РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 509/2014 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 15 май 2014 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 539/2001 на Съвета за определяне на третите страни, чиито граждани трябва да притежават виза, когато преминават външните граници на държавите членки, както и тези, чиито граждани са освободени от това изискване
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 77, параграф 2, буква а) от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
Определянето на третите страни, за чиито граждани се прилага изискването за притежаване на виза или чиито граждани са освободени от това изискване, се извършва от 2001 г. насам въз основа на критериите, предвидени в съображение 5 от Регламент (ЕО) № 539/2001 на Съвета (2). С оглед на факта, че за визовата политика на Съюза е присъщо да търпи постоянно развитие, и на повишената необходимост от по-голяма съгласуваност между визовата политика и други политики на Съюза, е оправдано да се вземат предвид някои допълнителни критерии при прегледа на списъците с трети страни в приложения I и II към Регламент (ЕО) № 539/2001.
(2)
Определянето на третите страни, за чиито граждани се прилага изискването за виза или чиито граждани са освободени от това изискване, следва да се основава на внимателна оценка за всеки отделен случай.Тази оценка следва да се извършва периодично и би могла да води до законодателни предложения за изменение на приложенията към Регламент (ЕО) № 539/2001, без да се засяга възможността в приложенията да се въвеждат конкретни изменения за отделни страни при наличието на особени обстоятелства, например вследствие на либерализиране на визовия режим или като крайна последица от временно спиране на прилагането на освобождаването от изискването за виза.
(3)
Съставът на списъците с граждани на трети страни в приложения I и II към Регламент (ЕО) № 539/2001 следва да бъде и да продължи да бъде в съответствие с критериите, предвидени в настоящия регламент. Вписванията за някои трети страни, във връзка с които положението спрямо тези критерии се е променило, следва да бъдат прехвърлени от едното приложение в другото.
(4)
Налагането на изискване за притежаване на виза от гражданите на Вануату, Гренада, Доминика, Източен Тимор, Кирибати, Маршалови острови, Микронезия, Науру, Обединени арабски емирства, Палау, Самоа, Сейнт Винсънт и Гренадини, Сейнт Лусия, Соломонови острови, Тринидад и Тобаго, Тонга и Тувалу вече не е обосновано. Тези страни не представляват какъвто и да било риск от незаконна имиграция или заплаха за обществения ред и сигурността в Съюза според критериите, предвидени в настоящия регламент. Следователно гражданите на тези страни следва да бъдат освободени от изискването за притежаване на виза за престой, не по-дълъг от 90 дни в рамките на период от 180 дни, а вписванията за тези страни следва да се прехвърлят в приложение II към Регламент (ЕО) № 539/2001.
(5)
Комисията следва да направи допълнителна оценка на положението в Колумбия и Перу с оглед на критериите, предвидени в настоящия регламент, преди започването на преговорите за сключване на двустранни споразумения за отмяна на визовия режим между Съюза и тези страни.
(6)
Освобождаването от изискването за притежаване на виза за гражданите на Вануату, Гренада, Доминика, Източен Тимор, Кирибати, Колумбия, Маршалови острови, Микронезия, Науру, Обединени арабски емирства, Палау, Перу, Самоа, Сейнт Винсънт и Гренадини, Сейнт Лусия, Соломонови острови, Тринидад и Тобаго, Тонга и Тувалу не следва да влиза в сила преди сключването на двустранни споразумения за отмяна на визовия режим между Съюза и съответните страни, с които да се осигури пълна реципрочност.
(7)
Статистическите данни сочат, че групите британски граждани, които понастоящем са включени в част 3 от приложение I към Регламент (ЕО) № 539/2001, не представляват риск по отношение на незаконната миграция в Шенгенското пространство и че повечето от тях са жители на острови в Карибския регион, които имат силни връзки и прилики със съседни страни, чиито граждани са освободени от изискването за притежаване на виза. Следователно тези групи британски граждани следва да бъдат освободени от изискването за притежаване на виза за престой, не по-дълъг от 90 дни в рамките на период от 180 дни, и вписванията за тези групи следва да се прехвърлят в приложение II към посочения регламент.
(8)
Развитието на международното право, което води до промяна в статуса или наименованията на някои държави или образувания, следва да намери отражение в приложенията към Регламент (ЕО) № 539/2001. В приложение I към посочения регламент следва да се добави вписване за Южен Судан, тъй като държавата обяви своята независимост на 9 юли 2011 г. и бе приета за член на Организацията на обединените нации на 14 юли 2011 г.
