РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 610/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 26 юни 2013 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 562/2006 на Европейския парламент и на Съвета за създаване на Кодекс на Общността за режима на движение на лица през границите (Кодекс на шенгенските граници), Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген, регламенти (ЕО) № 1683/95 и (ЕО) № 539/2001 на Съвета и регламенти (ЕО) № 767/2008 и (ЕО) № 810/2009 на Европейския парламент и на Съвета
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 77, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
Политиката на Съюза по отношение на външните му граници има за цел въвеждането на интегрирано управление за осигуряване на еднакво и високо равнище на контрол и наблюдение, което представлява естествена последица от свободното движение на хора в Съюза и е основен елемент от пространството на свобода, сигурност и правосъдие. За целта следва да бъдат установени общи правила относно стандартите и процедурите за контрол по външните граници, като се отчита конкретният и непропорционален натиск, на който са подложени външните граници на някои държави членки. Предвидените правила следва да се основават на принципа на солидарност между държавите членки.
(2)
Свободното движение на хора в рамките на Шенгенското пространство е едно от най-големите постижения на европейската интеграция. Свободата на движение е основно право, като условията за упражняването на това право са предвидени в Договора за Европейския съюз (ДЕС) и Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС), както и в Директива 2004/38/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 29 април 2004 г. относно правото на граждани на Съюза и на членове на техните семейства да се движат и да пребивават свободно на територията на държавите членки (2).
(3)
Премахването на контрола по вътрешните граници изисква пълно взаимно доверие между държавите членки в способността им изцяло да прилагат съпътстващите мерки, позволяващи премахването на контрола.
(4)
Регламент (ЕО) № 562/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 15 март 2006 г. за създаване на Кодекс на Общността за режима на движение на лица през границите (Кодекс на шенгенските граници) (3) влезе в сила на 13 октомври 2006 г.
(5)
След неколкогодишно практическо прилагане се появи необходимост от внасянето на редица изменения въз основа на практическия опит на държавите членки и на Комисията в прилагането на Регламент (ЕО) № 562/2006, на резултатите от оценките на Шенген, на докладите и исканията, представени от държавите членки и на промените в първичното и вторичното право на Съюза, както и необходимост от изясняване и по-ефикасно очертаване на ключовите технически въпроси.
(6)
Докладът на Комисията от 21 септември 2009 г. относно действието на разпоредбите за подпечатване на пътни документи на граждани на трети държави в съответствие с членове 10 и 11 от Регламент (ЕО)№ 562/2006 и докладът на Комисията от 13 октомври 2010 г. относно прилагането на дял III (Вътрешни граници) от Регламент (ЕО)№ 562/2006 съдържат конкретни предложения за технически изменения на Регламент (ЕО)№ 562/2006.
(7)
Наскоро приетите законодателни актове на Съюза, по-специално Регламент (ЕО) № 810/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. за създаване на Визов кодекс на Общността (Визов кодекс) (4) и Директива 2008/115/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 декември 2008 г. относно общите стандарти и процедури, приложими в държавите членки за връщане на незаконно пребиваващи граждани на трети страни (5), налагат внасянето на определени изменения в Регламент (ЕО)№ 562/2006.
(8)
Определени разпоредби от Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген от 14 юни 1985 г. между правителствата на държавите в Икономическия съюз на страните от Бенелюкс, Федерална република Германия и Френската република за постепенното премахване на паспортните проверки по общите им граници (6) (наричана по-долу „Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген“) също следва да се изменят, за да бъдат отразени промените в Регламент (ЕО)№ 562/2006 и настоящото правно положение.
(9)
Съгласно решението по дело C-241/05 Nicolae Bot/Préfet du Val-de-Marne (7) е необходимо да се изменят правилата, уреждащи изчисляването на разрешената продължителност на краткия престой в Съюза. Наличието на ясни, опростени и хармонизирани правила във всички правни актове, уреждащи този въпрос, би било от полза както за пътуващите, така и за граничните и визовите органи. Ето защо Регламент (ЕО) № 562/2006 и Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген, Регламент (ЕО) № 1683/95 на Съвета от 29 май 1995 г. за определяне на единен формат за визи (8) и Регламент (ЕО) № 539/2001 на Съвета от 15 март 2001 г. за определяне на третите страни, чиито граждани трябва да притежават виза, когато преминават външните граници на държавите членки, както и тези, чиито граждани са освободени от това изискване (9), Регламент (ЕО) № 767/2008 на Европейския парламент и на Съвета от 9 юли 2008 г. относно Визовата информационна система (ВИС) и обмена на данни между държави членки относно визите за краткосрочно пребиваване (Регламент за ВИС) (10) и Регламент (ЕО) № 810/2009 следва да бъдат съответно изменени.
(10)
С приемането на Регламент (ЕС) № 1168/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 25 октомври 2011 г. за изменение на Регламент (ЕО) № 2007/2004 на Съвета за създаване на Европейска агенция за управление на оперативното сътрудничество по външните граници на държавите-членки на Европейския съюз (11) (Frontex) (наричана по-долу "Агенцията") се подобрява интегрираното управление на външните граници и се укрепва допълнително ролята на Агенцията в съответствие с целта на Съюза да разработи политика с оглед постепенното въвеждане на концепцията за интегрирано управление на границите.
(11)
За да могат разпоредбите на Регламент (ЕО)№ 562/2006 да се приведат в съответствие с ДФЕС, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 ДФЕС във връзка с приемането на допълнителни мерки, с които се урежда наблюдението, както и с внасянето на изменения в приложенията към Регламент (ЕО)№ 562/2006. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и Съвета.
(12)
Тъй като целта на настоящия регламент, а именно внасянето на технически изменения в съществуващите правила на Регламент (ЕО)№ 562/2006 и Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген, както и на регламенти (ЕО)№1683/95, (ЕО)№539/2001, (ЕО)№767/2008 и (ЕО)№ 810/2009 може да бъде постигната само на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 ДЕС. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тази цел.
(13)
По отношение на Исландия и Норвегия настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите в достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението, сключено от Съвета на Европейския съюз, от една страна, и Република Исландия и Кралство Норвегия, от друга страна, за асоциирането на последните в процеса на изпълнение, прилагане и развитие на достиженията на правото от Шенген (12), които попадат в областта, посочена в член 1, буква А от Решение 1999/437/ЕО на Съвета от 17 май 1999 г. (13) относно определени условия по прилагането на посоченото споразумение.
(14)
По отношение на Швейцария настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария за асоцииране на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген (14), които попадат в областта, посочена в член 1, буква А от Решение 1999/437/ЕО във връзка с член 3 от Решение 2008/146/ЕО на Съвета (15).
(15)
По отношение на Лихтенщайн настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Протокола между Европейския съюз, Европейската общност, Конфедерация Швейцария и Княжество Лихтенщайн относно присъединяването на Княжество Лихтенщайн към Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно асоциирането на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген (16), които попадат в областта, посочена в член 1, буква А от Решение 1999/437/ЕО във връзка с член 3 от Решение 2011/350/ЕС на Съвета (17).
(16)
В съответствие с членове 1 и 2 от Протокол (№ 22) относно позицията на Дания, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз, Дания не участва в приемането на настоящия регламент, не е обвързана от него, нито от неговото прилагане. Доколкото настоящият регламент представлява развитие на достиженията на правото от Шенген, в срок от шест месеца след вземането на решение от Съвета относно настоящия регламент Дания взема решение, в съответствие с член 4 от този протокол, дали да го въведе в националното си право.
(17)
Настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в които Обединеното кралство не участва в съответствие с Решение 2000/365/ЕО на Съвета от 29 май 2000 г. относно искането на Обединено кралство Великобритания и Северна Ирландия да участва в някои разпоредби от достиженията на правото от Шенген (18); следователно Обединеното кралство не участва в неговото приемане и не е обвързано от него, нито от неговото прилагане.
