ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1394/2014 НА КОМИСИЯТА
от 20 октомври 2014 година
за установяване на план за премахване на изхвърлянето на улов при риболова на някои пелагични видове в югозападните води
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1380/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 11 декември 2013 г. относно общата политика в областта на рибарството, за изменение на регламенти (ЕО) № 1954/2003 и (ЕО) № 1224/2009 на Съвета и за отмяна на регламенти (ЕО) № 2371/2002 и (ЕО) № 639/2004 на Съвета и Решение 2004/585/ЕО на Съвета (1), и по-специално член 15, параграф 6 и член 18, параграфи 1 и 3 от него,
като има предвид, че:
(1)
Целта, заложена в Регламент (ЕС) № 1380/2013, е постепенно да се прекрати изхвърлянето на улов при всички риболовни дейности в ЕС, като се въведе задължение за разтоварване по отношение на видовете, спрямо които се прилагат ограничения на улова.
(2)
С член 15, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 1380/2013, на Комисията се предоставя правомощието чрез делегирани актове да приема планове за премахване на изхвърлянето на улов за период до три години, които се основават на съвместни препоръки, изготвени от държавите членки след допитване до съответните консултативни съвети.
(3)
Пряк управленски интерес към риболова в югозападните води имат Белгия, Испания, Франция, Нидерландия и Португалия. След допитване до консултативните съвети по пелагичните видове, по флота за далечно плаване и по югозападните води тези държави членки представиха на Комисията съвместна препоръка, съдържаща конкретни мерки. Бяха получени също така становищата на съответните научни организации. Мерките, включени в съвместната препоръка, са съобразени с член 15, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 1380/2013 - поради това, в съответствие с член 18, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1380/2013, те следва да бъдат включени в настоящия регламент.
(4)
Що се отнася до югозападните води, в съответствие с член 15, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕС) № 1380/2013, задължението за разтоварване следва да се прилага най-късно от 1 януари 2015 г. за всички кораби, извършващи риболов на дребни и едри пелагични видове, когато в рамките на този риболов бъдат уловени екземпляри от посочените видове, спрямо които се прилагат ограничения на улова.
(5)
В съответствие със съвместната препоръка, от 1 януари 2015 г. планът за премахване на изхвърлянето на улов следва да обхваща риболова на някои дребни и едри пелагични видове, по-конкретно сафрид, скумрия, цаца, хамсия, бял тон и син меджид в зони VIII, IX и X на ICES и в зони 34.1.1, 34.1.2 и 34.2.0 на CECAF.
(6)
С оглед на научните данни, доказващи висока степен на оцеляване в съответствие с член 15, параграф 4, буква б) от Регламент (ЕС) № 1380/2013, в съвместната препоръка е предвидено изключение от задължението за разтоварване на хамсия, сафрид и скумрия, уловени с мрежи гъргър в зони VIII, IX и X на ICES и зони 34.1.1, 34.1.2 и 34.2 на CECAF. Такива научни данни в подкрепа на високата способност за оцеляване бяха предоставени в съвместната препоръка, в която се посочва конкретно научно изследване върху оцеляването на освободената риба при риболова с мрежи гъргър в южноевропейските води. Съгласно изследването процентът на оцеляване зависи от времето за направлявано струпване и гъстотата на рибата в мрежата, които при конкретните риболовни дейности обикновено са ограничени. Тази информация бе разгледана от НТИКР на неговото второ пленарно заседание през 2014 г. Според НТИКР, ако резултатите от изследването върху оцеляването бъдат приети за представителни по отношение на процента на оцеляване при стопанския риболов, има значителна вероятност делът на оцелялата освободена риба да надвишава 50 %. В член 19б, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 850/98 на Съвета (2) се съдържа забрана за освобождаването на скумрия и херинга преди пълното изтегляне на мрежата на борда на риболовния кораб, което води до загуба на мъртвата или умиращата риба. Това изключение, свързано със способността за оцеляване, не засяга действащата забрана, тъй като освобождаването на рибата ще се извършва на етап на риболовната операция, гарантиращ висок процент на оцеляване. Поради тази причина то следва да бъде включено в настоящия регламент.
