράδοσης ή η δέσμευση των εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές πριν από την υποβολή της αίτησης, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία κοινοποιεί στον αιτούντα την απόφασή της να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση εντός 2 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης.
Άρθρο 10
Αποφάσεις σχετικά με τις αιτήσεις
1. Η απόφαση έγκρισης εθνικής αίτησης και οποιαδήποτε απόφαση ανάκλησης ή τροποποίησής της αρχίζει να ισχύει στο κράτος μέλος όπου υποβλήθηκε η εθνική αίτηση την επομένη της έκδοσης.
H απόφαση για την παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών αρχίζει να ισχύει στο κράτος μέλος όπου υποβλήθηκε η εθνική αίτηση την επομένη της λήξης του προς παράταση διαστήματος.
2. Η απόφαση έγκρισης ενωσιακής αίτησης και οποιαδήποτε απόφαση ανάκλησης ή τροποποίησης αρχίζουν να ισχύουν:
α)
στο κράτος μέλος όπου υποβλήθηκε η αίτηση, την επομένη της έκδοσης·
β)
σε όλα τα άλλα κράτη μέλη όπου ζητείται παρέμβαση των τελωνειακών αρχών, την επομένη της κοινοποίησης στις τελωνειακές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 υπό την προϋπόθεση ότι ο υπέρ ου η απόφαση έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του βάσει του άρθρου 29 παράγραφος 3 όσον αφορά τα έξοδα μετάφρασης.
H απόφαση για την παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών αρχίζει να ισχύει στο κράτος μέλος όπου υποβλήθηκε η ενωσιακή αίτηση και σε όλα τα λοιπά κράτη μέλη όπου ζητείται παρέμβαση των τελωνειακών αρχών την επομένη της λήξης του προς παράταση διαστήματος.
Άρθρο 11
Διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών
1. Όταν εγκρίνει μια αίτηση, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία καθορίζει το διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών.
Το διάστημα αυτό αρχίζει την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η απόφαση έγκρισης της αίτησης σύμφωνα με το άρθρο 10 και δεν υπερβαίνει το ένα έτος από την επομένη της ημερομηνίας έκδοσης.
2. Εάν αίτηση που υποβάλλεται αφότου κοινοποιηθεί από τις τελωνειακές αρχές η αναστολή της παράδοσης ή η δέσμευση των εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 δεν περιλαμβάνει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχεία ζ), η) ή θ), εγκρίνεται μόνον για την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευση των εν λόγω εμπορευμάτων, εκτός εάν οι πληροφορίες αυτές παρασχεθούν εντός 10 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους.
3. Σε περίπτωση που ένα δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας παύσει να ισχύει ή σε περίπτωση που ο αιτών παύσει για άλλους λόγους να δικαιούται να υποβάλει αίτηση, οι τελωνειακές αρχές δεν παρεμβαίνουν. Η απόφαση έγκρισης της αίτησης ανακαλείται ή τροποποιείται αναλόγως από την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία που εξέδωσε την απόφαση.
Άρθρο 12
Παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών
1. Κατά τη λήξη του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών και υπό τον όρο ότι έχουν εξοφληθεί προηγουμένως από τον υπέρ ου η απόφαση όλες οι οφειλές του προς τις τελωνειακές αρχές βάσει του παρόντος κανονισμού, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία που εξέδωσε την αρχική απόφαση δύναται, κατόπιν αίτησης του υπέρ ου η απόφαση, να παρατείνει αυτό το διάστημα.
2. Εάν η αίτηση για την παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών παραληφθεί από την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία σε λιγότερο από 30 εργάσιμες ημέρες πριν τη λήξη της παράτασης, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία δύναται να αρνηθεί την αίτηση αυτή.
3. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία κοινοποιεί στον υπέρ ου η απόφαση την απόφασή της για την παράταση εντός 30 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία προσδιορίζει το διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών.
4. Το παραταθέν διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών αρχίζει από την επομένη της λήξης του προηγούμενου διαστήματος και δεν υπερβαίνει το ένα έτος.
5. Εάν ένα δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας παύσει να ισχύει ή εάν ο αιτών παύσει για άλλους λόγους να δικαιούται να υποβάλει αίτηση, οι τελωνειακές αρχές δεν παρεμβαίνουν. Η απόφαση έγκρισης της παράτασης ανακαλείται ή τροποποιείται αναλόγως από την αρμόδια τελωνειακή αρχή που εξέδωσε την απόφαση.
6. Ο υπέρ ου η απόφαση δεν βαρύνεται με τέλη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών που συνεπάγεται η εξέταση της αίτησης παράτασης.
7. Η Επιτροπή ορίζει, με εκτελεστικές πράξεις, το έντυπο της αίτησης παράτασης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 2.
Άρθρο 13
Τροποποίηση της απόφασης όσον αφορά τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας
Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία η οποία εξέδωσε την απόφαση έγκρισης της αίτησης δύναται, κατόπιν αίτησης του υπέρ ου η απόφαση, να τροποποιεί τον κατάλογο δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας που περιέχονται στην εν λόγω απόφαση.
Στην περίπτωση προσθήκης νέου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, στην αίτηση περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχεία γ), ε), ζ), η) και θ).
Στην περίπτωση απόφασης έγκρισης ενωσιακής αίτησης, κάθε τροποποίηση που συνίσταται σε προσθήκη δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας περιορίζεται στα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας που καλύπτονται από το άρθρο 4.
Άρθρο 14
Υποχρεώσεις κοινοποίησης από την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία
1. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία στην οποία υποβάλλονται εθνικές αιτήσεις διαβιβάζει τις ακόλουθες αποφάσεις στα τελωνεία του οικείου κράτους μέλους, αμέσως μετά την έκδοσή τους:
α)
αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
β)
αποφάσεις με τις οποίες ανακαλούνται οι αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
γ)
αποφάσεις με τις οποίες τροποποιούνται οι αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
δ)
αποφάσεις για παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών.
2. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία στην οποία υποβάλλονται ενωσιακές αιτήσεις διαβιβάζει τις ακόλουθες αποφάσεις στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους ή των κρατών μελών που αναφέρονται στην ενωσιακή αίτηση, αμέσως μετά την έκδοσή τους:
α)
αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
β)
αποφάσεις με τις οποίες ανακαλούνται οι αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
γ)
αποφάσεις με τις οποίες τροποποιούνται οι αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
δ)
αποφάσεις για παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών.
Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους ή των κρατών μελών που αναφέρονται στην ενωσιακή αίτηση διαβιβάζει αμέσως μετά την παραλαβή τις εν λόγω αποφάσεις στα οικεία τελωνεία.
3. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους ή των κρατών μελών που αναφέρονται στην ενωσιακή αίτηση μπορεί να ζητήσει από την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία που εξέδωσε την απόφαση έγκρισης της αίτησης να παράσχει πρόσθετες πληροφορίες που κρίνονται απαραίτητες για την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης.
4. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία διαβιβάζει την απόφασή της με την οποία αναστέλλεται η παρέμβαση των τελωνειακών αρχών βάσει του άρθρου 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) και του άρθρου 16 παράγραφος 2 στα τελωνεία του οικείου κράτους μέλους, αμέσως μετά την έκδοσή της.
Άρθρο 15
Υποχρεώσεις κοινοποίησης από τον υπέρ ου η απόφαση
Ο υπέρ ου η απόφαση προβαίνει αμέσως σε σχετική κοινοποίηση προς την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία που ενέκρινε την αίτηση για οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
ένα δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας που καλύπτεται από την αίτηση παύει να ισχύει·
β)
ο υπέρ ου η απόφαση παύει για άλλους λόγους να δικαιούται να υποβάλει την αίτηση·
γ)
επέρχονται τροποποιήσεις στις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3.
Άρθρο 16
Αθέτηση υποχρεώσεων από τον υπέρ ου η απόφαση
1. Εάν ο υπέρ ου η απόφαση χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί από τις τελωνειακές αρχές για άλλους σκοπούς εκτός των προβλεπομένων στο άρθρο 21, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους στο οποίο έχουν παρασχεθεί οι πληροφορίες ή έχει συντελεστεί κατάχρησή τους, δύναται:
α)
να ανακαλέσει οποιαδήποτε απόφασή της με την οποία ενέκρινε εθνική αίτηση από τον υπέρ ου η απόφαση και να αρνηθεί να παρατείνει το διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών·
β)
να αναστείλει στο έδαφός της, κατά την περίοδο που οι τελωνειακές αρχές αναλαμβάνουν δράση, οποιαδήποτε απόφαση έγκρισης ενωσιακής αίτησης από τον υπέρ ου η απόφαση.
2. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία δύναται να αποφασίζει την αναστολή της παρέμβασης των τελωνειακών αρχών μέχρι τη λήξη του διαστήματος παρέμβασής τους σε περίπτωση που ο υπέρ ου η απόφαση:
α)
αθετήσει τις υποχρεώσεις κοινοποίησης που καθορίζονται στο άρθρο 15·
β)
δεν τηρήσει την υποχρέωση που καθορίζεται στο άρθρο 19 παράγραφος 3 σχετικά με επιστροφή των δειγμάτων·
γ)
αθετήσει τις υποχρεώσεις όσον αφορά τα έξοδα και τη μετάφραση που καθορίζονται στο άρθρο 29 παράγραφοι 1 και 3·
δ)
χωρίς βάσιμο λόγο, δεν κινήσει διαδικασία κατά το άρθρο 23 παράγραφος 3 ή το άρθρο 26 παράγραφος 9.
Σε περίπτωση ενωσιακής αίτησης, η απόφαση αναστολής της παρέμβασης των τελωνειακών αρχών ισχύει μόνον στο κράτος μέλος όπου λαμβάνεται αυτή η απόφαση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
ΤΜΗΜΑ 1
Αναστολή παράδοσης ή δέσμευση εμπορευμάτων για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας
Άρθρο 17
Αναστολή της παράδοσης ή δέσμευση εμπορευμάτων μετά την έγκριση αίτησης
1. Εάν οι τελωνειακές αρχές εντοπίσουν εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας καλυπτόμενο από απόφαση έγκρισης αίτησης, προβαίνουν σε αναστολή της παράδοσης ή σε δέσμευσή τους.
2. Πριν να προβούν σε αναστολή της παράδοσης ή σε δέσμευση των εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ζητήσουν από τον υπέρ ου η απόφαση να τους παράσχει κάθε σχετική πληροφορία για τα εμπορεύματα. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν επίσης να παράσχουν στον υπέρ ου η απόφαση πληροφορίες σχετικά με την πραγματική ή αναμενόμενη ποσότητα εμπορευμάτων, την πραγματική ή τεκμαιρόμενη φύση τους, καθώς και εικόνες τους, ανάλογα με την περίπτωση.
3. Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν στον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευση των εμπορευμάτων εντός μιας εργάσιμης ημέρας από την εν λόγω αναστολή ή τη δέσμευση.
Εάν οι τελωνειακές αρχές επιλέγουν να ενημερώσουν τον κάτοχο των εμπορευμάτων και δύο ή περισσότερα πρόσωπα θεωρούνται κάτοχοι των εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές δεν υποχρεούνται να προβούν στην ενημέρωση σε περισσότερα από ένα εξ αυτών.
Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν την απόφαση αναστολής παράδοσης των εμπορευμάτων ή δέσμευσης στον υπέρ ου η απόφαση την ίδια ημέρα ή αμέσως μετά, που κοινοποιείται στον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων.
