РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) № 908/2014 НА КОМИСИЯТА
от 6 август 2014 година
за определяне на правила за прилагането на Регламент (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета по отношение на разплащателните агенции и други органи, финансовото управление, уравняването на сметките, правилата за проверките, обезпеченията и прозрачността
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. относно финансирането, управлението и мониторинга на общата селскостопанска политика и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 352/78, (ЕО) № 165/94, (ЕО) № 2799/98, (ЕО) № 814/2000, (ЕО) № 1290/2005 и (ЕО) № 485/2008 на Съвета (1), и по-специално член 8, параграф 2, член 9, параграф 2, член 23, член 36, параграф 6, член 46, параграфи 5 и 6, член 50, параграф 2, член 53, параграф 1, член 57, параграф 2, член 62, параграф 2, член 66, параграф 4, членове 88, 104 и 114 от него,
като има предвид, че:
(1)
В Регламент (ЕС) № 1306/2013 се установяват основни правила относно финансирането, управлението и мониторинга на общата селскостопанска политика, включително по отношение на акредитацията на разплащателните агенции и координиращите органи, финансовото управление и процедурите за уравняване, системите за контрол и санкции, включително проверката на трансакциите, обезпеченията и прозрачността. За да се гарантира, че новата правна рамка, установена с посочения регламент, функционира безпроблемно и се прилага по еднакъв начин, Комисията е упълномощена да приема определени правила в тези области. Новите разпоредби следва да заменят съответните разпоредби на регламенти (ЕО) № 601/94 (2), (ЕО) № 4/2004 (3), (ЕО) № 883/2006 (4), (ЕО) № 884/2006 (5), (ЕО) № 885/2006 (6), (ЕО) № 259/2008 (7) и Регламент за изпълнение (ЕС) № 282/2012 (8) на Комисията. Регламенти (ЕО) № 883/2006, (ЕО) № 884/2006, (ЕО) № 885/2006 и Регламент за изпълнение (ЕС) № 282/2012 се отменят с Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014 на Комисията (9). От съображения за яснота и правна сигурност регламенти (ЕО) № 601/94, (ЕО) № 4/2004 и (ЕО) № 259/2008 следва да бъдат отменени.
(2)
Разплащателните агенции следва да се акредитират от държавите членки само ако отговарят на определени минимални условия, установени на равнището на Съюза, както е посочено в член 1, параграф 2 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014. Тези условия за акредитиране са посочени в приложение I към Регламент (ЕС) № 907/2014. Следва да се установят правила относно процедурите по издаването, преразглеждането и оттеглянето на акредитацията на разплащателните агенции и координиращите органи.
(3)
Държавите членки следва да упражняват постоянен надзор над разплащателните си агенции. Те следва да създадат система за обмен на информация, за да докладват и да уведомяват компетентните органи относно предполагаеми случаи на неспазване. За да се справят с подобен вид случаи, е необходимо държавите членки да въведат процедура, която да включва задължение за изготвянето на план за коригиране на всички установени нередности в определения за целта срок. По отношение на разходи, извършени от разплащателните агенции, чиято акредитация се продължава от съответната държавата членка, въпреки че те не са въвели такъв план в определения срок, Комисията следва да има възможност да реши да отстрани нередностите посредством процедурата за уравняване по съответствие, предвидена в член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
(4)
Съгласно член 7, параграф 3, първа алинея, буква б) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, лицата, отговорни за акредитираните разплащателни агенции, са задължени да изготвят декларации за управлението относно изчерпателността, точността и достоверността на отчетите и доброто функциониране на системите за вътрешен контрол въз основа на обективни критерии, както и относно законосъобразността и редовността на съответните трансакции. Следва да бъдат определени правила по отношение на съдържанието и формата на тези декларации за управлението.
(5)
Следва да бъдат определени правилата за функциониране на координиращите органи, посочени в член 7, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, както и задачите на сертифициращите органи в съответствие с член 9 от посочения регламент. Освен това следва да бъде посочено съдържанието на сертификатите и на докладите, които се издават от сертифициращите органи, за да се гарантира, че те са от помощ на Комисията в рамките на процедурата по уравняване на сметки.
(6)
За да се гарантира доброто управление на бюджетните кредити, записани в бюджета на Съюза за Европейския фонд за гарантиране на земеделието (ЕФГЗ) и Европейския земеделски фонд за развитие на селските райони (ЕЗФРСР) („фондовете“), разплащателните агенции следва да водят отделно счетоводство, отнасящо се изключително към извършените плащания и целевите приходи във всеки фонд. За тази цел счетоводството, водено от разплащателните агенции, следва поотделно да отчита за всеки от фондовете направените разходи и целевите приходи съгласно член 4, параграф 1 и членове 5 и 43 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, като предоставя възможност тези разходи и приходи да бъдат съотнесени към финансовите средства, предоставяни им от бюджета на Съюза.
(7)
Финансирането на общата селскостопанска политика се извършва в евро, като същевременно се дава възможност на държавите членки, които не са приели еврото, да извършват плащания към бенефициерите в тяхната национална валута. С цел консолидиране на общите приходи и разходи е необходимо съответно да се предвиди съответните разплащателни агенции да могат да предоставят данни относно приходите и разходите както в евро, така и във валутата, в която са направили разходи или са получили приходи.
(8)
Разходите, съфинансирани от бюджета на Съюза и от националните бюджети, за подпомагане на развитието на селските райони по линия на ЕЗФРСР се базират на програми, с разбивка по мерки, конкретен процент на участието и области с поставен акцент. В съответствие с принципа на доброто финансово управление тези разходи следва да се проследяват и осчетоводяват на тази база, за да се идентифицира всяка операция по програма, мярка, специфична ставка на вноската и области с поставен акцент. Това ще гарантира, че може да се провери съответствието между направените разходи и целевите финансови ресурси. В този контекст следва да бъдат посочени елементите, които трябва да се вземат предвид от разплащателните агенции. По-специално разплащателните агенции следва ясно да обозначават в сметките произхода на публичните средства и средствата на Съюза във връзка с извършеното финансиране. Освен това сумите, подлежащи на възстановяване от бенефициерите, и сумите, които са били възстановени, следва да бъдат идентифицирани и показани във връзка с първоначалните операции.
(9)
Държавите членки мобилизират ресурси за финансиране на разходите по линия на ЕФГЗ, определени в член 4, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, преди Комисията да финансира тези разходи под формата на ежемесечно възстановяване на направените разходи. Другият вариант е държавите членки да получават авансово плащане за разходите по линия на ЕЗФРСР, което по-късно се уравнява с процедурата, посочена в член 51 от Регламент (ЕС) № 1306/2013. За да се гарантира доброто управление на финансовите потоци, държавите членки следва да събират необходимата информация за доказване на изчерпателността, точността и достоверността на направените разходи във връзка с ежемесечните възстановявания и да я предоставят на разположение на Комисията, както и когато се извършват приходите и разходите, или да я предават редовно на Комисията. Информацията следва да бъде предоставяна на Комисията от държавите членки с честота, съобразена с метода за управление на всеки фонд. Предоставянето на информация с тази честота не следва да влияе на задължението на държавите членки да държат на разположение за проверка от Комисията пълната събрана информация, с цел осъществяване на подходящ мониторинг на разходите.
(10)
Общите задължения на разплащателните агенции по отношение на воденето на сметки обхващат данните, необходими за управлението и контрола на средствата на Съюза. Независимо от това тези задължения не включват изисквания по отношение на възстановяването на разходи и данните, които трябва да се предоставят на Комисията с цел да се получи такова възстановяване. Следователно е необходимо да се уточнят информацията и данните, свързани с финансираните от фондовете разходи, които следва периодично да бъдат предоставяни на Комисията. Предоставянето на информация на Комисията от страна на държавите членки трябва да дава възможност на Комисията да използва пряко и по най-ефективния възможен начин предоставяните данни за управлението на счетоводството на фондовете, както и свързаните с това плащания. За постигането на тази цел е необходимо да се предвиди цялата предоставена информация и съобщаването на данни между държавите членки и Комисията да се извършват по електронен път.
(11)
В член 102, параграф 1, първа алинея, буква в) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 се предвижда по отношение на мерките във връзка с финансираните от фондовете операции декларациите за разходите, имащи също така функцията на искания за плащане, да се предават на Комисията, придружени от необходимата информация. Следва да бъдат определени условията, при които тези разходи могат да бъдат взети предвид в съответните бюджети на ЕФГЗ и на ЕЗФРСР, за да се даде възможност на държавите членки и на разплащателните агенции да изготвят тези декларации за разходите в съответствие с хармонизираните правила, а на Комисията - да вземе предвид исканията за плащане. Тези условия следва да определят правилата, които се прилагат за осчетоводяването на разходите и приходите, по-конкретно на целевите приходи и всички корекции, които трябва да бъдат внесени, както и за тяхното действително деклариране.
(12)
Когато на основата на получените от държавите членки декларации за разходите в рамките на ЕФГЗ общата сума на авансово поетите задължения, които могат да бъдат разрешени съгласно член 170, параграф 3 от Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012 на Европейския парламент и на Съвета (10), надхвърля 75 % от всички съответни бюджетни ангажименти за текущата финансова година, Комисията е длъжна да намали тези суми. В съответствие с принципа на доброто финансово управление това намаление следва да се разпредели пропорционално между всички държави членки на основата на декларациите за разходи, получени от тях. С цел справедливото разпределение между държавите членки на наличните бюджетни кредити е необходимо да се предвиди намаляване на месечните плащания в рамките на ЕФГЗ с определен процент, установен по глави, на основата на декларациите за разходи, предоставени от всяка държава членка, а непокритата разлика в рамките на месеца да се пренасочи с решение на Комисията в следващите месечни плащания.
(13)
След като одобри месечните плащания, Комисията предоставя на държавите членки необходимите ресурси за възстановяване на разходите, предвидени за финансиране от фондовете, като следва практическите договорености и условия, които се определят на основата на предоставените на Комисията данни от държавите членки и информационните системи, въведени от Комисията.
(14)
Условие за възстановяване на разходи за публична интервенция, направени от разплащателните агенции, е включването в декларациите им за разходи на стойностите и сумите, осчетоводени през месеца, следващ месеца, към който се отнасят операциите на публично съхранение. С цел да се гарантира, че процедурата по възстановяването протича безпроблемно, е необходимо да се определи как трябва да се съобщава на Комисията информацията, необходима за изчисляване на разноските и разходите.
(15)
В съответствие с член 3, параграф 3 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014 счетоводството на публичния интервенционен запас трябва да дава възможност да се установи размерът на изплатеното финансиране от Съюза и на положението с интервенционните запаси. За тази цел от разплащателните агенции следва да се изисква да водят отделни отчети на запасите и финансови отчети, съдържащи необходимите елементи за наблюдение на запасите и осигуряване на финансово управление на разходите и приходите, генерирани от мерките на публична интервенция.
(16)
По отношение на интервенционните мерки на публично съхранение от разплащателните агенции се изисква да осчетоводяват елементите, отнасящи се до количествата, стойностите и някои средни величини. Въпреки това съществуват обстоятелства, при които някои операции и разходи не следва да се осчетоводяват, или пък следва да се осчетоводяват в съответствие със специфични правила. С цел да се гарантират еднакво третиране и защита на финансовите интереси на Съюза, тези обстоятелства следва да бъдат уточнени, включително, където е приложимо, редът на осчетоводяването на операциите и разходите.
(17)
Датата, на която различните елементи на разходи и приходи в резултат на интервенционни мерки за публично съхранение се осчетоводяват, зависи от типа операция, с която те са свързани, и може да се определи съгласно секторното законодателство за селското стопанство. В този контекст е необходимо да се приеме общо правило, което да разпорежда различните елементи да се осчетоводяват на датата, на която се извършва операцията, резултат от интервенционни мерки, и да уточнява специалните случаи, които трябва да се вземат предвид.
(18)
В интерес на доброто финансово управление държавите членки следва да предоставят на Комисията прогнозните суми, които остава да се финансират от ЕЗФРСР за една селскостопанска бюджетна година, както и разчета на заявките за плащане за следващата бюджетна година. Въпросната информация следва да бъде изпратена на Комисията в такъв срок, че тя да разполага с достатъчно време за изпълнение на задълженията си, като при всички случаи това трябва да става два пъти годишно, не по-късно от 31 януари и 31 август на всяка година.
(19)
В съответствие с член 36, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 следва да се определят сроковете за изготвяне на декларациите за разходи за операции, извършени в рамките на ЕЗФРСР. Предвид особеностите на счетоводните норми, прилагани за ЕЗФРСР, използването на предварително финансиране и финансиране на мерки за календарната година, следва да се предвиди разходите да се декларират в срокове, съобразени с тези особености.
(20)
Обменът на информация и документи между държавите членки и Комисията, както и предоставянето и съобщаването на данни от държавите членки на Комисията се извършват по принцип по електронен път. С цел подобряване на информационния обмен във връзка с фондовете и разширяване на неговото използване бяха създадени информационни системи в съответствие с Регламент (ЕО) № 883/2006 на Комисията. Такива системи следва да продължат да се използват и да се внедряват, след като държавите членки бъдат уведомени чрез Комитета по земеделските фондове.
(21)
Условията за обработка на информацията от тези информационни системи, както и формата и съдържанието на документите, които следва да се предават съгласно Регламент (ЕС) № 1306/2013, се нуждаят от често адаптиране поради развитието на прилаганата нормативна уредба или поради управленчески нужди. Следва също така да бъдат определени единни правила за представянето на съответните документи, които се изискват от държавите членки. За да се постигнат целите и да се опростят процедурите и за да стане възможно бързото задействане на съответните информационни системи, формата и съдържанието на документите следва да се определят на основата на образци и протоколи, които да се адаптират и актуализират от Комисията, след като уведоми Комитета по земеделските фондове.
(22)
Съгласно член 58 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 държавите членки чрез своите разплащателни агенции отговарят за управлението и контрола на разходите по линия на фондовете. Поради това данните относно финансовите трансакции следва да се предават и въвеждат в информационните системи и да се актуализират под ръководството на разплащателните агенции, от самите разплащателни агенции или от органа, който е оправомощен за тази функция, при необходимост чрез посредничеството на акредитирания координиращ орган.
(23)
Някои документи или декларации, предвидени в член 102, параграф 1, първа алинея от Регламент (ЕС) № 1306/2013 или в актове на Комисията, приети за целите на посочения член, изискват подпис на упълномощено лице или одобрението на такова лице на един или повече етапи от съответната процедура. Информационните системи, създадени за предаването на тези документи, следва, в такива случаи, да дават възможност за идентифициране на всяко лице по недвусмислен начин и да дават разумни гаранции, че съдържанието на тези документи, включително на различните етапи от процедурата, няма да може да бъде променяно. Горното следва да се прилага по-специално по отношение на приложените към годишните счетоводни отчети декларации за разходите и декларация за управлението по реда на член 102, параграф 1, първа алинея, буква в), подточка iii) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 и документите, предавани в рамките на тези процедури по електронен път.
(24)
Съгласно член 58, параграф 1, буква д) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 държавите членки чрез своите разплащателни агенции са отговорни за възстановяване на неправомерните плащания заедно с лихвите. С цел да се гарантира ефективното и правилно прилагане на тези разпоредби, е необходимо да се определят хармонизирани правила по отношение на лихвите, приложими към сумите на възстановените неправомерни плащания. Без да се засяга член 54, параграф 3, първа алинея, букви а) и б) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, задължението за държавите членки да възстановяват неправомерно платените суми може да бъде изпълнено по различни начини. Без да се засяга друга правоприлагаща мярка, предвидена в националните законодателства, един разходоефективен начин за събиране на вземания е, след установяването на размера на дълга в съответствие с националното законодателство, дължимите плащания по него да бъдат приспаднати от следващите плащания към длъжника. Поради това следва да бъде задължително за държавите членки да прилагат този метод на събиране на вземания, като следва да се определят общите условия за неговото прилагане.
(25)
Следва да се установят правилата както за процедурата по уравняване на сметки, предвидена в член 51 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, така и за процедурата за уравняване по съответствие, предвидена в член 52 от посочения регламент, и по-специално да се предвиди механизъм, позволяващ получените суми да бъдат, в зависимост от случая, приспадани или добавяни към едно от следващите плащания от Комисията към държавите членки.
(26)
По отношение на процедурата по уравняване на сметки, предвидена в член 51 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, е необходимо да се уточнят данните, които да се съдържат в годишните счетоводни отчети на разплащателните агенции, и да се определи дата на предаване на Комисията на тези счетоводни отчети и други необходими документи. Следва също така да се посочи ясно периодът, в рамките на който разплащателните агенции са длъжни да държат на разположение на Комисията обосновките на всички разходи и целеви приходи. Наред с това е необходимо да се уточни, че Комисията установява формата и съдържанието на счетоводните данни, които следва да се предават от разплащателните агенции.
(27)
С цел да се гарантира, че в нормални случаи процедурата за уравняване по съответствие приключва в рамките на разумен период от време, е целесъобразно да се определят специфични срокове за различните етапи от процедурата, които да се спазват от Комисията и от държавите членки. Същевременно обаче за Комисията следва да е възможно да удължава тези срокове, когато е необходимо, с оглед сложността на разследвания случай. Процедурата за уравняване по съответствие следва да дава на държавите членки правото на състезателно производство и правилно да оценява информацията, необходима за оценката на риска от фондовете.
(28)
В съответствие с член 59, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 от държавите членки се изисква да гарантират минимален брой проверки на място, необходими за ефективно управление на риска. Въпреки това държавите членки имат право, в рамките на своята отговорност, да намалят минималния брой на проверките на място, когато е установено, че системите за управление и контрол функционират добре и процентите на грешка са на приемливо ниво. Въпреки че необходимият минимален брой проверки на място трябва да бъде предвиден в секторното законодателство за селското стопанство, следва да бъдат определени хоризонтални правила по отношение на възможността за намаляване на минималния брой проверки на място, приложими за всички финансирани от фондовете мерки, както и приложимите условия. В допълнение към тези хоризонтални правила в секторното законодателство за селското стопанство могат да се предвидят допълнителни правила.
(29)
Освен това е целесъобразно да се определят правила, отнасящи се до извършването от държавите членки на проверки на трансакциите, посочени в член 80 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, по-специално по отношение на подбора на предприятията, степента и графика за проверка.
(30)
В съответствие с дял V, глава III от Регламент (ЕС) № 1306/2013 относно проверките на трансакциите държавите членки трябва да изпратят на Комисията редица съобщения. Тъй като стандартизирането на формата и съдържанието на такива съобщения улеснява тяхното използване и гарантира единен подход, целесъобразно е да се приемат подробни правила, отнасящи се до формата и съдържанието на тези съобщения. Освен това следва да бъдат определени правилата за съхранението на търговски документи относно съвместните действия, включващи взаимопомощ, посочени в член 83 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, както и за специалните служби по член 85 от посочения регламент.
(31)
В Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014 се определят правила, допълващи правната рамка относно обезпеченията, по-специално що се отнася до изискването за внасяне на обезпечение, условията, приложими по отношение на обезпеченията, както и правила за внасяне, освобождаване или задържане на обезпечението. За да се гарантира единно прилагане на тези правила, е целесъобразно да бъдат установени разпоредби относно формата и процедурите за представяне и освобождаване на обезпечение, както и за обмен на информация и съобщения, изисквани в това отношение.
(32)
В съответствие с дял VII, глава IV от Регламент (ЕС) № 1306/2013 относно прозрачността от държавите членки се изисква да публикуват ежегодно бенефициерите на фондовете, както и, inter alia, сумите, получени от всеки бенефициер в рамките на всеки от тези Фондове. За тази цел и в съответствие с член 111 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 следва да бъде определена формата на това публикуване. Публикуването следва да не надхвърля обхвата, необходим за постигане на целите във връзка с прозрачността.
(33)
Публикуването следва да бъде в съответствие с информацията, съхранявана от разплащателните агенции в счетоводните си книги и записи, и да се отнася до плащания, получени през предходната финансова година. Информацията следва да бъде предоставена на обществеността до 31 май в ясен, хармонизиран и позволяващ лесно търсене формат.
(34)
Съгласно член 111, параграф 1, първа алинея, буква в) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 трябва да бъдат публикувани сумите за плащане по всяка финансирана от фондовете мярка, получени от бенефициера. При все това, за да се гарантира спазване на задължението, предвидено в член 112 от посочения регламент, необходимо е също така да се определят праговете, под които не се публикува името на бенефициера.
(35)
В съответствие с член 111, параграф 1, първа алинея, буква б) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 при публикуването на бенефициерите на фондовете се изисква да се посочи общината, в която пребивава или е регистриран бенефициерът. Тази информация следва също така да се предоставя по отношение на бенефициери, които са физически лица, и чиито имена не трябва да бъдат публикувани в съответствие с член 112 от посочения регламент. Въпреки това, ако поради ограничения брой на бенефициерите, пребиваващи или регистрирани в дадена община, публикуването на името на общината би имало ефекта на идентифициране на бенефициер, който е физическо лице, следва да бъдат установени разпоредби, за да се избегне непропорционално и ненужно нарушаване на правото на личен живот.
(36)
Публикуването на информацията следва да бъде извършено в интернет във формат, който позволява търсене, което ще гарантира, че широката общественост може да го използва за справки. Форматът следва да позволява търсенето да се извършва на базата на определени критерии и получените резултати да бъдат представени в леснодостъпна форма.
(37)
За да бъдат спазени приложимите изисквания за защита на личните данни, бенефициерите на фондовете следва предварително да бъдат уведомени за публикуването на техните данни. Информацията следва да бъде предоставена на бенефициерите чрез формулярите за кандидатстване за помощ или когато се събират данните. По отношение на разходи, направени през финансовите 2014 и 2015 г., ако свързаната с бенефициерите информация не е налична към момента на събиране на личните данни, те все пак следва да бъдат уведомени в рамките на разумни срокове преди действителното публикуване на информацията.
(38)
С цел да се улесни достъпът на обществеността до публикуваните данни, държавите членки следва да създадат уебсайтове, съдържащи информация, свързана с бенефициерите на фондовете и праговете, посочени в член 112 от Регламент (ЕС) № 1306/2013. Поради различните организационни структури в рамките на държавите членки, те следва да определят кой орган ще отговаря за създаването и поддържането на единния уебсайт и публикуването на данните. Комисията следва да създаде уебсайт, който съдържа връзки към уебсайтовете на държавите членки.
(39)
Член 10 от настоящия регламент следва да се прилага към направените разходи и целевите приходи, получени от държавите членки, след 16 октомври 2014 г., за да се гарантира непрекъснатостта на отчетността в рамките на една и съща бюджетна година.
(40)
За да се гарантира последователност на третирането на текущите процедури за уравняване по съответствие, сроковете, предвидени в член 34, параграфи 3 и 4 от настоящия регламент, следва да не се прилагат за онези процедури, за които съобщението по член 11, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 885/2006 е било изпратено преди 1 януари 2015 г.
(41)
Тъй като дял VII, глава IV от Регламент (ЕС) № 1306/2013 относно прозрачността се прилага за плащания, извършени от финансовата 2014 година, съответните разпоредби на посочения регламент се прилагат за тези плащания.
(42)
С оглед на държавите членки да се осигури достатъчно време за прилагане, информацията, изпращана в съответствие с приложение II, колони V1 и V2, следва да започне да се предоставя от 2016 финансова година.
(43)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Комитета по земеделските фондове,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
РАЗПЛАЩАТЕЛНИ АГЕНЦИИ И ДРУГИ ОРГАНИ
Член 1
Процедура за акредитация на разплащателните агенции
1. Държавите членки определят на министерско равнище орган, който отговаря за:
а)
издаването, преразглеждането и оттеглянето на акредитацията на разплащателните агенции;
б)
изпълнението на задачите, възложени на компетентния орган в настоящата глава.
2. Компетентният орган, посредством формален акт, взема решение за издаването, или, след преразглеждане, за оттеглянето на акредитацията на разплащателната агенция на базата на проучване на критериите за акредитация, посочени в член 1, параграф 2 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014 („критерии за акредитация“). Компетентният орган незабавно уведомява Комисията за акредитациите и оттеглянето на акредитации.
3. Компетентният орган определя одитен орган, който извършва проучване, преди да се издаде акредитация (преглед преди акредитацията). Одитният орган е одитна институция, или друга публична или частна организация или организационен отдел на институция с необходимата професионална подготовка, умения и капацитет да извършва одити. Одитният орган е независим от разплащателната агенция, която акредитира.
Проучването (прегледът преди акредитация), който се извършва от одитния орган, обхваща по-специално:
а)
въведените процедури и системи за разрешаване и извършване на плащания;
б)
разделението на задълженията и адекватността на вътрешния и външния контрол по отношение на трансакциите, финансирани от Европейския фонд за гарантиране на земеделието (ЕФГЗ) и Европейския земеделски фонд за развитие на селските райони (ЕЗФРСР), по-долу наричани заедно „фондовете“;
в)
степента, до която наличните процедури и системи са в състояние да предпазват бюджета на Съюза, включително мерки за борба с измамите, основани на риска;
г)
сигурността на информационните системи;
д)
воденето на счетоводството.
Одитният орган изготвя доклад, в който се описват извършената работа по одита, резултатите от тази работа и оценка дали разплащателната агенция изпълнява критериите за акредитация. Докладът се предоставя на компетентния орган, който след това издава акт за акредитиране, когато се е уверил, че разплащателната агенция изпълнява критериите за акредитация.
4. Когато компетентният орган прецени, че разплащателната агенция не изпълнява критериите за акредитация, той уведомява разплащателната агенция за конкретните условия, които трябва да изпълни, за да ѝ бъде издадена акредитация.
В очакване на въвеждането на необходимите промени с цел изпълнение на конкретните условия, акредитацията може да бъде разрешена временно за срок, чиято продължителност се определя в зависимост от сериозността на установените проблеми, но не по-дълъг от 12 месеца. В някои надлежно обосновани случаи Комисията може по изрично искане на съответната държава членка да разреши удължаване на срока.
5. Информацията, предвидена в член 102, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се съобщава незабавно след първото акредитиране на разплащателната агенция и във всеки случай преди направените от нея разходи да бъдат финансирани от фондовете. Посочената информация се придружава от декларации и документи относно:
а)
отговорностите, поверени на разплащателната агенция;
б)
разпределението на отговорностите между отделите на РА;
в)
взаимоотношенията на разплащателната агенция с други органи, публични или частни, които отговарят за изпълнението на мерките, чието финансиране от разплащателната агенция е за сметка на фондовете;
г)
процедурите, с които исканията на бенефициерите се приемат, проверяват и потвърждават, и чрез които разходите се разрешават, изплащат и осчетоводяват;
д)
разпоредбите относно сигурността на информационните системи;
е)
доклада за прегледа преди акредитация, извършен от одитния орган, посочен в параграф 3.
6. Комисията уведомява Комитета по земеделските фондове за акредитираните разплащателни агенции във всяка държава членка.
Член 2
Преразглеждане на акредитацията
1. Компетентният орган осигурява постоянен надзор над разплащателните агенции, за които отговаря, по-специално въз основа на сертификатите и докладите, изготвени от сертифициращия орган, посочен в член 9 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, и проследява установените нередности.
На всеки три години компетентният орган докладва писмено на Комисията относно надзора над разплащателните агенции и мониторинга на дейностите им. Докладът съдържа преглед на продължаващото изпълнение от страна на РА на критериите за акредитация, придружен от обобщение на предприетите действия за отстраняване на нередностите. Компетентният орган потвърждава дали разплащателната агенция, за която отговаря, продължава да изпълнява критериите за акредитация.
2. Държавите членки създават система, която да гарантира, че всички данни, че дадена РА не изпълнява критериите за акредитация, се съобщават незабавно на компетентния орган.
3. Когато компетентният орган реши, че дадена акредитирана разплащателна агенция вече не изпълнява един или повече от критериите за акредитация по начин, който вероятно ще попречи на изпълнението на задачите, посочени в член 1, параграф 1 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014, компетентният орган незабавно поставя акредитацията на РА на изпитателен срок. Той изготвя план, съдържащ действия и срокове за отстраняване на установените нередности в период, който се определя в зависимост от сериозността на проблема, който не може да надхвърля 12 месеца от датата, на която акредитацията е поставена на изпитателен срок. В някои надлежно обосновани случаи Комисията може по изрично искане на съответната държава членка да разреши удължаване на срока.
4. Компетентният орган уведомява Комисията за решението си да постави акредитацията на разплащателната агенция на изпитателен срок, за изготвения съгласно параграф 3 план и впоследствие за напредъка по изпълнението на този план.
5. Ако акредитацията бъде оттеглена, компетентният орган незабавно акредитира друга разплащателна агенция, която изпълнява условията, посочени в член 7, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, за да гарантира непрекъснатост на плащанията към бенефициерите.
6. Когато Комисията установи, че компетентният орган не е изпълнил задължението си да изготви корективен план съгласно параграф 3, или че разплащателна агенция продължава да бъде акредитирана, без напълно да е изпълнила този план в определения срок, тя нарежда на компетентния орган да оттегли акредитацията на тази разплащателна агенция, освен ако не се направят необходимите промени в определен от Комисията срок в зависимост от сериозността на проблема. В такъв случай Комисията може да реши да отстрани нередностите чрез процедурата за уравняване по съответствие по реда на член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Член 3
Декларация за управлението
1. Декларацията за управлението по член 7, параграф 3, първа алинея, буква б) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 се изготвя своевременно, за да може сертифициращият орган да представи становище по член 9, параграф 1 от посочения регламент.
Декларацията за управлението е във формат, установен в приложение I към същия регламент, и може да съдържа резерви, които дават количествено изражение на потенциалното финансово въздействие. В случай, че има изразени резерви, декларацията съдържа корективен план за действие и точни срокове за изпълнението му.
2. Декларацията за управление се основава на ефективното наблюдение на системата за управление и контрол през цялата година.
Член 4
Координиращ орган
1. Координиращият орган по член 7, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 действа като единствен събеседник от името на съответната държава членка по всички въпроси, свързани с фондовете, във връзка със следното:
а)
разпространението на информация и насоки, свързани с функциите и операциите на разплащателните агенции, към тези разплащателни агенции и към органите, отговарящи за изпълнението на тези насоки, както и насърчаването на хармонизираното им прилагане;
б)
съобщаването на Комисията на информацията по членове 7 и 102 от Регламент (ЕС) № 1306/2013;
в)
предоставянето на Комисията на пълен набор от счетоводни документи за целите на статистиката и контрола.
2. Разплащателната агенция може да изпълнява ролята на координиращ орган, стига тези две функции да се поддържат отделени.
3. В рамките на своята мисия координиращият орган има право, в съответствие с националните процедури, да се обръща и към други административни органи или служби, а именно такива със счетоводна или техническа насоченост.
4. Поверителността, целостта и наличността на всички компютърни данни, съхранявани от координиращия орган, се гарантират от мерки, адаптирани към административната структура, персонала и технологичната среда на всеки координиращ орган. Финансовите и технологичните усилия са пропорционални на действително поетите рискове.
5. Съобщенията, предвидени в член 102, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се предават незабавно след първото акредитиране на координиращия орган и във всеки случай преди финансирането от фондовете на разходи, за които той отговаря. Те се придружават от документ за акредитиране на органа и от информация за свързаните с дейността му административни и счетоводни условия, както и условията за вътрешен контрол.
Член 5
Сертифициране
1. Компетентният орган определя сертифициращия орган, предвиден в член 9 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
2. Сертифициращият орган организира дейността си по ефективен и ефикасен начин и извършва проверките си в подходящ срок, като взема предвид естеството и времето на извършване на трансакциите за съответната финансова година.
3. Становището, предоставяно от сертифициращия орган в съответствие с член 9, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се изготвя ежегодно.
Становището се основава на одитната дейност, която се извършва съгласно членове 6 и 7 от настоящия регламент.
4. Сертифициращият орган изготвя доклад със своите констатации. Докладът обхваща функциите, за които е оправомощен. Докладът съдържа следните данни за обхванатия от доклада период:
а)
дали разплащателната агенция изпълнява критериите за акредитация;
б)
дали процедурите на разплащателната агенция са давали възможност за разумна гаранция, че разходите, финансирани от фондовете, са направени при спазване на правилата на Съюза, което гарантира, че съответните трансакции са законни и редовни и че препоръките за подобряване, ако има такива, са изпълнени;
в)
дали годишните счетоводни отчети, посочени в член 29, са в съответствие с водените от разплащателната агенция счетоводни книги и регистри;
г)
дали декларациите, свързани с разходите и интервенционните операции, представляват материално вярно, пълно и точно отражение на операциите, финансирани за сметка на фондовете;
д)
дали финансовите интереси на Съюза са надлежно защитени по отношение на платените аванси, получените гаранции, интервенционните резерви, както и сумите за получаване.
Докладът съдържа информация за броя на лицата в одиторския екип и тяхната квалификация, за извършената работа, за броя проверени трансакции, за степента на същественост и увереност при проверката, за установените евентуални слабости и направените препоръки за подобряване, за операциите както на сертифициращия орган, така и на други одитни органи, вътрешни или външни за разплащателната агенция, на които почива изцяло или частично увереността на сертифициращия орган по въпросите, разглеждани в доклада.
Член 6
Принципи на одита
1. Сертифициращият одит се извършва в съответствие с международно приетите стандарти за одит.
2. Сертифициращият орган изготвя одитна стратегия, която установява обхвата, сроковете и насоката на сертифициращия одит, методите за одит и методологията за формиране на извадка. За всяка финансова година се изготвя одитен план, основан на изчисления одитен риск. При поискване сертифициращият орган предоставя на Комисията одитната стратегия и одитния план.
3. Чрез оценка на системите за контрол, в това число проверка за съответствие и съществени проверки на разходите, съставени от детайлна проверка и аналитични процедури, се постига приемливо ниво на одитна увереност при одитната проверка.
4. Комисията изготвя насоки, които съдържат, по-специално:
а)
допълнителни пояснения и насоки по отношение на извършването на сертифициращия одит;
б)
определяне на приемливото ниво на одитна увереност, която да се постигне при одитната проверка.