(7)
В съвместната препоръка се предвиждат четири минимални изключения от задължението за разтоварване за някои риболовни дейности до определени равнища. НТИКР разгледа предоставените от държавите членки доказателства и стигна до заключението, че съвместните препоръки съдържат обосновани аргументи, свързани с повишаване на разходите за обработка на нежелания улов, които в някои случаи са подкрепени от качествена оценка на разходите. В контекста на гореизложеното и при липса на научна информация за противното е целесъобразно да се установят минимални изключения в съответствие с процента, предложен в съвместната препоръка, и при равнища, ненадвишаващи разрешените съгласно член 15, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 1380/2013.
(8)
Минималното изключение за син меджид (Micromesistius poutassou), което през 2015 г. и 2016 г. не може да надхвърля 7 %, а през 2017 г. - 6 % от общия годишен улов на този вид при промишления риболов с пелагични тралове, насочен към запасите от този вид в зона VIII на ICES, при който уловът се преработва на борда на риболовните кораби с оглед получаването на база за сурими, се основава на невъзможността за подобряване на селективността и на прекомерните разходи за обработка на нежелания улов. Според НТИКР изключението е достатъчно добре обосновано. Поради това то следва да бъде включено в настоящия регламент.
(9)
Минималното изключение за бял тон (Thunnus alalunga), което през 2015 г. и 2016 г. не може да надхвърля 7 %, а през 2017 г. - 6 % от общия годишен улов при целевия риболов с пелагични тралове, теглени от два кораба (PTM), в зона VIII на ICES, се основава на прекомерните разходи за обработка на нежелания улов. Това са разходите за съхранение и обработка както в морето, така и на брега. В оценката си НТИКР посочва риска от селективно изхвърляне с цел повишаване на качеството. Това изключение не засяга разпоредбите на член 19а от Регламент (ЕО) № 850/98. Поради това то следва да бъде включено в настоящия регламент.
(10)
Минималното изключение за хамсия (Engraulis encrasicolus), скумрия (Scomber scombrus) и сафрид (Trachurus spp.), което през 2015 г. и 2016 г. не може да надхвърля 5 %, а през 2017 г. - 4 % от общия годишен улов при риболова с пелагични тралове в зона VIII на ICES, се основава на затрудненията, свързани с подобряване на селективността при тази риболовна дейност. НТИКР посочва, че изключението е добре обосновано по отношение на запасите от скумрия и сафрид, но че съществува известен риск от селективно изхвърляне с цел повишаване на качеството при запасите от хамсия. Изключението обаче не засяга разпоредбите на член 19а от Регламент (ЕО) № 850/98. Поради това то следва да бъде включено в настоящия регламент.
(11)
Минималното изключение за сафрид (Trachurus spp.) и скумрия (Scomber scombrus) през 2015 г. и 2016 г. не може да надхвърля 5 %, а през 2017 г. - 4 % от общия годишен улов на тези видове при риболова с мрежи гъргър в зони VIII, IX и X на ICES и зони 34.1.1, 34.1.2 и 34.2.0 на CECAF; минималното изключение за хамсия (Engraulis encrasicolus) през 2015 г. и 2016 г. не може да надвишава 2 %, а през 2017 г. - 1 % от общия годишен улов. Според НТИКР това изключение е подкрепено с обосновани аргументи, които демонстрират затрудненията, свързани с подобряване на селективността при конкретната риболовна дейност. Поради това то следва да бъде включено в настоящия регламент.
(12)
В съвместната препоръка е предвиден минимален референтен размер за опазване от 9 cm за две риболовни дейности, насочени към запаси от хамсия, с цел да се защитят младите екземпляри от този вид. След като направи оценка на тази мярка, НТИКР посочи, че тя няма да окаже отрицателно въздействие върху младите екземпляри, ще увеличи равнището на улова, който може да се продава за консумация от човека без това да води до увеличена смъртност от риболов и че може да подпомогне контрола и правоприлагането. Поради това минималният референтен размер за опазване на хамсията при съответните риболовни дейности следва да се определи на 9 cm.