Οι κοινοποιήσεις περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία που εκτίθεται στο άρθρο 23.
4. Οι τελωνειακές αρχές ενημερώνουν τον υπέρ ου η απόφαση και τον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων σχετικά με την πραγματική ή την εκτιμώμενη ποσότητα και την πραγματική ή την τεκμαιρόμενη φύση των υπό αναστολή παράδοσης ή υπό δέσμευση εμπορευμάτων, διαβιβάζοντάς τους παράλληλα διαθέσιμες εικόνες τους, ανάλογα με την περίπτωση. Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν επίσης στον υπέρ ου η απόφαση, κατόπιν αίτησής του και εφόσον είναι διαθέσιμα σε αυτές, τα ονόματα και τις διευθύνσεις του παραλήπτη, του αποστολέα και του διασαφιστή ή του κατόχου των εμπορευμάτων, την τελωνειακή διαδικασία, καθώς και την καταγωγή, την προέλευση και τον προορισμό των εμπορευμάτων που τελούν υπό αναστολή παράδοσης ή δέσμευση.
Άρθρο 18
Αναστολή της παράδοσης ή δέσμευση των εμπορευμάτων πριν την έγκριση αίτησης
1. Εάν οι τελωνειακές αρχές εντοπίσουν εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας που δεν καλύπτονται από απόφαση που εγκρίνει την αίτηση, δύνανται, εκτός από την περίπτωση των αλλοιώσιμων, να προβούν σε αναστολή της παράδοσης ή σε δέσμευσή τους.
2. Πριν να προβούν στην αναστολή της παράδοσης ή στη δέσμευση των εμπορευμάτων για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας, οι τελωνειακές αρχές, χωρίς να αποκαλύψουν άλλες πληροφορίες πέρα από την πραγματική ή την αναμενόμενη ποσότητα εμπορευμάτων, την πραγματική ή τεκμαιρόμενη φύση τους και εικόνες τους ανάλογα με την περίπτωση, μπορούν να ζητήσουν από κάθε πρόσωπο που θα μπορούσε ενδεχομένως να δικαιούται να υποβάλει αίτηση σχετικά με την εικαζόμενη παραβίαση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας να τους παράσχει κάθε σχετική πληροφορία.
3. Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν στον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευση των εμπορευμάτων εντός μιας εργάσιμης ημέρας από την εν λόγω αναστολή ή δέσμευση.
Εάν οι τελωνειακές αρχές επιλέγουν να ενημερώσουν τον κάτοχο των εμπορευμάτων και δύο ή περισσότερα πρόσωπα θεωρούνται κάτοχοι των εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές δεν υποχρεούνται να προβούν στην ενημέρωση σε περισσότερα από ένα εξ αυτών.
Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν στα πρόσωπα ή τις οντότητες που δικαιούνται να υποβάλουν αίτηση σχετικά με την εικαζόμενη παραβίαση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευση των εμπορευμάτων την ίδια ημέρα ή αμέσως μετά την κοινοποίηση στον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων.
Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να συμβουλεύονται τις αρμόδιες εθνικές αρχές προκειμένου να εντοπίσουν τα πρόσωπα ή τις οντότητες που δικαιούνται να υποβάλουν αίτηση.
Οι κοινοποιήσεις περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία που εκτίθεται στο άρθρο 23.
4. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή αίρουν τη δέσμευσή τους αμέσως μετά τη διεκπεραίωση όλων των τελωνειακών διατυπώσεων, στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
σε περίπτωση που δεν έχουν εντοπίσει πρόσωπο ή οντότητα που δικαιούται να υποβάλει αίτηση σχετικά με την εικαζόμενη παραβίαση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας εντός μιας εργάσιμης ημέρας από την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευσή των εμπορευμάτων·
β)
σε περίπτωση που δεν έχουν λάβει αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 ή την έχουν απορρίψει.
5. Όταν εγκριθεί αίτηση, οι τελωνειακές αρχές, κατόπιν αιτήματος και εφόσον διαθέτουν τα στοιχεία, κοινοποιούν στον υπέρ ου η απόφαση, κατόπιν αίτησής του, τα ονόματα και τις διευθύνσεις του παραλήπτη, του αποστολέα και του διασαφιστή ή του κατόχου των εμπορευμάτων, την τελωνειακή διαδικασία καθώς και την καταγωγή, την προέλευση και τον προορισμό των εμπορευμάτων που τελούν υπό αναστολή παράδοσης ή δέσμευση.
Άρθρο 19
Επιθεώρηση και δειγματοληψία εμπορευμάτων που τελούν υπό αναστολή παράδοσης ή δέσμευση
1. Οι τελωνειακές αρχές παρέχουν στον υπέρ ου η απόφαση και τον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων τη δυνατότητα επιθεώρησης των εμπορευμάτων που τελούν υπό αναστολή παράδοσης ή δέσμευση.
2. Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να προβαίνουν σε δειγματοληψία αντιπροσωπευτική των εμπορευμάτων. Δύνανται να παρέχουν ή να αποστέλλουν τέτοια δείγματα στον υπέρ ου η απόφαση, κατόπιν αίτησής του, αποκλειστικά και μόνον για να πραγματοποιηθεί ανάλυση και να διευκολυνθεί η επακόλουθη διαδικασία όσον αφορά τα εμπορεύματα παραποίησης/απομίμησης και τα πειρατικά εμπορεύματα. Κάθε ανάλυση των δειγμάτων αυτών πραγματοποιείται με αποκλειστική ευθύνη του υπέρ ου η απόφαση.
3. Εκτός και εάν δεν το επιτρέπουν οι περιστάσεις, ο υπέρ ου η απόφαση επιστρέφει τα δείγματα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στις τελωνειακές αρχές μόλις ολοκληρωθεί η τεχνική ανάλυση και το αργότερο έως την παράδοση των εμπορευμάτων ή την άρση της δέσμευσής τους.
