РЕШЕНИЕ № 529/2013/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 21 май 2013 година
относно правила за отчитане на емисиите и поглъщанията на парникови газове, дължащи се на дейности във връзка със земеползването, промените в земеползването и горското стопанство и относно информация за действията, свързани с тези дейности
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 192, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта за законодателен акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
след консултация с Комитета на регионите,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Секторът Земеползване, промени в земеползването и горско стопанство (ЗПЗГС) в Съюза представлява нетен поглътител, който отстранява парниковите газове от атмосферата в количество, съответстващо на значителен дял от общите емисии на парникови газове на Съюза. Дейностите в сектора ЗПЗГС водят до антропогенни емисии и поглъщания на парникови газове като последица от промените в количествата въглерод, съдържащи се в растителността и почвите, както и до емисии на парникови газове, различни от CO2. Увеличеното устойчиво използване на продукти от добита дървесина може значително да ограничи емисиите и да увеличи поглъщанията на парникови газове от атмосферата. Дължащите се на сектора ЗПЗГС емисии и поглъщания на парникови газове не се отчитат за постигането на европейската цел за 2020 г. за намаление на емисиите с 20 %, определена съгласно Решение № 406/2009/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 април 2009 г. относно усилията на държавите членки за намаляване на техните емисии на парникови газове, необходими за изпълнение на ангажиментите на Общността за намаляване на емисиите на парникови газове до 2020 г. (3) и съгласно Директива 2003/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 октомври 2003 г. за установяване на схема за търговия с квоти за емисии на парникови газове в рамките на Общността (4), при все че тези емисии и поглъщания частично се отчитат за изпълнението на количествените ангажименти на Съюза за ограничаване и намаляване на емисиите по член 3, параграф 3 от Протокола от Киото („Протокола от Киото“) към Рамковата конвенция на ООН по изменението на климата (РКООНИК), одобрен с Решение 2002/358/ЕО на Съвета (5).
(2)
В контекста на постигането до 2050 г. на конкурентоспособна икономика с ниска въглеродна интензивност всички видове земеползване следва да се разглеждат по холистичен начин и ЗПЗГС да бъдат включени в рамките на политиката на Съюза за климата.
(3)
Решение № 406/2009/ЕО изисква Комисията да оцени условията и реда за включване на емисиите и поглъщанията, дължащи се на дейности във връзка със ЗПЗГС, в ангажимента на ЕС за намаление на емисиите на парникови газове, като в същото време осигури дълготрайност и екологична обоснованост на приноса на този сектор и предвиди изисквания за прецизен мониторинг и отчитане на съответните емисии и поглъщания. Ето защо с това решение, като първа стъпка, следва да се определят правила за отчитане на емисиите и поглъщанията на парникови газове от сектора ЗПЗГС и така да се допринесе за разработването на политика за включване на сектора ЗПЗГС в ангажимента на Съюза за намаляване на емисиите, по целесъобразност, като същевременно се отчитат условията на околната среда в различните региони на Съюза, включително, inter alia, богатите на гори държави. За да се осигури междувременно запазването и увеличаването на въглеродните запаси, настоящото решение следва да съдържа и изискване към държавите членки да предоставят информация относно своите действия в сектора ЗПЗГС за ограничаване или намаляване на емисиите, както и за запазване или увеличаване на поглъщанията от сектора ЗПЗГС.
(4)
В настоящото решение следва да бъдат определени задълженията на държавите членки при прилагането на тези правила за отчитане и задълженията за предоставяне на информация за техните действия в сектора ЗПЗГС. Решението следва да не определя задължения за отчитане или докладване по отношение на частни субекти.
(5)
В Решение 16/CMP.1 на Конференцията на страните, служеща като среща на страните по Протокола от Киото, прието от Единадесетата конференция на страните по РКООНИК, състояла се в Монреал през декември 2005 г., и в Решение 2/CMP.7 на Конференцията на страните, служеща като среща на страните по Протокола от Киото, прието от Седемнадесетата конференция на Страните по РКООНИК, състояла се в Дърбан през декември 2011 г., се определят правила за отчитане за сектора ЗПЗГС, валидни в рамките на втория период на задължения по Протокола от Киото. Настоящото решение следва да бъде изцяло съобразено с цитираните решения, за да се осигури съгласуваност между вътрешните правила на Съюза и определенията, реда и условията, правилата и насоките, договорени в рамките на РКООНИК, за да се избегне дублиране при докладването по държави. Настоящото решение следва също да бъде съобразено с особеностите на сектора ЗПЗГС и задълженията, произтичащи от участието на Съюза като отделна страна по РКООНИК и Протокола от Киото.
(6)
Правилата за отчитане, приложими за сектора ЗПЗГС в Съюза, не следва да създават допълнителна административна тежест. Поради това не трябва да се изисква внесените в съответствие с тези правила доклади да включват информация, която не се изисква съгласно решенията, взети на Конференцията на страните по РКООНИК и Срещата на страните по Протокола от Киото.
(7)
Секторът ЗПЗГС може да допринесе за смекчаването на изменението на климата по различни начини, по-специално чрез намаляване на емисиите, запазване и увеличаване на поглътителите и въглеродните запаси. За да бъдат ефективни мерките, насочени по-конкретно към увеличаване на улавянето на въглерод, от решаващо значение е стабилността и приспособяемостта на въглеродните депа.
(8)
Правилата за отчитане по отношение на ЗПЗГС следва да отразяват усилията, полагани в секторите на селското и горското стопанство за засилване на приноса на промените в земеползването за намаляване на емисиите. Настоящото решение следва да предвижда правила за задължително отчитане на дейностите по залесяване, повторно залесяване, обезлесяване и управление на горите, както и на дейностите по управление на пасища и управление на обработваеми земи, като за първия отчетен период се прилагат разпоредби с цел подобряване на системите за докладване и отчитане на държавите членки. Настоящото решение следва да включва и правила за доброволно отчитане на дейности, свързани с рекултивация, пресушаване на влажни зони и възстановяване на влажни зони. За тази цел Комисията следва да рационализира и подобри резултатите от базите данни на Съюза (Евростат - Lucas, ЕАОС - Corine Land Cover и т.н.), в които се събира съответната информация, с цел да се помогне на държавите членки да изпълнят задълженията си за отчитане, по-специално за управление на обработваеми земи и управление на пасища, както и доброволното отчитане на дейности, свързани с рекултивация, пресушаване на влажни зони и възстановяване на влажни зони, където има такова.
(9)
За да се осигури екологичната обоснованост на правилата за отчитане, отнасящи се за сектора ЗПЗГС в ЕС, тези правила следва да се основават на принципите за отчитане, залегнали в Решение 2/CMP.7, Решение 2/СМР.6 на Конференцията на страните, служеща като среща на страните по Протокола от Киото, прието от Шестнадесетата конференция на страните по РКООНИК, състояла се в Канкун през декември 2010 г., и Решение 16/CMP.1. Държавите членки следва да изготвят и водят своите отчети, като следят за точността, пълнотата, последователността, сравнимостта и прозрачността на съответната информация, използвана за оценяването на емисиите и поглъщанията на парникови газове от сектора ЗПЗГС, съгласно насоките, дадени в съответните указания на Междуправителствения комитет по изменение на климата (МКИК) относно националните инвентаризации на парниковите газове, включително относно методиките за отчитане на различни от CO2 емисии на парникови газове, приети в рамките на РКООНИК.
(10)
Правилата за отчитане въз основа на Решения 2/СМР.7 и 16/СМР.1 не позволяват отчитане на ефекта на заместване при използване на продукти от добита дървесина за производство на енергия и материали, тъй като това би довело до двойно отчитане. Такова използване обаче би могло значително да допринесе за смекчаване на изменението на климата и поради това предоставяната от държавите членки информация относно действията в сектора ЗПЗГС може да включва мерки за заместване на материали и енергийни суровини с висока въглеродна интензивност с биомаса. Това би повишило последователността на политиката.
(11)
За да се осигури солидна основа за бъдещото определяне на политиките и оптимизиране на земеползването в Съюза, е необходимо да се направят подходящи инвестиции. За да се гарантира, че тези инвестиции могат да бъдат насочени приоритетно към ключови категории, държавите членки следва първоначално да имат право да изключват от отчитането някои въглеродни депа. В дългосрочен план обаче следва да има стремеж към по-изчерпателно отчитане за сектора, включително всички земи, депа и газове.
(12)
Правилата за отчитане следва да отчитат точно дължащите се на човешката дейност промени в емисиите и поглъщанията. Във връзка с това в настоящото решение следва да се предвиди използването на специфични методики за различните видове дейности в сектора ЗПЗГС. Емисиите и поглъщанията, свързани със залесяването, повторното залесяване и обезлесяването, са резултат от пряко и причинено от човека превръщане на незалесена в залесена площ или обратно и следователно трябва да бъдат отчитани в своята цялост. Всички емисии и поглъщания, свързани с управлението на пасища, управлението на обработваеми земи, рекултивацията, пресушаването на влажни зони и възстановяването на влажни зони, се отчитат чрез прилагане на базова година за изчисляване на промените в емисиите и поглъщанията. Емисиите и поглъщанията от управлението на горите обаче зависят от определен брой природни условия, възрастовата структура, както и от миналите и настоящите практики на управление. Използването на базова година не е в състояние да отрази тези фактори и произтичащите от тях циклични въздействия върху емисиите и поглъщанията или варирането им през отделните години. Съответните правила за отчитане, по които се изчисляват промените в емисиите и поглъщанията, следва по-скоро да предвиждат използването на референтни количества, така че да се изключат последиците от природни фактори и специфични за дадена страна характеристики. Референтните количества представляват оценки на нетните годишни емисии или поглъщания, дължащи се на управлението на горите на територията на държава членка през годините, включени във всеки отчетен период, и следва да бъдат определени по прозрачен начин, в съответствие с решения 2/CMP.6 и 2/CMP.7. Посочените в настоящото решение референтни количества следва да бъдат идентични с одобрените в рамките на РКООНИК. Ако на разположение на дадена държава членка се окажат подобрения в методиките или данните, свързани с определянето на референтното количество, държавата членка следва да извърши подходящите технически корекции, за да включи въздействието на преизчисленията в отчетите за управлението на горите.
Правилата за отчитане следва да предвиждат горна граница на посочваните в отчетите стойности на нетните поглъщания в резултат от управлението на горите. В случай на нововъведения във връзка с правилата за отчитане за горскостопански дейности в контекста на съответните международни процеси следва да се обмисли актуализиране на правилата за отчитане за горскостопански дейности в настоящото решение с цел да се осигури съгласуваност с тези нововъведения.
(13)
Правилата за отчитане следва да отразяват по подходящ начин положителния принос за поглъщания на парникови газове в дървесина и продукти на основата на дървесина, както и да допринасят за засилено използване на горите като ресурс в рамките на устойчивото управление на горите и за засилено използване на продукти от дървесина.
(14)
Съгласно глава 4.1.1 от ръководството на МКИК за добра практика при земеползването, промените в земеползването и горското стопанство, добра практика е страните да посочат минималната ширина, която ще прилагат при определението за гора и единици земя, които подлежат на дейности по залесяване, възобновяване на гори и обезлесяване, в допълнение към минималната площ гора. Следва да се осигури съгласуваност с определението, използвано от всяка държава членка при докладването по линия на РКООНИК и Протокола от Киото и настоящото решение.
(15)
Правилата за отчитане следва да гарантират, че държавите членки отразяват точно в отчетите промените, когато има такива, във въглеродното депо на продуктите от добита дървесина с оглед да се стимулира използването на продукти от добита дървесина с продължителен жизнен цикъл. Следователно функцията за разлагане от първи порядък, приложима за емисиите от продукти от добита дървесина, следва да съответства на формула 12.1 от ръководствата на МКИК, озаглавени „Ръководства на МКИК от 2006 г. относно националните инвентаризации на парниковите газове“, а съответните приети стойности за периода на полуотделяне на въглерода следва да се базират на таблица 3а.1.3 от ръководството на МКИК от 2003 г. за добра практика при земеползването, промените в земеползването и горското стопанство. Държавите членки следва да могат вместо това да използват специфични за страната методики и стойности за периода на полуотделяне на въглерода, стига те да са в съответствие с най-новите ръководства на МКИК.
(16)
Тъй като годишните колебания на стойностите на емисиите и поглъщанията на парникови газове, дължащи се на селскостопански дейности, са много по-малки в сравнение с тези за горскостопанските дейности, държавите членки следва да отчитат емисиите и поглъщанията от дейностите за управление на обработваеми земи и пасища спрямо базовата година или период.
(17)
Пресушаването на влажни зони и възстановяването на влажни зони обхваща емисиите от торфища, където се натрупват големи количества въглерод. Емисиите от деградиращи и пресъхващи торфища съставляват около 5 % от емисиите на парниковите газове в световен мащаб и представляват между 3,5 и 4 % от емисиите в Съюза през 2010 г. Поради това, след като на международно равнище бъдат договорени съответните ръководства на МКИК, Съюзът следва да се стреми да придвижи въпроса на международно равнище с оглед постигането на споразумение с органите на РКООНИК или на Протокола от Киото относно задължението да се изготвят и водят годишни отчети за емисиите и поглъщанията от дейности, попадащи в категориите пресушаване и възстановяване на влажни зони, и с оглед на включването на това задължение в глобалното споразумение за климата, което да бъде сключено не по-късно от 2015 г.
(18)
Естествените смущения, като например пожари, нашествия на насекоми, болести, екстремните метеорологични събития и геоложки дислокации, които са извън контрола на държава членка и на практика не са повлияни от нея, могат да доведат до емисии от сектора ЗПЗГС с временен характер или могат да обърнат ефекта от предишни поглъщания. Тъй като обръщане на ефекта може да се получи и в резултат от управленски решения, като например решения за дърводобив или залесяване, с настоящото решение следва да се осигури винаги да има точно отразяване на причинените от човека обратни ефекти в отчетите за ЗПЗГС. От друга страна, с настоящото решение следва на държавите членки да се даде ограничена възможност да изключват от своите отчети за ЗПЗГС емисиите, дължащи се на смущения в залесяването, повторното залесяване и управлението на горите, които са извън техния контрол, като използват фонови нива и допустими отклонения в съответствие с Решение 2/CMP.7. Начинът обаче, по който държавите членки прилагат тези разпоредби, следва да не води до необосновано занижено отчитане.
