ДИРЕКТИВА НА СЪВЕТА 2014/112/ЕС
от 19 декември 2014 година
за прилагане на Европейското споразумение относно определени аспекти на организацията на работното време в сектора на вътрешния воден транспорт, сключено от Европейския съюз за речно корабоплаване (EBU), Европейската организация на речните превозвачи (ESO) и Европейската федерация на работниците от транспорта (ETF)
(текст от значение за ЕИП)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 155, параграф 2 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
В съответствие с член 155, параграф 2 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) работодателите и работниците, наричани по-долу „социалните партньори“, могат съвместно да поискат споразуменията, сключени от тях на равнище Съюз по въпроси, уредени в член 153 от ДФЕС, да бъдат приложени посредством решение на Съвета по предложение на Комисията.
(2)
С писмо от 10 декември 2007 г. Европейският съюз за речно корабоплаване (EBU), Европейската организация на речните превозвачи (ESO) и Европейската федерация на работниците от транспорта (ETF) са информирали Комисията за своето желание да започнат преговори в съответствие с член 155, параграф 1 от ДФЕС с цел сключване на споразумение на ниво Съюз.
(3)
На 15 февруари 2012 г. EBU, ESO и ETF са сключили Европейско споразумение за уреждане на определени аспекти на организацията на работното време в сектора на вътрешния воден транспорт („споразумението“).
(4)
В споразумението е включено съвместно искане то да бъде приложено от Комисията посредством решение на Съвета по предложение на Комисията в съответствие с член 155, параграф 2 от Договора.
(5)
Подходящият инструмент за изпълнение на споразумението е директива.
(6)
Комисията е информирала Европейския парламент за своето предложение.
(7)
Комисията изготви предложението за директива в съответствие със своето съобщение от 20 май 1998 г. за адаптиране и поощряване на социалния диалог на равнище Общност, отчитайки представителния статут на подписалите страни и законосъобразността на всеки параграф на споразумението.
(8)
За да се допринесе за съгласувана правна рамка по отношение на организацията на работното време, при изпълнението на тази директива следва да се вземе предвид съществуващото законодателство на Съюза, и по-специално, предвид съдържанието на споразумението, Директива 2003/88/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (1). Същата директива определя минимални изисквания за здравословни и безопасни условия на труд по отношение на организацията на работното време, включително това на работниците в сектора на вътрешния воден транспорт.
(9)
Държавите членки следва да могат да възложат на социалните партньори, по тяхно съвместно искане, изпълнението на настоящата директива, при условие че държавите членки предприемат всички необходими мерки, за да гарантират по всяко време постигането на резултатите, наложени от настоящата директива.
(10)
Настоящата директива и споразумението определят изисквания относно организацията на работното време на мобилните работници в сектора на вътрешния воден транспорт, които са по-специфични от тези в член 14 от Директива 2003/88/ЕО.
(11)
Настоящата директива следва да се прилага без да се засяга действието на законодателството на Съюза, което е по-специфично или което предоставя по-висока степен на защита на мобилните работници в сектора на вътрешния воден транспорт.
(12)
Настоящата директива не следва да бъде използвана като основание за намаляване на общата степен на защита на работниците в областите, обхванати от споразумението.
(13)
Настоящата директива и споразумението определят минимални стандарти; държавите членки и социалните партньори могат да запазват в сила или да въвеждат по-благоприятни разпоредби.
(14)
Настоящата директива спазва основните права и принципи, признати в Хартата на основните права на Европейския съюз, по-специално член 31 от нея.
(15)
Поради факта, че целите на настоящата директива, предназначена да защити здравето и безопасността на работниците в един преобладаващо трансграничен сектор, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки, а могат да бъдат по-добре постигнати на равнище Съюз, Съюзът може да приеме мерки, в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. Съгласно принципа на пропорционалност, уреден в посочения член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(16)
Прилагането на споразумението спомага за постигането на целите, заложени в член 151 от ДФЕС.
