РЕШЕНИЕ 2012/700/ОВППС НА СЪВЕТА
от 13 ноември 2012 година
в рамките на Европейската стратегия за сигурност в подкрепа на изпълнението на Плана за действие от Картахена за 2010-2014 г., приет от държавите - страни по Конвенцията от 1997 г. за забрана на използването, складирането, производството и трансфера на противопехотни мини и за тяхното унищожаване
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за Европейския съюз, и по-специално член 26, параграф 2 и член 31, параграф 1 от него,
като има предвид, че:
(1)
Съюзът следва да се стреми към постигане на тясно сътрудничество във всички области на международните отношения с оглед, наред с другото, опазване на мира, предотвратяване на конфликти и укрепване на международната сигурност, в съответствие с целите и принципите на Устава на Организацията на обединените нации (ООН).
(2)
На 12 декември 2003 г. Европейският съвет прие Европейска стратегия за сигурност, в която се определят глобалните предизвикателства и заплахи и се призовава за основан на правила международен ред с ефективно многостранно сътрудничество и добре функциониращи международни институции.
(3)
Европейската стратегия за сигурност приема Устава на ООН за основополагаща рамка на международните отношения и пледира за укрепване на ролята на Организацията на обединените нации („ООН“) и за предоставяне на инструментите, които са ѝ необходими, за да изпълнява своите отговорности и да действа ефективно.
(4)
Резолюция 51/45 на Общото събрание на ООН от 10 декември 1996 г. призова всички държави да се стремят активно към ефективно правнообвързващо международно споразумение за забрана на използването, складирането, производството и трансфера на противопехотни мини.
(5)
Конвенцията за забрана на използването, складирането, производството и трансфера на противопехотни мини и за тяхното унищожаване („Конвенцията“) беше открита за подписване на 3 декември 1997 г. влезе в сила на 1 март 1999 г. Тя представлява единственият цялостен международен инструмент за разрешаване на всички въпроси, свързани с противопехотните мини, включително тяхното използване, складиране и производство, търговията с тях, операциите за разминиране и помощта за жертвите.
(6)
На 23 юни 2008 г. Съветът прие Съвместно действие 2008/487/ОВППС (1) в подкрепа на всеобщото приемане и прилагане на Конвенцията. От 1 октомври 2012 г. 160 държави са изразили съгласието си да бъдат обвързани от Конвенцията.
(7)
На 3 декември 2009 г. държавите - страни по Конвенцията, приеха Плана за действие от Картахена за 2010-2014 г. („План за действие от Картахена“) за всеобщото приемане и прилагане на всички аспекти на Конвенцията. По този начин те отчетоха и насърчиха по-нататък цялостното участие и приноса към прилагането на Конвенцията от страна на Международната кампания за забрана на противопехотните мини, Международния комитет на Червения кръст („МКЧК“), националните организации на Червения кръст и Червения полумесец, Международната федерация на Червения кръст и Червения полумесец, ООН, Женевския международен център за хуманитарно разминиране, международните и регионалните организации, оцелелите жертви на мини и техните сдружения и други организации на гражданското общество, съгласно предвиденото в действие № 62 от Плана за действие от Картахена.
(8)
На 3 декември 2010 г. държавите - страни по Конвенцията, приеха „Директива на държавите - страни по Конвенцията за звеното за подпомагане на изпълнението“, в която страните по Конвенцията изразяват съгласието си звеното за подпомагане на изпълнението да предоставя консултации и техническа подкрепа на държавите - страни по Конвенцията, по въпросите на прилагането и всеобщото приемане на Конвенцията, да улесняват комуникацията между държавите - страни по Конвенцията и да насърчават комуникацията и информацията относно Конвенцията, насочени както към държавите, които не са страни по нея, така и към обществеността. На звеното за подпомагане на изпълнението беше възложено да поддържа връзка и да осъществява координация, когато е уместно, със съответните международни организации, участващи в работата на Конвенцията, в т.ч. с Международната кампания за забрана на противопехотните мини, МКЧК, Международната федерация на Червения кръст и Червения полумесец, ООН и Женевския международен център за хуманитарно разминиране.