(19)
Правилата за докладване за емисиите на парникови газове и за друга информация във връзка с изменението на климата, включително информация за сектора ЗПЗГС, попадат в обхвата на Регламент (ЕС) № 525/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 21 май 2013 г. относно механизъм за мониторинг и докладване на емисиите на парникови газове и за докладване на друга информация, свързана с изменението на климата, на национално равнище и на равнището на Съюза (6) и следователно са извън обхвата на настоящото решение. Държавите членки следва да спазват тези правила за мониторинг и докладване във връзка със задълженията си за отчитане, определени в настоящото решение.
(20)
Изготвянето на отчетите за ЗПЗГС на ежегодна основа би направило тези отчети неточни и ненадеждни поради годишните колебания в стойностите на емисиите и поглъщанията, често появяващата се необходимост от преизчисляване на някои докладвани данни и дългото време, необходимо за проява на ефекта от променените управленски практики в горското и селското стопанство върху количеството на въглеродните запаси в растителността и почвите. Ето защо настоящото решение следва да предвиди отчитане на по-дълъг период от време.
(21)
Държавите членки следва да предоставят информация за своите текущи и бъдещи действия в сектора ЗПЗГС, с които въвеждат подходящи за страната мерки за ограничаване или намаляване на емисиите и за запазване или увеличаване на поглъщанията от сектора ЗПЗГС. Тази информация следва да съдържа някои елементи, посочени в настоящото решение. Освен това за поощряване на най-добрите практики и единодействия с други политики и мерки, свързани с горите и селското стопанство, в приложение към настоящото решение следва да бъде поместен примерен списък от мерки, които също могат да бъдат включени в подаваната информация. Комисията може да предоставя насоки, за да улесни обмена на съпоставима информация.
(22)
В рамките на подготовката и изпълнението на своите действия в сектора ЗПЗГС държавите членки могат, когато е целесъобразно, да проучат дали има възможности за насърчаване на инвестиции в селското стопанство.
(23)
На Комисията следва да бъде делегирано правомощие да приема актове в съответствие с член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз, за да актуализира съдържащите се в настоящото решение определения в съответствие с промените на определенията, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащите от тях или последващи ги споразумения; за да изменя приложение I с цел да добавя или да променя отчетни периоди, така че да гарантира, че тези периоди отговарят на съответните периоди, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащите от тях или последващи ги споразумения, и че са съгласувани с отчетните периоди, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащите от тях или последващи ги споразумения, които се прилагат за ангажиментите на Съюза по отношение на намаляване на емисиите в други сектори; за да изменя приложение II с актуализирани референтни количества в съответствие с разпоредбите на настоящото решение; за да преразглежда посочената в приложение III информация в съответствие с промените на определенията, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащите от тях или последващи ги споразумения; за да изменя приложение V в съответствие с промените на определенията, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащите от тях или последващи ги споразумения; и за да преразглежда предвидените в настоящото решение изисквания за информацията, свързана с правилата за отчитане на естествени смущения, така че да бъде отразено преразглеждането на актове, приети от органите на РКООНИК или на Протокола от Киото. От особена важност е по време на подготвителната работа Комисията да провежда подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и съставянето на делегираните актове Комисията следва да осигурява едновременно и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(24)
Тъй като целите на настоящото решение, а именно установяване на правила за отчитане на емисиите и поглъщанията на парникови газове, дължащи се на дейности в сектора ЗПЗГС, и предоставянето на информация от държавите членки относно дейности в сектора ЗПЗГС, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки поради своето естество и поради това, предвид обхвата и последиците от предвиденото действие, могат да бъдат по-добре постигнати на равнището на Съюза, Съюзът може да приема мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, формулиран в член 5 от Договора за Европейския съюз. Когато приема такива мерки, Съюзът следва да зачита областите на компетентност на държавите членки по отношение на политиката за горското стопанство. В съответствие с принципа на пропорционалност, посочен в същия член, настоящото решение не надхвърля необходимото за постигане на тези цели,
ПРИЕХА НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Предмет и обхват
С настоящото решение се определят правила за отчитане на емисиите и поглъщанията на парникови газове, дължащи се на дейности в сектора Земеползване, промени в земеползването и горско стопанство (ЗПЗГС), като първа стъпка към включването, когато е целесъобразно, на посочените дейности в ангажимента на Съюза за намаляване на емисиите на парникови газове. Решението не създава задължения за отчитане или докладване по отношение на частни субекти. В него се предвижда задължение за държавите членки да представят информация относно своите действия в сектора ЗПЗГС за ограничаване или намаляване на емисиите и за запазване или увеличаване на поглъщанията.
Член 2
Определения
1. За целите на настоящото решение се прилагат следните определения:
а)
„емисии“ означава антропогенни емисии на парникови газове в атмосферата по източници;
б)
„поглъщания“ означава антропогенни поглъщания на парникови газове от атмосферата по поглътители;
в)
„залесяване“ означава пряко и причинено от човека превръщане на площ, която не е била залесена за период от поне 50 години, в залесена площ чрез засаждане, посяване и/или благоприятствано от човека естествено засаждане, когато това превръщане е станало след 31 декември 1989 г.;
г)
„повторно залесяване“ означава всяко пряко и причинено от човека превръщане на площ, която не е гора, в гора чрез засаждане, посяване и/или благоприятствано от човека естествено засаждане, което се ограничава до площ, която е била гора, но е престанала да бъде гора преди 1 януари 1990 г., и която е била превърната отново в гора в периода след 31 декември 1989 г.;
д)
„обезлесяване“ означава прякото, причинено от човека превръщане на гора в площ, която не е гора, когато превръщането е станало след 31 декември 1989 г.;
е)
„управление на горите“ означава всяка дейност, произтичаща от приложима към горите система от практики, която оказва въздействие върху екологичните, икономическите или социалните функции на горите;
ж)
„управление на обработваеми площи“ означава всяка дейност, произтичаща от система от практики, приложима към земи за отглеждане на селскостопански култури, както и към земи, които са оставени под угар или временно не се използват за отглеждане на селскостопански култури;
з)
„управление на пасища“ означава всяка дейност, която произтича от система от практики, приложима към използвани за животновъдство земи и насочена към контролиране или оказване на въздействие върху количеството и вида на растителността и отглежданите животни;
и)
„рекултивация“ означава всяка пряка човешка дейност за увеличаване на въглеродния запас във всеки обект с площ минимум 0,05 хектара чрез създаването на растителна покривка, когато тази дейност не представлява залесяване или повторно залесяване;
й)
„въглероден запас“ означава масата на въглерода, съхранена в дадено въглеродно депо;
к)
„пресушаване и възстановяване на влажни зони“ означава всяка дейност, произтичаща от система за пресушаване или възстановяване на влажни зони на земя, която е била пресушена или възстановена като влажна зона след 31 декември 1989 г., има минимална площ 1 хектар и в която присъства органична почва, при положение че дейността не представлява никаква друга дейност, за която се съставят и водят отчети съгласно член 3, параграфи 1, 2 и 3, и при положение че пресушаването е пряко причинено от човека понижаване на нивото на подпочвените води, а възстановяването на влажни зони е прякото причинено от човека частично или цялостно обръщане на ефекта от пресушаването;
л)
„източник“ означава всякакъв процес, дейност или механизъм, при който в атмосферата се отделя парников газ, аерозол или прекурсор на парников газ;
м)
„поглътител“ означава всеки процес, дейност или механизъм, при който от атмосферата се отстранява парников газ, аерозол или прекурсор на парников газ;
н)
„въглеродно депо“ означава част или цялостна биогеохимична даденост или система на територията на дадена държава членка, в която се натрупва въглерод, въглеродосъдържащ прекурсор на парников газ или въглеродосъдържащ парников газ;
о)
„прекурсор на парников газ“ означава химично съединение, което участва в химичните реакции, водещи до създаването на парниковите газове, посочени в член 3, параграф 4;
п)
„продукт от добита дървесина“ означава всеки продукт от дърводобива, който е напуснал съответния дърводобивен обект;
р)
„гора“ означава площ от земя, определена от минималните стойности за размер на площ, за покритие от дървесни корони или еквивалентна гъстота на дърветата, и за потенциална височина на дърветата в зряла възраст на мястото им на растеж, както е определена за всяка държава членка в приложение V. Тя включва площи, покрити с дървета, включително групи от растящи млади естествени дървета или насаждения, които все още трябва да достигнат минималните стойности за покритие от дървесни корони или еквивалентна гъстота на дърветата или минималната височина на дърветата, посочени в приложение V, включително всяка площ, която по принцип представлява част от горската площ, но на която временно няма дървета в резултат на човешка намеса, като например дърводобив, или в резултат на естествени причини, но за която може да се очаква, че отново ще се превърне в гора;
с)
„покритие от дървесни корони“ означава частта от определена площ, която е покрита с вертикалната проекция на периметъра от дървесни корони, изразена като процент;
т)
„гъстота на дърветата“ означава гъстотата на стоящите и растящи дървета върху горска площ, измерена в съответствие с методика, определена от съответната държава членка;
у)
„естествени смущения“ означава всички неантропогенни събития или обстоятелства, които причиняват значителни емисии от гори, чието настъпване е извън контрола на съответната държава членка, при условие че държавата членка обективно няма възможност да ограничи значително ефекта от събитията или обстоятелствата върху емисиите, дори и след тяхната поява;
(ф)
„фоново ниво“ означава средната стойност на емисиите, причинени от естествени смущения за определен период от време, с изключение на статистическите отклонения, изчислени в съответствие с член 9, параграф 2;
х)
„период на полуотделяне на въглерода“ означава броя години, необходими на количеството въглерод, натрупано в определена категория продукти от добита дървесина, за да намалее наполовина от първоначалната си стойност;
ц)
„незабавно окисление“ означава метод на отчитане, при който се приема, че отделянето в атмосферата на цялото количество въглерод, натрупано в продуктите от добита дървесина, става в момента на дърводобива;
ч)
„санитарна сеч“ означава всяка дърводобивна дейност, състояща се в добив на дървесина, която все още може да се използват поне частично от земи, пострадали от естествени смущения.
2. Комисията се оправомощава да приема делегирани актове съгласно член 12 за изменение на определенията в параграф 1 от настоящия член с цел да осигури съгласуваност между тези определения и евентуални промени на съответните определения, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащи от тях или последващи ги споразумения.
3. Комисията се оправомощава да приема делегирани актове съгласно член 12 за изменение на приложение V с цел актуализиране на стойностите, посочени в същото приложение в съответствие с промените на определенията по отношение на аспектите, посочени в приложение V, които са приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащи от тях или последващи ги споразумения.
Член 3
Задължение за изготвяне и водене на отчети за ЗПЗГС
1. За всеки отчетен период, посочен в приложение I, държавите членки изготвят и водят отчети, които отразяват точно всички емисии и поглъщания, дължащи се на дейности на тяхна територия и попадащи в следните категории:
а)
залесяване;
б)
повторно залесяване;
в)
обезлесяване;
г)
управление на гори.
2. За отчетния период, започващ на 1 януари 2021 г., и след това държавите членки изготвят и водят годишни отчети, които отразяват точно всички емисии и поглъщания, дължащи се на дейности на тяхна територия и попадащи в следните категории:
а)
управление на обработваеми площи;
б)
управление на пасища.
По отношение на годишните отчети за емисиите и поглъщанията, дължащи се на управление на обработваеми площи и управление на пасища, за отчетния период от 1 януари 2013 г. до 31 декември 2020 г. се прилага следното:
а)
От 2016 до 2018 г. държавите членки изпращат на Комисията до 15 март всяка година доклад за съществуващите и разработваните в момента системи за оценка на емисиите и поглъщанията от управлението на обработваеми площи и управлението на пасища. Държавите членки следва да посочат доколко тези системи са в съответствие с методиките на МКИК и изискванията за докладване на РКООНИК по отношение на емисиите и поглъщанията на парникови газове.
б)
Преди 1 януари 2022 г. държавите членки изготвят и представят на Комисията до 15 март всяка година първоначални, предварителни и необвързващи годишни оценки за емисиите и поглъщанията от управлението на обработваеми площи и управлението на пасища, като използват по целесъобразност методиките на МКИК. Държавите членки следва да използват поне методиката, описана като Tier 1 в съответните ръководства на МКИК. Държавите членки се насърчават да използват тези оценки, за да набележат ключови категории и да разработят ключови методики от тип Tier 2 и Tier 3 за отделните държави с цел изготвяне на надеждни и точни оценки за емисиите и поглъщанията.
в)
Държавите членки предават окончателните си годишни оценки за отчитане на управлението на обработваеми площи и управлението на пасища не по-късно от 15 март 2022 г.
г)
Държавите членки могат да поискат дерогация, за да отложат крайния срок, установен в буква в), ако определянето на крайната оценка за отчитане на управлението на обработваема площ и управлението на пасища не може разумно да приключи в рамките на определения в настоящия параграф график поради поне една от следните причини:
i)
отчитането, което се изисква, може да приключи единствено в срокове, които излизат извън графика, по технически причини;
ii)
завършването на отчитането в рамките на графика би било непропорционално скъпо.
Държавите членки, които искат да се възползват от дерогацията, подават мотивирано искане до Комисията в срок до 15 януари 2021 г.
Ако Комисията счете, че искането е основателно, тя предоставя дерогацията за срок от максимум 3 календарни години, считано от 15 март 2022 г. В противен случай тя отхвърля искането, като излага основанията за решението си.
При необходимост Комисията може да изисква представянето на допълнителна информация в определен разумен срок.
Искането за дерогация се счита за прието, ако Комисията не е повдигнала възражения в рамките на шест месеца от получаването на първоначалното искане на държавата членка или от получаването на поисканата допълнителна информация.
3. За всеки отчетен период, посочен в приложение I, държавите членки могат освен това да изготвят и водят отчети, които отразяват точно емисиите и поглъщанията, дължащи се на рекултивация, пресушаване и възстановяване на влажни зони.
4. Отчетите, посочени в параграфи 1, 2 и 3, включват емисиите и поглъщанията на следните видове парникови газове:
а)
въглероден диоксид (CO2);
б)
метан (CH4);
в)
диазотен оксид (N2O).