Член 7
Методи на одита
1. Свързаните със сертифицирането одитни методи се определят в одитната стратегия, посочена в член 6, параграф 2.
2. За да се постигнат целите на одита и да се предостави становището, посочено в член 9, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, етапите на одита включват одити на системите, съществени проверки и потвърждаване на равнението на финансовите декларации и декларациите за управлението.
3. Съществените проверки на разходите обхващат потвърждаване на законността и редовността на съответните трансакции на равнище окончателни бенефициери. За тази цел сертифициращият орган може да присъства на проверките на място на второ ниво, извършвани от разплащателната агенция. Сертифициращият орган не може да присъства на първоначалните проверки на място, извършвани от разплащателната агенция, с изключение на ситуации, в които е физически невъзможно да се потвърди отново първоначалната проверка, извършена от разплащателната агенция. По отношение на съществените проверки сертифициращите органи могат да използват интегриран подход за формиране на извадка.
4. В насоките, посочени в член 6, параграф 4, Комисията установява допълнителни условия и насоки за изготвянето на одитните процедури, интегрирането на извадките, планирането и извършването на повторното потвърждаване на трансакциите на място.
ГЛАВА II
ФИНАНСОВО УПРАВЛЕНИЕ НА ФОНДОВЕТЕ
РАЗДЕЛ 1
Общи разпоредби
Член 8
Счетоводство на разплащателните агенции
1. Всяка разплащателна агенция води счетоводство, което обхваща единствено разходите и приходите, посочени в член 4, параграф 1, членове 5 и 43 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, както и усвояването на отпуснатите средства за покриване на съответните разходи. Това счетоводство позволява разграничаването и предоставянето поотделно на финансовите данни за ЕФГЗ и ЕЗФРСР.
2. Разплащателните агенции на държавите членки, които не са приели еврото, водят счетоводство за сумите във валутата, в която са направени разходите и са получени приходите. С цел обаче да се даде възможност за консолидиране на всички направени разходи и постъпили приходи, те трябва да могат да предоставят съответните данни в националната им валута и в евро.
3. По отношение на ЕЗФРСР всяка разплащателна агенция, определена за програма за развитие на селските райони, води счетоводство, което дава възможност за идентифициране на операциите за всяка програма и всяка мярка. Това счетоводство включва по-конкретно:
а)
размер на публичните разходи и размер на участието на Съюза във всяка операция;
б)
сумите за възстановяване от бенефициерите при установяване на нередности или небрежност;
в)
възстановените суми с посочване на началната операция.
РАЗДЕЛ 2
Счетоводство на ЕФГЗ
Член 9
Предоставяне на информация от държавите членки
Държавите членки събират и държат на разположение на Комисията информацията относно общия размер на ежеседмично направените разходи и на целевите приходи, при следните условия:
а)
най-късно на третия работен ден от седмицата, информацията относно общия размер на направените разходи и целевите приходи, получени от началото на месеца до края на предходната седмица;
б)
най-късно на третия работен ден от месеца, когато седмицата е в два последователни месеца, информацията относно общия размер на направените разходи и целеви приходи през предходния месец.
Член 10
Съобщаване на информация от държавите членки
1. Съгласно член 102, параграф 1, първа алинея, букви в), подточки i) и ii) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 държавите членки предават на Комисията по електронен път следните данни и документи при условията, определени с членове 11 и 12 от настоящия регламент:
а)
най-късно до третия работен ден на всеки месец данните относно общия размер на направените разходи и целевите приходи, постъпили през предходния месец, по образеца, предоставен на държавите членки от Комисията посредством информационните системи, както и всяка информация, която обяснява значителни разлики между изготвените прогнози съгласно параграф 2, буква а), подточка iii) от настоящия член и направените разходи или получените целеви приходи;
б)
най-късно до дванадесетия ден от всеки месец декларацията за разходите, посочена в член 18, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1306/2013. Въпреки това съобщаването на информация относно направените разходи и получените целеви приходи между 1 и 15 октомври се предава най-късно на 27 октомври.
2. Декларацията за разходите, посочена в параграф 1, буква б) се състои от:
а)
отчет, изготвен от всяка разплащателна агенция по образеца, предоставен на държавите членки от Комисията посредством информационните системи, с разбивка съгласно номенклатурата на бюджета на Съюза и по вид разходи и приходи, въз основа на подробната номенклатура, предоставена на държавите членки, която обхваща:
i)
направените разходи и получени целеви приходи през предходния месец;
ii)
общите направени разходи и получени целеви приходи от началото на бюджетната година до края на предходния месец;
iii)
прогнозите за разходи и целеви приходи, отнасящи се според случая:
-
само до текущия месец и двата следващи месеца,
-
до текущия месец, двата следващи месеца и до края на бюджетната година;
iv)
ако е необходимо, допълнителни данни;
б)
обобщение на данните, посочени в буква а), от съответната държава членка по образеца, предоставен на държавите членки от Комисията посредством информационните системи, за всички разплащателни агенции на посочената държава членка;
в)
счетоводните документи, доказващи разходи и приходи, свързани с публична интервенция, както е посочено в член 19, параграф 2.
3. Всички финансови данни, които се изискват по настоящия член, се съобщават в евро.
Член 11
Общи правила за декларациите за разходи и целевите приходи
1. Без да се засягат специфичните разпоредби относно декларациите за разходи и приходи, свързани с публичното съхранение, посочени в член 12, декларираните от разплащателните агенции разходи и целеви приходи за месеца съответстват на плащанията и постъпленията, действително извършени през този месец.
Тези разходи и приходи се осчетоводяват в бюджета на ЕФГЗ за бюджетната година N.
При все това:
а)
разходите, които са направени преди влизането в сила на разпоредбата, предвиждаща пълното или частично поемане на разходите от ЕФГЗ, могат да се декларират единствено:
-
за месеца, през който посочената разпоредба е влязла в сила,
или
-
за месеца, следващ влизането в сила на настоящата разпоредба;
б)
целевите приходи, които са дължими от държавата членка на Комисията, се декларират за месеца, през който изтича срока за внасяне на съответните суми съгласно законодателството на Съюза;
в)
решените от Комисията корекции в рамките на уравняването на сметките и уравняването по съответствие се приспадат или прибавят директно от Комисията към месечните плащания, посочени, в зависимост от случая, в член 33, параграф 2 или член 34, параграф 8. Държавите членки включват обаче сумите, съответстващи на тези корекции, в декларацията, изготвена за месеца, за който се отнасят корекциите.
2. Разходите и целевите приходи се отчитат към датата, на която е заверена или задължена сметката на разплащателната агенция. Въпреки това, за плащанията, датата, която следва да се вземе предвид, може да е тази, на която заинтересованата агенция е издала и изпратила на финансовата институция или на бенефициера платежното нареждане. Всяка разплащателна агенция използва един и същи метод за цялата бюджетна година.
3. Декларираните съгласно параграф 1 разходи и целеви приходи могат да съдържат корекции на декларираните данни към предходния месец на същата бюджетна година.
Когато корекциите на целевите приходи на равнище разплащателна агенция водят до деклариране на негативни целеви приходи по определена бюджетна позиция, допълнителните корекции се пренасят към следващия месец. При необходимост те се регулират при уравняването на сметките за съответната година.
4. Неизпълнените платежни нареждания, както и плащанията, дебитирани по сметката, които впоследствие отново се отнасят към кредитната част, се осчетоводяват като приспадане от разходите към месеца, през който разплащателната агенция оповестява неизпълнението или анулирането.
5. Ако дължимите плащания от ЕФГЗ са обременени със задължения, те се считат за реализирани в своята цялост за целите на прилагането на параграф 1:
а)
към датата на плащане на дължимата сума на бенефициера, ако задължението е по-малко от разпоредения разход;
б)
към датата на прихващане, ако разходът е по-малък или равен на задължението.
6. Събраните данни, отнасящи се за разходите и целевите приходи, отнесени към съответната бюджетна година, които подлежат на предаване на Комисията не по-късно от 27 октомври, могат да се коригират единствено в рамките на годишния счетоводен отчет, който следва да се предаде на Комисията съгласно член 102, параграф 1, първа алинея, буква в) подточка iii) от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Член 12
Специфични правила, приложими спрямо декларациите за разходи, свързани с публичното съхранение
1. Операциите, които следва да се вземат предвид при изготвяне на декларации за разходи, свързани с публичното съхранение, са осчетоводените в края на месеца от разплащателната агенция, а извършени в периода от началото на счетоводната година по смисъла на член 3, параграф 3, първа алинея, буква а) от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014 до края на съответния месец.
2. Тези декларации за разходите съдържат стойностите и сумите, определени в съответствие с членове 17 и 18 от настоящия регламент и с член 4 от Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014 на Комисията (11), осчетоводени от разплащателните агенции през месеца, следващ месеца, за който се отнасят операциите.
При все това:
а)
за операции, извършени през месец септември, стойностите и сумите се осчетоводяват от разплащателните агенции не по-късно от 15 октомври;
б)
в случай на обща амортизация сумите, посочени в член 3, параграф 1, буква д) от Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014, се осчетоводяват на датата, установена в решението, отнасящо се до тях.
Член 13
Решение на Комисията за извършване на плащане
1. Въз основа на данните, изпратени в съответствие с член 10, параграф 1, буква б) от настоящия регламент, Комисията взема решение да извършва месечните плащания, посочени в член 18, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, без да се засягат корекциите, които могат да се направят в последващи решения съгласно членове 51 и 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, като се вземат предвид решенията за намаляване и спиране съгласно член 41 на същия регламент.
2. Ако общите разходи, декларирани от държавите членки за следващата финансова година, надхвърлят три четвърти от общите бюджетни кредити за текущата финансова година, авансовото поемане на задължения, посочено в член 170, параграф 3 от Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012 и съответстващите месечни плащания се отпускат пропорционално на декларациите за разходи, максимум до 75 % от бюджетните кредити за текущата финансова година. При вземане на решения за последващи възстановявания Комисията взема предвид салдото, което не е възстановено на държавите членки.
Член 14
Предоставяне на ресурси на държавите членки
1. С решението за извършване на месечни плащания Комисията предоставя на държавите членки, в рамките на бюджетните кредити, необходимите ресурси за покриване на финансираните от ЕФГЗ разходи, минус съответната сума на целевите приходи, в сметка, открита от всяка държава членка.
Когато плащанията, извършвани от Комисията, минус целевите приходи, доведат до отрицателна сума за дадена държава членка, допълнителните приспадания се пренасят към следващите месеци.
2. Името и номера на банковата сметка, посочена в параграф 1, се съобщават от държавите членки на Комисията във формата, предоставен им от Комисията.
Член 15
Съобщаване при публична интервенция
1. Разплащателните агенции предават на Комисията:
а)
по нейно искане документите и информацията, посочени в член 3, параграф 7 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014, и допълнителните национални административни разпоредби, приети за прилагане и управление на интервенционните мерки;
б)
до датата, посочена в член 10, параграф 1, буква б) от настоящия регламент, информацията за публичното съхранение по образците, предоставени на държавите членки от Комисията посредством информационните системи.
2. Съответните информационни системи, посочени в член 24, се използват за уведомяване и обмен на информация, както и за изготвяне на документи, свързани с разходи за публична интервенция.
Член 16
Съдържание на счетоводните документи за публичното съхранение, изготвяни от разплащателните агенции
1. Складовите счетоводни документи, посочени в член 3, параграф 3, първа алинея, буква а) от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014, съдържат следните категории елементи, показани отделно:
а)
количествата продукти, документирани при влизане и излизане от склада, със или без физическо придвижване;
б)
използваните количества за безплатно разпространение на най-нуждаещи се лица по линия на Фонда за европейско подпомагане на най-нуждаещите се лица, осчетоводени съгласно член 4, параграф 3 от Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014, като се разграничават тези, които подлежат на трансфер в друга държава членка;
в)
количествата, взети като проби, като се разграничават взети от купувачи проби;
г)
количествата, които след проверка чрез визуален оглед при годишната инвентаризация или по време на инспекция след приемане за интервенция, не могат вече да се препакетират и подлежат на директни продажби;
д)
липсващите количества по обясними или необясними причини, в това число съответстващите на законовите граници на отклонение;
е)
количествата, които са с влошено качество;
ж)
количествата в излишък;
з)
липсващите количества, превишаващи границите на отклонение;
и)
количествата, влезли за съхранение и за които е установено, че не отговарят на изискванията и за които е отказано приемане;
й)
нето количествата на съхранение в края на всеки месец или отчетна година, пренесени в следващия месец или отчетна година.
2. Счетоводните финансови документи, посочени в член 3, параграф 3, първа алинея, буква а) от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014, съдържат следното:
а)
стойността на количествата, посочени в параграф 1, буква а) от настоящия член, като показват отделно стойността на закупените количества и на продадените количества;
б)
счетоводната стойност на количествата, използвани или осчетоводени съгласно договореностите за безплатно разпространение, посочени в параграф 1, буква б) от настоящия член;
в)
разходите за финансиране, посочени в член 3, параграф 1, буква а) от Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014;
г)
разходите за физически операции, посочени в член 3, параграф 1, букви б) и в) от Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014;
д)
суми от амортизация, посочени в член 3, параграф 1, буква д) от Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014;
е)
сумите, събрани или възстановени от продавачи, купувачи и оператори на складове, различни от посочените в член 20, параграф 2 от настоящия регламент;
ж)
сумата от директни продажби, извършени след годишната инвентаризация или след проверки след приемането на продукти на интервенционно съхранение;
з)
загуби и печалби от изнасяне на продукти, като се вземе предвид амортизацията, посочена в буква д) от настоящия параграф;
и)
други дебити и кредити, по-специално съответстващите на количествата, посочени в параграф 1, букви в)-ж) от настоящия член;
й)
средната счетоводна стойност, изразена на тон или хектолитър, в зависимост от случая.
Член 17
Счетоводно отчитане на публичната интервенция
1. Елементите, посочени в член 16, се осчетоводяват за количествата, стойностите, сумите и средните величини, действително осчетоводени от разплащателните агенции, или стойностите и сумите, изчислени на базата на стандартните суми, установени от Комисията.
2. Документите и калкулациите, посочени в параграф 1, са обект на прилагането на следните правила:
а)
разходите за изнасяне, свързани с количествата, за които са осчетоводени количествени загуби или влошаване, в съответствие с правилата, установени в приложения VI и VII към Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014, се осчетоводяват единствено за действително продадените и изнесени от склада количества;
б)
количества, осчетоводени като липсващи при трансфер между държави членки, не се считат за влезли на съхранение в държавата членка по местоназначение и не се покриват от стандартните разходи за влизане;
в)
стандартните разходи за влизане и изнасяне, определени за транспорта и трансфера, се осчетоводяват, ако тези разходи не се считат за неделима част от транспортните разходи съгласно правилата на Съюза;
г)
освен ако конкретни правила на Съюза предвиждат друго, натрупаните суми от продажба на влошени продукти, както и всички други суми, получени в този контекст, не се осчетоводяват по линия на ЕФГЗ;
д)
всички документирани излишни количества се осчетоводяват като отрицателна сума в липсващите количества в статуса и движенията на запасите. Тези количества се включват, когато се определят превишаващите границата на отклонение количества;
е)
пробите, различни от тези, взети от купувачите, се осчетоводяват в съответствие с точка 2, буква а) от приложение VII към Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014.
3. Корекциите, направени от Комисията във връзка с елементите, посочени в член 16 за текущата счетоводна година, се съобщават на Комитета по земеделските фондове. Те могат да се съобщят на държавите членки при вземане на решение за месечно плащане или, ако това не се осъществи, когато се взема решението за уравняване на сметките. Те се осчетоводяват от разплащателните агенции по реда и условията на посоченото решение.
Член 18
Дати за осчетоводяване на разходи, приходи и движение на продукти при публична интервенция
1. Различните елементи на разходите и приходите се осчетоводяват на датата, на която се извършва физическата операция по мярката за публична интервенция, като се използва обменният курс, посочен в член 3, параграф 2 от Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014.
Все пак в изложените по-долу случаи са валидни следните дати:
а)
датата на квитанцията, в случаи на получени или възстановени суми, както е посочено в член 16, параграф 2, букви е) и ж) от настоящия регламент;
б)
датата на реалното плащане на разходи за физически операции, когато тези разходи не са покрити от стандартни суми.
2. Различните елементи, свързани с физическото движение на продукти и управлението на запаси, се вписват в отчетите на датата, на която се извършва физическата операция по интервенционната мярка.
Все пак в изложените по-долу случаи са валидни следните дати:
а)
датата на приемането на продуктите от разплащателната агенция в съответствие с член 31, параграф 2 и член 33 от Регламент (ЕС) № 1272/2009 на Комисията (12) за количества, влизащи за публично съхранение без промяна на мястото на съхранение;
б)
относно количества, които са липсващи, с влошено качество или излишни - датата на установяването на фактите в случая на липсващи, с влошено качество или излишни количества;
в)
датата на действителното изнасяне от склада, в случай на преки продажби на продукти, оставащи на съхранение, които не могат повече да бъдат препакетирани след визуалния оглед в контекста на годишната инвентаризация или по време на инспекцията след интервенцията;
г)
последния ден от счетоводната година - за всички загуби, превишаващи границата на отклонение, посочена в член 4, параграф 2 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014.
Член 19
Финансирана сума при публична интервенция
1. Сумата за финансиране при интервенционните мерки, посочени в член 2 от Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014 се определя въз основа на счетоводните отчети, изготвени и поддържани от разплащателните агенции в съответствие с член 3, параграф 3, първа алинея, буква а) от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014, и към която се дебитират или кредитират съответно различните приходни и разходни позиции, посочени в член 16 от настоящия регламент, като се вземат предвид, когато е целесъобразно, сумите за разходите по секторното законодателство за селското стопанство.
2. Всеки месец и всяка година разплащателните агенции или съответно координиращите органи предават на Комисията по електронен път, по образците, предоставени на държавите членки от Комисията посредством информационните системи, необходимата информация за финансирането на разходите за публично съхранение, както и отчетите, доказващи разходите и приходите, свързани с публичното съхранение, под формата на таблици (P-STO) до деня, предвиден в член 10, параграф 1, буква б) и до датата, предвидена в член 30, параграф 2.
Член 20
Декларации за разходи и приходи, свързани с публична интервенция
1. Финансирането от ЕФГЗ по интервенционните мерки, посочени в член 2 от Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014 е равно на разходите, пресметнати на базата на информацията, съобщена от разплащателната агенция след приспадането на натрупани от интервенционните мерки приходи, валидирани от изградената от Комисията информационна система и включени от разплащателната агенция в декларацията ѝ за разходи, съставена в съответствие с член 12 настоящия регламент.
2. Възстановени суми в съответствие с член 54 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, и суми, получени или възстановени от продавачи, купувачи и оператори на складове, отговарящи на критериите, изложени в член 43 от същия регламент, се декларират в бюджета на ЕФГЗ при условията, посочени в член 10, параграф 2, буква а) от настоящия регламент.
РАЗДЕЛ 3
Счетоводство на ЕЗФРСР
Член 21
Прогнозни нужди от финансиране
За всяка програма за развитие на селските райони, посочена в член 6 от Регламент (ЕС) № 1305/2013 на Европейския парламент и на Съвета (13) и в съответствие с член 102, параграф 1, първа алинея, буква в), подточка ii) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, държавите членки изпращат на Комисията два пъти годишно, най-късно до 31 януари и до 31 август, своите прогнози за сумите, които да се финансират от ЕЗФРСР за финансовата година. Освен това държавите членки изпращат актуализиран разчет на заявките си за финансиране за следващата финансова година.
Тези прогнози и актуализираният разчет се предават посредством структурирани данни, като се използва информационната система SFC2014, предвидена в глава I от Регламент за изпълнение (ЕС) № 184/2014 на Комисията (14).
Член 22
Декларации за разходите
1. Разплащателните агенции декларират разходите за всяка програма за развитие на селските райони, както е посочено в член 6 от Регламент (ЕС) №°1305/2013.
За всяка мярка за развитие на селските райони разплащателните агенции посочват в декларацията за разходите:
а)
размер на допустимите публични разходи, за които агенцията действително е изплатила съответстващото участие на ЕЗФРСР по време на всеки референтен период, посочен в параграф 2 от настоящия член;
б)
допълнителната информация относно финансовите инструменти, както е посочена в дял IV от част II от Регламент (ЕС) № 1303/2013 на Европейския парламент и на Съвета (15);
в)
допълнителната информация за авансовите плащания към бенефициерите, както е посочена в член 75, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013;
г)
сумата, възстановена през текущия период, както е посочено в параграф 2 от настоящия член.
2. След като Комисията одобри програмата за развитие на селските райони, държавите членки изпращат на Комисията, в съответствие с член 102, параграф 1, първа алинея, буква в), подточки i) и ii) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 своите декларации за разходите в следните срокове:
а)
не по-късно от 30 април за разходите за периода от 1 януари до 31 март;
б)
не по-късно от 31 юли за разходите за периода от 1 април до 30 юни;
в)
не по-късно от 10 ноември за разходите за периода от 1 юли до 15 октомври;
г)
не по-късно от 31 януари за разходите за периода от 16 октомври до 31 декември;
Всички разходи обаче, изплатени на бенефициерите от разплащателните агенции в съответствие с член 65, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 преди одобрението на програма за развитие на селските райони, както е посочено в член 6 от Регламент (ЕС) № 1305/2013, се изплащат на отговорност на държавите членки и се декларират на Комисията в първата декларация за разходи след приемането на тази програма. Същото правило се прилага mutatis mutandis в случай на изменение на програмата за развитие на селските райони, както е посочено в член 11 от Регламент (ЕС) № 1305/2013.
3. Декларациите за разходите се изготвят от разплащателните агенции под формата на структурирани данни за програмите за развитие на селските райони в информационната система SFC2014, предвидена в глава I от Регламент за изпълнение (ЕС) № 184/2014.
4. Когато на Комисията са необходими допълнителни потвърждения поради предоставена непълна или неясна информация или поради несъгласия, различия в тълкуването или друго несъответствие в декларацията за разход за даден референтен период, произтичащи по-специално от липса на съобщаване на информацията, изисквана в Регламент (ЕС) № 1305/2013 и актовете на Комисията, приети във връзка със същия регламент, или при наличие на сериозни признаци, че разходите, включени в декларацията за разходи, може да са засегнати от нередност, или че може да има недостатъци във функционирането на системата за управление и контрол за развитие на селските райони, съответната държава членка, по искане на Комисията, предоставя допълнителна информация в срок, определен в посоченото искане, в зависимост от сериозността на проблема.
Срокът за междинните плащания, определен в член 36, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, може да бъде прекъснат за цялата или част от сумата, за която се заявява плащане, от датата, на която е изпратено искането за информация, до получаването на исканата информация, но не по-късно от максималния срок, посочен в член 83, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
Когато държавата членка не отговори на искането за допълнителна информация в срока, посочен в искането, или ако отговорът бъде счетен за незадоволителен или показва, че не са спазени приложимите правила, или че средствата на Съюза са неправилно усвоени, Комисията може да спре или да намали плащанията в съответствие с член 41 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
5. Декларираните разходи за даден период могат да съдържат корекции на данните, декларирани за предходен период на деклариране от същата финансова година.
Корекциите на разходите и целевите приходи, отнесени към финансовата година, които не са въведени в декларациите по параграф 2, букви а), б) и в), могат да се правят единствено в рамките на годишния счетоводен отчет, който следва да се предаде на Комисията съгласно член 102, параграф 1, първа алинея, буква в), подточка iii) от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Член 23
Изчисляване на сумата за изплащане
1. Участието на Съюза в допустимите публични разходи се изчислява за всяка отделна мярка и за всеки референтен период въз основа на плана за финансиране, както е посочен в член 8, параграф 1, буква з) от Регламент (ЕС) № 1305/2013, в сила от първия ден на посочения период. Изчислението взема предвид корекциите в участието на Съюза, както са посочени в декларацията за разходи за същия период.
2. Без да се засяга разпоредбата за тавана в член 34, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, когато общата сума на участието на Съюза, изплатено на програмата за развитие на селските райони, надвиши общата сума, предвидена за мярката за развитие на селските райони, сумата за изплащане се намалява до сумата, предвидена за съответната мярка. Изключеното в резултат на това участие на Съюза може да се изплати по-късно, при условие че държавата членка представи коригиран план за финансиране, който се приеме от Комисията.
3. Участието на Съюза се изплаща от Комисията, при наличие на ресурси, по сметката/ите, открити от всяка държава членка.
Името и номерата на сметката се съобщават от държавите членки на Комисията във формата, предоставен им от Комисията.
РАЗДЕЛ 4
Общи разпоредби за ЕФГЗ и ЕЗФРСР
Член 24
Електронен обмен на информация и документи
1. Комисията определя информационните системи, позволяващи електронен обмен на документи и информация между нея и държавите членки за съобщения и справка с информация, предвидени в член 102 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, както и необходимите действия за тяхното прилагане. Тя информира държавите членки за общите правила за внедряването на тези системи чрез Комитета по земеделските фондове.
2. Информационните системи, посочени в параграф 1, са в състояние да обработват по-специално:
а)
необходимите за финансовите трансакции данни, по-специално свързаните с месечните и годишните счетоводни отчети на разплащателните агенции, декларациите за разходи и приходи, както и предаването на информация и документи, посочени в член 3 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014 и членове 10, 11, 14, 15, 19, 20, 23 и 29 от настоящия регламент;
б)
документи от общ интерес, позволяващи наблюдение на месечните и годишните счетоводни отчети, както и информация и документи, които разплащателните агенции трябва да представят за справка на Комисията;
в)
текстове на Съюза и насоки на Комисията относно финансирането на общата селскостопанска политика от акредитирани и определени органи съгласно Регламент (ЕС) № 1306/2013 и насоките за хармонизирано прилагане на съответното законодателство.
3. Формата и съдържанието на документите по членове 10, 19, 20, 23 и член 30, параграф 1, букви а), б) и г) се предоставят на държавите членки от Комисията посредством образци чрез информационните системи.
Тези образци биват адаптирани и актуализирани от Комисията след като постъпи информация от Комитета по земеделските фондове.
4. Информационните системи, посочени в параграф 1, могат да съдържат необходимите инструменти за съхраняване на данни и за управление на сметките на фондовете от Комисията, както и такива за изчисляване на разходи с фиксирана ставка, или разходи, изискващи използване на единни методи, по-специално по отношение на финансовите разходи и амортизацията.
5. Данните за финансовите трансакции се предават, въвеждат и актуализират в информационните системи, посочени в параграф 1, под ръководството на разплащателните агенции, от самите разплащателни агенции или от органите, които са оправомощени за тази функция, при необходимост чрез посредничеството на акредитираните координиращи органи в съответствие с член 7, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
6. Когато документ или процедура, предвидена в Регламент (ЕС) № 1306/2013 или в актове на Комисията, приети за целите на посочения регламент, изискват подпис на упълномощено лице или одобрението на такова лице на един или повече етапи от съответната процедура, информационните системи, създадени за предаването на такива документи трябва да дават възможност за идентифициране на всяко лице по недвусмислен начин и да дават разумни гаранции, че съдържанието на тези документи, включително през различните етапи на процедурата, няма да може да бъде променяно, в съответствие със законодателството на Съюза. По отношение на приложените към годишните счетоводни отчети декларации за разходи и декларация за управлението по реда на член 102, параграф 1, първа алинея, буква в), подточки i) и iii) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, документите, предоставяни по електронен път, също се съхраняват в оригиналния си вид от разплащателните агенции или, когато е приложимо, от координиращите органи, акредитирани по член 7, параграфи 2 и 4 от същия регламент.
7. Електронните и цифровизираните документи се съхраняват за целия период, предвиден в член 32.
8. Когато е налице неизправност в дадена информационна система или липсва стабилна връзка, държавата членка има право, с предварителното одобрение на Комисията, да изпраща документите под друга форма, при определени от Комисията условия.
Член 25
Спиране на плащане в случай на закъсняло подаване
Актовете за изпълнение, които определят месечните плащания, посочени в член 18, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, или междинните плащания по член 36 от същия регламент, вземат предвид спирането на плащания, решено в съответствие с член 42 от посочения регламент.
Член 26
Придобиване на сателитни изображения
1. За целите на член 21 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 всяка държава членка уведомява Комисията най-късно до 1 ноември всяка година относно:
а)
дали желае Комисията да придобие сателитните изображения, необходими за програмата за проверките и/или за оценката на качеството на системата за идентификация на земеделските парцели;
б)
площта, която подлежи на проверка, и броя на планираните зони за контрол.
2. Държавите членки, които искат да получат сателитни изображения от Комисията, в сътрудничество с нея и преди 15 януари след предаването на информацията по параграф 1, финализират зоните, които ще бъдат обхванати, както и графика за получаване на тези изображения.
3. Комисията предоставя безвъзмездно придобитите сателитни изображения на упълномощените представители на държавите членки. Тези представители трябва да спазват разпоредбите за авторско право от договорите с доставчиците и да върнат изображенията след приключване на работата.
4. Ако общите искания, получени от държавите членки, надвишават бюджета за прилагане на член 21 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, Комисията взема решение за ограничение на предоставянето на сателитни изображения, като се стреми наличните ресурси да бъдат използвани най-ефикасно.
ГЛАВА III
УРАВНЯВАНЕ НА СМЕТКИ
РАЗДЕЛ 1
Възстановяване на задължения
Член 27
Лихви по възстановяването на неправомерни плащания
1. Освен ако в секторното законодателство за селското стопанство е предвидено друго, лихвата по възстановяването на неправомерни плащания вследствие на нередовност или небрежност се изчислява за периода между изтичането на срока за плащане от бенефициера, посочен в разпореждането за възстановяване, и датата на погасяване или приспадане. Срокът за плащането не надхвърля 60 дни след разпореждането за възстановяване.
2. Прилаганият лихвен процент не е по-нисък от процента, предвиден в националното законодателство за възстановяване на сравними неправомерни разходи или за събиране на вземания.
Член 28
Възстановяване чрез прихващане
Без да се засягат други правоприлагащи действия, предвидени в националното законодателство, държавите членки прихващат неизплатените задължения на бенефициера, установени в съответствие с националното законодателство, от бъдещите плащания към бенефициера от разплащателната агенция, отговаряща за възстановяването на дълга.
РАЗДЕЛ 2
Уравняване на сметките
Член 29
Съдържание на годишните счетоводни отчети
Годишните счетоводни отчети, посочени в член 102, параграф 1, първа алинея, буква в), подточка iii) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, съдържат следното:
а)
целевите приходи, посочени в член 43 от посочения регламент;
б)
разходите на ЕФГЗ след приспадане на неправомерни плащания, които не са възстановени към края на финансовата година, различни от посочените в буква е) от настоящия член, включително лихвите по тях, обобщени по позиции и подпозиции от бюджета на Съюза;
в)
разходите на ЕЗФРСР по програми, мерки и специфичен процент на участието. Годишният отчет за разходите включва също информация за възстановените суми. След приключването на дадена програма неправомерните плащания, различни от посочените в буква е) от настоящия член, които не са възстановени, включително и лихвите по тях, се приспадат от разходите за въпросната финансова година;
г)
таблица с разликите по позиции и подпозиции, или в случая на ЕЗФРСР, по програми, мерки, специфичен процент на участието и приоритетна област, между разходите и целевите приходи, декларирани в годишните счетоводни отчети, и тези декларирани за същия период в документите, посочени в член 10, параграф 1, буква б) от настоящия регламент, що се отнася до ЕФГЗ, и член 22, параграф 2 от настоящия регламент, що се отнася до ЕЗФРСР, придружени от обяснение за всяка разлика;
д)
поотделно сумите, които ще бъдат поети съответно от засегнатата държава членка и от Съюза в съответствие с член 54, параграфи 2 и 3 от Регламент (ЕС) № 1306/2013;
е)
таблицата с неправомерните плащания, които още не са възстановени към края на финансовата година като следствие от нередности по смисъла на член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО, Евратом) № 2988/95 (16), включително санкциите, предвидени в приложимите секторни правила на Съюза и лихвата по тях, изготвена по образеца, установен в приложение II към настоящия регламент;
ж)
извадка от регистъра на длъжниците на сумите, които подлежат на възстановяване и изплащане на ЕФГЗ или ЕЗФРС, различни от посочените в букви б), в) и е) от настоящия член, включително санкции и лихви, по образеца, установен в приложение III към настоящия регламент;
з)
обобщение на интервенционните операции и справка за количеството и местоположението на запасите към края на финансовата година;
и)
потвърждение, че разходите, целевите приходи и детайлите за всяко движение на интервенционното съхранение се отразяват в документацията и счетоводството на разплащателната агенция;
й)
крайното салдо в края на финансовата година на натрупаните неусвоени/неуравнени аванси, изплатени от държавите членки на бенефициерите, разбити по мярка за ЕФГЗ и по програма за ЕЗФРСР, като за втория фонд се включват и финансовите инструменти. По отношение на финансовите инструменти крайното салдо се отнася за сумите, изплатени от Комисията, които не са използвани от държавите членки за плащания към крайни получатели, нито за тях са поети задължения по договори за гаранции съгласно член 42, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
Член 30
Предаване на информация
1. За целите на уравняването на сметките съгласно член 51 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 всяка държава членка изпраща на Комисията:
а)
позициите, включени в годишните счетоводни отчети, както са посочени в член 29 от настоящия регламент;
б)
становището и докладите, изготвени от сертифициращия орган или органи, както е посочено в член 5, параграфи 3 и 4 от настоящия регламент;
в)
пълен набор от счетоводни документи за целите на статистиката и контрола;
г)
декларацията за управлението, посочена в член 3 от настоящия регламент;
2. Документите и счетоводната информация, посочени в параграф 1, се изпращат на Комисията най-късно до 15 февруари на годината, следваща края на финансовата година, за които се отнасят. Документите по букви а), б) и г) от същия параграф се изпращат в един екземпляр, придружени от електронно копие в съответствие с формата и при условията, установени от Комисията в член 24.
