РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 19 март 2014 година
за създаване на специална програма за контрол и инспекции на риболовни дейности, експлоатиращи запасите от червен тон в източната част на Атлантическия океан и Средиземно море, риба меч в Средиземно море, и на риболовни дейности, експлоатиращи запасите от сардина и хамсия в Северно Адриатическо море
(нотифицирано под номер C(2014) 1717)
(2014/156/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1224/2009 на Съвета от 20 ноември 2009 г. за създаване на система за контрол на Общността за гарантиране на спазването на правилата на общата политика в областта на рибарството, за изменение на регламенти (ЕО) № 847/96, (ЕО) № 2371/2002, (ЕО) № 811/2004, (ЕО) № 768/2005, (ЕО) № 2115/2005, (ЕО) № 2166/2005, (ЕО) № 388/2006, (ЕО) № 509/2007, (ЕО) № 676/2007, (ЕО) № 1098/2007, (ЕО) № 1300/2008, (ЕО) № 1342/2008 и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 2847/93, (ЕО) № 1627/94 и (ЕО) № 1966/2006 (1), и по-специално член 95 от него,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 1224/2009 се прилага за всички дейности, обхванати от общата политика в областта на рибарството, извършвани на територията на държавите членки или във водите на Съюза, или от негови риболовни кораби, или, без да се засяга основната отговорност на държавата членка на знамето, от граждани на държавите членки, и установява по-специално, че държавите членки гарантират, че контролът, инспекциите и правоприлагането се извършват на недискриминационна основа по отношение на секторите, корабите или лицата и въз основа на управлението на риска.
(2)
С Регламент (ЕО) № 302/2009 на Съвета (2) се определят общите правила за прилагане от страна на Съюза на многогодишен план за възстановяване на червения тон (Thunnus thynnus), за който съществува препоръка на Международната комисия за опазване на рибата тон в Атлантическия океан (ICCAT).
(3)
С Регламент (ЕО) № 1967/2006 на Съвета (3) се установяват правила относно техническите мерки, плановете за управление, както и конкретни мерки за далекомигриращите видове за целите на опазването, управлението и експлоатацията на живите водни ресурси.
(4)
На 37-ото си годишно заседание през май 2013 г. Генералната комисия по рибарство за Средиземно море (GFCM) одобри Препоръка № 37/2013/1 на GFCM (4) относно многогодишен план за управление за риболова на малки пелагични запаси в географска подзона 17 на GFCM (Северно Адриатическо море) и относно преходните мерки за опазване за риболов на малки пелагични запаси в географска подзона 18 (южната част на Адриатическо море).
(5)
На годишното си заседание през 2011 г. ICCAT прие Препоръка [11-03] (5) относно мерките за управление на средиземноморската риба меч. Разпоредбите на препоръки, одобрени от регионалните организации за управление на рибарството, са задължителни за държавите членки и следователно са от значение за настоящото решение, което се отнася до начина, по който държавите членки планират и извършват контрол и инспекции на дейностите, провеждани в обхвата на общата политика в областта на рибарството.
(6)
В член 95 от Регламент (ЕО) № 1224/2009 се предвижда възможността Комисията да определи, заедно със съответните държави членки, областите на рибарството, които да бъдат обхванати от специална програма за контрол и инспекции. Тази специална програма за контрол и инспекции трябва да определи целите, приоритетите и процедурите, както и показателите за инспекционните дейности, които се установяват въз основа на управлението на риска и се преразглеждат периодично след извършване на анализ на постигнатите резултати. Съответните държави членки са длъжни да предприемат необходимите мерки, за да осигурят изпълнението на специалната програма за контрол и инспекции, по-специално по отношение на необходимите човешки и материални ресурси и периодите и зоните, в които те се осъществяват.
(7)
В член 95, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1224/2009 се предвижда специалната програма за контрол и инспекции да определя референтните показатели за инспекционните дейности, които трябва да се основават на управление на риска. Затова е целесъобразно да се определят общи критерии за оценка и управление на риска за дейности по разглеждане, инспекция и проверка, за да могат да се направят навременни анализи на риска и глобални оценки на необходимата информация за контрол и инспекции. Целта на общите критерии е гарантирането на хармонизиран подход при инспекциите и проверките във всички държави членки и установяване на равностойни условия за всички оператори.
(8)
Специалната програма за контрол и инспекции следва да бъде разработена за периода от 16 март 2014 г. до 15 март 2018 г. и да се изпълнява от Гърция, Испания, Италия, Кипър, Малта, Португалия, Словения, Франция и Хърватия.
(9)
В член 98, параграфи 1 и 3 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 404/2011 на Комисията (6) се предвижда компетентните органи на държавите членки да приемат отчитащ риска подход за избор на цели за инспектиране - без да се засягат разпоредбите, съдържащи се в многогодишните планове, като използват цялата налична информация, и в рамките на отчитаща риска стратегия за контрол и правоприлагане всяка държава членка да извършва необходимите инспекционни дейности по обективен начин, за да се избегне задържане на борда, трансбордиране, разтоварване, преработка, транспортиране, съхранение, предлагане за продажба и складиране на продукти от риболов, произхождащи от дейности, които не съответстват на правилата на общата политика в областта на рибарството.
(10)
Европейската агенция за контрол на рибарството, създадена с Регламент (ЕО) № 768/2005 на Съвета (7) (EFCA), координира изпълнението на специалната програма за контрол и инспекции чрез съвместен план за разполагане, който отчита целите, приоритетите, процедурите и референтните показатели за инспекционните дейности, определени в специалната програма за контрол и инспекции, и посочва средствата за контрол и инспекции, които могат да бъдат обединени от съответната държава членка. Затова следва да бъдат изяснени отношенията между процедурите, определени от специалната програма за контрол и инспекции, и тези, определени от съвместния план за разполагане.
(11)
За да се хармонизират процедурите за контрол и инспекции на риболовните дейности, насочени към запасите от червен тон в източната част на Атлантическия океан и Средиземно море, риба меч в Средиземно море и запасите от сардина и хамсия в Северно Адриатическо море, и за да се гарантира успехът на многогодишните планове и мерките за управление за тези запаси и видове риболов, е целесъобразно да се изготвят правила относно контролните и инспекционни дейности, провеждани от компетентните органи на съответните държави членки, включително взаимния достъп до съответните данни. За тази цел интензитетът и приоритетите на контролните и инспекционни дейности следва да се определят чрез цели и целеви показатели.