(18)
Настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в които Ирландия не участва в съответствие с Решение 2002/192/ЕО на Съвета от 28 февруари 2002 г. относно искането на Ирландия да участва в някои разпоредби от достиженията на правото от Шенген (19); следователно Ирландия не участва в неговото приемане и не е обвързана от него, нито от неговото прилагане,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Изменения на Регламент (ЕО) № 562/2006
Регламент (ЕО) № 562/2006 се изменя, както следва:
1)
Член 2 се изменя, както следва:
а)
в точка 1 буква в) се заменя със следното:
„в)
морски, речни и езерни пристанища на държавите членки за редовни вътрешни фериботни превози;“;
б)
точка 4 се заменя със следното:
„4.
„редовен вътрешен фериботен превоз“ е всеки фериботен превоз между едни и същи две или повече пристанища, разположени на територията на държавите членки, без спиране в пристанища извън територията на държавите членки и представлява транспортиране на пътници и превозни средства съгласно публикувано разписание;“;
в)
точка 5 се изменя, както следва:
i)
уводните думи се заменят със следното:
„5.
„лица, които се ползват с право на свободно движение съгласно правото на Съюза“;
ii)
в буква а) препратката към „член 17, параграф 1“ се заменя с препратка към „член 20, параграф 1“;
iii)
в буква б) думата „Общността“ се заменя с думата „Съюза“;
г)
в точка 6 препратката към „член 17, параграф 1“ се заменя с препратка към „член 20, параграф 1“;
д)
вмъква се следната точка:
„8a.
„съвместен гранично-пропускателен пункт“ е всеки гранично-пропускателен пункт, намиращ се на територията на държава членка или на територията на трета страна, на който граничната охрана на държавата членка и граничната охрана на третата страна извършват, една след друга, проверки при излизане и влизане в съответствие със своето национално право и съгласно двустранно споразумение;“;
е)
точка 15 се заменя със следното:
„15.
„разрешение за пребиваване“ е:
а)
всички разрешения за пребиваване, издадени от държавите членки в съответствие с единния формат, установен с Регламент (ЕО) № 1030/2002 на Съвета от 13 юни 2002 г. за установяване на единен формат на разрешения за пребиваване за граждани на трети страни (20), и картите за пребиваване, издадени в съответствие с Директива 2004/38/ЕО;
б)
всички други документи, издадени от една държава членка на граждани на трети страни, с които се разрешава престой на нейна територия и които са съобщени и впоследствие са публикувани в съответствие с член 34, с изключение на:
i)
временните разрешения, издадени в очакване на разглеждането на първа молба за разрешение за пребиваване съгласно буква а) или разглеждането на молба за убежище, и
ii)
визите, издадени от държавите членки в единния формат, установен с Регламент (ЕО) № 1683/95 на Съвета от 29 май 1995 г. за определяне на единен формат за визи (21);
ж)
вмъква се следната точка:
„18a.
„офшорен работник“ е всяко лице, което работи на офшорна инсталация, намираща се в териториалните води на държавите членки или в зона, в която държавите членки се ползват с изключителни права на експлоатация на морските ресурси по смисъла на международното морско право, и което се връща редовно по море или въздух на територията на държавите членки;“;
2)
В член 3 буква а) се заменя със следното:
„а)
правата на лица, които се ползват с право на свободно движение съгласно правото на Съюза;“;
3)
Вмъква се следният член:
„Член 3a
Основни права
При прилагането на настоящия регламент държавите членки изцяло спазват приложимото право на Съюза, включително Хартата на основните права на Европейския съюз (наричана по-долу „Хартата на основните права“), съответното международно право, включително Конвенцията за статута на бежанците, съставена в Женева на 28 юли 1951 г. (наричана по-долу „Женевската конвенция“), задълженията, свързани с достъпа до международна закрила, по-специално принципа на „забрана за връщане“ (non-refoulement), както и основните права. В съответствие с общите принципи на правото на Съюза решенията съгласно настоящия регламент се вземат на индивидуална основа.“;
4)
В член 4 параграф 2 се заменя със следното:
„2. Чрез дерогация от параграф 1 могат да бъдат допуснати изключения от задължението за преминаване на външни граници единствено на гранично-пропускателни пунктове и в рамките на определеното работно време:
а)
за лица или групи лица, когато съществува специално изискване за извънредно преминаване на външните граници извън гранично-пропускателните пунктове или извън определеното работно време, при условие че притежават разрешенията, изисквани съгласно националното право и че не съществува конфликт с интересите на обществения ред и вътрешната сигурност на държавите членки. Държавите членки могат да включват конкретни договорености в двустранни споразумения. Общите изключения, предвидени в националното право и в двустранните споразумения, се съобщават на Комисията съгласно член 34;
б)
за лица или групи лица в случай на непредвидена извънредна ситуация;
в)
в съответствие със специфичните правила, установени в членове 18 и 19 във връзка с приложения VI и VII.“;
5)
Член 5 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се изменя, както следва:
i)
уводните думи се заменят със следното:
„1. При планиран престой на територията на държавите членки с продължителност не повече от 90 дни в рамките на всеки 180-дневен период, при което се отчита 180-дневният период, предшестващ всеки ден от престоя, за влизането на гражданите на трети страни се прилагат следните условия:“;
ii)
буква а) се заменя със следното:
„а)
да притежават валиден пътен документ, който дава право на притежателя да преминава границата и който отговаря на следните критерии:
i)
срокът му на валидност изтича най-малко три месеца след планираната дата на отпътуване от територията на държавите членки. При надлежно обосновани извънредни случаи това задължение може да отпадне;
ii)
издаден е в рамките на предходните десет години.“;
б)
вмъква се следният параграф:
„1a. За целите на прилагането на параграф 1 датата на влизане се определя като първия ден от престоя на територията на държавите членки, а датата на излизане - като последния ден от престоя на територията на държавите членки. При изчисляването на продължителността на престоя на територията на държавите-членки не се вземат предвид периодите на престой, разрешени съгласно разрешение за пребиваване или виза за дългосрочно пребиваване.“;
в)
параграф 4 се изменя, както следва:
i)
буква а) се заменя със следното:
„а)
на граждани на трети страни, които не отговарят на всички условия, посочени в параграф 1, но притежават разрешение за пребиваване или виза за дългосрочно пребиваване, се разрешава влизане на териториите на другите държави членки с цел транзитно преминаване, така че да могат да достигнат територията на държавата членка, която е издала разрешението за пребиваване или визата за дългосрочно пребиваване, освен ако имената им не са включени в националния списък на сигнали на държавата членка, чиято външна граница лицата се стремят да преминат, и ако сигналът е придружен от указание за отказ за влизане или транзитно преминаване;“;
ii)
в буква б) първа и втора алинея се заменят със следното:
„б)
на граждани на трети страни, които отговарят на условията, посочени в параграф 1, с изключение на предвиденото в буква б), и които се явят на границата, може да бъде разрешено влизане на териториите на държавите членки, ако на границата им бъде издадена виза в съответствие с членове 35 и 36 от Регламент (ЕО) № 810/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. за създаване на Визов кодекс на Общността (Визов кодекс) (22).
Държавите членки съставят статистика за издадените на границата визи в съответствие с член 46 от Регламент (ЕО) № 810/2009 и приложение XII към него.
6)
В член 6, параграф 1 първа алинея се заменя със следното:
„1. При изпълнението на своите задължения граничната охрана изцяло зачита човешкото достойнство, по-специално в случаите, свързани с уязвими лица.“;
7)
Член 7 се изменя, както следва:
а)
в параграф 2 втора, трета и четвърта алинея се заменят със следното:
„По правило лица, които се ползват с право на свободно движение съгласно правото на Съюза, подлежат на минималната проверка, посочена в първа алинея
Въпреки това при извършване на минимални проверки на лица, които се ползват с право на свободно движение съгласно правото на Съюза, граничната охрана може да направи справка с национални или европейски бази данни с цел да се увери, че тези лица не представляват действителна, настояща и достатъчно сериозна заплаха за вътрешната сигурност, обществения ред, международните отношения на държавите-членки или заплаха за общественото здраве.
