РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 16 април 2014 година
относно прехвърлянето на предписани емисионни единици по партидата на страна по Протокола от Киото в регистъра на Финландия
(нотифицирано под номер С(2014) 2475)
(2014/224/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Решение 2002/358/ЕО на Съвета от 25 април 2002 г. за одобрение от името на Европейската общност на Протокола от Киото към Рамковата конвенция на Организацията на обединените нации по изменението на климата и съвместното изпълнение на задълженията, произтичащи от нея (1), и по-специално член 3 от него,
като има предвид, че:
(1)
В Решение 2006/944/ЕО на Комисията (2) се определят съответните нива на емисиите за Съюза и неговите държави членки за първия период на поети задължения по Протокола от Киото.
(2)
С Решение 2010/778/ЕС на Комисията (3) бе изменено Решение 2006/944/ЕО, като бяха определени съответните окончателни нива на емисиите, разпределени на Съюза и на всяка държава членка, и като бе предвидено окончателната аритметична разлика от 19 357 532 тона еквивалент на въглероден диоксид между количеството емисии на Съюза и сбора от количествата емисии на държавите членки да бъде издадена като предписани количествени единици от Съюза. Освен това, в посоченото решение бе предвидено прехвърлянето на пет милиона предписани емисионни единици по партидата на страна по Протокола от Киото в регистъра на Дания.
(3)
При приемането на Решение 2010/778/ЕС бе отбелязано, че прехвърлянето на пет милиона предписани емисионни единици на Дания не засяга собствеността върху оставащия аритметичен излишък на Съюза.
(4)
През декември 2011 г. на състоялата се в Дърбан 17-а конференция на страните по Рамковата конвенция на ООН по изменение на климата („РКООНИК“) бе прието Решение 2/CMP.7 на Конференцията на страните, разглеждана като среща на страните по Протокола от Киото („Решение от Дърбан“). В посоченото решение бяха установени правила за отчитане на земеползването, промените в земеползването и горското стопанство („LULUCF“) за втория период на поети задължения по Протокола от Киото („Протокол от Киото“) към РКООНИК.
(5)
В Решението от Дърбан е налице значително отклонение от предходните правила за отчитане, договорени по Протокола от Киото за първия период на поети задължения. В решение 16/CMP.1 на Конференцията на страните, разглеждана като среща на страните по Протокола от Киото, приета от 11-а конференция на страните по РКООНИК в Монреал през декември 2005 г., се предвиждат ограничения, както е посочено в приложението към въпросното решение, за целите на ангажиментите на страните по първия период на поети задължения по Протокола от Киото. Освен това в Решение 16/CMP.1 се предвижда възможността страните да надвишат тези лимити чрез компенсиране на нетните емисии („дебити“) вследствие дейностите по залесяване, повторното залесяване и обезлесяването съгласно член 3, параграф 3 от Протокола от Киото, с нетни поглъщания („кредити“) вследствие дейностите по стопанисване на горите в съответствие с член 3, параграф 4 от Протокола от Киото. Това правило за отчитане обикновено се нарича правило на компенсирането. В Решението от Дърбан не се предвижда подобно правило на компенсиране за втория период на поети задължения по Протокола от Киото.
(6)
Правилата за отчитане в Решението от Дърбан предвиждат ограничения за използването на кредити, произтичащи от дейностите по стопанисване на горите, с цел да се отчете ангажиментът за смекчаване на последиците във втория период на ангажименти по Протокола от Киото. Съгласно това решение, дадена страна не може да използва повече кредити, произтичащи от дейностите по стопанисване на горите, от еквивалента на 3,5 % от емисиите на тази страна, без LULUCF, в своята базова година или базов период за изпълнението на своя ангажимент за смекчаване на последиците.
(7)
Промените в правилата за отчитане по отношение на LULUCF, съгласно определеното в Решението от Дърбан, имат значително отражение върху начина, по който страните отчитат дейностите в областта на LULUCF през втория период на поети задължения. Поради географските различия в сектора на земеползването и голямото разнообразие в националните особености в тази връзка, отражението на промените се различава значително между отделните държави членки. Изключването на правилото за обезщетение от правилата за отчитане, изложени в Решението от Дърбан, се отразява на изпълнението на задълженията на страните за втория период на ангажименти по Протокола от Киото. Това важи особено за гъсто залесените страни, като се има предвид, че условията в сектора на LULUCF се различават в отделните страни.