(12)
Съвместни контролни и надзорни дейности на съответните държави членки следва да се провеждат, когато е приложимо, в съответствие със съвместните планове за разполагане, установени от EFCA, за да се постигне по-голямо уеднаквяване на практиките за контрол, инспекции и надзор и да се допринесе за развитието на координация на дейностите за контрол, инспекции и надзор между компетентните органи на тези държави членки.
(13)
Получените от прилагането на специалната програма за контрол и инспекции резултати следва да се оценяват посредством годишни доклади за оценка, които се предават от всяка от съответните държави членка до Комисията и до EFCA.
(14)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са съгласувани със съответните държави членки. Затова адресати на настоящото решение следва да са посочените държави членки.
(15)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на Комитета по рибарство и аквакултури,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
ГЛАВА I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет и определения
С настоящото решение се установява специална програма за контрол и инспекции на риболовни дейности, експлоатиращи запасите от червен тон в източната част на Атлантическия океан и Средиземно море, риба меч в Средиземно море и на риболовни дейности, експлоатиращи запасите от сардина и хамсия в Северно Адриатическо море.
Източната част на Атлантическия океан, Средиземно море и Северно Адриатическо море ще бъдат наричани по-долу „съответните зони“.
За целите на настоящото решение се прилагат следните определения:
а)
„Северно Адриатическо море“ означава зоната, определена като такава в приложение I към Регламент (ЕС) № 1343/2011 на Европейския парламент и на Съвета (8);
б)
„Средиземно море“ означава подзони 37.1, 37.2 и 37.3 на Организация на ООН за прехрана и земеделие (ФАО);
в)
„Източната част на Атлантическия океан“ означава зони VII, VIII, IX, X на Международния съвет за изследване на морето (ICES), както са определени в приложение III към Регламент (ЕО) № 218/2009 на Европейския парламент и на Съвета (9), и на подразделение на ФАО 34.1.2.
Член 2
Обхват
1. Специалната програма за контрол и инспекции обхваща по-специално следните дейности:
а)
риболовни дейности по смисъла на член 4, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1224/2009 в съответните зони;
б)
свързани с риболов дейности, включително отглеждане, претегляне, преработка, пускане на пазара, транспортиране и съхранение на продукти от риболов;
в)
спортен и любителски риболов;
г)
внос, както е определено в член 2, параграф 11 от Регламент (ЕО) № 1005/2008 на Съвета (10);
д)
износ, както е определено в член 2, параграф 13 от Регламент (ЕО) № 1005/2008.
2. Специалната програма за контрол и инспекция се прилага до 15 март 2018 г.
3. Специалната програма за контрол и инспекции се изпълнява от Гърция, Испания, Италия, Кипър, Малта, Португалия, Словения, Франция и Хърватия (наричани по-долу „съответните държави членки“).
ГЛАВА II
ЦЕЛИ, ПРИОРИТЕТИ, ПРОЦЕДУРИ И ПОКАЗАТЕЛИ
Член 3
Цели
1. Специалната програма за контрол и инспекции осигурява еднакво и ефективно прилагане на мерките за опазване и контрол, приложими към запасите, посочени в член 1.
2. Контролните и инспекционни дейности, които се осъществяват по специалната програма за контрол и инспекции, имат за цел по-специално да гарантират спазването на следните разпоредби:
а)
управление на възможностите за риболов и всички свързани с тях конкретни условия, включително наблюдение на усвояването на квотите, режима на риболовното усилие и техническите мерки, прилагани в съответните зони;
б)
задължения за докладване, приложими към риболовни дейности, по-специално по отношение на надеждността на записаните и докладваните данни;
в)
задължението за разтоварване на сушата на целия улов за запасите и областите, засегнати от настоящото решение, които са предмет на задължение за разтоварване в съответствие с Регламент (ЕС) № 1380/2013 на Европейския парламент и на Съвета (11);
г)
специфични разпоредби, одобрени от регионалните организации за управление на рибарството по отношение на запасите и зоните, засегнати от настоящото решение.
Член 4
Приоритети
1. Съответните държави членки провеждат контролни и инспекционни дейности по отношение на риболовни дейности от страна на риболовни кораби и свързани с риболов дейности на други оператори въз основа на стратегия за управление на риска, в съответствие с член 4, параграф 18 от Регламент (ЕО) № 1224/2009 и член 98 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 404/2011.
2. Всеки риболовен кораб, група риболовни кораби, категория риболовен уред, оператор или свързана с риболов дейност за всеки запас, посочен в член 1, подлежи на контрол и инспекции в зависимост от степента на приоритет, определена по силата на параграф 3.
3. Всяка съответна държава членка определя приоритета въз основа на резултатите от оценката на риска, извършена в съответствие с процедурите, предвидени в член 5.
Член 5
Процедури за оценка на риска
1. Съответните държави членки оценяват рисковете по отношение на запасите и съответните зони въз основа на таблицата, съдържаща се в приложение I.
2. Оценката на риска на всяка съответна държава членка отчита, въз основа на досегашния опит и като използва цялата налична и подходяща информация, доколко е вероятно неспазване и при наличието на такова, какви са потенциалните последици. Чрез съчетаването на тези елементи всяка съответна държава членка определя нивото на риск („много ниско“, „ниско“, „средно“, „високо“ и „много високо“) за всяка категория инспекции, посочена в член 4, параграф 2.
3. Когато риболовен кораб, плаващ под знамето на държава членка, която не е съответна държава членка, или риболовен кораб на трета държава извършва дейност в зоните, посочени в член 1, му се определя ниво на риск в съответствие с параграф 3. При липса на информация и освен ако органите на държавата на знамето на риболовния кораб не предоставят в рамките на член 9 резултатите от собствената си оценка на риска, извършена в съответствие с член 4, параграф 2 и с параграф 3, които водят до различно ниво на риск, той се разглежда като риболовен кораб с „много високо“ ниво на риск.