Άρθρο 20
Όροι αποθήκευσης
Οι όροι αποθήκευσης των εμπορευμάτων για όσο διάστημα διαρκεί η αναστολή της παράδοσης ή η δέσμευσή τους καθορίζονται από τις τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 21
Επιτρεπόμενη χρήση ορισμένων πληροφοριών από τον υπέρ ου η απόφαση
Εάν έχουν κοινοποιηθεί στον υπέρ ου η απόφαση οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 4, το άρθρο 18 παράγραφος 5, το άρθρο 19 ή το άρθρο 26 παράγραφος 8, ο υπέρ ου η απόφαση δύναται να τις αποκαλύψει ή να τις χρησιμοποιήσει μόνον για τους ακόλουθους σκοπούς:
α)
για να κινήσει διαδικασίες προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας καθώς και κατά τη διάρκεια των διαδικασιών αυτών·
β)
σε σχέση με ποινικές έρευνες που σχετίζονται με την παραβίαση δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας και διεξάγονται από δημόσιες αρχές στο κράτος μέλος όπου ευρίσκονται τα εμπορεύματα·
γ)
για να κινήσει ποινικές διαδικασίες καθώς και στο πλαίσιο των διαδικασιών αυτών·
δ)
για να αξιώσει αποζημίωση από τον παραβάτη ή άλλα πρόσωπα·
ε)
για να συμφωνήσει με τον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων για την καταστροφή των εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 1·
στ)
για να συμφωνήσει με τον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων όσον αφορά το ύψος της εγγύησης που αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 24 παράγραφος 2.
Άρθρο 22
Ανταλλαγή πληροφοριών και δεδομένων μεταξύ τελωνειακών αρχών
1. Η Επιτροπή και οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών, με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων διατάξεων για την προστασία των δεδομένων στην Ένωση και με στόχο να συνεισφέρουν στην εξάλειψη του διεθνούς εμπορίου αγαθών που παραβιάζουν δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, μπορούν να ανταλλάσσουν ορισμένα δεδομένα και πληροφορίες που έχουν στη διάθεσή τους με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών σύμφωνα με τις πρακτικές ρυθμίσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3.
2. Τα δεδομένα και οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ανταλλάσσονται ώστε να καθίσταται άμεσα δυνατή η αποτελεσματική επιβολή του νόμου σε περιπτώσεις μεταφοράς εμπορευμάτων που παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας. Τα εν λόγω δεδομένα και οι εν λόγω πληροφορίες μπορούν να αφορούν κατασχέσεις, τάσεις και γενικές πληροφορίες για τους κινδύνους, μεταξύ άλλων και για εμπορεύματα υπό διαμετακόμιση μέσω του εδάφους της Ένωσης τα οποία προέρχονται από το έδαφος των οικείων τρίτων χωρών ή προορίζονται προς αυτό. Στα δεδομένα και τις πληροφορίες αυτές μπορούν να περιλαμβάνονται, κατά περίπτωση, τα ακόλουθα:
α)
η φύση και η ποσότητα των εμπορευμάτων·
β)
το δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας για το οποίο υπάρχει υποψία ότι παραβιάζεται·
γ)
η καταγωγή, η προέλευση και ο προορισμός των εμπορευμάτων·
δ)
πληροφορίες σχετικά με τις κινήσεις των μέσων μεταφοράς και ιδίως:
i)
η ονομασία του σκάφους ή ο αριθμός κυκλοφορίας του μεταφορικού μέσου,
ii)
οι αριθμοί αναφοράς της φορτωτικής ή άλλου εγγράφου μεταφοράς,
iii)
ο αριθμός των εμπορευματοκιβωτίων,
iv)
το βάρος του φορτίου,
v)
η περιγραφή και/ή και η κωδικοποίηση των εμπορευμάτων,
vi)
ο αριθμός κράτησης,
vii)
ο αριθμός σφραγίδας,
viii)
ο τόπος πρώτης φόρτωσης,
ix)
ο τόπος τελικής εκφόρτωσης,
x)
οι τόποι μεταφόρτωσης,
xi)
η αναμενόμενη ημερομηνία άφιξης στον τόπο τελικής εκφόρτωσης·
ε)
πληροφορίες σχετικά με τις κινήσεις των εμπορευματοκιβωτίων και ιδίως:
i)
ο αριθμός του εμπορευματοκιβωτίου,
ii)
η κατάσταση φόρτωσης του εμπορευματοκιβωτίου,
iii)
η ημερομηνία κίνησης,
iv)
το είδος της κίνησης (φόρτωση, εκφόρτωση, μεταφόρτωση, είσοδος, έξοδος κ.λπ.),
v)
η ονομασία του σκάφους ή ο αριθμός κυκλοφορίας του μεταφορικού μέσου,
vi)
ο αριθμός δρομολογίου,
vii)
ο τόπος,
viii)
η φορτωτική ή άλλο έγγραφο μεταφοράς.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον προσδιορισμό των στοιχείων των πρακτικών ρυθμίσεων που απαιτούνται σχετικά με την ανταλλαγή των δεδομένων και των πληροφοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 3.