(13)
Настоящият регламент следва да влезе в сила незабавно след публикуването му, тъй като предвидените в него мерки оказват пряко въздействие върху икономическите дейности и планирането на риболовния сезон на корабите на Съюза. Той следва да се прилага от 1 януари 2015 г. с цел да се спазят сроковете, посочени в член 15 от Регламент (ЕС) № 1380/2013. В съответствие с член 15, параграф 6 от посочения регламент настоящият регламент следва да се прилага за не повече от три години,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет
В настоящия регламент се определят подробностите по прилагането от 1 януари 2015 г. на предвиденото в член 15, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1380/2013 задължение за разтоварване по отношение на югозападните води, определени в член 4, параграф 2, буква г) от същия регламент, при риболовните дейности, посочени в приложението към настоящия регламент.
Член 2
Изключение, свързано със способността за оцеляване
Чрез дерогация от член 15, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1380/2013 задължението за разтоварване не се прилага за улова на хамсия, сафрид и скумрия при непромишлен риболов с мрежи гъргър. Всеки такъв улов може да се освобождава, при условие че мрежите не са напълно изтеглени на борда.
Член 3
Минимални изключения
Чрез дерогация от член 15, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1380/2013 се разрешава изхвърлянето на улов в следните количества:
а)
син меджид (Micromesistius poutassou) - през 2015 г. и 2016 г. количествата не могат да надвишават 7 %, а през 2017 г. - 6 % от общия годишен улов при промишления риболов с пелагични тралове, насочен към този вид в зона VIII на ICES, при който уловът се преработва на борда на риболовните кораби с оглед получаването на база за сурими;
б)
бял тон (Thunnus alalunga) - през 2015 г. и 2016 г. количествата не могат да надвишават 7 %, а през 2017 г. - 6 % от общия годишен улов при целевия риболов с пелагични тралове, теглени от два кораба (PTM), в зона VIII на ICES;
в)
хамсия (Engraulis encrasicolus), скумрия (Scomber scombrus) и сафрид (Trachurus spp.) - през 2015 г. и 2016 г. количествата не могат да надвишават 5 %, а през 2017 г. - 4 % от общия годишен улов при риболова с пелагични тралове в зона VIII на ICES;
г)
сафрид (Trachurus spp.) и скумрия (Scomber scombrus) - през 2015 г. и 2016 г. количествата не могат да надвишават 5 %, а през 2017 г. - 4 % от общия годишен улов при риболова с мрежи гъргър в зони VIII, IX и X на ICES и зони 34.1.1, 34.1.2 и 34.2.0 на CECAF; хамсия (Engraulis encrasicolus) - през 2015 г. и 2016 г. количествата не могат да надвишават 2 %, а през 2017 г. - 1 % от общия годишен улов.
Член 4
Минимален референтен размер за опазване
Минималният референтен размер за опазване за хамсия (Engraulis encrasicolus), уловена в подзона IX на ICES и зона 34.1.2 на CECAF, се определя на 9 cm.
Член 5
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила в деня след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 1 януари 2015 г. до 31 декември 2017 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 20 октомври 2014 година.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1394/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 20ής Οκτωβρίου 2014
για τη θέσπιση σχεδίου απορρίψεων για ορισμένους τύπους αλιείας μικρών πελαγικών ειδών στα νοτιοδυτικά ύδατα
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την κοινή αλιευτική πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 6 και το άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 αποσκοπεί στην προοδευτική εξάλειψη των απορρίψεων σε όλους τους τύπους αλιείας της ΕΕ μέσω της θέσπισης υποχρέωσης εκφόρτωσης για τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων.
(2)
Το άρθρο 15 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εγκρίνει σχέδια απορρίψεων μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, με βάση κοινές συστάσεις από τα κράτη μέλη, σε συνεννόηση με τα οικεία γνωμοδοτικά συμβούλια.
(3)
Το Βέλγιο, η Ισπανία, η Γαλλία, οι Κάτω Χώρες και η Πορτογαλία έχουν άμεσο συμφέρον για τη διαχείριση της αλιείας στα νοτιοδυτικά ύδατα. Τα εν λόγω κράτη μέλη έχουν υποβάλει κοινή σύσταση προς την Επιτροπή που περιέχει ειδικά μέτρα, κατόπιν διαβουλεύσεων με το γνωμοδοτικό συμβούλιο πελαγικών αποθεμάτων, το γνωμοδοτικό συμβούλιο υπερπόντιας αλιείας και το γνωμοδοτικό συμβούλιο νοτιοδυτικών υδάτων. Αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς συνέβαλαν σε επιστημονικό επίπεδο. Τα μέτρα που περιλαμβάνονται στην κοινή σύσταση συνάδουν με το άρθρο 15 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και ως εκ τούτου, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, θα πρέπει να περιληφθούν στον παρόντα κανονισμό.
