РЕШЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 17 юли 2013 година
относно държавни помощи SA.33726 (11/C) [ex SA.33726 (11/NN)] - предоставени от Италия (отсрочване на плащането на налога в сектора на млякото и млечните продукти в Италия )
(нотифицирано под номер C(2013) 4046)
(само текстът на италиански език е автентичен)
(2013/665/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 108, параграф 2 от него,
след като покани заинтересованите страни да представят коментари съгласно горепосочения член и като взе предвид тези коментари,
като има предвид, че:
I. ПРОЦЕДУРИ
(1)
На 27 февруари 2011 г. влезе в сила законът, преобразуващ наредба - закон № 225 от 29 декември 2010 г. в закон, който предоставя възможност за отсрочване на плащането на транш за налог на мляко и млечни продукти, дължим от италианските млекопроизводители по схемата за плащания на траншове, одобрена с Решение 2003/530/ЕО на Съвета от 16 юли 2003 г. относно съвместимостта с Общия пазар на помощ, която Италианската република възнамерява да предостави на италиански млекопроизводители (1), (2). С писмо от 17 март 2011 г. Комисията поиска от италианските власти допълнителна информация по въпроса.
(2)
Италианските власти изпратиха тази допълнителна информация на Комисията с писмо от 24 юни 2011 г., заведено на 29 юни 2011 г.
(3)
След проверка на информацията, предоставена от италианските власти, и като се има предвид фактът, че отлагането на съответното плащане е било направено без Комисията да бъде уведомена предварително за него или без да е дала разрешение, Комисията е информирала италианските власти с факс от 14 октомври 2011 г. за откриването на процедура за помощ с референтен номер SA.33726 (2011/NN)., за която не е постъпило уведомление.
(4)
С писмо от 11 януари 2012 г. Комисията уведоми Италия за своето решение за откриване на процедура по член 108, параграф 2 от Договора във връзка с гореспоменатото отсрочване и програмата за плащания на траншове, одобрена с Решение 2003/530/ЕО, изменено с допълване на отсрочването, което представлява нова помощ (SA.33726 (11/C)]). С писмото бе поискан коментар от италианските власти относно откриването на процедурата в рамките на един месец.
(5)
Решението на Комисията за откриване на процедурата беше публикувано в Официален вестник на Европейския съюз (3). Комисията поиска от заинтересованите страни да представят своите бележки относно въпросната помощ.
(6)
Комисията получи коментари от всички заинтересовани страни и ги предаде на Италия, като ѝ даде възможност за отговор.
(7)
С електронно писмо от 13 февруари 2012 г. Постоянното представителство на Италия в Европейския съюз препрати на Комисията писмо от италианските власти с искане за двумесечно удължаване на срока за коментарите относно откриването на процедурата. Срокът беше удължен със съобщение, изпратено с факс от 21 февруари 2012 г.
(8)
С електронни писма от 26 април 2012 г. и 27 април 2012 г. италианското Постоянно представителство в Европейския съюз изпрати на Комисията отговора на италианските власти във връзка с откриването на процедурата по член 108, параграф 2 от Договора.
(9)
Италианските власти не направиха коментар на бележките на заинтересованите страни.
II. ОПИСАНИЕ
(10)
В член 1 от Решение 2003/530/ЕО се отбелязва следното:
„Помощта, която Италианската република възнамерява да предостави на млекопроизводителите, като сама извърши плащането към Общността на сумата, която те дължат на Общността поради допълнителния налог за млякото и млечните продукти за периода от 1995/1996 г. до 2001/2002 г. и като разреши на тези производители да върнат дълга си посредством разсрочено безлихвено плащане за няколко години, по изключение се приема за съвместима с вътрешния пазар, при условие, че:
-
бъде погасена цялата сума посредством равни годишни траншове,
-
периодът на погасяване не надхвърля 14 години, считано от 1 януари 2004 г.“
(11)
Закон № 10/2011 въвежда в член 1 от наредба-закон № 225 от 29 декември 2010 г. параграф 12 duodecies, предвиждащ отсрочването до 30 юни 2011 г. на плащането на транша от налога за мляко, дължим до 31 декември 2010 г. Разходите за това отсрочване бяха поети от отпусната обща сума от бюджета в размер на 5 млн. EUR, предназначена за различни цели.
(12)
В писмо от 24 юни 2011 г. италианските власти уточниха, че безвъзмездните средства, съответстващи на тази мярка, ще бъдат считани като част от помощта de minimis за Италия, предвидена по Регламент (ЕО) № 1535/2007 на Комисията от 20 декември 2007 г. за прилагане на членове 87 и 88 от Договора за ЕО (4) към помощите de minimis в сектора на производството на селскостопански продукти (5).
III. ОСНОВАНИЯ ЗА ОТКРИВАНЕ НА ОФИЦИАЛНА ПРОЦЕДУРА
(13)
Комисията реши да открие процедура по член 108, параграф 2 от Договора на следните основания:
-
италианските власти изразиха намерението си да причислят безвъзмездните средства, съответстващи на въпросното отсрочване на плащането към системата de minimis, предвидена в Регламент (ЕО) №1535/2007; около приложимостта на този регламент обаче възникнаха не само правни въпроси поради непредставената от италианските власти информация относно това дали ще бъдат спазени горните граници, установени с Регламента, но също така и поради това, че самият Регламент забранява отпускането на помощ de minimis, с която държавната помощ надхвърля разрешения максимум. Тъй като одобрената от Съвета помощ представлява максималната стойност на помощта, която Италия е могла да отпусне на млекопроизводителите, прибавянето към нея на безвъзмездните средства, равностойни на отсроченото плащане, включени в схемата de minimis, означава надхвърляне на максималната помощ, одобрена от Съвета;
-
оттук следва, че Комисията не може да изключи възможността за въпросното отсрочване да включва елемент на помощ (тъй като то е равностойно на безлихвен заем, по-надолу е наричано „свързаната помощ“) - ситуация която не може да бъде оправдана с представената от италианските власти информация в светлината на приложимите правила за държавната помощ в земеделието (Насоки на Общността относно държавната помощ за земеделския и горския сектор 2007-2013 г.) (6);
-
отсрочването е равностойно на нарушение на разпоредбите на Решение 2003/530/ЕО (въз основа на това, че вече не се спазва едно от условията, а именно за равни траншове). Това съответно означава, че цялата система на забавени плащания става нова схема за помощи за тези, които вече са се облагодетелствали от нея (въз основа на това, че тя не е била обхваната от Решение 2003/530/ЕО) - положение, което изглежда не се разрешава от нито една от разпоредбите на горепосочените насоки.
IV. КОМЕНТАРИ НА ИТАЛИАНСКИТЕ ВЛАСТИ ОТНОСНО ОТКРИВАНЕТО НА ОФИЦИАЛНА ПРОЦЕДУРА
(14)
В писмо, изпратено по електронната поща на 26 април 2012 г., италианските власти за първи път докладваха за прилагането на системата на разсрочените плащания на налозите за мляко и млечни продукти, одобрена с Решение 2003/530/ЕО, като поясниха, че по схемата има 11 271 бенефициери. От тях 9 965 (т.е. 88,41 %) са платили навреме своите траншове за налозите, дължими към 31 декември 2010 г.1 291 бенефициери са направили това до изтичането на удължения срок, а 15 не са извършвали никакви плащания поради изключването им от програмата.
(15)
Италианските власти след това поясниха, че за да бъде изчислена безвъзмездната помощ, равняваща се на получената от бенефициерите помощ при отсрочването, се отчита лихвеният процент за периода между 1 януари 2011 г. и датата на реалното плащане на траншовете, които са обект на отсрочване, като е използван тримесечният Euribor към 1 октомври 2010 г., плюс 100 базисни пункта (1,942 %). Резултатът от изчисленията сочи безвъзмездна помощ в размер на между 0,08 EUR и 694,19 EUR. Освен това той показва, че 1 187 от 1 291 бенефициери при отсрочването са се възползвали от помощ в размер на по-малко от 100 EUR. Според властите тези данни показват, че отсрочването на плащането по Закон № 10/2011 не е компрометирало безпроблемното управление на плащанията чрез траншове, което продължава да бъде в съответствие с разпоредбите на Решение 2003/530/ЕО, което се доказва от факта, че само 11,45 % от производителите, участващи във въпросната програма, са се възползвали от отсрочването.
(16)
По тези причини италианските власти потвърждават, както се посочва в писмото от 24 юни 2011 г. (вж. параграф 13 по-горе), че разрешеното отсрочване по отношение на плащането на налога представлява помощ de minimis. Те също така посочват, че са определили, че индивидуалният таван по член 3, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1535/2007 е спазен в пълна степен, както и таванът от 320 505 000 EUR за период от три данъчни години, определен за Италия съгласно същия регламент, както и че безвъзмездните средства, равостойни на отсрочването на плащане, възлизат на общо 50 877,41 EUR. И накрая, те отбелязват, че са били в процес на проверка на спазването на тези тавани, като се вземат под внимание другите схеми за помощ de minimis, разрешени през 2009, 2010 и 2011 г.
(17)
Що се отнася до становището на Комисията, че помощта, одобрена с Решение 2003/530/ЕО, трябва да бъде счетена, като се има предвид нейното естество и извънреден характер, за еднократна максимална помощ, която не може да бъде комбинирана с каквато и да било друга мярка, италианските власти на първо място подчертаха, че с въпросното решение е признато наличието на извънредни обстоятелства, които са мотивирали Съвета да счете помощта за съвместима с член 107 от Договора, ако бъдат изпълнени някои условия. Те също така подчертаха факта, че при извършените проверки е установено, че програмата за плащане на траншове, съответства на разпоредбите на Решение 2003/530/ЕО, тъй като всички производители са направили седмия транш с изключение на 15, които вече са били отпаднали от схемата. Според италианските власти извънредният характер на обстоятелствата, водещи до приемането на Решение 2003/530/ЕО, сам по себе си не създава пречки за достъпа до всякакво друго подпомагане на получателите на одобрената от Съвета помощ. Договорът посочва само споменатите по-горе извънредни обстоятелства без да ограничава по никакъв начин характера на разрешената помощ или подробните правила за нейното прилагане; той само поставя дерогацията от член 107 и разпоредбите по член 109 от Договора в зависимост от единодушно прието решение на Съвета. В този конкретен случай извънредният характер на ситуацията, довела до приемането на Решение 2003/530/ЕО, се отразява в пълна степен в начина, по който въпросно решение е прието, а именно - с единодушие, и се отнася по-скоро до обстоятелствата, изискващи одобряването на помощта, отколкото до самата помощ.
(18)
Италианските власти също така твърдят, че отлагането на плащането представлява помощ de minimis и следователно трябва да бъде счетено като отделна мярка, като се има предвид ниската му популярност сред производителите, ниската стойност на съответните суми и липсата на промени в програмата за плащане на траншове, чиято структура си остава същата - както що се отнася до общия брой на траншовете, така и до крайния срок.
