РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 30 октомври 2014 година
относно еквивалентността на регулаторната рамка на Япония по отношение на централните контрагенти с изискванията на Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на транзакции
(2014/752/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 4 юли 2012 г. относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на трансакции (1), и по-специално член 25, параграф 6 от него,
като има предвид, че:
(1)
Целта на определената в член 25 от Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета процедура по признаване на централните контрагенти („ЦК“), установени в трети държави, е да се позволи на ЦК, установени и получили разрешение в трети държави, чиито регулаторни стандарти са еквивалентни на предвидените в същия регламент, да предоставят клирингови услуги на клирингови членове или места за търговия, установени в Съюза. Тази процедура по признаване и предвиденото в нея решение относно еквивалентността следователно допринасят за постигане на общата цел на Регламент (ЕС) № 648/2012 за намаляване на системния риск чрез по-широко използване на сигурни и стабилни ЦК и по отношение на клиринга на договорите за извънборсови деривати, включително когато тези ЦК са установени и получили разрешение в трета държава.
(2)
Правният режим на трета държава се счита за еквивалентен на правния режим на Съюза по отношение на ЦК, когато по същество значителен дял от приложимата правна и надзорна уредба е еквивалентен на изискванията на Съюза по отношение на постиганите регулаторни цели. Целта на настоящата оценка на еквивалентността е да се провери дали правната и надзорната уредба на Япония гарантира, че установените и получили разрешение там ЦК не излагат клирингови членове или места за търговия, установени в Съюза, на по-високо равнище на риск, отколкото те биха могли да бъдат изложени от ЦК, получили разрешение в Съюза, и следователно не създават неприемливи равнища на системен риск в Съюза.
(3)
На 1 септември 2013 г. Комисията получи техническото становище на Европейския орган за ценни книжа и пазари („ЕОЦКП“) относно правната и надзорната уредба, приложима по отношение на ЦК, установени в Япония. На 27 януари 2014 г. бе получено допълнение към това становище. В техническото становище бяха установени редица различия между правно обвързващите изисквания, които са приложими в рамките на националната юрисдикция по отношение на ЦК в Япония, и правно обвързващите изисквания, приложими спрямо ЦК съгласно Регламент (ЕС) № 648/2012. Освен на сравнителен анализ на правно обвързващите изисквания, приложими спрямо ЦК в Япония, настоящото решение се основава обаче и на оценка на постигнатата чрез тези изисквания степен на намаляване на рисковете.
(4)
В съответствие с член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012, за да бъде установено, че правната и надзорната уредба на трета държава по отношение на получилите разрешение там ЦК, е еквивалентна на предвидената в същия регламент, трябва да бъдат удовлетворени три условия.
(5)
Според първото условие ЦК, получили разрешение в трета държава, трябва да спазват правно обвързващи изисквания, които са еквивалентни на изискванията, установени в дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012.
(6)
Правно обвързващите изисквания на Япония по отношение на получилите разрешение там организации за клиринг („ОК“) обхващат Закона за финансовите инструменти и фондовата борса от 2006 г. („ЗФИФБ“), който установява надзорната рамка за организациите, извършващи клиринг на ценни книжа и финансови деривати, както и Закона за стоковите деривати от 2009 г. („ЗСД“), осигуряващ надзорната рамка за организациите, извършващи клиринг на стоки. Настоящото решение обхваща единствено режима, установен със ЗФИФБ.
(7)
ЗФИФБ постановява, че преди предоставянето на лиценз за осъществяване на дейности по клиринг министър-председателят на Япония трябва да се увери, че правилникът за дейността на ОК (вътрешните правила и процедури на организацията за клиринг) е съгласуван с приложимите законови и подзаконови актове; че финансовото състояние на ОК му позволява да извършва клиринг на финансови инструменти; че прогнозите за приходите и разходите, свързани с дейността на ОК, са благоприятни; че персоналът на ОК разполага с необходимите знания и опит за извършване на клиринг на финансови инструменти по подходящ и сигурен начин; както и че структурата и системата на ОК са достатъчно развити, за да осигурят нормалното протичане на сетълмента. Съгласно член 194-7(1) от ЗФИФБ министър-председателят делегира на комисаря на Агенцията за финансови услуги на Япония („АФУЯ“) правомощията, предоставени му по силата на ЗФИФБ. Поради това отговорността за предоставяне на лиценз за клиринг се носи от комисаря на АФУЯ.