(4)
Όσον αφορά τα νοτιοδυτικά ύδατα, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η υποχρέωση εκφόρτωσης πρέπει να εφαρμόζεται σε όλα τα αλιευτικά σκάφη που δραστηριοποιούνται στα μικρά και στα μεγάλα πελαγικά είδη σε σχέση με τα είδη που αλιεύονται σε εκείνα τα είδη αλιείας που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων, το αργότερο από την 1η Ιανουαρίου 2015.
(5)
Σύμφωνα με την κοινή σύσταση, το σχέδιο απορρίψεων πρέπει να καλύπτει ορισμένα μικρά και μεγάλα πελαγικά είδη, και συγκεκριμένα τον τύπο αλιείας που αφορά το σαφρίδι, το σκουμπρί, την παπαλίνα, τον γαύρο, τον μακρύπτερο τόνο, το προσφυγάκι και το μαυροσάφριδο στις ζώνες ICES VIII, IX και X, καθώς και στις ζώνες CECAF 34.1.1, 34.1.2 και 34.2.0, από την 1η Ιανουαρίου 2015.
(6)
Η κοινή σύσταση προβλέπει εξαίρεση από την υποχρέωση εκφόρτωσης για τον γαύρο, το σαφρίδι, το μαυροσάφριδο και το σκουμπρί, που έχουν αλιευθεί με γρι-γρι στη ζώνη ICES VIII, IX και X, καθώς και στη ζώνη CECAF 34.1.1, 34.1.2 και 34.2, με βάση επιστημονικά αποδεικτικά στοιχεία για υψηλά ποσοστά επιβίωσης, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 4 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. Επιστημονικά αποδεικτικά στοιχεία που υποστηρίζουν την ύπαρξη υψηλών ποσοστών επιβίωσης παρασχέθηκαν στην κοινή σύσταση, η οποία αναφέρθηκε σε σειρά επιστημονικών μελετών για την επιβίωση ιχθύων που έχουν απελευθερωθεί ύστερα από την αλίευσή τους στο πλαίσιο αλιείας με γρι-γρι στα ύδατα της νότιας Ευρώπης. Σύμφωνα με τη μελέτη, τα ποσοστά επιβίωσης εξαρτώνται από τη διάρκεια του συνωστισμού και την πυκνότητα των ψαριών στο δίχτυ, τα οποία είναι, κατά κανόνα, περιορισμένα σε αυτούς τους τύπους αλιείας. Οι πληροφορίες αυτές εξετάστηκαν από την ΕΤΟΕΑ (κατά τη δεύτερη συνεδρίαση της ολομέλειας το 2014). Η ΕΤΟΕΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι τα αποτελέσματα της μελέτης επιβίωσης είναι αντιπροσωπευτικά των ποσοστών επιβίωσης κατά τις εμπορικές αλιευτικές δραστηριότητες, η αναλογία των επιζώντων ιχθύων που ελευθερώνονται ενδέχεται να υπερβαίνει το 50 %. Σύμφωνα με το άρθρο 19β παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου (2), απαγορεύεται η ελευθέρωση του σκουμπριού και της ρέγγας πριν ανασυρθεί πλήρως το δίχτυ επί του αλιευτικού σκάφους, με αποτέλεσμα την απώλεια νεκρών ή ετοιμοθάνατων ιχθύων. Η εν λόγω εξαίρεση η οποία βασίζεται στο ποσοστό επιβίωσης δεν επηρεάζει την ισχύουσα απαγόρευση, δεδομένου ότι η ελευθέρωση των ιχθύων θα πραγματοποιείται σε στάδιο της αλιευτικής δραστηριότητας κατά το οποίο τα ψάρια θα έχουν υψηλό ποσοστό επιβίωσης μετά την ελευθέρωσή τους. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(7)
Η κοινή σύσταση περιλαμβάνει επίσης τέσσερις εξαιρέσεις de minimis από την υποχρέωση εκφόρτωσης για ορισμένους τύπους αλιείας και έως ορισμένα επίπεδα. Τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη εξετάστηκαν από την επιστημονική, τεχνική και οικονομική επιτροπή αλιείας (ΕΤΟΕΑ), η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι από κοινού συστάσεις περιείχαν αιτιολογημένα επιχειρήματα σχετικά με την αύξηση του κόστους για τη διαχείριση ανεπιθύμητων αλιευμάτων, υποστηριζόμενα, σε μερικές περιπτώσεις, από ποιοτική εκτίμηση των δαπανών. Με βάση τα ανωτέρω και ελλείψει διαφορετικών επιστημονικών πληροφοριών, είναι σκόπιμο να καθοριστεί η εξαίρεση de minimis σύμφωνα με το επίπεδο του ποσοστού που προτείνεται στην κοινή σύσταση και σε επίπεδα που δεν υπερβαίνουν εκείνα που επιτρέπονται δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 5 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.