(19)
И накрая, италианските власти още веднъж подчертават, че съгласно наредбата на италианското министерство от 30 юли 2003 г. за прилагане на Решението на Съвета, от участниците в програмата за плащане на вноски се изисква да се откажат от всякакви правни искове по отношение на плащането на дължимите налози, като длъжниците, които не извършват плащания, се изключват от програмата. Италианските власти твърдят, че това условие предполага откриването на процедури за принудително събиране на вземания, което ще накара производителите да подадат нови жалби. Ето защо е уместно да бъдат избягвани правни спорове за възстановяване на много малки суми чрез производства, които струват повече от исканите възстановявания. В тази връзка италианските власти се позовават на член 32, параграф 6 от Регламент (ЕО) № 1290/2005 на Съвета от 21 юни 2005 г. относно финансирането на Общата селскостопанска политика (7), в който се посочва, че при наличието на оправдателна причина, държавите членки могат да вземат решение да не изискват връщане на сумите, ако вече направените или евентуалните разходи по връщането на сумата надхвърлят размера на подлежащата на връщане сума. Според тях тази разпоредба може да бъде приложена по аналогия и за настоящия казус. Във всеки случай подобни разпоредби се предвиждат и в член 25, параграф 4 от Закон № 289/2002 (финансовият закон за 2003 г.) в съответствие с които сумата от 12 EUR се счита за малка сума и не е предмет на възстановяване. От всички възползвали се от отсрочването бенефициери 559 са получили по-малко от тази сума.
(20)
В писмо, изпратено по електронната поща на 26 април 2012 г., италианските власти представиха списък на бенефициерите на отсроченото плащане и сумата на помощта, която всеки един от тях е получил.
V. КОМЕНТАРИ НА ЗАИНТЕРЕСОВАНИТЕ СТРАНИ ОТНОСНО ОТКРИВАНЕТО НА ПРОЦЕДУРАТА
(21)
На 7 март 2012 г. Комисията получи коментари от трета страна относно откриването на процедурата.
(22)
Заинтересованите страни най-вече искаха да знаят причината, поради която Комисията е ограничила откриването на процедурата до отсрочването на плащането, предвидено съгласно Закон № 10/2011, а не включва в нея и разпоредбите на член 40а от Закон № 122/2010, които предвиждат отсрочване на плащането на траншовете, платени по допълнителна програма за плащане чрез траншове, установена от Закон № 33/2009, и призоваха Комисията съответно да разшири обхвата на процедурата. В тази връзка заинтересованата страна отбелязва, че вече е подадена жалба до Комисията относно разпоредбите на член 40а от Закон № 122/2010, а Комисията е приключила преписката по нея.
(23)
На 10 март 2012 г. Комисията получи коментари от втора заинтересована страна относно откриването на процедурата.
(24)
Въпросната заинтересована страна насочи вниманието на Комисията към разпоредбите на член 1, параграф 4 от Наредба-закон № 16/2012, които разрешават на предприятията, изпитващи финансови затруднения, да плащат дължимите суми посредством редовни траншове. Тя поиска Комисията да се намеси, като отбеляза, че тези мерки не са съвместими с единния пазар.
(25)
На 14 март 2012 г. Комисията получи коментари от още една заинтересована страна относно откриването на процедурата.
(26)
В тези коментари заинтересованата страна се позовава на Наредба-закона № 16/2012, като подчертава произтичащите от нея различия в третирането на земеделските производители, а също така и точността на данните, използвани от AGEA (Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura - италианската разплащателна агенция), за изчисляването на допълнителния налог.
VI. ОЦЕНКА
VI.1. Наличие на помощ
(27)
В съответствие с член 107, параграф 1 от Договора всяка помощ, предоставена от държава членка или чрез ресурси на държава членка, под каквато и да било форма, която нарушава или заплашва да наруши конкуренцията чрез поставяне в по-благоприятно положение на определени предприятия или производството на някои стоки, доколкото засяга търговията между държавите-членки, е несъвместима с вътрешния пазар
(28)
Въпросната мярка, а именно помощта, свързана с отсрочването на плащането (отпускането на средства, равнозначно на безлихвен заем, вж. параграф 13, второ тире по-горе), а също и новата помощ, произтичаща от нарушаването на Решение 2003/530/ЕО (неплатени лихви за вече направените годишни траншове и все още неплатени главница и лихва за оставащите години до изтичането на срока на плащането чрез траншове, т.е. до 31 декември 2017 г.) (нова помощ, вж. параграф 13, трето тире) попада под следното определение:
(29)
Отговорност за мярката носи държавата, тъй като тя произтича от националното законодателство; тя е финансирана чрез публични средства в смисъл, че с разрешаването на отсрочване на плащане на годишен транш, установено в Решение 2003/530/ЕО, и с утвърждаването на нова помощ чрез това отсрочване, италианската държава се е отказала за определен период от време от парична сума, която е можело да бъде използвана за други цели.
(30)
Тази ситуация облагодетелства някои предприятия, по-специално млекопроизводителните стопанства.
(31)
Тя също може да окаже влияние и върху търговията, като се има предвид пазарната позиция на Италия (8).
(32)
Също така тя има потенциала да наруши условията на конкуренция, тъй като предприятията, които са се възползвали от нея, са си подсигурили предимство (отсрочването не се облага с лихва и следователно е равнозначно на безлихвен заем), което не може да бъде придобито при обичайните пазарни условия и което поставя съответното предприятие в по-облагодетелствана позиция спрямо предприятията, които не ползват отсрочване (9).
(33)
Като се има предвид обаче допълнителната информация, предоставена от италианските власти в отговор на откриването на процедура по член 108, параграф 2 от Договора, трябва да се установи дали въпросната мярка може да бъде счетена за помощ de minimis в съответствие с Регламент (ЕО) 1535/2007 и следователно да не бъде смятана за държавна помощ по смисъла на член 107, параграф 1 от Договора.
(34)
В писмо, изпратено по електронната поща на 26 април 2012 г., италианските власти поясняват, че лихвата, свързана с отлагането на плащанията, е между 0,08 и 694,19 евро. Те също така заявяват, че направените проверки сочат, че определеният за Италия таван за последните три финансови години не е надхвърлян, но че те все пак ще проверят, дали остава риск индивидуалните тавани да бъдат надхвърлени в случай на натрупване на помощи de minimis за финансовите 2009 г., 2010 г. и 2011 г.
(35)
Комисията може да отбележи със сигурност, че сумата на лихвите, свързани с отсрочването, разглеждани сами по себе си, не надхвърлят сумата от 7 500 EUR по член 3, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1535/2007. Тя също отбелязва, че общата сума, предоставена чрез отсрочването, а именно 50 877,41 EUR, не е довела до надхвърляне на тавана от 320 505 000 EUR, разрешен на Италия в приложението към Регламента. Независимо от това, Комисията не разполага с нова информация, която да покаже, че индивидуалният таван от 7 500 EUR не е надхвърлен в нито един от случаите, също като се вземе предвид цялата помощ de minimis, получена от даден бенефициер за периода от три финансови години, тъй като към 26 април 2012 г. тя не е получила никаква информация от италианските власти, извършващи тези проверки. Тя следователно не може да направи заключението, че индивидуалният таван за помощите е бил спазен във всички случаи, особено като се има предвид, че Комисията трябва да вземе под внимание новата помощ, произтичаща от нарушаването на Решение 2003/530/ЕО. На практика тя трябва да направи цялостна проверка на въпросната мярка (т.е на помощта, получена в резултат на разрешаването на отсрочването, което е равнозначно на отпускането на безлихвен заем, и на новата помощ, която произтича от нарушаването на Решение 2003/530/ЕО): сериозен брой бенефициери (над 1 250) са се възползвали от това отсрочване, а сумата на помощта също включва част от основната сума (т.е. сумата, която съответства на годишните вноски, дължими на 31 декември за годините 2013 г., 2014, 2015, 2016 и 2017 г.) плюс лихвата, която далеч надхвърля лихвата, свързана с отсрочването на плащането, посочена в аргументацията на италианските власти.
(36)
Член 3, параграф 7 от Регламент (ЕО) № 1535/2007 също предвижда, че „помощите de minimis не могат да бъдат кумулирани с държавни помощи за същите приемливи разходи, ако такова кумулиране води до интензитет на помощта, който надхвърля интензитета, определен от правото на Общността за специфичните за всеки отделен случай обстоятелства.“
(37)
В тази връзка Комисията вече даде знак чрез откриването на процедурата по член 108, параграф 2 от Договора, че това отсрочване е в допълнение към одобрената от Съвета помощ, която следва да бъде разглеждана като максималната сума, която може да бъде отпусната при тези обстоятелства.
(38)
Италианските власти също така споделят виждането, че отлагането на плащането следва да бъде счетено като отделна мярка, като се има предвид ниската му популярност сред производителите, ниската стойност на съответните суми и липсата на промени в програмата за плащане на траншове, чиято структура си остава същата - както що се отнася до общия брой на траншовете, така и до крайния срок.
(39)
Комисията не споделя това виждане. Наистина, ясно е, че отсрочването на плащането е пряко свързано с възстановяването, чието извършване на траншове е предвидено по-подробно в Решение 2003/530/ЕО. В член 1, параграф 1, първо тире от това решение се посочва ясно, че връщането става чрез равни по размер годишни траншове. За отсрочването следователно не може да бъде смятано, че няма никаква връзка със системата на траншовете, установена в Решение 2003/530/ЕО.
(40)
Италианските власти също оспорват факта, че разрешената от Съвета помощ представлява максималната сума, която може да бъде отпускана на млекопроизводителите. Те споделят виждането, че въпросното решение признава наличието на извънредни обстоятелства, водещи до одобрението на програмата за възстановявания на траншове, но този извънреден характер сам по себе си не оправдава лишаването на бенефициерите от всякаква друга помощ, тъй като в Договора само се посочват извънредните обстоятелства, без обаче да се ограничава естеството на разрешената помощ или подробните правила за нейното прилагане. В този конкретен случай извънредният характер на ситуацията, довела до приемането на Решение 2003/530/ЕО на Съвета, се отразява в пълна степен в начина, по който въпросно решение е прието, а именно - с единодушие, и се отнася по-скоро до обстоятелствата, изискващи одобряването на помощта, отколкото до самата помощ.
(41)
Комисията не споделя виждането на италианските власти. Всъщност въпреки че според член 108, параграф 2, трета алинея от Договора „[…] Съветът с единодушие може да реши, че помощта […] се счита за съвместима с вътрешния пазар […], ако такова решение може да бъде оправдано с извънредни обстоятелства“, а в съображение 8 на Решение 2003/530/ЕО се посочва, че съществуват извънредни обстоятелства, които оправдават считането на помощта за съвместима с общия пазар, остава фактът, че самият Съвет, в оперативната част от решението, предвижда, че помощта се смята за съвместима с вътрешния пазар по изключение, а не като се имат предвид извънредните обстоятелства.“ Терминът „извънредно“ ясно указва намерението на Съвета да обърне внимание на отпускането на помощта, като ѝ приписва уникален характер въпреки наличието на извънредни обстоятелства, както се посочва в съображение 8. Въпреки че посоченото от италианските власти единодушие може наистина да показва, че процедурата е извънредна, то не повдига въпроса за уникалния характер на помощта, както е посочено в Решението.
(42)
С оглед на факта, че одобрената от Съвета помощ, като се има предвид нейния уникален характер, представлява максималната допустима сума при дадените обстоятелства, т.е. равностойността помощ в размер на 100 %, добавянето на отсрочване на плащането би довело до автоматичното прилагане на разпоредбите на член 3, параграф 7 от Регламент (ЕО) № 1535/2007, което означава, че предоставеното отсрочване не може да бъде счетено за съответстващо на обхвата на въпросния регламент и следователно представлява държавна помощ. Неговата съвместимост с вътрешния пазар трябва да бъде оценена с оглед на действащите правила в областта на конкуренцията към момента на разрешаването на отсрочването, както и съвместимостта на новата помощ, произтичаща от нарушението на Решение 2003/530/ЕО.