(8)
В заключенията си от 9 март 2012 г. Съветът призна отражението на промените в правилото за отчитане за компенсирането през втория период на ангажименти по Протокола от Киото, чрез признаване на „особеностите на гъсто залесените страни, особено по отношение на ограничените възможности за обхващане на емисиите от залесяване, възстановяване на горите и обезлесяване с нарастващи поглътители в резултат от стопанисването на горите“. В същото време Съветът призова Комисията „да проучи възможностите за намиране на задоволително решение, като същевременно се гарантира екологосъобразността“.
(9)
Специфичният случай на гъсто залесените страни бе също признат от Съвета през 2012 г. в рамките на процеса, довел до приемането на Решение № 529/2013/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 21 май 2013 г. относно правила за отчитане на емисиите и поглъщанията на парникови газове, дължащи се на дейности във връзка със земеползването, промените в земеползването и горското стопанство и относно информация за действията, свързани с тези дейности (4), както разкрива позоваването на условията на околната среда в гъсто залесените страни, в преамбюла на посоченото решение.
(10)
Финландия многократно изрази своята загриженост по отношение на своите дебити от обезлесяване за сектора на LULUCF вследствие промяната в правилото за компенсиране с Решението от Дърбан. Финландия изглежда засегната по специфичен и особен начин от прилагането на Решението от Дърбан. По текущи оценки Финландия е единствената държава членка, чийто годишен лимит от 3,5 % би означавал, че тя не може да покрие своите дебити, вследствие дейностите по залесяване, повторно залесяване и обезлесяване с кредитите, вследствие дейностите по стопанисване на горите, при отчитането на ангажимента си през втория период на ангажименти по Протокола от Киото.
(11)
С оглед съобразяване със специалния случай на Финландия, Съюзът следва да прехвърли на Финландия общо количество, което не надвишава десет милиона предписани емисионни единици от аритметичния излишък, предвиден в Решение 2006/944/ЕО, изменено с Решение 2010/778/ЕС. Това общо количество следва да послужи единствено за еднократна компенсация на Финландия във връзка с въздействието, което оказва промяната в правилото за компенсиране, в рамките на необходимото, за да се позволи на Финландия да изпълни ангажиментите си през втория период на поети задължения по Протокола от Киото.
(12)
Това прехвърляне следва да се извърши колкото е възможно по-скоро и преди края на периода на проверка за първия период на поети задължения по Протокола от Киото, при условие че са налични предписани емисионни единици в регистъра на ЕС и когато задължението относно Хърватия, както е посочено в Протокола относно някои разпоредби, отнасящи се до възможно еднократно прехвърляне на Република Хърватия на предписани емисионни единици, издадени съгласно Протокола от Киото към Рамковата конвенция на Обединените нации по изменението на климата, както и съответната компенсация по Договора за присъединяване на Република Хърватия към Европейския съюз (5), бъдат изпълнени или уредени.
(13)
При използването на тези предписани емисионни единици Финландия не трябва да надвишава кредитите вследствие дейностите по стопанисване на горите във Финландия, които са забранени за използване в съответствие с параграф 13 от приложението към Решението от Дърбан. Комисията е отчела надлежно поетите от Финландия ангажименти за анулиране на получените вследствие на това прехвърляне предписани емисионни единици, които не са изразходвани към края на втория период на поети задължения.
(14)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на Комитета по изменение на климата,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. Максимум десет милиона (10 000 000) от предписаните емисионни единици, посочени в член 2 от Решение 2006/944/ЕО, се предоставят, за да се позволи на Финландия да изпълни ангажиментите си през втория период на поети задължения по Протокола от Киото.
Централният администратор на регистъра на Съюза ще прехвърли, колкото е възможно по-скоро и преди края на периода на проверка за първия период на поети задължения по Протокола от Киото, въпросното общо количество, което не може да надвишава десет милиона (10 000 000) предписани количествени единици по партидата на страна по Протокола от Киото в регистъра на Финландия.