(17)
Съгласно установената практика на съда на Европейският съюз (2) фактът, че дадена дейност, посочена в директива, все още не съществува в държава членка, не може да освободи въпросната държава от задължението да приеме законови или подзаконови актове с цел да гарантира правилното транспониране на разпоредбите на директивата. Както принципът на правната сигурност, така и необходимостта да се гарантира цялостното изпълнение на директивите от правна, а не само от фактическа гледна точка, изискват всички държави членки да възпроизведат правилата на директивата в ясна, точна и прозрачна рамка, която предвижда задължителни правни разпоредби. Това задължение се прилага по отношение на държавите членки, за да се предвидят евентуални промени в положението във всяка от тях в даден момент и да се гарантира, че на всички юридически лица в Общността, в т.ч. в държавите членки, в които не съществува някоя от дейностите, посочени в директива, е дадена възможността да знаят ясно и точно какви са при всички обстоятелства техните права и задължения. Съгласно съдебната практика транспонирането на директива не е задължително единствено тогава, когато то е безпредметно по географски причини. В тези случаи държавите членки следва да уведомят Комисията за съответните причини.
(18)
В съответствие със Съвместната политическа декларация от 28 септември 2011 г. на държавите членки и на Комисията относно обяснителните документи (3) държавите членки се задължават, в обосновани случаи, да прилагат към съобщението за своите мерки за транспониране един или повече документи, обясняващи връзката между компонентите на дадена директива и съответните части от националните актове за транспониране. Законодателят смята, че предоставянето на тези документи е обосновано по отношение на настоящата директива,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Настоящата директива прилага Европейското споразумение за уреждане на определени аспекти на организацията на работното време в сектора на вътрешния воден транспорт, сключено на 15 февруари 2012 г. от Европейския съюз за речно корабоплаване (EBU), Европейската организация на речните превозвачи (ESO) и Европейската федерация на работниците от транспорта (ETF), изложено в приложението към него.
Член 2
1. Държавите членки могат да запазват в сила или да въвеждат по-благоприятни разпоредби от тези, определени с настоящата директива.
2. Изпълнението на настоящата директива не представлява при никакви обстоятелства достатъчно основание за намаляване на общата степен на защита на работниците в областите, уредени с настоящата директива. То не засяга правата на държавите членки и на социалните партньори да установяват, с оглед променящи се обстоятелства, законодателни, регулаторни или договорни разпоредби, различни от тези, които съществуват към момента на приемане на настоящата директива, при условие че са спазени минималните изисквания, предвидени в настоящата директива.
3. Прилагането и тълкуването на настоящата директива не засяга разпоредбите, обичаите или практиките на Съюза или на национално равнище, осигуряващи по-благоприятни условия за засегнатите работници.
Член 3
Държавите членки определят санкциите, приложими при нарушаване на националните разпоредби, постановени съгласно настоящата директива. Санкциите са ефективни, съразмерни и възпиращи.
Член 4
1. Държавите членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива, до 31 декември 2016 г. Те незабавно информират Комисията за това.
Когато държавите членки приемат тези разпоредби, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите членки.
2. Държавите членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното законодателство, които приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 5
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 6
Адресати на настоящата директива са държавите членки.
Съставено в Брюксел на 19 декември 2014 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/112/ΕΕ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 19ης Δεκεμβρίου 2014
για την εφαρμογή της ευρωπαϊκής συμφωνίας σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας στον τομέα των μεταφορών εσωτερικής ναυσιπλοΐας, που συνήφθη από την Ευρωπαϊκή Ένωση Εσωτερικής Ναυσιπλοΐας (European Barge Union - EBU), την Ευρωπαϊκή Οργάνωση Πλοιάρχων (European Skippers Organisation - ESO) και την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (European Transport Workers' Federation - ETF)
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 155 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι, καλούμενοι εφεξής «κοινωνικοί εταίροι», δύνανται, σύμφωνα με το άρθρο 155 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), να ζητούν από κοινού την εφαρμογή των συμφωνιών που συνάπτουν σε ενωσιακό επίπεδο για ζητήματα που καλύπτονται από το άρθρο 153 ΣΛΕΕ, με απόφαση του Συμβουλίου που λαμβάνεται μετά από πρόταση της Επιτροπής.