VI.2 Съвместимост на помощта с вътрешния пазар
(43)
Правилата за конкуренция, които са били в сила при разрешаването на отсрочването, се съдържат в Насоки на Общността относно държавните помощи в сектор селско и горско стопанство за периода 2007-2013 г.
(44)
Позицията на италианските власти, изразена в електронно писмо от 26 април 2012 г., се основава на аргумента, че на отсрочването на плащането следва да се гледа като на част от схемата de minimis. Ето защо властите не представят никакво обяснение на съвместимостта на отсрочването на плащането с вътрешния пазар или пък на неговото излизане от обхвата на Решение 2003/530/ЕО в светлината на правилата, изложени в посочените по-горе насоки.
(45)
Комисията следователно не разполага с нова информация, която да разсее съмненията, които е имала при откриването на предвидената в член 108, параграф 2 от Договора процедура. Помощта, свързана с отсрочването на плащанията, а следователно и новата помощ, която е в разрез с Решение 2003/530/ЕО, следователно представляват едностранна помощ, която има за цел единствено да подобри финансовото състояние на производителите без да допринася за развитието на отрасъла. Тя следователно представлява оперативна помощ, която е несъвместима с вътрешния пазар по смисъла на точка 15 от посочените по-горе насоки.
VI.3 Възстановяване
(46)
В съответствие с Договора и със съдебната практика на Съда на ЕС, ако бъде установено, че помощта е несъвместима с вътрешния пазар, Комисията е упълномощена да реши дали съответната държава трябва да отмени или промени помощта (10). Съдебната практика на Съда на ЕС също предвижда, че задължението на държавата да отмени помощ, която Комисията смята за несъвместима с вътрешния пазара, е предназначено за възстановяването на предишно положение. В тази връзка Съдът заявява, че целта е постигната, след като получателят върне отпуснатите му суми, като по този начин то загубва предимството, което е придобил спрямо пазарните конкуренти, и се възстановява ситуацията преди изплащането на помощта (11).
(47)
В съответствие с тази съдебна практика в член 14 от Регламент (ЕО) № 659/1999 от 22 март 1999 година за установяване на подробни правила за прилагането на член 93 от Договора за ЕО (12) се посочва, че когато трябва да бъдат взети неблагоприятни решения за неправомерна помощ, Комисията решава съответната държава членка да вземе всички необходими мерки за възстановяването на помощта от бенефициера (в настоящия казус - всички бенефициери, които са се възползвали от отсрочването на плащането).
(48)
От Италия следователно се изисква да вземе всички необходими мерки за възстановяване на несъвместимата с правилата помощ от всички бенефициери. В съответствие с параграф 42 от Известие на Комисията „Към ефективно прилагане на решения на Комисията, разпореждащи на държавите-членки да възстановят неправомерна и несъвместима държавна помощ“ (13), Италия има на разположение четири месеца от влизането в сила на настоящото решение, за да приложи неговите разпоредби. Необходимо е да се плати лихва за сумите, които ще бъдат възстановени, изчислена въз основа на Регламент (ЕО) No 794/2004 от 21 април 2004 година за изпълнение на Регламент (ЕО) No 659/1999 на Съвета установяване на подробни правила за прилагането на член 93 от Договора за ЕО (14).
(49)
Настоящото решение се прилага незабавно, по-специално що се отнася до възстановяването на несъвместимите с правилата отпуснати индивидуални помощи.
(50)
Като се има предвид прекалено тесния контекст, при който е била отпусната помощта (помощта е била добавена към програма, която е част от одобрен от Съвета пакет), и обстоятелствата около помощта (нарушаването на Решение 2003/530/ЕО за тези, които са се възползвали от отсрочването на плащането, докато помощта вече е била одобрена по изключение от Решението), следните суми следва да бъдат възстановени от онези страни, които са се възползвали от отсрочването на плащането:
a)
лихва, свързана с отсрочване на плащането на транш за налог, дължим към 31 декември 2010 г., плюс натрупаните лихви по просрочени задължения до датата на възстановяването;
б)
натрупаната лихва по годишните траншове, дължима към 31 декември на 2004 г., 2005 г., 2006 г., 2007 г., 2008 г., 2009 г. (главницата по тези годишни траншове е била платена преди отсрочването на плащането да наруши Решение 2003/530/ЕО) в допълнение към лихвите за просрочените плащания, натрупани до датата на възстановяването;
в)
натрупаните лихви по годишни траншове, дължими към 31 декември 2011 г. и 2012 г. (няма информация, че главницата не е била платена до изтичането на срока), в допълнение към закъснелите плащания, натрупани до датата на възстановяването;
г)
главницата и лихвата, свързани с годишните траншове, дължими към 31 декември на 2013 г., 2014 г., 2015 г., 2016 г. и 2017 г., последната дата от графика за възстановяването в съответствие с Решение 2003/530/ЕО.
(51)
Значението, което отдават италианските власти на ниската стойност на сумите, които следва да бъдат възстановени, и рискът от нови жалби на производителите пред националните съдилища не променят факта, че държавната помощ, която не отговаря на изискванията за прибягване към предвидените член 107 от Договора дерогации и която следователно е несъвместима с вътрешния пазар, следва да бъде върната от бенефициерите с цел възстановяване на условията на конкуренция отпреди отпускането на помощта. Съдебната практика на Съда на ЕС действително показва, че отпадането на неправомерната помощ, която е била обявена за несъвместима с вътрешния пазар, е логичният резултат от неправомерността, тъй като единствената причина за връщането е да се възстанови състоянието отпреди помощта (15). Целта за възстановяването на предишното състояние е постигната, когато неправомерната помощ, която е несъвместима с вътрешния пазар, е изплатена от бенефициера и когато вследствие на това последният е бил лишен от получените предимства спрямо пазарните конкуренти. В такива случаи ситуацията преди отпускането на помощта се смята за възстановена (16).
(52)
Освен това, що се отнася до ниската стойност на сумите за възстановяване, италианските власти изглежда ограничават обхвата на възстановяването само до лихвата, която трябва да бъде добавена към годишното плащане за годината, за която е отсрочването. Възстановяването обаче, което засяга само онези, които реално са се възползвали от отсрочването на плащането, трябва да включва цялата помощ, обявена за несъвместима с вътрешния пазар, в допълнение към дължимата лихва (вж. параграф 50 по-горе).
(53)
И накрая, аргументът, с който производителите биха могли да обжалват пред националните съдилища, не може да бъде счетен за уместен, тъй като съгласно практиката на Съда на ЕС, самата възможност за вътрешни затруднения, дори и непреодолимите, не може да оправдае неизпълнението от страна на държава членка на задължения, произтичащи от правото на Съюза (17).
(54)
Ето защо Италия може да приложи правилата de minimis, приложими към селскостопанския сектор за възстановяването на индивидуалната помощ от страна на бенефициерите, които изпълняват всички изисквания на приложимия регламент de minimis (Регламент (ЕО) № 1535/2007) по времето, когато е била отпусната неправомерната помощ, несъвместима с вътрешния пазар. Параграф 49 от Известие на Комисията „Към ефективно прилагане на решения на Комисията, разпореждащи на държавите членки да възстановят неправомерна и несъвместима държавна помощ“ (18) предвижда, че от държавата членка се изисква подробен анализ на всяка индивидуална помощ, отпусната въз основа на въпросната схема. За да бъде определена точната сума на помощта, която следва да бъде възстановена от всеки отделен бенефициер по схемата, Италия следователно трябва да установи степента, до която помощта е била отпусната за конкретен проект, който към момента на отпускането на помощта е удовлетворявал всички условия на регламента за групово освобождаване или на схема за помощи, одобрена от Комисията. В такива случаи държавите членки могат също да кандидатстват за прилагането по същество на критериите de minimis, приложими към момента на отпускането на неправомерната и несъвместима с вътрешния пазар помощ, която е предмет на решение за възстановяване по член 2 от Регламент (ЕО) № 994/98 от 7 май 1998 година относно о прилагането на членове 92 и 93 от Договора за създаване на Европейската общност към някои категории хоризонтална държавна помощ (19). Съгласно този критерий отпуснатата индивидуална помощ съгласно това решение не представлява помощ за бенефициерите, които към момента на отпускането са отговаряли на условията, посочени в действащия регламент за de minimis (Регламент (ЕО) № 1535/2007).
VI.4 Оценка на коментарите от заинтересованите страни относно други процедури
(55)
Що се отнася до коментарите, направени от първата заинтересована страна (параграф 22), Комисията подчертава, че отлагането на плащането по член 40а от Закон № 122/2010 за транш, платим по допълнителна програма за плащане на траншове, установена от Закон 33/2009, не е обхванато от процедурите по настоящото решение, тъй като той не засяга програмата за допълнителни траншове, установена с Решение 2003/530/ЕО.
(56)
Що се отнася до коментарите, направени от другите две заинтересовани страни относно Наредба-закон № 16/2012 (параграфи 24 и 26), Комисията понастоящем ги проверява. Тя обаче споделя становището, че те трябва да бъдат проверени отделно с оглед на административната ефективност, наред с другото, свързана с факта, че обединяването на двете процедури чрез тяхното разширяване и прилагането на всички съпътстващи административни формалности значително ще отложи закриването на процедурите по настоящото решение.
VII. ЗАКЛЮЧЕНИЕ
(57)
Комисията смята, че Италия е приложила неправомерно отсрочване на въпросното плащане, като е направила неправомерна и помощта, свързана с него (вж. по-горе параграф 13, трето тире), както и новата схема за помощи, определена в нарушение на Решение 2003/530/ЕО (вж. параграф 13, трето тире). Ето защо нито една помощите не може да бъде смятана за съвместима с единния пазар, тъй като италианските власти не са предоставили никаква информация, която да указва съвместимост съгласно правилата за конкуренция, приложими за селскостопанския отрасъл (вж. параграфи 43 до 45). (Те само твърдят, че отсрочването на плащането следва да бъде разглеждано самостоятелно, т.е. без да отчитат въздействието върху Решение 2003/530/ЕО и може да бъде счетено като схема de minimis). Комисията следователно не е в състояние да разсее съмненията, които е имала при откриването на предвидената в член 108, параграф 2 от Договора процедура.
(58)
Несъвместимата помощ следва да бъде възстановена от съответните бенефициери, с други думи - от онези, които вече са се възползвали от въпросното отсрочване,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. Отсрочването на плащането на налога за млякото и млечните продукти, дължим към 31 декември 2010 г., въведено с член 1, параграф 12 duodecies от Наредба-закон № 225 от 29 декември 2010 г., със Закон № 10/2011, и неправомерно приложено от Италия в нарушение на член 108, параграф 3 от Договора за функционирането на Европейския съюз, представлява държавна помощ, която е несъвместима с вътрешния пазар.
2. Помощта, произтичаща от неспазването на условията, изложени в Решение 2003/530/ЕО, определена с отсрочването на плащането по член 1 и неправомерно приложена от Италия в нарушение на член 108, параграф 3 от Договора за функционирането на Европейския съюз, е несъвместима с вътрешния пазар.
Член 2
1. От Италия се изисква възстановяване на несъвместимата с вътрешния пазар помощ, посочена в член 1, параграф 1 и параграф 2 по-горе, от страна на бенефициерите, посочени в член 1, параграф 1.
2. Сумите, които следва да бъдат възстановени, се облагат с лихва от датата, на която са били предоставени на разположение на бенефициерите, до датата на тяхното възстановяване.
3. Лихвата се изчислява с натрупване в съответствие с глава V от Регламент (ЕО) № 794/2004.