3. По искане на Комисията или по инициатива на държава членка, на Комисията може да се предостави допълнителна информация за уравняването на сметки в срок, определен от Комисията, като се вземе предвид количеството работа, необходимо за предоставянето на тази информация. При липса на такава информация Комисията може да извърши уравняването на сметките въз основа на данните, с които разполага.
4. В надлежно обосновани случаи Комисията може да приеме искане за закъснение на подаването на информация, ако това искане се изпрати преди крайния срок за подаване.
Член 31
Форма и съдържание на счетоводната информация
1. Формата и съдържанието на счетоводната информация, посочена в член 30, параграф 1, буква в), както и начинът на изпращането ѝ до Комисията са предвидените в съответствие с Регламент за изпълнение (ЕС) № 991/2013 на Комисията (17).
2. Счетоводната информация се използва от Комисията единствено за целите на:
а)
изпълняване на задълженията ѝ в контекста на уравняването на сметки съгласно Регламент (ЕС) № 1306/2013.
б)
осигуряването на мониторинг върху развитието на процесите и изготвянето на прогнози в земеделския сектор.
Европейската сметна палата и Европейското бюро за борба с измамите (ОЛАФ) получават достъп до информацията за целите на изпълнение на техните задължения.
3. Всички лични данни, включени в събраната счетоводна информация, се обработват единствено за целите, посочени в параграф 2. По-специално, ако счетоводната информация се използва от Комисията за целта, посочена в параграф 2, първа алинея, буква б), Комисията осигурява анонимност на тези данни и ги обработва единствено в обобщена форма.
4. Всички запитвания относно обработването на личните данни се отправят от засегнатите лица до Комисията, както е предвидено в приложение IV.
5. Комисията отговаря, счетоводната информация да се съхранява при спазване на пълна поверителност и сигурност.
Член 32
Съхранение на счетоводната информация
1. Разходооправдателните документи относно финансираните разходи и целевите приходи, събирани от ЕФГЗ, се съхраняват на разположение на Комисията най-малко три години след годината, в която Комисията уравнява сметките за съответната финансова година съгласно член 51 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
2. Разходооправдателните документи относно финансираните разходи и целевите приходи, събирани от ЕЗФРСР, се съхраняват на разположение на Комисията най-малко три години след годината, в която се е извършило окончателното плащане от разплащателната агенция.
3. В случай на нередности или небрежност разходооправдателните документи, посочени в параграфи 1 и 2, са на разположение на Комисията най-малко три години след годината, в която сумите са изцяло възстановени от бенефициера и изплатени на фондовете, или в която са определени финансовите последици от невъзстановяването съгласно член 54, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
4. В случай на процедура на уравняване по съответствие, предвидена в член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, разходооправдателните документи, посочени в параграфи 1 и 2 от настоящия член, се съхраняват на разположение на Комисията най-малко една година след годината, в която е приключила процедурата, или ако решението за съответствие е предмет на съдебно производство пред Съда на Европейския съюз, най-малко една година след годината, в която производството приключи.
5. Разходооправдателните документи, посочени в параграфи 1-4, се съхраняват на разположение на Комисията или на хартиен носител, или в електронен вид, или и по двата начина.
Документите могат да бъдат съхранявани единствено в електронен вид само ако националното право на съответната държава членка позволява използването на електронни документи като доказателство за свързаните с тях операции при съдебни производства пред националните съдилища.
Ако документите се съхраняват само в електронен вид, системата за съхранението им отговаря на Раздел 3, буква Б от приложение I към Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014.
Член 33
Финансово уравняване
1. С решение за уравняване на сметките на Комисията, посочено в член 51 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се определят сумите на направените разходи във всяка държава членка през съответната финансова година, които ще бъдат признати за финансиране от фондовете въз основа на счетоводните отчети по член 29 от настоящия регламент и намаленията и спиранията по член 41 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
С решението също така се определят сумите, които ще се финансират от Съюза и от съответната държава членка съгласно член 54, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
По отношение на ЕЗФРСР сумата, определена с решението за уравняването на сметките, включва средствата, които могат да се използват повторно чрез пренасочване от съответната държава членка съгласно член 56, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
2. По отношение на ЕФГЗ сумата, посочена в решение за уравняване на сметки, която подлежи на възстановяване от всяка държава членка или е платима на нея, се определя като месечните плащания за съответната финансова година се приспадат от признатите разходи за същата година в съответствие с параграф 1. Комисията приспада или добавя тази сума към месечното плащане, свързано с направените разходи, през втория месец след решението за уравняване на сметките.
По отношение на ЕЗФРСР сумата, посочена в решение за уравняване на сметки, която подлежи на възстановяване от всяка държава членка или е платима на нея, се определя като междинните плащания за съответната финансова година се приспадат от признатите разходи за същата година в съответствие с параграф 1.
Комисията приспада тази сума или я добавя към първото плащане, за което държавата членка е подала декларация за разходите след приемането на решението съгласно член 51 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
3. Комисията съобщава на съответната държава членка резултатите от проверката на предоставената информация, заедно с предлаганите от нея изменения, най-късно до 30 април след края на финансовата година.
4. Ако по причини, отнасящи се до съответната държава членка, Комисията не е в състояние да уравни сметките на държавата членка преди 31 май следващата година, Комисията уведомява държавата членка за допълнителните проучвания, които възнамерява да предприеме съгласно член 47 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
5. Параграфи 1-4 се прилагат, mutatis mutandis, към целевите приходи по смисъла на член 43 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Член 34
Уравняване по съответствие
1. За да се определи какви суми да се изключат от финансирането от Съюза, когато финансирането на тези разходи не е извършено в съответствие с правилата на Съюза, Комисията използва собствените си констатации и взема предвид информацията, предоставена от държавите членки, при условие че последната е предоставена в срока, определен от Комисията в рамките на процедурата на уравняване по съответствие, извършена съгласно член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, и е в съответствие с настоящия член.
2. Когато в резултат на дадено проучване Комисията счита, че разходите не са направени в съответствие с правилата на Съюза, тя съобщава констатациите си на съответната държава членка, като посочва необходимите корективни мерки за гарантиране на бъдещото спазване на тези правила и определената към момента степен на финансова корекция, която счита, че отговаря на нейните констатации на този етап от процедурата. В съобщението също така се предвижда насрочване на двустранна среща в срок от четири месеца след изтичането на срока за отговор от държавата членка. Съобщението се позовава на настоящия член.
Държавата членка отговаря в срок от два месеца от получаването на съобщението. В своя отговор държавата членка има възможност, по-специално:
а)
да демонстрира пред Комисията, че действителната степен на несъответствие или рискът за фондовете са по-незначителни, отколкото е посочила Комисията;
б)
да уведоми Комисията за корективните мерки, които е предприела, за да гарантира спазване на правилата на Съюза и за датата на тяхното действително прилагане.
В обосновани случаи Комисията може, при аргументирано искане от страна на държавата членка, да разреши удължаване на двумесечния срок с максимум два месеца. Искането се отправя към Комисията преди изтичането на този срок.
Ако държавата членка счита, че не е необходима двустранна среща, тя уведомява Комисията за това в отговора си на гореупоменатото съобщение.
3. На двустранната среща двете страни се стараят да постигнат съгласие относно мерките, които трябва да се предприемат, и относно оценката на сериозността на нарушението и финансовите вреди за бюджета на Съюза.
В срок от 30 работни дни от двустранната среща Комисията изготвя протокол и го изпраща на държавата членка. Държавата членка може да изпрати забележки на Комисията в срок от 15 работни дни след получаването на протокола от срещата.
В срок от шест месеца след изпращането на протокола от двустранната среща Комисията официално съобщава заключенията си на държавата членка въз основа на информацията, получена в рамките на процедурата за уравняване по съответствие. В това съобщение се оценяват разходите, които се изключват от финансирането от Съюза, съгласно член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 и член 12 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014. Съобщението се позовава на член 40, параграф 1 от настоящия регламент.
4. Когато държавата членка се е възползвала от помирителната процедура по член 40, Комисията съобщава заключенията си на държавата членка не по-късно от шест месеца след:
а)
получаването на доклада на помирителния орган; или
б)
получаването на допълнителна информация от държавата членка в срока, посочен в член 40, параграф 3, втора алинея, при условие че са изпълнени условията на параграф 6 от настоящия член.
5. За да приложи параграфи 3 и 4 в съответните срокове, Комисията има на разположение цялата информация, необходима на този конкретен етап от процедурата. Когато Комисията прецени, че липсва информация, тя може по всяко време в рамките на срока, установен в параграфи 3 и 4:
а)
да поиска допълнителна информация от държавата членка, като последната отговаря в срок от два месеца от получаването на това искане; и/или
б)
да уведоми държавата членка за намерението си да проведе допълнителна одитна мисия, за да извърши необходимите проверки.
В такъв случай сроковете, посочени в параграфи 3 и 4, започват да текат отново или при получаването от Комисията на поисканата допълнителна информация, или от последния ден на допълнителна одитна мисия.
6. При оценката на разходите, които да бъдат изключени от финансирането от Съюза, предоставената от държавата членка информация след официалното съобщение от Комисията, посочено в параграф 3, втора алинея, може да бъде взета предвид само:
а)
когато е необходимо да се избегне значително надценяване на финансовите вреди за бюджета на Съюза; и
б)
ако закъснялото подаване на информацията е надлежно обосновано поради външни обстоятелства и не застрашава своевременното приемане на решение на Комисията съгласно член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
7. След като съобщи заключенията си на държавите членки в съответствие с член 34, параграф 3 или 4 от настоящия регламент, Комисията приема, когато е целесъобразно, едно или повече решения по член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, за да изключи от финансирането от Съюза разходите, направени при неспазване на правилата на Съюза. Комисията може да предприеме процедури за уравняване по съответствие до действителното прилагане на корективни мерки от страна на държавата членка.
8. По отношение на ЕФГЗ приспадането от финансирането от Съюза се извършва от Комисията от месечните плащания, свързани с разходите, направени през втория месец след решението съгласно член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
По отношение на ЕЗФРСР приспадането от финансирането от Съюза се извършва от Комисията от плащането, за което държавата членка е подала декларация за разходите след приемането на решението съгласно член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
При все това, по искане на държавата членка и след консултация с Комитета по земеделските фондове, Комисията може да приеме решение, в което се определя различна дата за приспадането, или се разрешава неговото възстановяване на вноски, когато това се налага от съществения размер на приспадането, включено в акта за изпълнение, приет въз основа на член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
9. В надлежно обосновани случаи, за които се уведомява съответната държава членка, Комисията може да удължи сроковете, посочени в параграфи 3 и 4.
10. Параграфи 1-9 се прилагат, mutatis mutandis, за целевите приходи по смисъла на член 43 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Член 35
Решение да не се започва или продължава проучване във връзка с уравняването по съответствие
1. Комисията може да реши да не започва или продължава проучване във връзка с уравняването по съответствие съгласно член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, когато очаква, че евентуалната финансова корекция за установеното в резултат на проучването несъответствие, посочено в член 34, параграф 2, няма да надхвърля 50 000 EUR и 2 % от съответните разходи или суми за възстановяване.
2. Когато Комисията намали месечните плащания съгласно член 41, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, тя може да реши да не започва или продължава проучване във връзка с уравняването по съответствие съгласно член 52 от посочения регламент, при условие че съответната държава членка не е изразила възражение срещу прилагането на настоящия параграф в рамките на процедурата, предвидена в член 41, параграф 1 от същия регламент.
Член 36
Помирителен орган
За целите на процедурата за уравняване по съответствие, предвидена в член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се създава помирителен орган. Той изпълнява следните задачи:
а)
проучва всички въпроси, зададени му от държавата членка, получила официално съобщение от Комисията съгласно член 34, параграф 3, втора алинея от посочения регламент, включително и извършва оценка на разходите, които Комисията възнамерява да изключи от финансирането от Съюза;
б)
стреми се да сближи разминаващите се позиции на Комисията и на съответната държава членка;
в)
в края на своята проверка изготвя доклад относно резултатите от положените от него усилия за помирение, придружен с всички забележки, които счете за необходими в случаите, когато всички или част от спорните точки останат нерешени.
Член 37
Състав на помирителния орган
1. Помирителният орган се състои от най-малко петима членове, подбрани сред изтъкнати личности, които притежават гаранция за независимост и са висококвалифицирани по въпросите, свързани с финансирането на общата селскостопанска политика, включително развитието на селските райони, или практиката на финансовия одит.
Те трябва да са граждани на различни държави членки.
2. Председателят, членовете и заместниците им се назначават от Комисията за първоначален мандат от три години, след консултации с Комитета по земеделските фондове.
Този мандат може да се подновява, но само за период от една година, като за всяко подновяване се уведомява Комитетът по земеделските фондове. Въпреки това, ако се реши за председател да се назначи лице, което вече е член на помирителния орган, продължителността на първоначалния мандат на председателя е три години.
Имената на председателя, членовете и заместниците им се публикуват в серия С от Официален вестник на Европейския съюз.
3. Членовете на помирителния орган получават възнаграждение в зависимост от времето, което отделят за мисията си. Разноските се покриват в съответствие с действащите правила за служители на Комисията.
4. След изтичането на мандата, председателят и членовете остават на служба, докато бъде взето решението за тяхното заместване или за подновяването на мандата им.
5. След консултации с Комитета по земеделските фондове Комисията може да прекрати мандата на членовете, които вече не отговарят на изискванията за упражняване на техните функции в помирителния орган, или които по независимо каква причина не са на разположение за неопределен срок.
В този случай съответният член бива заместен за остатъка от периода, за който е назначен, от заместник член, като Комитетът по земеделските фондове бива информиран за това.
Ако се прекрати мандатът на председателя, членът, който упражнява председателските функции за останалата част от мандата, се назначава от Комисията след консултации с Комитета по земеделските фондове.
Член 38
Независимост на помирителния орган
1. Членовете на помирителния орган изпълняват задълженията си независимо, като не търсят и не приемат указания от Комисията, правителствата или органите.
Членовете не могат да участват в работата на помирителния орган или да подписват доклад, ако на предишна длъжност са били лично ангажирани с разглеждания казус.
2. Без да се засягат разпоредбите на член 287 от Договора, членовете не оповестяват никаква информация, придобита от тях в хода на работата им за помирителния орган. Тази информация е поверителна и се обхваща от задължението за служебна тайна.
Член 39
Правила за работа
1. Срещите на помирителния орган се състоят в седалището на Комисията. Председателят осигурява подготовката и организацията на работата. При отсъствие на председателя и без да се засягат разпоредбите на член 37, параграф 5, първа алинея, следващият по старшинство член поема функциите на председател.
Секретариатът на помирителния орган се осигурява от Комисията.
2. Без да се засягат разпоредбите на член 38, параграф 1, втора алинея, докладите се приемат с пълно мнозинство от присъстващите членове, като кворумът за разисквания е трима души.
Докладите се подписват от председателя и членовете, които са участвали в разискванията. Те се подписват също и от секретариата.
Член 40
Помирителна процедура
1. Държавите членки могат да отнесат въпрос към помирителния орган в срок от 30 работни дни след получаването на официалното съобщение от Комисията, посочено в член 34, параграф 3, втора алинея, като изпратят обосновано искане за помирение до секретариата на помирителния орган.
Процедурата и адресът на секретариата се нотифицират на държавите членки чрез Комитета по земеделските фондове.
2. Искането за помирение е допустимо само когато сумата, предвидена за изключване от финансирането от Съюза, съгласно съобщението от Комисията:
а)
надхвърля 1 млн. евро;
или
б)
представлява най-малко 25 % от общия годишен разход на държавата членка по съответните бюджетни позиции.
Освен това, ако по време на предишни обсъждания, държавата членка е заявила и демонстрирала, че въпросът е принципен във връзка с прилагането на правилата на Съюза, председателят на помирителния орган може да обяви искането за помирение за допустимо. Въпреки това такова искане се счита за недопустимо, когато се отнася изключително до въпрос на правно тълкуване.
3. Помирителният орган провежда разследванията си възможно най-неформално и своевременно, като се опира единствено на доказателствата, с които разполага Комисията към момента на съобщаване на официалните заключения в съответствие с член 34, параграф 3 и дава на Комисията и съответните национални органи право на справедлив процес.
При все това, ако съответната държава членка сметне за необходимо да представи в искането си за помирение информация, която още не е съобщавана на Комисията, помирителният орган може да прикани Комисията да оцени новата информация само ако са изпълнени условията по член 34, параграф 6. Информацията се съобщава на Комисията най-късно два месеца след изпращането на доклада, посочен в член 36, буква в).
4. Когато помирителният орган не е в състояние, в срок от четири месеца след отнасянето на случай до него, да сближи позициите на Комисията и на държавата членка, помирителната процедура се обявява за неуспешна.
В доклада по член 36, буква в) се изброяват причините, поради които позициите не са могли да бъдат сближени. В него се посочва и дали по време на процедурата е постигнато частично съгласие и дали помирителният орган приканва Комисията да оцени нова информация в съответствие с параграф 3, втора алинея.
Докладът се предава:
а)
на съответната държава членка;
б)
на Комисията, за разглеждане преди да съобщи заключенията си на държавата членка;
в)
на другите държави членки в рамките на Комитета по земеделските фондове.
ГЛАВА IV
ПРАВИЛА ЗА ПРОВЕРКИТЕ
РАЗДЕЛ 1
Общи правила
Член 41
Намаляване на нивото на проверките на място
1. Държавите членки могат да решат да намалят минималното ниво на проверки на място в съответствие с член 59, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, ако са изпълнени следните условия:
а)
в съответствие с член 9 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 сертифициращият орган е представил становище, което потвърждава доброто функциониране на системата за вътрешен контрол и че процентът на грешки за съответната популация е бил под прага на същественост от 2,0 % най-малко през двете последователни финансови години, предхождащи годината, в която ще се прилага намаляването на проверките;
б)
Комисията не е уведомила съответната държава членка, че не може да приеме становището, посочено в буква а) от настоящия параграф, представено от сертифициращия орган в контекста на член 9 от Регламент (ЕС) № 1306/2013; и
в)
Комисията:
i)
не е уведомила съответната държава членка в съответствие с член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 за слабости в системата за контрол на отделна схема за подпомагане или мярка; или
ii)
при прилагането на член 34 от настоящия регламент е удовлетворена от коригиращите действия, предприети от съответната държавата членка, когато последната е уведомена съгласно член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 за слабости в системата за контрол на отделна схема за подпомагане или мярка и е уведомила държавата членка за това.
2. Държавите членки могат да решат да намалят минималното ниво на проверките на място в съответствие с нивата и, когато е целесъобразно, с допълнителните условия, предвидени в специфичното за сектора законодателство.
Държавите членки уведомяват Комисията за решението си да намалят минималното ниво на проверките незабавно след приемането му. Уведомлението съдържа:
а)
съответната схема за подпомагане или мярка;
б)
срока на прилагане на намалено минимално ниво на проверки на място;
в)
намаленото минимално ниво на проверки на място, който ще се прилага.
3. Когато не е изпълнено което и да е от общите условия, посочени в параграф 1, или допълнително условие, предвидено в специфичното за сектора законодателство, държавите членки незабавно отменят решението си да намалят минималното ниво на проверките на място и от следващата година за заявление прилагат минималното ниво на проверки на място, установено в секторното законодателство за селското стопанство.
РАЗДЕЛ 2
Проверка на трансакциите
Член 42
Проверка от държавите членки
1. Систематичните проверки на търговските документи на предприятията съгласно член 80, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се прилагат за всеки период на проверки, посочен в параграф 4 от настоящия член, към редица предприятия, които не могат да бъдат по-малко от половината от предприятията, чиито постъпления или плащания, или сумата от двете, по линия на финансиране от ЕФГЗ надхвърлят 150 000 EUR за финансовата година на ЕФГЗ, предхождаща началото на въпросния период на проверки.
2. Във връзка с всеки период на проверки държавите членки, без да засягат задълженията си по член 80, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, подбират предприятия за проверка въз основа на анализ на риска за всички мерки, когато е целесъобразно да се постъпи така. Държавите членки предават на Комисията своите предложения за използването на анализ на риска най-малко 6 месеца преди началото на периода на проверки. Предложенията съдържат цялата необходима за този подход информация, методите и използваните данни за анализа, както и критериите и очаквания метод на извършване на проверките. Предложението се изготвя в съответствие с приложение V от настоящия регламент. Всяка държава членка взема предвид коментарите на Комисията относно предложението за анализ на риска, които се представят в срок от осем седмици след получаването му.
3. По отношение на мерките, за които държавата членка счита, че използването на анализ на риска не е целесъобразно, е задължителна проверката на предприятия, при които сумата от постъпленията или плащанията, или сумата от двете по линия на финансиране от ЕФГЗ, надвишава 350 000 EUR и които не са проверявани в съответствие с настоящия регламент и дял V, глава III от Регламент (ЕС) № 1306/2013 през двата предходни периода на проверка.
4. Периодът на проверка продължава между 1 юли и 30 юни на следващата година. Проверките обхващат период от най-малко дванадесет месеца, приключващ по време на предишния период на проверка; по усмотрение на държавата членка той може да бъде разширен и за периоди, предшестващи или следващи този едногодишен период.
Член 43
Достъп до търговски документи
Предприятията съхраняват търговските документи най-малко три години смятано от края на годината на тяхното съставяне. Държавите членки могат да предвидят по-дълъг период на съхранение на посочените документи.
Член 44
Съвместни действия
По своя инициатива или въз основа на предложение от държава членка и със съгласието на съответните държави членки Комисията може да реши да координира съвместни действия, включващи взаимопомощ между две или повече държави членки, както е предвидено в член 83, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Член 45
Взаимопомощ
1. По време на първите три месеца след финансовата година на изплащане от ЕФГЗ държавите членки изпращат списък на предприятията, посочени в член 83, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 на всяка държава членка, където е установено такова предприятие. Списъкът включва всички необходими подробности, позволяващи на държавата членка, за която е предназначен, да идентифицира предприятията и да осъществи задълженията си за проверка. Държавата членка по местоназначение отговаря за проверката на такива предприятия в съответствие с член 80 от Регламент (ЕС) № 1306/2013. Копие от всеки списък се изпраща на Комисията.
Държавата членка, която получава или извършва плащането може да поиска от държавата членка, в която е установено предприятието, да провери някои от предприятията от списъка в съответствие с член 80 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, като посочва защо е необходимо това искане и по-специално рисковете, свързани с предприятието.
Държавата членка, към която е отправено искането, отчита надлежно свързаните с предприятието рискове, съобщени от държавата членка, подала искането.
Получилата искането държава членка уведомява подалата искането държава членка за последващите действия, предприети във връзка с него. Когато се извършва проверка на предприятие от този списък, получилата искането държава членка, която е извършила проверката, уведомява подалата искането държава членка за резултатите от проверката най-късно три месеца след края на периода на проверки.
Преглед на тези молби се изпраща на Комисията за всяко тримесечие в рамките на един месец след края на всяко тримесечие. Комисията може да изиска да бъде предоставено копие от отделните молби.
Списъкът с предприятия, посочен в първа алинея, се изготвя в съответствие с образеца на формуляр в приложение VI.
2. Списъкът с предприятия, посочен в член 83, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се изготвя в съответствие с образеца на формуляр в приложение VII към настоящия регламент.
3. Искането от държава членка за проверка на предприятие в друга държава членка, както е посочено в параграф 1, втора алинея и в член 83, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се изготвя в съответствие с образеца на формуляр в приложение VIII към настоящия регламент.
4. Информацията за резултатите от проверките, посочени в параграф 1, втора алинея и в член 83, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се изготвя в съответствие с образеца на формуляр в приложение IХ към настоящия регламент.
5. Прегледът на молбите, посочени в параграф 1, пета алинея и в член 83, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се изготвя в съответствие с образеца на формуляр в приложение Х към настоящия регламент.
6. Предоставената информация по параграф 1 се съобщава в електронен вид във формата, предвиден в раздел 2 от приложение II към Регламент за изпълнение (ЕС) № 991/2013.
Член 46
Годишни програми и доклади
1. Годишната програма за проверки, посочена в член 84 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се изготвя в съответствие с образеца на формуляр в приложение ХI към настоящия регламент.
2. В годишния доклад, посочен в член 86, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се изброяват срещнатите трудности и предприетите мерки за отстраняването им, а когато е целесъобразно и предложения за подобрения.
В него се включва подробна информация за всеки аспект от прилагането на дял V, глава III от Регламент (ЕС) № 1306/2013, посочен в приложение ХII към настоящия регламент, подредена в ясно обозначени раздели под заглавията, изброени в същото приложение.
3. Информацията, която се подава по настоящия член и по член 45, може да се предава на хартиен носител или в електронен вид и във формат, който се съгласува между изпращача и получателя.
4. Комисията оценява годишно постигнатия напредък в своя годишен финансов отчет относно управлението на фондовете, посочен в член 109 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Член 47
Специални служби
1. Специалните служби, посочени в член 85 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, освен за задълженията по този член, отговарят и за следното:
а)
обучение на националните служители, отговарящи за извършването на проверките, посочени в настоящия раздел, за да придобият достатъчно познания за изпълнението на задълженията си;
б)
администриране на докладите от проверките и друга документация, свързана с извършването на проверките, предвидена в дял V, глава III от Регламент (ЕС) № 1306/2013;
в)
изготвяне и съобщаване на програмите, посочени в член 84 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, както и докладите по член 86, параграф 1 от същия регламент.
2. Държавите членки предоставят на специалните служби всички правомощия, необходими за изпълнение на задачите, посочени в параграф 1.
Те разполагат с достатъчно на брой служители, които са подходящо обучени да изпълняват тези задачи.
3. Държави членки, в които минималният брой предприятия за проверяване е по-малко от 10, не са задължени да създават специална служба.
ГЛАВА V
ОБЕЗПЕЧЕНИЯ
РАЗДЕЛ 1
Обхват, информационни технологии, непреодолима сила
Член 48
Обхват
Настоящата глава се прилага във всички случаи, когато секторното законодателство за селското стопанство предвижда обезпечения, независимо дали е използван конкретният термин „обезпечение“.
Настоящата глава не се прилага за обезпечения, с които се гарантира плащането на вносните и износните мита, посочени в Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета (18).
Член 49
Електронна администрация
Съобщенията, документите и обезпеченията могат да бъдат изготвяни, обработвани и управлявани с използване на информационни технологии (ИТ), при условие че приложимите системи се управляват посредством официално одобрени протоколи за качество и сигурност, подходящи за тези системи.
Ако компетентните органи нямат достъп до необходимите документи за проверка поради разлики в ИТ системите, тези документи се разпечатват и автентичността им се удостоверява от органа, компетентен за управлението на ИТ системите („издаващия орган“), или от органа, компетентен за удостоверяването на документи като верни с оригинала.
Тези разпечатки могат да бъдат заменени с електронно съобщение между издаващия орган и бенефициера или компетентния орган, при условие че издаващият орган осигури официално одобрен протокол за сертифициране, който гарантира автентичността на съобщението.
Член 50
Срокове за непреодолима сила
1. Настоящият член се прилага, когато на него се позове специален регламент.
2. Искането за признаване на случай на непреодолима сила не е допустимо, ако е получено от компетентния орган повече от 30 календарни дни след:
а)
датата, на която операторът е уведомен от компетентния орган за установено неизпълнение на съответно задължение по смисъла на член 23, параграф 2 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014, изтичането на срока за изпълнение на съответното задължени по член 23, параграф 3 от същия регламент, или изтичането на срока за представяне на доказателство за изпълнение на съответното задължение по член 23, параграф 4 от същия регламент;
б)
крайния срок за представяне на оферти в трета държава, когато офертата е свързана със сертификат за предварително фиксиране за възстановявания при износ;
3. Операторите представят пред компетентния орган задоволително доказателство за обстоятелствата, които те считат, че представляват непреодолима сила, в срок от 181 календарни дни от изтичането на срока, в който задължението е трябвало да бъде изцяло изпълнено. На операторите може да се отпусне допълнителен срок, ако не са в състояние да представят доказателство в посочения срок, въпреки че са действали с цялата дължима грижа да го получат и изпратят.
4. Държавите членки уведомяват Комисията за признатите от тях случаи на непреодолима сила, като предоставят необходимата информация за всеки случай.
РАЗДЕЛ 2
Форма на обезпеченията
Член 51
Форма
1. Обезпечение може да се предостави:
а)
под формата на паричен депозит, както е посочено в член 19, параграфи 2 и 3 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014; и/или
б)
като се осигури гарант в съответствие с член 21 от Делегиран регламент (ЕС) № 907/2014.
2. По преценка на компетентния орган обезпечението може да се предостави чрез:
а)
залог на паричен депозит в банка;
б)
залог на признати вземания от публичен орган или публични средства, които са дължими и платими и по отношение на които няма привилегировано вземане; и/или
в)
залог на прехвърляеми обезпечения в съответната държава членка, при условие че са издадени или гарантирани от същата държава членка.
3. Компетентният орган може да наложи допълнителни условия за приемането на гаранциите, изброени в параграф 2.
Член 52
Прехвърляемо обезпечение
1. Обезпечение, заложено в съответствие с член 51, параграф 2, буква в) има, към момента на залагане на обезпечението, пазарна стойност най-малко 115 % от стойността на изискваното обезпечение.
2. Компетентният орган може да приеме обезпечение по член 51, параграф 2, буква в) само ако страната, която го предлага, поеме писмен ангажимент да даде допълнително обезпечение, или да замени първоначалното обезпечение, ако пазарната стойност на въпросното обезпечение е била под 105 % от стойността на изискваното обезпечение в продължение на три месеца. Писмено поет ангажимент не се изисква в случаите, когато националното законодателство вече предвижда подобно условие. Компетентният орган редовно преразглежда стойността на такива обезпечения.
3. Пазарната стойност на дадено обезпечение по член 51, параграф 2, буква в) се оценява от компетентния орган, като се вземат предвид разходите за разпореждане.
4. Пазарната стойност на обезпеченията се оценява, като се използва последната налична котировка.
5. По искане на компетентния орган страната, предоставяща обезпечението, представя доказателство за неговата пазарна стойност.
Член 53
Замяна и прехвърляне
1. Всеки вид обезпечение може да бъде заменен с друго.
При все това съгласието на компетентния орган е необходимо в следните случаи:
а)
когато първоначалното обезпечение е задържано, но още не е осребрено; или
б)
когато заменящото обезпечение е от вида, посочен в член 51, параграф 2.
2. Блоково обезпечение може да се замени с друго блоково обезпечение, при условие че новото блоково обезпечение покрива най-малко тази част от първоначалното блоково обезпечение, прехвърлена към момента на замяната, за да се гарантира изпълнение на едно или повече от неизпълнените задължения.
3. Остатъкът по блоковото обезпечение се отчита веднага след прехвърлянето на част от него за покриване на дадено задължение.
РАЗДЕЛ 3
Освобождаване и задържане
Член 54
Частично освобождаване
Когато конкретните правила на Съюза не посочват минимално количество, компетентният орган може сам да ограничи броя на частичните освобождавания на дадено обезпечение и да посочи минимална сума за всяко такова освобождаване.
Преди да освободи цялото обезпечение или част от него, компетентният орган може да поиска писмена молба за освобождаване.
В случай на обезпечения, които покриват повече от 100 % от обезпечаваната сума, частта от обезпечението, надвишаваща 100 %, се освобождава, когато остатъкът от сумата е окончателно освободен или задържан.
Член 55
Задържане
1. След като на компетентния орган са станали известни обстоятелства, водещи до задържане на обезпечението, изцяло или частично, той незабавно изисква от страната, която трябва да изпълни задължението, да плати задържаната сума, в срок до не повече от 30 дни от датата на получаване на искането за плащане.
Когато в края на този срок плащането не е извършено, компетентният орган:
а)
незабавно прехвърля всяко обезпечение от вида, посочен в член 51, параграф 1, буква а), в съответната сметка;
б)
незабавно иска от гаранта, посочен в член 51, параграф 1, буква б), да плати, като му дава срок до 30 дни от деня на получаване на искането за плащане;
в)
незабавно предприема необходимите мерки, за да:
i)
превърне обезпеченията по член 51, параграф 2, букви б) и в) в парични средства, достатъчни да възстановят дължимата сума;
ii)
прехвърли заложените парични депозити по член 51, параграф 2, буква а) в собствената си сметка.
Компетентният орган може незабавно да прехвърли всяко обезпечение от вида, посочен в член 51, параграф 1, буква а), в съответната сметка, без първо да иска от съответното лице да извърши плащане.
2. Без да се засягат разпоредбите на параграф 1:
а)
когато решението за задържане на обезпечение е взето, но след обжалване впоследствие е отложено съгласно националното законодателство, съответната страна плаща лихва по действително задържаната сума в срок, който започва да тече 30 дни от деня на получаване на искането за плащане по параграф 1 и завършва на деня преди плащането на действително задържаната сума;
б)
когато в резултат от процедурата по обжалване от съответната страна се иска да плати задържаната сума в срок от 30 дни, за целите на изчисляването на лихвата държавата членка може да извърши плащането на 20-ия ден след датата на това искане;
в)
приложимият лихвен процент се изчислява в съответствие с националното законодателство, но в никакъв случай не е по-нисък от приложимия лихвен процент при възстановяване на суми на национално равнище;
г)
разплащателните агенции приспадат изплатената лихва от разходите на ЕФГЗ и ЕЗФРСР в съответствие с Регламент (ЕС) № 1306/2013;
д)
държавите членки могат периодично да искат увеличение на обезпечението спрямо съответната лихва.
3. Когато гаранцията е задържана, а сумата вече е кредитирана на фондовете и в резултат от процедурата по обжалването изцяло или отчасти задържаната сума, включително лихвата в размер, съответстващ на националното законодателство, подлежи на връщане, сумата за връщане се поема от фондовете, освен ако изплащането на гаранцията се дължи на небрежност или груба грешка на административните органи или на други органи на държавата членка.
