РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1058/2012 НА КОМИСИЯТА
от 12 ноември 2012 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1881/2006 относно максимално допустимите количества на афлатоксини в сушени смокини
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕИО) № 315/93 на Съвета от 8 февруари 1993 г. за установяване на общностни процедури относно замърсителите в храните (1), и по-специално член 2, параграф 3 от него,
като има предвид, че:
(1)
С Регламент (ЕО) № 1881/2006 на Комисията от 19 декември 2006 г. за определяне на максимално допустимите количества на някои замърсители в храните (2) се установяват максимално допустимите количества на афлатоксин B1 и на общото съдържание на афлатоксини (афлатоксини B1+G1+B2+G2) в редица храни.
(2)
Необходимо е да се променят стойностите на максимално допустимите количества на афлатоксини в сушени смокини, за да се вземат предвид новостите в Кодекс Алиментариус, актуалната информация за това до каква степен може да бъде избегнато наличието на афлатоксини чрез прилагането на добри практики и новата научна информация за разликата в риска за здравето при различните хипотетични максимално допустими количества на афлатоксин В1 и общото съдържание на афлатоксини в различни хранителни продукти.
(3)
В Кодекс Алиментариус е определенa допустима стойност от 10 μg/kg за общото съдържание на афлатоксини в сушени смокини „готови за консумация“ (3). Максимално допустимото количество е определено въз основа на оценката, извършена от Съвместния експертен комитет на ФАО/СЗО по добавките в храните (наричан по-долу „СЕКДХ“) по време на шейсет и осмото му заседание относно въздействието от експозицията и рисковете за здравето при различни хипотетични максимално допустими количества на афлатоксини в бадеми, бразилски орехи, лешници, шамфъстъци и сушени смокини (4). По отношение на сушените смокини комитетът заключи, че независимо от приложените хипотетични максимално допустими количества, не се наблюдава значително въздействие върху цялостната експозиция на афлатоксини, приемани чрез храната. Беше доказано, че чрез прилагането на добри практики може да се постигне равнище от 10 μg/kg общо съдържание на афлатоксини.
(4)
В Кодекс Алиментариус са определени единствено максимално допустимите количества за общото съдържание на афлатоксини поради наблюдаваните в съотношението между афлатоксин B1 и общото съдържание на афлатоксини големи различия, породени от редица фактори (година на реколтата, сорт, атмосферни условия). Предвид факта обаче, че афлатоксин В1 е най-мощният канцероген, в законодателството на ЕС са определени отделни по-ниски максимално допустими количества на афлатоксин В1 в допълнение към общото съдържание на афлатоксини. Общото съдържание на афлатоксини е сборът на афлатоксините B1, B2, G1 и G2. Във връзка с това е целесъобразно максимално допустимите количества, установени за афлатоксин B1, да съответстват на допустимите количества, определени за общото съдържание на афлатоксини. Съответното количество афлатоксин B1 беше определено въз основа на събрани от 2005 г. насам данни за наличието на афлатоксини в сушени смокини. От това изчисление е видно, че съотношението между съдържанието на афлатоксин В1 и общото съдържание на афлатоксини е средно около 0,6, което се различава от предишното предположение, че концентрацията на афлатоксин В1 е средно около 50 % от общото съдържание на афлатоксини.
(5)
Резултатите от споменатата по-горе оценка, извършена от СЕКХД, на въздействието при експозицията на различни максимално допустими количества в сушени смокини беше потвърдена от актуализираната оценка на експозицията (5), изготвена от отдела за мониторинг на хранителния режим и химически мониторинг на Европейския орган за безопасност на храните (ЕОБХ), според която при различните варианти на експозиция увеличаването на експозицията на афлатоксини, приемани чрез храната, е между 0,15 до 0,26 % при максимални количества за общото съдържание на афлатоксини в сушени смокини от 10 μg/kg в сравнение с 4 μg/kg. Въз основа на предходни оценки на ЕОБХ по този въпрос (6) може да се заключи, че такова увеличаване не би имало неблагоприятни последици за общественото здраве. Поради това е целесъобразно да се заменят стойностите на максимално допустимите количества, прилагани в момента в Съюза, с определеното в Кодекс Алиментариус максимално допустимо количество за общото съдържание на афлатоксини в сушени смокини и съответното максимално допустимо количество за афлатоксин В1, както и да бъде съответно изменен Регламент (ЕО) № 1881/2006.