4. Възстановяването, което засяга само онези страни, които реално са се възползвали от отсрочването на плащането, посочено в член 1, и които следователно са се възползвали от помощта по член 2, се отнася до следното:
a)
лихва, свързана с отсрочване на плащането на транш за налог, дължим към 31 декември 2010 г., плюс натрупаните просрочени задължения до датата на възстановяването;
б)
натрупаната лихва по годишните траншове, дължима към 31 декември на 2004 г., 2005 г., 2006 г., 2007 г., 2008 г., 2009 г. (главницата за тези годишни траншове бе платена преди отсрочването на плащането в нарушение на решението на Съвета) в допълнение към лихвите за просрочените плащания, натрупани до датата на възстановяването;
в)
натрупаните лихви по годишни траншове, дължими към 31 декември 2011 г. и 2012 г. (няма информация, че главницата не е бил платен до изтичането на срока), в допълнение към просрочените плащания, натрупани до датата на възстановяването;
г)
главницата и лихвата, свързана с годишните траншове, дължими към 31 декември на 2013, 2014, 2015, 2016 и 2017 г., последната дата от графика за възстановяването в съответствие с решението на Съвета.
5. Индивидуалната помощ по схемата, посочена в член 1, не представлява помощ, ако към момента на нейното предоставяне, тя е удовлетворявала условията, посочени в разпоредбите, приети във връзка с член 2 от Регламент (ЕО) № 994/98, приложим към момента на отпускането на помощта.
Член 3
1. Възстановяването на помощта, посочено в член 1, е незабавно и ефективно.
2. Италия гарантира прилагането на настоящото решение в рамките на четири месеца след датата на неговото нотифициране.
Член 4
1. В срок от два месеца от нотифицирането на настоящото решение Италия предоставя следната информация:
а)
списък на бенефициерите, които са получили помощ по схемите по член 1, и сумите получени от всеки от тях по съответната схема;
б)
обща сума (главница и лихва), подлежаща на възстановяване от всеки бенефициер, който е получил помощ, която не може да бъде обхваната от правилото de minimis.
в)
подоробно описание на вече предприетите и предвидени мерки за съобразяване с настоящото решение;
г)
документи, удостоверяващи, че бенефициерите са получили иск за връщане на помощта.
2. Италия информира Комисията относно напредъка по предприетите национални мерки в изпълнението на настоящото решение, докато отпуснатата помощ по посочените в член 1 схеми, бъде възстановена напълно. При искане от страна на Комисията тя предоставя незабавно информация относно мерките, които вече са взети и планирани с оглед изпълнението на настоящото решение. Тя също така предоставя подробна информация относно сумите на помощта и лихвата, която вече е възстановена от бенефициерите.
Член 5
Адресат на настоящото решение е Италианската република.
Съставено в Брюксел на 17 юли 2013 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 17ης Ιουλίου 2013
για την κρατική ενίσχυση SA.33726 (11/C) [πρώην SA.33726 (11/NN)] - την οποία χορήγησε η Ιταλία (Αναβολή πληρωμής της εισφοράς επί του γάλακτος στην Ιταλία)
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 4046]
(Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)
(2013/665/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
(1)
Αφού έλαβε γνώση της έναρξης ισχύος, στις 27 Φεβρουαρίου 2011, του νόμου μετατροπής του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 225 της 29ης Δεκεμβρίου 2010, που χορηγεί αναβολή της καταβολής μιας δόσης από τις εισφορές επί του γάλακτος τις οποίες οφείλουν οι Ιταλοί παραγωγοί γάλακτος σύμφωνα με το πρόγραμμα καταβολής της οφειλής σε δόσεις, το οποίο εγκρίθηκε με την απόφαση 2003/530/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 2003, για τη συμβατότητα με την κοινή αγορά μιας ενίσχυσης την οποία προτίθεται να χορηγήσει η Ιταλική Δημοκρατία στους παραγωγούς γάλακτος (1), (2), η Επιτροπή, με επιστολή της 17ης Μαρτίου 2011, ζήτησε από τις ιταλικές αρχές συμπληρωματικές πληροφορίες για τη σχετική έκθεση.
(2)
Με επιστολή της 24ης Ιουνίου 2011, που πρωτοκολλήθηκε την 29η Ιουνίου 2011, οι ιταλικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή τις ζητηθείσες συμπληρωματικές πληροφορίες.
(3)
Με φαξ της 14ης Οκτωβρίου 2011, οι υπηρεσίες της Επιτροπής, αφού εξέτασαν τις διευκρινίσεις που παρείχαν οι ιταλικές αρχές και έλαβαν υπόψη το γεγονός ότι η αναβολή της προαναφερθείσας καταβολής τέθηκε σε ισχύ χωρίς να έχει κοινοποιηθεί προηγουμένως στην Επιτροπή και να έχει εγκριθεί από αυτήν, ανακοίνωσαν στις αρχές το άνοιγμα φακέλου μη κοινοποιηθείσας ενίσχυσης, με αριθμό SA.33726 (2011/NN).
(4)
Με την επιστολή της 11ης Ιανουαρίου 2012, η Επιτροπή ενημέρωσε την Ιταλία για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης όσον αφορά την ως άνω αναβολή της καταβολής και το πρόγραμμα καταβολής της οφειλής σε δόσεις που εγκρίθηκε με την απόφαση 2003/530/ΕΚ, η οποία τροποποιήθηκε με την προσθήκη της παράτασης, που αποτελεί νέα ενίσχυση [(ενίσχυση SA.33726 (11/C)]) και κάλεσε τις ιταλικές αρχές να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους όσον αφορά την κίνηση της διαδικασίας εντός διορίας ενός μηνός.
(5)
Η απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους για την εν λόγω ενίσχυση.
(6)
Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από πλευράς τρίτων ενδιαφερομένων, τις οποίες διαβίβασε στην Ιταλία, παρέχοντας σε αυτήν τη δυνατότητα να τις σχολιάσει.
(7)
Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 13ης Φεβρουαρίου 2012, η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαβίβασε στην Επιτροπή επιστολή των ιταλικών αρχών με την οποία αυτές ζητούσαν παράταση δύο μηνών για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους στην κίνηση της διαδικασίας. Με φαξ της 21ης Φεβρουαρίου 2012 ανακοινώθηκε η χορήγηση της εν λόγω παράτασης της προθεσμίας.
(8)
Με τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 26ης Απριλίου 2012 και της 27ης Απριλίου 2012, η Μόνιμη αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσε στην Επιτροπή την απάντηση των ιταλικών αρχών στην κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης.
(9)
Οι ιταλικές αρχές δεν παρείχαν κανένα σχόλιο στις παρατηρήσεις των ενδιαφερομένων μερών.
II. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
(10)
Η απόφαση 2003/530/ΕΚ αναφέρει στο άρθρο 1:
«Η ενίσχυση την οποία η Ιταλική Δημοκρατία σκοπεύει να χορηγήσει στους παραγωγούς γάλακτος αναλαμβάνοντας η ίδια να καταβάλει στην Κοινότητα το ποσό που οφείλουν οι εν λόγω παραγωγοί στην Κοινότητα δυνάμει της πρόσθετης εισφοράς επί του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων για την περίοδο 1995/96 έως 2001/02 και επιτρέποντας στους παραγωγούς αυτούς να αποπληρώσουν το χρέος τους με αναβολή της πληρωμής χωρίς τόκο στη διάρκεια ορισμένων ετών, θεωρείται κατ' εξαίρεση συμβατή με την κοινή αγορά, υπό την προϋπόθεση ότι:
-
η πλήρης αποπληρωμή γίνεται με ίσες ετήσιες δόσεις,
-
η περίοδος αποπληρωμής δεν υπερβαίνει τα 14 έτη, από 1ης Ιανουαρίου 2004.»
(11)
Ο νόμος αριθ. 10/2011 προβλέπει στο άρθρο 1 του νομοθετικού διατάγματος της 29ης Δεκεμβρίου 2010, αριθ. 225, ένα εδάφιο 12ια που αναβάλλει έως την 30ή Ιουνίου 2011 την καταβολή της δόσης των εισφορών επί του γάλακτος με λήξη την 31η Δεκεμβρίου 2010. Το κόστος της αναβολής καταλογίζεται σε συνολικό κονδύλι 5 εκατομμυρίων ευρώ που προορίζονται για πολλαπλούς σκοπούς.
(12)
Στην επιστολή τους της 24ης Ιουνίου 2011 οι ιταλικές αρχές διευκρίνισαν ότι το ισοδύναμο επιχορήγησης του εν λόγω μέτρου θα καταλογιστεί στην ενίσχυση ήσσονος σημασίας η οποία προβλέπεται για την Ιταλία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1535/2007 της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ (4) στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας («de minimis») στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων (5).
III. ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
(13)
Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ για τους εξής λόγους:
-
οι ιταλικές αρχές εξεδήλωσαν την πρόθεση να καταλογίσουν το ισοδύναμο επιχορήγησης της εξεταζόμενης αναβολής της καταβολής στο καθεστώς ενισχύσεων ήσσονος σημασίας («de minimis») που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1535/2007· ωστόσο, όχι μόνον η εφαρμοσιμότητα του εν λόγω κανονισμού ήταν νομικά αμφισβητήσιμη, καθώς οι ιταλικές αρχές δεν είχαν παράσχει καμία διευκρίνιση όσον αφορά την τήρηση των ανώτατων ορίων των ατομικών και εθνικών ενισχύσεων που προβλέπονται από τον κανονισμό, αλλά ο ίδιος ο κανονισμός απαγορεύει τη χορήγηση ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που θα είχαν ως αποτέλεσμα να αυξηθούν οι κρατικές ενισχύσεις πέραν του μέγιστου αποδεκτού ύψους και, καθώς η ενίσχυση που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο αποτελούσε τη μέγιστη ενίσχυση που μπορούσε να χορηγηθεί από την Ιταλία στους γαλακτοπαραγωγούς της, η προσθήκη του ισοδύναμου επιχορήγησης της αναβολής της καταβολής που υπάγεται στο καθεστώς ενισχύσεων ήσσονος σημασίας συνεπάγεται υπέρβαση του μέγιστου ύψους ενίσχυσης που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο·
-
επομένως, η Επιτροπή δεν μπορούσε να αποκλείσει την ύπαρξη ενός στοιχείου ενίσχυσης στην αναβολή (η οποία θα ισοδυναμούσε με άτοκο δάνειο, εφεξής «συνδεδεμένη ενίσχυση») και καμία από τις πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από τις ιταλικές αρχές δεν επέτρεπε να δικαιολογηθεί με βάση τους κανόνες που ισχύουν σε θέματα κρατικών ενισχύσεων στον γεωργικό κλάδο (Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και δασοκομίας 2007-2013) (6)·
-
η αναβολή επιφέρει παραβίαση της απόφασης 2003/530/ΕΚ (δεδομένου ότι ένας από τους όρους της - ίσες ετήσιες δόσεις - δεν τηρείται πλέον) και επομένως μετατρέπει, για αυτούς που επωφελήθηκαν από αυτή, το όλο σύστημα σταδιακής καταβολής των δόσεων σε νέα ενίσχυση (αφού αυτό δεν περιλαμβάνεται στο πλαίσιο της απόφασης 2003/530/ΕΚ), που δεν φαίνεται να είναι αποδεκτή από καμία διάταξη των προαναφερόμενων κατευθυντήριων γραμμών.
