ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) 2015/62 НА КОМИСИЯТА
от 10 октомври 2014 година
за изменение на Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета във връзка с отношението на ливъридж
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 г. относно пруденциалните изисквания за кредитните институции и инвестиционните посредници и за изменение на Регламент (ЕС) № 648/2012 (1), и по-специално член 456, параграф 1, буква й) от него,
като има предвид, че:
(1)
Отношението на ливъридж, изчислено в съответствие с член 429 от Регламент (ЕС) № 575/2013, следва да бъде оповестявано от институциите от 1 януари 2015 г. нататък, като преди тази дата на Комисията е предоставено правомощието да приеме делегиран акт за изменение на мярката за експозицията и за капитала при изчисляването на отношението на ливъридж, с цел коригиране на всички недостатъци, установени въз основа на отчитането от страна на институциите.
(2)
Установени са различия при отчетените отношения на ливъридж, посочени в член 429, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013, дължащи се на различно тълкуване от страна на институциите на нетирането на обезпечението в сделки за финансиране с ценни книжа и в репо сделки. Тези различия в тълкуването и отчитането бяха разкрити вследствие на доклад с анализ, публикуван на 4 март 2014 г. от Европейския банков орган (ЕБО).
(3)
Като се има предвид, че разпоредбите в Регламент (ЕС) № 575/2013 отразяват изискванията по Базелските стандарти, намерените решения за недостатъците на правилата от Базел също са подходящи с оглед на премахването на съответните недостатъци на относимите разпоредби в посочения регламент.
(4)
Базелският комитет прие на 14 януари 2014 г. текст на ревизирани правила за отношението на ливъридж, съдържащ по-специално допълнителни измервания и споразумения за нетиране, отнасящи се за репо сделките и сделките за финансиране с ценни книжа. При привеждането в съответствие на разпоредбите на Регламент (ЕС) № 575/2013 относно изчисляването на отношението на ливъридж с международно приетите правила следва да се обърне внимание на различията в тълкуванията, от страна на институциите, на нетирането на обезпечението в сделки за финансиране с ценни книжа и в репо сделки, и също така да се подобри съпоставимостта в международен план, както и да се създадат равни условия на конкуренция за институциите, които са установени в Съюза и извършват дейност в международен план.
(5)
Клирингът чрез централни контрагенти съгласно основния модел, който обичайно се използва в Съюза, създава двойно отчитане на ливъриджа в мярката за експозиция на институция, която действа като клирингов член.
(6)
Клирингът при сделки за финансиране на ценни книжа, особено репо сделки, чрез квалифицирани централни контрагенти (КЦК) може да донесе предимства, като процедури за многостранно нетиране и устойчиво управление на обезпеченията, които да укрепят финансовата стабилност. Следователно трябва да бъде разрешено нетирането на паричните вземания и задължения по репо сделки и обратни репо сделки чрез един и същ КЦК.
(7)
Репо сделки, които могат да бъдат прекратени по всяко време, при условие че е договорен срок за уведомяване за обратно изкупуване, следва да се считат за равносилни на сделки с изрично определен срок до падежа, равен на срока за уведомяване за обратно изкупуване, и „същата изрично посочена дата за окончателен сетълмент“ следва да се счита за спазена, така че тези операции да са допустими за нетиране на парични вземания и задължения по репо сделки и обратни репо сделки със същия контрагент.
(8)
Преразгледаното отношение на ливъридж следва да доведе до по-прецизно измерване на ливъриджа и следва да служи като пропорционално ограничение срещу натрупването на ливъридж в институциите, установени в Съюза.
(9)
Отчитането на отношението на ливъридж в края на тримесечния отчетен период, вместо отчитането въз основа на средна стойност за тримесечие, води до по-добро съгласуване на отношението на ливъридж с отчитането, свързано с платежоспособността.
(10)
Използвайки брутни условни стойности за инструментите за кредитна защита, издадени от дадена институция, отразява ливъриджа по начин, който е по-подходящ в сравнение с използването на метода на пазарната оценка за тези инструменти.
(11)
Обхватът на консолидацията за изчисляване на отношението на ливъридж следва да бъде приведен в съответствие с регламентирания обхват на консолидация, използван за определяне на рисково-претеглените капиталови съотношения.
(12)
Измененията, въведени с настоящия регламент, следва да доведат до по-добра съпоставимост на отношенията на ливъридж, оповестявани от институциите, и следва да допринесат за избягване на подвеждането на участниците на пазара по отношение на реалния ливъридж на институциите. Ето защо е необходимо настоящият регламент да влезе в сила възможно най-скоро.
(13)
Поради това Регламент (ЕС) № 575/2013 следва да бъде съответно изменен,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕС) № 575/2013 се изменя, както следва:
1)
Член 429 се заменя със следния текст:
„Член 429
Изчисляване на отношението на ливъридж
1. Институциите изчисляват отношението си на ливъридж съгласно методологията по параграфи 2-13.
2. Отношението на ливъридж се изчислява, като мярката за капитал на институцията се разделя на мярката за обща експозиция на тази институция, и се изразява в проценти.
Институциите изчисляват отношението на ливъридж към отчетната референтна дата.
3. За целите на параграф 2 мярката за капитал е капиталът от първи ред.
4. Мярката за обща експозиция е сборът на стойностите на експозициите по:
а)
активите, посочени в параграф 5, освен ако са приспаднати при определянето на мярката за капитала, посочена в параграф 3;
б)
дериватите, посочени в параграф 9;
в)
надбавките за кредитен риск от контрагент за репо сделки, сделки по предоставяне или получаване в заем на ценни книжа или стоки, трансакции с удължен сетълмент и маржин заемни сделки, включително тези, които представляват задбалансови позиции, посочени в член 429б;
г)
задбалансовите позиции, посочени в параграф 10.
5. Институциите определят стойността на експозицията по активите, с изключение на договорите по приложение II и кредитните деривати, в съответствие със следните принципи:
а)
стойностите на експозициите по активите са стойностите на експозициите в съответствие с член 111, параграф 1, първо изречение;
б)
закупено физическо или финансово обезпечение, както и гаранции или редуциране на кредитния риск не се използват за намаляване на стойността на експозицията по активите;
в)
заемите не се нетират с влогове;
г)
репо сделки, сделки по предоставяне или получаване в заем на ценни книжа или стоки, трансакции с удължен сетълмент и маржин заемни сделки не се нетират.
6. Институциите могат да приспаднат от мярката за експозиция, посочена в параграф 4 от настоящия член, сумите, приспаднати от базовия собствен капитал от първи ред в съответствие с член 36, параграф 1, буква г).
7. Компетентните органи могат да разрешат на дадена институция да не включва в мярката за експозиция експозиции, които могат бъдат третирани съгласно предвиденото в член 113, параграф 6. Компетентните органи могат да предоставят това разрешение само ако са изпълнени всички условия, изложени в член 113, параграф 6, букви а)-д), и когато са дали одобрението, предвидено в член 113, параграф 6.