Член 6
Стратегия за управление на риска
1. Въз основа на своята оценка на риска всяка засегната държава членка определя стратегия за управление на риска, насочена към гарантиране на спазването на разпоредбите. Тази стратегия включва определяне, описване и разпределяне на подходящи икономически ефективни инструменти за контрол и инспекционни средства в зависимост от същността и очакваното ниво на всеки риск, както и постигането на целевите показатели.
2. Стратегията за управление на риска, посочена в параграф 1, се съгласува на регионално равнище чрез съвместен план за разполагане, определен в член 2, буква в) от Регламент (ЕО) № 768/2005.
Член 7
Връзка с процедури на съвместни планове за разполагане
1. В рамките на съвместен план за разполагане, когато е приложимо, всяка съответна държава членка съобщава на EFCA резултатите от своята оценка на риска, извършена в съответствие с член 5, параграф 3, и по-специално списък на очакваните нива на риск със съответните цели за инспектиране.
2. Когато е целесъобразно, списъците с нивата на риск и целите, посочени в параграф 1, се актуализират, като се използва информацията, събрана по време на съвместни инспекционни и надзорни дейности. EFCA се уведомява незабавно след приключването на всяка актуализация.
3. EFCA използва информацията, получена от съответните държави членки, за да координира стратегията за управление на риска на регионално равнище в съответствие с член 6, параграф 2.
Член 8
Целеви показатели
1. Без да се засягат референтните показатели, определени в приложение I към Регламент (ЕО) № 1224/2009 и в член 9, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1005/2008, целевите показатели, отнасящи се за „високо“ и „много високо“ ниво на риска за риболовни кораби, капани или други оператори, са изложени в приложение II.
2. За някои от видовете, посочени в настоящото решение, целите за всички нива на риска са посочени в приложение II.
3. Целевите показатели за „много ниско“, „ниско“, „средно“ ниво на риска за риболовни кораби, капани или други оператори се определят от съответните държави членки с националните програми за контролна дейност, посочени в член 46 от Регламент (ЕО) № 1224/2009, и националните мерки, посочени в член 95, параграф 4 от същия регламент.
4. Чрез дерогация от параграфи 1 и 2 държавите членки могат да прилагат алтернативно други целеви показатели, изразени под формата на подобряване на степента на спазване, при условие че:
а)
подробен анализ на риболовните дейности или свързаните с риболов дейности и въпроси във връзка с правоприлагането оправдава необходимостта от установяване на целеви показатели под формата на подобряване на степента на спазване;
б)
референтните показатели, изразени под формата на подобряване на степента на спазване, се съобщят на Комисията и последната не направи възражение срещу тях в срок от 90 дни, те не са дискриминационни и не засягат целите, приоритетите и процедурите, базирани на анализ на риска, определени от специалната програма за контрол и инспекции.
5. Всички цели и целеви показатели се оценяват ежегодно въз основа на докладите за оценка, посочени в член 13, параграф 1, и при необходимост се изменят съответно в рамките на оценката, посочена в член 13, параграф 4.
6. Когато е приложимо, целевите показатели, посочени в настоящия член, влизат в сила чрез съвместен план за разполагане.
ГЛАВА III
ИЗПЪЛНЕНИЕ
Член 9
Сътрудничество между държавите членки и с трети държави
1. Съответните държави членки си сътрудничат при изпълнението на специалната програма за контрол и инспекции.
2. Където е необходимо, всички други държави членки си сътрудничат със съответните държави членки.
3. Държавите членки могат да си сътрудничат с компетентните органи на трети държави при изпълнението на специалната програма за контрол и инспекции.
Член 10
Съвместни инспекционни и надзорни дейности
1. За целите на повишаването на ефикасността и ефективността на своите национални системи за контрол на рибарството съответните държави членки предприемат съвместни инспекционни и надзорни дейности във водите под своя юрисдикция и когато е уместно, на своя територия. Когато е приложимо, тези дейности се извършват в рамките на съвместните планове за разполагане, посочени в член 9, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 768/2005.
2. За целите на съвместните инспекционни и надзорни дейности всяка съответна държава членка:
а)
предприема необходимото длъжностни лица от другите съответни държави членки да бъдат поканени да участват в съвместните инспекционни и надзорни дейности;
б)
разработва съвместни оперативни процедури, приложими за своите плавателни съдове, които осъществяват надзора;
в)
определя контактни точки, посочени в член 80, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 1224/2009, когато е уместно.
3. Длъжностни лица и инспектори на Съюза могат да участват в съвместните инспекционни и надзорни дейности.
Член 11
Обмен на данни
1. За целите на изпълнението на специалната програма за контрол и инспекции всяка съответна държава членка осигурява пряк електронен обмен на данни, посочени в член 111 от Регламент (ЕО) № 1224/2009 и приложение XII към Регламент за изпълнение (ЕС) № 404/2011, с други съответни държави членки и EFCA.
2. Данните, посочени в параграф 1, се отнасят до риболовни дейности и свързани с риболов дейности, извършвани в зоните, обхванати от специалната програма за контрол и инспекции.
Член 12
Информация
1. До пълното изпълнение на дял XII, глава III от Регламент (ЕО) № 1224/2009 и в съответствие с формата, определен в приложение III към настоящото решение, всяка съответна държава членка съобщава по електронен път на Комисията и на EFCA следната информация:
а)
обозначение, дата и вид на всяка извършена операция за контрол или инспекция;
б)
идентификация на всеки риболовен кораб (номер в регистъра на флота на Съюза), капан, превозно средство и оператор (наименование на дружеството), подложени на контрол или инспекции;
в)
когато е уместно, вида на риболовните уреди, които са били проверени; и
г)
в случай че са били установени едно или няколко нарушения:
i)
видовете нарушения;
ii)
фактическото положение на последващите действия по отношение на нарушенията (например разследване по делото, висящо дело, дело в процес на обжалване); и
iii)
санкциите, наложени в резултат на нарушенията: размер на глобите, стойност на конфискуваната риба или уреди, присъдените точки в съответствие с член 126, параграф 1 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 404/2011, или друг вид санкции.
2. Информацията, посочена в параграф 1, се съобщава за всеки контрол или инспекция и продължава да се записва и актуализира във всеки доклад, докато разследването приключи съгласно законодателството на съответната държава членка. Когато не се предприемат действия след откриване на тежко нарушение, се добавя обяснение.