(8)
Η εξαίρεση de minimis για το προσφυγάκι (Micromesistius poutassou), με μέγιστο όριο 7 % το 2015 και το 2016, και 6 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων που πραγματοποιούνται με πελαγική μηχανότρατα στη βιομηχανική αλιεία με στόχο το είδος αυτό στη ζώνη ICES VIII και μεταποίηση των εν λόγω ειδών επί του σκάφους με σκοπό την παραγωγή βάσης σουρίμι, βασίζεται στο γεγονός ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί αυξημένη επιλεκτικότητα, και ότι το κόστος χειρισμού ανεπιθύμητων αλιευμάτων είναι δυσανάλογο. Συμπερασματικά, η ΕΤΟΕΑ εκτιμά ότι τα επιχειρήματα υπέρ της εξαίρεσης είναι επαρκή. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(9)
Η εξαίρεση de minimis για τον μακρύπτερο τόνο (Thunnus alalunga), με μέγιστο όριο 7 % το 2015 και το 2016, και 6 % το 2017 των συνολικών ολικών ετήσιων αλιευμάτων που πραγματοποιούνται στους τύπους αλιείας με μεσοπελαγική ζευγαρωτή τράτα (PTM) στη ζώνη ICES VIIΙ, βασίζεται στον δυσανάλογο κόστος χειρισμού των ανεπιθύμητων αλιευμάτων. Αυτά είναι το κόστος της αποθήκευσης και του χειρισμού στη θάλασσα και στην ξηρά. Στην αξιολόγησή της, η ΕΤΟΕΑ ανέφερε τον κίνδυνο αύξησης διαλογής αλιευμάτων ανώτερης κατηγορίας. Ωστόσο, η εξαίρεση αυτή ισχύει με την επιφύλαξη του άρθρου 19α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(10)
Η εξαίρεση de minimis με μέγιστο όριο 5 % το 2015 και το 2016, και 4 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων που αλιεύονται με πελαγική τράτα όσον αφορά τον γαύρο (Engraulis encrasicolus), το σκουμπρί (Scomber scombrus) και το σαφρίδι (Trachurus spp.) στη ζώνη ICES VIII βασίζεται στη δυσκολία να βελτιωθεί η επιλεκτικότητα στην αλιεία του τύπου αυτού. Η ΕΤΟΕΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εξαίρεση δικαιολογείται προφανώς για το σκουμπρί και το σαφρίδι και διαπιστώνει εν μέρει κίνδυνο διαλογής αλιευμάτων ανώτερης κατηγορίας για τον γαύρο. Ωστόσο, η εξαίρεση αυτή ισχύει με την επιφύλαξη του άρθρου 19α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(11)
Μια τελευταία εξαίρεση de minimis αφορά την αλιεία με γρι-γρι στην περιοχή ICES VIII, IX και X, καθώς και στην περιοχή CECAF 34.1.1, 34.1.2 και 34.2.0 με στόχο τα ακόλουθα είδη: μέγιστο όριο 5 % το 2015 και το 2016, και 4 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων σαφριδιού (Trachurus spp.) και σκουμπριών (Scomber scombrus)· και μέγιστο όριο 2 % το 2015 και το 2016, και 1 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων γαύρου (Engraulis encrasicolus). Η ΕΤΟΕΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εξαίρεση αυτή υποστηρίζεται από αιτιολογημένα επιχειρήματα που καταδεικνύουν τις δυσκολίες για τη βελτίωση της επιλεκτικότητας στην αλιεία του τύπου αυτού. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(12)
Τέλος, η κοινή σύσταση προβλέπει ελάχιστο μέγεθος αναφοράς διατήρησης (ΕΜΑΔ) 9 cm για δύο τύπους αλιείας γαύρου με σκοπό να εξασφαλισθεί η προστασία των νεαρών οργανισμών αυτού του είδους. Η ΕΤΟΕΑ αξιολόγησε το εν λόγω μέτρο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις σε ιχθύδια γαύρου, ότι το μέτρο αυτό θα αυξήσει το επίπεδο των αλιευμάτων που θα μπορούσαν να πωλούνται για ανθρώπινη κατανάλωση χωρίς να αυξηθεί η αλιευτική θνησιμότητα, και ότι μπορεί να παρουσιάζει οφέλη για τον έλεγχο και την εφαρμογή. Ως εκ τούτου, το ΕΜΑΔ γαύρου θα πρέπει να καθορίζεται σε 9 cm.