IV. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
(14)
Στην επιστολή που διαβίβασαν με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 26ης Απριλίου 2012, οι ιταλικές αρχές αρχικά προχώρησαν σε επισκόπηση της εφαρμογής του συστήματος σταδιακής καταβολής των εισφορών επί του γάλακτος το οποίο εγκρίθηκε με την απόφαση 2003/530/ΕΚ. Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, οι δικαιούχοι του συστήματος ανέρχονται σε 11 271. Εξ αυτών, 9 965 (δηλαδή το 88,41 % του συνόλου) κατέβαλαν εμπρόθεσμα τη δόση των εισφορών που όφειλαν για την 31η Δεκεμβρίου 2010, 1 291 επωφελήθηκαν της παράτασης και 15 δεν προέβησαν σε καμία καταβολή, με αποτέλεσμα να αποκλειστούν από το πρόγραμμα καταβολής σε δόσεις.
(15)
Οι ιταλικές αρχές στη συνέχεια διευκρίνισαν ότι, για να υπολογιστεί το ισοδύναμο επιχορήγησης των ενισχύσεων που έλαβαν αυτοί που επωφελήθηκαν από την αναβολή ελήφθησαν υπόψη τα επιτόκια κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2011 έως την ημερομηνία πραγματικής καταβολής της δόσης για την οποία ίσχυσε η αναβολή, βάσει του επιτοκίου Euribor τριμήνου την 1η Οκτωβρίου 2010, επαυξημένο κατά 100 μονάδες βάσης (1,942 %). Τα αποτελέσματα που ελήφθησαν δείχνουν ότι το ισοδύναμο επιχορήγησης της αναβολής ποικίλλει από 0,08 ευρώ έως 694,19 ευρώ και ότι από τους 1 291 δικαιούχους της αναβολής, οι 1 187 έλαβαν ενίσχυση ύψους μικρότερου των 100,00 ευρώ. Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, οι αριθμοί αυτοί δείχνουν ότι η αναβολή της καταβολής που προβλέπεται με τον νόμο αριθ. 10/2011 δεν διακύβευσε την καλή εκτέλεση του προγράμματος καταβολής σε δόσεις, το οποίο παραμένει σύμφωνο με το περιεχόμενο της απόφασης 2003/530/ΕΚ, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι από αυτό επωφελήθηκε μόνον το 11,45 % των παραγωγών που συμμετέχουν στο εξεταζόμενο πρόγραμμα.
(16)
Για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, οι ιταλικές αρχές επιβεβαιώνουν ότι, όπως διευκρινίστηκε στην επιστολή της 24ης Ιουνίου 2011 (βλ. σημείο 13), η παράταση που χορηγήθηκε για την καταβολή της δόσης των εισφορών αποτελεί ενίσχυση ήσσονος σημασίας. Οι ιταλικές αρχές προσθέτουν επιπλέον ότι έλεγξαν την τήρηση, σε απόλυτους όρους, του ανώτατου ορίου ανά επιχείρηση το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2007, καθώς και του μέγιστου ποσού των 320 505 000 ευρώ σε περίοδο τριών οικονομικών ετών το οποίο είχε καθοριστεί για την Ιταλία με τον ίδιο κανονισμό, καθώς το ισοδύναμο επιχορήγησης της αναβολής της καταβολής ανέρχεται πράγματι σε ύψος 50 877,41 ευρώ. Τέλος, οι ιταλικές αρχές ελέγχουν επί του παρόντος αν τηρούνται τα ανωτέρω μέγιστα όρια λαμβάνοντας υπόψη τις άλλες ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που χορηγήθηκαν κατά τα οικονομικά έτη 2009, 2010 και 2011.
(17)
Όσον αφορά τη θέση της Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία η εγκριθείσα ενίσχυση με την απόφαση 2003/530/ΕΚ πρέπει να θεωρηθεί, λόγω της φύσης και του εξαιρετικού χαρακτήρα της, ως εφάπαξ μέγιστη ενίσχυση μη σωρεύσιμη με κανέναν άλλο τύπο παρέμβασης, οι ιταλικές αρχές υπογραμμίζουν ιδίως ότι η εν λόγω απόφαση αναγνώρισε την ύπαρξη ιδιαίτερων συνθηκών που οδήγησαν το Συμβούλιο να κρίνει την εν λόγω ενίσχυση συμβατή με το άρθρο 107 της Συνθήκης, εφόσον είχαν τηρηθεί ορισμένες προϋποθέσεις, Οι ιταλικές αρχές υπογραμμίζουν επιπλέον ότι από τους διενεργηθέντες ελέγχους προκύπτει ότι το πρόγραμμα καταβολής της οφειλής σε δόσεις είναι σύμφωνο με τις διατάξεις της απόφασης 2003/530/ΕΚ, καθώς όλοι οι παραγωγοί έφθασαν στην καταβολή της έβδομης δόσης, πλην 15 παραγωγών οι οποίοι είχαν ήδη αποκλειστεί από το πρόγραμμα. Κατά την κρίση τους, ο εξαιρετικός χαρακτήρας των συνθηκών που οδήγησαν στην έγκριση της απόφασης 2003/530/ΕΚ δεν αποτελεί από μόνος του στοιχείο που αποκλείει τη δυνατότητα πρόσβασης σε οποιαδήποτε άλλη στήριξη για τους αποδέκτες της ενίσχυσης που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο: η Συνθήκη περιορίζεται στην αναφορά των εξαιρετικών περιστάσεων οι οποίες, χωρίς να επιβάλλουν όρια όσον αφορά τη φύση ή άλλες λεπτομέρειες εφαρμογής των επιτρεπόμενων ενισχύσεων, ορίζουν απλώς ότι η παρέκκλιση από το άρθρο 107 και τους κανονισμούς που υπόκεινται στο άρθρο 109 της Συνθήκης επιτρέπεται εφόσον εγκριθεί από το Συμβούλιο με ομοφωνία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο εξαιρετικός χαρακτήρας των περιστάσεων που οδήγησαν στην έκδοση της απόφασης 2003/530/ΕΚ αντανακλάται πλήρως στις λεπτομέρειες της έγκρισης της ίδιας της απόφασης, δηλαδή στην ύπαρξη ομοφωνίας, και πρέπει να αναζητηθεί στις συνθήκες που προσδιορίζουν την έγκρισή της και όχι στην ίδια την ενίσχυση.
(18)
Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, επιπλέον, η αναβολή της καταβολής αποτελεί ενίσχυση ήσσονος σημασίας και πρέπει συνεπώς να αξιολογηθεί ως μεμονωμένο μέτρο, δεδομένης της χαμηλής συμμετοχής εκ μέρους των παραγωγών, του μικρού ύψους των σχετικών ποσών, και της μη τροποποίησης του προγράμματος καταβολής των οφειλών σε δόσεις, το οποίο παραμένει ακέραιο όσον αφορά τη δομή του, από την άποψη τόσο του συνολικού αριθμού δόσεων όσο και της λήξης του.
(19)
Τέλος, οι ιταλικές αρχές υπενθυμίζουν ότι το υπουργικό διάταγμα της 30ής Ιουλίου 2003 περί εφαρμογής της απόφασης του Συμβουλίου προβλέπει ότι οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα καταβολής της οφειλής σε δόσεις αναλαμβάνουν να μην ασκήσουν καμία προσφυγή κατά της πληρωμής των οφειλόμενων εισφορών και ότι οι οφειλέτες που δεν καταβάλλουν τις δόσεις αποκλείονται από το πρόγραμμα. Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, η προϋπόθεση αυτή επιφέρει την κίνηση διαδικασιών αναγκαστικής ανάκτησης, που θα οδηγήσουν τους παραγωγούς να προβούν σε νέες προσφυγές. Θα ήταν επομένως εύλογο να αποφευχθούν διενέξεις για την ανάκτηση ασήμαντων ποσών, με διαδικασίες για τις οποίες η δαπάνη θα ήταν μεγαλύτερη από τα προς ανάκτηση ποσά. Από αυτή την άποψη, οι ιταλικές αρχές παραπέμπουν στο άρθρο 32 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (7), βάσει του οποίου, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να μην επιδιώξουν ανάκτηση εάν το σύνολο των πραγματοποιηθέντων και των προβλεπόμενων εξόδων ανάκτησης υπερβαίνει το προς ανάκτηση ποσό. Σύμφωνα με τις εν λόγω αρχές, η ανωτέρω διάταξη θα έπρεπε να εφαρμοστεί κατ’αναλογία για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Σε κάθε περίπτωση, μια ανάλογη διάταξη προβλέπεται και στο άρθρο 25 εδάφιο 4 του νόμου αριθ. 289/2002 (δημοσιονομικός νόμος 2003), βάσει του οποίου το ποσό των 12 ευρώ θεωρείται μικρού ύψους και δεν υποβάλλεται σε είσπραξη. Μεταξύ των δικαιούχων της αναβολής, οι 559 έλαβαν ενίσχυση μικρότερη από το εν λόγω ποσό.
(20)
Στην επιστολή που διαβίβασαν με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 26ης Απριλίου 2012, οι ιταλικές αρχές διαβίβασαν τον κατάλογο των δικαιούχων της αναβολής της καταβολής και το ποσό ενίσχυσης που είχε λάβει κάθε δικαιούχος.
V. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
(21)
Στις 7 Μαρτίου 2012, η Επιτροπή έλαβε από τρίτο ενδιαφερόμενο μέρος παρατηρήσεις σχετικά με την κίνηση της διαδικασίας.
(22)
Σε αυτές τις παρατηρήσεις, το ενδιαφερόμενο μέρος ζητά ουσιαστικά να γνωρίσει τον λόγο για τον οποίο η Επιτροπή περιόρισε την κίνηση της διαδικασίας στην προβλεπόμενη από τον νόμο αριθ. 10/2011 αναβολή πληρωμής και δεν την επέκτεινε στις διατάξεις του άρθρου 40α του νόμου αριθ. 122/2010, που προβλέπει αναβολή της πληρωμής μίας από τις προς καταβολή δόσεις στο πλαίσιο ενός συμπληρωματικού προγράμματος καταβολής της οφειλής σε δόσεις που θεσπίστηκε με τον νόμο αριθ. 33/2009 και την προτρέπει να προβεί στις ανάλογες ενέργειες. Επ’αυτού, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι μια καταγγελία σχετικά με τις διατάξεις του άρθρου 40α του νόμου αριθ. 122/2010 είχε ήδη υποβληθεί σε αυτήν και είχε αρχειοθετηθεί.
(23)
Στις 10 Μαρτίου 2012, η Επιτροπή έλαβε από ένα ακόμη τρίτο ενδιαφερόμενο μέρος παρατηρήσεις σχετικά με την κίνηση της διαδικασίας.
(24)
Σε αυτές τις παρατηρήσεις, το ενδιαφερόμενο μέρος εφιστά την προσοχή της Επιτροπής στις διατάξεις του άρθρου 1 εδάφιο 4 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 16/2012 που επιτρέπει στον οφειλέτη τον επιμερισμό της καταβολής των οφειλόμενων ποσών σε ισόποσες δόσεις, για τις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες. Το μέρος ζητά να παρέμβει η Επιτροπή διαπιστώνοντας την ασυμβατότητα αυτών των διατάξεων με την εσωτερική αγορά.
(25)
Στις 14 Μαρτίου 2012, η Επιτροπή έλαβε από ένα επιπλέον τρίτο ενδιαφερόμενο μέρος παρατηρήσεις σχετικά με την κίνηση της διαδικασίας.