Последиците от такива справки не застрашават правото на влизане на лица, които съгласно правото на Съюза се ползват с право на свободно движение на територията на съответната държава членка, както е предвидено в Директива 2004/38/ЕО.“;
б)
в параграф 5 първа алинея се заменя със следното:
„Без да се засяга втора алинея, граждани на трети страни, които подлежат на цялостни проверки на втора линия, получават информация в писмен вид на език, който разбират или за който може основателно да се предположи, че разбират, или по друг ефективен начин, като се посочва целта и процедурата при такава проверка.“;
в)
параграф 6 се заменя със следното:
„6. Проверки на лица, които се ползват с право на свободно движение съгласно правото на Съюза, се извършват в съответствие с Директива 2004/38/ЕО.“;
г)
добавя се следният параграф:
„8. Когато се прилага член 4, параграф 2, буква а) или б), държавите членки могат също така да предвидят дерогации от правилата, установени в настоящия член.“.
8)
Член 9 параграф 2 се изменя, както следва:
а)
параграф 2 се заменя със следното:
„2.
а)
Лицата, които се ползват с право на свободно движение съгласно правото на Съюза, имат право да използват лентите, обозначени със знака в част А („ЕС, ЕИП, Ш“) от приложение III. Те могат също така да използват лентите, обозначени със знака в част Б1 („Не се изисква виза“) и част Б2 („Всички паспорти“) от приложение III.
Гражданите на трети страни, които не са задължени да притежават виза при преминаването на външните граници на държавите членки съгласно Регламент (ЕО) № 539/2001, и гражданите на трети страни, които притежават валидно разрешение за пребиваване или виза за дългосрочно пребиваване, могат да използват лентите, обозначени със знака в част Б1 („Не се изисква виза“) от приложение III към настоящия регламент. Те могат също така да използват лентите, обозначени със знака в част Б2 („Всички паспорти“) от приложение III към настоящия регламент.
б)
Всички останали лица използват лентите, обозначени със знака в част Б2 ("Всички паспорти") от приложение III.
Обозначенията на знаците, посочени в букви а) и б), могат да се изписват на езика или езиците, които съответната държава членка прецени за подходящи.
Осигуряването на отделни ленти, обозначени със знака в част Б1 („Не се изисква виза“) от приложение III, не е задължително. Държавите членки вземат решение дали да осигурят такива ленти и на кои гранично-пропускателни пунктове да направят това в зависимост от практическите нужди.“;
б)
параграф 5 се заличава.
9)
Член 10 се изменя, както следва:
а)
заглавието се заменя със следното: „Подпечатване на пътните документи“;
б)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. Пътните документи на граждани на трети страни, които са членове на семейството на граждани на Съюза, за които се прилага Директива 2004/38/ЕО, но които не представят картата за пребиваване, предвидена в посочената директива, се подпечатват при влизане и излизане.
Пътните документи на граждани на трети страни, които са членове на семейството на граждани на трети страни, които се ползват от правото на свободно движение съгласно правото на Съюза, но които не представят картата за пребиваване, предвидена в Директива 2004/38/ЕО, се подпечатват при влизане и излизане.“;
в)
параграф 3 се изменя, както следва:
i)
в първа алинея се добавят следните букви:
„е)
пътните документи на екипажите на пътническите и товарните международни влакове;
ж)
пътните документи на гражданите на трети страни, които представят карта за пребиваване, предвидена в Директива 2004/38/ЕО.“;
ii)
втора алинея се заменя със следното:
„По изключение, по молба на гражданин на трета страна той може да бъде освободен от поставяне на печат за влизане или излизане, в случай че поставянето на такъв печат може да причини сериозни затруднения за това лице. В такъв случай влизането или излизането се записват на отделен лист, на който се посочва името на лицето и номерът на паспорта. Този лист се дава на гражданина на трета страна. Компетентните органи на държавите членки могат да водят статистика за такива изключителни случаи и могат да предоставят тези статистически данни на Комисията.“;
10)
Член 11 се изменя, както следва:
а)
параграф 3 се заменя със следното:
„3. В случай че презумпцията по параграф 1 не бъде оборена, гражданинът на трета страна може да бъде върнат в съответствие с Директива 2008/115/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 декември 2008 г. относно общите стандарти и процедури, приложими в държавите членки за връщане на незаконно пребиваващи граждани на трети страни (23) и с националното право, съобразено с тази директива.
б)
добавя се следният параграф:
„4. Когато няма печат за излизане, съответните разпоредби на параграфи 1 и 2 се прилагат mutatis mutandis.“.
11)
Член 12 се изменя, както следва
a)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Основната цел на наблюдението на границите е да се предотврати неразрешеното преминаване на границата, да се противодейства на трансграничната престъпност и да се предприемат мерки срещу лица, които са преминали границата незаконно. Лице, което незаконно е преминало граница и което няма право на престой на територията на съответната държава членка, се задържа и за него се прилагат процедурите, съобразени с Директива 2008/115/ЕО.“;
б)
параграф 5 се заменя със следното:
"5. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 33 относно допълнителните мерки, уреждащи наблюдението.“.
12)
В член 13 параграф 5 се заменя със следното:
„5. Държавите членки събират статистически данни за броя на лицата, на които е отказано влизане, основанията за такъв отказ, гражданството на лицата, на които е отказано влизане, и вида граница (сухопътна, въздушна или морска), на която им е отказано влизане, и ежегодно предават тези данни на Комисията (Евростат) в съответствие с Регламент (ЕО) № 862/2007 на Европейския парламент и на Съвета от 11 юли 2007 г. относно статистиката на Общността за миграцията и международната закрила (24).
13)
В член 15, параграф 1 трета алинея се заменя със следното:
„Държавите членки гарантират, че граничната охрана се състои от специално и добре обучени професионалисти, при отчитане на общите учебни програми за граничната охрана, установени и разработени от Европейската агенция за управление на оперативното сътрудничество по външните граници на държавите членки, създадена с Регламент (ЕО) № 2007/2004 на Съвета. Учебните програми включват специализирано обучение за определяне на ситуации, включващи уязвими лица, например непридружени ненавършили пълнолетие лица и жертви на трафик, и за справянето с такива ситуации. Държавите членки, с подкрепата на Агенцията, насърчават служителите от граничната охрана да изучават езиците, необходими за изпълнение на задачите им.“;
14)
В член 18 втора алинея се заменя със следното:
„Тези специфични правила могат да съдържат дерогации от членове 4 и 5 и членове 7-13.“;
15)
В член 19 параграф 1 се изменя, както следва:
а)
към първа алинея се добавят следните букви:
„ж)
спасителни служби, полиция, пожарни екипи и гранична охрана;
з)
офшорни работници.“;
б)
втора алинея се заменя със следното
„Тези специфични правила могат да съдържат дерогации от членове 4 и 5 и членове 7-13.“;
16)
В член 21 буква г) се заменя със следното:
„г)
възможността държава членка да предвиди в своето право задължението за граждани на трети страни да съобщават за присъствието си на нейната територия съгласно разпоредбите на член 22 от Шенгенската конвенция.“;
17)
Член 32 се заменя със следното:
„Член 32
Изменения на приложенията
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 33 за изменение на приложения III, IV и VIII.“.
18)
Член 33 се заменя със следното:
„Член 33
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 12, параграф 5 и член 32, се предоставя на Комисията за неопределен срок, считано от 19 юли 2013 г.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 12, параграф 5 и член 32, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 12, параграф 5 и член 32, влиза в сила ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от два месеца, след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.“.