ΤΜΗΜΑ 2
Καταστροφή εμπορευμάτων, κίνηση διαδικασίας και πρόωρη παράδοση των εμπορευμάτων
Άρθρο 23
Καταστροφή εμπορευμάτων και κίνηση διαδικασίας
1. Τα εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας μπορούν να καταστρέφονται υπό τελωνειακό έλεγχο, χωρίς να χρειάζεται να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας βάσει του δικαίου του κράτους μέλους όπου ευρίσκονται, εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο υπέρ ου η απόφαση έχει επιβεβαιώσει γραπτώς στις τελωνειακές αρχές, εντός 10 εργάσιμων ημερών, ή τριών εργάσιμων ημερών στην περίπτωση αλλοιώσιμων εμπορευμάτων, από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους, ότι, κατά την πεποίθησή του, έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας·
β)
ο υπέρ ου η απόφαση έχει επιβεβαιώσει γραπτώς στις τελωνειακές αρχές, εντός 10 εργάσιμων ημερών, ή τριών εργάσιμων ημερών στην περίπτωση αλλοιώσιμων εμπορευμάτων, από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους, ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα·
γ)
ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων έχει επιβεβαιώσει γραπτώς στις τελωνειακές αρχές, εντός 10 εργάσιμων ημερών, ή τριών εργάσιμων ημερών στην περίπτωση αλλοιώσιμων εμπορευμάτων από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους, ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα. Σε περίπτωση που ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων ούτε επιβεβαιώσει στις τελωνειακές αρχές ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα ούτε κοινοποιήσει την αντίρρησή του όσον αφορά την καταστροφή τους εντός των εν λόγω προθεσμιών, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να θεωρήσουν ότι ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων έχει επιβεβαιώσει ότι συμφωνεί με την καταστροφή των εμπορευμάτων αυτών.
Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή αίρουν τη δέσμευσή τους, αμέσως μετά τη διεκπεραίωση όλων των τελωνειακών διατυπώσεων, εφόσον, εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στα στοιχεία α) και β) του πρώτου εδαφίου, δεν λάβουν γραπτή επιβεβαίωση από τον υπέρ ότι, κατά την κρίση του, έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας και ότι συμφωνεί με την καταστροφή, εκτός και εάν ενημερωθούν δεόντως για την κίνηση διαδικασίας με σκοπό να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
2. Η καταστροφή των εμπορευμάτων διενεργείται υπό τελωνειακό έλεγχο και υπό την ευθύνη του υπέρ ου η απόφαση, εκτός εάν ορίζει άλλως η εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους όπου καταστρέφονται τα εμπορεύματα. Πριν από την καταστροφή των εμπορευμάτων, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να λαμβάνουν δείγματα. Τα δείγματα που λαμβάνονται πριν από την καταστροφή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εκπαιδευτικούς λόγους.
3. Σε περίπτωση που ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων δεν επιβεβαιώσει γραπτώς ή δεν θεωρείται πως έχει επιβεβαιώσει ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα, σύμφωνα με το στοιχείο γ) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1, εντός των προθεσμιών που ορίζονται σε αυτό, οι τελωνειακές αρχές ενημερώνουν αμέσως τον υπέρ ου η απόφαση σχετικώς. Ο υπέρ ου η απόφαση, εντός 10 εργάσιμων ημερών, ή τριών εργάσιμων ημερών σε περίπτωση αλλοιώσιμων εμπορευμάτων, από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους κινεί διαδικασία για να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
4. Εκτός από την περίπτωση των αλλοιώσιμων εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, δύνανται να παρατείνουν την αναφερόμενη στην παράγραφο 3 προθεσμία έως και κατά 10 εργάσιμες ημέρες, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης του υπέρ ου η απόφαση.
5. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή αίρουν τη δέσμευσή τους αμέσως μετά τη διεκπεραίωση όλων των τελωνειακών διατυπώσεων, εφόσον, εντός των προθεσμιών που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4, δεν ενημερωθούν δεόντως, σύμφωνα με την παράγραφο 3, για την κίνηση διαδικασίας προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
Άρθρο 24
Πρόωρη παράδοση εμπορευμάτων
1. Εάν έχει κοινοποιηθεί στις τελωνειακές αρχές η κίνηση διαδικασίας προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα σχεδίου ή υποδείγματος, διπλώματος ευρεσιτεχνίας, υποδείγματος χρησιμότητας ή τοπογραφίας προϊόντος ημιαγωγών ή δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων μπορεί να ζητήσει από τις τελωνειακές αρχές να επιτρέψουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή να άρουν τη δέσμευσή τους πριν την ολοκλήρωση των εν λόγω διαδικασιών.
2. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή αίρουν τη δέσμευσή τους, μόνον εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων έχει καταθέσει εγγύηση, της οποίας το ποσό είναι επαρκές για την προστασία των συμφερόντων του υπέρ ου η απόφαση·
β)
η αρχή που είναι αρμόδια να εξακριβώσει αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας δεν έχει εγκρίνει τη λήψη συντηρητικών μέτρων·
γ)
έχουν ολοκληρωθεί όλες οι τελωνειακές διατυπώσεις.
3. Η παροχή της εγγύησης που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παραγράφου 2 δεν θίγει τα λοιπά ένδικα μέσα που έχει στη διάθεσή του ο υπέρ ου η απόφαση.
Άρθρο 25
Εμπορεύματα για καταστροφή
1. Τα εμπορεύματα για καταστροφή, βάσει των άρθρων 23 ή 26:
α)
δεν παραδίδονται προς ελεύθερη κυκλοφορία, εκτός εάν κριθεί αναγκαίο από τις τελωνειακές αρχές με τη σύμφωνη γνώμη του υπέρ ου η απόφαση, σε περίπτωση που τα εμπορεύματα πρόκειται να ανακυκλωθούν ή να απορριφθούν εκτός των εμπορικών διαύλων, μεταξύ άλλων και για λόγους ευαισθητοποίησης, κατάρτισης και εκπαίδευσης. Οι όροι υπό τους οποίους τα εμπορεύματα μπορούν να παραδίδονται προς ελεύθερη κυκλοφορία ορίζονται από τις τελωνειακές αρχές·
β)
δεν μεταφέρονται εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης·
γ)
δεν εξάγονται·
δ)
δεν επανεξάγονται·
ε)
δεν τίθενται σε καθεστώς αναστολής·
στ)
δεν τίθενται σε ελεύθερη ζώνη ή σε ελεύθερη αποθήκη.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέψουν, υπό τελωνειακή επιτήρηση, τη διακίνηση των εμπορευμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μεταξύ διαφορετικών τοποθεσιών εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, προκειμένου να καταστραφούν υπό τελωνειακό έλεγχο.