5. Държавите членки включват в своите отчети конкретната дейност по параграфи 1, 2 и 3, когато отчетите са подготвени и водени в съответствие с настоящото решение, от по-късната от следните две дати: датата на началото на дейността или 1 януари 2013 г.
Член 4
Общи правила за отчитане
1. В своите отчети, посочени в член 3, параграфи 1, 2 и 3, държавите членки отбелязват емисиите с положителен знак (+), а поглъщанията с отрицателен знак (-).
2. При изготвянето и воденето на своите отчети държавите членки следят за точността, пълнотата, последователността, сравнимостта и прозрачността на съответната информация, когато оценяват емисиите и поглъщанията на парникови газове, свързани с посочените в член 3, параграфи 1, 2 и 3 дейности.
3. Емисиите и поглъщанията, които се дължат на която и да е дейност, попадаща в повече от една категория по член 3, параграфи 1, 2 и 3, се отчитат само в една категория с цел да се предотврати двойно отчитане.
4. Въз основа на прозрачни и подлежащи на проверка данни държавите членки определят земните площи, на които се провежда дейност, попадаща в определена категория по член 3, параграфи 1, 2 и 3. Те осигуряват възможност всички тези земни площи да могат да бъдат идентифицирани в отчета за съответната категория.
5. Държавите членки включват в своите отчети, посочени в член 3, параграфи 1, 2 и 3, всяка промяна на запасите от въглерод в следните въглеродни депа:
а)
надземната биомаса;
б)
подземната биомаса;
в)
падналата листна маса и клони;
г)
изсъхналата дървесина;
д)
органичния въглерод в почвата;
е)
продуктите от добита дървесина.
В случаите обаче, когато съответните въглеродни депа, изредени в първа алинея, букви от а) до д), не са източници, държавите членки могат да предпочетат да не включват в своите отчети промените на въглеродните запаси в тях. Държавите членки считат, че дадено въглеродно депо не е източник само ако това е доказано въз основа на прозрачни и подлежащи на проверка данни.
6. Държавите членки завършат изготвянето на своите отчети по член 3, параграфи 1, 2 и 3, в края на всеки отчетен период, посочен в приложение I, като определят в тези отчети баланса на общите нетни емисии и поглъщания за съответния отчетен период.
7. Държавите членки водят пълна и точна документация за всички данни, които използват при изпълнението на своите задължения по настоящото решение най-малко за времето, през което това решение е в сила.
8. Комисията се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 12, за да изменя приложение I с цел да добавя или променя отчетни периоди, така че да гарантира, че те отговарят на съответните периоди, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащите от тях или последващи ги споразумения, и че са съгласувани с отчетните периоди, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащите от тях или последващи ги споразумения, които се прилагат за ангажиментите на Съюза по отношение на намаляване на емисиите в други сектори.
Член 5
Правила за отчитане във връзка със залесяването, възобновяването на гори и обезлесяването
1. В отчетите във връзка със залесяването и възобновяванетo на гори държавите членки отразяват емисиите и поглъщанията, произтичащи от подобни дейности, провеждани на земи, които не са били гори към 31 декември 1989 г. Държавите членки могат да отразят емисиите от залесяване и повторно залесяване в един отчет.
2. Държавите членки отразяват в своите отчети нетните емисии и поглъщания, дължащи се на дейностите по залесяване, възобновяване на гори и обезлесяване, както и общите емисии и поглъщания за всяка от годините от съответния отчетен период, въз основа на прозрачни и подлежащи на проверка данни.
3. Държавите членки водят отчети за емисиите и поглъщанията на площите, които са били посочени в отчетите по член 4, параграф 4 под категорията дейности по залесяване, повторно залесяване или обезлесяване, дори и когато вече не се провеждат такива дейности в тези площи.
4. Всяка държава членка определя горската площ, като използва същата пространствена единица за оценка, която е посочена в приложение V, при изчисленията за дейностите по залесяване, възобновяване на гори и обезлесяване.
Член 6
Правила за отчитане във връзка с управлението на гори
1. Държавите членки отчитат емисиите и поглъщанията, дължащи се на дейности по управление на горите, изчислени като емисии и поглъщания във всеки отчетен период по приложение I, минус стойността, получена като се умножи броят на годините през този отчетен период по референтното количество, посочено в приложение II.
2. Когато резултатът от изчислението, посочено в параграф 1, за определен отчетен период има отрицателна стойност, държавите членки включват в своите отчети във връзка с управлението на горите общи емисии и поглъщания с равностойност не повече от 3,5 % от емисиите на съответната държава членка през нейната базова година или базов период, съгласно посоченото в приложение VI, както е подадено в съответния доклад на тази държава членка до РКООНИК, приет съгласно съответните решения CMP относно базовата година или базовия период за втория период на задължения по Протокола от Киото, с изключение на емисиите и поглъщанията от посочените в член 3, параграфи 1, 2 и 3 дейности, умножени по броя на годините в съответния отчетен период.
3. Държавите членки осигуряват съответствието на изчислителните методи, използвани от тях в отчетите във връзка с управлението на гори, с допълнение II към Решение 2/CMP.6 и с изчислителните методи, използвани при изчислението на техните референтни количества, посочени в приложение II, по отношение най-малко на следните аспекти:
а)
въглеродните депа и парниковите газове;
б)
площта, за която се прилага управлението на горите;
в)
продуктите от добита дървесина;
г)
естествените смущения.
4. Не по-късно от една година преди края на всеки отчетен период държавите членки съобщават на Комисията преразгледаните референтни количества. Тези референтни количества са идентични с определените в актовете, одобрени от органите на РКООНИК или на Протокола от Киото, или - при липса на такива актове - се изчисляват в съответствие с процесите и методиките, определени в съответните решения, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащи от тях или последващи ги споразумения.
5. Ако има изменения в съответните разпоредби на Решение 2/CMP.6 или 2/СМР.7, държавите членки съобщават на Комисията преразгледани референтни количества, които отразяват въпросните изменения, не по-късно от шест месеца след приемането на въпросните изменения.
6. Ако на разположение на дадена държава членка се окажат подобрени методики, свързани с данните, използвани за определянето на референтното количество, посочено в приложение II, или когато има значителни подобрения в качеството на данните, с които разполага дадена държава членка, съответната държава членка извършва подходящите технически корекции, за да включи въздействието на преизчисленията в отчетите за управлението на горите. Тези технически корекции са идентични на всички подобни корекции, одобрени в рамките на процеса на преглед на РКООНИК, съгласно Решение 2/CMP.7. Съответните държави членки съобщават тези корекции на Комисията най-късно като част от докладваната информация съгласно член 7, параграф 1, буква г) от Регламент (ЕС) № 525/2013.
7. За целите на параграфи 4, 5 и 6 държавите членки посочват количеството на годишните емисии, дължащи се на естествени смущения, които са включени в техните преразгледани референтни количества, както и начина, по който е определено това количество.
8. Комисията проверява информацията във връзка с преразгледаните референтни количества, посочени в параграфи 4 и 5, и техническите корекции, посочени в параграф 6, с цел осигуряване на съгласуваност между информацията, изпратена на РКООНИК, и информацията, изпратена на Комисията от държавите членки.
9. Комисията се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 12, за да актуализира референтните количества по приложение II, когато дадена държава членка промени референтното си количество съгласно параграфи 4 и 5 и това е било одобрено в рамките на процесите по РКООНИК.
10. Държавите членки отразяват в своите отчети във връзка с управлението на горите въздействието на всяко изменение на приложение II по отношение на целия съответен отчетен период.
Член 7
Правила за отчитане във връзка с продуктите от добита дървесина
1. Всяка държава членка отразява в своите отчети съгласно член 3, параграфи 1, 2 и 3 емисиите и поглъщанията, които се дължат на промени във въглеродното депо на продуктите от добита дървесина, включително емисиите от добити дървесни продукти, отстранени от горите ѝ преди 1 януари 2013 г. Емисиите от продукти от добита дървесина, които вече са отчетени съгласно Протокола от Киото за периода от 2008 до 2012 г. въз основа на незабавното окисление, се изключват.
2. В отчетите съгласно член 3, параграфи 1, 2 и 3, свързани с продукти от добита дървесина, държавите членки отразяват емисиите и поглъщанията, които се дължат на промени във въглеродното депо на продуктите от добита дървесина, попадащи в следните категории, като използват функцията на разлагане от първи порядък и посочените в приложение III приети периоди на полуотделяне на въглерода:
а)
хартия;
б)
дървени плоскости;
в)
нарязана дървесина.
Държавите членки могат да допълнят посочените категории с информация за корите, при условие че наличните данни са прозрачни и подлежащи на проверка. Освен това държавите членки могат да използват специфични за страната подкатегории за всяка от посочените категории. Държавите членки могат да използват специфични за страната методики и периоди на полуотделяне вместо посочените в приложение III методики и приети периоди на полуотделяне на въглерода, при условие че тези методики и периоди са определени въз основа на прозрачни и подлежащи на проверка данни и използваните методи са поне толкова подробни и точни, колкото посочените в приложение III.
За изнасяните продукти от добита дървесина, специфичните за страната данни се отнасят до специфичните за страната периоди на полуотделяне и използването на продуктите от добита дървесина в страната на вноса.
Държавите членки не използват специфични за страната стойности на периодите на полуотделяне за добити дървесни продукти, пуснати на пазара в Съюза, които се различават от тези, използвани от внасящите държави членки в отчетите им съгласно член 3, параграфи 1, 2 и 3.
Продуктите от добита дървесина, получени от обезлесяване, се отчитат въз основа на незабавното окисление.
3. Когато държавите членки отразяват в своите отчети съгласно член 3, параграфи 1, 2 и 3 емисиите на въглероден диоксид (CO2) от продуктите от добита дървесина, намиращи се в депа за твърди отпадъци, отчитането става въз основа на незабавното окисление.
4. Когато държавите членки отразяват в своите отчети емисиите, получени от продуктите от добита дървесина, които са добити за енергийни цели, те го правят също въз основа на незабавното окисление.
Държавите членки могат, единствено за сведение, да посочват в докладваната информация дела на дървесината, използвана за енергийни цели, която е била внесена от страна извън Съюза, както и държавите по произход на такава дървесина.
5. Внесените продукти от добита дървесина не се отчитат от внасящата държава членка, независимо от произхода им. Ето защо държавите членки отразяват в своите отчети емисиите и поглъщанията от продуктите от добита дървесина само когато тези емисии и поглъщания са получени от продукти от добита дървесина, отстранени от горските площи, които са включени в отчетите им съгласно член 3, параграфи 1, 2 и 3.
6. Комисията се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 12 с цел преразглеждане на посочената в приложение III информация, за да отрази промените в актовете, приети от органите на РКООНИК или Протокола от Киото, или на произтичащи от тях или последващи ги споразумения.
Член 8
Правила за отчитане във връзка с управлението на обработваеми земи, управлението на пасища, рекултивирането и пресушаването или възстановяването на влажни зони
1. В отчетите си във връзка с управлението на обработваеми земи и на пасища дадена държава членка отразява емисиите и поглъщанията, които се дължат на посочените дейности, изчислени като емисии и поглъщания във всеки отчетен период, посочен в приложение I, минус стойността, получена, като се умножи броят на годините в този отчетен период по количеството на емисиите и поглъщанията на държавата членка от посочените дейности в нейната базова година, както е посочено в приложение VI.
2. Когато дадена държава членка избере да изготвя и води отчети за рекултивацията и/или пресушаването и възстановяването на влажни зони, тя използва метода на изчисление, описан в параграф 1.
Член 9
Правила за отчитане във връзка с естествените смущения
1. Когато са спазени условията по параграфи 2 и 5 от настоящия член, държавите членки могат да изключат от изчисленията във връзка с техните задължения за отчитане съгласно член 3, параграф 1, букви а), б), и г) неантропогенните емисии на парникови газове от дължащи се на естествени смущения източници.
2. Когато държавите членки прилагат параграф 1 от настоящия член, те изчисляват в съответствие с методиката, посочена в приложение VII, фоново ниво за всяка от дейностите, посочени в член 3, параграф 1, букви а), б) и г). Букви а) и б) от член 3, параграф 1 имат общо фоново ниво. Като алтернатива държавите членки могат да прилагат прозрачна и сравнима специфична за страната методика, като използват последователна и първоначално пълна времева серия от данни, включително за периода 1990 - 2009 г.
3. Държавите членки могат да изключат от своите отчети за ЗПЗГС, било ежегодно или в края на съответния отчетен период, неантропогенните емисии на парникови газове от източници, които надхвърлят фоновото ниво, изчислено в съответствие с параграф 2, когато:
а)
емисиите за конкретна година от отчетния период надхвърлят фоновото ниво плюс определено отклонение. Когато фоновото ниво е изчислено в съответствие с посочения в приложение VII метод, това отклонение е равно на два пъти стандартното отклонение за времевата серия, използвана за изчисляване на фоновото ниво. Когато фоновото ниво е изчислено, като се използва специфична за страната методика, държавата членка описва начина, по който е определено отклонението, когато е необходимо такова отклонение. При всяка използвана методика се избягва прилагането на математическо очакване за нетните кредити за времето на отчетния период;
б)
изискванията за информация в параграф 5 се спазват и отчитат от държавите членки.
4. Всяка държава членка, която изключва неантропогенните емисии на парникови газове от дължащи се на естествени смущения източници през конкретна година от отчетния период:
а)
изключва от отчитането за остатъка от отчетния период всички последващи поглъщания, свързани с площи, засегнати от естествени смущения, където са възникнали емисиите по параграф 3;
б)
не изключва емисии в резултат на дейности по дърводобив и санитарна сеч, извършени на тези площи вследствие на настъпилите естествени смущения;
в)
не изключва емисии в резултат на препоръчително изгаряне, извършено на тези площи през тази конкретна година от отчетния период;
г)
не изключва емисии, свързани с площи, които са били подложени на обезлесяване вследствие на настъпилите естествени смущения.