(26)
Στις παρατηρήσεις του, το τρίτο ενδιαφερόμενο μέρος αναφέρεται και αυτό στο νομοθετικό διάταγμα αριθ. 16/2012, υπογραμμίζοντας τη διαφορετική μεταχείριση μεταξύ εκτροφέων που δημιουργεί το εν λόγω διάταγμα, καθώς και στην ακρίβεια των στοιχείων που χρησιμοποίησε η AGEA (Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura - ιταλικός οργανισμός πληρωμών) για τον υπολογισμό της πρόσθετης εισφοράς.
VI. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
VI.1. Ύπαρξη ενίσχυσησ
(27)
Σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης, οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και οι οποίες νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό δια της ευνοϊκής μεταχείρισης ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, στο μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών εμπορικές συναλλαγές.
(28)
Το εξεταζόμενο μέτρο, δηλαδή η ενίσχυση που συνδέεται με την αναβολή της καταβολής (χορήγηση του ισοδυνάμου άτοκου δανείου - βλέπε σημείο 13, δεύτερη περίπτωση), αλλά και η νέα ενίσχυση που προκύπτει από την παραβίαση της απόφασης 2003/530/ΕΚ (τόκοι που δεν έχουν καταβληθεί για τις καταβληθείσες ετήσιες δόσεις καθώς και κεφάλαιο και τόκοι που δεν έχουν ακόμη καταβληθεί στις εναπομένουσες ετήσιες δόσεις έως τη λήξη του προγράμματος καταβολής των οφειλών σε δόσεις, δηλαδή έως την 31η Δεκεμβρίου 2017) (νέα ενίσχυση - βλέπε σημείο 13, τρίτη περίπτωση) αντιστοιχεί στον ακόλουθο ορισμό:
(29)
Το μέτρο αποδίδεται στο κράτος επειδή προκύπτει από εθνικό νόμο και χρηματοδοτείται με κρατικούς πόρους, υπό την έννοια ότι το ιταλικό κράτος, επειδή χορήγησε αναβολή της καταβολής της ετήσιας δόσης η οποία είχε καθοριστεί με την απόφαση 2003/530/ΕΚ και δημιούργησε, μέσω της αναβολής, νέα ενίσχυση, στερήθηκε επί συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ένα εισόδημα που θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιήσει για άλλους σκοπούς.
(30)
Το μέτρο ευνοεί συγκεκριμένες επιχειρήσεις, ιδίως γεωργικές εκμεταλλεύσεις γαλακτοπαραγωγής.
(31)
Το μέτρο μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές, εάν ληφθεί υπόψη η θέση της Ιταλίας στην αγορά (8).
(32)
Το μέτρο θα μπορούσε να προκαλέσει στρέβλωση του ανταγωνισμού, καθώς οι επιχειρήσεις που επωφελήθηκαν απέκτησαν εκ των πραγμάτων πλεονέκτημα (η αναβολή δεν παράγει τόκους και ισοδυναμεί επομένως με δάνειο με μηδενικό επιτόκιο) που δεν θα μπορούσαν να είχαν αποκτήσει υπό τις κανονικές συνθήκες της αγοράς και βρέθηκαν σε πλεονεκτική θέση από άποψη ανταγωνισμού, σε σχέση με τις επιχειρήσεις που δεν έτυχαν του μέτρου (9).
(33)
Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τις συμπληρωματικές πληροφορίες που παρείχαν οι ιταλικές αρχές ως απάντηση στην κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης, είναι σκόπιμο να ελεγχθεί εάν το εξεταζόμενο μέτρο μπορεί να θεωρηθεί ως καθεστώς ενισχύσεων ήσσονος σημασίας σύμφωνο προς τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2007 και, κατά συνέπεια, να μην θεωρηθεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης.
(34)
Στην επιστολή που διαβίβασαν με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 26ης Απριλίου 2012, οι ιταλικές αρχές απέδειξαν ότι οι τόκοι που συνδέονται με την αναβολή της καταβολής της δόσης κυμαίνονται μεταξύ 0,08 ευρώ έως 694,19 ευρώ. Διευκρίνισαν επίσης ότι σύμφωνα με τον έλεγχο δεν υπήρξε υπέρβαση του μέγιστου ποσού που είχε καθοριστεί για την Ιταλία επί τρία οικονομικά έτη, αλλά ότι οφείλουν ακόμη να ελέγξουν εάν παραμένει ο κίνδυνος υπέρβασης του ανώτατου ορίου σε περίπτωση σώρευσης ενισχύσεων ήσσονος σημασίας για τα οικονομικά έτη 2009, 2010 και 2011.
(35)
Η Επιτροπή μπορεί αναμφίβολα να διαπιστώσει ότι το ύψος των τόκων που σχετίζονται με την αναβολή, υπολογιζόμενο χωριστά, δεν υπερβαίνει τα 7 500 ευρώ που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2007 και λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι το συνολικό ύψος των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν με την αναβολή, δηλαδή 50 877,41 ευρώ, δεν οδήγησε σε υπέρβαση του ανώτατου ορίου των 320 505 000 ευρώ το οποίο προβλεπόταν για την Ιταλία στο παράρτημα του ίδιου κανονισμού. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν διαθέτει κανένα νέο στοιχείο που να αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση υπέρβαση του ανώτατου ορίου των 7 500 ευρώ ανά επιχείρηση, εάν συνυπολογιστούν και όλες οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που έλαβε ο ίδιος δικαιούχος κατά τη διάρκεια τριών οικονομικών ετών, δεδομένου ότι η Επιτροπή, από την 26η Απριλίου και κατόπιν, δεν έχει πλέον λάβει καμία πληροφορία από πλευράς των ιταλικών αρχών οι οποίες διενεργούσαν τον σχετικό έλεγχο. Η Επιτροπή επομένως δεν μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το ανώτατο όριο ενίσχυσης ανά επιχείρηση το οποίο προαναφέρθηκε έχει τηρηθεί σε κάθε περίπτωση, ακόμη περισσότερο επειδή οφείλει να λάβει επίσης υπόψη τη νέα ενίσχυση που προκύπτει από την παραβίαση της απόφασης 2003/530/ΕΚ. Η Επιτροπή οφείλει πράγματι να εξετάσει συνολικά το εξεταζόμενο μέτρο (ενίσχυση συνδεόμενη με την αναβολή καταβολής - χορήγηση του ισοδυνάμου άτοκου δανείου - και νέα ενίσχυση που προκύπτει από την παραβίαση της απόφασης 2003/530/ΕΚ). Σημαντικός αριθμός δικαιούχων (πλέον των 1 250) επωφελήθηκαν της αναβολής της καταβολής των δόσεων και το ύψος της ενίσχυσης περιλαμβάνει επίσης ένα τμήμα του κεφαλαίου (αυτό που αντιστοιχεί στις ετήσιες δόσεις που λήγουν την 31η Δεκεμβρίου των ετών 2013, 2014, 2015, 2016 και 2017) με τόκους, υπερβαίνοντας σε μεγάλο βαθμό τους τόκους από την αναβολή της πληρωμής τους οποίους έλαβαν υπόψη οι ιταλικές αρχές για να υποστηρίξουν την επιχειρηματολογία τους.
(36)
Επιπλέον, το άρθρο 3 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2007 της Επιτροπής προβλέπει ότι «Απαγορεύεται η σώρευση ενισχύσεων ήσσονος σημασίας με άλλες κρατικές ενισχύσεις για τις ίδιες επιλέξιμες δαπάνες αν από τη σώρευση αυτή προκύπτει ένταση ενίσχυσης μεγαλύτερη από αυτήν που καθορίζεται από την κοινοτική νομοθεσία με βάση τα συγκεκριμένα δεδομένα κάθε περίπτωσης.»
(37)
Σχετικά με το θέμα αυτό η Επιτροπή έχει ήδη αναφέρει, κινώντας τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης, ότι η αναβολή πληρωμής έπρεπε να προστεθεί σε ενίσχυση που είχε εγκρίνει το Συμβούλιο, η οποία πρέπει να θεωρηθεί ως η μέγιστη επιτρεπτή σε αυτό το πλαίσιο.
(38)
Οι ιταλικές αρχές θεωρούν επιπλέον ότι η αναβολή της καταβολής πρέπει να αξιολογηθεί ως μεμονωμένο μέτρο, δεδομένης της χαμηλής συμμετοχής εκ μέρους των παραγωγών, του μικρού ύψους των σχετικών ποσών, και της μη τροποποίησης του προγράμματος καταβολής των οφειλών σε δόσεις, το οποίο παραμένει ακέραιο όσον αφορά τη δομή του, από την άποψη τόσο του συνολικού αριθμού δόσεων όσο και της λήξης του.
(39)
Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται την άποψη αυτή. Πράγματι, είναι σαφές ότι η αναβολή της καταβολής συνδέεται απευθείας με αποπληρωμή της οποίας η καταβολή σε δόσεις καθορίστηκε λεπτομερώς με την απόφαση 2003/530/ΕΚ, της οποίας το άρθρο 1 παράγραφος 1 πρώτη περίπτωση αναφέρει σαφώς ότι η αποπληρωμή πρέπει να εκτελείται με ετήσιες δόσεις ίσου ύψους. Η αναβολή δεν μπορεί επομένως να θεωρηθεί εντελώς άσχετη με την καταβολή σε δόσεις που προβλέφθηκε με την απόφαση 2003/530/ΕΚ.
(40)
Οι ιταλικές αρχές αμφισβητούν επιπλέον το γεγονός ότι η επιτρεπόμενη από το Συμβούλιο ενίσχυση είναι το μέγιστο ποσό που επιτρέπεται να χορηγηθεί στους γαλακτοπαραγωγούς. Σύμφωνα με αυτές, η συγκεκριμένη απόφαση αναγνώρισε την ύπαρξη εξαιρετικών συνθηκών που οδήγησαν στην έγκριση του προγράμματος καταβολής της οφειλής σε δόσεις, αλλά ο εξαιρετικός χαρακτήρας αυτών των συνθηκών δεν αποτελεί αφ’εαυτού παράγοντα αποκλεισμού οποιασδήποτε δυνατότητας, για τους δικαιούχους, να λάβουν οποιαδήποτε άλλη στήριξη, εφόσον η Συνθήκη περιορίζεται στην αναφορά των εξαιρετικών συνθηκών χωρίς να επιβάλλει περιορισμούς σχετικά με τη φύση και τις λεπτομέρειες εφαρμογής των επιτρεπόμενων ενισχύσεων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο εξαιρετικός χαρακτήρας των περιστάσεων που οδήγησαν στην έκδοση της απόφασης 2003/530/ΕΚ αντανακλάται πλήρως στις λεπτομέρειες της έγκρισης της ίδιας της απόφασης, δηλαδή στην ύπαρξη ομοφωνίας, και πρέπει να αναζητηθεί στις συνθήκες που προσδιορίζουν την έγκρισή της και όχι στην ίδια την ενίσχυση.