8. Чрез дерогация от параграф 5, буква г) институциите могат да определят стойността на експозицията на парични вземания и парични задължения по репо сделки, сделки по предоставяне или получаване в заем на ценни книжа или стоки, трансакции с удължен сетълмент и маржин заемни сделки с един и същ контрагент на нетна основа само ако са изпълнени всички следни условия:
а)
сделките са със същата изрично посочена дата за окончателен сетълмент;
б)
правото на прихващане на дължимата сума към даден контрагент със сумата на вземането от този контрагент е правно изпълнимо във всеки един от следните случаи:
i)
при обичайните условия на стопанска дейност;
ii)
в случай на неизпълнение, неплатежоспособност и несъстоятелност;
в)
когато контрагентите възнамеряват да извършат сетълмент на нетна основа или едновременно, или когато сделките подлежат на механизъм за сетълмент, водещ до резултат, който е функционално равностоен на нетен сетълмент.
За целите на първа алинея, буква в) механизъм за сетълмент води до резултат, който е функционално равностоен на нетен сетълмент, ако на датата на сетълмента нетният резултат от паричните потоци по сделките в рамките на този механизъм е равен на единичната нетна сума по нетния сетълмент.
9. Институциите определят стойността на експозицията по договорите, посочени в приложение II, и на кредитните деривати, включително такива, които са задбалансови позиции, съгласно член 429а.
10. Институциите определят стойността на експозицията по задбалансовите позиции, с изключение на договорите, изброени в приложение II, кредитните деривати, репо сделките, сделките по предоставяне или получаване в заем на ценни книжа или стоки, трансакциите с удължен сетълмент и маржин заемните сделки в съответствие с член 111, параграф 1. Институциите обаче не намаляват номиналната стойност на тези позиции чрез специфични корекции за кредитен риск.
В съответствие с член 166, параграф 9 когато даден ангажимент се отнася до продължаването на друг ангажимент, се използва по-ниският от двата конверсионни коефициента, приложими за съответните индивидуални ангажименти. За стойността на експозицията по задбалансовите позиции с нисък риск, посочени в член 111, параграф 1, буква г), се определя долна граница, равна на 10 % от номиналната им стойност.
11. Институция, която е клирингов член на КЦК, може да изключи от изчисляването на мярката за експозиция експозиции по търговско финансиране към следните елементи, при условие че посочените експозиции по търговско финансиране са обект на клиринг чрез този КЦК и едновременно с това отговарят на условията, предвидени в член 306, параграф 1, буква в):
а)
договори, изброени в приложение II;
б)
кредитни деривати;
в)
репо сделки;
г)
сделки по предоставяне или получаване в заем на ценни книжа или стоки;
д)
трансакции с удължен сетълмент;
е)
маржин заемни сделки.
12. Когато дадена институция, която е клирингов член на КЦК, гарантира пред КЦК изпълнението на клиент, който сключва пряко сделки с деривати чрез КЦК, тя включва в мярката за експозиция експозицията, произтичаща от гаранцията, като експозиция към дериват към клиента в съответствие с член 429а.
13. Когато националните общоприети счетоводни принципи признават балансово активите, предмет на доверително управление, в съответствие с член 10 от Директива 86/635/ЕИО, тези активи могат да бъдат изключени от мярката за общата експозиция, ако отговарят на критериите за непризнаване, предвидени в Международния счетоводен стандарт 39 (МСС 39), приложим съгласно Регламент (ЕО) № 1606/2002, и когато е приложимо, на критериите за изключване от обхвата на консолидацията, предвидени в Международния стандарт за финансово отчитане 10 (МСФО 10), приложим съгласно Регламент (ЕО) № 1606/2002.
14. Компетентните органи могат да разрешат на дадена институция да изключи от мярката за експозиция експозиции, които отговарят на всички следни условия:
а)
представляват експозиции към субект от публичния сектор;
б)
третирани са в съответствие с член 116, параграф 4;
в)
произтичат от влогове, които институцията е правно задължена да предаде на субекта от публичния сектор, посочен в буква а), за целите на финансирането на инвестиции от общ интерес.“
2)
Вмъкват се следните членове 429а и 429б:
„Член 429а
Стойност на експозицията по деривати
1. Институциите определят стойността на експозицията по договорите, посочени в приложение II, и по кредитните деривати, включително такива, които са задбалансови позиции, съгласно метода по член 274. Институциите прилагат член 299, параграф 2, буква а) при определянето на потенциалната бъдеща кредитна експозиция на кредитни деривати.
При определянето на потенциалната бъдеща кредитна експозиция на кредитни деривати институциите прилагат посочените в член 299, параграф 2, буква а) принципи за всичките си кредитни деривати, а не само за онези, които са включени в търговския портфейл.
При определянето на стойността на експозицията институциите могат да отчитат ефектите на договорите за новация и други споразумения за нетиране в съответствие с член 295. Не се прилага кръстосано нетиране на продукти. Независимо от това, институциите могат да нетират в продуктовата категория, посочена в точка 25), буква в) от член 272, и кредитните деривати, когато те са предмет на договорно споразумение за кръстосано нетиране на продукти, посочено в член 295, буква в).
2. Когато предоставянето на обезпечения, свързани с договори за деривати, намалява размера на активите съгласно приложимата счетоводна рамка, институциите сторнират това намаление.
3. За целите на параграф 1 институциите могат да приспаднат получения от контрагента вариационен маржин в парични средства от частта от стойността на експозицията, представляваща текущата разменна стойност, доколкото съгласно приложимата счетоводна рамка вариационният маржин не е бил вече признат като намаление на стойността на експозицията и когато са изпълнени всички следни условия:
а)
за сделки, които не са обект на клиринг чрез КЦК, паричните средства, получени от получаващия контрагент, не се отделят;
б)
вариационният маржин се изчислява и обменя ежедневно въз основа на пазарна оценка на позиции в деривати;
в)
полученият вариационен маржин в парични средства е в същата валута като валутата на сетълмента на дериватния договор;
г)
Обмененият вариационен маржин е цялата сума, която би била необходима за пълно погасяване на пазарната експозиция в деривата при спазване на прага и минималния размер на прехвърляемите средства, приложими към контрагента;
д)
дериватният договор и вариационният маржин между институцията и нейния контрагент по този договор са обхванати от единично споразумение за нетиране, което институцията може да третира като намаляващо риска в съответствие с член 295.
За целите на първа алинея, буква в) когато дериватен договор е предмет на квалифициращо рамково споразумение за нетиране, валута на сетълмента означава всяка валута на сетълмент, посочена в дериватния договор, пораждащото основното задължение рамково споразумение за нетиране или приложението за кредитната подкрепа към рамково споразумение за нетиране.