(8)
Освен това през декември 2013 г. АФУЯ публикува подробни Насоки за надзора на инфраструктурите на финансовия пазар („Насоките“), които съдържат детайлно описание на надзорната рамка по отношение на инфраструктурите на финансовия пазар, включително ОК, и по-специално на начина, по който ОК трябва да спазват изискванията на ЗФИФБ. Насоките са приложени във вътрешните правила и процедури на ОК.
(9)
Ето защо действащите в Япония правно обвързващи изисквания имат двустълбова структура. Определените в ЗФИФБ основни принципи по отношение на ОК представляват т.нар. „основни правила“, налагащи високи стандарти, на които ОК трябва да отговарят, за да получат разрешение да предоставят клирингови услуги в Япония. Тези основни правила представляват първия стълб на правно обвързващите изисквания в Япония. С цел да удостоверят съблюдаването на основните правила, ОК трябва да представят своите вътрешни правила и процедури пред комисаря на АФУЯ за одобрение. Тези вътрешни правила и процедури представляват втория стълб на правно обвързващите изисквания в Япония, чрез който се предоставят нормативни подробности относно начина, по който кандидатстващата ОК отговаря на тези стандарти в съответствие с Насоките. Освен това вътрешните правила и процедури на ОК съдържат допълнителни разпоредби, които допълват основните правила. След като бъдат одобрени от комисаря на АФУЯ, тези вътрешни правила и процедури придобиват правно обвързваща сила за ОК. Следователно тези правила представляват неразделна част от правната и надзорната уредба, с която трябва да се съобразяват установените в Япония ЦК. В случай на неспазване на основните правила или на вътрешните правила и процедури на ОК, комисарят на АФУЯ има правото да предприеме административни мерки срещу ОК, включително издаването на заповеди за подобряване на стопанските операции или отмяна на целия или на част от лиценза на ОК.
(10)
Вследствие на основните правила, приложими по отношение на ОК, допълнени от техните вътрешни правила и процедури, се постигат съществени резултати, еквивалентни на заложените в правилата, определени в дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012. По-специално, правно обвързващите изисквания, приложими спрямо ОК по отношение на броя на случаите на неизпълнение, които трябва да бъдат покрити от общите финансови ресурси, изискват ОК, извършващи клиринг на повече от 95 % от обема на подлежащите на клиринг трансакции в Япония, да могат да покрият най-малко неизпълнението на двамата клирингови членове, към които те имат най-големи експозиции, при екстремни, но реалистични пазарни условия („принцип на двойното покритие“). Това изискване гарантира степен на намаляване на риска, еквивалентна на изискваната съгласно дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012, и следователно следва да се счита за еквивалентно.
(11)
Правно обвързващите изисквания, приложими спрямо ОК във връзка с риска по отношение на ликвидността, изискват от ОК, извършващи клиринг на повече от 95 % от обема на подлежащите на клиринг трансакции в Япония, да прилагат принципа на двойното покритие. Това изискване гарантира степен на намаляване на риска, еквивалентна на изискваната съгласно дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012, и следователно следва да се счита за еквивалентно. И накрая, вследствие на правно обвързващите изисквания, приложими спрямо всички ОК по отношение на непрекъснатостта на стопанската дейност, изискванията за обезпеченията, инвестиционната политика, риска във връзка със сетълмента, разделянето и преносимостта, изчисляването и управлението на първоначалните допълнителни обезпечения (в т.ч. организационни изисквания), изискванията, свързани с висшето ръководство, комитета за управление на риска, съхраняването на данни, квалифицираното дялово участие, информацията, предоставяна на компетентния орган, конфликтите на интереси, възлагането на дейности на външни подизпълнители и осъществяването на стопанска дейност, се постигат съществени резултати, еквивалентни на установените в Регламент (ЕС) № 648/2012, и следователно те следва да се считат за еквивалентни.