5. Държавите членки могат да изключат неантропогенни емисии на парникови газове от дължащи се на естествени смущения източници, само ако предоставят прозрачна информация, която да показва:
а)
че всички площи, засегнати от естествени смущения през конкретната отчетна година, са били идентифицирани, включително географското им разположение, годината и видовете естествени смущения;
б)
че през остатъка от съответния отчетен период не е осъществявано обезлесяване на площите, които са били засегнати от естествени смущения и по отношение на които емисиите са били изключени от отчитането;
в)
какви подлежащи на проверка методи и критерии ще бъдат използвани за установяване на обезлесяване на тези площи през годините, които следват отчетния период;
г)
където е осъществимо, какви мерки е предприела държавата членка за управление или контрол на последиците от тези естествени смущения;
д)
където е възможно, какви мерки е предприела държавата членка за рехабилитация на площите, засегнати от тези естествени смущения.
6. Комисията се оправомощава да приема делегирани актове съгласно член 12 за преразглеждане на изискванията за информация, посочени в параграф 5 от настоящия член, с цел да бъдат отразени изменения на актове, приети от органите на РКООНИК или на Протокола от Киото.
Член 10
Информация за действия в сектора ЗПЗГС
1. Не по-късно от 18 месеца след началото на всеки отчетен период, посочен в приложение I, държавите членки изготвят и предават на Комисията информация за своите текущи и бъдещи действия в сектора ЗПЗГС за ограничаване или намаляване на емисиите и запазване или увеличаване на поглъщанията в резултат от дейностите, посочени в член 3, параграфи 1, 2 и 3 от настоящото решение, във вид на отделен документ или на ясно обособен дял от националните си стратегии за развитие с ниски нива на въглеродни емисии, посочени в член 4 от Регламент (ЕС) № 525/2013, или от националните си стратегии или планове във връзка със ЗПЗГС. Във връзка с това държавите членки осигуряват обсъждания с широк кръг заинтересовани страни. Когато дадена държава членка предава тази информация като част от стратегиите за развитие с ниски нива на въглеродни емисии съгласно Регламент (ЕС) № 525/2013, се прилага съответният график, посочен в същия регламент.
Информацията за действията в сектора ЗПЗГС обхваща продължителността на съответния отчетен период, посочен в приложение I.
2. Държавите членки включват в информацията си за действията в сектора ЗПЗГС като минимум следните сведения за всяка от дейностите по член 3, параграфи 1, 2 и 3:
а)
описание на миналите тенденции в емисиите и поглъщанията, включително, когато е възможно, исторически тенденции на развитие, доколкото е възможно разумното им възстановяване;
б)
прогнози за емисиите и поглъщанията през отчетния период;
в)
анализ на потенциала за ограничаване или намаляване на емисиите и за запазване или увеличаване на поглъщанията;
г)
списък на най-целесъобразните мерки, отчитащи националните обстоятелства, който включва при необходимост, без да се ограничава до тях, примерните мерки, посочени в приложение IV, които са планирани и/или ще бъдат въведени от държавата членка с цел реализация на потенциала за смекчаване, ако такъв е установен при анализа по буква в);
д)
съществуващи и планирани политики за изпълнение на мерките по буква г), включително количествено или качествено описание на очакваното въздействие на тези мерки върху емисиите и поглъщанията, при отчитане на другите политики и мерки, свързани със сектора ЗПЗГС;
е)
примерни графици за приемането и изпълнението на мерките по буква г).
3. Комисията може да предоставя на държавите членки насоки и техническа помощ, за да улесни обмена на информация.
Комисията може, като се консултира с държавите членки, да обобщи изводите си от подадената от всички държави членки информация за действията в сектора ЗПЗГС с цел улесняване на обмена на знания и добри практики сред държавите членки.
4. До датата, която бележи средата на всеки отчетен период, и преди края на всеки отчетен период, посочен в приложение I, държавите членки представят на Комисията доклад, който показва напредъка в изпълнението на действията им в сектора ЗПЗГС.
Въз основа на посочените в първа алинея доклади Комисията може да публикува обобщаващ доклад.
Държавите членки предоставят публичен достъп до информацията за действията си в сектора ЗПЗГС и до докладите по първа аления в рамките на три месеца след представянето им на Комисията.
Член 11
Преглед
Комисията прави преглед на правилата за отчитане, съдържащи се в настоящото решение, в съответствие с приети от органите на РКООНИК или на Протокола от Киото решения по тези въпроси, или в съответствие с други правни актове на Съюза, или при липса на такива решения - до 30 юни 2017 г., и при необходимост представя предложение на Европейския парламент и на Съвета.
Член 12
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочени в член 2, параграфи 2 и 3, член 4, параграф 8, член 6, параграф 9, член 7, параграф 6 и член 9, параграф 6, се предоставя на Комисията за срок от осем години, считано от 8 юли 2013 г. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на осемгодишния период. Делегирането на правомощия се удължава с мълчаливо съгласие за периоди със същата продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не се противопоставят на такова удължаване не по-късно от три месеца преди края на всеки период.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 2, параграфи 2 и 3, член 4, параграф 8, член 6, параграф 9, член 7, параграф 6 и член 9, параграф 6, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира едновременно Европейския парламент и Съвета за него.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 2, параграфи 2 и 3, член 4, параграф 8, член 6, параграф 9, член 7, параграф 6 и член 9, параграф 6, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на Европейския парламент и Съвета за акта или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 13
Влизане в сила
Настоящото решение влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 14
Адресати на настоящото решение са държавите членки.
Съставено в Страсбург на 21 май 2013 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 529/2013/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 21ης Μαΐου 2013
σχετικά με λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες σχετιζόμενες με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία και πληροφόρηση για δράσεις σχετιζόμενες με τις δραστηριότητες αυτές
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο τομέας των χρήσεων γης, των αλλαγών των χρήσεων γης και της δασοπονίας («LULUCF») στην Ένωση αποτελεί καθαρή καταβόθρα η οποία απορροφά από την ατμόσφαιρα ποσότητα αερίων θερμοκηπίου ισοδύναμη με σημαντικό τμήμα του συνόλου των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην Ένωση. Οι δραστηριότητες στον τομέα LULUCF προκαλούν ανθρωπογενείς εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου λόγω των μεταβολών της ποσότητας του άνθρακα που αποθηκεύεται στα φυτά και το έδαφος καθώς και εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου εκτός CO2. Η αυξημένη βιώσιμη χρήση προϊόντων υλοτομίας μπορεί να περιορίσει σημαντικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και να αυξήσει τις απορροφήσεις τους. Οι εκπομπές και οι απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από τον τομέα LULUCF δεν προσμετρώνται στους στόχους της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 20 % μέχρι το 2020 σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020 (3), και σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας (4), πλην όμως προσμετρώνται εν μέρει στις ποσοτικοποιημένες δεσμεύσεις της ΕΕ για τον περιορισμό και τη μείωση των εκπομπών σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο («πρωτόκολλο του Κιότο») της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή («UNFCCC»), που εγκρίθηκε με την απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου (5).
(2)
Στο πλαίσιο της μετάβασης σε μια ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα το 2050, όλες οι χρήσεις γης πρέπει να εξετάζονται ως ενιαίο σύνολο και ο τομέας LULUCF πρέπει να καλύπτεται από την πολιτική της Ένωσης για το κλίμα.
(3)
Η απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ ορίζει ότι η Επιτροπή πρέπει να αξιολογήσει πρακτικές λεπτομέρειες προκειμένου να ενταχθούν στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου οι εκπομπές και οι απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες που σχετίζονται με τον τομέα LULUCF, εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την περιβαλλοντική ακεραιότητα της συμβολής του συγκεκριμένου τομέα, καθώς και την επακριβή παρακολούθηση και λογιστική καταγραφή των εν λόγω εκπομπών και απορροφήσεων. Συνεπώς, η παρούσα απόφαση πρέπει να ορίσει, ως πρώτο βήμα, λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δράσεις LULUCF, συμβάλλοντας στη χάραξη μιας πολιτικής που θα συνυπολογίσει τις δράσεις LULUCF στη δέσμευση της Ένωσης να μειώσει τις εκπομπές, κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τις περιβαλλοντικές συνθήκες στις διάφορες περιοχές της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των πλούσιων σε δάση χωρών. Στο μεταξύ, για να εξασφαλιστεί η διατήρηση και ο εμπλουτισμός των αποθεμάτων άνθρακα, η παρούσα απόφαση πρέπει επίσης να προβλέπει την εκ μέρους των κρατών μελών παροχή πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητές τους που σχετίζονται με τις δράσεις LULUCF, για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και για τη διατήρηση ή την αύξηση των απορροφήσεων από τον συγκεκριμένο τομέα.
(4)
Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να καθορίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά την εφαρμογή των εν λόγω λογιστικών κανόνων και την παροχή πληροφοριών σχετικά με τις δράσεις τους στον τομέα LULUCF. Δεν θα πρέπει να θεσπίζει υποχρεώσεις λογιστικής καταγραφής ή κατάρτισης εκθέσεων από ιδιωτικούς φορείς.
(5)
Η απόφαση 16/CMP.1 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, η οποία εκδόθηκε κατά την 11η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που έγινε στο Μόντρεαλ τον Δεκέμβριο του 2005 και η απόφαση 2/CMP.7 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, η οποία εκδόθηκε κατά τη 17η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που έγινε στο Durban τον Δεκέμβριο του 2011 θέτουν κανόνες για τη λογιστική καταγραφή του τομέα LULUCF από τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εναρμονίζεται πλήρως με τις εν λόγω αποφάσεις διασφαλίζοντας τη συνοχή μεταξύ των εσωτερικών κανόνων της Ένωσης και των ορισμών, πρακτικών λεπτομερειών, κανόνων και κατευθυντήριων γραμμών που εγκρίνονται στο πλαίσιο της UNFCCC ώστε να αποφευχθεί μια διπλή κατάρτιση εκθέσεων σε εθνικό επίπεδο. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζει τις ιδιαιτερότητες του τομέα LULUCF της Ένωσης και τις υποχρεώσεις που απορρέουν εκ της ιδιότητος της ΕΕ ως χωριστού συμβαλλόμενου μέρους της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο.
(6)
Οι λογιστικοί κανόνες που εφαρμόζονται στον τομέα LULUCF της Ένωσης δεν θα πρέπει να δημιουργούν πρόσθετο διοικητικό φόρτο. Συνεπώς, οι εκθέσεις που υποβάλλονται κατά τους κανόνες αυτούς δεν θα πρέπει υποχρεωτικώς να περιέχουν πληροφορίες μη απαραίτητες βάσει των αποφάσεων της διάσκεψης των μερών της UNFCCC και της συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο.
(7)
Ο τομέας LULUCF μπορεί να συμβάλλει στο μετριασμό της κλιματικής αλλαγής με πολλούς τρόπους και ιδίως μέσω της μείωσης των εκπομπών και της διατήρησης και ενίσχυσης των καταβοθρών και των αποθεμάτων άνθρακα. Για την αποτελεσματικότητα των μέτρων που στοχεύουν στην αύξηση της δέσμευσης του άνθρακα, είναι πολύ σημαντική η μακροπρόθεσμη σταθερότητα και προσαρμοστικότητα των δεξαμενών άνθρακα.
(8)
Οι λογιστικοί κανόνες για τον τομέα LULUCF πρέπει να απηχούν τις προσπάθειες που καταβάλλονται στους τομείς της γεωργίας και της δασοπονίας για να ενισχυθεί η συμβολή των αλλαγών χρήσης των χερσαίων πόρων στη μείωση των εκπομπών. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να προβλέπει λογιστικούς κανόνες υποχρεωτικής εφαρμογής στις δραστηριότητες δάσωσης, αναδάσωσης, αποδάσωσης και δασικής διαχείρισης, καθώς και στις δραστηριότητες διαχείρισης βοσκοτόπων και καλλιεργήσιμων εκτάσεων, με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων με στόχο τη βελτίωση των συστημάτων κατάρτισης εκθέσεων και λογιστικής καταγραφής στην πρώτη λογιστική περίοδο. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει επίσης να προβλέπει λογιστικούς κανόνες προαιρετικής εφαρμογής στις δραστηριότητες επαναβλάστησης και τις δραστηριότητες αποστράγγισης και επανύγρανσης υγροτόπων. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή πρέπει να οργανώσει ορθολογικά και να βελτιώσει τα στοιχεία που παρέχονται από τις σχετικές βάσεις δεδομένων της Ένωσης (Eurostat-Lucas, EEA- Corine Land Cover κ.λπ.) που περιλαμβάνουν σχετικές πληροφορίες, προκειμένου να βοηθήσει τα κράτη μέλη να εκπληρώσουν τις λογιστικές υποχρεώσεις τους, ιδίως όσον αφορά την υποχρεωτική λογιστική καταγραφή της διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων και, ενδεχομένως, όσον αφορά την προαιρετική λογιστική καταγραφή των δραστηριοτήτων επαναβλάστησης και των δραστηριοτήτων αποστράγγισης και επανύγρανσης υγροτόπων.
(9)
Για λόγους περιβαλλοντικής ακεραιότητας των λογιστικών κανόνων που θα εφαρμόζονται στον τομέα LULUCF στην Ένωση, οι κανόνες αυτοί πρέπει να στηρίζονται στις λογιστικές αρχές που έχουν τεθεί με την απόφαση 2/CMP.7, την απόφαση 2/CMP.6 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο που ελήφθη κατά τη 16η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που έγινε στο Cancun τον Δεκέμβριο του 2010 και την απόφαση 16/CMP.1. Τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίζουν και να τηρούν τους λογαριασμούς τους μεριμνώντας για την ακρίβεια, την πληρότητα, τη συνοχή, τη συγκρισιμότητα και τη διαφάνεια των πληροφοριών που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των εκπομπών και των απορροφήσεων από τον τομέα LULUCF σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή (IPCC) για τους εθνικούς καταλόγους απογραφής των αερίων θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένων των μεθοδολογιών για τη λογιστική καταγραφή εκπομπών αερίων θερμοκηπίου εκτός CO2 όπως εγκρίθηκαν στο πλαίσιο της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC).