(2)
Με επιστολή της 10ης Δεκεμβρίου 2007, η Ευρωπαϊκή Ένωση Εσωτερικής Ναυσιπλοΐας (European Barge Union - EBU), η Ευρωπαϊκή Οργάνωση Πλοιάρχων (European Skippers Organisation - ESO) και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (European Transport Workers' Federation - ETF) ενημέρωσαν την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να προβούν σε διαβουλεύσεις σύμφωνα με το άρθρο 155 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ, με σκοπό τη σύναψη συμφωνίας σε ενωσιακό επίπεδο.
(3)
Στις 15 Φεβρουαρίου 2012, οι EBU, ESO και ETF σύναψαν Ευρωπαϊκή συμφωνία σχετικά με ορισμένες πτυχές της οργάνωσης του χρόνου εργασίας στον τομέα των μεταφορών εσωτερικής ναυσιπλοΐας («συμφωνία»).
(4)
Η συμφωνία περιέχει κοινό αίτημα με το οποίο καλείται να εφαρμοστεί η συμφωνία με απόφαση του Συμβουλίου κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 155 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ.
(5)
Η πλέον ενδεδειγμένη πράξη για την εφαρμογή της συμφωνίας είναι η οδηγία.
(6)
Η Επιτροπή ενημέρωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρότασή της.
(7)
Η Επιτροπή συνέταξε την οικεία πρόταση οδηγίας, σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, της 20ής Μαΐου 1998, για την προσαρμογή και την προώθηση του κοινωνικού διαλόγου σε κοινοτικό επίπεδο, λαμβάνοντας υπόψη το αντιπροσωπευτικό καθεστώς των υπογραφόντων μερών και τη νομιμότητα κάθε παραγράφου της συμφωνίας.
(8)
Προκειμένου να συμβάλει σε ένα συνεκτικό νομικό πλαίσιο όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας, η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την υφιστάμενη νομοθεσία της Ένωσης και, δεδομένου του περιεχομένου της συμφωνίας, ιδίως την οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1). Η εν λόγω οδηγία θεσπίζει ελάχιστες προδιαγραφές υγείας και ασφάλειας όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας, μεταξύ άλλων και για τους εργαζομένους στον τομέα των μεταφορών εσωτερικής ναυσιπλοΐας
(9)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να αναθέσουν στους κοινωνικούς εταίρους, εφόσον το ζητήσουν από κοινού, την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, υπό την προϋπόθεση ότι τα κράτη μέλη έχουν λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα που να διασφαλίζουν ότι μπορούν να επιτυγχάνονται οι στόχοι της παρούσας οδηγίας.
(10)
Για τους σκοπούς του άρθρου 14 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ, η παρούσα οδηγία και η συμφωνία που παρατίθεται στο παράρτημά της καθορίζουν ειδικότερες απαιτήσεις για την οργάνωση του χρόνου εργασίας για μετακινούμενους εργαζομένους στον τομέα των μεταφορών εσωτερικής ναυσιπλοΐας από εκείνες της εν λόγω οδηγίας.
(11)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να ισχύει με την επιφύλαξη τυχόν ενωσιακής νομοθεσίας που είναι ειδικότερη ή που παρέχει υψηλότερο επίπεδο προστασίας για τους μετακινούμενους εργαζομένους στον τομέα των μεταφορών εσωτερικής ναυσιπλοΐας.
(12)
Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για την υποβάθμιση του γενικού επιπέδου προστασίας των εργαζομένων στους τομείς που καλύπτονται από τη συμφωνία.
(13)
Η παρούσα οδηγία και η συμφωνία που παρατίθεται στο παράρτημά της καθορίζουν στοιχειώδη πρότυπα. Τα κράτη μέλη και οι κοινωνικοί εταίροι θα πρέπει να δύνανται να διατηρούν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες διατάξεις.
(14)
Η παρούσα οδηγία τηρεί τα θεμελιώδη δικαιώματα και αρχές που αναγνωρίζονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως στο άρθρο 31.
(15)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, η οποία αποσκοπεί στην προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων σε έναν τομέα με κατ' εξοχήν διασυνοριακή δραστηριότητα, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, αλλά μπορούν μάλλον να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση δύναται να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη αυτών των στόχων.
(16)
Η εφαρμογή της συμφωνίας συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 151 ΣΛΕΕ.