19)
В член 34 параграф 1 се изменя, както следва:
а)
буква а) се заменя със следното:
„а)
списък с разрешенията за пребиваване, в който се разграничават разрешенията по член 2, точка 15, буква а) и разрешенията по член 2, точка 15, буква б) и който се придружава от образец на разрешенията по член 2, точка 15, буква б). Картите за пребиваване, издадени в съответствие с Директива 2004/38/ЕО, се посочват изрично, а за картите за пребиваване, които не съответстват на единния формат, установен в Регламент (ЕО) 1030/2002, се представят образци.“;
б)
вмъкват се следните букви:
„да)
изключенията от правилата за преминаване на външните граници, посочени в член 4, параграф 2, буква а);
дб)
статистиките, посочени в член 10, параграф 3.“;
20)
В член 37 първа алинея се заменя със следното:
„Държавите членки съобщават на Комисията националните си разпоредби, свързани с член 21, букви в) и г), санкциите по член 4, параграф 3 и двустранните споразумения, разрешени съгласно настоящия регламент. Последващи изменения в тези разпоредби се съобщават в рамките на пет работни дни.“.
21)
Приложения III, IV, VI, VII и VIII към Регламент (ЕО) № 562/2006 се изменят в съответствие с приложение I към настоящия регламент.
Член 2
Изменения на Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген
Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген се изменя, както следва:
1)
В член 18, параграф 1 думите „три месеца“ се заменят с думите „90 дни“.
2)
Член 20 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 думите „три месеца в рамките на шест месеца, считано от датата на първото влизане“ се заменят с „90 дни в рамките на всеки 180-дневен период“;
б)
в параграф 2 думите „три месеца“ се заменят с „90 дни“.
3)
Член 21 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 думите „три месеца в рамките на шестмесечен период“ се заменят с думите „90 дни в рамките на всеки 180 дневен период“;
б)
параграф 3 се заличава.
4)
Член 22 се заменя със следното:
„Член 22
„Чуждите граждани, които са влезли законно на територията на някоя от договарящите страни, могат да бъдат задължени да съобщават за присъствието си в съответствие с условията, определени от всяка договаряща страна, пред компетентните органи на договарящата страна, на чиято територия влизат. Тези чужди граждани съобщават за присъствието си при влизане или в срок от три работни дни след влизането, по преценка на договарящата страна, на чиято територия влизат.“.
5)
Член 136 се заличава.
Член 3
Изменение на Регламент (ЕО) № 1683/95
Член 5 от Регламент (ЕО) № 1683/95 се заменя със следното:
„Член 5
За целите на настоящия регламент „виза“ означава виза по смисъла на член 2, точка 2, буква а) от Регламент (ЕО) № 810/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. за създаване на Визов кодекс на Общността (Визов кодекс) (25).
Член 4
Изменения на Регламент (ЕО) № 539/2001
Регламент (ЕО) № 539/2001 се изменя, както следва:
1)
В член 1, параграф 2 първа алинея се заменя със следното:
„Граждани на трети страни, включени в списъка в приложение II, са освободени от изискването по параграф 1 при престой от не повече от 90 дни в рамките на всеки 180 дневен период.“.
2)
Член 2 се заменя със следното:
„Член 2
За целите на настоящия регламент „виза“ означава виза по смисъла на член 2, точка 2, буква а) от Регламент (ЕО) № 810/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. за създаване на Визов кодекс на Общността (Визов кодекс) (26).
Член 5
Изменение на Регламент (ЕО) № 767/2008
В член 12, параграф 2, буква а) от Регламент (ЕО) № 767/2008 подточка iv) се заменя със следното:
„iv)
вече е пребивавал 90 дни в рамките на текущия 180-дневен период на територията на държавите-членки въз основа на единна виза или на виза с ограничена териториална валидност;“.
Член 6
Изменения на Регламент (ЕО) № 810/2009
Регламент (ЕО) № 810/2009 се изменя, както следва:
1)
В член 1 параграф 1 се заменя със следното:
„1. Настоящият регламент определя условията и реда за издаване на визи за транзитно преминаване или за планиран престой на територията на държави членки с продължителност, която не превишава 90 дни в рамките на всеки 180-дневен период.“;
2)
В член 2, точка 2 буква а) се заменя със следното:
„а)
транзитно преминаване или планиран престой на територията на държавите членки с продължителност не повече от 90 дни в рамките на всеки 180-дневен период;“;
3)
В член 25, параграф 1 буква б) се заменя със следното:
„б)
когато по причини, които консулството счита за обосновани, е издадена нова виза за престой през същия 180-дневен период на кандидат, който през този 180-дневен период вече е използвал единна виза или виза с ограничена териториална валидност, позволяваща 90-дневен престой.“;
4)
В член 32, параграф 1, буква а) подточка iv) се заменя със следното:
„iv)
вече е пребивавал 90 дни в рамките на текущия 180-дневен период на територията на държавите-членки като титуляр на единна виза или на виза с ограничена териториална валидност.“;
5)
Приложения VI, VII и XI към Регламент (ЕО) № 810/2009 се изменят в съответствие с приложение II към настоящия регламент.
Член 7
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на 19 юли 2013 г.
Член 1, точка 5), буква а), подточка i), член 1, точка 5), буква б), член 2, точки 1) и 2), член 2, точка 3), буква а) и членове 3, 4, 5 и 6, както и приложение I, точка 3 и приложение II се прилагат от 18 октомври 2013 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко в държавите членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Брюксел на 26 юни 2013 година
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 610/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 26ης Ιουνίου 2013
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν), της Σύμβασης για την εφαρμογή της Συμφωνίας του Σένγκεν, των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1683/95 και (ΕΚ) 539/2001 του Συμβουλίου και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 767/2008, (ΕΚ) 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77, παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβιβάσεως του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1)
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στόχος της πολιτικής της Ένωσης στον τομέα των εξωτερικών συνόρων είναι η ολοκληρωμένη διαχείρισή τους, ώστε να εξασφαλίζεται ομοιόμορφος και υψηλού επιπέδου έλεγχος και επιτήρηση, τα οποία αποτελούν αναγκαίο συμπλήρωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων στο εσωτερικό της Ένωσης και θεμελιώδη συνιστώσα ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Για τον σκοπό αυτό, απαιτείται η θέσπιση κοινών κανόνων για τα πρότυπα και τις διαδικασίες ελέγχου των εξωτερικών συνόρων, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές και δυσανάλογες πιέσεις που αντιμετωπίζουν ορισμένα κράτη μέλη στα εξωτερικά σύνορά τους. Οι κανόνες πρέπει να διέπονται από την αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών.
(2)
Η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων εντός του χώρου Σένγκεν αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η ελεύθερη κυκλοφορία αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα, οι όροι για την άσκηση του οποίου ορίζονται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση («ΣΕΗ») και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ») και την οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών (2).
(3)
Η κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα προϋποθέτει την πλήρη αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την ικανότητά τους να εφαρμόσουν πλήρως τα συνοδευτικά μέτρα που επιτρέπουν την άρση των ελέγχων αυτών.
(4)
Στις 13 Οκτωβρίου 2006, άρχισε να ισχύει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) (3).
(5)
Μετά από πλείονα έτη πρακτικής εφαρμογής, διεφάνη η ανάγκη να επέλθει σειρά τροποποιήσεων με βάση τις εμπειρίες που τα κράτη μέλη και η Επιτροπή απέκτησαν στην πράξη κατά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006, με βάση τα αποτελέσματα των λεγόμενων «αξιολογήσεων Σένγκεν» επί των εκθέσεων και των αιτημάτων των κρατών μελών, και των εξελίξεων στο πρωτογενές και δευτερογενές ενωσιακό δίκαιο όπως και η ανάγκη αποσαφήνισης και αποτελεσματικότερης χαρτογράφησης κρίσιμων τεχνικών θεμάτων.
