РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 653/2014 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 15 май 2014 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1760/2000 по отношение на електронната идентификация на едър рогат добитък и за етикетирането на говеждо месо
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 43, параграф 2 и член 168, параграф 4, буква б) от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
след консултация с Комитета на регионите,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
През 1997 г. Регламент (ЕО) № 820/97 на Съвета (3) подсили правилата на Съюза относно идентификацията и проследяването на едър рогат добитък с оглед на епидемията от спонгиформна енцефалопатия по говедата (СЕГ) и породената от нея по-голяма необходимост да бъдат проследявани произходът и придвижванията на животните, като се използват „класически ушни марки“.
(2)
В Регламент (ЕО) № 1760/2000 на Европейския парламент и на Съвета (4) се предвижда всяка държава членка да създаде система за идентификация и регистрация на едър рогат добитък в съответствие с посочения регламент.
(3)
С Регламент (ЕО) № 1760/2000 се създава система за идентификация и регистрация на едър рогат добитък, която се състои от ушни марки, поставени на двете уши на всяко животно, компютризирани бази данни, паспорти на животните и отделни регистри, поддържани във всяко стопанство.
(4)
Проследяването на говеждото месо обратно до неговия източник с помощта на идентификация и регистрация е необходимо условие, за да бъде посочен произходът му върху етикетите по цялата хранителна верига. Тези мерки осигуряват защитата на потребителите и общественото здраве и насърчават доверието на потребителите.
(5)
Регламент (ЕО) № 1760/2000, и по-специално идентификацията на едър рогат добитък и системите за доброволно етикетиране на говеждото месо са посочени като задължения за информиране с особена важност от гледна точка на тежестите, на които предприятията се излагат, в съобщението на Комисията от 22 октомври 2009 г., озаглавено „Програма за действие за намаляване на административните тежести в ЕС - Планове за намаляване по сектори и действия за 2009 г.“
(6)
Използването на системи за електронна идентификация („системи за ЕИ“) потенциално ще рационализира процесите за проследяване чрез автоматизирано и по-прецизно отчитане и записване в регистъра на стопанството. В допълнение това би позволило също автоматизирано докладване за движението на животните в компютризираната база данни, което ще подобри бързината, надеждността и прецизността на системата за проследяване. Използването на системите за ЕИ би подобрило и управлението на някои преки плащания към земеделските стопани.
(7)
Основаваните на радиочестотна идентификация системи за ЕИ бяха значително подобрени през последните десет години. Тази технология осигурява по-бързо и по-точно разчитане на индивидуалните кодове на животните директно в системите за обработка на данни. Това съкращава времето, необходимо за проследяването на потенциално заразени животни или храна, и води до по-голяма надеждност на базите данни и увеличена способност да се реагира бързо в случай на поява на огнища на заболявания, като по този начин спестява разходи за труд, дори и в същото време да повишава разходите за оборудване.
(8)
Настоящият регламент е съгласуван с факта, че системите за ЕИ вече бяха въведени в Съюза за животински видове, различни от едър рогат добитък, като задължителната система, използвана при животни от рода на овцете и козите.
(9)
Предвид технологичния напредък в областта на системите за ЕИ редица държави членки решиха да въведат доброволна ЕИ на едър рогат добитък. Възможно е тези инициативи да доведат до разработването на различни системи от страна на отделните държави членки и заинтересованите страни. На по-късен етап развитието на различни системи би възпрепятствало последващото хармонизиране на техническите стандарти в рамките на Съюза. Следва да се гарантира оперативната съвместимост на системите за ЕИ, прилагани в държавите членки, както и спазването на стандартите ISO или други международни технически стандарти, приети от признати международни организации за определяне на стандарти, с разбирането, че тези международни стандарти могат да гарантират най-малкото по-високо ниво на надеждност и ефективност от ISO стандартите.
(10)
Докладът на Комисията от 25 януари 2005 г. относно възможността за въвеждане на ЕИ на животни от рода на едрия рогат добитък стига до заключението, че са налице доказателства, че радиочестотната идентификация е разработена до степента, необходима, за да бъде вече приложена на практика. В този доклад също така се заключава, че е много желателно да се премине към ЕИ на животни от рода на едрия рогат добитък в рамките на Съюза, тъй като, наред с други ползи, тя би допринесла за намаляване на административната тежест.
(11)
В съответствие със съобщението на Комисията от 10 септември 2008 г., озаглавено „План за действие за изпълнение на стратегията на ЕС за здравето на животните“, Комисията следва да опрости задълженията за информиране, като например воденето на регистри на стопанствата и паспорти на животните в хода на въвеждане на системи за ЕИ.
(12)
В съобщението на Комисията от 19 септември 2007 г., озаглавено„Нова стратегия на Европейския съюз за здравето на животните (2007 - 2013 г.), според която „По-добре превенция, отколкото лечение“ “, се предлага ЕИ да се разглежда като възможно подобрение на съществуващата в Съюза система за идентификация и регистрация, за да се опростят задълженията за информиране, като например воденето на регистри на стопанствата и паспорти на животните, и да се въведе електронен обмен на паспортите на едрия рогат добитък. Този обмен би довел до въвеждането на ЕИ с въвеждане на данни в реално време. Такъв обмен би спестил значителни разходи и усилия на компетентните органи на държавите членки и другите заинтересовани страни и би намалил обема на работата при въвеждането на данните от паспортите на животните в компютризирани бази данни. Настоящия регламент е съгласуван с тази инициатива.
(13)
Настоящият регламент следва да допринесе за постигането на някои ключови цели на основните стратегии на Съюза, включително „Европа 2020 - стратегия за интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж“, като подобри икономическия растеж, сближаването и конкурентоспособността.
(14)
Някои трети държави вече установиха правила, позволяващи използването на модерни технологии за ЕИ. Съюзът следва да установи подобни правила, за да се улесни търговията и да се подобри конкурентоспособността на отрасъла.
(15)
В светлината на технологичното развитие на нови типове електронни идентификатори е целесъобразно да се разшири обхватът на средствата за идентификация, предвидени в Регламент (ЕО) № 1760/2000, за да се позволи използването на електронни идентификатори като официално средство за идентификация. Тъй като въвеждането на съответните разпоредби предполага значителни инвестиции, е необходимо да се предвиди преходен период от пет години, който да даде на държавите членки необходимото време за подготовка. През този преходен период класическите ушни марки ще продължат да бъдат единственото официално средство за идентификация на едър рогат добитък.
(16)
Въвеждането на задължителна ЕИ би могло да има неблагоприятно икономическо въздействие върху някои стопански субекти. Поради това е уместно, когато ЕИ бъде призната за официално средство за идентификация, стопаните да могат да я използват на доброволна основа. При такъв доброволен режим ЕИ ще бъде предпочетена от стопаните, които вероятно ще имат икономически ползи от нея, докато останалите стопани следва да могат да продължат да идентифицират своите животни с две класически ушни марки.
(17)
Държавите членки имат твърде различни животновъдни системи, практики и отраслови организации. Затова на държавите членки следва да се предостави възможност да въведат задължителна ЕИ на своя територия само когато преценят, че е уместно, след като отчетат всички тези фактори, включително въздействието върху дребните земеделски стопани, и след като проведат консултации с представителните организации на сектора на едрия рогат добитък. Докато при търговията с животни в рамките на Съюза задължението за електронно идентифициране на дадено животно от рода на едрия рогат добитък следва да е на държавата членка, която е определила като задължително използването на ЕИ на своя територия, това не следва да води до задължение на тази държава членка за повторно идентифициране на животни, които вече са били идентифицирани по електронен път в държавата членка на изпращане.
(18)
Животните и месото, внесени в Съюза от трети държави, следва да отговарят на изисквания за идентификация и проследяване, които осигуряват равностойно равнище на защита.
(19)
При внос на живи животни в Съюза от трети държави за тях, при пристигането им, следва да се прилагат същите изисквания за идентификация, които се прилагат за родените в Съюза животни.
(20)
Двете официални средства за идентификация, поставени на едно животно, следва да имат един и същ идентификационен код. Въпреки това по време на началната фаза на адаптиране към използването на електронни идентификатори като официално средство за идентификация не може да се изключи, че в някои случаи техническите ограничения, свързани с конфигурацията на оригиналния идентификационен код на животното, биха възпрепятствали възпроизвеждането му на електронен идентификатор. Това може да се случи, когато съставните елементи на съществуващия идентификационен код на животното възпрепятстват конвертирането на кода в електронен формат. Поради това следва да бъдат предвидени специални преходни дерогации с цел да се позволи поставянето на електронен идентификатор и на такива животни, при условие че се гарантира пълно проследяване и че е възможна тяхната индивидуална идентификация, включително на стопанството, в което са родени.
(21)
В Регламент (ЕО) № 1760/2000 е предвидено компетентният орган да издава паспорт за всяко животно, което трябва да бъде идентифицирано в съответствие със същия регламент. Това създава значителна административна тежест за държавите членки. Компетентните органи в държавите членки имат задължението да създадат компютризирани бази данни в съответствие с членове 14 и 18 от Директива 64/432/ЕИО на Съвета (5). Тъй като тези бази данни трябваше да са започнали да функционират пълноценно от 31 декември 1999 г., те би следвало в достатъчна степен да осигуряват проследяване на придвижването на животни от рода на едрия рогат добитък. Затова следва да се издават паспорти само за животни, предназначени за търговия в рамките на Съюза. Въпреки това настоящият регламент не следва да възпрепятства национални разпоредби от издаването на паспорти за животни, които не са предназначени за търговия в рамките на Съюза.
(22)
BOVEX, пилотният проект за обмен на паспортни данни на едрия рогат добитък, беше разработен от Комисията с цел да се улесни обменът на данни между държавите членки, като същевременно се осигурява проследяване на животните при тяхното движение в рамките на Съюза. След като започне пълноценното функциониране на обмена на данни между националните компютризирани бази данни, изискването за издаване на паспорти на животните на хартиен носител следва да престане да се прилага за животни, предназначени за движение в рамките на Съюза. Това би следвало да допринесе за намаляването на административната тежест за държавите членки и за стопанските субекти.
(23)
В дял II, раздел II от Регламент (ЕО) № 1760/2000 са установени правила за система за доброволно етикетиране на говеждо месо, които предвиждат одобряване на някои спецификации на етикети от компетентния орган в съответната държава членка. Административната тежест и разходите, които трябва да понесат държавите членки и стопанските субекти при прилагането на тази система, не са пропорционални на ползите от системата. Тъй като след приемането на този регламент в сила влезе ново законодателство, специфичните правила относно системата за доброволно етикетиране станаха излишни и поради това следва да бъдат заличени. Въпреки това не следва да се засяга нито правото на стопанските субекти да информират потребителите чрез доброволно етикетиране относно характеристиките на месото, нито правото на потребителите да получават подлежаща на проверка информация. Следователно, както и за всеки друг вид месо, информацията относно говеждото месо, която надхвърля задължителното етикетиране, следва да е съобразена с действащото хоризонтално законодателство, включително Регламент (ЕС) № 1169/2011 на Европейския парламент и на Съвета (6).
(24)
С цел избягване на риск от измама в областта на етикетирането на месо и защита на европейските потребители приложимият контрол и санкции следва да имат достатъчно възпиращ ефект.
(25)
В съответствие с Регламент (ЕС) № 1169/2011 Комисията е задължена да представи доклад на Европейския парламент и на Съвета относно задължителното посочване на държавата на произход или мястото на произход за месото, използвано като съставка. Този доклад трябва, ако е уместно, да бъде придружен от законодателно предложение с цел да се осигури повече прозрачност в производствената верига на месото и да се информират по-добре европейските потребители. Като се вземат предвид възникналите напоследък проблеми във връзка с етикетирането на месни продукти, които засегнаха функционирането на хранителната верига, Европейския парламент и Съветът очакваха докладът да бъде приет възможно най-рано през втората половина на 2013 г. и той беше приет на 17 декември 2013 г.
(26)
В резултат на влизането в сила на Договора от Лисабон е необходимо правомощията, предоставени на Комисията съгласно Регламент (ЕО) № 1760/2000, да бъдат приведени в съответствие с членове 290 и 291 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС).
(27)
С цел да се гарантира, че се прилагат необходимите правила за правилното функциониране на идентификацията, регистрацията и проследяването на животни от рода на едрия рогат добитък и говеждо месо, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от ДФЕС що се отнася до изискванията за алтернативни средства за идентификация на едър рогат добитък; специалните обстоятелства, при които на държавите членки е позволено да удължават максималния срок за прилагане на средствата за идентификация; изискванията за средствата за идентификация; добавянето на средства за идентификация към списъка, определен в приложение I, правилата относно информацията от компютризираните бази данни, която да се съдържа в паспортите на животните и в отделните регистри, които трябва да се поддържат във всяко стопанство; идентификацията и регистрацията на придвижванията на едър рогат добитък, когато животните се извеждат на сезонна паша, включително сезонната миграция; правилата за етикетиране на определени продукти, които следва да са еквивалентни на правилата, определени в Регламент (ЕО) № 1760/2000; разпоредбите за етикетиране, отнасящи се до опростено представяне на обозначението за произход в случай на много кратък престой на животното в държава членка или трета държава на произход или клане; и определенията и изискванията, приложими към думите или категориите думи, които могат да бъдат изписвани на етикетите на предварително опаковано и замразено говеждо и телешко месо. От особено важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегирани актове, Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи на Европейския парламент и на Съвета.