(9)
На 2 декември 2011 г. Общото събрание на ООН прие Резолюция 66/29 относно изпълнението на Конвенцията за забрана на използването, складирането, производството и трансфера на противопехотни мини и за тяхното унищожаване. Общото събрание припомни, че по време на Втората конференция за преглед на Конвенцията международната общност направи преглед на прилагането на Конвенцията и че държавите - страни по Конвенцията, приеха Плана за действие от Картахена, като подчертаха значението на пълното и ефективно прилагане и спазване на Конвенцията, в т.ч. чрез изпълнението на Плана за действие от Картахена. Държавите - страни по Конвенцията, приканиха всички държави, които още не са направили това, да ратифицират или да се присъединят към Конвенцията и призоваха всички държави да останат ангажирани с въпроса на най-високо политическо равнище и да насърчават зачитането на Конвенцията чрез контакти на двустранно, подрегионално, регионално и многостранно равнище, както и чрез осведомяване, семинари и други средства.
(10)
През 2012 и 2013 г. ще бъдат проведени срещи на държавите - страни по Конвенцията. След това през 2014 г. международната общност ще се събере на Третата конференция за преглед на Конвенцията, за да направи оценка на напредъка в изпълнението на Плана за действие от Картахена. До това време има очаквания, че изпълнението на Плана за действие ще е допринесло значително за постигането на напредък с цел поставяне на край на страданията и смъртните случаи, причинени от противопехотни мини,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. С цел да подкрепи изпълнението на Плана за действие от Картахена за 2010-2014 г. („План за действие от Картахена“), приет от държавите - страни по Конвенцията за забрана на използването, складирането, производството и трансфера на противопехотни мини и за тяхното унищожаване („Конвенцията“) от 1997 г., в рамките на Европейската стратегия за сигурност и в съответствие с релевантните решения на международната общност, Съюзът преследва следните цели:
а)
подкрепя усилията на държавите - страни по Конвенцията, за прилагане на аспектите от Плана за действие от Картахена, свързани с помощта за жертвите;
б)
подкрепя усилията на държавите - страни по Конвенцията, за прилагане на аспектите от Плана за действие от Картахена, свързани с операциите за разминиране;
в)
насърчава всеобщото приемане на Конвенцията;
г)
демонстрира постоянната ангажираност на Съюза и неговите държави-членки с Конвенцията и решимостта им за сътрудничество и оказване на помощ на онези държави, които се нуждаят от подкрепа за изпълнение на ангажиментите си по Конвенцията, и да засилва ръководната роля на Съюза за осъществяване на виждането на Конвенцията за окончателно поставяне на край на страданието и смъртните случаи, причинени от противопехотни мини.
2. Всички цели, посочени в параграф 1, се следват по такъв начин, че да засилят исторически създалата се култура на Конвенцията на партньорство и сътрудничество между държавите, неправителствените и други организации и местните партньори, особено чрез работа в тясна връзка със съответните участници за увеличаване на конкретните прояви на това сътрудничество.
3. За постигане на посочените в параграф 1 цели Съюзът осъществява следните проекти:
а)
Помощ за жертвите: предоставяне на техническа подкрепа (до осем случая), провеждане на междинни оценки (до пет на брой) и изпълнение на последващи действия (до пет на брой).
б)
Операции за разминиране: провеждане на междинни оценки (до пет на брой) и изпълнение на последващи действия (до пет на брой);
в)
Всеобщо приемане на Конвенцията: подкрепа за специална група на високо равнище, която да изготви проучване по въпроса за граничната сигурност без противопехотни мини, и организация на работни срещи по въпросите на всеобщото приемане (до три на брой); и
г)
Демонстриране на ангажираността на Съюза: организиране на начални и заключителни прояви, осигуряване на достъпността на уебсайта на Конвенцията, предоставяне на широки възможности за ползване на помощта за жертвите, предоставяна от държавите - страни по Конвенцията, организиране на посещение от пресата и изготвяне на комуникационни материали и публикации.
В приложението към настоящия документ е изложено подробно описание на проектите.
Член 2
1. Върховният представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност („върховният представител“) отговаря за изпълнението на настоящото решение.