Άρθρο 26
Διαδικασία για την καταστροφή εμπορευμάτων σε μικρές αποστολές
1. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται για εμπορεύματα που πληρούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
υπάρχει υποψία ότι πρόκειται για εμπορεύματα παραποίησης/απομίμησης ή πειρατικά εμπορεύματα·
β)
τα εμπορεύματα δεν είναι αλλοιώσιμα·
γ)
τα εμπορεύματα καλύπτονται από απόφαση έγκρισης αίτησης·
δ)
ο υπέρ ου η απόφαση έχει ζητήσει στην αίτησή του να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που ορίζεται στο παρόν άρθρο·
ε)
τα εμπορεύματα μεταφέρονται σε μικρές αποστολές.
2. Όταν εφαρμόζεται η διαδικασία που αναφέρεται στο παρόν άρθρο, το άρθρο 17 παράγραφοι 3 και 4 και το άρθρο 19 παράγραφοι 2 και 3 δεν εφαρμόζονται.
3. Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν στον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων την αναστολή της παράδοσης των εμπορευμάτων ή τη δέσμευσή τους εντός μιας εργάσιμης ημέρας από την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευση των εμπορευμάτων. Η κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
ότι οι τελωνειακές αρχές προτίθενται να καταστρέψουν τα εμπορεύματα·
β)
τα δικαιώματα του διασαφιστή ή του κατόχου των εμπορευμάτων βάσει των παραγράφων 4, 5 και 6.
4. Ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων έχει τη δυνατότητα να εκφράσει την άποψή του εντός 10 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους.
5. Τα σχετικά εμπορεύματα μπορούν να καταστραφούν εφόσον, εντός 10 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της αναστολής παράδοσης ή της δέσμευσής τους, ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων επιβεβαιώσει στις τελωνειακές αρχές ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα.
6. Σε περίπτωση που ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων ούτε επιβεβαιώσει στις τελωνειακές αρχές ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα ούτε κοινοποιήσει την αντίρρησή του όσον αφορά την καταστροφή τους εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 5, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να θεωρήσουν ότι ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων έχει επιβεβαιώσει ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα.
7. Η καταστροφή πραγματοποιείται υπό τελωνειακό έλεγχο. Οι τελωνειακές αρχές παρέχουν στον υπέρ ου η απόφαση, κατόπιν αίτησής του και ανάλογα με την περίπτωση, πληροφορίες σχετικά με την πραγματική ή την αναμενόμενη ποσότητα των εμπορευμάτων που καταστράφηκαν και τη φύση τους.
8. Σε περίπτωση που ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων ούτε επιβεβαιώσει ούτε θεωρείται πως έχει επιβεβαιώσει ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα, σύμφωνα με την παράγραφο 6, οι τελωνειακές αρχές ενημερώνουν σχετικώς τον υπέρ ου η απόφαση, κοινοποιώντας του επίσης την ποσότητα και τη φύση των εμπορευμάτων, μαζί με εικόνες τους, ανάλογα με την περίπτωση. Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν επίσης στον υπέρ ου η απόφαση, κατόπιν αίτησής του και εφόσον τα διαθέτουν, τα ονόματα και τις διευθύνσεις του παραλήπτη, του αποστολέα και του διασαφιστή ή του κατόχου των εμπορευμάτων, την τελωνειακή διαδικασία καθώς και την καταγωγή, την προέλευση και τον προορισμό των εμπορευμάτων που τελούν υπό αναστολή παράδοσης ή δέσμευση.
9. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή αίρουν τη δέσμευσή τους αμέσως μετά τη διεκπεραίωση όλων των τελωνειακών διατυπώσεων, εφόσον, εντός 10 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 8, δεν λάβουν πληροφορίες από τον υπέρ ου η απόφαση σχετικά με την κίνηση διαδικασίας προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
10. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 35 σχετικά με την τροποποίηση των ποσοτήτων στον ορισμό των μικρών αποστολών, σε περίπτωση που ο ορισμός αυτός κριθεί ακατάλληλος, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της διαδικασίας που ορίζεται στο παρόν άρθρο ή, εάν χρειαστεί, προκειμένου να αποτραπεί οποιαδήποτε καταστρατήγηση της εν λόγω διαδικασίας όσον αφορά τη σύνθεση των αποστολών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΕΥΘΥΝΗ, ΕΞΟΔΑ ΚΑΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ
Άρθρο 27
Ευθύνη των τελωνειακών αρχών
Υπό την επιφύλαξη του εθνικού του δικαίου, η απόφαση έγκρισης μιας αίτησης δεν δημιουργεί για τον υπέρ ου η απόφαση αξίωση αποζημίωσης εάν τα εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας δεν εντοπιστούν από τελωνείο και παραδοθούν ή δεν υπάρξει παρέμβαση για τη δέσμευσή τους.
Άρθρο 28
Ευθύνη του υπέρ ου η απόφαση
Εάν μια διαδικασία που κινήθηκε κατά τα δέοντα δυνάμει του παρόντος κανονισμού διακοπεί εξαιτίας πράξης ή παράλειψης του υπέρ ου η απόφαση, εάν τα δείγματα που ελήφθησαν δυνάμει του άρθρου 19 παράγραφος 2 είτε δεν επιστραφούν είτε καταστραφούν και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν εξαιτίας πράξης ή παράλειψης του υπέρ ου η απόφαση ή εάν διαπιστωθεί ακολούθως ότι τα σχετικά εμπορεύματα δεν παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας, ο υπέρ ου η απόφαση φέρει ευθύνη έναντι κατόχου των εμπορευμάτων ή του διασαφιστή που υπέστη ζημία ως προς το θέμα αυτό σύμφωνα με την ειδική εφαρμοστέα νομοθεσία.
