ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1392/2014 НА КОМИСИЯТА
от 20 октомври 2014 година
за установяване на план за премахване на изхвърления улов при риболова на някои дребни пелагични видове в Средиземно море
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1380/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 11 декември 2013 г. относно общата политика в областта на рибарството, за изменение на регламенти (ЕО) № 1954/2003 и (ЕО) № 1224/2009 на Съвета и за отмяна на регламенти (ЕО) № 2371/2002 и (ЕО) № 639/2004 на Съвета и Решение 2004/585/ЕО на Съвета (1), и по-специално член 15, параграф 6 и член 18, параграфи 1 и 3 от него,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕС) № 1380/2013 има за цел постепенното прекратяване на изхвърлянето на улов в рибарството на целия Европейски съюз чрез въвеждане на задължението за разтоварване по отношение на видовете, за които се прилагат ограничения на улова.
(2)
Съгласно член 15, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 1380/2013 Комисията се оправомощава да приема планове за премахване на изхвърления улов посредством делегирани актове за период до три години въз основа на съвместни препоръки, разработени от държавите членки след консултации със съответните консултативни съвети.
(3)
Гърция, Испания, Франция, Хърватия, Италия, Малта и Словения имат пряк управленски интерес към риболова в Средиземно море. Тези държави членки представиха на Комисията съвместни препоръки (2), съгласувани с консултативния съвет за Средиземно море. Съответните научни организации представиха научни становища. Съгласно член 18, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1380/2013, в настоящия регламент следва да бъдат включени само тези мерки от съвместните препоръки, които са в съответствие с член 15, параграф 6 от посочения регламент.
(4)
Що се отнася до Средиземно море, в член 15 от Регламент (ЕС) № 1380/2013 се установява задължението за разтоварване на целия улов на видовете, за които има ограничения на улова, както и на улова на видовете, за които има изискване за минимален размер, съгласно приложение III към Регламент (ЕО) № 1967/2006 на Съвета (3). В съответствие с член 15, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕС) № 1380/2013, най-късно от 1 януари 2015 г. задължението за разтоварване следва да се прилага към риболова на дребни и едри пелагични видове, както и към риболова за промишлени цели.
(5)
В съответствие със съвместната препоръка, от 1 януари 2015 г. планът за премахване на изхвърления улов следва да обхваща улова на всички видове, за които има изискване за минимален размер в съответствие с приложение III към Регламент (ЕО) № 1967/2006 и които са уловени при риболова на дребни пелагични видове с пелагични тралове и/или мрежи гъргър в Средиземно море (т.е. риболов на хамсия, сардина, скумрия и сафрид).
(6)
За да се избегнат прекомерните разходи за обработка на нежелания улов и в съответствие с член 15, параграф 5, буква в), подточка ii) от Регламент (ЕС) № 1380/2013, целесъобразно е да се установят минимални изключения от задължението за разтоварване по отношение на процента на общия годишен улов на видове, за които се прилага задължението за разтоварване за риболова на дребни пелагични видове. Съвместните препоръки, представени от съответните държави членки, подкрепят минималните изключения поради по-високите разходи, свързани с управлението на нежелания улов както на борда (сортиране и опаковане в кутии, складиране и съхранение), така и на сушата (транспорт и складиране, съхранение, предлагане на пазара и преработка или унищожаване като специални отпадъци), предвид незначителните, а понякога несъществуващи икономически ползи, които могат да бъдат извлечени от нежелания улов. Данните, предоставени от държавите членки, бяха прегледани от Научния, технически и икономически комитет по рибарство (НТИКР), който посочи, че съвместните препоръки съдържат обосновани аргументи, свързани с повишаването на разходите за обработка на нежелания улов, като в някои случаи беше добавена и качествена оценка на разходите (4). В контекста на изложеното по-горе и при отсъствие на научна информация за противното, целесъобразно е да се установят минимални изключения в съответствие с процентните стойности, предложени в съвместните препоръки, и на нива, които не превишават позволените съгласно член 15, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1380/2013.
(7)
В съответствие със съвместните препоръки и като се отчита графикът, посочен в член 15, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1380/2013, настоящият регламент следва да се прилага от 1 януари 2015 г. В съответствие с член 15, параграф 6 от посочения регламент, настоящият регламент следва да се прилага за не повече от 3 години,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет
Настоящият регламент определя подробностите за изпълнението от 1 януари 2015 г. на предвиденото в член 15, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1380/2013 задължение за разтоварване в Средиземно море за всеки улов на видове, за които има изискване за минимален размер, при риболова на дребните пелагични видове, посочени в приложението.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„минимален размер“ означава минималният размер на морските организми, установен в приложение III към Регламент (ЕО) № 1967/2006;
„Средиземно море“ означава водите на Средиземно море на изток от 5°36′ з.д.;
б)
„географска подзона на GFCM“ означава географска подзона на Генералната комисия по рибарство за Средиземно море (GFCM) съгласно определението в приложение I към Регламент (ЕС) № 1343/2011 на Европейския парламент и на Съвета (5);
в)
„западната част на Средиземно море“ означава географски подзони 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11.1, 11.2 и 12 на GFCM;
г)
„северната част на Адриатическо море“ означава географска подзона 17 на GFCM;
д)
„южната част на Адриатическо море и Йонийско море“ означава географски подзони 18, 19 и 20 на GFCM;
е)
„остров Малта и на юг от Сицилия“ означава географски подзони 15 и 16 на GFCM;
ж)
„Егейско море и остров Крит“ означава географски подзони 22 и 23 на GFCM.