(6)
Η έκθεση της Επιτροπής της 21ης Σεπτεμβρίου 2009, για την εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν την σφράγιση των ταξιδιωτικών εγγράφων υπηκόων τρίτων χωρών, σύμφωνα με τα άρθρα 10 και 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 και η έκθεση της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2010, για την εφαρμογή του τίτλου III (εσωτερικά σύνορα) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 περιέχουν συγκεκριμένες προτάσεις όσον αφορά τεχνικές τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006.
(7)
Προσφάτως θεσπισθείσες νομοθετικές πράξεις της Ένωσης, όπως, ιδίως, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων) (4) και η οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (5), απαιτούν ορισμένες τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006.
(8)
Εξάλλου, ορισμένες διατάξεις της Σύμβασης για την εφαρμογή της συμφωνίας Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985 μεταξύ της κυβέρνησης των χωρών της Οικονομικής Ενώσεως Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα (6), («Σύμβαση περί της εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν») θα πρέπει να τροποποιηθούν προκειμένου να αποτυπωθούν οι αλλαγές του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 και η ισχύουσα νομική κατάσταση.
(9)
Σύμφωνα με την υπόθεση C-241/05 Nicolae Bot κατά Préfet du Val-de-Marne (7) προκύπτει η ανάγκη να τροποποιηθούν οι κανόνες σχετικά με τον υπολογισμό της επιτρεπόμενης διάρκειας των παραμονών σύντομης διάρκειας στην Ένωση. Με τη θέσπιση σαφών, απλών και εναρμονισμένων κανόνων σε όλες τις νομικές πράξεις που αφορούν το θέμα αυτό θα επωφεληθούν τόσο οι ταξιδιώτες όσο και οι συνοριακές αρχές και οι αρχές θεώρησης. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 562/2006 και η Σύμβαση εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, ο κανονισμός 1683/95 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1995 για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου (8), και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (9), και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 767/2008 της του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Ιουλίου 2008 για το Σύστημα Πληροφοριών για τις Θεωρήσεις (VIS) και την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ κρατών μελών για τις θεωρήσεις μικρής διάρκειας (Κανονισμός VIS) (10) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 θα πρέπει επομένως να τροποποιηθούν αναλόγως.
(10)
Η έγκριση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1168/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (11) (Frontex) («οργανισμός») βελτιώνει την ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων και προβλέπει περαιτέρω ενίσχυση του ρόλου του οργανισμού, σύμφωνα με τον στόχο της Ένωσης για ανάπτυξη πολιτικής με σκοπό τη σταδιακή εισαγωγή της έννοιας της ολοκληρωμένης διαχείρισης συνόρων.
(11)
Προκειμένου να ευθυγραμμισθούν οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 με τη ΣΛΕΕ, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ όσον αφορά τη θέσπιση πρόσθετων ρυθμίσεων για το θέμα της επιτήρησης, καθώς και ορισμένων τροποποιήσεων των παραρτημάτων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διενεργεί η Επιτροπή τις δέουσες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, συμπεριλαμβανομένων των διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(12)
Εφόσον ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ο οποίος έγκειται στο να επέλθουν ορισμένες τεχνικού χαρακτήρα τροποποιήσεις στις ισχύουσες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 και της σύμβασης για την εφαρμογή της συμφωνίας του Σένγκεν, καθώς και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1683/95, (ΕΚ) αριθ. 539/2001, (ΕΚ) 767/2008 και (ΕΚ) αριθ. 810/2009 μπορεί να επιτευχθεί μόνο σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 5 της ΣΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτή διατυπώνεται στο προαναφερθέν άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτού του στόχου,
(13)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί εξέλιξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας η οποία έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (12), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας (13).
(14)
Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που έχουν συνάψει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και η Ελβετική Συνομοσπονδία σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (14), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1, σημείο Α, της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (15).
(15)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός αποτελεί εξέλιξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του Πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (16), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (17).
(16)
Δυνάμει των άρθρων 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας που προσαρτάται στη ΣΕΕ και τη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και συνεπώς δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία, σύμφωνα με το άρθρο 4 του προαναφερθέντος πρωτοκόλλου, αποφασίζει εντός περιόδου έξι μηνών από την έκδοση του παρόντος κανονισμού από το Συμβούλιο εάν θα τον ενσωματώσει στο εθνικό της δίκαιο.
(17)
Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (18)· το Ηνωμένο Βασίλειο, κατά συνέπεια, δεν συμμετέχει στην έκδοσή του και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.
(18)
Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου Σένγκεν (19). Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 562/2006 τροποποιείται δια της παρούσης διατάξεως ως εξής:
1)
Το άρθρο 2 τροποποιείται ως εξής:
α)
στο σημείο 1, το στοιχείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«γ)
οι θαλάσσιοι, ποτάμιοι και λιμναίοι λιμένες των κρατών μελών για τα τακτικά εσωτερικά δρομολόγια οχηματαγωγών·»·
β)
το σημείο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4.
«τακτικό εσωτερικό δρομολόγιο οχηματαγωγών» σημαίνει· κάθε δρομολόγιο με οχηματαγωγά μεταξύ δύο ή περισσότερων συγκεκριμένων λιμένων που ευρίσκονται στην επικράτεια των κρατών μελών, χωρίς στάση σε λιμένες που ευρίσκονται εκτός της επικράτειας των κρατών μελών, που περιλαμβάνει τη μεταφορά προσώπων και οχημάτων σύμφωνα με δημοσιευμένο ωράριο·»
γ)
το σημείο 5 τροποποιείται ως εξής:
i)
η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5.
«δικαιούχοι του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης»:»·
ii)
στο σημείο α), οι λέξεις «του άρθρου 17 παράγραφος 1» αντικαθίστανται από τη φράση «του άρθρου 20 παράγραφος 1»·
iii)
στο σημείο β), η λέξη «Κοινότητας» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωσης»·
δ)
στο σημείο 6, οι λέξεις «του άρθρου 17 παράγραφος 1» αντικαθίστανται από τις λέξεις «του άρθρου 20 παράγραφος 1»·
ε)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο:
«8α. «κοινό συνοριακό σημείο διέλευσης»: κάθε συνοριακό σημείο διέλευσης ευρισκόμενο είτε στην επικράτεια κράτους μέλους είτε στην επικράτεια τρίτης χώρας, στο οποίο οι συνοριοφύλακες του κράτους μέλους και οι συνοριοφύλακες της τρίτης χώρας διενεργούν ελέγχους εξόδου και εισόδου διαδοχικά σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο και με βάση διμερή συμφωνία·»·
στ)
το σημείο 15 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«15. τα ‘τίτλος διαμονής’:
α)
κάθε άδεια διαμονής εκδιδόμενη από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τον ενιαίο τύπο που καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1030/2002 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καθιέρωση αδειών διαμονής ενιαίου τύπου για τους υπηκόους τρίτων χωρών (20), καθώς και τα δελτία διαμονής που εκδίδονται κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2004/38/ΕΚ·
β)
κάθε άλλο έγγραφο που έχει εκδοθεί από κράτος μέλος προς υπήκοο τρίτης χώρας και το οποίο παρέχει δικαίωμα διαμονής στην επικράτειά του και έχει αποτελέσει αντικείμενο κοινοποίησης και επακόλουθης δημοσίευσης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 34, με εξαίρεση:
i)
τις προσωρινές άδειες που χορηγούνται μέχρις ότου εξετασθεί η πρώτη αίτηση άδειας διαμονής κατά το στοιχείο α) ή αίτηση ασύλου· και
ii)
τις θεωρήσεις που εκδίδονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τον ενιαίο τύπο που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1995 για την καθιέρωση ενιαίου τύπου θεώρησης (21)·
ζ)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο:
«18α. ‘υπεράκτιος εργαζόμενος’: πρόσωπο που εργάζεται σε υπεράκτια εγκατάσταση που βρίσκεται στα χωρικά ύδατα ή σε περιοχή της αποκλειστικής θαλάσσιας οικονομικής εκμετάλλευσης των κρατών μελών, όπως ορίζει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, και ο οποίος επιστρέφει τακτικά δια θαλάσσης ή δι’ αέρος στην επικράτεια των κρατών μελών·»·
2)
στο άρθρο 3, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
των δικαιωμάτων των προσώπων που απολαύουν του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης·»·
3)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 3α
Θεμελιώδη δικαιώματα
Κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη συμμορφώνονται πλήρως προς τη συναφή ενωσιακή νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένου του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων»), το σχετικό διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης περί της νομικής καταστάσεως των προσφύγων η οποία υπεγράφη στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 («Σύμβαση της Γενεύης»), τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με την πρόσβαση σε διεθνή προστασία, ιδίως με την αρχή της μη επαναπροώθησης, και τα θεμελιώδη δικαιώματα. Σύμφωνα με τις γενικές αρχές του ενωσιακού δικαίου, οι αποφάσεις δυνάμει του παρόντος κανονισμού πρέπει να εκδίδονται σε ατομική βάση.»·
4)
στο άρθρο 4, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, μπορούν να επιτραπούν εξαιρέσεις από την υποχρέωση διέλευσης των εξωτερικών συνόρων μόνο στα συνοριακά σημεία διέλευσης και κατά τη διάρκεια των καθορισμένων ωρών λειτουργίας:
α)
στην περίπτωση προσώπων ή ομάδων, εφόσον συντρέχει ειδική ανάγκη για την κατά καιρούς διέλευση των εξωτερικών συνόρων εκτός των επίσημων σημείων διέλευσης των συνόρων ή εκτός των καθορισμένων ωρών λειτουργίας, υπό την προϋπόθεση ότι οι ενδιαφερόμενοι κατέχουν τις άδειες που επιβάλλονται από την εθνική νομοθεσία και ότι δεν αντιτάσσονται λόγοι δημόσιας τάξης και εσωτερικής ασφάλειας των κρατών μελών. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν ειδικές ρυθμίσεις για τον σκοπό αυτό στο πλαίσιο διμερών συμφωνιών. Γενικές εξαιρέσεις που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο και τις διμερείς συμφωνίες κοινοποιούνται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 34·
β)
στην περίπτωση των προσώπων ή ομάδων για τα οποία προκύπτει απρόβλεπτη κατάσταση έκτακτης ανάγκης·
γ)
σύμφωνα με τους ειδικούς κανόνες που θεσπίζονται στα άρθρα 18 και 19 σε σχέση με τα παραρτήματα VI και VII.»·
5)
Το άρθρο 5 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται ως εξής:
i)
η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Για σκοπούμενη παραμονή στην επικράτεια των κρατών μελών που δεν υπερβαίνει σε διάρκεια τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, που περιλαμβάνει τον συνυπολογισμό της τελευταίας περιόδου 180 ημερών πριν από κάθε ημέρα παραμονής, οι προϋποθέσεις εισόδου για τους υπηκόους τρίτων χωρών είναι οι εξής:»·
ii)
το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
να διαθέτουν έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο ή έγγραφο που δίνει το δικαίωμα στον κάτοχο για διέλευση των συνόρων και πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
ισχύει τουλάχιστον επί τρεις μήνες μετά την προβλεπόμενη ημερομηνία αναχώρησης από την επικράτεια των κρατών μελών. Σε αιτιολογημένη επείγουσα περίσταση, η υποχρέωση αυτή δύναται να αίρεται.
ii)
εκδόθηκε εντός της προηγούμενης δεκαετίας·»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. για τον σκοπό της εφαρμογής της παραγράφου 1, ως ημερομηνία εισόδου λογίζεται η πρώτη ημέρα παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών και ως ημερομηνία εξόδου λογίζεται η τελευταία ημέρα παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών. Περίοδοι παραμονής που επιτρέπονται βάσει άδειας διαμονής ή θεώρησης παραμονής μακράς διαρκείας δεν λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό της διάρκειας παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών.»·
γ)
η παράγραφος 4 τροποποιείται ως εξής:
i)
το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
Στους υπηκόους τρίτης χώρας οι οποίοι δεν πληρούν όλες τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1 αλλά διαθέτουν άδεια διαμονής ή θεώρηση μακράς παραμονής επιτρέπεται η είσοδος στα εδάφη των άλλων κρατών μελών για σκοπούς διέλευσης προκειμένου να μπορέσουν να φθάσουν στην επικράτεια του κράτους μέλους το οποίο χορήγησε την άδεια διαμονής ή τη θεώρηση μακράς παραμονής, εκτός εάν οι υπήκοοι αυτοί έχουν καταχωριστεί στον εθνικό πίνακα ανεπιθύμητων του κράτους μέλους τα εξωτερικά σύνορα του οποίου επιδιώκουν να διασχίσουν και η καταχώριση συνοδεύεται από οδηγίες για άρνηση εισόδου ή διέλευσης.»·
ii)
στο στοιχείο β), η πρώτη και η δεύτερη παράγραφος αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
Στους υπηκόους τρίτης χώρας οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1, εκτός από το στοιχείο β), και παρουσιάζονται στα σύνορα μπορεί να επιτραπεί η είσοδος στην επικράτεια των κρατών μελών, εάν εκδοθεί θεώρηση στα σύνορα σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2009 για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (Κωδικός θεώρησης) (22).
Τα κράτη μέλη καταρτίζουν στατιστικές σχετικά με τις θεωρήσεις που χορηγούνται στα σύνορα σύμφωνα με το άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 και το παράρτημα XII του ιδίου.
6)
στο άρθρο 6 παράγραφος 1, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:
«1. Οι συνοριοφύλακες εκτελούν τα καθήκοντά τους σεβόμενοι πλήρως την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ιδίως σε περιπτώσεις όπου εμπλέκονται ευάλωτα πρόσωπα.»·
7)
Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 2, το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο εδάφιο αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Ο στοιχειώδης έλεγχος κατά το πρώτο εδάφιο αποτελεί τον κανόνα για τα πρόσωπα που απολαύουν του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.
Ωστόσο, οι συνοριοφύλακες δύνανται, σε μη συστηματική βάση, κατά το στοιχειώδη έλεγχο προσώπων που απολαύουν του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας βάσει του δικαίου της Ένωσης, να συμβουλεύονται εθνικές και ευρωπαϊκές βάσεις δεδομένων προκειμένου να βεβαιώνονται ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα δεν συνιστούν πραγματικό, άμεσο και επαρκώς σοβαρό κίνδυνο για την εσωτερική ασφάλεια, τη δημόσια τάξη, τις διεθνείς σχέσεις των κρατών μελών ή απειλή για τη δημόσια υγεία.
Οι συνέπειες της αναδρομής στις εν λόγω βάσεις δεδομένων δεν διακυβεύουν το δικαίωμα εισόδου προσώπων που απολαύουν του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας βάσει του δικαίου της Ένωσης στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους όπως προβλέπει η οδηγία 2004/38/ΕΚ.»·
β)
στην παράγραφο 5, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Με την επιφύλαξη του δευτέρου εδαφίου, οι υπήκοοι τρίτης χώρας οι οποίοι υποβάλλονται σε διεξοδικό έλεγχο σε δεύτερη γραμμή ενημερώνονται εγγράφως σε γλώσσα που τους είναι κατανοητή ή ευλόγως μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιλαμβάνονται ή με άλλον λυσιτελή τρόπο σχετικά με τον σκοπό και τη διαδικασία του ελέγχου αυτού.»·
γ)
η παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6. Ο έλεγχος προσώπου που απολαύει του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας βάσει του δικαίου της Ένωσης διενεργείται σύμφωνα με την οδηγία 2004/38/ΕΚ.»