2. Техническото изпълнение на проектите, посочени в член 1, параграф 3, се възлага на звеното за подпомагане на изпълнението, представлявано от Женевския международен център за хуманитарно разминиране. Звеното за подпомагане на изпълнението изпълнява тези задачи под ръководството на върховния представител. За тази цел върховният представител постига необходимите договорености с Женевския международен център за хуманитарно разминиране.
Член 3
1. Референтната финансова сума за изпълнението на мерките, посочени в член 1, параграф 3, е 1 030 000 EUR.
2. Разходите, финансирани чрез сумата, посочена в параграф 1, се управляват в съответствие с процедурите и правилата, приложими към общия бюджет на Европейския съюз.
3. Комисията упражнява надзор върху правилното управление на разходите, посочени в параграф 1. За целта тя сключва споразумение за финансиране с Женевския международен център за хуманитарно разминиране, в което се предвижда звеното за подпомагане на изпълнението да осигурява публичност на приноса на Съюза, съответстваща на неговия размер.
4. Комисията се стреми да сключи споразумението за финансиране, посочено в параграф 3, във възможно най-кратък срок след влизането в сила на настоящото решение. Тя информира Съвета за трудностите, възникнали по време на този процес, и за датата на сключване на споразумението за финансиране.
Член 4
Върховният представител докладва на Съвета за изпълнението на настоящото решение на базата на редовни доклади, изготвяни от звеното за подпомагане на изпълнението. Тези доклади служат за основа на оценката от страна на Съвета. Комисията предоставя информация по финансовите аспекти на изпълнението на настоящото решение.
Член 5
Настоящото решение влиза в сила в деня на приемането му.
Срокът на действието му изтича 24 месеца след датата на сключване на споразумението за финансиране, посочено в член 3, параграф 3, или шест месеца след датата на влизането му в сила, ако през този период не е сключено споразумение за финансиране.
Съставено в Брюксел на 13 ноември 2012 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ 2012/700/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 13ης Νοεμβρίου 2012
στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής στρατηγικής ασφάλειας για τη στήριξη της εφαρμογής του σχεδίου δράσης της Καρθαγένης για την περίοδο 2010-2014, που εγκρίθηκε από τα συμβαλλόμενα κράτη της σύμβασης του 1997 για την απαγόρευση της χρήσης, της αποθήκευσης, της παραγωγής και της διακίνησης ναρκών κατά προσωπικού και για την καταστροφή τους
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως τα άρθρα 26 παράγραφος 2 και 31 παράγραφος 1,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η Ένωση θα πρέπει να στοχεύει σε υψηλού βαθμού συνεργασία σε όλους τους τομείς των διεθνών σχέσεων με σκοπό, μεταξύ άλλων, τη διαφύλαξη της ειρήνης, την πρόληψη των συγκρούσεων και την ενίσχυση της διεθνούς ασφάλειας, σύμφωνα με τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
(2)
Στις 12 Δεκεμβρίου 2003 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υιοθέτησε την ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας, στην οποία εντοπίζονται παγκόσμιες προκλήσεις και απειλές και ζητείται μια διεθνής τάξη που θα βασίζεται στο δίκαιο και σε μια αποτελεσματική πολυμερή προσέγγιση, καθώς και σε διεθνείς θεσμούς που θα λειτουργούν σωστά.
(3)
Η ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας αναγνωρίζει τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών ως το θεμελιώδες πλαίσιο των διεθνών σχέσεων και τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης των Ηνωμένων Εθνών («ΗΕ») ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις ευθύνες τους και να δρουν αποτελεσματικά.
(4)
Το ψήφισμα 51/45 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών της 10ης Δεκεμβρίου 1996 προτρέπει όλα τα κράτη να επιδιώξουν με αποφασιστικότητα την επίτευξη μιας αποτελεσματικής και νομικά δεσμευτικής διεθνούς συμφωνίας για την απαγόρευση της χρήσης, της αποθήκευσης, της παραγωγής και της διακίνησης ναρκών κατά προσωπικού.
