РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 19 декември 2012 година
съгласно Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета относно достатъчната степен на защита на личните данни от страна на Нова Зеландия
(нотифицирано под номер C(2012) 9557)
(текст от значение за ЕИП)
(2013/65/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (1), и по-специално член 25, параграф 6 от нея,
след консултация с Европейския надзорен орган по защита на данните,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно Директива 95/46/ЕО от държавите членки се изисква да предвидят, че предаването на лични данни на трета страна може да се извършва само ако въпросната трета страна гарантира достатъчна степен на защита и ако законодателствата на държавите членки по прилагане на други разпоредби от директивата бъдат спазени преди предаването.
(2)
Комисията може да установи, че третата страна гарантира достатъчна степен на защита. В такъв случай държавите членки могат да предават лични данни, без да са необходими допълнителни гаранции.
(3)
Директива 95/46/ЕО изисква степента на защита на данните да бъде преценявана с оглед на всички обстоятелства, свързани с операцията по предаване на данни или набора от операции по предаване на данни, като се обръща специално внимание на определени елементи, посочени в директивата, които са свързани с предаването.
(4)
Поради съществуващите различни подходи в третите страни по отношение на защитата на данните, е необходимо извършването на оценката за адекватност и приемането и изпълнението на всяко решение, основаващо се на Директива 95/46/ЕО, да стават по начин, който не води до произволна или необоснована дискриминация по отношение на или между трети страни, в които съществуват сходни условия, нито представлява скрита пречка за търговията съгласно действащите международни ангажименти на Съюза.
(5)
Нова Зеландия е бивша британска колония. Тя става независим доминион през 1907 г., но до 1947 г. конституционните ѝ връзки с Великобритания официално не са прекъснати. Нова Зеландия е унитарна държава и няма писана конституция в общоприетия смисъл на утвърден конститутивен документ. Тя е конституционна монархия и парламентарна демокрация по уестминстърския модел, като неин държавен глава е кралицата на Нова Зеландия.
(6)
В страната се прилага принципът на парламентарния суверенитет. По традиция обаче съществуват известен брой закони с особено конституционно значение, които се считат за „върховно законодателство“ (higher law). Това означава, че те са част от конституционната основа или среда и оказват влияние върху практиките на държавните органи и приемането на останалото законодателство. Освен това за изменението или отменянето на въпросното законодателство е необходим общ политически консенсус. Няколко такива закона - Хартата за правата (Bill of Rights Act) от 28 август 1990 г. (общ закон (Public Act) № 109 от 1990 г.), Законът за правата на човека (Human Rights Act) от 10 август 1993 г. (общ закон (Public Act) № 82 от 1993 г.) и Законът за правото на неприкосновеност на личния живот (Privacy Act) от 17 май 1993 г. (общ закон (Public Act) № 28 от 1993 г.) - са свързани със защитата на данните. Конституционното значение на това законодателство проличава от традицията, според която то трябва да бъде взето предвид при изготвянето или предлагането на ново законодателство.
(7)
Правните норми за защитата на личните данни в Нова Зеландия са установени предимно в Закона за правото на неприкосновеност на личния живот, изменен със Закона за изменение на Закона за правото на неприкосновеност на личния живот (трансгранично информиране) (Privacy (Cross-border Information) Amendment Act) от 7 септември 2010 г. (общ закон (Public Act) № 113 от 2010 г.). Този по-ранен от Директива 95/46/ЕО закон не се ограничава до автоматизирано обработваните данни или съдържащите се във файл структурирани данни, а обхваща цялата лична информация, независимо от нейното естество или форма. Той се прилага спрямо публичния и частния сектор в тяхната цялост, с няколко специфични изключения от обществен интерес, каквито може да се очакват в едно демократично общество.
(8)
В Нова Зеландия съществуват няколко правни уредби, посветени на въпросите относно правото на неприкосновеност на личния живот, от гледна точка на политика, разпоредби или юрисдикции, компетентни да разглеждат оплаквания. Някои от тях са регламентирани в законодателството, докато други зависят от саморегулиращи се професионални образувания, като например в областта на медиите, директния маркетинг, нежеланите електронни съобщения, пазарните проучвания, здравословното състояние и уврежданията, банковото и застрахователното дело и спестяванията.