(41)
Η Επιτροπή δεν μπορεί να συμμεριστεί την άποψη που διατυπώνουν οι ιταλικές αρχές. Πράγματι, μολονότι αληθεύει ότι η Συνθήκη προβλέπει στο άρθρο 108 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο ότι «[…] το Συμβούλιο δύναται να αποφασίσει ομοφώνως ότι ενίσχυση (…) θεωρείται συμβιβάσιμη με την εσωτερική αγορά […] αν εξαιρετικές περιστάσεις δικαιολογούν μια τέτοια απόφαση» καθώς και ότι στο σημείο 8 του προοιμίου της απόφασης 2003/530/ΕΚ αναγνωρίζεται ότι «[…] υφίστανται εξαιρετικές περιστάσεις που δικαιολογούν το να θεωρηθεί η ενίσχυση […] ως συμβατή προς την κοινή αγορά», εντούτοις το ίδιο Συμβούλιο, στο διατακτικό της απόφασης, δήλωσε ότι η ενίσχυση θεωρείται «κατ’ εξαίρεση» συμβατή με την κοινή αγορά και όχι «λαμβάνοντας υπόψη τις εξαιρετικές περιστάσεις». Η εν λόγω έκφραση «κατ’ εξαίρεση» δείχνει σαφώς ότι το Συμβούλιο θέλησε να επισημάνει τη χορήγηση ενίσχυσης προσδίδοντάς της έναν εφάπαξ χαρακτήρα, παρά την ύπαρξη των εξαιρετικών συνθηκών που αναφέρονται στο σημείο 8 του προοιμίου και ότι η αναφορά στην ομοφωνία την οποία επισήμαναν οι ιταλικές αρχές, αν και αποδεικνύει πράγματι ότι πρόκειται για εξαιρετική διαδικασία, δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση τον εφάπαξ χαρακτήρα της ενίσχυσης που ορίζεται στην απόφαση.
(42)
Δεδομένου ότι η ενίσχυση που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο, λόγω του μοναδικού χαρακτήρα της, αποτελούσε το μέγιστο που μπορούσε να χορηγηθεί στο συγκεκριμένο πλαίσιο, δηλαδή το ισοδύναμο μιας ενίσχυσης σε ποσοστό 100 %, η προσθήκη μιας αναβολής καταβολής δόσης επιφέρει την αυτόματη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 3 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2007, με αποτέλεσμα το ισοδύναμο επιχορήγησης της αναβολής της καταβολής να μην μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του ανωτέρω κανονισμού και να αντιπροσωπεύει επομένως ένα στοιχείο κρατικής ενίσχυσης, του οποίου η συμβατότητα με την εσωτερική αγορά πρέπει να αναλυθεί υπό το φως των κανόνων ανταγωνισμού που ισχύουν τη στιγμή της αναβολής, όπως και η νέα ενίσχυση που προκύπτει από την παραβίαση της απόφασης 2003/530/ΕΚ του Συμβουλίου.
VI.2 Συμβατότητα της ενίσχυσης με την εσωτερική αγορά
(43)
Οι κανόνες ανταγωνισμού που ίσχυαν τη στιγμή της χορήγησης της αναβολής περιέχονται στις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές στον τομέα της γεωργίας και δασοκομίας 2007-2013.
(44)
Στην επιστολή που διαβίβασαν με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 26ης Απριλίου 2012, οι ιταλικές αρχές βασίστηκαν στο επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο η αναβολή πληρωμής πρέπει να θεωρηθεί ότι εντάσσεται στο πλαίσιο ενός καθεστώτος ενισχύσεων ήσσονος σημασίας και, ως εκ τούτου, δεν αιτιολόγησαν καθόλου τη συμβατότητα της αναβολής της πληρωμής των δόσεων με την εσωτερική αγορά, ούτε τη συμβατότητα της νέας ενίσχυσης που θεσπίστηκε εκτός του πλαισίου της απόφασης 2003/530/ΕΚ, με βάση τους κανόνες που περιέχονται στις ως άνω κατευθυντήριες γραμμές.
(45)
Η Επιτροπή δεν διαθέτει επομένως κανένα νέο στοιχείο που να επιτρέπει την άρση των αμφιβολιών που εκφράστηκαν το στιγμή της κίνησης της διαδικασίας του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης. Η ενίσχυση που συνδέεται με την αναβολή των πληρωμών και, κατά συνέπεια, η νέα ενίσχυση που θεσπίστηκε χωρίς να τηρηθεί το πλαίσιο της απόφασης 2003/530/ΕΚ αποτελούν συνεπώς μονόπλευρες ενισχύσεις, προοριζόμενες απλώς για βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των παραγωγών χωρίς να συμβάλλουν καθ’οιονδήποτε τρόπο στην ανάπτυξη του κλάδου, πρόκειται δηλαδή για ενισχύσεις λειτουργίας, ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά κατά την έννοια του σημείου 15 των ανωτέρω κατευθυντηρίων γραμμών.
VI.3 Ανάκτηση
(46)
Σύμφωνα με τη Συνθήκη και την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν διαπιστώνει την ασυμβατότητα της ενίσχυσης με την εσωτερική αγορά, η Επιτροπή είναι αρμόδια για να αποφασίσει εάν το ενδιαφερόμενο κράτος πρέπει να καταργήσει ή να τροποποιήσει την ενίσχυση (10). Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η υποχρέωση του κράτους να καταργήσει μια ενίσχυση την οποία η Επιτροπή θεωρεί ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά αποβλέπει στην επανόρθωση της κατάστασης. Υπό την έννοια αυτή, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται όταν ο λαβών την ενίσχυση αποδώσει τα ποσά που χορηγήθηκαν ως παράνομη ενίσχυση, χάνοντας συνεπώς το πλεονέκτημα που απολάμβανε στην αγορά σε σχέση με τους ανταγωνιστές του, και επανέρχονται τα πράγματα στην προ της καταβολής κατάσταση (11).
(47)
Σύμφωνα με τη νομολογία αυτή, το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (12), προβλέπει ότι, σε περίπτωση αρνητικής απόφασης για υπόθεση παράνομων ενισχύσεων, η Επιτροπή αποφασίζει την εκ μέρους του οικείου κράτους μέλους λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την ανάκτηση της ενίσχυσης από τον αποδέκτη (στην προκειμένη περίπτωση, από όλους όσοι ευεργετήθηκαν από την αναβολή της πληρωμής των εισφορών).
(48)
Η Ιταλία επομένως οφείλει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την ανάκτηση από τους δικαιούχους της ασυμβίβαστης χορηγηθείσας ενίσχυσης. Σύμφωνα με το σημείο 42 της ανακοίνωσης της Επιτροπής «Για μια αποτελεσματική εφαρμογή των αποφάσεων της Επιτροπής με τις οποίες τα κράτη μέλη διατάσσονται να ανακτήσουν παράνομες και ασυμβίβαστες κρατικές ενισχύσεις» (13), η Ιταλία οφείλει να εκτελέσει τα προβλεπόμενα στην παρούσα απόφαση εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησής της. Στα προς ανάκτηση ποσά εφαρμόζονται οι τόκοι οι οποίοι υπολογίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 794/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (14).
(49)
Η παρούσα απόφαση πρέπει να τεθεί αμέσως σε εφαρμογή, ιδίως όσον αφορά την ανάκτηση όλων των ασύμβατων μεμονωμένων ενισχύσεων οι οποίες χορηγήθηκαν.
(50)
Λαμβανομένων υπόψη των πολύ ιδιαίτερων συνθηκών υπό τις οποίες χορηγήθηκε η ενίσχυση (προστέθηκε σε ένα πρόγραμμα που αποτελεί δέσμη εγκεκριμένη από το Συμβούλιο) και των συνεπειών της (παραβίαση των όρων της απόφασης 2003/530/ΕΚ για αυτούς που επωφελήθηκαν από την αναβολή καταβολής, ενώ η ενίσχυση έχει ήδη εγκριθεί από την απόφαση κατ’εξαίρεση), η ανάκτηση, από αυτούς που επωφελήθηκαν από την αναβολή πληρωμής, θα έπρεπε να αφορά τα ακόλουθα:
α)
τους τόκους που συνδέονται με την αναβολή της καταβολής της δόσης της εισφοράς που έληγε την 31η Δεκεμβρίου 2010, προσαυξημένους με τους αναλογούντες τόκους υπερημερίας έως την ημερομηνία πραγματικής ανάκτησης·
β)
τους δεδουλευμένους τόκους στις ετήσιες δόσεις που έληγαν την 31η Δεκεμβρίου 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 και 2009 (το κεφάλαιο αυτών των ετήσιων δόσεων καταβλήθηκε πριν η αναβολή πληρωμής επιφέρει παραβίαση της απόφασης 2003/530/ΕΚ), προσαυξημένους με τους αναλογούντες τόκους υπερημερίας έως την ημερομηνία πραγματικής ανάκτησης·
γ)
τους δεδουλευμένους τόκους στις ετήσιες δόσεις που έληγαν την 31η Δεκεμβρίου 2011 και 2012 (καμία πληροφορία δεν αποδεικνύει ότι το κεφάλαιο δεν καταβλήθηκε κατά τη λήξη), προσαυξημένους με τους αναλογούντες τόκους υπερημερίας έως την ημερομηνία πραγματικής ανάκτησης·
δ)
το κεφάλαιο και τους τόκους που συνδέονται με τις ετήσιες δόσεις οι οποίες λήγουν την 31η Δεκεμβρίου 2013, 2014, 2015, 2016 και 2017, καταληκτική ημερομηνία προβλεπόμενη με την απόφαση 2003/530/ΕΚ.
(51)
Η σημασία που αποδίδεται από τις ιταλικές αρχές στο μικρό ύψος των σχετικών ποσών προς ανάκτηση και ο κίνδυνος να προσφύγουν εκ νέου οι παραγωγοί ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων ουδόλως θίγουν το γεγονός ότι μια κρατική ενίσχυση που δεν πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για να επωφεληθεί από μία από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 107 της Συνθήκης, και είναι επομένως ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά, πρέπει να ανακτηθεί από τους δικαιούχους ώστε να υπάρξει επαναφορά στην προτέρα κατάσταση από πλευράς ανταγωνισμού η οποία υπήρχε πριν από τη χορήγηση της ενίσχυσης. Πράγματι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η κατάργηση μιας παράνομης ενίσχυσης που έχει κηρυχθεί ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά αποτελεί τη λογική συνέπεια του παράνομου χαρακτήρα και αποσκοπεί στην αποκατάσταση της προτέρας κατάστασης (15)· ο στόχος της αποκατάστασης της προτέρας κατάστασης επιτυγχάνεται όταν οι παράνομες και ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά ενισχύσεις έχουν επιστραφεί από τον δικαιούχο και, επομένως, αυτός έχει απολέσει το πλεονέκτημα στην αγορά από το οποίο είχε επωφεληθεί σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές του και, συνεπώς, έχει αποκατασταθεί η κατάσταση που υπήρχε πριν από την καταβολή της ενίσχυσης (16).
(52)
Επιπλέον, όσον αφορά το μικρός ύψος των προς ανάκτηση ενισχύσεων, οι ιταλικές αρχές φαίνεται ότι περιορίζουν το πεδίο της ανάκτησης μόνον στους τόκους οι οποίοι πρέπει να προστεθούν στην ετήσια δόση που αποτελεί αντικείμενο της αναβολής πληρωμής. Όμως η ανάκτηση, η οποία αφορά αποκλειστικά εκείνους που πράγματι επωφελήθηκαν της αναβολής καταβολής, πρέπει να περιλαμβάνει το σύνολο της ενίσχυσης που κρίθηκε ασυμβίβαστη, προσαυξημένο με τους δεδουλευμένους τόκους (βλ. σχετικά το σημείο 50).
(53)
Τέλος, η θέση σύμφωνα με την οποία οι παραγωγοί θα μπορούσαν να προσφύγουν ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων δεν μπορεί να θεωρηθεί προσήκουσα, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, καθώς ο απλός φόβος για εσωτερικές δυσκολίες, έστω και ανυπέρβλητες, δεν μπορεί να αιτιολογήσει τη μη τήρηση από πλευράς ενός κράτους μέλους των υποχρεώσεων που υπέχει βάσει του δικαίου της Ένωσης (17).