(10)
Οι λογιστικοί κανόνες που βασίζονται στις αποφάσεις 2/CMP.7 και 16/CMP.1 δεν επιτρέπουν τη λογιστική καταγραφή του αποτελέσματος της υποκατάστασης της χρήσης προϊόντων υλοτομίας για σκοπούς παραγωγής ενέργειας και υλικών, καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε διπλή λογιστική καταγραφή. Ωστόσο, η χρήση αυτή μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και συνεπώς οι πληροφορίες στο πλαίσιο δράσεων LULUCF που παρέχουν τα κράτη μέλη μπορούν να περιλαμβάνουν μέτρα με στόχο την υποκατάσταση των υλικών και των ενεργειακών πηγών που εκπέμπουν μεγάλες ποσότητες αερίων θερμοκηπίου με βιομάζα. Αυτό θα αύξανε τη συνοχή της πολιτικής.
(11)
Για να δημιουργηθεί μια σταθερή βάση για τη χάραξη της μελλοντικής πολιτικής και τη βελτιστοποίηση των χρήσεων γης στην Ένωση χρειάζονται οι κατάλληλες επενδύσεις. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι επενδύσεις αυτές θα μπορούν να ιεραρχηθούν σε βασικές κατηγορίες, θα πρέπει κατ’ αρχήν να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εξαιρούν από τη λογιστική καταγραφή ορισμένες δεξαμενές άνθρακα. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα θα πρέπει να επιδιωχθεί μια πληρέστερη λογιστική καταγραφή όλων των γαιών, δεξαμενών και αερίων.
(12)
Οι λογιστικοί κανόνες πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι λογαριασμοί απεικονίζουν επακριβώς τις ανθρωπογενείς μεταβολές των εκπομπών και των απορροφήσεων. Η παρούσα απόφαση πρέπει να προβλέπει τη χρήση ειδικών μεθοδολογιών για τις διάφορες δραστηριότητες LULUCF. Οι εκπομπές και οι απορροφήσεις που σχετίζονται με τη δάσωση, την αναδάσωση και την αποδάσωση είναι άμεση συνέπεια της αλλαγής χρήσης γης λόγω ανθρώπινης παρέμβασης και, επομένως, πρέπει να καταγράφονται λογιστικά εξ ολοκλήρου. Οι εκπομπές και οι απορροφήσεις που σχετίζονται με διαχείριση βοσκοτόπων και καλλιεργήσιμων εκτάσεων, επαναβλάστηση, αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων αξιολογούνται όλες εφαρμόζοντας ένα έτος βάσης για τον υπολογισμό των αλλαγών στις εκπομπές και απορροφήσεις. Ωστόσο, οι εκπομπές και οι απορροφήσεις από τη δασική διαχείριση εξαρτώνται από ορισμένες φυσικές συνθήκες, την ηλικιακή διάρθρωση των δασών και από παρελθούσες και σημερινές πρακτικές διαχείρισης. Η χρήση έτους βάσης δεν μπορεί να λάβει υπόψη αυτούς τους παράγοντες και τις επιπτώσεις επί των εκπομπών και των απορροφήσεων ή των διαχρονικών τους διακυμάνσεων. Αντιθέτως, οι σχετικοί λογιστικοί κανόνες για τον υπολογισμό των αλλαγών όσον αφορά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις θα πρέπει να προβλέπουν τη χρήση επιπέδων αναφοράς, ώστε να εξαιρεθούν οι επιδράσεις φυσικών και ειδικών ανά χώρα χαρακτηριστικών. Τα επίπεδα αναφοράς είναι εκτιμήσεις των ετήσιων καθαρών εκπομπών ή απορροφήσεων που προκύπτουν από τη δασική διαχείριση στην επικράτεια κράτους μέλους στα έτη που καλύπτει κάθε λογιστική περίοδος και πρέπει να καθορίζονται με διαφάνεια, σύμφωνα με τις αποφάσεις 2/CMP.6 και 2/CMP.7. Τα επίπεδα αναφοράς της παρούσας απόφασης πρέπει να ταυτίζονται με τα επίπεδα που εγκρίνονται μέσω των διαδικασιών της UNFCCC. Εάν σε ένα κράτος μέλος προκύψουν βελτιώσεις των μεθοδολογιών ή των δεδομένων που σχετίζονται με τον καθορισμό του επιπέδου αναφοράς, το κράτος αυτό θα πρέπει να προβεί στις κατάλληλες τεχνικές διορθώσεις ώστε να συμπεριλάβει στη λογιστική καταγραφή της διαχείρισης των δασών τις επιπτώσεις των νέων υπολογισμών.
Οι λογιστικοί κανόνες πρέπει να προβλέπουν ανώτατο όριο για τις καθαρές απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου από τη διαχείριση των δασών, που μπορούν να καταγράφονται στους λογιστικούς πίνακες. Σε περίπτωση μεταβολών των λογιστικών κανόνων όσον αφορά τις δασικές δραστηριότητες στο πλαίσιο των σχετικών διεθνών διαδικασιών, θα πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα επικαιροποίησης των λογιστικών κανόνων για τις δασικές δραστηριότητες στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης ώστε να προσαρμοσθούν στις μεταβολές.
(13)
Οι λογιστικοί κανόνες θα πρέπει να απεικονίζουν δεόντως τη θετική συμβολή της αποθήκευσης αερίων του θερμοκηπίου στη ξυλεία και τα προϊόντα με βάση την ξυλεία και να συμβάλλουν στη μεγαλύτερη χρήση των δασικών πόρων, στο πλαίσιο αειφορικής διαχείρισης των δασών, και στην αυξημένη χρήση προϊόντων ξυλείας.
(14)
Σύμφωνα με το κεφάλαιο 4.1.1 των κατευθύνσεων ορθής πρακτικής για τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία, της ΙΡCC, αποτελεί ορθή πρακτική να προσδιορίζουν οι χώρες, επιπλέον της ελάχιστης έκτασης του δάσους, το ελάχιστο πλάτος που θα εφαρμόζουν για τον ορισμό των δασών και τις εκτάσεις γης που υπόκεινται σε δραστηριότητες δάσωσης, αναδάσωσης και αποδάσωσης. Πρέπει να διασφαλιστεί συνοχή ανάμεσα στον ορισμό που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη στις εκθέσεις που υποβάλλουν βάσει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο και στην παρούσα απόφαση.
(15)
Οι λογιστικοί κανόνες πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τα κράτη μέλη θα καταγράφουν επακριβώς στους λογαριασμούς τις αλλαγές στη δεξαμενή προϊόντων υλοτομίας τη στιγμή που συμβαίνουν, ώστε να παρέχουν κίνητρα για τη χρήση προϊόντων υλοτομίας με μακρά διάρκεια ζωής. Για τον λόγο αυτό, η συνάρτηση διάσπασης πρώτης τάξεως προς εφαρμογή στις εκπομπές από τα προϊόντα υλοτομίας πρέπει να αντιστοιχεί στην εξίσωση 12.1 των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC του 2006 για τους εθνικούς καταλόγους απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου και οι αντίστοιχες προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού πρέπει να βασίζονται στον πίνακα 3a.1.3 των κατευθύνσεων ορθής πρακτικής της IPCC του 2003 για τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία. Αντ’ αυτών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν ειδικές ανά χώρα μεθοδολογίες και τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού, εφόσον είναι σύμφωνες με τις τελευταίες κατευθυντήριες γραμμές της IPCC.
(16)
Επειδή οι ετήσιες διακυμάνσεις των εκπομπών και των απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου από τις γεωργικές δραστηριότητες είναι πολύ μικρότερες από αυτές που σχετίζονται με τις δασικές δραστηριότητες, τα κράτη μέλη πρέπει να καταγράφουν στους λογαριασμούς τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου από δραστηριότητες διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων σε σχέση με το έτος ή την περίοδο βάσης.
(17)
Η αποστράγγιση και η επανύγρανση υγροτόπων καλύπτουν εκπομπές από τυρφώνες όπου αποθηκεύονται πολύ μεγάλες ποσότητες άνθρακα. Οι εκπομπές από υποβαθμισμένους και αποστραγγισμένους τυρφώνες αντιστοιχούν σε περίπου 5 % των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και αντιπροσώπευαν το 3,5 έως 4 % των εκπομπών της Ένωσης το 2010. Συνεπώς, μόλις εγκριθούν παγκοσμίως οι σχετικές κατευθυντήριες γραμμές της IPCC, η Ένωση πρέπει να προσπαθήσει να προωθήσει το θέμα σε διεθνές επίπεδο προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία στα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο όσον αφορά την υποχρέωση κατάρτισης και διατήρησης ετήσιων λογαριασμών εκπομπών και απορροφήσεων από δραστηριότητες που εμπίπτουν στις κατηγορίες της αποστράγγισης και επανύγρανσης ώστε να περιληφθεί αυτή η υποχρέωση στην παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα που θα συναφθεί το αργότερο μέχρι το 2015.
(18)
Φυσικές διαταραχές, όπως οι δασικές πυρκαγιές, η προσβολή από έντομα και ασθένειες, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι γεωλογικές διαταραχές που εκφεύγουν του ελέγχου ενός κράτους μέλους και δεν επηρεάζονται ουσιωδώς από αυτό, είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε προσωρινές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στον τομέα LULUCF ή να αναστρέψουν προγενέστερες απορροφήσεις. Δεδομένου ότι η αναστροφή μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα διαχειριστικών αποφάσεων, όπως αποφάσεων υλοτόμησης ή δενδροφύτευσης, η παρούσα απόφαση πρέπει να εξασφαλίζει ότι οι ανθρωπογενείς αναστροφές απορροφήσεων καταγράφονται πάντοτε επακριβώς στους λογαριασμούς για τον τομέα LULUCF. Επιπλέον, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να παρέχει στα κράτη μέλη περιορισμένη δυνατότητα να εξαιρούν από τη λογιστική καταγραφή του τομέα LULUCF εκπομπές οφειλόμενες σε διαταραχές στη δάσωση, αναδάσωση και δασική διαχείριση οι οποίες εκφεύγουν του ελέγχου τους, μέσω της χρήσης βασικών επιπέδων και περιθωρίων σύμφωνα με την απόφαση 2/CMP.7. Ωστόσο, ο τρόπος εφαρμογής των διατάξεων αυτών από τα κράτη μέλη δεν πρέπει να οδηγεί σε αδικαιολόγητη ελλιπή λογιστική καταγραφή των εκπομπών.
(19)
Οι κανόνες υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σχετικά με την κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για τον τομέα LULUCF, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και υποβολής άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την κλιματική αλλαγή (6), και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης. Τα κράτη μέλη πρέπει να τηρούν αυτούς του κανόνες παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων λαμβάνοντας υπόψη τις λογιστικές υποχρεώσεις που θέτει η παρούσα απόφαση.
(20)
Η κατάρτιση των λογαριασμών LULUCF σε ετήσια βάση θα τους καθιστούσε ανακριβείς και αναξιόπιστους λόγω των ετήσιων διακυμάνσεων των εκπομπών και των απορροφήσεων, της συχνής ανάγκης επανυπολογισμού ορισμένων από τα δεδομένα που υποβάλλονται και του μεγάλου χρονικού διαστήματος που απαιτείται προκειμένου οι μεταβολές των διαχειριστικών πρακτικών στη γεωργία και τη δασοπονία να έχουν επίδραση στην ποσότητα άνθρακα που αποθηκεύεται στα φυτά και το έδαφος. Για τον λόγο αυτό, στην παρούσα απόφαση πρέπει να προβλέπονται μεγαλύτερες λογιστικές περίοδοι.
(21)
Τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν πληροφορίες για τις τρέχουσες και μελλοντικές δράσεις τους στον τομέα LULUCF, καθορίζοντας κατάλληλα εθνικά μέτρα για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και τη διατήρηση ή την αύξηση των απορροφήσεων από τον συγκεκριμένο τομέα. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να περιέχουν τα συγκεκριμένα στοιχεία που ορίζει η παρούσα απόφαση. Επιπλέον, για την προώθηση των βέλτιστων πρακτικών και των συνεργειών με άλλες πολιτικές και μέτρα σχετικά με τα δάση και τη γεωργία, πρέπει να παρατεθεί ως παράρτημα στην παρούσα απόφαση ενδεικτικός κατάλογος μέτρων που μπορούν να περιληφθούν στις παρεχόμενες πληροφορίες. Η Επιτροπή μπορεί να παρέχει κατευθυντήριες γραμμές για να διευκολύνει την ανταλλαγή συγκρίσιμων πληροφοριών.
(22)
Όταν σχεδιάζουν ή υλοποιούν τις οικείες δράσεις LULUCF τα κράτη μέλη μπορούν αν χρειασθεί να εξετάσουν αν υπάρχουν δυνατότητες να προωθηθούν γεωργικές επενδύσεις.
(23)
Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, προκειμένου να επικαιροποιεί τους ορισμούς της παρούσας απόφασης ώστε να ανταποκρίνονται στις τροποποιήσεις των ορισμών που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν· να τροποποιεί το παράρτημα Ι προσθέτοντας ή τροποποιώντας λογιστικές περιόδους ώστε αυτές να αντιστοιχούν στις περιόδους που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν και να εναρμονίζονται με τις λογιστικές περιόδους που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν οι οποίες εφαρμόζονται στις δεσμεύσεις της Ένωσης για μείωση των εκπομπών σε άλλους τομείς· να τροποποιεί το παράρτημα ΙΙ αναπροσαρμόζοντας τα επίπεδα αναφοράς σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας απόφασης· να αναθεωρεί τις πληροφορίες του παραρτήματος ΙΙΙ ώστε να ανταποκρίνονται στους τροποποιημένους ορισμούς που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν· να τροποποιεί το παράρτημα V ώστε να ανταποκρίνεται στους τροποποιημένους ορισμούς που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν και να αναθεωρεί τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριών όσον αφορά τους λογιστικούς κανόνες για τις φυσικές διαταραχές που ορίζονται στην παρούσα απόφαση, ώστε να λαμβάνονται υπόψη αναθεωρήσεις πράξεων που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διενεργεί η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(24)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας απόφασης, δηλαδή να θέσει λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες στον τομέα LULUCF και να ρυθμίσει την εκ μέρους των κρατών μελών παροχή πληροφοριών σχετικά με δράσεις στον τομέα LULUCF, δεν είναι δυνατόν, ως εκ της φύσεώς τους, να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν, συνεπώς, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο πλαίσιο της δράσης της, η Ένωση σέβεται τις αρμοδιότητες των κρατών μελών όσον αφορά τη δασική πολιτική. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη των στόχων αυτών,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
Η παρούσα απόφαση ορίζει λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου που οφείλονται στις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία («LULUCF»), ως πρώτο βήμα για μια ενδεχόμενη ένταξη των δραστηριοτήτων αυτών στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών. Η παρούσα απόφαση δεν θεσπίζει υποχρεώσεις λογιστικής καταγραφής ή κατάρτισης εκθέσεων από τους ιδιωτικούς φορείς. Προβλέπει επίσης την υποχρέωση των κρατών μελών δίνουν υποχρεωτικώς πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις τους στον τομέα LULUCF για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και τη διατήρηση ή την αύξηση των απορροφήσεων.