2. Прехвърлянето, посочено в параграф 1, се извършва, при условие че са налични предписани емисионни единици в регистъра на ЕС и когато задължението относно Хърватия, както е посочено в Протокола относно някои разпоредби, отнасящи се до възможно еднократно прехвърляне на Република Хърватия на предписани емисионни единици, издадени съгласно Протокола от Киото към Рамковата конвенция на Обединените нации по изменението на климата, както и съответната компенсация по Договора за присъединяване на Република Хърватия към Европейския съюз бъдат изпълнени или уредени.
Член 2
Адресати на настоящото решение са държавите членки.
Съставено в Брюксел на 16 април 2014 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 16ης Απριλίου 2014
για τη μεταφορά καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων στο μέρος του πρωτοκόλλου του Κιότο που τηρεί λογαριασμούς στο μητρώο της Φινλανδίας
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2014) 2475]
(2014/224/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Απριλίου 2002, για την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του Πρωτοκόλλου του Κυότο στη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές και την από κοινού τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων (1), και ιδίως το άρθρο 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η απόφαση 2006/944/ΕΚ της Επιτροπής (2) καθορίζει τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών για την Ένωση και τα κράτη μέλη της κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου δέσμευσης με βάση το πρωτόκολλο του Κιότο.
(2)
Η απόφαση 2010/778/ΕΕ της Επιτροπής (3) τροποποιεί την απόφαση 2006/944/ΕΚ, καθορίζοντας τα τελικά αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών που αναλογούν στην Ένωση και σε κάθε κράτος μέλος και ορίζοντας ότι η τελική αριθμητική διαφορά των 19 357 532 τόνων ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα, μεταξύ των επιπέδων εκπομπών της Ένωσης και του αθροίσματος των επιπέδων εκπομπών των κρατών μελών, εκδίδεται από την Ένωση ως καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες. Επιπλέον, η εν λόγω απόφαση προβλέπει τη μεταβίβαση πέντε εκατ. ευρώ από αυτές τις καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες από το μητρώο της Ένωσης στο μέρος του πρωτοκόλλου του Κιότο που τηρεί λογαριασμούς στο μητρώο της Δανίας.
(3)
Στο πλαίσιο της έγκρισης της απόφασης 2010/778/ΕΕ, αναγνωρίστηκε το γεγονός ότι η μεταβίβαση των πέντε εκατ. καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων στη Δανία πραγματοποιείται με την επιφύλαξη της κυριότητας του υπόλοιπου αριθμητικού πλεονάσματος της Ένωσης.
(4)
Τον Δεκέμβριο του 2011 κατά τη 17η διάσκεψη των μερών της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή («UNFCCC») στο Ντέρμπαν εγκρίθηκε η απόφαση 2/CMP.7 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο («απόφαση του Ντέρμπαν»). Η εν λόγω απόφαση ορίζει λογιστικούς κανόνες για τον τομέα των χρήσεων γης, των αλλαγών χρήσεων γης και της δασοπονίας («LULUCF») για μια δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο («πρωτόκολλο του Κιότο») της UNFCCC.
(5)
Η απόφαση του Ντέρμπαν αποκλίνει σημαντικά από τους προηγούμενους λογιστικούς κανόνες που συμφωνήθηκαν βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο για την πρώτη περίοδο δέσμευσης. Η απόφαση 16/CMP.1 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, η οποία εγκρίθηκε κατά την 11η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που πραγματοποιήθηκε στο Μόντρεαλ τον Δεκέμβριο του 2005, προβλέπει περιορισμούς οι οποίοι καθορίζονται στο παράρτημα της εν λόγω απόφασης για τον σκοπό των δεσμεύσεων των μερών στο πλαίσιο της πρώτης περιόδου δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο. Επιπλέον, η απόφαση 16/CMP.1 προβλέπει τη δυνατότητα των μερών να υπερβαίνουν τα εν λόγω όρια αντισταθμίζοντας τις καθαρές εκπομπές («χρεώσεις») που προκύπτουν από τις δραστηριότητες δημιουργίας νέων δασών, αναδάσωσης και αποψίλωσης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο με καθαρές απορροφήσεις («πιστώσεις») που προκύπτουν από δραστηριότητες δασικής διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο. Ο λογιστικός αυτός κανόνας είναι γνωστός ως κανόνας αντιστάθμισης. Η απόφαση του Ντέρμπαν δεν προβλέπει ανάλογο κανόνα αντιστάθμισης για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο.