(12)
Поради това Комисията стига до заключението, че японската правна и надзорна уредба гарантира, че ЦК, получили разрешение в Япония, спазват правно обвързващи изисквания, които са еквивалентни на изискванията, установени в дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012.
(13)
Според второто условие по член 25, параграф 6 действащата правна и надзорна уредба на Япония по отношение на ЦК, получили разрешение там, трябва да предвижда, че тези ЦК подлежат на текущ ефективен надзор и правоприлагане.
(14)
АФУЯ отговаря за надзора на инфраструктурите на финансовия пазар. АФУЯ осъществява текущо наблюдение на спазването на изискванията за управление на риска от страна на ОК посредством надзорни и основани на риска процедури за проверка, включително чрез тестове на пруденциалните изисквания. АФУЯ може по-специално да изиска от ОК да предоставят информация, доклади и други данни относно техните стопански дейности, като може да инспектира дейностите, архивите и счетоводството на ОК. Тя също така оценява доколко ОК спазват своите задължения. Вследствие на тези проверки се изготвя доклад, в който се посочват всички установени пропуски. АФУЯ може да използва различни мерки, за да гарантира, че ОК предприемат целесъобразни действия по отношение на установените проблеми, включително да изиска от ОК да удостоверят в писмена форма своевременното отстраняване на подобни проблеми. АФУЯ разполага с допълнителни средства за налагане на спазването на разпоредбите, включително правото да издава и налага заповеди за подобряване на стопанските операции. АФУЯ може също така да отмени целия или част от лиценза на ОК.
(15)
Поради това Комисията стига до заключението, че японската правна и надзорна уредба по отношение на ЦК, получили разрешение в Япония, осигурява текущ ефективен надзор и правоприлагане по отношение на ЦК.
(16)
Според третото условие по член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012 действащата правна и надзорна уредба на Япония трябва да включва ефективна еквивалентна система за признаването на ЦК, получили разрешение по силата на правен режим на трета държава („ЦК от трета държава“).
(17)
ЦК от трета държава могат да кандидатстват за „лиценз за чуждестранен ЦК“, позволяващ им да предоставят в Япония тези услуги, които имат право да предоставят по силата на получено разрешение в съответната им трета държава. Критериите, прилагани спрямо ЦК от трета държава, кандидатстващ за лиценз, са подобни на критериите, прилагани за лицензирането на японски организации за клиринг. По-специално, въз основа на правната и надзорната уредба, приложима в третата държава, кандидатстващият ЦК от трета държава следва да удостовери, че разполага с достатъчно финансови средства, знания и опитни кадри, както и с необходимата система и структура за извършване на клиринг по подходящ и сигурен начин. Освен това ЦК от трети държави, разполагащи с еквивалентен лиценз, издаден от чуждестранни органи, с които АФУЯ е сключила споразумения за сътрудничество, са освободени от някои изисквания, приложими спрямо местни ЦК, получили разрешение в Япония.
(18)
Поради това следва да се счита, че правната и надзорната уредба на Япония осигурява ефективна еквивалентна система за признаване на ЦК от трета държава.
(19)
Следователно може да се счита, че правната и надзорната уредба на Япония изпълнява условията, посочени в член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012, по отношение на ОК, и тази уредба следва да се счита за еквивалентна на изискванията, установени в Регламент (ЕС) № 648/2012. Комисията, с помощта на предоставената от ЕОЦКП информация, следва да продължи да наблюдава развитието на японската правна и надзорна уредба за ЦК и изпълнението на условията, въз основа на които е взето настоящото решение.