3. За риболовните дейности, експлоатиращи запасите от червен тон в източната част на Атлантическия океан и Средиземно море и риба меч в Средиземно море, посочената в параграфи 1 и 2 информация се съобщава по електронен път на Комисията и на EFCA на 15 септември и се актуализира на 31 януари следващата година.
4. За риболовните дейности, експлоатиращи запасите от сардина и хамсия в Северно Адриатическо море, посочената в параграфи 1 и 2 информация се съобщава по електронен път на Комисията и на EFCA на 15 април и се актуализира на 31 януари следващата година.
Член 13
Оценка
1. Всяка съответна държава членка изпраща до 31 март на годината, следваща съответната календарна година, на Комисията и на EFCA доклад за оценка на ефективността на контролните и инспекционни дейности, проведени съгласно специалната програма за контрол и инспекции.
2. Докладът за оценка, посочен в параграф 1, съдържа най-малко информацията, посочена в приложение IV. Съответните държави членки могат също така да включат в своя доклад за оценка други дейности, като обучение или информационни сесии, предназначени да подобрят спазването на разпоредбите от страна на риболовни кораби, капани и други оператори.
3. EFCA взема предвид докладите за оценка, посочени в параграф 1, за своята годишна оценка на ефективността на съвместните планове за разполагане, посочена в член 14 от Регламент (ЕО) № 768/2005.
4. Веднъж годишно Комисията свиква заседание на Комитета по рибарство и аквакултури, за да оцени дали специалната програма за контрол и инспекции е подходяща, уместна и ефективна, както и цялостното ѝ въздействие върху спазването на разпоредбите от страна на риболовни кораби, капани и други оператори, въз основа на докладите за оценка, посочени в параграф 1. Целите и целевите показатели, посочени в приложение II, могат да бъдат съответно преразгледани.
Член 14
Адресати
Адресати на настоящото решение са държавите членки.
Съставено в Брюксел на 19 март 2014 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 19ης Μαρτίου 2014
για τη θέσπιση ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης όσον αφορά την αλιεία αποθεμάτων τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο θάλασσα, ξιφία στη Μεσόγειο θάλασσα και για την αλιεία των αποθεμάτων σαρδέλας και γαύρου στη Βόρεια Αδριατική
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2014) 1717]
(2014/156/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, τροποποιήσεως των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 847/96, (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, (ΕΚ) αριθ. 811/2004, (ΕΚ) αριθ. 768/2005, (ΕΚ) αριθ. 2115/2005, (ΕΚ) αριθ. 2166/2005, (ΕΚ) αριθ. 388/2006, (ΕΚ) αριθ. 509/2007, (ΕΚ) αριθ. 676/2007, (ΕΚ) αριθ. 1098/2007, (ΕΚ) αριθ. 1300/2008, (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 και καταργήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 1627/94 και (ΕΚ) αριθ. 1966/2006 (1), και ιδίως το άρθρο 95,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 ισχύει για όλες τις δραστηριότητες που καλύπτονται από την ΚΑΠ, που ασκούνται στην επικράτεια των κρατών μελών ή σε ενωσιακά ύδατα ή από σκάφη της Ένωσης ή, με την επιφύλαξη της πρωταρχικής ευθύνης του κράτους της σημαίας, από υπηκόους των κρατών μελών, και προβλέπει, ειδικότερα, ότι η επιθεώρηση και η επιβολή των διατάξεών του γίνονται χωρίς διακρίσεις όσον αφορά τους τομείς, τα σκάφη ή τα πρόσωπα και μάλιστα με βάση τη διαχείριση του κινδύνου.
(2)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 302/2009 του Συμβουλίου (2) θεσπίζονται οι γενικοί κανόνες για την εφαρμογή εκ μέρους της Ένωσης πολυετούς σχεδίου αποκατάστασης του τόνου (Thunnus thynnus) το οποίο συνέστησε η Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού («ICCAT»).
(3)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 του Συμβουλίου (3) θεσπίζονται κανόνες σχετικά με τη λήψη τεχνικών μέτρων, με σχέδια διαχείρισης και με τη λήψη ειδικών μέτρων όσον αφορά τα άκρως μεταναστευτικά είδη, για τους σκοπούς της διατήρησης, της διαχείρισης και της εκμετάλλευσης έμβιων υδρόβιων πόρων.
(4)
Κατά την 37η ετήσια συνεδρίασή της, τον Μάιο του 2013, η Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο (ΓΕΑΜ) ενέκρινε τη σύσταση 37/2013/1 (4) σχετικά με ένα πολυετές σχέδιο διαχείρισης για την αλιεία μικρών πελαγικών αποθεμάτων στη γεωγραφική υποπεριοχή 17 της ΓΕΑΜ (Βόρεια Αδριατική) και για μεταβατικά μέτρα διατήρησης όσον αφορά τύπους αλιείας που στοχεύουν μικρά πελαγικά αποθέματα στη γεωγραφική υποπεριοχή 18 (Νότια Αδριατική).
(5)
Κατά την ετήσια σύνοδό της το 2011, η ICCAT ενέκρινε τη σύσταση [11-03] (5) σχετικά με μέτρα διαχείρισης όσον αφορά τον ξιφία της Μεσογείου. Οι διατάξεις στις συστάσεις που έχουν εγκριθεί από περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης αλιείας είναι δεσμευτικές για τα κράτη μέλη και, επομένως, συναφείς για την απόφαση αυτή, η οποία αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη οφείλουν να σχεδιάζουν, να προγραμματίζουν και να διεξάγουν τον έλεγχο και την επιθεώρηση των δραστηριοτήτων οι οποίες πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της ΚΑΠ.
(6)
Το άρθρο 95 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 προβλέπει τη δυνατότητα για την Επιτροπή να καθορίζει, από κοινού με τα οικεία κράτη μέλη, τα είδη αλιείας που πρόκειται να αποτελέσουν αντικείμενο ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης. Το εν λόγω ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης πρέπει να αναφέρει τους στόχους, τις προτεραιότητες και τις διαδικασίες καθώς και σημεία αναφοράς των δραστηριοτήτων επιθεώρησης που καθορίζονται με βάση τη διαχείριση κινδύνου και αναθεωρούνται σε περιοδική βάση ύστερα από ανάλυση των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της εφαρμογής του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης, ιδιαίτερα όσον αφορά τους απαιτούμενους ανθρώπινους και υλικούς πόρους και τις περιόδους και τις περιοχές όπου πρόκειται να χρησιμοποιηθούν.