Когато, съгласно приложимата счетоводна рамка, дадена институция признава вариационния маржин в парични средства, изплатен на контрагента, като актив (вземане), тя може да изключи този актив от мярката за експозиция при условие че са изпълнени условията по букви а)-д).
4. За целите на параграф 3 е приложимо следното:
а)
приспадането на получения вариационен маржин се ограничава до положителната част от стойността на експозицията, представляваща текущата разменна стойност;
б)
институция не може да използва получен вариационен маржин в парични средства за намаляване на потенциалната бъдеща кредитна експозиция, включително за целите на член 298, параграф 1, буква в), подточка ii);
5. За издадените кредитни деривати институциите включват в стойността на експозицията, в допълнение към предвиденото в параграф 1 третиране, посочените в издадените кредитни деривати ефективни условни стойности, намалени с всички отрицателни изменения в справедливата стойност, включени в капитала от първи ред по отношение на издадения кредитен дериват. Получената стойност на експозицията може да бъде допълнително намалена с ефективната условна стойност на закупен кредитен дериват върху същото референтно лице, ако е изпълнено всяко от следните условия:
а)
за кредитен дериват върху задължения на едно лице, закупените кредитните деривати трябва да бъдат върху едно референтно лице, което е със същия или по-нисък ранг от базисното референтно задължение по издадения кредитен дериват и кредитно събитие за референтния актив с по-висок ранг би довело до кредитно събитие за актива с по-нисък ранг;
б)
когато институцията закупува защита за група референтни лица, закупената защита може да компенсира продадена защита за група референтни лица само ако групата референтни субекти и нивото на подчиненост в двете сделки са идентични;
в)
остатъчният срок до падежа на закупения кредитен дериват е равен на остатъчния срок до падежа на издадения кредитен дериват или по-голям от него;
г)
при определяне на стойността на допълнителната експозиция за издадени кредитни деривати условната стойност на закупения кредитен дериват се намалява с всяко положително изменение на справедливата стойност, което е било включено в капитала от първи ред по отношение на закупения кредитен дериват;
д)
за продукти, разделени на траншове, закупеният като защита кредитен дериват е по референтно задължение, което е равно по ранг на базисното референтно задължение на издадения кредитен дериват.
Когато условната стойност на издаден кредитен дериват не е намалена с условната стойност на закупен кредитен дериват, институциите могат да приспаднат индивидуалната потенциална бъдеща експозиция на посочения издаден кредитен дериват от общата потенциална бъдеща експозиция, определена съгласно параграф 1 от настоящия член, във връзка с член 274, параграф 2 или член 299, параграф 2, буква а), както е приложимо. В случай че потенциалната бъдеща кредитна експозиция се определя във връзка с член 298, параграф 1, буква в), подточка ii), брутната потенциална кредитна експозиция (PCEgross) може да бъде намалена с индивидуалната потенциална бъдеща експозиция на издадени кредитни деривати без корекция на коефициента нето/бруто (NGR).
6. Институциите не намаляват ефективната условна стойност на издаден кредитен дериват, когато купуват кредитната защита посредством суап за обща доходност, и отчитат нетните постъпления по сделката като нетен доход, но не отчитат съответното намаление в стойността на издадения кредитен дериват, отразена в капитала от първи ред.
7. В случаите на закупени кредитни деривати от група референтни субекти институциите могат да признаят намаление съгласно параграф 5 по издадените кредитни деривати по отделни референтни лица само ако купуваната защита е икономически еквивалентна на купуване на защита отделно за всяко отделно лице в групата. когато институцията закупува кредитен дериват за група референтни лица, тя може да признае намаление за група издадени кредитни деривати само когато групата референтни субекти и нивото на подчиненост в двете сделки са идентични;
8. Чрез дерогация от параграф 1 от настоящия член институциите могат да използват метода по член 275, за да определят стойността на експозицията по договорите в точки 1 и 2 от приложение II, само ако използват този метод и за определяне на стойността на експозицията по тези договори с цел спазване на капиталовите изисквания по член 92.
Когато институциите прилагат метода, описан в член 275, те не трябва да намаляват мярката за експозиция със сумата на получения вариационен маржин в парични средства.
Член 429б
Надбавка за кредитен риск от контрагента за репо сделки, сделки по предоставяне или получаване в заем на ценни книжа или стоки, трансакции с удължен сетълмент и маржин заемни сделки
1. В допълнение към стойностите на експозицията по репо сделки, сделки по предоставяне или получаване в заем на ценни книжа или стоки, трансакции с удължен сетълмент и маржин заемни сделки, включително тези, които са задбалансови позиции в съответствие с член 429, параграф 5, институциите включват в мярката за експозиция надбавка за кредитен риск от контрагента, определена в съответствие с параграф 2 или параграф 3 от настоящия член, както е приложимо.
2. За целите на параграф 1, за сделки с даден контрагент, които не са предмет на рамково споразумение за нетиране, отговарящо на условията по член 206, надбавката (Ei*) се определя за всяка отделна сделка по следната формула:
където:
Ei е справедливата стойност на ценните книжа или паричните средства, отдадени в заем на контрагент по сделка i;
Ci е справедливата стойност на паричните средства или ценните книжа, получени от контрагента по сделка i.
3. За целите на параграф 1, за сделки с даден контрагент, които са предмет на рамково споразумение за нетиране отговарящо на условията по член 206, надбавката за тези сделки (Ei*) се определя за всяко отделно споразумение по следната формула:
където:
Ei е справедливата стойност на ценните книжа или паричните средства, отдадени в заем на контрагент за сделките, които са предмет на рамково споразумение за нетиране i;
Ci е справедливата стойност на паричните средства или ценните книжа, получени от контрагента, които са предмет на рамково споразумение за нетиране i.
4. Чрез дерогация от параграф 1 от настоящия член, институциите могат да използват метода, предвиден в член 222, при спазване на 20 % долна граница за приложимото рисково тегло, за определяне на надбавката за репо сделки, сделки по предоставяне или получаване в заем на ценни книжа или стоки, трансакции с удължен сетълмент и маржин заемни сделки, включително тези, които са задбалансови позиции. Институциите могат да използват този метод само тогава, когато го използват също и за определянето на стойността на експозицията по посочените сделки за целите на спазването на капиталовите изисквания по член 92.
5. При осчетоводяване на продажбата по отношение на репо сделки съгласно действащата счетоводна рамка, институцията сторнира всички свързани с продажбата счетоводни статии.