(6)
Тъй като комисията за Кодекс Алиментариус не е определила максимално допустимо количество за общото съдържание на афлатоксини в сушени смокини, различни от смокини „готови за консумация“, е целесъобразно да се запази съществуващото в Съюза максимално допустимо количество за общо съдържание на афлатоксини в сушени смокини и да се адаптира само максимално допустимото количество за афлатоксин В1 в такива смокини, за да се вземат под внимание по-актуалните данни за съотношението на концентрацията между афлатоксин В1 и общото съдържание на афлатоксини в сушени смокини.
(7)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Постоянния комитет по хранителната верига и здравето на животните и нито Европейският парламент, нито Съветът възразиха срещу тях.
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Приложението към Регламент (ЕО) № 1881/2006 се изменя в съответствие с приложението към настоящия регламент.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 12 ноември 2012 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1058/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 12ης Νοεμβρίου 2012
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1881/2006 όσον αφορά τα μέγιστα επίπεδα αφλατοξινών στα ξηρά σύκα
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 315/93 του Συμβουλίου, της 8ης Φεβρουαρίου 1993, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών για τις προσμείξεις των τροφίμων (1), και ιδίως το άρθρο 2 παράγραφος 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1881/2006 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2006, για καθορισμό μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων για ορισμένες ουσίες οι οποίες επιμολύνουν τα τρόφιμα (2) ορίζει μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα (ΜΕΕ) για την αφλατοξίνη B1 και την ολική αφλατοξίνη (αφλατοξίνη B1 + G1 + B2 + G2) σε μια σειρά τροφίμων.
(2)
Είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί το μέγιστο επίπεδο για τις αφλατοξίνες στα ξηρά σύκα, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις στον Codex Alimentarius, τα νέα στοιχεία για τον βαθμό στον οποίο μπορεί να αποτραπεί η παρουσία αφλατοξινών με την εφαρμογή ορθών πρακτικών και τα νέα επιστημονικά δεδομένα για τη διαφορά, όσον αφορά τον κίνδυνο για την υγεία, μεταξύ των διαφόρων υποθετικών μέγιστων επιπέδων αφλατοξίνης B1 και ολικής αφλατοξίνης στα διάφορα προϊόντα διατροφής.
(3)
Ο Codex Alimentarius καθόρισε ένα επίπεδο 10 μg/kg ολικής αφλατοξίνης στα «έτοιμα για βρώση» ξηρά σύκα (3). Το μέγιστο επίπεδο βασίστηκε στην αξιολόγηση που διενήργησε η κοινή επιτροπή εμπειρογνωμόνων FAO/ΠΟΥ για τα πρόσθετα τροφίμων (JECFA) στην εξηκοστή όγδοη συνεδρίασή της σχετικά με τον αντίκτυπο της έκθεσης, καθώς και τον κίνδυνο για την υγεία, διαφόρων υποθετικών μέγιστων επιπέδων των αφλατοξινών για τα αμύγδαλα, τα καρύδια Βραζιλίας, τα φουντούκια, τα φιστίκια και τα ξηρά σύκα (4). Η επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα, όσον αφορά τα ξηρά σύκα, ότι, όποιο υποθετικό σενάριο μέγιστων επιπέδων και αν εφαρμοστεί, δεν θα υπάρξει σημαντικός αντίκτυπος στη γενική έκθεση στις αφλατοξίνες μέσω της διατροφής. Καταδείχθηκε ότι με την εφαρμογή ορθών πρακτικών θα μπορούσε να επιτευχθεί ένα επίπεδο ολικής αφλατοξίνης 10 μg/kg.