(5)
Η σύμβαση για την απαγόρευση της χρήσης, της αποθήκευσης, της παραγωγής και της διακίνησης ναρκών κατά προσωπικού και για την καταστροφή τους («σύμβαση») άνοιξε για υπογραφή στις 3 Δεκεμβρίου 1997 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαρτίου 1999. Συνιστά τη μόνη πλήρη διεθνή νομική πράξη για την αντιμετώπιση όλων των πτυχών που σχετίζονται με τις νάρκες κατά προσωπικού, περιλαμβανομένης της χρήσης, της αποθήκευσης, της παραγωγής, της εμπορίας τους, της άρσης ναρκοπεδίων και της συνδρομής προς τα θύματα.
(6)
Στις 23 Ιουνίου 2008 το Συμβούλιο ενέκρινε την κοινή δράση 2008/487/ΚΕΠΠΑ (1) για τη στήριξη της οικουμενικής ισχύος και της εφαρμογής της σύμβασης. Την 1η Οκτωβρίου 2012 160 κράτη έχουν εκφράσει τη συναίνεσή τους να δεσμευθούν από τη σύμβαση.
(7)
Στις 3 Δεκεμβρίου 2009 τα συμβαλλόμενα κράτη της σύμβασης ενέκριναν το σχέδιο δράσης της Καρθαγένης για την περίοδο 2010-2014 («σχέδιο δράσης της Καρθαγένης») όσον αφορά την οικουμενική ισχύ και εφαρμογή όλων των πτυχών της σύμβασης. Έτσι αναγνώρισαν και ενθάρρυναν περαιτέρω την πλήρη συμμετοχή και συνεισφορά στην εφαρμογή της σύμβασης εκ μέρους της διεθνούς εκστρατείας για την απαγόρευση των ναρκοπεδίων («ΙCBL»), της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού («ICRC»), των εθνικών εταιρειών του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου, της Διεθνούς Ομοσπονδίας του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου («ΙFRC»), των HE, του Διεθνούς Κέντρου Άρσης Ναρκοπεδίων για ανθρωπιστικούς σκοπούς της Γενεύης («GICHD»), διεθνών και περιφερειακών οργανώσεων, επιζώντων ναρκοπεδίου και των οργανώσεών τους, και άλλων οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, όπως προβλέπεται στη δράση αριθ. 62 του σχεδίου δράσης της Καρθαγένης.
(8)
Στις 3 Δεκεμβρίου 2010 τα συμβαλλόμενα κράτη της σύμβασης ενέκριναν την «οδηγία των συμβαλλόμενων κρατών προς τη Μονάδα Υποστήριξης της Εφαρμογής» («ISU») στην οποία τα συμβαλλόμενα κράτη συμφώνησαν ότι η μονάδα ISU θα πρέπει να παρέχει συμβουλές και τεχνική υποστήριξη στα συμβαλλόμενα κράτη για την εφαρμογή και την οικουμενική ισχύ της σύμβασης, να διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των συμβαλλόμενων κρατών και να προωθεί την επικοινωνία και την ενημέρωση σχετικά με τη σύμβαση τόσο προς τα κράτη που δεν είναι συμβαλλόμενα στη σύμβαση όσο και προς το κοινό. Η μονάδα ISU έχει εξουσιοδοτηθεί να δρα ως σύνδεσμος και συντονιστής, κατά περίπτωση, με τις σχετικές διεθνείς οργανώσεις που συμμετέχουν στο έργο της σύμβασης, συμπεριλαμβανομένων των ICBL, ICRC, IFRC, των ΗΕ και του GICHD.