δ)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«8. Σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο α) ή β), τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να θεσπίζουν παρεκκλίσεις από τους κανόνες του παρόντος άρθρου.»·
8)
το άρθρο 9 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2.
α)
Οι δικαιούχοι του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης δικαιούνται να χρησιμοποιούν τις λωρίδες που επισημαίνονται με την πινακίδα του μέρους Α («ΕΕ, ΕΟΧ, CH») του παραρτήματος ΙΙΙ. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν τις λωρίδες που επισημαίνονται με την πινακίδα του μέρους B1 («χωρίς υποχρέωση θεώρησης») και του μέρους B2 («όλα τα διαβατήρια») του παραρτήματος ΙΙΙ.
Οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι δεν υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 39/2001 και οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι διαθέτουν έγκυρη άδεια διαμονής ή θεώρηση μακράς παραμονής μπορούν να χρησιμοποιούν τις λωρίδες που επισημαίνονται με την πινακίδα του μέρους B1 («δεν υπάρχει υποχρέωση θεώρησης») του παραρτήματος III του παρόντος κανονισμού. Δύνανται επίσης να χρησιμοποιούν τις λωρίδες που επισημαίνονται με την πινακίδα του μέρους B2 («όλα τα διαβατήρια») του παραρτήματος III του παρόντος κανονισμού.
β)
Όλα τα άλλα πρόσωπα πρέπει να χρησιμοποιούν τις λωρίδες που επισημαίνονται με την πινακίδα του μέρους B2 («όλα τα διαβατήρια») του παραρτήματος III.
Οι ενδείξεις των πινακίδων που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) μπορούν να αναγράφονται στη γλώσσα ή στις γλώσσες που κρίνονται ενδεδειγμένες από κάθε κράτος μέλος.
Η πρόβλεψη χωριστών λωρίδων επισημαινόμενων με την πινακίδα του μέρους B1 («δεν υπάρχει υποχρέωση θεώρησης») του παραρτήματος III δεν είναι υποχρεωτική. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν εάν θα ενεργήσουν σύμφωνα με τα ανωτέρω και σε ποια συνοριακά σημεία διέλευσης αναλόγως των πρακτικών αναγκών.»·
β)
διαγράφεται η παράγραφος 5.
9)
Το άρθρο 10 τροποποιείται ως εξής:
α)
ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Σφράγιση ταξιδιωτικών εγγράφων»·
β)
Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα ταξιδιωτικά έγγραφα των υπηκόων τρίτων χωρών, μελών της οικογένειας πολίτη της Ένωσης ο οποίος υπάγεται στην οδηγία 2004/38/ΕΚ, οι οποίοι δεν επιδεικνύουν το δελτίο διαμονής που προβλέπεται στην εν λόγω οδηγία, σφραγίζονται κατά την είσοδο και την έξοδο.
Τα ταξιδιωτικά έγγραφα των υπηκόων τρίτων χωρών, μελών της οικογένειας υπηκόων τρίτων χωρών που απολαύουν του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, οι οποίοι δεν επιδεικνύουν το δελτίο διαμονής που προβλέπεται στην οδηγία 2004/38/ΕΚ, σφραγίζονται κατά την είσοδο και την έξοδο.»·
γ)
η παράγραφος 3 τροποποιείται ως εξής:
i)
στο πρώτο εδάφιο προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«στ)
στα ταξιδιωτικά έγγραφα των μελών του πληρώματος επιβατικών και εμπορικών αμαξοστοιχιών που εκτελούν διεθνή δρομολόγια·
ζ)
στα ταξιδιωτικά έγγραφα υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι επιδεικνύουν δελτίο διαμονής προβλεπόμενο στην οδηγία 2004/38/ΕΚ.»·
ii)
το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Κατόπιν αιτήματος υπηκόου τρίτης χώρας, μπορεί κατ’ εξαίρεση να μην τοποθετηθεί σφραγίδα εισόδου ή εξόδου όταν αυτή η σφράγιση μπορεί να του δημιουργήσει σοβαρές δυσκολίες. Στην περίπτωση αυτή η είσοδος ή η έξοδος βεβαιούται σε ξεχωριστό φύλλο με μνεία του ονόματος και του αριθμού διαβατηρίου του εν λόγω προσώπου. Το φύλλο αυτό παραδίδεται στον υπήκοο τρίτης χώρας. Οι αρχές των κρατών μελών δύνανται να τηρούν στατιστικά στοιχεία αυτών των κατ' εξαίρεση περιπτώσεων και να τα διαβιβάζουν στην Επιτροπή.»·
10)
Το άρθρο 11 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Σε περίπτωση μη κατάρριψης του τεκμηρίου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, επιτρέπεται επιστροφή του υπηκόου τρίτης χώρας σύμφωνα με την οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (23)· και με το εθνικό δίκαιο που τηρεί τις διατάξεις της οδηγίας αυτής·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«4. Οι σχετικές διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία σε περίπτωση έλλειψης σφραγίδας εξόδου.»·
11)
το άρθρο 12 αντικαθίσταται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Η επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων έχει ως κύριο σκοπό να εμποδίσει τη μη επιτρεπόμενη διέλευση των συνόρων, να καταπολεμήσει τη διασυνοριακή εγκληματικότητα και να λάβει μέτρα κατά των ατόμων που διήλθαν τα σύνορα παρανόμως. Πρόσωπο που διήλθε παρανόμως τα σύνορα και δεν έχει δικαίωμα παραμονής στην επικράτεια του οικείου κράτους μέλους συλλαμβάνεται και υπόκειται στις διαδικασίες που ερείδονται στην οδηγία 2008/115/ΕΚ»·
β)
η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις δυνάμει του άρθρου 33 σχετικά με πρόσθετα μέτρα στον τομέα της επιτήρησης.»·
12)
στο άρθρο 13, η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Τα κράτη μέλη συλλέγουν στατιστικά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των προσώπων στα οποία έχει απαγορευθεί η είσοδος, τους λόγους απαγόρευσης, την ιθαγένεια των προσώπων αυτών και το είδος των συνόρων (χερσαία, θαλάσσια, εναέρια) στα οποία τους απαγορεύθηκε η είσοδος, και υποβάλλουν τα στοιχεία αυτά ετησίως στην Επιτροπή (Ευρωστάτ) σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 862/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Ιουλίου 2007 σχετικά με τη συλλογή και την τήρηση κοινοτικών στατιστικών για τη μετανάστευση και τη διεθνή προστασία (24).
13)
στο άρθρο 15 παράγραφος 1, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το σώμα των συνοριοφυλάκων να αποτελείται από εξειδικευμένους και δεόντως καταρτισμένους επαγγελματίες, λαμβάνοντας υπόψη τους κοινούς βασικούς κορμούς μαθημάτων για συνοριοφύλακες τους οποίους καταρτίζει και αναπτύσσει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των Κρατών Μελών, ο οποίος συνεστήθη με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 του Συμβουλίου. Οι κορμοί μαθημάτων κατάρτισης περιλαμβάνουν εξειδικευμένη κατάρτιση με αντικείμενο την ανίχνευση και αντιμετώπιση περιπτώσεων που σχετίζονται με ευάλωτα άτομα, όπως ασυνόδευτους ανήλικους και θύματα εμπορίας ανθρώπων. Τα κράτη μέλη, με την υποστήριξη του Οργανισμού, ενθαρρύνουν τους συνοριοφύλακες να μάθουν γλώσσες αναγκαίες για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.»·
14)
Στο άρθρο 18, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Οι εν λόγω ειδικοί κανόνες μπορούν να περιέχουν παρεκκλίσεις από τα άρθρα 4 και 5 και τα άρθρα 7 έως 13.»·
15)
στο άρθρο 19, η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία στο πρώτο εδάφιο:
«ζ)
υπηρεσίες διάσωσης, αστυνομικές, πυροσβεστικές δυνάμεις και συνοριοφύλακες·
η)
υπεράκτιους εργαζομένους.»·
β)
το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Οι εν λόγω ειδικοί κανόνες μπορούν να περιέχουν παρεκκλίσεις από τα άρθρα 4 και 5 και τα άρθρα 7 έως 13»·
16)
στο άρθρο 21, το στοιχείο δ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«δ)
τη δυνατότητα ένα κράτος μέλος να προβλέπει δια νόμου την υποχρέωση των υπηκόων τρίτων χωρών να δηλώνουν την παρουσία τους στην επικράτειά του σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 της συμφωνίας Σένγκεν.»·
17)
Το άρθρο 32 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 32
Τροποποίηση των παραρτημάτων
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις δυνάμει του άρθρου 33 σχετικά με τροποποιήσεις των Παραρτημάτων III, IV και VIII.»·
18)
Το άρθρο 33 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 33
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία για την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Η εξουσία θέσπισης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων, που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 5 και στο άρθρο 32, ανατίθεται στην Επιτροπή για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα από τις 19ης Ιουλίου 2013.