РАЗДЕЛ 4
Информация
Член 56
Информация за задържане на обезпеченията, видове обезпечения и гаранти
1. Държавите членки предоставят на Комисията за всяка година общия брой и сумата на задържаните обезпечения, независимо от достигнатия етап на процедурата, установена в член 55, като и в двата случая правят разграничение между сумите, кредитирани към националните бюджети, и тези, кредитирани към бюджета на Съюза. Тази информация се съхранява по отношение на всички задържани обезпечения за суми, надхвърлящи 1 000 EUR, както и за всяка разпоредба на Съюза, която изисква предоставяне на обезпечение. Информацията обхваща както суми, пряко изплатени от заинтересованата страна, така и суми, възстановени чрез осребряване на обезпечение.
2. Държавите членки предоставят на Комисията списък на:
а)
видовете институции, оправомощени да действат като гарант, и установените изисквания в този смисъл;
б)
видовете обезпечение съгласно член 51, параграф 2, както и установените изисквания в този смисъл.
ГЛАВА VI
ПРОЗРАЧНОСТ
Член 57
Съдържание на публикацията
1. Информацията, посочена в член 111, параграф 1, букви в) и г) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, включва:
а)
разбивка на сумите на плащанията по буква в) от посочения член за всяка отделна мярка, изброена в приложение ХIII към настоящия регламент, както и общата сума, получена от всеки бенефициер през съответната финансова година;
б)
описание на мерките, финансирани от фондовете, както е посочено в буква г) от посочения член, и изброени в приложение ХIII от настоящия регламент, включително естеството и целта на всяка мярка.
2. Сумите по параграф 1 са изразени в EUR за държавите членки, приели еврото, и в национална валута за другите държави членки.
3. Държавите членки могат да публикуват и по-подробна информация от предвидената в параграфи 1 и 2 без да се засягат разпоредбите за необходимата защита на личните данни.
Член 58
Публикуване на общината
Когато публикуваната информация съгласно член 112, трета алинея от Регламент (ЕС) № 1306/2013 би позволила идентифициране на физическо лице като бенефициер поради ограничения брой бенефициери, пребиваващи или регистрирани в дадена община, съответната държава членка публикува следващата по големина административна единица, от която общината е част, за целите на член 111, параграф 1, първа алинея, буква б).
Член 59
Формат и дата на публикацията
1. Информацията, която се публикува на единен уебсайт съгласно член 111, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕС) № 1306/2013 е достъпна чрез търсачка, което позволява на потребителите да търсят бенефициери или по име, или по община, както е посочено в член 58 от настоящия регламент, или по получени суми, по мярка, или по комбинация от последните, и да извличат цялата съответна информация като единен набор от данни. Тази информация се предоставя на официалния език или езици на държавата членка и/или на един от трите работни езика на Комисията.
2. Информацията по параграф 1 се публикува до 31 май всяка година за предходната финансова година.
3. В съответствие с посочения член информацията остава на разположение на уебсайта за срок от две години след датата на първоначалното публикуване.
Член 60
Информация за бенефициерите
Информацията за бенефициерите по член 113 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 се предоставя на бенефициерите, като се включва във формулярите за кандидатстване за средства от фондовете, или по друг начин в момента на събиране на данните.
Чрез дерогация от първия параграф по отношение на данни, свързани с плащания, получени за финансовите 2014 и 2015 години, информация за бенефициерите се предоставя най-малко два месеца преди датата на публикуване.
Член 61
Публикуване на праговете, свързани със схемата за дребните земеделски стопани
Сумите, нотифицирани от държавите членки в съответствие с член 112, алинея втора от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се публикуват на уебсайта на Съюза, посочен в член 62, параграф 1 от настоящия регламент.
Член 62
Сътрудничество между Комисията и държавите членки
1. Комисията създава и поддържа уебсайт на Съюза в рамките на централния си интернет адрес, който съдържа връзки към уебсайтовете на държавите членки. Комисията актуализира интернет връзките в зависимост от информацията, изпратена от държавите членки.
2. Държавите членки изпращат на Комисията интернет адресите на своите уебсайтове веднага след като бъдат създадени, както и последващи промени, като по този начин от тях зависи достъпът до техните уебсайтове от уебсайта на Съюза.
3. Държавите членки определят орган, отговорен за създаването и поддържането на единния уебсайт, посочен в член 59, параграф 1. Те съобщават на Комисията наименованието и адреса на този орган.
ГЛАВА VII
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 63
Отмяна
Регламенти (ЕО) № 601/94, (ЕО) № 4/2004 и (ЕО) № 259/2008 на Комисията се отменят.
Въпреки това Регламент (ЕО) № 259/2008 продължава да се прилага към плащанията, извършени за финансовата 2013 година. Чрез дерогация от член 3, параграф 3 от посочения регламент, информацията по посочения член остава на разположение на уебсайта в продължение на една година от датата на първоначалната ѝ публикация.
Член 64
Влизане в сила и прилагане
Настоящият регламент влиза в сила на седмия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
При все това:
а)
член 10 се прилага за направените разходи и целевите приходи, получени от държавите членки, от 16 октомври 2014 г.;
б)
членове 34 - 40 се прилагат, считано от 1 януари 2015 г. Сроковете, предвидени в член 34, параграфи 3 и 4, обаче не се прилагат за проучвания във връзка с уравняването по съответствие, за които съобщението по член 11, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 885/2006 е било изпратено преди 1 януари 2015 г.;
в)
глава VI се прилага за плащания, извършвани от финансовата 2014 година нататък;
г)
информацията, изпращана от държавите членки в съответствие с приложение II, колони V1 и V2, започва да се предоставя от 2016 финансова година
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 6 август 2014 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 908/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 6ης Αυγούστου 2014
για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους οργανισμούς πληρωμών και άλλους οργανισμούς, τη δημοσιονομική διαχείριση, την εκκαθάριση λογαριασμών, τους κανόνες σχετικά με τους ελέγχους, τις εγγυήσεις και τη διαφάνεια
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 2, το άρθρο 9 παράγραφος 2, το άρθρο 23, το άρθρο 36 παράγραφος 6, το άρθρο 46 παράγραφοι 5 και 6, το άρθρο 50 παράγραφος 2, το άρθρο 53 παράγραφος 1, το άρθρο 57 παράγραφος 2, το άρθρο 62 παράγραφος 2, το άρθρο 66 παράγραφος 4, τα άρθρα 88, 104 και 114,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 θεσπίζει τους βασικούς κανόνες για τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, περιλαμβανομένης της διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών συντονισμού, τη δημοσιονομική διαχείριση και τις διαδικασίες εκκαθάρισης, τα συστήματα ελέγχου και τις κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου των συναλλαγών, τις εγγυήσεις και τη διαφάνεια. Για να διασφαλιστούν η ομαλή λειτουργία και η ομοιόμορφη εφαρμογή του νέου νομικού πλαισίου που θεσπίστηκε με τον εν λόγω κανονισμό, η Επιτροπή εξουσιοδοτήθηκε να θεσπίσει ορισμένους κανόνες σε αυτούς τους τομείς. Οι νέοι κανόνες θα πρέπει να αντικαταστήσουν τις συναφείς διατάξεις των κανονισμών της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 601/94 (2), (ΕΚ) αριθ. 4/2004 (3), (ΕΚ) αριθ. 883/2006 (4), (ΕΚ) αριθ. 884/2006 (5), (ΕΚ) αριθ. 885/2006 (6) και (ΕΚ) αριθ. 259/2008 (7) και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 282/2012 της Επιτροπής (8). Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 883/2006, (ΕΚ) αριθ. 884/2006 και (ΕΚ) αριθ. 885/2006 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2012 καταργήθηκαν με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 907/2014 της Επιτροπής (9). Για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 601/94, (ΕΚ) αριθ. 4/2004 και (ΕΚ) αριθ. 259/2008 θα πρέπει να καταργηθούν από τον παρόντα κανονισμό.
(2)
Οι οργανισμοί πληρωμών θα πρέπει να διαπιστεύονται από τα κράτη μέλη μόνο εφόσον πληρούν ορισμένα ελάχιστα κριτήρια τα οποία καθορίζονται σε επίπεδο Ένωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014. Τα εν λόγω «κριτήρια διαπίστευσης» ορίζονται στο παράρτημα I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014. Θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τις διαδικασίες έκδοσης, επανεξέτασης και ανάκλησης της διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών συντονισμού.
(3)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ασκούν διαρκή εποπτεία στους οικείους οργανισμούς πληρωμών. Θα πρέπει να θεσπίσουν ένα σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών για την υποβολή αναφορών και την ενημέρωση των αρμόδιων αρχών σχετικά με τις εικαζόμενες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης. Θα πρέπει να καθιερωθεί διαδικασία με την οποία τα κράτη μέλη θα αντιμετωπίζουν τέτοιες περιπτώσεις, που θα πρέπει να περιλαμβάνει την υποχρέωση εκπόνησης ενός σχεδίου για την εξάλειψη των αδυναμιών που εντοπίζονται, εντός καθορισμένης προθεσμίας. Όσον αφορά τις δαπάνες που πραγματοποιούνται από τους οργανισμούς πληρωμών τη διαπίστευση των οποίων διατηρεί το οικείο κράτος μέλος, παρότι αυτοί δεν έθεσαν σε εφαρμογή το σχετικό σχέδιο εντός της καθορισθείσας προθεσμίας, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει να παρακολουθεί τις ελλείψεις μέσω της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που προβλέπεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
(4)
Βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα πρόσωπα που διοικούν τους διαπιστευμένους οργανισμούς πληρωμών οφείλουν να συντάσσουν διαχειριστικές δηλώσεις όσον αφορά την πληρότητα, την ακρίβεια και την ειλικρίνεια των λογαριασμών και την ορθή λειτουργία των συστημάτων εσωτερικού ελέγχου, καθώς και τη νομιμότητα και την κανονικότητα των υποκειμένων πράξεων. Πρέπει να θεσπιστούν κανόνες όσον αφορά το περιεχόμενο και τη μορφή των εν λόγω διαχειριστικών δηλώσεων.
(5)
Θα πρέπει να θεσπιστούν οι κανόνες λειτουργίας των οργανισμών συντονισμού που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τα καθήκοντα των οργανισμών πιστοποίησης που αναφέρονται στο άρθρο 9 του ίδιου κανονισμού. Επιπλέον, θα πρέπει να καθοριστεί το περιεχόμενο των πιστοποιητικών και εκθέσεων που θα συντάσσουν οι οργανισμοί πιστοποίησης, ώστε να διασφαλίζεται ότι αυτές θα διευκολύνουν την Επιτροπή κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης λογαριασμών.
(6)
Για να διασφαλιστεί η ορθή διαχείριση των πιστώσεων που εγγράφονται στον ενωσιακό προϋπολογισμό για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων («ΕΓΤΕ») και το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) («τα ταμεία»), οι οργανισμοί πληρωμών θα πρέπει να τηρούν χωριστά λογιστικά αποκλειστικά για τις πληρωμές που εκτελούνται και τα έσοδα που διατίθενται από και σε κάθε ταμείο. Για τον σκοπό αυτό, οι λογαριασμοί που θα τηρούν οι οργανισμοί πληρωμών για το καθένα από τα δύο ταμεία θα πρέπει να εμφανίζουν τις πραγματικές δαπάνες και τα έσοδα που διατίθενται βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 1, του άρθρου 5 και του άρθρου 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, κατά τρόπο ώστε να υπάρχει δυνατότητα συσχέτισης των εν λόγω δαπανών και εσόδων με τους πόρους που διατίθενται σε αυτά από τον προϋπολογισμό της Ένωσης.
(7)
Η χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής γίνεται σε ευρώ, ενώ παράλληλα δίνει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ να καταβάλλουν πληρωμές προς δικαιούχους στο εθνικό τους νόμισμα. Για τις ανάγκες ενοποίησης του συνόλου των δαπανών και εσόδων είναι επομένως αναγκαίο να προβλεφθεί ότι οι οικείοι οργανισμοί πληρωμών πρέπει να είναι σε θέση να παρέχουν δεδομένα σχετικά με τις δαπάνες και τα έσοδα τόσο σε ευρώ όσο και στο νόμισμα στο οποίο καταβλήθηκαν και εισπράχθηκαν.
(8)
Οι δαπάνες που συγχρηματοδοτούνται από τον ενωσιακό προϋπολογισμό και τους εθνικούς προϋπολογισμούς για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ βασίζονται σε προγράμματα που αναλύονται σε μέτρα, ποσοστό ειδικής συνεισφοράς και περιοχές εστίασης. Σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, οι εν λόγω δαπάνες θα πρέπει να παρακολουθούνται και να εγγράφονται στους λογαριασμούς ως τέτοιες, ώστε να είναι δυνατή η ταυτοποίηση όλων των πράξεων ανά πρόγραμμα και μέτρο, ποσοστά ειδικής συνεισφοράς και περιοχές εστίασης. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η δυνατότητα επαλήθευσης της αντιστοιχίας μεταξύ των πραγματικών δαπανών και των διατεθέντων χρηματοδοτικών πόρων. Στο εν λόγω πλαίσιο, θα πρέπει να προσδιορίζονται τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη από τους οργανισμούς πληρωμών. Ειδικότερα, οι οργανισμοί πληρωμών θα πρέπει να διευκρινίζουν στους λογαριασμούς την προέλευση των δημόσιων πιστώσεων και των πόρων των ταμείων της Ένωσης σε σχέση με τις πραγματοποιούμενες χρηματοδοτήσεις. Επιπλέον, τα ποσά που πρέπει να ανακτώνται από τους δικαιούχους και τα ποσά που έχουν ανακτηθεί πρέπει να εντοπίζονται και να παρουσιάζονται σε σχέση με τις αρχικές πράξεις.
(9)
Τα κράτη μέλη συγκεντρώνουν τους αναγκαίους πόρους για τη χρηματοδότηση των δαπανών του ΕΓΤΕ που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 πριν η Επιτροπή χρηματοδοτήσει την εν λόγω δαπάνη υπό μορφή μηνιαίων επιστροφών των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν. Εναλλακτικά, τα κράτη μέλη λαμβάνουν προκαταβολή για τις δαπάνες του ΕΓΤΑΑ που πρόκειται να εκκαθαριστούν αργότερα με την ετήσια δημοσιονομική εκκαθάριση, σύμφωνα με το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Για να διασφαλιστεί η χρηστή διαχείριση των χρηματοδοτικών ροών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συγκεντρώνουν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για να αποδεικνύουν την πληρότητα, την ακρίβεια και την ειλικρίνεια των δαπανών που πραγματοποιούνται γι’ αυτές τις μηνιαίες επιστροφές και να τις θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής, εφόσον και όταν εκτελούνται οι δαπάνες και διατίθενται τα έσοδα, ή να τις διαβιβάζουν στην Επιτροπή σε τακτά διαστήματα. Οι πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή με συχνότητα προσαρμοσμένη στον τρόπο διαχείρισης του κάθε ταμείου. Η παροχή πληροφοριών σε τακτά διαστήματα δεν θα πρέπει να επηρεάζει την υποχρέωση των κρατών μελών να θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής για έλεγχο τα πλήρη στοιχεία που συλλέγουν για την ορθή παρακολούθηση των δαπανών.
(10)
Οι γενικές υποχρεώσεις των οργανισμών πληρωμών όσον αφορά την τήρηση λογαριασμών καλύπτουν τα αναγκαία δεδομένα για τη διαχείριση και τον έλεγχο των πόρων της Ένωσης. Ωστόσο, οι εν λόγω υποχρεώσεις δεν καλύπτουν τις απαιτήσεις σε σχέση με την επιστροφή των δαπανών και τα στοιχεία που πρέπει να υποβάλλονται στην Επιτροπή για την πραγματοποίηση αυτών των επιστροφών. Είναι, συνεπώς, σκόπιμο να διευκρινίζεται ποιες πληροφορίες και δεδομένα σχετικά με τις δαπάνες που θα χρηματοδοτηθούν από τα ταμεία πρέπει να διαβιβάζονται κατά διαστήματα στην Επιτροπή. Οι πληροφορίες που κοινοποιούν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή πρέπει να της παρέχουν τη δυνατότητα να τις χρησιμοποιεί απευθείας και με τον αποτελεσματικότερο δυνατό τρόπο για τη διαχείριση των λογαριασμών των ταμείων καθώς και για τις σχετικές πληρωμές. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, όλες οι πληροφορίες που πρέπει να είναι διαθέσιμες ή να κοινοποιούνται μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής πρέπει να αποστέλλονται με ηλεκτρονικά μέσα.
(11)
Βάσει του άρθρου 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, οι δηλώσεις δαπανών που υπέχουν επίσης χαρακτήρα αιτήσεων πληρωμών για μέτρα που αφορούν πράξεις χρηματοδοτούμενες από τα ταμεία πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή συνοδευόμενες από τα απαιτούμενα στοιχεία. Για να είναι τα κράτη μέλη και οι οργανισμοί πληρωμής σε θέση να συντάσσουν τις εν λόγω δηλώσεις δαπανών σύμφωνα με τους εναρμονισμένους κανόνες και για να μπορεί η Επιτροπή να λαμβάνει υπόψη τις αιτήσεις πληρωμών, θα πρέπει να καθοριστούν οι όροι υπό τους οποίους οι εν λόγω δαπάνες μπορούν να λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο των αντίστοιχων προϋπολογισμών του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ. Οι όροι αυτοί θα πρέπει να διευκρινίζουν τους κανόνες που εφαρμόζονται για την εγγραφή δαπανών και εσόδων, ιδίως των εσόδων ειδικού προορισμού και ενδεχόμενων διορθώσεων, καθώς και στην πραγματική τους δήλωση.
(12)
Όταν, με βάση τις δηλώσεις δαπανών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ, το συνολικό ύψος των προκαταβολικών δεσμεύσεων που θα μπορούσαν να εγκριθούν σύμφωνα με το άρθρο 170 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) υπερβαίνει το 75 % των πιστώσεων του τρέχοντος οικονομικού έτους, η Επιτροπή οφείλει να μειώσει αυτά τα ποσά. Σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, η μείωση αυτή πρέπει να κατανέμεται μεταξύ όλων των κρατών μελών αναλογικά, βάσει των δηλώσεων δαπανών που έχουν υποβάλει τα κράτη μέλη. Για τη δίκαιη κατανομή των διαθέσιμων πιστώσεων μεταξύ των κρατών μελών, θα πρέπει να υπάρξει διάταξη ότι οι μηνιαίες πληρωμές στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ μειώνονται κατά ένα ποσοστό, καθοριζόμενο ανά κεφάλαιο, των δηλώσεων δαπανών που υποβάλλει κάθε κράτος μέλος και το μη χρησιμοποιηθέν υπόλοιπο ενός δεδομένου μήνα διατίθεται εκ νέου βάσει αποφάσεων της Επιτροπής σε μεταγενέστερες μηνιαίες πληρωμές.
(13)
Η Επιτροπή, αφού εγκρίνει τις μηνιαίες πληρωμές, θα πρέπει να θέτει στη διάθεση των κρατών μελών τους αναγκαίους πόρους για την κάλυψη των δαπανών που θα χρηματοδοτηθούν από τα ταμεία, σύμφωνα με πρακτικές ρυθμίσεις και όρους που καθορίζονται βάσει των πληροφοριών που κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κράτη μέλη και των μηχανογραφικών συστημάτων που εγκαθιστά η Επιτροπή.
(14)
Προϋπόθεση για την επιστροφή δαπανών της δημόσιας παρέμβασης που πραγματοποιούν οι οργανισμοί πληρωμών είναι να περιλαμβάνονται στις δηλώσεις δαπανών τους οι αξίες και τα ποσά τα οποία καταλογίζονται κατά τη διάρκεια του επόμενου μήνα από τον μήνα στον οποίο αναφέρονται οι πράξεις δημόσιας αποθεματοποίησης. Για να εξασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας επιστροφής δαπανών, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο θα κοινοποιούνται στην Επιτροπή οι πληροφορίες αυτές, οι οποίες είναι αναγκαίες για τον υπολογισμό των εξόδων και των δαπανών.
(15)
Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014, η λογιστική των δημόσιων αποθεμάτων που διατηρούνται στο πλαίσιο της παρέμβασης πρέπει να καθιστά εφικτό τον προσδιορισμό του ποσού τόσο της ενωσιακής χρηματοδότησης όσο και της κατάστασης των αποθεμάτων της παρέμβασης. Για τον σκοπό αυτό, είναι σκόπιμο να απαιτείται από τους οργανισμούς πληρωμών να τηρούν χωριστά λογιστική αποθήκης και χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς που θα περιλαμβάνουν τα στοιχεία τα οποία είναι αναγκαία για την παρακολούθηση των αποθεμάτων και τη δημοσιονομική διαχείριση των εσόδων και των εξόδων που προκύπτουν από τα μέτρα της δημόσιας παρέμβασης.
(16)
Όσον αφορά τα μέτρα παρέμβασης δημόσιας αποθεματοποίησης, οι οργανισμοί πληρωμών οφείλουν να εγγράφουν στους λογαριασμούς τους τα στοιχεία που αφορούν τις ποσότητες, τις αξίες και ορισμένους μέσους όρους. Εντούτοις, ορισμένες πράξεις ή δαπάνες δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη εξαιτίας ορισμένων περιστάσεων ή πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σύμφωνα με ειδικούς κανόνες. Για τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης και της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, πρέπει να προσδιοριστούν οι εν λόγω περιστάσεις και, κατά περίπτωση, και οι ρυθμίσεις για την καταχώριση των πράξεων και των δαπανών στους λογαριασμούς.
(17)
Η ημερομηνία της καταχώρισης των διαφόρων στοιχείων δαπανών και εσόδων που είναι εγγενή στα μέτρα παρέμβασης δημόσιας αποθεματοποίησης εξαρτάται από τη φύση των σχετικών πράξεων και μπορεί να προσδιοριστεί στο πλαίσιο της ισχύουσας γεωργικής νομοθεσίας του οικείου τομέα. Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαίο να θεσπιστεί ένας γενικός κανόνας που θα ορίζει ότι η καταχώριση των στοιχείων αυτών γίνεται την ημερομηνία της υλικής πράξης που απορρέει από το μέτρο παρέμβασης και των ιδιαίτερων περιστάσεων που πρέπει να ληφθούν υπόψη.
(18)
Για λόγους χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής προβλέψεις των ποσών που πρέπει να χρηματοδοτηθούν από το ΕΓΤΑΑ για ένα γεωργικό οικονομικό έτος και εκτιμήσεις των αιτήσεων χρηματοδότησης για το επόμενο οικονομικό έτος. Για να μπορεί η Επιτροπή να αντεπεξέρχεται στις υποχρεώσεις της, οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει να της κοινοποιούνται εμπρόθεσμα και οπωσδήποτε δύο φορές ετησίως, το αργότερο στις 31 Ιανουαρίου και στις 31 Αυγούστου κάθε έτους.
(19)
Σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, πρέπει να καθοριστούν οι προθεσμίες για την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών για πράξεις στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ. Λόγω των ιδιαιτεροτήτων των λογιστικών κανόνων που εφαρμόζονται για το ΕΓΤΑΑ, της προσφυγής σε προχρηματοδότηση και της χρηματοδότησης των μέτρων ανά ημερολογιακό έτος, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι οι δαπάνες δηλώνονται με συχνότητα που συναρτάται με τις ιδιαιτερότητες αυτές.
(20)
Οι ανταλλαγές πληροφοριών και εγγράφων μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών και η παροχή και η κοινοποίηση πληροφοριών από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή γενικά πραγματοποιούνται με ηλεκτρονικά μέσα. Για την καλύτερη αντιμετώπιση αυτών των ανταλλαγών πληροφοριών σχετικά με τα ταμεία και για να επεκταθεί η χρήση τους, δημιουργήθηκαν μηχανογραφικά συστήματα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2006. Η χρησιμοποίηση και εφαρμογή των εν λόγω συστημάτων θα πρέπει να συνεχιστούν και μετά την ενημέρωση των κρατών μελών μέσω της επιτροπής γεωργικών ταμείων.
(21)
Οι όροι επεξεργασίας των πληροφοριών από τα εν λόγω μηχανογραφικά συστήματα και η μορφή και το περιεχόμενο των κοινοποιούμενων βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εγγράφων πρέπει να προσαρμόζονται συχνά, σύμφωνα με τις τροποποιήσεις των εφαρμοστέων κανόνων ή των απαιτήσεων διαχείρισης. Θα πρέπει επίσης να θεσπιστούν ομοιόμορφοι κανόνες για την παρουσίαση των σχετικών εγγράφων που αποστέλλονται από τα κράτη μέλη. Για την επίτευξη αυτών των στόχων και την απλούστευση των διαδικασιών και για να τεθούν ταχέως σε λειτουργία τα εν λόγω μηχανογραφικά συστήματα, θα πρέπει να καθοριστούν η μορφή και το περιεχόμενο των εγγράφων βάσει τυποποιημένων υποδειγμάτων και πρωτοκόλλων, τα οποία θα πρέπει να αναπροσαρμόζονται και να επικαιροποιούνται από την Επιτροπή, αφού ενημερώσει την επιτροπή γεωργικών ταμείων.
(22)
Σύμφωνα με το άρθρο 58 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη, μέσω των οργανισμών πληρωμών τους, είναι υπεύθυνα για τη διαχείριση και τον έλεγχο των δαπανών των ταμείων. Τα δεδομένα σχετικά με τις οικονομικές πράξεις θα πρέπει συνεπώς να κοινοποιούνται ή να εισάγονται στα μηχανογραφικά συστήματα και να ενημερώνονται με ευθύνη των οργανισμών πληρωμών, από τους ίδιους τους οργανισμούς πληρωμών ή τους οργανισμούς στους οποίους έχει ανατεθεί αυτό το καθήκον, κατά περίπτωση μέσω του διαπιστευμένου οργανισμού συντονισμού.
(23)
Για ορισμένα έγγραφα ή δηλώσεις, που προβλέπονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ή στις πράξεις της Επιτροπής που εκδίδονται για τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου, απαιτείται η υπογραφή εξουσιοδοτημένου προσώπου ή η έγκριση ενός προσώπου σε ένα ή περισσότερα στάδια της σχετικής διαδικασίας. Στις περιπτώσεις αυτές, τα μηχανογραφικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την κοινοποίηση των εν λόγω εγγράφων θα πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα αδιαμφισβήτητης ταυτοποίησης κάθε προσώπου και εύλογες εγγυήσεις, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, ότι δεν είναι δυνατό να αλλοιωθεί το περιεχόμενο των εγγράφων. Το ίδιο θα πρέπει να ισχύει κυρίως όσον αφορά τις δηλώσεις δαπανών και τη διαχειριστική δήλωση που επισυνάπτονται στους ετήσιους λογαριασμούς κατά την έννοια του άρθρου 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τα έγγραφα που διαβιβάζονται ηλεκτρονικώς στο πλαίσιο των εν λόγω διαδικασιών.
(24)
Σύμφωνα με το άρθρο 58 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη, μέσω των οργανισμών πληρωμών τους, είναι υπεύθυνα για την είσπραξη των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών με την προσθήκη των τόκων. Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική και ορθή εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν εναρμονισμένοι κανόνες όσον αφορά τους τόκους που εφαρμόζονται στην ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθεισών πληρωμών. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 54 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η υποχρέωση των κρατών μελών να ανακτούν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά μπορεί να εκτελείται με διάφορους τρόπους. Με την επιφύλαξη άλλων εκτελεστικών μέτρων που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο, ένα αποτελεσματικό και οικονομικό μέσο ανάκτησης οφειλών είναι να αφαιρούνται τα τυχόν οφειλόμενα ποσά από μελλοντικές πληρωμές προς τον οφειλέτη, αφού η οφειλή βεβαιωθεί σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι υποχρεωμένα να εφαρμόζουν την εν λόγω μέθοδο είσπραξης οφειλών και να θεσπιστούν κοινοί όροι για την εφαρμογή τους.
(25)
Πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς διατάξεις τόσο για τη διαδικασία εκκαθάρισης λογαριασμών που προβλέπεται στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 όσο και για τη διαδικασία εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που προβλέπεται στο άρθρο 52 του εν λόγω κανονισμού, συμπεριλαμβανομένου ενός μηχανισμού μέσω του οποίου τα προκύπτοντα ποσά αφαιρούνται ή, κατά περίπτωση, προστίθενται σε μία από τις μεταγενέστερες πληρωμές που καταβάλλει η Επιτροπή στα κράτη μέλη.
(26)
Όσον αφορά την προβλεπόμενη στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 διαδικασία εκκαθάρισης λογαριασμών, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί το περιεχόμενο των ετήσιων λογαριασμών των οργανισμών πληρωμών και να καθοριστεί η ημερομηνία διαβίβασης των εν λόγω λογαριασμών και άλλων σχετικών εγγράφων στην Επιτροπή. Πρέπει επίσης να διευκρινιστεί το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι οργανισμοί πληρωμών υποχρεούνται να τηρούν στη διάθεση της Επιτροπής τα παραστατικά όλων των δαπανών και των εσόδων για ειδικό προορισμό. Επιπλέον, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η Επιτροπή καθορίζει τη μορφή και το περιεχόμενο των κοινοποιούμενων από τους οργανισμούς πληρωμών λογιστικών στοιχείων.
(27)
Για να διασφαλιστεί ότι, υπό κανονικές συνθήκες, η διαδικασία εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση ολοκληρώνεται σε εύλογο χρονικό διάστημα, είναι σκόπιμο να καθοριστούν ειδικές προθεσμίες για τα διάφορα στάδια της διαδικασίας, οι οποίες πρέπει να τηρούνται από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη. Ταυτόχρονα, ωστόσο, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να παρατείνει τις εν λόγω προθεσμίες, όταν είναι αναγκαίο, λαμβανομένης υπόψη της πολυπλοκότητας της υπό εξέταση υπόθεσης. Η διαδικασία εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση θα πρέπει να παρέχει στα κράτη μέλη το δικαίωμα για διαδικασίες εκατέρωθεν ακροάσεως και να αξιολογούν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την αξιολόγηση του κινδύνου των ταμείων.
(28)
Σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη οφείλουν να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο επίπεδο επιτόπιων ελέγχων που απαιτούνται για την αποτελεσματική διαχείριση του κινδύνου. Ωστόσο, επιτρέπεται στα κράτη μέλη να μειώνουν, με ευθύνη τους, το ελάχιστο ποσοστό των επιτόπιων ελέγχων όταν διαπιστώνεται ότι τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου λειτουργούν ορθά και τα ποσοστά σφαλμάτων παραμένουν σε αποδεκτό επίπεδο. Ενώ τα αναγκαία ελάχιστα επίπεδα επιτόπιων ελέγχων θα προβλεφθούν στην τομεακή γεωργική νομοθεσία, θα πρέπει να θεσπιστούν οριζόντιοι κανόνες όσον αφορά τη δυνατότητα μείωσης του ελάχιστου επιπέδου επιτόπιων ελέγχων, που ισχύει για όλα τα μέτρα που χρηματοδοτούνται από τα Ταμεία, καθώς και οι ισχύουσες προϋποθέσεις. Εκτός από αυτούς τους οριζόντιους κανόνες, η τομεακή γεωργική νομοθεσία μπορεί να προβλέπει πρόσθετους κανόνες.
(29)
Είναι επίσης σκόπιμο να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με την εκτέλεση, από τα κράτη μέλη, των ελέγχων των πράξεων που προβλέπονται στο άρθρο 80 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, ιδίως όσον αφορά την επιλογή επιχειρήσεων, το ποσοστό και το χρονοδιάγραμμα των ελέγχων.
(30)
Σύμφωνα με τον τίτλο V κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 σχετικά με τους ελέγχους των συναλλαγών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιούν στην Επιτροπή ορισμένα στοιχεία. Καθώς η τυποποίηση της μορφής και του περιεχόμενου των στοιχείων αυτών διευκολύνει τη χρήση τους και εξασφαλίζει ενιαία προσέγγιση, ενδείκνυται η θέσπιση λεπτομερών κανόνων όσον αφορά τη μορφή και το περιεχόμενό τους. Επιπλέον, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τη διατήρηση εμπορικών εγγράφων, τις κοινές δράσεις που συνεπάγονται αμοιβαία συνδρομή οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 83 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τις ειδικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 85 του εν λόγω κανονισμού.
(31)
Ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 907/2014 θεσπίζει κανόνες για τη συμπλήρωση του νομικού πλαισίου για τις εγγυήσεις, ιδίως όσον αφορά την υποχρέωση κατάθεσης εγγύησης, τους όρους που εφαρμόζονται στις εγγυήσεις, καθώς και κανόνες για τη σύσταση, αποδέσμευση και κατάπτωση των εγγυήσεων. Για να εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή των εν λόγω κανόνων, πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις σχετικά με τη μορφή και τις διαδικασίες για την κατάθεση και αποδέσμευση της εγγύησης, καθώς και την ανταλλαγή πληροφοριών και τις κοινοποιήσεις που απαιτούνται για τον σκοπό αυτό.
(32)
Σύμφωνα με τον τίτλο VII κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 περί διαφάνειας, τα κράτη μέλη οφείλουν να δημοσιοποιούν ετησίως τους δικαιούχους των ταμείων και, μεταξύ άλλων, τα αντίστοιχα ποσά που έλαβε κάθε δικαιούχος από το καθένα από αυτά τα ταμεία. Για τον σκοπό αυτό, και σύμφωνα με το άρθρο 111 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, πρέπει να καθοριστεί η μορφή της εν λόγω δημοσίευσης. Η εν λόγω δημοσίευση δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα απολύτως αναγκαία για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων διαφάνειας.
(33)
Η δημοσίευση θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τις πληροφορίες που κατέχουν οι οργανισμοί πληρωμών στα οικεία βιβλία και αρχεία και θα πρέπει να αφορά ενισχύσεις που εισπράχθηκαν κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος. Οι πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται στο κοινό έως την 31η Μαΐου, με σαφή και εναρμονισμένο τρόπο και με δυνατότητα αναζήτησης.