(9)
По отношение на Исландия и Норвегия настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението, сключено от Съвета на Европейския съюз, от една страна, и Република Исландия и Кралство Норвегия, от друга страна, за асоциирането на последните в процеса на изпълнение, прилагане и развитие на достиженията на правото от Шенген (3), които попадат в областта, посочена в член 1, буква Б от Решение 1999/437/ЕО на Съвета (4).
(10)
По отношение на Швейцария настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно асоциирането на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген (5), които попадат в областта, посочена в член 1, букви Б и В от Решение 1999/437/ЕО, във връзка с член 3 от Решение 2008/146/ЕО на Съвета (6).
(11)
По отношение на Лихтенщайн настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Протокола между Европейския съюз, Европейската общност, Конфедерация Швейцария и Княжество Лихтенщайн относно присъединяването на Княжество Лихтенщайн към Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно асоциирането на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията от правото от Шенген (7), които попадат в областта, посочена в член 1, букви Б и В от Решение 1999/437/ЕО, във връзка с член 3 от Решение 2011/350/ЕС на Съвета (8).
(12)
Настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в които Обединеното кралство не участва в съответствие с Решение 2000/365/ЕО на Съвета (9); следователно Обединеното кралство не участва в приемането му и не е обвързано от него, нито от неговото прилагане.
(13)
Настоящият регламент представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в които Ирландия не участва в съответствие с Решение 2002/192/ЕО на Съвета (10), следователно Ирландия не участва в приемането му и не е обвързана от него, нито от неговото прилагане.
(14)
По отношение на Кипър настоящият регламент представлява акт, който се основава на достиженията на правото от Шенген или по друг начин е свързан с тях по смисъла на член 3, параграф 1 от Акта за присъединяване от 2003 г.
(15)
По отношение на България и Румъния настоящият регламент представлява акт, който се основава на достиженията на правото от Шенген или по друг начин е свързан с тях по смисъла на член 4, параграф 1 от Акта за присъединяване от 2005 г.
(16)
По отношение на Хърватия настоящият регламент представлява акт, който се основава на достиженията на правото от Шенген или по друг начин е свързан с тях по смисъла на член 4, параграф 1 от Акта за присъединяване от 2011 г.
(17)
Поради това Регламент (ЕО)№ 539/2001 следва да бъде съответно изменен,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕО) № 539/2001 се изменя, както следва:
1)
Преди член 1 се вмъква следният член:
„Член -1
Целта на настоящия регламент е да определи третите страни, за чиито граждани се прилага изискването за притежаване на виза или чиито граждани са освободени от това изискване, въз основа на индивидуална оценка на множество критерии, които се отнасят, наред с другото, до незаконната имиграция, обществения ред и сигурност, икономическите ползи, по-специално в областта на туризма и външната търговия, и външните отношения на Съюза със съответните трети страни, и които включват по-специално съображения, свързани с правата на човека и основните свободи, както и последиците за регионалната съгласуваност и реципрочност.“;
2)
Приложение I се изменя, както следва:
а)
в част 1 се заличават вписванията за Вануату, Гренада, Доминика, Кирибати, Колумбия, Маршалски острови, Микронезия, Науру, Обединени арабски емирства, Палау, Перу, Самоа, Сейнт Винсент и Гренадин, Сейнт Лучия, Соломонови острови, Тимор-Лесте, Тонга, Тринидад и Тобаго и Тувалу и се вмъква вписване за Южен Судан;
б)
част 3 се заличава;
3)
Приложение II се изменя, както следва:
а)
в част 1 се вмъкват следните вписвания:
„Вануату (*)“.