3. Η ανάθεση εξουσίας κατά το άρθρο 12 παράγραφος 5 και το άρθρο 32 μπορεί να ανακαλείται ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση περί ανάκλησης τερματίζει την εξουσιοδότηση στην οποία αναφέρεται η ίδια αυτή απόφαση. Η ανάκληση τίθεται σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν επηρεάζει την ισχύ των τυχόν κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Μετά την έκδοση κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη η οποία εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 12 παράγραφος 5 και του άρθρου 32 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχουν αντιταχθεί σε αυτή ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από την παρέλευση της εν λόγω χρονικής περιόδου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν αμφότερα ενημερώσει την Επιτροπή για το ότι δεν σκοπεύουν να προβάλουν αντίρρηση. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.»·
19)
στο άρθρο 34, η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
τον κατάλογο των τίτλων διαμονής, με διάκριση μεταξύ αυτών που εμπίπτουν στο στοιχείο α) του άρθρου 2, σημείο 15, και εκείνων που εμπίπτουν στο στοιχείο β) του άρθρου 2, σημείο 15, και με την επισύναψη υποδείγματος για τους τίτλους που εμπίπτουν στο στοιχείο β) του άρθρου 2, σημείο 15. Τα δελτία διαμονής που εκδίδονται σύμφωνα με την οδηγία 2004/38/ΕΚ πρέπει να επισημαίνονται ειδικά ως τέτοια και θα παρέχεται υπόδειγμα για τα δελτία διαμονής που δεν έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το ενιαίο πρότυπο που καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1030/2002.»·
β)
προστίθενται τα ακόλουθα σημεία:
«εα)
οι εξαιρέσεις από τους κανόνες που αφορούν την διέλευση εξωτερικών συνόρων που αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 4 παράγραφος 2·
εβ)
τα στατιστικά στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3.»·
20)
στο άρθρο 37, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εθνικές τους διατάξεις σχετικά με το άρθρο 21 στοιχεία γ) και δ) τις κυρώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 και τις διμερείς συμφωνίες που συνάπτονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Μεταγενέστερες τροποποιήσεις αυτών των διατάξεων κοινοποιούνται εντός πέντε εργάσιμων ημερών.»·
21)
Τα παραρτήματα III, IV, VI, VII και VIII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Τροποποίηση της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν
Η σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν τροποποιείται δια της παρούσης διατάξεως ως εξής:
1)
στο άρθρο 18 παράγραφος 1 οι όροι «τρεις μήνες» αντικαθίστανται από τους όρους «90 ημέρες»·
2)
το άρθρο 20 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 1, οι όροι «τρεις μήνες, εντός εξάμηνης περιόδου από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου» αντικαθίστανται από τους όρους «90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών»,
β)
στην παράγραφο 2, οι όροι «τρεις μήνες» αντικαθίστανται από τους όρους «90 ημέρες»·
3)
το άρθρο 21 τροποποιείται ως εξής:
α)
στο άρθρο 21, παράγραφος 1, οι όροι «τρεις μήνες ανά εξάμηνη περίοδο» αντικαθίστανται από τους όρους «90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών»,
β)
διαγράφεται η παράγραφος 3·
4)
Το άρθρο 22 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 22
Αλλοδαποί εισερχόμενοι κανονικά στο έδαφος ενός εκ των συμβαλλομένων μερών μπορούν να υποχρεωθούν να δηλώνουν την παρουσία τους στις αρμόδιες αρχές του συμβαλλομένου μέρους, στο έδαφος του οποίου εισέρχονται υπό τους όρους που καθορίζει κάθε συμβαλλόμενο μέρος. Η δήλωση αυτή πραγματοποιείται, κατ' επιλογή κάθε συμβαλλόμενου μέρους, κατά την είσοδο, ή εντός προθεσμίας τριών ημερών από της εισόδου στο έδαφος του συμβαλλομένου μέρους.»·
5)
Το άρθρο 136 διαγράφεται.
Άρθρο 3
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1683/95
Το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1683/95 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 5
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, «θεώρηση» είναι η θεώρηση ως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2009 για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων) (25).
Άρθρο 4
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 1, παράγραφος 2, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Οι υπήκοοι των τρίτων χωρών οι οποίες περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ απαλλάσσονται από την υποχρέωση της παραγράφου 1 για διαμονή η συνολική διάρκεια της οποίας δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.»·
2)
Το άρθρο 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 2
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ‘θεώρηση’ είναι η θεώρηση ως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2009 για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων) (26).
Άρθρο 5
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 767/2008
Στο άρθρο 12, παράγραφος 2, στοιχείο α) του κανονισμού αριθ. 767/2008, το σημείο iv) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«iv)
έχει ήδη διαμείνει για 90 ημέρες κατά την τρέχουσα περίοδο 180 ημερών στην επικράτεια των κρατών μελών βάσει ομοιόμορφης θεώρησης ή θεώρησης με περιορισμένη εδαφική ισχύ·».
Άρθρο 6
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 τροποποιείται ως εξής:
1)
στο άρθρο 1, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις έκδοσης θεωρήσεων για διέλευση από ή με πρόθεση παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών, που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.»·
2)
στο άρθρο 2 παράγραφος 2, το σημείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
διέλευσης από ή πρόθεση παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών, που δεν υπερβαίνει σε διάρκεια 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών·»·
3)
στο άρθρο 25 παράγραφος 1, το σημείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
όταν για λόγους οι οποίοι θεωρούνται αιτιολογημένοι από το προξενείο χορηγείται νέα θεώρηση για παραμονή κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου 180 ημερών σε αιτούντα ο οποίος, διαρκούσης της περιόδου των 180 ημερών, χρησιμοποίησε ήδη ομοιόμορφη θεώρηση ή θεώρηση περιορισμένης εδαφικής ισχύος που επιτρέπει παραμονή 90 ημερών·»·
4)
το σημείο iv) του άρθρου 32 παράγραφος 1 στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«iv)
έχει διαμείνει ήδη για 90 ημέρες κατά τη διάρκεια περιόδου 180 ημερών στο έδαφος των κρατών μελών βάσει ενιαίας θεώρησης ή θεώρησης περιορισμένης εδαφικής ισχύος·»·
5)
Τα παραρτήματα VI, VII και XI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 7
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 19η Ιουλίου 2013.
Το άρθρο 1 παράγραφος 5 στοιχείο α) σημείο i), το άρθρο 1 παράγραφος 5 στοιχείο αα), το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 2, το άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο α), τα άρθρα 3, 4, 5 και 6, το παράρτημα Ι σημείο 3 και το παράρτημα ΙΙ εφαρμόζονται από 18ης Οκτωβρίου 2013.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις συνθήκες.
Βρυξέλλες, 26 Ιουνίου 2013.