(54)
Κατόπιν τούτου, η Ιταλία θα μπορεί να εφαρμόσει τους κανόνες σχετικά με τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στον γεωργικό τομέα για την ανάκτηση της μεμονωμένης ενίσχυσης από τους δικαιούχους που, όταν χορηγήθηκε η παράνομη και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά ενίσχυση, πληρούν όλους τους όρους που καθορίζονται στο ισχύοντα κανονισμό για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1535/2007). Σύμφωνα προς τις διατάξεις του σημείου 49 της ανακοίνωσης της Επιτροπής «Για μια αποτελεσματική εφαρμογή των αποφάσεων της Επιτροπής με τις οποίες τα κράτη μέλη διατάσσονται να ανακτήσουν παράνομες και ασυμβίβαστες κρατικές ενισχύσεις» (18), στην περίπτωση παράνομων και ασυμβίβαστων με την εσωτερική αγορά καθεστώτων ενίσχυσης το κράτος μέλος οφείλει να διενεργεί ενδελεχή ανάλυση κάθε μεμονωμένης ενίσχυσης που έχει χορηγήσει βάσει του εν λόγω καθεστώτος. Για τον καθορισμό του ακριβούς ποσού της υπό ανάκτηση ενίσχυσης από κάθε αποδέκτη βάσει του καθεστώτος, η Ιταλία θα πρέπει να προσδιορίσει το βαθμό στον οποίο η ενίσχυση χορηγήθηκε σε συγκεκριμένο σχέδιο, το οποίο κατά το χρόνο που χορηγήθηκε η ενίσχυση πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις των κανονισμών απαλλαγής κατά κατηγορία ή σε καθεστώς ενισχύσεων που έχει εγκριθεί από την Επιτροπή. Στην περίπτωση αυτή το κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόσει ακόμη και τα ουσιαστικά κριτήρια των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που ίσχυαν κατά τη χορήγηση της παράνομης και ασυμβίβαστης ενίσχυσης που αποτελεί αντικείμενο της απόφασης ανάκτησης κατά την έννοια του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 994/98 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 1998, για την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε ορισμένες κατηγορίες οριζόντιων κρατικών ενισχύσεων (19). Σύμφωνα με το εν λόγω κριτήριο, η μεμονωμένη ενίσχυση που χορηγείται στο πλαίσιο του εξεταζόμενου μέτρου δεν αποτελεί ενίσχυση για τους δικαιούχους οι οποίοι, κατά τη στιγμή της χορήγησης, πληρούν τις προϋποθέσεις που προβλέπονται από τον ισχύοντα κανονισμό για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1535/2007).
VI.4 Αξιολόγηση των παρατηρήσεων των ενδιαφερομένων σχετικά με άλλες διαδικασίες
(55)
Όσον αφορά τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν από το πρώτο ενδιαφερόμενο μέρος (βλ. σημείο 22), η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι στην αναβολή της καταβολής που προβλέπεται στο άρθρο 40 α του νόμου αριθ. 122/2010, για δόση προς καταβολή στο πλαίσιο του συμπληρωματικού προγράμματος καταβολής σε δόσεις που θεσπίστηκε με τον νόμο αριθ. 33/2009, δεν εφαρμόζεται η διαδικασία που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας απόφασης, καθώς δεν αφορά το συμπληρωματικό πρόγραμμα καταβολής σε δόσεις που θεσπίστηκε με την απόφαση 2003/530/ΕΚ.
(56)
Όσον αφορά τις παρατηρήσεις που παρουσιάστηκαν από τα άλλα δύο ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 16/2012 (σημεία 24 και 26), η Επιτροπή εξετάζει επί του παρόντος το κείμενο, αλλά κρίνει απαραίτητο να εξεταστούν χωριστά για λόγους διοικητικής αποτελεσματικότητας συνδεόμενους, μεταξύ άλλων, με το γεγονός ότι η συνένωση των δύο διαδικασιών με διεύρυνση της διαδικασίας και η εφαρμογή όλων των διοικητικών διατυπώσεων θα καθυστερούσε σημαντικά το κλείσιμο τη διαδικασίας που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας απόφασης.
VII. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
(57)
Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Ιταλία παράνομα προέβη στην εξεταζόμενη αναβολή καταβολής, καθιστώντας παράνομη και την ενίσχυση που συνδέεται με αυτήν (βλ. σημείο 13, δεύτερη περίπτωση) και το νέο καθεστώς ενίσχυσης που καθορίζεται από την παραβίαση της απόφασης 2003/530/ΕΚ (βλ. σημείο 13, τρίτη περίπτωση). Από την ανωτέρω ανάλυση αποδεικνύεται ότι καμία από τις εν λόγω ενισχύσεις δεν μπορεί να δηλωθεί συμβατή με την εσωτερική αγορά, καθώς οι ιταλικές αρχές δεν υπέβαλαν στοιχεία ικανά να αποδείξουν τη συμβατότητα βάσει των κανόνων ανταγωνισμού για τον γεωργικό τομέα (βλ. σημεία 43 έως 45) (οι ιταλικές αρχές περιορίστηκαν στην υποστήριξη της θέσης σύμφωνα με την οποία η αναβολή πληρωμής πρέπει να κριθεί μεμονωμένα, δηλαδή χωρίς να ληφθεί υπόψη η επίπτωσή της στην απόφαση 2003/530/ΕΚ, και μπορούσε να θεωρηθεί ότι εμπίπτει στο καθεστώς των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας). Η Επιτροπή δεν είναι επομένως σε θέση να άρει τις επιφυλάξεις που είχαν ήδη διατυπωθεί με την κίνηση της διαδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης.
(58)
Οι ασύμβατες ενισχύσεις πρέπει επομένως να ανακτηθούν με τους σχετικούς τόκους από τους αντίστοιχους δικαιούχους, δηλαδή αυτούς που πράγματι επωφελήθηκαν από την αναβολή της εξεταζόμενης καταβολής,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Η αναβολή της καταβολής της δόσης των εισφορών επί του γάλακτος με λήξη την 31η Δεκεμβρίου 2010, η οποία εισήχθη ως εδάφιο 12ια στο άρθρο 1 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 225 της 29ης Δεκεμβρίου 2010 με τον νόμο αριθ. 10/2011, και η οποία εφαρμόζεται παράνομα από την Ιταλία, κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνιστά κρατική ενίσχυση ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά.
2. Η ενίσχυση που προκύπτει από τη μη τήρηση των όρων που έχουν καθοριστεί με την απόφαση 2003/530/ΕΚ η οποία συνίσταται στην αναβολή της καταβολής που αναφέρεται στο άρθρο 1, την οποία η Ιταλία εφαρμόζει παράνομα, κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά.
Άρθρο 2
1. Η Ιταλία οφείλει να φροντίσει να της επιστραφούν από τους αντίστοιχους δικαιούχους της αναβολής καταβολής που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 οι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά ενισχύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφοι 1 και 2.
2. Επί των ποσών των ενισχύσεων που πρέπει να ανακτηθούν οφείλονται τόκοι από την ημερομηνία που τέθηκαν στη διάθεση των δικαιούχων έως τον χρόνο της πραγματικής τους ανάκτησης.
3. Οι τόκοι υπολογίζονται με τη μέθοδο του ανατοκισμού σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 794/2004.
4. Η ανάκτηση, η οποία αφορά αποκλειστικά εκείνους που πράγματι επωφελήθηκαν της αναβολής καταβολής που αναφέρεται στο άρθρο 1 και έχουν επομένως λάβει την ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 2, πρέπει να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
α)
τους τόκους που συνδέονται με την αναβολή της καταβολής της δόσης της εισφοράς που έληγε την 31η Δεκεμβρίου 2010, προσαυξημένους με τους αναλογούντες τόκους υπερημερίας έως την ημερομηνία πραγματικής ανάκτησης·
β)
τους δεδουλευμένους τόκους στις ετήσιες δόσεις που έληγαν την 31η Δεκεμβρίου 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 και 2009 (το κεφάλαιο αυτών των ετήσιων δόσεων καταβλήθηκε πριν η αναβολή πληρωμής επιφέρει παραβίαση της απόφασης του Συμβουλίου), προσαυξημένους με τους αναλογούντες τόκους υπερημερίας έως την ημερομηνία πραγματικής ανάκτησης·
γ)
τους δεδουλευμένους τόκους στις ετήσιες δόσεις που έληγαν την 31η Δεκεμβρίου 2011 και 2012 (καμία πληροφορία δεν αποδεικνύει ότι το κεφάλαιο δεν καταβλήθηκε κατά τη λήξη), προσαυξημένους με τους αναλογούντες τόκους υπερημερίας έως την ημερομηνία πραγματικής ανάκτησης·
δ)
το κεφάλαιο και τους τόκους που συνδέονται με τις ετήσιες δόσεις οι οποίες λήγουν την 31η Δεκεμβρίου 2013, 2014, 2015, 2016 και 2017, καταληκτική ημερομηνία προβλεπόμενη με την απόφαση 2003/530/ΕΚ.
5. Οι μεμονωμένες ενισχύσεις που χορηγούνται βάσει του καθεστώτος που αναφέρεται στο άρθρο 1 δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση εάν, κατά τον χρόνο χορήγησής τους, πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζει κανονισμός που θεσπίστηκε δυνάμει του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 994/98, ο οποίος ισχύει κατά τον χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης.
Άρθρο 3
1. Η ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 1 πρέπει να ανακτηθεί άμεσα και πραγματικά.
2. Η Ιταλία οφείλει να διασφαλίσει ότι η παρούσα απόφαση θα τεθεί σε εφαρμογή εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησής της.
Άρθρο 4
1. Εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, η Ιταλία υποβάλλει τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τον κατάλογο των δικαιούχων που έλαβαν ενισχύσεις δυνάμει των καθεστώτων που αναφέρονται στο άρθρο 1 και το συνολικό ποσό που εισέπραξε καθένας από αυτούς βάσει του καθεστώτος στο οποίο υπήχθη·
β)
το συνολικό ποσό (από κεφάλαιο και τόκους) που θα πρέπει να ανακτηθεί από κάθε δικαιούχο, οι ενισχύσεις του οποίου δεν μπορούν να καλυφθούν από τον κανόνα για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας·
γ)
λεπτομερή περιγραφή των μέτρων που έχει ήδη λάβει και προγραμματίσει για να συμμορφωθεί με την παρούσα απόφαση·
δ)
έγγραφα που αποδεικνύουν ότι έχει δοθεί εντολή στους δικαιούχους να επιστρέψουν την ενίσχυση.
2. Η Ιταλία τηρεί ενήμερη την Επιτροπή σχετικά με την πρόοδο των εθνικών μέτρων που ελήφθησαν για την εκτέλεση της παρούσας απόφασης μέχρι να ολοκληρωθεί η ανάκτηση της ενίσχυσης που χορηγήθηκε δυνάμει του καθεστώτος ενισχύσεων που αναφέρεται στο άρθρο 1. Υποβάλλει αμέσως, με απλή αίτηση της Επιτροπής, στοιχεία σχετικά με τα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί και τα μέτρα που προβλέπονται για τη συμμόρφωσή της προς την παρούσα απόφαση. Παρέχει επίσης λεπτομερείς πληροφορίες για τα ποσά των ενισχύσεων και των τόκων που έχουν ήδη ανακτηθεί από τους δικαιούχους.
Άρθρο 5
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.
Βρυξέλλες, 17 Ιουλίου 2013.