РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1308/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 17 декември 2013 година
за установяване на обща организация на пазарите на селскостопански продукти и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 922/72, (ЕИО) № 234/79, (ЕО) № 1037/2001 и (ЕО) № 1234/2007
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 42, първа алинея и член 43, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Сметната палата (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (3),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (4),
като имат предвид, че:
(1)
В съобщението на Комисията до Европейския парламент, Съвета, Европейския икономически и социален комитет и Комитета на регионите, озаглавено „Общата селскостопанска политика през 2020 г.: подготовка за бъдещите предизвикателства в областта на хранителното снабдяване, природните ресурси и териториалния баланс“, са очертани потенциални предизвикателства, цели и насоки за общата селскостопанска политика („ОСП“) след 2013 г. Като се отчита дебатът по посоченото съобщение, ОСП следва да бъде реформирана, с действие от 1 януари 2014 г. Тази реформа следва да обхване всички основни инструменти на ОСП, включително Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета (5). Предвид обхвата на реформата е целесъобразно този регламент да бъде отменен и да бъде заменен с нов регламент за общата организация на пазарите на селскостопански продукти. Реформата следва също така да хармонизира, рационализира и опрости разпоредбите, доколкото е възможно, особено онези, които обхващат повече от един селскостопански сектор, включително като осигури възможност несъществени елементи на мерките да се приемат от Комисията чрез делегирани актове.
(2)
Настоящият регламент следва да съдържа всички основни елементи на общата организация на пазарите на селскостопански продукти.
(3)
Настоящият регламент следва да се прилага за всички селскостопански продукти, изброени в приложение I към Договора за Европейския съюз („ДЕС“) и Договора за функционирането на Европейския съюз („ДФЕС“) (заедно - „Договорите“), за да се осигури съществуването на обща организация на пазара за всички тези продукти, както се изисква в член 40, параграф 1 от ДФЕС.
(4)
Следва да се уточни, че по отношение на предвидените в настоящия регламент мерки по принцип следва да се прилагат Регламент (ЕС) № 1306/2013 (6) на Европейския парламент и на Съвета и приетите в съответствие с него разпоредби. В Регламент (ЕС) № 1306/2013 се установяват по-специално разпоредби, с които се гарантира изпълнението на задълженията, предвидени в разпоредбите, отнасящи се до ОСП, включително проверки и прилагане на административни мерки и административни санкции в случай на неизпълнение, както и правила, свързани с предоставянето и освобождаването на гаранции и възстановяването на недължими плащания.
(5)
Съгласно член 43, параграф 3 от ДФЕС Съветът приема мерки за определяне на цените, налозите, помощите и количествените ограничения. За яснота, когато се прилага член 43, параграф 3 от ДФЕС, в настоящия регламент следва изрично да се посочва, че мерките ще се приемат от Съвета на посоченото правно основание.
(6)
С цел да се допълват или изменят някои несъществени елементи от настоящия регламент, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от ДФЕС. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(7)
В настоящия регламент следва да се установят известен брой определения за някои определени сектори. С цел да се отчетат характерните особености на сектора на ориза, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с изменението на определенията, отнасящи се за сектора на ориза, в степента, необходима за актуализирането им съобразно пазарните промени.
(8)
Настоящият регламент се отнася до описанията на продукти и съдържа позовавания на позиции или подпозиции от Комбинираната номенклатура. Измененията в номенклатурата на Общата митническа тарифа може да наложат последващитехнически корекции в него. С цел да се отчетат тези изменения на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с внасянето на необходимите технически корекции. В интерес на яснотата и опростеността Регламент (ЕИО) № 234/79 на Съвета (7), в който понастоящем се предвижда такова правомощие, следва да бъде отменен и правомощието да бъде включено в настоящия регламент.
(9)
Следва да бъдат определени пазарни години за зърнени култури, ориз, захар, сух фураж, семена, вино, маслиново масло и трапезни маслини, лен и коноп, плодове и зеленчуци, преработени плодове и зеленчуци, банани, мляко и млечни продукти и копринени буби, които да бъдат адаптирани, доколкото е възможно, към биологичните производствени цикли на всеки от посочените продукти.
(10)
С цел да се стабилизират пазарите и да се осигури добър жизнен стандарт на селскостопанската общност, е разработена диференцирана система за подпомагане на пазарите в различните сектори и са въведени схеми за директно подпомагане, като се вземат предвид, от една страна, различните потребности във всеки един от тези сектори и, от друга страна, взаимната зависимост между тях. Посочените мерки са под формата на публична интервенция или изплащане на помощ за частно складиране. Продължава да е необходимо запазването на мерките за подпомагане на пазарите, едновременно с тяхното рационализиране и опростяване.
(11)
Следва да бъдат установени скали на Съюза за класификация, идентифициране и представяне на кланични трупове в секторите на говеждото и телешкото месо, свинското месо и овчето и козето месо, с цел да се регистрират цените и да се прилагат интервенционните правила в тези сектори. Освен това с тези скали на Съюза се цели повишаване на прозрачността на пазара.
(12)
За по-голяма яснота и прозрачност разпоредбите за публичната интервенция следва да бъдат подчинени на обща структура, като същевременно се запази политиката, следвана във всеки отделен сектор. За тази цел е уместно да се направи разграничение между референтните прагове и интервенционните цени и да се даде определение на последните. Правейки това е от особена важност да се уточни, че само интервенционните цени за публична интервенция отговарят на прилаганите администрирани цени, посочени в първото изречение на точка 8 от приложение 3 към Споразумението на СТО за селското стопанство (т.е. подкрепа за пазарните цени). В това отношение следва да се разбира, че интервенцията на пазара може да бъде под формата на публична интервенция, както и на други видове интервенция, при които не се използват предварително установени ценови показатели.
(13)
Според целесъобразността за всеки от засегнатите сектори с оглед на практиката и опита в рамките на предишната обща организация на пазара ("ООП"), системата за публична интервенция следва да бъде на разположение през определени периоди от годината, като през тези периоди следва да бъде открита постоянно или да се открива в зависимост от пазарните цени.
(14)
Публичната интервенционна цена следва да включва фиксирана цена за определени количества от дадени продукти, а в други случаи следва да зависи от тръжна процедура, като отразява практиката и опита в рамките на предишните ООП.
(15)
В настоящия регламент следва да бъде предвидена възможността за пласиране на продукти, закупени при публична интервенция. Такива мерки следва да бъдат взети по начин, при който се избягват смущения на пазара и се осигурява равен достъп до стоките и равнопоставеност на купувачите.
(16)
Съществуващата схема за разпределяне на храна на най-нуждаещите се лица в Съюза, приета в рамките на ОСП, следва да бъде предмет на отделен регламент, приет за отразяване на целите в областта на социалното сближаване на тази схема. Независимо от това в настоящия регламент следва да се предвиди разпоредба, даваща възможност за пласирането на продуктите, държани в складове за публична интервенция, чрез предоставянето им за използване от тази схема.
(17)
За да се изпълни целта за постигане на равновесие на пазара и стабилизиране на пазарните цени, може да е необходимо да се предостави помощ за частно складиране на определени селскостопански продукти. С цел да се осигури прозрачност на пазара, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с определянето на условията, при които тя може да реши да предостави помощ за частно складиране, като се отчита ситуацията на пазара.
(18)
За да се направи необходимото продуктите, изкупени при публична интервенция или подлежащи на помощ за частно складиране, да са подходящи за дългосрочно складиране и да са в добро състояние, здрави и с подходящо пазарно качество и за да се вземат предвид характерните особености на различните сектори, с цел осигуряване на икономически ефективно извършване на публичната интервенция и частното складиране, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с определянето на изискванията и условията, на които трябва да отговарят тези продукти по отношение на тяхното качество и допустимост, в допълнение към изискванията, определени в настоящия регламент.
(19)
За да се вземат предвид характерните особености на секторите на зърнените култури и на неолющения ориз, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с определянето на критериите за качество по отношение на изкупуването и продажбите на тези продукти.
(20)
За да се осигури подходящ капацитет за складиране, както и ефективност на системата за публична интервенция от гледна точка на рентабилност, разпределение и достъп на операторите, и за да се поддържа качеството на изкупените на базата на публична интервенция продукти до тяхното пласиране в края на периода на складиране, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с изискванията, на които трябва да отговарят местата за складиране на всички продукти, които могат да бъдат предмет на публична интервенция, правилата относно складирането на продукти във и извън държавата членка, която отговаря за тях и тяхната обработка, по отношение на митата и всички други суми, предоставяни или налагани в рамките на ОСП.
(21)
С цел да се направи необходимото частното складиране да оказва желаното въздействие върху пазара, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с приложимите правила и условия, когато складираното количество е по-малко от договореното количество, условията за предоставяне на авансово плащане и условията, които се прилагат за повторно предлагане на пазара и пласиране на продуктите, включени в договори за частно складиране.
(22)
С цел да се осигури правилно функциониране на системите за публична интервенция и частно складиране, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с предвиждането на използване на тръжни процедури и определянето на допълнителни условията, на които да отговарят операторите и на задължение за тях да предоставят обезпечения.
(23)
С цел да се вземат предвид техническите промени и потребностите на секторите на говеждото и телешкото месо, свинското месо и овчето и козето месо, както и необходимостта да се стандартизира представянето на различните продукти с цел повишаване на прозрачността на пазара, регистриране на цените и прилагане на мерките за пазарна интервенция, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с адаптирането и актуализирането на скалите на Съюза за класификация на кланичните трупове в тези сектори, както и във връзка с установяването на някои допълнителни разпоредби и дерогации, свързани с това.
(24)
Следва да се насърчава консумацията на плодове и зеленчуци, както и на мляко и млечни продукти сред учениците, с цел трайно увеличаване на дела на тези продукти в хранителния режим на децата на етапа, когато се формират техните хранителни навици, като по този начин се допринася за постигане на целите на ОСП, по-специално за стабилизиране на пазарите и гарантиране на доставките, както в настоящия момент, така и в бъдеще. Следователно следва да се стимулира помощта от Съюза за финансиране или съфинансиране на предоставянето на такива продукти на децата в учебните заведения.
(25)
С цел да се осигури добро бюджетно управление на схемата на Съюза за предлагане на плодове и зеленчуци, и схемата за предлагане на мляко в училищата следва да се установят подходящи разпоредби за всяка от тях. Помощта от Съюза не следва да се използва за заместване на финансирането по съществуващи национални схеми за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата и схеми за предлагане на мляко в училищата. В контекста на бюджетните ограничения държавите членки следва все пак да могат да заменят своето финансово участие в тези схеми с участие от частния сектор. С оглед на ефективността на схемите за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата може да са необходими съпътстващи мерки, за които държавите членки следва да имат право да отпускат национална помощ. Държавите членки, участващи в схемите, следва да популяризират субсидиращата роля на помощта от Съюза.
(26)
С цел да се насърчи изграждането на здравословни хранителни навици у децата и да се осигури насочването на помощта към деца, които редовно посещават учебни заведения, управлявани или признати от държавите членки, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със схемата за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата относно допълнителните критерии, свързани с насочването на помощта, одобрението и подбора на кандидатите за помощ и изготвянето на националните или регионалните стратегии и относно съпътстващите мерки.
(27)
С цел да се осигури ефективното и целенасочено използване на фондовете на Съюза, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със схемата за предлагане на плодове и зеленячуци в училищата относно метода за преразпределяне на помощта между държавите членки въз основа на получените заявления за помощ, разходите, които отговарят на условията за помощ от Съюза, включително възможността за определяне на общ таван за такива разходи, както и задължението на държавите членки да наблюдават и оценяват ефективността на схемите си за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата.
(28)
С цел да се повиши осведомеността за схемата за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с изискването участващите държави членки, които прилагат схема за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата, да популяризират субсидиращата роля на помощта на Съюза.
(29)
С цел да се вземат предвид развитието в моделите на консумация на млечни продукти, нововъведенията и промените на пазара на млечни продукти, наличността на продуктите на различните пазари на Съюза и хранителните аспекти, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със схемата за предлагане на мляко в училищата относно: продуктите, които са допустими за схемата, националните или регионалните стратегии на държавите членки, включително съпътстващите мерки, където е приложимо, и наблюдението и оценката на схемата.
(30)
С цел да се гарантира, че помощта от Съюза се предоставя на подходящи бенефициери и заявители, и че се използва ефикасно и ефективно, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с: правилата за бенефициерите и заявителите, които отговарят на условията за помощта, изискването заявителите да се одобряват от държавите членки и използването на млечни продукти при приготвяне на храна в учебните заведения.
(31)
С цел да се гарантира, че заявителите за помощ спазват задълженията си, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с изискването за предоставяне на обезпечение, когато се извършва авансово плащане на помощта.
(32)
С цел да се насърчава популяризирането на схемата за предлагане на мляко в училищата, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с условията, които държавите членки трябва да спазват при популяризирането на участието си в тази схема и на факта, че тя се субсидира от Съюза.
(33)
С цел да се гарантира, че помощта е отразена в цената на продуктите, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с установяването на наблюдение на цените по схемата за предлагане на мляко в училищата.
(34)
Необходимо е финансиране от Съюза, за да бъдат насърчени признатите организации на производители, асоциации на организации на производители или междубраншови организации да изготвят работни програми с цел подобряване на производството и предлагането на маслиново масло и трапезни маслини. Във връзка с това настоящият регламент следва да предвиди разпределянето на подпомагането от Съюза в съответствие с приоритетите, отдадени на дейностите, които са предприети в рамките на съответните работни програми. Следва обаче да се намали съфинансирането, за да се подобри ефикасността на тези програми.
(35)
С цел да се осигури ефикасното и ефективно използване на помощта от Съюза, предоставяна на организациите на производители, асоциациите на организации на производители или междубраншовите организации в сектора на маслиновото масло и трапезните маслини и с цел подобряване на качеството на производството на маслиново масло и трапезни маслини, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със специфичните мерки, които могат да бъдат финансирани с помощта от Съюза, и дейностите и разходите, които не могат да бъдат финасирани по този начин; с минималното разпределение на финансирането от Съюза за специфични области; с изискването за внасяне на обезпечение; и с критериите, които да бъдат взети предвид от държавите членки при подбора и одобряването на работните програми.
(36)
В настоящия регламент следва да се прави разграничение между плодове и зеленчуци, от една страна, които включват плодове и зеленчуци за пряка консумация и плодове и зеленчуци, предназначени за преработка, и преработените плодове и зеленчуци, от друга страна. Правилата относно оперативните фондове, оперативните програми и финансовата помощ от Съюза следва да се прилагатсамо за първата категория, като двата вида плодове и зеленчуци в тази категория следва да се разглеждат по подобен начин.
(37)
Производството на плодове и зеленчуци е непредвидимо, а продуктите са малотрайни. Дори ограничени излишъци могат да предизвикат значителни смущения на пазара. По тази причина следва да бъдат въведени мерки за управление на кризи и посочените мерки следва да продължат да бъдат включвани в оперативните програми.
(38)
Производството и предлагането на пазара на плодове и зеленчуци следва да бъдат изцяло съобразени с екологичните изисквания, включително техники на обработване, управление на отпадъчни материали и изхвърляне на продукти, изтеглени от пазара, особено по отношение опазване на качеството на водите, запазване на биологичното разнообразие и опазване на селските райони.
(39)
Подпомагането за учредяване на групи производители следва да се предоставя за всички сектори във всички държави членки в рамките на политиката за развитие на селските райони. Ето защо специфичното подпомагане в сектора на плодовете и зеленчуците следва да бъде прекратено.
(40)
С цел да се предостави по-голяма отговорност на организациите на производители и техните асоциации в сектора на плодовете и зеленчуците по отношение на собствените им финансови решения и да се насочат обществените средства, които са им предоставени, към изпълнение на бъдещи изисквания, е необходимо да се определят условията за използването на тези средства. Подходящо решение е съвместното финансиране на оперативни фондове, създадени от организации на производители и техните асоциации. В някои специални случаи следва да бъде разрешена допълнителна възможност за финансиране. Оперативните фондове следва да се използват единствено за финансиране на оперативни програми в сектора на плодовете и зеленчуците. С цел да се осигури контрол върху разходите на Съюза, следва да се определи горна граница на помощта, отпускана на организации на производители и техни асоциации, които създават оперативни фондове.
(41)
В региони, в които организацията на производството в сектора на плодовете и зеленчуците е слаба, следва да се разреши отпускането на допълнителни национални финансови помощи. За държави членки, които са особено изостанали по отношение на структурите, тези допълнителни помощи следва да се възстановяват от Съюза.
(42)
С цел да се осигури ефикасно, целенасочено и устойчиво подпомагане на организациите на производители и техните асоциации в сектора на плодовете и зеленчуците, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с оперативните фондове и оперативните програми, националната рамка и националната стратегия за оперативните програми по отношение на задължението да се наблюдава и оценява ефективността на националната рамка и националните стратегии; финансовата помощ от Съюза; мерките за предотвратяване и управление на кризи; и националната финансова помощ.
(43)
Важно е да се предвидят мерки за подпомагане в лозаро-винарския сектор, които да укрепят конкурентните структури. Въпреки че тези мерки следва да бъдат определени и финансирани от Съюза, на държавите членки следва да се предостави свободата да изберат подходящия набор от мерки, за да отговорят на нуждите на своите регионалниоргани, като при необходимост отчитат техните особености и ги включват в национални програми за подпомагане. Държавите членки следва да отговарят за изпълнението на тези програми.
(44)
Една от основните мерки, допустими по националните програми за подпомагане, следва да бъде популяризирането и предлагането на пазара на вината от Съюза. Подкрепата за иновациите може да увеличи пазарната реализация и конкурентоспособността на лозаро-винарските продукти на Съюза. Следва да продължи подпомагането за дейностите по преструктуриране и конверсия предвид тяхното благоприятно структурно въздействие върху лозаро-винарския сектор. Също така следва да се предостави помощ за инвестиции в лозаро-винарския сектор, насочени към подобряване на икономическите показатели на предприятията. Подпомагането на дестилацията на вторичните продукти следва да е достъпна мярка за онези държави членки, които желаят да използват подобен инструмент, за да осигурят качеството на виното, като същевременно опазват околната среда.
(45)
Предпазни инструменти като застраховане на реколтата, взаимоспомагателни фондове и събиране на реколтата на зелено, следва да бъдат допустими за подпомагане по линия на програмите за подпомагане на лозаро-винарския сектор с цел да се насърчи възприемането на отговорен подход към кризисните ситуации.
(46)
Разпоредбите относно подпомагането на лозарите чрез разпределяне на права на плащане, за които е взето решение от държавите членки, станаха окончателни, от финансовата 2015 г., съгласно член 103н от Регламент (ЕО) № 1234/2007 и при условията, съдържащи се в тази разпоредба.
(47)
С целосигуряване на изпълнението на целите на програмите за подпомагане на лозаро-винарския сектор на държавите членки и ефикасното и ефективно използване на фондове на Съюза, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с: правилата относно отговорността за разходите между датата, на която Комисията е получила програмите за подпомагане и измененията на програмите за подпомагане и датата, от която те се прилагат; правилата относно съдържанието на програмите за подпомагане и разходите, административните разходи и разходите за персонал и операциите, които могат да бъдат включени в програмите на държавите членки за подпомагане, както и възможността и условията за извършване на плащания чрез посредници в случаите на подпомагане за застраховане на реколтата; правилата относно изискването за предоставяне на обезпечение, когато се извършва авансово плащане; правилата при използването на определени понятия; правилата относно фиксирането на таван за разходи по презасаждането на лозя поради съображения, свързани със здравето на човека или растенията; правилата относно избягването на двойно финансиране на проекти; правилата относно изтегляне от производителите на вторичните продукти от винопроизводството, както и изключенията от това задължение, за да се избегне допълнителната административна тежест, и правилата за доброволно сертифициране на дестилерии; и правилата, които дават възможност на държавите членки да определят условия за правилното функциониране на мерките за подкрепа.
(48)
Пчеларството се характеризира с разнообразие на производствените условия и добив, с разпръснатост и разнообразие на икономическите оператори както на етап производство, така и на етап предлагане на пазара. Освен това, предвид все по-голямото въздействие върху здравето на пчелите на определени агресори срещу кошерите, и по-специално разпространението на вароатозата в няколко държави членки през последните години и проблемите, които тази болест предизвиква при производството на пчелен мед, все още са необходими действия от страна на Съюза, тъй като вароатозата не може да бъде напълно премахната и трябва да се лекува с одобрени продукти. Предвид тези обстоятелства и с цел да се подобри производството и предлагането на пазара на пчелни продукти в Съюза, на всеки три години следва да бъдат изготвяни национални програми за този сектор с оглед подобряването на общите условия за производство и предлагане на пазара на пчелни продукти. Тези национални програми следва да бъдат частично финансирани от Съюза.
(49)
Следва да се посочат мерките, които могат да бъдат включени в програмите по пчеларство. С цел да се направи необходимото схемата за помощ от Съюза да се адаптира към последните развития и съответните мерки да са ефективни с оглед на подобряванетона общите условия за производство и предлагане на пазара на пчелни продукти, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с актуализирането на списъка с мерки чрез адаптиране на съществуващите мерки или добавяне на нови.
(50)
С цел да се осигури ефикасното и ефективно използване на фондовете на Съюза за пчеларство на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с избягването на двойно финансиране по линия на програмите на държавите членки по пчеларство и за развитие на селските райони и основата за разпределяне на финансовия принос на Съюза за всяка участваща държава членка.
(51)
В съответствие с Регламент (ЕО) № 73/2009 на Съвета (8) плащането на площ за хмел беше отделено от производството от 1 януари 2010 г. С цел да се даде възможност на организациите на производители на хмел да продължат своята дейност както преди, следва да се предвиди специална разпоредба за използване на равностойни суми в съответните държави членки за същите дейности. С цел да се гарантира, че помощите финансират целите на организациите на производителите, определени в настоящия регламент, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със заявленията за помощи, правилата за допустимите площи с хмел и изчисляването на помощите.
(52)
Помощта от Съюза за отглеждане на копринени буби следва да бъде отделена от производството и интегрирана в системата на директните плащания съгласно подхода, възприет по отношение на помощите в другите сектори.
(53)
Помощта за обезмаслено мляко и обезмаслено мляко на прах, произведени в Съюза и предназначени за влагане във фуражи и за преработка в казеин и казеинати, се оказва неефективна като подкрепа на пазара и затова следва да бъде прекратена, заедно с правилата относно използването на казеин и казеинати при производството на сирене.
(54)
Решението за отмяна на преходната забрана за засаждане на лозя на равнището на Съюза се обосновава с постигането на основните цели на реформата от 2008 г. на организацията на пазара на вино в ЕС, и по-конкретно с премахването на трайните структурни излишъци при производството на вино и постепенното подобряване на конкурентоспособността и пазарната ориентация на лозаро-винарския сектор в Съюза. Тези положителни резултати са постигнати благодарение на същественото намаляване на засадените с лозя площи в целия Съюз, оттеглянето на по-малко конкурентоспособните производители и постепенното преустановяване на определени мерки за подпомагане на пазара, с което изчезнаха стимулите за инвестиции, които не са икономически рентабилни. Намаляването на капацитета за предлагане и подкрепата за структурните мерки и за стимулирането на износа на вино дават възможност за по-добра адаптация към намаляващото търсене на равнището на Съюза, породено от постепенния спад на консумацията в държавите членки, които са традиционни производители на вино.
(55)
Перспективите за постепенно нарастване на търсенето на световния пазар обаче са стимул за увеличаване на капацитета за предлагане, а следователно и за засаждане на нови лозя през следващото десетилетие. Въпреки че следва да се положат усилия за постигане на основната цел - увеличаване на конкурентоспособността на лозаро-винарския сектор в Съюза, за да не се губят позициите на световния пазар, прекалено рязкото увеличаване на новите лозови насаждения в отговор на прогнозираното нарастване на търсенето в световен мащаб може да доведе отново до ситуация на прекомерен капацитет за предлагане в средносрочен план с евентуални социални и екологични последици в определени райони за производство на вино. За да се осигури организирано нарастване на броя на лозовите насаждения в периода 2016-2030 г., на равнището на Съюза следва да се създаде нова система за управление на лозовите насаждения, под формата на схема за разрешаване на лозови насаждения.
(56)
В рамките на тази нова система разрешенията за лозови насаждения могат да се издават безплатно на производителите и ако не бъдат използвани в срок от три години, следва да изтичат. Това би допринесло за бързото и пряко използване на разрешенията от страна на винопроизводителите, на които са предоставени, така че да се избегне спекулацията.
(57)
Нарастването на броя на новите лозови насаждения следва да се ограничи от предпазен механизъм на равнището на Съюза, основан на задължение за държавите членки да предоставят ежегодно разрешения за нови насаждения в размер на 1 % от засадените с лозя площи, като същевременно се дава възможност за известна гъвкавост, така че да се отчетат специфичните обстоятелства в отделните държави членки. Държавите членки следва да са в състояние да решават дали да предоставят разрешения за по-малки по размер площи на национално или регионално равнище, включително на равнището, отнасящо се за площи, които отговарят на изискванията за конкретно защитено наименование за произход и защитено географско указание, въз основа на обективни и недискриминационни основания, като същевременно гарантират, че наложените ограничения са над 0 % и не са прекалено строги с оглед на преследваните цели.
(58)
За да се гарантира издаването на разрешенията по недискриминационен начин, следва да се предвидят определени критерии,и по-конкретно в случаите, когато общият брой на хектарите, предоставени чрез разрешенията, предложени от държавите членки е надхвърлен от общия брой на хектарите, поискани в заявленията, подадени от производителите.
(59)
Издаването на разрешения на производители, които изкореняват съществуващи лозови насаждения, следва да се прави автоматично при представяне на заявление и независимо от предпазния механизъм за нови насаждения, тъй като с това не се допринася за увеличаването на общия размер на засадените с лозя площи. В определени райони, които отговарят на условията за производство на вина с защитени наименования за произход или защитени географски указания, държавите членки следва да разполагат с възможността да ограничават предоставянето на подобни разрешения за презасаждане въз основа на препоръки от признати и представителни професионални организации.
(60)
Тази нова схема за разрешаване на лозови насаждения следва да не се прилага за онези държави членки, които не прилагат преходния режим на Съюза за правата на засаждане, и следва да не е задължителна за държавите членки, в които, макар и правата на засаждане да се прилагат, засадените с лозя площи са под определен праг.
(61)
Следва да се установят преходни разпоредби, за да се осигури плавен преход от предходния режим за правата на засаждане към новата схема, по-специално за да се избегне прекомерното засаждане преди стартирането на новата схема. Държавите членки следва да разполагат с известна гъвкавост при определянето на крайния срок от 31 декември 2015 г. до 31 декември 2020 г. за представяне на искания за превръщане на права за засаждане в разрешения.
(62)
С цел да се осигури хармонизираното и ефективно прилагане на новата схема за разрешаване на лозови насаждения, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с условията за освобождаване на определени лозови насаждения от прилагането на схемата, правилата относно критериите за допустимост и приоритет, добавянето на критерии за допустимост и приоритет, съвместното съществуване на лозови насаждения, на които предстои изкореняване, и новозасадени лозя, както и основанията, на които държавите членки могат да ограничават издаването на разрешения за презасаждане.
(63)
Следва да се осъществява ефективен контрол по отношение на неразрешени насаждения, за да се гарантира спазването на правилата на новата схема.
(64)
Прилагането на стандартите за предлагане на пазара на селскостопански продукти може да допринесе за подобряване на икономическите условия за производство и предлагане на пазара и на качеството на тези продукти. Затова прилагането на тези стандарти е в интерес на производителите, търговците и потребителите.
(65)
В резултат на Съобщението на Комисията относно политиката за качество на селскостопанските продукти и последвалите дебати е целесъобразно да се запазят секторните или продуктовите пазарни стандарти, за да се вземат под внимание очакванията на потребителите и да се допринесе за подобряване на икономическите условия за производство и предлагане на селскостопански продукти на пазара и на тяхното качество.
(66)
Следва да бъдат установени хоризонтални разпоредби за пазарните стандарти.
(67)
Пазарните стандарти следва да се разделят на задължителни правила за конкретни сектори или продукти и незадължителни запазени наименования, които ще се определят на секторна или продуктова основа.
(68)
По принцип за всички обхванати селскостопански продукти, които се предлагат на пазара в Съюза, следва да се прилагат пазарни стандарти.
(69)
Секторите и продуктите, за които могат да се прилагат пазарни стандарти, следва да бъдат изброени в настоящия регламент. Същевременно, с цел да се вземат предвид очакванията на потребителите и необходимостта от подобряване на качеството на селскостопанските продукти и на икономическите условия за тяхното производство и предлагане на пазара, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с внасянето на изменения в този списък при строго определени условия.
(70)
С цел да се вземат предвид очакванията на потребителите и да се подобрят икономическите условия за производство и предлагане на пазара, както и качеството на определени селскостопански продукти, както и с цел адаптация към постоянно променящите се пазарни условия, развиващите се изисквания на потребителите и промените в съответните международни стандарти, както и с цел да се избегне създаването на пречки пред продуктовите иновации, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с приемането на секторни или продуктови пазарни стандарти на всички етапи от предлагането на пазара, както и на дерогации и освобождавания от такива стандарти. Пазарните стандарти следва да отчитат, наред с другото, естествените и съществени характеристики на въпросните продукти, като по този начин се избягва внасянето на сериозни промени в обичайния състав на съответния продукт. Освен това при пазарните стандарти следва да се отчитат възможните рискове от въвеждане в заблуда на потребителите в резултат на очакванията и възприятията им. Евентуалните дерогации или освобождавания от стандартите следва да не водят до допълнителни разходи, които да се поемат единствено от земеделските стопани.
(71)
Следва да се прилагат пазарни стандарти, за да може пазарът да бъде лесно снабдяван с продукти със стандартизирано и задоволително качество, като тези стандарти следва по-специално да се отнасят до техническите определения, класификацията, представянето, маркирането и етикетирането, опаковката, производствения метод, съхраняването, складирането, транспорта, съответните административни документи, сертифицирането и сроковете, ограниченията върху употребата и пласирането.
(72)
Като се отчитат интересът на производителите да указват характеристиките на своите продукти и тяхното отглеждане, както и интересът на потребителите да получават подходяща и прозрачна информация за продуктите, следва да е възможно определянето на мястото на отглеждане и /или мястото на произход, за всеки случай поотделно на подходящото географско равнище, като същевременно се отчита спецификата на някои сектори, по-специално по отношение на преработените селскостопански продукти.
(73)
Следва да се предвидят специални правила за продуктите, внасяни от трети държави, при положение, че националните разпоредби, действащи в третите държави, оправдават дерогации от пазарните стандарти, при условие че се гарантира, че те са равностойни на стандартите, установени в законодателството на Съюза. Целесъобразно е също така да се установят правилата, свързани с прилагането на пазарните стандарти по отношение на продуктите, които се изнасят от Съюза.
(74)
Продуктите от сектора на плодовете и зеленчуците, които са предназначени за продажба на потребителите в прясно състояние, следва да бъдат предлагани на пазара единствено при положение, че са здрави, в добро състояние, с подходящо пазарно качество и е отбелязана държавата на произход. С цел да се гарантира правилното прилагане на това изискване и да се отчетат определени специфични ситуации, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със специфичните дерогации от това изискване.
(75)
На цялата територия на Съюза следва да се прилага политика на качество, като се използва процедура за сертифициране на продуктите от сектора на хмела и се забранява предлагането на пазара на такива продукти, за които не е издаден сертификат. С цел да се гарантира правилното прилагане на това изискване и да се отчетат определени специфични ситуации, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с мерките за дерогация от това изискване, за да се спазят търговските изисквания на определени трети държави или за продукти, предназначени за специална употреба.
(76)
За определени сектори и продукти определенията, наименованията и търговските наименования са важни елементи за определяне на условията на конкуренция. Следователно е целесъобразно да се установят определения, наименования и търговски наименования за посочените сектори и/или продукти, които да се използват за предлагане на пазара в Съюза единствено на продукти, отговарящи на съответните изисквания.
(77)
С цел да се адаптират определенията и търговските наименования за някои продукти към нуждите, произтичащи от променящите се изисквания на потребителите, техническия прогрес или необходимостта от продуктови иновации, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с промените на, дерогациите или освобождаванията от определения и търговски наименования.
(78)
С цел да се гарантира, че операторите и държавите членки ясно и точно разбират определенията и търговските наименования, установени в определени сектори, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с правилата за тяхното уточняване и прилагане.
(79)
За да се отчетат специфичните особености на всеки продукт или сектор, различните етапи на предлагане на пазара, техническите условия, евентуалните значителни практически трудности, както и точността и повторяемостта на методите на анализ, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с допустимото отклонение спрямо един или повече специфични стандарти, при надвишаването на което цялата партида продукти следва да се смята за неотговаряща на стандарта.
(80)
Следва да бъдат определени някои енологични практики и ограничения за производството на вино, по-специално по отношение на купажирането и използването на определени видове гроздова мъст, гроздов сок и прясно грозде с произход от трети държави. За да се съобрази с международните стандарти, по отношение на новите енологични практики, Комисията следва да взема предвид енологичните практики, препоръчани от Международната организация по лозата и виното (OIV).
(81)
Следва да бъдат установени правила за класифициране на винените сортове лози, съгласно които държавите членки, произвеждащи повече от 50 000 хектолитра годишно,следва да продължат да отговарят за класифицирането на винените сортове лози, от които може да се произвежда вино на тяхна територия. Някои винени сортове лози следва да бъдат изключени.
(82)
Държавите членки следва да могат да запазят или да приемат някои национални правила относно нивата на качество по отношение на мазнините за мазане.
(83)
По отношение на лозаро-винарския сектор следва да се разреши на държавите членки да ограничат или да изключат използването на определени енологични практики, следва да им се разреши да запазят по-строги ограничения за вината, произвеждани на тяхна територия о и следва да разрешават експерименталното използване на неразрешени енологични практики.
(84)
С цел да се осигури правилното и прозрачно прилагане на националните правила за определени продукти и сектори по отношение на пазарните стандарти, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с установяването на условия за прилагането на такива пазарни стандарти, както и на условията за държане, разпространение и използване на продуктите, получени чрез експериментални практики.
(85)
Освен пазарните стандарти следва да се установят незадължителни наименования за качество, за да се гарантира, че на пазара не се злоупотребява с наименованията, които описват специфични особености на продукта, стопанството или преработката, както и че потребителите могат да разчитат на тях за идентифициране на различните качества на продуктите. С оглед на целите на настоящия регламент и от съображения за яснота, съществуващите незадължителни термини за качество следва да бъдат изброени в настоящия регламент.
(86)
Държавите членки следва да разполагат с възможност да установяват правила за пласирането на лозаро-винарски продукти, които не съответстват на изискванията на настоящия регламент. С цел да се гарантира правилното и прозрачното прилагане на националните правила за лозаро-винарските продукти, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с установяването на условия за използването на лозаро-винарски продукти, които не съответстват на изискванията на настоящия регламент.
(87)
С цел да се отчете положението на пазара и развитието на пазарните стандарти, както и на международните стандарти, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със запазването на допълнително незадължително запазено наименование и определянето на условията за използването му, изменението на условията за използване на незадължително запазено наименование и заличаването на незадължително запазено наименование.
(88)
С цел да се вземат предвид особеностите на някои сектори и очакванията на потребителите, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с установяването на подробностите по изискванията за въвеждане на допълнително запазено наименование.
(89)
С цел да се направи необходимото продуктите, описани посредством незадължителни запазени наименования, да съответстват на приложимите условия за употреба, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с допълнителните правила за използване на незадължителни запазени наименования.
(90)
С цел да се отчетат характерните особености на търговията между Съюза и някои трети държави и специалният характер на определени селскостопански продукти, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с условията, при които се счита, че вносните продукти имат равностойно ниво на съответствие с изискванията на Съюза по отношение на пазарните стандарти, и които позволяват мерки за дерогация от правилата, съгласно които продуктите трябва да бъдат предлагани на пазара в Съюза само в съответствие с тези стандарти, и правилата, свързани с прилагането на пазарните стандарти по отношение на изнасяните от Съюза продукти.
(91)
Разпоредбите относно вината следва да се прилагат в светлината на международните споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС.
(92)
В Съюза понятието за качествени вина се основава, inter alia, на характерните особености, които се приписват на географския произход на виното. Тези вина се обозначават за потребителите посредством защитени наименования за произход и защитени географски указания. С цел да се осигури прозрачна и по-съвършена рамка за претенциите за качество на съответните продукти, които се свързват с въпросните продукти, следва да се въведе система, при която заявките за наименование за произход или географско указание да се разглеждат в съответствие с подхода, възприет в рамките на хоризонталната политика на Съюза в областта на качеството на хранителните продукти, различни от виното и спиртните напитки, изложен в Регламент (ЕС) № 1151/2012 на Европейския парламент и на Съвета (9).
(93)
С цел да се съхранят специфичните качествени характеристики на вината със защитено наименование за произход или защитено географско указание, на държавите членки следва да се разреши да прилагат по-строги правила.
(94)
С цел да се ползват с правна закрила в Съюза, наименованията за произход и географските указания на вината следва да бъдат признати и регистрирани на равнището на Съюза в съответствие с процедурните правила, определени от Комисията.
(95)
Следва да се даде възможност за правна закрила на наименованията за произход и географските указания на трети държави, когато те са защитени в държавата си на произход.
(96)
Процедурата за регистриране следва да позволява на всяко физическо или юридическо лице, което има законен интерес в държава членка или в трета държава, да упражнява правата си, като предяви възраженията си.
(97)
Регистрираните наименования за произход и географски указания следва да се ползват с правна закрила срещу използване, с което се извличат предимства от репутацията на продукти, които спазват изискванията. С цел да се насърчи лоялната конкуренция и да не се въвеждат в заблуждение потребителите, споменатата правна закрила следва да се разпростре и върху продукти и услуги, които не са обхванати от настоящия регламент, включително онези, които не са посочени в приложение I към Договорите.
(98)
С цел да се вземат предвид съществуващите практики за етикетиране, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с разрешаването на използването на наименованието на винен сорт лоза, което съдържа или се състои от защитено наименование за произход или защитено географско указание.
(99)
С цел да се вземат предвид характерните особености на производството в определения географски район, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с установяването на допълнителните критерии за определяне на границите на географския район и ограниченията и дерогациите, отнасящи се до производството в определения географски район.
(100)
С цел да се гарантира качеството и проследяването на продуктите, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с условията, при които спецификациите на продуктите могат да включват допълнителни изисквания.
(101)
С цел да се гарантир защитата назаконните интереси и права на производителите и операторите, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с видовете заявители, които могат да подават заявка за правна закрила на наименование за произход или географско указание; условията, които трябва да се спазват по отношение на заявката за правна закрила на наименование за произход или географско указание, контрола от страна на Комисията, процедурата за предявяване на възражения и процедурите за изменение, отмяна или преобразуване на защитени наименования за произход или защитени географски указания. Това оправомощаване следва да обхваща и условията, приложими за трансгранични заявки; условията за заявките, свързани с географски райони в трета държава; датата, от която се прилага правната закрила или изменение на тази закрила; и условията, свързани с изменение на спецификациите на продуктите.
(102)
С цел да се осигури подходящо равнище на правна закрила, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с ограниченията относно защитеното наименование.
(103)
С цел да се направи необходимото икономическите оператори и компетентните органи да не бъдат несъразмерно засегнати от прилагането на настоящия регламент по отношение на наименованията на вина, получили правна закрила преди 1 август 2009 г., или за които е била подадена заявка за правна закрила преди тази дата, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с установяването на преходниправила относно такива наименования на вина, вината, пуснати на пазара или етикетирани преди определена дата, и измененията на спецификациите на продуктите.
(104)
Някои наименования се използват традиционно в Съюза, за да предоставят на потребителите информация относно характеристиките и качеството на вината, която допълва информацията, дадена от защитените наименования за произход и географски указания. С цел да се осигури функционирането на вътрешния пазар и лоялната конкуренция, както и за да не се въвеждат в заблуждение потребителите, тези традиционни наименования следва да имат възможността да се ползват от правна закрила в Съюза.
(105)
С цел да се гарантира подходящо равнище на правна закрила, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с езика и изписването на традиционното наименование, за което се иска правна закрила.
(106)
С цел да се осигури защитата на законните права на производителите и операторите, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с видовете заявители, които могат да подават заявка за правна закрила на традиционно наименование; условията за валидност на заявка за признаване на традиционно наименование; основанията за подаване на възражение срещу предложена правна закрила на традиционно наименование; обхвата на правната закрила, в това число връзката с търговски марки, защитени традиционни наименования, защитени наименования за произход или географски указания, омоними или определени наименования на винени сортове лози; основанията за отмяна на традиционно наименование; датата на подаване на заявка или искане; както и процедурите, които трябва да се следват по отношение на заявка за правна закрила на традиционно наименование, включително контрола от страна на Комисията, процедурата за подаване на възражения и процедурите за отмяна или изменение.
(107)
За да се вземат предвид характерните особености на търговията между Съюза и някои трети държави, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с условията, при които традиционните наименования могат да се използват за продукти от трети държави, и предвиждането на дерогации във връзка с тях.
(108)
Описанието, означаването и търговското представяне на обхванатите от настоящия регламент продукти от лозаро-винарския сектор могат да имат важни последствия за пазарната им реализация. Различията между законодателствата на държавите членки относно етикетирането на продуктите от лозаро-винарския сектор могат да затруднят гладкото функциониране на вътрешния пазар. Ето защо следва да се установят правила, които да отчитат законните интереси на потребителите и на производителите. Поради тази причина е целесъобразно да бъдат предвидени правила на Съюза относно етикетирането и представянето.
(109)
С цел да се гарантира спазването на съществуващите практики на етикетиране, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с определянето на извънредните обстоятелства, при които е оправдано да не се посочат означенията „защитено наименование за произход“ или „защитено географско указание“.
(110)
С цел да се отчетат характерните особености на лозаро-винарския сектор, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с представянето и използването на данни върху етикетите, различни от предвидените в настоящия регламент; определени задължителни и незадължителни данни; и представянето.
(111)
С цел да се гарантиразащитата на законните интереси на операторите, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с временното етикетиране и представяне на вина с наименование за произход или географско указание, когато това наименование за произход или географско указание изпълнява необходимите изисквания.
(112)
С цел да се направи необходимото икономическите оператори да не бъдат засегнати, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с преходни разпоредби по отношение на вината, пуснати на пазара и етикетирани в съответствие с приложимите правила, валидни преди 1 август 2009 г.
(113)
С цел да се вземат предвид характерните особености на търговията с продукти на лозаро-винарския сектор между Съюза и някои трети държави, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с дерогациите от правилата за етикетиране и представяне по отношение на продукти, които подлежат на износ, когато това се изисква от правото на съответната трета държава.
(114)
След края на квотната система ще продължат да бъдат необходими специфични инструменти за осигуряване на справедлив баланс на права и задължения между предприятията за захар и производителите на захарно цвекло. По тази причина следва да бъдат установени стандартни разпоредби, уреждащи сключените между тях вътрешнобраншови писмени споразумения.
(115)
Реформата на режима за производство на захар от 2006 г. въведе значителни промени в сектора на захарта в Съюза. За да се даде възможност на производителите на захарно цвекло да завършат адаптирането си към новите пазарни условия и повишената пазарна насоченост на сектора, съществуващата система на квоти за захар следва да бъде удължена до премахването ѝ в края на 2016-2017 пазарна година.
(116)
С цел да се вземат предвид характерните особености на сектора на захарта, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с актуализирането на техническите определения относно сектора на захарта; актуализирането на условията за изкупуване на захарно цвекло, установени в настоящия регламент; и допълнителните правила за определяне на брутното тегло, тарата и съдържанието на захар на захарта, доставяна на предприятията, както и за пулпа от захарно цвекло.
(117)
Неотдавнашният опит доказва необходимостта от специални мерки за осигуряване на достатъчни доставки на захар за пазара на Съюза през оставащия период на квоти за захар.
(118)
За да се вземат предвид характерните особености на сектора на захарта и за да се гарантира, че са надлежно отчетени интересите на всички страни, като се има предвид необходимостта от предотвратяване на всякакви смущения на пазара, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с: условията за изкупуване и договорите за доставка; актуализирането на условията за изкупуване на захарно цвекло п, определени в настоящия регламент; и критериите, които да се прилагат от предприятията за производство на захар при разпределяне сред продавачите на цвекло на количествата цвекло, които следва да бъдат включени в предсеитбените договори за доставка.
(119)
С цел да се вземат предвид техническите промени, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с изготвянето на списък на продукти, за чието производство може да се използва индустриална захар, индустриална изоглюкоза или индустриален инулинов сироп.
(120)
С цел да се направи необходимото одобрените предприятия за производство или преработка на захар, изоглюкоза или инулинов сироп да спазват задълженията си, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с предоставянето и оттеглянето на одобрение за тези предприятия, както и критериите за налагане на административни санкции.
(121)
С цел да се вземат предвид характерните особености на сектора на захарта и да се гарантира, че интересите на всички страни са надлежно взети предвид, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка сдефинирането на наименованията за функционирането на квотната система, както и с условията, уреждащи продажбите за най-отдалечените региони.
(122)
С цел да се гарантира, че производителите са тясно свързани с решението за пренасяне на определено количество от продукцията към следващата година, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с пренасянето на захар към следващата година.
(123)
За по-добро управление на лозаро-винарския потенциал държавите членки следва да представят на Комисията опис на своя производствен потенциал въз основа на лозарския регистър. С цел да се насърчат държавите членки да представят този опис, подпомагането на преструктурирането и конверсията следва да се ограничава до онези държави членки, които са предали такъв опис.
(124)
С цел да се улесни наблюдението и контролът на производствения потенциал от страна на държавите членки, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със съдържанието на лозарския регистър и изключенията.
(125)
С цел да се осигури задоволително ниво на проследяване на въпросните продукти, по-специално в интерес на защитата на потребителите, следва да има изискване към всички продукти на лозаро-винарския сектор, включени в обхвата на настоящия регламент, да бъдат снабдени с придружаващ документ, когато се разпространяват в рамките на Съюза.
(126)
За да се улесни транспортирането на лозаро-винарските продукти и тяхната проверка от страна на държавите членки, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с правилата: относно придружаващия документ и неговото използване; относно условията, при които придружаващ документ следва да се разглежда като удостоверяващ защитени наименования за произход или географски указания; относно задължението за водене на регистър и неговото използване; относно уточняването на това кой следва да води регистър и относно освобождаването от задължението за водене на регистър; както и относно операциите, които да бъдат включени в регистъра.
(127)
Тъй като няма законодателство на Съюза относно формалните писмени договори, държавите членки могат, съгласно националното договорно право, да вземат решение за задължителното използване на такива договори, при условие че, правейки това, се спазва правото на Съюза и по-специално се съблюдава правилното функциониране на вътрешния пазар и на общата организация на пазара. Като се има предвид разнообразието от условия в целия Съюз и в интерес на субсидиарността такова решение следва да се взема от държавите членки. Въпреки това, за да се осигурят подходящи минимални стандарти за такива договори и правилното функциониране на вътрешния пазар и на общата организация на пазара в сектора на млякото и млечните продукти, на равнището на Съюза следва да се установят някои основни условия за използването на такива договори. Всички тези основни условия следва да бъдат свободно договорени. Тъй като уставите на някои кооперации на млекопроизводители е възможно да съдържат правила с подобен ефект, те следва, с цел опростяване, да бъдат освободени от задължението да сключват договори. С цел да се повиши ефективността на тази система от договори, държавите членки следва да вземат решение дали тя да се прилага и в случаите, когато посредници събират млякото от млекопроизводителите и го доставят на преработвателите.
(128)
С цел да се осигури жизнеспособно развитие на производството и произтичащият от него добър жизнен стандарт на млекопроизводителите, следва да се подобрят техните възможности за договаряне с преработвателите, което да доведе до по-справедливо разпределение на добавената стойност по веригата на доставките. За да бъдат постигнати тези цели на ОСП, следва да се приеме разпоредба съгласно член 42 и член 43, параграф 2 от ДФЕС, която да позволи на организациите на производители, създадени от млекопроизводители, или на техните асоциации да договарят съвместно с дадено млекопреработвателно предприятие условията на договорите, включително цената, за част или за цялото количество сурово мляко на своите членове. С оглед да се поддържа ефективна конкуренция на пазара на мляко, тази възможност следва да подлежи на подходящи количествени ограничения. За да не се нарушава ефективната работа на кооперациите и за постигане на яснота, следва да се уточни, че когато членството на земеделски стопанин в кооперация включва, по отношение на цялото му производство на мляко или на част от него, задължение за доставка на сурово мляко при условия, определени в устава на кооперацията или в правилата и решенията, установени или произтичащи от този устав, тези условия не следва да са предмет на договаряне чрез организация на производителите.
(129)
Предвид значението на защитените наименования за произход и защитените географски указания, по-специално за уязвимите селски райони, и с цел да се гарантира добавената стойност и да се поддържа качеството, по-специално на сирената със защитени наименования за произход и защитени географски указания, както и с оглед на предстоящото изтичане на срока на прилагане на квотната система за мляко, държавите членки следва да могат да прилагат правила за регулиране на цялото предлагане на такива сирена, произведени в определения географски район по искане на междубраншова организация, организация на производители или група производители, съгласно определенията в Регламент (ЕС) № 1151/2012. Такова искане следва да бъде подкрепено от преобладаващото мнозинство от млекопроизводителите, съответстващи на по-голямата част от количеството мляко, използвано за това сирене, а в случая на междубраншови организации или групи, следва да бъде подкрепено от преобладаващото мнозинство от производителите на сирене, представляващи по-голямата част от производството на това сирене.
(130)
Комисията има нужда от своевременно предоставяна информация за количеството доставяно сурово мляко, за да може да следи развитието на пазара. Ето защо следва да се приеме разпоредба, която да гарантира, че първият изкупвач предоставя редовно такава информация на държавата членка, а държавата членка я съобщава на Комисията.
(131)
Организациите на производители и техните асоциации могат да играят полезна роля за концентриране на доставките, подобряване на предлагането на пазара, планирането и съобразяването на производството с търсенето, за оптимизиране на производствените разходи и стабилизиране на цените на производителите, за провеждане на научни изследвания, насърчаване на най-добрите практики и осигуряване на техническа помощ, за управление на вторичните продукти и и на инструментите за управление на риска, които са на разположение на техните членове, като по този начин допринасят за укрепване на позицията на производителите в хранителната верига.
(132)
Междубраншовите организации могат да играят важна роля за създаване на условия за диалог между участниците във веригата на доставка, както и за насърчаване на най-добрите практики и прозрачността на пазара.
(133)
Следователно съществуващите правила относно определението и признаването на организациите на производители, техните асоциации и междубраншовите организации следва да бъдат хармонизирани, рационализирани и разширени, за да се предвиди за някои сектори евентуално признаване при поискване въз основа на устав, създаден в съответствие с настоящия регламент. По-специално критериите за признаване и уставът на организациите на производители следва да гарантират, че такива структури са формирани по инициатива на производителите и се контролират в съответствие с правила, които позволяват на членуващите производители да контролират по демократичен начин своята организация и нейните решения.
(134)
Съществуващите в различните сектори разпоредби, които увеличават ефекта от организациите на производители, техните асоциации и междубраншовите организации, като позволяват на държавите членки, при известни условия, да разширят обхвата на някои правила на тези организации, така че да обхващат и нечленуващите оператори, се оказаха ефективни и следва да бъдат хармонизирани, рационализирани и разширени, така че да обхващат всички сектори.
(135)
Следва да се предвиди възможност за приемане на определени мерки за улесняване на коригирането на предлагането спрямо пазарните изисквания, което може да допринесе за стабилизиране на пазарите и за осигуряване на добър жизнен стандарт на съответната селскостопанска общност.
(136)
С цел да се насърчат действията на организациите на производители, асоциациите на организации на производители и междубраншовите организации за улесняване на коригирането на предлагането спрямо пазарните изисквания, с изключение на действията, свързани с изтегляне от пазара, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с: мерките за подобряване на качеството; за насърчаване на по-добра организация на производството, преработката и предлагането на пазара; за улесняване на отчитането на тенденциите в пазарните цени; и за даване на възможност за изготвяне на краткосрочни и дългосрочни прогнози въз основа на използваните средства за производство.
(137)
С цел да се подобри функционирането на пазара на вина, държавите членки следва да имат възможността да прилагат решения, взети от междубраншовите организации. От обхвата на подобни решения обаче следва да се изключат практики, които биха могли да доведат до нарушаване на конкуренцията.
(138)
Като се има предвид че използването на формални писмени договори в сектора на млякото е уредено от отделни разпоредби, използването на такива договори може да спомогне и за засилване отговорността на операторите в други сектори и за повишено осъзнаване на необходимостта от по-добро отчитане на сигналите на пазара, подобряване преноса на цените и адаптиране на предлагането спрямо търсенето, както и да спомогне за избягването на някои нелоялни търговски практики. Предвид липсата на законодателство на Съюза относно тези договори държавите членки могат съгласно националното договорно право да решат да въведат задължителното им използване, при условие че, правейки това, се спазва правото на Съюза и по-специално се съблюдава правилното функциониране на вътрешния пазар и на общата организация на пазара.