6. Когато институция действа като посредник между две страни в репо сделки, сделки по предоставяне или получаване в заем на ценни книжа или стоки, трансакции с удължен сетълмент и маржин заемни сделки, включително тези, които са задбалансови позиции, се прилага следното:
а)
когато институцията предоставя обезщетение или гаранция на клиент или контрагент, ограничени до всякаква разлика между стойността на ценните книжа или паричните средства, които клиентът е дал в заем, и стойността на обезпечението, предоставено от кредитополучателя, тя включва в мярката за експозиция единствено надбавката, определена в съответствие с параграф 2 или параграф 3, в зависимост от случая;
б)
когато институцията не предоставя обезщетение или гаранция на никоя от участващите страни, сделката не се включва в мярката за експозиция;
в)
когато от икономическа гледна точка експозицията на институцията към базисните ценни книжа или парични средства по сделката надвишава експозицията, покрита от надбавката, тя включва в мярката за експозиция също и експозиция, равна на пълната стойност на ценните книжа или паричните средства.“
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила в деня след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 10 октомври 2014 година.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/62 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 10ης Οκτωβρίου 2014
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τον δείκτη μόχλευσης
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (1), και ιδίως το άρθρο 456 παράγραφος 1 στοιχείο ι),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο δείκτης μόχλευσης, ο οποίος υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 429 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, πρέπει να δημοσιοποιείται από ιδρύματα από την 1η Ιανουαρίου 2015 και εξής και, πριν από την ημερομηνία αυτή, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει κατ' εξουσιοδότηση πράξη για την τροποποίηση του μέτρου ανοίγματος και κεφαλαίου για τον υπολογισμό του δείκτη μόχλευσης, με σκοπό τη διόρθωση τυχόν ελλείψεων που διαπιστώθηκαν βάσει των εκθέσεων που υποβάλλουν τα ιδρύματα.
(2)
Παρατηρήθηκαν διαφορές στους κοινοποιούμενους δείκτες μόχλευσης οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 429 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, λόγω των διαφορετικών ερμηνειών που δίνουν τα ιδρύματα στον συμψηφισμό των εξασφαλίσεων σε συναλλαγές χρηματοδότησης τίτλων και επαναγοράς. Οι διαφορές αυτές στην ερμηνεία και την υποβολή αναφορών κατέστησαν πρόδηλες μετά την αναλυτική έκθεση που δημοσίευσε στις 4 Μαρτίου 2014 η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (ΕΑΤ).
(3)
Δεδομένου ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ήταν πανομοιότυπες με εκείνες των προτύπων της Βασιλείας, οι λύσεις για την αντιμετώπιση των αδυναμιών των κανόνων της Βασιλείας ενδείκνυνται επίσης για την αντιμετώπιση των αντίστοιχων ελλείψεων των σχετικών διατάξεων του εν λόγω κανονισμού.
(4)
Στις 14 Ιανουαρίου 2014 η Επιτροπή της Βασιλείας ενέκρινε ένα αναθεωρημένο κείμενο κανόνων για τον δείκτη μόχλευσης, το οποίο περιλαμβάνει ειδικότερα πρόσθετες ρυθμίσεις όσον αφορά τη μέτρηση και τον συμψηφισμό για τις συναλλαγές επαναγοράς και τις συναλλαγές χρηματοδότησης τίτλων. Η ευθυγράμμιση των διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σχετικά με τον υπολογισμό του δείκτη μόχλευσης με τους διεθνώς συμφωνημένους κανόνες θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις αποκλίνουσες ερμηνείες των ιδρυμάτων για τον συμψηφισμό των εξασφαλίσεων στις συναλλαγές χρηματοδότησης τίτλων και επαναγοράς και θα πρέπει επίσης να ενισχύσει τη διεθνή συγκρισιμότητα να δημιουργήσει ισότιμους όρους ανταγωνισμού για τα ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στην Ένωση και δραστηριοποιούνται σε διεθνές επίπεδο.
(5)
Η εκκαθάριση μέσω κεντρικών αντισυμβαλλομένων σύμφωνα με το κύριο μοντέλο που χρησιμοποιείται συνήθως στην Ευρωπαϊκή Ένωση οδηγεί σε διπλό υπολογισμό της μόχλευσης στο μέτρο ανοίγματος ενός ιδρύματος που ενεργεί ως εκκαθαριστικό μέλος.
(6)
Η εκκαθάριση των συναλλαγών χρηματοδότησης τίτλων, ιδίως των συναλλαγών επαναγοράς, μέσω αναγνωρισμένων κεντρικών αντισυμβαλλομένων, μπορεί να αποφέρει πλεονεκτήματα, όπως ο πολυμερής συμψηφισμός και αυστηρές διαδικασίες διαχείρισης των εξασφαλίσεων που ενισχύουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Η εκκαθάριση των απαιτήσεων και των υποχρεώσεων τοις μετρητοίς από συναλλαγές επαναγοράς και συναλλαγές αγοράς και επαναπώλησης με τον ίδιο αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο θα πρέπει επομένως να επιτρέπεται.
(7)
Οι συναλλαγές επαναγοράς που μπορούν να τερματιστούν οποιαδήποτε ημέρα βάσει μιας συμφωνημένης προθεσμίας ανακοίνωσης της ανάκλησης θα πρέπει να θεωρούνται ότι έχουν ρητή ημερομηνία λήξεως ίση με την προθεσμία ανακοίνωσης της ανάκλησης και θα πρέπει να τηρείται η «ίδια ρητή τελική ημερομηνία διακανονισμού», έτσι ώστε οι συναλλαγές αυτές να είναι επιλέξιμες για την εκκαθάριση των απαιτήσεων και των υποχρεώσεων τοις μετρητοίς από συναλλαγές επαναγοράς και συναλλαγές αγοράς και επαναπώλησης με τον ίδιο αντισυμβαλλόμενο.
(8)
Ο αναθεωρημένος δείκτης μόχλευσης θα πρέπει να οδηγεί σε ακριβέστερη μέτρηση της μόχλευσης και θα πρέπει να λειτουργεί ως αναλογικός περιορισμός της συσσώρευσης μόχλευσης για τα ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στην Ένωση.
(9)
Η υποβολή αναφορών για τον δείκτη μόχλευσης στο τέλος τριμηνιαίας περιόδου αναφοράς με βάση μια δεδομένη χρονική στιγμή και όχι με βάση τον μέσο όρο τριών μηνών ευθυγραμμίζει καλύτερα τον δείκτη μόχλευσης με την υποβολή αναφορών σε θέματα φερεγγυότητας.
(10)
Η χρήση των ακαθάριστων πλασματικών ποσών για την πωλούμενη πιστωτική προστασία που παρέχεται από ένα ίδρυμα αντικατοπτρίζει ορθότερα τη μόχλευση σε σύγκριση με τη χρήση της μεθόδου της ημερήσιας αναπροσαρμογής για τα μέσα αυτά.
(11)
Το πεδίο εφαρμογής της ενοποίησης για τον υπολογισμό του δείκτη μόχλευσης θα πρέπει να είναι ευθυγραμμισμένο με το κανονιστικό πεδίο εφαρμογής της ενοποίησης που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο δεικτών κεφαλαίου.