(9)
Στις 2 Δεκεμβρίου 2011 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε το ψήφισμα 66/29 σχετικά με την εφαρμογή της σύμβασης για την απαγόρευση της χρήσης, της αποθήκευσης, της παραγωγής και της διακίνησης ναρκών κατά προσωπικού και για την καταστροφή τους. Η Γενική Συνέλευση υπενθύμισε ότι κατά τη δεύτερη διάσκεψη αναθεώρησης της σύμβασης, η διεθνής κοινότητα επανεξέτασε την εφαρμογή της σύμβασης και ότι τα συμβαλλόμενα κράτη ενέκριναν το σχέδιο δράσης της Καρθαγένης, τονίζοντας τη σημασία της πλήρους και αποτελεσματικής εφαρμογής του και της συμμόρφωσης προς τη σύμβαση, μεταξύ άλλων μέσω της εφαρμογής του σχεδίου δράσης της Καρθαγένης. Τα συμβαλλόμενα κράτη κάλεσαν όλα τα κράτη τα οποία δεν το έχουν πράξει να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν στη σύμβαση, και προέτρεψαν επίμονα όλα τα κράτη να εξακολουθήσουν να επιλαμβάνονται του θέματος αυτού στο υψηλότερο δυνατό πολιτικό επίπεδο και να προωθήσουν την προσχώρηση στη σύμβαση μέσω διμερών, υπο-περιφερειακών, περιφερειακών και πολυμερών επαφών, ενημερωτικών εκστρατειών, σεμιναρίων και άλλων μέσων.
(10)
Κατά τη διάρκεια του 2012 και του 2013 θα διεξαχθούν συνεδριάσεις των συμβαλλόμενων κρατών. Η διεθνής κοινότητα στη συνέχεια θα συνέλθει το 2014 με την ευκαιρία της τρίτης διάσκεψης αναθεώρησης της σύμβασης για να αξιολογηθεί η πρόοδος στην εφαρμογή του σχεδίου δράσης της Καρθαγένης. Έως τότε προσδοκάται ότι η εφαρμογή του σχεδίου δράσης θα έχει συμβάλει ουσιαστικά στην επίτευξη προόδου για να τερματιστούν η δυστυχία και οι ανθρώπινες απώλειες που προκαλούν οι νάρκες κατά προσωπικού,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Για την υποστήριξη της εφαρμογής του σχεδίου δράσης της Καρθαγένης για την περίοδο 2010-2014 («σχέδιο δράσης της Καρθαγένης») που εγκρίθηκε από τα συμβαλλόμενα κράτη της σύμβασης του 1997, για την απαγόρευση της χρήσης, της αποθήκευσης, της παραγωγής και της διακίνησης ναρκών κατά προσωπικού και για την καταστροφή τους («σύμβαση») στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής στρατηγικής ασφάλειας και σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις της διεθνούς κοινότητας, η Ένωση επιδιώκει τους ακόλουθους στόχους:
α)
στήριξη των προσπαθειών των συμβαλλόμενων κρατών της σύμβασης για την εφαρμογή των πτυχών του σχεδίου δράσης της Καρθαγένης που αφορούν την παροχή συνδρομής στα θύματα·
β)
στήριξη των προσπαθειών των συμβαλλόμενων κρατών της σύμβασης για την εφαρμογή των πτυχών του σχεδίου δράσης της Καρθαγένης που αφορούν την άρση ναρκοπεδίων·
γ)
προώθηση της οικουμενικής ισχύος της σύμβασης·
δ)
έμπρακτη και συνεχής προσήλωση της Ένωσης και των κρατών μελών της στη σύμβαση και αποφασιστικότητα για συνεργασία και επέκταση της συνδρομής προς όσα κράτη χρειάζονται στήριξη για να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις της σύμβασης και να ενισχύσουν τον ηγετικό ρόλο της Ένωσης στην επιδίωξη του οράματος της σύμβασης για να δοθεί ένα αίσιο τέλος στη δυστυχία και τις ανθρώπινες απώλειες που προκαλούν οι νάρκες κατά προσωπικού.
2. Όλοι οι στόχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 1 θα επιδιωχθούν κατά τρόπο τέτοιο που να ενδυναμώνουν την ιστορική αντίληψη από την οποία διαπνέεται η σύμβαση για σύμπραξη και συνεργασία μεταξύ κρατών, μη κυβερνητικών και άλλων οργανώσεων και τοπικών εταίρων, ιδίως χάρη στη στενή συνεργασία με τους σχετικούς φορείς για την ανάδειξη συγκεκριμένων εκδηλώσεων τέτοιας συνεργασίας.