(20)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на Европейския комитет по ценни книжа,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
За целите на член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012 действащата правна и надзорна уредба на Япония по отношение на организациите за клиринг („ОК“), получили разрешение там, обхващаща Закона за финансовите инструменти и фондовата борса от 2006 г. („ЗФИФБ“), допълнен от подробните Насоки за надзора на инфраструктурите на финансовия пазар, се счита за еквивалентна на изискванията, установени в Регламент (ЕС) № 648/2012.
Член 2
Настоящото решение влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Съставено в Брюксел на 30 октомври 2014 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 30ής Οκτωβρίου 2014
σχετικά με την ισοδυναμία του κανονιστικού πλαισίου της Ιαπωνίας για τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους προς τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών
(2014/752/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών (1), και ιδίως το άρθρο 25 παράγραφος 6,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η διαδικασία που ισχύει για την αναγνώριση κεντρικών αντισυμβαλλομένων («CCP») εγκατεστημένων σε τρίτες χώρες, που καθορίζεται στο άρθρο 25 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, έχει ως στόχο να δοθεί η δυνατότητα στους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε τρίτες χώρες, των οποίων τα ρυθμιστικά πρότυπα είναι ισοδύναμα προς εκείνα που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό, να παρέχουν υπηρεσίες εκκαθάρισης σε εκκαθαριστικά μέλη ή τόπους διαπραγμάτευσης που είναι εγκατεστημένα/οι στην Ένωση. Η εν λόγω διαδικασία αναγνώρισης και η απόφαση ισοδυναμίας που προβλέπονται σε αυτόν, ως εκ τούτου, συμβάλλουν στην επίτευξη του κύριου σκοπού του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, ήτοι να μειωθεί ο συστημικός κίνδυνος, με την επέκταση της χρήσης ασφαλών και εύρωστων κεντρικών αντισυμβαλλομένων για την εκκαθάριση εξωχρηματιστηριακών παραγώγων, μεταξύ άλλων και όταν οι εν λόγω CCP είναι εγκατεστημένοι και έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε τρίτη χώρα.
(2)
Προκειμένου το νομικό καθεστώς τρίτης χώρας να θεωρηθεί ισοδύναμο με το νομικό καθεστώς της Ένωσης όσον αφορά τους CCP, το ουσιαστικό αποτέλεσμα των εφαρμοστέων νομοθετικών και εποπτικών ρυθμίσεων θα πρέπει να είναι ισοδύναμο με τις απαιτήσεις της Ένωσης όσον αφορά τους κανονιστικούς στόχους που επιτυγχάνουν. Σκοπός αυτής της αξιολόγησης ισοδυναμίας είναι, επομένως, να εξακριβωθεί ότι οι νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις της Ιαπωνίας διασφαλίζουν ότι οι CCP, που είναι εγκατεστημένοι και διαθέτουν άδεια λειτουργίας εκεί, δεν εκθέτουν τα εκκαθαριστικά μέλη και τους τόπους διαπραγμάτευσης, που είναι εγκατεστημένα/οι στην Ένωση, σε υψηλότερο επίπεδο κινδύνου από εκείνο στο οποίο θα μπορούσαν να εκτεθούν οι δεύτεροι, από CCP που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στην Ένωση και, συνεπώς, δεν δημιουργούν απαράδεκτα επίπεδα συστημικού κινδύνου στην Ένωση.
(3)
Την 1η Σεπτεμβρίου 2013, η Επιτροπή έλαβε τις τεχνικές συμβουλές της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών («ΕΑΚΑΑ») σχετικά με τις νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις που εφαρμόζονται στους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους που είναι εγκατεστημένοι στην Ιαπωνία. Στις 27 Ιανουαρίου 2014, ελήφθη συμπλήρωμα στις συμβουλές αυτές. Στις τεχνικές συμβουλές προσδιορίστηκαν ορισμένες διαφορές μεταξύ των νομικά δεσμευτικών απαιτήσεων που εφαρμόζονται, σε δικαιοδοτικό επίπεδο, στους CCP στην Ιαπωνία και των νομικά δεσμευτικών απαιτήσεων που εφαρμόζονται στους CCP βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012. Ωστόσο, η παρούσα απόφαση δεν βασίζεται μόνον σε συγκριτική ανάλυση των νομικά δεσμευτικών απαιτήσεων που εφαρμόζονται στους CCP στην Ιαπωνία, αλλά επίσης και σε αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των εν λόγω απαιτήσεων ως προς το επίπεδο μετριασμού του κινδύνου που έχουν επιτύχει.