(12)
Οι αλλαγές που εισάγονται με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να οδηγήσουν σε βελτίωση της συγκρισιμότητας του δείκτη μόχλευσης που κοινοποιούν τα ιδρύματα και θα πρέπει να βοηθήσει να αποφευχθεί η παραπλάνηση των συμμετεχόντων στην αγορά ως προς την πραγματική μόχλευση των ιδρυμάτων. Ο παρών κανονισμός είναι, ως εκ τούτου, αναγκαίο να τεθεί σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν.
(13)
Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 429 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 429
Υπολογισμός του δείκτη μόχλευσης
1. Τα ιδρύματα υπολογίζουν τον δείκτη μόχλευσής τους σύμφωνα με τη μέθοδο που προβλέπεται στις παραγράφους 2 έως 13.
2. Ο δείκτης μόχλευσης υπολογίζεται ως το μέτρο κεφαλαίου ενός ιδρύματος προς το μέτρο συνολικού ανοίγματος του ιδρύματος αυτού και εκφράζεται ως ποσοστό.
Τα ιδρύματα υπολογίζουν τον δείκτη μόχλευσης κατά την ημερομηνία αναφοράς για την υποβολή αναφορών.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 2, το μέτρο του κεφαλαίου είναι το κεφάλαιο της κατηγορίας 1.
4. Το μέτρο συνολικού ανοίγματος ισούται με το άθροισμα των αξιών ανοίγματος των εξής:
α)
των στοιχείων ενεργητικού που αναφέρονται στην παράγραφο 5, εκτός εάν αφαιρούνται κατά τον προσδιορισμό του μέτρου κεφαλαίου που αναφέρεται στην παράγραφο 3·
β)
των παραγώγων που αναφέρονται στην παράγραφο 9·
γ)
των προσαυξήσεων για τον πιστωτικό κίνδυνο αντισυμβαλλομένου στις πράξεις επαναγοράς, τις πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων, τις πράξεις μακράς περιόδου διακανονισμού και τις πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι εκτός ισολογισμού, που αναφέρονται στο άρθρο 429β·
δ)
των στοιχείων εκτός ισολογισμού που αναφέρονται στην παράγραφο 10.
5. Τα ιδρύματα προσδιορίζουν την αξία ανοίγματος των στοιχείων ενεργητικού, εξαιρουμένων των συμβολαίων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα II και των πιστωτικών παραγώγων, σύμφωνα με τις ακόλουθες αρχές:
α)
οι αξίες ανοίγματος των στοιχείων ενεργητικού είναι οι αξίες ανοίγματος σύμφωνα με την πρώτη πρόταση του άρθρου 111 παράγραφος 1·
β)
οι αγορασθείσες εμπράγματες ή χρηματοοικονομικές εξασφαλίσεις, εγγυήσεις ή μειώσεις του πιστωτικού κινδύνου δεν χρησιμοποιούνται για τη μείωση των αξιών ανοιγμάτων στοιχείων ενεργητικού·
γ)
τα δάνεια δεν συμψηφίζονται με τις καταθέσεις·
δ)
οι πράξεις επαναγοράς ή οι συναλλαγές δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων, οι πράξεις με μακρά περίοδο διακανονισμού και οι πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης δεν συμψηφίζονται.
6. Τα ιδρύματα μπορούν να αφαιρούν από το μέτρο ανοίγματος που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου τα ποσά που αφαιρούνται από μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 1 στοιχείο δ).
7. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να επιτρέψουν σε ένα ίδρυμα να μη συμπεριλάβει στο μέτρο ανοίγματος τα ανοίγματα που μπορούν να τύχουν της μεταχείρισης που προβλέπεται στο άρθρο 113 παράγραφος 6. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να χορηγήσουν την άδεια αυτή μόνον εφόσον πληρούνται όλοι οι όροι που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ε) του άρθρου 113 παράγραφος 6 και εφόσον έχουν παράσχει την έγκριση που προβλέπεται στο άρθρο 113 παράγραφος 6.
8. Κατά παρέκκλιση από το στοιχείο δ) της παραγράφου 5, τα ιδρύματα μπορούν να προσδιορίζουν την αξία ανοίγματος των απαιτήσεων και των υποχρεώσεων τοις μετρητοίς από πράξεις επαναγοράς, πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων, πράξεις με μακρά περίοδο διακανονισμού και πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης με τον ίδιο αντισυμβαλλόμενο σε καθαρή βάση μόνον εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
οι συναλλαγές έχουν την ίδια ρητή τελική ημερομηνία διακανονισμού·
β)
το δικαίωμα συμψηφισμού του ποσού που οφείλεται στον αντισυμβαλλόμενο με το ποσό που οφείλεται από τον αντισυμβαλλόμενο είναι νομικά εκτελεστό σε όλες τις παρακάτω περιπτώσεις:
i)
στο πλαίσιο της κανονικής δραστηριότητας·
ii)
σε περίπτωση αθέτησης, αφερεγγυότητας και πτώχευσης·
γ)
οι αντισυμβαλλόμενοι προτίθενται να προβούν σε καθαρό ή ταυτόχρονο διακανονισμό ή οι συναλλαγές υπόκεινται σε μηχανισμό διακανονισμού που οδηγεί στο λειτουργικό ισοδύναμο του καθαρού διακανονισμού.
Για τους σκοπούς του στοιχείου γ) του πρώτου εδαφίου, ένας μηχανισμός διακανονισμού καταλήγει στο λειτουργικό ισοδύναμο του καθαρού διακανονισμού, εφόσον, κατά την ημερομηνία διακανονισμού, το καθαρό αποτέλεσμα των ταμειακών ροών των συναλλαγών στο πλαίσιο του μηχανισμού αυτού ισούται με το ενιαίο καθαρό ποσό βάσει του καθαρού διακανονισμού.
9. Τα ιδρύματα προσδιορίζουν τις αξίες ανοιγμάτων των συμβάσεων που αναφέρονται στο παράρτημα II και των πιστωτικών παραγώγων, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι εκτός ισολογισμού, σύμφωνα με το άρθρο 429α.
10. Τα ιδρύματα προσδιορίζουν την αξία ανοίγματος των στοιχείων εκτός ισολογισμού, με εξαίρεση τις συμβάσεις που απαριθμούνται στο παράρτημα II, τα πιστωτικά παράγωγα, τις πράξεις επαναγοράς, τις πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή εμπορευμάτων, τις πράξεις με μακρά περίοδο διακανονισμού και τις πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, σύμφωνα με το άρθρο 111 παράγραφος 1. Ωστόσο, τα ιδρύματα δεν θα πρέπει να μειώνουν την ονομαστική αξία των εν λόγω στοιχείων με ειδικές προσαρμογές πιστωτικού κινδύνου.