„Гренада (*)“,
„Доминика (*)“,
„Източен Тимор (*)“,
„Кирибати (*)“,
„Колумбия (*)“,
„Маршалови острови (*)“,
„Микронезия (*)“,
„Науру (*)“,
„Обединени арабски емирства (*)“,
„Палау (*)“,
„Перу (*)“,
„Самоа (*)“,
„Сейнт Винсънт и Гренадини (*)“,
„Сейнт Лусия (*)“,
„Соломонови острови (*)“,
„Тонга (*)“,
„Тринидад и Тобаго (*)“, и
„Тувалу (*)“;
„(*)
Освобождаването от изискването за притежаване на виза се прилага от датата на влизане в сила на споразумение за освобождаване от изискването за притежаване на виза, което се сключва с Европейския съюз.“;
б)
част 3 се заменя със следното:
„3. БРИТАНСКИ ГРАЖДАНИ, КОИТО ЗА ЦЕЛИТЕ НА ПРАВОТО НА СЪЮЗА НЕ СА ГРАЖДАНИ НА ОБЕДИНЕНОТО КРАЛСТВО ВЕЛИКОБРИТАНИЯ И СЕВЕРНА ИРЛАНДИЯ:
Британски граждани (отвъдморски територии)
Граждани на Британски отвъдморски територии (BOTC)
Британски отвъдморски граждани (BOC)
Британски защитени лица (BPP)
Британски поданици (BS)“.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко в държавите членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Брюксел на 15 май 2014 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 509/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Μαΐου 2014
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Από το 2001 οι τρίτες χώρες οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης ή απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή προσδιορίζονται βάσει των κριτηρίων που προβλέπονται στην αιτιολογική σκέψη 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου (2). Η εξελισσόμενη φύση της πολιτικής θεωρήσεων της Ένωσης και η αυξημένη ανάγκη να διασφαλίζεται μεγαλύτερη συνοχή μεταξύ της πολιτικής θεωρήσεων και άλλων πολιτικών της Ένωσης δικαιολογούν τη συνεκτίμηση ορισμένων πρόσθετων κριτηρίων κατά την επανεξέταση των καταλόγων των τρίτων χωρών στα Παραρτήματα I και ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001.
(2)
Οι τρίτες χώρες οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης ή απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή θα πρέπει να προσδιορίζονται μετά από προσεκτική, ανά περίπτωση αξιολόγηση. Η εν λόγω αξιολόγηση θα πρέπει να διενεργείται περιοδικά και ενδέχεται να καταλήξει σε νομοθετικές προτάσεις για την τροποποίηση των παραρτημάτων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001, χωρίς να αποκλείεται, σε ειδικές περιπτώσεις, η δυνατότητα κατάθεσης στα εν λόγω παραρτήματα ανά χώρα τροποποιήσεων, για παράδειγμα ως αποτέλεσμα μιας διαδικασίας ελευθέρωσης των θεωρήσεων ή ως τελική συνέπεια μιας προσωρινής αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης.
(3)
Το περιεχόμενο των καταλόγων τρίτων χωρών που περιλαμβάνεται στα παραρτήματα I και II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 θα πρέπει να είναι και να παραμείνει συνεκτικό προς τα κριτήρια που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Οι παραπομπές σε τρίτες χώρες, για τις οποίες έχει μεταβληθεί η κατάσταση όσον αφορά τα εν λόγω κριτήρια, θα πρέπει να μεταφερθούν από το ένα παράρτημα στο άλλο.
(4)
Δεν δικαιολογείται πλέον η επιβολή της απαίτησης θεώρησης στους υπηκόους των χωρών: Δομίνικα, Γρενάδα, Κιριμπάτι, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, Ναούρου, Παλάου, Σάντα Λουσία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Σαμόα, Νήσοι Σολομώντος, Ανατολικό Τιμόρ, Τόνγκα, Τρινιδάδ και Τομπάγκο, Τουβαλού, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Βανουάτου. Οι χώρες αυτές δεν παρουσιάζουν κανένα κίνδυνο παράνομης μετανάστευσης ή απειλής για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια για την Ένωση σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Συνεπώς, οι υπήκοοι αυτών των χωρών θα πρέπει να απαλλαχτούν από την απαίτηση θεώρησης για παραμονή που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών και οι αναφορές σε αυτές τις χώρες θα πρέπει να μεταφερθούν στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001.
(5)
Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει περαιτέρω την κατάσταση στην Κολομβία και στο Περού όσον αφορά τα κριτήρια που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό πριν από την έναρξη διαπραγματεύσεων για τη σύναψη διμερών συμφωνιών μεταξύ της Ένωσης και αυτών των χωρών σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης.
(6)
Η απαλλαγή από την απαίτηση θεώρησης για υπηκόους των χωρών Κολομβία, Δομίνικα, Γρενάδα, Κιριμπάτι, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, Ναούρου, Παλάου, Περού, Σάντα Λουσία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Σαμόα, Νήσοι Σολομώντος, Ανατολικό Τιμόρ, Τόνγκα, Τρινιδάδ και Τομπάγκο, Τουβαλού, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Βανουάτου δεν θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει πριν από τη σύναψη διμερών συμφωνιών για την απαλλαγή θεώρησης μεταξύ της Ένωσης και των οικείων χωρών προκειμένου να εξασφαλιστεί πλήρης αμοιβαιότητα.