(4)
Σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, χρειάζεται να πληρούνται τρεις προϋποθέσεις, προκειμένου να κριθεί ότι οι νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις μιας τρίτης χώρας σχετικά με κεντρικούς αντισυμβαλλομένους που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας εκεί, είναι ισοδύναμες με εκείνες που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό.
(5)
Σύμφωνα με την πρώτη προϋπόθεση, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε τρίτη χώρα πρέπει να πληρούν νομικά δεσμευτικές απαιτήσεις ισοδύναμες με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον τίτλο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
(6)
Οι νομικά δεσμευτικές απαιτήσεις της Ιαπωνίας για οργανισμούς εκκαθάρισης (clearing organisations - «CO»), που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας εκεί, αποτελείται από τον νόμο του 2006 περί των χρηματοπιστωτικών μέσων και της κεφαλαιαγοράς (Financial Instruments and Exchange Act - «FIEA»), ο οποίος καθορίζει το πλαίσιο εποπτείας των οργανισμών εκκαθάρισης τίτλων και χρηματοπιστωτικών παραγώγων, και από τον νόμο του 2009 για τα παράγωγα επί βασικών εμπορευμάτων (Commodity Derivatives Act - «CDA»), ο οποίος καθορίζει το εποπτικό πλαίσιο για τους οργανισμούς εκκαθάρισης βασικών εμπορευμάτων. Η παρούσα απόφαση καλύπτει μόνον το καθεστώς που καθορίζεται στον FIEA.
(7)
Ο FIEA προβλέπει ότι, πριν από τη χορήγηση άδειας για την άσκηση των δραστηριοτήτων εκκαθάρισης, ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας πρέπει να διαβεβαιώνεται ότι ο CO διαθέτει επιχειρηματικούς κανόνες -τους εσωτερικούς κανόνες και διαδικασίες του οργανισμού εκκαθάρισης- οι οποίοι να είναι σύμφωνοι με τις ισχύουσες νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις· ότι η οικονομική επιφάνεια του CO είναι επαρκής για να αναλάβει την εκκαθάριση των χρηματοπιστωτικών μέσων· ότι τα αναμενόμενα έσοδα και οι δαπάνες που σχετίζονται με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του CO είναι ευνοϊκά· ότι το προσωπικό του CO έχει επαρκείς γνώσεις και πείρα για τη διενέργεια της εκκαθάρισης χρηματοπιστωτικών μέσων καταλλήλως και με ασφάλεια· και ότι η δομή και το σύστημα του CO είναι επαρκώς αναπτυγμένα, ώστε ο διακανονισμός να μπορεί να λειτουργεί με ικανοποιητικό τρόπο. Σύμφωνα με το άρθρο 194-7(1) του FIEA, ο πρωθυπουργός αναθέτει στον επίτροπο της Αρχής Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας της Ιαπωνίας (Financial Services Agency of Japan - «JFSA») τις εξουσίες που του παρέχει ο FIEA. Ως εκ τούτου, ο επίτροπος της JFSA διαθέτει την αρμοδιότητα για τη χορήγηση άδειας εκκαθάρισης.
(8)
Επιπλέον, τον Δεκέμβριο του 2013, η JFSA δημοσίευσε τις εκτενείς κατευθυντήριες γραμμές για την εποπτεία των υποδομών των χρηματοπιστωτικών αγορών («οι κατευθυντήριες γραμμές»), όπου αναπτύσσεται λεπτομερώς το εποπτικό πλαίσιο για τις υποδομές των χρηματοπιστωτικών αγορών, συμπεριλαμβανομένων των CO, και ιδίως ο τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να τηρείται ο FIEA από τους CO. Οι κατευθυντήριες γραμμές εφαρμόζονται στους εσωτερικούς κανόνες και διαδικασίες των CO.