(7)
Το άρθρο 95 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 προβλέπει ότι το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης πρέπει να περιέχει σημεία αναφοράς των δραστηριοτήτων επιθεώρησης που πρέπει να καθορίζονται με βάση τη διαχείριση κινδύνου. Για τον λόγο αυτό, ενδείκνυται να προβλεφθούν κοινά κριτήρια αξιολόγησης και διαχείρισης του κινδύνου όσον αφορά δραστηριότητες ελέγχου, επιθεώρησης και επαλήθευσης, ώστε να είναι δυνατή η έγκαιρη διεξαγωγή ανάλυσης κινδύνου και οι συνολικές αξιολογήσεις των συναφών πληροφοριών που αφορούν τον έλεγχο και την επιθεώρηση. Στόχος των κοινών κριτηρίων είναι να εξασφαλιστεί η εναρμονισμένη προσέγγιση όσον αφορά τις επιθεωρήσεις και τις επαληθεύσεις σε όλα τα κράτη μέλη και η διασφάλιση συνθηκών ισότιμου ανταγωνισμού για όλους τους φορείς.
(8)
Το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης πρέπει να θεσπιστεί για την περίοδο από τις 16 Μαρτίου 2014 έως τις 15 Μαρτίου 2018 και θα πρέπει να εφαρμόζεται από την Κροατία, την Κύπρο, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Μάλτα, την Πορτογαλία, τη Σλοβενία και την Ισπανία.
(9)
Το άρθρο 98 παράγραφοι 1 και 3 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 404/2011 της Επιτροπής (6) προβλέπει ότι, με την επιφύλαξη διατάξεων που περιέχονται σε πολυετή σχέδια, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών οφείλουν να εγκρίνουν μια προσέγγιση με βάση τον κίνδυνο για την επιλογή των στόχων για επιθεώρηση, χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμη πληροφορία και, στο πλαίσιο μιας στρατηγικής επιβολής και ελέγχου με βάση τον κίνδυνο, ασκούν τις απαραίτητες δραστηριότητες επιθεώρησης με αντικειμενικό τρόπο ώστε να αποτρέπεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση, η εκφόρτωση, η επεξεργασία, η μεταφορά, η αποθήκευση και η εμπορία των αλιευτικών προϊόντων που προέρχονται από δραστηριότητες που δεν πληρούν τους κανόνες της ΚΑΠ.
(10)
Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας, που συστάθηκε βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 768/2005 του Συμβουλίου (7) («ΕΥΕΑ»), συντονίζει τις ενέργειες εφαρμογής του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης βάσει κοινού σχεδίου χρησιμοποίησης μέσων, το οποίο υλοποιεί τους στόχους, τις προτεραιότητες και τα σημεία αναφοράς σχετικά με δραστηριότητες επιθεώρησης που καθορίζονται στο ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης και να εντοπίζει τα μέσα ελέγχου και επιθεώρησης τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από κοινού από κάθε οικείο κράτος μέλος. Συνεπώς, πρέπει να αποσαφηνιστούν οι σχέσεις μεταξύ των διαδικασιών που ορίζονται από το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης και εκείνες που ορίζονται από το κοινό σχέδιο χρησιμοποίησης μέσων.
(11)
Για να εναρμονιστούν οι διαδικασίες ελέγχου και επιθεώρησης των τύπων αλιείας στο πλαίσιο των οποίων αλιεύονται ο τόνος στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο Θάλασσα, ο ξιφίας στη Μεσόγειο και όσον αφορά τα αποθέματα σαρδέλας και γαύρου στη Βόρεια Αδριατική, και για να εξασφαλιστεί η επιτυχία των πολυετών σχεδίων και των σχεδίων διαχείρισης για τα εν λόγω αποθέματα και για την αλιεία τους, ενδείκνυται να θεσπιστούν κοινοί κανόνες για τον έλεγχο και την επιθεώρηση που θα διεξάγουν οι αρμόδιες αρχές των οικείων κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβαίας πρόσβασης σε συναφή δεδομένα. Για τον σκοπό αυτό, τα κριτήρια αναφοράς και οι στόχοι πρέπει να καθορίζουν την ένταση και τις προτεραιότητες των δραστηριοτήτων ελέγχου και επιθεώρησης.
(12)
Οι κοινές δραστηριότητες επιθεώρησης και επιτήρησης μεταξύ των οικείων κρατών μελών πρέπει να διεξάγονται, κατά το δυνατόν, σύμφωνα με τα κοινά σχέδια χρησιμοποίησης μέσων που έχουν θεσπιστεί από την ΕΥΕΑ με στόχο να βελτιωθεί η εναρμόνιση των πρακτικών ελέγχου, επιθεώρησης και επιτήρησης και να βελτιωθεί ο συντονισμός των δραστηριοτήτων ελέγχου, επιθεώρησης και επιτήρησης μεταξύ των αρμόδιων αρχών των εν λόγω κρατών μελών.
(13)
Τα αποτελέσματα από την εφαρμογή του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης πρέπει να αξιολογούνται μέσω ετήσιων εκθέσεων αναφοράς που θα κοινοποιούνται από το έκαστο οικείο κράτος μέλος στην Επιτροπή και στην ΕΥΕΑ.
(14)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση θεσπίστηκαν με τη σύμφωνη γνώμη των οικείων κρατών μελών. Συνεπώς, τα κράτη μέλη είναι οι αποδέκτες της παρούσας απόφασης.
(15)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής αλιείας και υδατοκαλλιέργειας,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και ορισμοί
Με την παρούσα απόφαση θεσπίζεται ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης όσον αφορά την αλιεία αποθεμάτων τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο θάλασσα, ξιφία στη Μεσόγειο θάλασσα και για την αλιεία των αποθεμάτων σαρδέλας και γαύρου στη Βόρεια Αδριατική.