Σύμφωνα με το άρθρο 166 παράγραφος 9, εάν η πιστωτική διευκόλυνση αφορά την επέκταση άλλης πιστωτικής διευκόλυνσης, εφαρμόζεται ο μικρότερος από τους δύο συντελεστές μετατροπής που συνδέονται με τις μεμονωμένες πιστωτικές διευκολύνσεις. Η αξία ανοίγματος των χαμηλού κινδύνου στοιχείων εκτός ισολογισμού που αναφέρονται στο άρθρο 111 παράγραφος 1 στοιχείο δ) υπόκειται σε κατώτατο όριο ύψους 10 % της ονομαστικής τους αξίας.
11. Ένα ίδρυμα που είναι εκκαθαριστικό μέλος ενός αναγνωρισμένου κεντρικού αντισυμβαλλομένου μπορεί να αποκλείσει από τον υπολογισμό του μέτρου ανοίγματος τα ανοίγματα διαπραγμάτευσης για τα ακόλουθα στοιχεία, με την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω ανοίγματα διαπραγμάτευσης εκκαθαρίζονται με τον εν λόγω αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο και πληρούν, ταυτόχρονα, τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 306 παράγραφος 1 στοιχείο γ):
α)
συμβάσεις του παραρτήματος II·
β)
πιστωτικά παράγωγα·
γ)
συναλλαγές επαναγοράς·
δ)
συναλλαγές δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων·
ε)
συναλλαγές με μακρά περίοδο διακανονισμού·
στ)
πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης
12. Εάν ένα ίδρυμα που είναι εκκαθαριστικό μέλος ενός αναγνωρισμένου κεντρικού αντισυμβαλλομένου εγγυάται στον αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο την απόδοση ενός πελάτη που συνάπτει απευθείας συναλλαγές παραγώγων με τον αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, συμπεριλαμβάνει στο μέτρο ανοίγματος το άνοιγμα που προκύπτει από την εγγύηση ως άνοιγμα παραγώγων έναντι του πελάτη σύμφωνα με το άρθρο 429α.
13. Εάν οι εθνικές γενικά αποδεκτές λογιστικές αρχές αναγνωρίζουν εμπιστευματικά στοιχεία ενεργητικού στον ισολογισμό, σύμφωνα με το άρθρο 10 της οδηγίας 86/635/ΕΟΚ, τα εν λόγω στοιχεία ενεργητικού μπορούν να εξαιρούνται από το μέτρο του συνολικού ανοίγματος του δείκτη μόχλευσης εφόσον πληρούν τα κριτήρια για μη αναγνώριση που ορίζονται στο Διεθνές Λογιστικό Πρότυπο (ΔΛΠ) 39, όπως ισχύουν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1606/2002, και, κατά περίπτωση, τα κριτήρια για μη ενοποίηση που ορίζονται στο Διεθνές Πρότυπο Χρηματοοικονομικής Αναφοράς (ΔΠΧΑ) 10, όπως ισχύουν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1606/2002.
14. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να επιτρέπουν σε κάποιο ίδρυμα να εξαιρεί από το μέτρο του ανοίγματος τα ανοίγματα που ικανοποιούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
πρόκειται για ανοίγματα σε οντότητα του δημόσιου τομέα·
β)
ο χειρισμός τους πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 116 παράγραφος 4·
γ)
προκύπτουν από καταθέσεις που το ίδρυμα υποχρεούται εκ του νόμου να μεταβιβάσει στην οντότητα του δημόσιου τομέα η οποία αναφέρεται στο στοιχείο α) για τους σκοπούς της χρηματοδότησης επενδύσεων δημοσίου συμφέροντος»
.
2)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα 429α και 429β:
«Άρθρο 429α
Αξία ανοίγματος παραγώγων
1. Τα ιδρύματα προσδιορίζουν την αξία ανοίγματος συμβάσεων που αναφέρονται στο παράρτημα II και πιστωτικών παραγώγων, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι εκτός ισολογισμού, σύμφωνα με τη μέθοδο του άρθρου 274. Τα ιδρύματα εφαρμόζουν το άρθρο 299 παράγραφος 2 στοιχείο α) για τον προσδιορισμό των ενδεχόμενων μελλοντικών πιστωτικών ανοιγμάτων για τα πιστωτικά παράγωγα.
Κατά τον προσδιορισμό των ενδεχόμενων μελλοντικών πιστωτικών ανοιγμάτων των πιστωτικών παραγώγων, τα ιδρύματα εφαρμόζουν τις αρχές του άρθρου 299 παράγραφος 2 στοιχείο α) σε όλα τα πιστωτικά τους παράγωγα και όχι μόνο σε εκείνα που εντάσσονται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών.
Κατά τον προσδιορισμό της αξίας ανοίγματος, τα ιδρύματα δύνανται να λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις των συμβάσεων ανανέωσης οφειλής και άλλων συμφωνιών συμψηφισμού, σύμφωνα με το άρθρο 295. Δεν εφαρμόζεται συμψηφισμός μεταξύ προϊόντων. Ωστόσο, τα ιδρύματα δύνανται να συμψηφίζουν στην κατηγορία των προϊόντων που αναφέρονται στο σημείο 25 στοιχείο γ) του άρθρου 272 και τα πιστωτικά παράγωγα, όταν υπόκεινται σε συμφωνία συμβατικού συμψηφισμού μεταξύ προϊόντων που αναφέρεται στο άρθρο 295 στοιχείο γ).
2. Σε περίπτωση που η παροχή εξασφαλίσεων που σχετίζονται με συμβάσεις παραγώγων μειώνει το ποσό των στοιχείων ενεργητικού σύμφωνα με το εφαρμοστέο λογιστικό πλαίσιο, τα ιδρύματα αντιστρέφουν τη μείωση αυτή.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα ιδρύματα δύνανται να αφαιρούν το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης που έχουν λάβει τοις μετρητοίς από τον αντισυμβαλλόμενο από το τμήμα του τρέχοντος κόστους αντικατάστασης της αξίας ανοίγματος, εφόσον σύμφωνα με το εφαρμοστέο λογιστικό πλαίσιο το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης δεν έχει ήδη αναγνωριστεί ως μείωση της αξίας ανοίγματος και όταν πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
για τις συναλλαγές που δεν εκκαθαρίζονται μέσω αναγνωρισμένου κεντρικού αντισυμβαλλομένου, τα μετρητά που εισπράττονται από τον αποδέκτη αντισυμβαλλόμενο δεν είναι διαχωρισμένα·
β)
το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης υπολογίζεται και ανταλλάσσεται σε καθημερινή βάση, με αποτίμηση των θέσεων των παραγώγων βάσει των τρεχουσών τιμών της αγοράς·
γ)
το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης που εισπράττεται σε μετρητά είναι στο ίδιο νόμισμα με το νόμισμα διακανονισμού της σύμβασης παραγώγων·
δ)
το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης που ανταλλάσσεται είναι ολόκληρο το ποσό που θα χρειαζόταν προκειμένου να εξαλειφθεί πλήρως το άνοιγμα του παραγώγου βάσει των τρεχουσών τιμών της αγοράς, με την επιφύλαξη του κατώτατου ορίου και των ελάχιστων ποσών μεταβίβασης που ισχύουν για τον αντισυμβαλλόμενο·
ε)
η σύμβαση παραγώγου και το περιθώριο διακύμανσης μεταξύ του ιδρύματος και του αντισυμβαλλομένου στη σύμβαση αυτή καλύπτονται από μια ενιαία σύμβαση συμψηφισμού την οποία το ίδρυμα μπορεί να αντιμετωπίζει ως στοιχείο ελάττωσης του κινδύνου σύμφωνα με το άρθρο 295.