(139)
С цел да се осигури жизнеспособно развитие на производството и оттук - добър жизнен стандарт на производителите в секторите на говеждото и телешкото месо и на маслиновото масло, както и на производителите на определени полски култури, следва да се подобрят техните възможности за договаряне с операторите от вторичните сектори, което да доведе до по-справедливо разпределение на добавената стойност по веригата за доставка. За да се постигнат тези цели на ОСП, признатите организации на производители следва да са в състояние да договарят, в рамките на някакви количествени ограничения, условията на договорите за доставка, включително цените, за част или за цялата продукция на своите членове, при условие че тези организации преследват една или повече от целите за концентриране на предлагането, пускането на пазара на продуктите, произведени от техните членове, и оптимизиране на производствените разходи, както и при условие че преследването на тези цели води до интегриране на дейности и това интегриране има вероятност да породи значителна ефикасност, така че дейността на организацията на производителите като цяло да допринася за изпълнението на целите, посочени в член 39 от ДФЕС и при условие че организацията на производителите извършва някои специфични дейности и тези дейности са значителни по отношение на обема на съответната продукция и по отношение на цената на продукцията и предлагането на продукта на пазара.
(140)
За да се осигури добавената стойност и да се поддържа качеството, по-специално на консервираната шунка, ползваща се със защитено наименование за произход или защитено географско указание, на държавите членки следва да се разреши, при спазването на строги условия, да прилагат правила за регулиране на предлагането на такава консервирана шунка, при условие че тези правила бъдат подкрепени от преобладаващото мнозинство от производителите ѝи при необходимост - от свиневъдите в географския район, с който е свързана тази шунка.
(141)
Задължението за регистрация на всички договори за доставка на хмел, произведен в Съюза, е обременяващо и следва да бъде прекратено.
(142)
За да се гарантира, че целите и отговорностите на организациите на производителите, асоциациите на организации на производители и междубраншовите организации са ясно определени и за да се допринася за ефективността на техните действия, без да се налага ненужна административна тежест и без да се нарушава принципът на свобода на сдружаване, по-специално по отношение на нечленуващите в такива организации, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с:
правилата относноспецифичните цели, които могат, трябва или не трябва да бъдат осъществявани от тези организации и асоциации, и ако е приложимо, следва да бъдат добавени към целите, посочени в настоящия регламент; правилата на тези организации и асоциации, уставите на организациите, различни от организации на производители, специфичните условия, приложими относно уставите на организациите на производители в някои сектори, включително дерогациите, структурата, срока за членство, размера, демократичната отчетност и дейностите на тези организации и асоциации, както и произтичащите от сливанията последици; условията за признаване, оттегляне и спиране на признаването, произтичащите от тях последици, както и изискванията за предприемане на коригиращи мерки при неизпълнение на критериите за признаване;
транснационалните организации и асоциации и правилата, свързани с оказването на административна помощ в случай на транснационално сътрудничество; секторите, за които е необходимо разрешение от държавите членки и за които се прилага възлагане на външни изпълнители, както и условията за възлагане и естеството на дейностите, които могат да бъдат възлагани на външни изпълнители, и осигуряването на технически средства от организациите или асоциациите; базата за изчисляване на минималния обем или стойност на годната за предлагане на пазара продукция на организациите и асоциациите; правилата относно изчисляването на количеството сурово мляко, предмет на преговорите на дадена организация на производители, приемането на членове, които не са производители, в организациите на производители, или които не са организации на производители - в асоциациите на организации на производители;
разширяването на обхвата на някои правила на организациите спрямо нечленовете, и задължителното плащане на членски внос от нечленове, включително използването и разпределянето на такива плащания от страна на въпросните организации, и списък на по-строги производствени правила, чийто обхват може да бъде разширен, допълнителните изисквания по отношение на представителността, съответните икономически области, включително контрол от страна на Комисията на тяхното определяне, минималните периоди, през които правилата следва да са в сила преди разширяването на обхвата им, лицата или организациите, към които могат да бъдат прилагани правилата или вноските, и обстоятелствата, при които Комисията може да изисква отказване или оттегляне на разширяването на обхвата на правилата или задължителните вноски.
(143)
Контролът на търговските потоци е преди всичко въпрос на управление, който следва да се разглежда по гъвкав начин. Решението за въвеждане на лицензионни изисквания следва да се вземе, като се има предвид необходимостта от лицензии за управлението на съответните пазари, и по-специално необходимостта от контролна вноса или износа на въпросните продукти.
(144)
За да се отчетат международните задължения на Съюза и приложимите стандарти на Съюза в социалната област и в областта на околната среда и хуманното отношение към животните, необходимостта от проследяване на развитието на търговията и пазарните промени, както и на вноса и износа, необходимостта от стабилно пазарно управление и необходимостта от намаляване на административната тежест, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със списъка на продуктите, за които се изисква представяне на лицензия за внос или износ; и случаите и положенията, в които не се изисква представяне на лицензия за внос или износ.
(145)
С цел да се осигурят допълнителни елементи за системата на лицензии, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с правилата относно: правата и задълженията, които произтичат от лицензията, нейните правни последици и случаите, в които се прилага отклонение по отношение на спазването на задължението за внос или износ на посоченото в лицензията количество, или когато произходът следва да се посочи; издаването на лицензия за внос или пускането в свободно обращение, за което се изисква представяне на документ, издаден от трета държава или организация, който да удостоверява, inter alia, произхода, автентичността и качествените характеристики на продуктите; прехвърлянето на лицензията или ограниченията на възможността за прехвърляне; допълнителните условия за лицензии за внос на коноп и принципа на административно съдействие между държавите членки с цел да се предотвратяват или решават случаи на измама или нередности; и случаите и положенията, в които се изисква или не се изисква предоставяне на гаранция, която да обезпечава, че продуктите се внасят или изнасят в срока на валидност на лицензията.
(146)
Основните елементи на приложимите за селскостопанските продукти мита, отразяващи споразуменията на СТО и двустранните споразумения, се съдържат в Общата митническа тарифа. Комисията следва да бъде оправомощена да приема мерки за подробното изчисляване на вносните мита съгласно тези основни елементи.
(147)
За определени продукти следва да се запази системата на входни цени. С цел да се осигури ефективността на тази система, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с проверяването на истинността на декларираната цена на дадена партида, като се използва фиксирана стойност при вноса, и да определя условията, при които се изисква предоставяне на гаранция.
(148)
С цел да се предотврати или да се противодейства на неблагоприятните ефекти върху пазара на Съюза, които могат да възникнат вследствие на вноса на определени селскостопански продукти, вносът на такива продукти следва да се обвърже със заплащането на допълнително мито, когато са изпълнени определени условия.
(149)
Целесъобразно е при определени условия да бъдат открити и управлявани тарифни квоти за внос, произтичащи от международни споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС, или от други актове на Съюза. По отношение на тарифните квоти за внос приетият метод на управление следва да отчита в достатъчна степен изискванията, свързани с предлагането, на съществуващите и възникващите пазари в Съюза за производство, обработка и потребление от гледна точка на конкурентоспособността, сигурността и непрекъснатостта на доставките и необходимостта да се запази равновесието на пазара.
(150)
За да се изпълнят ангажиментите,съдържащи се в споразуменията, сключени, като част от Уругвайския кръг на многостранните търговски преговори, относно тарифните квоти за вноса на 2 000 000 тона царевица и 300 000 тона сорго в Испания и тарифните квоти за вноса на 500 000 тона царевица в Португалия, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с установяването на необходимите разпоредби за осъществяване на вноса по тарифните квоти, а също и - когато е приложимо - за публичното складиране на количествата, внесени от разплащателните агенции на съответните държави членки.
(151)
С цел да се осигури справедлив достъп до наличните количества, както и равното третиране на операторите в рамките на тарифната квота, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с: определянето на условията и изискванията за допустимост, на които трябва да отговаря операторът, за да подаде заявление в рамките на тарифната квота; определянето на правилата за прехвърляне на права между оператори, и, при необходимост, ограниченията, които се прилагат за прехвърляния в рамките на управлението на тарифната квота; обвързването на участието в тарифната квота с предоставянето на гаранция; както и предвиждането, ако е необходимо, на разпоредби относно евентуалните специфични характеристики, изисквания или ограничения, приложими към тарифната квота, които са предвидени в международното споразумение или в друг съответен акт.
(152)
Селскостопанските продукти могат в определени случаи да се ползват от специално третиране при внос в трети държави, ако продуктите отговарят на определени спецификации и/или ценови условия. Необходимо е административно сътрудничество между властите в третата държава, в която се извършва вносът, и Съюза, за да се осигури правилното прилагане на такава система. За тази цел продуктите следва да бъдат придружавани от сертификат, издаден в Съюза.
(153)
С цел да се направи необходимото изнасяните продукти да могат да се ползват от специално третиране при внос в трета държава, ако са спазени определени условия, съгласно международните споразумения, сключени от Съюза в съответствие с ДФЕС, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с изискването към компетентните органи на държавите членки, при поискване и след съответните проверки, да издават документ, удостоверяващ, че условията са спазени.
(154)
С цел да се избегнат смущения на пазара на коноп за влакна вследствие отглеждането на незаконни конопени култури, настоящият регламент следва да предвиди проверки на вноса на коноп и конопено семе, за да се гарантира, че за тези продукти се предоставят определени гаранции по отношение на съдържанието на тетрахидроканабинол в тях. Освен това вносът на конопено семе, което не е предназначено за посев, следва да продължи да бъде предмет на система за контрол, предвиждаща предоставяне на разрешения на съответните вносители.
(155)
На цялата територия на Съюза се води политика за качество по отношение на продуктите от сектора на хмела. По отношение на вносните продукти в настоящия регламент следва да се включат разпоредби, гарантиращи, че се внасят само продукти, които отговарят на равностойни минимални характеристики за качество. С цел да се сведе до минимум административната тежест, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка Със случаите, в които не следва да се прилагат задълженията, свързани с удостоверение за равностойност и етикетирането на опаковката.
(156)
Съюзът е сключил няколко споразумения с трети държави за преференциален достъп до пазара, позволяващи на тези държави да изнасят тръстикова захар в Съюза при благоприятни условия. Свързаните с това разпоредби относно оценката на нуждите на рафинериите от захар за рафиниране и - при определени условия - запазването на лицензиите за внос за специализирани потребители на значителни количества вносна сурова тръстикова захар, считани за рафинерии на пълен работен режим в Съюза, следва да се запазят за определен период. С цел да се гарантира, че внесената захар за рафиниране се рафинира съгласно тези изисквания, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с: използването на наименования за функционирането на схемите за внос; условията и изискванията за допустимост, на които трябва да отговаря операторът, за да подаде заявление за лицензия за внос, в т.ч. предоставянето на гаранция, както и с правилата за налаганите административни санкции.
(157)
Митническата система дава възможност за премахване на всички други предпазни мерки по външните граници на Съюза. При изключителни обстоятелства вътрешният пазар и митническият механизъм могат да се окажат неадекватни. В такива случаи, за да не остане пазарът на Съюза незащитен срещу смущенията, които могат да последват, Съюзът следва да може незабавно да вземе всички необходими мерки. Тези мерки следва да съответстват на международните ангажименти на Съюза.
(158)
Когато на пазара на Съюза възникнат или е възможно да възникнат смущения, е целесъобразно да се даде възможност за суспендиране на използването на режимите на активно и пасивно усъвършенстване.
(159)
Възстановяванията при износ в трети държави, предвид разликата между цените в Съюза и на световния пазар, и попадащи в границите, поставени с поетите задължения по линия на СТО, следва да бъдат запазени като мярка, която може да обхване някои продукти, за които се прилага настоящият регламент, когато условията на вътрешния пазар отговарят на тези, описаните при извънредни мерки. Субсидираният износ следва да се подчинява на ограничения по отношение на стойността и количеството и, без да се засяга прилагането на извънредните мерки, възстановяването трябва да е равно на нула.
(160)
Спазването на ограниченията по отношение на стойността следва да се гарантира в момента на определяне на възстановяванията при износ чрез мониторинг на плащанията съгласно правилата, отнасящи се до Европейския фонд за гарантиране на земеделието. Мониторингът следва да бъде улеснен чрез задължително предварително определяне на възстановяванията при износ, като се предвижда възможността, в случай на диференцирани възстановявания при износ, за промяна в посоченото местоназначение в рамките на един географски район, където се прилага единна ставка на възстановяване при износ. В случай на промяна на местоназначението следва да се изплатят възстановяванията при износ, приложими за действителното местоназначение, като горната граница на сумата да е приложима за предварително определеното местоназначение.
(161)
Спазването на количествените ограничения следва да се гарантира чрез надеждна и ефективна система за мониторинг. За тази цел отпускането на възстановяванията при износ следва да се обвърже с лицензия за износ. Възстановяванията при износ следва да се отпускат до наличните лимити, в зависимост от конкретното положение на всеки съответен продукт. Изключения от това правило следва да бъдат разрешени само за преработени продукти, които не са изброени в приложение I към Договорите и за които не важат ограниченията за обем. Следва да бъде предвидена възможност за дерогация от изискването за стриктно спазване на правилата за управление, когато не съществува вероятност износът, за който се предоставят възстановявания при износ, да надвиши определените количества.
(162)
В случай на износ на живи животни от рода на едрия рогат добитък възстановяванията при износ следва да се предоставят и изплащат само ако са спазени установените в законодателството на Съюза разпоредби относно хуманното отношение към животните, и по-специално относно защитата на животните по време на транспортиране.
(163)
С цел да се осигури правилното функциониране на системата на възстановяване при износ, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с изискването за предоставяне на гаранция, обезпечаваща изпълнението на задълженията на операторите.
(164)
С цел да се сведе до минимум административната тежест за операторите и компетентните органи, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с определяне на праговете, под които може да не се изисква спазване на задължението за издаване или представяне на лицензия за износ, за определяне на местоназначенията или операциите, за които може да бъде обосновано освобождаване от задължението за представяне на лицензия за износ, и за разрешаване в обосновани случаи лицензиите за износ да бъдат издавани впоследствие.
(165)
С цел справяне с практическите положения, в които е оправдана пълна или частична допустимост до възстановявания при износ, и с цел подпомагане на операторите да покрият потребностите в периода между представянето на заявлението и окончателното изплащане на възстановяването при износ, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с правилата за: определянето на друга дата за възстановяването; авансовото плащане на възстановявания при износ, в това число условията за представяне и освобождаване на гаранция; допълнителните доказателства, когато съществуват съмнения относно действителното местоназначение на продуктите и възможността за повторен внос на митническата територия на Съюза; местоназначенията, които се считат за износ от Съюза, и с включването в митническата територия на Съюза на местоназначения, които отговарят на условията за възстановяване при износ.
(166)
С цел да се осигури равен достъп до възстановяване при износ за износителите на продуктите, посочени в приложение I към Договорите, и на преработени продукти от тях, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с прилагането на някои правила за селскостопански продукти спрямо продуктите, изнасяни под формата на преработени продукти.
(167)
За да се гарантира, че продуктите, които се ползват от възстановяване при износ, се изнасят от митническата територия на Съюза, да се избегне тяхното връщане на тази територия, както и да се сведе до минимум административната тежест за операторите при генерирането и предоставянето на доказателства, че продуктите, ползващи се от възстановяване при износ, са пристигнали в държавата на местоназначение при диференцираните възстановявания, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с правилата относно: срока, в който трябва да бъде приключено излизането от митническата територия на Съюза, в това число времето за временно повторно влизане; обработката, на която продуктите, ползващи се от възстановяване при износ, могат да бъдат подложени през този период; доказателството за достигане до местоназначение, за да може да има право на диференцирани възстановявания; праговете на възстановявания и условията, при които износителите могат да бъдат освободени от задължението за представяне на такова доказателство; и условията за одобряване на доказателството, предоставено от независими трети страни, за достигане на местоназначението, когато се прилагат диференцирани възстановявания.
(168)
С цел да се насърчат износителите да спазват условията за хуманно отношение към животните и да се даде възможност на компетентните органи да контролират правилното предоставяне на възстановяванията при износ, когато това зависи от спазването на изискванията за хуманно отношение към животните, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със спазването на изискванията за хуманно отношение към животните извън митническата територия на Съюза, включително използването на независими трети страни.
(169)
С цел да се вземе предвид спецификата на различните сектори, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка със специалните изисквания и условия за операторите и за продуктите, които отговарят на изискванията за възстановяване при износ, и за определяне на коефициентите за изчисляване на възстановяванията при износ, като се отчита процесът на отлежаване за определени спиртни напитки, произведени от зърнени култури.
(170)
Минималните износни цени за клубено-луковици вече не са от полза и следва да бъдат премахнати.
(171)
В съответствие с член 42 от ДФЕС разпоредбите на ДФЕС относно конкуренцията се прилагат по отношение на производството и търговията със селскостопански продукти само доколкото това е определено от законодателството на Съюза в рамките на член 43, параграф 2 от ДФЕС и в съответствие с предвидената там процедура.
(172)
С оглед на специфичните особености на селскостопанския сектор и неговата зависимост от правилното функциониране на цялата верига на предлагане на храни, включително ефективното прилагане на правилата за конкуренцията във всички свързани сектори по цялата верига на храните, която може да се отличава с висока концентрация, следва да се обърне специално внимание на правилото относно прилагането на правилата за конкуренцията, посочени в член 42 от ДФЕС. За тази цел е необходимо тясно сътрудничество между Комисията и органите по конкуренцията в държавите членки. Освен това приетите, където е уместно, насоки от Комисията са подходящ инструментза ориентиране на предприятията и другите засегнати участници.
(173)
Следва да се предвиди, че правилата относно конкуренцията, отнасящи се до споразуменията, решенията и практиките, посочени в член 101 от ДФЕС, и до злоупотребата с господстващо положение, се прилагат по отношение на производството и търговията със селскостопански продукти при условие, че тяхното прилагане не застрашава постигането на целите на ОСП.
(174)
Следва да бъде разрешен специален подход в случай на организации на земеделски стопани или организации на производители или техни асоциации, чиято цел е съвместно производство или предлагане на пазара на селскостопански продукти или използване на обща техническа база, освен ако такива съвместни действия изключват конкуренцията или застрашават постигането на целите, залегнали в член 39 от ДФЕС.
(175)
Без да се засяга регламентирането на предлагането на някои продукти, като например сирена или шунки, ползващи се със защитено наименование за произход или защитено географско указание, или вина, обхванати от специфични правила, следва да се възприеме специален подход по отношение на някои дейности на междубраншовите организации, при условие че тези дейности не водят до разделяне на пазарите, не засягат стабилното функциониране на ООП, не изкривяват или елиминират конкуренцията, не водят до фиксиране на цени или квоти и не създават дискриминация.
(176)
Правилното функциониране на вътрешния пазар би било изложено на риск от отпускането на национална помощ. Ето защо разпоредбите на ДФЕС относно държавната помощ следва, като общо правило, да се прилагат и по отношение на селскостопанските продукти. Въпреки това в определени случаи следва да се допускат изключения. В случаите, когато съществуват такива изключения, Комисията следва да е в състояние да изготви списък на съществуващи, нови или предвиждани национални помощи, да изпрати съответна информация до държавите членки и да предложи подходящи мерки.
(177)
Разпоредбите относно премията за изкореняване и някои мерки по линия на програмите за подпомагане на лозаро-винарския сектор не следва сами по себе си да изключват възможността за национални плащания за същите цели.
(178)
Поради специфичните икономически условия на производството и предлагането на пазара на месо и продукти от северен елен, Финландия и Швеция следва да продължат да предоставят национални плащания в това отношение.
(179)
Във Финландия отглеждането на захарно цвекло е обусловено от определени географски и климатични условия, които влияят неблагоприятно на сектора в допълнение към общото въздействие на реформата в сектора на захарта. Следователно на тази държава членка следва да се разреши на постоянна основа да извършва национални плащания в полза на своите производители на захарно цвекло.
(180)
Държавите членки следва да могат да извършват национални плащания за съфинансиране на мерките за пчеларството, заложени в настоящия регламент, както и за защитата на пчелните стопанства, които са повлияни неблагоприятно от структурни или природни условия, или са предмет напрограми за икономическо развитие, с изключение на национални плащания, предоставяни за производство или търговия.
(181)
Държавите членки, които участват в схемите за подобряване на достъпа до храна на децата, следва да имат възможност, в допълнение към помощта от Съюза, да отпускат национална помощ за доставянето на продукти и някои свързани с това разходи.
(182)
С цел да може да се реагира при оправдани кризисни случаи дори след края на преходния период, държавите членки следва да могат да извършват национални плащания за кризисна дестилация в рамките на цялостно бюджетно ограничение от 15 % от съответната стойност от годишния бюджет на държавата членка за националната програма за подпомагане. Преди предоставянето им тези национални плащания следва да бъдат съобщени на Комисията и да бъдат одобрени.
(183)
Държавите членки следва да могат да продължат да извършват национални плащания за черупкови плодове, както е предвидено понастоящем в член 120 от Регламент (ЕО) № 73/2009, за да се смекчат последиците от отделянето от производството на предишната схема на Съюза за подпомагане за черупковите плодове. За по-голяма яснота, тъй като посоченият регламент следва да бъде отменен, въпросните национални плащания следва да бъдат предвидени в настоящия регламент.
(184)
Следва да бъдат предвидени специални интервенционни мерки с цел да се реагира ефективно и ефикасно при опасност от смущения на пазара. Следва да се определи обхватът на тези мерки.
(185)
С цел да се реагира ефективно и ефикасно на опасности от смущения на пазара, причинени от значителни повишения или понижения на цените на вътрешния или външния пазар или от други събития и обстоятелства, които водят до значителни смущения на пазара или заплашват да причинят смущения на пазара, когато има вероятност това положение или последиците от него за пазара да продължат или да се влошат, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с мерките, необходими за справяне с такова положение на пазара, при спазване на евентуалните задължения, произтичащи от международни споразумения, и при положение че всички други мерки, които са на разположение в съответствие с настоящия регламент, се окажат недостатъчни, включително мерките за разширяване или изменение на обхвата, продължителността или други аспекти на други мерки, предвидени в рамките на настоящия регламент, или за да се предвиди възстановяване при износ или суспендиране, изцяло или частично, на прилагането на вносните мита, включително за определени количества или периоди, според нуждите.
(186)
Ограниченията на свободното обращение, произтичащи от прилагането на мерки за предотвратяване разпространението на болести по животните, могат да доведат до затруднения на пазара в една или повече държави членки. Опитът показва, че сериозните смущения на пазара, например значителен спад в потреблението или в цените, могат да се дължат на загуба на доверието на потребителите поради рискове за общественото здраве или за здравето на животните или растенията. С оглед на опита, обхватът на мерките, дължащи се на загуба на потребителско доверие, следва да бъде разширен, така че да обхване и растителните продукти.
(187)
Извънредните мерки за подкрепа на пазара на говеждо и телешко месо, мляко и млечни продукти, свинско месо, овче и козе месо, яйца и птиче месо следва да са пряко свързани с ветеринарно-санитарните мерки, приети с цел предотвратяване на разпространението на болести. Те следва да се предприемат по искане на държави членки, за да се избегнат сериозни нарушения на равновесието на пазарите.
(188)
С цел да се реагира ефективно на извънредни обстоятелства, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с разширяването на списъка на продуктите, определени в настоящия регламент, по отношение на които могат да се приемат извънредни мерки за подкрепа.
(189)
Комисията следва да бъде упълномощена да приема необходимите мерки с цел разрешаване на специфични проблеми в извънредни случаи.
(190)
Ефективната и ефикасна реакция срещу заплаха от смущения на пазара може да бъде особено важна в сектора на млякото. В извънредни случаи могат също така да възникнат специфични проблеми. Поради това е необходимо да се подчертае, че приемането от страна на Комисията на горепосочените мерки в случай на смущения на пазара, включително нарушаване на равновесието на пазара, или на мерките с цел разрешаване на специфични проблеми в извънредни случаи могат да са насочени по-специално към сектора на млякото.
(191)
За да се реагира на периоди на сериозно нарушаване на равновесието на пазара, като извънредни мерки може да са подходящи специфични категории колективни действия на частни оператори, за да се стабилизират засегнатите сектори, при точно определени гаранции, ограничения и условия. Когато подобни действия биха могли да попаднат в обхвата на член 101, параграф 1 от ДФЕС, Комисията следва да има възможността да предостави дерогация за ограничен период от време. Тези действия обаче следва да са с допълващ характер спрямо действието на равнището на Съюза в рамките на публичната интервенция и частното складиране или на предвидените в настоящия регламент извънредни мерки и следва да не засягат функционирането на вътрещния пазар.
(192)
Следва да бъде възможно от предприятията, държавите членки или третите държави да се изисква да предоставят информация за целите на прилагането на настоящия регламент, мониторинга, анализа и управлението на пазара на селскостопански продукти, гарантирането на прозрачност на пазара и правилното функциониране на мерките на ОСП, тяхната проверка, контрол, мониторинг, оценка и одит, както и за спазване на изискванията, предвидени в международни споразумения, включително изискванията за уведомяване в рамките на тези споразумения. С цел да се осигури хармонизиран, рационализиран и опростен подход, Комисията следва да бъде оправомощена да приема необходимите мерки по отношение на предоставянето на информация. В този процес тя следва да отчита потребностите от данни и полезното взаимодействие между потенциалните източници на данни.
(193)
С оглед да се осигури интегритетът на информационните системи, както и автентичността и четливостта на документите и свързаните с тях подавани данни, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с естеството и вида на подаваната информация; категориите обработвани данни и максималните срокове за тяхното съхранение; целта на тяхното обработване, особено в случай на публикуване на тези данни и предаването им на трети държави; правата за достъп до информация или до предоставените информационни системи, както и условията за публикуване на информацията.
(194)
За тези данни е приложимо правото на Съюза относно защитата на физическите лица при обработването на лични данни и относно свободното движение на тези данни, по-специално Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (10) и Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета (11).
(195)
Беше проведена консултация с Европейския надзорен орган по защита на данните и той даде становище на 14 декември 2011 г. (12).
(196)
Следва да се прехвърлят средства от резерва за кризи в селскостопанския сектор съгласно условията и процедурата, посочени в член 24 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 и точка 22 от Междуинституционалното 17 декември 2013 г. споразумение между Европейския парламент, Съвета и Комисията относно бюджетната дисциплина, сътрудничеството по бюджетните въпроси и относно доброто финансово управление (13) и следва да се уточни, че настоящият регламент е приложимият основен акт.
(197)
С цел да се осигури плавен преход от уредбата, предвидена в Регламент (ЕО) № 1234/2007, към уредбата, предвидена в настоящия регламент, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема някои актове във връзка с установяването на необходимите мерки, по-специално мерките, необходими за защита на придобитите права и оправданите правни очаквания на предприятията.
(198)
Използването на процедурата по спешност при приемането на делегирани актове съгласно този регламент следва да бъде запазено за извънредни случаи, когато това е необходимо поради наложителни причини за спешност, за да се реагира ефективно и ефикасно при опасност от смущения на пазара или при настъпване на пазарни смущения. Следва да бъде обоснован изборът на процедура по спешност и да бъдат определени случаите, в които следва да се използва процедурата по спешност.
(199)
С цел да се осигурят еднакви условия за прилагане на настоящия регламент, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (14).
(200)
За приемане на актовете за изпълнение на настоящия регламент следва да се използва процедурата по разглеждане, като се има предвид, че тези актове са свързани с ОСП, както е посочено в член 2, параграф 2, буква б), подточка ii) от Регламент (ЕС) № 182/2011. За приемане на актове за изпълнение на настоящия регламент, свързани с въпроси на конкуренцията, обаче следва да се използва процедурата по консултиране, като се има предвид, че процедурата по консултиране се използва по принцип за приемане на актове за изпълнение в областта на правото на конкуренцията.
(201)
Комисията следва да приема актове за изпълнение с незабавно приложение във връзка с приемане, изменение или отмяна на предпазните мерки на Съюза, със суспендиране на използването на режима на обработка под митнически контрол или режимите на активно или пасивно усъвършенстване, и нуждата, ако това е необходимо за да се реагира незабавно на пазарната ситуация, и за разрешаване специфични проблеми при неотложна ситуация, която изисква незабавни действия, когато в надлежно обосновани случаи това са налага поради наложителни причини за спешност
(202)
По отношение на някои мерки в рамките на настоящия регламент, които изискват бързи действия или се състоят само в прилагане на общите разпоредби към специфични положения, без свобода на преценка, на Комисията следва да се предостави правомощието да приема актове за изпълнение, без да се прилага Регламент (ЕС) № 182/2011.
(203)
Комисията следва допълнително да бъде оправомощена да изпълнява определени административни или управленски задачи, които не са свързани с приемането на делегирани актове или актове за изпълнение.
(204)
В настоящия регламент следва да бъдат предвидени специални правила относно Хърватия в съответствие с Акта за присъединяване на Хърватия (15).
(205)
Съгласно Регламент (ЕО) № 1234/2007 няколко мерки по сектори ще изтекат в рамките на разумен срок след влизането в сила на настоящия регламент. След отмяната на Регламент (ЕО) № 1234/2007, съответните разпоредби следва да продължат да се прилагат до края на съответните схеми.
(206)
Регламент (ЕИО) № 922/72 на Съвета (16) относно предоставянето на помощ за копринени буби за 1972-1973 година на отглеждане вече не е актуален; Регламент (ЕИО) № 234/79 относно процедурата за промяна на номенклатурата на Общата митническа тарифа се заменя с настоящия регламент; Регламент (ЕО) № 1601/96 (17) на Съвета относно помощта за производителите на хмел за реколтата през 1995 г. е временна мярка, която поради естеството си вече не е актуална. Регламент (ЕО) № 1037/2001 на Съвета (18) относно разрешаване на предлагането и доставянето на някои вносни вина е заменен с разпоредбите на Споразумението между Европейската общност и Съединените американски щати за търговията с вина, прието с Решение 2006/232/ЕО на Съвета (19), и следователно не е актуален. От съображения за яснота и правна сигурност тези регламенти следва да бъдат отменени.
(207)
Някои правила в сектора на млякото и млечните продукти, по-специално тези относно договорните отношения и преговорите; регулирането на доставката на сирене със защитено наименование за произход или защитено географско указание; както и декларациите на първите изкупвачи, организациите на производителите, асоциациите на организации на производителите и междубраншовите организации, влязоха в сила неотдавна и продължават да бъдат оправдани при сегашните икономически обстоятелства, свързани с пазара на мляко и структурата на веригата за доставки. Поради това те следва да се прилагат в този сектор за достатъчно дълъг период от време (както преди, така и след премахването на квотите за мляко), за да могат да имат пълен ефект. Тези правила обаче следва да са временни по своя характер и следва да подлежат на преглед. Комисията следва да приеме доклади относно развитието на пазара на млякото, които да включват по-специално евентуални стимули за насърчаване на млекопроизводителите да сключват споразумения за съвместно производство, като първият доклад трябва да бъде представен до 30 юни 2014 г., а вторият доклад до 31 декември 2018 г.,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ЧАСТ I
УВОДНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Обхват
1. С настоящия регламент се установява обща организация на пазарите на селскостопански продукти, което означава всички продукти, изброени в приложение I към Договорите, с изключение на продуктите от риболов и аквакултури, съгласно определението им в законодателните актове на Съюза за общата организация на пазарите на продуктите от риболов и аквакултури.
2. Селскостопанските продукти, определени в параграф 1, се разпределят в следните сектори, посочени в съответните части на приложение I:
a)
зърнени култури, част I
б)
ориз, част II;
в)
захар, част III;
г)
сух фураж, част IV;
д)
семена, част V;
е)
хмел, част VI;
ж)
маслиново масло и трапезни маслини, част VII;
з)
лен и коноп, част VIII;
и)
плодове и зеленчуци, част IX;
й)
преработени плодови и зеленчукови продукти, част X;
к)
банани, част XI;
л)
вино, част XII;
м)
живи дървета и други растения, луковици, корени и други подобни, рязан цвят и декоративна растителност, част ХIII;
н)
тютюн, част XIV;
о)
говеждо и телешко месо, част XV;
п)
мляко и млечни продукти, част XVI;
р)
свинско месо, част XVII;
с)
овче месо и козе месо, част XVIII;
т)
яйца, част XIX;
у)
птиче месо, част XX;
ф)
етилов алкохол от земеделски произход, част XXI;
х)
пчелни продукти, част XXII;
ц)
копринени буби, част XXIII;
ч)
други продукти, част XXIV.
Член 2
Общи разпоредби на общата селскостопанска политика (ОСП)
Регламент (ЕС) № 1306/2013 и разпоредбите, приети в съответствие с него, се прилагат по отношение на мерките, определени в настоящия регламент.
Член 3
Определения
1. За целите на настоящия регламент се прилагат отнасящите се до някои сектори определения, които се съдържат в приложение II.
2. Определенията, съдържащи се в приложение II, част II, раздел Б, се прилагатдо края на пазарна година за захар 2016/2017.
3. За целите на настоящия регламент се прилагат определенията, съдържащи се в Регламент (ЕС) № 1306/2013, Регламент (ЕС) № 1307/2013на Европейския парламент и на Съвета (20) и Регламент (ЕС) № 1305/2013 на Европейския парламент и на Съвета (21) освен ако не е предвидено друго в настоящия регламент.
4. За да се вземат предвид специфичните характеристики на сектора на ориза, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за изменение на определенията относно сектора на ориза, посочени в част I от приложение II, в степента, необходима за актуализирането им съобразно пазарните промени.
5. За целите на настоящия регламент:
а)
„по-слабо развити региони“ означава регионите, определени като такива в член 90, параграф 2, първа алинея, буква а), от Регламент (ЕС) № 1303/2013 на Европейския парламент и на Съвета] (22).
б)
„неблагоприятно климатично събитие, което може да бъде приравнено на природно бедствие“ означава климатични условия като слана, градушка, заледяване, дъжд или суша, които унищожават над 30 % от средногодишната продукция на даден земеделски стопанин за предшестващия тригодишен период или средния обем за три години на база предшестващия петгодишен период, като се изключват най-високият и най-ниският показател.
Член 4
Корекции на номенклатурата на Общата митническа тарифа, използвана за селскостопански продукти
Когато е необходимо с оглед отчитане на измененията в Комбинираната номенклатура, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за коригиране в настоящия регламент на описанието на продуктите и препратките към позициите или подпозициите на Комбинираната номенклатура.
Член 5
Коефициенти на превръщане за ориза
Комисията може да приема актове за изпълнение относно:
а)
определянето на коефициентите на превръщане за ориза в различните стадии на преработка, разходите за преработка и стойността на вторичните продукти;
б)
приемането на всички необходими мерки относно прилагането на коефициентите на превръщане за ориза.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 6
Пазарни години
Определят се следните пазарни години:
а)
от 1 януари до 31 декември на дадена година за секторите на плодовете и зеленчуците, на преработените плодове и зеленчуци и на бананите;
б)
от 1 април до 31 март на следващата година за сектора на сухия фураж и сектора на бубарството;
в)
от 1 юли до 30 юни на следващата година за:
i)
сектора на зърнените култури;
ii)
сектора на семената;
iii)
сектора на маслиновото масло и трапезните маслини;
iv)
сектора на лена и конопа;
v)
сектора на млякото и млечните продукти;
г)
от 1 август до 31 юли на следващата година за лозаро-винарския сектор;
д)
от 1 септември до 31 август на следващата година за сектора на ориза;
е)
от 1 октомври до 30 септември на следващата година за сектора на захарта.
Член 7
Референтни прагове
1. Определят се следните референтни прагове:
а)
по отношение на сектора на зърнените култури - 101,31 EUR/тон, на етапа на продажба на едро, за стоки, доставени до склад, преди разтоварване;
б)
по отношение на неолющения ориз - 150 EUR/тон за стандартно качество, определено в точка А от приложение III, на етапа на продажба на едро, за стоки, доставени до склад, преди разтоварване;
в)
по отношение на захар със стандартно качество, определено в точка Б от приложение III, за непакетирана захар франко завод:
i)
за бяла захар: 404,4 EUR/тон;
ii)
за сурова захар: 335,2 EUR/тон;
г)
по отношение на сектора на говеждото и телешкото месо - 2 224 EUR/тон за кланични трупове на мъжки животни от рода на едрия рогат добитък от клас по конформация/залоеност R3 по скалата на Съюза за класификация на кланични трупове на едър рогат добитък на възраст осем месеца или повече, посочена в буква А от приложение IV;
д)
по отношение на сектора на млякото и млечните продукти:
i)
246,39 EUR на 100 kg - за масло;
ii)
169,80 EUR на 100 kg - за обезмаслено мляко на прах;
е)
по отношение на свинското месо - 1 509,39 EUR/тон за кланични трупове на свине със стандартно качество, определено на база тегло и съдържание на постно месо в съответствие със скалата на Съюза за класификация на кланични трупове на свине, посочена в буква Б от приложение IV, както следва:
i)
кланични трупове с тегло от 60 до по-малко от 120 kg: клас Е;
ii)
кланични трупове с тегло от 120 до 180 kg: клас R;
ж)
по отношение на сектора на маслиновото масло:
i)
1 779 EUR/тон за необработено маслиново масло „extra virgin“;
ii)
1 710 EUR/тон за необработено маслиново масло;
iii)
1 524 EUR/тон за маслиново масло за осветление с две степени на съдържание на свободни киселини, като тази сума се намалява с 36,70 EUR/тон за всяка допълнителна степен на киселинност.
2. Предвидените в параграф 1 референтни прагове са предмет на преглед от страна на Комисията, като се вземат предвид обективни критерии, а именно новостите в производството, разходите за производството (особено за суровини) и пазарните тенденции. При необходимост референтните прагове се актуализират в съответствие с обикновената законодателна процедура съобразно развитието на производството и пазарите.
ЧАСТ II
ВЪТРЕШЕН ПАЗАР
ДЯЛ I
ИНТЕРВЕНЦИЯ НА ПАЗАРА
ГЛАВА I
Публична интервенция и помощ за частно складиране
Раздел 1
Общи разпоредби относно публичната интервенция и помощта за частно складиране
Член 8
Обхват
В настоящата глава се определят правилата за интервенция на пазара по отношение на:
а)
публичната интервенция, когато продуктите се изкупуват от компетентните органи на държавите членки и се държат на склад от тях до пласирането им, и
б)
отпускането на помощ за складиране на продукти от частни оператори.
Член 9
Произход на отговарящите на условията продукти
Продуктите, които отговарят на условията за изкупуване на базата на публична интервенция или за отпускане на помощ за частно складиране, трябва да са с произход от Съюза. Освен това, ако са получени от селскостопански култури, тези култури трябва да са добити в Съюза, а ако са получени от мляко, това мляко трябва да е произведено в Съюза.
Член 10
Скали на Съюза за класификация на кланични трупове
Скалите на Съюза за класификация на кланични трупове се прилагат в съответствие с приложение IV, съответно точки А и Б в сектора на говеждото и телешкото месо по отношение на кланични трупове на едър рогат добитък на възраст осем месеца или повече и в сектора на свинското месо по отношение на кланични трупове на свине, различни от използваните за разплод.
В сектора на овчето месо и козето месо държавите членки могат да прилагат скала на Съюза за класификация на кланични трупове на овце в съответствие с правилата, определени в буква В от приложение IV.
Раздел 2
Публична интервенция
Член 11
Продукти, отговарящи на условията за публична интервенция
Публична интервенция се прилага по отношение на следните продукти при условията, установени в настоящия раздел, и при всички допълнителни изисквания и условия, които могат да бъдат определени от Комисията чрез делегирани актове в съответствие с член 19 и актове за изпълнение в съответствие с член 20:
а)
обикновена пшеница, твърда пшеница, ечемик и царевица;
б)
неолющен ориз;
в)
прясно или охладено месо от сектора на говеждото и телешкото месо, попадащо под кодове по КН 0201 10 00 и от 0201 20 20 до 0201 20 50;
г)
масло, произведено директно и изключително от пастьоризирана сметана, получена директно и изключително от краве мляко в одобрено предприятие в Съюза, с минимално тегловно съдържание на млечни мазнини 82 % и максимално тегловно съдържание на вода 16 %;
д)
обезмаслено мляко на прах от най-високо качество, произведено от краве мляко в одобрено предприятие в Съюза чрез процес на впръскване, с минимално тегловно съдържание на протеини 34,0 % от обезмасленото сухо вещество.
Член 12
Периоди на публична интервенция
Публична интервенция се прилага за:
а)
обикновена пшеница, твърда пшеница, ечемик и царевица - от 1 ноември до 31 май;
б)
неолющен ориз - от 1 април до 31 юли;
в)
говеждо и телешко месо - през цялата година;
г)
масло и обезмаслено мляко на прах - от 1 март до 30 септември.
Член 13
Откриване и закриване на публичната интервенция
1. През периодите, посочени в член 11, публичната интервенция:
а)
е открита за обикновена пшеница, масло и обезмаслено мляко на прах;
б)
може да бъде открита от Комисията, чрез актове за изпълнение, за твърда пшеница, ечемик, царевица и неолющен ориз (включително конкретни сортове или видове неолющен ориз), ако го изисква положението на пазара. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2;
в)
може да бъде открита от Комисията за сектора на говеждото и телешкото месо, чрез актове за изпълнение, приети, без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или 3, ако за определен съгласно член 20, първа алинея, буква в) представителен период средната пазарна цена в дадена държава членка или регион на държава членка, регистрирана въз основа на скалата на Съюза за класификация на кланични трупове на едър рогат добитък, посочена в приложение IV, буква А е под 85 % от референтния праг, определен в член 7, параграф 1, буква г).
2. Комисията може да приема актове за изпълнение относно закриване на публичната интервенция за сектора на говеждото и телешкото месо, когато за представителен период, определен съгласно член 20, първа алинея, буква в), вече не са изпълнени условията, предвидени в параграф 1, буква в) от настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграфи 2 или 3.
Член 14
Изкупуване на фиксирана цена или чрез тръжна процедура
Когато е открита публична интервенция съгласно член 13, параграф 1, мерките за определяне на изкупните цени за продуктите, посочени в член 11, както и, когато е приложимо, мерките за количествени ограничения, когато изкупуването се извършва на фиксирана цена, се приемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
Член 15
Публична интервенционна цена
1. Публична инте,рвенционна цена означава:
а)
цената, на която продуктите се изкупуват при публична интервенция, когато това изкупуване става на фиксирана цена; или
б)
максималната цена, на която могат да се изкупуват продукти, отговарящи на условията за публична интервенция, когато това изкупуване става чрез тръжна процедура.
2. Мерките за определяне на равнището на публичната интервенционна цена, в т.ч. размерите на увеличенията и намаленията, се приемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС
Член 16
Общи принципи за пласиране на продукти, изкупени при публична интервенция
1. Пласирането на продукти, изкупени при публична интервенция, се осъществява по такъв начин, че:
а)
да се избегнат всякакви смущения на пазара,
б)
да се осигури равен достъп до продуктите и равно третиране на купувачите, и
в)
да бъде в съответствие с ангажиментите, произтичащи от международните споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС.
2. Продуктите, изкупени при публична интервенция, могат да бъдат пласирани чрез предоставянето им на схемата за разпределяне на храна на най-нуждаещите се лица в Съюза, установени в съответните правни актове на Съюза. В тези случаи счетоводната стойност на тези продукти е на равнището на съответната фиксирана публична интервенционна цена, посочена в член 14, параграф 2 от настоящия регламент.
3. Всяка година Комисията оповестява публично данни за условията, при които закупените при публична интервенция продукти са били продадени през предходната година.
Раздел 3
Помощ за частно складиране
Член 17
Продукти, отговарящи на условията
Помощ за частно складиране може да се отпуска за следните продукти, при спазване на условията, определени в настоящия раздел, и на всички допълнителни изисквания и условия, които се приемат от Комисията чрез делегирани актове в съответствие с член 18, параграф 1, член 19 и чрез актове за изпълнение в съответствие с член 18, параграф2, или член 20:
а)
бяла захар;
б)
маслиново масло;
в)
ленени влакна;
г)
прясно или охладено месо от едър рогат добитък на възраст осем месеца или повече;
д)
масло, произведено от сметана, получена директно и изключително от краве мляко;
е)
сирене;
ж)
обезмаслено мляко на прах, произведено от краве мляко;
з)
свинско месо;
и)
овче и козе месо.
Буква е) от първа алинея се ограничава до сирена със защитено наименование за произход или със защитено географско указание съгласно Регламент (ЕС) № 1151/2012, които се държат на склад по-дълго от периода на зреене, определен в продуктовата спецификация на съответния продукт, посочена в член 7 от същия регламент, и/или период на зреене, който допринася за повишаване на стойността на сиренето.
Член 18
Условия за отпускане на помощ
1. Когато е необходимо, за да се осигури прозрачност на пазара, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на условията, при които тя може да реши да предостави помощ за частно складиране на продуктите, изброени в член 16, като отчита:
а)
средните пазарни цени, регистрирани в Съюза и референтните прагове и производствените разходи за съответните продукти; и/или
б)
необходимостта да се реагира своевременно на особено трудна пазарна ситуация или икономически събития със значително негативно влияние върху маржовете в сектора.
2. Комисията може да приеме актове за изпълнение относно:
а)
предоставяне на помощ за частно складиране на продуктите, изброени в член 17, като отчита условията, посочени в параграф 1 от настоящия член.
б)
ограничаване на предоставянето на помощ за частно складиране.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
3. Мерките за определяне на размера на предвидената в член 17 помощ за частно складиране се приемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
Раздел 4
Общи разпоредби относно публична интервенция и помощ за частно складиране
Член 19
Делегирани правомощия
1. За да се направи необходимото продуктите, изкупени при публична интервенция или подлежащи на помощ за частно складиране, да са подходящи за дългосрочно складиране и да са в добро състояние, здрави и с подходящо пазарно качество и за да се вземат предвид специфичните характеристики на различните сектори, с цел осигуряване на икономически ефективно извършване на публичната интервенция и частното складиране, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на изискванията и условията, на които трябва да отговарят тези продукти, в допълнение към изискванията, определени в настоящия регламент. Тези изисквания и условия имат за цел да гарантират по отношение на изкупените и складирани продукти:
а)
тяхното качество от гледна точка на параметрите за качество, групите качество, класовете качество, категориите продуктови характеристики и възраст;
б)
съответствието им с условията от гледна точка на количествата, пакетирането, включително етикетирането, съхранението, предходните договори за складиране, одобряването на предприятията и етапа на обработка на продуктите, за които се отнасят публичната интервенционна цена и помощта за частно складиране.
2. За да се вземат предвид специфичните характеристики на секторите на зърнените култури и на неолющения ориз, Комисията [17 декември 2013 г.] се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на критериите за качество по отношение на изкупуването и продажбите на обикновена пшеница, твърда пшеница, ечемик, царевица и неолющен ориз.
3. За да се осигури подходящ капацитет за складиране, както и ефективността на системата за публична интервенция от гледна точка на рентабилност, разпределение и достъп на операторите и за да се поддържа качеството на изкупените при публична интервенция продукти до тяхното пласиране в края на периода на складиране, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на:
а)
изискванията, които трябва да бъдат изпълнени по отношение на местата за складиране за всички продукти, обект на публична интервенция;
б)
правилата относно складирането на продукти във и извън държавата членка, която отговаря за тях и за обработката на тези продукти по отношение на митата и всички други суми, предоставяни или събирани в рамките на ОСП.
4. За да се осигури желаният ефект върху пазара от помощта за частно складиране, Комисията се оправомощава да приема в съответствие с член 227 делегирани актове за определяне на:
а)
правилата и условията, приложими в случаи, когато складираното количество е по-малко от договореното количество;
б)
условията за предоставяне на авансово плащане на такава помощ;
в)
условията, при които може да се реши продуктите, включени в договори за частно складиране, да могат да бъдат повторно предложени на пазара или пласирани.
5. За да се осигури правилното функциониране на публичната интервенция и на системите за частно складиране, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227:
а)
предвиждащи използването на тръжни процедури, които да гарантират равен достъп до стоките и равно третиране на операторите;
б)
за определяне на допълнителните условия, на които да отговарят операторите, за да се улеснят ефективното управление и контрол на системата за държавите членки и операторите;
в)
за установяване на изискване за операторите да предоставят гаранция, обезпечаваща изпълнението на задълженията им.
6. За да се вземат предвид техническите промени и потребностите на секторите, посочени в член 10, както и необходимостта да се стандартизира представянето на различните продукти с цел подобряване на прозрачността на пазара, регистриране на цените и прилагане на мерките за пазарна интервенция, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227:
а)
за адаптиране и актуализиране на разпоредбите на приложение IV относно скалите на Съюза за класификация, идентифициране и представяне на кланични трупове;
б)
за установяване на допълнителни разпоредби, свързани с класифицирането,включително чрез квалифицирани класификатори, с категоризирането, в това число техники за автоматизирано категоризиране, с идентифицирането, претеглянето и маркирането на кланични трупове, с изчисляването на средните цени в Съюза и с коефициентите на претегляне, използвани в изчислението на тези цени;
в)
за определяне на дерогации в сектора на говеждото и телешкото месо от разпоредбите и на специални дерогации, които да могат да се предоставят от държавите членки на кланици, където се колят малък брой животни от рода на едрия рогат добитък, и допълнителни разпоредби за съответните продукти, в това число разпоредби, отнасящи се до класовете по конформация и залоеност, и, в сектора на овчето месо, допълнителни разпоредби по отношение на теглото, цвета на месото и залоеността, и критерии за класификацията на агнета с ниско тегло;
г)
за даване на разрешение на държавите членки да не прилагат скалата за категоризиране на кланични трупове на свине и разрешение да използват допълнителни критерии за оценка, освен теглото и оцененото съдържание на постно месо, или за постановяване на дерогации от тази скала.
Член 20
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за еднакво прилагане на настоящата глава. Тези мерки могат да се отнасят по-специално до следното:
а)
разходите, които да се заплащат от операторите, когато доставените за публична интервенция продукти не отговарят на минималните изисквания за качество;
б)
определяне на минимален складов капацитет на местата за интервенционно складиране;
в)
представителните периоди, пазарите и пазарните цени, необходими за прилагане на настоящата глава;
г)
доставката на продуктите, които се изкупуват при публична интервенция, транспортните разходи, които се поемат от оферента, приемането на продуктите от разплащателните агенции и плащането;
д)
различните операции, свързани с процеса на обезкостяване за сектора на говеждото и телешкото месо;
е)
практическите ред и условия за пакетиране, предлагане на пазара и етикетиране на продуктите;
ж)
процедурите за одобряване на предприятията, които произвеждат масло и обезмаслено мляко на прах, за целите на настоящата глава;
з)
всяко разрешение за складиране извън територията на държавата членка, в която са изкупени и складирани продуктите;
и)
продажбата или реализацията на продуктите, изкупени при публична интервенция, по-специално по отношение на продажните цени, условията за изваждане от склад, последващото използване или местоназначението на освободените продукти, включително процедурите във връзка с продуктите, предоставени за използване по схема, посочена в член 16, параграф 2, в това число прехвърлянията между държавите членки;
й)
по отношение на изкупените при публичната интервенция продукти - разпоредбите, свързани с възможността държавите членки, на тяхна собствена отговорност, да продават останали на склад малки количества или количества, които не могат вече да бъдат преопаковани или, които са с влошено качество;
к)
по отношение на частното складиране - сключването и съдържанието на договорите между компетентния орган на държавата членка и заявителите;
л)
поставянето и държането на продукти под режим на частно складиране и изваждането им от склад;
м)
продължителността на периода на частно складиране и разпоредбите, съгласно които такива периоди, след като веднъж са определени в договорите, могат да бъдат съкратени или удължени;
н)
процедурите, които да се следват при изкупуване на фиксирана цена, включително процедурите за предоставяне на гаранция и нейния размер, или при отпускане на предварително определена помощ за частно складиране;
о)
използването на тръжни процедури, както за публична интервенция, така и за частно складиране, по-специално във връзка с:
i)
подаването на оферти или тръжни предложения и минималното количество за едно заявление или тръжно предложение;
ii)
процедурите за предоставяне на гаранция и нейния размер; и
iii)
подбора на оферти, с който да се осигури даване на предпочитание на онези от тях, които са най-благоприятни за Съюза, като същевременно се оставя възможност да не следва задължително възлагане на поръчка.
п)
прилагането на скалите на Съюза за класификация на кланични трупове на говеда, свине и овце;
р)
различно представяне на кланични трупове и половинки кланични трупове от посоченото в буква А.IV от приложение IV, с цел установяване на пазарните цени;
с)
коефициентите за корекция, които да се прилагат от държавите членки и да се използват за различно представяне на кланичните трупове на говеда и овце, в случай че не се използва референтното представяне;
т)
практическите ред и условия за маркирането на класифицираните кланични трупове и за изчисляване от Комисията на среднопретеглената цена в Съюза за кланични трупове на говеда, свине и овце;
у)
разрешението на държавите членки, по отношение на свине, заклани на тяхна територия, да предвидят различно представяне на кланични трупове от свине спрямо определеното в приложение IV, буква Б.III, ако е изпълнено едно от следните условия:
i)
утвърдената на тяхна територия търговска практика се различава от стандартното представяне, определено в буква Б.III, първа алинея от приложение IV;
ii)
обусловено е от техническите изисквания;
iii)
кланичните трупове са одрани равномерно.
ф)
разпоредбите за преглед на място на прилагането на класификацията на кланичните трупове в държавите членки от комитет на Съюза, съставен от експерти от Комисията и експерти, назначени от държавите членки, за да се гарантира точност и надеждност на класификацията на кланичните трупове. В тези разпоредби се предвиждат разходите, произтичащи от дейността по прегледа, да се поемат от Съюза.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 21
Други изпълнителни правомощия
Комисията приема актовете за изпълнение за даване на разрешение на държавите членки за агнета с тегло на кланичния труп по-малко от 13 kg чрез дерогация от приложение IV, буква В.III да използват следните критерии за класификация:
а)
тегло на кланичния труп;
б)
цвят на месото;
в)
степен на залоеност.