(9)
В допълнение към законодателството, приемано от парламента на Нова Зеландия, съществува и внушителен корпус от правила на обичайното право, които произтичат от английското обичайно право и в който са обхванати релевантни за защитата на данните принципи и разпоредби на обичайното право. Сред основните принципи на обичайното право е принципът, че достойнството на личността е от първостепенно значение за правото. Този принцип на обичайното право е ключов елемент от общия контекст при постановяването на съдебните решения в Нова Зеландия. От съдебната практика на тази страна, основаваща се на обичайното право, също могат да се изведат редица други аспекти на неприкосновеността на личния живот, сред които са накърняването на неприкосновеността на личния живот, злоупотребата с доверие и инцидентната защита в случай на клевета, нарушаване на обществения ред, тормоз, злонамерена лъжа, небрежност и други.
(10)
Правните норми за защита на данните, приложими в Нова Зеландия, обхващат всички основни принципи, необходими за осигуряването на достатъчна степен на защита на физическите лица, като в тях се предвиждат и изключения и ограничения с цел защитата на важни обществени интереси. Тези правни норми за защита на данните и изключенията отразяват принципите, установени в Директива 95/46/ЕО.
(11)
Прилагането на правните норми за защита на данните се гарантира чрез административни и съдебни средства за защита и чрез независим надзор, осъществяван от надзорен орган - Комисаря по въпросите на неприкосновеността на личния живот, който разполага с подобни на предвидените в член 28 от Директива 95/46/ЕО правомощия и който действа като независим орган. Освен това всяка заинтересована страна може да търси защита по съдебен ред за обезщетяване на вреди, възникнали в резултат на незаконно обработване на личните ѝ данни.
(12)
Поради това следва да се счита, че Нова Зеландия осигурява достатъчна степен на защита на личните данни съгласно предвиденото в Директива 95/46/ЕО.
(13)
Настоящото решение следва да се отнася до достатъчния характер на степента на защита, предоставяна в Нова Зеландия, с оглед на спазването на изискванията на член 25, параграф 1 от Директива 95/46/ЕО. То не трябва да засяга други условия или ограничения за прилагането на други разпоредби от директивата, отнасящи се до обработването на лични данни в държавите членки.
(14)
В интерес на прозрачността, а и за да се обезпечи възможността компетентните органи в държавите членки да осигурят защитата на лицата по отношение на обработването на техните лични данни, е необходимо да се укажат извънредните обстоятелства, при които спирането на определени потоци от данни може да бъде счетено за основателно въпреки констатацията за наличие на достатъчна степен на защита.
(15)
Работната група за защита на лицата при обработването на лични данни, създадена съгласно член 29 от Директива 95/46/ЕО, даде положително становище относно степента на защита в Нова Зеландия по отношение на личните данни (2). Това становище бе взето предвид при подготовката на настоящото решение за изпълнение.
(16)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на комитета, учреден съгласно член 31, параграф 1 от Директива 95/46/ЕО,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. За целите на член 25, параграф 2 от Директива 95/46/ЕО се счита, че Нова Зеландия осигурява достатъчна степен на защита на личните данни, предавани от Съюза.
2. Компетентният надзорен орган за прилагането на правните норми за защита на данните в Нова Зеландия е посочен в приложението към настоящото решение.
Член 2
1. Без да се засягат правомощията им да предприемат действия за гарантиране на спазването на националното законодателство, прието на основание на разпоредби, различни от член 25 от Директива 95/46/ЕО, компетентните органи на държавите членки могат да упражняват правомощията, с които разполагат, за да спрат потоците от данни към получател в Нова Зеландия с цел защита на лицата по отношение на обработването на техните лични данни в следните случаи:
а)
когато компетентен орган на Нова Зеландия е установил, че получателят нарушава приложимите норми за защита; или
б)
когато е много вероятно, че нормите за защита се нарушават, има основателни причини да се смята, че компетентният орган в Нова Зеландия не взема или няма да вземе подходящи и навременни мерки за разрешаване на случая, продължаването на предаването на данни би довело до неизбежен риск от сериозно увреждане на субектите на данни и при дадените обстоятелства компетентните органи на държавата членка са положили достатъчни усилия да предупредят отговарящия за обработването, който е установен в Нова Зеландия, и да му дадат възможност за отговор.