(6)
Οι λογιστικοί κανόνες που ορίζονται στην απόφαση του Ντέρμπαν προβλέπουν όριο για τη χρήση των πιστώσεων οι οποίες προκύπτουν από δραστηριότητες δασικής διαχείρισης, ώστε να λαμβάνεται υπόψη μια δέσμευση για μετριασμό για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, η χρήση από ένα μέρος πιστώσεων που προκύπτουν από δραστηριότητες δασικής διαχείρισης δεν πρέπει να υπερβαίνει το ισοδύναμο του 3,5 % των εκπομπών του εν λόγω μέρους, πλην LULUCF, για το έτος βάσης ή την περίοδο συμμόρφωσης με τη δέσμευση για μετριασμό.
(7)
Οι αλλαγές στους λογιστικούς κανόνες για τον τομέα LULUCF, όπως ορίζονται στην απόφαση του Ντέρμπαν, έχουν σημαντικό αντίκτυπο ως προς τον τρόπο με τον οποίο τα μέρη λαμβάνουν υπόψη τις δραστηριότητες LULUCF για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης. Λόγω των γεωγραφικών μεταβολών στον τομέα της γης και της μεγάλης διαφοροποίησης ως προς τις συνθήκες που επικρατούν από αυτή την άποψη σε εθνικό επίπεδο, ο εν λόγω αντίκτυπος διαφέρει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των κρατών μελών. Ο αποκλεισμός του κανόνα αντιστάθμισης από τους λογιστικούς κανόνες που ορίζονται στην απόφαση του Ντέρμπαν έχει αντίκτυπο ως προς την εκπλήρωση των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει τα μέρη στο πλαίσιο της δεύτερης περιόδου δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο. Η κατάσταση αυτή αφορά ιδίως τις χώρες με μεγάλες δασικές εκτάσεις, δεδομένου ότι οι συνθήκες στον τομέα LULUCF διαφέρουν από τη μια χώρα στην άλλη.
(8)
Στα συμπεράσματά του της 9ης Μαρτίου 2012, το Συμβούλιο αναγνωρίζει τον αντίκτυπο των αλλαγών στον λογιστικό κανόνα αντιστάθμισης για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο, αναγνωρίζοντας «τις ιδιαιτερότητες των χωρών με μεγάλα δάση, ιδίως όσον αφορά τις περιορισμένες δυνατότητες κάλυψης των εκπομπών από τη δημιουργία νέων δασών, την αναδάσωση και την αποψίλωση, με δασική διαχείριση που δημιουργεί ολοένα περισσότερους συλλέκτες άνθρακα». Ταυτόχρονα, το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή «να διερευνήσει διάφορες επιλογές προκειμένου να εξευρεθεί ικανοποιητική λύση, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την περιβαλλοντική ακεραιότητα».
(9)
Η ειδική περίπτωση των πλούσιων σε δάση χωρών αναγνωρίστηκε επίσης από το Συμβούλιο το 2012, με τη διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με λογιστικούς κανόνες από δραστηριότητες σχετιζόμενες με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία και πληροφόρηση για δράσεις σχετιζόμενες με τις δραστηριότητες αυτές (4), όπως αντικατοπτρίζεται από την αναφορά στις περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν στις πλούσιες σε δάση χώρες η οποία περιλαμβάνεται στο προοίμιο της εν λόγω απόφασης.
(10)
Η Φινλανδία έχει εκφράσει επανειλημμένα τις ανησυχίες της όσον αφορά τις χρεώσεις της από την αποψίλωση στο πλαίσιο του τομέα LULUCF, οι οποίες προκύπτουν ως αποτέλεσμα της αλλαγής στον κανόνα αντιστάθμισης που έγινε με την απόφαση του Ντέρμπαν. Η Φινλανδία φαίνεται να θίγεται με ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο από την απόφαση του Ντέρμπαν. Οι τρέχουσες εκτιμήσεις δείχνουν ότι η Φινλανδία είναι το μόνο κράτος μέλος για το οποίο το ετήσιο όριο του 3,5 % θα σήμαινε ότι δεν θα μπορούσε να καλύψει τις χρεώσεις της που προκύπτουν από τις δραστηριότητες της δημιουργίας νέων δασών, αναδάσωσης και αποψίλωσης με πιστώσεις που προκύπτουν από δραστηριότητες δασικής διαχείρισης, προκειμένου να εκπληρώσει τη δέσμευσή της στο πλαίσιο της δεύτερης περιόδου δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο.