Тези актове за изпълнение се приемат без да прилага процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или 3.
ГЛАВА II
Схеми за помощ
Раздел 1
Схеми за подобряване на достъпа до храна
Член 22
Целева група
Схемите за помощ, предназначени за подобряване на разпространението на селскостопански продукти и за подобряване на хранителните навици на децата са насочени към децата, които посещават редовно детски ясли, градини, или учебни заведения за начално или средно образование, които се администрират или са признати от компетентните органи на държавите членки.
Подраздел 1
Схемаза предлагане на плодове и зеленчуци в училищата
Член 23
Помощ за доставка на плодове и зеленчуци, преработени плодове и зеленчуци и бананови продукти на децата
1. Помощ от Съюза се отпуска за:
а)
предоставяне на децата в образователните заведения, посочени в член 22, на продукти от секторите на плодовете и зеленчуците, на преработените плодове и зеленчуци и на бананите; и
б)
някои свързани с това разходи за логистика и разпределяне, оборудване, популяризиране, наблюдение, оценка и съпътстващи мерки.
2. Държавите членки, които желаят да участват в схемата, предварително разработват на национално или на регионално равнище стратегия за нейното прилагане. Те предвиждат също така съпътстващите мерки, необходими за осигуряване на ефективността на схемата, които могат да включват информация за мерките за обучение относно здравословното хранене, местните хранителни вериги и борбата с разхищението на храни,.
3. При изготвяне на стратегиите си държавите членки съставят списък на продукти от секторите на плодовете и зеленчуците, на преработените плодове и зеленчуци и на бананите, които отговарят на условията на съответните схеми. Този списък не включва продуктите, които са изброени в приложение V.
В надлежно обосновани случаи обаче, когато една държава членка желае да гарантира широк асортимент по схемата или иска да направи своята схема по-привлекателна, тя може да предвиди в стратегията си допускането на такива продукти, при положение че бъдат добавени само ограничени количества от посочените в това приложение вещества.
Държавите членки гарантират, че компетентните им органи в областта на здравеопазването одобряват списъка на продуктите, които са допустими по тяхната схема.
Държавите членки избират своите продукти въз основа на обективни критерии, които могат да включват съображения за опазване на здравето и околната среда, сезонност, разнообразие или наличие на продукция, като се дава приоритет на продуктите с произход от Съюза, доколкото това е практически осъществимо, и по-специално на местни покупки, местни пазари, късите вериги на доставки или ползите за околната среда.
4. Мерките за определяне на помощта от Съюза, посочена в параграф 1, се приемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
5. Помощта от Съюза, посочена в параграф 1, се отпуска на всяка държава членка по обективни критерии, основани на дела на деца на възраст от шест до десет години.
Участващите в схемата държави членки кандидатстват ежегодно за помощ от Съюза въз основа на тяхната стратегия, посочена в параграф 2.
Мерките за определяне на минималния размер на помощта от Съюза за всяка държава членка, участваща в схемата, и за индикативното и окончателното разпределяне на помощта по държави членки се приемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
6. Помощта от Съюза, предвидена в параграф 1, не се използва за заместване на финансирането на съществуващи национални схеми за предлагане на плодове и зеленчуци, преработени плодове и зеленчуци и банани в училищата или други схеми за предлагане в училищата, които включват такива продукти.
Въпреки това, ако дадена държава членка вече е създала схема, която би отговаряла на условията за помощ от Съюза съгласно настоящия член, и възнамерява да я разшири или да подобри нейната ефективност, в това число по отношение на целевата група на схемата, нейната продължителност или отговарящите на условията продукти, може да се отпусне помощ от Съюза, при условие че се спазват границите, определени в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС, във връзка със съотношението на помощта от Съюза към цялостното национално участие. В този случай държавата членка посочва в стратегията си за прилагане как възнамерява да разшири схемата си или да подобри нейната ефективност.
7. Държавите членки могат в допълнение към помощта от Съюза да отпускат национална помощ в съответствие с член 217.
8. Схемата на Съюза за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата не засяга никоя отделна национална схема за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата, която е съвместима с правото на Съюза.
9. Съюзът може също така да финансира по член 6 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, мерки за информиране, наблюдение и оценка, свързани със схемата за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата, включително мерки за повишаване на обществената осведоменост за нея и свързаните с това мерки за изграждане на мрежи.
10. Участващите държави членки оповестяват публично на местата за разпространение на храна своето участие в схемата за подпомагане и факта, че тя се субсидира от Съюза.
Член 24
Делегирани правомощия
1. С цел да се насърчи изграждането на здравословни хранителни навици у децата и да се осигури насочването на помощта към децата от целевата група, посочен в член 22, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 във връзка с правилата относно:
а)
допълнителните критерии, свързани с насочването на помощта от държавите членки;
б)
одобряването и подбора на кандидатите за помощ от държавите членки;
в)
изготвянето на националните или регионалните стратегии и относно съпътстващите мерки.
2. За да се осигури ефикасното и целенасочено използване на фондовете на Съюза, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно:
а)
метода за преразпределяне на индикативното разпределение на помощта, посочено в член 23, параграф 5, между държавите членки въз основа на получените заявления за помощ;
б)
разходите в стратегиите на държавите членки, които отговарят на условията за помощ от Съюза и възможността за определяне на общ таван за специфичните разходи;
в)
задължението на държавите членки да наблюдават и оценяват ефективността на схемите си за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата.
3. За да се разшири осведомеността за схемата, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, изискващи от държавите членки, които прилагат схема за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата, да популяризират субсидиращата роля на помощта от Съюза.
Член 25
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагането на настоящия подраздел, включително:
а)
информацията, която да съдържат стратегиите на държавите членки;
б)
заявленията за помощ и плащанията;
в)
методите за популяризиране на схемата и мерките за изграждане на мрежи в това отношение;
г)
подаването, формата и съдържанието на докладите за мониторинг и за оценка от държавите членки, участващи в схемата на Съюза за предлагане на плодове и зеленчуци в училищата.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Подраздел 2
Схема за предлагане на мляко в училищата
Член 26
Помощ за доставка на мляко и млечни продукти на децата
1. Съюзът отпуска помощ за доставка на учениците в учебните заведения, посочени в член 22 на определени млечни и преработени млечни продукти, попадащи под кодове по КН 0401, 0403, 0404 90 и 0406 или код по КН 2202 90.
2. От 1 август 2015 г. държавите членки, които желаят да участват в схемата, трябва да имат предварителна стратегия за нейното прилагане на национално или на регионално равнище. Те предвиждат също така съпътстващите мерки, които могат да включват информация за мерките за обучение относно здравословното хранене, местните хранителни вериги и борбата с разхищението на храни, необходими за осигуряване на ефективността на програмата.
3. При изготвянето на стратегиите си държавите членки съставят списък на млеката и млечните продукти, които са допустими по тяхните схеми в съответствие с правилата, приети от Комисията съгласно член 27.
4. С изключение на безплатното раздаване на храна на деца в учебни заведения, помощта от Съюза, посочена в параграф 1, не се използва за заместване на финансиране на съществуващи национални схеми за предлагане на мляко и млечни продукти в училищата или други схеми за предлагане на продукти в училищата, които включват мляко или млечни продукти. Въпреки това, ако държава членка вече е създала схема, която би отговаряла на условията за помощ от Съюза съгласно настоящия член, и възнамерява да я разшири или да подобри нейната ефективност, в това число по отношение на целевата група на схемата, нейната продължителност или допустимите продукти, помощ от Съюза може да се отпуска. В този случай държавата членка посочва в стратегията си за прилагане как възнамерява да разшири схемата си или да подобри нейната ефективност.
5. Държавите членки могат в допълнение към помощта от Съюза да отпускат национална помощ в съответствие с член 217.
6. Схемата на Съюза за предлагане на мляко и млечни продукти в училищата не засяга никоя отделна национална схема за насърчаване на консумацията на мляко и млечни продукти в училищата, която е съвместима със законодателството на Съюза.
7. Мерките за определяне на помощта от Съюза за всички категории мляко и млечни продукти и на максималното количество, допустимо за получаване на помощ от Съюза, предвидена в параграф 1, се приемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
8. Участващите държави членки оповестяват публично на местата за разпространение на храна своето участие в схемата за подпомагане и факта, че тя се субсидира от Съюза.
Член 27
Делегирани правомощия
1. За да се отчете развитието в тенденциите за консумация на млечни продукти, иновациите и новостите на пазара на млечни продукти, наличието на продукти на различните пазари на Съюза, и хранителните аспекти, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, в които да се определят:
а)
продуктите, които са допустими за схемата в съответствие с разпоредбите, определени в член 26, параграф 1, и като се вземат предвид хранителните аспекти;
б)
разработването на националните или регионални стратегии от държавите членки, в това число съпътстващите мерки; както и
в)
мерките, необходими за наблюдението и оценката.
2. За да се осигури ефикасното и ефективно използване на помощта на Съюза, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно:
а)
правилата за допустимост за подпомагане на бенефициерите и заявителите,;
б)
изискването заявителите да се одобряват от държавите членки;
в)
използването на млечни продукти, за които се получава подпомагане, при приготвянето на храна в учебните заведения.
3. За да се гарантира, че заявителите за помощ спазват задълженията си, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно изискването за предоставяне на гаранция, когато се извършва авансово плащане на помощта.
4. За да се разшири осведомеността за схемата за помощ, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, в които се уточняват условията, при които държавите членки могат да популяризират участието си в схемата за помощ и факта, че тя се субсидира от Съюза.
5. За да се гарантира, че помощта намира оражение в цената, на която продуктите се предоставят в рамките на схемата, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на правила за въвеждане на наблюдение на цените в рамките на схемата.
Член 28
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагането на настоящия раздел, включително относно:
а)
процедурите за осигуряване на спазването на максималното количество, допустимо за отпускане на помощ;
б)
процедурите за определяне и размера на гаранцията, която се предоставя, когато се извършва авансово плащане;
в)
информацията, която се предоставя на държавите членки за одобрение на заявителите, заявленията за помощ и плащанията;
г)
методите за популяризиране на схемата;
д)
управлението на наблюдението на цените съгласно член 27, параграф 5.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Раздел 2
Помощ в сектор маслиново масло и трапезни маслини
Член 29
Програми за подпомагане на сектора на маслиновото масло и на трапезните маслини
1. Съюзът финансира тригодишна работна програма, която да бъде изготвена от организациите на производителите, признати по силата на член 152, асоциациите на организациите на производителите, признати по силата на член 156 или междубраншовите организации, признати по силата на член 157 в една или няколко от следните области:
a)
наблюдение и управление на пазара в сектора на маслиновото масло и трапезните маслини;
б)
подобряване на въздействието върху околната среда при отглеждане на маслини;
в)
подобряване на конкурентоспособността на отглеждането на маслини чрез модернизация;
г)
подобряване на производственото качество на маслиновото масло и трапезните маслини;
д)
системата за проследяване, сертифицирането и запазването на качеството на маслиновото масло и трапезните маслини, по-специално контрола на качеството на маслиновите масла, продавани на крайните потребители, под ръководството на националните администрации;
е)
разпространяване на информация относно мерките, осъществявани от организациите на производители, асоциациите на организациите на производителите или междубраншовите организации с цел подобряване на качеството на маслиновото масло и на трапезните маслини.
2. Финансирането от Съюза на работните програми, посочени в параграф 1, е:
а)
11 098 000 EUR годишно за Гърция;
б)
576 000 EUR годишно за Франция; и
в)
35 991 000 EUR годишно за Италия.
3. Максималното финансиране от Съюза за работните програми по параграф 1 е равно на сумите, които държавите членки са удържали. Максималното финансиране на допустимите разходи е:
а)
75 % за дейности в областите, посочени в параграф 1, букви а), б) и в);
б)
75 % за инвестиции в дълготрайни активи и 50 % за други дейности в областта, посочена в параграф 1, буква г);
в)
75 % за работните програми, провеждани в най-малко три трети държави или държави членки непроизводителки от признати организации, посочени в параграф 1 от най-малко две държави членки производителки в областите, посочени в параграф 1, букви д) и е), и 50 % за другите дейности в тези области.
Държавите членки осигуряват допълнително финансиране в размер до 50 % от разходите, които не се покриват от финансирането от Съюза.
Член 30
Делегирани правомощия
За да се осигури ефикасното и ефективно използване на помощта от Съюза, предвидена в член 29, и за да се подобри качеството на производството на маслиново масло и трапезни маслини, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно:
а)
специфичните мерки във връзка с посочените в член 29, параграф 1 области, които могат да бъдат финансирани чрез помощта от Съюза и дейностите и разходите, които не могат да бъдат финансирани;
б)
минималното разпределяне от държавите членки на финансирането от Съюза за конкретни области;
в)
изискването за предоставяне на гаранция, когато заявлението за одобряване на дадена работна програма е подадено и когато се извършва авансово плащане на помощта;
г)
критериите, които да бъдат взети предвид от държавите членки при подбора и одобряването на работните програми.
Член 31
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на необходимите за прилагане на настоящия раздел мерки относно:
а)
изпълнението на работните програми и измененията на тези програми;
б)
изплащането на помощ, включително авансовото плащане на помощ;
в)
процедурите за определяне и размера на гаранцията, която да бъде предоставена, когато заявлението за одобряване на дадена работна програма е подадено и когато се извършва авансово плащане на помощ.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Раздел 3
Помощ в сектора на плодовете и зеленчуците
Член 32
Оперативни фондове
1. Организациите на производители в сектора на плодовете и зеленчуците и/или техните асоциации могат да създадат оперативен фонд. Фондът се финансира от:
а)
финансови вноски от:
i)
членове на организация на производители и/или на самата организация на производители; или
ii)
асоциации на организации на производители чрез членовете на тези асоциации;
б)
финансова помощ от Съюза, която може да бъде предоставена на организациите на производители или на техните асоциации, когато тези асоциации представляват, управляват и прилагат оперативна програма или частична оперативна програма, в съответствие с условията, които се приемат от Комисията чрез делегираните актове съгласно член 37 и актове за изпълнение съгласно член 38.
2. Оперативните фондове се използват само за финансиране на оперативни програми, представени на държавите членки и одобрени от тях.
Член 33
Оперативни програми
1. Оперативните програми в сектора на плодовете и зеленчуците имат продължителност най-малко три години и най-много пет години. Те си поставят поне две от целите, посочени в член 152, параграф 1, буква в), или две от следните цели:
а)
планиране на производството, включително прогнозиране и наблюдение на производството и консумацията;
б)
подобряване на качеството на продуктите, независимо дали са в пресен или преработен вид;
в)
увеличаване на търговската стойност на продуктите;
г)
популяризиране на продуктите, независимо дали са в пресен или преработен вид;
д)
екологични мерки, особено такива, свързани с водата, и методи на производство, с които се опазва околната среда, включително биологично земеделие;
е)
предотвратяване и управление на кризи.
Оперативните програми се представят на държавите членки за тяхното одобрение.
2. Асоциациите на организациите на производителите могат също така да представят цялостна или частична оперативна програма, състояща се от мерки, които са определени, но не са реализирани от членуващите в тях организации в рамките на техните оперативни програми. Заоперативните програми на асоциациите на организациите на производителите важат същите правила, както за оперативните програми на организациите на производителите и те се разглеждат с оперативните програми на членуващите в асоциацията организации.
За тази цел държавите членки гарантират, че:
а)
мерките по оперативните програми на асоциация на организации на производители са изцяло финансирани от вноските на организациите, членуващи в асоциацията, и че средствата са взети от оперативните фондове на тези членуващи организации;
б)
мерките и съответното финансово участие са определени в оперативната програма на всяка от членуващите организации;
в)
няма двойно финансиране.
3. Предотвратяването и управлението на кризи, посочено в параграф 1, първа алинея, буква е), е свързано с избягване на кризи и справяне с кризите на пазарите на плодове и зеленчуци и във връзка с това включва:
а)
инвестиции за по-ефективно управление на количествата, пуснати на пазара;
б)
мерки за обучение и обмен на най-добри практики;
в)
насърчаване и комуникация, независимо дали е с превантивна цел или във времена на криза;
г)
подкрепа за административните разходи по създаване на взаимоспомагателни фондове;
д)
презасаждане на овощни градини, когато това е необходимо поради задължително изкореняване по съображения, свързани със здравето на човека или растенията, по инструкции на компетентния орган на държавата членка;
е)
изтегляне от пазара;
ж)
събиране на реколтата на зелено или небране на реколтата;
з)
застраховане на реколтата.
Подпомагането на застраховането на реколтата съдейства за запазване на доходите на производителите, когато има загуби вследствие на природни бедствия, неблагоприятни климатични условия, болести или нашествия от вредители.
В застрахователните договори се поставя условие бенефициерите да предприемат необходимите превантивни мерки спрямо рисковете.
Предотвратяването и управлението на кризи, включително изплащането на главници и лихви, както е посочено в пета алинея, не съставляват повече от една трета от разходите по оперативната програма.
За да финансират мерките за предотвратяване и управление на кризи, организациите на производители могат да теглят заеми при търговски условия. В този случай изплащането на главниците и лихвите по тези заеми може да представлява част от оперативната програма и по този начин може да отговаря на условията за финансова помощ от Съюза по член 34. Всяко конкретно действие по предотвратяването и управлението на кризи може да се финансира с такива заеми или директно или по двата начина.
4. За целите на настоящия раздел:
а)
„събиране на реколтата на зелено“ означава прибирането на цялата реколта от неузрели, негодни за предлагане на пазара продукти в дадена площ, които са били увредени преди събирането на реколтата на зелено поради климатични причини, болест или друго;
б)
„небране на реколтата“ означава прекратяване на текущия цикъл на производство на съответната площ, когато продуктът е добре развит и има добро, солидно и подходящо за продажба качество. Унищожаването на продуктите поради климатични събития или болест обаче не се счита за небране на реколтата.“
5. Държавите членки правят необходимото:
а)
оперативните програми да включват две или повече екологични действия, или
б)
поне 10 % от разходите по оперативните програми да покриват екологични действия.
При екологичните действия се спазват изискванията за плащане за агроекология и климат, предвидени в член 28, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1305/2013.
Когато поне 80 % от производителите, които са членове на организация на производители, са поели едно или повече идентични агроекологични и климатични задължения, предвидени в член 28, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1305/2013, тогава всяко от тези задължения се счита за екологично действие, съгласно посоченото в първа алинея, буква а) от настоящия параграф.
Подкрепата за екологичните действия, посочени в първа алинея от настоящия параграф, покрива допълнителните разходи и пропуснатите приходи в резултат на това действие.
6. Държавите членки правят необходимото инвестициите, които увеличават натиска върху околната среда, да се разрешават само в случаите, когато съществуват ефективни предпазни средства за защита на околната среда от този натиск.
Член 34
Финансова помощ от Съюза
1. Финансовата помощ от Съюза е равна на размера на реално платените вноски, посочени в член 32, параграф 1, буква а), и е ограничена до 50 % от реално извършените разходи.
2. Финансовата помощ от Съюза е ограничена до 4,1 % от стойността на предлаганата на пазара продукция от всяка организация на производители или от асоциация на такива организации.
Същевременно при организациите на производителите този процент може да бъде увеличен до 4,6 % от стойността на предлаганата на пазара продукция, при условие че количеството, което превишава тези 4,1 % от стойността на предлаганата на пазара продукция, се използва единствено за мерки за предотвратяване и управление на кризи.
По отношение на асоциациите на организации на производители, този процент може да бъде увеличен до 4,7 % от стойността на предлаганата на пазара продукция, при условие че количеството, надвишаващо 4,1 % от стойността на предлаганата на пазара продукция, се използва единствено за мерки за предотвратяване и управление на кризи, прилагани от тази асоциация на организации на производители от името на нейните членове.
3. По искане на организация на производители предвиденото в параграф 1 ограничение от 50 % се увеличава на 60 % за оперативна програма или за част от оперативна програма, когато е изпълнено поне едно от следните условия:
а)
представена е от няколко организации на производители в Съюза, работещи в различни държави членки по транснационални схеми;
б)
представена е от една или повече организации на производители, участващи в схеми, управлявани на междубраншова основа;
в)
обхваща единствено специално подпомагане на производството на биологични продукти, включени в обхвата на Регламент (ЕО) № 834/2007 на Съвета (23);
г)
представлява първата програма, представена от призната организация на производители, която е резултат от сливане на две признати организации на производители;
д)
представлява първата програма, представена от призната асоциация на организации на производители;
е)
представена е от организации на производители в държави членки, в които организациите на производители предлагат на пазара по-малко от 20 % от продукцията на плодове и зеленчуци;
ж)
представена е от организация на производители в някой от най-отдалечените региони, посочени в член 349 от ДФЕС.
4. Предвиденото в параграф 1 ограничение от 50 % се увеличава на 100 % в случаите на изтегляне на плодове и зеленчуци от пазара, които не надхвърлят 5 % от обема на предлаганата на пазара продукция на всяка организация на производители и които след изтеглянето са реализирани чрез:
а)
безвъзмездно разпределяне сред благотворителни организации и фондации, одобрени за целта от държавите членки, с цел да бъдат използвани в дейността им за подпомагане на лица, чието право на обществена помощ е признато по националното законодателство, по-специално по причина на това, че не разполагат с необходимите средства за прехрана; или
б)
безвъзмездно разпределяне в някое от следните: институциите за изпълнение на наказанията, училища, заведенията, посочени в член 22, детски лагери, болници и старчески домове, посочени от държавите членки, които предприемат всички необходими мерки, за да гарантират, че така разпределените количества са допълнителни спрямо нормално закупуваните от тези заведения.
Член 35
Национална финансова помощ
1. В регионите на държавите членки, където степента на организираност на производителите в сектора на плодовете и зеленчуците е особено ниска, Комисията може да приеме актове за изпълнение за даване на разрешение държавите членки да изплащат на организациите на производители, при надлежно обосновано искане от тяхна страна, национална финансова помощ, равна на максимум 80 % от вноските, посочени в член 32, параграф 1, буква а). Тази помощ е в допълнение към оперативния фонд.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
2. В региони на държавите членки, където организациите на производители, асоциациите на организации на производители и групите производители, посочени в член 27 от Регламент (ЕС) № 1305/2013, предлагат на пазара по-малко от 15 % от стойността на продукцията от плодове и зеленчуци в тези региони, когато продукцията на плодове и зеленчуци представлява най-малко 15 % от общата селскостопанска продукция в тези региони, националната финансова помощ, посочена в параграф 1 от настоящия член, може да бъде възстановена от Съюза по искане на съответната държава членка.
Комисията приема актове за изпълнение отноносно това възстановяване. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 36
Национална рамка и национална стратегия за оперативните програми
1. Държавите членки създават национална рамка, съдържаща общите условия, свързани с екологичните действия, посочени в член 33, параграф 5. В тази рамка се предвижда по-конкретно такива действия да отговарят на съответните изисквания на Регламент (ЕС) № 1305/2013, и по-специално на изискванията, посочени в член 3 от него.
Държавите членки представят предложената от тях рамка на Комисията, която чрез актове за изпълнение, приети, без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграфи 2 или 3, в тримесечен срок от представянето на предложената рамка може да поиска изменения, ако счете, че предложението няма да допринесе за постигане на целите, предвидени в член 191 от ДФЕС и в Седмата програма на Съюза за действие в областта на околната среда. При инвестиции в отделни стопанства, подпомагани от оперативни програми, също се спазват тези цели.
2. Всяка държава членка изготвя национална стратегия за устойчиви оперативни програми за пазара на плодове и зеленчуци. Тази стратегия включва:
а)
анализ на положението по отношение на силните и слабите страни и потенциала за развитие;
б)
обосноваване на избраните приоритети;
в)
цели на оперативните програми и инструменти и показатели за резултатите;
г)
оценка на оперативните програми;
д)
задължения за отчитане на организациите на производители.
Националната стратегия включва също така националната рамка, посочена в параграф 1.
3. Параграфи 1 и 2 не се прилагат за държавите членки, които нямат признати организации на производители.
Член 37
Делегирани правомощия
За да се осигури ефикасно, целенасочено и устойчиво подпомагане на организациите на производители и техните асоциации в сектора на плодовете и зеленчуците, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за установяване на правила относно:
а)
оперативните фондове и оперативните програми по отношение на:
i)
прогнозните суми, решенията на организациите на производители и техните асоциации относно вноските и използването на оперативните фондове;
ii)
мерките, действията, разходите и административните разходи и разходите за персонал, които да се включат или изключат по оперативните програми, изменението им и допълнителните изисквания, които се определят от държавите членки;
iii)
избягването на двойно финансиране от оперативните програми и програмите за развитие на селските райони;
iv)
оперативните програми на асоциациите на организации на производители;
v)
специфичните правила, приложими в случаите, когато асоциации на организации на производителите управляват, прилагат, изпълняват и представят изцяло или частично оперативни програми;
vi)
задължението да се използват общи показатели за целите на наблюдението и оценката на оперативните програми;
б)
националната рамка и националната стратегия за оперативните програми по отношение на задължението да се наблюдава и оценява ефективността на националните рамки и националните стратегии;
в)
финансовата помощ от Съюза по отношение на:
i)
основата за изчисляване на финансовата помощ от Съюза и стойността на предлаганата на пазара продукция, посочена в член 34, параграф 2;
ii)
приложимите референтни периоди за изчисляване на помощта;
iii)
разпоредбата за авансово плащане и изискването за предоставяне на гаранция, когато се извършва авансово плащане на помощ;
iv)
специалните правила, които се прилагат за финансирането на оперативни програми на асоциации на организации на производители и по-конкретно тези, които се отнасят до прилагането на ограниченията, предвидени в член 34, параграф 2;
г)
мерките за предотвратяване и управление на кризи по отношение на:
i)
възможността държавите членки да не прилагат една или повече от мерките за предотвратяване и управление на кризи;
ii)
условията, които се отнасят за член 33, параграф 3, първа алинея, букви а), б) и в);
iii)
разрешените местоназначения за изтеглени продукти, за които решение вземат държавите членки;
iv)
максималното равнище на подпомагане при изтегляне от пазара;
v)
изискването за предварително уведомяване в случай на изтегляне от пазара;
vi)
основата за изчисляване на обема на предлаганата на пазара продукция за безвъзмездно разпределяне съгласно член 34, параграф 4 и определянето на максималния обем на предлаганата на пазара продукция в случай на изтегляне;
vii)
изискването за поставяне на емблемата на Съюза върху опаковките на продуктите, предназначени за безвъзмездно разпределяне;
viii)
условията за получателите на изтеглени от пазара продукти;
ix)
условията за използването на термините за целите на настоящия раздел;
x)
условията, които да се приемат от държавите членки във връзка със събирането на реколтата на зелено и небрането на реколтата;
xi)
застраховането на реколтата;
xii)
взаимоспомагателните фондове и
xiii)
условията, свързани с презасаждането на овощни градини поради съображения, свързани със здравето на човека или растенията, в съответствие с член 33, параграф 3, първа алинея, буква д), и с фиксирането на таван на разходите за него;
д)
националната финансова помощ по отношение на:
i)
степента на организираност на производителите;
ii)
изискването за предоставяне на гаранция, когато се извършва авансово плащане;
iii)
максималния дял на възстановяване от страна на Съюза на националната финансова помощ.
Член 38
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерки относно:
а)
управлението на оперативните фондове;
б)
информацията, която да се съдържа в оперативните програми, националните рамки и националните стратегии, посочени в член 36, подаването на оперативните програми на държавите членки, времевите ограничения, придружаващите документи и одобряването от държавите членки;
в)
изпълнението на оперативните програми от организациите на производители и асоциациите на организации на производители;
г)
подаването, формата и съдържанието на докладите за наблюдение и оценка на националните стратегии и оперативните програми;
д)
заявленията за помощ и изплащанията на помощ, в това число авансовите и частичните плащания на помощ;
е)
практическите ред и условия за поставяне на емблемата на Съюза върху опаковките на продуктите, предназначени за безвъзмездно разпределяне;
ж)
спазването на пазарните стандарти в случай на изтегляне на продукти;
з)
разходите за транспорт, сортиране и опаковане в случай на безвъзмездно разпределяне;
и)
мерките за насърчаване, информиране и обучение в случай на предотвратяване и управление на кризи;
й)
изпълнението на операции по изтегляне от пазара, събиране на реколтата на зелено, небране на реколтата и мерки за застраховане на реколтата;
к)
заявяваването, разрешаването, плащането и възстановяването на националната финансова помощ;
л)
процедурите за определяне и размера на гаранцията, която се предоставя, когато се извършва авансово плащане.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Раздел 4
Програми за подпомагане в лозаро-винарския сектор
Подраздел 1
Общи разпоредби и допустими мерки
Член 39
Обхват
В настоящия раздел се определят правилата, уреждащи предоставянето на средства от Съюза на държавите членки и използването на тези средства от държавите членки в рамките на петгодишни национални програми за подпомагане („програми за подпомагане“) с цел финансиране на специални мерки за подпомагане в подкрепа на лозаро-винарския сектор.
Член 40
Съвместимост и съгласуваност
1. Програмите за подпомагане трябва да са съвместими с правото на Съюза и да са съгласувани с дейностите, политиките и приоритетите на Съюза.
2. Държавите членки отговарят за програмите за подпомагане и гарантират те да са вътрешно последователни, както и да саизготвени и да се прилагат по обективен начин, като се отчита икономическото положение на съответните производители и необходимостта от избягване на неоправдано неравно третиране на производителите.
3. Не се предоставя подпомагане за:
а)
научноизследователски проекти и мерки за подпомагане на научноизследователски проекти, различни от посочените в член 45, параграф 2, букви г) и д);
б)
мерки, които са включени в програмите на държавите членки за развитие на селските райони съгласно Регламент (ЕС) № 1305/2013.
Член 41
Представяне на програми за подпомагане
1. Всяка посочена в приложение VI държава членка производителка представя на Комисията проект на петгодишна програма за подпомагане, включваща поне една от допустимите мерки, предвидени в член 38.
2. Мерките за подпомагане в рамките на проектите на програми за подпомагане се изготвят на географското равнище, което държавата членка счита за най-подходящо. Държавите членки се консултират с компетентните органи и организации на подходящото териториално равнище относно проекта на програма за подпомагане преди представянето й на Комисията.
3. Всяка държава членка представя само един проект за програма за подпомагане, който може да отчита определени регионални особености.
4. Програмите за подпомагане стават приложими три месеца след представянето на проекта на програма за подпомагане на Комисията.
Комисията може обаче да приема актове за изпълнение, 229с които се установява, че представения проект напрограма за подпомагане не отговаря на правилата, изложени в настоящия раздел, и се информира за това държавата членка. В този случай държавата членка представя на Комисията преразгледан проект на програма за подпомагане. Преразгледаната програма за подпомагане става приложима два месеца след представянето на преразгледания проект на програма за подпомагане, освен ако не бъде установена продължаваща несъвместимост, в който случай се прилага настоящата алинея.
Тези актове за изпълнение се приемат без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграфи 2 или 3,
5. Параграф 4 се прилага mutatis mutandis за промени в приложимите програми за подпомагане, представени от държавите членки.
Член 42
Съдържание на програмите за подпомагане
Тези мерки съдържат най-малко следните елементи:
а)
подробно описание на предложените мерки, както и на техните количествени цели;
б)
резултатите от проведените консултации;
в)
оценка за очакваното въздействие в технически, икономически, екологичен и социален план;
г)
график за прилагане на мерките;
д)
обща таблица за финансиране, представяща средствата, които ще се използват, и тяхното индикативно разпределение за отделните мерки в съответствие с установените в приложение VI бюджетни ограничения;
е)
критериите и количествените показатели, които да се използват при наблюдението и оценката, както и предприетите мерки за осигуряване на правилното и ефективно прилагане на програмите за подпомагане; и
ж)
посочване на компетентните органи и на структурите, които отговарят за изпълнението на програмата за подпомагане.
Член 43
Допустими мерки
Програмите за подпомагане могат да включват само една или повече от следните мерки:
а)
популяризиране в съответствие с член 45;
б)
преструктуриране и конверсия на лозя в съответствие с член 46;
в)
събиране на реколтата на зелено в съответствие с член 47;
г)
взаимоспомагателни фондове в съответствие с член 48;
д)
застраховане на реколтата в съответствие с член 49;
е)
инвестиции в съответствие с член 50;
ж)
иновации в лозаро-винарския сектор в съответствие с член 51;
з)
дестилация на вторични продукти в съответствие с член 52.
Член 44
Общи правила относно програмите за подпомагане
1. Наличните финансови средства на Съюза се разпределят в рамките на бюджетните ограничения, предвидени в приложение IVI.
2. Подпомагане от Съюза се предоставя само за допустимите разходи, извършени след представяне на съответния проект на програмиза подпомагане.
3. Държавите членки не участват в покриването на разходите за мерките, финансирани от Съюза по програмите за подпомагане.
Подраздел 2
Специални мерки за подпомагане
Член 45
Популяризиране
1. Подпомагането съгласно настоящия член обхваща мерки за информиране или популяризиране на вината на Съюза:
а)
в държавите членки, с оглед информиране на потребителите за отговорната консумация на вино и за системите на Съюза, обхващащи наименованията за произход и географските указания; или
б)
в трети държави, с оглед повишаване на тяхната конкурентоспособност.
2. Мерките по параграф 1, буква б) се прилагат за вината със защитено наименование за произход или защитено географско указание или за вината с означение на винения сорт лоза и се изразяват единствено в един или повече елементи от следното:
а)
връзки с обществеността, мерки за популяризиране или реклама, които по-специално изтъкват високите стандарти при продуктите от Съюза, най-вече от гледна точка на качеството, безопасността на храните или околната среда;
б)
участие в мероприятия, панаири или изложения с международна значимост;
в)
информационни кампании, по-специално относно системите на Съюза, отнасящи се до наименованията за произход, географските указания и биологичното производство;
г)
проучвания на нови пазари, необходими за разширяване на пазарните възможности;
д)
проучвания с цел оценка на резултатите от мерките за популяризиране и информиране.
3. Делът, с който Съюзът участва в мерките за информиране или популяризиране, посочени в параграф 1, не надвишава 50 % от допустимите разходи.
Член 46
Преструктуриране и конверсия на лозя
1. Целта на мерките за преструктуриране и конверсия на лозя е да се повиши конкурентоспособността на винопроизводителите.
2. Преструктурирането и конверсията на лозята се подпомага, ако държавите членки представят опис на своя производствен потенциал в съответствие с член 102, параграф 3.
3. Подпомагането за преструктурирането и конверсията на лозя, което би могло да допринесе и за подобряване на системите за устойчиво производство и "екологичния отпечатък" на лозаро-винарския сектор, може да обхваща само една или повече от следните дейности:
а)
конверсия на сортовете, включително чрез присаждане;
б)
промяна на местонахождението на лозята;
в)
презасаждане на лозя, когато това е необходимо поради задължително изкореняване поради съображения, свързани със здравето на човека или растенията, по инструкции на компетентния орган на държавата членка;
г)
подобряване на техниките за управление на лозята, по-специално чрез внедряване на усъвършенствани системи за устойчиво производство.
Подпомагането не обхваща обичайното обновяване на лозя, т.е. презасаждане на същия винен сорт върху същия парцел и при същия метод на отглеждане, когато лозята са приключили естествения си жизнен цикъл.
Държавите членки могат да установят допълнителни спецификации, особено по отношение на възрастта на обновяваните лозя.
4. Подпомагането на преструктурирането и конверсията на лозя, включително подобряването на техниките за управление на лозя, може да се осъществява единствено под следните форми:
а)
обезщетяване на производителите за загуба на доход вследствие на прилагането на мярката;
б)
помощ за покриване на разходите по преструктуриране и конверсия.
5. Посоченото в параграф 4, буква а) обезщетяване на производителите за загуба на доход може да покрие до 100 % от съответните загуби и да приеме една от следните форми:
а)
независимо от разпоредбите на част II, дял I, глава III, раздел IVa, подраздел II от Регламент (ЕО) № 1234/2007 за определяне на преходния режим за правата на засаждане - разрешение за едновременно отглеждане на стари и нови лозови насаждения до края на преходния режим за максимален период, който не надвишава три години;
б)
парично обезщетение.
6. Участието на Съюза в покриването на действителните разходи за преструктуриране и конверсия на лозя не надвишава 50 % от тези разходи. В по-слабо развитите региони участието на Съюза в покриването на разходите за преструктуриране и конверсия не надвишава 75 %.
Член 47
Събиране на реколтата на зелено
1. За целите на настоящия член „събиране на реколтата на зелено“ означава пълното унищожаване или отстраняване на гроздовете, докато все още не са узрели, като по този начин добивът от съответната площ се намалява до нула.
Оставянето на гроздето с търговско качество върху насажденията в края на нормалния производствен цикъл (небране) не се счита за събиране на реколта на зелено.
2. Подпомагането на събирането на реколтата на зелено допринася за възстановяване на равновесието между търсенето и предлагането на пазара на вино в Съюза с оглед предотвратяването на пазарни кризи.
3. Подпомагането за събиране на реколтата на зелено може да се предоставя като обезщетение под формата на плащане с фиксиран размер за хектар, който се определя от съответната държава членка. Това плащане не надвишава 50 % от сумата на преките разходи за унищожаване или отстраняване на гроздовете и от загубата на приходи, произтичаща от унищожаването или отстраняването.
4. Заинтересованите държави членки въвеждат система, почиваща на обективни критерии, за да гарантират, че мярката за събиране на реколтата на зелено не води до обезщетения за отделни винопроизводители над тавана, определен в параграф 3.
Член 48
Взаимоспомагателни фондове
1. Подпомагането на създаването на взаимоспомагателни фондове представлява помощ за онези производители, които желаят да се застраховат срещу колебанията на пазара.
2. Подпомагането на създаването на взаимоспомагателни фондове може да се предостави под формата на временна и постепенно намаляваща помощ за покриване на административните разходи на тези фондове.
Член 49
Застраховане на реколтата
1. Подпомагането на застраховането на реколтата съдейства за запазване на доходите на производителите, когато има загуби вследствие на природни бедствия, неблагоприятни климатични условия, болести или нашествия от вредители.
В застрахователните договори се поставя условие бенефициерите да предприемат необходимите превантивни мерки спрямо рисковете.
2. Подпомагането за застраховане на реколтата може да се предоставя под формата на финансово участие на Съюза, което не надвишава:
а)
80 % от разходите за застрахователни премии, заплатени от производителите за застраховане срещу загуби, причинени от неблагоприятни климатични условия, които могат да бъдат приравнени към природни бедствия;
б)
50 % от разходите за застрахователни премии, заплатени от производителите за застраховане:
i)
срещу загубите, посочени в буква а) и срещу други загуби, причинени от неблагоприятни климатични условия;
ii)
срещу загуби, причинени от животни, болести по растенията или нашествия от вредители.
3. Подпомагане за застраховане на реколтата може да се предоставя, ако съответните застрахователни плащания не обезщетяват производителите в размер, по-висок от 100 % от претърпяната загуба на доход, като се отчитат всички обезщетения, които производителите може да са получили по други схеми за подпомагане, свързани със застрахования риск.
4. Подпомагането за застраховане на реколтата не трябва да нарушава конкуренцията на застрахователния пазар.
Член 50
Инвестиции
1. Може да се предоставя подпомагане за инвестиране в материални или нематериални активи под формата на съоръжения за преработка и инфраструктура на лозаро-винарския сектор, както и структури и средства за предлагане на пазара. Тези инвестиции са предназначени за подобряване на общите резултати на предприятието и адаптирането му към изискванията на пазара, както и за повишаване на неговата конкурентоспособност и засягат производството или предлагането на пазара на лозаро-винарските продукти, посочени в приложение VII, част II, включително с оглед на повече икономии на енергия, повишаване на глобалната енергийна ефективност и устойчивостта на процесите.
2. Подпомагането по параграф 1 в неговия максимален размер:
а)
се прилага само за микро-, малки и средни предприятия по смисъла на Препоръка 2003/361/ЕО на Комисията (24);
б)
може освен това да се прилага за всички предприятия за най-отдалечените региони, посочени в член 349 от ДФЕС и за малките острови в Егейско море съгласно определението в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 229/2013 на Европейския парламент и на Съвета (25).
За предприятия, които не са включени в обхвата на дял I, член 2, параграф 1 от приложението към Препоръка 2003/361/ЕО, с по-малко от 750 служители или с оборот, по-малък от 200 млн. евро, максималният интензитет на помощта се съкращава наполовина.
Подпомагане не се предоставя на предприятия в затруднение по смисъла на Насоките на Общността за държавните помощи за оздравяване и преструктуриране на предприятия в затруднение (26).
3. Разходите, които отговарят на условията за финансиране, изключват недопустимите разходи, посочени в член 69, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
4. Към участието на Съюза се прилагат следните максимални размери на помощта по отношение на допустимите инвестиционни разходи:
а)
50 % в по-слабо развитите региони;
б)
40 % в райони, различни от по-слабо развитите региони;
в)
75 % в най-отдалечените региони, посочени в член 349 от ДФЕС;
г)
65 % на малките острови в Егейско море съгласно определението в член 1, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 229/2013.
5. Член 71 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 се прилага mutatis mutandis за подпомагането, посочено в параграф 1 от настоящия член.
Член 51
Иновации в лозаро-винарския сектор
Може да се предоставя подпомагане за инвестиране в материални или нематериални активи, целящи разработването на нови продукти, процеси и технологии, свързани с продуктите, посочени в приложение VII, част II. Подпомагането е насочено към увеличаване на пазарната реализация и конкурентоспособността на лозаро-винарските продукти на Съюза и може да включва елемент на трансфер на знания. Максималният размер на помощта относно участието на Съюза в подпомагането, предвидено в този член е същия като този, посочен в член 50, параграф 4.
Член 52
Дестилация на вторични продукти
1. Може да се предоставя подпомагане за доброволната или задължителната дестилация на вторични продукти от производството на вино, извършена съгласно условията, посочени в приложение VIII, част II, раздел Г.
Размерът на помощта се определя на обемен процент и на хектолитър произведен алкохол. Не се изплаща помощ за алкохолния обем, съдържащ се в подлежащите на дестилиране вторични продукти, който надвишава 10 % по отношение на алкохолния обем, съдържащ се в произведеното вино.
2. Това подпомагане се заплаща на дестилерии, които преработват вторични продукти от винопроизводството, доставени за производството на суров алкохол с алкохолно съдържание най-малко 92 % на обем.
Държавите членки могат да предвидят предоставянето на гаранция от страна на бенефициера да бъде предварително условие за предоставянето на подкрепа.
3. Максимално приложимите равнища на помощта се основават на разходите за събиране и преработка и се определят от Комисията чрез актове за изпълнение съгласно член 54.
4. Съответната помощ включва обща сума, която да компенсира за разходите за събиране на вторични продукти от винопроизводството. Сумата се прехвърля от дестилатора на производителя, когато съответните разходи се поемат от последния.
5. Алкохолът, получен от посочената в параграф 1 дестилация, за която е предоставено подпомагане, се използва изключително за промишлени или енергийни цели, за да се избегне нарушаване на конкуренцията.
Подраздел 3
Процедурни разпоредби
Член 53
Делегирани правомощия
За да се осигури изпълнението на целите на програмите на държавите членки за подпомагане в лозаро-винарския сектор и ефикасното и ефективно използване на фондовете на Съюза, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за установяване на правила:
а)
правила относно отговорността за разходите между датата на получаване от Комисията на програмите за подпомагане и измененията на програмите за подпомагане и датата, от която се прилагат;
б)
правила относно съдържанието на програмите за подпомагане и разходите, административните разходи и разходите за персонал и дейностите, които могат да бъдат включени в програмите за подпомагане на държавите членки и възможността и условията за извършване на плащания чрез посредници, в случаите на подкрепа за застраховането на реколтата, предвидена в член 49;
в)
правила относно изискването за предоставяне на гаранция, когато се извършва авансово плащане;
г)
правила относно условията за използването на термини за целите на настоящия раздел;
д)
правила относно определянето на таван на разходите за презасаждане на овощни градини поради съображения, свързани със здравето на човека или растенията, в съответствие с член 46, параграф 3, първа алинея, буква в);
е)
правила относно избягването на двойно финансиране по линия на:
i)
различните дейности в програмата на дадена държава членка за подкрепа на лозаро-винарството и
ii)
програмата на дадена държава членка за подкрепа на лозаро-винарството и програмите ѝ за развитие на селските райони или за популяризиране;
ж)
правила, съгласно които производителите трябва да изтеглят вторичните продукти от винопроизводството и относно изключенията от това задължение, за да се избегне допълнителната административна тежест, и правила за доброволното сертифициране на дестилерии;
з)
правила, които позволяват на държавите членки да определят условия за правилното функциониране на мерките за подкрепа в програмите си.
Член 54
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за установяване на мерки относно:
а)
представянето на програми за подпомагане, съответното финансово планиране и преразглеждането на програмите за подпомагане;
б)
процедурите за кандидатстване, подбор и плащане;
в)
подаването, формата и съдържанието на докладите и оценките на програмите за подпомагане на държавите членки;
г)
определянето от държавите членки на размера на помощта за събиране на реколтата на зелено и за дестилация на вторичните продукти;
д)
финансовото управление и разпоредбите във връзка с прилагането на мерките за подкрепа от държавите членки;
е)
процедурите за определяне и размера на гаранцията, която се предоставя, когато се извършва авансово плащане.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Раздел 5
Помощ в сектора на пчеларството
Член 55
Национални програми и финансиране
1. С цел подобряване на общите условия за производство и предлагане на пазара на пчелни продукти държавите членки могат да изготвят национални програми за сектора на пчеларството за период от три години („програми за пчеларството“). Тези програми се разработват в сътрудничество с представителните пчеларски организации.
2. Участието на Съюза във финансирането на програмите за пчеларството се равнява на 50 % от разходите, които се поемат от държавите членки по тези програми съгласно разпоредбите на член 57, параграф 1, буква в).
3. За да отговарят на условията да се ползват от участието на Съюза, предвидено в параграф 2, държавите членки извършват проучване на производствената и пазарната структура в сектора на пчеларството на своята територия.
4. Следните мерки могат да бъдат включени в програмите за пчеларството:
а)
техническа помощ за пчелари и организации на пчелари;
б)
борба срещу агресорите и болестите в кошера, особено срещу вароатозата;
в)
рационализиране на подвижното пчеларство;
г)
мерки за подпомагане на лабораториите за анализ на пчелните продукти с цел да се помогне на пчеларите да продават своите продукти и да увеличат тяхната стойност;
д)
мерки за подпомагане на подновяването на пчелните кошери в Съюза;
е)
сътрудничество със специализирани органи за осъществяването на приложни изследователски програми в областта на пчеларството и пчелните продукти;
ж)
наблюдение на пазара;
з)
подобряване на качеството на продуктите за по-добро използване на техния потенциал на пазара.
Член 56
Делегирани правомощия
1. За да се осигури ефективното и ефикасно използване на фондовете на Съюза за пчеларство, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно:
а)
избягването на двойно финансиране по линия на програмите за пчеларството и програмите за развитие на селските райони на държавите членки;
б)
основата за разпределяне на финансовия принос на Съюза за всяка участваща държава членка въз основа, inter alia, на общия брой на пчелните кошери в Съюза.
2. С цел да се направи необходимото схемата за помощ от Съюза да се адаптира към последните новости и съответните мерки да са ефективни за подобрението на общите условия за производство на пчелни продукти и търговия с тях, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 с оглед да се актуализира списъкът на мерките по член 55, параграф 4, които могат да се включат в програмите за пчеларството на държавите членки, като се добавят други мерки или като въпросните мерки се адаптират без да бъде заличена някоя от тях. Това актуализиране на списъка от мерки не засяга националните програми, приети преди влизането в сила на делегирания акт.
Член 57
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за установяване на необходимите за прилагане на настоящия раздел мерки относно:
а)
съдържанието на националните програми и проведените от държавите членки проучвания на производствената и пазарната структура в сектора на пчеларството на всяка от тях;
б)
процедурата за преразпределяне на неизползваните средства;
в)
одобряването на програмите за пчеларството, представени от държавите членки, в това число разпределянето на финансовия принос на Съюза за всяка участваща държава членка и максималния размер на финансиране от държавитечленки.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Раздел 6
Помощ в сектора на хмела
Член 58
Помощ за организациите на производители
1. Съюзът предоставя помощ за организации на производители в сектора на хмела, признати по член 152, за да финансира постигането на целите, посочени в член 152, параграф 1, буква в), подточки i), ii) и iii).
2. Финансирането от Съюза за помощта за организациите на производители, предвидено в параграф 1, е в размер на 2 277 000 EUR годишно за Германия.
Член 59
Делегирани правомощия
С цел да се гарантира, че с помощта по член 58 се финансира постигането на целите, посочени в член 152, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно:
а)
заявленията за помощ, включително правила относно крайните срокове и придружаващите документи;
б)
правила относно допустимите площи с хмел и изчисляването на сумите, подлежащи на изплащане на всяка организация на производители.
Член 60
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за установяване на мерките, необходими за прилагането на разпоредбите на настоящия раздел във връзка с изплащането на помощ.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2,
ГЛАВА III
Схема за разрешаване на лозови насаждения
Член 61
Срок на действие
Установената в настоящата глава схема за разрешаване на лозови насаждения се прилага от 1 януари 2016 г. до 31 декември 2030 г., като Комисията извършва междинен преглед, за да оцени функционирането на схемата, и по целесъобразност представя предложения.
Раздел 1
Управление на схемата за разрешаване на лозови насаждения
Член 62
Разрешения
1. Винените сортове лозя, класифицирани в съответствие с член 81, параграф 2, могат да се засаждат или презасаждат само ако е издадено разрешение в съответствие с членове 64, 66 и 68 съгласно условията, установени в настоящата глава.
2. Държавите членки издават разрешението по параграф 1 за конкретна площ в хектари след подаването на заявление от страна на производителите, като се спазват обективни и недискриминационни критерии за допустимост. Разрешението се издава без да се начислява такса на производителите.
3. Разрешенията по параграф 1 са валидни за срок от три години, считано от датата на издаването им. Когато даден производител не е използвал даденото му разрешение през срока на валидност, той подлежи на административни санкции, съгласно определеното в член 89, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
4. Настоящата глава не се прилага за засаждането и презасаждането на площи, предназначени за експериментални цели или за лозов посадъчен материал, за площите, чието вино или лозаро-винарски продукти са предназначени единствено за консумация в домакинството на винопроизводителяили за площи, които ще бъдат засадени с нови лози в резултат на отчуждаване на имоти в обществен интерес в съответствие с националнотоправо.
Член 63
Предпазен механизъм за новите насаждения
1. Всяка година държавите членки дават разрешения за нови насаждения в размер, съответстващ на 1 % от общата площ на територията им, която е била засадена с лози към 31 юли предходната година.
2. Държавите членки могат:
а)
да прилагат на национално равнище по-нисък процент от предвидения в параграф 1;
б)
да ограничат издаването на разрешения на регионално равнище само за определени площи, които отговарят на изискванията за производство на вина със защитено наименование за произход, за площи, които отговарят на изискванията за производството на вина със защитено географско указание, или за площи без географско указание.
3. Евентуалните ограничения, посочени в параграф 2, които допринасят за организираното нарастване на броя на лозовите насаждения, се фиксират в размер над 0 % и се обосновават с един или няколко от следните доводи:
а)
необходимостта да се избегне доказан риск от прекомерно предлагане на лозаро-винарски продукти предвид пазарните перспективи за тези продукти, като ограниченията не трябва да надхвърлят необходимото за постигане на тази цел;
б)
необходимостта да се избегне доказан риск от значително обезценяване на определено защитено наименование за произход или защитено географско указание.
4. Държавите членки публикуват решенията, приети съгласно параграф 2, и надлежно ги обосновават. Държавите членки уведомяват незабавно Комисията за тези решения и обосновката им.
Член 64
Издаване на разрешения за нови лозови насаждения
1. Ако общият размер на площите, за които са подадени допустими заявления за дадена година, не надвишава обявената от държавата членка площ, всички такива заявления се одобряват.
За целите на настоящия член държавите членки могат да прилагат един или няколко от следните обективни и недискриминационни критерии за допустимост:
а)
заявителят да притежава земеделска площ, не по-малка от площта, за която иска разрешение;
б)
заявителят да притежава адекватни професионални умения и компетентност;
в)
заявлението да не представлява значителен риск от злоупотреба с репутацията на определено защитено наименование за произход, което условие се приема за изпълнено по подразбиране, освен в случаите, когато публичните органи са доказали наличието на такъв риск;
г)
при надлежна обосновка - един или няколко от критериите, изброени в параграф 2, при условие че се прилагат по обективен и недискриминационен начин.
2. Ако общият размер на площите, за които са подадени допустими заявления по параграф 1, за дадена година надвишава обявената от държавата членка площ, разрешенията се издават при пропорционално разпределение на хектарите между всички заявители въз основа на площта, за която са поискали разрешение. Това издаване на разрешения може освен това частично или изцяло да отговаря на един или няколко от следните обективни и недискриминационни критерии:
а)
производители, които засаждат лозови насаждения за първи път и ръководят стопанството (нови участници);
б)
площи, чиито лозови насаждения допринасят за опазването на околната среда;
в)
площи, които ще бъдат засадени с нови лози в рамките на проекти за комасация на земята;
г)
площи, изложени на природни или други специфични неблагоприятни условия;
д)
устойчивост на проекти за развитие или презасаждане въз основа на икономическа оценка;
е)
площи, които ще бъдат засадени с нови лозови насаждения и допринасят за повишаване на конкурентоспособността на ниво стопанство и в регионален план;
ж)
проекти с потенциал за подобряване на качеството на продуктите с географски указания;
з)
площи, които ще бъдат засадени с нови лози в рамките на увеличаване на мащаба на малки и средни стопанства.