2. Спирането престава да действа веднага щом бъде осигурено спазването на нормите за защита и компетентният орган в съответните държави членки бъде уведомен за това.
Член 3
1. Държавите членки уведомяват незабавно Комисията за мерките, приети на основание член 2.
2. Държавите членки и Комисията се информират взаимно за случаите, при които действията на органите, отговорни за гарантиране на спазването на нормите за защита в Нова Зеландия, не са достатъчни за осигуряване на такова спазване.
3. Ако информация, събрана съгласно член 2, параграф 1 и параграфи 1 и 2 от настоящия член, показва, че даден орган, натоварен със задачата да гарантира спазването на нормите за защита в Нова Зеландия, не изпълнява ефикасно функциите си, Комисията уведомява компетентния орган в Нова Зеландия и, ако е необходимо, представя проект за мерки съгласно процедурата по член 31, параграф 2 от Директива 95/46/ЕО с оглед отменяне или спиране на действието на настоящото решение или ограничаване на неговото приложно поле.
Член 4
Комисията наблюдава прилагането на настоящото решение и съобщава съответните констатации на комитета, учреден съгласно член 31 от Директива 95/46/ЕО, включително всяка информация, която би могла да има отражение върху съдържащата се в член 1 от настоящото решение констатация, че защитата в Нова Зеландия е достатъчна по смисъла на член 25 от Директива 95/46/ЕО, както и всяка информация, че решението се прилага по дискриминационен начин.
Член 5
Държавите членки предприемат всички необходими мерки, за да се съобразят с настоящото решение до 20 март 2013 г.
Член 6
Адресати на настоящото решение са държавите членки.
Съставено в Брюксел на 19 декември 2012 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 19ης Δεκεμβρίου 2012
για τη διαπίστωση, σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της επάρκειας της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τη Νέα Ζηλανδία
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2012) 9557]
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2013/65/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (1), και ιδίως το άρθρο 25 παράγραφος 6,
Μετά από διαβούλευση με τον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ, τα κράτη μέλη οφείλουν να προβλέπουν ότι η διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς τρίτη χώρα επιτρέπεται μόνον εφόσον η εν λόγω τρίτη χώρα εξασφαλίζει επαρκές επίπεδο προστασίας και εφόσον τηρούνται, πριν από τη διαβίβαση, οι νόμοι που έχουν θεσπίσει τα κράτη μέλη για την εφαρμογή άλλων διατάξεων της οδηγίας.
(2)
Η Επιτροπή μπορεί να αποφανθεί ότι μια τρίτη χώρα εξασφαλίζει επαρκές επίπεδο προστασίας. Στην περίπτωση αυτή, τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα μπορούν να διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη χωρίς να απαιτούνται πρόσθετες εγγυήσεις.
(3)
Σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ, το επίπεδο προστασίας των δεδομένων θα πρέπει να αξιολογείται λαμβάνοντας υπόψη όλες τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιείται η διαβίβαση δεδομένων ή η σειρά διαβιβάσεων δεδομένων και εξετάζοντας ιδιαίτερα ορισμένα στοιχεία που είναι σημαντικά για τη διαβίβαση.
(4)
Δεδομένων των διαφορετικών προσεγγίσεων που ακολουθούνται όσον αφορά την προστασία των δεδομένων σε τρίτες χώρες, θα πρέπει η αξιολόγηση για την επάρκεια της προστασίας, καθώς και η λήψη και εφαρμογή κάθε απόφασης βάσει της οδηγίας 95/46/ΕΚ, να γίνονται με τρόπο που να μην επιφέρει αυθαίρετες ή αδικαιολόγητες διακρίσεις εις βάρος ή μεταξύ τρίτων χωρών στις οποίες επικρατούν παρόμοιες συνθήκες και να μην αποτελούν συγκαλυμμένο εμπόδιο για τις εμπορικές συναλλαγές, λαμβανομένων υπόψη των σημερινών διεθνών δεσμεύσεων της Ένωσης.