Άρθρο 2
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «εκπομπές»: οι εκπομπές στην ατμόσφαιρα ανθρωπογενών αερίων του θερμοκηπίου από πηγές·
β) «απορροφήσεις»: οι απορροφήσεις από την ατμόσφαιρα ανθρωπογενών αερίων του θερμοκηπίου από καταβόθρες·
γ) «δάσωση»: η άμεσα ανθρωπογενής μετατροπή έκτασης που δεν ήταν δάσος επί 50 τουλάχιστον έτη σε δάσος, μέσω φύτευσης, σποράς και/ή ανθρωπογενούς προαγωγής φυσικών πηγών σπόρων, εφόσον η μετατροπή συντελέστηκε μετά την 31η Δεκεμβρίου 1989·
δ) «αναδάσωση»: κάθε άμεσα ανθρωπογενής μετατροπή έκτασης που δεν είναι δάσος σε δάσος, μέσω φύτευσης, σποράς και/ή ανθρωπογενούς προαγωγής φυσικών πηγών σπόρων, περιοριζόμενη σε έκταση που ήταν δάσος αλλά έπαψε να είναι δάσος πριν από την 1η Ιανουαρίου 1990 και μετατράπηκε εκ νέου σε δάσος μετά την 31η Δεκεμβρίου 1989·
ε) «αποδάσωση»: η άμεσα ανθρωπογενής μετατροπή δάσους σε έκταση που δεν είναι δάσος, εφόσον η μετατροπή συντελέστηκε μετά την 31η Δεκεμβρίου 1989·
στ) «διαχείριση δάσους»: κάθε δραστηριότητα απορρέουσα από σύστημα πρακτικών που εφαρμόζεται σε δάσος που επηρεάζει τις οικολογικές, οικονομικές ή κοινωνικές λειτουργίες του·
ζ) «διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων»: κάθε δραστηριότητα απορρέουσα από σύστημα πρακτικών εφαρμοζόμενο σε εκτάσεις με γεωργικές καλλιέργειες καθώς και σε εκτάσεις που βρίσκονται σε αγρανάπαυση ή που προσωρινά δεν χρησιμοποιούνται για την παραγωγή γεωργικών προϊόντων·
η) «διαχείριση βοσκοτόπων»: κάθε δραστηριότητα απορρέουσα από σύστημα πρακτικών εφαρμοζόμενο σε εκτάσεις χρησιμοποιούμενες για παραγωγή ζωικού κεφαλαίου και αποσκοπούν στον έλεγχο ή τον επηρεασμό της ποσότητας και του τύπου της βλάστησης και του παραγόμενου κτηνοτροφικού κεφαλαίου·
θ) «επαναβλάστηση»: κάθε άμεση ανθρωπογενής δραστηριότητα με την οποία επιδιώκεται να αυξηθεί το απόθεμα άνθρακα έκτασης τουλάχιστον 0,05 εκταρίου μέσω του πολλαπλασιασμού των φυτών, εφόσον η δραστηριότητα αυτή δεν συνιστά δάσωση ή αναδάσωση·
ι) «απόθεμα άνθρακα»: η μάζα άνθρακα που είναι αποθηκευμένη σε δεξαμενή άνθρακα·
ια) «αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων»: κάθε δραστηριότητα απορρέουσα από σύστημα αποστράγγισης ή επανύγρανσης εκτάσεων τουλάχιστον 1 εκταρίου με οργανικό έδαφος οι οποίες έχουν υποστεί αποστράγγιση και/ή επανύγρανση μετά την 31η Δεκεμβρίου 1989, υπό τον όρο ότι δεν πρόκειται για άλλη δραστηριότητα για την οποία καταρτίζονται και τηρούνται λογαριασμοί σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 και εφόσον η αποστράγγιση συνίσταται σε άμεση ανθρωπογενή ταπείνωση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα του εδάφους και η επανύγρανση σε άμεση ανθρωπογενή μερική ή ολική αναστροφή της αποστράγγισης·
ιβ) «πηγή»: κάθε διεργασία, δραστηριότητα ή μηχανισμός που ελευθερώνει στην ατμόσφαιρα αέριο του θερμοκηπίου, αερόλυμα ή πρόδρομη ουσία αερίου του θερμοκηπίου·
ιγ) «καταβόθρα»: κάθε διεργασία, δραστηριότητα ή μηχανισμός που απορροφά από την ατμόσφαιρα αέριο του θερμοκηπίου, αερόλυμα ή πρόδρομη ουσία αερίου του θερμοκηπίου·
ιδ) «δεξαμενή άνθρακα»: το σύνολο ή μέρος βιογεωχημικού στοιχείου ή συστήματος που βρίσκεται στην επικράτεια κράτους μέλους και εντός του οποίου αποθηκεύεται άνθρακας, κάθε πρόδρομος ενός αερίου του θερμοκηπίου που περιέχει άνθρακα ή κάθε αέριο του θερμοκηπίου που περιέχει άνθρακα·
ιε) «πρόδρομος ουσία αερίου του θερμοκηπίου»: χημική ένωση η οποία συμμετέχει στις χημικές αντιδράσεις παραγωγής οποιουδήποτε από τα αέρια θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο άρθρο 3 παράγραφος 4·
ιστ) «προϊόν υλοτομίας»: κάθε προϊόν υλοτομίας που εξέρχεται από τόπο υλοτομίας·
ιζ) «δάσος»: χερσαία έκταση οριζόμενη με βάση τις ελάχιστες τιμές μεγέθους έκτασης, συγκόμωσης ή ισοδύναμου ξυλαποθέματος και δυνητικού ύψους των δέντρων κατά την ωριμότητα στο σημείο ανάπτυξης των δένδρων, όπως προσδιορίζονται για κάθε κράτος μέλος στο παράρτημα V. Στα δάση περιλαμβάνονται εκτάσεις με δέντρα, συμπεριλαμβανομένων ομάδων νεαρών φυσικά αναπτυσσόμενων δέντρων ή φυτειών, που δεν έχουν ακόμη φθάσει τις ελάχιστες τιμές που προβλέπονται στο παράρτημα V συγκόμωσης ή ισοδύναμου ξυλαποθέματος ή το προαναφερόμενο ελάχιστο ύψος, συμπεριλαμβανομένης κάθε έκτασης που κανονικά αποτελεί τμήμα δασικής έκτασης αλλά λόγω ανθρώπινης παρέμβασης, όπως η υλοτομία, ή φυσικών αιτίων δεν καλύπτεται προσωρινά από δέντρα, όμως αναμένεται να μετατραπεί εκ νέου σε δάσος·
ιη) «συγκόμωση»: το τμήμα συγκεκριμένης έκτασης το οποίο καλύπτεται από την κάθετη προβολή της περιμέτρου της κόμης των δέντρων, εκφραζόμενο σε επί τοις εκατό ποσοστό·
ιθ) «ξυλαπόθεμα»: η πυκνότητα ιστάμενων και αναπτυσσόμενων δέντρων σε έκταση που καλύπτεται από δάσος, μετρούμενη σύμφωνα με μεθοδολογία που ορίζεται από το κράτος μέλος·
κ) «φυσική διαταραχή» ή «φυσικές διαταραχές»: συμβάντα ή περιστάσεις που δεν οφείλονται στον άνθρωπο, προκαλούν σημαντικές εκπομπές σε δάση και εκφεύγουν από τον έλεγχο του οικείου κράτους μέλους, υπό την προϋπόθεση ότι το κράτος μέλος αδυνατεί αντικειμενικά να περιορίσει σημαντικά την επίδραση των συμβάντων ή των περιστάσεων στις εκπομπές, ακόμη και μετά την επέλευσή τους·
κα) «βασικό επίπεδο»: ο μέσος όρος των εκπομπών που προκαλούνται από φυσικές διαταραχές σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, εξαιρουμένων των έκτροπων στατιστικών τιμών, ο οποίος υπολογίζεται με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 παράγραφος 2·
κβ) «χρόνος υποδιπλασιασμού»: ο αριθμός των ετών που χρειάζονται για να μειωθεί στο ήμισυ η αρχική τιμή της ποσότητας άνθρακα που αποθηκεύεται σε προϊόντα υλοτομίας·
κγ) «στιγμιαία οξείδωση»: λογιστική μέθοδος στην οποία χρησιμοποιείται η παραδοχή ότι το σύνολο της ποσότητας άνθρακα που είναι αποθηκευμένη σε προϊόντα υλοτομίας ελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα τη χρονική στιγμή της υλοτόμησης·
κδ) «υπολειμματική υλοτομία»: κάθε υλοτομική δραστηριότητα που συνίσταται στην απόληψη ξυλείας προερχόμενης μεν από εκτάσεις οι οποίες έχουν πληγεί από φυσικές διαταραχές αλλά η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί, τουλάχιστον εν μέρει.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 12, για την τροποποίηση των ορισμών της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου προκειμένου να διασφαλίζεται η συνεκτικότητα μεταξύ αυτών των ορισμών και ενδεχόμενων τροποποιήσεων των ορισμών από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 12 για την τροποποίηση του παραρτήματος V με σκοπό την επικαιροποίηση των τιμών που αναφέρονται στο εν λόγω παράρτημα σύμφωνα με τις τροποποιήσεις των ορισμών σχετικά με τα οριζόμενα στο παράρτημα V μεγέθη από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν.
Άρθρο 3
Υποχρέωση κατάρτισης και τήρησης λογαριασμών στον τομέα LULUCF
1. Για κάθε λογιστική περίοδο του παραρτήματος Ι, τα κράτη μέλη καταρτίζουν και τηρούν λογαριασμούς στους οποίους καταγράφονται επακριβώς όλες οι εκπομπές και οι απορροφήσεις από δραστηριότητες στην επικράτειά τους οι οποίες εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
δάσωση·
β)
αναδάσωση·
γ)
αποδάσωση·
δ)
διαχείριση δάσους.
2. Για τη λογιστική περίοδο που αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2021 και στο εξής, κάθε κράτος μέλος καταρτίζει και τηρεί ετήσιους λογαριασμούς στους οποίους καταγράφονται επακριβώς όλες οι εκπομπές και οι απορροφήσεις από δραστηριότητες στην επικράτειά τους οι οποίες εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων·
β)
διαχείριση βοσκοτόπων.
Όσον αφορά τους ετήσιους λογαριασμούς εκπομπών και απορροφήσεων από τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων, για τη λογιστική περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2013 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, εφαρμόζονται τα εξής:
α)
Από το 2016 έως το 2018, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έως τις 15 Μαρτίου εκάστου έτους έκθεση σχετικά με τα συστήματα που υπάρχουν και αναπτύσσονται για τον υπολογισμό των εκπομπών και των απορροφήσεων από δραστηριότητες διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων. Τα κράτη μέλη αναφέρουν κατά πόσον αυτά τα συστήματα είναι σύμφωνα με τις μεθοδολογίες της IPCC και τις απαιτήσεις υποβολής στοιχείων της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC) σχετικά με τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου.
β)
Πριν από την 1η Ιανουαρίου 2022, τα κράτη μέλη καταρτίζουν και διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου εκάστου έτους, αρχικές, προκαταρκτικές και μη δεσμευτικές εκτιμήσεις των εκπομπών και των απορροφήσεων από δραστηριότητες διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων, χρησιμοποιώντας, κατά περίπτωση, μεθοδολογίες της IPCC. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τουλάχιστον τη μεθοδολογία που περιγράφεται ως «Tier 1» στις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές της IPCC. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν αυτές τις εκτιμήσεις προκειμένου να καθορίσουν σημαντικές κατηγορίες και να αναπτύξουν ειδικές ανά χώρα μεθοδολογίες Τier 2 και Tier 3 για τον σταθερό και ακριβή υπολογισμό των εκπομπών και των απορροφήσεων.
γ)
Τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις τελικές ετήσιες εκτιμήσεις τους για τη λογιστική απεικόνιση των δραστηριοτήτων διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων το αργότερο έως τις 15 Μαρτίου 2022.
δ)
Ένα κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει παρέκκλιση προκειμένου να μεταθέσει την προθεσμία που ορίζεται στο στοιχείο γ), όταν ο καθορισμός των τελικών εκτιμήσεων για τη λογιστική απεικόνιση των δραστηριοτήτων διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων δεν μπορεί λογικά να επιτευχθεί εντός του χρονοδιαγράμματος που προβλέπεται στην παράγραφο αυτή για έναν τουλάχιστον από τους ακόλουθους λόγους:
i)
η απαιτούμενη λογιστική απεικόνιση δεν είναι, για τεχνικούς λόγους, δυνατόν να επιτευχθεί παρά μόνο σε χρονικά στάδια που υπερβαίνουν το χρονοδιάγραμμα,
ii)
η ολοκλήρωση της λογιστικής απεικόνισης εντός του χρονοδιαγράμματος θα ήταν δυσανάλογα δαπανηρή.
Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να τύχουν παρεκκλίσεως υποβάλλουν έως τις 15 Ιανουαρίου 2021 στην Επιτροπή αιτιολογημένη αίτηση.
Εφόσον η Επιτροπή θεωρήσει ότι η αίτηση είναι δικαιολογημένη, εγκρίνει την παρέκκλιση για μέγιστη περίοδο τριών ημερολογιακών ετών από τις 15 Μαρτίου 2022. Σε αντίθετη περίπτωση απορρίπτει την αίτηση και αιτιολογεί την απόφασή της.
Εάν χρειαστεί, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες που πρέπει να υποβληθούν εντός συγκεκριμένου εύλογου διαστήματος.