(9)
Συνεπώς, οι νομικά δεσμευτικές απαιτήσεις της Ιαπωνίας περιλαμβάνουν μια προσέγγιση δύο κατηγοριών. Οι βασικές αρχές για τους CO, που προβλέπονται στον FIEA («οι πρωταρχικοί κανόνες»), συνιστούν τα πρότυπα υψηλού επιπέδου με τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται οι CΟ, προκειμένου να λάβουν άδεια για την παροχή υπηρεσιών εκκαθάρισης στην Ιαπωνία. Οι εν λόγω πρωταρχικοί κανόνες αποτελούν την πρώτη κατηγορία νομικά δεσμευτικών απαιτήσεων στην Ιαπωνία. Για να τεκμηριώνεται η συμμόρφωση προς τους πρωταρχικούς κανόνες, ένας CO πρέπει να υποβάλλει τους εσωτερικούς του κανόνες και διαδικασίες στον επίτροπο της JFSA, προς έγκριση. Οι εν λόγω εσωτερικοί κανόνες και διαδικασίες αποτελούν τη δεύτερη κατηγορία των νομικά δεσμευτικών απαιτήσεων στην Ιαπωνία, όπου πρέπει να προβλέπονται περιοριστικές λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο αιτών CΟ θα πληροί τα εν λόγω πρότυπα, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές. Επιπλέον, οι εσωτερικοί κανόνες και διαδικασίες των CΟ περιέχουν πρόσθετες διατάξεις, που συμπληρώνουν τους πρωταρχικούς κανόνες. Αφού εγκριθούν από τον επίτροπο της JFSA, οι εν λόγω εσωτερικοί κανόνες και διαδικασίες καθίστανται νομικά δεσμευτικοί για τον CO. Κατά συνέπεια, οι κανόνες αυτοί αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των νομοθετικών και εποπτικών ρυθμίσεων με τις οποίες πρέπει να συμμορφώνονται οι CCP που είναι εγκατεστημένοι στην Ιαπωνία. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους πρωταρχικούς κανόνες ή τους εσωτερικούς κανόνες και διαδικασίες του CO, ο επίτροπος της JFSA διαθέτει την εξουσία να προβαίνει σε ενέργειες διοικητικού χαρακτήρα κατά του CO, συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης εντολών για τη βελτίωση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων ή την ανάκληση ολόκληρης ή μέρους της άδειας του CO.
(10)
Οι πρωταρχικοί κανόνες που ισχύουν για τους CO, οι οποίοι συμπληρώνονται από τους εσωτερικούς τους κανόνες και διαδικασίες, αποφέρουν ουσιαστικά αποτελέσματα ισοδύναμα με τα αποτελέσματα των κανόνων που περιέχονται στον τίτλο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012. Ειδικότερα, οι νομικά δεσμευτικές απαιτήσεις που ισχύουν για τους CO, όσον αφορά τον αριθμό των αθετήσεων υποχρεώσεων που πρέπει να καλύπτονται από τους συνολικούς οικονομικούς πόρους, προβλέπουν ότι οι CO που εκκαθαρίζουν περισσότερο από το 95 % των όγκων που εκκαθαρίζονται στην Ιαπωνία πρέπει να καλύπτουν την αθέτηση υποχρεώσεων τουλάχιστον των δύο εκκαθαριστικών μελών έναντι των οποίων έχουν το μεγαλύτερο άνοιγμα, υπό ακραίες αλλά εύλογες συνθήκες αγοράς (η «αρχή κάλυψης 2»). Η απαίτηση αυτή εξασφαλίζει ισοδύναμο βαθμό μετριασμού του κινδύνου με τον επιδιωκόμενο με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον τίτλο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεωρηθεί ισοδύναμη.
