РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 469/2014 НА ЕВРОПЕЙСКАТА ЦЕНТРАЛНА БАНКА
от 16 април 2014 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 2157/1999 относно правомощията на Европейската централна банка да налага санкции (ЕЦБ/1999/4)
(ЕЦБ/2014/18)
УПРАВИТЕЛНИЯТ СЪВЕТ НА ЕВРОПЕЙСКАТА ЦЕНТРАЛНА БАНКА,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 132, параграф 3 от него,
като взе предвид Устава на Европейската система на централните банки и на Европейската централна банка, и по-специално членове 34.3 и 19.1 от него,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 2532/98 на Съвета от 23 ноември 1998 г. относно правомощията на Европейската централна банка да налага санкции (1), и по-специално член 6, параграф 2 от него,
като има предвид, че:
(1)
Европейската централна банка (ЕЦБ) прилага Регламент (ЕО) № 2157/1999 на Европейската централна банка (ЕЦБ/1999/4) (2) за налагането на санкции в различните области на компетентността си, включително по-специално осъществяването на паричната политика на Съюза, функционирането на платежните системи и събирането на статистическа информация.
(2)
Регламент (ЕС) № 1024/2013 на Съвета (3) оправомощава ЕЦБ да налага административни имуществени санкции на кредитните институции, над които упражнява надзор, когато тези институции нарушат изискване на пряко приложимо право на Съюза, и санкции в случай на нарушение на регламенти или решения на ЕЦБ.
(3)
ЕЦБ прие Регламент (ЕС) № YYY/2014 (ЕЦБ/2014/17) (4), за да уточни допълнително процедурите, уреждащи изпълнението от ЕЦБ, националните компетентни органи и определените на национално равнище органи на надзорните им задачи съгласно Регламент (ЕС) № 1024/2013. Регламент (ЕС) № YYY/2014 (ЕЦБ/2014/17) съдържа разпоредби относно процедурата на налагане на административни санкции от ЕЦБ и националните компетентни органи в областта на надзора.
(4)
ЕЦБ прие Препоръка ЕЦБ/2014/19 (5) с оглед установяването на последователен режим за налагането на санкции от ЕЦБ при изпълнението на надзорните ѝ задачи съгласно Регламент (ЕС) № 1024/2013 и Регламент (ЕС) № YYY/2014 (ЕЦБ/2014/17).
(5)
Регламент (ЕО) № 2157/1999 следва да бъде уточнен от гледна точка на това, че той се прилага само спрямо налагането на санкции от ЕЦБ при изпълнението на задачите ѝ на централна банка, които не са свързани с надзора, докато Регламент (ЕС) № YYY/2014 (ЕЦБ/2014/17) се прилага спрямо налагането на административни санкции от ЕЦБ при изпълнението на надзорните ѝ задачи.
(6)
При допълнителното уточняване на процесуалните правила, които се прилагат при започването и провеждането на процедурата за нарушение, установена в Регламент (ЕО) № 2532/98, ЕЦБ следва да отчете тежестта на предвидената санкция.
(7)
Поради това Регламент (ЕО) № 2157/1999 следва да бъде съответно изменен,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Изменения
Регламент (ЕО) № 2157/1999 се изменя, както следва:
1)
След член 1 се вмъква нов член 1а:
„Член 1а
Приложно поле
Настоящият регламент се прилага само по отношение на санкции, които могат да бъдат налагани от ЕЦБ при изпълнението на задачите ѝ на централна банка, които не са свързани с надзора. Той не се прилага по отношение на административните санкции, които могат да бъдат налагани от ЕЦБ при изпълнението на надзорните ѝ задачи.“
2)
След член 1а се вмъква нов член 1б:
„Член 1б
Независимо звено за разследване
1. За целите на вземане на решение дали да започне процедура за нарушение съгласно член 2 и да упражни правомощията, установени в член 3, ЕЦБ създава вътрешно независимо звено за разследване (наричано по-долу „звено за разследване“), което се състои от разследващи служители, които изпълняват разследващите си функции независимо от Изпълнителния съвет и Управителния съвет и не участват в разискванията на Изпълнителния съвет и Управителния съвет.
2. В случай че счете, че е налице основание да подозира, че се извършват или са извършени едно или повече нарушения, въпросът се отнася до Изпълнителния съвет.
3. В случай че Изпълнителният съвет счете, че приложимата санкция би могла да надвиши прага, уреден в член 10, параграф 1, опростената процедура, изложена в член 10, не се прилага и Изпълнителният съвет отнася въпроса до звеното за разследване. Звеното за разследване взема решение дали да започне, или не процедура за нарушение.