Η αίτηση παρέκκλισης θεωρείται ότι έγινε δεκτή εάν η Επιτροπή δεν έχει διατυπώσει αντιρρήσεις εντός έξι μηνών από την παραλαβή της αρχικής αίτησης του κράτους μέλους ή των συμπληρωματικών πληροφοριών που ζητήθηκαν.
3. Για κάθε λογιστική περίοδο του παραρτήματος Ι τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να καταρτίζουν και να τηρούν λογαριασμούς στους οποίους καταγράφονται επακριβώς οι εκπομπές και οι απορροφήσεις από δραστηριότητες επαναβλάστησης και από δραστηριότητες αποστράγγισης και επανύγρανσης υγροτόπων.
4. Οι αναφερόμενοι στις παραγράφους 1, 2 και 3 λογαριασμοί καλύπτουν τις εκπομπές και τις απορροφήσεις των ακόλουθων αερίων του θερμοκηπίου:
α)
διοξείδιο του άνθρακα (CO2)·
β)
μεθάνιο (CH4)·
γ)
υποξείδιο του αζώτου (N2O).
5. Τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν στους λογαριασμούς τους συγκεκριμένη δραστηριότητα αναφερομένη στις παραγράφους 1, 2 και 3, όταν οι λογαριασμοί έχουν καταρτισθεί και τηρηθεί σύμφωνα με την παρούσα απόφαση, από την ημερομηνία έναρξης της συγκεκριμένης δράσης ή από την 1η Ιανουαρίου 2013, ανάλογα με το ποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη.
Άρθρο 4
Γενικοί λογιστικοί κανόνες
1. Στους αναφερόμενους στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 λογαριασμούς τους, τα κράτη μέλη σημειώνουν τις εκπομπές με θετικό (+) πρόσημο και τις απορροφήσεις με αρνητικό (-).
2. Κατά την κατάρτιση και την τήρηση των λογαριασμών τους, τα κράτη μέλη μεριμνούν για την ακρίβεια, την πληρότητα, τη συγκρισιμότητα και τη διαφάνεια των πληροφοριών που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση εκπομπών και απορροφήσεων σχετιζόμενων με τις αναφερόμενες στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 δραστηριότητες.
3. Οι εκπομπές και απορροφήσεις από δραστηριότητα εμπίπτουσα σε περισσότερες από μία κατηγορίες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 καταγράφονται μόνο σε μία κατηγορία για να αποφεύγεται διπλή καταγραφή.
4. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν, με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα, τις χερσαίες εκτάσεις όπου διεξάγεται δραστηριότητα εμπίπτουσα σε κατηγορία του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3. Εξασφαλίζουν ότι οι χερσαίες αυτές εκτάσεις μπορούν να ταυτοποιηθούν στον λογαριασμό που τηρείται για την αντίστοιχη κατηγορία.
5. Τα κράτη μέλη καταχωρίζουν στους αναφερόμενους στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 λογαριασμούς τους κάθε μεταβολή του αποθέματος άνθρακα των ακόλουθων δεξαμενών άνθρακα:
α)
υπέργεια βιομάζα·
β)
υπόγεια βιομάζα·
γ)
φυλλάδα·
δ)
νεκρό ξύλο·
ε)
οργανικός άνθρακας του εδάφους·
στ)
προϊόντα υλοτομίας.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέγουν να μη συμπεριλάβουν στους λογαριασμούς τους μεταβολές του αποθέματος άνθρακα για τις δεξαμενές άνθρακα που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ε) του πρώτου εδαφίου εφόσον η δεξαμενή δεν αποτελεί πηγή. Τα κράτη μέλη θεωρούν ότι μια δεξαμενή άνθρακα δεν αποτελεί πηγή μόνο αν αυτό έχει αποδειχθεί με διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα.
6. Στο τέλος κάθε λογιστικής περιόδου που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι, τα κράτη μέλη κλείνουν τους αναφερόμενους στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 λογαριασμούς τους προσδιορίζοντας στους εν λόγω λογαριασμούς το ισοζύγιο των συνολικών καθαρών εκπομπών και απορροφήσεων κατά τη σχετική λογιστική περίοδο.
7. Τα κράτη μέλη τηρούν πλήρες και ακριβές αρχείο όλων των δεδομένων που χρησιμοποιούν για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους που απορρέουν από την παρούσα απόφαση, τουλάχιστον για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ισχύει η παρούσα απόφαση.
8. Ανατίθεται επίσης στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 12 προκειμένου να τροποποιεί το παράρτημα Ι για να προσθέτει ή να τροποποιεί τις λογιστικές περιόδους ώστε να εξασφαλίζεται ότι αντιστοιχούν στις αντίστοιχες περιόδους που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν και ότι είναι συνεκτικές με τις λογιστικές περιόδους που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν και οι οποίες εφαρμόζονται στις δεσμεύσεις της Ένωσης για μείωση των εκπομπών σε άλλους τομείς.
Άρθρο 5
Λογιστικοί κανόνες για τη δάσωση, την αναδάσωση και την αποδάσωση
1. Τα κράτη μέλη καταγράφουν στους σχετικούς με τη δάσωση και την αναδάσωση λογαριασμούς τους τις εκπομπές και τις απορροφήσεις που οφείλονται αποκλειστικά στη διεξαγωγή δραστηριοτήτων αυτού του είδους σε εκτάσεις που δεν ήταν δάση την 31η Δεκεμβρίου 1989. Τα κράτη μέλη μπορούν να καταγράφουν τις εκπομπές από τις δραστηριότητες δάσωσης και αναδάσωσης σε ενιαίο λογαριασμό.
2. Τα κράτη μέλη καταγράφουν στους λογαριασμούς τους τις καθαρές εκπομπές και απορροφήσεις από τις δραστηριότητες δάσωσης, αναδάσωσης και αποδάσωσης, καθώς και τις συνολικές εκπομπές και απορροφήσεις για κάθε έτος της σχετικής λογιστικής περιόδου με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα στοιχεία.
3. Τα κράτη μέλη τηρούν λογαριασμούς για εκπομπές και απορροφήσεις σε εκτάσεις που έχουν ταυτοποιηθεί σε λογαριασμούς ως εκτάσεις υπό την κατηγορία της δραστηριότητας δάσωσης, αναδάσωσης ή αποδάσωσης, βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 4, ακόμη και όταν δεν διεξάγονται πλέον στις εκτάσεις αυτές οι συγκεκριμένες δραστηριότητες.
4. Στους υπολογισμούς για τις δραστηριότητες δάσωσης, αναδάσωσης και αποδάσωσης, κάθε κράτος μέλος καθορίζει τη δασική έκταση χρησιμοποιώντας την ίδια μονάδα χωρικής εκτίμησης που προσδιορίζεται στο παράρτημα V.
Άρθρο 6
Λογιστικοί κανόνες για τη διαχείριση των δασών
1. Τα κράτη μέλη καταγράφουν τις εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται σε δραστηριότητες διαχείρισης δασών, υπολογιζόμενες ως εκπομπές και απορροφήσεις στη διάρκεια κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, μείον το γινόμενο του αριθμού των ετών της περιόδου αυτής επί το αντίστοιχο επίπεδο αναφοράς που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΙ.
2. Εάν το αποτέλεσμα του αναφερόμενου στην παράγραφο 1 υπολογισμού είναι αρνητικό για κάποια λογιστική περίοδο, το κράτος μέλος περιλαμβάνει, στους σχετικούς με τη διαχείριση των δασών λογαριασμούς του, συνολικές εκπομπές και απορροφήσεις που δεν υπερβαίνουν το 3,5 % των εκπομπών του κατά το οριζόμενο στο παράρτημα VI έτος ή περίοδο βάσης, όπως δηλώνονται στην αντίστοιχη έκθεση την οποία υπέβαλε στην UNFCCC κατ’ εφαρμογή των σχετικών αποφάσεων της CMP ανά έτος ή περίοδο βάσης για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο, εξαιρουμένων των εκπομπών και των απορροφήσεων από δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3, επί τον αριθμό των ετών της συγκεκριμένης λογιστικής περιόδου.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι μέθοδοι υπολογισμού τις οποίες εφαρμόζουν στους λογαριασμούς τους για τις δραστηριότητες δασικής διαχείρισης συμφωνούν με το προσάρτημα II της απόφασης 2/CMP.6 και συνάδουν με τις μεθόδους υπολογισμού που εφαρμόζονται για τον υπολογισμό των οικείων επιπέδων αναφοράς που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ όσον αφορά τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
δεξαμενές άνθρακα και αέρια του θερμοκηπίου·
β)
έκταση δάσους υπό διαχείριση·
γ)
προϊόντα υλοτομίας·
δ)
φυσικές διαταραχές.
4. Το αργότερο ένα έτος πριν από το τέλος κάθε λογιστικής περιόδου, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς. Τα επίπεδα αναφοράς πρέπει να ταυτίζονται με αυτά που καθορίζονται μέσω πράξεων που εγκρίνουν όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή, ελλείψει τέτοιων πράξεων, τα επίπεδα αναφοράς υπολογίζονται σύμφωνα με τις διαδικασίες και μεθοδολογίες που προβλέπονται σε σχετικές αποφάσεις που εκδίδονται από όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν.
5. Σε περίπτωση τροποποίησης των σχετικών διατάξεων των αποφάσεων 2/CMP.6 ή 2/CMP.7, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς που ανταποκρίνονται στις τροποποιήσεις αυτές, το αργότερο έξι μήνες μετά την έγκρισή τους.
6. Εάν σε ένα κράτος μέλος προκύψουν βελτιώσεις των μεθοδολογιών σχετικά με τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό του επιπέδου αναφοράς που προσδιορίζεται στο παράρτημα ΙΙ, ή σε περίπτωση σημαντικής βελτίωσης της ποιότητας των δεδομένων που διαθέτει, το εν λόγω κράτος μέλος προβαίνει στις κατάλληλες τεχνικές διορθώσεις ώστε να συμπεριλάβει την επίδραση των επανυπολογισμών στους λογαριασμούς για τη διαχείριση των δασών. Οι τεχνικές διορθώσεις πρέπει να ταυτίζονται με τυχόν αντίστοιχες διορθώσεις που εγκρίνονται στο πλαίσιο της διαδικασίας επανεξέτασης της UNFCCC, σύμφωνα με την απόφαση 2/CMP.7. Το κράτος μέλος διαβιβάζει στην Επιτροπή τις διορθώσεις αυτές το αργότερο μαζί με τα στοιχεία που υποβάλλει σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013.
7. Για τους σκοπούς των παραγράφων 4, 5 και 6, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν την ποσότητα ετήσιων εκπομπών από φυσικές διαταραχές που έχει συμπεριληφθεί στα αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς τους, καθώς και τον τρόπο εκτίμησης της ποσότητας αυτής.
8. Η Επιτροπή ελέγχει τις πληροφορίες σχετικά με τα αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς που αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 5 καθώς και τις τεχνικές διορθώσεις κατά την παράγραφο 6 προκειμένου να διασφαλίσουν τη συνοχή των πληροφοριών που αποστέλλονται στην UNFCCC και των πληροφοριών που κοινοποιούνται στην Επιτροπή από τα κράτη μέλη.
9. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 12 για την επικαιροποίηση των επιπέδων αναφοράς του παραρτήματος ΙΙ σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος τροποποιεί το επίπεδο αναφοράς του σύμφωνα με τις παραγράφους 4 και 5 και κατόπιν της έγκρισης του επιπέδου αναφοράς μέσω των διαδικασιών της UNFCCC.
10. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη στους σχετικούς με τη διαχείριση των δασών λογαριασμούς τους την επίπτωση της όποιας τροποποίησης του παραρτήματος ΙΙ για το σύνολο της αντίστοιχης λογιστικής περιόδου.
Άρθρο 7
Λογιστικοί κανόνες για τα προϊόντα υλοτομίας
1. Στους λογαριασμούς που τηρεί κάθε κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 καταγράφονται οι εκπομπές και οι απορροφήσεις που οφείλονται σε αλλαγές της δεξαμενής των προϊόντων υλοτομίας, συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών από προϊόντα υλοτομίας που έχουν απομακρυνθεί από τα δάση του πριν από την 1η Ιανουαρίου 2013. Δεν συμπεριλαμβάνονται εκπομπές από προϊόντα υλοτομίας που έχουν ήδη καταγραφεί λογιστικά στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο κατά το χρονικό διάστημα 2008-2012 με βάση τη στιγμιαία οξείδωση.
2. Στους σχετικούς με τα προϊόντα υλοτομίας λογαριασμούς που τηρούν τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3, καταγράφονται τουλάχιστον οι εκπομπές που οφείλονται σε μεταβολές της δεξαμενής των προϊόντων υλοτομίας που εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες, με βάση τη συνάρτηση διάσπασης πρώτης τάξεως και τις προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ:
α)
χαρτί·
β)
ξυλόφυλλα·
γ)
πριστή ξυλεία.
Τα κράτη μέλη μπορούν να συμπληρώνουν τις εν λόγω κατηγορίες με πληροφορίες σχετικά με τους φλοιούς, εφόσον τα διαθέσιμα δεδομένα είναι διαφανή και επαληθεύσιμα. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν ειδικές ανά χώρα υποκατηγορίες στο πλαίσιο οποιασδήποτε από τις ως άνω κατηγορίες. Αντί των μεθοδολογιών και των προκαθορισμένων τιμών χρόνου υποδιπλασιασμού του παραρτήματος ΙΙΙ, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν ειδικές ανά χώρα μεθοδολογίες και τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού, υπό τον όρο ότι αυτές προσδιορίζονται με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα και ότι οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι είναι τουλάχιστον εξίσου αναλυτικές και ακριβείς με αυτές που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ.
Για τα εξαγόμενα προϊόντα υλοτομίας, τα ειδικά ανά χώρα δεδομένα αναφέρονται στις ειδικές ανά χώρα τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού και τη χρήση των προϊόντων υλοτομίας στη χώρα εισαγωγής.
Τα κράτη μέλη δεν χρησιμοποιούν ειδικές κατά χώρα τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού για προϊόντα υλοτομίας που τίθενται σε κυκλοφορία στην αγορά της Ένωσης, οι οποίες αποκλίνουν από εκείνες που χρησιμοποιούνται από το κράτος μέλος εισαγωγής στους λογαριασμούς τους δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3.