(13)
Δεδομένου ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό έχουν άμεσο αντίκτυπο στις οικονομικές δραστηριότητες που αφορούν και τον προγραμματισμό της αλιευτικής περιόδου των σκαφών της Ένωσης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ αμέσως μετά τη δημοσίευσή του. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2015 προκειμένου να συμμορφωθεί με τα χρονικά πλαίσια που καθορίζονται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ισχύει για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα 3 έτη,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής της υποχρέωσης εκφόρτωσης που προβλέπονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, από την 1η Ιανουαρίου 2015 στα νοτιοδυτικά ύδατα, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο δ) του εν λόγω κανονισμού, όσον αφορά τους τύπους αλιείας που προβλέπονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Εξαίρεση που αφορά το ποσοστό επιβίωσης
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η υποχρέωση εκφόρτωσης δεν εφαρμόζεται στα αλιεύματα γαύρου, σαφριδιού, μαυροσάφριδου και σκουμπριού στη βιοτεχνική αλιεία με σκάφη γρι-γρι. Όλα τα εν λόγω αλιεύματα μπορούν να ελευθερώνονται, υπό την προϋπόθεση ότι το δίχτυ δεν έχει ανασυρθεί πλήρως επί του σκάφους.
Άρθρο 3
Εξαιρέσεις de minimis
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, μπορούν να απορρίπτονται οι ακόλουθες ποσότητες:
α)
για το προσφυγάκι (Micromesistius poutassou), μέγιστο όριο 7 % το 2015 και το 2016, και 6 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων που πραγματοποιούνται με πελαγικές μηχανότρατες στον βιομηχανικό τύπο αλιείας με στόχο το είδος αυτό στη ζώνη ICES VIII με μεταποίηση των εν λόγω ειδών επί του σκάφους για την παραγωγή βάσης σουρίμι·
β)
για τον μακρύπτερο τόνο (Thunnus alalunga), μέγιστο όριο 7 % το 2015 και το 2016, και 6 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων που πραγματοποιούνται με μεσοπελαγική ζευγαρωτή τράτα (PTM) στη θαλάσσια ζώνη ICES VIII·
γ)
μέγιστο όριο 5 % το 2015 και το 2016, και 4 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων που αλιεύονται με πελαγική τράτα για τον γαύρο (Engraulis encrasicolus), το σκουμπρί (Scomber scombrus) και το σαφρίδι (Trachurus spp.) στη ζώνη ICES VIII·
δ)
κατά την αλιεία με γρι-γρι στην περιοχή ICES VIII, IX και X, καθώς και στην περιοχή CECAF 34.1.1, 34.1.2 και 34.2.0 για τα ακόλουθα είδη: μέγιστο όριο 5 % το 2015 και το 2016, και 4 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων σαφριδιού (Trachurus spp.) και σκουμπριών (Scomber scombrus)· και μέγιστο όριο 2 % το 2015 και το 2016, και 1 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων γαύρου (Engraulis encrasicolus).
Άρθρο 4
Ελάχιστο μέγεθος αναφοράς διατήρησης
Τα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης για τον γαύρο (Engraulis encrasicolus) που αλιεύεται στην υποζώνη ICES IX και στη ζώνη CECAF 34.1.2 είναι 9 cm.
Άρθρο 5
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 20 Οκτωβρίου 2014.