4. Всички позовавания на ЕЦБ в членове 2-4, член 5, параграфи 1-3 и член 6 се считат за позоваване на звеното за разследване на ЕЦБ или в случай че се прилага опростената процедура по член 10 - на Изпълнителния съвет.
5. Разпоредбите на настоящия член не засягат компетенцията на компетентната национална централна банка да започне процедура за нарушение и да направи проучване в съответствие с настоящия регламент.“
3)
В член 2 параграф 1 се заменя със следния текст:
„1. По отношение на едно и също предприятие и въз основата на едни и същи факти не може да се започне повече от една процедура за нарушение. За целта ЕЦБ или компетентната национална централна банка не могат да вземат решение за започване на процедура за нарушение, преди взаимно да са се информирали и консултирали.“
4)
В член 2 параграф 3 се заменя със следния текст:
„3. ЕЦБ или според случая компетентната национална централна банка при поискване имат право взаимно да се подпомагат и да си сътрудничат при провеждането на процедурата за нарушението, по-конкретно чрез предоставяне на информация, която считат за релевантна.“
5.
След член 7 се вмъква нов член 7а:
„Член 7а
Представяне на предложение на Изпълнителния съвет
1. Ако след приключване на процедурата за нарушение звеното за разследване или съответно компетентната национална централна банка счете, че на съответното предприятие следва да бъде наложена санкция, звеното или банката съответно представя предложение на Изпълнителния съвет, с което се определя, че съответното предприятие е извършило нарушение и се уточнява размерът на санкцията, която следва да бъде наложена.
2. Звеното за разследване или съответно компетентната национална централна банка основава предложението си само на фактите и възраженията, по които съответното предприятие е имало възможността да представи становище.
3. Ако счете, че предоставената преписка от звеното за разследване или съответно от компетентната национална централна банка е непълна, Изпълнителният съвет може да я върне на звеното за разследване или на компетентната национална централна банка заедно с мотивирано искане за допълнителна информация.
4. Ако въз основа на пълна преписка е съгласен с предложението на звеното за разследване или съответно на компетентната национална централна банка да бъде наложена санкция на съответното предприятие, Изпълнителният съвет приема решение в съответствие с предложението, представено от звеното за разследване или от компетентната национална централна банка.
5. Ако въз основа на пълна преписка счете, че фактите, описани в предложението на звеното за разследване или съответно на компетентната национална централна банка, не разкриват достатъчно доказателства за нарушение, Изпълнителният съвет може да приеме решение за прекратяване на делото.
6. Ако въз основа на пълна преписка е съгласен, че съответното предприятие е извършило нарушение, както е определено в предложението на звеното за разследване или съответно на компетентната национална централна банка, но не е съгласен с предложената санкция, Изпълнителният съвет приема решение, като посочва санкцията, която счита за подходяща.
7. Ако въз основа на пълна преписка не е съгласен с предложението на звеното за разследване или съответно на компетентната национална централна банка, но приеме, че съответното предприятие е извършило друго нарушение или че е налице друго фактическо основание за предложението на звеното за разследване или съответно на компетентната национална централна банка, Изпълнителният съвет уведомява писмено съответното предприятие за своите констатации и за повдигнатите срещу съответното предприятие възражения.
8. Изпълнителният съвет приема решение, с което се определя дали съответното предприятие е извършило нарушение или не и се посочва налаганата санкция, ако има такава. Решенията, приемани от Изпълнителния съвет, се основават само на фактите и възраженията, по които съответното предприятие е имало възможността да представи становище.“
Член 2
Заключителни разпоредби
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко в държавите членки в съответствие с Договорите.
Съставено във Франкфурт на Майн на .
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 469/2014 ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
της 16ης Απριλίου 2014
που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2157/1999 σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την επιβολή κυρώσεων (ΕΚΤ/1999/4)
(ΕΚΤ/2014/18)
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 132 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως τα άρθρα 34.3 και 19.1,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98 του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επιβολή κυρώσεων (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 2,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έχει εφαρμόσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2157/1999 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/1999/4) (2) για την επιβολή κυρώσεων σε διάφορους τομείς που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της, και ιδίως για την εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής της Ένωσης, τη λειτουργία των συστημάτων πληρωμών και τη συλλογή στατιστικών πληροφοριών.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου (3) παρέχει το δικαίωμα στην ΕΚΤ να επιβάλλει στα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία εποπτεύει διοικητικά χρηματικά πρόστιμα όταν τα ιδρύματα αυτά παραβαίνουν απαιτήσεις που απορρέουν από την άμεσα εφαρμοστέα ενωσιακή νομοθεσία και κυρώσεις σε περίπτωση παράβασης κανονισμού ή απόφασης της ΕΚΤ.