3. Για την επίτευξη των αναφερομένων στην παράγραφο 1 στόχων, η Ένωση αναλαμβάνει τα ακόλουθα σχέδια:
α)
Παροχή συνδρομής στα θύματα: παροχή τεχνικής υποστήριξης σε οκτώ φάσεις το πολύ, με τη διενέργεια πέντε ενδιάμεσων αξιολογήσεων το πολύ και εκτέλεση το πολύ πέντε δράσεων παρακολούθησης·
β)
Άρση ναρκοπεδίων: διενέργεια πέντε ενδιάμεσων αξιολογήσεων το πολύ και εκτέλεση το πολύ πέντε δράσεων παρακολούθησης·
γ)
Οικουμενική ισχύς της σύμβασης: στήριξη ειδικής ομάδας υψηλού επιπέδου, με εκπόνηση μελέτης για τη συνοριακή ασφάλεια χωρίς νάρκες κατά προσωπικού και διοργάνωση το πολύ τριών εργαστηρίων για την οικουμενική ισχύ·
δ)
Έμπρακτη απόδειξη της δέσμευσης της Ένωσης: οργάνωση εναρκτήριων και καταληκτικών εκδηλώσεων, διασφάλιση της προσβασιμότητας του ιστότοπου της σύμβασης, καθιστώντας ευρέως διαθέσιμες τις δεσμεύσεις των συμβαλλόμενων κρατών όσο αφορά τη συνδρομή προς τα θύματα, διοργάνωση παρουσίασης στον τύπο, και εκπόνηση ενημερωτικού υλικού και δημοσιεύσεων.
Παρατίθεται στο παράρτημα λεπτομερής περιγραφή των σχεδίων.
Άρθρο 2
1. Η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας («Ύπατη Εκπρόσωπος») είναι υπεύθυνη για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.
2. Η τεχνική εφαρμογή των σχεδίων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 ανατίθεται στη Μονάδα Υποστήριξης της Εφαρμογής («ISU»), η οποία εκπροσωπείται από το Διεθνές Κέντρο Άρσης Ναρκοπεδίων για Ανθρωπιστικούς Σκοπούς της Γενεύης («GICHD»). Η Μονάδα ISU εκτελεί τα καθήκοντα αυτά υπό τον έλεγχο της Ύπατης Εκπροσώπου. Προς τούτο, η Ύπατη Εκπρόσωπος συνομολογεί τις απαραίτητες ρυθμίσεις με το GICHD.
Άρθρο 3
1. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για την εφαρμογή των σχεδίων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 ανέρχεται σε 1 030 000 ευρώ.
2. Η διαχείριση των χρηματοδοτούμενων από το ποσό που ορίζεται στην παράγραφο 1 δαπανών γίνεται σύμφωνα με τις διαδικασίες και τους κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης.
3. Η Επιτροπή επιβλέπει την ορθή διαχείριση των δαπανών που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή συνάπτει χρηματοδοτική συμφωνία με το GICHD, η οποία προβλέπει ότι η μονάδα ISU μεριμνά για προβολή της συνεισφοράς της Ένωσης ανάλογη προς το μέγεθός της.
4. Η Επιτροπή καταβάλλει προσπάθεια για τη σύναψη της χρηματοδοτικής συμφωνίας που αναφέρεται στην παράγραφο 3 το ταχύτερο δυνατό μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης. Ενημερώνει το Συμβούλιο για τυχόν δυσκολίες στην εν λόγω διαδικασία και για την ημερομηνία σύναψης της χρηματοδοτικής συμφωνίας.
Άρθρο 4
Η Ύπατη Εκπρόσωπος υποβάλλει αναφορά στο Συμβούλιο για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης βάσει τακτικών εκθέσεων τις οποίες θα καταρτίζει η μονάδα ISU. Οι εκθέσεις αυτές αποτελούν τη βάση για την αξιολόγηση από το Συμβούλιο. Η Επιτροπή παρέχει πληροφορίες για τις χρηματοδοτικές πτυχές της εφαρμογής της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 5
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημέρα της έκδοσής της.
Λήγει 24 μήνες μετά την ημερομηνία σύναψης της χρηματοδοτικής συμφωνίας που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 ή έξι μήνες μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος αυτής, εάν σε αυτό το χρονικό διάστημα δεν έχει συναφθεί καμία χρηματοδοτική συμφωνία.
Βρυξέλλες, 13 Νοεμβρίου 2012.