(5)
Η Νέα Ζηλανδία είναι πρώην βρετανική αποικία. Κατέστη ανεξάρτητη κτήση το 1907, αλλά απέκοψε επίσημα τους συνταγματικούς δεσμούς της με τη Μεγάλη Βρετανία μόλις το 1947. Η Νέα Ζηλανδία είναι ενιαίο κράτος και δεν έχει γραπτό Σύνταγμα με τη συμβατική έννοια ενός κωδικοποιημένου συνταγματικού εγγράφου. Η χώρα είναι συνταγματική μοναρχία και κοινοβουλευτική δημοκρατία, με βάση το πρότυπο Westminster, με τη βασίλισσα της Νέας Ζηλανδίας ως αρχηγό του κράτους.
(6)
Η Νέα Ζηλανδία λειτουργεί βάσει της αρχής της κυριαρχίας του Κοινοβουλίου. Ωστόσο, κατά συνθήκη, υπάρχουν διάφορες νομοθετικές πράξεις ιδιαίτερης συνταγματικής σημασίας που θεωρούνται ως υπερισχύουσες («higher law»). Αυτό ισχύει με την έννοια ότι αποτελούν μέρος ενός συνταγματικού υπόβαθρου ή «περιβάλλοντος», επηρεάζοντας την κυβερνητική πρακτική και τη θέσπιση άλλης νομοθεσίας. Επιπλέον, σε περίπτωση τροποποίησης ή κατάργησης της νομοθεσίας αυτής, απαιτείται διακομματική συναίνεση. Πολλές από αυτές τις νομοθετικές πράξεις -«Bill Of Rights Act», της 28ης Αυγούστου 1990 («Public Act» αριθ. 109 του 1990), «Human Rights Act», της 10ης Αυγούστου 1993 («Public Act» αριθ. 82 του 1993), και «Privacy Act», της 17ης Μαΐου 1993 («Public Act» αριθ. 28 του 1993)- αφορούν την προστασία δεδομένων. Η συνταγματική σημασία της εν λόγω νομοθεσίας εκφράζεται στη σύμβαση ότι η νομοθεσία αυτή θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την κατάρτιση ή την υποβολή νέων νομοθετικών προτάσεων.
(7)
Τα νομικά πρότυπα για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στη Νέα Ζηλανδία καθορίζονται κυρίως στη νομοθετική πράξη «Privacy Act», όπως τροποποιήθηκε από την «Privacy (Cross-border Information) Ammendement Act», της 7ης Σεπτεμβρίου 2010 («Public Act» αριθ. 113 του 2010). Η νομοθετική αυτή πράξη προηγήθηκε της οδηγίας 95/46/ΕΚ και δεν περιορίζεται στην αυτόματη επεξεργασία δεδομένων ή δομημένων δεδομένων σε ένα σύστημα αρχείων, αλλά καλύπτει όλες τις προσωπικές πληροφορίες σε οποιοδήποτε σχήμα ή μορφή. Καλύπτει ολόκληρο τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, με ορισμένες ειδικές εξαιρέσεις δημοσίου συμφέροντος που θα μπορούσαν να αναμένονται σε μια δημοκρατική κοινωνία.
(8)
Υπάρχουν στη Νέα Ζηλανδία διάφορα κανονιστικά πλαίσια για τη ρύθμιση θεμάτων που αφορούν την ιδιωτική ζωή, σε ό,τι αφορά την πολιτική, τους κανόνες ή τη δικαιοδοσία για την εξέταση καταγγελιών. Ορισμένα από αυτά έχουν χαρακτήρα επίσημης νομοθεσίας, ενώ άλλα είναι αυτορρυθμιζόμενοι επαγγελματικοί φορείς, όπου περιλαμβάνονται: η ρύθμιση των μέσων ενημέρωσης, το άμεσο μάρκετινγκ, τα ανεπίκλητα ηλεκτρονικά μηνύματα, η έρευνα αγοράς, η υγεία και η αναπηρία, ο τραπεζικός και ασφαλιστικός κλάδος και η αποταμίευση.