Άρθρο 29
Έξοδα
1. Εφόσον ζητηθεί από τις τελωνειακές αρχές, ο υπέρ ου η απόφαση επιστρέφει τα έξοδα με τα οποία βαρύνονται οι τελωνειακές αρχές ή τρίτοι που ενεργούν εξ ονόματος των αρχών αυτών από τη στιγμή της δέσμευσης ή της αναστολής της παράδοσης των προϊόντων, συμπεριλαμβανομένης της αποθήκευσης και της διαχείρισης των εμπορευμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 1, το άρθρο 18 παράγραφος 1 και το άρθρο 19 παράγραφοι 2 και 3, καθώς και κατά την εφαρμογή διορθωτικών μέτρων, όπως η καταστροφή των εμπορευμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 23 και 26.
Εφόσον τους ζητηθούν, οι τελωνειακές αρχές παρέχουν στον υπέρ ου η απόφαση στον οποίο έχει κοινοποιηθεί η αναστολή της παράδοσης ή η δέσμευση των εμπορευμάτων πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο και τον τρόπο αποθήκευσης των εμπορευμάτων καθώς και το εκτιμώμενο κόστος της αποθήκευσης που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο. Οι πληροφορίες για το εκτιμώμενο κόστος μπορούν να εκφράζονται ανά χρόνο, προϊόν, όγκο, βάρος ή υπηρεσία, ανάλογα με τις συνθήκες αποθήκευσης και τη φύση των εμπορευμάτων.
2. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του δικαιώματος του υπέρ ου η απόφαση να αξιώνει αποζημίωση από τον παραβάτη ή άλλα πρόσωπα, σύμφωνα με την εφαρμοστέα νομοθεσία.
3. Ο υπέρ ου η απόφαση έγκρισης ενωσιακής αίτησης προσκομίζει κάθε μετάφραση που απαιτείται από την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία ή τις τελωνειακές αρχές που θα παρέμβουν όσον αφορά τα εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας, και βαρύνεται με τα σχετικά έξοδα.
Άρθρο 30
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι υπέρ ου η απόφαση να τηρούν τις υποχρεώσεις που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, μεταξύ άλλων θεσπίζοντας, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, διατάξεις με τις οποίες ορίζονται κυρώσεις. Οι κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις και κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Άρθρο 31
Ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με αποφάσεις που αφορούν αιτήσεις και δεσμεύσεις
1. Οι αρμόδιες τελωνειακές υπηρεσίες κοινοποιούν στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση τα ακόλουθα:
α)
αποφάσεις έγκρισης αίτησης, μαζί με την αίτηση και τα συνημμένα σε αυτήν έγγραφα·
β)
την απόφαση παράτασης του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών ή κάθε απόφαση ανάκλησης ή τροποποίησης της απόφασης για την έγκριση της αίτησης·
γ)
την αναστολή απόφασης για την έγκριση αίτησης.
2. Υπό την επιφύλαξη του άρθρου 24 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 515/97, σε περίπτωση αναστολής παράδοσης εμπορευμάτων ή δέσμευσης εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές διαβιβάζουν στην Επιτροπή κάθε σχετική πληροφορία, εκτός από προσωπικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων στοιχείων για την ποσότητα και το είδος των εμπορευμάτων, την αξία, τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, τις τελωνειακές διαδικασίες, τις χώρες προέλευσης, καταγωγής και προορισμού, καθώς και τις διαδρομές και τα μέσα μεταφοράς.
3. Η διαβίβαση των πληροφοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου και όλες οι ανταλλαγές δεδομένων σχετικά με αιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 14 μεταξύ τελωνειακών αρχών των κρατών μελών πραγματοποιούνται μέσω κεντρικής βάσης δεδομένων της Επιτροπής. Οι πληροφορίες και τα δεδομένα αποθηκεύονται στην εν λόγω βάση δεδομένων.
4. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η επεξεργασία των πληροφοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 3 του παρόντος άρθρου, η κεντρική βάση δεδομένων που αναφέρεται στην παράγραφο 3 συγκροτείται σε ηλεκτρονική μορφή. Η κεντρική βάση δεδομένων περιέχει τις πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών δεδομένων, που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, στο άρθρο 14 και στο παρόν άρθρο.
5. Οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών και η Επιτροπή έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που περιέχονται στην κεντρική βάση δεδομένων, όπως κρίνεται σκόπιμο για την εκπλήρωση των νομικών τους υποχρεώσεων κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η πρόσβαση σε πληροφορίες που χαρακτηρίζονται ως προοριζόμενες για περιορισμένη επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 περιορίζεται στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών όπου ζητείται η παρέμβαση. Κατόπιν αιτιολογημένης αίτησης της Επιτροπής, οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών μπορούν να επιτρέπουν την πρόσβαση της Επιτροπής στις πληροφορίες αυτές, όπου είναι απολύτως αναγκαίο για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
6. Οι τελωνειακές αρχές καταχωρίζουν στη βάση δεδομένων πληροφορίες σχετικά με τις αιτήσεις που υποβάλλονται στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία. Οι τελωνειακές αρχές που καταχωρίζουν πληροφορίες στην κεντρική βάση δεδομένων τροποποιούν, συμπληρώνουν, διορθώνουν ή διαγράφουν τις πληροφορίες αυτές, εάν χρειαστεί. Κάθε τελωνειακή αρχή που καταχωρίζει πληροφορίες στην κεντρική βάση δεδομένων είναι υπεύθυνη για την ακρίβεια, την επάρκεια και την καταλληλότητα αυτών των πληροφοριών.
