ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1125/2014 НА КОМИСИЯТА
от 19 септември 2014 година
за допълнение на Директива 2014/17/ЕС на Европейския парламент и на Съвета по отношение на регулаторните технически стандарти за минималната застрахователна сума по застраховката „Професионална отговорност“ или минималния паричен размер на сходната гаранция, която трябва да притежават кредитните посредници
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2014/17/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 4 февруари 2014 г. относно договорите за кредити за жилищни недвижими имоти за потребители и за изменение на директиви 2008/48/ЕО и 2013/36/ЕС и Регламент (ЕС) № 1093/2010 (1), и по-специално член 29, параграф 2, буква а), втората алинея от нея,
като има предвид, че:
(1)
С член 29, параграф 2, буква а) от Директива 2014/17/ЕС към кредитните посредници се поставя изискването да притежават застраховка „Професионална отговорност“ (ЗПО), която да обхваща териториите, на които те предлагат услуги, или друга сходна гаранция за отговорността за нанесени вреди вследствие на професионална небрежност.
(2)
Макар че изискването кредитните посредници, работещи с ипотечни кредити, да притежават ЗПО или сходна гаранция представлява ново регулаторно изискване на равнището на Съюза, в някои държави членки това изискване вече съществува на национално равнище. Наистина, юрисдикциите с опит в изискванията за ЗПО са и с най-голям дял на продажбите на ипотечни кредити, извършвани чрез посредници, в рамките на Съюза. Кредитните посредници имат сериозно присъствие на тези пазари и следователно също прилагат по-специфични подходи към регулирането на тази сфера. Ето защо правилата на Съюза относно минималната застрахователна сума на ЗПО или минималния паричен размер на сходната гаранция следва да се основават на опита на тези юрисдикции, когато става дума за определяне на най-подходящия подход за изчисляване на тази минимална сума или този минимален размер.
(3)
Този подход би бил подходящ за Съюза като цяло, включително за юрисдикциите с по-малки пазари на ипотечни кредити. Причината е, че исковете спрямо кредитните посредници не са свързани с размерите на базисните ипотечни кредити, които може да се различават значително в отделните държави от Съюза, а се основават на проявената професионална небрежност. Произтичащите от нея вреди варират в много по-малка степен.
(4)
В член 29, параграф 2, буква а), трета алинея от Директива 2014/17/ЕС се изисква редовно преразглеждане на минималната застрахователна сума по застраховката „Професионална отговорност“ или минималния паричен размер на сходната гаранция. Следователно в бъдеще може да се окаже, че други варианти или методологии са станали по-подходящи за определяне на нивото на тези задължения за кредитните посредници, особено с наличието на допълнителни данни за минали периоди и натрупания надзорен опит, свързан с функционирането на застраховката „Професионална отговорност“.
(5)
С цел ясно определяне на минималната застрахователна сума по застраховката „Професионална отговорност“ или минималния паричен размер на сходната гаранция, както и за да се осигури по-хармонизиран подход в целия Съюз, би било целесъобразно да се уточни прилагането на тази минимална сума за една застрахователна претенция и годишно. Директива 2002/92/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (2) определя изискването за минимален размер на сумата за ЗПО или за сходна гаранция като годишна сума и за отделна застрахователна претенция. Вследствие на това повечето посредници, извършващи застрахователно посредничество, и техните застрахователи са запознати с този подход и следователно е уместно да се установи подобна система за кредитните посредници. Освен това по-голямата част от държавите членки, чиито национални законодателства изискват застраховка „Професионална отговорност“ от страна на кредитните посредници, също използват подобен подход. Ето защо правилата относно ЗПО за кредитните посредници следва също така да предложат подобно разграничение - като годишна сума и за отделна застрахователна претенция.
(6)
Настоящият регламент е изготвен въз основа на проектите на регулаторни технически стандарти, предадени на Комисията от Европейския банков орган.
(7)
Европейският банков орган проведе открити обществени консултации по проектите на регулаторни технически стандарти, въз основа на които е изготвен настоящият регламент, анализира потенциалните разходи и ползи и поиска становище от Групата на участниците в банковия сектор, създадена съгласно член 37 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (3),
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Минималната застрахователна сума по застраховката „Професионална отговорност“ или минималният паричен размер на сходната гаранция, която трябва да притежават кредитните посредници, както е посочено в член 29, параграф 2, буква а), първа алинея от Директива 2014/17/ЕС, възлиза на:
а)
460 000 EUR за всяка отделна застрахователна претенция;
б)
общо 750 000 EUR за календарна година за всички застрахователни претенции.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 19 септември 2014 година.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1125/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 19ης Σεπτεμβρίου 2014
που συμπληρώνει την οδηγία 2014/17/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για το ελάχιστο χρηματικό ποσό της ασφάλισης επαγγελματικής ευθύνης ή ανάλογης εγγύησης που πρέπει να διαθέτουν οι μεσίτες πιστώσεων
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2014/17/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης για καταναλωτές για ακίνητα που προορίζονται για κατοικία και την τροποποίηση των οδηγιών 2008/48/ΕΚ και 2013/36/EE και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (1), και ιδίως το άρθρο 29 παράγραφος 2 στοιχείο α) δεύτερο εδάφιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το άρθρο 29 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2014/17/ΕΕ απαιτεί από τους μεσίτες πιστώσεων να διαθέτουν ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης (στο εξής «ΑΕΕ»), η οποία καλύπτει τα εδάφη όπου προσφέρουν υπηρεσίες ή άλλη ανάλογη εγγύηση έναντι ευθύνης που προκύπτει από επαγγελματική αμέλεια.