(34)
Σύμφωνα με το άρθρο 111 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, πρέπει να δημοσιοποιούνται τα ποσά των ενισχύσεων που εισπράττει ο κάθε δικαιούχος, τα οποία αντιστοιχούν σε κάθε χρηματοδοτούμενο από τα ταμεία μέτρο. Ωστόσο, για να εξασφαλιστεί η τήρηση της υποχρέωσης που ορίζεται στο άρθρο 112 του εν λόγω κανονισμού, είναι επίσης αναγκαίο να καθοριστούν τα κατώτατα όρια κάτω από τα οποία δεν θα δημοσιεύεται το όνομα των δικαιούχων.
(35)
Σύμφωνα με το άρθρο 111 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η δημοσιοποίηση των ονομάτων των δικαιούχων των ταμείων είναι αναγκαία για την ταυτοποίηση του δήμου στον οποίο κατοικεί ή είναι εγγεγραμμένος ο δικαιούχος. Οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει να είναι επίσης διαθέσιμες όσον αφορά δικαιούχους που είναι φυσικά πρόσωπα και τα ονόματα των οποίων δεν δημοσιοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 112 του εν λόγω κανονισμού. Ωστόσο, εάν, λόγω του περιορισμένου αριθμού των δικαιούχων που κατοικούν ή έχουν την έδρα τους σε έναν συγκεκριμένο δήμο, η δημοσιοποίηση του δήμου θα είχε ως αποτέλεσμα την ταυτοποίηση ενός δικαιούχου που είναι φυσικό πρόσωπο, θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις προκειμένου να αποφεύγονται δυσανάλογες και περιττές παραβιάσεις της ιδιωτικότητας.
(36)
Η δημοσιοποίηση των στοιχείων θα πρέπει να γίνεται μέσω του διαδικτύου με τη μορφή εργαλείου αναζήτησης το οποίο εξασφαλίζει ότι το ευρύ κοινό είναι σε θέση να τα συμβουλευθεί. Το εργαλείο αναζήτησης πρέπει να επιτρέπει την αναζήτηση βάσει ορισμένων κριτηρίων και τα αποτελέσματα της αναζήτησης πρέπει να παρουσιάζονται σε εύκολα προσβάσιμη μορφή.
(37)
Για την τήρηση των απαιτήσεων περί προστασίας των δεδομένων, οι δικαιούχοι των ταμείων πρέπει να ενημερώνονται εκ των προτέρων για τη δημοσιοποίηση των δεδομένων που τους αφορούν. Οι πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται στους δικαιούχους μέσω των εντύπων των αιτήσεων ενίσχυσης ή κατά τη συλλογή των δεδομένων. Όσον αφορά τις δαπάνες που πραγματοποιούνται τα οικονομικά έτη 2014 και 2015, όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία κατά τον χρόνο συλλογής των προσωπικών δεδομένων, οι δικαιούχοι θα πρέπει επίσης να ενημερώνονται εντός εύλογου χρονικού διαστήματος πριν από τη δημοσιοποίηση.
(38)
Για να διευκολυνθεί η πρόσβαση του κοινού στα δεδομένα που δημοσιοποιούνται, τα κράτη μέλη πρέπει να δημιουργήσουν δικτυακούς τόπους που περιέχουν πληροφορίες σχετικά με τους δικαιούχους των ταμείων και τα κατώτατα όρια που αναφέρονται στο άρθρο 112 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Λόγω των διαφορών των οργανωτικών δομών εντός των κρατών μελών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ορίσουν τον αρμόδιο φορέα για τη δημιουργία και τη λειτουργία του ενιαίου δικτυακού τους τόπου και για τη δημοσιοποίηση των δεδομένων. Η Επιτροπή θα πρέπει να δημιουργήσει δικτυακό τόπο που να περιέχει συνδέσμους προς τους δικτυακούς τόπους των κρατών μελών.
(39)
Το άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού πρέπει να ισχύει για τις δαπάνες και τα έσοδα για ειδικό προορισμό των κρατών μελών από τις 16 Οκτωβρίου 2014, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνέχεια των εκθέσεων κατά το ίδιο οικονομικό έτος.
(40)
Για να εξασφαλιστεί η συνέπεια στη μεταχείριση των εν εξελίξει διαδικασιών εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, οι προβλεπόμενες στο άρθρο 34 παράγραφοι 3 και 4 του παρόντος κανονισμού προθεσμίες δεν πρέπει να εφαρμόζονται μόνο στις διαδικασίες για τις οποίες η ανακοίνωση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 885/2006 έχει αποσταλεί πριν την 1η Ιανουαρίου 2015.
(41)
Εφόσον ο τίτλος VII κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για τη διαφάνεια εφαρμόζεται στις πληρωμές που πραγματοποιούνται από το οικονομικό έτος 2014 και μετά, οι σχετικές διατάξεις του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να εφαρμόζονται στις εν λόγω πληρωμές.
(42)
Προκειμένου να δοθεί επαρκής χρόνος στα κράτη μέλη για την εφαρμογή, οι πληροφορίες που διαβιβάζονται σύμφωνα με το παράρτημα II, στήλες V1 και V2, πρέπει να αρχίσουν να διατίθενται από το οικονομικό έτος 2016.
(43)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής γεωργικών ταμείων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Διαδικασία διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν μία αρχή σε υπουργικό επίπεδο που είναι υπεύθυνη για:
α)
την έκδοση, την αναθεώρηση και την ανάκληση της διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών·
β)
την εκτέλεση των καθηκόντων που ανατίθενται στην αρμόδια αρχή κατ’ εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου.
2. Η αρμόδια αρχή εκδίδει, με επίσημη πράξη, απόφαση σχετικά με την έκδοση ή, μετά από επανεξέταση, την ανάκληση της διαπίστευσης του οργανισμού πληρωμών, με βάση την εξέταση των κριτηρίων διαπίστευσης που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014 («τα κριτήρια διαπίστευσης»). Η αρμόδια αρχή ενημερώνει την Επιτροπή για τις διαπιστεύσεις και τις ανακλήσεις των διαπιστεύσεων.
3. Η αρμόδια αρχή διορίζει έναν ελεγκτικό φορέα για τη διενέργεια εξέτασης πριν από τη χορήγηση της διαπίστευσης (έλεγχος πριν τη διαπίστευση). Ο οργανισμός ελέγχου είναι ελεγκτική αρχή, ή άλλος δημόσιος ή ιδιωτικός οργανισμός ή οργανωτική μονάδα μιας αρχής με την απαιτούμενη επάρκεια, τις δεξιότητες και την ικανότητα να διενεργεί ελέγχους. Ο οργανισμός ελέγχου είναι ανεξάρτητος από τον προς διαπίστευση οργανισμό πληρωμών.
Η εξέταση (έλεγχος πριν τη διαπίστευση) που διενεργείται από τον οργανισμό ελέγχου καλύπτει, ιδίως:
α)
τις διαδικασίες και τα συστήματα που εφαρμόζονται για την έγκριση και την εκτέλεση των πληρωμών·
β)
τον καταμερισμό καθηκόντων και την επάρκεια του εσωτερικού και εξωτερικού ελέγχου σχετικά με τις πράξεις που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), που στο εξής αποκαλούνται «τα ταμεία»·
γ)
τον βαθμό καταλληλότητας των διαδικασιών και των συστημάτων που έχουν θεσπιστεί για την προστασία του προϋπολογισμού της Ένωσης, περιλαμβανομένων των μέτρων καταπολέμησης της απάτης βάσει εκτίμησης κινδύνου·
δ)
την ασφάλεια των συστημάτων πληροφοριών·
ε)
την τήρηση λογιστικών βιβλίων.
Ο οργανισμός ελέγχου συντάσσει έκθεση στην οποία περιγράφονται λεπτομερώς οι ελεγκτικές εργασίες που εκτελέστηκαν, τα αποτελέσματά τους και η αξιολόγησή του για το κατά πόσον ο οργανισμός πληρωμών ικανοποιεί τα κριτήρια διαπίστευσης. Η έκθεση υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή, η οποία στη συνέχεια εκδίδει την πράξη διαπίστευσης που βεβαιώνει ότι ο οργανισμός πληρωμών πληροί τα κριτήρια διαπίστευσης.
4. Εάν η αρμόδια αρχή θεωρεί ότι ο οργανισμός πληρωμών δεν πληροί τα κριτήρια διαπίστευσης, ενημερώνει τον οργανισμό πληρωμών για τους συγκεκριμένους όρους τους οποίους αυτός υποχρεούται να εκπληρώσει πριν του χορηγηθεί η διαπίστευση.
Σε αναμονή της υλοποίησης των αναγκαίων αλλαγών με σκοπό την επίτευξη αυτών των ειδικών όρων, η διαπίστευση μπορεί να χορηγηθεί προσωρινά για περίοδο που καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των προβλημάτων που διαπιστώθηκαν, η οποία δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, να παρατείνει το εν λόγω χρονικό διάστημα.
5. Οι πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 κοινοποιούνται αμέσως μετά την πρώτη διαπίστευση του οργανισμού συντονισμού και, σε κάθε περίπτωση, πριν καταλογιστεί στα ταμεία οποιαδήποτε δαπάνη που πραγματοποιεί. Οι εν λόγω πληροφορίες συνοδεύονται από δηλώσεις και έγγραφα σχετικά με:
α)
τις αρμοδιότητες που ανατίθενται στον οργανισμό πληρωμών·
β)
την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των υπηρεσιών του οργανισμού πληρωμών·
γ)
τη σχέση του οργανισμού πληρωμών με άλλους οργανισμούς, δημόσιους ή ιδιωτικούς, οι οποίοι είναι αρμόδιοι για την εφαρμογή τυχόν μέτρων βάσει των οποίων ο οργανισμός πληρωμών καταλογίζει δαπάνες στα ταμεία·
δ)
τις διαδικασίες παραλαβής, επαλήθευσης και έγκρισης των αιτήσεων των δικαιούχων και τις διαδικασίες έγκρισης, πληρωμής και λογιστικής εγγραφής των δαπανών·
ε)
τις διατάξεις σχετικά με την ασφάλεια των μηχανογραφικών συστημάτων·
στ)
την αναφερόμενη στην παράγραφο 3 έκθεση του ελέγχου που διενεργεί ο οργανισμός ελέγχου πριν από τη διαπίστευση.
6. Η Επιτροπή ανακοινώνει στην επιτροπή γεωργικών ταμείων τους διαπιστευμένους οργανισμούς πληρωμών σε κάθε κράτος μέλος.
Άρθρο 2
Επανεξέταση της διαπίστευσης
1. Η αρμόδια αρχή ασκεί διαρκή εποπτεία στους οργανισμούς πληρωμών για τους οποίους είναι αρμόδια, βασιζόμενη ιδίως στα πιστοποιητικά και τις εκθέσεις που συντάσσονται από τον αναφερόμενο στο άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 οργανισμό πιστοποίησης και παρακολουθεί κάθε διαπιστωθείσα ανεπάρκεια.
Ανά τριετία, η αρμόδια αρχή ενημερώνει γραπτώς την Επιτροπή σχετικά με την εποπτεία των οργανισμών πληρωμών και την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων τους. Η έκθεση περιλαμβάνει επισκόπηση της συνεχούς συμμόρφωσης των οργανισμών πληρωμών με τα κριτήρια διαπίστευσης καθώς και περίληψη των μέτρων που έχουν ληφθεί για την αποκατάσταση των ελλείψεων. Η αρμόδια αρχή επιβεβαιώνει κατά πόσον ο οργανισμός πληρωμών για τον οποίο είναι υπεύθυνη εξακολουθεί να πληροί τα κριτήρια διαπίστευσης.
2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα που διασφαλίζει την άμεση κοινοποίηση στην αρμόδια αρχή κάθε πληροφορίας που υποδηλώνει ότι ένας οργανισμός πληρωμών δεν πληροί τα κριτήρια διαπίστευσης.
3. Εάν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει ότι ένας διαπιστευμένος οργανισμός πληρωμών δεν πληροί πλέον ένα ή περισσότερα κριτήρια διαπίστευσης, γεγονός που να μπορεί να παρεμποδίσει την εκπλήρωση των καθηκόντων που ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. αριθ. 907/2014, η αρμόδια αρχή αναστέλλει αμελλητί τη διαπίστευση του οργανισμού πληρωμών. Καταρτίζει πρόγραμμα δράσεων με προθεσμίες για την αποκατάσταση των ελλείψεων που διαπιστώθηκαν εντός χρονικού διαστήματος που καθορίζεται σε συνάρτηση με τη σοβαρότητα του προβλήματος, το οποίο δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες από την ημερομηνία αναστολής της διαπίστευσης. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, να παρατείνει το εν λόγω χρονικό διάστημα.
4. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με την απόφασή της να αναστείλει τη διαπίστευση του οργανισμού πληρωμών, το σχέδιο που έχει καταρτίσει κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 3 και, στη συνέχεια, σχετικά με την πρόοδο εφαρμογής του εν λόγω σχεδίου.
5. Σε περίπτωση ανάκλησης της διαπίστευσης, η αρμόδια αρχή διαπιστεύει αμελλητί άλλον οργανισμό πληρωμών που πληροί τα κριτήρια του άρθρου 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2005, ώστε να διασφαλιστεί η μη διακοπή των πληρωμών στους δικαιούχους.
6. Εάν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι η αρμόδια αρχή δεν συμμορφώθηκε με την υποχρέωσή της να καταρτίσει πρόγραμμα διορθωτικών μέτρων σύμφωνα με την παράγραφο 3 ή ότι ο οργανισμός πληρωμών εξακολουθεί να παραμένει διαπιστευμένος χωρίς να έχει εφαρμόσει πλήρως το σχετικό πρόγραμμα εντός του καθορισμένου χρονικού διαστήματος, ζητά από την αρμόδια αρχή να ανακαλέσει τη διαπίστευση του εν λόγω οργανισμού πληρωμών, εκτός εάν πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες αλλαγές εντός περιόδου που καθορίζεται από την Επιτροπή σε συνάρτηση με τη σοβαρότητα του προβλήματος. Σε αυτή την περίπτωση, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να παρακολουθήσει τις ελλείψεις, μέσω της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 3
Διαχειριστική δήλωση
1. Η διαχειριστική δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 συντάσσεται σε εύθετο χρόνο, ώστε να μπορεί ο οργανισμός πιστοποίησης να εκδώσει τη γνωμοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.
Η μορφή της διαχειριστικής δήλωσης ορίζεται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού και μπορεί να περιέχει επιφυλάξεις που προσδιορίζουν ποσοτικά τις δυνητικές δημοσιονομικές επιπτώσεις. Σε περίπτωση διατύπωσης επιφυλάξεων, η δήλωση πρέπει να περιλαμβάνει σχέδιο διορθωτικών μέτρων και ακριβές χρονοδιάγραμμα για την υλοποίησή του.
2. Η διαχειριστική δήλωση βασίζεται σε αποτελεσματική εποπτεία του καθεστώτος διαχείρισης και ελέγχου που λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Άρθρο 4
Οργανισμός συντονισμού
1. Ο οργανισμός συντονισμού που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ενεργεί ως ο μοναδικός συνομιλητής της Επιτροπής για λογαριασμό του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους για όλα τα θέματα που αφορούν τα ταμεία σχετικά με:
α)
τη διάδοση των πληροφοριών και κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις λειτουργίες και τις ενέργειες των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών πληρωμών που είναι αρμόδιοι για την εφαρμογή αυτών των κατευθυντήριων γραμμών καθώς και την προώθηση της εναρμονισμένης εφαρμογής τους·
β)
την κοινοποίηση στην Επιτροπή των στοιχείων που αναφέρονται στα άρθρα 7 και 102 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
γ)
τη θέση στη διάθεση της Επιτροπής όλων των λογιστικών στοιχείων που απαιτούνται για στατιστικούς σκοπούς ή για τη διενέργεια ελέγχων.
2. Ο οργανισμός πληρωμών δύναται να ενεργεί ως οργανισμός συντονισμού, υπό τον όρο ότι διασφαλίζεται η διάκριση των λειτουργιών.
3. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και σύμφωνα με τις εθνικές διαδικασίες, ο οργανισμός συντονισμού στηρίζεται σε άλλους διοικητικούς οργανισμούς ή υπηρεσίες, ιδίως σε όσους διαθέτουν λογιστική ή τεχνική εμπειρογνωσία.
4. Το απόρρητο, η ακεραιότητα και η διαθεσιμότητα όλων των ηλεκτρονικών δεδομένων που τηρούνται από τον οργανισμό συντονισμού διασφαλίζονται από μέτρα που προσαρμόζονται στη διοικητική δομή, το στελεχικό δυναμικό και το τεχνολογικό περιβάλλον κάθε οργανισμού συντονισμού. Η οικονομική και τεχνολογική προσπάθεια είναι ανάλογη με τους υφιστάμενους πραγματικούς κινδύνους.
5. Οι κοινοποιήσεις πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 πραγματοποιούνται αμέσως μετά την πρώτη διαπίστευση του οργανισμού συντονισμού και, οπωσδήποτε, πριν καταλογιστεί στα ταμεία οποιαδήποτε δαπάνη που εμπίπτει στην αρμοδιότητά του. Η εν λόγω γνωστοποίηση συνοδεύεται από την πράξη διαπίστευσης του οργανισμού, καθώς και από τα στοιχεία σχετικά με τις διοικητικές και λογιστικές συνθήκες και τις συνθήκες εσωτερικού ελέγχου που αφορούν τη λειτουργία του.
Άρθρο 5
Πιστοποίηση
1. Η αρμόδια αρχή ορίζει τον οργανισμό πιστοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Ο οργανισμός πιστοποίησης οργανώνει τις εργασίες του με αποτελεσματικό και αποδοτικό τρόπο και διενεργεί τους ελέγχους εντός του κατάλληλου χρονικού πλαισίου, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και το χρονοδιάγραμμα των πράξεων για το σχετικό οικονομικό έτος.
3. Η παρεχόμενη από τον οργανισμό πιστοποίησης γνωμοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 συντάσσεται σε ετήσια βάση.
Η εν λόγω γνωμοδότηση βασίζεται στο ελεγκτικό έργο που υλοποιείται σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 του παρόντος κανονισμού.
4. Ο οργανισμός πιστοποίησης συντάσσει έκθεση πορισμάτων του. Η έκθεση καλύπτει τα καθήκοντα που του ανατίθενται. Η έκθεση αυτή αναφέρει, για την περίοδο που καλύπτεται από την έκθεση, κατά πόσο:
α)
ο οργανισμός πληρωμών συμμορφώθηκε με τα κριτήρια διαπίστευσης·
β)
οι διαδικασίες του οργανισμού πληρωμών παρείχαν εύλογη διαβεβαίωση ότι οι δαπάνες που καταλογίζονται στα ταμεία πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, εξασφαλίζοντας τη νομιμότητα και κανονικότητα των υποκείμενων πράξεων, και ότι εφαρμόστηκαν οι τυχόν συστάσεις για βελτιώσεις·
γ)
οι ετήσιοι λογαριασμοί που αναφέρονται στο άρθρο 29 του παρόντος κανονισμού ήταν σύμφωνοι με τα βιβλία και τα στοιχεία του οργανισμού πληρωμών·
δ)
οι δηλώσεις δαπανών και παρεμβάσεων συνιστούν στην πραγματικότητα αληθή, πλήρη και ακριβή καταγραφή των ενεργειών που καταλογίζονται στα ταμεία·
ε)
τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης όσον αφορά τις καταβληθείσες προκαταβολές, τις κατατεθείσες εγγυήσεις, τα αποθέματα παρέμβασης και τα προς είσπραξη ποσά προστατεύονταν καταλλήλως.
Η έκθεση περιέχει πληροφορίες για τον αριθμό και τα επαγγελματικά προσόντα των ελεγκτών, το έργο που έχει επιτελεστεί, τον αριθμό των συναλλαγών που ελέγχθηκαν, τον βαθμό σημαντικότητας και εμπιστοσύνης που επιτεύχθηκε, τις τυχόν διαπιστωθείσες αδυναμίες και τις διατυπωθείσες συστάσεις για βελτίωση, καθώς και τις ενέργειες τόσο του οργανισμού πιστοποίησης όσο και των άλλων οργανισμών ελέγχου, που ανήκουν στον ή είναι εκτός του οργανισμού πληρωμών, από τους οποίους λαμβάνονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει οι διαβεβαιώσεις του οργανισμού πιστοποίησης όσον αφορά τα εν λόγω θέματα.
Άρθρο 6
Αρχές ελέγχου
1. Ο έλεγχος πιστοποίησης διενεργείται σύμφωνα με διεθνώς αποδεκτά ελεγκτικά πρότυπα.
2. Ο οργανισμός πιστοποίησης χαράζει στρατηγική λογιστικού ελέγχου που καθορίζει το πεδίο εφαρμογής, το χρονοδιάγραμμα και την κατεύθυνση του ελέγχου πιστοποίησης, τις μεθόδους ελέγχου και τη μεθοδολογία δειγματοληψίας. Καταρτίζεται σχέδιο ελέγχου για κάθε οικονομικό έτος που ελέγχεται με βάση τον εκτιμώμενο κίνδυνο ελέγχου. Κατόπιν αιτήσεως, ο οργανισμός πιστοποίησης κοινοποιεί στην Επιτροπή τη στρατηγική ελέγχου και το πρόγραμμα ελέγχου.
3. Το εύλογο επίπεδο διασφάλισης του ελέγχου που πρέπει να επιτυγχάνεται από τη δοκιμή ελέγχου προκύπτει από την αξιολόγηση του συστήματος ελέγχου, περιλαμβανομένων δοκιμών συμμόρφωσης και ουσιαστικών ελέγχων των δαπανών, που αποτελούνται από δοκιμή λεπτομερειών και διαδικασίες ανάλυσης.
4. Η Επιτροπή θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές που περιλαμβάνουν, ιδίως:
α)
πρόσθετες διευκρινίσεις και οδηγίες σχετικά με τον έλεγχο πιστοποίησης που πρόκειται να διενεργηθεί·
β)
τον καθορισμό του εύλογου επιπέδου διασφάλισης του ελέγχου που πρέπει να επιτευχθεί από τη δοκιμή ελέγχου.
Άρθρο 7
Μέθοδοι ελέγχου
1. Οι μέθοδοι ελέγχου που αφορούν την πιστοποίηση ελέγχου καθορίζονται στη στρατηγική λογιστικού ελέγχου που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2.
2. Για την επίτευξη των στόχων του ελέγχου και την παροχή της γνωμοδότησης που ορίζονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα στάδια ελέγχου περιλαμβάνουν ελέγχους συστημάτων, ουσιαστικό έλεγχο και ελέγχους συμφωνίας με τις οικονομικές και διαχειριστικές δηλώσεις.
3. Οι έλεγχοι των δαπανών αφορούν τη νομιμότητα και την κανονικότητα των υποκειμένων πράξεων στο επίπεδο των τελικών δικαιούχων. Για τους σκοπούς αυτούς, ο οργανισμός πιστοποίησης μπορεί να συνοδεύει κατά τους δευτεροβάθμιους επιτόπιους ελέγχους τον οργανισμό πληρωμών. Ο οργανισμός πιστοποίησης δεν μπορεί να συνοδεύει κατά τους αρχικούς επιτόπιους ελέγχους τον οργανισμό πληρωμών, με εξαίρεση τις καταστάσεις όπου θα ήταν αδύνατη η επανάληψη του αρχικού ελέγχου που διενήργησε ο οργανισμός πληρωμών. Όσον αφορά τους ελέγχους επαλήθευσης, οι οργανισμοί πιστοποίησης μπορούν να χρησιμοποιούν μια ολοκληρωμένη μέθοδο δειγματοληψίας.
4. Η Επιτροπή παρέχει πρόσθετους όρους και οδηγίες σχετικά με τον σχεδιασμό των ελεγκτικών διαδικασιών, τη δειγματοληψία, τον προγραμματισμό και τη διεξαγωγή της επιτόπιας εκ νέου επαλήθευσης των πράξεων μέσω των κατευθυντήριων γραμμών που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 8
Λογαριασμοί των οργανισμών πληρωμών
1. Κάθε οργανισμός πληρωμών τηρεί ένα σύνολο λογαριασμών που καλύπτουν μόνο τις δαπάνες και τα έσοδα που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 και στα άρθρα 5 και 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, και τη χρησιμοποίηση των κονδυλίων που τίθενται στη διάθεσή του για την πληρωμή των αντίστοιχων δαπανών. Οι εν λόγω λογαριασμοί επιτρέπουν τη διάκριση και χωριστή παρουσίαση των οικονομικών στοιχείων του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ.
2. Οι οργανισμοί πληρωμών των κρατών μελών που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ τηρούν λογαριασμούς που καλύπτουν τα ποσά εκφρασμένα στο νόμισμα στο οποίο πραγματοποιήθηκαν οι δαπάνες και εισπράχθηκαν τα έσοδα. Για να υπάρχει όμως δυνατότητα ενοποίησης του συνόλου των δαπανών και εσόδων, πρέπει να είναι σε θέση να προσκομίζουν τα αντίστοιχα στοιχεία σε εθνικό νόμισμα και σε ευρώ.
3. Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, κάθε οργανισμός πληρωμών που υποδεικνύεται για ένα πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης τηρεί λογαριασμούς που επιτρέπουν την ταυτοποίηση όλων των πράξεων για κάθε πρόγραμμα και μέτρο. Τα λογιστικά αυτά περιλαμβάνουν κυρίως:
α)
το ποσό της δημόσιας δαπάνης και το ποσό της ενωσιακής συμμετοχής για κάθε πράξη·
β)
τα προς ανάκτηση ποσά από δικαιούχους για διαπιστωμένες παρατυπίες ή αβλεψίες·
γ)
τα ανακτηθέντα ποσά, με αναφορά της αρχικής πράξης.
ΤΜΗΜΑ 2
Λογαριασμοί του ΕΓΤΕ
Άρθρο 9
Παροχή πληροφοριών από τα κράτη μέλη
Τα κράτη μέλη συγκεντρώνουν και θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής σε εβδομαδιαία βάση τις πληροφορίες οι οποίες αφορούν το συνολικό ύψος των δαπανών που καταβλήθηκαν και των εισπραχθέντων εσόδων ειδικού προορισμού, ως εξής:
α)
το αργότερο την τρίτη εργάσιμη ημέρα κάθε εβδομάδας, τις πληροφορίες που αφορούν το συνολικό ύψος των δαπανών που καταβλήθηκαν και των εσόδων ειδικού προορισμού που εισπράχθηκαν από την αρχή του μήνα μέχρι το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας·
β)
το αργότερο την τρίτη εργάσιμη ημέρα του μήνα όταν η εβδομάδα εκτείνεται σε δύο μήνες, τις πληροφορίες που αφορούν το συνολικό ύψος των δαπανών που καταβλήθηκαν και των εσόδων ειδικού προορισμού που εισπράχθηκαν στη διάρκεια του προηγούμενου μήνα.
Άρθρο 10
Κοινοποιήσεις πληροφοριών από τα κράτη μέλη
1. Σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημεία i) και ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν ηλεκτρονικώς στην Επιτροπή τις κάτωθι πληροφορίες και τα έγγραφα, με την επιφύλαξη των άρθρων 11 και 12 του παρόντος κανονισμού:
α)
το αργότερο την τρίτη εργάσιμη ημέρα κάθε μήνα, τις πληροφορίες που αφορούν το συνολικό ύψος των δαπανών που καταβλήθηκαν και εσόδων ειδικού προορισμού που εισπράχθηκαν στη διάρκεια του προηγούμενου μήνα, με βάση το υπόδειγμα που παρέχει η Επιτροπή στα κράτη μέλη μέσω των μηχανογραφικών συστημάτων, και όλες τις πληροφορίες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τις αισθητές αποκλίσεις μεταξύ των προβλέψεων που καταρτίστηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο α) σημείο iii) του παρόντος άρθρου και των πραγματικών δαπανών ή των εισπραχθέντων εσόδων ειδικού προορισμού·
β)
το αργότερο έως τη δωδέκατη ημέρα κάθε μήνα, τη δήλωση δαπανών που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Εντούτοις, η κοινοποίηση για τις δαπάνες που καταβλήθηκαν και τα έσοδα ειδικού προορισμού που εισπράχθηκαν μεταξύ 1ης και 15ης Οκτωβρίου διαβιβάζεται το αργότερο έως τις 27 Οκτωβρίου.
2. Η δήλωση δαπανών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) αποτελείται από:
α)
κατάσταση, που καταρτίζεται από κάθε οργανισμό πληρωμής με βάση τα υποδείγματα που διατίθενται από την Επιτροπή στα κράτη μέλη μέσω μηχανογραφικών συστημάτων, βάσει της ονοματολογίας του προϋπολογισμού της Ένωσης και ανά τύπο δαπανών και εσόδων και σύμφωνα με μια αναλυτική ονοματολογία που τίθεται στη διάθεση των κρατών μελών, η οποία καλύπτει:
i)
τις δαπάνες που καταβλήθηκαν και τα έσοδα ειδικού προορισμού που εισπράχθηκαν στη διάρκεια του προηγούμενου μήνα,
ii)
το σύνολο των δαπανών και εσόδων ειδικού προορισμού που πληρώθηκαν από την αρχή του οικονομικού έτους έως το τέλος του προηγούμενου μήνα,
iii)
προβλέψεις δαπανών και εσόδων ειδικού προορισμού, που καλύπτουν κατά περίπτωση:
-
μόνο τον τρέχοντα μήνα και τους δύο επόμενους μήνες,
-
τον τρέχοντα μήνα, τους δύο επόμενους μήνες και μέχρι το τέλος του οικονομικού έτους·
iv)
συμπληρωματικά δεδομένα, εάν είναι αναγκαίο·
β)
περίληψη, που συντάσσεται από το οικείο κράτος μέλος με βάση το υπόδειγμα που παρέχει η Επιτροπή στα κράτη μέλη μέσω των μηχανογραφικών συστημάτων, των δεδομένων που αναφέρονται στο στοιχείο α), για όλους τους οργανισμούς πληρωμών αυτού του κράτους μέλους·
γ)
τους λογαριασμούς δαπανών και εσόδων σχετικά με τη δημόσια παρέμβαση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 19 παράγραφος 2.
3. Όλα τα χρηματοοικονομικά δεδομένα που απαιτούνται βάσει του παρόντος άρθρου κοινοποιούνται σε ευρώ.
Άρθρο 11
Γενικοί κανόνες για τη δήλωση δαπανών και εσόδων ειδικού προορισμού
1. Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του άρθρου 12 που εφαρμόζονται κατά τη δήλωση δαπανών και εσόδων σχετικά με τη δημόσια αποθεματοποίηση, οι δαπάνες και τα έσοδα που δηλώνονται από τους οργανισμούς πληρωμών και αφορούν συγκεκριμένο μήνα αντιστοιχούν στις πληρωμές και τις εισπράξεις που έγιναν στη διάρκεια του ίδιου αυτού μήνα.
Οι εν λόγω δαπάνες και τα έσοδα εγγράφονται στον προϋπολογισμό του ΕΓΤΕ για το οικονομικό έτος ν.
Εντούτοις:
α)
οι δαπάνες που μπορούν να καταβληθούν πριν να τεθεί σε εφαρμογή η διάταξη η οποία προβλέπει τον ολικό ή μερικό καταλογισμό τους στο ΕΓΤΕ μπορούν μόνο να δηλώνονται:
-
για τον μήνα στη διάρκεια του οποίου τέθηκε σε εφαρμογή η εν λόγω διάταξη,
ή
-
για τον μήνα ο οποίος έπεται της έναρξης εφαρμογής της εν λόγω διάταξης·
β)
τα έσοδα ειδικού προορισμού τα οποία το κράτος μέλος οφείλει στην Επιτροπή δηλώνονται για τον μήνα στη διάρκεια του οποίου λήγει η προθεσμία καταβολής των αντίστοιχων ποσών που προβλέπεται από την ενωσιακή νομοθεσία·
γ)
οι διορθώσεις τις οποίες αποφασίζει η Επιτροπή, στο πλαίσιο της εκκαθάρισης λογαριασμών και της εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, αφαιρούνται ή προστίθενται απευθείας από την Επιτροπή στις μηνιαίες πληρωμές που προβλέπονται, κατά περίπτωση, στο άρθρο 33 παράγραφος 2 ή στο άρθρο 34 παράγραφος 8. Ωστόσο, τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν τα ποσά που αντιστοιχούν στις εν λόγω διορθώσεις στη δήλωση που συντάσσουν για τον μήνα για τον οποίο πραγματοποιούνται οι εν λόγω διορθώσεις.
2. Οι δαπάνες και τα έσοδα ειδικού προορισμού λαμβάνονται υπόψη την ημερομηνία κατά την οποία χρεώθηκε ή πιστώθηκε ο λογαριασμός του οργανισμού πληρωμών. Εντούτοις, για τις πληρωμές μπορεί να λαμβάνεται υπόψη η ημερομηνία κατά την οποία ο ενδιαφερόμενος οργανισμός εξέδωσε και απέστειλε τον τίτλο πληρωμής σε πιστωτικό ίδρυμα ή στον δικαιούχο. Κάθε οργανισμός πληρωμών χρησιμοποιεί την ίδια μέθοδο καθ’ όλη τη διάρκεια του οικονομικού έτους.
3. Οι δαπάνες και τα έσοδα ειδικού προορισμού που δηλώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 μπορούν να περιλαμβάνουν διορθώσεις των στοιχείων τα οποία δηλώθηκαν για προηγούμενους μήνες του ίδιου οικονομικού έτους.
Σε περίπτωση που οι διορθώσεις των εσόδων ειδικού προορισμού έχουν ως αποτέλεσμα, σε επίπεδο οργανισμού πληρωμών, αρνητικές μηνιαίες δηλώσεις ως προς ένα κονδύλιο του προϋπολογισμού, το πλεόνασμα της διόρθωσης μεταφέρεται στον επόμενο μήνα. Η εκκαθάρισή τους πραγματοποιείται, κατά περίπτωση, κατά τη λογιστική εκκαθάριση του εκάστοτε έτους.