Ο Ανατολικός Ατλαντικός, η Μεσόγειος θάλασσα και η Βόρεια Αδριατική αναφέρονται στο εξής ως «οι συναφείς περιοχές».
Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «Βόρεια Αδριατική» νοείται η ζώνη που ορίζεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1343/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8)·
β)
ως «Μεσόγειος» νοούνται οι επιμέρους περιοχές 37.1, 37.2 και 37.3 του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO)·
γ)
ως «Ανατολικός Ατλαντικός» νοούνται οι περιοχές VII, VIII, IX, X, του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση των Θαλασσών, όπως ορίζεται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 218/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9) και η διαίρεση FAO 34.1.2.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης θα καλύπτει, συγκεκριμένα, τις παρακάτω δραστηριότητες:
α)
αλιευτικές δραστηριότητες κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 στις συναφείς περιοχές·
β)
αλιευτικές δραστηριότητες, στις οποίες περιλαμβάνεται η εκτροφή, η ζύγιση, η επεξεργασία, η εμπορία, η μεταφορά και η αποθήκευση των αλιευτικών προϊόντων·
γ)
αγωνιστικές και ψυχαγωγικές αλιευτικές δραστηριότητες·
δ)
την εισαγωγή κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου (10)·
ε)
την εξαγωγή κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008.
2. Το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης ισχύει έως τις 15 Μαρτίου 2018.
3. Το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης θα εφαρμόζεται από την Κροατία, την Κύπρο, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Μάλτα, την Πορτογαλία, τη Σλοβενία και την Ισπανία («τα οικεία κράτη μέλη»).
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΣΤΟΧΟΙ, ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
Άρθρο 3
Στόχοι
1. Το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης θα εξασφαλίσει την ενιαία και αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων διατήρησης και ελέγχου που ισχύουν όσον αφορά τα αποθέματα του άρθρου 1.
2. Οι δραστηριότητες ελέγχου και επιθεώρησης που διεξάγονται στο πλαίσιο του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης αποσκοπούν, ειδικότερα, στην εξασφάλιση της τήρησης των ακολούθων:
α)
των διατάξεων που αφορούν τη διαχείριση των αλιευτικών δραστηριοτήτων και κάθε σχετική ειδική προϋπόθεση, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης της απορρόφησης των ποσοστώσεων, του καθεστώτος αλιευτικής προσπάθειας και των τεχνικών μέτρων που εφαρμόζονται στις οικείες περιοχές·
β)
των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων που ισχύουν όσον αφορά αλιευτικές δραστηριότητες, ειδικότερα ως προς την αξιοπιστία των καταχωρισθέντων και αναφερθέντων στοιχείων·
γ)
της υποχρέωσης εκφόρτωσης όλων των αλιευμάτων για τα αποθέματα και τις περιοχές που καλύπτονται από την παρούσα απόφαση, που υπόκεινται σε υποχρέωση εκφόρτωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11)·
δ)
των ειδικών διατάξεων που έχουν εγκριθεί από περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας σχετικά με τα αποθέματα και τις περιοχές που καλύπτονται από την παρούσα απόφαση.
Άρθρο 4
Προτεραιότητες
1. Τα οικεία κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους και επιθεωρήσεις όσον αφορά τις αλιευτικές δραστηριότητες αλιευτικών σκαφών και των λοιπών οικονομικών φορέων βάσει της διαχείρισης κινδύνου, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και το άρθρο 98 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 404/2011.
2. Κάθε αλιευτικό σκάφος, ομάδα αλιευτικών σκαφών, κατηγορία αλιευτικών εργαλείων, οικονομικός φορέας ή αλιευτική δραστηριότητα, για κάθε απόθεμα που αναφέρεται στο άρθρο 1, υπόκει(ν)ται σε έλεγχο και επιθεωρήσεις σύμφωνα με το επίπεδο προτεραιότητας στην οποία τοποθετείται(-ούνται) βάσει της παραγράφου 3.
3. Κάθε οικείο κράτος μέλος αποφασίζει ως προς το επίπεδο προτεραιότητας με βάση τα αποτελέσματα της αξιολόγησης κινδύνου που διενεργείται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5.
Άρθρο 5
Διαδικασίες αξιολόγησης κινδύνου
1. Τα οικεία κράτη μέλη αξιολογούν τους κινδύνους όσον αφορά τα αποθέματα και την (τις) οικεία(-ες) περιοχή(-ές) που καλύπτεται(-ονται), με βάση τον πίνακα που περιέχεται στο παράρτημα I.
2. Η αξιολόγηση κινδύνου από κάθε οικείο κράτος μέλος εξετάζει, με βάση την προηγούμενη εμπειρία και χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμη συναφή πληροφορία, την πιθανότητα μη συμμόρφωσης και, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, τις ενδεχόμενες συνέπειες. Συνδυάζοντας αυτά τα στοιχεία, κάθε οικείο κράτος μέλος εκτιμά το επίπεδο κινδύνου («πολύ χαμηλό», «χαμηλό», «μεσαίο», «υψηλό» ή «πολύ υψηλό») για κάθε κατηγορία επιθεώρησης που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2.
3. Στις περιπτώσεις που αλιευτικό σκάφος που φέρει τη σημαία μη άμεσα ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή αλιευτικό σκάφος τρίτης χώρας το οποίο αλιεύει στην περιοχή(-ές) που αναφέρεται(-ονται) στο άρθρο 1, κατατάσσεται σε επίπεδο κινδύνου σύμφωνα με την παράγραφο 3. Ελλείψει πληροφοριών, και εάν οι αρχές του κράτους σημαίας δεν υποβάλουν, στο πλαίσιο του άρθρου 9, τα αποτελέσματα της δικής τους αξιολόγησης κινδύνου που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 2 και 3, από την οποία προκύπτει διαφορετικό επίπεδο κινδύνου, το εν λόγω σκάφος θα θεωρείται ως αλιευτικό σκάφος «πολύ υψηλού» κινδύνου.