(2)
Μολονότι η απαίτηση για μεσίτες πιστώσεων στον τομέα της ενυπόθηκης πίστης να διαθέτουν ΑΕΕ ή ανάλογη εγγύηση είναι μια νέα ρυθμιστική απαίτηση σε επίπεδο Ένωσης, η απαίτηση αυτή υφίσταται σε εθνικό επίπεδο σε ορισμένα κράτη μέλη. Πράγματι, οι εν λόγω χώρες με εμπειρία όσον αφορά τις απαιτήσεις ΑΕΕ παρουσιάζουν τα υψηλότερα μερίδια πωλήσεων ενυπόθηκων δανείων μέσω διαμεσολάβησης σε ολόκληρη την Ένωση, ιστορικό σημαντικής διείσδυσης των μεσιτών πιστώσεων στην αγορά και, κατά συνέπεια, ακολουθούν επίσης μια πιο συγκεκριμένη προσέγγιση για τη ρύθμιση του τομέα αυτού. Κατά συνέπεια, οι κανόνες της Ένωσης για το ελάχιστο ποσό ΑΕΕ ή ανάλογης εγγύησης πρέπει να βασιστεί στην εμπειρία των εν λόγω χωρών όταν πρόκειται να καθοριστεί η καταλληλότερη προσέγγιση για τον υπολογισμό του υπό εξέταση ελάχιστου ποσού.
(3)
Η εν λόγω προσέγγιση θα είναι κατάλληλη για την Ένωση στο σύνολό της, ακόμη και για χώρες με μικρότερες αγορές ενυπόθηκων δανείων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι απαιτήσεις έναντι των μεσιτών πιστώσεων δεν συνδέονται με το ποσό της υποκείμενης ενυπόθηκης πίστωσης, που μπορεί να ποικίλλει ευρέως σε ολόκληρη την Ένωση, αλλά βασίζονται στην επαγγελματική αμέλεια, η προκύπτουσα βλάβη από την οποία παρουσιάζει πολύ μικρότερη διακύμανση.
(4)
Το τρίτο εδάφιο του άρθρου 29 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2014/17/ΕΕ απαιτεί την επανεξέταση του ελάχιστου χρηματικού ποσού της ασφάλισης επαγγελματικής ευθύνης ή ανάλογης εγγύησης σε τακτά χρονικά διαστήματα. Κατά συνέπεια, θα μπορούσε να είναι δυνατό στο μέλλον να καταστούν καταλληλότερες άλλες εναλλακτικές λύσεις ή μεθοδολογίες για τον προσδιορισμό του επιπέδου αυτών των υποχρεώσεων για τους μεσίτες πιστώσεων, ιδίως με τη διαθεσιμότητα περαιτέρω ιστορικών δεδομένων και μεγαλύτερης πείρας στον τομέα της εποπτείας που συνδέονται με τη λειτουργία της ασφάλισης επαγγελματικής ευθύνης.
(5)
Για τον σαφή καθορισμό του ελάχιστου χρηματικού ποσού της ΑΕΕ ή ανάλογης εγγύησης και για να εξασφαλιστεί μια πιο εναρμονισμένη προσέγγιση σε ολόκληρη την Ένωση, θα ήταν σκόπιμο να εξειδικευθεί η εφαρμογή του εν λόγω ελάχιστου ποσού ανά απαίτηση και ανά έτος. Η οδηγία 2002/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2) θεσπίζει απαίτηση για ελάχιστο ποσό ΑΕΕ ανά έτος και ανά απαίτηση ή για ανάλογη εγγύηση. Κατά συνέπεια, οι περισσότεροι μεσίτες που ασκούν ασφαλιστική διαμεσολάβηση, και οι ασφαλιστές τους, είναι εξοικειωμένοι με αυτήν την προσέγγιση και, ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να καθοριστεί ένα παρόμοιο σύστημα για τους μεσίτες πιστώσεων. Επιπλέον, η πλειονότητα των κρατών μελών των οποίων η εθνική νομοθεσία απαιτεί ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης από τους μεσίτες πιστώσεων, χρησιμοποιεί επίσης αυτήν την προσέγγιση. Ως εκ τούτου, οι κανόνες για την ΑΕΕ για μεσίτες πιστώσεων θα πρέπει επίσης να προτείνουν μια τέτοια διάκριση ανά έτος και ανά απαίτηση.
(6)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών στην Επιτροπή.
(7)
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών διεξήγαγε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις όσον αφορά τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, προέβη σε ανάλυση του δυνητικού κόστους/οφέλους και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων που συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Το ελάχιστο χρηματικό ποσό της ασφάλισης επαγγελματικής ευθύνης ή ανάλογης εγγύησης που απαιτείται να διαθέτουν οι μεσίτες πιστώσεων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 2 στοιχείο α) πρώτο εδάφιο της οδηγίας 2014/17/ΕΕ, είναι:
α)
460 000 ευρώ για κάθε επιμέρους απαίτηση·
β)
συνολικά, 750 000 ευρώ ανά ημερολογιακό έτος για όλες τις απαιτήσεις.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 19 Σεπτεμβρίου 2014.