Τα προϊόντα ξυλείας που προέρχονται από αποδάσωση καταγράφονται στους λογαριασμούς με βάση τη στιγμιαία οξείδωση.
3. Όταν τα κράτη μέλη καταγράφουν στους λογαριασμούς που τηρούν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από προϊόντα υλοτομίας σε χώρους εναπόθεσης στερεών αποβλήτων, η λογιστική καταγραφή γίνεται με βάση τη στιγμιαία οξείδωση.
4. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν επίσης τη στιγμιαία οξείδωση όταν καταγράφουν στους λογαριασμούς τους εκπομπές από προϊόντα υλοτομίας που συγκομίστηκαν για ενεργειακούς σκοπούς.
Τα κράτη μέλη μπορούν, αποκλειστικά για λόγους ενημέρωσης, να περιλαμβάνουν στα στοιχεία που υποβάλλουν το ποσοστό ξυλείας για ενεργειακούς σκοπούς που εισάγεται από χώρες εκτός της Ένωσης και τις χώρες προέλευσης αυτής της ξυλείας.
5. Τα εισαγόμενα προϊόντα υλοτομίας, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους, δεν καταγράφονται λογιστικά από το κράτος μέλος εισαγωγής. Τα κράτη μέλη καταγράφουν συνεπώς στους λογαριασμούς τους τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από προϊόντα υλοτομίας μόνον εφόσον αυτές οφείλονται σε προϊόντα υλοτομίας τα οποία απομακρύνονται από εκτάσεις που συμπεριλαμβάνονται στους λογαριασμούς τους κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3.
6. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 12 για την αναθεώρηση των πληροφοριών του παραρτήματος ΙΙΙ ώστε να ανταποκρίνονται στις τροποποιήσεις που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν.
Άρθρο 8
Λογιστικοί κανόνες για τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων, την επαναβλάστηση και την αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων
1. Κάθε κράτος μέλος καταγράφει στους σχετικούς με τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων λογαριασμούς τις εκπομπές και τις απορροφήσεις που οφείλονται σε αυτού του είδους τις δραστηριότητες, υπολογιζόμενες ως εκπομπές και απορροφήσεις στη διάρκεια κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι μείον το γινόμενο του αριθμού των ετών της περιόδου αυτής επί τις εκπομπές και τις απορροφήσεις του συγκεκριμένου κράτους μέλους που οφείλονται σε αυτού του είδους τις δραστηριότητες κατά το έτος βάσης του που ορίζεται στο παράρτημα VI.
2. Τα κράτη μέλη που επιλέγουν να καταρτίσουν και να τηρούν λογαριασμούς για την επαναβλάστηση και/ή την αποστράγγιση και την επανύγρανση υγροτόπων εφαρμόζουν τη μέθοδο υπολογισμού που ορίζεται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 9
Λογιστικοί κανόνες για τις φυσικές διαταραχές
1. Εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις των παραγράφων 2 και 5 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν τις μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές από τις υποχρεώσεις λογιστικής καταγραφής που υπέχουν δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β), και δ).
2. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τη διάταξη της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, υπολογίζουν, σύμφωνα με τη μεθοδολογία που καθορίζεται στο παράρτημα VII, ένα βασικό επίπεδο για καθεμία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και δ). Τα στοιχεία α) και β) του άρθρου 3 παράγραφος 1 έχουν κοινό βασικό επίπεδο. Εναλλακτικά, τα κράτη μέρη μπορούν να εφαρμόζουν μια διαφανή και συγκρίσιμη ειδική ανά χώρα μεθοδολογία, χρησιμοποιώντας μια σταθερή και εξ αρχής πλήρη χρονολογική σειρά δεδομένων, η οποία θα καλύπτει και το χρονικό διάστημα 1990-2009.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από τους λογαριασμούς τους για τον τομέα LULUCF, είτε σε ετήσια βάση είτε στο τέλος της αντίστοιχης λογιστικής περιόδου, τις μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές που υπερβαίνουν το βασικό επίπεδο, όπως αυτό υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2 εφόσον:
α)
οι εκπομπές αυτές κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου έτους της λογιστικής περιόδου υπερβαίνουν το βασικό επίπεδο συν ένα περιθώριο. Όταν το βασικό επίπεδο υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο που ορίζεται στο παράρτημα VII, το περιθώριο αυτό είναι ίσο με το διπλάσιο της τυπικής απόκλισης της χρονολογικής σειράς που έχει χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό του βασικού επιπέδου. Όταν το βασικό επίπεδο υπολογίζεται βάσει ειδικής ανά χώρα μεθοδολογίας, τα κράτη μέλη περιγράφουν τον τρόπο προσδιορισμού του περιθωρίου, σε περίπτωση που απαιτείται τέτοιο περιθώριο. Ανεξαρτήτως της χρησιμοποιούμενης μεθοδολογίας, αποφεύγεται η προσδοκία καθαρών πιστώσεων κατά τη διάρκεια της λογιστικής περιόδου·
β)
οι απαιτήσεις παροχής πληροφοριών της παραγράφου 5 πληρούνται και δηλώνονται από τα κράτη μέλη.
4. Κάθε κράτος μέλος που εξαιρεί μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές προκύπτουσες από φυσικές διαταραχές σε ένα συγκεκριμένο έτος της λογιστικής περιόδου:
α)
εξαιρεί από τη λογιστική καταγραφή, για το υπόλοιπο διάστημα της λογιστικής περιόδου, το σύνολο των επακόλουθων απορροφήσεων από τις εκτάσεις που επλήγησαν από τις φυσικές διαταραχές και στις οποίες σημειώθηκαν οι αναφερόμενες στην παράγραφο 3 εκπομπές·
β)
δεν εξαιρεί εκπομπές οφειλόμενες σε δραστηριότητες υλοτομίας και υπολειμματικής υλοτομίας που πραγματοποιήθηκαν στις εν λόγω εκτάσεις μετά από συμβάντα φυσικών διαταραχών·
γ)
δεν εξαιρεί εκπομπές οφειλόμενες σε προδιαγεγραμμένη καύση που έλαβε χώρα στις εν λόγω εκτάσεις κατά το συγκεκριμένο έτος της λογιστικής περιόδου·
δ)
δεν εξαιρεί εκπομπές σε εκτάσεις που υπέστησαν αποδάσωση μετά από συμβάντα φυσικών διαταραχών.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές προκύπτουσες από φυσικές διαταραχές μόνο εφόσον παρέχουν διαφανείς πληροφορίες επιδεικνύοντας:
α)
ότι έχουν προσδιοριστεί όλες οι χερσαίες εκτάσεις που επλήγησαν από φυσικές διαταραχές κατά το συγκεκριμένο έτος αναφοράς, συμπεριλαμβανομένης της γεωγραφικής θέσης τους καθώς και του έτους και του είδους των φυσικών διαταραχών·
β)
ότι δεν επήλθε κατά το υπόλοιπο διάστημα της αντίστοιχης λογιστικής περιόδου αποδάσωση σε εκτάσεις που επλήγησαν από φυσικές διαταραχές και των οποίων οι εκπομπές εξαιρέθηκαν από τη λογιστική καταγραφή·
γ)
ποιες επαληθεύσιμες μέθοδοι και κριτήρια θα εφαρμοστούν για να διαπιστωθεί αν θα επέλθει αποδάσωση στις εν λόγω εκτάσεις κατά τα επόμενα έτη της λογιστικής περιόδου·
δ)
εάν είναι πρακτικά εφικτό, ποια μέτρα έλαβε το κράτος μέλος για τη διαχείριση ή τον έλεγχο των επιπτώσεων των εν λόγω φυσικών διαταραχών·
ε)
εάν είναι δυνατόν, ποια μέτρα έλαβε το κράτος μέλος για την αποκατάσταση των εκτάσεων που επλήγησαν από τις εν λόγω φυσικές διαταραχές.
6. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 12 για την αναθεώρηση των απαιτήσεων παροχής πληροφοριών της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου ώστε να ανταποκρίνονται στις αναθεωρήσεις πράξεων των οργάνων της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο.
Άρθρο 10
Πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις στον τομέα LULUCF
1. Το αργότερο 18 μήνες μετά την έναρξη κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, τα κράτη μέλη καταρτίζουν και διαβιβάζουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τις τρέχουσες και μελλοντικές δράσεις τους στον τομέα LULUCF για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και τη διατήρηση ή την αύξηση των απορροφήσεων από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 της παρούσας απόφασης, υπό τη μορφή χωριστού εγγράφου ή ως σαφώς διακριτό τμήμα των εθνικών αναπτυξιακών στρατηγικών χαμηλών εκπομπών άνθρακα σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 ή άλλων εθνικών στρατηγικών ή σχεδίων που σχετίζονται με τον τομέα LULUCF. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων με ευρύ φάσμα ενδιαφερόμενων φορέων. Όταν ένα κράτος μέλος υποβάλλει τέτοιου είδους πληροφορίες στο πλαίσιο αναπτυξιακών στρατηγικών χαμηλών εκπομπών βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013, ισχύει το σχετικό χρονοδιάγραμμα που ορίζεται στον εν λόγω κανονισμό.
Οι πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις στον τομέα LULUCF καλύπτουν την αντίστοιχη λογιστική περίοδο που καθορίζεται στο παράρτημα Ι.
2. Τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν στις πληροφορίες που υποβάλλουν σχετικά με τις δράσεις τους στον τομέα LULUCF τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες, όσον αφορά κάθε δραστηριότητα που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3:
α)
περιγραφή παλαιότερων τάσεων των εκπομπών και των απορροφήσεων, συμπεριλαμβανομένων, ει δυνατόν, των ιστορικών τάσεων στον βαθμό που αυτές μπορούν ευλόγως να ανασυσταθούν·
β)
προβλέψεις για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις κατά τη λογιστική περίοδο·
γ)
ανάλυση των δυνατοτήτων περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών και διατήρησης ή αύξησης των απορροφήσεων·
δ)
κατάλογο των πλέον κατάλληλων μέτρων για να ληφθεί υπόψιν η κατάσταση στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων κατά περίπτωση αλλά όχι αποκλειστικά των ενδεικτικών μέτρων που καθορίζονται στο παράρτημα IV, τα οποία έχουν προγραμματιστεί από το κράτος μέλος και/ή πρόκειται να εφαρμοστούν για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων μετριασμού, εφόσον έχουν προσδιοριστεί τέτοιες δυνατότητες βάσει της ανάλυσης που αναφέρεται στο στοιχείο γ)·
ε)
υπάρχουσες και προβλεπόμενες πολιτικές για την εφαρμογή των μέτρων που αναφέρονται στο στοιχείο δ), συμπεριλαμβανομένης ποσοτικής ή ποιοτικής περιγραφής του αναμενόμενου αντικτύπου των μέτρων αυτών στις εκπομπές και τις απορροφήσεις, λαμβανομένων υπόψη άλλων πολιτικών και μέτρων που σχετίζονται με τον τομέα LULUCF·
στ)
ενδεικτικά χρονοδιαγράμματα για τη θέσπιση και την εφαρμογή των μέτρων που αναφέρονται στο στοιχείο δ).
3. Η Επιτροπή μπορεί να παρέχει κατευθυντήριες γραμμές στα κράτη μέλη για να διευκολύνει την ανταλλαγή συγκρίσιμων πληροφοριών.
Η Επιτροπή μπορεί, σε συνεννόηση με τα κράτη μέλη, να συγκεφαλαιώνει τα συμπεράσματά της από όλες τις πληροφορίες που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σχετικά με τις δράσεις τους στον τομέα LULUCF, προκειμένου να διευκολύνει την ανταλλαγή γνώσεων και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών.
4. Το αργότερο στο μέσο κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, καθώς και κατά τη λήξη της περιόδου αυτής, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση στην οποία περιγράφουν την πρόοδο της εφαρμογής των δράσεών τους στον τομέα LULUCF.
Η Επιτροπή μπορεί να δημοσιεύει συγκεφαλαιωτική έκθεση με βάση τις εκθέσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.
Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση του κοινού τις πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις τους στον τομέα LULUCF καθώς και τις εκθέσεις του πρώτου εδαφίου εντός τριών μηνών από την υποβολή τους στην Επιτροπή.
Άρθρο 11
Επανεξέταση
Η Επιτροπή επανεξετάζει τους λογιστικούς κανόνες της παρούσας απόφασης με βάση σχετικές αποφάσεις των οργάνων της UNFCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή σύμφωνα με άλλη ενωσιακή νομοθεσία, ή, ελλείψει τέτοιων αποφάσεων, το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2017, και, εάν κριθεί σκόπιμο, υποβάλλει σχετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Άρθρο 12
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων εκχωρείται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η εξουσία έκδοσης των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2, στο άρθρο 2 παράγραφος 3, στο άρθρο 4 παράγραφος 8, στο άρθρο 6 παράγραφος 9, στο άρθρο 7 παράγραφος 6 και στο άρθρο 9 παράγραφος 6 εκχωρείται στην Επιτροπή για περίοδο οκτώ ετών από τις 8 Ιουλίου 2013. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την εξουσιοδότηση το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των οκτώ ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2, στο άρθρο 2 παράγραφος 3, στο άρθρο 4 παράγραφος 8, στο άρθρο 6 παράγραφος 9, στο άρθρο 7 παράγραφος 6 και στο άρθρο 9 παράγραφος 6, μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης επιφέρει τη λήξη της εξουσιοδότησης που προσδιορίζεται σε αυτή και παράγει αποτελέσματα από την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία η οποία καθορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των ήδη ισχυουσών κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 2, του άρθρου 2 παράγραφος 3, του άρθρου 4 παράγραφος 8, του άρθρου 6 παράγραφος 9, του άρθρου 7 παράγραφος 6 και του άρθρου 9 παράγραφος 6 τίθεται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν διατυπωθεί ένσταση ούτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε από το Συμβούλιο εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο ενημερώσουν την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να προβάλουν ένσταση. Η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 13
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 14
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 21 Μαΐου 2013.