4. Οι μη εκτελεσθείσες εντολές πληρωμής καθώς και οι πληρωμές που χρεώθηκαν στον λογαριασμό και εν συνεχεία πιστώθηκαν εκ νέου εμφανίζονται στους λογαριασμούς ως υπόλοιπα των δαπανών του μήνα στη διάρκεια του οποίου η μη εκτέλεση ή η ακύρωση γνωστοποιείται στον οργανισμό πληρωμών.
5. Εάν οι οφειλόμενες πληρωμές από το ΕΓΤΕ επιβαρύνονται με απαιτήσεις, θεωρείται ότι έχουν πραγματοποιηθεί στο σύνολό τους για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 1:
α)
κατά την ημερομηνία πληρωμής του ποσού που οφείλεται στον δικαιούχο, εάν η απαίτηση είναι μικρότερη από την εκκαθαρισθείσα δαπάνη·
β)
κατά την ημερομηνία της αντιστάθμισης, εφόσον η δαπάνη είναι μικρότερη ή ίση προς την απαίτηση.
6. Τα συνολικά στοιχεία που αφορούν τις δαπάνες και τα έσοδα ειδικού προορισμού που καταλογίζονται σε ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος και τα οποία πρέπει να έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή το αργότερο στις 27 Οκτωβρίου μπορούν να διορθωθούν μόνο στο πλαίσιο των ετήσιων λογαριασμών που διαβιβάζονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 12
Ειδικοί κανόνες για τις δηλώσεις δαπανών σχετικά με τη δημόσια αποθεματοποίηση
1. Οι πράξεις που συνεκτιμώνται για την κατάρτιση της δήλωσης δαπανών σχετικά με τη δημόσια αποθεματοποίηση είναι εκείνες οι οποίες καταχωρίστηκαν στο τέλος ενός μήνα στους λογαριασμούς του οργανισμού πληρωμών και πραγματοποιήθηκαν από την αρχή της λογιστικής χρήσης κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014 μέχρι το τέλος του ίδιου μήνα.
2. Οι εν λόγω δηλώσεις δαπανών περιέχουν τις αξίες και τα ποσά τα οποία, προσδιοριζόμενα σύμφωνα με τα άρθρα 17 και 18 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014 (11) της Επιτροπής, εγγράφονται στους λογαριασμούς από τους οργανισμούς πληρωμών στον μήνα που έπεται εκείνου στον οποίο αναφέρονται οι πράξεις.
Εντούτοις:
α)
για πράξεις που πραγματοποιήθηκαν μήνα Σεπτέμβριο, οι αξίες και τα ποσά εγγράφονται στους λογαριασμούς από τους οργανισμούς πληρωμών το αργότερο στις 15 Οκτωβρίου·
β)
για τα συνολικά ποσά της απαξίωσης που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014, τα ποσά εγγράφονται στους λογαριασμούς την ημερομηνία που ορίζεται στην απόφαση η οποία τα προβλέπει.
Άρθρο 13
Απόφαση πληρωμής από την Επιτροπή
1. Με βάση τα δεδομένα που διαβιβάζονται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή αποφασίζει να καταβάλλει τις μηνιαίες πληρωμές σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, με την επιφύλαξη των διορθώσεων που μπορεί να γίνουν με μεταγενέστερες αποφάσεις σύμφωνα με τα άρθρα 51 και 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, και λαμβάνοντας υπόψη τις μειώσεις και τις αναστολές που αποφασίζονται σύμφωνα με το άρθρο 41 του εν λόγω κανονισμού.
2. Εάν οι συνολικές δαπάνες που δηλώνουν τα κράτη μέλη για το επόμενο οικονομικό έτος υπερβαίνουν τα τρία τέταρτα του συνόλου των πιστώσεων του τρέχοντος οικονομικού έτους, οι προκαταβολικές δεσμεύσεις κατά την έννοια του άρθρου 170 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και οι αντίστοιχες μηνιαίες πληρωμές εγκρίνονται κατ’ αναλογία προς τις δηλώσεις δαπανών, με ανώτατο όριο το 75 % των πιστώσεων του τρέχοντος οικονομικού έτους. Η Επιτροπή καθορίζει το υπόλοιπο που δεν επιστράφηκε στα κράτη μέλη με αποφάσεις που αφορούν μεταγενέστερες επιστροφές.
Άρθρο 14
Διάθεση πόρων στα κράτη μέλη
1. Αποφασίζοντας να καταβάλει τις μηνιαίες πληρωμές, και στο πλαίσιο των δημοσιονομικών πιστώσεων, η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των κρατών μελών τους αναγκαίους πόρους για την κάλυψη των δαπανών που θα χρηματοδοτηθούν από το ΕΓΤΕ, αφού αφαιρεθεί από τον λογαριασμό που ανοίγει κάθε κράτος μέλος το αντίστοιχο ποσό των εσόδων ειδικού προορισμού.
Όταν οι πληρωμές που θα γίνουν από την Επιτροπή αφού αφαιρεθούν τα έσοδα ειδικού προορισμού οδηγούν σε αρνητικό ποσό, για δεδομένο κράτος μέλος, το πλεόνασμα που προκύπτει από τις μειώσεις μεταφέρεται στους επόμενους μήνες.
2. Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή τον τίτλο και τον αριθμό του λογαριασμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 με βάση το μορφότυπο που θέτει στη διάθεσή του η Επιτροπή.
Άρθρο 15
Κοινοποιήσεις στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης
1. Οι οργανισμοί πληρωμών κοινοποιούν στην Επιτροπή:
α)
μετά από αίτηση της Επιτροπής, τα έγγραφα και τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 7 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014 και στις συμπληρωματικές εθνικές διοικητικές διατάξεις που εκδίδονται για την εφαρμογή και τη διαχείριση των μέτρων παρέμβασης·
β)
έως την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, τα στοιχεία σχετικά με τη δημόσια αποθεματοποίηση, με βάση τα υποδείγματα που η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των κρατών μελών μέσω μηχανογραφικών συστημάτων.
2. Τα αναφερόμενα στο άρθρο 24 σχετικά συστήματα πληροφοριών χρησιμοποιούνται για τις κοινοποιήσεις και ανταλλαγές πληροφοριών και την κατάρτιση των εγγράφων που αφορούν τις δαπάνες για τη δημόσια παρέμβαση.
Άρθρο 16
Περιεχόμενο των λογαριασμών δημόσιας αποθεματοποίησης που τηρούνται από τους οργανισμούς πληρωμών
1. Η λογιστική αποθήκης, που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014, περιλαμβάνει τις ακόλουθες κατηγορίες στοιχείων, που εμφανίζονται χωριστά:
α)
τις διαπιστωθείσες ποσότητες προϊόντων κατά την είσοδο και κατά την έξοδο από τα αποθέματα, με ή χωρίς φυσική μετακίνηση·
β)
τις ποσότητες που χρησιμοποιήθηκαν για δωρεάν διανομή σε απόρους από το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους Απόρους και οι οποίες καταχωρίστηκαν λογιστικά σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014, με διαχωρισμό των ποσοτήτων που μεταφέρονται σε άλλο κράτος μέλος·
γ)
τις ποσότητες των δειγματοληψιών, με διαχωρισμό των δειγμάτων που λαμβάνονται από αγοραστές·
δ)
τις ποσότητες οι οποίες, μετά από διαπίστωση με οπτική εξέταση στο πλαίσιο της ετήσιας απογραφής ή κατά τον έλεγχο που διενεργείται μετά την εισαγωγή στην παρέμβαση, δεν είναι δυνατόν να επανασυσκευασθούν και αποτελούν αντικείμενο απευθείας πωλήσεων·
ε)
τις ελλείπουσες ποσότητες, για αναγνωρίσιμες ή αδιευκρίνιστες αιτίες, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αντιστοιχούν στα νόμιμα όρια ανοχής·
στ)
τις ποσότητες που έχουν υποστεί υποβάθμιση·
ζ)
τις πλεονάζουσες ποσότητες·
η)
τις ελλείπουσες ποσότητες που υπερβαίνουν τα όρια ανοχής·
θ)
τις ποσότητες που έχουν εισέλθει στα αποθέματα και διαπιστώθηκε ότι δεν πληρούν τους απαιτούμενους όρους και των οποίων, εξαιτίας αυτού, απορρίφθηκε η ανάληψη·
ι)
τις καθαρές ποσότητες που βρίσκονται στα αποθέματα στο τέλος κάθε μήνα ή λογιστικής χρήσης και οι οποίες μεταφέρονται στον επόμενο μήνα ή στην επόμενη λογιστική χρήση.
2. Οι χρηματοοικονομικοί λογαριασμοί που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014 περιλαμβάνουν:
α)
την αξία των ποσοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου, διαχωρίζοντας την αξία των ποσοτήτων που αγοράστηκαν και των ποσοτήτων που πωλήθηκαν·
β)
τη λογιστική αξία των ποσοτήτων που χρησιμοποιούνται ή λαμβάνονται υπόψη δυνάμει του καθεστώτος της δωρεάν διανομής που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου·
γ)
τη χρηματοδότηση δαπανών που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014·
δ)
τις δαπάνες που αφορούν στις φυσικές πράξεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014·
ε)
τα ποσά που προκύπτουν από τις απαξιώσεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014·
στ)
τα ποσά που έχουν εισπραχθεί ή επιστραφεί από τους πωλητές, τους αγοραστές και τους αποθεματοποιητές, εκτός από εκείνα που αναφέρονται στο άρθρο 20 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού·
ζ)
το ποσό από τις απευθείας πωλήσεις που διενεργούνται μετά την ετήσια απογραφή ή μετά τους ελέγχους που ακολουθούν την ανάληψη των προϊόντων στα αποθέματα παρέμβασης·
η)
τις ζημίες και τα κέρδη από τα εξερχόμενα προϊόντα, λαμβανομένων υπόψη των απαξιώσεων που αναφέρονται στο στοιχείο ε) της παρούσας παραγράφου·
θ)
τα λοιπά στοιχεία πιστοχρεώσεων, ιδίως αυτά που αντιστοιχούν στις ποσότητες που αφορά η παράγραφος 1 στοιχεία γ) έως ζ) του παρόντος άρθρου·
ι)
τη μέση λογιστική αξία, εκφραζόμενη, κατά περίπτωση, ανά τόνο ή ανά εκατόλιτρο.
Άρθρο 17
Λογιστικοί κανόνες σχετικά με τη δημόσια παρέμβαση
1. Τα αναφερόμενα στο άρθρο 16 στοιχεία καταχωρίζονται για τις ποσότητες, τις αξίες, τα ποσά και τους μέσους όρους που έχουν πράγματι διαπιστωθεί από τους οργανισμούς πληρωμών, ή για τις αξίες και τα ποσά που υπολογίστηκαν βάσει των ορισθέντων από την Επιτροπή κατ’ αποκοπή ποσών.
2. Οι διαπιστώσεις και οι υπολογισμοί που αναφέρονται στην παράγραφο 1 γίνονται με την επιφύλαξη της εφαρμογής των κατωτέρω κανόνων:
α)
τα έξοδα εξόδου από το απόθεμα που αφορούν τις ποσότητες για τις οποίες έχουν διαπιστωθεί ελλείψεις ή υποβαθμίσεις, σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στα παραρτήματα VI και VII του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014, εγγράφονται στους λογαριασμούς μόνο για τις ποσότητες που έχουν πράγματι πωληθεί και εξέλθει από τα αποθέματα·
β)
οι διαπιστωθείσες ως ελλείπουσες ποσότητες κατά τη μεταφορά μεταξύ κρατών μελών δεν θεωρούνται εισελθούσες στο απόθεμα στο κράτος μέλος προορισμού και δεν καλύπτονται από τα πάγια έξοδα εισόδου·
γ)
τα έξοδα εισόδου και εξόδου από το απόθεμα που καθορίζονται κατ’ αποκοπή για τη μεταφορά εγγράφονται σε λογαριασμό, εφόσον τα έξοδα αυτά δεν θεωρείται, σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία, ότι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των εξόδων μεταφοράς·
δ)
πλην αντίθετων ενωσιακών κανονιστικών διατάξεων, τα ποσά που προκύπτουν από την πώληση υποβαθμισμένων προϊόντων καθώς και όσα ποσά έχουν ενδεχομένως εισπραχθεί στο πλαίσιο αυτό δεν εγγράφονται στους λογαριασμούς του ΕΓΤΕ·
ε)
τυχόν διαπιστωθείσες πλεονάζουσες ποσότητες καταχωρίζονται λογιστικά με αρνητικό πρόσημο στις ελλείπουσες ποσότητες στην κατάσταση και στις κινήσεις των αποθεμάτων. Οι εν λόγω ποσότητες λαμβάνονται υπόψη κατά τον προσδιορισμό των ποσοτήτων που υπερβαίνουν το όριο ανοχής·
στ)
τα δείγματα, πλην αυτών που λαμβάνουν οι αγοραστές, καταχωρίζονται λογιστικά σύμφωνα με το παράρτημα VII σημείο 2 στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014.
3. Οι διορθώσεις που πραγματοποιεί η Επιτροπή, σε σχέση με τα στοιχεία που προβλέπονται στο άρθρο 16, κατά την τρέχουσα λογιστική χρήση, κοινοποιούνται στην επιτροπή γεωργικών ταμείων. Μπορούν να κοινοποιούνται στα κράτη μέλη στο πλαίσιο απόφασης μηνιαίας πληρωμής ή, σε διαφορετική περίπτωση, στο πλαίσιο της απόφασης εκκαθάρισης λογαριασμών. Καταχωρίζονται λογιστικά από τους οργανισμούς πληρωμών σύμφωνα με τους προβλεπόμενους από την εν λόγω απόφαση όρους.
Άρθρο 18
Ημερομηνίες καταχώρισης των εξόδων και εσόδων και των πράξεων διακίνησης των προϊόντων σε λογαριασμούς για τη δημόσια παρέμβαση
1. Τα διάφορα στοιχεία εξόδων και εσόδων εγγράφονται σε λογαριασμό την ημερομηνία που διενεργείται η φυσική πράξη βάσει του μέτρου δημόσιας παρέμβασης και με τη χρήση της συναλλαγματικής ισοτιμίας που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014.
Ωστόσο, στις κατωτέρω περιπτώσεις εφαρμόζονται οι ακόλουθες ημερομηνίες:
α)
η ημερομηνία της είσπραξης για τα εισπραττόμενα ή ανακτώμενα ποσά, όπως αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 στοιχεία στ) και ζ) του παρόντος κανονισμού·
β)
η ημερομηνία πραγματικής πληρωμής των εξόδων που αφορούν φυσικές πράξεις, όταν τα έξοδα αυτά δεν καλύπτονται από κατ’ αποκοπή ποσά.
2. Τα διάφορα στοιχεία που αφορούν τη φυσική διακίνηση των προϊόντων και τη διαχείριση των αποθεμάτων καταχωρίζονται λογιστικά την ημερομηνία που λαμβάνει χώρα η φυσική πράξη βάσει του μέτρου παρέμβασης.
Ωστόσο, στις κατωτέρω περιπτώσεις εφαρμόζονται οι ακόλουθες ημερομηνίες:
α)
η ημερομηνία ανάληψης των προϊόντων από τον οργανισμό πληρωμών, σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 2 και το άρθρο 33 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009 της Επιτροπής (12), για τις ποσότητες που εισέρχονται στη δημόσια αποθεματοποίηση χωρίς μεταβολή του τόπου αποθεματοποίησής τους·
β)
όσον αφορά τις ελλείπουσες ή υποβαθμισμένες ποσότητες και τις πλεονάζουσες ποσότητες, η ημερομηνία διαπίστωσης των γεγονότων για τις ελλείπουσες ή υποβαθμισμένες ποσότητες και για τις πλεονάζουσες ποσότητες·
γ)
η ημερομηνία της πραγματικής εξόδου των προϊόντων από το απόθεμα, για τις απευθείας πωλήσεις προϊόντων που παραμένουν σε αποθεματοποίηση, τα οποία δεν είναι δυνατόν να επανασυσκευαστούν μετά από οπτική εξέτασή τους στο πλαίσιο της ετήσιας απογραφής ή κατά τον έλεγχο που διενεργείται μετά την ανάληψη στην παρέμβαση·
δ)
την τελευταία ημέρα της λογιστικής χρήσης, για τις ενδεχόμενες απώλειες που υπερβαίνουν το όριο ανοχής που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014.
Άρθρο 19
Ποσό που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης
1. Το προς χρηματοδότηση ποσό δυνάμει των μέτρων παρέμβασης που αναφέρονται στο άρθρο 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014 προσδιορίζεται με βάση τους λογαριασμούς που έχουν καταρτιστεί και τηρούνται από τους οργανισμούς πληρωμών σύμφωνα με άρθρο 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014, και στους οποίους εγγράφονται αντίστοιχα, σε χρέωση ή σε πίστωση, τα διάφορα στοιχεία των δαπανών και εσόδων που αναφέρονται στο άρθρο 16 του παρόντος κανονισμού, λαμβανομένων κατά περίπτωση υπόψη των ποσών δαπανών που έχουν καθοριστεί βάσει της γεωργικής νομοθεσίας του οικείου τομέα.
2. Οι οργανισμοί πληρωμών ή οργανισμοί συντονισμού, κατά περίπτωση, διαβιβάζουν με ηλεκτρονικά μέσα, στην Επιτροπή, κάθε μήνα και κάθε έτος, με βάση τα υποδείγματα που παρέχει η Επιτροπή στα κράτη μέλη μέσω των μηχανογραφικών συστημάτων, τις απαιτούμενες για τη χρηματοδότηση των δαπανών δημόσιας αποθεματοποίησης πληροφορίες και τα δικαιολογητικά των σχετικών με τη δημόσια αποθεματοποίηση δαπανών και εσόδων, υπό τη μορφή πινάκων (πίνακες P-STO), έως την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) και την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 30 παράγραφος 2.
Άρθρο 20
Δηλώσεις δαπανών και εσόδων της δημόσιας παρέμβασης
1. Η χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ στο πλαίσιο των μέτρων παρέμβασης που αναφέρονται στο άρθρο 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 906/2014 είναι ίση με τις δαπάνες, οι οποίες υπολογίζονται με βάση τα στοιχεία που κοινοποιήθηκαν από τον οργανισμό πληρωμών, αφαιρουμένων των τυχόν εσόδων που προκύπτουν από τα μέτρα παρέμβασης, οι οποίες έχουν επικυρωθεί από το σύστημα πληροφορικής που έχει εγκαταστήσει η Επιτροπή, και οι οποίες έχουν καταχωριστεί από τον οργανισμό πληρωμών στη δήλωση δαπανών που έχει συνταχθεί σύμφωνα με το άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού.
2. Ποσά που ανακτώνται σύμφωνα με το άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και τα ποσά που έχουν εισπραχθεί ή επιστραφεί από πωλητές, αγοραστές και αποθεματοποιητές, που πληρούν τα κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 43 του εν λόγω κανονισμού, δηλώνονται στον προϋπολογισμό του ΕΓΤΕ με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού.
ΤΜΗΜΑ 3
Λογαριασμοί του ΕΓΤΑΑ
Άρθρο 21
Πρόβλεψη των χρηματοδοτικών αναγκών
Για κάθε πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης που αναφέρεται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13), και σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, δύο φορές κατ’ έτος, πριν από τις 31 Ιανουαρίου και το αργότερο στις 31 Αυγούστου, τις προβλέψεις τους για τα ποσά που πρέπει να χρηματοδοτηθούν από το ΕΓΤΑΑ για το οικονομικό έτος. Επιπλέον, τα κράτη μέλη υποβάλλουν επικαιροποιημένη εκτίμηση των αιτήσεων χρηματοδότησής τους για το επόμενο οικονομικό έτος.
Οι εν λόγω προβλέψεις και η επικαιροποιημένη εκτίμηση διαβιβάζονται μέσω ενός δομημένου συστήματος πληροφοριών με χρήση του μηχανογραφικού συστήματος SFC2014 που προβλέπεται στο κεφάλαιο I του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 184/2014 της Επιτροπής (14).
Άρθρο 22
Δηλώσεις δαπανών
1. Οι οργανισμοί πληρωμών δηλώνουν δαπάνες για κάθε πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
Για κάθε μέτρο αγροτικής ανάπτυξης, οι οργανισμοί πληρωμών προσδιορίζουν με δήλωση δαπανών:
α)
το ποσό της επιλέξιμης δημόσιας δαπάνης για την οποία ο οργανισμός πληρωμών έχει πράγματι καταβάλει την αντίστοιχη συμμετοχή του ΕΓΤΑΑ στη διάρκεια καθεμίας από τις περιόδους αναφοράς που καθορίζεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου·
β)
τις πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τα μέσα χρηματοοικονομικής τεχνικής που αναφέρονται στο μέρος II τίτλος IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15)·
γ)
τις πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις προκαταβολές που καταβάλλονται σε δικαιούχους που αναφέρονται στο άρθρο 75 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
δ)
το ανακτηθέν ποσό κατά τη διάρκεια της τρέχουσας περιόδου, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
2. Όταν η Επιτροπή εγκρίνει ένα πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο i) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τις δηλώσεις δαπανών τους εντός των ακόλουθων προθεσμιών:
α)
το αργότερο στις 30 Απριλίου, για τις δαπάνες της περιόδου από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Μαρτίου·
β)
το αργότερο στις 31 Ιουλίου, για τις δαπάνες της περιόδου από 1ης Απριλίου έως 30 Ιουνίου·
γ)
το αργότερο στις 10 Νοεμβρίου, για τις δαπάνες της περιόδου από 1ης Ιουλίου έως 15 Οκτωβρίου·
δ)
το αργότερο στις 31 Ιανουαρίου, για τις δαπάνες της περιόδου από τις 16 Οκτωβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου.
Ωστόσο, όλες οι δαπάνες που καταβάλλονται από τους οργανισμούς πληρωμών στους δικαιούχους σύμφωνα με το άρθρο 65 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, πριν από την έγκριση των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης, όπως ορίζει το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, πραγματοποιούνται υπό την ευθύνη των κρατών μελών και κοινοποιούνται στην Επιτροπή με την πρώτη δήλωση δαπανών μετά την έγκριση του σχετικού προγράμματος. Ο ίδιος κανόνας ισχύει, κατ’ αναλογία, σε περίπτωση τροποποίησης ενός προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης, σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
3. Οι δηλώσεις δαπανών καταχωρίζονται με τη μορφή δομημένων δεδομένων από τους οργανισμούς πληρωμών για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης στο μηχανογραφικό σύστημα SFC2014 που προβλέπεται στο κεφάλαιο I του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 184/2014.
4. Όταν η Επιτροπή απαιτεί τη διενέργεια πρόσθετων ελέγχων λόγω παροχής ελλιπών ή ασαφών πληροφοριών ή ασυμφωνίας, ή διαφορετικής ερμηνείας ή άλλης ανακολουθίας σε σχέση με τις δηλώσεις δαπανών μιας περιόδου αναφοράς, ως αποτέλεσμα κυρίως μη κοινοποίησης των πληροφοριών που απαιτούνται βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 και πράξεων που εκδίδει η Επιτροπή βάσει του εν λόγω κανονισμού, ή λόγω σοβαρών ενδείξεων ότι στις δαπάνες που περιλαμβάνονταν στη δήλωση δαπανών ενδέχεται να επηρεάζονται από παρατυπία, ότι μπορεί να υπάρχουν ανεπάρκειες στη λειτουργία του συστήματος διαχείρισης και ελέγχου για την αγροτική ανάπτυξη, το οικείο κράτος μέλος υποβάλλει, μετά από αίτημα της Επιτροπής, πρόσθετες πληροφορίες εντός προθεσμίας που ορίζεται στο εν λόγω αίτημα ανάλογα με τη σοβαρότητα του προβλήματος.
Η προθεσμία για τις ενδιάμεσες πληρωμές που προβλέπονται στο άρθρο 36 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 μπορεί να διακοπεί για ολόκληρο ή μέρος του ποσού που αναγράφεται στην αίτηση πληρωμής, αρχής γενομένης από την ημερομηνία αποστολής της αίτησης παροχής πρόσθετων πληροφοριών μέχρι την παραλαβή των πληροφοριών αυτών, αλλά όχι για διάστημα μεγαλύτερο από την ανώτατη περίοδο που ορίζεται στο άρθρο 83 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Εάν το οικείο κράτος μέλος δεν ανταποκριθεί στο αίτημα παροχής συμπληρωματικών στοιχείων εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην εν λόγω αίτηση ή εάν η απάντησή του δεν κριθεί ικανοποιητική ή αναφέρει ότι δεν έχουν τηρηθεί οι ισχύοντες κανόνες ή ότι έχει γίνει αντικανονική χρήση των ενωσιακών κονδυλίων, η Επιτροπή δύναται να αναστείλει ή να μειώσει τις πληρωμές σύμφωνα με το άρθρο 41 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
5. Οι δαπάνες που δηλώθηκαν για μια περίοδο ενδέχεται να περιέχουν διορθώσεις των στοιχείων που δηλώθηκαν για τις προηγούμενες περιόδους δηλώσεων του ίδιου οικονομικού έτους.
Διορθώσεις των στοιχείων οι οποίες αφορούν τις δαπάνες και τα έσοδα ειδικού προορισμού που καταλογίζονται στο οικονομικό έτος και δεν έχουν γίνει ακόμη στις δηλώσεις οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχεία α), β) και γ) επιτρέπονται μόνο στο πλαίσιο των ετήσιων λογαριασμών που διαβιβάζονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 23
Υπολογισμός του πληρωτέου ποσού
1. Η ενωσιακή συνεισφορά που πρόκειται να καταβληθεί για την επιλέξιμη δημόσια δαπάνη υπολογίζεται για κάθε μέτρο και για κάθε περίοδο αναφοράς με βάση το σχέδιο χρηματοδότησης που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, που ισχύει την πρώτη ημέρα της εν λόγω περιόδου. Ο υπολογισμός λαμβάνει υπόψη τις διορθώσεις της συνεισφοράς της Ένωσης που περιλαμβάνονται στη δήλωση δαπανών για την εν λόγω περίοδο.
2. Με την επιφύλαξη του ανώτατου ορίου που προβλέπεται στο άρθρο 34 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, όταν το συνολικό ύψος της συνεισφοράς της Ένωσης που έχει καταβληθεί στο πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης υπερβαίνει το συνολικό ποσό που έχει προγραμματιστεί για ένα μέτρο αγροτικής ανάπτυξης, το πληρωτέο ποσό μειώνεται στο ύψος του προγραμματισμένου ποσού για το εν λόγω μέτρο. Κάθε συνεισφορά της Ένωσης που εξαιρείται για τον λόγο αυτό μπορεί να καταβληθεί αργότερα, με την επιφύλαξη ότι το κράτος μέλος θα έχει υποβάλει στην Επιτροπή τροποποιημένο χρηματοδοτικό σχέδιο και η Επιτροπή θα το έχει εγκρίνει.
3. Η συνεισφορά της Ένωσης καταβάλλεται από την Επιτροπή, με την προϋπόθεση ότι υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι, στον (στους) λογαριασμό(-ούς) που ανοίγει κάθε κράτος μέλος.
Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή τον τίτλο ή τους αριθμούς των λογαριασμών, με βάση το μορφότυπο που θέτει στη διάθεσή του η Επιτροπή.
ΤΜΗΜΑ 4
Κοινές διατάξεις του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ
Άρθρο 24
Ηλεκτρονική ανταλλαγή πληροφοριών και εγγράφων
1. Η Επιτροπή καθορίζει τα μηχανογραφικά συστήματα που εξυπηρετούν την ηλεκτρονική ανταλλαγή εγγράφων και πληροφοριών μεταξύ αυτής και των κρατών μελών για τις κοινοποιήσεις και τη χρήση των στοιχείων που προβλέπονται στο άρθρο 102 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και στις αναγκαίες λεπτομέρειες εφαρμογής του. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για τους γενικούς όρους λειτουργίας των εν λόγω συστημάτων μέσω της επιτροπής των γεωργικών ταμείων.
2. Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 μηχανογραφικά συστήματα μπορούν να επεξεργάζονται ιδίως:
α)
τα δεδομένα που είναι αναγκαία για τις χρηματοοικονομικές πράξεις, ιδίως εκείνες που αφορούν τους μηνιαίους και ετήσιους λογαριασμούς των οργανισμών πληρωμών, τις δηλώσεις δαπανών και εσόδων και τη διαβίβαση πληροφοριών και εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 3 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014 και στα άρθρα 10, 11, 14, 15, 19, 20, 23 και 29 του παρόντος κανονισμού·
β)
τα έγγραφα κοινού ενδιαφέροντος που επιτρέπουν την παρακολούθηση των μηνιαίων και ετήσιων λογαριασμών και των πληροφοριών και εγγράφων που οι οργανισμοί πληρωμών οφείλουν να θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής·
γ)
τα ενωσιακά κείμενα και τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής σχετικά με τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής από τις αρχές που διαπιστεύονται και ορίζονται βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τις οδηγίες για την εναρμονισμένη εφαρμογή της συναφούς νομοθεσίας.
3. Η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των κρατών μελών τη μορφή και το περιεχόμενο των εγγράφων που αναφέρονται στα άρθρα 10, 19, 20, 23 και στο άρθρο 30 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και δ) με υποδείγματα μέσω των μηχανογραφικών συστημάτων.
Τα εν λόγω μοντέλα τροποποιούνται και ενημερώνονται από την Επιτροπή μετά από συνεννόηση με την επιτροπή των γεωργικών ταμείων.
4. Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 μηχανογραφικά συστήματα μπορεί να περιέχουν τα εργαλεία που είναι απαραίτητα για την αποθήκευση των δεδομένων και για τη διαχείριση των λογαριασμών των ταμείων από την Επιτροπή, καθώς και τα εργαλεία που είναι απαραίτητα για τον υπολογισμό των κατ’ αποκοπή δαπανών ή των δαπανών που χρειάζονται για τη χρήση ομοιόμορφων μεθόδων, ιδίως όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές δαπάνες και τις απαξιώσεις.
5. Τα δεδομένα σχετικά με τις χρηματοοικονομικές πράξεις κοινοποιούνται, εισάγονται και ενημερώνονται στα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 μηχανογραφικά συστήματα υπό την ευθύνη των οργανισμών πληρωμών, από τους ίδιους τους οργανισμούς πληρωμών ή από τους οργανισμούς στους οποίους έχει ανατεθεί αυτό το καθήκον, κατά περίπτωση μέσω των διαπιστευμένων οργανισμών συντονισμού σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
6. Όταν για έγγραφο ή διαδικασία που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ή στις πράξεις που εκδίδει η Επιτροπή κατ’ εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού απαιτείται η υπογραφή εξουσιοδοτημένου προσώπου ή η έγκριση ενός προσώπου σε ένα ή περισσότερα στάδια της διαδικασίας, τα μηχανογραφικά συστήματα που δημιουργούνται για την κοινοποίηση αυτών των εγγράφων πρέπει να επιτρέπουν την αδιαμφισβήτητη ταυτοποίηση κάθε προσώπου και να παρέχουν εύλογες διασφαλίσεις ότι είναι αδύνατη η αλλοίωση του περιεχομένου των εγγράφων, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία. Όσον αφορά τις δηλώσεις δαπανών και τη διαχειριστική δήλωση που επισυνάπτονται στους ετήσιους λογαριασμούς, σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημεία i) και iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα έγγραφα που διαβιβάζονται ηλεκτρονικώς τηρούνται επίσης στην αρχική τους μορφή από τους οργανισμούς πληρωμών ή, κατά περίπτωση, από τους διαπιστευμένους οργανισμούς συντονισμού, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφοι 2 και 4 του ίδιου κανονισμού.
7. Τα ηλεκτρονικά και σε ψηφιακή μορφή έγγραφα τηρούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου που προβλέπεται στο άρθρο 32 του παρόντος κανονισμού.
8. Σε περίπτωση δυσλειτουργίας ενός μηχανογραφικού συστήματος ή όταν η σύνδεση δεν είναι συνεχής, το κράτος μέλος μπορεί, με την προηγούμενη έγκριση της Επιτροπής, να διαβιβάσει τα έγγραφα σε άλλη μορφή και υπό όρους που καθορίζει η Επιτροπή.
Άρθρο 25
Αναστολή της πληρωμής σε περίπτωση εκπρόθεσμης υποβολής
Οι εκτελεστικές πράξεις που καθορίζουν τις μηνιαίες πληρωμές οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, ή τις ενδιάμεσες πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 36 του εν λόγω κανονισμού, λαμβάνουν υπόψη την αναστολή πληρωμών που αποφασίζεται σύμφωνα με το άρθρο 42 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 26
Απόκτηση δορυφορικών εικόνων
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, κάθε κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή, το αργότερο έως την 1η Νοεμβρίου κάθε έτους:
α)
αν επιθυμεί να αποκτήσει η Επιτροπή τις δορυφορικές εικόνες που είναι αναγκαίες για το πρόγραμμα ελέγχων του και/ή για την αξιολόγηση της ποιότητας του συστήματος αναγνώρισης αγροτεμαχίων·
β)
την έκταση που πρόκειται να ελεγχθεί και τον αριθμό των προγραμματισμένων ζωνών ελέγχου.
2. Τα κράτη μέλη που ζητούν από την Επιτροπή να λάβει τις δορυφορικές εικόνες καθορίζουν, σε συνεργασία με την Επιτροπή και πριν από τις 15 Ιανουαρίου μετά την κοινοποίηση των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τις ζώνες που πρέπει να καλυφθούν και το χρονοδιάγραμμα για την απόκτηση αυτών των εικόνων.