(28)
С цел да се осигурят еднакви условия за прилагането на Регламент (ЕО) № 1760/2000 по отношение на регистрацията на стопанствата, които използват алтернативни средства за идентификация; техническите характеристики и подробните договорености за обмен на данни между компютризираните бази данни на държавите членки; признаването на пълноценното функциониране на системата за обмен на данни; формàта и конструкцията на средствата за идентификация; техническите процедури и стандарти за прилагането на ЕИ, правилата относно конфигурацията на идентификационния код, максималния размер и състава на определени групи животни, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да се упражняват в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (7).
(29)
Следва да се осъществява мониторинг на прилагането на настоящия регламент. Следователно не по-късно от пет години след влизането в сила на настоящия регламент по отношение на разпоредбите, отнасящи се до доброволното етикетиране на говеждото месо, и девет години по отношение на разпоредбите, отнасящи се до ЕИ, Комисията следва да представи на Парламента и на Съвета два доклада, в които се разглежда както прилагането на настоящия регламент, така и техническата и икономическата изпълнимост на въвеждането на задължителна ЕИ навсякъде в Съюза. Тези доклади следва да се придружават по целесъобразност от подходящи законодателни предложения.
(30)
Поради това Регламент (ЕО) № 1760/2000 следва да бъде съответно изменен,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕО) № 1760/2000 се изменя както следва:
1)
В член 1, параграф 2 второто изречение се заличава.
2)
В член 2 първото тире се заменя със следния текст:
„-
„животно“ означава животно от рода на едрия рогат добитък по смисъла на член 2, параграф 2, букви б) и в) от Директива 64/432/ЕИО, включително животни, които участват в културни и спортни събития,“;
3)
В член 3 първа алинея, буква а) се заменя със следното:
„а)
средства за идентификация с цел индивидуална идентификация на животните;“;
4)
Член 4 се заменя със следното:
„Член 4
Задължение за идентификация на животните
1. Всички животни в дадено стопанство се идентифицират чрез най-малко две средства за идентификация, изброени в приложение I и съответстващи на правилата, приети в изпълнение на параграф 3, и одобрени от компетентния орган. Най-малко едно от средствата за идентификация е видимо и на него е поставен видим идентификационен код.
Първа алинея не се прилага за животни, които са родени преди 1 януари 1998 г. и не са предназначени за търговия в рамките на Съюза. Тези животни се идентифицират чрез най-малко едно средство за идентификация.
С цел да се осигури адаптирането към техническия напредък на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22б по отношение на добавянето на средства за идентификация към списъка, определен в приложение I, като същевременно се гарантира тяхната оперативна съвместимост.
Средствата за идентификация се предоставят на стопанствата, разпределят се и се поставят на животните по начин, определен от компетентния орган.
Двете средства за идентификация, разрешени в съответствие с приетите съгласно параграф 3 и настоящия параграф делегирани актове и актовете за изпълнение и поставени на едно животно, носят един и същ уникален идентификационен код, който - заедно с регистрацията на животните - прави възможно идентифицирането на всяко отделно животно и на стопанството, в което е родено
2. Чрез дерогация от параграф 1, в случай че съставните елементи на идентификационния код не позволяват поставяне на електронен идентификатор със същия уникален идентификационен код, съответните държавите членки могат - под надзора на компетентния орган - да разрешат върху второто средство за идентификация да бъде нанесен различен код, при условие че е изпълнено всяко от следните условия:
а)
животното е родено преди датата на влизане в сила на актовете за изпълнение, посочени в параграф 3, втора алинея, буква в),
б)
е гарантирано пълно проследяване,
в)
е възможна индивидуалната идентификация на животното, включително стопанството, в което то е родено,
г)
животното не е предназначено за търговия в рамките на Съюза.
3. С цел да се гарантира адекватно проследяване и приспособимост към техническия напредък, както и оптималното функциониране на системата за идентификация, Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 22б относно изискванията по отношение на средствата за идентификация, посочени в приложение I, и преходните мерки, необходими за въвеждането на конкретно средство за идентификация.
Въз основа на съответните ISO стандарти или други международни технически стандарти, приети от признати международни организации за определяне на стандарти, с уговорката, че тези международни стандарти могат да гарантират най-малко по-високо ниво на надеждност и ефективност от ISO стандартите, Комисията определя посредством актове за изпълнение необходимите правила относно:
а)
формàта и конструкцията на средствата за идентификация,
б)
техническите процедури за електронната идентификация на животни от рода на едрия рогат добитък; и
в)
конфигурацията на идентификационния код.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.
4. Считано от … 18 юли 2019 г., държавите членки гарантират, че разполагат с необходимата инфраструктура с цел осигуряване на идентификацията на животните въз основа на електронен идентификатор като официално средство за идентификация в съответствие с настоящия регламент.
Считано от … 18 юли 2019 г., държавите членки могат да въведат национални разпоредби, с които да направят задължително използването на електронен идентификатор като едно от двете средства за идентификация, предвидени в параграф 1.
Държавите членки, които се възползват от възможността, посочена във втора алинея, предоставят на Комисията текста на съответните си национални разпоредби и осигуряват достъп до тази информация в интернет. Комисията подпомага държавите членки при предоставянето на обществен достъп до тази информация, като предоставя на своята интернет страница връзки към съответните интернет страници на държавите членки.
5. Чрез дерогация от параграф 1, едрият рогат добитък, предназначен за културни и спортни събития, различни от панаири и изложения, може да се обозначава чрез алтернативни средства за идентификация, отговарящи на норми за идентификация, еквивалентни на предвидените в посочения параграф.
Стопанствата, които използват алтернативните средства за идентификация, посочени в първа алинея, се регистрират в компютризираната база данни, предвидена в член 5.
Комисията определя необходимите правила за тази регистрация посредством актове за изпълнение. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.
С цел да се осигури проследяване въз основа на нормите за идентификация, еквивалентни на предвидените в параграф 1, Комисията се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 22б относно изискванията за алтернативните средства за идентификация, посочени в първа алинея, включително преходните мерки, изисквани за тяхното въвеждане.
Комисията може да определи посредством актове за изпълнение правилата относно формàта и конструкцията на алтернативните средства за идентификация, посочени в първата алинея, включително преходните мерки, необходими за тяхното въвеждане. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.
6. Държавите членки съобщават една на друга и на Комисията модела на средствата за идентификация, използвани на тяхна територия. Те осигуряват достъп до тази информация в интернет. Комисията подпомага държавите членки при осигуряването на обществен достъп до тази информация, като предоставя на своята интернет страница връзки към съответните интернет страници на държавите членки.“;
5)
Вмъкват се следните членове:
„Член 4а
Срокове за поставяне на средства за идентификация
1. Предвидените в член 4, параграф 1 средства за идентификация се поставят на животното преди изтичането на максимален срок, който се определя от държавата членка, в която животното е било родено. Максималният срок се определя от датата на раждане на животното и не надвишава 20 дни.
Чрез дерогация от първа алинея, поради причини, свързани с физиологичното развитие на животните, този срок може да бъде удължен за второто средство за идентификация до 60 дни, считано от раждането на животното.
Нито едно животно не може да напусне стопанството, в което е родено, преди да му бъдат поставени двете средства за идентификация.
2. С цел да се даде възможност за поставяне на средствата за идентификация при специални обстоятелства, включващи практически затруднения, Комисията се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 22б, за да определи тези специални обстоятелства, при които държавите членки могат да удължават максималните срокове за поставяне на средствата за идентификация, както е предвидено в параграф 1, първа и втора алинея. Държавите членки уведомяват Комисията, винаги когато се възползват от тази възможност.
Член 4б
Идентификация на животни от трети държави
1. Всички животни, които подлежат на ветеринарни проверки съгласно Директива 91/496/ЕИО, влиза в Съюза от трети държави и предназначени за стопанство по местоназначение, намиращо се на територията на Съюза, се идентифицират в стопанството по местоназначение посредством средствата за идентификация, предвидени в член 4, параграф 1.
Първоначалната идентификация, поставена на животното в третата държава на произход, се вписва в компютризираната база данни, предвидена в член 5, заедно с уникалния идентификационен код на средствата за идентификация, определен на животното от държавата членка по местоназначение.
Първа алинея не се прилага по отношение на животни, предназначени директно за кланица, разположена в държава членка, при условие че животните биват заклани в срок от 20 дни след посочените ветеринарни проверки съгласно Директива 91/496/ЕИО.
2. Средствата за идентификация на животни, посочени в член 4, параграф 1, се поставят в рамките на максимален срок, който се определя от държавата членка, в която се намира стопанството по местоназначение. Този срок не трябва да надвишава 20 дни след извършването на ветеринарните проверки, посочени в параграф 1.
Чрез дерогация от първа алинея, поради причини, свързани с физиологичното развитие на животните, този срок може да бъде удължен до 60 дни, считано от раждането на животното, за второто средство за идентификация.
При всички случаи двете средства за идентификация по член 4, параграф 1, първа алинея се поставят на животните, преди да напуснат стопанството по местоназначение.
3. Когато стопанството по местоназначение се намира в държава членка, въвела национални разпоредби съгласно член 4, параграф 4, втора алинея за задължително използване на електронни идентификатори, животните се идентифицират посредством този електронен идентификатор в стопанството на местоназначение в Съюза в срок, който се определя от държавата членка по местоназначение. Този срок не трябва да надвишава 20 дни след извършването на ветеринарните проверки, посочени в параграф 1.
Чрез дерогация от първа алинея, поради причини, свързани с физиологичното развитие на животните, този срок може да бъде удължен за второто средство за идентификация до 60 дни, считано от раждането на животното.
При всички случаи електронният идентификатор се поставя на животните, преди да напуснат стопанството по местоназначение.
Член 4в
Идентификация на животните, преместени от една държава членка в друга
1. Животните, преместени от една държава членка в друга, запазват първоначалните средства за идентификация, които са им поставени съгласно член 4, параграф 1.
Въпреки това, чрез дерогация от първа алинея, считано от … 18 юли 2019 г. датата, компетентните органи на държавата членка по местоназначение могат да разрешат:
а)
замяната на едно от средствата за идентификация с електронен идентификатор, без да се променя първоначалният уникален идентификационен код на животното;
б)
замяната на двете средства за идентификация с две нови средства за идентификация, като и двете трябва да имат един и същ, нов уникален идентификационен код. Настоящата дерогация може да се прилага до пет години след … 18 юли 2019 г., в случай че съставните елементи на идентификационния код на класическата ушна марка на животното не позволяват поставянето на електронен идентификатор със същия уникален идентификационен код, и при условие че животното е родено преди датата на влизане в сила на актовете за изпълнение, посочени в член 4, параграф 3, втора алинея, буква в).
2. Ако стопанството по местоназначение се намира в държава членка, въвела национални разпоредби за задължително използване на електронен идентификатор, животните се идентифицират посредством електронен идентификатор най-късно в стопанството по местоназначение в рамките на максимален срок, който се определя от държавата членка, в която се намира стопанството по местоназначение. Максималният срок не трябва да надвишава 20 дни, считано от датата на пристигането на животните в стопанството по местоназначение.
Чрез дерогация от първа алинея, поради причини, свързани с физиологичното развитие на животните, този срок може да бъде удължен за второто средство за идентификация до 60 дни, считано от раждането на животното.
При всички случаи електронният идентификатор се поставя на животните, преди да напуснат стопанството по местоназначение.
Първа алинея обаче не се прилага по отношение на животни, предназначени директно за кланица, разположена на територията на държавата членка, която е въвела национални разпоредби за задължително използване на електронен идентификатор.
Член 4г
Отстраняване, промяна или замяна на средствата за идентификация
Нито едно средство за идентификация не може да бъде премахнато, променено или заменено без разрешението на компетентния орган. Такова разрешение може да бъде издадено само ако премахването, промяната или замяната не излагат на риск проследяването на животното и когато е възможна индивидуалната му идентификация, включително на стопанството, в което е родено.
Всяка замяна на даден идентификационен код се вписва в компютризираната база данни, предвидена в член 5, заедно с уникалния идентификационен код на първоначалното средство за идентификация на животното.“;
6)
Член 5 се заменя със следното:
„Член 5
Компетентният орган в държавите членки създава компютризирана база данни в съответствие с членове 14 и 18 от Директива 64/432/ЕИО.
Държавите членки могат да обменят данни в електронен вид между своите компютризирани бази данни от датата, на която Комисията признае пълната оперативност на системата за обмен на данни. Този обмен се осъществява по начин, който да гарантира защита на данните и предотвратяване на всякакъв вид злоупотреба с тях, за да се запазят интересите на съответния стопанин.
За да се гарантира електронният обмен на информация между държавите членки, Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 22б, за да установи правилата по отношение данните, които да бъдат обменяни между компютризираните бази данни на държавите членки.
Чрез актове за изпълнение Комисията определя техническите условия и ред за такъв обмен и признава пълната оперативност на системата за обмен на данни. Актовете за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.“;
7)
Член 6 се заменя със следното:
„Член 6
1. Ако дадена държава членка не участва в обмена на електронни данни с другите държави членки в рамките на системата за електронен обмен, посочена в член 5, се прилага следното:
а)
за всяко животно, предназначено за търговия в рамките на Съюза, компетентният орган на тази държава членка издава паспорт въз основа на информацията, съдържаща се в компютризираната база данни, създадена в същата държава членка;
б)
всяко животно с издаден паспорт се придружава от него при преместване на животното от една държава членка в друга;
в)
при пристигането на животното в стопанството по местоназначение паспортът му се предава на компетентните органи на държавата членка, в която се намира стопанството по местоназначение.