3. Държавите членки обявяват публично критериите по параграфи 1 и 2, които прилагат, и незабавно ги съобщават на Комисията.
Член 65
Роля на професионалните организации
При прилагането на член 63, параграф 2 държавите членки могат да вземат предвид препоръките, предоставени от признати професионални организации, действащи в лозаро-винарския сектор, посочени в членове 152, 156 и 157, от заинтересовани групи производители, посочени в член 95, или от други видове професионални организации, признати от законодателството на съответната държава членка, при условие че тези препоръки се предшестват от споразумениесключено между съответните представителни страни в референтния географски район.
Препоръките се правят за период, не по-дълъг от три години.
Член 66
Презасаждане
1. Държавите членки издават автоматично разрешение на производителите, които изкореняват лозовите насаждения от дадена площ след 1 януари 2016 г. и представят заявление. Разрешението е за размер, равностоен на нетната реколта от тази площ. Обхванатите от такива разрешения площи не се вземат предвид при прилагането на член 63.
2. Държавите членки могат да издават разрешения съгласно параграф 1 на производители, които се ангажират да изкоренят лозовите насаждения от дадена площ, ако това изкореняване се извърши най-късно до края на третата година, считано от датата, на която са засадени новите лозови насаждения.
3. Разрешението по параграф 1 се използва в същото стопанство, в което е извършено изкореняването. В площите, които отговарят на условията за производство на вина със защитени наименования за произход или защитени географски указания, държавите членки могат въз основа на препоръка от професионална организация съгласно член 65 да ограничат презасаждането до лози, които отговарят на същата спецификация за защитено наименование за произход или защитено географско указание като изкоренената площ.
4. Настоящият член не се прилага при изкореняване на неразрешени насаждения.
Член 67
Правило de minimis
1. Установената в настоящата глава схема за разрешаване на лозови насаждания не се прилага за държавите членки, в които преходният режим за правата на засаждане, предвиден в част II, дял I, глава III, раздел IVа, подраздел II от Регламент (ЕО) № 1234/2007, не се е прилагал към 31 декември 2007 г.
2. Държавите членки, за които посоченият в параграф 1 режим се е прилагал към 31 декември 2007 г., и които понастоящем имат засадена с лозя площ, по-малка от 10 000 хектара, могат да решат да не прилагат установената в настоящата глава схема за разрешаване на лозовите насаждения.
Член 68
Преходни разпоредби
1. Правата на засаждане, предоставени на производителите в съответствие с член 85з, член 85и или член 85к от Регламент (ЕО) № 1234/2007 преди 31 декември 2015 г., които не са използвани от тези производители и все още са валидни към тази дата, могат да бъдат превърнати в разрешения по настоящата глава, считано от 1 януари 2016 г.
Това превръщане се извършва, когато производителите представят искане преди 31 декември 2015 г. Държавите членки могат да решат да разрешат на производителите да представят такива искания за превръщане на правата в разрешения до 31 декември 2020 г.
2. Разрешенията, издадени съгласно параграф 1, имат същия срок на валидност като правата на засаждане, посочени в параграф 1. Ако не бъдат използвани, срокът на валидност на тези разрешения изтича най-късно на 31 декември 2018 г., или най-късно на 31 декември 2023 г., когато държавите членки са взели решението, посочено в параграф 1, втора алинея.
3. Площите от обхвата на разрешенията, издадени съгласно параграф 1, не се вземат предвид при прилагането на член 63.
Член 69
Делегирани правомощия
на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно:
а)
условията за прилагане на изключението, посочено в член 62, параграф 4;
б)
правилата за критериите, посочени в член 64, параграфи 1 и 2;
в)
добавянето на критерии към изброените в член 64, параграфи 1 и 2;
г)
съвместното съществуване на лозови насаждения, които производителят се е ангажирал да изкорени, с новозасадени лози съгласно член 66, параграф 2;
д)
основанията за решенията на държавите членки по член 66, параграф 3.
Член 70
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за установяване на необходимите мерки във връзка със:
а)
процедурите за издаване на разрешения;
б)
документацията, която да водят държавите членки, иуведомленията, които да бъдат изпращани на Комисията.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Раздел 2
Контрол на схемата за разрешаване на лозови насаждения
Член 71
Неразрешени насаждения
1. Производителите изкореняват за своя сметка площите, засадени с лозя без разрешение.
2. Ако производителите не извършат изкореняването в срок от четири месеца от датата, на която са били уведомени за нарушението, държавите членки правят необходимото изкореняването на неразрешените насаждения да се извърши в срок от две години след изтичането на четиримесечния срок. Направените разходи се заплащат от съответните производители.
3. Държавите членки съобщават на Комисията до 1 март всяка година общия размер на площите, за които е установено, че са засадени с лозя без разрешение след 1 януари 2016 г., както и размера на площите, изкоренени в съответствие с параграфи 1 и 2.
4. Когато даден производител не е изпълнил задълженията по параграф 1 от настоящия член, той подлежи на санкции, които се определят в съответствие с член 64 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
5. Площите, засадени с лозя без разрешение, не получават подпомагане от национални мерки или мерки на Съюза.
Член 72
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за установяване на необходимите мерки за доуточняване на изискванията запредоставяне на информация, които държавите членки трябва да спазват, включително евентуално намаляване на бюджетните ограничения, предвидени в приложение IVI, в случай на неизпълнение.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
ДЯЛ II
ПРАВИЛА ОТНОСНО ПРЕДЛАГАНЕТО НА ПАЗАРА И ОРГАНИЗАЦИИТЕ НА ПРОИЗВОДИТЕЛИ
ГЛАВА I
Правила за предлагане на пазара
Раздел 1
Пазарни стандарти
Подраздел 1
Уводни разпоредби
Член 73
Обхват
Без да се засягат каквито и да е други разпоредби, приложими за селскостопанските продукти, както и разпоредбите, приети във ветеринарния и фитосанитарния сектор и в сектора на храните, за да се осигури съответствието на продуктите с хигиенните и здравни стандарти, както и със стандартите за защита на здравето на животните, растенията и човека, в настоящия раздел се определят правилата относно пазарните стандарти, Тези правила са разделени на задължителни правила и незадължителни запазени наименования за селскостопански продукти.
Подраздел 2
Секторни или продуктови пазарни стандарти
Член 74
Общ принцип
Продуктите, за които са установени секторни или продуктови пазарни стандарти в съответствие с настоящия раздел, могат да бъдат предлагани на пазара в Съюза само ако съответстват на тези стандарти.
Член 75
Установяване и съдържание
1. Пазарните стандарти могат да се прилагат за един или повече от следните сектори и продукти:
а)
маслиново масло и трапезни маслини;
б)
плодове и зеленчуци;
в)
преработени плодови и зеленчукови продукти;
г)
банани;
д)
живи растения;
е)
яйца;
ж)
птиче месо;
з)
мазнини за мазане, предназначени за консумация от човека;
и)
хмел.
2. За да се вземат предвид очакванията на потребителите и за да се подобряват икономическите условия за производство и предлагане на пазара, както и качеството на селскостопанските продукти, обхванати от параграфи 1 и 4 на настоящия член, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 по отношение на секторни или продуктови пазарни стандарти, на всички етапи от предлагането на пазара, както и дерогации и освобождавания от тези стандарти с цел адаптиране към постоянно променящите се пазарни условия, към развиващите се изисквания на потребителите и към промените в съответните международни стандарти, както и за да се избегне създаването на пречки пред продуктовите иновации.
3. Без да се засяга член 26 от Регламент (ЕС) № 1169/2011 на Европейския парламент и на Съвета (27), пазарните стандарти, посочени в параграф 1, могат да включват едно или повече от следното, което да бъде определено на секторна или продуктова основа в зависимост от характеристиките на всеки сектор, необходимостта от регулиране на пускането на пазара и условията, посочени в параграф 5 от настоящия член:
а)
техническите определения, наименованията и търговските наименования за сектори, различни от посочените в член 78;
б)
критериите за класификация като категоризиране, тегло, оразмеряване, възраст и категория;
в)
видът, сорта растения или породата животни или търговския вид;
г)
представянето, свързаното със задължителните пазарни стандарти етикетиране, опаковането, правилата, които да се прилагат по отношение на пакетиращите центрове, маркирането, годината на реколтата и използването на специални наименования, без да се засягат разпоредбите на членове 92-123;
д)
критерии като външен вид, консистенция, форма, характеристики на продукта и съдържание на вода в проценти;
е)
специфични вещества, използвани при производството, или компоненти или съставки, включително тяхното количествено съдържание, чистота и идентификация;
ж)
вида на отглеждане и производствения метод, включително енологичните практики, и усъвършенстваните системи за устойчиво производство;
з)
купажирането на гроздова мъст и вина, включително определенията за него, смесването и ограниченията за него;
и)
честотата на събиране, доставка, консервиране и обработка, методът и температурата на съхраняване, складирането и транспорта;
й)
мястото на отглеждане и/или произход с изключение на птичето месо и мазнините за мазане;
к)
ограниченията по отношение на използването на някои вещества и практики;
л)
специфичната употреба;
м)
условията, на които се подчиняват пласирането, държането, разпространението и използването на продукти, които не съответстват на пазарните стандарти, приети съгласно параграф 1, или на определенията, наименованията и търговските наименования, посочени в член 78, както и отстраняване на вторичните продукти.
4. В допълнение към параграф 1 пазарните стандарти могат да се прилагат за лозаро-винарския сектор. Букви е), ж), з), к) и м) от параграф 3 се прилагат в посочения сектор.
5. Секторните или продуктови пазарни стандарти, приети съгласно параграф 1 от настоящия член, се установяват, без да се засягат членове 84-88 и приложение IX, и в тях се отчитат:
а)
специфичните характеристики на съответния продукт;
б)
необходимостта да се осигурят условия за улесняване на пускането на продуктите на пазара;
в)
интересът на производителите да предоставят информация за характеристиките на своите продукти и тяхното отглеждане и интересът на потребителите да получават подходяща и прозрачна информация за продуктите, включително за мястото на отглеждане, което да се определя за всеки случай поотделно на подходящото географско равнище, след извършването на оценка на въздействието в частност на разходите и административната тежест върху операторите и ползите за производителите и крайния потребител;
г)
наличните методи за определяне на физичните, химичните и органолептичните характеристики на продуктите;
д)
препоръките за стандарти, приети от международни органи;
е)
необходимостта да се запазят естествените и съществени характеристики на продуктите и да не се извършват сериозни промени в състава на съответния продукт.
6. За да се вземат предвид очакванията на потребителите и необходимостта от подобряване на качеството и икономическите условия за производство и предлагане на пазара на селскостопанските продукти, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за промени на секторите, изброени в параграф 1. Тези делегирани актове са стриктно ограничени до доказани нужди, произтичащи от променящите се изисквания на потребителите, техническия прогрес или необходимостта от продуктови иновации, и са предмет на доклад на Комисията до Европейския парламент и до Съвета, в който се оценяват по-специално нуждите на потребителите, разходите и административната тежест по отношение на операторите, включително въздействието върху вътрешния пазар и международната търговия и ползите за производителите и за крайния потребител.
Член 76
Допълнителни изисквания за предлагане на пазара на продукти в сектора на плодовете и зеленчуците
1. В допълнение, когато е уместно за посочените в член 75 приложими пазарни стандарти, продуктите от сектора на плодовете и зеленчуците, които са предназначени за продажба в прясно състояние на потребителите, могат да бъдат предлагани на пазара само ако са здрави, в добро състояние и с подходящо пазарно качество и ако е посочена държавата на произход.
2. Пазарните стандарти, посочени в параграф 1, както и всички пазарни стандарти, приложими за сектора на плодовете и зеленчуците, предвидени в съответствие с настоящия подраздел, се прилагат на всеки един от етапите на предлагане на пазара, в това число вноса и износа, и могат да обхващат качеството, категоризирането, теглото, размера, опаковането, амбалажа, съхранението, транспорта, представянето и предлагането на пазара.
3. Притежателят на продукти от сектора на плодовете и зеленчуците, обхванати от пазарните стандарти, не може да излага тези продукти, да ги предлага за продажба или да ги доставя или предлага на пазара в рамките на Съюза по начин, различен от съответстващия на тези стандарти начин, и има отговорност да осигури съответствие с тези стандарти.
4. С цел да се гарантира правилното прилагане на изискванията, предвидени в параграф 1 от настоящия член, и за да се отчетат някои специфични ситуации, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно специалните дерогации от настоящия член, които са необходими с оглед на правилното му прилагане.
Член 77
Сертифициране на хмел
1. В допълнение към приложимите пазарни стандарти и където е уместно, продуктите от сектора на хмела, добити или приготвени на територията на Съюза, подлежат на процедура по сертифициране съгласно настоящия член.
2. Сертификати могат да се издават само за продукти, които притежават минималните характеристики за качество, съответстващо на конкретната фаза на предлагане на пазара. Когато се касае за хмел на прах, хмел на прах с повишено съдържание на лупулин, екстракти от хмел и смесени продукти от хмел, сертификатът може да бъде издаден, само ако алфа-киселинното съдържание на тези продукти е не по-ниско от това на хмела, от който са приготвени.
3. В сертификата се посочва най-малко следната информация:
а)
мястото (местата) на производство на хмела;
б)
годината (годините) на реколтата; и
в)
сорта или сортовете.
4. Продукти от сектора на хмела могат да се предлагат на пазара или да се изнасят, само ако за тях е издаден сертификат в съответствие с настоящия член.
За внесени продукти от сектора на хмела удостоверението, предвидено в член 190, параграф 2, се счита за еквивалентно на сертификат.
5. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на мерки, дерогиращи от параграф 4 на настоящия член:
а)
за да удовлетворят търговските изисквания на определени трети страни; или
б)
за продукти, предназначени за специална употреба.
Мерките, посочени в първа алинея:
i)
не засягат нормалното предлагане на пазара на продукти, за които е издаден сертификат; и
ii)
се придружават от гаранции, предназначени да предотвратят евентуално объркване с тези продукти.
Член 78
Определения, наименования и търговски наименования за някои сектори и продукти
1. В допълнение към приложимите пазарни стандарти и където е уместно, определенията, наименованията и търговските наименования, предвидени в приложение VII, се прилагат за следните сектори или продукти:
а)
говеждо и телешко месо;
б)
вино;
в)
мляко и млечни продукти, предназначени за консумация от човека;
г)
птиче месо
д)
яйца;
е)
мазнини за мазане, предназначени за консумация от човека; както и
ж)
маслиново масло и трапезни маслини;
2. Определенията, наименованията или търговските наименования, предвидени в приложение VII, могат да се използват в Съюза единствено за предлагането на пазара на продукт, който отговаря на съответните изисквания, посочени в това приложение.
3. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно измененията, дерогациите или изключенията от определенията и търговските наименования, предвидени в приложение VII. Тези делегирани актове са стриктно ограничени до доказани нужди, произтичащи от променящите се изисквания на потребителите, техническия прогрес или необходимостта от продуктови иновации.
4. С цел да се гарантира, че операторите и държавите членки ясно и точно разбират определенията и търговските наименования, предвидени в приложение VII, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно правилата за тяхното уточняване и прилагане.
5. За да бъдат взети предвид очакванията на потребителите и развитието на пазара на млечни продукти, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, да определи млечните продукти по отношение на които трябва да се посочват животинските видове, от които произхожда млякото, в случай че са различни от едър рогат добитък, и да установи необходимите правила.
Член 79
Допустимо отклонение
1. За да се отчетат специфичният характер на всеки продукт или сектор, различните етапи на предлагане на пазара, техническите условия и евентуалните значителни практически трудности, както и точността и повторяемостта на методите на анализ, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно допустимото отклонение спрямо един или повече специфични стандарти, извън което цялата партида продукти се смята за неотговаряща на въпросния стандарт.
2. При приемането на актовете, посочени в параграф 1, Комисията отчита необходимостта да не се променят характеристиките, присъщи на продукта, и да се избягва понижаването на качеството му.
Член 80
Енологични практики и методи на анализ
1. За производство и съхраняване в Съюза на продуктите, изброени в приложение VII, част II, се използват само енологичните практики, разрешени в съответствие с приложение VIII и предвидени в член 75, параграф 3, буква ж) и член 83, параграфи 2 и 3.
Първа алинея не се прилага по отношение на:
а)
гроздов сок и концентриран гроздов сок; и
б)
гроздова мъст и концентрирана гроздова мъст, предназначена за приготвяне на гроздов сок.
Разрешените енологични практики се използват единствено за осигуряване на правилната винификация, правилното съхраняване или правилното пречистване на продукта.
Продуктите, изброени в приложение VII, част II, се произвеждат в Съюза в съответствие с правилата, установени в приложение VIII.
2. Продуктите, изброени в приложение VII, част II, не се предлагат на пазара в Съюза, ако:
а)
са приготвени чрез използване на неразрешени в Съюза енологични практики;
б)
са приготвени чрез използване на неразрешени национални енологични практики; или
в)
не съответстват на правилата, установени в приложение VIII.
Лозаро-винарските продукти, които са негодни за предлагане на пазара в съответствие с първа алинея, се унищожават. Чрез дерогация от това правило, държавите членки могат да разрешат използването на някои от тези продукти, чиито характеристики определят те самите, от дестилерии или предприятия за производство на оцет или за индустриални цели, при условие че това разрешение не се превръща в стимул за производство на лозаро-винарски продукти чрез неразрешени енологични практики.
3. Когато дава разрешение за използване на енологичните практики за вина, посочени в член 75, параграф 3, буква ж), Комисията:
а)
взема под внимание енологичните практики и методите на анализ, препоръчани и публикувани от OIV, както и резултатите от експерименталното използване на все още неразрешени енологични практики;
б)
взема под внимание въпроса за защитата на човешкото здраве;
в)
взема под внимание възможните рискове от въвеждане в заблуда на потребителите поради техните добре установени възприятия за продукта и съответстващите на това очаквания, като отчита наличието и възможностите за използване на информационни средства с цел изключване на подобни рискове;
г)
следи за запазването на естествените и съществените характеристики на виното и за това в състава на съответния продукт да не бъдат извършвани значими промени;
д)
осигурява приемливо минимално равнище на грижи за околната среда;
е)
спазва общите правила относно енологичните практики и правилата, установени в приложение VIII.
4. За да се гарантира правилното третиране на лозаро-винарските продукти, които са негодни за предлагане на пазара, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно правила за националните процедури, посочени в параграф 2, втора алинея от настоящия член, и дерогациите от тях, относно изтеглянето или унищожаването на лозаро-винарски продукти, които не съответстват на изискванията.
5. Когато е необходимо, Комисията приема актове за изпълнение за определяне на методите, посочени в член 75, параграф 5, буква г), за продуктите, изброени в приложение VII, част II. Посочените методи се основават на всички подходящи методи, препоръчани и публикувани от Международната организация по лозата и виното (OIV), освен ако те биха били неефективни или неподходящи с оглед на преследваната от Съюза цел. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
До приемането на тези актове за изпълнение се използват методите и правилата, разрешени от съответната държава членка.
Член 81
Винени сортове лози
1. Продуктите, изброени в приложение VII, част II и произведени в Съюза, се произвеждат от винени сортове лози, които могат да бъдат класифицирани в съответствие с параграф 2 от настоящия член.
2. При спазване на параграф 3 държавите членки изготвят класификация на винените сортове лози, които могат да се засаждат, презасаждат или присаждат на тяхна територия за целите на винопроизводството.
Държавите членки могат да класифицират единствено винените сортове лози, които отговарят на следните условия:
а)
въпросният сорт принадлежи към вида Vitis vinifera или произхожда от кръстоска на вида Vitis vinifera и други видове от рода Vitis;
б)
сортът не е един от следните: Noah, Othello, Isabelle, Jacquez, Clinton и Herbemont.
При заличаване на винен сорт лоза от класификацията по първа алинея изкореняването му се извършва в срок до 15 години от заличаването.
3. Държавите членки, чието винопроизводство не надвишава 50 000 хектолитра за винарска година, изчислено на база средно производство за петте последни винарски години, се освобождават от предвиденото в параграф 2, първа алинея задължение за класификация.
Въпреки това и в тези държави членки може да се засаждат, презасаждат и присаждат за целите на винопроизводството само винените сортове лози, които отговарят на изискванията на параграф 2, втора алинея.
4. Чрез дерогация от параграф 2, първа и трета алинея и параграф 3, втора алинея държавите членки разрешават засаждане, презасаждане или присаждане на следните винени сортове лози за научни изследвания и експериментална дейност:
а)
винени сортове лози, които не са класифицирани, в случая на държави членки, различни от посочените в параграф 3;
б)
винени сортове лози, които не отговарят на изискванията по параграф 2, втора алинея, в случая на посочените в параграф 3 държави членки.
5. Площи, засадени с винени сортове лози, с цел винопроизводство, в нарушение на разпоредбите на параграфи 2, 3 и 4, подлежат на изкореняване.
Въпреки това няма задължение за изкореняване на тези площи, когато продукцията е предназначена единствено за консумация в домакинствата на винопроизводителите.
Член 82
Специфична употреба на вината, които не отговарят на категориите, изброени в приложение VII, част II
С изключение на бутилирано вино, за което има доказателства, че бутилирането е извършено преди 1 септември 1971 г., виното, произведено от винени сортове лози, които са включени в класификациите, изготвени в съответствие с член 81, параграф 2, първа алинея, но не отговарят на нито една от категориите, посочени в приложение VII, част II, се използва единствено за консумация от домакинствата на отделните винопроизводители, за производство на винен оцет или за дестилация.
Член 83
Национални правила за някои продукти и сектори
1. Независимо от посоченото в член 75, параграф 2, държавите членки могат да приемат или запазят национални правила, които постановяват различни нива на качество за мазнините за мазане. Тези правила трябва да позволяват нивата на качество да бъдат оценявани на основание на критерии, които са свързани по-специално с използваните суровини, органолептичните характеристики на продуктите и тяхната физическа и микробиологична стабилност.
Държавите членки, които използват предвидената в първа алинея възможност, правят необходимото продуктите на други държави членки, които отговарят на постановените с въпросните национални правила критерии, да могат по недискриминационен начин да използват наименования, които указват, че тези критерии са били спазени.
2. Държавите членки могат да ограничат или забранят използването на определени енологични практики и да предвидят по-строги правила за вина, които са разрешени съгласно правото на Съюза и които са произведени на тяхна територия, с цел по-добро запазване на основните характеристики на вината със защитено наименование за произход или защитено географско указание и на пенливите вина и ликьорните вина.
3. Държавите членки могат да разрешат експерименталното използване на неразрешени енологични практики.
4. За да се осигури правилното и прозрачно прилагане на настоящия член, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на условията за прилагане на параграфи 1, 2 и 3 от настоящия член, както и условията за държане, разпространяване и използване на продуктите, получени чрез експерименталните практики, посочени в параграф 3 от настоящия член.
5. Държавите членки могат да приемат или да запазят допълнителни национални разпоредби за продуктите, обхванати от пазарен стандарт на Съюза, при условие че тези разпоредби са в съответствие с правото на Съюза, и по-специално с принципа на свободно движение на стоки, и при спазване на Директива 98/34/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (28).
Подраздел 3
Незадължителни запазени наименования
Член 84
Общи разпоредби
Създава се схема за незадължителни запазени секторни или продуктови наименования, за да бъдат улеснени производителите на селскостопански продукти с характеристики или специфика, носещи добавена стойност, при предоставянето на информация за тези характеристики или специфика в рамките на вътрешния пазар, и по-специално за подкрепа и допълване на конкретните пазарни стандарти.
Настоящият подраздел не се прилага за лозаро-винарските продукти, посочени в член 92, параграф 1.
Член 85
Съществуващи незадължителни запазени наименования
1. Списък на незадължителните запазени наименования, включени в схемата на20 декември 2013 г., е поместен в приложение IX, а условията за тяхното използване се определят в съответствие с член 86, буква а).
2. Незадължителните запазени наименования, посочени в параграф 1 от настоящия член, остават в сила до изменението им, освен ако не бъдат заличени в съответствие с член 86.
Член 86
Запазване, изменение и отмяна на незадължителни запазени наименования
За да се вземат предвид очакванията на потребителите, развитието на научно-техническите познания, ситуацията на пазара и промените в пазарните стандарти и в международните стандарти, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227:
а)
за запазване на допълнително незадължително запазено наименование, като определи условията за използването му,
б)
за изменение на условията за използване на незадължително запазено наименование, или
в)
за отмяна на незадължително запазено наименование.
Член 87
Допълнителни незадължителни запазени наименования
1. Едно наименование отговаря на условията за допълнително незадължително запазено наименование, само ако изпълнява всяко от следните изисквания:
а)
наименованието се отнася до характеристика на продукта или до спецификата на селскостопанското производство или преработката му и се отнася до сектор или продукт;
б)
използването на наименованието дава възможност за предоставяне на по-ясна информация за добавената стойност на продукта чрез характерните особентости или спецификата на селскостопанското му производство или преработка;
в)
при пускането на продукта на пазара характеристиката или спецификата на продукта, посочени в точка а), могат да се разпознаят от потребителите в няколко държави членки;
г)
условията и използването на наименованието са в съответствие с Директива 2000/13/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (29) или Регламент (ЕС) № 1169/2011.
При въвеждането на допълнително незадължително запазено наименование Комисията взема предвид съответните международни стандарти и съществуващите запазени наименования за обхванатите продукти или сектори.
2. За да се вземат предвид характеристиките на определени сектори, както и очакванията на потребителите, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на подробностите относно изискванията за въвеждането на допълнителни запазени наименования, посочени в параграф 1 от настоящия член.
Член 88
Ограничения за използването на незадължителни запазени наименования
1. Незадължително запазено наименование може да се използва единствено за описание на продукти, които отговарят на приложимите условия за употреба.
2. Държавите членки приемат подходящи мерки, за да гарантират, че етикетирането на продуктите не води до объркване с незадължителни запазени наименования.
3. За да се направи необходимото продуктите, описани посредством незадължителни запазени наименования, да съответстват на приложимите условия за употреба, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на допълнителни правила за използване на незадължителни запазени наименования.
Подраздел 4
Пазарни стандарти във връзка с вноса и износа
Член 89
Общи разпоредби
За да се вземат предвид характерните особености на търговията между Съюза и някои трети държави, както и специалният характер на определени селскостопански продукти, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно:
а)
условията, при които се счита, че вносните продукти имат равностойно ниво на съответствие с пазарните стандарти на Съюза, и условията, при които се разрешава дерогация от член 74; и
б)
правилата, отнасящи се до прилагането на пазарните стандарти по отношение на изнасяните от Съюза продукти.
Член 90
Специални разпоредби за вноса на вино
1. Освен ако не е предвидено друго в международните споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС, за внасяните в Съюза продукти, попадащи под кодове по КН 2009 61, 2009 69 и 2204, се прилагат разпоредбите относно наименованията за произход и географските указания и етикетирането на вина, определени в раздел 2 на настоящата глава и в определенията, наименованията и търговските наименования, посочени в член 78 от настоящия регламент.
2. Освен ако не е предвидено друго в международните споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС, продуктите, посочени в параграф 1 от настоящия член, се произвеждат в съответствие с енологичните практики, разрешени от Съюза в съответствие с настоящия регламент или преди предоставянето на разрешение по член 80, параграф 3 - в съответствие с енологичните практики, препоръчани и публикувани от OIV.
3. За вноса на продуктите, посочени в параграф 1, е необходимо да бъде представен:
а)
сертификат, че са спазени условията по параграфи 1 и 2, изготвен от компетентен орган, включен в списък, който да бъде оповестен публично от Комисията, в държавата на произход на продукта;
б)
доклад за извършен анализ, изготвен от орган или отдел, определен от държавата на произход на продукта, ако продуктът е предназначен за пряка консумация от човека.
Подраздел 5
Общи разпоредби
Член 91
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение:
а)
за изготвяне на списъка на млякото и млечните продукти, посочени в приложение VII, част III, точка 5, втора алинея, и мазнините за мазане, посочени в приложение VII, част VII, шеста алинея, буква а), въз основа на индикативните списъци на продукти, считани от държавите членки за съответстващи на посочените разпоредби на тяхната територия, които списъци се изпращат от държавите членки на Комисията;
б)
за определяне на правила за прилагане на секторните или продуктовите пазарни стандарти;
в)
за определяне на правила за установяване дали продуктите са преминали през обработки, противоречащи на разрешените енологични практики;
г)
за определяне на правила за методите на анализ за определяне на характеристиките на продуктите;
д)
за определяне на правила за определяне на равнището на допустимо отклонение;
е)
за определяне на за прилагане на мерките, посочени в член 89;
ж)
за определяне на правилата за идентифициране или регистрация на производителя и/или промишлените съоръжения, в които е приготвен или преработен продуктът, за процедурите по сертифициране и за търговските документи, придружаващите документи и регистрите, които да се водят.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Раздел 2
Наименования за произход, географски указания и традиционни наименования в лозаро-винарския сектор
Подраздел 1
Уводни разпоредби
Член 92
Обхват
1. Правилата относно наименованията за произход, географските указания и традиционните наименования, предвидени в настоящия раздел, се прилагат за продуктите, посочени в приложение VIII, част II, точки 1, 3-6, 8, 9, 11, 15 и 16.
2. Посочените в параграф 1 правила се основават на:
а)
защита на законните интереси на потребителите и производителите;
б)
осигуряване на правилното функциониране на вътрешния пазар за съответните продукти; и
в)
насърчаване на производството на качествени продукти, посочени в настоящия раздел, като се допускат и национални мерки, свързани с политиката по качеството.
Подраздел 2
Наименования за произход и географски указания
Член 93
Определения
1. За целите на настоящия раздел се прилагат следните определения:
а)
„наименование за произход“ означава наименование на район, определена местност или, в изключителни и надлежно обосновани случаи, наименование на държава, което се използва за описание на продукт, посочен в член 92, параграф 1, за който са изпълнени следните изисквания:
i)
качеството и характеристиките на продукта се дължат основно или изключително на специфична географска среда с присъщите ѝ природни и човешки фактори;
ii)
гроздето, от което се произвежда продуктът, произхожда изключително от този географски район;
iii)
производството се извършва в този географски район; и
iv)
продуктът е получен от сортове лози от вида Vitis vinifera;
б)
„географско указание“ означава указание, отнасящо се за район, определена местност или, в изключителни и надлежно обосновани случаи, държава, което се използва за описание на продукт, посочен в член 92, параграф 1, за който са изпълнени следните изисквания:
i)
притежава специфично качество, известност или други характеристики, присъщи на този географски произход;
ii)
най-малко 85 % от гроздето, използвано за неговото производство, произхожда изключително от този географски район;
iii)
производството се извършва в този географски район; и
iv)
получен е от сортове лози, принадлежащи към вида Vitis vinifera или произхождащи от кръстоска на вида Vitis vinifera и други видове от рода Vitis.
2. Някои традиционно използвани наименования представляват наименование за произход, когато:
а)
обозначават дадено вино;
б)
препращат към географско наименование;
в)
изпълняват изискванията, посочени в параграф 1, буква а), подточки i)-iv); и
г)
за тях е приложена процедурата за предоставяне на правна закрила на наименования за произход и на географски указания, предвидена в настоящия подраздел.
3. Наименованията за произход и географските указания, включително свързаните с географски райони в трети държави, могат да се ползват с правназакрила в рамките на Съюза в съответствие с установените в настоящия подраздел правила.
4. Производството, посочено в параграф 1, буква а), подточка iii), обхваща всички дейности от гроздобера до приключването на процеса на винопроизводство, с изключение на следпроизводствените процеси.
5. За целите на прилагането на параграф 1, буква б), подточка ii) делът на гроздето в размер на максимум 15 %, което може да е с произход извън определения географски район, произхожда от държавата членка или от третата държава, в която се намира определеният район.
Член 94
Заявки за предоставяне на правна закрила
1. Заявките за предоставяне на правна закрила на означения като наименования за произход или географски указания включват техническо досие, което съдържа:
а)
наименованието, за което се иска правна закрила;
б)
името и адреса на заявителя;
в)
спецификация на продукта, посочена в параграф 2; и
г)
единен документ, съдържащ обобщение на спецификацията на продукта, посочена в параграф 2.
2. Спецификацията на продукта дава възможност на заинтересованите страни да проверят дали са спазени съответните условия на производство, с които се свързва наименованието за произход или географското указание.
Спецификацията на продукта включва най-малко:
а)
наименованието, за което се иска правна закрила;
б)
описание на виното иливината:
i)
по отношение на вина с наименование за произход -основните аналитични и органолептични характеристики;
ii)
по отношение на вина с географско указание -основните аналитични характеристики, както и оценка или посочване на техните органолептични характеристики;
в)
където е приложимо - специфичните енологични практики, използвани за производството на виното или вината, както и съответните ограничения върху производствотоим;
г)
очертаването на границите на съответния географски район;
д)
максималния добив от хектар;
е)
посочване на винения сорт или сортовете лозя, от които е (са) получено(и) виното или вината;
ж)
данни, потвърждаващи връзката, посочена в член 70, параграф 1, буква а), подточка i) или съответно в член 93, параграф 1, буква б), подточка i);
з)
приложими изисквания, установени в законодателството на Съюза или в националното законодателство или, когато това е предвидено от държавите членки, от организация, която управлява защитеното наименование за произход или защитеното географско указание, като се отчита обстоятелството, че тези изисквания трябва да са обективни, недискриминационни и съвместими правото на Съюза;
и)
наименованието и адреса на органите или структурите, които проверяват спазването на разпоредбите за спецификация на продукта, заедно с описание на техните задачи.
3. Когато заявката за предоставяне на правна закрила засяга географски район в трета държава, тя съдържа, освен елементите, предвидени в параграфи 1 и 2, и доказателство, че съответното наименование е защитено в неговата държава на произход.
Член 95
Заявители
1. Всяка заинтересована група производители или, в изключителни и надлежно обосновани случаи, отделен производител, може да подаде заявка за предоставяне на правна закрила на наименование за произход или географско указание. В заявката могат да участват и други заинтересовани лица.
2. Производителите могат да подават заявки за предоставяне на правна закрила само за произвежданите от тях вина.
3. Може да се подаде обща заявка в случаите на наименование, обозначаващо граничен географски район, или на традиционно наименование, свързано с граничен географски район.
Член 96
Предварителна национална процедура
1. Заявките за предоставяне на правна закрила на наименование за произход или географско указание на вина с произход от Съюза преминават предварителна национална процедура.
2. Заявката за предоставяне на правна закрила се подава в държавата членка, от чиято територия произхожда наименованието за произход или географското указание.
3. Държавата членка, в която е подадена заявката за предоставяне на правна закрила, я разглежда, за да установи дали тя отговаря на установените в настоящия подраздел условия.
Посочената държава членка провежда национална процедура, която осигурява подходящо публикуване на заявката и предвижда срок от не по-малко от два месеца от датата на публикуване, в който всяко физическо или юридическо лице, имащо законен интерес и пребиваващо или установено на нейна територия, може да възрази срещу предложената правна закрила, като представи на държавата членка надлежно обосновано изложение.
4. В случай че държавата членка, която разглежда заявката, прецени, че наименованието за произход или географското указание не отговаря на условията, установени в настоящия подраздел, или е несъвместимо със законодателството на Съюза, държавата членка отхвърля заявката.
5. Ако държавата членка, която разглежда заявката, прецени, че са изпълнени изискванията, тя провежда национална процедура, която осигурява подходящо публикуване на спецификацията на продукта най-малко в интернет и препраща заявката на Комисията.
Член 97
Контрол от страна на Комисията
1. Комисията публично оповестява датата, на която е подадена заявката за предоставяне на правна закрила на наименование за произход или географско указание.
2. Комисията проверява дали заявките за предоставяне на правна закрила по член 94 отговарят на условията, установени в настоящия подраздел.
3. В случай че Комисията прецени, че са изпълнени установените в настоящия подраздел условия, тя приема актове за изпълнение относно публикуването в Официален вестник на Европейския съюз на единния документ, посочен в член 94, параграф 1, буква г), и на препратката към публикацията на спецификацията на продукта, направена в хода на предварителната национална процедура. Тези актове за изпълнение се приемат без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграфи 2 или 3.
4. Когато Комисията прецени, че не са изпълнени установените в настоящия подраздел условия, тя приема актове за изпълнение за отхвърляне на заявката.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 98
Процедура за предявяване на възражения
В срок от два месеца от датата на публикуване на единния документ, посочен в член 94, параграф 1, буква г), всяка държава членка или трета държава, или всяко физическо или юридическо лице, имащо законен интерес и е пребиваващо или установено в държава членка, различна от поискалата правна закрила, или в трета държава, може да възрази срещу предвижданата закрила, като подаде до Комисията надлежно обосновано изложение относно условията за предоставяне на закрила, установени в настоящия подраздел.
В случай на физически или юридически лица, пребиваващи или установени в трети държави, това искане се подава директно или чрез органите на съответната трета държава в рамките на двумесечния срок, посочен в първа алинея.
Член 99
Решение по заявката за предоставяне на правна закрила
Въз основа на информацията, с която Комисията разполага след приключване на посочената в член 98 процедура по предявяване на възражения, чрез Комисията приема актове за изпълнение, с които или се предоставя правна закрила на наименованието за произход или географското указание, което отговаря на установените в настоящия подраздел условия и е съвместимо с правото на Съюза, или се отхърля заявката, ако тези условия не са изпълнени.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 100
Омоними
1. Наименование, за което е подадена заявка и което изцяло или частично е омоним на наименование, което вече е регистрирано съгласно настоящия регламент, се регистрира при надлежно спазване на местната и традиционната употреба и отчитане на възможния риск от объркване.
Омонимно наименование, което въвежда в заблуждение потребителя, като му внушава, че продуктите идват от друга територия, не се регистрира, дори ако наименованието е точно по отношение на действителната територия, район или място на произход на тези продукти.
Регистрирано омонимно наименование може да се използва само ако съществува достатъчна разлика в практиката между омонима, регистриран впоследствие, и вече регистрираното наименование, като се вземат предвид необходимостта от равно третиране на заинтересованите производители и необходимостта потребителите да не се въвеждат в заблуждение.
2. Параграф 1 се прилага mutatis mutandis, ако наименование, за което е подадена заявка, е изцяло или частично омоним на географско указание, което е защитено съгласно националното правото на държавите членки.
3. Когато наименованието на винен сорт лоза съдържа или се състои от защитено наименование за произход или защитено географско указание, това наименование не се използва за целите на етикетирането на селскостопански продукти.
За да се вземат предвид съществуващите практики на етикетиране, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, определящи изключенията от това правило.
4. Правната закрила на наименованията за произход и географските указания за продуктите, обхванати от член 93 от настоящия регламент, не засяга защитените географски указания, приложими към спиртните напитки, определени в член 2 от Регламент (ЕО) № 110/2008 на Европейския парламент и на Съвета (30).
Член 101
Допълнителни основания за отказ на правна закрила
1. Наименование, което е станало родово, не може да се ползва с правна закрила като наименование за произход или географско указание.
За целите на настоящия раздел „наименование, което е станало родово“ означава наименование на вино, което въпреки че е свързано с местността или района, където този продукт първоначално е бил произвеждан или се е предлагал на пазара, се е превърнало в традиционно наименование на вино в Съюза.
За да се установи дали едно наименование е станало родово, се вземат предвид факторите от значение за него, и по-специално:
а)
съществуващото положение в Съюза, по-специално в сферите на потребление;
б)
приложимото законодателство на Съюза или национално правзо.
2. Дадено наименование не може да се ползва с правназакрила като наименование за произход или географско указание, когато в светлината на репутацията и известността на търговската марка тази закрила може да въведе потребителите в заблуждение по отношение на истинската идентичност на виното.
Член 102
Връзка с търговските марки
1. Регистрацията на търговска марка, която съдържа или се състои от защитено наименование за произход или защитено географско указание, което не отговаря на спецификацията на съответния продукт, или чието използване попада в обхвата на член 103, параграф 2, и която е свързана с продукт, попадащ в една от изброените в приложение VII, част II категории:
а)
се отказва, ако заявката за регистрация на търговската марка е подадена след датата за внасяне в Комисията на заявката за предоставяне на правна закрила на наименованието за произход или географското указание и впоследствие наименованието за произход или географското указание е получило правна закрила, или
б)
се обявява за недействителна
2. Без да се засяга член 101, параграф 2, търговска марка, посочена в параграф 1 от настоящия член, за която има подадена заявка, която е регистрирана или се е наложила чрез добросъвестна практика, ако такава възможност е предвидена в съответното право, на територията на Европейския съюз, или преди датата на предоставяне на правна закрила на наименованието за произход или на географското указание в държавата на произход, или преди 1 януари 1996 г., може да продължи да се използва и да се подновява независимо от правната закрила на наименованието за произход или на географското указание, при условие че не са налице основания за недействителност или отмяна на търговската марка съгласно Директива 2008/95/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (31) или съгласно Регламент (ЕО) № 207/2009 на Съвета (32).
В подобни случаи се разрешава използването на наименованието за произход или на географското указание успоредно със съответните търговски марки.
Член 103
Правна закрила
1. Защитено наименование за произход и защитено географско указание може да се използва от всеки оператор, предлагащ на пазара вино, което е било произведено в съответствие със съответната спецификация на продукта.
2. Защитено наименование за произход и защитено географско указание, както и виното, използващо това защитено наименование в съответствие със спецификацията на продукта, се ползват с правназакрила срещу:
а)
всяка пряка или непряка търговска употреба на това защитено наименование:
i)
от сходни продукти, за които не е спазена спецификацията на продукта на защитеното наименование; или
ii)
доколкото при такава употреба се експлоатира репутацията на наименованието за произход или географското указание;
б)
всякаква злоупотреба, имитация или позоваване, дори ако е посочен истинският произход на продукта или услугата или ако защитеното наименование е преведено, транскрибирано, транслитерирано или придружено от израз като „стил“, „тип“, „метод“, „както е произведено в“, „имитация“, „с аромат на“, „като“ или друг подобен израз;
в)
всяко друго невярно или въвеждащо в заблуждение означение на мястото, откъдето идва продуктът, произхода, естеството или основни свойства на продукта, върху вътрешната или външната опаковка, рекламни материали или документи, свързани със съответния лозаро-винарски продукт, както и опаковането на продукта в контейнер по начин, който може да създаде невярна представа за неговия произход;
г)
всяка друга практика, която би могла да въведе в заблуждение потребителите относно истинския произход на продукта.
3. Защитените наименования за произход и защитените географски указания не стават родови в Съюза по смисъла на член 101, параграф 1.
Член 104
Регистър
Комисията създава и поддържа електронен регистър на защитените наименования за произход и защитените географски указания на вина, до който се предоставя публичен достъп. Наименованията за произход и географските указания, отнасящи се до продукти от трети държави, които са защитени в Съюза съгласно международно споразумение, по което Съюзът е договаряща страна, могат да бъдат вписани в регистъра. Освен ако не са изрично посочени в споменатото споразумение като защитени наименования за произход по смисъла на настоящия регламент, такива наименования се вписват в регистъра като защитени географски указания.
Член 105
Изменение на спецификациите на продуктите
Заявител, който отговаря на условията, определени в член 95, може да подаде заявка за одобрение на изменение на спецификацията на продукт със защитено наименование за произход или на защитено географско указание, по-специално с оглед отчитане развитието на научно-техническите знания или с оглед преразглеждане на границите на географския район, посочен в член 94, параграф 2, втора алинея, буква г). В заявката се описват исканите изменения и се излагат основанията за тях.
Член 106
Отмяна
Комисията може по своя инициатива или въз основа на надлежно обосновано искане от държава членка, от трета държава или от физическо или юридическо лице, имащо законен интерес, да приеме актове за изпълнение за отмяна на правна закрила на наименование за произход или географско указание, ако спазването на съответната продуктова спецификация вече не е гарантирано.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 107
Съществуващи защитени наименования на вина
1. Наименования на вина, които са посочени в членове 51 и 54 от Регламент (ЕО) № 1493/1999 на Съвета (33) и член 28 от Регламент (ЕО) № 753/2002 на Комисията (34), се ползват автоматично с правназакрила по настоящия регламент. Комисията ги вписва в регистъра, предвиден в член 104 от настоящия регламент.
2. Чрез актове за изпълнение, приети, без прилагане на процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или параграф 3 от настоящия регламент, Комисията извършва съответните формалности по заличаването на такива наименования на вина, за които се прилага член 118т, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1234/2007, от регистъра, предвиден в член 104 от настоящия регламент.
3. Член 106 не се прилага по отношение на съществуващите защитени наименования на вина, посочени в параграф 1 от настоящия член.
До 31 декември 2014 г. Комисията може по своя собствена инициатива да приема актове за изпълнение за отмяна на правната закрила на съществуващите защитени наименования на вина, посочени в параграф 1 от настоящия член, ако те не отговарят на условията, предвидени в член 93.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
4. За Хърватия наименованията на вината, публикувани в Официален вестник на Европейския съюз (35), са защитени по силата на настоящия регламент, при положение че процедурата на оспорване има благоприятен изход. Комисията ги вписва в регистъра, предвиден в член 104.
Член 108
Такси
Държавите членки могат да начисляват такси за покриване на разходите си, включително на разходите, свързани с разглеждането на заявките за предоставяне на правна закрила, декларациите за възражение, заявките за изменение и исканията за отмяна съгласно настоящия подраздел.
Член 109
Делегирани правомощия
1. За да се вземат предвид характерните особености на производството в определения географски район, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на:
а)
допълнителните критерии за определяне на границите на географския район, и
б)
ограниченията и дерогациите по отношение на производството в определения географски район.
2. За да се осигури качеството и проследяването на продуктите, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на условията, при които спецификациите на продуктите могат да включват допълнителни изисквания.
3. За да се гарантира правната закрила на законните права и интереси на производителите и операторите, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, определящи:
а)
видовете заявители, които могат да подават заявка за правна закрила на наименование за произход или географско указание;
б)
условията, които трябва да се спазват по отношение на заявката за правна закрила на наименование за произход или географско указание, контрола от страна на Комисията, процедурата за предявяване на възражения и процедурите за изменение, отмяна или преобразуване на защитени наименования за произход или защитени географски указания;
в)
условията, приложими за трансгранични заявки;
г)
условията за заявки по отношение на географски райони в трета държава;
д)
датата, от която се прилага правната закрила или изменението на правната закрила;
е)
условията, свързани с изменение на спецификациите на продуктите.
4. За да се осигури адекватно равнище на правна закрила, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно ограниченията във връзка със защитеното наименование.
5. За да се направи необходимото икономическите оператори и компетентните органи да не бъдат несъразмерно засегнати от прилагането на настоящия подраздел по отношение на наименованията на вина, получили правна закрила преди 1 август 2009 г. или за които заявката за предоставяне на правна закрила е подадена преди тази дата, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, установяващи преходни разпоредби за:
а)
наименованията на вина, признати от държавите членки като наименования за произход или географски указания най-късно до 1 август 2009 г., и наименованията на вина, за които заявката за предоставяне на правна закрила е подадена преди тази дата;
б)
вината, пуснати на пазара или етикетирани преди определена дата; и
в)
изменението на спецификациите на продуктите.
Член 110
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
1. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на необходимите мерки относно:
а)
информацията, която да бъде посочена в спецификацията на продукта по отношение на връзката между географския район и крайния продукт;
б)
предоставянето на публичен достъп до решенията относно правната закрила или отхвърлянето ѝ;
в)
създаването и поддържането на регистъра, посочен в член 104;
г)
преобразуването на защитено наименование за произход в защитено географско указание;
д)
подаването на трансгранични заявки.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
2. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на необходимите мерки относно процедурата за разглеждане на заявките за правна закрила или за одобрение на изменението на наименование за произход или на географско указание, както и процедурата за предявяване на възражение, за отмяна или преобразуване и за предоставяне на информация, свързана със съществуващите защитени наименования на вина, по-специално по отношение на:
а)
образци на документи и формат за предаване;
б)
срокове;
в)
подробна информация относно фактите, доказателствата и подкрепящите документи, които да бъдат представени в подкрепа на заявката или искането.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 111
Други изпълнителни правомощия
Когато дадено възражение бъде сметнато за недопустимо, Комисията приема актза изпълнениеза отхвърляне на възражението като недопустимо. Тези актове за изпълнение се приемат без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или параграф 3.
Подраздел 3
Традиционни наименования
Член 112
Определение
„Традиционно наименование“ означава наименование, което е традиционно използвано в държава членка за продуктите, посочени в член 92, параграф 1, за да обозначи:
а)
че продуктът има защитено наименование за произход или защитено географско указание съгласно правото на Съюза или националното право; или
б)
начина на производство или стареене или качеството, цвета, типа местност или конкретно събитие, свързано с историята на продукта със защитено наименование за произход или защитено географско указание.
Член 113
Правна закрила
1. Защитено традиционно наименование може да се използва единствено за продукт, произведен в съответствие с определението, предвидено в член 112, параграф 1.
Традиционните наименования са защитени срещу неправомерно използване.
2. Традиционните наименования са защитени само на езика и за категориите лозаро-винарски продукти, предявени в заявлението, срещу:
а)
всяка злоупотреба, включително когато защитеното наименование е придружено от израз като „стил“, „тип“, „метод“, „както се произвежда в“, „имитация“, „с аромат на“, „като“ или друг подобен израз;
б)
всяко друго невярно или въвеждащо в заблуждение означение на естеството, характеристиките или основните свойства на продукта, поставено върху вътрешната или външната опаковка, рекламни материали или документи, свързани с него;
в)
всяка друга практика, която би могла да въведе в заблуждение потребителите, по-специално да създаде впечатлението, че виното отговаря на условията за защитеното традиционно наименование.
3. Традиционните наименования не стават родови в Съюза.
Член 114
Делегирани правомощия
1. За да се осигури адекватно равнище на правна закрила, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно езика и изписването на традиционното наименование, за което се иска правна закрила.
2. За да се гарантира правната закрила на законните права и интереси на производителите или операторите, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, определящи:
а)
видовете заявители, които могат да подават заявка за правна закрила на традиционно наименование;
б)
условията за валидност на заявка за признаване на традиционно наименование;
в)
основанията за подаване на възражение срещу предложено признаване на традиционно наименование;
г)
обхвата на правната закрила, връзката с търговски марки, защитени традиционни наименования, защитени наименования за произход или географски указания, омоними или определени наименования на винени сортове лози;
д)
основанията за отмяна на традиционно наименование;
е)
датата на подаване на заявка или искане за възражение или отмяна;
ж)
процедурите, които трябва да се спазват по отношение на заявката за правна закрила на традиционно наименование, включително контрола от страна на Комисията, процедурата за предявяване на възражения и процедурите за отмяна и изменение.
3. За да се вземат предвид характерните особености на търговията между Съюза и някои трети държави, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, определящи условията, при които традиционните наименования могат да се използват за продукти от трети държави, и предвиждащи дерогации от член 112 и член 113, параграф 2.
Член 115
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
1. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на необходимите мерки относно процедурата за преглед на заявките за правна закрила или за одобрение на изменението на традиционно наименование, както и процедурата за искания за възражение или отмяна, по-специално по отношение на:
а)
образци на документи и формат за предаване;
б)
срокове;
в)
подробна информация относно фактите, доказателствата и подкрепящите документи, които се представят в подкрепа на заявката или искането;
г)
подробни правила относно предоставянето на публичен достъп до защитените традиционни наименования.
2. Комисията приема актове за изпълнение за приемане или отхвърляне на заявката за правна закрила на традиционно наименование или искането за изменение на защитено наименование или за отмяна на правната закрила на традиционно наименование.
3. Комисията приема актове за изпълнение, уреждащи правната закрила на традиционни наименования, по отношение на които е била приета заявка за правна закрила, по-специално като ги класифицира в съответствие с член 112 и като публикува определение и/или условията за използване.
4. Актовете за изпълнение, посочени в параграфи 1, 2 и 3 от настоящия член, се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 116
Други изпълнителни правомощия
Когато дадено възражение се счита за недопустимо, Комисията приема акт за изпълнение, с който се отхвърля възражението като недопустимо. Този акт за изпълнение се приема без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или параграф 3.
Раздел 3
Етикетиране и представяне в лозаро-винарския сектор
Член 117
Определение
За целите на настоящия раздел:
а)
„етикетиране“ означава всякакви думи, означения, търговски марки, маркови имена, картинни изображения или символи, поставени върху всякакъв вид опаковка, документ, картичка, етикет, обръч или лента, придружаващи или посочващи даден продукт;
б)
„представяне“ означава всяка информация, предоставена на потребителите чрез опаковката на съответния продукт, включително формата и вида на бутилките.
Член 118
Условия за прилагането на хоризонталните правила
Освен ако в настоящия регламент не е предвидено друго, при етикетирането и представянето се прилагат, Директива 89/396/ЕИО на Съвета (36), Директива 2000/13/ЕО, Директива 2007/45/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (37) Директива 2008/95/ЕО и Регламент (ЕС) № 1169/2011.
Етикетирането на продуктите, посочени в приложение VII, част II, точки 1-11, 13, 15 и 16, не може да бъде допълвано с данни, различни от предвидените в настоящия регламент, освен ако тези данни отговарят на изискванията на Директива 2000/13/ЕО и Регламент (ЕС) № 1169/2011.