3. Η Επιτροπή παρέχει δωρεάν στους εντεταλμένους υπαλλήλους των κρατών μελών τις δορυφορικές εικόνες που έχει αποκτήσει. Οι υπάλληλοι πρέπει να τηρούν τις διατάξεις σχετικά με τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας που ορίζονται στις συμβάσεις με τους προμηθευτές και να επιστρέψουν τις εικόνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών.
4. Εάν οι συνολικές αιτήσεις που παραλαμβάνονται από τα κράτη μέλη υπερβαίνουν τον διαθέσιμο προϋπολογισμό για την εφαρμογή του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η Επιτροπή αποφασίζει σχετικά με τον περιορισμό των δορυφορικών εικόνων που θα παρασχεθούν, με στόχο την αποτελεσματικότερη δυνατή χρήση των διαθέσιμων πόρων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ
ΤΜΗΜΑ 1
Είσπραξη οφειλών
Άρθρο 27
Τόκοι που εφαρμόζονται στην ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών
1. Πλην διαφορετικών διατάξεων της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας, οι τόκοι για αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά που πρέπει να ανακτηθούν λόγω παρατυπίας ή αμέλειας υπολογίζονται για την περίοδο που μεσολαβεί μεταξύ της λήξης της προθεσμίας πληρωμής για τον δικαιούχο που αναφέρεται στην εντολή ανάκτησης έως την ημερομηνία της επιστροφής ή της αφαίρεσης. Η προθεσμία πληρωμής δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 60 ημέρες από την ημερομηνία της εντολής ανάκτησης.
2. Το επιτόκιο δεν είναι σε καμία περίπτωση κατώτερο από το επιτόκιο που προβλέπει η εθνική νομοθεσία για την ανάκτηση συγκρίσιμων δαπανών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως ή για την είσπραξη οφειλόμενων απαιτήσεων.
Άρθρο 28
Πλήρης ανάκτηση με συμψηφισμό
Με την επιφύλαξη άλλων εκτελεστικών μέτρων που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο, τα κράτη μέλη συμψηφίζουν τις τυχόν εκκρεμείς οφειλές ενός δικαιούχου, οι οποίες έχουν βεβαιωθεί σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, με μελλοντικές πληρωμές που πρόκειται να καταβάλει στον εν λόγω δικαιούχο ο αρμόδιος για την ανάκτηση της οφειλής οργανισμός πληρωμών.
ΤΜΗΜΑ 2
Εκκαθάριση
Άρθρο 29
Περιεχόμενο των ετήσιων λογαριασμών
Οι ετήσιοι λογαριασμοί που αναφέρονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 περιλαμβάνουν:
α)
τα έσοδα ειδικού προορισμού που προβλέπονται στο άρθρο 43 του εν λόγω κανονισμού·
β)
τις δαπάνες του ΕΓΤΕ, μετά την αφαίρεση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών που δεν έχουν ανακτηθεί στο τέλος του οικονομικού έτους, εκτός εκείνων που αναφέρονται στο στοιχείο στ) του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών τόκων, οι οποίες συνοψίζονται ανά θέση και υποδιαίρεση του ενωσιακού προϋπολογισμού·
γ)
τις δαπάνες του ΕΓΤΑΑ ανά πρόγραμμα, μέτρο και ειδική εισφορά εστίασης. Η ετήσια δήλωση δαπανών περιλαμβάνει επίσης πληροφορίες σχετικά με τα ανακτηθέντα ποσά. Μετά το κλείσιμο του προγράμματος, τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά που δεν έχουν ανακτηθεί, εκτός εκείνων που αναφέρονται στο στοιχείο στ) του παρόντος άρθρου, περιλαμβανομένων των σχετικών τόκων, αφαιρούνται από τις δαπάνες του σχετικού οικονομικού έτους·
δ)
πίνακα διαφορών ανά θέση και υποδιαίρεση του προϋπολογισμού ή, στην περίπτωση του ΕΓΤΑΑ, ανά πρόγραμμα, μέτρο, ειδικό ποσοστό συνεισφοράς και τομέα εστίασης, μεταξύ των δαπανών και εσόδων ειδικού προορισμού που δηλώνονται στους ετήσιους λογαριασμούς και εκείνων που δηλώνονται για την ίδια περίοδο στα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, όσον αφορά το ΕΓΤΕ, και στο άρθρο 22 παράγραφος 2 όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, παρέχοντας εξήγηση για την κάθε διαφορά·
ε)
χωριστά, τα ποσά που βαρύνουν αντίστοιχα το οικείο κράτος μέλος και την Ένωση, σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο και παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
στ)
τον πίνακα των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών που πρέπει να ανακτηθούν στο τέλος του οικονομικού έτους συνεπεία των παρατυπιών κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου (16), περιλαμβανομένων των πιθανών κυρώσεων που προβλέπονται από τις ισχύουσες τομεακές κανονιστικές διατάξεις της Ένωσης και των τόκων τους, σύμφωνα με το υπόδειγμα που παρατίθεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού·
ζ)
απόσπασμα από το βιβλίο οφειλετών των ποσών που πρέπει να ανακτηθούν και να πιστωθούν είτε στο ΕΓΤΕ είτε στο ΕΓΤΑΑ, εκτός από τα ποσά που αναφέρονται στα σημεία β), γ) και στ) του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών χρηματικών ποινών και τόκων, σύμφωνα με το υπόδειγμα που παρατίθεται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού·
η)
περίληψη των ενεργειών παρέμβασης και κατάσταση των ποσοτήτων και της θέσης των αποθεμάτων στο τέλος του οικονομικού έτους·
θ)
επιβεβαίωση ότι οι λεπτομέρειες κάθε κίνησης των αποθεμάτων παρέμβασης καταγράφονται στα αρχεία του οργανισμού πληρωμών·
ι)
τον ισολογισμό κλεισίματος στο τέλος του οικονομικού έτους του συνόλου των προκαταβολών που δεν χρησιμοποιήθηκαν / δεν εκκαθαρίστηκαν, οι οποίες καταβλήθηκαν από τα κράτη μέλη στους δικαιούχους, αναλυτικά ανά μέτρο για το ΕΓΤΕ και ανά πρόγραμμα για το ΕΓΤΑΑ, συμπεριλαμβανομένων των μέσων χρηματοοικονομικής τεχνικής για το ΕΓΤΑΑ. Για τα μέσα χρηματοοικονομικής τεχνικής, ο ισολογισμός κλεισίματος αφορά ποσά που καταβλήθηκαν από την Επιτροπή τα οποία δεν έχουν χρησιμοποιηθεί από τα κράτη μέλη για πληρωμές στους τελικούς δικαιούχους ούτε έχουν αναληφθεί για συμβάσεις εγγυήσεων, σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Άρθρο 30
Διαβίβαση πληροφοριών
1. Για τους σκοπούς της εκκαθάρισης των λογαριασμών σύμφωνα με το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, κάθε κράτος μέλος αποστέλλει στην Επιτροπή:
α)
τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στους ετήσιους λογαριασμούς, σύμφωνα με το άρθρο 29 του παρόντος κανονισμού·
β)
τις γνωμοδοτήσεις και τις εκθέσεις που συντάσσονται από τον οργανισμό ή τους οργανισμούς πιστοποίησης, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφοι 3 και 4 του παρόντος κανονισμού·
γ)
την πλήρη καταχώριση όλων των λογιστικών στοιχείων που απαιτούνται για στατιστικούς και ελεγκτικούς σκοπούς·
δ)
τη διαχειριστική δήλωση που προβλέπεται στο άρθρο 3 του παρόντος κανονισμού.
2. Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 έγγραφα και λογιστικά στοιχεία αποστέλλονται στην Επιτροπή το αργότερο έως τις 15 Φεβρουαρίου του έτους μετά το τέλος του οικονομικού έτους στο οποίο αναφέρονται. Τα έγγραφα που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και δ) της εν λόγω παραγράφου αποστέλλονται σε ένα αντίγραφο συνοδευόμενα από ηλεκτρονικό αντίγραφο, σύμφωνα με το μορφότυπο και υπό τους όρους που θεσπίζει η Επιτροπή κατ’ εφαρμογή του άρθρου 24.
3. Κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής ή με πρωτοβουλία ενός κράτους μέλους, είναι δυνατόν να αποσταλούν στην Επιτροπή πρόσθετα στοιχεία σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών, εντός προθεσμίας που ορίζει η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο του έργου που απαιτείται για την παροχή των εν λόγω στοιχείων. Ελλείψει των εν λόγω στοιχείων, η Επιτροπή δύναται να προβεί σε εκκαθάριση των λογαριασμών βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της.
4. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται να αποδεχθεί αίτημα για καθυστέρηση της υποβολής των στοιχείων εάν το συγκεκριμένο αίτημα της υποβληθεί εντός της σχετικής προθεσμίας υποβολής.
Άρθρο 31
Μορφή και περιεχόμενο των λογιστικών στοιχείων
1. Η μορφή και το περιεχόμενο των λογιστικών στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και ο τρόπος διαβίβασής τους στην Επιτροπή παρέχονται σύμφωνα με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 991/2013 της Επιτροπής (17).
2. Τα λογιστικά στοιχεία χρησιμοποιούνται από την Επιτροπή με μοναδικό σκοπό:
α)
την εκτέλεση των καθηκόντων της στο πλαίσιο της εκκαθάρισης λογαριασμών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
β)
την παρακολούθηση των εξελίξεων και την πραγματοποίηση προβλέψεων στον τομέα της γεωργίας.
Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) έχουν πρόσβαση στα εν λόγω στοιχεία για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
3. Όποια προσωπικά δεδομένα περιλαμβάνονται στα συγκεντρωθέντα λογιστικά στοιχεία υποβάλλονται σε επεξεργασία μόνο για τους σκοπούς που προσδιορίζονται στην παράγραφο 2. Ειδικότερα, εάν η Επιτροπή χρησιμοποιεί τα λογιστικά στοιχεία για τους σκοπούς που αναφέρονται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), οφείλει να καταστήσει τα εν λόγω στοιχεία ανώνυμα και να τα επεξεργάζεται μόνο σε συγκεντρωτική μορφή.
4. Οι ερωτήσεις σχετικά με την επεξεργασία των προσωπικών τους δεδομένων υποβάλλονται από τους ενδιαφερομένους στην Επιτροπή όπως ορίζεται στο παράρτημα IV.
5. Η Επιτροπή διασφαλίζει το απόρρητο και την ασφαλή τήρηση των λογιστικών στοιχείων.
Άρθρο 32
Φύλαξη λογιστικών στοιχείων
1. Τα παραστατικά που αφορούν τις χρηματοδοτούμενες δαπάνες και τα έσοδα για ειδικό προορισμό τα οποία εισπράττονται από το ΕΓΤΕ τηρούνται και είναι στη διάθεση της Επιτροπής τουλάχιστον επί τρία έτη μετά το έτος κατά το οποίο η Επιτροπή εκκαθαρίζει τους λογαριασμούς του σχετικού οικονομικού έτους, βάσει του άρθρου 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Τα παραστατικά που αφορούν τις χρηματοδοτούμενες δαπάνες και τα έσοδα για ειδικό προορισμό τα οποία εισπράττονται από το ΕΓΤΑΑ τηρούνται και είναι στη διάθεση της Επιτροπής τουλάχιστον επί τρία έτη μετά το έτος κατά το οποίο πραγματοποιήθηκε η τελική πληρωμή από τον οργανισμό πληρωμών.
3. Σε περίπτωση παρατυπιών ή παραλείψεων, τα παραστατικά που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 πρέπει να τηρούνται και να είναι στη διάθεση της Επιτροπής τουλάχιστον επί τρία έτη μετά το έτος κατά το οποίο τα ποσά ανακτώνται πλήρως από τον δικαιούχο και πιστώνονται στα ταμεία, ή κατά το οποίο καθορίζονται οι οικονομικές συνέπειες της μη ανάκτησης βάσει του άρθρου 54 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
4. Σε περίπτωση διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που προβλέπεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα παραστατικά που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου φυλάσσονται στη διάθεση της Επιτροπής τουλάχιστον επί ένα έτος μετά από αυτό κατά το οποίο έχει ολοκληρωθεί η εν λόγω διαδικασία ή, εάν η απόφαση για τη συμμόρφωση εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον επί ένα έτος μετά το έτος περαίωσης της εν λόγω διαδικασίας.
5. Τα παραστατικά που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 4 φυλάσσονται στη διάθεση της Επιτροπής σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή και/ή στις δύο μορφές.
Τα εν λόγω έγγραφα μπορούν να φυλάσσονται αποκλειστικά σε ηλεκτρονική μορφή μόνο αν το εθνικό δίκαιο του οικείου κράτους μέλους επιτρέπει τη χρήση ηλεκτρονικών εγγράφων ως αποδεικτικών στοιχείων για τις υποκείμενες πράξεις ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
Εάν τα έγγραφα φυλάσσονται μόνο σε ηλεκτρονική μορφή, το χρησιμοποιούμενο για τον σκοπό αυτό σύστημα πρέπει να είναι σύμφωνο με το τμήμα 3(B) του παραρτήματος I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014.
Άρθρο 33
Δημοσιονομική εκκαθάριση
1. Η απόφαση της Επιτροπής για την εκκαθάριση των λογαριασμών που προβλέπεται στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 καθορίζει τα ποσά των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν σε κάθε κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του σχετικού οικονομικού έτους, τα οποία αναγνωρίζεται ότι καταλογίζονται στα ταμεία βάσει των λογαριασμών που αναφέρονται στο άρθρο 29 του παρόντος κανονισμού και όποιων μειώσεων και αναστολών βάσει του άρθρου 41 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Η απόφαση καθορίζει επίσης τα ποσά που χρεώνονται στην Ένωση και στο οικείο κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, το ποσό που καθορίζεται από την απόφαση εκκαθάρισης των λογαριασμών περιλαμβάνει τα κονδύλια που μπορεί να επαναχρησιμοποιήσει το οικείο κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 56 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1306/2013.
2. Όσον αφορά το ΕΓΤΕ, το ποσό το οποίο, ως αποτέλεσμα της απόφασης εκκαθάρισης λογαριασμών, είναι ανακτήσιμο από κάθε κράτος μέλος ή πληρωτέο σε αυτό προκύπτει από την αφαίρεση των μηνιαίων πληρωμών του σχετικού οικονομικού έτους από τις δαπάνες που αναγνωρίζονται για το ίδιο έτος σύμφωνα με την παράγραφο 1. Η Επιτροπή αφαιρεί ή προσθέτει το εν λόγω ποσό στη μηνιαία πληρωμή που αφορά τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν εντός του δεύτερου μήνα από την απόφαση εκκαθάρισης λογαριασμών.
Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, το ποσό το οποίο, ως αποτέλεσμα της απόφασης εκκαθάρισης λογαριασμών, είναι ανακτήσιμο από κάθε κράτος μέλος ή πληρωτέο σε αυτό προκύπτει από την αφαίρεση των ενδιάμεσων πληρωμών του σχετικού οικονομικού έτους από τις δαπάνες που αναγνωρίζονται για το ίδιο έτος σύμφωνα με την παράγραφο 1.
Η Επιτροπή αφαιρεί ή προσθέτει το εν λόγω ποσό στην πρώτη πληρωμή για την οποία υποβάλλεται δήλωση δαπανών από το κράτος μέλος, μετά τη λήψη της απόφασης δυνάμει του άρθρου 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
3. Η Επιτροπή κοινοποιεί στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος τα αποτελέσματα της εξακρίβωσης των στοιχείων που της διαβιβάστηκαν, καθώς και τις τροποποιήσεις που προτείνει, το αργότερο έως τις 30 Απριλίου μετά τη λήξη του οικονομικού έτους.
4. Εάν, για λόγους οφειλόμενους στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εκκαθαρίσει τους λογαριασμούς του κράτους μέλους πριν από τις 31 Μαΐου του επόμενου έτους, κοινοποιεί στο εν λόγω κράτος μέλος τις συμπληρωματικές έρευνες που προτίθεται να διενεργήσει σύμφωνα με το άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
5. Οι παράγραφοι 1 έως 4 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα έσοδα για ειδικό προορισμό, κατά την έννοια του άρθρου 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 34
Εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση
1. Για να καθοριστούν τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν από την ενωσιακή χρηματοδότηση όταν διαπιστώνεται ότι οι δαπάνες δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, η Επιτροπή χρησιμοποιεί τα δικά της πορίσματα και λαμβάνει υπόψη τις πληροφορίες που παρέχονται από τα κράτη μέλη, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω πληροφορίες παρέχονται έγκαιρα, εντός των προθεσμιών που καθορίζει η Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
2. Εάν, ως αποτέλεσμα έρευνας, η Επιτροπή θεωρήσει ότι οι δαπάνες δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, κοινοποιεί τα πορίσματά της στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, προσδιορίζοντας τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα για να διασφαλιστεί η μελλοντική συμμόρφωση με τους εν λόγω κανόνες και αναφέροντας το προσωρινό ύψος της δημοσιονομικής διόρθωσης που θεωρεί ότι αντιστοιχεί στα εν λόγω πορίσματα σε εκείνο το στάδιο της διαδικασίας. Η εν λόγω κοινοποίηση περιέχει επίσης χρονοδιάγραμμα διμερούς σύσκεψης εντός τεσσάρων μηνών από τη λήξη της προθεσμίας για την απάντηση του κράτους μέλους. Η κοινοποίηση περιέχει παραπομπή στο παρόν άρθρο.
Το κράτος μέλος απαντά εντός δύο μηνών από την παραλαβή της κοινοποίησης. Στην απάντησή του, το κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα, ιδίως, να:
α)
αποδείξει στην Επιτροπή ότι η πραγματική έκταση της μη συμμόρφωσης ή του κινδύνου για τα ταμεία είναι μικρότερη από αυτήν που ανέφερε η Επιτροπή·
β)
ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά με τα διορθωτικά μέτρα που έχει λάβει για να διασφαλίσει τη συμμόρφωση με τους ενωσιακούς κανόνες και την πραγματική ημερομηνία εφαρμογής τους.
Σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος του κράτους μέλους, να επιτρέψει παράταση της δίμηνης περιόδου κατά δύο μήνες κατ’ ανώτατο όριο. Το αίτημα απευθύνεται στην Επιτροπή πριν από την εκπνοή του εν λόγω διαστήματος.
Εάν το κράτος μέλος θεωρεί ότι μια διμερής σύσκεψη δεν είναι αναγκαία, ενημερώνει την Επιτροπή στην απάντησή του στην προαναφερθείσα κοινοποίηση.
3. Κατά τη διμερή σύσκεψη, και τα δύο μέρη καταβάλλουν προσπάθειες να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν καθώς και με την εκτίμηση της σοβαρότητας της παράβασης και της οικονομικής ζημίας που προκλήθηκε στον ενωσιακό προϋπολογισμό.
Η Επιτροπή συντάσσει, εντός 30 εργάσιμων ημερών από τη διμερή συνάντηση, τα πρακτικά και τα διαβιβάζει στο κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη μπορούν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή εντός 15 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή των πρακτικών.
Εντός έξι μηνών από την αποστολή των πρακτικών της διμερούς σύσκεψης, η Επιτροπή κοινοποιεί επισήμως τα συμπεράσματά της στο κράτος μέλος, βάσει των πληροφοριών που έλαβε στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση. Η ανακοίνωση αυτή αξιολογεί τις δαπάνες που πρέπει να αποκλειστούν από την ενωσιακή χρηματοδότηση δυνάμει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και του άρθρο 12 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014. Η ανακοίνωση περιέχει παραπομπή στο άρθρο 40 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.
4. Εάν το κράτος μέλος έχει κάνει χρήση της διαδικασίας συμβιβασμού που προβλέπεται στο άρθρο 40, η Επιτροπή ανακοινώνει τα συμπεράσματά της στο κράτος μέλος το αργότερο έξι μήνες μετά από:
α)
την παραλαβή της έκθεσης του οργάνου συμβιβασμού· ή
β)
την παραλαβή των πρόσθετων πληροφοριών από το κράτος μέλος εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 40 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου.
5. Για να εφαρμόσει τις παραγράφους 3 και 4 εντός των αντίστοιχων χρονικών περιόδων, η Επιτροπή θα έχει στη διάθεσή της όλες τις πληροφορίες σχετικά με το συγκεκριμένο στάδιο της διαδικασίας. Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι δεν έχει στη διάθεσή της όλες τις πληροφορίες, μπορεί ανά πάσα στιγμή και εντός των προθεσμιών που προβλέπονται στις παραγράφους 3 και 4:
α)
να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες από το κράτος μέλος, αίτημα στο οποίο το κράτος μέλος απαντά εντός δύο μηνών από την παραλαβή της κοινοποίησης· και/ή
β)
να ενημερώσει το κράτος μέλος για την πρόθεσή της να πραγματοποιήσει πρόσθετη αποστολή ελέγχου για τη διενέργεια των αναγκαίων επαληθεύσεων.
Σε αυτή την περίπτωση, τα χρονικά διαστήματα που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 αρχίζουν να υπολογίζονται εκ νέου, είτε με την παραλαβή από την Επιτροπή των πρόσθετων πληροφοριών που ζήτησε είτε από την τελευταία ημέρα της αποστολής συμπληρωματικού ελέγχου.
6. Κατά την αξιολόγηση των δαπανών που θα εξαιρεθούν από την ενωσιακή χρηματοδότηση, οι πληροφορίες που κοινοποιούνται από το κράτος μέλος μετά την επίσημη κοινοποίηση της Επιτροπής που αναφέρεται στην παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο μπορεί να λαμβάνονται υπόψη μόνο:
α)
εάν είναι αναγκαίο προκειμένου να αποφευχθεί η σοβαρή υπερεκτίμηση της οικονομικής ζημίας που προκλήθηκε στον προϋπολογισμό της Ένωσης· και
β)
εάν η καθυστερημένη διαβίβαση των πληροφοριών δικαιολογείται από εξωτερικούς παράγοντες και δεν θέτει σε κίνδυνο την έγκαιρη έγκριση εκ μέρους της Επιτροπής της απόφασης δυνάμει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
7. Η Επιτροπή, αφού κοινοποιήσει τα συμπεράσματά της στα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 3 ή 4 του παρόντος κανονισμού, εκδίδει, κατά περίπτωση, μία ή περισσότερες αποφάσεις βάσει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, με σκοπό να αποκλείσει από την ενωσιακή χρηματοδότηση δαπάνες που δεν είναι σύμφωνες με τους ενωσιακούς κανόνες. Η Επιτροπή μπορεί να εφαρμόζει συνεχείς διαδικασίες εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, μέχρις ότου το κράτος μέλος εφαρμόσει πράγματι τα διορθωτικά μέτρα.
8. Όσον αφορά το ΕΓΤΕ, η Επιτροπή επιβάλλει μειώσεις από την ενωσιακή χρηματοδότηση στις μηνιαίες πληρωμές που αφορούν τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν κατά τον δεύτερο μήνα που έπεται της απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, η Επιτροπή μειώνει την ενωσιακή χρηματοδότηση όσον αφορά την πληρωμή για την οποία υποβάλλεται δήλωση δαπανών από το κράτος μέλος μετά τη λήψη της απόφασης δυνάμει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Ωστόσο, μετά από αίτημα του κράτους μέλους και κατόπιν διαβούλευσης με την επιτροπή γεωργικών ταμείων, η Επιτροπή δύναται να εκδώσει απόφαση που καθορίζει διαφορετική ημερομηνία για τις μειώσεις ή επιτρέπει την επιστροφή δαπανών σε δόσεις, εφόσον αυτό δικαιολογείται από τη σπουδαιότητα των μειώσεων που περιλαμβάνονται σε εκτελεστική πράξη η οποία εκδίδεται βάσει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
9. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις που κοινοποιούνται στο οικείο κράτος μέλος, η Επιτροπή μπορεί να παρατείνει τις προθεσμίες που ορίζονται στις παραγράφους 3 και 4.
10. Οι παράγραφοι 1 έως 9 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα έσοδα για ειδικό προορισμό, κατά την έννοια του άρθρου 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 35
Απόφαση για τη μη έναρξη ή τη συνέχιση έρευνας για εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση
1. Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να μην αρχίσει ή να μη συνεχίσει μια έρευνα για εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση, σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, όταν εκτιμά ότι η ενδεχόμενη δημοσιονομική διόρθωση για τη μη συμμόρφωση, που εντοπίζεται ως αποτέλεσμα μιας έρευνας που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 2, δεν υπερβαίνει τις 50 000 ευρώ και το 2 % των σχετικών δαπανών ή των προς ανάκτηση ποσών.
2. Όταν η Επιτροπή μειώνει τις μηνιαίες πληρωμές σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, μπορεί να αποφασίσει να μην κινήσει ή να μη συνεχίσει μια έρευνα σχετικά με εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση σύμφωνα με το άρθρο 52 του εν λόγω κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι το οικείο κράτος μέλος δεν έχει εκφράσει την αντίρρησή του για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 41 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 36
Όργανο συμβιβασμού
Για τους σκοπούς της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που προβλέπεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, συγκροτείται ένα όργανο συμβιβασμού, το οποίο ασκεί τα ακόλουθα καθήκοντα:
α)
εξετάζει κάθε θέμα που του παραπέμπει το κράτος μέλος που έλαβε επίσημη κοινοποίηση από την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης των δαπανών τις οποίες η Επιτροπή προτίθεται να αποκλείσει από την ενωσιακή χρηματοδότηση·
β)
αναλαμβάνει να συμβιβάσει τις αποκλίνουσες θέσεις της Επιτροπής και του οικείου κράτους μέλους·
γ)
μετά το πέρας της εξέτασης, συντάσσει έκθεση με τα αποτελέσματα της προσπάθειας συμβιβασμού, διατυπώνοντας τις παρατηρήσεις που θεωρεί χρήσιμες σε περίπτωση που εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές ως προς όλα ή ορισμένα ζητήματα.
Άρθρο 37
Σύνθεση του οργάνου συμβιβασμού
1. Το όργανο συμβιβασμού απαρτίζεται τουλάχιστον από πέντε μέλη, τα οποία επιλέγονται μεταξύ εξεχουσών προσωπικοτήτων που παρέχουν όλα τα εχέγγυα ανεξαρτησίας και διαθέτουν ειδίκευση υψηλού επίπεδου σε θέματα που αφορούν τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης της αγροτικής ανάπτυξης, ή στις πρακτικές δημοσιονομικού ελέγχου.
Τα μέλη πρέπει να είναι υπήκοοι διαφορετικών κρατών μελών.
2. Ο πρόεδρος, τα μέλη και τα αναπληρωματικά μέλη διορίζονται από την Επιτροπή για αρχική θητεία τριών ετών, κατόπιν διαβούλευσης με την επιτροπή των γεωργικών ταμείων.
Η θητεία μπορεί να ανανεωθεί κάθε φορά για ένα μόνο έτος, αφού ενημερωθεί η επιτροπή γεωργικών ταμείων. Ωστόσο, εάν ο προς διορισμό πρόεδρος είναι ήδη μέλος του οργάνου συμβιβασμού, η αρχική του θητεία ως προέδρου είναι τρία έτη.
Τα ονόματα του προέδρου, των μελών και των αναπληρωματικών μελών δημοσιοποιούνται στη σειρά «C» της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3. Τα μέλη του οργάνου συμβιβασμού αμείβονται με βάση τον χρόνο που απαιτείται για να ασκήσουν στα καθήκοντά τους. Οι αμοιβές καθορίζονται σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν για το προσωπικό της Επιτροπής.
4. Μετά τη λήξη της θητείας τους, ο πρόεδρος και τα μέλη παραμένουν εν ενεργεία έως ότου αντικατασταθούν ή έως ότου ανανεωθεί η θητεία τους.
5. Η Επιτροπή, κατόπιν διαβούλευσης με την επιτροπή γεωργικών ταμείων, μπορεί να θέσει τέρμα στη θητεία μελών που δεν πληρούν πλέον τους όρους που απαιτούνται για την άσκηση των καθηκόντων τους εντός του οργάνου συμβιβασμού ή τα οποία για οποιονδήποτε λόγο δεν είναι διαθέσιμα επί ακαθόριστο χρονικό διάστημα.
Σε αυτή την περίπτωση, το σχετικό μέλος αντικαθίσταται για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της θητείας του από ένα αναπληρωματικό μέλος, ενώ ενημερώνεται η επιτροπή γεωργικών ταμείων.
Εάν λήξει η θητεία του προέδρου, το μέλος το οποίο πρόκειται να αναλάβει καθήκοντα προέδρου για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα για το οποίο είχε διοριστεί ο πρόεδρος διορίζεται από την Επιτροπή, κατόπιν διαβούλευσής της με την επιτροπή γεωργικών ταμείων.
Άρθρο 38
Ανεξαρτησία του οργάνου συμβιβασμού
1. Τα μέλη του οργάνου συμβιβασμού εκτελούν τα καθήκοντά τους με πλήρη ανεξαρτησία και δεν επιζητούν ούτε λαμβάνουν οδηγίες από την Επιτροπή, οποιαδήποτε κυβέρνηση ή οργανισμό.
Τα μέλη δεν συμμετέχουν στις εργασίες του οργάνου συμβιβασμού ούτε υπογράφουν έκθεση εάν σε προηγούμενη θητεία είχαν εμπλακεί προσωπικά στο υπό κρίση θέμα.
2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 287 της Συνθήκης, τα μέλη δεν αποκαλύπτουν καμία πληροφορία της οποίας έλαβαν γνώση στο πλαίσιο της εργασίας τους εντός του οργάνου συμβιβασμού. Οι εν λόγω πληροφορίες είναι εμπιστευτικές και καλύπτονται από την υποχρέωση τήρησης επαγγελματικού απορρήτου.
Άρθρο 39
Ρυθμίσεις λειτουργίας
1. Οι συνεδριάσεις του οργάνου συμβιβασμού πραγματοποιούνται στην έδρα της Επιτροπής. Ο πρόεδρος προετοιμάζει και οργανώνει τις εργασίες. Σε περίπτωση απουσίας του προέδρου και με την επιφύλαξη του άρθρου 37 παράγραφος 5 πρώτο εδάφιο, τα καθήκοντα προέδρου ασκεί το μεγαλύτερο σε ηλικία μέλος.
Η γραμματεία του οργάνου συμβιβασμού παρέχεται από την Επιτροπή.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 38 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, οι εκθέσεις εγκρίνονται με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών, ενώ ο απαιτούμενος αριθμός μελών για την έκδοση αποφάσεων είναι τρία.
Οι εκθέσεις υπογράφονται από τον πρόεδρο και τα μέλη που έλαβαν μέρος στις συσκέψεις. Συνυπογράφονται από τη γραμματεία.
Άρθρο 40
Διαδικασία συμβιβασμού
1. Ένα κράτος μέλος δύναται να προσφύγει ενώπιον του οργάνου συμβιβασμού εντός 30 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της επίσημης κοινοποίησης της Επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, αποστέλλοντας αιτιολογημένη αίτηση συμβιβασμού στη γραμματεία του οργάνου συμβιβασμού.
Η διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται και η διεύθυνση της γραμματείας κοινοποιούνται στα κράτη μέλη μέσω της επιτροπής γεωργικών ταμείων.
2. Η αίτηση συμβιβασμού γίνεται δεκτή μόνον εφόσον, σύμφωνα με την κοινοποίηση της Επιτροπής, το ποσό που προβλέπεται να αποκλειστεί από την κοινοτική χρηματοδότηση:
α)
υπερβαίνει το 1 εκατ. ευρώ·
ή
β)
αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 25 % των ετήσιων συνολικών δαπανών του κράτους μέλους για τα σχετικά κονδύλια του προϋπολογισμού.
Επιπροσθέτως, εάν κατά τις προγενέστερες διαβουλεύσεις το κράτος μέλος επικαλέστηκε και απέδειξε ότι πρόκειται για θέμα αρχής σχετικό με την εφαρμογή των ενωσιακών κανόνων, ο πρόεδρος του οργάνου συμβιβασμού μπορεί να κάνει δεκτή την αίτηση συμβιβασμού. Ωστόσο, η εν λόγω αίτηση δεν γίνεται δεκτή εάν αφορά αποκλειστικά και μόνο θέμα νομικής ερμηνείας.
3. Το όργανο συμβιβασμού διεξάγει τις έρευνές του κατά τρόπο όσο το δυνατόν άτυπο και ταχύ, βασιζόμενο αποκλειστικά στα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή κατά τον χρόνο της κοινοποίησης των επίσημων συμπερασμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 3 και παρέχοντας ακρόαση στην Επιτροπή και στις ενδιαφερόμενες εθνικές αρχές.
Ωστόσο, εάν το κράτος μέλος θεωρεί αναγκαίο να περιλάβει στην αίτηση συμβιβασμού πληροφορίες που δεν έχουν κοινοποιηθεί ακόμη στην Επιτροπή, το όργανο συμβιβασμού μπορεί να ζητήσει από την Επιτροπή να αξιολογήσει αυτές τις νέες πληροφορίες μόνον εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 34 παράγραφος 6. Οι πληροφορίες αυτές γνωστοποιούνται στην Επιτροπή το αργότερο δύο μήνες μετά την αποστολή της έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 36 στοιχείο γ).
4. Εάν, εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία που του υποβάλλεται μια υπόθεση, το όργανο συμβιβασμού δεν είναι σε θέση να συμβιβάσει τις θέσεις της Επιτροπής και του κράτους μέλους, η διαδικασία συμβιβασμού θεωρείται ότι έχει αποτύχει.
Η έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 36 στοιχείο γ) αναφέρει τους λόγους για τους οποίους δεν ήταν δυνατό να υπάρξει συμβιβασμός. Αναφέρεται εάν έχει επιτευχθεί κάποια μερική συμφωνία κατά τη διαδικασία και αν το όργανο συμβιβασμού καλεί την Επιτροπή να εξετάσει νέες πληροφορίες σύμφωνα με την παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο.