2. С оглед да се даде възможност за проследяване на движението на животните обратно до стопанството на произход, разположено в държава членка, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22б за установяване на правила относно информацията от компютризираната база данни, която да се включва в паспорта на животното, включително преходните мерки, необходими за тяхното въвеждане.“;
8)
Вмъква се следният член:
„Член 6а
Настоящият регламент не възпрепятства национални разпоредби на държава членка от издаването на паспорти за животни, които не са предназначени за търговия в рамките на Съюза.“;
9)
Член 7 се изменя както следва:
а)
параграф 1 се изменя както следва:
i)
второто тире се заменя със следното:
„-
да докладва на компетентния орган за всички придвижвания до и от стопанството и за всички раждания и смъртни случаи на животни в стопанството, заедно с датите на тези събития, в рамките на максимален срок, определен от съответната държава членка; този максимален срок е най-малко три дни и не надвишава седем дни от настъпването на едно от тези събития; Държавите членки могат да поискат Комисията да удължи максималния срок от седем дни.“;
ii)
добавя се следната алинея:
„С цел вземането предвид на практически затруднения в изключителни случаи Комисията се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 22б, за да определи изключителните обстоятелства, при които държавите членки могат да удължат максималния срок от седем дни, предвиден във второто тире на първа алинея, както и максималната продължителност на удължаването, която не надвишава 14 дни, считано от изтичането на седемдневния срок, посочен във второто тире на първа алинея.“;
б)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. С цел да се осигури адекватно и ефективно проследяване на животните от рода на едрия рогат добитък, когато последните се извеждат на сезонна паша, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22б по отношение на държавите членки или част от държавите членки, в които се прилагат специални правила за сезонна паша, включително за срока, специфичните задължения на стопаните и правилата за регистрация на стопанствата и регистрация на движението на такива животни от рода на едрия рогат добитък, включително преходните мерки, необходими за тяхното въвеждане.“;
в)
добавят се следните параграфи:
„5. Чрез дерогация от параграф 4 поддържането на регистър е по избор за всеки стопанин, който:
а)
разполага с достъп до компютризираната база данни, предвидена в член 5, вече съдържаща информацията, която трябва да бъде включена в регистъра; и
б)
въвежда актуална информация или разполага с въведена директно в компютризираната база данни, предвидена в член 5.
6. С цел да се гарантира точността и надеждността на информацията, която следва да се съдържа в регистъра на стопанството, предвиден в настоящия член, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22б, за да определи необходимите правила относно тази информация, включително преходните мерки, необходими за тяхното въвеждане.“;
10)
Член 8 се заличава;
11)
Добавя се следният член:
„Член 9а
Обучение
Държавите членки гарантират, че всяко лице, което отговаря за идентификацията и регистрацията на животни, е получило указания и насоки относно съответните разпоредби на настоящия регламент и на всички делегирани актове и актове за изпълнение, приети от Комисията съгласно настоящия регламент.
Когато релевантните разпоредби се изменят, съответната информация се предоставя на разположение на лицето, посочено в първа алинея.
Държавите членки гарантират наличието на подходящи курсове за обучение.
Комисията улеснява обмена на най-добри практики с цел да се подобри качеството на информацията и обучението в целия Съюз.“;
12)
Член 10 се заличава;
13)
Член 12 се заменя със следното:
„Член 12
За целите на настоящия дял се прилагат следните дефиниции:
1)
„говеждо месо“ означава всички продукти, които попадат в кодове по КН 0201, 0202, 0206 10 95 и 0206 29 91;
2)
„етикетиране“ означава прикачването на етикет към отделно парче или парчета месо, или тяхната опаковка, или при неопаковани предварително продукти - представянето на подходяща информация в писмена и видима форма за потребителя на мястото на продажбата,
3)
„организация“ означава група от стопански субекти в една и съща или в различни сфери на търговията с говеждо месо,
4)
„мляно месо“ означава обезкостено месо, което е смляно на парченца, съдържа по-малко от 1 % сол и попада в кодове по КН 0201, 0202, 0206 10 95 и 0206 29 91,
5)
„изрезки“ означава малки парчета месо, признати за годни за консумация от човека, произведени изключително по време на транжиране, на обезкостяване на кланични трупове или при разфасоване на месо;
6)
„транжирано месо“ означава месо, което е било разделено на малки кубчета, на резени или други индивидуални порции, които не изискват по-нататъшно транжиране от стопанския субект, преди да бъдат закупени от крайния потребител, и които могат да се използват пряко от потребителя. Тази дефиниция не включва мляно месо и изрезки.“;
14)
Член 13 се изменя, както следва:
а)
параграфи 3 и 4 се заличават;
б)
в параграф 5 уводното изречение на буква а) се заменя със следното:
„а)
стопанските субекти и организациите обозначават на етикета също така:“;
в)
добавя се следният параграф:
„6. С цел да се избегне ненужното повторение на посочването върху етикета за говеждото месо на държави членки или трети страни, в които е осъществено отглеждането, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22б, отнасящи се до опростено представяне за случаи на много кратък престой на животното в държава членка или трета страна на раждане или на клане.
Посредством актове за изпълнение Комисията приема правила относно максималния размер и състав на групата животни, посочена в параграф 1 и параграф 2, буква а), като взема предвид ограниченията по отношение на хомогенността на групите от животни, от които идват транжираното месо и изрезките. Актовете за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.“;
15)
В член 14 четвърта алинея се заменя със следното:
„С цел да гарантира спазване на хоризонталните правила относно етикетирането в настоящия раздел Комисията се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 22б, въз основа на натрупания опит с мляното месо, за да установи правила, еквивалентни на посочените в първите три алинеи от настоящия член, по отношение на изрезки от говеждо месо или транжирано говеждо месо.“;
16)
Член 15 се заменя със следното:
„Член 15
Задължително етикетиране на говеждо месо от трети държави
Чрез дерогация от член 13 говеждо месо, внесено на територията на Съюза, за което не е налична цялата информация, предвидена в член 13, се етикетира с обозначение:
„произход: от държава извън ЕС“ и „Заклано в: (име на третата държава)“.“;
17)
Считано от 13 декември 2014 г.:
а)
заглавието на дял II, раздел II се замества с думите „Доброволно етикетиране“;
б)
членове 16, 17 и 18 се заличават; и
в)
следният член се вмъква в дял II, раздел II.
„Член 15а
Общи правила
Данните за храните, различни от предвидените в членове 13, 14 и 15, добавени на етикетите доброволно от стопанските субекти или организациите, занимаващи се с продажбата на говеждо месо, трябва да са обективни, проверими от компетентните органи и разбираеми за потребителите.
Тази информация трябва да съответства на хоризонталното законодателство относно етикетирането, и по-специално на Регламент (ЕС) № 1169/2011 на Европейския парламент и на Съвета (8).
Когато стопански субекти или организации, които търгуват с говеждо месо, не спазват задълженията, посочени в първа и втора алинея, компетентният орган прилага подходящи наказания, както е посочено в член 22.
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22б относно дефинициите и изискванията, които се прилагат към думи или категории думи, които могат да бъдат поставяни на етикетите на предварително опаковано прясно и замразено говеждо и телешко месо.
(8) Регламент (ЕС) № 1169/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 25 октомври 2011 г. за предоставянето на информация за храните на потребителите, за изменение на регламенти (ЕО) № 1924/2006 и (ЕО) № 1925/2006 на Европейския парламент и на Съвета и за отмяна на Директива 87/250/ЕИО на Комисията, Директива 90/496/ЕИО на Съвета, Директива 1999/10/ЕО на Комисията, Директива 2000/13/ЕО на Европейския парламент и на Съвета, директиви 2002/67/ЕО и 2008/5/ЕО на Комисията и на Регламент (ЕО) № 608/2004 на Комисията (ОВ L 304, 22.11.2011 г., стр. 18).“;" 						
18)
Член 19, 20 и 21 се заличават;
19)
Член 22 се заменя със следното:
„Член 22
1. Държавите членки вземат всички необходими мерки, за да осигурят спазването на разпоредбите на настоящия регламент.
Предвиденият контрол не засяга друг вид контрол, който Комисията може да осъществява в съответствие с член 9 от Регламент (ЕО, Евратом) № 2988/95.
Всички наказания, налагани от държава членка на стопанина, стопанския субект или организацията, които търгуват с говеждо месо, трябва да бъдат ефикасни, възпиращи и пропорционални.
Компетентният орган извършва всяка година минимален брой официални проверки във връзка с идентификацията и регистрацията на животни, които обхващат поне 3 % от стопанствата.
Компетентният орган незабавно увеличава минималното ниво на официалните проверки, посочени във втора алинея, когато се установи, че разпоредбите относно идентификацията и регистрацията на животните не са спазени.
Подборът на стопанства за инспектиране от компетентния орган се извършва на базата на анализ на риска.
До 31 август всяка държава членка предава на Комисията годишен доклад относно прилагането на официалните проверки през предходната година.
2. Независимо от разпоредбите на параграф 1 компетентният орган налага на даден стопанин следните административни санкции:
а)
ако едно или повече животни в дадено стопанство не отговарят на нито една от разпоредбите, предвидени в дял I, върху движението на всички животни от и към стопанството на този стопанин се налага ограничение;
б)
в случай на животни, по отношение на които изискванията за идентифициране и регистрация, предвидени в дял I, не са изцяло изпълнени, незабавно се налага ограничение върху движението само на съответните животни, докато тези изисквания не се изпълнят изцяло;
в)
ако в едно стопанство броят на животните, по отношение на които изискванията за идентифициране и регистрация, предвидени в дял I, не са изцяло изпълнени, надхвърля 20 %, върху движението на всички животни, намиращи се в това стопанство, се налага незабавно ограничение; по отношение на стопанства от не повече от 10 животни тази мярка се прилага само ако повече от две животни не са напълно идентифицирани в съответствие с разпоредбите на дял I;
г)
ако стопанинът на дадено животно не може да представи доказателство за идентификацията и проследяването му, когато е уместно и въз основа на оценка на рисковете за здравето на животните и безопасността на храните, се издава заповед за унищожаването на животното без право на обезщетение;
д)
ако стопанин не изпълни задължението си да докладва на компетентния орган движението на животни от и към неговото стопанство в съответствие с член 7, параграф 1, второ тире, компетентният орган ограничава движението на животни от и към неговото стопанство;
е)
ако стопанин не изпълни задължението си да докладва на компетентния орган за раждане или смърт на животно съгласно член 7, параграф 1, второ тире, компетентният орган ограничава движението на животни от и към неговото стопанство;
ж)
в случаи на продължаващо неспазване на задължението за плащане на разноските, посочени в член 9, държавите членки могат да ограничат движението на животни от и към стопанството на конкретния стопанин.
3. Независимо от параграф 1, когато стопански субекти и организации, които търгуват с говеждо месо, са етикетирали говеждо месо, без да спазят своите задължения, определени в дял II, държавите членки, когато е целесъобразно и в съответствие с принципа на пропорционалност, налагат отстраняването на говеждото месо от пазара.В допълнение към санкциите, предвидени в параграф 1, държавите членки могат:
а)
ако засегнатото месо отговаря на съответните ветеринарни и санитарни правила, които разрешават:
i)
пускането на това говеждо месо на пазара, след като е било правилно етикетирано в съответствие с изискванията на Съюза, или
ii)
прякото изпращане на това месо за преработка в продукти, различни от посочените в член 12, първо тире;
б)
да наредят спирането на действието или оттеглянето на одобрението на съответните стопански субекти и организации.
4. Експерти на Комисията, съвместно с компетентните органи:
а)
проверяват дали държавите членки се съобразяват с изискванията на настоящия регламент;
б)
извършват проверки на място, за да гарантират, че извършването на проверки става в съответствие с настоящия регламент.
5. Държава членка, на чиято територия се провежда проверка на място, осигурява на експертите от Комисията всяка помощ, от която имат нужда при изпълнение на своите задачи. Резултатът от проведените проверки се обсъжда с компетентния орган на дадената държава членка, преди да бъде изготвен и разпространен окончателният доклад. Когато е необходимо, този доклад съдържа препоръки към държавите членки за подобряване на съответствието с изискванията на настоящия регламент.“
20)
Вмъкват се следните членове:
„Член 22а
Компетентни органи
Държавите членки определят компетентния орган или компетентните органи, които отговарят за осигуряване на спазването на настоящия регламент, както и на всички актове, приети от Комисията на негова основа.
Те информират Комисията и другите държави членки кои точно са тези органи.