7. Η Επιτροπή θεσπίζει και διατηρεί επαρκείς τεχνικές και οργανωτικές ρυθμίσεις για την αξιόπιστη και ασφαλή λειτουργία της κεντρικής βάσης δεδομένων. Οι τελωνειακές αρχές κάθε κράτους μέλους θεσπίζουν και διατηρούν επαρκείς τεχνικές και οργανωτικές ρυθμίσεις για την εξασφάλιση της εμπιστευτικότητας και της ασφάλειας της επεξεργασίας όσον αφορά τις πράξεις επεξεργασίας που εκτελούν οι τελωνειακές αρχές τους και τα τερματικά της κεντρικής βάσης δεδομένων που βρίσκονται στην επικράτεια του συγκεκριμένου κράτους μέλους.
Άρθρο 32
Κατασκευή κεντρικής βάσης δεδομένων
Η Επιτροπή κατασκευάζει την κεντρική βάση δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 31. Η εν λόγω βάση δεδομένων τίθεται σε λειτουργία το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2015.
Άρθρο 33
Διατάξεις περί προστασίας των δεδομένων
1. Η επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων στην κεντρική βάση δεδομένων της Επιτροπής διενεργείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και υπό την εποπτεία του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων.
2. Η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών διενεργείται σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ και υπό την εποπτεία της δημόσιας ανεξάρτητης αρχής του κράτους μέλους η οποία αναφέρεται στο άρθρο 28 της εν λόγω οδηγίας.
3. Προσωπικά δεδομένα συλλέγονται και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού. Τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται με τον τρόπο αυτό πρέπει να είναι ακριβή και να τηρούνται ενήμερα.
4. Κάθε τελωνειακή αρχή που καταχωρίζει προσωπικά δεδομένα στην κεντρική βάση δεδομένων έχει ελεγκτική αρμοδιότητα ως προς την επεξεργασία αυτών των δεδομένων.
5. Κάθε υποκείμενο δεδομένων έχει δικαίωμα πρόσβασης στα προσωπικά δεδομένα τα οποία το αφορούν και υφίστανται επεξεργασία μέσω της κεντρικής βάσης δεδομένων και, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, έχει δικαίωμα διόρθωσης, διαγραφής ή κλειδώματος των προσωπικών δεδομένων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 ή τους εθνικούς νόμους με τους οποίους εφαρμόζεται η οδηγία 95/46/ΕΚ.
6. Όλες οι αιτήσεις για άσκηση του δικαιώματος πρόσβασης, διόρθωσης, διαγραφής ή κλειδώματος υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές, οι οποίες και τις επεξεργάζονται. Εάν ένα υποκείμενο δεδομένων υποβάλλει στην Επιτροπή αίτηση για άσκηση του εν λόγω δικαιώματος, η Επιτροπή διαβιβάζει την αίτηση στις οικείες τελωνειακές αρχές.
7. Τα προσωπικά δεδομένα διατηρούνται έως και 6 μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία ανεκλήθη η σχετική απόφαση για την έγκριση της αίτησης ή παρήλθε το σχετικό διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών.
8. Όταν ο υπέρ ου η απόφαση έχει κινήσει διαδικασίες σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 3 ή το άρθρο 26 παράγραφος 9 και έχει κοινοποιήσει το γεγονός αυτό στις τελωνειακές αρχές, τα προσωπικά δεδομένα διατηρούνται για 6 μήνες αφότου εξακριβωθεί κατά τρόπο οριστικό στο πλαίσιο των εν λόγω διαδικασιών αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΕΠΙΤΡΟΠΗ, ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 34
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή τελωνειακού κώδικα που έχει συσταθεί βάσει των άρθρων 247α και 248α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 35
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 26 παράγραφος 10 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για αόριστο χρονικό διάστημα από τις 19 Ιουλίου 2013.
3. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 26 παράγραφος 10 εξουσιοδότηση μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 26 παράγραφος 10 τίθενται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν διατυπωθούν αντιρρήσεις ούτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε από το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα διατυπώσουν αντιρρήσεις. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες.
Άρθρο 36
Αμοιβαία διοικητική συνδρομή
Εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, στον παρόντα κανονισμό οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 515/97.
Άρθρο 37
Υποβολή εκθέσεων
Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Εάν κριθεί αναγκαίο, η έκθεση συνοδεύεται από κατάλληλες συστάσεις.
Στην έκθεση αυτή αναφέρεται κάθε συμβάν σχετικό με φάρμακα υπό διαμετακόμιση μέσω του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης το οποίο μπορεί να προκύψει στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, μαζί με εκτίμηση του δυνητικού αντίκτυπου του στις δεσμεύσεις της Ένωσης όσον αφορά την πρόσβαση στα φάρμακα δυνάμει της «Δήλωσης σχετικά με τη συμφωνία TRIPS και τη δημόσια υγεία» που εγκρίθηκε από την υπουργική διάσκεψη του ΠΟΕ στην Ντόχα στις 14 Νοεμβρίου 2001, καθώς και τα μέτρα που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση τυχόν καταστάσεων με δυσμενείς επιπτώσεις ως προς το ζήτημα αυτό.
Άρθρο 38
Κατάργηση
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 καταργείται την 1η Ιανουαρίου 2014.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα.
Άρθρο 39
Μεταβατικές διατάξεις
Οι αιτήσεις που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 παραμένουν σε ισχύ για το διάστημα της παρέμβασης των τελωνειακών αρχών, όπως αυτό καθορίζεται στην απόφαση έγκρισης της κάθε αίτησης. Η ισχύς τους δεν παρατείνεται.
Άρθρο 40
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014, εκτός από:
α)
το άρθρο 6, το άρθρο 12 παράγραφος 7 και το άρθρο 22 παράγραφος 3 που εφαρμόζονται από τις 19 Ιουλίου 2013·
β)
το άρθρο 31 παράγραφος 1 και παράγραφοι 3 έως 7 και το άρθρο 33 που εφαρμόζονται από την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε λειτουργία η κεντρική βάση δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 32. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί την εν λόγω ημερομηνία.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 12 Ιουνίου 2013.