(17)
Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2), το γεγονός ότι μια δραστηριότητα που προβλέπεται σε μια οδηγία δεν υπάρχει ακόμη σε ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να απαλλάξει το εν λόγω κράτος μέλος από την υποχρέωσή του να λάβει νομοθετικά ή κανονιστικά μέτρα προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι όλες οι διατάξεις της οδηγίας θα μεταφερθούν σωστά στο εθνικό δίκαιο. Τόσο η αρχή της ασφάλειας δικαίου όσο και η ανάγκη να διασφαλιστεί η πλήρης εφαρμογή των οδηγιών κατά νόμο και όχι απλώς στην πράξη απαιτούν από όλα τα κράτη μέλη να αναπαραγάγουν τους κανόνες της σχετικής οδηγίας σε ένα σαφές, ακριβές και διαφανές πλαίσιο που προβλέπει υποχρεωτικές νομικές διατάξεις. Η υποχρέωση αυτή βαρύνει τα κράτη μέλη προκειμένου να προβλέπουν οποιαδήποτε αλλαγή στην κατάσταση που επικρατεί σε αυτά σε μία δεδομένη χρονική στιγμή και προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι όλα τα υποκείμενα δικαίου στην Κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων των υποκειμένων δικαίου των κρατών μελών στα οποία δεν υπάρχει συγκεκριμένη δραστηριότητα στην οποία αναφέρεται δεδομένη οδηγία, θα είναι σε θέση να γνωρίζουν με σαφήνεια και ακρίβεια ποια είναι, σε όλες τις περιπτώσεις, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τους. Σύμφωνα με τη νομολογία, η μεταφορά της οδηγίας δεν είναι υποχρεωτική μόνο εκεί όπου η εν λόγω μεταφορά δεν έχει νόημα για γεωγραφικούς λόγους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει σε παρόμοιες περιπτώσεις να ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.
(18)
Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα (3), τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύουν, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία θα επεξηγείται η σχέση ανάμεσα στα συστατικά στοιχεία μιας οδηγίας και στα αντίστοιχα μέρη των νομικών πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Αναφορικά με την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί δικαιολογημένη τη διαβίβαση των εγγράφων αυτών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Η παρούσα οδηγία θέτει σε εφαρμογή την Ευρωπαϊκή συμφωνία σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας στον τομέα των μεταφορών εσωτερικής ναυσιπλοΐας, η οποία συνήφθη στις 15 Φεβρουαρίου 2012 από την Ευρωπαϊκή Ένωση Εσωτερικής Ναυσιπλοΐας (European Barge Union - EBU), την Ευρωπαϊκή Οργάνωση Πλοιάρχων (European Skippers Organisation - ESO) και την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (European Transport Workers' Federation - ETF) και η οποία παρατίθεται στο παράρτημα.
Άρθρο 2
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες διατάξεις από εκείνες που προβλέπει η παρούσα οδηγία.
2. Η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση επαρκή δικαιολογία για την υποβάθμιση του γενικού επιπέδου προστασίας των εργαζομένων στους τομείς που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. Τούτο ισχύει με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων των κρατών μελών και των κοινωνικών εταίρων να θεσπίζουν, ενόψει των μεταβαλλόμενων συνθηκών, διαφορετικές νομοθετικές, κανονιστικές ή συμβατικές ρυθμίσεις από εκείνες που επικρατούσαν τη στιγμή της έκδοσης της παρούσας οδηγίας, υπό τον όρο ότι τηρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία.
3. Η εφαρμογή και ερμηνεία της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν ενδεχόμενες ενωσιακές ή εθνικές διατάξεις, έθιμα ή πρακτικές που προβλέπουν ευνοϊκότερες συνθήκες για τους ενδιαφερόμενους εργαζομένους.
Άρθρο 3
Τα κράτη μέλη καθορίζουν ποιες κυρώσεις επιβάλλονται όταν παραβιάζονται εθνικές διατάξεις που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Οι κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
Άρθρο 4
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2016. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την παραπομπή αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής αυτής αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 5
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 6
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 19 Δεκεμβρίου 2014.