(4)
Ο Codex Alimentarius καθόρισε μόνο ένα μέγιστο επίπεδο για την ολική αφλατοξίνη λόγω της μεγάλης ποικιλίας που παρατηρείται στην αναλογία μεταξύ της αφλατοξίνης B1 και της ολικής αφλατοξίνης εξαιτίας διαφόρων παραγόντων (καλλιεργητικό έτος, ποικιλία, καιρικές συνθήκες). Ωστόσο, επειδή η αφλατοξίνη B1 είναι η πιο ισχυρή καρκινογόνος ουσία, έχει καθοριστεί στη νομοθεσία της ΕΕ ένα χωριστό χαμηλότερο μέγιστο επίπεδο για την αφλατοξίνη B1, επιπλέον του επιπέδου της ολικής αφλατοξίνης. Η ολική αφλατοξίνη είναι το άθροισμα της αφλατοξίνης B1, B2, G1 και G2. Συνεπώς, το μέγιστο επίπεδο που έχει καθοριστεί για την αφλατοξίνη B1 ενδείκνυται να αντιστοιχεί στο επίπεδο που έχει καθοριστεί για την ολική αφλατοξίνη. Το αντίστοιχο επίπεδο αφλατοξίνης B1 καθορίστηκε με βάση τα στοιχεία που συλλέχθηκαν από το 2005 σχετικά με την παρουσία αφλατοξινών στα ξηρά σύκα. Από τον υπολογισμό αυτόν είναι εμφανές ότι ο λόγος της περιεκτικότητας σε αφλατοξίνη B1 προς την περιεκτικότητα σε ολική αφλατοξίνη είναι κατά μέσο όρο περίπου 0,6, σε αντίθεση με την προηγούμενη παραδοχή ότι η συγκέντρωση της αφλατοξίνης B1 ανέρχεται κατά μέσο όρο περίπου στο 50% της ολικής αφλατοξίνης.
(5)
Το πόρισμα της προαναφερόμενης αξιολόγησης της JECFA σχετικά με το αποτέλεσμα στην έκθεση μεταξύ διαφόρων μέγιστων επιπέδων στα ξηρά σύκα επιβεβαιώθηκε από επικαιροποιημένη αξιολόγηση της έκθεσης (5) που διενεργήθηκε από τη Μονάδα Διαιτητικής και Χημικής Παρακολούθησης (DCM) της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA), η οποία εκτίμησε, για διάφορα σενάρια έκθεσης, ότι η αύξηση της έκθεσης στην αφλατοξίνη μέσω της διατροφής κυμαίνεται μεταξύ 0,15 και 0,26 % για μέγιστο επίπεδο ολικής αφλατοξίνης στα ξηρά σύκα 10 μg/kg σε σύγκριση με 4 μg/kg. Από τις προηγούμενες αξιολογήσεις που διενήργησε η EFSA για το θέμα αυτό (6), μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι μια τέτοια αύξηση δεν θα επηρεάσει αρνητικά τη δημόσια υγεία. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να αντικατασταθεί το μέγιστο επίπεδο που εφαρμόζεται σήμερα στην Ένωση με το μέγιστο επίπεδο που προβλέπει ο Codex για την ολική αφλατοξίνη στα ξηρά σύκα και το αντίστοιχο μέγιστο επίπεδο για την αφλατοξίνη B1 και να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1881/2006 αναλόγως.
(6)
Καθώς η επιτροπή του Codex Alimentarius δεν έχει καθορίσει μέγιστο επίπεδο για την ολική αφλατοξίνη στα σύκα εκτός από τα «έτοιμα για βρώση» σύκα, είναι σκόπιμο να διατηρηθεί το υφιστάμενο ενωσιακό μέγιστο επίπεδο για την ολική αφλατοξίνη στα εν λόγω σύκα και να προσαρμοστεί μόνο το επίπεδο της αφλατοξίνης B1 για τα σύκα αυτά, προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα πιο πρόσφατα στοιχεία όσον αφορά την αναλογία της συγκέντρωσης μεταξύ αφλατοξίνης B1 και ολικής αφλατοξίνης στα ξηρά σύκα.
(7)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων και ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο αντιτάχθηκαν σ’ αυτά,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1881/2006 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 12 Νοεμβρίου 2012.