Член 119
Задължителни данни
1. Етикетирането и представянето на продуктите, посочени в приложение VII, част II, точки 1-11, 13, 15 и 16, които се предлагат на пазара в Съюза или са предназначени за износ, съдържат следните задължителни данни:
а)
обозначение на категорията лозаро-винарски продукт в съответствие с приложение VII, част II;
б)
за вина със защитено наименование за произход или защитено географско указание:
i)
означението „защитено наименование за произход“ или „защитено географско указание“; и
ii)
името на защитеното наименование за произход или на защитеното географско указание;
в)
действителното алкохолно съдържание по обем;
г)
обозначение на мястото на произход на виното;
д)
обозначение на бутилиращото предприятие или - за пенливото вино, газираното пенливо вино, качественото пенливо вино или качественото ароматизирано пенливо вино - наименованието на производителя или търговеца;
е)
посочване на вносителя при вина от внос; и
ж)
при пенливо вино, газирано пенливо вино, качествено пенливо вино или качествено ароматизирано пенливо вино - посочване на съдържанието на захар.
2. Чрез дерогация от параграф 1, буква а), за вина, чиито етикети включват името на защитено наименование за произход или на защитено географско указание, може да не се посочва категорията лозаро-винарски продукт.
3. Чрез дерогация от параграф 1, буква б), означенията „защитено наименование за произход“ или „защитено географско указание“ може да не се посочват в следните случаи:
а)
когато, в съответствие със спецификацията на продукта, посочена в член 94, параграф 2, на етикета е изписано традиционно наименование в съответствие с член 112, буква а);
б)
в изключителни и надлежно обосновани случаи, които подлежат на определяне от Комисията чрез делегирани актове, приети в съответствие с член 227, за да се осигури съответствие със съществуващите практики за етикетиране.
Член 120
Незадължителни данни
1. Етикетирането и представянето на продуктите, посочени в приложение VII, част II, точки 1-11, 13, 15 и 16, могат по-специално да съдържат следните незадължителни данни:
а)
годината на реколтата;
б)
наименованието на един или няколко винени сортове лози;
в)
за вина, различни от посочените в член 119, параграф 1, буква ж) - посочване на съдържанието на захар;
г)
за вина със защитено наименование за произход или защитено географско указание - традиционни наименования в съответствие с член 112, буква б);
д)
символа на Съюза, указващ защитеното наименование за произход или защитеното географско указание;
е)
наименования, свързани с определени производствени методи;
ж)
за вина със защитено наименование за произход или защитено географско указание - наименованието на друга географска единица, която е по-малка или по-голяма от определения район, даващ наименованието за произход или географското указание.
2. Без да се засяга член 100, параграф 3, по отношение на използването на посочените в параграф 1, букви а) и б) от настоящия член данни за вина, които не притежават защитено наименование за произход или защитено географско указание:
а)
държавите членки въвеждат законови, подзаконови или административни разпоредби с оглед осигуряването на процедури за сертифициране, одобрение и проверка, така че да се гарантира верността на съответната информация;
б)
въз основа на недискриминационни и обективни критерии и при отчитане на изискването за лоялна конкуренция, държавите членки могат - по отношение на вината, произведени от винени сортове лози на тяхна територия - да съставят списъци на изключени винени сортове лози за вина, особено ако:
i)
съществува риск от заблуждаване на потребителите по отношение на истинския произход на виното, дължащ се на факта, че виненият сорт лоза е неразделна част от съществуващо защитено наименование за произход или защитено географско указание;
ii)
проверките не биха били рентабилни от гледна точка на разходите, тъй като съответният винен сорт лозя представлява много малка част от лозята на държавата членка;
в)
смесването на вина от различни държави членки не води до посочване на етикета на винения сорт лоза, освен ако съответните държави членки не дадат съгласие за противното и не осигурят възможност за провеждането на съответните процедури по сертифициране, одобрение и проверка.
Член 121
Езици
1. Когато са представени с думи, задължителните и незадължителните данни съгласно членове 119 и 120 фигурират на един или повече от официалните езици на Съюза.
2. Независимо от параграф 1 наименованието на защитеното наименование за произход или защитеното географско указание или традиционно наименование съгласно член 112, буква б) фигурира на етикета на езика или езиците, за които се прилага правната закрила. Наименованието може да фигурира и на един или повече от официалните езици на Съюза, в случай че защитеното наименование за произход или защитеното географско указание или специфичното национално обозначение са изписани на азбука, различна от латиницата.
Член 122
Делегирани правомощия
1. За да се вземат предвид специфичните характеристики на лозаро-винарския сектор, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 във връзка с правилата и ограниченията относно:
а)
представянето и използването на данни върху етикетите, различни от предвидените в настоящия раздел;
б)
задължителните данни относно:
i)
наименованията, които да се използват за формулиране на задължителните данни, и условията за тяхното използване;
ii)
наименованията, които се отнасят до стопанство, и условията за тяхното използване;
iii)
разпоредбите, които разрешават на държавите членки производители да въвеждат допълнителни правила, свързани със задължителните данни;
iv)
разпоредбите, които разрешават допълнителни дерогации, освен посочените в член 119, параграф 2, що се отнася до непосочването на категорията лозаро-винарски продукт; и
v)
разпоредбите относно използването на езици;
в)
незадължителните данни относно:
i)
наименованията, които да се използват за формулиране на незадължителните данни, и условията за тяхното използване;
ii)
разпоредбите, които разрешават на държавите членки производители да въвеждат допълнителни правила, свързани с незадължителните данни;
г)
представянето по отношение на:
i)
условията за използване на някои форми на бутилки, както и списък на някои специфични форми на бутилки;
ii)
условията за използване на бутилки и тапи от типа за „пенливо вино“;
iii)
разпоредбите, които разрешават на държавите членки производители да въвеждат допълнителни правила, свързани с представянето;
iv)
разпоредбите относно използването на езици.
2. За да се осигури правната закрила на законните интереси на операторите, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно правилата за временното етикетиране и представяне на вина с наименование за произход или географско указание, когато това наименование за произход или географско указание изпълнява необходимите изисквания.
3. За да се направи необходимото икономическите оператори да не бъдат засегнати, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно преходни разпоредби за вината, пуснати на пазара и етикетирани в съответствие с приложимите правила, валидни преди 1 август 2009 г.
4. За да се вземат предвид характерните особености на търговията между Съюза и някои трети държави, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно дерогации от настоящия раздел по отношение на продукти, които предстои да бъдат изнесени, когато това се изисква от правото на съответната трета държава.
Член 123
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на необходимите мерки относно процедурите и техническите критерии, приложими за настоящия раздел, включително необходимите мерки за процедурите по сертифициране, одобрение и проверка, приложими за вина без защитено наименование или произход, или защитено географско указание. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
ГЛАВА II
Специфични разпоредби за отделни сектори
Раздел 1
Захар
Член 124
Срок на действие
С изключение на член 125 и на член 126, настоящият раздел се прилага до края на пазарната 2016/2017 година.
Подраздел 1
Специфични мерки
Член 125
Споразумения в сектора на захарта
1. Условията за покупка на захарно цвекло и захарна тръстика, включително предсеитбените договори за доставка, се уреждат от писмени вътрешнобраншови споразумения, сключени, от една страна, между производителите на захарно цвекло и захарна тръстика в Съюза или от тяхно име организациите, в които членуват, и, от друга страна, предприятията за производство на захар в Съюза или от тяхно име организациите, в които членуват.
2. Предприятията в сектора на захарта уведомяват компетентните органи на държавата членка, в която произвеждат захар, за вътрешнобраншовите споразумения, описани в приложение II, част II, раздел А, точка 6.
3. От 1 октомври 2017 г. вътрешнобраншовите споразумения съответстват на условията за изкупуване, определени в приложение X.
4. С оглед отчитане на характерните особености на сектора на захарта и развитието на сектора през периода след приключването на производствените квоти, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно:
а)
актуализиране на условията, посочени в приложение II, част II, раздел А;
б)
актуализиране на условията за изкупуване на захарно цвекло, определени в приложение X;
в)
установяване на допълнителни правила за определянето на брутното тегло, тарата и съдържанието на захар на захарното цвекло, доставяно на предприятията, и за резенките от цвекло.
5. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагането на настоящия член, включително по отношение на процедурите, уведомленията и административната помощ във връзка с вътрешнобраншови споразумения с участието на повече от една държава членка. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2,
Член 126
Отчитане на цените на пазара на захар
Комисията може да приеме актове за изпълнение за създаване на информационна система за цените на пазара на захар, включително инструмент за публикуване на ценовите равнища за този пазар. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Системата, посочена в първа алинея, се основава на информация, предоставена от предприятията, произвеждащи бяла захар, или от други оператори, участващи в търговията със захар. Тази информация се разглежда като поверителна.
Комисията гарантира, че конкретните цени или имената на отделните икономически оператори не се публикуват.
Подраздел 2
Изисквания, приложими към сектора на захарта през периода, посочен в член 124
Член 127
Договори за доставка
1. В допълнение към изискванията, предвидени в член 125, параграф 1, вътрешнобраншовите споразумения съответстват на условията за изкупуване, определени в приложение XI.
2. При договорите за доставка се прави разграничение в зависимост от това, дали количествата захар, които ще бъдат произведени от захарното цвекло, представляват:
а)
захар в рамките на квотата; или
б)
захар извън квотата.
3. Всяко предприятие за производство на захар предоставя на държавата членка, в която произвежда захар, следната информация:
а)
количествата цвекло, посочени в параграф 2, буква а), за които е сключило предсеитбени договори за доставка, и съдържанието на захар, на което са основани тези договори;
б)
съответния прогнозен добив.
Държавите членки могат да изискат допълнителна информация.
4. Предприятията за производство на захар, които не са подписали предсеитбени договори за доставка на минималната цена за цвекло в рамките на квотата, посочена в член 135, за количеството цвекло, равняващо се на отпуснатата им квота за захар, коригирана, при необходимост, съгласно коефициента за превантивно изтегляне, определен съгласно член 130, параграф 2, първа алинея, се задължават да заплатят най-малко минималната цена за цвекло в рамките на квотата за цялото количество захарно цвекло, което преработват в захар.
5. При одобрение от съответната държава членка вътрешнобраншовите споразумения могат да дерогират от параграфи 2, 3 и 4.
6. Ако не съществуват вътрешнобраншови споразумения, съответната държава членка предприема необходимите стъпки, съобразени с настоящия регламент, за да защити интересите на заинтересованите страни.
Член 128
Производствена такса
1. Върху квотите за захар, изоглюкоза и инулинов сироп, с които разполагат предприятията за производство на захар, изоглюкоза или инулинов сироп, се налага производствена такса, както е посочено в член 136, параграф 2.
2. Мерките за определяне на производствената такса върху квотите за захар, квотите за изоглюкоза и квотите за инулинов сироп и, посочени в параграф 1, се приемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
Член 129
Възстановяване при производство
1. Възстановяване при производството може да се предостави на продуктите от сектора на захарта, изброени в приложение I, част III, букви б)-д), ако излишъкът от захар или вносна захар, излишъкът от изоглюкоза или излишъкът от инулинов сироп не се предлага на цена, съответстваща на световната цена за производството на продуктите, посочени в член 140, параграф 2, втора алинея, букви б) и в).
2. Мерките за определяне на възстановяването при производство, посочено в параграф 1, се приемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
Член 130
Изтегляне на захар
1. За да се избегнат ситуации на срив на цените на вътрешния пазар и да се предотвратят ситуации на свръхпроизводство, определени на базата на прогнозния баланс на снабдяване, и като се имат предвид задълженията на Съюза по силата на сключените в съответствие с ДФЕС международни споразумения, Комисията може да приема актове за изпълнение за изтегляне от пазара, за определена пазарна година, на произведените в рамките на квоти количества захар или изоглюкоза, които превишават прага, изчислен в съответствие с параграф 2.
2. Прагът на изтегляне, посочен в параграф 1, се изчислява за всяко предприятие, разполагащо с квота, чрез умножаване на квотата му с коефициент. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на този коефициент за определена пазарна година най-късно до 28 февруари на предходната пазарна година, въз основа на прогнозните пазарни тенденции.
Въз основа на актуализираните пазарни тенденции, Комисията може, до 31 октомври през съответната пазарна година, да приема актове за изпълнение за коригиране или ако не е бил определен коефициент съгласно първата алинея, за определяне на коефициент.
3. Всяко предприятие, което разполага с квота, до началото на следващата пазарна година складира на свои разноски произведената в рамките на квотата захар, която надвишава прага, изчислен в съответствие с параграф 2. Количествата захар, изоглюкоза или инулинов сироп, изтеглени през дадена пазарна година, се считат за първите количества, произведени в рамките на квотата за следващата пазарна година.
Чрез дерогация от първа алинея, като взема предвид прогнозните тенденции на пазара на захарта, Комисията може да приема актове за изпълнение, предвиждащи за текущата, следващата или и двете пазарни години, цялото количество изтеглена захар, изоглюкоза или инулинов сироп или част от него да се счита за:
а)
излишък от захар, изоглюкоза или инулинов сироп, в наличност за преработка в индустриална захар, индустриална изоглюкоза или индустриален инулинов сироп; или
б)
временно производство в рамките на квота, част от което може да бъде запазено за износ при спазване на поетите от Съюза задължения по силата на международни споразумения, сключени съгласно ДФЕС.
4. Ако снабдяването със захар в Съюза не е адекватно, Комисията може да приема актове за изпълнение за разрешаване във връзка с определено количество от изтеглената захар, изоглюкоза или инулинов сироп да бъде продадено на пазара на Съюза преди края на периода на изтегляне.
5. Когато изтеглената захар се счита за първото количество захар, произведено през следващата пазарна година, на производителите на захарно цвекло се заплаща минималната цена за същата пазарна година, посочена в член 135.
Когато изтеглената захар се превръща в промишлена захар или се изнася съгласно параграф 3, втора алинея, букви а) или б) от настоящия член, изискванията по член 135 относно минималната цена не се прилагат.
Когато изтеглената захар се продава на пазара на Съюза преди края на периода на изтегляне съгласно параграф 4 от настоящия член, на производителите на цвекло се заплаща минималната цена за текущата пазарна година.
6. Актовете за изпълнение по силата на настоящия член се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 131
Временен механизъм за управление на пазара
1. През периода, посочен в член 124, Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за осигуряване на достатъчни доставки на захар за пазара на Съюза. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Тези мерки могат да коригират, по отношение на необходимото количество и периода от време, размера на митото върху вносната сурова захар.
В контекста на временния механизъм за управление на пазара мерките за определяне на такса за свръхпроизводство се предприемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
2. Комисията приема актове за изпълнение за определяне на подходящото количество захар извън квотата и вносна сурова захар, което може да бъде пуснато на пазара на Съюза. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 132
Делегирани правомощия
С цел да се вземат предвид характерните особености на сектора на захарта и да се гарантира надлежното отчитане на интересите на всички страни, и предвид необходимостта да се избегнат всякакви смущения на пазара, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно:
а)
условията за изкупуване и договорите за доставка, посочени в член 127;
б)
актуализиране на условията за изкупуване на захарно цвекло, посочени в приложение XI;
в)
критериите, които да се прилагат от предприятията за производство на захар при разпределяне сред продавачите на цвекло на количествата цвекло, които следва да бъдат включени в предсеитбените договори за доставка, както се посочва в член 127, параграф 3.
Член 133
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Чрез Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагане на настоящия подраздел относно процедурите, съдържанието и техническите критерии.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Подраздел 3
Система за регулиране на производството
Член 134
Квоти в сектора на захарта
1. По отношение на захарта, изоглюкозата и инулиновия сироп се прилага квотна система.
2. По отношение на квотната система, посочена в параграф 1 от настоящия член, ако даден производител превиши съответната квота и не използва излишните количества, както е предвидено в член 139, за тези количества се дължи такса за свръхпроизводство, при условията, определени в членове 139-142.
Член 135
Минимална цена на захарно цвекло
Минималната цена за захарно цвекло в рамките на квотата се определя от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
Член 136
Разпределение на квотите
1. Квотите за производството на захар, изоглюкоза и инулинов сироп на национално или регионално равнище са определени в приложение XII.
2. Държавите членки разпределят квота на всяко предприятие за производство на захар, изоглюкоза или инулинов сироп, което е установено на тяхна територия и е одобрено в съответствие с член 137.
За всяко предприятие отпуснатата квота е равна на квотата, отпусната на предприятието за пазарната 2010/2011 година съгласно Регламент (ЕО) № 1234/2007.
3. Когато дадена квота се разпределя на предприятие за производство на захар, което разполага с повече от една производствена единица, държавите членки приемат мерките, които считат за необходими, за да бъдат надлежно отчетени интересите на производителите на захарно цвекло и тръстика.
Член 137
Одобрени предприятия
1. При поискване държавите членки одобряват предприятия за производство на захар, изоглюкоза или инулинов сироп или предприятия, преработващи тези продукти в някой от продуктите, които са включени в списъка, посочен в член 140, параграф 2, при условие че съответното предприятие:
а)
докаже капацитета си за професионално производство;
б)
се съгласи да предоставя всякаква информация и да бъде обект на контрол съгласно настоящия регламент;
в)
не подлежи на спиране или оттегляне на одобрението.
2. Одобрените предприятия предоставят на държавата членка, на чиято територия се събира реколтата от цвекло и тръстика или се извършва рафинирането, следната информация:
а)
количествата цвекло или тръстика, за които е сключен договор за доставка, както и съответните прогнозни добиви на цвекло или тръстика, както и на захар на хектар;
б)
данни относно планираните и действителните доставки на захарно цвекло, захарна тръстика и нерафинирана захар и относно производството на захар и отчетите за складова наличност на захар;
в)
продадените количества бяла захар и съответните цени и условия.
Член 138
Преразпределяне на национални квоти и намаляване на квоти
1. Всяка държава членка може да намали с до 10 % квотата за захар или изоглюкоза, която е разпределена на дадено предприятие, установено на нейна територия. Държавите членки извършват това, като прилагат обективни и недискриминационни критерии.
2. Държавите членки могат да прехвърлят квоти между предприятията в съответствие с правилата, установени в приложение XIII, и отчитайки интересите на всяка от заинтересованите страни, и по-специално на производителите на захарно цвекло и захарна тръстика.
3. Намалените количества съгласно параграфи 1 и 2 се разпределят от въпросната държава членка между едно или повече предприятия на нейна територия, независимо дали тези предприятия вече разполагат с определена квота.
Член 139
Производство извън рамките на квотата
1. Захарта, изоглюкозата или инулиновият сироп, произведени през дадена пазарна година в превишение на квотата по член 136, могат да бъдат:
а)
използвани за преработка на определени продукти, посочени в член 140;
б)
пренесени към производствената квота за следващата пазарна година в съответствие с член 141;
в)
използвани за специфичния режим на снабдяване за най-отдалечените региони в съответствие с глава III от Регламент (ЕС) № 228/2013 на Европейския парламент и на Съвета (38);
г)
изнесени в рамките на количествени ограничения, които се определят от Комисията чрез актове за изпълнение, при зачитане на задълженията по силата на международните споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС; или
д)
пуснати на вътрешния пазар в съответствие с механизма, посочен в член 131, с цел привеждане на предлагането в съответствие с търсенето на базата на прогнозния баланс на снабдяване.
Мерките, посочени в първа алинея, буква д) от настоящия член, се изпълняват преди активиране на мерките за предотвратяване на смущения на пазара, посочени в член 219, параграф 1.
Останалите количества подлежат на облагане с таксата за свръхпроизводство, посочена в член 142.
2. Актовете за изпълнение по силата на настоящия член се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 140
Индустриална захар
1. Индустриалната захар, индустриалната изоглюкоза или индустриалният инулинов сироп се запазват за производството на един от продуктите, посочени в параграф 2, когато:
а)
са предмет на договор за доставка, сключен преди края на пазарната година между производител и потребител, когато и двамата са получили одобрение по член 137; и
б)
са били доставени на потребителя най-късно до 30 ноември на следващата пазарна година.
2. С цел да се вземат предвид техническите промени, Комисията се оправомощава да приеме делегирани актове в съответствие с член 227 за изготвяне на списък на продукти, за чието производство може да се използва индустриална захар, индустриална изоглюкоза или индустриален инулинов сироп.
Този списък включва по-конкретно:
а)
биоетанол, алкохол, ром, жива закваска и количества сироп за мазане, както и тези, които ще бъдат преработени в „Rinse appelstroop“;
б)
определени промишлени продукти без съдържание на захар, но при производството на които се използва захар, изоглюкоза или инулинов сироп;
в)
определени продукти на химическата или фармацевтичната промишленост, които съдържат захар, изоглюкоза или инулинов сироп.
Член 141
Пренасяне на излишъци от захар
1. Всяко предприятие може да реши да пренесе към следващата пазарна година цялото или част от производството си, превишаващо отпусната му квота за захар, за изоглюкоза или за инулинов сироп, което да бъде смятано за част от производството през следващата пазарна година. Без да се засягат разпоредбите на параграф 3, подобно решение е неотменимо.
2. Предприятията, които вземат решението, посочено в параграф 1:
а)
информират за него съответната държава членка преди дата, която се определя от същата държава членка:
i)
между 1 февруари и 31 август на текущата пазарна година за пренесените количества тръстикова захар;
ii)
между 1 февруари и 31 август на текущата пазарна година за другите пренесени количества захар от цвекло, изоглюкоза или инулинов сироп;
б)
се задължават да държат на склад тези количества на свои разноски до края на текущата пазарна година.
3. Ако реалното производство на дадено предприятие през въпросната пазарна година е било по-малко от прогнозното количество, изчислено при вземането на решението по параграф 1, пренесеното количество може да бъде коригирано с обратно действие най-късно до 31 октомври на следващата пазарна година.
4. Пренесените количества се смятат за първите произведени количества в рамките на квотата за следващата пазарна година.
5. Захарта, складирана в съответствие с настоящия член по време на дадена пазарна година, не може да бъде подложена на други мерки за складиране, предвидени в член 16 или член 130.
Член 142
Такса за свръхпроизводство
1. Такса за свръхпроизводство се начислява върху количествата:
а)
излишък от захар, изоглюкоза и инулинов сироп, произведени през която и да е пазарна година, с изключение на количествата, пренесени към производствената квота за следващата пазарна година и държани на склад съгласно член 141, или количествата по член 139, параграф 1, първа алинея, букви в), г) и д);
б)
индустриална захар, индустриална изоглюкоза и индустриален инулинов сироп, за които до дадена дата, която следва да бъде определена от Комисията чрез актове за изпълнение, не е представено доказателство, че са преработени в един от продуктите по член 140, параграф 2;
в)
захар, изоглюкоза и инулинов сироп, изтеглени от пазара в съответствие с член 130 и за които не са изпълнени задълженията по член 130, параграф 3.
Актовете за изпълнение съгласно първа алинея, буква б) се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
2. Мерките за определяне на таксата за свръхпроизводство, посочена в параграф 1, се приемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
Член 143
Делегирани правомощия
1. За да се гарантира, че предприятията, посочени в член 137, изпълняват своите задължения, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на правилата относно предоставянето и оттеглянето на одобрение за тези предприятия, както и на критериите за налагането на административни санкции.
2. За да се вземат предвид характерните особености на сектора на захарта и да се гарантира, че интересите на всички страни са надлежно взети предвид, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно значението на наименованията във връзка с функционирането на квотната система, както и за определяне на условията, уреждащи продажбите за най-отдалечените региони.
3. За да се гарантира, че производителите са тясно свързани с решението за пренасяне на определено количество от продукцията към следващата година, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на правила относно пренасянето на захар към следващата година.
Член 144
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
По отношение на предприятията, посочени в член 137, Комисията може да приема актове за изпълнение за установяване на правила относно:
а)
заявленията за одобрение, подавани от предприятията, документацията, която да се води от одобрените предприятия, и информацията, която да се предоставя от одобрените предприятия;
б)
системата за проверки, които да бъдат извършвани от държавите членки по отношение на одобрените предприятия;
в)
съобщенията от държавите членки, от една страна, и Комисията и одобрените предприятия, от друга страна;
г)
доставката на суровини до предприятията, в това число договори за доставка и известия за доставка;
д)
равностойността, свързана със захарта, посочена в член 139, параграф 1, първа алинея, буква а);
е)
специфичния режим на снабдяване за най-отдалечените региони;
ж)
износа, посочен в член 139, параграф 1, първа алинея, буква г);
з)
сътрудничеството между държавите членки с цел да се гарантира извършване на ефективни проверки;
i)
изменението на датите, посочени в член 141 за определени пазарни години;
й)
установяването на количеството на излишъка, съобщенията и плащането на таксата за свръхпроизводство, посочена в член 142;
к)
приемането на списък с рафинерии на пълен работен режим по смисъла на приложение II, част II, раздел Б, точка 6.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Раздел 2
Вино
Член 145
Лозарски регистър и опис на производствения потенциал
1. Държавите членки поддържат лозарски регистър, който съдържа актуализирана информация за производствения потенциал. Считаноот 1 януари 2016 г. това задължение се прилага само ако държавите членки прилагат схемата за разрешения за лозови насаждения, посочена в Дял 1, глава III или национална програма за подпомагане.
2. До 31 декември 2015 г. държавите членки, в които общата площ, засадена с винени сортове лози, които могат да бъдат класифицирани в съответствие с член 81, параграф 2, не надхвърля 500 хектара, нямат задължението по параграф 1 от настоящия член.
3. Въз основа на лозарския регистър държавите членки, които предвиждат преструктуриране и конверсия на лозя в своите програми за подпомагане в съответствие с член 46, най-късно до 1 март всяка година изпращат на Комисията актуализиран опис на своя производствен потенциал. Считано от 1 януари 2016 г. изискванията относно предоставянето на информация на Комисията за лозарските райони се определят от Комисията чрез актове за изпълнение. Тези актове за изпълнение се приемат всъответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
4. За да се улесни наблюдението и проверката на производствения потенциал от страна на държавите членки, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 по отношение на правилата относно съдържанието на лозарския регистър и изключенията от тях.
Член 146
Компетентни национални органи, отговарящи за лозаро-винарския сектор
1. Без да се засягат другите разпоредби на настоящия регламент относно определянето на компетентните национални органи, държавите членки определят един или повече органи, които отговарят за осигуряването на спазването на правилата на Съюза в лозаро-винарския сектор. По-специално държавите членки определят лабораториите, имащи право да провеждат официални анализи в лозаро-винарския сектор. Определените лаборатории трябва да отговарят на общите критерии за работа на изпитващи лаборатории, определени в ISO/IEC 17025.
2. Държавите членки уведомяват Комисията за наименованията и адресите на посочените в параграф 1 органи и лаборатории. Комисията прави тази информация обществено достояние и я актуализира периодично.
Член 147
Придружаващи документи и регистър
1. Продуктите от лозаро-винарския сектор се пускат в обращение в Съюза с официално проверен придружаващ документ.
2. Физическите или юридическите лица, или групи такива лица, които оперират с продукти от лозаро-винарския сектор поради естеството на извършваната от тях търговия, по-специално производители, лица, които извършват бутилиране, преработватели и търговци, водят входящи и изходящи регистри за тези продукти.
3. За да се улесни транспортирането на лозаро-винарските продукти и тяхната проверка от страна на държавите членки, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно:
а)
правилата за придружаващия документ и неговото използване;
б)
условията, при които за придружаващ документ да се счита, че удостоверява защитени наименования за произход или географски указания;
в)
задължението за водене и използване на регистър;
г)
лицето, задължено да води регистър и освобождаването от това задължение;
д)
операциите, които да бъдат включени в регистъра.
4. Комисията може да приема актове за изпълнение за установяване на:
а)
правилата относно състава на регистрите, продуктите, които да бъдат включени в него, сроковете за извършване на вписвания в регистрите и приключването на регистрите;
б)
мерки, изискващи държавите членки да определят максималните приемливи проценти за загуби;
в)
общите и преходните разпоредби за водене на регистри;
г)
правилата, определящи за какъв период да се съхраняват придружаващите документи и регистрите.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Раздел 3
Мляко и млечни продукти
Член 148
Договорни отношения в сектора на млякото и млечните продукти
1. Когато дадена държава членка реши, че всяка доставка на сурово мляко на нейна територия от земеделски стопанин на преработвател на сурово мляко трябва да е предмет на писмен договор между страните, и/или реши, че първите изкупвачи трябва да направят писмена оферта за сключване на договор за доставката на сурово мляко от земеделските стопани, този договор и/или тази оферта за сключване на договор отговарят на предвидените в параграф 2 условия.
Когато дадена държава членка реши, че за доставка на сурово мляко от земеделски стопанин на преработвател на сурово мляко трябва да се сключи писмен договор между страните, тя решава и кой етап или етапи от доставката се уреждат в такъв договор, ако доставката на сурово мляко се извършва посредством един или повече изкупвачи.
За целите на настоящия член „изкупвач“ означава предприятие, което превозва сурово мляко от земеделски стопанин или друг изкупвач до преработвател на сурово мляко или друг изкупвач, като на всеки етап има прехвърляне на собствеността върху суровото мляко.
2. Договорът и/или офертата за сключване на договор, посочен в параграф 1:
а)
се изготвят преди доставката,
б)
се изготвят в писмена форма; и
в)
включват по-специално следните елементи:
i)
цената на доставеното мляко, която:
-
е непроменлива и определена в договора и/или
-
се изчислява въз основа на комбинация от различни фактори, посочени в договора, които може да включват пазарни показатели, отразяващи промените в пазарните условия, доставеното количество и качеството или състава на доставеното сурово мляко,
ii)
обема сурово мляко, който може и/или трябва да бъде доставен, и графика за тези доставки,
iii)
срока на договора, което може да включва срочен или безсрочен договор с клаузи за прекратяване,
iv)
подробности относно сроковете и реда на плащане,
v)
правила за събирането или доставянето на суровото мляко, и
vi)
правилата, приложими в случай на непреодолима сила.
3. Чрез дерогация от параграф 1 не се изисква договор и/или оферта за сключване на договор за доставка на сурово мляко от земеделски стопанин на кооперация, в която той членува, ако уставът на тази кооперация или правилата и решенията, установени в този устав или произтичащи от него, съдържат разпоредби с действие, сходно с действието на разпоредбите, предвидени в параграф 2, букви а), б) и в).
4. Всички елементи на договорите за доставка на сурово мляко, сключени от земеделски стопани, изкупвачи или преработватели на сурово мляко, включително елементите, посочени в параграф 2, буква в) се договарят свободно между страните.
Независимо от разпоредбите на първата алинея поотделно или заедно се прилагат следните условия:
а)
когато дадена държава членка реши писмените договори за доставка на сурово мляко да бъдат задължителни в съответствие с параграф 1, тя може да определи минимален срок, който да е приложим единствено към писмените договори между земеделския стопанин и първия изкупвач на сурово мляко; този минимален срок е с продължителност най-малко шест месеца и не нарушава правилното функциониране на вътрешния пазар;
б)
когато държава членка реши, че първият изкупвач на сурово мляко трябва да направи писмена оферта за сключване на договор на земеделски стопанин в съответствие с параграф 1, тя може да предвиди, че офертата трябва да включва минималния срок на договора, определен от националното законодателство за тази цел; този минимален срок е с продължителност най-малко шест месеца и не нарушава правилното функциониране на вътрешния пазар.
Втората алинея не засяга правото на отказ на земеделския стопанин от прилагането на подобен минимален срок, при условие че отказът е в писмена форма. В такъв случай страните са свободни да договорят всички елементи на договора, включително елементите, посочени в параграф 2, буква в).
5. Държавите членки, които използват възможностите, посочени в настоящия член, уведомяват Комисията за начина на тяхното прилагане.
6. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за еднаквото прилагане на параграф 2, букви а) и б) и параграф 3 от настоящия член, както и мерките във връзка с уведомленията, изпращани от държавите членки в съответствие с настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 149
Договаряне в сектора на млякото и млечните продукти
1. Организация на производителите в сектора на млякото и млечните продукти, призната по силата на член 152, параграф 3, може да договаря от името на земеделски стопани, които са нейни членове, за цялата или част от общата им продукция, договори за доставка на сурово мляко от земеделски стопанин на преработвател на сурово мляко или на изкупвач по смисъла на член 148, параграф 1, трета алинея.
2. Преговорите от страна на организацията на производителите могат да се водят:
a)
независимо дали собствеността върху суровото мляко преминава от земеделските стопани към организацията на производителите;
б)
независимо дали договорената цена е една и съща за общата продукция на някои или на всички членуващи земеделски стопани;
в)
при условие че за определена организация на производители, е изпълнено всяко едно от следните условия:
i)
количеството на суровото мляко, което е предмет на подобни преговори, не надхвърля 3,5 % от общото производство на Съюза,
ii)
количеството на суровото мляко, което е предмет на подобни преговори и е произведено в дадена държава членка, не надхвърля 33 % от общата национална продукция в тази държава членка, и
iii)
количеството на суровото мляко, което е предмет на подобни преговори и е доставено в дадена държава членка, не надхвърля 33 % от общата национална продукция в тази държава членка,
г)
при условие че заинтересованите земеделски стопани не членуват в друга организация на производители, която също води преговори за такива договори от тяхно име, държавите членки обаче могат да направят дерогация от това условие в надлежно обосновани случаи,когато земеделските стопани притежават две отделни производствени единици, разположени в различни географски области;
д)
при условие че суровото мляко не е предмет на задължение за доставка, произтичащо от членството на земеделския стопанин в кооперация, в съответствие с условията, предвидени в устава на кооперацията, или с правилата и решенията, установени съгласно този устав или произтичащи от него; и
(е)
при условие че организацията на производителите уведоми компетентните органи на държавата членка или държавите членки, на чиято територия извършва дейност, за количеството сурово мляко, което е предмет на преговорите.
3. Независимо от условията, предвидени в параграф 2, буква в), подточки ii) и iii), дадена организация на производителите може да води преговори съгласно параграф 1, при условие че по отношение на тази организация на производителите количеството сурово мляко, предмет на преговорите, което се произвежда или доставя в държава членка с обща годишна продукция на сурово мляко под 500 000 тона, не надхвърля 45 % от общата национална продукция на тази държава членка.
4. За целите на настоящия член позоваванията на организации на производители включват асоциациите на такива организации на производители.
5. За целите на прилагането на параграф 2, буква в) и параграф 3 Комисията публикува по начин, който прецени за подходящ, информация за количествата сурово мляко, произведено в Съюза и в държавите членки, като използва най-актуалната налична информация.
6. Чрез дерогация от параграф 2, буква в) и параграф 3, дори когато определените в тях прагове не са превишени, органът за защита на конкуренцията, посочен във втората алинея от настоящия параграф, може да реши в конкретен случай, че конкретна организация на производителите следва да поднови определени преговори или изобщо не следва да води преговори, ако той сметне това за необходимо за запазване на конкуренцията или за предотвратяване на сериозни щети за МСП на преработватели на сурово мляко на територията, за която е компетентен.
При преговори, включващи повече от една държава членка, посоченото в първа алинея решение се взема от Комисията, без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграфи 2 или 3. Във всички други случаи това решение се взема от националния орган за защита на конкуренцията на държавата членка, за която се отнасят преговорите.
Решенията съгласно настоящия параграф се прилагат не по-рано от датата, на която са съобщени на съответните предприятия.
7. За целите на настоящия член:
а)
„национален орган за защита на конкуренцията“ означава органът, посочен в член 5 от Регламент (ЕО) № 1/2003 на Съвета (39);
б)
„МСП“ означава микро-, малки и средни предприятия по смисъла на Препоръка 2003/361/ЕО.
8. Държавата членка, в която се провеждат преговорите в съответствие с настоящия член, уведомява Комисията за прилагането на параграф 2, буква е) и параграф 6.
Член 150
Регулиране на предлагането на сирене със защитено наименование за произход или защитено географско указание
1. По искане от страна на организация на производителите, призната съгласно член 152, параграф 2, междубраншова организация, призната съгласно член 157, параграф 3, или група от оператори, посочена в член 3, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1151/2012, държавите членки могат да определят за ограничен период от време задължителни правила за регулирането на предлагането на сирене със защитено наименование за произход или със защитено географско указание съгласно член 5, параграфи 1 и 2 от Регламент (ЕО) № 1151/2012.
2. Правилата, посочени в параграф 1 от настоящия член са предмет на предварително споразумение между заинтересованите страни в географския район, посочен в член 7, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1151/2012. Подобно споразумение се сключва между най-малко две трети от млекопроизводителите или техните представители, съответстващи на две трети от суровото мляко, използвано за производството на сиренето, посочено в параграф 1 от настоящия член и, когато е уместно, най-малко две трети от производителите на това сирене, представляващи най-малко две трети от производството на това сирене в географския район, посочен в член 7, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1151/2012.
3. За целите на параграф 1 за сирене със защитено географско указание географският район на произход на суровото мляко, посочен в спецификацията на продукта за сиренето, е същият като географският район, посочен в член 7, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1151/2012, във връзка с това сирене.
4. Правилата, посочени в параграф 1:
а)
се отнасят единствено до регулирането на предлагането на съответния продукт и имат за цел предлагането да се приведе в съответствие с търсенето на това сирене;
б)
пораждат действие единствено за съответния продукт;
в)
могат да бъдат направени задължителни за период не по-дълъг от три години и след този период могат да бъдат подновявани след ново искане, както е посочено в параграф 1;
г)
не ощетяват търговията на продукти, различни от включените в тези правила;
д)
не засягат сделките след първоначалното предлагане на съответното сирене на пазара;
е)
не позволяват фиксиране на цените, включително когато цените са установени като насока или препоръка;
ж)
не водят до липса на прекомерно голяма част от съответния продукт, която иначе би била налична;
з)
не водят до дискриминация, не представляват пречка пред новите участници на пазара и не засягат неблагоприятно дребните производители;
и)
спомагат за поддържането на качеството и/или развитието на съответния продукт;
й)
не засягат член 149.
5. Правилата, посочени в параграф 1, се публикуват в официално издание на съответната държава членка.
6. Държавите членки извършват проверки, за да следят за спазването на условията, предвидени в параграф 4, и когато компетентните национални органи установят, че тези условия не са спазени, отменят правилата, посочени в параграф 1.
7. Държавите членки уведомяват незабавно Комисията за правилата, посочени в параграф 1, които са приели. Комисията информира държавите членки за всяко уведомление за подобни правила.
8. Комисията може по всяко време да приеме актове за изпълнение, с които да изиска от определена държава членка да отмени приетите от нея правила съгласно параграф 1, в случай че Комисията установи, че въпросните правила не съответстват на условията, установени в параграф 4, възпрепятстват или нарушават конкуренцията в значителна част от вътрешния пазар или застрашават свободната търговия или постигането на целите на член 39 ДФЕС. Тези актове за изпълнение се приемат, без да се прилага процедурата по член 229, параграф 2 или член 229, параграф 3 от настоящия регламент.
Член 151
Задължителни декларации в сектора на млякото и млечните продукти
Считано от 1 април 2015 г. първите изкупвачи на сурово мляко декларират пред компетентния национален орган доставяните им количества сурово мляко всеки месец.
За целите на настоящия член и на член 148 „първи изкупвач“ означава предприятие или група, която купува мляко от производители с цел:
а)
да го събира, пакетира, съхранява, охлажда или преработва, включително съгласно договор;
б)
да го продава на едно или повече предприятия, обработващи или преработващи мляко или други млечни продукти.
Държавите членки уведомяват Комисията за количеството сурово мляко, посочено в първа алинея.
Комисията може да приеме актове за изпълнение за определяне на правилата относно съдържанието, формата и сроковете на тези декларации, както и на мерките, свързани с уведомленията, изпращани от държавите членки на Комисията в съответствие с настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
ГЛАВА III
Организации и асоциации на производители и междубраншови организации
Раздел 1
Определение и признаване
Член 152
Организации на производители
1. Държавите членки могат, при поискване, да признаваторганизации на производители, които:
а)
са създадени и контролирани в съответствие с член 153, параграф 2, буква в) от производители в конкретен сектор, посочен в член 1, параграф 2;
б)
са учредени по инициатива на производителите;
в)
имат конкретна цел, която може да включва поне една от следните цели:
i)
вземане на мерки продукцията да е планирана и приспособена към търсенето, по-специално по отношение на качеството и количеството;
ii)
концентриране на предлагането и пускане на пазара на продуктите, произведени от членовете им, включително чрез директно предлагане на пазара;
iii)
оптимизиране на производствените разходи и на възвръщаемостта на инвестициите за постигане на стандартите в областта на околната среда и хуманното отношение към животните и стабилизиране на цените на производителите;
iv)
провеждане на научни изследвания и разработване на инициативи относно устойчивите производствени методи, иновативните практики, икономическата конкурентоспособност и развитието на пазарите;
(v)
насърчаване и осигуряване на техническа помощ за използването на екологосъобразни практики за отглеждане, производствени техники и стабилни практики и методи за хуманно отношение към животните;
(vi)
насърчаване и предоставяне на техническа помощ за използването на производствени стандарти, подобряване на качеството на продуктите и разработване на продукти със защитено наименование за произход, със защитено географско указание или с национални означения за качество;
vii)
управление на вторичните продукти и на отпадъците, по-специално с цел опазване на качеството на водата, почвите и ландшафта и запазване или насърчаване на биологичното разнообразие;
viii)
допринасяне за устойчивото използване на природните ресурси и за смекчаване на последиците от изменението на климата;
(ix)
развиване на инициативи в сферата на популяризирането и предлагането на пазара;
(x)
управление на взаимоспомагателните фондове, посочени в оперативните програми в сектора на плодовете и зеленчуците, посочени в член 31, параграф 2 от настоящия регламент и член 36 от Регламент (ЕС) № 1305/2013;
(xi)
предоставяне на необходимата техническа помощ за използването на фючърсните пазари и системите за застраховане.
2 Организации на производителите, признати съгласно параграф 1 могат да продължат да бъдат признавани, ако участват в предлагането на пазара на продукти, попадащи в обхвата на код по КН ex 2208, различни от посочените в приложение I към Договорите, при условие че делът на тези продукти не надвишава 49 % от общата стойност на предлаганите на пазара продукти от съответната организация на производителите и че тези продукти не се подпомагат от Съюза. За организациите на производителите в сектора на плодовете и зеленчуците тези продукти не се отчитат при изчисляването на стойността на предлаганата на пазара продукция за целите на член 34, параграф 2.
3. Чрез дерогация от параграф 1 държавите членки признават организации на производителите, състоящи се от производители в сектора на млякото и млечните продукти, които:
a)
са учредени по инициатива на производителите;
б)
имат конкретна цел, която може да включва една или повече от следните цели:
i)
осигуряване на планирането и приспособяването на продукцията към търсенето, по-специално по отношение на качеството и количеството;
ii)
концентриране на предлагането и предлагане на пазара на продуктите на членовете ѝ;
iii)
оптимизиране на производствените разходи и стабилизиране на цените на производителите
Член 153
Устав на организациите на производители
1. Уставът на организацията на производители изисква от производителите, които са нейни членове, по-специално:
а)
да прилагат приетите от организацията на производителите правила, свързани с отчитането на продукцията, производството, предлагането на пазара и опазването на околната среда;
б)
да бъдат членове само на една организация на производители за всеки конкретен продукт на стопанството; държавите членки обаче могат да направят дерогация от това условие в надлежно обосновани случаи, когато членуващите в организацията производители притежават две отделни производствени единици, разположени в различни географски области;
в)
да предоставят информацията, искана от организацията на производителите за статистически цели.
2. Уставът на организацията на производителите предвижда също така:
а)
процедури за определяне, приемане и изменение на правилата, посочени в параграф 1, буква а);
б)
налагането на задължение на членовете за финансови вноски, необходими за финансиране на организацията на производителите;
в)
правила, които позволяват на членуващите производители да контролират по демократичен начин своята организация и нейните решения;
г)
санкции за нарушаване на задълженията, залегнали в устава, по-специално за неплащане на финансови вноски, или за нарушаване на правилата, приети от организацията на производителите;
д)
правила за приемане на нови членове, и по-специално минимален срок на членство, който не може да бъде по-кратък от една година;
е)
счетоводни и бюджетни правила, необходими за работата на организацията.
3. Параграфи 1 и 2 не се прилагат за организаците на производители в сектора на млякото и млечните продукти.
Член 154
Признаване на организации на производители
1. За да бъде призната от държава членка, организацията на производителите, кандидатстваща за такова признаване е юридическо лице или ясно обособена част от юридическо лице, което:
a)
отговаря на изискванията, определени в член 152, параграф 1, букви а), б) и в);
б)
отговаря на определените от съответната държава членка условия за минимален брой членове и/или минимален обем или стойност на предлаганата на пазара продукция в областта, в която извършва дейност,;
в)
представя достатъчно доказателства за правилно изпълнение на своята дейност по отношение на сроковете, ефективността, предоставянето на човешка, материална и техническа подкрепа за своите членове, както и по отношение на концентрацията на предлагането, когато е уместно;
г)
има устав, който е съобразен с букви а), б) и в) от настоящия параграф.
2. Държавите членки могат да решат, че организациите на производители, които са признати преди 1 януари 2014 г. въз основа на националното законодателство и които отговарят на условията, определени в параграф 1 от настоящия член, се считат за признати като организации на производители по смисъла на член 152.
3. Организациите на производители, които са признати преди 1 януари 2014 г. въз основа на националното законодателство и които не отговарят на условията, определени в параграф 1, могат да продължат дейността си в съответствие с националното законодателство до 1 януари 2015 г.
4. Държавите членки:
а)
решават дали да признаят дадена организация на производителите в срок от четири месеца от подаването на заявление, придружено от всички съответни подкрепящи доказателства; това заявление се подава в държавата членка, в която се намира седалището на организацията;
б)
извършват проверки с определена от самите тях периодичност, за да установят дали признатите организации на производители спазват разпоредбите на настоящата глава;
в)
при неспазване или нередности при прилагането на предвидените в настоящата глава мерки, налагат на тези организации и асоциации определените от тях приложими санкции и, при необходимост, решават дали признаването да бъде оттеглено;
г)
информират Комисията до 31 март ежегодно за всяко решение за признаване, за отказ за признаване или за оттегляне на признаване, взето през предходната календарна година.
Член 155
Възлагане на дейности на външни изпълнители
Държавите членки могат да позволяват на призната организация на производители или на призната асоциация на организации на производители в определените от Комисията сектори съгласно член 173, параграф 1, буква е) да възлага свои дейности, различни от производството, на външни изпълнители, включително на свои дъщерни дружества, ако въпросната организация на производители или асоциация на организации на производители носи отговорността за гарантиране на извършването на възложената дейност и цялостния контрол на управлението и надзора на търговските ангажименти, свързани с осъществяването на дейността.
Член 156
Асоциации на организации на производители
1. Държавите членки могат да признават, при поискване, асоциациите на организации на производители в конкретен сектор, посочен в член 1, параграф 2, които са учредени по инициатива на признати организации на производители.
При спазване на правилата, приети съгласно член 173, асоциациите на организациите на производители могат да осъществяват която и да е от дейностите или функциите на организациите на производители.
2. Чрез дерогация от параграф 1, държавите членки могат при поискване да признаят дадена асоциация на организации на производителите в сектора на млякото и млечните продукти, ако съответната държава членка счете, че тази асоциация е в състояние да извършва ефективно някоя от дейностите на призната организация на производителите и да изпълнява условията, предвидени в член 161, параграф 1.
Член 157
Междубраншови организации
1. Държавите членки могат при поискване да признават междубраншовите организации в конкретен сектор, посочен в член 1, параграф 2, които:
a)
се състоят от представители на икономическите дейности, свързани с производството и с поне един от следните етапи на веригата на доставка: преработката или търговията, в това число разпространението, на продукти в един или повече сектори;
б)
са учредени по инициатива на всички или някои от организациите или асоциациите, от които се състоят;
в)
имат специфична цел, която отчита интересите на членовете им и на потребителите и която може да включва по-специално една от следните цели:
i)
повишаване на осведомеността и на прозрачността на производството и на пазара, включително чрез публикуването на обобщени статистически данни за производствените разходи, за цените, включително при целесъобразност ценовите показатели, количествата и продължителността на предварително сключените договори и чрез предоставяне на анализи за потенциалното бъдещо развитие на пазара на регионално, национално или международно равнище;
ii)
прогнозиране на производствения потенциал и регистриране на публичните цени на пазара;
iii)
подкрепа за по-добро координиране на начина на пускане на продуктите на пазара, по-специално чрез научни изследвания и проучвания на пазара;
iv)
проучване на потенциалните пазари за износ;
v)
без да се засягат членове 148 и 168, изготвяне на стандартни договори, съобразени с правилата на Съюза за продажбата на селскостопански продукти на купувачи и/или за доставката на преработени продукти на дистрибутори и търговци на дребно, като се отчита нуждата от постигане на справедливи конкурентни условия и избягване на нарушения на пазарите;
vi)
по-пълно използване на потенциала на продуктите, в това число на равнището на пазарната реализация, и развиване на инициативи за засилване на икономическата конкурентоспособност и иновациите;
vii)
предоставяне на необходимата информация и извършване на необходимите научни изследвания за иновации, рационализиране, подобряване и адаптиране на производството и по целесъобразност на преработката и предлагането на пазара, за получаването на продукти, които съответстват в по-голяма степен на пазарните изисквания и на вкусовете и очакванията на потребителите, по-специално по отношение на качеството на продуктите, включително характерните особености на продуктите със защитено наименование за произход или защитено географско указание, и опазването на околната среда;
viii)
търсене на начини за ограничаване на използването на ветеринарно-санитарни продукти или продукти за растителна защита, за по-добро управление на други вложени продукти, за гарантиране на качеството на продуктите и опазването на почвите и водите, за повишаване на безопасността на храните, по-специално чрез проследяване на произхода на продуктите, и подобряване на здравето и хуманното отношение към животните;
ix)
разработване на методи и инструменти за подобряване на качеството на продуктите на всички етапи от производството и по целесъобразност на преработката и предлагането на пазара;
x)
предприемане на всякакви действия с оглед на защитата, опазването и насърчаването на биологичното земеделие и наименованията за произход, означенията за качество и географските указания;
xi)
насърчаване и извършване на научни изследвания по отношение на интегрираното и устойчиво производство или на други екологично чисти производствени методи;
xii)
насърчаване на здравословната и отговорна консумация на продукти на вътрешния пазар и/или информиране за вредите, свързани с опасни модели на консумация;
xiii)
насърчаване на консумацията и/или предоставяне на информация относно продуктите на вътрешния и външния пазар;
xiv)
допринасяне за управлението на вторичните продукти и намаляването и управлението на отпадъците.
2. В надлежно обосновани случаи държавите членки могат да решат, въз основа на обективни и недискриминационни критерии, да изпълнят условието по член 158, параграф 1, буква в) чрез ограничаване на броя на междубраншовите организации на регионално или национално равнище, ако тази възможност е предвидена в действащите национални правила преди 1 януари 2014 г. и когато това не нарушава правилното функциониране на вътрешния пазар.
3. Чрез дерогация от параграф 1, по отношение на сектора на млякото и млечните продукти държавите членки могат да признават междубраншови организации, които:
а)
официално са отправили искане да бъдат признати и са съставени от представители на икономически дейности, свързани с производството на сурово мляко и с поне един от следните етапи на веригата на доставка: преработката или търговията, в това число разпространението, на продукти от сектора на млякото и млечните продукти;
б)
са създадени по инициатива на всички или някои от представителите, посочени в буква а);
в)
като вземат предвид интересите на своите членове и на потребителите, извършват в един или повече региони на Съюза една или повече от следните дейности:
i)
повишаване на знанията и на прозрачността на производството и на пазара, включително чрез публикуването на статистически данни за цените, количествата и сроковете на сключените предходни договори за доставка на сурово мляко и чрез осигуряването на анализи на потенциалното бъдещо развитие на пазара на регионално, национално и международно равнище;
ii)
съдействие за по-добро координиране на пускането на пазара на продукти от сектора на млякото и млечните продукти, по-специално посредством научни изследвания и пазарни проучвания;
iii)
насърчаване на потреблението и предоставяне на информация относно млякото и млечните продукти на вътрешния и външния пазар;
iv)
проучване на потенциалните пазари за износ;
v)
изготвяне, в съответствие с правилата на Съюза, на типови образци на договори за продажбата на сурово мляко на изкупвачите или доставянето на преработени продукти на дистрибуторите и търговците на дребно, като отчитат нуждата от постигане на справедливи конкурентни условия и избягване на нарушения на пазара;
vi)
предоставяне на информация и провеждане на проучвания, необходими за ориентиране на производството към продукти, които са по-добре съобразени с пазарните изисквания и с вкусовете и очакванията на потребителите, най-вече по отношение на качеството на продуктите и опазването на околната среда;
vii)
поддържане и развитие на производствения потенциал на сектора на млякото и млечните продукти, inter alia, чрез насърчаване на иновациите и оказване на подкрепа за програмите за приложна научноизследователска и развойна дейност с оглед на използването на целия потенциал на млякото и млечните продукти, по-специално с цел създаване на продукти с добавена стойност, които са по-привлекателни за потребителите;
viii)
търсене на начини за ограничаване на използването на ветеринарно-санитарни продукти, подобряване на управлението на други вложени продукти и подобряване на безопасността на храните и на здравето на животните;
ix)
разработване на методи и инструменти за подобряване на качеството на продуктите на всички етапи от производството и предлагането на пазара;
x)
използване на потенциала на биологичното земеделие, опазване и насърчаване на този тип земеделие, както и на производството на продукти с наименования за произход, означения за качество и географски указания; и
xi)
насърчаване на интегрираното производство или други екологосъобразни производствени методи.