Για τους σκοπούς του στοιχείου γ) του πρώτου εδαφίου, όταν η σύμβαση παραγώγου υπόκειται σε αποδεκτή συμφωνία-πλαίσιο συμψηφισμού, ως νόμισμα διακανονισμού νοείται κάθε νόμισμα διακανονισμού που ορίζεται στη σύμβαση παραγώγου, την κύρια αποδεκτή συμφωνία-πλαίσιο συμψηφισμού ή το παράρτημα της αποδεκτής συμφωνίας-πλαισίου συμψηφισμού που αφορά την πιστωτική στήριξη.
Εάν, σύμφωνα με το εφαρμοστέο λογιστικό πλαίσιο, ένα ίδρυμα αναγνωρίζει το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης που καταβάλλεται σε μετρητά στον αντισυμβαλλόμενο ως εισπρακτέο στοιχείο ενεργητικού, μπορεί να αποκλείσει το εν λόγω στοιχείο ενεργητικού από το μέτρο ανοίγματος, εφόσον τηρούνται οι προϋποθέσεις των στοιχείων α) έως ε).
4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 3 ισχύουν τα ακόλουθα:
α)
η αφαίρεση του περιθωρίου διαφοράς αποτίμησης που έχει εισπραχθεί περιορίζεται στο θετικό τμήμα του τρέχοντος κόστους αντικατάστασης της αξίας ανοίγματος·
β)
ένα ίδρυμα δεν χρησιμοποιεί το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης που έχει εισπράξει σε μετρητά για να μειώσει το ποσό του ενδεχόμενου μελλοντικού πιστωτικού ανοίγματος, ακόμη και για τους σκοπούς του άρθρου 298 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο ii)·
5. Εκτός από τον χειρισμό που προβλέπεται στην παράγραφο 1, τα ιδρύματα περιλαμβάνουν στην αξία ανοίγματος των πωληθέντων πιστωτικών ανοιγμάτων τα πραγματικά ονομαστικά ποσά που καθορίζονται από τα πωληθέντα πιστωτικά παράγωγα μείον τυχόν αρνητικές μεταβολές στην εύλογη αξία που έχουν ενσωματωθεί στο κεφάλαιο της κατηγορίας 1 σε σχέση με το πωληθέν πιστωτικό παράγωγο. Η προκύπτουσα αξία ανοίγματος μπορεί να μειωθεί περαιτέρω κατά το πραγματικό ονομαστικό ποσό ενός αγορασθέντος πιστωτικού παραγώγου για το ίδιο όνομα αναφοράς υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
για τα πιστωτικά παράγωγα με ενιαίο όνομα, τα αγορασθέντα πιστωτικά παράγωγα πρέπει να είναι καταχωρισμένα σε όνομα αναφοράς που έχει την ίδια προτεραιότητα ή είναι κατώτερα από την υποκείμενη υποχρέωση αναφοράς του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου και ένα πιστωτικό γεγονός σε σχέση με το ανώτερο στοιχείο ενεργητικού αναφοράς θα προκαλούσε πιστωτικό γεγονός σε σχέση με το στοιχείο ενεργητικού μειωμένης εξασφάλισης·
β)
όταν ένα ίδρυμα αγοράζει προστασία σε μια ομάδα ονομάτων αναφοράς, η αγορασθείσα προστασία μπορεί να αντισταθμίσει την πωληθείσα προστασία σε μια ομάδα ονομάτων αναφοράς μόνο αν η ομάδα των οντοτήτων αναφοράς και το επίπεδο εξοφλητικής προτεραιότητας και στις δύο συναλλαγές είναι ταυτόσημο·
γ)
η εναπομένουσα διάρκεια του αγορασθέντος πιστωτικού παραγώγου είναι ίση ή μεγαλύτερη από την εναπομένουσα διάρκεια του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου·
δ)
για τον προσδιορισμό της επιπλέον αξίας ανοίγματος για τα πωληθέντα πιστωτικά παράγωγα, το ονομαστικό ποσό του αγορασθέντος πιστωτικού παραγώγου μειώνεται κατά το ύψος οποιασδήποτε θετικής μεταβολής της εύλογης αξίας που έχει ενσωματωθεί στο κεφάλαιο της κατηγορίας 1 σε σχέση με το αγορασθέν πιστωτικό παράγωγο·
ε)
για τα προϊόντα κατά τμήματα, το πιστωτικό παράγωγο που έχει αγοραστεί ως προστασία υπόκειται σε υποχρέωση αναφοράς της αυτής προτεραιότητας σε σχέση με την υποκείμενη υποχρέωση αναφοράς του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου.
Σε περίπτωση που το ονομαστικό ποσό του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου δεν είναι μειωμένο κατά το ύψος του ονομαστικού ποσού ενός αγορασθέντος πιστωτικού παραγώγου, τα ιδρύματα μπορούν να αφαιρούν το επιμέρους ενδεχόμενο μελλοντικό άνοιγμα του εν λόγω πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου από το συνολικό ενδεχόμενο μελλοντικό άνοιγμα που προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου σε συνδυασμό με το άρθρο 274 παράγραφος 2 ή το άρθρο 299 παράγραφος 2 στοιχείο α), όπως ισχύει. Σε περίπτωση που το ενδεχόμενο μελλοντικό πιστωτικό άνοιγμα προσδιορίζεται σε συνδυασμό με το άρθρο 298 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο ii) και το PCEgross μπορεί να είναι μειωμένο κατά το ύψος του μεμονωμένου ενδεχόμενου μελλοντικού ανοίγματος των πωληθέντων πιστωτικών παραγώγων χωρίς προσαρμογή του NGR.
6. Τα ιδρύματα δεν θα πρέπει να μειώνουν το ονομαστικό ποσό του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου εάν αγοράζουν πιστωτική προστασία με συμφωνία ανταλλαγής ολικής απόδοσης και καταχωρίζουν τα καθαρά ποσά που λαμβάνουν ως καθαρό εισόδημα, αλλά δεν καταχωρίζουν καμία αντίστοιχη μείωση της αξίας του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου που αντικατοπτρίζεται στο κεφάλαιο της κατηγορίας 1.