Член 22б
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието за приемане на делегирани актове, посочено в член 4, параграфи 1, 3 и 5, член 4а, параграф 2, член 5, член 6, параграф 2, член 7, параграфи 1, 2 и 6, член 13, параграф 6, член 14, параграф 4 и член 15а, се предоставя на Комисията за петгодишен срок, считано от … 17 юли 2014 г.. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на петгодишния срок. Делегирането на правомощия се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възрази срещу подобно продължаване не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 4, параграфи 1, 3 и 5, член 4а, параграф 2, член 5, член 6, параграф 2, член 7, параграфи 1, 2 и 6, член 13, параграф 6, член 14, параграф 4 и член 15а във всеки един момент може да бъде оттеглено от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То влиза в сила в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на посочена в него по-късна дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага щом приеме делегиран акт, Комисията уведомява за това едновременно Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 4, параграфи 1, 3 и 5, член 4а, параграф 2, член 5, член 6, параграф 2, член 7, параграфи 1, 2 и 6, член 13, параграф 6, член 14, параграф 4 и член 15а, влиза в сила само ако Европейският парламент или Съветът не са изразили възражение в срок от два месеца, след като са получили уведомление за него, или ако преди изтичането на този срок Европейският парламент и Съветът са уведомили Комисията, че нямат възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.“
21)
Член 23 се заменя със следното:
„Член 23
Процедура на комитета
1. Комисията се подпомага за актовете за изпълнение, приети съгласно член 4, параграфи 3 и 5, член 5 и член 13, параграф 6, от Постоянния комитет по хранителната верига и здравето на животните, създаден по силата на член 58 от Регламент (ЕО № 178/2002 на Европейския парламент и на Съвета (9).
Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (10).
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Когато становището на комитета трябва да бъде получено чрез писмена процедура, тази процедура се прекратява без резултат, ако в рамките на определения срок за предаване на становището председателят на комитета вземе такова решение или обикновено мнозинство от членовете на комитета поиска това.
(9) Регламент (ЕО) № 178/2002 на Европейския парламент и на Съвета от 28 януари 2002 г. за установяване на общите принципи и изисквания на законодателството в областта на храните, за създаване на Европейски орган за безопасност на храните и за определяне на процедури относно безопасността на храните (ОВ L 31, 1.2.2002 г., стр. 1)." 						
(10) Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (ОВ L 55, 28.2.2011 г., стр. 13).“;" 						
22)
Добавя се следният член:
„Член 23а
Докладване и развитие на законодателството
Не по-късно от:
-
18 юли 2019 г. за разпоредбите за доброволното етикетиране и
-
18 юли 2023 г. за разпоредбите за електронна идентификация,
Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета съответните доклади, в които се разглежда изпълнението и въздействието на настоящия регламент, включително, в първия случай - възможността за преразглеждане на предвидените разпоредби за доброволно етикетиране, а във втория случай - техническата и икономическа възможност за въвеждане на задължителна електронна идентификация навсякъде в Съюза.
При необходимост докладът може да бъде придружен от подходящи законодателни предложения.“
23)
Вмъква се следното приложение:
„ПРИЛОЖЕНИЕ I
СРЕДСТВА ЗА ИДЕНТИФИКАЦИЯ
А)
КЛАСИЧЕСКА УШНА МАРКА
СЧИТАНО ОТ 18 ЮЛИ 2019 г.:
Б)
ЕЛЕКТРОНЕН ИДЕНТИФИКАТОР ПОД ФОРМАТА НА ЕЛЕКТРОННА УШНА МАРКА
В)
ЕЛЕКТРОНЕН ИДЕНТИФИКАТОР ПОД ФОРМАТА НА ТЪРБУШЕН БОЛУС
Г)
ЕЛЕКТРОНЕН ИДЕНТИФИКАТОР ПОД ФОРМАТА НА ТРАНСПОНДЕР, КОЙТО СЕ ИНЖЕКТИРА“;
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 15 май 2014 година
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 653/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Μαΐου 2014
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 όσον αφορά την ηλεκτρονική αναγνώριση των βοοειδών και την επισήμανση του βοείου κρέατος
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2 και το άρθρο 168 παράγραφος 4 στοιχείο β),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το 1997, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 820/97 του Συμβουλίου (3) ενισχύθηκαν οι κανόνες της Ένωσης σχετικά με την ταυτοποίηση και την ιχνηλασιμότητα των βοοειδών στο πλαίσιο της επιδημίας της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών (ΣΕΒ) και της αυξανόμενης ανάγκης που δημιούργησε για την ιχνηλασιμότητα της καταγωγής του ζώου και των μετακινήσεών του με τη χρήση συμβατικών ενωτίων.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) ορίζει ότι κάθε κράτος μέλος υποχρεούται να δημιουργήσει σύστημα για την αναγνώριση και την καταγραφή των βοοειδών σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό.
(3)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 θεσπίζει ένα σύστημα για την αναγνώριση και την καταγραφή των βοοειδών, το οποίο περιλαμβάνει ενώτια που τοποθετούνται και στα δύο αυτιά του ζώου, ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, διαβατήρια ζώων και ατομικά μητρώα που τηρεί κάθε εκμετάλλευση.
(4)
Η ιχνηλασιμότητα του βοείου κρέατος στην πηγή μέσω της αναγνώρισης και της καταγραφής είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επισήμανση της καταγωγής σε όλη την τροφική αλυσίδα. Τα μέτρα αυτά εξασφαλίζουν την προστασία του καταναλωτή και της δημόσιας υγείας και προάγουν την εμπιστοσύνη του καταναλωτή.
(5)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 και, ειδικότερα, η αναγνώριση των βοοειδών και τα συστήματα προαιρετικής επισήμανσης του βοείου κρέατος αναφέρονται ως υποχρεώσεις πληροφόρησης με ειδική σημασία από την άποψη του φόρτου που συνεπάγονται για τις επιχειρήσεις στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 22ας Οκτωβρίου 2009, με τίτλο «Πρόγραμμα δράσης για τη μείωση του διοικητικού φόρτου στην ΕΕ - Τομεακά προγράμματα μείωσης διοικητικού φόρτου και ενέργειες για το 2009».
(6)
Η χρήση συστημάτων ηλεκτρονικής αναγνώρισης («EID») θα συνέβαλλε ενδεχομένως στην ορθολογική οργάνωση των διαδικασιών ιχνηλασιμότητας μέσω αυτόματης και ακριβέστερης ανάγνωσης και καταγραφής στο μητρώο των εκμεταλλεύσεων. Επιπλέον, θα καθιστούσε δυνατή την αυτόματη αναφορά των κινήσεων των ζώων στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων βελτιώνοντας έτσι την ταχύτητα, την αξιοπιστία και την ακρίβεια του συστήματος ιχνηλασιμότητας και τη διαχείριση ορισμένων απευθείας πληρωμών προς τους αγρότες. Η χρήση των ανωτέρω συστημάτων EID θα βελτιώσει και τη διαχείριση ορισμένων αμέσων πληρωμών στους αγρότες.
(7)
Τα συστήματα EID που βασίζονται σε ραδιοσυχνική αναγνώριση έχουν βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία δέκα έτη. Η εν λόγω τεχνολογία καθιστά δυνατή τη γρηγορότερη και ακριβέστερη ανάγνωση των ατομικών κωδικών ταυτότητας των ζώων απευθείας στα συστήματα επεξεργασίας δεδομένων. Αυτό φέρνει μείωση του αναγκαίου χρόνου για την ιχνηλασιμότητα των πιθανών μολυσμένων ζώων ή τροφίμων, γεγονός που συνεπάγεται βελτίωση της αξιοπιστίας των βάσεων δεδομένων και ενίσχυση της δυνατότητας έγκαιρης αντίδρασης σε περίπτωση έξαρσης ασθενειών, εξοικονομώντας κόστος εργασίας, παρότι συνεπάγεται αύξηση του κόστους εξοπλισμού.
(8)
Ο παρών κανονισμός εναρμονίζεται με το γεγονός ότι τα συστήματα EID έχουν ήδη εισαχθεί στην Ένωση για ζωικά είδη άλλα από τα βοοειδή, όπως το υποχρεωτικό σύστημα που χρησιμοποιείται στα αιγοπρόβατα.
(9)
Δεδομένης της τεχνολογικής προόδου όσον αφορά τα συστήματα EID, ορισμένα κράτη μέλη αποφάσισαν να αρχίσουν την προαιρετική εφαρμογή της EID για τα βοοειδή. Οι πρωτοβουλίες αυτές ενδέχεται να φέρουν την ανάπτυξη διαφορετικών συστημάτων σε επιμέρους κράτη μέλη ή από ενδιαφερόμενα μέρη. Αυτή η ανάπτυξη θα εμπόδιζε τη μεταγενέστερη εναρμόνιση των τεχνικών προτύπων εντός της Ένωσης. Θα πρέπει όμως να εξασφαλιστεί ότι τα συστήματα αναγνώρισης που θα υιοθετήσουν τα κράτη μέλη θα είναι διαλειτουργικά και σύμφωνα προς τα σχετικά πρότυπα ISO ή οποιοδήποτε άλλο διεθνές τεχνικό πρότυπο εγκριθέν από ανεγνωρισμένους διεθνούς οργανισμούς τυποποίησης, εφόσον αυτά τα διεθνή πρότυπα μπορούν να εγγυηθούν τουλάχιστον ένα επίπεδο επιδόσεων υψηλότερο από εκείνο των προτύπων ISO.
(10)
Η έκθεση της Επιτροπής της 25ης Ιανουαρίου 2005 σχετικά με τη δυνατότητα θέσπισης συστημάτων EID για τα βοοειδή συμπεραίνει ότι έχει αποδειχθεί ότι η ραδιοσυχνική αναγνώριση έχει εξελιχθεί σε βαθμό που θα μπορούσε ήδη να εφαρμοστεί στην πράξη. Συμπεραίνει επίσης ότι είναι άκρως επιθυμητό να υπάρξει στροφή προς την EID των βοοειδών εντός της Ένωσης, επειδή, εκτός από άλλα πλεονεκτήματα, θα συνέβαλε και στη μείωση του διοικητικού φόρτου.
(11)
Σύμφωνα με την από 10 Σεπτεμβρίου 2008 ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «σχέδιο δράσης για την εφαρμογή της στρατηγικής της ΕΕ για την υγεία των ζώων», η Επιτροπή οφείλει να απλουστεύσει τις υποχρεώσεις πληροφόρησης, όπως τα μητρώα εκμεταλλεύσεων και τα διαβατήρια ζώων, κατά την εισαγωγή των συστημάτων EID.
(12)
Η από 19 Σεπτεμβρίου 2007 ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «σχετικά με μια νέα στρατηγική σχετικά με την υγεία των ζώων για την Ευρωπαϊκή Ένωση (2007-2013), σύμφωνα με την οποία «η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία» », προτείνει να εξεταστεί η EID για τα βοοειδή ως πιθανή βελτίωση του υφιστάμενου συστήματος αναγνώρισης και καταγραφής της Ένωσης για την απλούστευση των υποχρεώσεων πληροφόρησης, όπως μητρώα εκμεταλλεύσεων και διαβατήρια ζώων, και προτείνει την εφαρμογή συστήματος ηλεκτρονικής ανταλλαγής διαβατηρίων βοοειδών. Η εν λόγω ανταλλαγή προϋποθέτει την εισαγωγή EID με την εισαγωγή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο. Μια τέτοια ανταλλαγή θα έφερε σημαντική εξοικονόμηση κόστους και προσπαθειών για τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών και άλλων ενδιαφερομένων, και θα μείωνε τον φόρτο εργασίας κατά τη μεταβίβαση δεδομένων από τα διαβατήρια ζώων σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων. Ο παρών κανονισμός συνάδει με την εν λόγω πρωτοβουλία.
(13)
Ο παρών κανονισμός αναμένεται, συνεπώς, να συμβάλει σε κάποιους θεμελιώδεις στόχους σημαντικών στρατηγικών της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, με τη βελτίωση της οικονομικής ανάπτυξης, της συνοχής και της ανταγωνιστικότητας.
(14)
Ορισμένες τρίτες χώρες έχουν ήδη κανόνες που επιτρέπουν προηγμένες τεχνολογίες EID. Η Ένωση θα πρέπει να θεσπίσει παρόμοιους κανόνες για τη διευκόλυνση του εμπορίου και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας του γαλακτοκομικού τομέα.
(15)
Υπό το φως της τεχνολογικής ανάπτυξης νέων τύπων ηλεκτρονικών συστημάτων αναγνώρισης, είναι σκόπιμο να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής των μέσων αναγνώρισης που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 για να καταστεί δυνατή η χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών αναγνώρισης ως επίσημων μέσων ηλεκτρονικής αναγνώρισης. Εφόσον η εισαγωγή των αντίστοιχων διατάξεων συνεπάγεται σημαντικές επενδύσεις, χρειάζεται μια μεταβατική περίοδος πέντε ετών που θα δώσει στα κράτη μέλη τον αναγκαίο χρόνο για να ετοιμασθούν. Σε αυτή τη μεταβατική περίοδο, τα συμβατικά ενώτια θα συνεχίσουν να είναι το μόνο επίσημο μέσον αναγνώρισης για τα βοοειδή.
(16)
Αν γίνει υποχρεωτική η EID σε ολόκληρη την Ένωση, θα μπορούσαν να υπάρχουν αρνητικές οικονομικές επιδράσεις για ορισμένους επιχειρηματίες. Συνεπώς, είναι σκόπιμο, όταν αναγνωριστεί η EID από τον παρόντα κανονισμό ως επίσημο μέσον αναγνώρισης, να μπορούν οι κτηνοτρόφοι να τη χρησιμοποιούν σε προαιρετική βάση. Στο πλαίσιο αυτού του προαιρετικού καθεστώτος, η EID θα μπορούσε να επιλεγεί από κτηνοτρόφους που ενδέχεται να έχουν οικονομικό όφελος από αυτήν, ενώ θα πρέπει να επιτρέπονται άλλοι κτηνοτρόφοι να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τα συμβατικά ενώτια για την αναγνώριση των ζώων τους.