Член 158
Признаване на междубраншови организации
1. Държавите членки могат да признават междубраншовите организации, които кандидатстват за такова признаване, при условие че те:
а)
изпълняват изискванията, определени в член 157;
б)
извършват дейността си в един или повече региони на съответната територия;
в)
представляват значителен дял от икономическите дейности, посочени в член 157, параграф 1, буква а);
г)
самите те не участват пряко в производство, преработка или търговия, с изключение на случаите, предвидени в член 162.
2. Държавите членки могат да решат, че междубраншовите организации, признати преди 1 януари 2014 г. въз основа на националното законодателство и които отговарят на условията, посочени в параграф 1 от настоящия член, се считат за признати междубраншови организации по смисъла на член 157.
3. Междубраншовите организации, които са признати преди 1 януари 2014 г. въз основа на националното законодателство и които не отговарят на условията, определени в параграф 1 от настоящия член, могат да продължат дейността си в съответствие с националното законодателство до 1 януари 2015 г.
4. Държавите членки могат да признават междубраншови организации във всички сектори, съществуващи преди 1 януари 2014 г., независимо дали са били признати по тяхно искане или създадени със законодателен акт, дори ако не отговарят на условието, определено в член 157, параграф 1, буква б) или в член 157, параграф 3, буква б).
5. Когато признават междубраншова организация съгласно параграф 1 или параграф 2, държавите членки:
а)
решават дали да признаят дадена организация в срок от четири месеца от подаването на заявление, придружено от всички съответни подкрепящи документи; това заявление се подава в държавата членка, в която се намира седалището на организацията;
б)
извършват проверки с определена от тях периодичност, за да установят дали признатите междубраншови организации спазват условията за тяхното признаване;
в)
при неспазване или нередности при изпълнението на предвидените в настоящия регламент мерки налагат на тези организации съответните определени от тях приложими санкции и, при необходимост, решават дали признаването да бъде оттеглено;
г)
оттеглят признаването, ако изискванията и условията за признаване, посочени в настоящия член, вече не се спазват;
д)
информират Комисията до 31 март ежегодно за всяко решение за признаване, за отказ за признаване или за оттегляне на признаване, взето през предходната календарна година.
Раздел 2
Допълнителни разпоредби за отделни сектори
Член 159
Задължително признаване
Чрез дерогация от членове 152-158 държавите членки признават, при поискване:
а)
организации на производители в:
i)
сектора на плодовете и зеленчуците - по отношение на един или повече продукти от този сектор, и/или по отношение на продуктите, предназначени единствено за преработка,
ii)
сектора на маслиновото масло и трапезните маслини,
iii)
сектора на бубарството,
iv)
сектора на хмела,
б)
междубраншовите организации в сектора на маслиновото масло и трапезните маслини и в сектора на тютюна.
Член 160
Организации на производителите в сектора на плодовете и зеленчуците
В сектора на плодовете и зеленчуците организациите на производителите преследват поне една от целите, посочени в член 152, параграф 1, буква в), подточки i), ii) и iii).
Уставът на организацията на производителите в сектора на плодовете и зеленчуците изисква от производителите, които са нейни членове, да предлагат на пазара цялата си съответна продукция посредством организацията на производителите.
Счита се, че организациите на производителите и асоциациите на организации на производителите в сектора на плодовете и зеленчуците действат от името на членовете си и за тяхна сметка по отношение на икономическите въпроси в рамките на правомощията си.
Член 161
Признаване на организациите на производителите в сектора на млякото и млечните продукти
1. Държавите членки признават за организации на производителите в сектора на млякото и млечните продукти всички юридически лица или ясно обособени части от юридически лица, които кандидатстват за такова признаване, при условие че:
а)
изпълняват изискванията, предвидени в член 152, параграф 3;
б)
отговарят на определените от съответната държава членка условия за минимален брой членове и/или минимален обем на на предлаганата на пазара продукция в областта, в която извършват дейност;
в)
има достатъчно доказателства, че могат да извършват нормално своята дейност както по отношение на сроковете, така и на ефективността и концентрацията на доставките;
г)
имат устави, които са съобразени с букви а), б) и в) от настоящия параграф.
2. Държавите членки могат да решат, че организациите на производителите, които са признати преди 2 април 2012 г. въз основа на националното законодателство и които отговарят на условията, определени в параграф 1 от настоящия член, се считат за признати като организации на производители по смисъла на член 152, параграф 3.
3. Държавите членки:
а)
решават дали да признаят дадена организация на производителите в срок от четири месеца от подаването на заявление, придружено от всички съответни подкрепящи доказателства. това заявление се подава в държавата членка, в която се намира седалището на организацията;
б)
извършват проверки с определена от тях периодичност, за да установят дали признатите организации на производителите и асоциациите на организации на производителите спазват разпоредбите на настоящата глава;
в)
при неспазване или нередности при изпълнението на предвидените в настоящата глава мерки налагат на тези организации и асоциации съответните определени от тях приложими санкции и, при необходимост, решават дали признаването да бъде оттеглено;
г)
информират Комисията до 31 март ежегодно за всяко решение за признаване, за отказ за признаване или за оттегляне на признаване, взето през предходната календарна година.
Член 162
Междубраншови организации в сектора на маслиновото масло и трапезните маслини и сектора на тютюна
За междубраншовите организации в сектора на маслиновото масло и трапезните маслини и сектора на тютюна специфичната цел, посочена в член 157, параграф 1, буква в), може също така да включва поне една от следните цели:
а)
концентриране и координиране на доставките и предлагането на пазара на продуктите на техните членове;
б)
приспособяване едновременно на производството и преработвателната дейност към изискванията на пазара и подобряване на продуктите;
в)
насърчаване на рационализацията и подобряването на производството и преработвателната дейност.
Член 163
Признаване на междубраншови организации в сектора на млякото и млечните продукти
1. Държавите членки могат да признават междубраншови организации в сектора на млякото и млечните продукти, при условие че тези организации:
а)
изпълняват изискванията, определени в член 157, параграф 3;
б)
извършват дейността си в един или повече региони на съответната територия;
в)
представляват значителен дял от икономическите дейности, посочени в член 157, параграф 3, буква а);
г)
самите те не участват пряко в производството, преработката или търговията с продукти от сектора на млякото и млечните продукти.
2. Държавите членки могат да решат, че междубраншовите организации, които са признати преди 2 април 2012 г. въз основа на националното законодателство и които отговарят на условията, предвидени в параграф 1, се считат за признати като междубраншови организации съгласно член 157, параграф 3.
3. Когато използват възможността за признаване на междубраншова организация в съответствие с параграф 1 или 2, държавите членки:
а)
решават дали да признаят дадена междубраншова организация в срок от четири месеца от подаването на заявление, придружено от всички съответни подкрепящи доказателства;това заявление се подава в държавата членка, в която се намира седалището на организацията;
б)
извършват проверки с определена от тях периодичност, за да установят дали признатите междубраншови организации спазват условията за тяхното признаване;
в)
при неспазване или нередности при изпълнението на предвидените в настоящия регламент мерки налагат на тези организации съответните определени от тях приложими санкции и, при необходимост, решават дали признаването да бъде оттеглено;
г)
оттеглят признаване, когато:
i)
вече не са изпълнени изискванията и условията за признаване, предвидени в настоящия член;
ii)
междубраншовата организация участва в някое от споразуменията, решенията и съгласуваните практики, посочени в член 210, параграф 4; с оттеглянето на признаването не се засягат другите санкции, които се налагат съгласно националното право;
iii)
междубраншовата организация не спазва задължението за уведомяване, посочено в член 210, параграф 2, първа алинея, буква а);
д)
информират Комисията ежегодно до 31 март за всяко решение за признаване, за отказ за признаване или за оттегляне на признаване, взето през предходната календарна година.
Раздел 3
Разширяване на обхвата на правилата и задължителни вноски
Член 164
Разширяване на обхвата на правилата
1. В случаите, когато призната организация на производители, призната асоциация на организации на производители или призната междубраншова организация, действаща в определена икономическа област или области на държава членка, се счита за представителна по отношение на производството, търговията или преработката на даден продукт, съответната държава членка може, по искане на тази организация, да направи някои от споразуменията, решенията или съгласуваните практики, договорени в рамките на същата организация, задължителни за ограничен период за другите оператори, които действат във въпросната икономическа област или области, независимо дали са физически лица или групи, които не членуват в организацията или асоциацията.
2. За целите на настоящия раздел „икономическа област“ означава географска зона, съставена от граничещи или съседни производствени райони, в които условията за производство и търговия са еднородни.
3. Дадена организация или асоциация се считат за представителни, когато в съответната икономическа област или области на дадена държава членка:
а)
представляват като дял от обема на продукцията, на търговията или на преработката на съответния продукт или продукти:
i)
поне 60 % - за организациите на производители в сектора на плодовете и зеленчуците, или
ii)
поне две трети - в останалите случаи, и
б)
представляват над 50 % от съответните производители - за организациите на производители.
При междубраншови организации обаче, когато определянето на дела от обема на продукцията или на търговията, или на преработката на съответния продукт или продукти поражда практически затруднения, държавата членка може да определи национални разпоредби за определяне на конкретното равнище на представителност, посочено в първата алинея, буква а), подточка ii) от настоящата алинея.
Когато искането за разширяване на обхвата на правилата спрямо други оператори обхваща повече от една икономическа област, организацията или асоциацията представят доказателства за наличие на определеното в първа алинея минимално равнище на представителност за всеки един от браншовете, които обхващат, във всяка от съответните икономически области.
4. Правилата, за които може да се иска предвиденото в параграф 1 разширяване на обхвата спрямо други оператори, имат една от следните цели:
а)
предоставяне на информация за производството и пазарите;
б)
по-строги правила за производство от тези на Съюза или от националните правила;
в)
изготвянето на стандартни договори, съобразени с правилата на Съюза;
г)
предлагане на пазара;
д)
опазване на околната среда;
е)
мерки за насърчаване и използване на потенциала на продуктите;
ж)
мерки за защита на биологичното земеделие, както и на наименованията за произход, означенията за качество и географските указания;
з)
изследвания за добавяне на стойност към продуктите, по-специално чрез нови приложения, които не представляват заплаха за общественото здраве;
и)
проучвания за подобряване на качеството на продуктите;
й)
изследвания, по-специално върху методите на отглеждане, които позволяват намалена употреба на продукти за растителна защита или ветеринарно-санитарни продукти и гарантират опазване на почвата и опазване или подобряване на околната среда;
к)
определянето на минимални качества и определяне на минимални стандарти за пакетиране и представяне;
л)
използването на сертифицирани семена и контрол на качеството на продукта;
м)
здравето на животните и на растенията или безопасността на храните;
н)
управление на вторичните продукти.
Посочените правила не трябва да са във вреда на други оператори в съответната държава членка или в Съюза и не трябва да водят до последиците, изброени в член 210, параграф 4 или да са несъвместими с правото на Съюза или действащите национални правила по какъвто и да е друг начин.
5. Разширяването на обхвата на посочените в параграф 1 правила трябва да бъде доведено до знанието на операторите чрез публикуването им без съкращения в официално издание на съответната държава членка.
6. Държавите членки уведомяват Комисията за всяко решение, взето по силата на настоящия член.
Член 165
Финансови вноски за нечленуващи
Когато обхватът на правилата на призната организация на производители, призната асоциация на организации на производители или призната междубраншова организация се разширява съгласно член 164 и дейностите, за които се отнасят споменатите правила, са от общ икономически интерес на икономическите оператори, чиито дейности са свързани със съответните продукти, държавата членка, която е извършила признаването, може, след консултация със съответните заинтересовани лица, да вземе решение отделните икономически оператори или групите, които не членуват в организацията, но се ползват от въпросните дейности, да плащат на организацията пълния размер или част от финансовите вноски, плащани от членовете ѝ, доколкото тези вноски са предназначени за покриване на разходи, извършени пряко в резултат от упражняването на въпросните дейности.
Раздел 4
Коригиране на предлагането
Член 166
Мерки за улесняване на корекциите в предлагането спрямо пазарните изисквания
С цел насърчаване на действията, извършвани от организациите, посочени в членове 152-163, за улесняване на корекциите на предлагането спрямо пазарните изисквания, с изключение на действията, свързани с изтегляне от пазара, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 по отношение на мерки в секторите, изброени в член 1, параграф 2:
а)
за подобряване на качеството;
б)
за насърчаване на по-добра организация на производството, преработката и предлагането на пазара;
в)
за улесняване на отчитането на тенденциите в пазарните цени;
г)
за даване на възможност за изготвяне на краткосрочни и дългосрочни прогнози въз основа на използваните средства за производство.
Член 167
Правила за предлагане на пазара с цел подобряване и стабилизиране на функционирането на общия пазар на вина
1. С цел да се подобри и стабилизира функционирането на общия пазар на вина, включително на грозде, гроздова мъст и вината, от които те са произведени, държавите членки производителки могат да определят правила за предлагане на пазара с оглед регулиране на предлагането, по-специално чрез решения, взети от междубраншовите организации, признати съгласно членове 157 и 158.
Тези правила трябва да са съразмерни на преследваната цел и не трябва:
а)
да са свързани с каквато и да било операция след първото предлагане на пазара на съответния продукт;
б)
да позволяват фиксиране на цените, включително когато цените са установени като насока или препоръка;
в)
да водят до липса на значително количество от реколтата, което иначе би било налично;
г)
да създават възможност за отказ да бъдат издадени на национално равнище и на равнището на Съюза сертификати, необходими за движението и предлагането на пазара на вина, когато предлагането на пазара е в съответствие с тези правила.
2. Правилата, посочени в параграф 1, се довеждат до знанието на операторите като се публикуват без съкращения в официално издание на съответната държава членка.
3. Държавите членки уведомяват Комисията за всяко решение, взето по силата на настоящия член.
Раздел 5
Системи за договаряне
Член 168
Договорни отношения
1. Без да се засяга член 148 относно сектора на млякото и млечните продукти и член 125 относно сектора на захарта, ако дадена държава членка реши по отношение на селскостопански продукти, произлизащи от сектор, посочен в член 1, параграф 2, различен от сектора на млякото и млечните продукти и сектора на захарта,:
а)
че всяка доставка на нейна територия на посочените продукти от производител на преработвател или на дистрибутор трябва да се сключи писмен договор между страните;и/или
б)
че първите прекупвачи трябва да направят оферта в писмена форма за договор за доставката на нейна територия на посочените селскостопански продукти от производителите,
такъв договор или оферта съответно трябва да отговарят на условията, посочени в параграфи 4 и 6 от настоящия член.
2. Ако дадена държава членка реши, че за доставките на предвидените в настоящия член продукти от производител на преработвател трябва да се сключи писмен договор между страните, тя също решава за кой етап или етапи от доставката се сключва този договор, ако доставката на съответните продукти се извършва посредством един или повече посредници.
Държавите членки гарантират, че разпоредбите, които приемат в съответствие с настоящия член не нарушават правилното функциониране на вътрешния пазар.
3. В случая, описан в параграф 2, държавите членки могат да установят механизъм за посредничество, с цел да се обхванат случаите, при които няма взаимно съгласие за сключването на такъв договор, като по този начин се гарантира равнопоставеността в договорните отношения.
4. Договорите или офертите за договори, посочени в параграф 1:
а)
се изготвят преди доставката;
б)
се изготвят в писмена форма; и
в)
включват по-специално следните елементи:
i)
цената на доставката, която:
-
е непроменлива и определена в договора и/или
-
се изчислява въз основа на комбинация от различни фактори, посочени в договора, които могат да включват пазарни показатели, отразяващи промените в пазарните условия, доставеното количество и качеството или състава на доставените селскостопански продукти,
ii)
количеството и качеството на съответните продукти, които могат или трябва да бъдат доставени, и графика на тези доставки,
iii)
срока на договора, което може да бъде срочен или безсрочен договор с клаузи за прекратяване,
iv)
подробности относно сроковете и реда на плащане,
(v)
правилата за изкупуване или доставка на селскостопанските продукти, и
vi)
правилата, приложими в случай на непреодолима сила.
5. Чрез дерогация от параграф 1 не се изисква договор или оферта за договор, ако продуктите се доставят от производител на прекупвач, който е под формата на кооператив, в който членува съответният производител, и чийто устав или правилата и решенията, установени или възникващи според този устав, съдържат разпоредби с равностоен ефект като този, посочен в параграф 4, букви a), б) и в).
6. Всички елементи на договорите за доставка на селскостопански продукти, сключени от производители, прекупвачи, преработватели или дистрибутори, включително елементите, посочени в параграф 4, буква в), се договарят свободно между страните.
Независимо от разпоредбите на първа алинея се прилагаедно от следните условия или и двете заедно:
а)
когато държава членка реши писмените договори за доставка на селскостопански продукти да бъдат задължителни в съответствие с параграф 1, тя може да установи минимален срок на действие, който да се прилага единствено към писмените договори между производител и първия прекупвач на селскостопанските продукти. Този минимален срок трябва да е с продължителност от най-малко шест месеца и не трябва да нарушава правилното функциониране на вътрешния пазар;
б)
когато държава членка реши, че първият прекупвач на селскостопански продукти трябва да направи писмена оферта за договор на производителя в съответствие с параграф 1, тя може да предвиди офертата да включва минимален срок на действие на договора, определен от националното законодателство за тази цел. Този минимален срок трябва да е с продълъжителност от най-малко шест месеца и не трябва да нарушава правилното функциониране на вътрешния пазар.
Втора алинея не засяга правото на производителя да откаже прилагането на подобен минимален срок, при условие че отказът е в писмена форма. В такъв случай страните са свободни да договарят всички елементи на договора, включително елементите, посочени в параграф 4, буква в).
7. Държавите членки, които използват посочените в настоящия член възможности, гарантират, че приетите разпоредби не нарушават функционирането на вътрешния пазар.
Държавите членки уведомяват Комисията за начина, по който прилагат всяка мярка, въведена по силата на настоящия член.
8. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за еднаквото прилагане на параграф 4, букви а) и б) и параграф 5 от настоящия член, и мерките във връзка с уведомленията, изпращани от държавите членки в съответствие с настоящия член.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 169
Договаряне в сектора на маслиновото масло
1. Организация на производителите в сектора на маслиновото масло, призната по силата на член 152, параграф 1, която преследва една или повече от целите за концентриране на предлагането, пускането на пазара на продуктите, произведени от нейните членове, и оптимизиране на производствените разходи, може да води преговори от името на своите членове за сключване на договори за доставка на маслиново масло по отношение на цялата или част от общата продукция на техните членове.
Организация на производителите изпълнява целите, посочени в настоящия параграф, при условие че преследването на тези цели води до интегриране на дейности и това интегриране има вероятност да породи значителна ефикасност, така че цялостната дейност на организацията на производителите да допринася за изпълнението на целите, посочени в член 39 от ДФЕС.
Това може да се постигне при следните условия:
а)
организацията на производителите извършва най-малко една от следните дейности:
i)
съвместно разпространение, включително съвместна платформа за продажба или съвместно транспортиране;
ii)
съвместно пакетиране, етикетиране или популяризиране;
iii)
съвместна организация и контрол на качеството;
iv)
съвместно използване на инсталации или съоръжения за съхранение;
v)
съвместна преработка;
vi)
съвместно управление на отпадъците, пряко произтичащи от производството на маслиново масло;
vii)
съвместно снабдяване със суровини;
б)
тези дейности са значителни по отношение на обема на съответното маслиново масло, както и по отношение на производствените разходи и пускането на продукта на пазара.
2. Преговорите от страна на признатата организация на производителите могат да се водят:
а)
независимо дали собствеността върху въпросното маслиновото масло преминава от производителите към организацията на производителите;
б)
независимо дали договорената цена е една и съща за общата продукция на някои или на всички членове;
в)
при условие че за определена организация на производителите количеството маслиново масло, което е предмет на тези преговори и е произведено в дадена държава членка, не надхвърля 20 % от съответния пазар; за целите на изчислението на количеството на продукцията на маслиново масло, посочено в параграф 1, буква в), се прави разграничение между маслиновото масло за консумация от човека и маслиновото масло за друга употреба.
г)
при условие че за количеството маслиново масло, което е предмет на тези преговори, организацията на производителите концентрира доставката и пуска продукцията на членовете си на пазара;
д)
при условие че заинтересованите производители не членуват в друга организация на производители, която също води преговори за такива договори от тяхно име;
е)
при условие че въпросното маслиново масло не е предмет на задължение за доставка, произтичащо от членството на производителя в кооперация, която не членува в съответната организация на производители, в съответствие с условията, предвидени в устава на кооперацията, или с правилата и решенията, установени съгласно този устав или произтичащи от него; и
ж)
при условие че организацията на производителите уведоми компетентните органи на държавата членка, в която извършва дейност, за количеството маслиново масло, което е предмет на преговорите.
3. За целите на настоящия член позоваванията на организации на производители включват и асоциациите на такива организации на производители, признати съгласно член 156, параграф 1.
4. За целите на прилагането на параграф 2, буква в) Комисията публикува по начин, който смята за подходящ, количествата произведено маслиново масло в държавите членки.
5. Чрез дерогация от параграф 2, буква в), дори когато определения в него прагов не е превишен, органът за защита на конкуренцията, посочен във втората алинея от настоящия параграф, може да реши в конкретен случай, че дадена организация на производителите следва да поднови определени преговори или изобщо не следва да води преговори, ако той сметне това за необходимо за защита на конкуренцията или ако установи че е застрашено постигането на целите, залегнали в член 39 от ДФЕС.
При преговори, включващи повече от една държава членка, посоченото в първа алинея решение се взема от Комисията, без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграфи 2 или 3. В други случаи това решение се взема от националния орган за защита на конкуренцията на държавата членка, за която се отнасят преговорите.
Решенията съгласно настоящия параграф се прилагат не по-рано от датата, на която са съобщени на съответните предприятия.
За целите на настоящия член се прилагаопределението за „национален орган за защита на конкуренцията“ в член 149, параграф 7, буква а).
6. Държавата членка, в която се провеждат преговорите в съответствие с настоящия член, уведомява Комисията за прилагането на параграф 2, буква ж) и параграф 5.
Член 170
Договаряне в сектора на говеждото и телешкото месо
1. Организация на производителите в сектора на говеждото и телешкото месо, призната по силата на член 152, параграф 1, която преследва една или повече цели за концентриране на предлагането, пускането на пазара на продуктите, произведени от нейните членове, и оптимизиране на производствените разходи, може да води преговори от името на своите членове по отношение на цялата или част от общата продукция на техните членове за сключване на договори за доставка на живи говеда за клане от вида Bos taurus, попадащи в обхвата на кодове CN ex 0102 29 21, ex 0102 29 41, ex 0102 29 51, ex 0102 29 61, или ex 0102 29 91:
а)
на възраст под 12 месеца; и
б)
на възраст 12 месеца и повече.
Организация на производителите изпълнява целите, посочени в настоящия параграф, при условие че преследването на тези цели води до интегриране на дейности и това интегриране има вероятност да породи значителна ефикасност, така че дейностите на организацията на производителите цялостно допринасят за изпълнението на целите, посочени в член 39 от ДФЕС.
Това може да се постигне при следните условия:
а)
организацията на производителите извършва най-малко една от следните дейности:
i)
съвместно разпространение, включително съвместна платформа за продажба или съвместно транспортиране;
ii)
съвместно популяризиране;
iii)
съвместна организация и контрол на качеството;
iv)
съвместно използване на инсталации или съоръжения за съхранение;
v)
съвместно управление на отпадъците, пряко произтичащи от отглеждането на живи говеда;
vi)
съвместно снабдяване със суровини;
б)
тези дейности са значителни по отношение на количеството на съответното говеждо и телешко месо, както и по отношение на производствените разходи и пускането на продукцията на пазара.
2. Преговорите от страна на признатата организация на производителите могат да се водят:
а)
независимо дали собствеността преминава от селскостопанските производители към организацията на производителите;
б)
независимо дали договорената цена е една и съща за общата продукция на някои или на всички членове;
в)
при условие че за определена организация на производители количеството говеждо и телешко месо, което е предмет на тези преговори и е произведено в дадена държава членка, не надхвърля 15 % от общата национална продукция на всеки продукт, посочен в параграф 1, първа алинея, букви а) и б), в тази държава членка, изразена в еквивалент кланично тегло;
г)
при условие че за количеството говеждо и телешко месо, което е предмет на тези преговори, организацията на производителите концентрира доставката и пуска продукцията на членовете си на пазара;
д)
при условие че заинтересованите производители не членуват в друга организация на производители, която също води преговори за такива договори от тяхно име;
е)
при условие че въпросният продукт не е предмет на задължение за доставка, произтичащо от членството на производителя в кооперация, която не членува в съответната организация на производители, в съответствие с условията, предвидени в устава на кооперацията, или с правилата и решенията, установени съгласно този устав или произтичащи от него; и
ж)
при условие че организацията на производителите уведоми компетентните органи на държавата членка, в която извършва дейност, за количеството говеждо и телешко месо, което е предмет на преговорите.
3. За целите на настоящия член позоваванията на организации на производители включват и асоциациите на такива организации на производители, признати съгласно член 156, параграф 1.
4. За целите на прилагането на параграф 2, буква в) Комисията публикува по начин, който смята за подходящ, количествата произведено говеждо и телешко месо в държавите членки, изразени в в еквивалент кланично тегло.
5. Чрез дерогация от параграф 2, буква в) дори когато определените в тях прагове не са превишени, органът за защита на конкуренцията, посочен във втората алинея от настоящия параграф, може да реши в конкретен случай, че конкретна организация на производителите следва да поднови определени преговори или изобщо не следва да води преговори, ако той сметне това за необходимо за защита на конкуренцията или ако установи, че продуктът, за който се водят преговорите, е част от отделен пазар поради специфичните си характеристики или предназначението си и че тези колективни преговори биха обхванали над 15 % от националната продукция по отношение на този пазар, или ако установи, че е застрашено постигането на целите, залегнали в член 39 от ДФЕС.
При преговори, включващи повече от една държава членка, посоченото в първа алинея решение се взема от Комисията, без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграфи 2 или 3. В други случаи това решение се взема от националния орган за защита на конкуренцията на държавата членка, за която се отнасят преговорите.
Решенията съгласно настоящия параграф се прилагат не по-рано от датата, на която са съобщени на съответните предприятия.
За целите на настоящия член се прилага определението за „национален орган за защита на конкуренцията“ в член 149, параграф 7, буква а).
6. Държавата членка, в която се провеждат преговорите в съответствие с настоящия член, уведомява Комисията за прилагането на параграф 2, буква ж) и параграф 5.
Член 171
Договаряне относно определени полски култури
1. Организация на производителите, призната по силата на член 152, параграф 1, която преследва една или повече цели за концентриране на предлагането, пускането на пазара на продуктите, произведени от нейните членове, и оптимизиране на производствените разходи, може да води преговори от името на своите членове по отношение на цялата или част от общата продукция на техните членове за сключване на договори за доставка на един или повече от следните продукти, които не са предназначени за посев, и за ечемик, който не е предназначен за малцуване:
a)
мека пшеница под код по КН ex 1001 99 00;
б)
ечемик под код по КН ex 1003 90 00;
в)
царевица под код по КН ex 1005 90 00;
г)
ръж под код по КН ex 1002 90 00;
д)
твърда пшеница под код по КН ex 1001 19 00;
е)
овес под код по КН ex 1004 90 00;
ж)
тритикале под код по КН ex 1008 60 00;
з)
рапично семе под код по КН ex 1205;
и)
слънчогледово семе под код по КН ex 1206 00;
й)
соя под код по КН ex 1201 90 00;
к)
полски фасул под код по КН ex 0708 и ex 0713;
л)
фуражен грах под код по КН ex 0708 и ex 0713.
Организация на производителите изпълнява целите, посочени в настоящия параграф, при условие че преследването на тези цели води до интегриране на дейности и това интегриране има вероятност да породи значителна ефикасност, така че цялостната дейност на организацията на производителите допринася за изпълнението на целите, посочени в член 39 от ДФЕС.
Това може да се постигне при следните условия:
а)
организацията на производителите извършва най-малко една от следните дейности:
i)
съвместно разпространение, включително съвместна платформа за продажба или съвместно транспортиране;
ii)
съвместно популяризиране;
iii)
съвместна организация и контрол на качеството;
iv)
съвместно използване на инсталации или съоръжения за съхранение;
v)
съвместно снабдяване със суровини;
б)
тези дейности са значителни по отношение на количеството на съответния продукт, както и по отношение на производствените разходи и пускането на продукта на пазара.
2. Преговорите от страна на признатата организация на производителите могат да се водят:
а)
независимо дали собствеността преминава от селскостопанските производители към организацията на производителите;
б)
независимо дали договорената цена е една и съща за общата продукция на някои или на всички членове;
в)
при условие че за всеки продукт, посочен в параграф 1, и за определена организация на производители количеството продукция, за което се водят тези преговори и което е произведено в дадена държава членка, не надхвърля 15 % от общата национална продукция за този продукт в съответната държава членка;
г)
при условие че за количеството продукти, което е предмет на тези преговори, организацията на производителите концентрира доставката и пуска продукцията на членовете си на пазара;
д)
при условие че заинтересованите производители не членуват в друга организация на производители, която също води преговори за такива договори от тяхно име;
е)
при условие че въпросният продукт не е предмет на задължение за доставка, произтичащо от членството на производителя в кооперация, която не членува в съответната организация на производители, в съответствие с условията, предвидени в устава на кооперацията, или с правилата и решенията, установени съгласно този устав или произтичащи от него; и
ж)
при условие че организацията на производителите уведоми компетентните органи на държавата членка, в която извършва дейност, за количеството на всеки продукт, което е предмет на преговорите.
3. За целите на настоящия член позоваванията на организации на производители включват и асоциациите на такива организации на производители, признати съгласно член 156, параграф 1.
4. За целите на прилагането на параграф 2, буква в) Комисията публикува количествата на посочените в параграф 1 продукти, произведени в държавите членки, по начин, който смята за подходящ.
5. Чрез дерогация от параграф 2, буква в) дори когато определените в тях прагове не са превишени, органът за защита на конкуренцията, посочен във втората алинея от настоящия параграф, може да реши в конкретен случай, че конкретна организация на производителите следва да поднови определени преговори или изобщо не следва да води преговори, ако той сметне това за необходимо за защита на конкуренцията или ако установи, че продуктът, за който се водят преговорите, е част от отделен пазар поради специфичните си характеристики или предназначението си и че тези колективни преговори биха обхванали над 15 % от националната продукция по отношение на този пазар, или ако установи, че е застрашено постигането на целите, залегнали в член 39 от ДФЕС.
При преговори, включващи повече от една държава членка, посоченото в първата алинея решение се взема от Комисията, без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграфи 2 или 3. В други случаи това решение се взема от националния орган за защита на конкуренцията на държавата членка, за която се отнасят преговорите.
Решенията съгласно настоящия параграф се прилагат не по-рано от датата, на която са съобщени на съответните предприятия.
За целите на настоящия член се прилага определението за „национален орган за защита на конкуренцията“, предвидено в член 149, параграф 7, буква а).
6. Държавата членка, в която се провеждат преговорите в съответствие с настоящия член, уведомява Комисията за прилагането на параграф 2, буква ж) и параграф 5.
Член 172
Регулиране на предлагането на шунка със защитено наименование за произход или защитено географско указание
1. По искане на организация на производителите, призната съгласно член 152, параграф 1 от настоящия регламент, междубраншова организация, призната съгласно член 157, параграф 1 от настоящия регламент, или група от оператори, посочена в член 3, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1151/2012, държавите членки могат да определят за ограничен период от време задължителни правила за регулирането на предлагането на шунка със защитено наименование за произход или със защитено географско указание съгласно член 5, параграфи 1, и 2 от Регламент (ЕС) № 1151/2012.
2. Правилата, посочени в параграф 1 от настоящия член са предмет на предварително споразумение между заинтересованите страни в географския район, посочен в член 7, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1151/2012. Подобно споразумение се сключва, след консултация със свиневъдите в географския район, между най-малко две трети от преработвателите на тази шунка, които представляват поне две трети от производството на тази шунка в географския район, посочен в член 7, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1151/2012, и, ако държавата членка смята за целесъобразно, поне две трети от свиневъдите в географския район, посочен в член 7, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1151/2012.
3. Правилата, посочени в параграф 1:
а)
се отнасят единствено до регулирането на предлагането на съответния продукт и/или със суровините за него и имат за цел предлагането да се приведе в съответствие с търсенето на тази шунка;
б)
пораждат действие единствено за съответния продукт;
в)
могат да бъдат направени задължителни за период не по-дълъг от три години и след този период могат да бъдат подновявани след ново искане, както е посочено в параграф 1;
г)
не ощетяват търговията на продукти, различни от включените в тези правила;
д)
не засягат сделките след първоначалното предлагане на съответната шунка на пазара;
е)
не позволяват фиксиране на цените, включително когато цените са установени като насока или препоръка;
ж)
не водят до липса на прекомерно голяма част от съответния продукт, която иначе би била налична;
з)
не водят до дискриминация, не представляват пречка пред новите участници на пазара и не засягат неблагоприятно дребните производители;
и)
спомагат за поддържането на качеството и/или развитието на съответния продукт.
4. Правилата, посочени в параграф 1, се публикуват в официално издание на съответната държава членка.
5. Държавите членки извършват проверки, за да гарантират спазването на условията, предвидени в параграф 3, и когато компетентните национални органи установят, че тези условия не са спазени, те отменят правилата, посочени в параграф 1.
6. Държавите членки уведомяват незабавно Комисията за правилата, посочени в параграф 1, които са приели. Комисията информира държавите членки за всяко уведомление за подобни правила.
7. Комисията може по всяко време да приеме актове за изпълнение, с които да изиска от определена държава членка да отмени приетите от нея правила съгласно параграф 1, в случай че Комисията установи, че въпросните правила не съответстват на условията, установени в параграф 4, възпрепятстват или нарушават конкуренцията в значителна част от вътрешния пазар или застрашават свободната търговия или постигането на целите на член 39 от ДФЕС. Тези актове за изпълнение се приемат, без да се прилага процедурата по член 229, параграф 2 или член 229, параграф 3 от настоящия регламент.
Раздел 6
Процедурни правила
Член 173
Делегирани правомощия
1. С цел да се гарантира ясно определяне на целите и отговорностите на организациите на производители, асоциациите на организации на производители и междубраншовите организации, така че да се допринася за ефективността на действията на такива организации и сдружения, без това да доведе до излишна административна тежест и без да се накърнява принципът на свободата на сдружаване, по-специално спрямо нечленуващите в такива организации, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 по отношение на организациите на производители, асоциациите на организации на производители и междубраншовите организации от един или повече сектори, посочени в член 1, параграф 2, или за конкретни продукти от тези сектори по следните въпроси:
a)
специфичните цели, които могат, трябва или не трябва да бъдат осъществявани от тези организации и асоциации; и ако е приложимо, в допълнение към целите, определени в членове 152-163;
б)
правилата на тези организации и асоциации, уставите на организациите, различни от организациите на производители, специфичните условия, приложими относно уставите на организациите на производители в някои сектори, включително дерогациите от задължението членовете да предлагат на пазара цялата си съответна продукция посредством организацията на производители, посочено в член 160,втора алинея, структурата, срока за членство, размера, отчетността и дейностите на тези организации и асоциации, произтичащите от признаването последици, оттеглянето на признаването, както и сливанията;
в)
условията за признаване, оттегляне и спиране на признаването, произтичащите от признаването, оттеглянето и спирането на признаването последици, както и изискванията към такива организации и асоциации да предприемат коригиращи мерки при неизпълнение на критериите за признаване;
г)
транснационалните организации и асоциации, включително правилата, посочени в букви а), б) и в) от настоящия параграф;
д)
правилата относно установяването и условията за оказване на административна помощ от съответните компетентни органи в случай на транснационално сътрудничество;
е)
секторите, за които се прилага член 161, условията за възлагане на дейности на външни изпълнители, естеството на дейностите, които могат да бъдат възлагани на външни изпълнители, както и осигуряването на технически средства от организациите или асоциациите;
ж)
базата за изчисляване на минималния обем или стойност на предлаганата на пазара продукция на организациите и асоциациите;
з)
приемането на членове, които не са производители, при организации на производители, и които не са организации на производители, при асоциациите на организации на производители;
и)
разширяването на обхвата на някои от предвидените в член 164 правила на организациите, така че да включат и нечленуващи, и посоченото в член 165 задължително плащане на финансови вноски от нечленуващи, включително използването и разпределянето на тези плащания от организациите, както и списък на по-строгите производствени правила, чийто обхват може да бъде разширен съгласно член 164, параграф 4, първа алинея, буква б), като същевременно се осигурява прозрачност и отчетност на тези организации пред нечленуващите и не се допуска по-благоприятно третиране на членовете на такива организации спрямо нечленуващите, по-специално по отношение на използването на задължителните финансови вноски;
й)
допълнителните изисквания по отношение на представителността на посочените в член 164 организации, съответните икономически области, включително контрола от страна на Комисията на тяхното определяне, минималните периоди, през които правилата са в сила преди разширяване на обхвата им, лицата или организациите, към които могат да бъдат прилагани правилата или вноските, и обстоятелствата, при които Комисията може да изисква отказване или оттегляне на разширяването на обхвата на правилата или на задължителните вноски.
2. Чрез дерогация от параграф 1, за да се осигури ясното определяне на целите и отговорностите на организациите на производителите, асоциациите на организациите на производителите и междубраншовите организации в сектора на млякото и млечните продукти, така че да се допринася за ефективността на действията на подобни организации без да се налага ненужна тежест, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на:
а)
условията за признаване на транснационални организации на производители и транснационални асоциации на организации на производители;
б)
правилата относно установяването и условията за оказване на административна помощ от съответните компетентни органи на организациите на производители, включително асоциациите на организации на производители, в случай на транснационално сътрудничество;
в)
допълнителните правила относно изчисляването на количеството сурово мляко, предмет на преговорите, посочени в член 149, параграф 2, буква в) и член 149, параграф 3;
г)
правила относно разширяването на обхвата на някои от предвидените в член 164 правила на организациите, така че да включат и нечленуващи, и посоченото в член 165 задължително плащане на финансови вноски от нечленуващи.
Член 174
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
1. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагане на настоящата глава, по-специално:
а)
мерките за изпълнението на условията за признаване на организациите на производители и на междубраншовите организации, предвидени в членове 154 и 158;
б)
процедурите в случай на сливане на организации на производители;
в)
процедурите, които да се определят от държавите членки по отношение на минималния размер и минималния срок за членство;
г)
процедурите по отношение на разширяването на обхвата на правилата и финансовите вноски, посочени в членове 164 и 165, по-специално прилагането на понятието „икономическа област“, посочено в член 164, параграф 2;
д)
процедурите, свързани с административната помощ;
е)
процедурите, свързани с възлагане на дейности на външни изпълнители;
ж)
процедурите и техническите условия, свързани с прилагане на мерките, посочени в член 166.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
2. Чрез дерогация от параграф 1, по отношение на сектора на млякото и млечните продукти Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на подробните правила, необходими за:
а)
изпълнението на предвидените в членове 161 и 163 условия за признаване на организации на производителите и техни асоциации и на междубраншови организации;
б)
уведомленията, посочени в член 149, параграф 2), буква е);
в)
уведомленията, които да бъдат изпратени от държавите членки до Комисията в съответствие с член 161, параграф 3, буква г), член 163, параграф 3, буква д), член 149, параграф 8 и член 150, параграф 7;
г)
процедурите във връзка с оказването на административна помощ в случай на транснационално сътрудничество.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 175
Други изпълнителни правомощия
Комисията може чрез актове за изпълнение да приема отделни решения относно:
а)
признаването на организации, извършващи дейности в повече от една държава членка, съгласно правилата, приети по член 174, параграф 1, буква г);
в)
повдигането на възражение или оттеглянето на признаването на междубраншова организация от държава членка;
г)
списъка на икономически области, за които държавите членки са изпратили уведомление, съгласно правилата, приети по член 174, параграф 1, буква з) и член 174, параграф 2, буква г);
д)
изискването държава членка да откаже или отмени разширяването на обхвата на правилата или финансовите вноски от нечленуващи, за които дадена държава членка е взела решение.
Тези актове за изпълнение се приемат без прилагане на процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или 3,
ЧАСТ III
ТЪРГОВИЯ С ТРЕТИ ДЪРЖАВИ
ГЛАВА I
Лицензии за внос и износ
Член 176
Общи правила
1. Без да се засягат случаите, в които се изискват лицензии за внос или износ в съответствие с настоящия регламент, вносът, който да бъде пуснат в свободно обращение в Съюза, или износът от Съюза на един или повече продукти от следните сектори могат да се обвържат с представяне на лицензия:
а)
зърнени култури;
б)
ориз;
в)
захар;
г)
семена;
д)
маслиново масло и трапезни маслини, по отношение на продуктите, попадащи под кодове по КН 1509, 1510 00, 0709 92 90, 0711 20 90, 2306 90 19, 1522 00 31 и 1522 00 39;
е)
лен и коноп, доколкото това се отнася за конопа;
ж)
плодове и зеленчуци;
з)
преработени плодове и зеленчуци;
и)
банани;
й)
вино;
к)
живи растения;
л)
говеждо и телешко месо;
м)
мляко и млечни продукти;
н)
свинско месо;
о)
овче и козе месо;
п)
яйца;
р)
птиче месо;
с)
етилов алкохол от земеделски произход.
2. Лицензиите се издават от държавите членки на всеки заявител, независимо от мястото му на установяване в Съюза, освен ако не е предвидено друго в акт, приет в съответствие с член 43, параграф 2 от ДФЕС, и без да се засяга прилагането на членове 177, 178 и 179 от настоящия регламент.
3. Лицензиите са валидни в целия Съюз.
Член 177
Делегирани правомощия
1. С оглед отчитане на международните задължения на Съюза и приложимите стандарти на Съюза в социалната област и в областта на околната среда и хуманното отношение към животните, необходимостта от контрол върху развитието на търговията и пазарните промени, вноса и износа на продукти, необходимостта от добро управление на пазара и необходимостта от намаляване на административната тежест, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, в които се определят:
а)
списъкът на продуктите от секторите, посочени в член 176, параграф 1, за които се изисква представяне на лицензия за внос или износ;
б)
случаите и положенията, при които не се изисква представяне на лицензия за внос или износ, като се отчитат митническият статут на съответните продукти, търговските договорености, които трябва да се спазват, целите на операциите, правният статут на заявителя и съответните количества.
2. С оглед осигуряване на допълнителни елементи на системата на лицензии, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, в които се посочват правилата относно:
а)
правата и задълженията, които произтичат от лицензията, нейните правни последици и случаите, в които се прилага толеранс по отношение на спазването на задължението за внос или износ на посоченото в лицензията количество, или когато произходът следва да се посочи в лицензията;
б)
издаването на лицензия за внос или пускането в свободно обращение, за което се изисква представяне на документ, издаден от трета държава или организация, който да удостоверява inter alia произхода, автентичността и качествените характеристики на продуктите;
в)
прехвърлянето на лицензията или ограниченията за нейното прехвърляне;
г)
допълнителните условия за лицензии за внос на коноп в съответствие с член 189 и принципът на административно съдействие между държавите членки с цел да се предотвратят или решат случаи на измама или нередности;
д)
случаите и положенията, при които се изисква или не се изисква предоставяне на гаранция, която да обезпечи осъществяване на вноса или износа на продуктите в срока на валидност на лицензията.
Член 178
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагане на настоящата глава, включително правилата относно:
а)
вида и съдържанието на лицензията;
б)
подаването на заявления и издаването на лицензии и тяхното използване;
в)
срока на валидност на лицензията
г)
процедурите за предоставяне на гаранция и нейния размер.
д)
доказателствата за изпълнение на изискванията за ползване на лицензиите;
е)
равнището на допустимия толеранс по отношение на спазването на задължението за внос или износ на посоченото в лицензията количество;
ж)
издаването на заместващи лицензии и дубликати на лицензии;
з)
използването на лицензиите от страна на държавите членки и обмена на информация, необходима за управление на системата, включително процедурите, свързани със специалното административно съдействие между държавите членки.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 179
Други изпълнителни правомощия
Комисията може да приема актове за изпълнение:
а)
за ограничаване на количествата, за които могат да се издават лицензии;
б)
за отказване на количества, за които са подадени заявления; и
в)
за спиране подаването на заявления с оглед управлението на пазара в случаите, когато са заявени големи количества.
Тези актове за изпълнение се приемат без прилагане на процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или 3,
ГЛАВА II
Вносни мита
Член 180
Прилагане на международни споразумения и някои други актове
Комисията приема актове за изпълнение за определяне на мерки за изпълнение на изискванията, залегнали в международни споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС, или във всякакъв друг приложим акт, приет съгласно член 43, параграф 2 или член 207 от ДФЕС или Общата митническа тарифа по отношение на изчисляването на вносните мита за селскостопански продукти. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 181
Система на входни цени за някои продукти от секторите на плодовете и зеленчуците, преработените плодове и зеленчуци и лозаро-винарския сектор
1. За целите на прилагането на митническата ставка по Общата митническа тарифа по отношение на продуктите от секторите на плодовете и зеленчуците и преработените плодове и зеленчуци и по отношение на гроздовия сок и гроздовата мъст, входната цена на дадена партида е равна на нейната митническа стойност, изчислена в съответствие с Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета (40) (Митническия кодекс) и Регламент (ЕО) № 2454/93 на Комисията (41).
2. За да се гарантира ефикасността на системата, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 с цел да се гарантира, че достоверността на декларираната входна цена на съответна партида се проверява като се използва фиксирана стойност при вноса, както и да се определят условията, при които се изисква предоставяне на гаранция.
3. Комисията приема актове за изпълнение за установяване на правила за изчисляване на фиксираната стойност при вноса, посочена в параграф 2. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 182
Допълнителни вносни мита
1. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне не продуктите от секторите на зърнените култури, ориза, захарта, плодовете и зеленчуците, преработените плодове и зеленчуци, говеждото и телешкото месо, млякото и млечните продукти, свинското месо, овчето месо и козето месо, яйцата, птичето месо и бананите, както и на гроздовия сок и гроздовата мъст, за които се прилага допълнително вносно мито, когато при вноса подлежат на митническата ставка, определена в Общата митническа тарифа, за да се предотвратят или да се противодейства на неблагоприятните последици за пазара на Съюза, които могат да възникнат в резултат на този внос, ако:
а)
вносът е извършен на цена под равнището, което Съюзът е обявил пред СТО („прагова цена“); или
б)
обемът на вноса в дадена година превишава определено равнище („критичен обем“).
Критичният обем се основава на възможностите за достъп до пазара, определени като внос в процентно изражение спрямо съответното вътрешно потребление през предходните три години.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
2. Допълнителни вносни мита не се налагат, когато е малко вероятно вносът да предизвика смущения на пазара на Съюза или когато последиците от тях ще бъдат несъразмерни спрямо поставената цел.
3. За целите на параграф 1, първа алинея, буква а) вносните цени се определят въз основа на вносни цени CIF за въпросната пратка. Вносните цени CIF се сверяват с представителните цени за дадения продукт на световния пазар или на пазара на Съюза за внос на този продукт.
4. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагане на настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 183
Други изпълнителни правомощия
Комисията може да приема актове за изпълнение:
а)
за определяне на равнището на приложимото вносно мито в съответствие с правилата, съдържащи се в международно споразумение, сключено в съответствие с ДФЕС, в Общата митническа тарифа и актовете за изпълнение, посочени в член 180;
б)
за определяне на представителните цени и критичните обеми за целите на прилагането на допълнителни вносни мита в рамките на правилата, приети съгласно член 182, параграф 1.
Тези актове за изпълнение се приемат без прилагане на процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или 3,
ГЛАВА III
Управление на тарифни квоти и специално третиране на вноса от трети държави
Член 184
Тарифни квоти
1. Тарифните квоти за внос на селскостопански продукти, които да бъдат пуснати в свободно обращение в Съюза или в част от него, или тарифните квоти за внос на селскостопански продукти на Съюза в трети държави, които трябва да бъдат частично или изцяло управлявани от Съюза, произтичащи от международни споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС или всеки друг акт, приет в съответствие с член 43, параграф 2 или член 207 от ДФЕС, се откриват и/или управляват от Комисията чрез делегирани актове съгласно член 186 от настоящия регламент и актове за изпълнение съгласно членове 187 и 188 от настоящия регламент.
2. Тарифните квоти се управляват така, че да не се допусне никаква дискриминация между заинтересованите оператори, като се прилага един от следните методи или съчетание от тях, или друг подходящ метод:
а)
метод, основан на хронологичния ред на подаване на заявленията (принципът „пръв пристигнал, пръв обслужен“);
б)
метод на пропорционално разпределение на заявените количества след подаване на заявленията (използване на „метода на едновременно разглеждане“);
в)
метод, основан на отчитане на традиционни търговски модели (използване на „метода традиционни/новопристигнали“).
3. Приетият метод на управление:
а)
по отношение на тарифните квоти за внос - отчита в достатъчна степен потребностите от предлагане на съществуващите и възникващите пазари в Съюза за производство, обработка и потребление от гледна точка на конкурентоспособността, сигурността и непрекъснатостта на доставките и необходимостта да се запази равновесието на тези пазари, и
б)
по отношение на тарифните квоти за износ - позволява пълното използване на възможностите, предоставени в рамките на въпросната квота.
Член 185
Специални тарифни квоти
С цел привеждането в действие на тарифната квота за внос в Испания на 2 000 000 тона царевица и 300 000 тона сорго и тарифната квота за внос в Португалия на 500 000 тона царевица на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове съгласно член 227 за определяне на необходимите разпоредби за осъществяване на вноса по тарифните квоти и, когато е приложимо, за публичното складиране на количествата, внесени от разплащателните агенции на съответните държави членки, и за тяхното пласиране на пазарите на тези държави членки.
Член 186
Делегирани правомощия
1. С оглед да се осигури справедлив достъп за наличните количества и равното третиране на операторите в рамките на тарифната квота, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227:
а)
за определяне на условията и изискванията за допустимост, на които трябва да отговаря операторът, за да подаде заявление в рамките на тарифната квота; въпросните разпоредби могат да изискват минимален опит в търговията с трети държави и приравнени територии или в преработвателна дейност, изразен като минимално количество и период от време в даден пазарен сектор; тези разпоредби могат да включват специални правила, които да съответстват на нуждите и практиките, които са в сила в даден сектор, и на установените практики в преработвателните отрасли и техните потребности;
б)
за определяне на правилата за прехвърляне на права между оператори, и, при необходимост, ограниченията на такова прехвърляне в рамките на управлението на тарифната квота;
в)
за обвързване на участието в тарифната квота с предоставянето на гаранция;
г)
за определяне при необходимост на разпоредби относно характерните особености, изисквания или ограничения, приложими към тарифната квота съгласно международно споразумение или друг акт, посочени в член 184, параграф 1.
2. С оглед да се гарантира, че изнасяните продукти могат да се ползват от специално третиране при внос в трета държава при определени условия, съгласно международни споразумения, сключени от Съюза в съответствие с ДФЕС, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 от настоящия регламент относно правилата, изискващи компетентните органи на държавите членки да издават, при поискване и след съответните проверки, документ, удостоверяващ, че са спазени изискванията за продукти, които, ако бъдат изнесени, могат да се ползват от специално третиране при внос в трета държава, при положение че са спазени определени условия.
Член 187
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на:
а)
годишните тарифни квоти, при необходимост подходящо разпределени през годината, и метода на управление, който да бъде използван;
б)
процедурите за прилагане на специалните разпоредби, определени в споразумението или акта за приемане на режима на внос или износ, по-специално относно:
i)
гаранциите във връзка с естеството, мястото, от което пристига, и произхода на продукта;
ii)
признаването на документа, използван за проверка на гаранциите, посочени в подточка i);
iii)
представянето на документ, издаден от държавата износител;
iv)
местоназначението и използването на продуктите;
в)
срока на валидност на лицензиите или на разрешенията;
г)
процедурите за предоставяне на гаранцията и нейния размер;
д)
използването на лицензиите и при необходимост - специфични мерки по отношение по-специално на условията, при които се подават заявления за внос и се предоставят разрешения в рамките на тарифната квота;
е)
процедурите и техническите критерии за прилагането на член 185.
ж)
необходимите мерки относно съдържанието, формата, издаването и употребата на документа, посочен в член 186, параграф 2;
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 188
Други изпълнителни правомощия
1. Комисията приема актове за изпълнение относно управлението на процеса, чрез които се гарантира, че не се надвишават наличните количества в рамките на тарифната квота, по-специално като се определя коефициент на разпределение за всяко заявление, когато наличните количества бъдат достигнати, като се отхвърлят чакащите заявления и при необходимост се преустановява подаването на заявления.
2. Комисията може да приема актове за изпълнение относно преразпределение на неизползваните количества.
3. Актовете за изпълнение, посочени в настоящия член се приемат без прилагане на процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или 3.
ГЛАВА IV
Специални разпоредби за вноса на определени продукти
Член 189
Внос на коноп
1. Изброените по-долу продукти могат да бъдат внасяни в Съюза само ако са спазени следните условия:
а)
необработеният коноп под код по КН 5302 10 00 отговаря на условията, посочени в член 32, параграф 6 и член 35, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1307/2013
б)
сортовите семена от коноп, предназначени за посев, под код по КН ex 1207 99 20, са придружени от доказателства, че съдържанието на тетрахидроканабинол на съответния сорт не превишава определеното в съответствие с член 32, параграф 3 и член 35, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1307/2013;
в)
конопеното семе, различно от семена за посев, под код по КН 1207 99 91, се внася единствено от вносители, лицензирани от държавата членка, за да се гарантира, че това семе не е предназначено за посев.