(9)
Επιπλέον της νομοθεσίας που θεσπίστηκε από το κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας, υπάρχει σημαντικό corpus εθιμικού δικαίου που απορρέει από το αγγλικό «common law» και το οποίο ενσωματώνει τις αρχές και τους κανόνες του «common law» που αφορούν την προστασία των δεδομένων. Μεταξύ των θεμελιωδών αρχών του «common law» είναι η βασική αρχή της αξιοπρέπειας του ατόμου. Αυτή η αρχή του «common law» αποτελεί κύριο στοιχείο του πλαισίου έκδοσης δικαστικών αποφάσεων εν γένει στη Νέα Ζηλανδία. Η νομολογία της Νέας Ζηλανδίας που βασίζεται στο «common law» περιέχει επίσης ορισμένες άλλες πτυχές προστασίας της ιδιωτικής ζωής, περιλαμβανομένων της παραβίασης της ιδιωτικής ζωής, της παραβίασης εμπιστοσύνης και της παρεπόμενης προστασίας στο πλαίσιο δυσφήμισης, όχλησης, παρενόχλησης, συκοφαντικής δυσφήμισης, αμέλειας κ.λπ.
(10)
Τα νομικά πρότυπα προστασίας των δεδομένων στη Νέα Ζηλανδία καλύπτουν όλες τις βασικές αρχές που απαιτούνται για ένα ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας των φυσικών προσώπων, ενώ παράλληλα προβλέπουν εξαιρέσεις και περιορισμούς για τη διασφάλιση σημαντικών δημοσίων συμφερόντων. Αυτά τα νομικά πρότυπα προστασίας των δεδομένων και οι εξαιρέσεις αντανακλούν τις αρχές που διατυπώνονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ.
(11)
Η εφαρμογή των νομικών προτύπων προστασίας των δεδομένων διασφαλίζεται με διοικητικά και δικαστικά μέσα παροχής έννομης προστασίας, καθώς και με ανεξάρτητη εποπτεία, που διενεργείται από εποπτική αρχή, τον επίτροπο για την ιδιωτική ζωή (Privacy Commissioner), ο οποίος ενεργεί με ανεξαρτησία και διαθέτει εξουσίες παρόμοιες με αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 28 της οδηγίας 95/46/ΕΚ. Επίσης, οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος δικαιούται να ζητήσει δικαστικώς αποζημίωση για την αποκατάσταση ζημιών τις οποίες υπέστη ως αποτέλεσμα παράνομης επεξεργασίας προσωπικών του δεδομένων.
(12)
Κατά συνέπεια, πρέπει να θεωρηθεί ότι η Νέα Ζηλανδία παρέχει επαρκές επίπεδο προστασίας όσον αφορά τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα κατά την έννοια της οδηγίας 95/46/ΕΚ.
(13)
Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να αφορά την επάρκεια της προστασίας που παρέχεται στη Νέα Ζηλανδία, με σκοπό την τήρηση των απαιτήσεων του άρθρου 25 παράγραφος 1 της οδηγίας 95/46/ΕΚ. Δεν θα πρέπει να θίγει άλλους όρους ή περιορισμούς για την εφαρμογή άλλων διατάξεων της εν λόγω οδηγίας που αφορούν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εντός των κρατών μελών.
(14)
Για λόγους διαφάνειας και προκειμένου να διασφαλίζεται η ικανότητα των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών να εξασφαλίζουν την προστασία των ατόμων όσον αφορά την επεξεργασία προσωπικών τους δεδομένων, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν οι εξαιρετικές περιστάσεις στις οποίες μπορεί να δικαιολογείται η αναστολή συγκεκριμένων ροών δεδομένων, παρά τη διαπίστωση επαρκούς προστασίας.
(15)
Η ομάδα εργασίας για την προστασία των προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, που συστάθηκε βάσει του άρθρου 29 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, εξέδωσε θετική γνώμη σχετικά με το επίπεδο προστασίας των προσωπικών δεδομένων στη Νέα Ζηλανδία (2), η οποία λήφθηκε υπόψη κατά την εκπόνηση της παρούσας εκτελεστικής απόφασης.
(16)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 31 παράγραφος 1 της οδηγίας 95/46/ΕΚ.
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 25 παράγραφος 2 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, η Νέα Ζηλανδία θεωρείται ότι εξασφαλίζει ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που διαβιβάζονται από την Ένωση.