(17)
Τα κράτη μέλη έχουν πολύ διαφορετικά συστήματα κτηνοτροφίας, γεωργικές πρακτικές και οργανώσεις του τομέα. Συνεπώς, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να κάνουν υποχρεωτική την EID στο έδαφός τους, μόνον όταν το θεωρούν κατάλληλο, κατόπιν εξέτασης όλων αυτών των παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων και των συνεπειών για τους αγρότες κατόχους μικρών εκμεταλλεύσεων, και μετά από διαβούλευση με τις οργανώσεις που εκπροσωπούν τον κτηνοτροφικό κλάδο. Κατά τις εμπορικές συναλλαγές ζώων εντός Ένωσης η υποχρέωση ηλεκτρονικής αναγνώρισης ενός βοοειδούς θα πρέπει να υπάγεται στην ευθύνη του κράτους μέλους που έχει καταστήσει υποχρεωτική στο έδαφός του τη χρήση της EID. Τούτο δεν θα πρέπει να συνεπάγεται για το εν λόγω κράτος μέλος την υποχρέωση εκ νέου αναγνώρισης ζώων που έχουν ήδη αναγνωρισθεί ηλεκτρονικώς στο κράτος μέλος αποστολής.
(18)
Τα ζώα και το κρέας που εισέρχονται στην Ένωση από τρίτες χώρες θα πρέπει να υπόκεινται σε απαιτήσεις αναγνώρισης και ιχνηλασιμότητας που να παρέχουν ισοδύναμο επίπεδο προστασίας.
(19)
Τα ζώα που εισάγονται στην Ένωση από τρίτες χώρες θα πρέπει κατά την άφιξή τους να υπόκεινται στις ίδιες απαιτήσεις αναγνώρισης που εφαρμόζονται στα ζώα που γεννήθηκαν στην Ένωση.
(20)
Τα δυο επίσημα μέσα αναγνώρισης ενός ζώου θα πρέπει να φέρουν τον ίδιο κωδικό αναγνώρισης. Ωστόσο, κατά την αρχική φάση προσαρμογής στη χρήση συσκευών ηλεκτρονικής αναγνώρισης ως επίσημων μέσων αναγνώρισης, δεν θα μπορούσε να αποκλεισθεί ότι, ενίοτε, ο αρχικός κωδικός ταυτοποίησης του ζώου, λόγω τεχνικών περιορισμών στη διαμόρφωση του δεν θα είναι δυνατόν να αναπαραχθεί σε συσκευή ηλεκτρονικής αναγνώρισης. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί αν οι χαρακτήρες που σχηματίζουν τον κωδικό ταυτοποίησης καθιστούν αδύνατη τη μετατροπή του κωδικού σε ηλεκτρονική μορφή. Συνεπώς, θα πρέπει να προβλεφθούν ειδικές μεταβατικές εξαιρέσεις που να επιτρέπουν την εφαρμογή συσκευής ηλεκτρονικής αναγνώρισης και σε αυτά τα ζώα, υπό τον όρο να διασφαλίζεται η πλήρης ιχνηλασιμότητα και να είναι δυνατή η ατομική τους αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένης της αναγνώρισης της εκμετάλλευσης στην οποία γεννήθηκαν.
(21)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 προβλέπει ότι η αρμόδια αρχή οφείλει να εκδώσει διαβατήριο για κάθε ζώο το οποίο πρέπει να ταυτοποιείται σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό. Αυτό προκαλεί σημαντικό διοικητικό φόρτο για τα κράτη μέλη. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υποχρεούνται να δημιουργήσουν ηλεκτρονική βάση δεδομένων, σύμφωνα με τα άρθρα 14 και 18 της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου (5). Δεδομένου ότι αυτές οι βάσεις δεδομένων έπρεπε να είναι πλήρως λειτουργικές από τις 31 Δεκεμβρίου 1999, θα πρέπει να εξασφαλίζουν επαρκώς την ιχνηλασιμότητα των εγχώριων μετακινήσεων των βοοειδών. Συνεπώς, διαβατήρια θα πρέπει να εκδίδονται μόνο για ζώα που προορίζονται για εμπόριο εντός της Ένωσης. Εντούτοις, οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν θα πρέπει να αποκλείουν τυχόν εθνικές διατάξεις όσον αφορά την έκδοση διαβατηρίων για ζώα που δεν προορίζονται για εμπόριο εντός της Ένωσης.
(22)
Το δοκιμαστικό σχέδιο ανταλλαγής διαβατηρίων βοοειδών μεταξύ κρατών μελών (BOVEX) θεσπίστηκε από την Επιτροπή με σκοπό τη διευκόλυνση της ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ κρατών μελών και, παράλληλα, τη διευκόλυνση της ιχνηλασιμότητας των ζώων κατά τις μετακινήσεις τους εντός της Ένωσης. Μόλις καταστεί πλήρως λειτουργικό το σύστημα ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ των εθνικών ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων, η απαίτηση για την έκδοση διαβατηρίων ζώων υπό μορφή εντύπων δεν θα πρέπει να ισχύει πλέον για ζώα που προορίζονται για μετακινήσεις εντός της Ένωσης. Τούτο θα πρέπει να οδηγήσει σε μείωση του διοικητικού φόρτου των κρατών μελών και των οικονομικών παραγόντων.
(23)
Στο τμήμα II του τίτλου II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 καθορίζονται οι κανόνες για το προαιρετικό σύστημα επισήμανσης του βοείου κρέατος οι οποίοι προβλέπουν την έγκριση ορισμένων προδιαγραφών επισήμανσης από την αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους. Ο διοικητικός φόρτος και τα έξοδα που προκύπτουν για τα κράτη μέλη και τους οικονομικούς παράγοντες κατά την εφαρμογή του συστήματος αυτού είναι δυσανάλογα με τα πλεονεκτήματα του συστήματος. Δεδομένου ότι έχει εγκριθεί νέα νομοθεσία μετά την έγκριση του εν λόγω κανονισμού, οι ειδικοί κανόνες περί συστήματος προαιρετικής επισήμανσης έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου και θα πρέπει, συνεπώς, να διαγραφούν χωρίς όμως να απειλούνται το δικαίωμα των επιχειρηματιών να ενημερώνουν τους καταναλωτές μέσω της προαιρετικής επισήμανσης σχετικά με τα χαρακτηριστικά του κρέατος και το δικαίωμα των καταναλωτών να λαμβάνουν επαληθεύσιμες πληροφορίες. Συνεπώς, όπως για κάθε άλλο είδος κρέατος, οι πληροφορίες για το βόειο κρέας που υπερβαίνουν την υποχρεωτική επισήμανση θα πρέπει να τηρούν την ισχύουσα οριζόντια νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένου του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6).
(24)
Για την αποφυγή του κινδύνου απάτης στον τομέα της επισήμανσης του κρέατος και για την προστασία των ευρωπαίων καταναλωτών, οι έλεγχοι και οι κυρώσεις θα πρέπει να έχουν επαρκώς αποτρεπτικό χαρακτήρα.
(25)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1169/2011, η Επιτροπή υπέβαλε έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την υποχρεωτική αναγραφή της χώρας καταγωγής ή του τόπου προέλευσης για το κρέας που χρησιμοποιείται ως συστατικό. Η έκθεση μπορεί να συνοδεύεται από νομοθετική πρόταση, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, προκειμένου να διασφαλίζεται μεγαλύτερη διαφάνεια στην όλη αλυσίδα του κρέατος και να ενημερώνονται καλύτερα οι ευρωπαίοι καταναλωτές. Έχοντας υπόψη τα προβλήματα σχετικά με την επισήμανση του κρέατος που έχουν επηρεάσει προσφάτως τη λειτουργία της αλυσίδας του κρέατος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ανέμεναν ότι η έκθεση θα εγκρινόταν το συντομότερο δυνατό κατά τη διάρκεια του δευτέρου εξαμήνου του 2013 και τελικά εγκρίθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2013.
(26)
Μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, οι εξουσίες που έχουν ανατεθεί στην Επιτροπή στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 θα πρέπει να εναρμονιστούν με τα άρθρα 290 και 291 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).
(27)
Για να εξασφαλιστεί ότι θα εφαρμόζεται σωστά η λειτουργία των αναγκαίων κανόνων αναγνώρισης, καταγραφής και ιχνηλασιμότητας των βοοειδών και του βοείου κρέατος, θα πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ, να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις σχετικά με τις απαιτήσεις για εναλλακτικά μέσα αναγνώρισης των βοοειδών, τις ειδικές περιστάσεις στις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν τις μέγιστες περιόδους για την εφαρμογή των μέσων αναγνώρισης, τα δεδομένα που ανταλλάσσονται μεταξύ των ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων των κρατών μελών, τη μέγιστη περίοδο για ορισμένες υποχρεώσεις αναφοράς, τις απαιτήσεις για εναλλακτικά μέσα αναγνώρισης, την προσθήκη μέσων αναγνώρισης στον κατάλογο που θεσπίζεται στο παράρτημα Ι, τους κανόνες σχετικά με τις πληροφορίες από την ηλεκτρονική βάση δεδομένων που πρέπει να περιλαμβάνονται στα διαβατήρια ζώων και στα επιμέρους μητρώα που πρέπει να τηρούνται σε κάθε εκμετάλλευση, την αναγνώριση και καταγραφή των μετακινήσεων των βοοειδών όταν εγκαταλείπουν την εκμετάλλευση για άλλους βοσκοτόπους αναλόγως εποχής, συμπεριλαμβανομένης της μετακίνησης, τους κανόνες επισήμανσης ορισμένων προϊόντων οι οποίοι θα είναι ισοδύναμοι με τους κανόνες που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1760/2000, τις διατάξεις επισήμανσης που άπτονται μιας απλοποιημένης παρουσίασης της ένδειξης προέλευσης για περιπτώσεις εξαιρετικά σύντομης παραμονής του ζώου στο κράτος μέλος ή στη τρίτη χώρα γέννησης ή σφαγής και τους ορισμούς και τις απαιτήσεις που ισχύουν για τους όρους ή τις κατηγορίες όρων που μπορούν να μπουν στις ετικέτες του προσυσκευασμένου νωπού και κατεψυγμένου βοείου κρέατος. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις, και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της. Η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία και κατάρτιση αυτών των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(28)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 όσον αφορά την καταγραφή των εκμεταλλεύσεων που χρησιμοποιούν εναλλακτικά μέσα αναγνώρισης, τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τις λεπτομερείς διαδικασίες για την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων των κρατών μελών, την αναγνώριση της πλήρους λειτουργικότητας του συστήματος ανταλλαγής δεδομένων, τον μορφότυπο και τον σχεδιασμό των μέσων αναγνώρισης, τις τεχνικές διαδικασίες και τα πρότυπα για την υλοποίηση της EID, τους κανόνες σχετικά με τη διαμόρφωση του κωδικού αναγνώρισης, το μέγιστο μέγεθος και τη σύνθεση ορισμένων ομάδων ζώων, πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7).
(29)
Η εκτέλεση του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να παρακολουθείται. Συνεπώς, το αργότερο εντός πέντε ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού στη περίπτωση των διατάξεων που αφορούν το προαιρετικό σύστημα επισήμανσης του βοείου κρέατος και εντός εννέα ετών στη περίπτωση των διατάξεων που αφορούν την EID, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο δύο εκθέσεις που αμφότερες θα εξετάζουν τόσο την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού όσο και την τεχνική και οικονομική σκοπιμότητα της καθιέρωσης της υποχρεωτικής EID σε ολόκληρη την Ένωση. Οι εν λόγω εκθέσεις θα πρέπει να συνοδεύονται, εφόσον είναι απαραίτητο, από τις κατάλληλες νομοθετικές προτάσεις.
(30)
Θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1760/2000,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 1, η δεύτερη περίοδος της παραγράφου 2 απαλείφεται.
2)
Στο άρθρο 2, η πρώτη περίπτωση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«- “ζώο”: βοοειδές, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ, συμπεριλαμβανομένων των ζώων που συμμετέχουν σε πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις,».
3)
Στο άρθρο 3, στο πρώτο εδάφιο, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
μέσα αναγνώρισης για την ατομική αναγνώριση κάθε ζώου·».
4)
Το άρθρο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 4
Υποχρέωση αναγνώρισης των ζώων
1. Όλα τα ζώα σε μια εκμετάλλευση ταυτοποιούνται από δύο τουλάχιστον μέσα αναγνώρισης που καταγράφονται στο παράρτημα Ι, σύμφωνα με τους κανόνες που εγκρίνονται δυνάμει της παραγράφου 3, και εγκρίνονται από την αρμόδια αρχή. Τουλάχιστον ένα από τα μέσα αναγνώρισης είναι ορατό και φέρει ορατό κωδικό αναγνώρισης.