2. Настоящият член се прилага, без да се засягат по-ограничаващи правила, приети от държавите членки в съответствие с ДФЕС, и задълженията, произтичащи от Споразумението за селското стопанство на СТО.
Член 190
Внос на хмел
1. Внос на продукти от сектора на хмела от трети държави може да се извършва единствено ако стандартите им за качество са най-малко равностойни на тези, приети за същите продукти, отглеждани в Съюза или произвеждани от такива продукти.
2. Приема се, че продуктите отговарят на стандарта, посочен в параграф 1, ако са придружени от декларация, издадена от органите в страната на произход и призната за равностойна на сертификата, посочен в член 77.
По отношение на хмела на прах, хмела на прах с повишено съдържание на лупулин, екстрактите от хмел и смесените продукти от хмел, удостоверението може да бъде признато за равностойно на сертификата само ако алфа-киселинното съдържание на тези продукти не е по-ниско от това на хмела, от който са получени.
3. С цел да се сведе до минимум административната тежест, Комисията има правомощия да приема делегирани актове, съобразно член 227, с които определя условията, при които не се прилагат задълженията, свързани с удостоверение за еквивалентност и етикетирането на опаковката.
4. Комисията приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагането на настоящия член, в това число правила относно признаването на удостоверения за еквивалентност и за проверка на вноса на хмел. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 191
Дерогации по отношение на вносни продукти и специална гаранция в лозаро-винарския сектор
Дерогации от приложение VIII, част II, раздел Б, точка 5 или раздел В по отношение на вносни продукти могат да се приемат в съответствие с член 43, параграф 2 от ДФЕС, съгласно международните задължения на Съюза.
В случай на дерогации от приложение VIII, част II, раздел Б, точка 5, при допускането за свободно обращение вносителите депозират гаранция за тези продукти пред посочените митнически органи. Гаранцията се освобождава при представяне от вносителя на доказателство, прието от митническите органи на държавата членка, в която продуктите се допускат за свободно обращение, че:
а)
продуктите не са се ползвали от дерогациите или,
б)
ако са се ползвали от дерогациите, продуктите не са били обект на винификация, или ако са били - получените продукти са етикетирани по съответния начин.
Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне правила за гарантиране на еднаквото прилагане на настоящия член, включително по отношение на размера на гаранцията и подходящото етикетиране. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 192
Внос на сурова захар за рафиниране
1. До края на 2016-2017 пазарна година за рафинериите на пълен работен ден се определя изключителен капацитет за внос от 2 500 000 тона на пазарна година, изразени в бяла захар.
2. Единственото работещо предприятие за преработка на захарно цвекло през 2005 г. в Португалия се счита за рафинерия на пълен работен ден.
3. Лицензиите за внос на захар за рафиниране се издават само на рафинерии на пълен работен ден, при условие че въпросните количества не превишават количествата, посочени в параграф 1. Лицензиите могат да бъдат прехвърляни само между рафинерии на пълен работен ден и срокът им на валидност изтича в края на пазарната година, за която са издадени.
Настоящият параграф се прилага за първите три месеца от всяка пазарна година.
4. Предвид необходимостта да се гарантира, че захарта, внесена за рафиниране в съответствие с настоящия член се рафинира, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на:
а)
условията за функционирането на схемите за внос, посочени в параграф 1;
б)
условията и изискванията за допустимост, които даден оператор трябва да изпълни, преди да представи заявление за лицензия за внос, в това число предоставянето на гаранция;
в)
правилата относно приложимите административни санкции.
5. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на необходимите правила относно доказателствата и документите, които трябва да бъдат представени по отношение на изискванията и задълженията, приложими към вносителите, по-специално към рафинериите на пълен работен ден. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 193
Суспендиране на прилагането на вносни мита в сектора на захарта
С цел да се гарантира снабдяването, необходимо за производството на продуктите, посочени в член 140, параграф 2, Комисията може, до края на пазарната 2016-2017 година, да приема актове за изпълнение за суспендиране изцяло или частично на прилагането на вносните мита за определени количества на следните продукти:
а)
захар под код по КН 1701;
б)
изоглюкоза под кодове по КН 1702 30 10, 1702 40 10, 1702 60 10 и 1702 90 30.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
ГЛАВА V
Предпазни мерки и активно усъвършенстване
Член 194
Предпазни мерки
1. Комисията предприема предпазни мерки срещу вноса в Съюза при спазване на параграф 3 от настоящия член в съответствие с регламенти (ЕО) № 260/2009 (42) и (ЕО) № 625/2009 (43) на Съвета.
2. Освен ако не е предвидено друго в друг акт на Европейския парламент и на Съвета и друг акт на Съвета, предпазните мерки срещу внос в Съюза, предвидени в международни споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС, се предприемат от Комисията в съответствие с параграф 3 от настоящия член.
3. Комисията може да предприеме актове за изпълнение за установяване на мерките, посочени в параграфи 1 и 2 от настоящия член, по искане на държава членка или по своя инициатива. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Когато Комисията получи искане от държава членка, тя взема решение по него чрез актове за изпълнение в срок от пет работни дни след получаване на искането. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Когато са налице надлежно обосновани наложителни причини за спешност, Комисията приема незабавно приложими актове за изпълнение в съответствие с процедурата, посочена в член 229, параграф 3.
Приетите мерки се съобщават на държавите членки и пораждат незабавно действие.
4. Комисията може приема актове за изпълнение за отмяна или изменение на предпазните мерки на Съюза, приети в съответствие с параграф 3 от настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Когато са налице надлежно обосновани наложителни причини за спешност, Комисията приема незабавно приложими актове за изпълнение в съответствие с процедурата, посочена в член 229, параграф 3.
Член 195
Суспендиране на режимите обработка под митнически контрол и активно усъвършенстване
Когато на пазара на Съюза възникнат или е възможно да възникнат смущения, произтичащи от режим обработка под митнически контрол или режим активно усъвършенстване, Комисията може да приеме актове за изпълнение за суспендиране - по искане на държава членка или по своя инициатива, изцяло или частично - използването на режимите обработка под митнически контрол или активно усъвършенстване за продуктите от секторите на зърнените култури, ориза, захарта, маслиновото масло и трапезните маслини, плодовете и зеленчуците, преработените плодове и зеленчуци, виното, говеждото и телешкото месо, млякото и млечните продукти, свинското месо, овчето и козето месо, яйцата, птичето месо и етиловия алкохол от земеделски произход. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Когато Комисията получи искане от държава членка, тя взема решение по него чрез актове за изпълнение в срок от пет работни дни след получаване на искането. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Когато са налице надлежно обосновани наложителни причини за спешност, Комисията приема незабавно приложими актове за изпълнение в съответствие с процедурата, посочена в член 229, параграф 3.
Приетите мерки се съобщават на държавите членки и пораждат незабавно действие.
ГЛАВА VI
Възстановяване при износ
Член 196
Обхват
1. В степента, необходима, за да се даде възможност за износ на базата на котировки или цени на световния пазар, когато условията на вътрешния пазар са такива, като описаните вчлен 219, параграф 1 или член 221, и в рамките на ограниченията, произтичащи от международни споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС, разликата между тези котировки или цени и цените в Съюза може да бъде покрита чрез възстановяване при износ за:
а)
продуктите от следните сектори, предназначени за износ без по-нататъшна преработка:
i)
зърнени култури;
ii)
ориз;
iii)
захар, по отношение на продуктите, изброени в приложение I, част III, букви б)-г) и ж);
iv)
говеждо и телешко месо;
v)
мляко и млечни продукти;
vi)
свинско месо;
vii)
яйца;
viii)
птиче месо;
б)
продуктите, изброени в буква а), подточки i)-iii), v) и vii) от настоящия параграф, предназначени за износ под формата на преработени стоки в съответствие с Регламент (ЕО) № 1216/2009 на Съвета (44) и под формата на продуктите, съдържащи захар, изброени в приложение I, част Х, буква б) от настоящия регламент.
2. Възстановяванията при износ за продуктите, изнасяни под формата на преработени стоки, не надвишават възстановяванията, приложими за същите продукти, изнасяни без по-нататъшна преработка.
3. Без да се засяга прилагането на член 219, параграф 1 и член 221, възстановяването за продуктите, посочени в параграф 1 от настоящия член, е 0 евро.
Член 197
Разпределение на възстановяванията при износ
Методът на разпределение за количествата, които могат да бъдат изнесени с възстановяване при износ, е този, който:
а)
е най-подходящ с оглед естеството на продукта и положението на съответния пазар и позволява да се използват най-ефикасно наличните ресурси, като се отчитат ефикасността и структурата на износа от Съюза и тяхното въздействие върху равновесието на пазара, без да се създава дискриминация между съответните оператори, и по-специално между големи и малки оператори;
б)
създава най-малко административни затруднения за операторите, като се вземат предвид административните изисквания.
Член 198
Определяне на размера на възстановяванията при износ
1. Едни и същи възстановявания при износ се прилагат за едни същи продукти в целия Съюз. Те могат да варират според местоназначението, особено когато това е необходимо поради състоянието на световния пазар, специфичните изисквания на някои пазари или задълженията, произтичащи от международни споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС.
2. Мерките за определяне на размера на възстановяванията се приемат от Съвета в съответствие с член 43, параграф 3 от ДФЕС.
Член 199
Предоставяне на възстановявания при износ
1. Възстановяванията за продуктите, изброени в член 196, параграф 1, буква а), изнасяни като такива без по-нататъшна преработка, се предоставят единствено след подаване на заявление и представяне на лицензия за износ.
2. Възстановяването, приложимо за продуктите, изброени в член 196, параграф 1, буква а), е възстановяването, приложимо в деня на подаване на заявлението за лицензия, или възстановяването, произтичащо от съответната тръжна процедура, а при диференцирани възстановявания - възстановяването, приложимо в същия ден:
а)
за местоназначението, посочено в лицензията, или
б)
за действителното местоназначение, ако то се различава от посоченото в лицензията, като в този случай приложимата сума не надвишава сумата, приложима за посоченото в лицензията местоназначение.
3. Възстановяването се изплаща при представяне на доказателства, че:
а)
продуктите са напуснали митническата територия на Съюза в съответствие с режима на износ, посочен в член 161 от Митническия кодекс;
б)
при диференцирано възстановяване, продуктите са били внесени в посоченото в лицензията местоназначение или друго местоназначение, за което е било определено възстановяване, без да се засяга параграф 2, буква б).
Член 200
Възстановявания при износ на живи животни в сектора на говеждото и телешкото месо
По отношение на продуктите от сектора на говеждото и телешкото месо предоставянето и изплащането на възстановявания при износ на живи животни се извършва единствено при спазване на изискванията, установени в правото на Съюза във връзка с хуманното отношение към животните, и по-специално на тези за защитата на животните по време на транспортиране.
Член 201
Лимити при износ
Количествените ограничения, произтичащи от международните споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС, се спазват на основата на лицензии за износ, издавани за референтните периоди, които се прилагат за съответните продукти.
По отношение на спазването на задълженията, произтичащи от Споразумението за селското стопанство на СТО, приключването на референтния период не засяга действителността на лицензиите за износ.
Член 202
Делегирани правомощия
1. За да се осигури правилното функциониране на системата на възстановяване при износ, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за установяване на изискване за предоставяне на гаранция, обезпечаваща изпълнението на задълженията на операторите.
2. С оглед да се сведе до минимум административната тежест за операторите и органите, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, в които се определят прагове, под които може да не се изисква спазване на задължението за издаване или представяне на лицензия за износ, определят се местоназначенията или операциите, за които може да бъде оправдано освобождаване от задължението за представяне на лицензия за износ, и се разрешава в ситуации, когато това е оправдано, лицензиите за износ да бъдат издавани впоследствие.
3. С оглед да се намери решение на практически ситуации, които дават основание за пълно или частично възстановяване при износ, и да се подпомогнат операторите да покрият периода между подаване на заявлението и окончателното изплащане на възстановяването при износ, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно правилата за:
а)
определяне на друга дата за възстановяването;
б)
авансово плащане на възстановявания при износ, в това число условията за представяне и освобождаване на гаранция;
в)
допълнителни доказателства, когато има съмнения относно действителното местоназначение на продуктите и възможността за повторен внос в митническата територия на Съюза;
г)
местоназначенията, които се считат за износ от Съюза, и включването в митническата територия на Съюза на местоназначения, които отговарят на условията за възстановяване при износ.
4. С оглед да се осигури равен достъп до възстановяване при износ за износителите на продуктите, посочени в приложение I на Договорите, и на обработените продукти от тях, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, относно прилагането на член 199, параграфи 1 и 2 за посочените в член 196, параграф 1, буква б) продукти.
5. С оглед да се гарантира, че продуктите, които се ползват от възстановявания при износ, се изнасят от митническата територия на Съюза, и да се избегне тяхното връщане на тази територия, както и за да се сведе до минимум административната тежест за операторите при генерирането и предоставянето на доказателства, че продуктите, ползващи се от възстановяване при износ, са пристигнали в държавата на местоназначение при диференцираните възстановявания, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за правила, отнасящи се до:
а)
срока, в който трябва да бъде приключено излизането от митническата територия на Съюза, в това число времето за временно повторно влизане;
б)
обработката, на която продуктите, ползващи се от възстановяване при износ, могат да бъдат подложени през този период;
в)
доказателството за достигане до местоназначение, за да може да има право на диференцирани възстановявания;
г)
праговете на възстановявания и условията, при които износителите могат да бъдат освободени от задължението за представяне на такова доказателство;
д)
условията за одобряване на доказателството, представено от независими трети страни, за достигане на местоназначението, когато се прилагат диференцирани възстановявания.
6. За да се насърчат износителите да спазват условията за хуманно отношение към животните и да се даде възможност на компетентните органи да контролират правилното предоставяне на възстановяванията при износ, когато това зависи от спазването на изискванията за хуманно отношение към животните, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно спазването на изискванията за хуманно отношение към животните извън митническата територия на Съюза, включително използването на независими трети страни.
7. С оглед да се вземат предвид характерните особености на различните сектори, на Комисията се предоставя правомощието за приемане на делегирани актове в съответствие с член 227, за установяване на специални изисквания и условия за операторите и за продуктите, които отговарят на изискванията за възстановяване при износ, и за определяне на коефициенти за изчисляване на възстановяванията при износ, като отчита процеса на отлежаване за определени спиртни напитки, произведени от зърнени култури.
Член 203
Изпълнителни правомощия в съответствие с процедурата по разглеждане
Комисията приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагане на настоящата глава, по-специално относно:
а)
преразпределянето на разрешените за износ количества, които не са били разпределени или оползотворени;
б)
метода за преизчисляване на заплащането на възстановяването при износ, когато продуктовият код или местоназначението, посочени в лицензията, не отговарят на действителния продукт или местоназначение;
в)
продуктите, посочени в член 196, параграф 1, буква б);
г)
процедурите за предоставяне на гаранция и нейния размер;
д)
прилагането на мерките, приети в съответствие с член 202, параграф 4.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 204
Други изпълнителни правомощия
Комисията може да приема актове за изпълнение:
а)
за установяване на подходящи мерки за предотвратяване на злоупотребата с предвидения в член 199, параграф 2 гъвкав подход, по-специално по отношение на процедурата за повторно подаване на заявления;
б)
за установяване на необходимите мерки за спазване на количествените ограничения, предвидени в член 201, в т.ч. прекъсването или ограничаването на издаването на лицензии за износ, когато тези ограничения са или могат да бъдат превишени;
в)
за определяне на коефициенти, които се прилагат за възстановяване при износ в съответствие с правилата, приети съгласно член 202, параграф 7.
Тези актове за изпълнение се приемат без прилагане на процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или 3,
ГЛАВА VII
Пасивно усъвършенстване
Член 205
Суспендиране на режим пасивно усъвършенстване
Когато на пазара на Съюза възникнат или е възможно да възникнат смущения, произтичащи от режим пасивно усъвършенстване, Комисията може да приема актове за изпълнение за суспендиране - по искане на държава членка или по своя инициатива, изцяло или частично - използването на режим пасивно усъвършенстване за продуктите от секторите на зърнените култури, ориза, плодовете и зеленчуците, преработените плодове и зеленчуци, виното, говеждото и телешкото месо, свинското месо, овчето и козето месо и птичето месо. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Когато Комисията получи искане от държава членка, тя взема решение по него чрез актове за изпълнение в срок от пет работни дни след получаване на искането. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Когато са налице надлежно обосновани наложителни причини за спешност, Комисията приема незабавно приложими актове за изпълнение в съответствие с процедурата, посочена в член 229, параграф 3.
Приетите мерки се съобщават на държавите членки и пораждат незабавно действие.
ЧАСТ IV
ПРАВИЛА ЗА КОНКУРЕНЦИЯ
ГЛАВА I
Правила, приложими по отношение на предприятията
Член 206
Насоки на Комисията за прилагане на правилата за конкуренция към селското стопанство
Освен ако в настоящия регламент не е предвидено друго и в съответствие с член 42 от ДФЕС, членове 101-106 от ДФЕС и разпоредбите за тяхното прилагане се прилагат, при спазване на членове 207-210 от настоящия регламент, към всички споразумения, решения и практики, посочени в член 101, параграф 1 и член 102 от ДФЕС, които се отнасят до производството или търговията със селскостопански продукти.
За да се гарантират функционирането на вътрешния пазар и еднаквото прилагане на правилата за конкуренция на Съюза, Комисията и компетентните органи на държавите членки прилагат правилата за конкуренция на Съюза в тясно сътрудничество.
Освен това Комисията по целесъобразност публикува насоки, с които да подпомогне националните компетентни органи, както и предприятията.
Член 207
Съответен пазар
Определението за съответен пазар позволява да се установи и определи периметърът, в който се осъществява конкуренцията между предприятията и който обхваща две кумулативни измерения:
а)
съответен продуктов пазар: за целите на настоящата глава, под „продуктов пазар“ се разбира пазарът, обхващащ всички продукти, които се приемат за взаимозаменяеми или заменими от потребителя поради техните характеристики, цената им и употребата, за която са предназначени;
б)
съответен географски пазар: за целите на настоящата глава, под „географски пазар“ се разбира пазарът, обхващащ територията, на която съответните предприятия са включени в предлагането на съответни продукти, на която условията на конкуренция са достатъчно хомогенни и която може да бъде разграничена от съседните географски области именно защото условията на конкуренция в тази територия чувствително се различават.
Член 208
Господстващо положение
За целите на настоящата глава, под „господстващо положение“ се разбира ситуацията, при която дадено предприятие се намира в положение на икономическо надмощие, което му дава възможност да възпрепятства поддържането на действителна конкуренция на съответния пазар, като му позволява да бъде независимо в значителна степен спрямо неговите конкуренти, неговите клиенти и в крайна сметка спрямо потребителите.
Член 209
Изключения за целите на ОСП и земеделските стопани и техните асоциации
1. Член 101, параграф 1 от ДФЕС не се прилага по отношение на споразуменията, решенията и практиките, посочени в член 206 от настоящия регламент, които са необходими за постигане на целите, определени в член 39 от ДФЕС.
Член 101, параграф 1 от ДФЕС не се прилага за споразуменията, решенията и съгласуваните практики на земеделските стопани, асоциациите на земеделските стопани или асоциациите на такива асоциации или организациите на производителите, признати съгласно член 152 от настоящия регламент, или асоциациите на организации на производителите, признати съгласно член 156 от настоящия регламент, които се отнасят до производството или продажбата на селскостопански продукти или използването на общи съоръжения за съхранение, обработка или преработка на селскостопански продукти, освен ако по този начин се застрашава постигането на целите, залегнали в член 39 от ДФЕС.
Настоящият параграф не се прилага за споразуменията, решенията и съгласуваните практики, които пораждат задължението за налагане на идентични цени или чрез които се изключва конкуренцията.
2. Споразуменията, решенията и съгласуваните практики, изпълняващи условията по параграф 1 от настоящия член, не се забраняват, нито се изисква предварително решение за тази цел.
При всяко производство на национално равнище или на равнището на Съюза във връзка с прилагането на член 101 от ДФЕС тежестта на доказване на нарушение на член 101, параграф 1 от ДФЕС се носи от страната или органа, който твърди, че е налице нарушение. Страната, която иска да се ползва от предвидените в параграф 1 от настоящия член освобождавания, носи тежестта на доказване, че условията по този параграф са изпълнени.
Член 210
Споразумения и съгласувани практики на признати междубраншови организации
1. Член 101, параграф 1 от ДФЕС не се прилага за споразуменията, решенията и съгласуваните практики на междубраншови организации, признати съгласно член 157, параграф 1 от настоящия регламент, с предмет осъществяване на дейностите, изброени в член 157, параграф 1, буква в) и за сектора на млякото и млечните продукти - в член 157, параграф 3, буква в) от настоящия регламент, а за сектора на маслиновото масло и трапезните маслини и сектора на тютюна - в член 162 от настоящия регламент.
2. Параграф 1 се прилага при условие че:
а)
Комисията е уведомена за споразуменията, решенията и съгласуваните практики, посочени в него; и
б)
в срок от два месеца след получаване на цялата изискана информация Комисията не е установила, че тези споразумения, решения или съгласувани практики са несъвместими с правилата на Съюза.
Когато Комисията установи, че споразуменията, решенията и съгласуваните практики, посочени в параграф 1са несъвместими с правилата на Съюза, тя излага констатациите си, без да прилага процедурата по член 229, параграф 2 или 3.
3. Споразуменията, решенията и съгласуваните практики, посочени в параграф 1, не могат да бъдат въведени в действие преди изтичане на двумесечния срок, посочен в параграф 2, първа алинея, буква б).
4. Споразуменията, решенията и съгласуваните практики се обявяват при всички случаи за несъвместими с правилата на Съюза, ако:
а)
могат да доведат до разделяне под каквато и да е форма на пазарите в рамките на Съюза;
б)
могат да засегнат правилното функциониране на организацията на пазара;
в)
могат да предизвикат нарушения на конкуренцията, които не са от съществено значение за постигане на целите на ОСП, които преследват с дейността си междубраншовите организации;
г)
включват определяне на цени или определяне на квоти;
д)
могат да породят дискриминация или да премахнат конкуренцията по отношение на значителен дял от съответните продукти.
5. Ако след изтичане на двумесечния срок, посочен в параграф 2, първа алинея, буква б), Комисията установи, че не са изпълнени условията за прилагане на параграф 1, тя, без да прилага процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или 3, взема решение, по силата на което към въпросното споразумение, решение или съгласувана практика се прилага член 101, параграф 1 от ДФЕС.
Това решение на Комисията не се прилага преди датата, на която съответната междубраншова организация е била уведомена за него, освен ако тази междубраншова организация е предоставила невярна информация или е злоупотребила с освобождаването, предвидено в параграф 1.
6. При многогодишни споразумения уведомяването за първата година е валидно и за следващите години на споразумението. В този случай обаче Комисията може, по собствена инициатива или по искане на друга държава членка, да издаде по всяко време констатация за несъвместимост.
7. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за еднаквото прилагане на настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
ГЛАВА II
Правила за държавна помощ
Член 211
Прилагане на членове 107-109 от ДФЕС
1. Членове 107-109 от ДФЕС се прилагат за производството и търговията със селскостопански продукти.
2. Чрез дерогация от параграф 1, членове 107-109 от ДФЕС не се прилагат за плащанията, извършени от държавите членки по силата на и съгласно едно от следните условия:
а)
мерките, предвидени в настоящия регламент, които се финансират изцяло или частично от Съюза;
б)
членове 213-218 от настоящия регламент.
Член 212
Национални плащания, свързани с програмите за подпомагане в лозаро-винарския сектор
Чрез дерогация от член 44, параграф 3, държавите членки могат да предоставят национални плащания в съответствие с правилата на Съюза относно държавната помощ за мерките по членове 45, 49 и 50.
Максималният размер на помощта, определен в съответните правила на Съюза относно държавната помощ, се прилага по отношение на общото публично финансиране, което включва както средства от Съюза, така и национални средства.
Член 213
Национални плащания за северни елени във Финландия и Швеция
При условиеза получаване на разрешение от Комисията, прието без да се прилага процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или 3, Финландия и Швеция могат да извършват национални плащания за производство и предлагане на пазара на месо от северен елен и продукти от северен елен (кодове по КН ex 0208 и ex 0210), при положение че те не водят до увеличаване на традиционните равнища на производство.
Член 214
Национални плащания за сектора на захарта във Финландия
Финландия може да извършва национални плащания в полза на производителите на захарно цвекло в размер до 350 EUR на хектар за една пазарна година.
Член 215
Национални плащания за пчеларството
Държавите членки могат да извършват национални плащания за защита на пчелните стопанства, които са повлияни неблагоприятно от структурни или природни условия, или в рамките на програми за икономическо развитие, с изключение на тези, предоставяни за производство или търговия.
Член 216
Национални плащания за дестилация на вино в кризисни случаи
1. Държавите членки могат да извършват национални плащания в полза на винопроизводителите за доброволна или задължителна дестилация на вино при обосновани кризисни случаи.
Тези плащания трябва да са съразмерни и да дават възможност за справяне с кризата.
Общият размер на наличните средствата за такива плащания в определена държава членка за определена година не надхвърля 15 % от общо наличните средства за всяка държава членка за същата година, определени в приложение VI.
2. Държавите членки, които желаят да се възползват от възможността за посочените в параграф 1 национални плащания, изпращат надлежно обосновано уведомление до Комисията. Без да прилага процедурата, посочена в член 229, параграф 2 или 3, Комисията решава дали мярката се одобрява и дали плащанията могат да бъдат извършени.
3. Алкохолът, получен от посочената в параграф 1 дестилация, се използва изключително за промишлени или енергийни цели, така че да се избегне нарушаване на конкуренцията.
4. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагането на настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 217
Национални плащания за разпределяне на продукти за децата
В допълнение към помощта от Съюза, предвидена в членове 23 и 26, държавите членки могат да извършват национални плащания за доставка на продукти за децата в учебните заведения или за свързаните с това разходи, посочени в член 23, параграф 1.
Държавите членки могат да финансират тези плащания посредством такса за съответния сектор или чрез всякакъв друг вид участие от страна на частния сектор.
В допълнение към помощта от Съюза, предвидена в член 23, държавите членки могат да извършват национални плащания за финансиране на съпътстващите мерки, които са необходими за гарантиране на ефективността на схемата на Съюза за доставка на плодове и зеленчуци, преработени плодове и зеленчуци и бананови продукти, съгласно посоченото в член 23, параграф 2.
Член 218
Национални плащания за черупкови плодове
1. Държавите членки могат да извършват национални плащания в размер до 120,75 EUR на хектар годишно в полза на земеделските стопани, които произвеждат следните продукти:
а)
бадеми с код по КН 0802 11 и 0802 12;
б)
лешници или цариградски лешници с код по КН 0802 21 и 0802 22;
в)
орехи с код по КН 0802 31 00 и 0802 32 00;
г)
шам фъстък с код по КН 0802 51 00 и 0802 52 00;
д)
рожкови с код по КН 1212 92 00.
2. Националните плащания, посочени в параграф 1, могат да се изплащат единствено за максимална площ от:
Държава членка
Максимална площ (ha)
Белгия
100
България
11 984
Германия
1 500
Гърция
41 100
Испания
568 200
Франция
17 300
Италия
130 100
Кипър
5 100
Люксембург
100
Унгария
2 900
Нидерландия
100
Полша
4 200
Португалия
41 300
Румъния
1 645
Словения
300
Словакия
3 100
Обединеното кралство
100
3. Държавите членки могат да обвържат предоставянето на националните плащания, посочени в параграф 1, с условието земеделските стопани да са членове на организация на производителите, призната съгласно член 152.
ЧАСТ V
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
ГЛАВА I
Извънредни мерки
Раздел 1
Смущения на пазара
Член 219
Мерки срещу смущения на пазара
1. За да се реагира ефективно и ефикасно на заплахата от смущения на пазара, предизвикани от значителни повишения или спадове в цените на вътрешните или външните пазари или от други събития и обстоятелства, предизвикващи значителни смущения или заплаха от смущения на пазара, когато съществува вероятност съответната ситуация или въздействието ѝ върху пазара да продължи или да се влоши, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227, с които да въвежда необходимите мерки за справяне със съответната пазарна ситуация, като спазва всички задължения, произтичащи от международните споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС, и при условие че всички други мерки, посочени в настоящия регламент, се окажат недостатъчни.
Когато в случаите на заплаха от смущения на пазара, посочени в първа алинея от настоящия параграф, наложителни причини заспешност го изискват, процедурата, предвидена в член 228, се прилага за делегираните актове, приети съгласно първа алинея от настоящия параграф.
Тези наложителни причини за спешност могат да включват необходимостта да се предприемат незабавни действия за справяне или предотвратяване на смущенията на пазара, когато заплахите от смущения на пазара се появяват толкова бързо или неочаквано, че са необходими незабавни действия с цел ефективно и ефикасно справяне с положението, или когато действията биха попречили на тези заплахи от смущения на пазара да се осъществят, да продължат или да се превърнат в по-тежки или продължителни смущения, или когато отлагането на незабавните действия би довело до настъпване или утежняване на смущенията или до разширяване на обхвата на мерките, които ще бъдат необходими по-късно за преодоляване на заплахата или смущението или биха били в ущърб на производствените или пазарните условия.
Тези мерки могат, в нужната степен и за периода от време, необходим за преодоляване на смущенията на пазара или на заплахата от тях, да разширяват или изменят обхвата, продължителността или други аспекти на други мерки, предвидени съгласно настоящия регламент, да предвиждат възстановявания при износа или да суспендират изцяло или частично прилагането на вносните мита, включително за определени количества или периоди, съобразно необходимостта.
2. Мерките, посочени в параграф 1, не се прилагат за продуктите, изброени в приложение I, част XXIV, раздел 2.
Чрез делегирани актове, приети в съответствие с процедурата по спешност, посочена в член 228, Комисията обаче може да вземе решение, че мерките по параграф 1 се прилагат за един или повече от продуктите, изброени в приложение I, част XXIV, раздел 2.
3. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на необходимите процедурни правила и технически критерии за прилагането на мерките, посочени в параграф 1 от настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Раздел 2
Мерки за подпомагане на пазара, свързани с болести по животните и загуба на потребителско доверие поради рискове за общественото здраве, здравето на животните или на растенията
Член 220
Мерки, свързани с болести по животните и загуба на потребителско доверие поради рискове за общественото здраве, здравето на животните или на растенията
1. Комисията може да приема актове за изпълнение за предприемане на извънредни мерки за подпомагане на засегнатия пазар, за да се отчетат:
а)
ограниченията върху търговията в рамките на Съюза и с трети държави, които могат да възникнат в резултат от прилагането на мерки за борба с разпространението на болести по животните, и
б)
сериозните смущения на пазара, за които се счита, че произтичат пряко от загубата на потребителско доверие поради рискове за общественото здраве, здравето на животните или на растенията и риск от болести.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
2. Мерките, предвидени в параграф 1, се прилагат за който и да било от следните сектори:
а)
говеждо и телешко месо;
б)
мляко и млечни продукти;
в)
свинско месо;
г)
овче и козе месо;
д)
яйца;
е)
птиче месо.
Предвидените в параграф 1, първа алинея, буква б) мерки, свързани със загуба на потребителско доверие поради рискове за общественото здраве или здравето на растенията, се прилагат и за всички други селскостопански продукти, с изключение на изброените в приложение I, част XXIV, раздел 2.
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове, в съответствие с процедурата по спешност, предвидена в член 228, зада разшири списъка на продуктите, посочени в първите две алинеи от настоящия параграф.
3. Мерките, предвидени в параграф 1, се предприемат по искане на съответната държава членка.
4. Мерките, предвидени в параграф 1, първа алинея, буква а), могат да бъдат предприети само ако съответната държава членка е въвела ветеринарно-санитарни мерки за бързо справяне с болестта и само доколкото и докато е строго необходимо да бъде подпомогнат съответният пазар.
5. Съюзът предоставя частично финансиране, равно на 50 % от разходите на държавите членки по мерките, предвидени в параграф 1.
По отношение на секторите на говеждото и телешкото месо, млякото и млечните продукти, свинското месо и овчето и козето месо обаче Съюзът предоставя частично финансиране в размер на 60 % от тези разходи при борба с разпространението на шап.
6. Държавите членки гарантират, че когато производителите имат дял в разходите, поети от държавите членки, това не води до нарушаване на конкуренцията между производителите в различните държави членки.
Раздел 3
Специфични проблеми
Член 221
Мерки за разрешаване на специфични проблеми
1. Комисията приема актове за изпълнение за предприемане на необходими и обосновани спешни мерки за разрешаване на специфични проблеми. Тези мерки могат да дерогират от разпоредбите на настоящия регламент само в строго необходимата степен и за строго необходимия срок. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
2. За решаване на специфични проблеми и при надлежно обосновани наложителни причини за спешност, при ситуации, които могат да предизвикат бързо влошаване на производствените и пазарните условия и които би било трудно да се овладеят, ако се забави приемането на мерки, Комисията приема незабавно приложими актове за изпълнение в съответствие с процедурата, посочена в член 229, параграф 3.
3. Комисията приема мерки по силата на параграф 1 или параграф 2 единствено ако е невъзможно да се приемат изискваните спешни мерки в съответствие с член 219 или член 220.
4. Мерките, приети по силата на параграф 1 или параграф 2, остават в сила за срок, който не превишава дванадесет месеца. Ако след изтичането на този срок конкретните проблеми, които водят до приемането на тези мерки, продължават да съществуват, Комисията може, с цел да постигне трайно решение, да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно проблемитеили да представя подходящи законодателни предложения.
5. Комисията информира Европейския парламент и Съвета за всяка мярка, приета по силата на параграф 1 или параграф 2, в срок от два работни дни след нейното приемане.
Раздел 4
Споразумения и решения в период на сериозен дисбаланс на пазарите
Член 222
Прилагане на член 101, параграф 1 от ДФЕС
1. В периоди на сериозен дисбаланс на пазарите Комисията може да приема актове за изпълнение, така че член 101, параграф 1 от ДФЕС да не се прилага към споразуменията и решенията на признатите организации на производители, на техните асоциации и на признатите междубраншови организации в който и да е от секторите, посочени в член 1, параграф 2 от настоящия регламент, при условие че тези споразумения и решения не нарушават правилното функциониране на вътрешния пазар, тясно насочени са към стабилизирането на засегнатия сектор и попадат в една или повече от следните категории:
а)
изтегляне от пазара или безвъзмездно разпределяне на техните продукти;
б)
обработка и преработка;
в)
складиране от частни оператори;
г)
съвместни мерки за популяризиране;
д)
споразумения относно изискванията за качество;
е)
съвместно закупуване на суровини, необходими за борба с разпространението на вредители и болести по животните и растенията в Съюза, или на суровини, необходими за справяне с последиците от природни бедствия в Съюза;
ж)
временно планиране на производството, при което се отчита специфичното естество на производствения цикъл.
Комисията посочва вактове за изпълнение материалноправния и географския обхват на тази дерогация и, при спазване на параграф 3, периода, в който се прилага дерогацията.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
2. Параграф 1 се прилага единствено ако Комисията вече е приела една от мерките, посочени в настоящата глава, в случай че продуктите са били изкупени на базата на публична интервенция или ако е била предоставена помощ за частно складиране, посочена в част II, дял I, глава I.
3. Споразуменията и решенията, посочени в параграф 1, са валидни само за период от максимум шест месеца.
При все това, Комисията може да приема актове за изпълнение, с които разрешава такива споразумения и решения за допълнителен период от максимум шест месеца. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
ГЛАВА II
Предоставяне на информация и докладване
Член 223
Изисквания за предоставянето на информация
1. За целите на прилагането на настоящия регламент, мониторинга, анализа и управлението на пазара на селскостопански продукти, гарантирането на прозрачност на пазара, правилното функциониране на мерките на ОСП, тяхната проверка, контрол, мониторинг, оценка и одит, и спазването на изискванията, съдържащи се в международни споразумения, сключени в съответствие с ДФЕС, включително изискванията за уведомяване в рамките на тези споразумения, Комисията може да приема, в съответствие с процедурата, посочена в параграф 2, необходимите мерки относно информацията, която следва да предоставят предприятията, държавите членки и третите държави. В тази си дейност Комисията взема предвид нуждите от данни и синергиите между евентуалните източници на данни.
Получената информация може да се предава или предоставя на международни организации, на компетентните органи на трети държави и може да бъде оповестявана публично, при спазване на условията за защита на личните данни и законния интерес на предприятията от опазване на търговските им тайни, включително цените.
2. С оглед да се осигури интегритетът на информационните системи и автентичността и четливостта на документите и свързаните с тях подавани данни, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 за определяне на:
а)
естеството и вида на информацията, подлежаща на съобщаване;
б)
категориите обработвани данни, максималните срокове за тяхното съхранение, както и целта на тяхното обработване, особено в случай на публикуване на тези данни и предаването им на трети държави;
в)
правата за достъп до информация или до предоставените информационни системи;
г)
условията за публикуване на информацията.
3. Комисията приема актове за изпълнение за определяне на мерките, необходими за прилагане на настоящия член, включително:
а)
методите на уведомяване;
б)
правилата относно информацията, подлежаща на съобщаване;
в)
реда и условията за управление на информацията, която следва да се съобщава, както и за съдържанието, формата, периодичността, честотата и крайните срокове на уведомленията;
г)
реда и условията за предаване или предоставяне на информация и документи на държавите членки, международните организации, компетентните органи в трети държави или на обществеността, при спазване на условията за защита на личните данни и законния интерес на предприятията от опазване на търговските им тайни.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 229, параграф 2.
Член 224
Обработване и защита на личните данни
1. Държавите членки и Комисията събират лични данни за целите, посочени в член 223, параграф 1, и не обработват тези данни по начин, несъвместим с тези цели.
2. Когато лични данни се обработват за целите на мониторинга и оценката съгласно член 223, параграф 1, те се анонимизират и се обработват единствено в обобщен вид.
3. Личните данни се обработват в съответствие с Директива 95/46/ЕО и Регламент (ЕО) № 45/2001. По-конкретно такива данни не се съхраняват във вид, който да позволява идентифицирането на субектите на данни, за период, по-дълъг от необходимото за целите, за които са събрани или за които са подложени на допълнителна обработка, като се имат предвид минималните срокове за съхранение на данни, предвидени в приложимото национално законодателство и законодателство на Съюза.
4. Държавите членки информират субектите на данни, че личните им данни може да бъдат обработвани от национални органи и органи на Съюза в съответствие с параграф 1 и че във връзка с това те могат да се ползват от правата, предвидени съответно в Директива 95/46/ЕО и в Регламент (ЕО) № 45/2001.
Член 225
Задължение за докладване на Комисията
Комисията представя доклад на Европейския парламент и на Съвета:
а)
на всеки три години, като първият път е до 21 декември 2016 г. относно изпълнението на мерките във връзка със сектора на пчеларството, както е посочено в членове 55, 56 и 57, включително относно най-актуалното развитие при системите за идентификация на пчелните кошери;
б)
до 30 юни 2014 г. и до 31 декември 2018 г. относно развитието на пазарната ситуация в сектора на млякото и млечните продукти, и по-специално относно действието на членове 148-151, член 152, параграф 3 и член 157, параграф 3 и, в които се оценяват по-специално последиците за млекопроизводителите и производството на мляко в регионите в неблагоприятно положение във връзка с общата цел за запазване на производството в тези региони и се отразяват потенциалните стимули за насърчаване на земеделските стопани да сключват споразумения за съвместно производство, както и всички подходящи предложения.
в)
до 31 декември 2014 г. относно възможността за разширяване на обхвата на училищните схеми, така че да включват маслиново масло и трапезни маслини;
г)
до 31 декември 2017 г. относно прилагането на правилата за конкуренция по отношение на селскостопанския сектор във всички държави членки, по-специално относно действието на членове 209 и 210 и на членове 169, 170 и 171 в засегнатите сектори.
ГЛАВА III
Резерв за кризи в селскостопанския сектор
Член 226
Използване на резерва
Средствата, прехвърлени от резерва за кризи в селскостопанския сектор съгласно условията и процедурата, посочени в член 25 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 и параграф 22 от Междуинституционалното споразумение между Европейския парламент, Съвета и Комисията относно бюджетната дисциплина, сътрудничеството по бюджетни въпроси и доброто финансово управление, се предоставят за мерките, по отношение на които се прилага настоящият регламент, за годината или годините, за които е необходимо допълнително подпомагане, и които се изпълняват при обстоятелства извън обичайното пазарно развитие.
По-специално се прехвърлят средства за всички разходи по:
а)
членове 8-21;
б)
членове 196-204, и
в)
членове 219, 220 и 221 от настоящия регламент.
ЧАСТ VI
ДЕЛЕГИРАНЕ НА ПРАВОМОЩИЯ, ИЗПЪЛНИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ, ПРЕХОДНИ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
ГЛАВА I
Делегиране на правомощия и изпълнителни разпоредби
Член 227
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в настоящия регламент, се предоставя на Комисията за срок от седем години, считано от. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на седемгодишния срок. Делегирането на правомощия се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу подобно продължаване не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в настоящия регламент, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно настоящия регламент, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът са представили възражения в срок от два месеца от нотифицирането на акта Европейския парламент и на Съвета, или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 228
Процедура по спешност
1. Делегирани актове, приети съгласно настоящия член, влизат в сила незабавно и се прилагат, докато не бъде представено възражение в съответствие с параграф 2. В нотификацията относно делегирания акт до Европейския парламент и Съвета, приет съгласно настоящия член, се посочват причините за използането на процедурата по спешност.
2. Европейският парламент или Съветът могат да възразят срещу делегиран акт, приет съгласно настоящия член, в съответствие с процедурата, посочена в член 227, параграф 5. В такъв случай Комисията отменя акта незабавно след нотифицирането на решението на Европейския парламент или на Съвета, с което се представят възражения.
Член 229
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитет, наречен Комитет за общата организация на селскостопанските пазари. Този Комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
При актовете, посочени в член 80, параграф 5, член 91, букви в) и г), член 97, параграф 4, член 99, член 106 и член 107, параграф 3, когато комитетът не даде становище, Комисията не приема проекта за акт за изпълнение и се прилага член 5, параграф 4, трета алинея от Регламент (ЕС) № 182/2011.
3. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 8 от Регламент (ЕС) № 182/2011 във връзка с член 5 от него.
ГЛАВА II
Преходни и заключителни разпоредби
Член 230
Отмяна
1. Регламент (ЕО) № 1234/2007 се отменя.
Въпреки това продължават да се прилагат следните разпоредби на Регламент (ЕО) № 1234/2007:
а)
по отношение на системата за ограничаване на производството на мляко: част II, дял I, глава III, раздел III, член 55, член 85 и приложения IX и X - до 31 март 2015 г.;
б)
по отношение на лозаро-винарския сектор:
i)
членове 85a-85д по отношение на площите, посочени в член 85a, параграф 2, които все още не са изкоренени, и по отношение на площите, посочени в член 85б, параграф 1, които не са узаконени - до тяхното изкореняване или узаконяване и член 188а, параграфи 1 и 2;
ii)
преходният режим за правата на засаждане, предвиден в част II, дял I, глава III, раздел IVa, подраздел II - до 31 декември 2015 г.;
iii)
Член 118м, параграф 5 - до изчерпване на складовите количества от вина с наименование „Mlado vino portugizac“ на 1 юли 2013 г.;
iv)
Член 118т, параграф 5 -до 1 юни 2017 г.;
в)
член 113а, параграф 4, член 114, член 115, член 116, член 117, параграфи 1-4 и член 121, буква д), подточка iv), както и приложение XIV, част Б, точка I, подточки 2 и 3 и точка III, подточка 1 и част В, както и приложение XV, част II, подточки 1, 3, 5 и 6, и част IV, подточка 2, за целите на прилагането на тези членове - до датата на прилагане на съответните пазарни правила, които ще бъдат установени по силата на делегираните актове, предвидени в член 75, параграф 2, член 76, параграф 4, член 78, параграф 3 и 4 член 79, параграф 1, член 80, параграф 4, член 83, параграф 4, член 86, член 87, параграф 2, член 88, параграф 3 и член 89 от настоящия регламент;
г)
член 133a, параграф 1 и член 140a - до 30 септември 2014 г.;
д)
член 182, параграф 3, първа и втора алинея - до края на 2013-2014 пазарна година за захарта на 30 септември 2014 г.;
е)
член 182, параграф 4 - до 31 декември 2017 г.;
ж)
член 182, параграф 7 - до 31 март 2014 г.
з)
приложение XV, част III, точка 3, буква б) - до 31 декември 2015 г.
и)
приложение XX - до датата на влизане в сила на законодателен акт за замяна на Регламент (ЕО) № 1216/2009 и Регламент (ЕО) № 614/2009 на Съвета (45)
2. Позоваванията на Регламент (ЕО) № 1234/2007 се считат за позовавания на настоящия регламент и на Регламент (ЕС) № 1306/2013и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение XIV към настоящия регламент.
3. Регламенти (ЕИО) № 922/72, (ЕИО) № 234/79, (ЕО) № 1601/96 и (ЕО) № 1037/2001 на Съвета се отменят.
Член 231
Преходни правила
1. За да се осигури плавният преход от разпоредбите, предвидени в Регламент (ЕО) № 1234/2007, към разпоредбите на настоящия регламент, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 227 относно необходимите мерки за защита на придобитите права и законните очаквания на предприятията.
2. Всички многогодишни програми, приети преди 1 януари 2014 г., продължават да се уреждат от съответните разпоредби на Регламент (ЕО) № 1234/2007 след влизането в сила на настоящия регламент до изтичането на срока им на действие.
Член 232
Влизане в сила и прилагане
1. Настоящият регламент влиза в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 1 януари 2014 г.
Въпреки това:
а)
член 181 се прилага от 1 октомври 2014 г.;
б)
приложение VII, част VII, точка II, параграф 3 се прилага от 1 януари 2016 г.;
2. Членове 148 - 151, член 152, параграф 3, член 156, параграф 2, член 157, параграф 3, членове 161 и 163, член 173, параграф 2 и член 174, параграф 2 се прилагат до 30 юни 2020 г.
3. Членове 127-144 и членове 192 и 193 се прилагат до края на 2016-2017 пазарна година за захарта на 30 септември 2017 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 17 декември 2013 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2013
για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 42 πρώτο εδάφιο και το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη την γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου (1),
Έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών (3),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (4),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με θέμα «Η ΚΓΠ με χρονικό ορίζοντα το 2020: η αντιμετώπιση των πιθανών προκλήσεων όσον αφορά τη διατροφή, τους φυσικούς πόρους και το έδαφος» αναφέρονται οι πιθανές προκλήσεις, οι στόχοι και οι προσανατολισμοί για την Κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ) μετά το 2013. Από τη συζήτηση για την ανακοίνωση αυτή προέκυψε ότι η ΚΓΠ θα πρέπει να υποστεί μεταρρύθμιση που θα αρχίσει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2014. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει να καλύψει όλες τις βασικές πράξεις της ΚΓΠ, συμπεριλαμβανομένου του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 (5). Λόγω του εύρους της μεταρρύθμισης, ενδείκνυται να καταργηθεί ο εν λόγω κανονισμός και να αντικατασταθεί με νέο κανονισμό για την κοινή οργάνωση των αγορών γεωργικών προϊόντων. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει επίσης, στο μέτρο του δυνατού, να εναρμονίσει, να εξορθολογίσει και να απλουστεύσει τις διατάξεις, ιδίως εκείνες που καλύπτουν πάνω από ένα γεωργικό τομέα, μεταξύ άλλων εξασφαλίζοντας τη δυνατότητα να θεσπίζονται από την Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις μη ουσιώδη στοιχεία των μέτρων.
(2)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα βασικά στοιχεία της Κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων.
(3)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται σε όλα τα γεωργικά προϊόντα του παραρτήματος Ι της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση («ΣΕΕ») και της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ») (και μαζί «Συνθήκες»), ώστε να υπάρχει μια κοινή οργάνωση της αγοράς για όλα τα προϊόντα αυτά, όπως απαιτείται από το άρθρο 40 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
(4)
Διευκρινιστέον ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) και οι διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με αυτόν θα πρέπει κατ’ αρχήν να εφαρμόζονται στα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 θεσπίζει διατάξεις για την εξασφάλιση της τήρησης των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις διατάξεις σχετικά με την ΚΓΠ, περιλαμβανομένων ελέγχων και της επιβολής διοικητικών μέτρων και διοικητικών κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, καθώς και κανόνες που αφορούν την κατάθεση και την αποδέσμευση εγγυήσεων και την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών.
(5)
Σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ, το Συμβούλιο εκδίδει μέτρα σχετικά με τον καθορισμό των τιμών, των εισφορών, των ενισχύσεων και των ποσοτικών περιορισμών. Για λόγους σαφήνειας, όταν εφαρμόζεται το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να διευκρινίζει ότι τα μέτρα θα εκδίδονται από το Συμβούλιο επ’ αυτής της νομικής βάσεως.
(6)
Για τη συμπλήρωση ή την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξαγάγει η Επιτροπή, κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να μεριμνά για την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των συναφών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(7)
Ο παρών κανονισμός πρέπει να θέσει μια σειρά ορισμών που άπτονται συγκεκριμένων τομέων. Λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του τομέα του ρυζιού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την τροποποίηση των ορισμών για τον τομέα αυτόν αν απαιτείται για την προσαρμογή τους στις εξελίξεις της αγοράς.
(8)
Στον παρόντα κανονισμό γίνεται αναφορά στην περιγραφή των προϊόντων και στις κλάσεις ή τις διακρίσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας. Για τις τροποποιήσεις της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου μπορεί να χρειαστούν σημαντικές τεχνικές προσαρμογές του παρόντος κανονισμού. Για να ληφθούν υπόψιν οι προσαρμογές αυτές πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων δια των οποίων θα γίνονται οι απαραίτητες τεχνικές προσαρμογές. Για λόγους σαφήνειας και απλούστευσης πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 234/79 του Συμβουλίου (7), ο οποίος επί του παρόντος προβλέπει τη σχετική αρμοδιότητα, και η εν λόγω αρμοδιότητα να ενσωματωθεί στον παρόντα κανονισμό.
(9)
Θα πρέπει να καθοριστούν περίοδοι εμπορίας για τα σιτηρά, το ρύζι, τη ζάχαρη, τις αποξηραμένες χορτονομές, τους σπόρους προς σπορά, τον οίνο, το ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές, τον λίνο και την κάνναβη, τα οπωροκηπευτικά, τα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά, τις μπανάνες, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και τους μεταξοσκώληκες, προσαρμοσμένες, στο μέτρο του δυνατού, στους βιολογικούς κύκλους παραγωγής των προϊόντων αυτών.
(10)
Για τη σταθεροποίηση των αγορών και την εξασφάλιση αξιοπρεπούς βιοτικού επίπεδου για τον γεωργικό πληθυσμό, έχει αναπτυχθεί ένα διαφοροποιημένο σύστημα στήριξης των αγορών για τους διάφορους τομείς και έχουν θεσπιστεί καθεστώτα άμεσης στήριξης που λαμβάνουν υπόψη, αφενός, τις διαφορετικές ανάγκες σε κάθε τομέα και, αφετέρου, την αλληλεξάρτηση μεταξύ τους. Τα μέτρα αυτά συνίστανται σε δημόσια παρέμβαση ή σε καταβολή ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση. Εξακολουθεί να είναι αναγκαία η διατήρηση των μέτρων στήριξης των αγορών παράλληλα με τον εξορθολογισμό και την απλούστευσή τους.
(11)
Πρέπει να καθοριστούν ενωσιακές κλίμακες για την ταξινόμηση, την ταυτοποίηση και την παρουσίαση των σφαγίων στους τομείς του βοείου, του χοίρειου και του αιγοπρόβειου κρέατος με σκοπό την καταγραφή των τιμών και την εφαρμογή των καθεστώτων παρέμβασης στους συγκεκριμένους τομείς. Επιπλέον, με αυτού του είδους τις κλίμακες της Ένωσης επιδιώκεται η βελτίωση της διαφάνειας στις αγορές.
(12)
Για λόγους σαφηνείας και διαφανείας, οι διατάξεις περί δημόσιας παρέμβασης πρέπει να υπάγονται σε κοινή δομή, διατηρουμένης παράλληλα και της πολιτικής για κάθε τομέα. Για τον σκοπό αυτόν, είναι σκόπιμο να γίνει διάκριση μεταξύ κατώτατων ορίων αναφοράς και τιμών παρέμβασης καθώς και να οριστούν οι τιμές αυτές. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό εν προκειμένω να διευκρινιστεί ότι μόνο οι τιμές παρέμβασης για τη δημόσια παρέμβαση αντιστοιχούν στις ισχύουσες προκαθορισμένες τιμές που αναφέρονται στο παράρτημα 3 παράγραφος 8 πρώτη περίοδος της Συμφωνίας του ΠΟΕ για τη Γεωργία (ήτοι στήριξη της αγοραίας τιμής). Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η παρέμβαση στην αγορά μπορεί να λάβει τη μορφή δημόσιας παρέμβασης και άλλων παρεμβάσεων που δεν χρησιμοποιούν εκ των προτέρων καθορισμένες ενδείξεις τιμών.
(13)
Ανάλογα με τον τομέα και βάσει της πρακτικής και της πείρας από τις προηγούμενες κοινές οργανώσεις αγοράς (ΚΟΑ), το σύστημα δημόσιας παρέμβασης θα πρέπει να είναι διαθέσιμο κατά τη διάρκεια ορισμένων περιόδων του έτους· κατά τις περιόδους αυτές θα πρέπει είτε να παραμένει μονίμως ανοικτό ή να ανοίγει ανάλογα με τις τιμές στην αγορά.