Член 3
Минимално изключение
Чрез дерогация от член 15, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1380/2013 се разрешава изхвърлянето на следните количества:
а)
за западната част на Средиземно море - до 5 % от общия годишен улов на видовете, за които има изискване за минимален размер при риболова на дребни пелагични видове с пелагични тралове и мрежи гъргър, посочени в точка 1 от приложението;
б)
за северната част на Адриатическо море - до 5 % от общия годишен улов на видовете, за които има изискване за минимален размер при риболова на дребни пелагични видове с пелагични тралове и мрежи гъргър, посочени в точка 2 от приложението;
в)
за южната част на Адриатическо море и Йонийско море:
i)
до 3 % от общия годишен улов на видовете, за които има изискване за минимален размер при риболова на дребни пелагични видове с мрежи гъргър, и
ii)
до 7 % от общия годишен улов за 2015 и 2016 г. и до 6 % за 2017 г. на видовете, за които има изискване за минимален размер при риболова на дребни пелагични видове с тралове, посочени в точка 3 от приложението;
г)
за остров Малта и на юг от Сицилия:
i)
до 3 % от общия годишен улов на видовете, за които има изискване за минимален размер при риболова на дребни пелагични видове с мрежи гъргър; както и
ii)
до 7 % от общия годишен улов за 2015 и 2016 г. и до 6 % за 2017 г. на видовете, за които има изискване за минимален размер при риболова на дребни пелагични видове с тралове, посочени в точка 4 от приложението;
д)
за Егейско море и остров Крит - до 3 % от общия годишен улов на видовете, за които има изискване за минимален размер при риболова на дребни пелагични видове с мрежи гъргър, посочени в точка 5 от приложението.
Член 4
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 1 януари 2015 г. до 31 декември 2017 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко в държавите членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Брюксел на 20 октомври 2014 година.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1392/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 20ής Οκτωβρίου 2014
για τη θέσπιση σχεδίου απορρίψεων για ορισμένους τύπους αλιείας μικρών πελαγικών ειδών στη Μεσόγειο θάλασσα
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την κοινή αλιευτική πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 6 και το άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 αποσκοπεί στην προοδευτική εξάλειψη των απορρίψεων σε όλους τους τύπους αλιείας της ΕΕ μέσω της θέσπισης υποχρέωσης εκφόρτωσης για τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων.
(2)
Το άρθρο 15 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εγκρίνει σχέδια απορρίψεων μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, με βάση κοινές συστάσεις από τα κράτη μέλη, σε συνεννόηση με τα οικεία γνωμοδοτικά συμβούλια.
(3)
Οι χώρες Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Κροατία, Ιταλία, Μάλτα και Σλοβενία έχουν άμεσο συμφέρον για τη διαχείριση της αλιείας στη Μεσόγειο θάλασσα. Τα εν λόγω κράτη μέλη υπέβαλαν κοινές συστάσεις (2) προς την Επιτροπή, μετά από διαβούλευση με γνωμοδοτικό συμβούλιο για τη Μεσόγειο θάλασσα. Αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς συνέβαλαν σε επιστημονικό επίπεδο. Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, μόνο τα μέτρα στις κοινές συστάσεις που συμμορφώνονται με το άρθρο 15 παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού πρέπει να περιληφθούν στον παρόντα κανονισμό.
(4)
Όσον αφορά τη Μεσόγειο θάλασσα, το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 καθορίζει υποχρέωση εκφόρτωσης για όλα τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων καθώς και για τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη, όπως ορίζεται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 του Συμβουλίου (3). Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η υποχρέωση εκφόρτωσης πρέπει να εφαρμόζεται στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών, μεγάλων πελαγικών ειδών και στην αλιεία για βιομηχανικούς σκοπούς, το αργότερο από την 1η Ιανουαρίου 2015.
(5)
Σύμφωνα με την από κοινού σύσταση, το σχέδιο απορρίψεων πρέπει να καλύπτει τα αλιεύματα όλων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστο μέγεθος σύμφωνα με το παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 για την αλιεία μικρών πελαγικών ειδών που έχουν αλιευθεί με πελαγικές τράτες και/ή γρι γρι από 1ης Ιανουαρίου 2015 στη Μεσόγειο θάλασσα (δηλαδή την αλιεία γαύρου, σαρδέλας, σκουμπριού και σαφριδιού).