(11)
Οι νομικά δεσμευτικές απαιτήσεις που ισχύουν για τους CO, όσον αφορά τον κίνδυνο ρευστότητας, προβλέπουν ότι οι CO που εκκαθαρίζουν περισσότερο από το 95 % των όγκων που εκκαθαρίζονται στην Ιαπωνία πρέπει να εφαρμόζουν την «αρχή κάλυψης 2». Η απαίτηση αυτή εξασφαλίζει ισοδύναμο βαθμό μετριασμού του κινδύνου με τον επιδιωκόμενο με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον τίτλο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεωρηθεί ισοδύναμη. Τέλος, οι νομικά δεσμευτικές απαιτήσεις που ισχύουν για όλους τους CO, όσον αφορά τη συνέχεια της επιχειρηματικής δραστηριότητας, τις απαιτήσεις παροχής εξασφαλίσεων, την επενδυτική πολιτική, τον κίνδυνο διακανονισμού, τον διαχωρισμό και τη φορητότητα, τον υπολογισμό των αρχικών περιθωρίων και τη διακυβέρνηση -που περιλαμβάνει τις οργανωτικές απαιτήσεις, τις απαιτήσεις σχετικά με τα ανώτερα διοικητικά στελέχη, την επιτροπή κινδύνου, την τήρηση αρχείων, τις ειδικές συμμετοχές, τις πληροφορίες που διαβιβάζονται στην αρμόδια αρχή, τη σύγκρουση συμφερόντων, την εξωτερική ανάθεση και την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας- παράγουν ουσιαστικά αποτελέσματα ισοδύναμα με εκείνα των απαιτήσεων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεωρηθούν ισοδύναμες.
(12)
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις της Ιαπωνίας διασφαλίζουν ότι οι CO που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας εκεί πληρούν νομικά δεσμευτικές απαιτήσεις ισοδύναμες με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον τίτλο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
(13)
Σύμφωνα με τη δεύτερη προϋπόθεση, βάσει του άρθρου 25 παράγραφος 6, οι νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις της Ιαπωνίας, όσον αφορά τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας εκεί, πρέπει να προβλέπουν αποτελεσματική εποπτεία των εν λόγω κεντρικών αντισυμβαλλομένων και επιβολή των απαιτήσεων σε συνεχή βάση.
(14)
Η JFSA είναι αρμόδια για την εποπτεία των υποδομών των χρηματοπιστωτικών αγορών. Η JFSA διενεργεί συνεχή παρακολούθηση της συμμόρφωσης των CO με τις απαιτήσεις διαχείρισης κινδύνων, μέσω της επιτήρησης και των διαδικασιών εξέτασης βάσει κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας. Ειδικότερα, η JFSA μπορεί να ζητά από τους CO να υποβάλουν πληροφορίες, εκθέσεις και άλλο υλικό σχετικά με τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες και μπορεί να επιθεωρεί τις επιχειρηματικές δραστηριότητες, τα αρχεία και τα βιβλία των CO. Αξιολογεί επίσης τη συμμόρφωση των CO με τις υποχρεώσεις τους. Οι εν λόγω διαδικασίες εξέτασης καταλήγουν σε έκθεση, στην οποία επισημαίνονται τυχόν ελλείψεις που έχουν εντοπιστεί. Η JFSA έχει στη διάθεσή της διάφορα μέτρα, προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι CO αντιμετωπίζουν κατάλληλα τυχόν ζητήματα που έχουν επισημανθεί, μεταξύ άλλων να απαιτεί από τους CO να αποδείξουν, γραπτώς, την έγκαιρη διόρθωση των εν λόγω ζητημάτων. Η JFSA διαθέτει πρόσθετα μέσα για την επιβολή της συμμόρφωσης, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας να εκδίδει εντολές για τη βελτίωση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και την επιβολή των εν λόγω εντολών. Η JFSA μπορεί επίσης να ανακαλεί ολόκληρη ή μέρος της άδειας του CO.