Η έκθεση αποστέλλεται:
α)
στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος·
β)
στην Επιτροπή, η οποία την εξετάζει πριν διαβιβάσει τα συμπεράσματά της στο κράτος μέλος·
γ)
στα άλλα κράτη μέλη στο πλαίσιο της επιτροπής γεωργικών ταμείων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικοί κανόνεσ
Άρθρο 41
Μείωση των επιτόπιων ελέγχων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μειώσουν τον ελάχιστο αριθμό των επιτόπιων ελέγχων, σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο οργανισμός πιστοποίησης έχει εκδώσει, σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, γνωμοδότηση που επιβεβαιώνει τόσο ότι το σύστημα εσωτερικού ελέγχου λειτουργεί σωστά όσο και ότι το ποσοστό σφάλματος για τον συγκεκριμένο πληθυσμό ήταν κατώτερο από το όριο σημαντικότητας του 2,0 % επί δύο τουλάχιστον συνεχή οικονομικά έτη που προηγούνται του έτους στο οποίο προβλέπεται να εφαρμοστεί το μειωμένο ποσοστό ελέγχων·
β)
η Επιτροπή δεν έχει ενημερώσει το οικείο κράτος μέλος ότι δεν μπορεί να δεχτεί την αναφερόμενη στο στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου γνωμοδότηση που εξέδωσε ο οργανισμός πιστοποίησης στο πλαίσιο του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013· και
γ)
η Επιτροπή:
i)
δεν έχει ενημερώσει το εν λόγω κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, ότι υπάρχουν αδυναμίες στο σύστημα ελέγχου του επιμέρους καθεστώτος στήριξης ή του μέτρου, ή
ii)
ικανοποιείται, εφαρμόζοντας το άρθρο 34 του παρόντος κανονισμού, από τα διορθωτικά μέτρα που έλαβε το οικείο κράτος μέλος όταν αυτό ενημερώθηκε σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για τις αδυναμίες στο σύστημα ελέγχου του επιμέρους καθεστώτος στήριξης ή του μέτρου και ενημέρωσε σχετικά το κράτος μέλος.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μειώσουν τον ελάχιστο αριθμό επιτόπιων ελέγχων σύμφωνα με τα επίπεδα και, κατά περίπτωση, τις πρόσθετες προϋποθέσεις που ορίζονται στην τομεακή νομοθεσία.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για την απόφασή τους να μειώνουν το ελάχιστο ποσοστό επιτόπιων ελέγχων αμέσως μετά την έγκρισή του. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν:
α)
το καθεστώς στήριξης ή το σχετικό μέτρο·
β)
την περίοδο εφαρμογής μειωμένου αριθμού επιτόπιων ελέγχων·
γ)
το μειωμένο ελάχιστο επίπεδο επιτόπιων ελέγχων που πρέπει να εφαρμόζεται.
3. Εάν πάψει να τηρείται κάποιος από τους σωρευτικούς όρους που ορίζονται στην παράγραφο 1 ή οποιαδήποτε επιπρόσθετη προϋπόθεση που προβλέπεται στην ειδική κατά τομέα νομοθεσία, τα κράτη μέλη ανακαλούν πάραυτα την απόφασή τους να μειώσουν το ελάχιστο επίπεδο επιτόπιων ελέγχων και εφαρμόζουν από το επόμενο έτος υποβολής αιτήσεων το ελάχιστο επίπεδο επιτόπιων ελέγχων που καθορίζεται από τη γεωργική νομοθεσία του οικείου τομέα.
ΤΜΗΜΑ 2
Έλεγχος των συναλλαγών
Άρθρο 42
Εξέταση από τα κράτη μέλη
1. Ο συστηματικός έλεγχος των εμπορικών εγγράφων των επιχειρήσεων που προβλέπεται στο άρθρο 80 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εφαρμόζεται, για κάθε περίοδο ελέγχου που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, σε ορισμένες επιχειρήσεις που δεν μπορεί να είναι λιγότερες από το ήμισυ του αριθμού των επιχειρήσεων των οποίων οι εισπράξεις ή οι πληρωμές ή το άθροισμα αυτών των δύο, στο πλαίσιο του συστήματος χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ, υπερέβησαν τις 150 000 ευρώ για το οικονομικό έτος ΕΓΤΕ που προηγείται της αρχής της περιόδου των εν λόγω ελέγχων.
2. Για κάθε περίοδο ελέγχου, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που ορίζονται στο άρθρο 80 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη επιλέγουν τις προς έλεγχο επιχειρήσεις με βάση τα αποτελέσματα ανάλυσης κινδύνου για όλα τα μέτρα για τα οποία αυτό είναι εφικτό. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τις προτάσεις τους για τη χρήση της ανάλυσης κινδύνου τουλάχιστον 6 μήνες πριν από την έναρξη της περιόδου ελέγχου. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν όλες τις σχετικές πληροφορίες όσον αφορά την προσέγγιση, τις τεχνικές και τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την ανάλυση, τα κριτήρια και την αναμενόμενη μέθοδο υλοποίησης των ελέγχων που πρόκειται να διενεργηθούν. Η πρόταση συντάσσεται σύμφωνα με το παράρτημα V του παρόντος κανονισμού. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη τις παρατηρήσεις της Επιτροπής σχετικά με την πρόταση ανάλυσης κινδύνου, οι οποίες δίνονται εντός οκτώ εβδομάδων μετά την παραλαβή της.
3. Όσον αφορά τα μέτρα για τα οποία το κράτος μέλος εκτιμά ότι η ανάλυση κινδύνου δεν είναι εφαρμόσιμη, είναι υποχρεωτικός ο έλεγχος των επιχειρήσεων των οποίων το σύνολο των εισπράξεων ή το σύνολο των πληρωμών ή το άθροισμα των δύο αυτών ποσών στο πλαίσιο του συστήματος χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ υπερέβη το ποσό των 350 000 ευρώ και οι οποίες δεν υποβλήθηκαν σε έλεγχο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και με τον τίτλο V κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 κατά τη διάρκεια της μίας από τις δύο προηγούμενες περιόδους ελέγχου.
4. Η περίοδος ελέγχου εκτείνεται από την 1η Ιουλίου έως τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους. Ο έλεγχος αφορά περίοδο τουλάχιστον 12 μηνών, η οποία λήγει κατά την προηγούμενη περίοδο ελέγχου· μπορεί να παραταθεί για περιόδους που καθορίζονται από το κράτος μέλος, πριν ή μετά την εν λόγω δωδεκάμηνη περίοδο.
Άρθρο 43
Πρόσβαση σε εμπορικά έγγραφα
Οι επιχειρήσεις διατηρούν τα εμπορικά έγγραφα για τρία τουλάχιστον έτη, που υπολογίζονται από τη λήξη του έτους της σύνταξής τους. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν μακρύτερη περίοδο διατήρησης των εγγράφων αυτών.
Άρθρο 44
Κοινές δράσεις
Η Επιτροπή, ενεργώντας αυτεπάγγελτα ή μετά από πρόταση ενός κράτους μέλους, και με τη συμφωνία του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, μπορεί να αποφασίσει τον συντονισμό κοινών δράσεων που περιλαμβάνουν αμοιβαία συνδρομή μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 83 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 45
Αμοιβαία συνδρομή
1. Κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου που ακολουθεί το οικονομικό έτος πληρωμής από το ΕΓΤΕ, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν κατάλογο των επιχειρήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 83 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 σε κάθε κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένες οι εν λόγω επιχειρήσεις. Ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία στοιχεία που βοηθούν το κράτος μέλος αποδέκτη να διαπιστώσει την ταυτότητα των επιχειρήσεων και να αναλάβει τις σχετικές υποχρεώσεις ελέγχου. Το κράτος μέλος αποδέκτης είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο των εν λόγω επιχειρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 80 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Αντίγραφο κάθε καταλόγου αποστέλλεται στην Επιτροπή.
Το κράτος μέλος που εισπράττει ή καταβάλλει την πληρωμή μπορεί να ζητήσει από το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη η επιχείρηση να ελέγξει ορισμένες από τις επιχειρήσεις του καταλόγου αυτού σύμφωνα με το άρθρο 80 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εξηγώντας γιατί είναι αναγκαία η εν λόγω αίτηση και ειδικότερα τους σχετικούς κινδύνους.
Το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση λαμβάνει δεόντως υπόψη τους κινδύνους που συνδέονται με την επιχείρηση, οι οποίοι κοινοποιούνται από το κράτος μέλος που υποβάλλει την αίτηση.
Το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση ενημερώνει το κράτος μέλος που υποβάλλει την αίτηση σχετικά με τη συνέχεια που δόθηκε στην αίτησή του. Σε περίπτωση διενέργειας ελέγχου σε επιχείρηση αυτού του καταλόγου, το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, το οποίο διενήργησε τον έλεγχο, πληροφορεί το κράτος μέλος που υποβάλλει την αίτηση σχετικά με τα αποτελέσματα του ελέγχου αυτού το αργότερο τρεις μήνες μετά το τέλος της περιόδου ελέγχου.
Στην Επιτροπή αποστέλλεται γενική επισκόπηση των εν λόγω αιτήσεων, ανά τρίμηνο, εντός προθεσμίας ενός μηνός από το τέλος του τριμήνου. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει να της διαβιβαστεί αντίγραφο συγκεκριμένων αιτήσεων.
Ο κατάλογος των επιχειρήσεων που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου καταρτίζεται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που περιέχεται στο παράρτημα VI.
2. Ο κατάλογος των εταιρειών που αναφέρεται στο άρθρο 83 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 συντάσσεται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που περιέχεται στο παράρτημα VII του παρόντος κανονισμού.
3. Το αίτημα κράτους μέλους για τη διενέργεια ελέγχου επιχείρησης σε άλλο κράτος μέλος, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο και στο άρθρο 83 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, συντάσσεται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που παρουσιάζεται στο παράρτημα VIII του παρόντος κανονισμού.
4. Οι πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των ελέγχων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο και στο άρθρο 83 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 συντάσσονται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου του παραρτήματος IX του παρόντος κανονισμού.
5. Η επισκόπηση των αιτήσεων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πέμπτο εδάφιο και στο άρθρο 83 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τα αποτελέσματα των ελέγχων, συντάσσονται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που περιέχεται στο παράρτημα X του παρόντος κανονισμού.
6. Οι πληροφορίες που πρέπει να διατεθούν βάσει της παραγράφου 1 κοινοποιούνται σε ηλεκτρονική μορφή στο μορφότυπο που προβλέπεται στο παράρτημα II σημείο 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 991/2013 της Επιτροπής.
Άρθρο 46
Ετήσια προγράμματα και εκθέσεις
1. Το ετήσιο πρόγραμμα ελέγχων που αναφέρεται στο άρθρο 84 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 συντάσσεται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που περιέχεται στο παράρτημα XI του παρόντος κανονισμού.
2. Η έκθεση βάσει του άρθρου 86 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 αναφέρει τις δυσκολίες και τα μέτρα τα οποία έχουν ληφθεί για την υπέρβασή τους και υποβάλλει, κατά περίπτωση, προτάσεις βελτίωσης.
Περιλαμβάνει αναλυτικές πληροφορίες για κάθε στοιχείο της εφαρμογής του τίτλου V κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 που παρατίθενται στο παράρτημα XII του παρόντος κανονισμού, σε τμήματα που προσδιορίζονται σαφώς στα σχετικά κεφάλαια που αναφέρονται στο εν λόγω παράρτημα.
3. Οι πληροφορίες που πρέπει να υποβάλλονται βάσει του παρόντος άρθρου και του άρθρου 45 μπορούν να κοινοποιούνται σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή, με μορφότυπο που συμφωνείται μεταξύ του αποστολέα και του παραλήπτη.
4. Η Επιτροπή αξιολογεί κατ’ έτος την επιτευχθείσα πρόοδο στην αναφερόμενη στο άρθρο 109 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ετήσια έκθεσή της σχετικά με τη διαχείριση των ταμείων.
Άρθρο 47
Ειδικές υπηρεσίες
1. Οι ειδικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 85 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 είναι υπεύθυνες, εκτός από τα καθήκοντα τα οποία αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο, για:
α)
την επιμόρφωση των εθνικών υπαλλήλων που είναι υπεύθυνοι για τη διενέργεια των ελέγχων που αναφέρονται στον παρόν τμήμα, ώστε να αποκτήσουν επαρκείς γνώσεις για την εκτέλεση των καθηκόντων τους·
β)
τη διαχείριση των εκθέσεων ελέγχου και κάθε εγγράφου που αφορά τους διενεργούμενους ελέγχους που προβλέπονται στον τίτλο V κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
γ)
τη σύνταξη και την κοινοποίηση των προγραμμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 84 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και των εκθέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 86 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.
2. Στις ειδικές υπηρεσίες ανατίθενται από τα κράτη μέλη όλες οι εξουσίες που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση των καθηκόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Στελεχώνονται από ικανό αριθμό υπαλλήλων που λαμβάνουν την κατάλληλη κατάρτιση για την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων.
3. Όταν ο ελάχιστος αριθμός των προς έλεγχο επιχειρήσεων είναι μικρότερος από 10, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να συγκροτήσουν ειδική υπηρεσία.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Πεδίο εφαρμογής, τεχνολογία της πληροφορίας, ανωτέρα βία
Άρθρο 48
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις για τις οποίες η τομεακή γεωργική νομοθεσία προβλέπει τη σύσταση εγγύησης, ανεξαρτήτως του αν χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος όρος «εγγύηση».
Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στις εγγυήσεις που παρέχονται για την εξασφάλιση της καταβολής των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (18).
Άρθρο 49
Ηλεκτρονική διακυβέρνηση
Η παραγωγή, η επεξεργασία και η διαχείριση των κοινοποιήσεων, των εγγράφων και των εγγυήσεων μπορεί να πραγματοποιείται με τη χρήση τεχνολογίας των πληροφοριών (ΤΠ), με την προϋπόθεση ότι η διαχείριση των εφαρμοζόμενων συστημάτων ασκείται βάσει επίσημα εγκεκριμένων πρωτοκόλλων ποιότητας και ασφάλειας, κατάλληλων για τα εν λόγω συστήματα.
Εάν οι αρμόδιες αρχές δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στα έγγραφα που είναι αναγκαία για την επαλήθευση λόγω διαφορών στα συστήματα ΤΠ, τα εν λόγω έγγραφα εκτυπώνονται και πιστοποιούνται ως γνήσια από την αρχή που είναι αρμόδια για τη διαχείριση αυτών των συστημάτων ΤΠ («η αρχή έκδοσης») ή από αρχή που είναι αρμόδια να πιστοποιεί τη γνησιότητα αντιγράφων.
Οι εν λόγω εκτυπώσεις μπορεί να αντικαθίστανται από ηλεκτρονικό μήνυμα μεταξύ της αρχής έκδοσης και του δικαιούχου ή της αρμόδιας αρχής, υπό τον όρο ότι η αρχή έκδοσης παρέχει ένα επίσημα εγκεκριμένο πρωτόκολλο πιστοποίησης που διασφαλίζει την αυθεντικότητα του μηνύματος.
Άρθρο 50
Προθεσμίες ανωτέρας βίας
1. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται όταν αναφέρεται σε αυτό ένας συγκεκριμένος κανονισμός.
2. Αίτημα για αναγνώριση μιας περίπτωσης ανωτέρας βίας δεν γίνεται δεκτό εάν ληφθεί από την αρμόδια αρχή μετά την παρέλευση περισσότερων από 30 ημερολογιακών ημερών:
α)
από την ημερομηνία κατά την οποία η επιχείρηση ενημερώθηκε από την αρμόδια αρχή για τη διαπίστωση μη τήρησης της σχετικής υποχρέωσης, κατά την έννοια του άρθρου 23 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014, τη λήξη της προθεσμίας για την εκπλήρωση της σχετικής υποχρέωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 23 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, ή τη λήξη της προθεσμίας για την προσκόμιση της απόδειξης ότι έχει ικανοποιηθεί η σχετική υποχρέωση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 23 παράγραφος 4 του ίδιου κανονισμού·
β)
από τη λήξη της προθεσμίας για την υποβολή προσφορών σε τρίτη χώρα όπου η προσφορά συνδέεται με πιστοποιητικό προκαθορισμού των επιστροφών κατά την εξαγωγή.
3. Για την ικανοποίηση της αρμόδιας αρχής, οι επιχειρήσεις παρέχουν απόδειξη των περιστάσεων τις οποίες θεωρούν περιπτώσεις ανωτέρας βίας εντός προθεσμίας 181 ημερολογιακών ημερών από τη λήξη της περιόδου κατά την οποία η υποχρέωση έπρεπε να είχε εκπληρωθεί. Μπορεί να χορηγηθεί στις επιχειρήσεις παράταση της προθεσμίας όταν δεν είναι δυνατό να προσκομίσουν οι επιχειρήσεις την απόδειξη εντός της εν λόγω προθεσμίας, μολονότι έχουν επιδείξει όλη τη δέουσα επιμέλεια να την αποκτήσουν και να τη διαβιβάσουν.
4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας που έχουν αναγνωρίσει, παρέχοντας τις σχετικές πληροφορίες για κάθε περίπτωση.
ΤΜΗΜΑ 2
Μορφές εγγυησεων
Άρθρο 51
Μορφή
1. Η εγγύηση είναι δυνατόν να συσταθεί:
α)
υπό μορφή κατάθεσης μετρητών, όπως ορίζεται στο άρθρο 19 παράγραφοι 2 και 3 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014· και/ή
β)
παρέχοντας εγγυητή σύμφωνα με το άρθρο 21 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014.
2. Η αρμόδια αρχή έχει τη διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει τη σύσταση εγγύησης:
α)
υπό μορφή δεσμευμένου λογαριασμού σε τράπεζα·
β)
υπό μορφή αναγνωρισμένων απαιτήσεων έναντι δημόσιου φορέα ή δημόσιου ταμείου, που είναι απαιτητές και πληρωτές, και έναντι των οποίων δεν προηγείται άλλη απαίτηση· και/ή
γ)
υπό μορφή εγγυήσεων διαπραγματεύσιμων στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, υπό τον όρο ότι έχουν εκδοθεί ή είναι εγγυημένες από το εν λόγω κράτος μέλος.
3. Η αρμόδια αρχή μπορεί να επιβάλει συμπληρωματικούς όρους για την αποδοχή των εγγυήσεων του είδους που αναφέρεται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 52
Διαπραγματεύσιμες εγγυήσεις
1. Εξασφαλίσεις που παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 2 στοιχείο γ) πρέπει, κατά τη σύσταση της εγγύησης, να έχουν εφικτή αξία τουλάχιστον 115 % της αξίας της απαιτούμενης εγγύησης.
2. Μια αρμόδια αρχή μπορεί να αποδεχθεί μια εγγύηση, όπως ορίζεται στο άρθρο 51 παράγραφος 2 στοιχείο γ), μόνον εάν αυτός που την παρέχει αναλάβει εγγράφως την υποχρέωση παροχής συμπληρωματικής εγγύησης ή αντικατάστασης της αρχικής εγγύησης σε περίπτωση που η εν λόγω εφικτή αξία είναι για περίοδο τουλάχιστον τριών μηνών κατώτερη από το 105 % της αξίας της απαιτούμενης εγγύησης. Αυτή η γραπτή υποχρέωση δεν είναι αναγκαία εάν προβλέπεται ήδη από την εθνική νομοθεσία. Η αρμόδια αρχή επανεξετάζει τακτικά την αξία αυτών των εγγυήσεων.
3. Η εφικτή αξία μιας εγγύησης του τύπου που αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 2 στοιχείο γ) εκτιμάται από την αρμόδια αρχή, που λαμβάνει υπόψη τα προβλεπόμενα έξοδα εκχώρησης.
4. Η εφικτή αξία της εγγύησης εκτιμάται βάσει της τελευταίας διαθέσιμης δήλωσης τιμών.
5. Εάν το ζητήσει η αρμόδια αρχή, ο παρέχων την εγγύηση πρέπει να αποδείξει την εφικτή αξία της.
Άρθρο 53
Αντικατάσταση και μεταβίβαση
1. Κάθε εγγύηση μπορεί να αντικατασταθεί από άλλη.
Εντούτοις, η αντικατάσταση εξαρτάται από τη σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας αρχής:
α)
όταν η εγγύηση έχει καταπέσει αλλά δεν έχει ακόμη εισπραχθεί· ή
β)
όταν η εγγύηση αντικατάστασης ανήκει σε έναν από τους τύπους εγγυήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 51 παράγραφος 2.
2. Μια συνολική εγγύηση είναι δυνατόν να αντικατασταθεί από άλλη συνολική εγγύηση υπό τον όρο ότι η νέα συνολική εγγύηση καλύπτει τουλάχιστον το μέρος της αρχικής συνολικής εγγύησης που προορίζεται κατά τη στιγμή της αντικατάστασης να διασφαλίσει την εκπλήρωση μιας ή περισσότερων υποχρεώσεων που εξακολουθούν να εκκρεμούν.
3. Μόλις ένα μέρος της συνολικής εγγύησης προοριστεί για συγκεκριμένη υποχρέωση, πρέπει να αναθεωρηθεί το διαθέσιμο υπόλοιπο.
ΤΜΗΜΑ 3
Αποδέσμευση και καταπτωση
Άρθρο 54
Μερική αποδέσμευση
Όταν η ειδική νομοθεσία της Ένωσης δεν προβλέπει ελάχιστη ποσότητα, η αρμόδια αρχή δύναται να περιορίζει η ίδια τον αριθμό των μερικών αποδεσμεύσεων οποιασδήποτε εγγύησης και μπορεί να προσδιορίζει ένα ελάχιστο ποσό για κάθε αποδέσμευση του τύπου αυτού.
Η αρμόδια αρχή μπορεί να απαιτεί την υποβολή γραπτής αίτησης για αποδέσμευση προτού προβεί στην αποδέσμευση ολόκληρης ή μέρους της εγγύησης.
Σε περίπτωση που η εγγύηση καλύπτει περισσότερο από το 100 % του ποσού που απαιτείται να κατατεθεί ως εγγύηση, το μέρος της εγγύησης που υπερβαίνει το 100 % αποδεσμεύεται όταν το υπόλοιπο του υπό εγγύηση ποσού εντέλει αποδεσμευτεί ή καταπέσει.
Άρθρο 55
Κατάπτωση
1. Όταν η αρμόδια αρχή λάβει γνώση των συνθηκών που συνεπάγονται την κατάπτωση της εγγύησης, στο σύνολό της ή εν μέρει, ζητεί άμεσα από το πρόσωπο που οφείλει να τηρήσει την υποχρέωση να καταβάλει το ποσό της εγγύησης που έχει καταπέσει· η δε πληρωμή αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημέρα παραλαβής της αίτησης.
Εάν η πληρωμή δεν πραγματοποιηθεί εντός της εν λόγω προθεσμίας, η αρμόδια αρχή:
α)
εγγράφει αμέσως σε πίστωσή της την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 1 στοιχείο α)·
β)
απαιτεί αμέσως από τον εγγυητή που αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 1 στοιχείο β) να εκτελέσει την πληρωμή, η δε πληρωμή αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημέρα παραλαβής της αίτησης·
γ)
λαμβάνει αμέσως τα απαραίτητα μέτρα ώστε:
i)
να μετατραπούν σε χρήματα οι εγγυήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 51 παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) για την ανάκτηση του οφειλόμενου ποσού,
ii)
να τεθούν στη διάθεσή της τα δεσμευμένα χρήματα όπως αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 2 στοιχείο α).
Η αρμόδια αρχή μπορεί άμεσα να εγγράψει οριστικά σε πίστωσή της την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 1 στοιχείο α), χωρίς να ζητήσει προηγουμένως την πληρωμή από τον ενδιαφερόμενο.
2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1,
α)
όταν λαμβάνεται η απόφαση για την κατάπτωση εγγύησης αλλά στη συνέχεια αναστέλλεται με την άσκηση ένδικων μέσων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, ο ενδιαφερόμενος καταβάλλει τόκους επί του ποσού που πράγματι κατέπεσε για την περίοδο η οποία αρχίζει 30 ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης πληρωμής, που ορίζεται στην παράγραφο 1, και λήγει την ημέρα πριν από την πληρωμή του ποσού που πράγματι κατέπεσε·
β)
όταν, μετά το αποτέλεσμα της προσφυγής, ζητείται από τον ενδιαφερόμενο να πληρώσει εντός 30 ημερών το ποσό που έχει καταπέσει, το κράτος μέλος μπορεί να θεωρήσει, για τον υπολογισμό των τόκων, ότι η πληρωμή εκτελείται την 20ή ημέρα που έπεται της ημερομηνίας της εν λόγω αίτησης·
γ)
το σχετικό επιτόκιο υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας και, πάντως, δεν είναι χαμηλότερο από το επιτόκιο που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ανάκτησης εθνικών ποσών·
δ)
οι οργανισμοί πληρωμής αφαιρούν τους καταβληθέντες τόκους από τις δαπάνες του ΕΓΤΕ ή του ΕΓΤΑΑ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
ε)
τα κράτη μέλη μπορούν να ζητούν περιοδικά αύξηση της εγγύησης σε σχέση με το αντίστοιχο επιτόκιο.
3. Όταν η εγγύηση έχει καταπέσει και το ποσό έχει πιστωθεί στα ταμεία και, μετά από έκβαση προσφυγής, το ποσό που έχει καταπέσει, συμπεριλαμβανομένου του επιτοκίου που προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία, πρέπει να επιστραφεί στο σύνολό του ή εν μέρει, το προς επιστροφή ποσό επιβαρύνει τα ταμεία, εκτός εάν η επιστροφή της εγγύησης βαρύνει διοικητικές αρχές ή άλλους φορείς των κρατών μελών λόγω αμέλειας ή σοβαρού λάθους.
ΤΜΗΜΑ 4
Πληροφορηση
Άρθρο 56
Πληροφορίες για την κατάπτωση εγγυήσεων, τα είδη εγγυήσεων και τους εγγυητές
1. Τα κράτη μέλη τηρούν και θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής, για κάθε οικονομικό έτος, στοιχεία σχετικά με τον συνολικό αριθμό και το συνολικό ποσό των εγγυήσεων που έχουν καταπέσει, ανεξάρτητα από το στάδιο της διαδικασίας που αναφέρεται στο άρθρο 55, διαχωρίζοντας τα ποσά που πιστώνονται στους εθνικούς προϋπολογισμούς από εκείνα που πιστώνονται στον προϋπολογισμό της Ένωσης. Τα εν λόγω στοιχεία παρέχονται για όλες τις εγγυήσεις που καταπίπτουν για ποσό μεγαλύτερο από 1 000 ευρώ και για κάθε διάταξη της Ένωσης που απαιτεί τη σύσταση εγγύησης. Οι πληροφορίες καλύπτουν τόσο τα ποσά που καταβάλλει άμεσα ο ενδιαφερόμενος όσο και τα ποσά που προκύπτουν από την κατάπτωση των εγγυήσεων.
2. Τα κράτη μέλη τηρούν και θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής κατάλογο:
α)
με τους τύπους των οργανισμών που είναι εξουσιοδοτημένοι να ενεργούν ως εγγυητές καθώς και τις απαιτήσεις που ορίζονται γι’ αυτόν τον σκοπό·
β)
με τους τύπους των εγγυήσεων που είναι αποδεκτές δυνάμει του άρθρου 51 παράγραφος 2 καθώς και τις απαιτήσεις που ορίζονται γι’ αυτόν τον σκοπό.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ
Άρθρο 57
Περιεχόμενο της δημοσιοποίησης
1. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 111 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 περιλαμβάνουν:
α)
την κατανομή των ποσών των πληρωμών που αναφέρεται στο στοιχείο γ) του εν λόγω άρθρου, για κάθε επιμέρους μέτρο που απαριθμείται στο παράρτημα XIII του παρόντος κανονισμού, καθώς και το άθροισμα των ποσών που εισπράττει ο κάθε δικαιούχος κατά το υπό εξέταση οικονομικό έτος·
β)
περιγραφή των μέτρων που χρηματοδοτούνται από τα ταμεία, όπως ορίζεται στο στοιχείο δ) του εν λόγω άρθρου και απαριθμούνται στο παράρτημα XIII του παρόντος κανονισμού, καθώς και τη φύση και τον στόχο του κάθε μέτρου.
2. Τα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εκφράζονται σε ευρώ στα κράτη μέλη που έχουν υιοθετήσει το ευρώ και σε εθνικό νόμισμα στα άλλα κράτη μέλη.
3. Τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να δημοσιοποιούν αναλυτικότερα στοιχεία από εκείνα που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2, με την επιφύλαξη της αναγκαίας προστασίας της ιδιωτικής ζωής.
Άρθρο 58
Δημοσιοποίηση δήμου
Εάν οι πληροφορίες που θα δημοσιοποιηθούν για τους σκοπούς του τρίτου εδαφίου του άρθρου 112 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 θα επέτρεπαν, λόγω του περιορισμένου αριθμού των δικαιούχων που κατοικούν ή έχουν την έδρα τους σε έναν συγκεκριμένο δήμο, την ταυτοποίηση ενός ιδιώτη δικαιούχου, το οικείο κράτος μέλος δημοσιοποιεί ως πληροφορίες για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 111 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του εν λόγω κανονισμού την αμέσως μεγαλύτερη διοικητική οντότητα στην οποία ανήκει ο εν λόγω δήμος.
Άρθρο 59
Μορφή και ημερομηνία δημοσιοποίησης
1. Τα στοιχεία που θα διατεθούν σε έναν ενιαίο διαδικτυακό τόπο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 111 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, είναι προσβάσιμα μέσω εργαλείου αναζήτησης που επιτρέπει στους χρήστες να αναζητούν δικαιούχους με βάση την επωνυμία ή τον δήμο, όπως ορίζεται στο άρθρο 58 του παρόντος κανονισμού, ή τα εισπραχθέντα ποσά ή ανά μέτρο ή με συνδυασμό των στοιχείων αυτών, και να ανακτούν όλες τις σχετικές πληροφορίες ως ένα ενιαίο σύνολο δεδομένων. Οι εν λόγω πληροφορίες πρέπει να παρέχονται στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους και/ή σε μία από τις τρεις γλώσσες εργασίας της Επιτροπής.
2. Τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 1 δημοσιοποιούνται έως τις 31 Μαΐου κάθε έτους για το προηγούμενο οικονομικό έτος.
3. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, τα στοιχεία παραμένουν διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο επί δύο έτη από την ημερομηνία της αρχικής τους δημοσιοποίησης.
Άρθρο 60
Ενημέρωση των δικαιούχων
Η ενημέρωση των δικαιούχων που αναφέρεται στο άρθρο 113 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 γίνεται μέσω των εντύπων για την υποβολή αίτησης χρηματοδότησης από τα ταμεία ή κατά τη στιγμή της συλλογής των δεδομένων.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, όσον αφορά τα δεδομένα σχετικά με πληρωμές που διενεργήθηκαν κατά τα οικονομικά έτη 2014 και 2015, η ενημέρωση των δικαιούχων γίνεται τουλάχιστον δύο μήνες πριν από την ημερομηνία της δημοσιοποίησής τους.
Άρθρο 61
Δημοσίευση κατώτατων ορίων σχετικά με το καθεστώς μικροκαλλιεργητών
Τα ποσά που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 112 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δημοσιεύονται στον δικτυακό τόπο της Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 62 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 62
Συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών
1. Η Επιτροπή δημιουργεί και διατηρεί, υπό την κεντρική της διαδικτυακή διεύθυνση, ενωσιακό δικτυακό τόπο ο οποίος περιλαμβάνει συνδέσμους προς τους διαδικτυακούς τόπους των κρατών μελών. Η Επιτροπή παρέχει επικαιροποιημένους διαδικτυακούς συνδέσμους βάσει των στοιχείων που αποστέλλουν τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διευθύνσεις των δικτυακών τους τόπων μόλις δημιουργηθούν και την ενημερώνουν επίσης για κάθε μεταβολή που επηρεάζει τη δυνατότητα πρόσβασης στον δικό τους δικτυακό τόπο από τον δικτυακό τόπο της Ένωσης.
3. Τα κράτη μέλη ορίζουν έναν οργανισμό στον οποίο αναθέτουν τη δημιουργία και τη διατήρηση του ενιαίου διαδικτυακού τόπου που αναφέρεται στο άρθρο 59 παράγραφος 1. Ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την επωνυμία και τη διεύθυνση του εν λόγω φορέα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 63
Κατάργηση
Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 601/94, (ΕΚ) αριθ. 4/2004 και (ΕΚ) αριθ. 259/2008 καταργούνται.
Ωστόσο, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 259/2008 εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν για το οικονομικό έτος 2013. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 3 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, τα στοιχεία που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο παραμένουν διαθέσιμα στον διαδικτυακό τόπο επί ένα έτος από την ημερομηνία της αρχικής τους δημοσιοποίησης.
Άρθρο 64
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εντούτοις:
α)
το άρθρο 10 εφαρμόζεται για τις δαπάνες και τα έσοδα για ειδικό προορισμό των κρατών μελών από τις 16 Οκτωβρίου 2014·
β)
τα άρθρα 34 μέχρι 40 ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 2015. Ωστόσο, οι προθεσμίες οι οποίες ορίζονται στο άρθρο 34 παράγραφοι 3 και 4 δεν ισχύουν για τις έρευνες σχετικά με την εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση για τις οποίες η κοινοποίηση βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 885/2006 είχε αποσταλεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 2015·
γ)
το κεφάλαιο VI εφαρμόζεται στις πληρωμές που πραγματοποιούνται από το οικονομικό έτος 2014 και μετά·
δ)
οι πληροφορίες που διαβιβάζονται σύμφωνα με το παράρτημα II, στήλες V1 και V2, πρέπει να αρχίσουν να διατίθενται από το οικονομικό έτος 2016.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 6 Αυγούστου 2014.