(7)
Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι οι ομάδες των βρετανών υπηκόων που περιλαμβάνονται σήμερα στον κατάλογο στο Μέρος 3 του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 δεν αποτελούν κίνδυνο για παράνομη μετανάστευση στο χώρο Σένγκεν και ότι οι περισσότεροι από αυτούς ζουν σε νησιά της Καραϊβικής που έχουν ισχυρούς δεσμούς και ομοιότητες με γειτονικές χώρες οι υπήκοοι των οποίων έχουν απαλλαγεί από την απαίτηση θεώρησης. Οι ομάδες αυτές των βρετανών υπηκόων θα πρέπει, επομένως, να απαλλαχτούν από την απαίτηση θεώρησης για παραμονή που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών και οι αναφορές σε αυτές τις ομάδες θα πρέπει να μεταφερθούν στο παράρτημα II του εν λόγω κανονισμού.
(8)
Οι εξελίξεις στο διεθνές δίκαιο που επιφέρουν αλλαγές στο καθεστώς ή στο χαρακτηρισμό ορισμένων κρατών ή οντοτήτων θα πρέπει να αντανακλώνται στα παραρτήματα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Η αναφορά στο Νότιο Σουδάν θα πρέπει να προστεθεί στο παράρτημα I του εν λόγω κανονισμού, επειδή η χώρα ανακήρυξε την ανεξαρτησία της στις 9 Ιουλίου 2011 και έγινε μέλος των Ηνωμένων Εθνών στις 14 Ιουλίου 2011.
(9)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (3), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1 στοιχείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (4).
(10)
Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που υπογράφηκε μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (5), που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 στοιχεία Β και Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (6).
(11)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία που συνήφθη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (7), που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1, στοιχεία Β και Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (8).
(12)
Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου (9)· ως εκ τούτου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας πράξης, δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε οφείλει να την εφαρμόσει.
(13)
Ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου (10)· ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας πράξης, δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε οφείλει να την εφαρμόσει.
(14)
Όσον αφορά την Κύπρο, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2003.
(15)
Όσον αφορά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2005.
(16)
Όσον αφορά την Κροατία, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2011.
(17)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 θα πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το ακόλουθο άρθρο παρεμβάλλεται πριν από το άρθρο 1:
«Άρθρο -1
Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί να καθορίσει τις τρίτες χώρες οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης ή απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, στη βάση κατά περίπτωση αξιολόγησης διαφόρων κριτηρίων που αφορούν, μεταξύ άλλων, την παράνομη μετανάστευση, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, τα οικονομικά οφέλη, ιδίως όσον αφορά τον τουρισμό και το εξωτερικό εμπόριο, και τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης με τις οικείες τρίτες χώρες συμπεριλαμβανομένων, ειδικότερα, ζητημάτων που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθώς και τις επιπτώσεις σε θέματα περιφερειακής συνοχής και αμοιβαιότητας.».
2)
Το παράρτημα I τροποποιείται ως εξής:
α)
στο Μέρος 1 οι παραπομπές στις χώρες Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Ανατολικό Τιμόρ, Βανουάτου, Γρενάδα, Δομίνικα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κιριμπάτι, Κολομβία, Μικρονησία, Ναούρου, Νήσοι Μάρσαλ, Νήσοι Σολομώντος, Παλάου, Περού, Σαμόα, Σάντα Λουσία, Τόνγκα, Τουβαλού, και Τρινιδάδ και Τομπάγκο, διαγράφονται και εισάγεται παραπομπή στο Νότιο Σουδάν·
β)
το Μέρος 3 διαγράφεται.
3)
Το παράρτημα II τροποποιείται ως εξής:
α)
στο Μέρος 1 παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παραπομπές:
«Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι (*)»,
«Ανατολικό Τιμόρ (*)»,
«Βανουάτου (*)»,
«Γρενάδα (*)»,
«Δομίνικα (*)»,
«Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (*)»,
«Κιριμπάτι (*)»,
«Κολομβία (*)»,
«Μικρονησία (*)»,
«Ναούρου (*)»,
«Νήσοι Μάρσαλ (*)»,
«Νήσοι Σολομώντος (*)»,
«Παλάου (*)»,
«Περού (*)»,
«Σαμόα (*)»,
«Σάντα Λουσία (*)»,
«Τόνγκα (*)»,
«Τουβαλού (*)», και
«Τρινιδάδ και Τομπάγκο (*)»·
«(*)
Η απαλλαγή από την απαίτηση θεώρησης εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος συμφωνίας περί απαλλαγής από τη θεώρηση, που θα συναφθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση.»·
β)
το Μέρος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΥΠΗΚΟΟΥ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ:
British nationals (Overseas)
British overseas territories citizens (BOTC)
British overseas citizen (BOC)
British protected persons (BPP)
British subjects (BS)».
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 15 Μαΐου 2014.