Το πρώτο εδάφιο δεν ισχύει για ζώα που έχουν γεννηθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 1998 και δεν προορίζονται για εμπόριο εντός της Ένωσης. Τα ζώα αυτά ταυτοποιούνται από ένα τουλάχιστον μέσο αναγνώρισης.
Προκειμένου να διασφαλίζεται η προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 22β όσον αφορά την προσθήκη μέσων αναγνώρισης στον κατάλογο που θεσπίζεται στο παράρτημα Ι, ενώ παράλληλα διασφαλίζει τη διαλειτουργικότητά τους.
Τα μέσα αναγνώρισης παρέχονται στην εκμετάλλευση, διανέμονται και τοποθετούνται στα ζώα κατά τρόπον που καθορίζεται από την αρμόδια αρχή.
Τα δύο μέσα αναγνώρισης, τα οποία έχουν εγκριθεί σύμφωνα με τις κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικές πράξεις που εκδόθηκαν δυνάμει της παραγράφου 3 και της παρούσας παραγράφου και τα οποία τοποθετούνται σε ένα ζώο φέρουν τον ίδιο αποκλειστικό κωδικό αναγνώρισης, βάσει του οποίου, σε συνδυασμό με την καταγραφή των ζώων, μπορεί να ταυτοποιηθεί κάθε ζώο ατομικά και η εκμετάλλευση στην οποία γεννήθηκε.
2. Κατ’ εξαίρεση από την παράγραφο 1, σε περίπτωση που οι χαρακτήρες που σχηματίζουν τον κωδικό αναγνώρισης του ζώου καθιστούν αδύνατη τη χρήση ηλεκτρονικής συσκευής αναγνώρισης με τον ίδιο αποκλειστικό κωδικό αναγνώρισης, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να επιτρέψει, υπό την εποπτεία της αρμόδιας αρχής του, να φέρει το δεύτερο μέσο αναγνώρισης διαφορετικό κωδικό, εφόσον πληρούνται όλοι οι εξής όροι:
α)
το ζώο έχει γεννηθεί πριν την ημερομηνία έναρξης ισχύος των εκτελεστικών πράξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο στοιχείο γ),
β)
εξασφαλίζεται πλήρης ιχνηλασιμότητα,
γ)
είναι δυνατή η ατομική αναγνώριση του ζώου, καθώς και της εκμετάλλευσης στην οποία γεννήθηκε, και
δ)
το ζώο δεν προορίζεται για εμπόριο εντός της Ένωσης.
3. Προκειμένου να διασφαλίζονται σε επαρκή βαθμό η ιχνηλασιμότητα και η προσαρμοστικότητα στην τεχνική πρόοδο, καθώς και η βέλτιστη λειτουργία του συστήματος αναγνώρισης, η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 22β, όσον αφορά τις απαιτήσεις για τα μέσα αναγνώρισης που θεσπίζονται στο παράρτημα Ι και όσον αφορά τα μεταβατικά μέτρα που απαιτούνται για τη θέσπιση ορισμένου μέσου αναγνώρισης.
Βάσει των σχετικών προτύπων ISO ή άλλων διεθνών τεχνικών προτύπων που έχουν εγκριθεί από αναγνωρισμένους διεθνούς οργανισμούς τυποποίησης, υπό τον όρο ότι αυτά τα διεθνή πρότυπα μπορούν να εγγυηθούν τουλάχιστον ένα υψηλότερο επίπεδο επιδόσεων και αξιοπιστίας από ό,τι τα πρότυπα ISO, η Επιτροπή καθορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τους αναγκαίους κανόνες όσον αφορά:
α)
το μορφότυπο και το σχέδιο των μέσων αναγνώρισης,
β)
τις τεχνικές διαδικασίες για την ηλεκτρονική αναγνώριση των βοοειδών, και
γ)
τη διαμόρφωση του κωδικού αναγνώρισης.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
4. Με ισχύ από τις 18 Ιουλίου 2019, τα κράτη μέλη φροντίζουν να δημιουργηθεί η αναγκαία υποδομή προκειμένου να είναι δυνατή η αναγνώριση των ζώων βάσει συσκευής ηλεκτρονικής αναγνώρισης που λειτουργεί επισήμως ως μέσο αναγνώρισης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Με ισχύ από τις 18 Ιουλίου 2019, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν εθνικές διατάξεις για να καταστεί υποχρεωτική η χρήση συσκευής ηλεκτρονικής αναγνώρισης ως ένα από τα δύο μέσα αναγνώρισης που προβλέπονται στην παράγραφο 1.
Τα κράτη μέλη που χρησιμοποιούν την επιλογή που ορίζεται στο δεύτερο εδάφιο υποβάλλουν στην Επιτροπή το κείμενο των σχετικών εθνικών διατάξεων και δημοσιοποιούν τις εν λόγω πληροφορίες στο διαδίκτυο. Η Επιτροπή επικουρεί τα κράτη μέλη διαθέτοντας στο κοινό τις πληροφορίες αυτές μέσω κοινοποίησης στην ιστοσελίδα της των συνδέσμων με τις σχετικές ιστοσελίδες των κρατών μελών.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα βοοειδή που προορίζονται για πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις, εκτός από εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις, μπορούν να ταυτοποιηθούν με εναλλακτικά μέσα αναγνώρισης που προσφέρουν ισότιμα πρότυπα αναγνώρισης με εκείνα που προβλέπονται στην εν λόγω παράγραφο 1.
Οι εκμεταλλεύσεις που κάνουν χρήση των εναλλακτικών μέσων αναγνώρισης που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο καταγράφονται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων όπως προβλέπεται στο άρθρο 5.
Η Επιτροπή καθορίζει, με εκτελεστικές πράξεις, τους αναγκαίους κανόνες σχετικά με τις εν λόγω καταγραφές. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η ιχνηλασιμότητα βάσει προτύπων αναγνώρισης που είναι ισότιμα με εκείνα που προβλέπονται στην παράγραφο 1, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 22β όσον αφορά τις απαιτήσεις των εναλλακτικών μέσων αναγνώρισης που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, συμπεριλαμβανομένων των μεταβατικών μέτρων που απαιτούνται για τη θέσπισή τους.
Η Επιτροπή μπορεί να καθορίσει, με εκτελεστικές πράξεις, τους κανόνες σχετικά με τον μορφότυπο και τον σχεδιασμό των εναλλακτικών μέσων αναγνώρισης, όπως αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, συμπεριλαμβανομένων των μεταβατικών μέτρων που απαιτούνται για τη θέσπισή τους. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
6. Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στα υπόλοιπα κράτη μέλη και στην Επιτροπή το υπόδειγμα των μέσων αναγνώρισης που χρησιμοποιείται στην επικράτειά του. Τα κράτη μέλη καθιστούν τις πληροφορίες αυτές διαθέσιμες στο διαδίκτυο. Η Επιτροπή επικουρεί τα κράτη μέλη διαθέτοντας στο κοινό τις πληροφορίες αυτές μέσω κοινοποίησης στην ιστοσελίδα της των συνδέσμων με τις σχετικές ιστοσελίδες των κρατών μελών.».
5)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 4α
Χρονική περίοδος για την εφαρμογή των μέσων αναγνώρισης
1. Τα μέσα αναγνώρισης που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 εφαρμόζονται επί του ζώου εντός μέγιστης περιόδου, που καθορίζεται από το κράτος μέλος στο οποίο γεννήθηκε το ζώο, η οποία υπολογίζεται από τη γέννηση του ζώου. Η προθεσμία αυτή αρχίσει την ημέρα που γεννήθηκε το ζώο και δεν υπερβαίνει τις 20 ημέρες.
Κατ’ εξαίρεση από το πρώτο εδάφιο, για λόγους που σχετίζονται με τη σωματική ανάπτυξη των ζώων, η εν λόγω περίοδος μπορεί να παραταθεί έως και κατά 60 ημέρες μετά τη γέννηση του ζώου, όσον αφορά το δεύτερο μέσο αναγνώρισης.
Κανένα ζώο δεν μπορεί να εγκαταλείψει την εκμετάλλευση στην οποία γεννήθηκε πριν από την τοποθέτηση των δύο μέσων αναγνώρισης στο εν λόγω ζώο.
2. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η εφαρμογή των μέσων αναγνώρισης σε ειδικές περιστάσεις που χαρακτηρίζονται από πρακτικές δυσχέρειες, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 22β για να καθορίσει τις ειδικές αυτές περιστάσεις, κατά τις οποίες θα μπορούν τα κράτη μέλη να παρατείνουν τις μέγιστες περιόδους για την εφαρμογή των μέσων αναγνώρισης ώστε να υπερβαίνουν τα χρονικά διαστήματα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 πρώτο και δεύτερο εδάφιο. Τα κράτη μέλη που χρησιμοποιούν τις δυνατότητες αυτές ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.
Άρθρο 4β
Ταυτοποίηση ζώων που προέρχονται από τρίτες χώρες
1. Ζώο που υπόκειται σε κτηνιατρικούς ελέγχους σύμφωνα με την οδηγία 91/496/ΕΟΚ και εισέρχεται στην Ένωση από τρίτη χώρα προοριζόμενο για εκμετάλλευση εντός της Ένωσης ταυτοποιείται στην εκμετάλλευση προορισμού με τα μέσα αναγνώρισης που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1.
Το αρχικό μέσο αναγνώρισης που τοποθετήθηκε στο ζώο στην τρίτη χώρα καταγωγής καταγράφεται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων που προβλέπεται στο άρθρο 5 μαζί με τον αποκλειστικό κωδικό αναγνώρισης των μέσων αναγνώρισης που τοποθετούνται στο ζώο από το κράτος μέλος προορισμού.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στα ζώα που προορίζονται απευθείας για σφαγείο με έδρα ένα κράτος μέλος, υπό τον όρο ότι τα ζώα σφάζονται εντός 20 ημερών ύστερα από αυτούς τους κτηνιατρικούς ελέγχους σύμφωνα με την οδηγία 91/496/ΕΟΚ.
2. Τα μέσα αναγνώρισης ζώων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 τοποθετούνται εντός μέγιστης περιόδου η οποία καθορίζεται από το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η εκμετάλλευση προορισμού. Η εν λόγω περίοδος δεν υπερβαίνει τις 20 ημέρες ύστερα από τους κτηνιατρικούς ελέγχους που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Κατ’ εξαίρεση από το πρώτο εδάφιο, για λόγους που σχετίζονται με τη σωματική ανάπτυξη των ζώων, η μεγίστη αυτή περίοδος μπορεί να παραταθεί έως και κατά 60 ημέρες μετά τη γέννηση του ζώου, όσον αφορά το δεύτερο μέσο αναγνώρισης.
Σε κάθε περίπτωση, τα δύο μέσα αναγνώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο τοποθετούνται στα ζώα πριν να εγκαταλείψουν την εκμετάλλευση προορισμού.
3. Όταν η εκμετάλλευση προορισμού έχει την έδρα της σε κράτος μέλος το οποίο έχει θεσπίσει εθνικές διατάξεις που καθιστούν υποχρεωτική τη χρήση συσκευής ηλεκτρονικής αναγνώρισης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο, τα ζώα ταυτοποιούνται με την εν λόγω συσκευή ηλεκτρονικής αναγνώρισης στην εκμετάλλευση προορισμού στην Ένωση, εντός περιόδου που καθορίζεται από το κράτος μέλος προορισμού. Η εν λόγω περίοδος δεν υπερβαίνει τις 20 ημέρες ύστερα από τους κτηνιατρικούς ελέγχους που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Κατ’ εξαίρεση από το πρώτο εδάφιο, για λόγους που σχετίζονται με τη σωματική ανάπτυξη των ζώων, η μεγίστη αυτή περίοδος μπορεί να παραταθεί έως και κατά 60 ημέρες μετά τη γέννηση του ζώου, όσον αφορά το δεύτερο μέσο αναγνώρισης
Σε κάθε περίπτωση, η συσκευή ηλεκτρονικής αναγνώρισης τοποθετείται στα ζώα πριν να εγκαταλείψουν την εκμετάλλευση προορισμού.
Άρθρο 4γ
Ταυτοποίηση ζώων που μετακινούνται από ένα κράτος μέλος σε άλλο
1. Τα ζώα που μετακινούνται από ένα κράτος μέλος σε κάποιο άλλο διατηρούν τα αρχικά μέσα αναγνώρισης που τοποθετήθηκαν σε αυτά σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1.
Εντούτοις, κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, αρχής γενομένης από τις 18 Ιουλίου 2019, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προορισμού μπορεί να επιτρέψει:
α)
την αντικατάσταση ενός από τα μέσα αναγνώρισης από συσκευή ηλεκτρονικής αναγνώρισης χωρίς αλλαγή του αρχικού αποκλειστικού κωδικού αναγνώρισης του ζώου·
β)
την αντικατάσταση αμφοτέρων των μέσων αναγνώρισης από δύο νέα μέσα αναγνώρισης τα οποία φέρουν, αμφότερα, τον ίδιο, νέο, αποκλειστικό κωδικό αναγνώρισης. Η εν λόγω παρέκκλιση μπορεί να εφαρμοστεί έως πέντε έτη από τις 18 Ιουλίου 2019, σε περίπτωση που οι χαρακτήρες που σχηματίζουν τον κωδικό αναγνώρισης ενός συμβατικού ενωτίου ζώου καθιστούν αδύνατη τη χρήση ηλεκτρονικού συστήματος αναγνώρισης με τον ίδιο αποκλειστικό κωδικό αναγνώρισης και υπό την προϋπόθεση ότι το ζώο έχει γεννηθεί πριν την ημερομηνία έναρξης ισχύος των εκτελεστικών πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο στοιχείο γ).