(15)
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις της Ιαπωνίας όσον αφορά τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας εκεί, προβλέπουν αποτελεσματική εποπτεία των CCP και επιβολή των απαιτήσεων σε συνεχή βάση.
(16)
Σύμφωνα με την τρίτη προϋπόθεση, βάσει του άρθρου 25 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, οι νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις της Ιαπωνίας πρέπει να περιλαμβάνουν ένα αποτελεσματικό ισοδύναμο σύστημα για την αναγνώριση κεντρικών αντισυμβαλλομένων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας βάσει των νομικών καθεστώτων τρίτων χωρών («CCP τρίτων χωρών»).
(17)
Οι CCP τρίτων χωρών μπορούν να υποβάλλουν αίτηση για άδεια «CCP της αλλοδαπής», βάσει της οποίας τους επιτρέπεται να παρέχουν στην Ιαπωνία τις ίδιες υπηρεσίες με εκείνες που έχουν την άδεια να παρέχουν στην εν λόγω τρίτη χώρα. Τα κριτήρια που εφαρμόζονται σε CCP τρίτων χωρών που υποβάλλουν αίτηση για άδεια είναι παρόμοια με τα κριτήρια που ισχύουν για την αδειοδότηση των ιαπωνικών οργανισμών εκκαθάρισης. Συγκεκριμένα, ο αιτών CCP τρίτης χώρας, βάσει των νομοθετικών και εποπτικών ρυθμίσεων που ισχύουν στην τρίτη χώρα, θα πρέπει να διαθέτει επαρκή οικονομική βάση, επαρκείς γνώσεις και έμπειρο προσωπικό, καθώς και επαρκές σύστημα και δομή για την άσκηση δραστηριοτήτων εκκαθάρισης, καταλλήλως και με ασφάλεια. Επιπλέον, οι CCP τρίτων χωρών απαλλάσσονται από ορισμένες απαιτήσεις που ισχύουν για τους εγχώριους CCP, που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στην Ιαπωνία, σε περίπτωση που τους έχει χορηγηθεί αντίστοιχη άδεια από αλλοδαπές αρχές με τις οποίες η JFSA έχει συνάψει συμφωνίες συνεργασίας.
(18)
Κατά συνέπεια, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι οι νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις της Ιαπωνίας προβλέπουν ένα αποτελεσματικό ισοδύναμο σύστημα για την αναγνώριση CCP τρίτων χωρών.
(19)
Μπορεί, συνεπώς, να θεωρηθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις, που αναφέρονται στο άρθρο 25 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, από τις νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις της Ιαπωνίας σχετικά με τους CΟ, και αυτές οι νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις θα πρέπει να θεωρηθούν ισοδύναμες με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012. Η Επιτροπή, κατόπιν ενημέρωσης από την ΕΑΚΑΑ, θα πρέπει να συνεχίσει να παρακολουθεί την εξέλιξη του νομοθετικού και εποπτικού πλαισίου της Ιαπωνίας για τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους, και την εκπλήρωση των προϋποθέσεων βάσει των οποίων εκδόθηκε η παρούσα απόφαση.
(20)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της ευρωπαϊκής επιτροπής κινητών αξιών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Για τους σκοπούς του άρθρου 25 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, οι νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις της Ιαπωνίας, που αποτελούνται από τον νόμο του 2006 περί των χρηματοπιστωτικών μέσων και της κεφαλαιαγοράς (Financial Instruments and Exchange Act - «FIEA»), όπως συμπληρώθηκε από τις εκτενείς κατευθυντήριες γραμμές για την εποπτεία των υποδομών των χρηματοπιστωτικών αγορών, και ισχύει για οργανισμούς εκκαθάρισης (clearing organisations - «CO»), που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας εκεί, θεωρούνται ισοδύναμες με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βρυξέλλες, 30 Οκτωβρίου 2014.