(6)
Για την αποφυγή του δυσανάλογου κόστους χειρισμού των ανεπιθύμητων αλιευμάτων και, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 5 στοιχείο γ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, είναι σκόπιμο να καθοριστούν de minimis εξαιρέσεις από την υποχρέωση εκφόρτωσης ως ποσοστό των ολικών ετήσιων αλιευμάτων ειδών που υπόκεινται στην υποχρέωση εκφόρτωσης στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών. Οι από κοινού συστάσεις που υποβλήθηκαν από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συνηγορούν υπέρ της εξαίρεσης de minimis, λόγω του αυξημένου κόστους που συνεπάγεται η διαχείριση των ανεπιθύμητων αλιευμάτων, τόσο επί του σκάφους (διαλογή και συσκευασία, αποθήκευση και διατήρηση) και στην ξηρά (μεταφορά και αποθήκευση, διατήρηση, εμπορία και επεξεργασία ή καταστροφή ως ειδικά απόβλητα), σε σύγκριση με το περιορισμένο και ορισμένες φορές ανύπαρκτο οικονομικό κέρδος που θα μπορούσε να συναχθεί από τα εν λόγω ανεπιθύμητα αλιεύματα. Τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη εξετάστηκαν από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ), η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι από κοινού συστάσεις περιείχαν αιτιολογημένα επιχειρήματα σχετικά με την αύξηση του κόστους για τη διαχείριση ανεπιθύμητων αλιευμάτων, υποστηριζόμενα, σε μερικές περιπτώσεις, από ποιοτική εκτίμηση των δαπανών (4). Υπό το πρίσμα των ανωτέρω και ελλείψει διαφορετικών επιστημονικών πληροφοριών, είναι σκόπιμο να θεσπιστεί η εξαίρεση de minimis σύμφωνα με το ποσοστό που προτείνεται στις από κοινού συστάσεις και σε επίπεδα που δεν υπερβαίνουν εκείνα που επιτρέπονται δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.
(7)
Σύμφωνα με τις από κοινού συστάσεις και λαμβάνοντας υπόψη τα χρονικά πλαίσια που καθορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015. Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού, πρέπει να ισχύει για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής της υποχρέωσης εκφόρτωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, στη Μεσόγειο θάλασσα, σε όλα τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστο μέγεθος στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών που καθορίζονται στο παράρτημα.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «ελάχιστο μέγεθος» νοείται το ελάχιστο μέγεθος των θαλάσσιων οργανισμών όπως καθορίζονται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006·
ως «Μεσόγειος θάλασσα» νοούνται τα θαλάσσια ύδατα της Μεσογείου ανατολικά της γραμμής 5°36′ δυτικά·
β)
ως «γεωγραφική υποπεριοχή της ΓΕΑΜ» νοείται η γεωγραφική υποπεριοχή της Γενικής Επιτροπής Αλιείας για τη Μεσόγειο (ΓΕΑΜ) όπως ορίζεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1343/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5)·
γ)
ως «Δυτική Μεσόγειος θάλασσα» νοούνται οι γεωγραφικές υποπεριοχές της ΓΕΑΜ 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11.1, 11.2, 12·
δ)
ως Βόρεια Αδριατική θάλασσα νοείται η γεωγραφική υποπεριοχή της ΓΕΑΜ 17·
ε)
ως «Νότια Αδριατική θάλασσα και Ιόνιο πέλαγος» νοούνται οι γεωγραφικές υποπεριοχές ΓΕΑΜ 18, 19 και 20·
στ)
ως «Μάλτα και Νοτίως της Σικελίας» νοούνται οι γεωγραφικές υποπεριοχές της ΓΕΑΜ 15 και 16·
ζ)
ως «Αιγαίο πέλαγος και νήσος Κρήτη» νοούνται οι γεωγραφικές υποπεριοχές της ΓΕΑΜ 22 και 23.
Άρθρο 3
Εξαίρεση de minimis
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, μπορούν να απορρίπτονται οι ακόλουθες ποσότητες:
α)
στη δυτική Μεσόγειο θάλασσα, έως και 5 % των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με μεσοπελαγική τράτα και γρι-γρι που καθορίζονται στο σημείο 1 του παραρτήματος·
β)
στη βόρεια Αδριατική, έως και 5 % των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με μεσοπελαγική τράτα και γρι-γρι που καθορίζονται στο σημείο 2 του παραρτήματος·
γ)
στη νότια Αδριατική και στο Ιόνιο πέλαγος:
i)
έως και 3 % των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με γρι-γρι· και
ii)
έως και 7 % το 2015 και το 2016 και έως 6 % το 2017 των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με μεσοπελαγική τράτα που καθορίζονται στο σημείο 3 του παραρτήματος·
δ)
στη νήσο Μάλτα και νοτίως της Σικελίας:
i)
έως και 3 % των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με γρι-γρι· και
ii)
έως και 7 % το 2015 και το 2016 και έως 6 % το 2017 των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με μεσοπελαγική τράτα που καθορίζονται στο σημείο 4 του παραρτήματος·
ε)
στο Αιγαίο πέλαγος και στη νήσο Κρήτη, έως και 3 % των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με γρι-γρι που καθορίζονται στο σημείο 5 του παραρτήματος.
Άρθρο 4
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2017.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 20 Οκτωβρίου 2014.