(3)
H EKT εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. YYY/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2014/17) (4) προκειμένου να διευκρινιστούν περαιτέρω οι διαδικασίες που διέπουν την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της ΕΚΤ, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών εντεταλμένων αρχών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1024/2013. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. YYY/2014 (ΕΚΤ/2014/17) περιλαμβάνει διατάξεις σε σχέση με την επιβολή διοικητικών ποινών από την ΕΚΤ και τις εθνικές αρμόδιες αρχές στον εποπτικό τομέα.
(4)
Προκειμένου να καθοριστεί ένα συνεπές καθεστώς για την επιβολή κυρώσεων από την ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών της καθηκόντων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. YYY/2014 (ΕΚΤ/2014/17), η ΕΚΤ εξέδωσε τη σύσταση ΕΚΤ/2014/19 (5).
(5)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2157/1999 θα πρέπει να αποσαφηνισθεί υπό την έννοια ότι εφαρμόζεται μόνο για την επιβολή κυρώσεων από την ΕΚΤ κατά την άσκηση των μη εποπτικών καθηκόντων της επί των κεντρικών τραπεζών, ενώ ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. YYY/2014 (ΕΚΤ/2014/17) εφαρμόζεται για την επιβολή διοικητικών ποινών από την ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της.
(6)
Κατά την περαιτέρω αποσαφήνιση των διαδικαστικών κανόνων οι οποίοι εφαρμόζονται για την κίνηση και διεξαγωγή της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98, η ΕΚΤ πρέπει να λάβει υπόψη τον βαθμό της βαρύτητας της προβλεπόμενης κύρωσης.
(7)
Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2157/1999 θα πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2157/1999 τροποποιείται ως ακολούθως:
1)
Μετά το άρθρο 1, παρεμβάλλεται ένα νέο άρθρο 1α:
«Άρθρο 1α
Πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται μόνο σε περίπτωση κυρώσεων που μπορεί να επιβληθούν από την ΕΚΤ κατά την άσκηση των μη εποπτικών καθηκόντων της επί των κεντρικών τραπεζών. Δεν εφαρμόζεται για οποιεσδήποτε διοικητικές ποινές τις οποίες μπορεί να επιβάλλει η ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της.».
2)
Μετά το άρθρο 1α, παρεμβάλλεται ένα νέο άρθρο 1β:
«Άρθρο 1β
Ανεξάρτητη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης
1. Προκειμένου να ληφθεί απόφαση για την κίνηση ή όχι της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων σύμφωνα με το άρθρο 2 και να ασκηθούν οι εξουσίες που προβλέπονται στο άρθρο 3, η ΕΚΤ συγκροτεί εσωτερική ανεξάρτητη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης (εφεξής “μονάδα διεξαγωγής εξέτασης”), η οποία αποτελείται από ελεγκτές που εκτελούν τις ερευνητικές λειτουργίες τους ανεξάρτητα από την εκτελεστική επιτροπή και το διοικητικό συμβούλιο και η οποία δεν συμμετέχει στις συζητήσεις της εκτελεστικής επιτροπής και του διοικητικού συμβουλίου.
2. Εάν η ΕΚΤ κρίνει ότι υπάρχει λόγος υποψίας ότι διαπράττονται ή έχουν διαπραχθεί μία ή περισσότερες παραβάσεις, το θέμα υποβάλλεται στην εκτελεστική επιτροπή.
3. Εάν η εκτελεστική επιτροπή κρίνει ότι η εφαρμοστέα κύρωση μπορεί να υπερβεί το όριο που ορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1, δεν εφαρμόζεται η απλοποιημένη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 10 και η εκτελεστική επιτροπή υποβάλλει το θέμα στη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης. Η μονάδα διεξαγωγής εξέτασης λαμβάνει απόφαση για την κίνηση ή όχι της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων.
4. Κάθε αναφορά στην ΕΚΤ στα άρθρα 2 έως 4, στο άρθρο 5 παράγραφοι 1 έως 3 και στο άρθρο 6 νοείται ως αναφορά στη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης της ΕΚΤ ή, όταν εφαρμόζεται η απλοποιημένη διαδικασία βάσει του άρθρου 10, στην εκτελεστική επιτροπή.
5. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν θίγουν την αρμοδιότητα της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας για την κίνηση της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων και τη διεξαγωγή έρευνας σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.».
3)
Στο άρθρο 2 η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«1. Κατά της ίδιας επιχείρησης για τα ίδια πραγματικά περιστατικά δεν κινούνται παραπάνω από μία διαδικασίες σε περίπτωση παραβάσεων. Για τον σκοπό αυτό, καμία απόφαση σχετικά με την κίνηση ή μη διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων δεν λαμβάνεται από την ΕΚΤ ή από την αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα πριν αλληλοενημερωθούν και διαβουλευθούν μεταξύ τους.».