2. Αν η εκμετάλλευση προορισμού έχει έδρα σε κράτος μέλος το οποίο έχει θεσπίσει εθνικές διατάξεις που καθιστούν υποχρεωτική τη χρήση συσκευής ηλεκτρονικής αναγνώρισης, τα ζώα ταυτοποιούνται με την εν λόγω ηλεκτρονική συσκευή το αργότερο στην εκμετάλλευση προορισμού εντός μέγιστης περιόδου που καθορίζεται από το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η εκμετάλλευση προορισμού. Η εν λόγω μέγιστη περίοδος δεν υπερβαίνει τις 20 ημέρες από την ημερομηνία άφιξης των ζώων στην εκμετάλλευση προορισμού.
Κατ’ εξαίρεση από το πρώτο εδάφιο, για λόγους που σχετίζονται με τη σωματική ανάπτυξη των ζώων, η μεγίστη αυτή περίοδος μπορεί να παραταθεί έως και κατά 60 ημέρες μετά τη γέννηση του ζώου, όσον αφορά το δεύτερο μέσο αναγνώρισης.
Σε κάθε περίπτωση, η συσκευή ηλεκτρονικής αναγνώρισης τοποθετείται στα ζώα πριν εγκαταλείψουν την εκμετάλλευση προορισμού.
Ωστόσο, το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στα ζώα που προορίζονται απευθείας για σφαγείο που βρίσκεται στο έδαφος του κράτους μέλους το οποίο έχει θεσπίσει εθνικές διατάξεις που καθιστούν υποχρεωτική τη χρήση συσκευής ηλεκτρονικής αναγνώριση.
Άρθρο 4δ
Αφαίρεση, τροποποίηση ή αντικατάσταση των μέσων αναγνώρισης
Τα μέσα αναγνώρισης δεν επιτρέπεται να αφαιρούνται, να τροποποιούνται ή να αντικαθίστανται χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής. Η άδεια αυτού του είδους μπορεί να χορηγείται μόνο αν η αφαίρεση, η τροποποίηση ή η αντικατάσταση δεν μειώνει την ιχνηλασιμότητα του ζώου και εφόσον είναι δυνατή η ατομική αναγνώριση του ζώου καθώς και της εκμετάλλευσης στην οποία γεννήθηκε.
Οποιαδήποτε αντικατάσταση ενός κωδικού αναγνώρισης καταγράφεται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων που προβλέπεται στο άρθρο 5 μαζί με τον αποκλειστικό κωδικό αναγνώρισης των αρχικών μέσων αναγνώρισης του ζώου.».
6)
Το άρθρο 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 5
Η αρμόδια αρχή των κρατών μελών δημιουργεί ηλεκτρονική βάση δεδομένων, σύμφωνα με τα άρθρα 14 και 18 της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ.
Τα κράτη μέλη μπορούν να ανταλλάσσουν ηλεκτρονικά δεδομένα μεταξύ των ηλεκτρονικών τους βάσεων δεδομένων από την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή αναγνωρίζει την πλήρη λειτουργικότητα του συστήματος ανταλλαγής δεδομένων. Η ανταλλαγή αυτή γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η προστασία των δεδομένων και να αποφεύγεται κάθε είδους καταχρηστική πρακτική, με στόχο την προστασία των συμφερόντων του κτηνοτρόφου.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η ηλεκτρονική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών, η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22β, για να καθορίσει τους κανόνες σχετικά με τα δεδομένα που πρέπει να ανταλλάσσονται μεταξύ των ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων των κρατών μελών.
Η Επιτροπή, με εκτελεστικές πράξεις, καθορίζει τις τεχνικές προϋποθέσεις και διαδικασίες για την ανταλλαγή αυτή και αναγνωρίζει την πλήρη λειτουργικότητα του συστήματος ανταλλαγής δεδομένων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.».
7)
Το άρθρο 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 6
1. Όταν ένα κράτος μέλος δεν ανταλλάσσει ηλεκτρονικά στοιχεία με άλλα κράτη μέλη στο πλαίσιο του συστήματος ηλεκτρονικής ανταλλαγής που αναφέρεται στο άρθρο 5 συμβαίνουν τα ακόλουθα:
α)
η αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους εκδίδει, για κάθε ζώο, διαβατήριο που προορίζεται για το εμπόριο εντός της Ένωσης με βάση τις πληροφορίες που περιέχονται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων που δημιουργήθηκε στο εν λόγω κράτος μέλος·
β)
κάθε ζώο για το οποίο έχει εκδοθεί διαβατήριο συνοδεύεται από αυτό κάθε φορά που μετακινείται από ένα κράτος σε άλλο·
γ)
κατά την άφιξη του ζώου στην εκμετάλλευση προορισμού, το διαβατήριο που συνοδεύει το ζώο παραδίδεται στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται η εκμετάλλευση προορισμού.
2. Για να είναι δυνατή η ιχνηλασιμότητα των μετακινήσεων των ζώων έως πίσω στην εκμετάλλευση καταγωγής που βρίσκεται σε κράτος μέλος, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22β, για να καθορίσει τους κανόνες σχετικά με τις πληροφορίες από την ηλεκτρονική βάση δεδομένων που πρέπει να περιλαμβάνονται στο διαβατήριο ζώου, συμπεριλαμβανομένων των μεταβατικών μέτρων για τη θέσπισή τους.».
8)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 6α
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν παρακωλύουν εθνικές διατάξεις κράτους μέλους όσον αφορά την έκδοση διαβατηρίων για ζώα που δεν προορίζονται για εμπόριο εντός της Ένωσης.».
9)
Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
i)
η δεύτερη περίπτωση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«-
κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή κάθε μετακίνηση προς και από την εκμετάλλευση και κάθε γέννηση και θάνατο των ζώων της εκμετάλλευσης, μαζί με τις ημερομηνίες των εν λόγω γεγονότων, εντός της μέγιστης περιόδου που καθορίζεται από το οικείο κράτος μέλος· η μέγιστη περίοδος αυτή διαρκεί τουλάχιστον τρεις ημέρες και δεν υπερβαίνει τις επτά ημέρες ύστερα από την επέλευση ενός από τα εν λόγω γεγονότα· τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν από την Επιτροπή την παράταση της μέγιστης περιόδου των επτά ημερών.»·
ii)
προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Για να λαμβάνονται υπόψη πρακτικές δυσχέρειες σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22β, για τον καθορισμό των εξαιρετικών περιστάσεων κατά τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν τη μέγιστη περίοδο των επτά ημερών που προβλέπεται στη δεύτερη περίπτωση του πρώτου εδαφίου, μαζί με τη μέγιστη διάρκεια της εν λόγω παράτασης, η οποία δεν υπερβαίνει τις 14 ημέρες μετά την περίοδο των επτά ημερών που αναφέρεται στη δεύτερη περίπτωση του πρώτου εδαφίου.»·
β)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Για να διασφαλίζεται η επαρκής και αποτελεσματική ιχνηλασιμότητα των βοοειδών όταν εγκαταλείπουν την εκμετάλλευση για άλλους βοσκοτόπους αναλόγως εποχής, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 22β σχετικά με τα κράτη μέλη ή τις περιοχές των κρατών μελών όπου ισχύουν ειδικοί κανόνες για την εποχιακή βόσκηση, συμπεριλαμβανομένων της χρονικής περιόδου, των ειδικών υποχρεώσεων των κτηνοτρόφων και των κανόνων για την καταγραφή των εκμεταλλεύσεων και την καταγραφή των μετακινήσεων αυτών των βοοειδών, συμπεριλαμβανομένων των μεταβατικών μέτρων για τη θέσπισή τους.»·
γ)
προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 4, η τήρηση μητρώου είναι προαιρετική για κάθε κτηνοτρόφο, ο οποίος:
α)
έχει πρόσβαση στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων που προβλέπεται στο άρθρο 5, η οποία περιέχει ήδη πληροφορίες που συμπεριλαμβάνονται στο μητρώο· και
β)
εισάγει ή μεριμνά για την εισαγωγή επίκαιρων στοιχείων απευθείας στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων που προβλέπεται στο άρθρο 5.
6. Για να διασφαλίζεται η ακρίβεια και η αξιοπιστία των πληροφοριών που πρόκειται να συμπεριληφθούν στο μητρώο εκμετάλλευσης που προβλέπεται στο παρόν άρθρο, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 22β για να καθορίσει τους αναγκαίους κανόνες σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στο εν λόγω μητρώο, συμπεριλαμβανομένων των μεταβατικών μέτρων για τη θέσπισή τους.».
10)
Το άρθρο 8 απαλείφεται.
11)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 9α
Κατάρτιση
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι κάθε άτομο αρμόδιο για την αναγνώριση και την καταγραφή των ζώων έχει λάβει οδηγίες και καθοδήγηση σχετικά με τις σχετικές διατάξεις του παρόντος κανονισμού και όλες τις κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικές πράξεις που εκδίδει η Επιτροπή δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
Οποτεδήποτε τροποποιούνται οι σχετικές διατάξεις, οι σχετικές πληροφορίες τίθενται στη διάθεση του ατόμου που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να είναι διαθέσιμα αντίστοιχα προγράμματα επιμόρφωσης.
Η Επιτροπή διευκολύνει την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών με σκοπό να βελτιώσει την ποιότητα των πληροφοριών και της κατάρτισης σε ολόκληρη την Ένωση.».
12)
Το άρθρο 10 απαλείφεται.
13)
Το άρθρο 12 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 12
Για τους σκοπούς του παρόντος τίτλου, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «βόειο κρέας»: όλα τα προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0201, 0202, 0206 10 95 και 0206 29 91,
2) «επισήμανση»: η τοποθέτηση ετικέτας σε τεμάχιο ή τεμάχια κρέατος χωριστά ή στο υλικό συσκευασίας τους ή, σε περίπτωση μη προσυσκευασμένων προϊόντων, η παροχή των ενδεδειγμένων γραπτών και ευδιάκριτων πληροφοριών στον καταναλωτή στο σημείο πώλησης,
3) «οργάνωση»: ομάδα επιχειρηματιών του ιδίου ή διαφορετικών τομέων εμπορίας του βοείου κρέατος,
4) «κιμάς»: κρέας χωρίς οστά το οποίο έχει υποστεί άλεσμα σε τεμάχια και περιέχει αλάτι σε ποσοστό μικρότερο του 1 % και υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 0201, 0202, 0206 10 95 και 0206 29 91,
5) «τρίμματα κρέατος»: μικρά τεμάχια κρέατος, τα οποία αναγνωρίζονται ως κατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση και τα οποία παράγονται αποκλειστικά από ξάκρισμα κατά τη διάρκεια της αποστέωσης και/ή του τεμαχισμού των σφαγίων,
6) «τεμαχισμένο κρέας»: κρέας τεμαχισμένο σε μικρούς κύβους, φέτες ή άλλες ατομικές μερίδες, το οποίο δεν χρειάζεται περαιτέρω τεμαχισμό από επιχειρηματίες πριν από την αγορά τους από τον τελικό καταναλωτή, ο οποίος μπορεί να το χρησιμοποιήσει κατευθείαν. Από τον παρόντα ορισμό εξαιρούνται ο κιμάς και τα τρίμματα κρέατος.».
14)
Το άρθρο 13 τροποποιείται ως εξής:
α)
απαλείφονται οι παράγραφοι 3 και 4·
β)
στην παράγραφο 5, η εισαγωγική πρόταση στο στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
Οι επιχειρηματίες και οι οργανώσεις αναγράφουν στην ετικέτα και τις ακόλουθες ενδείξεις:»·
γ)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«6. Για να αποφεύγεται η άσκοπη επανάληψη της μνείας στην επισήμανση του βοείου κρέατος των κρατών μελών ή των τρίτων χωρών όσον έγινε η εκτροφή, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22β, που άπτονται μιας απλοποιημένης παρουσίασης της ένδειξης προέλευσης για περιπτώσεις εξαιρετικά σύντομης παραμονής του ζώου στο κράτος μέλος ή στη τρίτη χώρα γέννησης ή σφαγής.
Η Επιτροπή, με εκτελεστικές πράξεις, θεσπίζει κανόνες σχετικά με το μέγιστο μέγεθος και τη σύνθεση της ομάδας ζώων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και στην παράγραφο 2 στοιχείο α), έχοντας λάβει υπόψη περιορισμούς που έχουν σχέση με την ομοιογένεια των ομάδων των ζώων από τα οποία προέρχονται τα εν λόγω τεμαχισμένα κρέατα και τρίμματα κρέατος. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.».
15)
Στο άρθρο 14, το τέταρτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με τους οριζόντιους κανόνες σχετικά με την επισήμανση στο παρόν τμήμα, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 22β, ώστε να καθορίσει, βάσει της σχετικής με τον κιμά εμπειρίας, κανόνες ισοδύναμους με εκείνους που προβλέπονται στα πρώτα τρία εδάφια του παρόντος άρθρου για τρίμματα βοείου κρέατος ή τεμαχισμένο βόειο κρέας.».