Άρθρο 6
Στρατηγική διαχείρισης του κινδύνου
1. Με βάση την αξιολόγηση του κινδύνου που έχει διενεργήσει, κάθε οικείο κράτος μέλος χαράσσει στρατηγική για τη διαχείριση του κινδύνου που θα αποσκοπεί στη διασφάλιση της συμμόρφωσης. Η εν λόγω στρατηγική θα αποσκοπεί στον εντοπισμό, στην περιγραφή και στη διάθεση των συμφερότερων από την άποψη του κόστους εργαλείων ελέγχου και μέσων επιθεώρησης, προσαρμοσμένων στον χαρακτήρα και στο εκτιμώμενο επίπεδο κάθε κινδύνου, και στον καθορισμό στόχων.
2. Η στρατηγική διαχείρισης του κινδύνου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 συντονίζεται σε περιφερειακό επίπεδο μέσω κοινού σχεδίου χρησιμοποίησης μέσων όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 768/2005.
Άρθρο 7
Σχέση με τις διαδικασίες κοινού σχεδίου χρησιμοποίησης μέσων
1. Στο πλαίσιο ενός κοινού σχεδίου χρησιμοποίησης μέσων, κατά περίπτωση, κάθε άμεσα ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κοινοποιεί στην ΕΥΕΑ τα αποτελέσματα της αξιολόγησης κινδύνου που διενήργησε σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 και, ειδικότερα, κατάλογο των εκτιμώμενων επιπέδων κινδύνου με τους αντίστοιχους στόχους επιθεώρησης.
2. Κατά περίπτωση, οι κατάλογοι που περιέχουν τα επίπεδα κινδύνου και τους στόχους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 επικαιροποιούνται με βάση πληροφορίες που έχουν συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια κοινών δραστηριοτήτων επιθεώρησης και επιτήρησης. Η ΕΥΕΑ ενημερώνεται τάχιστα ύστερα από την ολοκλήρωση κάθε επικαιροποίησης.
3. H EYEA χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που λαμβάνει από τα οικεία κράτη μέλη για τον συντονισμό της στρατηγικής διαχείρισης του κινδύνου σε περιφερειακό επίπεδο, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2.
Άρθρο 8
Κριτήρια αναφοράς - στόχοι
1. Με την επιφύλαξη των κριτηρίων αναφοράς - στόχων που ορίζονται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008, τα κριτήρια αναφοράς - στόχοι που αφορούν τα αλιευτικά σκάφη «υψηλού» και «πολύ υψηλού» επιπέδου κινδύνου, παγίδες και/ή άλλες επιχειρήσεις καθορίζονται στο παράρτημα II.
2. Όσον αφορά ορισμένα είδη συναφή προς την παρούσα απόφαση, οι στόχοι ελέγχου όσον αφορά όλα τα επίπεδα κινδύνου καθορίζονται στο παράρτημα II.
3. Τα κριτήρια αναφοράς για τα αλιευτικά σκάφη, παγίδες και/ή για άλλους οικονομικούς φορείς «πολύ χαμηλού», «χαμηλού» και «μεσαίου» επιπέδου κινδύνου καθορίζονται από τα οικεία κράτη μέλη μέσω των εθνικών ελεγκτικών προγραμμάτων δράσης που αναφέρονται στο άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και των εθνικών μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 95 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού.
4. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2, τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίζουν εναλλακτικά διαφορετικά κριτήρια αναφοράς, υπό τη μορφή βελτιωμένων επιπέδων συμμόρφωσης, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η λεπτομερής ανάλυση των αλιευτικών ή των συνδεόμενων με την αλιεία δραστηριοτήτων καθώς και των θεμάτων που αφορούν την επιβολή δικαιολογεί την ανάγκη για τον καθορισμό κριτηρίων αναφοράς υπό τη μορφή βελτιωμένων επιπέδων συμμόρφωσης·
β)
τα κριτήρια αναφοράς με τη μορφή βελτιωμένων επιπέδων συμμόρφωσης κοινοποιούνται στην Επιτροπή, η οποία δεν εκφράζει αντίρρηση ως προς αυτά εντός προθεσμίας 90 ημερών ότι αυτά δεν εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις και δεν έχουν επίπτωση στους στόχους, στις προτεραιότητες και στις διαδικασίες με βάση τον κίνδυνο που καθορίζονται από το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης.
5. Όλα τα κριτήρια αναφοράς και οι στόχοι αξιολογούνται σε ετήσια βάση σύμφωνα με τις εκθέσεις αξιολόγησης του άρθρου 13 παράγραφος 1 και, όπου αυτό ενδείκνυται, αναθεωρούνται σύμφωνα με το πλαίσιο της αξιολόγησης του άρθρου 13 παράγραφος 4.
6. Στις προβλεπόμενες περιπτώσεις, τα κριτήρια αναφοράς του παρόντος άρθρου υλοποιούνται μέσω κοινού σχεδίου χρησιμοποίησης μέσων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΦΑΡΜΟΓΗ
Άρθρο 9
Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών καθώς και με τρίτες χώρες
1. Τα άμεσα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συνεργάζονται ως προς την εφαρμογή του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης.
2. Εφόσον ενδείκνυται, τα υπόλοιπα κράτη μέλη συνεργάζονται με τα άμεσα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών για την εφαρμογή του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης.
Άρθρο 10
Κοινές δραστηριότητες επιθεώρησης και επιτήρησης
1. Με σκοπό την αύξηση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας των εθνικών τους ελεγκτικών συστημάτων αλιείας, τα οικεία κράτη μέλη αναλαμβάνουν κοινές δραστηριότητες επιθεώρησης και επιτήρησης σε ύδατα υπό τη δικαιοδοσία τους και ενδεχομένως, στην επικράτειά τους. Όπου αυτό είναι εφικτό, οι εν λόγω δραστηριότητες διεξάγονται στο πλαίσιο κοινών σχεδίων χρησιμοποίησης μέσων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 768/2005.
2. Για τους σκοπούς της διεξαγωγής κοινών δραστηριοτήτων επιθεώρησης και επιτήρησης, κάθε οικείο κράτος μέλος:
α)
μεριμνά για την πρόσκληση επιθεωρητών από άλλα άμεσα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη για να συμμετάσχουν στις κοινές δραστηριότητες επιθεώρησης και επιτήρησης·
β)
θεσπίζουν κοινές επιχειρησιακές διαδικασίες που εφαρμόζονται στα περιπολικά σκάφη τους·
γ)
καθορίζει τα σημεία επαφής που αναφέρονται στο άρθρο 80 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, εφόσον ενδείκνυται.