2. Η αρμόδια εποπτική αρχή για την εφαρμογή των νομικών προτύπων προστασίας των δεδομένων στη Νέα Ζηλανδία καθορίζεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 2
1. Με την επιφύλαξη των εξουσιών τους να αναλαμβάνουν δράση για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με εθνικές διατάξεις που θεσπίστηκαν σύμφωνα με διατάξεις άλλες από εκείνες του άρθρου 25 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών δύνανται να ασκούν τις εξουσίες που διαθέτουν για να αναστέλλουν ροές δεδομένων προς παραλήπτη εγκατεστημένο στη Νέα Ζηλανδία, προκειμένου να προστατεύουν φυσικά πρόσωπα από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τα αφορούν στις περιπτώσεις κατά τις οποίες:
α)
αρμόδια αρχή της Νέας Ζηλανδίας διαπιστώνει ότι ο παραλήπτης παραβιάζει τα εφαρμοστέα πρότυπα προστασίας· ή
β)
υπάρχει βάσιμη πιθανότητα παραβίασης των προτύπων προστασίας, υπάρχουν εύλογες ενδείξεις ότι η αρμόδια αρχή της Νέας Ζηλανδίας δεν προβαίνει ή δεν πρόκειται να προβεί εγκαίρως στις ενδεικνυόμενες ενέργειες ώστε να διευθετήσει το επίμαχο ζήτημα, η συνέχιση της διαβίβασης ενδέχεται να προκαλέσει άμεσο κίνδυνο σοβαρής βλάβης στα πρόσωπα στα οποία αναφέρονται τα δεδομένα, οι δε αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους κατέβαλαν, υπό τις κρατούσες περιστάσεις, κάθε δυνατή προσπάθεια για να απευθύνουν προειδοποίηση στον εγκατεστημένο στη Νέα Ζηλανδία υπεύθυνο της επεξεργασίας και να του δώσουν τη δυνατότητα να αντιδράσει.
2. Η αναστολή της ροής των δεδομένων λήγει αμέσως μόλις εξασφαλιστεί η τήρηση των προτύπων προστασίας και ενημερωθεί σχετικά η αρμόδια αρχή των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
Άρθρο 3
1. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν πάραυτα την Επιτροπή στις περιπτώσεις όπου λαμβάνονται μέτρα βάσει του άρθρου 2.
2. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ενημερώνονται αμοιβαία για τις περιπτώσεις στις οποίες η δράση των φορέων που είναι αρμόδιοι για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τα πρότυπα προστασίας στη Νέα Ζηλανδία αποτυγχάνει να διασφαλίσει την εν λόγω συμμόρφωση.
3. Όταν από τις πληροφορίες που συλλέγονται βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 1 και βάσει των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου προκύπτει ότι οποιοσδήποτε φορέας αρμόδιος για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τα πρότυπα προστασίας στη Νέα Ζηλανδία δεν εκπληρώνει αποτελεσματικά την αποστολή του, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά την αρμόδια αρχή της Νέας Ζηλανδίας και, εάν το κρίνει απαραίτητο, υποβάλλει σχέδιο μέτρων, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 31 παράγραφος 2 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, με σκοπό την κατάργηση ή την αναστολή της παρούσας απόφασης ή τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της.
Άρθρο 4
Η Επιτροπή παρακολουθεί την εφαρμογή της παρούσας απόφασης και αναφέρει κάθε σχετικό πόρισμα στην επιτροπή που συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 31 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, περιλαμβανομένων οποιωνδήποτε αποδεικτικών στοιχείων τα οποία θα ήταν δυνατόν να επηρεάσουν το πόρισμα του άρθρου 1 της παρούσας απόφασης, σύμφωνα με το οποίο η Νέα Ζηλανδία παρέχει επαρκές επίπεδο προστασίας κατά την έννοια του άρθρου 25 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, καθώς και οποιωνδήποτε αποδεικτικών στοιχείων από τα οποία προκύπτει ότι η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται κατά τρόπο που συνεπάγεται διακρίσεις.
Άρθρο 5
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα απόφαση έως την 20ή Μαρτίου 2013.
Άρθρο 6
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 19 Δεκεμβρίου 2012.