16)
Το άρθρο 15 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 15
Υποχρεωτική επισήμανση για το βόειο κρέας από τρίτες χώρες
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 13, το βόειο κρέας που εισάγεται στο έδαφος της Ένωσης, για το οποίο δεν είναι διαθέσιμες όλες οι πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 13, φέρει επισήμανση με την ένδειξη:
“καταγωγή: εκτός ΕΕ” και “σφάχτηκε στην (ονομασία της τρίτης χώρας)”.».
17)
Από τις 13 Δεκεμβρίου 2014:
α)
η επικεφαλίδα του τίτλου II τμήμα II αντικαθίσταται από τις λέξεις «Προαιρετική επισήμανση»,
β)
τα άρθρα 16, 17 και 18 απαλείφονται, και
γ)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο στον τίτλο II τμήμα II:
«Άρθρο 15α
Γενικοί κανόνες
Οι πληροφορίες για τα τρόφιμα πέραν εκείνων που προβλέπονται στα άρθρα 13, 14 και 15, οι οποίες προστίθενται στην επισήμανση από τους επιχειρηματίες ή τις οργανώσεις εμπορίας του βοείου κρέατος οικειοθελώς, είναι αντικειμενικές, επαληθεύσιμες από τις αρμόδιες αρχές και κατανοητές για τους καταναλωτές.
Οι εν λόγω πληροφορίες συμμορφώνονται με την οριζόντια νομοθεσία για την επισήμανση και συγκεκριμένα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8).
Σε περίπτωση μη τήρησης από τους επιχειρηματίες ή τις οργανώσεις εμπορίας βοείου κρέατος των υποχρεώσεων που αναφέρονται στην πρώτη και στη δεύτερη παράγραφο, η αρμόδια αρχή επιβάλλει τις δέουσες κυρώσεις όπως ορίζεται στο άρθρο 22.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22β, σχετικά με τους ορισμούς και τις απαιτήσεις που ισχύουν για τους όρους ή τις κατηγορίες όρων που μπορούν να μπουν στις ετικέτες του προσυσκευασμένου νωπού και κατεψυγμένου βοείου κρέατος.
(8) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με την παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές, την τροποποίηση των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και (ΕΚ) αριθ. 1925/2006 και την κατάργηση της οδηγίας 87/250/ΕΟΚ της Επιτροπής, της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της οδηγίας 1999/10/ΕΚ της Επιτροπής, της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών της Επιτροπής 2002/67/ΕΚ και 2008/5/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 608/2004 της Επιτροπής (ΕΕ L 304 της 22.11.2011, σ. 18).»." 						
18)
Τα άρθρα 19, 20 και 21 απαλείφονται.
19)
Το άρθρο 22 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 22
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν την τήρηση των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.
Οι προβλεπόμενοι έλεγχοι διενεργούνται με την επιφύλαξη των ελέγχων που μπορεί να διενεργεί η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95.
Οποιεσδήποτε κυρώσεις επιβάλλονται από τα κράτη μέλη σε κτηνοτρόφο, επιχειρηματία ή οργάνωση εμπορίας βοείου κρέατος είναι αποτελεσματικές, αποτρεπτικές και αναλογικές.
Η αρμόδια αρχή διενεργεί κάθε χρόνο ένα ελάχιστο αριθμό επισήμων ελέγχων σχετικά με την αναγνώριση και την καταγραφή των ζώων που καλύπτουν το 3 % τουλάχιστον των εκμεταλλεύσεων.
Το ελάχιστο ποσοστό επίσημων ελέγχων του δευτέρου εδαφίου αυξάνεται αμέσως από την αρμόδια αρχή όπου διαπιστώνεται ότι οι διατάξεις για την αναγνώριση και την καταγραφή των ζώων δεν έχουν τηρηθεί.
Η επιλογή των εκμεταλλεύσεων που πρόκειται να ελεγχθούν από την αρμόδια αρχή πραγματοποιείται βάσει ανάλυσης κινδύνου.
Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει ετήσια έκθεση στην Επιτροπή έως τις 31 Αυγούστου σχετικά με τη διενέργεια των επισήμων ελέγχων κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους.
2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, η αρμόδια αρχή επιβάλλει σε κτηνοτρόφο τις ακόλουθες διοικητικές κυρώσεις:
α)
εάν για ένα ή περισσότερα ζώα σε μια εκμετάλλευση δεν τηρείται καμία από τις διατάξεις που θεσπίζονται στον τίτλο I του παρόντος κανονισμού, επιβάλλεται περιορισμός στην κίνηση όλων των ζώων από και προς την εκμετάλλευση του εν λόγω κτηνοτρόφου·
β)
σε περίπτωση ζώων για τα οποία δεν τηρούνται πλήρως οι απαιτήσεις αναγνώρισης και καταγραφής που θεσπίζονται στον τίτλο I του παρόντος κανονισμού, επιβάλλεται αμέσως περιορισμός στην κίνηση αυτών των ζώων μόνο, έως ότου επιτευχθεί πλήρης συμμόρφωση με τις εν λόγω απαιτήσεις·
γ)
εάν, σε μία εκμετάλλευση, ο αριθμός των ζώων για τα οποία δεν τηρούνται πλήρως οι απαιτήσεις αναγνώρισης και καταγραφής που θεσπίζονται στον τίτλο I υπερβαίνει το 20 %, επιβάλλεται αμέσως περιορισμός στην κίνηση όλων των ζώων που βρίσκονται στην εκμετάλλευση αυτή· σε ό,τι αφορά εκμεταλλεύσεις με λιγότερα από 10 ζώα, αυτό το μέτρο εφαρμόζεται εάν περισσότερα από δύο ζώα δεν ταυτοποιούνται πλήρως σύμφωνα με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στον τίτλο I·
δ)
αν ο κτηνοτρόφος δεν μπορεί να αποδείξει την αναγνώριση και την ιχνηλασιμότητα του εν λόγω ζώου, η αρμόδια αρχή, όταν κρίνεται σκόπιμο, με βάση αξιολόγηση των κινδύνων για την υγεία των ζώων και την ασφάλεια των τροφίμων, διατάσσει την καταστροφή του εν λόγω ζώου χωρίς παροχή αποζημίωσης·
ε)
σε περίπτωση που κτηνοτρόφος δεν κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή τις μετακινήσεις ζώου προς και από την εκμετάλλευσή του, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση, η αρμόδια αρχή περιορίζει τις μετακινήσεις των ζώων από και προς την εκμετάλλευση αυτή·
στ)
σε περίπτωση που κτηνοτρόφος δεν κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή τη γέννηση ή τον θάνατο ενός ζώου, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση, η αρμόδια αρχή περιορίζει τις μετακινήσεις των ζώων προς και από την εκμετάλλευση αυτή·
ζ)
σε περίπτωση που κτηνοτρόφος αθετεί κατ’ επανάληψη την υποχρέωσή του να καταβάλει το τέλος που αναφέρεται στο άρθρο 9, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν τις μετακινήσεις των ζώων προς και από την εκμετάλλευση του εν λόγω κτηνοτρόφου.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, σε περίπτωση που επιχειρηματίες και οργανώσεις εμπορίας βοείου κρέατος έχουν προβεί σε επισήμανση βοείου κρέατος χωρίς να έχουν τηρήσει τις υποχρεώσεις τους που θεσπίζονται στον τίτλο II, τα κράτη μέλη απαιτούν, εφόσον κρίνεται σκόπιμο και σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, την απόσυρση του βοείου κρέατος από την αγορά. Πέραν των κυρώσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν:
α)
σε περίπτωση που το εν λόγω κρέας συμμορφώνεται με τις σχετικές κτηνιατρικές και υγειονομικές διατάξεις, να επιτρέψουν το εν λόγω βόειο κρέας:
i)
να διατίθεται στην αγορά του αφού επισημανθεί καταλλήλως σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Ένωσης, ή
ii)
να επιτρέπεται η απευθείας μεταποίησή του σε προϊόντα άλλα από εκείνα που αναφέρονται στην πρώτη περίπτωση του άρθρου 12·
β)
να διατάξουν αναστολή ή ανάκληση της άδειας των σχετικών επιχειρηματιών και οργανώσεων.
4. Οι εμπειρογνώμονες της Επιτροπής, από κοινού με τις αρμόδιες αρχές:
α)
ελέγχουν εάν τα κράτη μέλη τηρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·
β)
διενεργούν επιτόπιους ελέγχους προκειμένου να βεβαιωθούν ότι οι έλεγχοι εκτελούνται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
5. Το κράτος μέλος, στο έδαφος του οποίου διενεργείται έλεγχος, παρέχει στους εμπειρογνώμονες της Επιτροπής κάθε βοήθεια που απαιτείται για την επιτέλεση των καθηκόντων τους. Τα αποτελέσματα των ελέγχων συζητούνται με την αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους πριν από τη σύνταξη και την κυκλοφορία της τελικής έκθεσης. Η έκθεση αυτή περιέχει, όταν κρίνεται σκόπιμο, συστάσεις προς τα κράτη μέλη σχετικά με τη βελτίωση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό.».
20)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 22α
Αρμόδιες αρχές
Τα κράτη μέλη διορίζουν την αρμόδια αρχή ή τις αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνη/υπεύθυνες για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό και για όλες τις πράξεις που εκδίδονται από την Επιτροπή με βάση τον παρόντα κανονισμό.
Ενημερώνουν αμελλητί την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για την ταυτότητα των εν λόγω αρχών.
Άρθρο 22β
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στα άρθρα 4 παράγραφος 1, 4 παράγραφος 3, 4 παράγραφος 5, 4α παράγραφος 2, 5, 6 παράγραφος 2, 7 παράγραφος 1, 7 παράγραφος 2, 7 παράγραφος 6, 13 παράγραφος 6, 14 παράγραφος 4 και 15α,ανατίθεται στην Επιτροπή για χρονική περίοδο πέντε ετών από τις 17 Ιουλίου 2014. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στα άρθρα 4 παράγραφος 1, 4 παράγραφος 3, 4 παράγραφος 5, 4α παράγραφος 2, 5, 6 παράγραφος 2, 7 παράγραφος 1, 7 παράγραφος 2, 7 παράγραφος 6, 13 παράγραφος 6, 14 παράγραφος 4 και 15α,μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Η ανάκληση τίθεται σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των ήδη ισχυουσών κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Αμέσως μετά την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με τα άρθρα 4 παράγραφος 1, 4 παράγραφος 3, 4 παράγραφος 5, 4α παράγραφος 2, 5, 6 παράγραφος 2, 7 παράγραφος 1, 7 παράγραφος 2, 7 παράγραφος 6, 13 παράγραφος 6, 14 παράγραφος 4 και 15α τίθενται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν εκφραστεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης αυτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να προβάλουν αντίρρηση. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.».
21)
Το άρθρο 23 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 23
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται για τις εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται δυνάμει των άρθρων 4 παράγραφος 3, 4 παράγραφος 5, 5 και 13 παράγραφος 6, από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, η οποία θεσπίστηκε βάσει του άρθρου 58 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
Η επιτροπή αυτή είναι επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10).
2. Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Σε περίπτωση που η γνωμοδότηση της επιτροπής πρέπει να ληφθεί μέσω γραπτής διαδικασίας, η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται χωρίς αποτέλεσμα, όταν, εντός της προθεσμίας έκδοσης της γνωμοδότησης, το αποφασίσει ο πρόεδρος της επιτροπής ή το ζητήσουν τα μέλη της επιτροπής με απλή πλειοψηφία.
(9) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων (ΕΕ L 31 της 1.2.2002, σ. 1)." 						
(10) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13).»." 						
22)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 23α
Υποβολή έκθεσης και νομοθετικές εξελίξεις
Το αργότερο έως τις:
-
18 Ιουλίου 2019, για τις διατάξεις περί προαιρετικής επισήμανσης, και
-
18 Ιουλίου 2023, για τις διατάξεις περί ηλεκτρονικής αναγνώρισης,
μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο τις αντίστοιχες εκθέσεις με θέμα την εκτέλεση και τον αντίκτυπο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων, στη πρώτη περίπτωση, του ενδεχομένου αναθεώρησης των διατάξεων περί προαιρετικής επισήμανσης και, στη δεύτερη περίπτωση, της τεχνικής και οικονομικής σκοπιμότητας της καθιέρωσης της υποχρεωτικής ηλεκτρονικής αναγνώρισης σε ολόκληρη την Ένωση.
Οι εν λόγω εκθέσεις συνοδεύονται, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, από τις κατάλληλες νομοθετικές προτάσεις.».
23)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο παράρτημα:
«ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
ΜΕΣΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ
Α)
ΣΥΜΒΑΤΙΚΟ ΕΝΩΤΙΟ
ΜΕ ΙΣΧΥ ΑΠΟ ΤΙΣ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019
Β)
ΣΥΣΚΕΥΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΝΩΤΙΟΥ
Γ)
ΣΥΣΚΕΥΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΣΤΟΜΑΧΙΚΟΥ ΒΩΛΟΥ
Δ)
ΣΥΣΚΕΥΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΕΝΕΣΙΜΟΥ ΠΟΜΠΟΔΕΚΤΗ».
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 15 Μαΐου 2014.