3. Οι επιθεωρητές τόσο των οικείων κρατών μελών όσο και της Επιτροπής μπορούν να συμμετέχουν στις εν λόγω κοινές δραστηριότητες επιθεώρησης και επιτήρησης.
Άρθρο 11
Ανταλλαγή δεδομένων
1. Για τους σκοπούς της εφαρμογής του συγκεκριμένου προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης, κάθε οικείο κράτος μέλος εξασφαλίζει την απευθείας ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 111 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και στο παράρτημα XII του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 404/2011 με άλλα οικεία κράτη μέλη και την ΕΥΕΑ.
2. Τα δεδομένα της παραγράφου 1 συνδέονται με αλιευτικές και συνδεόμενες με την αλιεία δραστηριότητες που διεξάγονται στην περιοχή(-ές) που καλύπτεται(-ονται) από το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης.
Άρθρο 12
Ενημέρωση
1. Εν αναμονή της πλήρους εφαρμογής του τίτλου XII κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, και σύμφωνα με τον μορφότυπο που προβλέπεται στο παράρτημα III της παρούσας απόφασης, κάθε οικείο κράτος μέλος κοινοποιεί με ηλεκτρονικά μέσα στην Επιτροπή και στην ΕΥΕΑ τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τα στοιχεία ταυτότητας, την ημερομηνία και το είδος κάθε ελέγχου και/ή επιθεώρησης που διεξήχθη·
β)
τα στοιχεία ταυτότητας κάθε αλιευτικού σκάφους (αριθμός μητρώου αλιευτικού στόλου της Ένωσης), παγίδας, οχήματος και/ή οικονομικού φορέα (επωνυμία της εταιρείας) που αποτελεί αντικείμενο ελέγχου και/ή επιθεώρησης·
γ)
κατά περίπτωση, τον τύπο του επιθεωρηθέντος εργαλείου· και
δ)
σε περίπτωση εντοπισμού μίας ή περισσότερων σοβαρών παραβάσεων:
i)
τον τύπο (τους τύπους) της σοβαρής παράβασης (των σοβαρών παραβάσεων),
ii)
την πρόοδο όσον αφορά την παρακολούθηση της παράβασης (των παραβάσεων) (ειδικότερα εάν η υπόθεση είναι υπό διερεύνηση, εκκρεμούσα ή αποτελεί αντικείμενο προσφυγής), και
iii)
τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε περίπτωση παράβασης (παραβάσεων): το επίπεδο των προστίμων, την αξία των κατασχεθέντων ιχθύων ή εργαλείων, τα μόρια που έχουν επιβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 126 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 404/2011 ή άλλα είδη κυρώσεων.
2. Οι πληροφορίες της παραγράφου 1 κοινοποιούνται για κάθε έλεγχο ή επιθεώρηση και εξακολουθούν να περιλαμβάνονται σε κάθε έκθεση και να επικαιροποιούνται έως την περάτωση της διαδικασίας με βάση τη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους. Σε περίπτωση που δεν λαμβάνονται μέτρα ύστερα από τον εντοπισμό σοβαρής παράβασης, πρέπει να δίνεται εξήγηση.
3. Όσον αφορά τους τύπους αλιείας που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο θάλασσα και ξιφία στη Μεσόγειο θάλασσα, οι πληροφορίες που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 διαβιβάζονται με ηλεκτρονικά μέσα στην Επιτροπή και στην ΕΥΕΑ στις 15 Σεπτεμβρίου και επικαιροποιούνται την 31η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.
4. Όσον αφορά τους τύπους αλιείας που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα σαρδέλας και γαύρου στη Βόρεια Αδριατική, οι πληροφορίες που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου διαβιβάζονται με ηλεκτρονικά μέσα στην Επιτροπή και στην ΕΥΕΑ στις 15 Απριλίου και επικαιροποιούνται την 31η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.
Άρθρο 13
Αξιολόγηση
1. Κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος αποστέλλει, έως τις 31 Μαρτίου του έτους που έπεται του αντίστοιχου ημερολογιακού έτους αναφοράς, στην Επιτροπή και στην ΕΥΕΑ, έκθεση αξιολόγησης σχετικά με την αποτελεσματικότητα των δραστηριοτήτων ελέγχου και επιθεώρησης που διεξάγονται στο πλαίσιο του παρόντος ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης.
2. Η έκθεση αξιολόγησης της παραγράφου 1 περιλαμβάνει, τουλάχιστον, τις πληροφορίες που περιέχονται στο παράρτημα IV. Τα άμεσα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δύνανται επίσης να περιλαμβάνουν στην έκθεση αξιολόγησής τους άλλα μέτρα όπως συναντήσεις κατάρτισης ή ενημέρωσης με στόχο τη βελτίωση της συμμόρφωσης από τα αλιευτικά σκάφη, τις παγίδες και άλλους οικονομικούς παράγοντες.
3. Στο πλαίσιο της ετήσιας αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας των κοινών σχεδίων ανάπτυξης μέσων που αναφέρονται στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 768/2005, η ΕΥΕΑ λαμβάνει υπόψη τις εκθέσεις αξιολόγησης της παραγράφου 1.
4. Η Επιτροπή συγκαλεί ετησίως συνάντηση της επιτροπής αλιείας και υδατοκαλλιέργειας για να αξιολογήσει την καταλληλότητα, την ορθότητα και την αποτελεσματικότητα του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης και τον συνολικό του αντίκτυπο στη συμμόρφωση από τα αλιευτικά σκάφη, τις παγίδες και από άλλους οικονομικούς παράγοντες, με βάση τις εκθέσεις αξιολόγησης της παραγράφου 1. Τα κριτήρια αναφοράς που ορίζονται στο παράρτημα II δύνανται να επανεξετάζονται αναλόγως.
Άρθρο 14
Αποδέκτες
H παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 19 Μαρτίου 2014.