7. Σε περίπτωση αγορασθέντων πιστωτικών παραγώγων που περιλαμβάνονται σε ομάδα οντοτήτων αναφοράς, τα ιδρύματα μπορούν να αναγνωρίζουν μείωση σύμφωνα με την παράγραφο 5 επί των πωληθέντων πιστωτικών παραγώγων για επιμέρους ονόματα αναφοράς, μόνον εάν η προστασία που αγοράζεται είναι οικονομικά ισοδύναμη με την αγορά προστασίας χωριστά σε καθένα από τα επιμέρους ονόματα στην ομάδα. Όταν ένα ίδρυμα αγοράζει ένα πιστωτικό παράγωγο σε μια ομάδα ονομάτων αναφοράς, μπορεί να αναγνωρίσει μόνο μείωση σε μια ομάδα πωληθέντων πιστωτικών παραγώγων, όταν η ομάδα των οντοτήτων αναφοράς και το επίπεδο εξοφλητικής προτεραιότητας και στις δύο συναλλαγές είναι ταυτόσημα.
8. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν τη μέθοδο του άρθρου 275 για να προσδιορίζουν την αξία ανοίγματος των συμβάσεων που αναφέρονται στο παράρτημα II σημεία 1 και 2 μόνο εάν χρησιμοποιούν την εν λόγω μέθοδο και για τον προσδιορισμό της αξίας ανοίγματος των εν λόγω συμβάσεων για τους σκοπούς της ικανοποίησης των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων που προβλέπονται στο άρθρο 92.
Όταν τα ιδρύματα εφαρμόζουν τη μέθοδο που ορίζεται στο άρθρο 275, τα κράτη μέλη δεν μειώνουν το μέτρο της έκθεσης κατά το ύψος του περιθωρίου διαφοράς αποτίμησης που έχει ληφθεί σε μετρητά.
Άρθρο 429β
Προσαύξηση για τον πιστωτικό κίνδυνο αντισυμβαλλομένου για τις πράξεις επαναγοράς ή πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων, τις πράξεις με μακρά περίοδο διακανονισμού και τις πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης
1. Εκτός από την αξία ανοίγματος των πράξεων επαναγοράς, των πράξεων δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων, των πράξεων με μακρά περίοδο διακανονισμού και των πράξεων δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων όσων δεν περιλαμβάνονται στον ισολογισμό, σύμφωνα με το άρθρο 429 παράγραφος 5, τα ιδρύματα περιλαμβάνουν στο μέτρο του ανοίγματος μια προσαύξηση για τον πιστωτικό κίνδυνο αντισυμβαλλομένου που καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 ή 3 του παρόντος άρθρου, ανάλογα με την περίπτωση.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, για τις πράξεις με έναν αντισυμβαλλόμενο που δεν υπόκεινται σε σύμβαση-πλαίσιο συμψηφισμού που πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 206, η προσαύξηση (Ei*) καθορίζεται για κάθε πράξη ξεχωριστά, σύμφωνα με τον ακόλουθο τύπο:
όπου:
Ei είναι η εύλογη αξία των τίτλων ή των χρηματικών διαθεσίμων που έχουν δανειοδοτηθεί στον αντισυμβαλλόμενο στο πλαίσιο της πράξης i·
Ci είναι η εύλογη αξία των τίτλων ή των χρηματικών διαθεσίμων που έχουν ληφθεί από τον αντισυμβαλλόμενο στο πλαίσιο της πράξης i·
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, για τις πράξεις με έναν αντισυμβαλλόμενο που υπόκεινται σε σύμβαση-πλαίσιο συμψηφισμού που πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 206, η προσαύξηση για τις εν λόγω πράξεις (Ei*) καθορίζεται για κάθε συμφωνία ξεχωριστά, σύμφωνα με τον ακόλουθο τύπο:
όπου:
Ei είναι η εύλογη αξία των τίτλων ή των χρηματικών διαθεσίμων που έχουν δανειοδοτηθεί στον αντισυμβαλλόμενο για τις πράξεις που υπάγονται στη σύμβαση-πλαίσιο συμψηφισμού i·
Ci είναι η εύλογη αξία των τίτλων ή των χρηματικών διαθεσίμων που έχουν ληφθεί από τον αντισυμβαλλόμενο στο πλαίσιο της σύμβασης-πλαισίου συμψηφισμού i.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν τη μέθοδο που ορίζεται στο άρθρο 222, εφόσον τηρείται ανώτατο όριο 20 % για τον εφαρμοστέο συντελεστή στάθμισης κινδύνου, για να καθορίζουν την προσαύξηση για τις πράξεις επαναγοράς, τις πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας, τις πράξεις μακράς περιόδου διακανονισμού και τις πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι εκτός ισολογισμού. Τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν τη μέθοδο αυτή μόνο όταν τη χρησιμοποιούν και για τον προσδιορισμό της αξίας ανοίγματος των πράξεων αυτών για τον σκοπό της εκπλήρωσης των απαιτήσεων όσον αφορά τα ίδια κεφάλαια, όπως ορίζεται στο άρθρο 92.
5. Όταν επιτυγχάνεται λογιστική καταχώριση πώλησης για μια πράξη επαναγοράς σύμφωνα με το εφαρμοστέο λογιστικό πλαίσιο, το ίδρυμα αντιστρέφει όλες τις πωλήσεις που σχετίζονται με λογιστικές εγγραφές.
6. Όταν ένα ίδρυμα ενεργεί ως αντιπρόσωπος των δύο μερών σε πράξεις επαναγοράς, πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας, πράξεις μακράς περιόδου διακανονισμού και πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι εκτός ισολογισμού, ισχύουν τα ακόλουθα:
α)
εάν το ίδρυμα παρέχει αποζημίωση ή εγγύηση σε έναν πελάτη ή αντισυμβαλλόμενο, η οποία περιορίζεται στο ύψος οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ της αξίας του τίτλου ή των χρηματικών διαθεσίμων που έχει δανειοδοτήσει ο πελάτης και της αξίας των εξασφαλίσεων που έχει παράσχει ο δανειολήπτης, συμπεριλαμβάνει στο μέτρο του ανοίγματος μόνο την προσαύξηση που προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή 3, ανάλογα με την περίπτωση·
β)
εάν το ίδρυμα δεν παρέχει αποζημίωση ή εγγύηση σε κάποιο από τα εμπλεκόμενα μέρη, η πράξη δεν συμπεριλαμβάνεται στο μέτρο του ανοίγματος·
γ)
εάν το ίδρυμα έχει οικονομικό άνοιγμα στον υποκείμενο τίτλο ή στα υποκείμενα χρηματικά διαθέσιμα της πράξης πέραν του ανοίγματος που καλύπτεται από την προσαύξηση, συμπεριλαμβάνει στο μέτρο του ανοίγματος και ένα άνοιγμα ίσο με ολόκληρο το ποσό του τίτλου ή των χρηματικών διαθεσίμων»
.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 10 Οκτωβρίου 2014.