(11)
Για να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη και μοναδική περίπτωση της Φινλανδίας, η Ένωση θα πρέπει να μεταφέρει στη Φινλανδία συνολική ποσότητα η οποία δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα δέκα εκατ. καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες από το αριθμητικό πλεόνασμα που προβλέπεται στην απόφαση 2006/944/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 2010/778/ΕΕ. Η συνολική αυτή ποσότητα θα πρέπει να έχει ως αποκλειστικό σκοπό την εφάπαξ αποζημίωση της Φινλανδίας για τον αντίκτυπο της αλλαγής στον κανόνα αντιστάθμισης, στον βαθμό που αυτό είναι απαραίτητο προκειμένου να καταστεί δυνατή η συμμόρφωσή της με τις δεσμεύσεις για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο.
(12)
Η μεταφορά αυτή θα πρέπει να πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατόν και πριν από το τέλος της περιόδου ευθυγράμμισης για την πρώτη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, με την επιφύλαξη της διαθεσιμότητας των καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων στο μητρώο της Ένωσης, και μετά τη διευθέτηση ή την επίλυση της δέσμευσης όσον αφορά την Κροατία, όπως ορίζεται στο πρωτόκολλο σχετικά με ορισμένες ρυθμίσεις που αφορούν την πιθανή εφάπαξ μεταφορά καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων το οποίο έχει εκδοθεί προς τη Δημοκρατία της Κροατίας σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, καθώς και της σχετικής αντισταθμιστικής ρύθμισης στη Συνθήκη σχετικά με την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (5).
(13)
Η χρήση αυτών των καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων από τη Φινλανδία δεν πρέπει να υπερβαίνει τις πιστώσεις που προκύπτουν από δραστηριότητες δασικής διαχείρισης στη Φινλανδία και η χρήση των οποίων δεν επιτρέπεται σύμφωνα με την παράγραφο 13 του παραρτήματος της απόφασης του Ντέρμπαν. Η Επιτροπή έχει λάβει δεόντως υπόψη τη δέσμευση της Φινλανδίας να καταργήσει όλες τις καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες που παραμένουν από αυτή τη μεταφορά στο τέλος της δεύτερης περιόδου δέσμευσης.
(14)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την κλιματική αλλαγή,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Δέκα εκατ. (10 000 000) κατ' ανώτερο όριο από τις καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες που προβλέπονται στο άρθρο 2 της απόφασης 2006/944/ΕΚ διατίθενται προκειμένου να καταστεί δυνατή η συμμόρφωση της Φινλανδίας με τις δεσμεύσεις της για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο.
Ο κεντρικός διαχειριστής του μητρώου της Ένωσης θα μεταφέρει, το συντομότερο δυνατό και πριν από το τέλος της περιόδου ευθυγράμμισης για την πρώτη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, συνολική ποσότητα η οποία δεν υπερβαίνει τα δέκα εκατ. (10 000 000) από αυτές τις καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες στο μέρος του πρωτοκόλλου του Κιότο που τηρεί λογαριασμούς στο μητρώο της Φινλανδίας.
2. Η μεταφορά αυτή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 θα πραγματοποιηθεί με την επιφύλαξη της διαθεσιμότητας των καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων στο μητρώο της Ένωσης και μετά τη διευθέτηση ή την επίλυση της δέσμευσης όσον αφορά την Κροατία, όπως ορίζεται στο πρωτόκολλο σχετικά με ορισμένες ρυθμίσεις που αφορούν την πιθανή εφάπαξ μεταφορά καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων το οποίο έχει εκδοθεί προς τη Δημοκρατία της Κροατίας σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, καθώς και της σχετικής αντισταθμιστικής ρύθμισης στη Συνθήκη σχετικά με την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 16 Απριλίου 2014.