4)
Στο άρθρο 2 η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«3. Η ΕΚΤ ή η αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, κατόπιν αιτήματος, έχουν δικαίωμα να συνδράμουν η μία την άλλη και να συνεργασθούν μεταξύ τους κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων, ιδίως με τη διαβίβαση οποιασδήποτε πληροφορίας μπορεί να θεωρηθεί σχετική.».
5)
Μετά το άρθρο 7, παρεμβάλλεται ένα νέο άρθρο 7α:
«Άρθρο 7α
Υποβολή πρότασης στην εκτελεστική επιτροπή
1. Εάν η μονάδα διεξαγωγής εξέτασης ή η αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, κρίνει, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων, ότι πρέπει να επιβληθεί κύρωση στη θιγόμενη επιχείρηση, υποβάλλει πρόταση στην εκτελεστική επιτροπή με την οποία διαπιστώνει ότι η θιγόμενη επιχείρηση έχει διαπράξει παράβαση και καθορίζει το ποσό της κύρωσης που πρέπει να επιβληθεί.
2. Η μονάδα διεξαγωγής εξέτασης ή η αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, βασίζει την πρότασή της μόνο επί γεγονότων και ενστάσεων επί των οποίων η θιγόμενη επιχείρηση είχε την ευκαιρία να τοποθετηθεί.
3. Εάν η εκτελεστική επιτροπή θεωρήσει ότι ο φάκελος που υποβλήθηκε από τη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης ή την αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, είναι ελλιπής, δύναται να επιστρέψει τον φάκελο, με αιτιολογημένο αίτημα προσκόμισης συμπληρωματικών πληροφοριών, στη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης ή στην αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα.
4. Εάν η εκτελεστική επιτροπή, εφόσον ο φάκελος είναι πλήρης, συμφωνήσει με την πρόταση της μονάδας διεξαγωγής εξέτασης ή της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας, ανάλογα με την περίπτωση, για την επιβολή κύρωσης στη θιγόμενη επιχείρηση, εκδίδει απόφαση σύμφωνα με την πρόταση που υπεβλήθη από τη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης ή την αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα.
5. Εάν η εκτελεστική επιτροπή, εφόσον ο φάκελος είναι πλήρης, θεωρήσει ότι τα γεγονότα που περιγράφονται στην πρόταση της μονάδας διεξαγωγής εξέτασης ή της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας, ανάλογα με την περίπτωση, δεν φαίνεται να αποτελούν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για τη στοιχειοθέτηση της παράβασης, η εκτελεστική επιτροπή δύναται να αποφασίσει να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.
6. Εάν η εκτελεστική επιτροπή, εφόσον ο φάκελος είναι πλήρης, συμφωνήσει ότι η θιγόμενη επιχείρηση έχει διαπράξει παράβαση, σύμφωνα με το συμπέρασμα που περιλαμβάνεται στην πρόταση της μονάδας διεξαγωγής εξέτασης ή της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά διαφωνήσει με την προτεινόμενη κύρωση, εκδίδει απόφαση καθορίζοντας την κύρωση που κρίνει κατάλληλη.
7. Εάν η εκτελεστική επιτροπή, εφόσον ο φάκελος είναι πλήρης, δεν συμφωνήσει με την πρόταση της μονάδας διεξαγωγής εξέτασης ή της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας, αλλά καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η θιγόμενη επιχείρηση έχει διαπράξει μια διαφορετική παράβαση ή ότι υπάρχει διαφορετική βάση τεκμηρίωσης για την πρόταση της μονάδας διεξαγωγής εξέτασης ή της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας, ανάλογα με την περίπτωση, ενημερώνει γραπτώς τη θιγόμενη επιχείρηση σχετικά με το πόρισμά της και τις ενστάσεις που εγέρθηκαν κατά της θιγόμενης επιχείρησης.
8. Η εκτελεστική επιτροπή εκδίδει απόφαση η οποία ορίζει εάν η θιγόμενη επιχείρηση έχει διαπράξει παράβαση και καθορίζει την τυχόν κύρωση που πρέπει να επιβληθεί. Οι αποφάσεις που εκδίδονται από την εκτελεστική επιτροπή βασίζονται μόνο επί γεγονότων και ενστάσεων επί των οποίων η θιγόμενη επιχείρηση είχε την ευκαιρία να τοποθετηθεί.».
Άρθρο 2
Τελικές διατάξεις
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Φρανκφούρτη, 16 Απριλίου 2014.