(14)
Η τιμή δημόσιας παρέμβασης πρέπει να συνίσταται σε καθορισμένη τιμή για ορισμένες ποσότητες κάποιων προϊόντων· σε άλλες περιπτώσεις, θα πρέπει να εξαρτάται από διαδικασία διαγωνισμού, βάσει των πρακτικών και της πείρας από προηγούμενες ΚΟΑ.
(15)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει τη δυνατότητα διάθεσης των προϊόντων που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης. Τα σχετικά μέτρα θα πρέπει να λαμβάνονται κατά τρόπο ώστε να αποφεύγονται οι διαταράξεις της αγοράς και να διασφαλίζονται η ισότιμη πρόσβαση στα εμπορεύματα και η ίση μεταχείριση των αγοραστών.
(16)
Το ισχύον καθεστώς διανομής τροφίμων στους άπορους της Ένωσης, το οποίο θεσπίστηκε στο πλαίσιο της ΚΓΠ, θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο χωριστού κανονισμού που να αντικατοπτρίζει τους στόχους κοινωνικής συνοχής του εν λόγω καθεστώτος. Ωστόσο, θα πρέπει να προβλεφθεί στον παρόντα κανονισμό η δυνατότητα διάθεσης προϊόντων από τη δημόσια παρέμβαση προς χρήση στο πλαίσιο του εν λόγω καθεστώτος.
(17)
Προκειμένου να εξισορροπηθεί η αγορά και να σταθεροποιηθούν οι τιμές, ενδέχεται να χρειαστεί η χορήγηση ενίσχυσης για την ιδιωτική αποθεματοποίηση συγκεκριμένων γεωργικών προϊόντων. Χάριν διαφανείας της αγοράς, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους μπορεί να χορηγήσει ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης της αγοράς.
(18)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα προϊόντα που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης ή λαμβάνουν ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση προσφέρονται για μακροπρόθεσμη αποθήκευση και είναι ανόθευτης, καλής και σύμφωνης με τα συναλλακτική ήθη ποιότητας, καθώς και για να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διάφορων τομέων, ώστε να διασφαλιστεί ότι η δημόσια παρέμβαση και η ιδιωτική αποθεματοποίηση είναι οικονομικά συμφέρουσες, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για τον καθορισμό των προϋποθέσεων και των όρων που πρέπει να πληρούν τα εν λόγω προϊόντα όσον αφορά την ποιότητα και την επιλεξιμότητά τους, πέραν των προϋποθέσεων του παρόντος κανονισμού.
(19)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των τομέων των σιτηρών και του αναποφλοίωτου ρυζιού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τον καθορισμό των ποιοτικών κριτηρίων όσον αφορά την αγορά και την πώληση των προϊόντων αυτών.
(20)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν η κατάλληλη χωρητικότητα αποθεματοποίησης και η αποδοτικότητα του συστήματος δημόσιας παρέμβασης από τη σκοπιά του κόστους, της διανομής και της πρόσβασης των επιχειρήσεων, και για να διατηρηθεί η ποιότητα των προϊόντων που αγοράζονται με δημόσια παρέμβαση με στόχο τη διάθεσή τους στο τέλος της περιόδου αποθεματοποίησης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις απαιτήσεις που πρέπει να πληρούν οι αποθήκες για όλα τα προϊόντα που υπόκεινται σε δημόσια παρέμβαση, τους κανόνες για την αποθεματοποίηση των προϊόντων εντός και εκτός του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για αυτά και τη μεταχείρισή τους όσον αφορά τους δασμούς και οποιαδήποτε άλλα ποσά χορηγούνται ή εισπράττονται στο πλαίσιο της ΚΓΠ.
(21)
Για να διασφαλιστεί ότι η ιδιωτική αποθεματοποίηση φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα στην αγορά, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τους ισχύοντες κανόνες και όρους όταν η αποθεματοποιημένη ποσότητα είναι μικρότερη της συμβατικής, και τους όρους για τη χορήγηση προκαταβολής, καθώς και τους όρους που εφαρμόζονται στην εκ νέου διοχέτευση στο εμπόριο και τη διάθεση προϊόντων που καλύπτονται από συμβάσεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης.
(22)
Για μια καλή λειτουργία των συστημάτων δημόσιας παρέμβασης και ιδιωτικής αποθεματοποίησης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων στις οποίες θα προβλέπεται η χρήση διαδικασιών διαγωνισμού, θα θεσπίζονται οι πρόσθετες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι επιχειρήσεις και η απαίτηση κατάθεσης εγγύησης από αυτές.
(23)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις και οι ανάγκες των τομέων του βοείου, χοίρειου και αιγοπρόβειου κρέατος, καθώς και η ανάγκη τυποποίησης της παρουσίασης των διαφόρων προϊόντων με στόχο τη βελτίωση της διαφάνειας της αγοράς, της καταγραφής των τιμών και της εφαρμογής των μέτρων παρέμβασης στην αγορά, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την προσαρμογή και την επικαιροποίηση των ενωσιακών κλιμάκων ταξινόμησης των σφαγίων στους εν λόγω τομείς, καθώς και σχετικά με τον καθορισμό ορισμένων σχετικών πρόσθετων διατάξεων και παρεκκλίσεων.
(24)
Πρέπει να ενθαρρυνθεί η κατανάλωση οπωροκηπευτικών, γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων από τους μαθητές με στόχο τη διαρκή αύξηση του μεριδίου των προϊόντων αυτών στο διαιτολόγιό τους κατά το στάδιο της διαμόρφωσης των διατροφικών συνηθειών τους, συμβάλλοντας κατά τον τρόπο αυτό στην επίτευξη των στόχων της ΚΓΠ, ιδίως τη σταθεροποίηση των αγορών και τη διασφάλιση του εφοδιασμού τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον. Θα πρέπει, συνεπώς, να προωθηθεί η ενωσιακή ενίσχυση για τη χρηματοδότηση ή τη συγχρηματοδότηση της διάθεσης τέτοιων προϊόντων σε παιδιά εντός εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
(25)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση του ενωσιακού καθεστώτος οπωροκηπευτικών, γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων για μαθητές, θα πρέπει να θεσπιστούν, για καθένα από αυτά, οι ενδεδειγμένες διατάξεις. Η ενωσιακή ενίσχυση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται προς αντικατάσταση της χρηματοδότησης υφιστάμενων εθνικών καθεστώτων προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών και γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία. Λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών, τα κράτη μέλη θα πρέπει πάντως να είναι σε θέση να αντικαθιστούν τη χρηματοδοτική συνεισφορά τους στα εν λόγω καθεστώτα με συνεισφορές από τον ιδιωτικό τομέα. Προκειμένου να είναι αποτελεσματικά τα καθεστώτα προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία, ενδέχεται να χρειαστούν συνοδευτικά μέτρα για τα οποία πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στα εν λόγω καθεστώτα πρέπει να κοινοποιούν τον ρόλο της ενωσιακής ενίσχυσης ως πηγής επιδότησης.
(26)
Για την προώθηση των υγιεινών διατροφικών συνηθειών των παιδιών και τη διασφάλιση της διοχέτευσης της ενίσχυσης σε παιδιά που φοιτούν κανονικά σε εκπαιδευτικά ιδρύματα που τελούν υπό τη διαχείριση κρατών μελών ή είναι αναγνωρισμένα από αυτά, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων στο πλαίσιο των καθεστώτων προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία, σχετικά με τα πρόσθετα κριτήρια που αφορούν τη διοχέτευση της ενίσχυσης στην ομάδα στόχο, την έγκριση και την επιλογή των αιτούντων ενίσχυση, καθώς και τη διαμόρφωση εθνικών ή περιφερειακών στρατηγικών και τα συνοδευτικά μέτρα.
(27)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική και στοχοθετημένη χρήση των ενωσιακών κονδυλίων, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων στο πλαίσιο του καθεστώτος προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία όσον αφορά τη μέθοδο αναδιανομής της ενίσχυσης μεταξύ των κρατών μελών βάσει των αιτημάτων στις ληφθείσες αιτήσεις ενίσχυσης, των επιλέξιμων δαπανών για ενωσιακή ενίσχυση, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας διαμόρφωσης γενικού ανώτατου ορίου για τις εν λόγω δαπάνες, και την υποχρέωση των κρατών μελών να παρακολουθούν και να αξιολογούν την αποτελεσματικότητα των καθεστώτων προώθησης των οπωροκηπευτικών στα σχολεία.
(28)
Για την προώθηση της ενημέρωσης σχετικά με το καθεστώς προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων που να υποχρεώνουν τα συμμετέχοντα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν καθεστώτα προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία να κοινοποιούν τον ρόλο της ενωσιακής ενίσχυσης ως πηγής επιδότησης.
(29)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη η εξέλιξη των καταναλωτικών συμπεριφορών ως προς τα γαλακτοκομικά προϊόντα, οι καινοτομίες και οι εξελίξεις στην αγορά των γαλακτοκομικών προϊόντων, η διαθεσιμότητα των προϊόντων στις διάφορες αγορές της Ένωσης και οι διατροφικές πτυχές, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων στο πλαίσιο του καθεστώτος προώθησης της κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία όσον αφορά τα προϊόντα που είναι επιλέξιμα για υπαγωγή στο καθεστώς, τις εθνικές ή περιφερειακές στρατηγικές των κρατών μελών, περιλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των συνοδευτικών μέτρων και την παρακολούθηση και αξιολόγηση του καθεστώτος.
(30)
Προκειμένου να διασφαλιστούν η επιλεξιμότητα των σχετικών δικαιούχων και αιτούντων για τη χορήγηση της ενίσχυσης εκ μέρους της Ένωσης και η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση αυτής, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τους κανόνες για τους δικαιούχους και τους αιτούντες που είναι επιλέξιμοι για την ενίσχυση, καθώς και σχετικά με την υποχρεωτική έγκριση των αιτούντων από τα κράτη μέλη και τη χρήση γαλακτοκομικών προϊόντων κατά την παρασκευή γευμάτων εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
(31)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η τήρηση των υποχρεώσεων από τους αιτούντες ενίσχυση, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης σε περίπτωση χορήγησης προκαταβολής.
(32)
Για την προώθηση της ενημέρωσης σχετικά με το καθεστώς γαλακτοκομικών στα σχολεία, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τους όρους κοινοποίησης από τα κράτη μέλη της συμμετοχής τους στο καθεστώς και της χρηματοδότησής του από την Ένωση.
(33)
Προκειμένου να αντανακλάται η ενίσχυση στην τιμή των προϊόντων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την καθιέρωση της παρακολούθησης των τιμών στο πλαίσιο του καθεστώτος προώθησης της κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία.
(34)
Απαιτείται ενωσιακή χρηματοδότηση για να ενθαρρυνθούν οι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών, ενώσεις οργανώσεων παραγωγών ή διεπαγγελματικές οργανώσεις να καταρτίσουν προγράμματα εργασιών με στόχο τη βελτίωση της παραγωγής και της εμπορίας του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών. Στο πλαίσιο αυτό, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει την κατανομή της ενωσιακής στήριξης σύμφωνα με την προτεραιότητα που δίδεται στις δραστηριότητες που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο των αντίστοιχων προγραμμάτων εργασιών. Ωστόσο, η συγχρηματοδότηση θα πρέπει να περιοριστεί προκειμένου να βελτιωθεί η αποδοτικότητα των προγραμμάτων αυτών.
(35)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση της ενωσιακής ενίσχυσης που χορηγείται στις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών ή τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τα ειδικά μέτρα που μπορούν να λαμβάνουν ενωσιακή ενίσχυση και τις δραστηριότητες και τις δαπάνες που δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν κατά τον τρόπο αυτό, την ελάχιστη διάθεση ενωσιακής χρηματοδότησης σε συγκεκριμένους τομείς, την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης, και τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα κράτη μέλη κατά την επιλογή και έγκριση των προγραμμάτων εργασιών.
(36)
Στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των οπωροκηπευτικών αφενός, τα οποία αποτελούνται από οπωροκηπευτικά για πώληση στον καταναλωτή, και των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για μεταποίηση, αφετέρου,. Οι κανόνες σχετικά με τα επιχειρησιακά ταμεία, τα επιχειρησιακά προγράμματα και την ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή θα πρέπει να εφαρμόζονται μόνο στην πρώτη κατηγορία και αμφότερα τα είδη οπωροκηπευτικών της εν λόγω κατηγορίας θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο.
(37)
Η παραγωγή οπωροκηπευτικών είναι απρόβλεπτη και τα προϊόντα ευαλλοίωτα. Ακόμη και μικρά πλεονάσματα μπορούν να διαταράξουν σοβαρά την αγορά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεσπιστούν μέτρα για τη διαχείριση κρίσεων, εντασσόμενα πάντα σε επιχειρησιακά προγράμματα.
(38)
Στην παραγωγή και εμπορία οπωροκηπευτικών θα πρέπει να συνεκτιμώνται πλήρως οι περιβαλλοντικές πτυχές, όπως οι καλλιεργητικές πρακτικές, η διαχείριση των αποβλήτων και η διάθεση των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά, ιδίως όσον αφορά την προστασία της ποιότητας των υδάτων, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και τη συντήρηση της υπαίθρου.
(39)
Θα πρέπει να προβλεφθεί στήριξη για τη συγκρότηση ομάδων παραγωγών για όλους τους τομείς σε όλα τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη. Επομένως, πρέπει να καταργηθεί η ειδική στήριξη στον τομέα των οπωροκηπευτικών.
(40)
Προκειμένου να καταστούν οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις τους στον τομέα των οπωροκηπευτικών περισσότερο υπεύθυνες για τις χρηματοοικονομικές τους αποφάσεις και για να κατευθυνθούν οι δημόσιοι πόροι που τους διατίθενται προς τις μελλοντικές απαιτήσεις, πρέπει να καθοριστούν οι όροι χρήσης των εν λόγω πόρων. Η συγχρηματοδότηση επιχειρησιακών ταμείων που συγκροτούνται από οργανώσεις παραγωγών και ενώσεις τους αποτελεί ενδεδειγμένη λύση. Σε ειδικές περιπτώσεις, θα πρέπει να υπάρχει περιθώριο πρόσθετης χρηματοδότησης. Τα επιχειρησιακά ταμεία θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για τη χρηματοδότηση επιχειρησιακών προγραμμάτων στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Προκειμένου να ελέγχονται οι ενωσιακές δαπάνες, πρέπει να καθοριστεί ανώτατο όριο όσον αφορά τη συνδρομή που χορηγείται σε οργανώσεις παραγωγών και ενώσεις οργανώσεων παραγωγών που συγκροτούν επιχειρησιακό ταμείο.
(41)
Στις περιφέρειες στις οποίες υστερεί η οργάνωση της παραγωγής στον τομέα των οπωροκηπευτικών, θα πρέπει να επιτρέπεται η χορήγηση πρόσθετης εθνικής χρηματοδοτικής συνεισφοράς. Στην περίπτωση κρατών μελών που βρίσκονται σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση από πλευράς δομών, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα επιστροφής των συνεισφορών αυτών από την Ένωση.
(42)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική, στοχοθετημένη και βιώσιμη στήριξη των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους στον τομέα των οπωροκηπευτικών, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τα επιχειρησιακά ταμεία και τα επιχειρησιακά προγράμματα, το εθνικό πλαίσιο και την εθνική στρατηγική για τα επιχειρησιακά προγράμματα όσον αφορά την υποχρέωση παρακολούθησης και αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας του εθνικού πλαισίου και των εθνικών στρατηγικών, την ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή, τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων και την εθνική χρηματοδοτική συνδρομή.
(43)
Είναι σημαντικό να προβλεφθούν μέτρα στήριξης του αμπελοοινικού τομέα ικανά να ενισχύσουν ανταγωνιστικές δομές. Μολονότι τα μέτρα αυτά θα πρέπει να καθορίζονται και να χρηματοδοτούνται από την Ένωση, θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να επιλέγουν κατάλληλες δέσμες μέτρων για τις ανάγκες των περιφερειακών φορέων τους, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιομορφίες τους, εφόσον απαιτείται, και να ενσωματώνουν τα εν λόγω μέτρα σε εθνικά προγράμματα στήριξης. Για την εφαρμογή των προγραμμάτων αυτών υπεύθυνα θα πρέπει να είναι τα κράτη μέλη.
(44)
Ένα βασικό μέτρο επιλέξιμο στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων στήριξης θα πρέπει να είναι η προώθηση και η εμπορία ενωσιακών οίνων. Η στήριξη της καινοτομίας μπορεί να αυξήσει την εμπορευσιμότητα και την ανταγωνιστικότητα των αμπελοοινικών προϊόντων της Ένωσης. Θα πρέπει να εξακολουθήσουν να καλύπτονται δραστηριότητες αναδιάρθρωσης και μετατροπής, δεδομένου του θετικού διαρθρωτικού αντικτύπου τους στον αμπελοοινικό τομέα. Θα πρέπει επίσης να παρέχεται στήριξη για επενδύσεις στον αμπελοοινικό τομέα που αποβλέπουν στη βελτίωση των οικονομικών επιδόσεων των επιχειρήσεων αυτών. Το μέτρο της στήριξης για την απόσταξη υποπροϊόντων θα πρέπει να είναι διαθέσιμο για τα κράτη μέλη που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν ένα τέτοιο μέσο για τη διασφάλιση της ποιότητας των οίνων, με παράλληλη προστασία του περιβάλλοντος.
(45)
Τα μέσα πρόληψης, όπως η ασφάλιση της συγκομιδής, τα ταμεία αλληλοβοήθειας και η πρώιμη συγκομιδή, θα πρέπει να είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης του αμπελοοινικού τομέα, ώστε να ενθαρρύνεται η υπεύθυνη προσέγγιση καταστάσεων κρίσης.
(46)
Οι διατάξεις για τη στήριξη των αμπελοκαλλιεργητών με τη μορφή παροχής δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με απόφαση που λαμβάνουν τα κράτη μέλη οριστικοποιήθηκαν, με ισχύ από το οικονομικό έτος 2015, δυνάμει του άρθρου 103ιδ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και υπό τους όρους που προβλέπονται στην ίδια διάταξη.
(47)
Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι των προγραμμάτων των κρατών μελών για τη στήριξη του οίνου και η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση των κονδυλίων της Ένωσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τους κανόνες: σχετικά με την ευθύνη κάλυψης των δαπανών μεταξύ της ημερομηνίας λήψης των προγραμμάτων στήριξης από την Επιτροπή και των τροποποιήσεων των προγραμμάτων αυτών, και της ημερομηνίας εφαρμογής τους, τους κανόνες σχετικά με το περιεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης και τις δαπάνες, το κόστος διοίκησης και προσωπικού και τις ενέργειες που δύνανται να περιλαμβάνονται στα προγράμματα στήριξης των κρατών μελών, καθώς και τις προϋποθέσεις και τη δυνατότητα διενέργειας πληρωμών μέσω διαμεσολαβητών στην περίπτωση της στήριξης για ασφάλιση της συγκομιδής, κανόνες σχετικά με την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης όταν χορηγείται προκαταβολή, κανόνες· για τη χρήση ορισμένων όρων, κανόνες για τη διαμόρφωση ανώτατου ορίου δαπανών για την αναφύτευση αμπέλων για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους·, κανόνες για την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης έργων, κανόνες βάσει των οποίων οι παραγωγοί θα υποχρεούνται να αποσύρουν τα υποπροϊόντα οινοποίησης, καθώς και κανόνες για τις εξαιρέσεις από την υποχρέωση αυτή, ώστε να αποφευχθεί πρόσθετος διοικητικός φόρτος, κανόνες για την εθελοντική πιστοποίηση των αποστακτηρίων ·και κανόνες που θα επιτρέπουν στα κράτη μέλη να ορίζουν τις προϋποθέσεις για την καλή λειτουργία των μέτρων στήριξης.
(48)
Η μελισσοκομία χαρακτηρίζεται από την ποικιλομορφία των συνθηκών παραγωγής και των αποδόσεων καθώς και από τη διασπορά και την ανομοιογένεια των οικονομικών παραγόντων τόσο σε επίπεδο παραγωγής όσο και σε επίπεδο εμπορίας. Επιπλέον, δεδομένης της αυξανόμενης επίπτωσης που έχουν στην υγεία των μελισσών ορισμένα είδη εισβολών στις κυψέλες και ιδίως η εξάπλωση της βαρρόας σε πολλά κράτη μέλη τα τελευταία έτη, η οποία προκαλεί προβλήματα στην παραγωγή μελιού, εξακολουθεί να είναι απαραίτητη η δράση σε ενωσιακό επίπεδο, καθότι πρόκειται για ασθένεια που δεν είναι δυνατόν να καταπολεμηθεί πλήρως και πρέπει να αντιμετωπίζεται με εγκεκριμένα προϊόντα. Υπό τις συνθήκες αυτές και για να βελτιωθούν η παραγωγή και η εμπορία των προϊόντων μελισσοκομίας στην Ένωση, θα πρέπει να καταρτίζονται ανά τριετία εθνικά προγράμματα για τον τομέα με στόχο τη βελτίωση των γενικότερων συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων μελισσοκομίας. Τα εθνικά αυτά προγράμματα θα πρέπει να χρηματοδοτούνται εν μέρει από την Ένωση.
(49)
Θα πρέπει να προσδιοριστούν τα μέτρα που μπορούν να συμπεριληφθούν στα μελισσοκομικά προγράμματα. Προκειμένου να διασφαλίζεται η προσαρμογή του ενωσιακού καθεστώτος ενίσχυσης στις τελευταίες εξελίξεις και η αποτελεσματικότητα των καλυπτόμενων μέτρων για τη βελτίωση των γενικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων μελισσοκομίας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για την επικαιροποίηση του καταλόγου των μέτρων, μέσω της προσαρμογής των υφιστάμενων μέτρων ή της προσθήκης νέων.
(50)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση των ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη μελισσοκομία, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης μεταξύ των μελισσοκομικών προγραμμάτων και των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης των κρατών μελών και σχετικά με τη βάση κατανομής της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνεισφοράς σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος.
(51)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (8), η στρεμματική ενίσχυση για τον λυκίσκο αποσυνδέθηκε από την παραγωγή από την 1η Ιανουαρίου 2010. Για να μπορέσουν οι ενώσεις παραγωγών λυκίσκου να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους όπως προηγουμένως, θα πρέπει να προβλεφθεί με ειδική διάταξη ότι το οικείο κράτος μέλος πρέπει να χρησιμοποιεί ισοδύναμα ποσά για τις ίδιες δραστηριότητες. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι ενισχύσεις χρηματοδοτούν τους στόχους των οργανώσεων παραγωγών, ως ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις αιτήσεις ενίσχυσης, τους κανόνες για τις επιλέξιμες εκτάσεις λυκίσκου και τον υπολογισμό των ενισχύσεων.
(52)
Η ενωσιακή ενίσχυση για την εκτροφή μεταξοσκωλήκων θα πρέπει να αποσυνδεθεί από την παραγωγή και να ενταχθεί στο σύστημα άμεσων ενισχύσεων σύμφωνα με την προσέγγιση που ακολουθείται για τις ενισχύσεις στους άλλους τομείς.
(53)
Η ενίσχυση για το παραγόμενο στην Ένωση αποκορυφωμένο γάλα και αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη που χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή και για τη μεταποίηση σε καζεΐνη και καζεϊνικά άλατα αποδείχθηκε αναποτελεσματική για τη στήριξη της αγοράς και θα πρέπει, συνεπώς, να καταργηθεί, μαζί με τις διατάξεις για τη χρησιμοποίηση καζεΐνης και καζεϊνικών αλάτων στην παρασκευή τυριών.
(54)
Η απόφαση για τον τερματισμό της εφαρμογής του μεταβατικού μέτρου απαγόρευσης της φύτευσης αμπέλων στην Ένωση δικαιολογείται από την επίτευξη των βασικών στόχων της μεταρρύθμισης της οργάνωσης της ενωσιακής αγοράς οίνου που πραγματοποιήθηκε το 2008 και ιδίως από τον τερματισμό του μακροχρόνιου διαρθρωτικού πλεονάσματος της αμπελοοινικής παραγωγής και τη σταδιακή βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του αμπελοοινικού τομέα της Ένωσης και του προσανατολισμού του προς την αγορά. Οι παραπάνω θετικές εξελίξεις οφείλονται στη σημαντική μείωση των αμπελουργικών εκτάσεων σε ολόκληρη την Ένωση, στην απόσυρση των λιγότερο ανταγωνιστικών παραγωγών και στη σταδιακή κατάργηση ορισμένων μέτρων στήριξης της αγοράς τα οποία παρείχαν κίνητρα για μη βιώσιμες οικονομικά επενδύσεις. Η μείωση της ικανότητας προσφοράς, η στήριξη διαρθρωτικών μέτρων και η προώθηση των εξαγωγών οίνου συνέβαλαν στην αποτελεσματικότερη προσαρμογή στη μείωση της ενδοενωσιακής ζήτησης, η οποία οφείλεται στη σταδιακή μείωση της κατανάλωσης στα παραδοσιακώς οινοπαραγωγά κράτη μέλη.
(55)
Ωστόσο, οι προοπτικές προοδευτικής αύξησης της ζήτησης στην παγκόσμια αγορά παρέχουν κίνητρο ενίσχυσης της ικανότητας προσφοράς και, ως εκ τούτου, φύτευσης νέων αμπέλων κατά την επόμενη δεκαετία. Παρόλο που ο βασικός επιδιωκόμενος στόχος πρέπει να είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας του αμπελοοινικού τομέα της Ένωσης προκειμένου να μην απολέσει το μερίδιο που κατέχει στην παγκόσμια αγορά, μια υπερβολικά ταχεία αύξηση νέων φυτεύσεων λόγω προσδοκώμενης μελλοντικής αύξησης της διεθνούς ζήτησης θα μπορούσε να οδηγήσει εκ νέου, μεσοπρόθεσμα, σε καταστάσεις υπερβολικής προσφοράς, με πιθανές κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε συγκεκριμένες οινοπαραγωγικές περιοχές. Προκειμένου να διασφαλιστεί η μεθοδική αύξηση των αμπελοφυτεύσεων κατά την περίοδο 2016-2030, θα πρέπει να θεσπιστεί νέο σύστημα για τη διαχείρισή τους σε επίπεδο Ένωσης, με τη μορφή καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων.
(56)
Στο πλαίσιο του νέου συστήματος αυτού, η αδειοδότηση αμπελοφυτεύσεων μπορεί να γίνει χωρίς επιβάρυνση του παραγωγού και η σχετική άδεια, εφόσον δεν χρησιμοποιηθεί, θα πρέπει να παύει να ισχύει μετά την παρέλευση τριετίας. Έτσι, οι δικαιούχοι οινοπαραγωγοί θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν ταχεία και άμεση χρήση των αδειών που τους χορηγούνται και θα αποφεύγονται έτσι φαινόμενα κερδοσκοπίας.
(57)
Η καλλιέργεια νέων αμπέλων πρέπει να πλαισιώνεται από έναν ενωσιακό μηχανισμό διασφάλισης ο οποίος θα βασίζεται στην υποχρέωση των κρατών μελών να χορηγούν σε ετήσιa βάση άδειες για νέες φυτεύσεις που να αντιστοιχούν στο 1 % των αμπελουργικών εκτάσεων, και ταυτόχρονα θα επιτρέπει έναν ορισμένο βαθμό ευελιξίας, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν σε κάθε κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίζουν τη διάθεση μικρότερων εκτάσεων -συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων που είναι επιλέξιμες για συγκεκριμένες προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις- σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο για αντικειμενικούς λόγους και χωρίς να κάνουν διακρίσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι οι επιβαλλόμενοι περιορισμοί είναι άνω του 0 % και δεν είναι υπερβολικά περιοριστικοί σε σχέση με τους επιδιωκόμενους στόχους.
(58)
Για τη διασφάλιση της αμεροληψίας κατά την αδειοδότηση, θα πρέπει να θεσπιστούν ορισμένα κριτήρια, και ιδίως όταν ο συνολικός αριθμός των εκταρίων που ζητούνται δια αιτήσεων αδειοδότησης υποβαλλομένων από τους παραγωγούς υπερβαίνει τον συνολικό αριθμό των εκταρίων που διατίθενται από τα κράτη μέλη δια των αδειοδοτήσεων.
(59)
Η χορήγηση άδειας εκρίζωσης υπάρχουσας αμπελουργικής έκτασης πρέπει να γίνεται αυτόματα, κατόπιν υποβολής αίτησης του παραγωγού και ανεξαρτήτως του μηχανισμού διασφάλισης για τις νέες φυτεύσεις, καθώς δεν συμβάλλει στη συνολική αύξηση των αμπελουργικών εκτάσεων. Σε συγκεκριμένες περιοχές επιλέξιμες για την παραγωγή οίνων προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να περιορίζουν τη χορήγηση τέτοιου είδους αδειών αναφυτεύσεων βάσει συστάσεων αναγνωρισμένων και αντιπροσωπευτικών επαγγελματικών οργανώσεων.
(60)
Αυτό το νέο καθεστώς αδειοδότησης για αμπελοφυτεύσεις δεν αφορά τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν το ενωσιακό μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης και θα πρέπει να ισχύει προαιρετικά στα κράτη μέλη των οποίων οι εκτάσεις αμπελοφύτευσης υπολείπονται των καθορισμένων ορίων, παρά την εφαρμογή των δικαιωμάτων φύτευσης.
(61)
Οι μεταβατικές διατάξεις θα πρέπει να οριστούν με τρόπο που να εξασφαλίζει την ομαλή μετάβαση από το παλιό στο νέο καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης, ούτως ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο υπερβολικών φυτεύσεων πριν από την έναρξη ισχύος του νέου καθεστώτος. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν ορισμένο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας προκειμένου να καθορίσουν την προθεσμία υποβολής αιτήσεων για τη μετατροπή δικαιωμάτων φύτευσης σε άδειες εντός του διαστήματος από την 31η Δεκεμβρίου 2015 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.
(62)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η εναρμονισμένη και αποτελεσματική εφαρμογή του νέου καθεστώτος αδειοδότησης για τις αμπελοφυτεύσεις, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τις προϋποθέσεις εξαίρεσης ορισμένων αμπελοφυτεύσεων από το καθεστώς, τους κανόνες που αφορούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας, την προσθήκη κριτηρίων επιλεξιμότητας και προτεραιότητας, τη συνύπαρξη αμπέλων προς εκρίζωση με νεοφυτευθείσες αμπέλους και τους λόγους για τους οποίους τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τη χορήγηση αδειών για αναφυτεύσεις.
(63)
Ο έλεγχος των μη εγκεκριμένων φυτεύσεων θα πρέπει να διεξάγεται με τρόπο αποτελεσματικό προκειμένου να διασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τους κανόνες του νέου καθεστώτος.
(64)
Η εφαρμογή προτύπων στην εμπορία γεωργικών προϊόντων μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση των οικονομικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας και της ποιότητας των προϊόντων αυτών. Η εφαρμογή τέτοιων προτύπων είναι συνεπώς προς το συμφέρον των παραγωγών, των εμπόρων και των καταναλωτών.
(65)
Μετά την ανακοίνωση της Επιτροπής για την πολιτική ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και κατόπιν των συζητήσεων που ακολούθησαν, κρίνεται σκόπιμο να διατηρηθούν τα πρότυπα εμπορίας κατά τομείς ή προϊόντα, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και να βελτιωθούν οι οικονομικές συνθήκες παραγωγής και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων και η ποιότητά τους.
(66)
Για τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις οριζόντιου χαρακτήρα.
(67)
Τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει να διαιρούνται σε υποχρεωτικούς κανόνες για συγκεκριμένους τομείς ή προϊόντα και σε προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις που καθορίζονται βάσει τομέα ή προϊόντος.
(68)
Τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει κατ’ αρχήν να εφαρμόζονται σε όλα τα σχετικά γεωργικά προϊόντα τα οποία διατίθενται στην αγορά της Ένωσης.
(69)
Οι τομείς και τα προϊόντα για τα οποία μπορούν να ισχύουν τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει να παρατίθενται σε κατάλογο στον παρόντα κανονισμό. Εντούτοις, προκειμένου να συνυπολογιστούν οι προσδοκίες των καταναλωτών και η ανάγκη βελτίωσης της ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και των οικονομικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας τους, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για την τροποποίηση του σχετικού καταλόγου, υπό αυστηρές προϋποθέσεις.
(70)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και να βελτιωθούν οι οικονομικές συνθήκες παραγωγής και εμπορίας καθώς και η ποιότητα ορισμένων γεωργικών προϊόντων, προκειμένου να εξασφαλίζεται η προσαρμογή στις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες της αγοράς, στις εξελισσόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών και στις εξελίξεις των σχετικών διεθνών προτύπων και προκειμένου να μην δημιουργούνται εμπόδια στην παραγωγή καινοτόμων προϊόντων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση προτύπων εμπορίας κατά τομείς ή προϊόντα, σε όλα τα στάδια εμπορίας, καθώς και παρεκκλίσεων και εξαιρέσεων από τα εν λόγω πρότυπα. Τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, τα φυσικά και ουσιώδη χαρακτηριστικά των σχετικών προϊόντων, αποφεύγοντας, κατά τον τρόπο αυτό, την ουσιαστική μεταβολή της συνήθους σύστασής τους. Επιπλέον, οι προδιαγραφές εμπορίας θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον πιθανό κίνδυνο παραπλάνησης των καταναλωτών, λόγω των προσδοκιών και των αντιλήψεών τους. Τυχόν παρεκκλίσεις ή εξαιρέσεις από τα πρότυπα δεν θα πρέπει να συνεπάγονται επιπλέον κόστος που θα πρέπει να βαρύνει αποκλειστικά τους γεωργούς.
(71)
Τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει να εφαρμόζονται ώστε να μπορεί η αγορά να εφοδιάζεται ευχερώς προϊόντα τυποποιημένης και ικανοποιητικής ποιότητας και θα πρέπει να καλύπτουν ιδίως τους τεχνικούς ορισμούς, την ταξινόμηση, την παρουσίαση, τα σήματα και την επισήμανση, τη συσκευασία, τη μέθοδο παραγωγής, τη συντήρηση, την αποθήκευση, τη μεταφορά, τα σχετικά διοικητικά έγγραφα, την πιστοποίηση και τις προθεσμίες, καθώς και τους περιορισμούς στη χρήση και την διάθεση.
(72)
Δεδομένου του συμφέροντος των παραγωγών να γνωστοποιούν τα χαρακτηριστικά των προϊόντων και της καλλιέργειας ή της εκτροφής, καθώς και του συμφέροντος των καταναλωτών να λαμβάνουν επαρκείς και διαφανείς πληροφορίες για τα προϊόντα, θα πρέπει να είναι δυνατός ο προσδιορισμός του τόπου καλλιέργειας ή εκτροφής και/ή της προέλευσης κατά περίπτωση και στο κατάλληλο γεωγραφικό επίπεδο, λαμβανομένων ταυτοχρόνως υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών ορισμένων τομέων, ιδίως όσον αφορά τα μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα.
(73)
Θα πρέπει να προβλεφθούν ειδικές διατάξεις για τα προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες, εφόσον οι εθνικές διατάξεις που ισχύουν σε τρίτες χώρες δικαιολογούν παρεκκλίσεις από τα πρότυπα εμπορίας, και εξασφαλίζεται η ισοδυναμία των διατάξεων αυτών με την ενωσιακή νομοθεσία. Είναι επίσης σκόπιμο να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με την εφαρμογή των ισχυόντων προτύπων εμπορίας στα προϊόντα που εξάγονται από την Ένωση.
(74)
Τα οπωροκηπευτικά προϊόντα που προορίζονται να πωληθούν νωπά στον καταναλωτή πρέπει να διατίθενται στην αγορά μόνο αν είναι καλής, ανόθευτης και σύμφωνης προς τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας και αν αναγράφεται η χώρα προέλευσης. Προκειμένου να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή της συγκεκριμένης προϋπόθεσης και να λαμβάνονται υπόψη ορισμένες ειδικές καταστάσεις, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά ειδικές παρεκκλίσεις από την εν λόγω προϋπόθεση.
(75)
Η πολιτική περί ποιότητας πρέπει να ακολουθείται σε ολόκληρη την Ένωση μέσω της εφαρμογής διαδικασίας πιστοποίησης των προϊόντων λυκίσκου και της απαγόρευσης της εμπορίας εκείνων των προϊόντων για τα οποία δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό. Προκειμένου να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή της εν λόγω προϋπόθεσης και να λαμβάνονται υπόψη ορισμένες ειδικές καταστάσεις, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με μέτρα που παρεκκλίνουν από την εν λόγω απαίτηση, με σκοπό την εκπλήρωση των εμπορικών απαιτήσεων που τίθενται από ορισμένες τρίτες χώρες ή αφορούν προϊόντα προοριζόμενα για ειδική χρήση.
(76)
Για ορισμένους τομείς και προϊόντα, οι ορισμοί, οι ονομασίες και οι ονομασίες πώλησης αποτελούν σημαντικά στοιχεία για τον προσδιορισμό των όρων ανταγωνισμού. Επομένως, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν ορισμοί, ονομασίες και ονομασίες πώλησης για τους εν λόγω τομείς και/ή προϊόντα, που θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στην Ένωση μόνο για την εμπορία προϊόντων που πληρούν τις αντίστοιχες προϋποθέσεις.
(77)
Προκειμένου να προσαρμοστούν οι ορισμοί και οι ονομασίες πώλησης ορισμένων προϊόντων στις ανάγκες που προκύπτουν από τις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών, την τεχνική πρόοδο ή την ανάγκη για καινοτόμα προϊόντα, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις τροποποιήσεις, τις παρεκκλίσεις ή τις εξαιρέσεις από τους ορισμούς και τις ονομασίες πώλησης.
(78)
Προκειμένου να έχουν οι επιχειρήσεις και τα κράτη μέλη σαφή και κατάλληλη αντίληψη των ορισμών και των ονομασιών πώλησης που ορίζονται για ορισμένους τομείς, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τους κανόνες για τον καθορισμό και την εφαρμογή τους.
(79)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε προϊόντος ή τομέα, τα διαφορετικά στάδια εμπορίας, οι τεχνικές παράμετροι, οι τυχόν σημαντικές πρακτικές δυσκολίες και η ακρίβεια και η επαναληψιμότητα των μεθόδων ανάλυσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τον καθορισμό ορίου ανοχής για ένα ή περισσότερα συγκεκριμένα πρότυπα πέραν του οποίου ολόκληρη η παρτίδα προϊόντων θα θεωρείται ως μη συμμορφούμενη με το πρότυπο.
(80)
Πρέπει να προσδιοριστούν ορισμένες οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί όσον αφορά την παραγωγή οίνου, ιδίως όσον αφορά την ανάμειξη και τη χρήση ορισμένων τύπων γλεύκους σταφυλιών, χυμού σταφυλιών και νωπών σταφυλιών καταγωγής τρίτων χωρών. Για την τήρηση των διεθνών προτύπων όσον αφορά επιπλέον οινολογικές πρακτικές, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις οινολογικές πρακτικές που συνιστά ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου (ΔΟΑΟ).
(81)
Θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για την ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου, σύμφωνα με τους οποίους τα κράτη μέλη που παράγουν περισσότερα από 50 000 εκατόλιτρα ετησίως θα πρέπει να εξακολουθούν να είναι υπεύθυνα για την ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου από τις οποίες μπορεί να παραχθεί οίνος στην επικράτειά τους. Ορισμένες οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου θα πρέπει να αποκλειστούν.
(82)
Όσον αφορά τις λιπαρές ουσίες για επάλειψη, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν ή να θεσπίζουν ορισμένους εθνικούς κανόνες σχετικά με τα επίπεδα ποιότητας.
(83)
Όσον αφορά τον αμπελοοινικό τομέα, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να περιορίζουν ή να αποκλείουν τη χρήση ορισμένων οινολογικών πρακτικών, θα πρέπει να επιτραπεί να διατηρούν αυστηρότερους περιορισμούς για οίνους που παράγονται στην επικράτειά τους, και θα πρέπει να επιτρέπουν την πειραματική χρήση μη εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών.
(84)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή και διαφανής εφαρμογή των εθνικών διατάξεων για ορισμένα προϊόντα και τομείς όσον αφορά τα πρότυπα εμπορίας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τον καθορισμό των όρων εφαρμογής των εν λόγω προτύπων εμπορίας, καθώς και των όρων κατοχής, κυκλοφορίας και χρήσης των προϊόντων που προκύπτουν από τις πειραματικές πρακτικές.
(85)
Επιπλέον των προτύπων εμπορίας, πρέπει να καθοριστούν προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις ποιότητος, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ενδείξεις που περιγράφουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των προϊόντων, της καλλιέργειας/εκτροφής ή της μεταποίησης δεν χρησιμοποιούνται καταχρηστικά στην αγορά και ότι οι καταναλωτές μπορούν να εμπιστεύονται τις ενδείξεις αυτές για την αναγνώριση συγκεκριμένων ιδιοτήτων του προϊόντων. Δεδομένων των στόχων του παρόντος κανονισμού και για λόγους σαφήνειας, οι υφιστάμενες προαιρετικές ενδείξεις ποιότητας θα πρέπει να παρατεθούν σε κατάλογο στον παρόντα κανονισμό.
(86)
Θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τη διάθεση αμπελοοινικών προϊόντων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή και διαφανής εφαρμογή των εθνικών κανόνων όσον αφορά τα αμπελοοινικά προϊόντα, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση των όρων χρήσης αμπελοοινικών προϊόντων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
(87)
Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η κατάσταση στην αγορά και οι εξελίξεις όσον αφορά τα πρότυπα εμπορίας και τα διεθνή πρότυπα, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση πρόσθετων προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων και τη θέσπιση των όρων χρήσης τους, την τροποποίηση των όρων χρήσης μιας προαιρετικής αποκλειστικής ένδειξης και την ακύρωσή της.
(88)
Προκειμένου να συνυπολογίζονται τα χαρακτηριστικά ορισμένων τομέων και οι προσδοκίες των καταναλωτών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση και άλλων λεπτομερών προϋποθέσεων εισαγωγής μιας πρόσθετης αποκλειστικής ένδειξης.
(89)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η συμμόρφωση των προϊόντων που περιγράφονται με προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις με τους ισχύοντες όρους χρήσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση πρόσθετων κανόνων χρήσης των προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων.
(90)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ορισμένων γεωργικών προϊόντων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους θεωρείται ότι τα εισαγόμενα προϊόντα έχουν επιτύχει ισοδύναμο επίπεδο συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της Ένωσης ως προς τα πρότυπα εμπορίας και που επιτρέπουν τη λήψη μέτρων τα οποία παρεκκλίνουν από τους κανόνες που ορίζουν ότι τα προϊόντα τίθενται στην αγορά της Ένωσης μόνο σύμφωνα με τα πρότυπα αυτά και τους κανόνες για την εφαρμογή των προτύπων εμπορίας στα προϊόντα που εξάγονται από την Ένωση.
(91)
Οι διατάξεις που αφορούν τον οίνο θα πρέπει να εφαρμόζονται υπό το πρίσμα των διεθνών συμφωνιών που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ.
(92)
Η έννοια των οίνων ποιότητας στην Ένωση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που οφείλονται στη γεωγραφική προέλευση του οίνου. Οι οίνοι αυτοί ταυτοποιούνται προς όφελος των καταναλωτών με τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις. Προκειμένου να υπάρξει ένα διαφανές και πιο εμπεριστατωμένο πλαίσιο για την υποστήριξη των ισχυρισμένων όσον αφορά την ποιότητα των σχετικών προϊόντων, θα πρέπει να θεσπιστεί σύστημα στο οποίο οι αιτήσεις για τις ονομασίες προέλευσης ή τις γεωγραφικές ενδείξεις θα εξετάζονται σύμφωνα με την προσέγγιση που ακολουθείται στο πλαίσιο της ενωσιακής οριζόντιας πολιτικής για την ποιότητα των τροφίμων πλην του οίνου και των αλκοολούχων ποτών, η οποία ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(93)
Προκειμένου να διαφυλαχθούν τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά των οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν αυστηρότερες διατάξεις προς τον σκοπό αυτόν.
(94)
Προκειμένου να απολαύουν προστασίας στην Ένωση, οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις των οίνων θα πρέπει να αναγνωρίζονται και να καταχωρίζονται σε ενωσιακό επίπεδο σύμφωνα με διαδικαστικούς κανόνες που καθορίζονται από την Επιτροπή.
(95)
Πρόσβαση στην προστασία θα πρέπει να έχουν οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών οι οποίες προστατεύονται στη χώρα καταγωγής τους.
(96)
Η διαδικασία καταχώρισης θα πρέπει να επιτρέπει σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον σε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα να ασκεί τα δικαιώματά του υποβάλλοντας τις ενστάσεις του.
(97)
Οι καταχωριζόμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις θα πρέπει να προστατεύονται από χρήσεις που εκμεταλλεύονται τη φήμη των συμμορφουμένων προϊόντων. Για την προαγωγή του θεμιτού ανταγωνισμού και προς αποφυγή παραπλάνησης των καταναλωτών, η προστασία αυτή θα πρέπει επίσης να επεκταθεί σε προϊόντα και τις υπηρεσίες που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένων όσων δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I των Συνθηκών.
(98)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι υφιστάμενες πρακτικές επισήμανσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων που να επιτρέπουν τη χρήση ονομασίας οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου η οποία περιλαμβάνει ή συνίσταται σε προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη.
(99)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της παραγωγής στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση πρόσθετων κριτηρίων για την οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής και τους περιορισμούς και τις παρεκκλίσεις που αφορούν την παραγωγή στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή.
(100)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η ποιότητα και η ιχνηλασιμότητα των προϊόντων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι προδιαγραφές των προϊόντων μπορούν να περιλαμβάνουν πρόσθετες απαιτήσεις.
(101)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των νομίμων δικαιωμάτων ή τα συμφέροντα των παραγωγών και των επιχειρήσεων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά το είδος των αιτούντων που μπορούν να υποβάλλουν αίτηση προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης· τους όρους που πρέπει να τηρούνται όσον αφορά την αίτηση προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, τον έλεγχο από την Επιτροπή, τη διαδικασία ένστασης και τις διαδικασίες τροποποίησης, ανάκλησης και μετατροπής προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης ή προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων. Αυτή η εξουσιοδότηση θα πρέπει επίσης να καλύπτει; τους όρους που εφαρμόζονται στις διασυνοριακές αιτήσεις· τους όρους για τις αιτήσεις που αφορούν γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας, την ημερομηνία από την οποία ισχύει η προστασία ή η τροποποίηση αυτής της προστασίας· και τους όρους που αφορούν τις τροποποιήσεις των προδιαγραφών του προϊόντος.
(102)
Προκειμένου διασφαλιστεί επαρκής προστασία, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά περιορισμούς που άπτονται της προστατευόμενης ονομασίας.
(103)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι οικονομικοί παράγοντες και οι αρμόδιες αρχές δεν θίγονται άνευ λόγου από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τις ονομασίες οίνων στις οποίες έχει χορηγηθεί προστασία πριν από την 1η Αυγούστου 2009, ή για τις οποίες έχει υποβληθεί αίτηση προστασίας πριν από την ημερομηνία αυτή, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση μεταβατικών διατάξεων που αφορούν αυτές τις ονομασίες οίνων, τους οίνους που έχουν διατεθεί στην αγορά ή επισημανθεί πριν από μια συγκεκριμένη ημερομηνία, και τις τροποποιήσεις των προδιαγραφών προϊόντος.
(104)
Ορισμένες ενδείξεις χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στην Ένωση και παρέχουν στους καταναλωτές πληροφορίες σχετικά με τις ιδιαιτερότητες και την ποιότητα των οίνων, συμπληρώνοντας τις πληροφορίες που παρέχουν οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις. Προκειμένου να εξασφαλίζονται η καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και ο θεμιτός ανταγωνισμός και να αποφεύγεται η παραπλάνηση των καταναλωτών, οι παραδοσιακές αυτές ενδείξεις θα πρέπει να μπορούν να προστατεύονται εντός της Ένωσης.
(105)
Προκειμένου να διασφαλίζεται επαρκές επίπεδο προστασίας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τη γλώσσα και την ορθογραφία προστατευόμενων παραδοσιακών ενδείξεων.
(106)
Για να διασφαλιστεί η προστασίατων νομίμων δικαιωμάτων των παραγωγών και των επιχειρήσεων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με: το είδος των αιτούντων που μπορούν να υποβάλλουν αίτηση προστασίας παραδοσιακής ένδειξης, τις προϋποθέσεις εγκυρότητας των αιτήσεων αναγνώρισης παραδοσιακής ένδειξης· τους λόγους υποβολής ένστασης κατά της προτεινόμενης προστασίας μιας παραδοσιακής ένδειξης· το εύρος της προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της σχέσης με εμπορικά σήματα, προστατευόμενες παραδοσιακές ενδείξεις, προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις, ομώνυμα ή ορισμένες ονομασίες οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου· τους λόγους της ανάκλησης μιας παραδοσιακής ένδειξης· την ημερομηνία υποβολής αιτήσεων ή αιτημάτων· και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται για τις αιτήσεις προστασίας παραδοσιακής ένδειξης, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου από την Επιτροπή, της διαδικασίας ένστασης και των διαδικασιών ανάκλησης και τροποποίησης.
(107)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα ορισμένων πράξεων για τους όρους υπό τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιούνται παραδοσιακές ενδείξεις σε προϊόντα τρίτων χωρών και της πρόβλεψης σχετικών παρεκκλίσεων.
(108)
Η περιγραφή, η ονομασία και η παρουσίαση των προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις προοπτικές εμπορίας τους. Οι διαφορές μεταξύ των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά την επισήμανση των αμπελοοινικών προϊόντων μπορούν να παρεμποδίσουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες που να λαμβάνουν υπόψη τα έννομα συμφέροντα των καταναλωτών και των παραγωγών. Για τον λόγο αυτό, ενδείκνυται να προβλεφθούν ενωσιακοί κανόνες σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση.
(109)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τις υφιστάμενες πρακτικές επισήμανσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τον καθορισμό των εξαιρετικών περιστάσεων στις οποίες δικαιολογείται η παράλειψη της μνείας των όρων «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη».
(110)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στον τομέα του οίνου, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την παρουσίαση και τη χρήση ενδείξεων επισήμανσης πέραν αυτών που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, καθώς και σχετικά με ορισμένες υποχρεωτικές και προαιρετικές ενδείξεις και την παρουσίαση.
(111)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των έννομων συμφερόντων των επιχειρήσεων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά την προσωρινή επισήμανση και την παρουσίαση οίνων που φέρουν ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, εφόσον η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις.
(112)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι δεν θίγονται οι οικονομικοί φορείς, θαπρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά μεταβατικές διατάξεις για τους οίνους που έχουν διατεθεί στην αγορά και επισημανθεί σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες που ίσχυαν πριν από την 1η Αυγούστου 2009.
(113)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με και τις παρεκκλίσεις από τους κανόνες επισήμανσης και παρουσίασης για προϊόντα προς εξαγωγή, όταν το απαιτεί η νομοθεσία της οικείας τρίτης χώρας.
(114)
Ακόμη και μετά το τέλος του συστήματος ποσόστωσης θα εξακολουθήσουν να είναι απαραίτητα ειδικά μέσα για τη διασφάλιση της κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων ζάχαρης και των καλλιεργητών ζαχαρότευτλων. Συνεπώς, θα πρέπει να καθοριστούν οι τυποποιημένες διατάξεις που θα διέπουν τις γραπτές ενδοκλαδικές συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ τους.
(115)
Η μεταρρύθμιση του καθεστώτος της ζάχαρης του 2006 επέφερε εκτεταμένες μεταβολές στον ενωσιακό τομέα της ζάχαρης. Προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στους παραγωγούς ζαχαρότευτλων να ολοκληρώσουν την προσαρμογή τους στη νέα κατάσταση της αγοράς και να ενισχυθεί το επίπεδο προσανατολισμού του κλάδου προς την αγορά, το ισχύον σύστημα ποσοστώσεων για τη ζάχαρη θα πρέπει να παραταθεί μέχρι την κατάργησή του στο τέλος της περιόδου εμπορίας 2016/2017.
(116)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για: την επικαιροποίηση των τεχνικών ορισμών που αφορούν τον συγκεκριμένο τομέα· την επικαιροποίηση των όρων αγοράς για τις ενδοκλαδικές συμφωνίες αγοράς ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμων κατά τον παρόντα κανονισμό· και περαιτέρω κανόνες για τον καθορισμό του μεικτού βάρους, του απόβαρου και της περιεκτικότητας σε σάκχαρα της ζάχαρης που παραδίδεται σε μια επιχείρηση, καθώς και για τον πολτό τεύτλων.
(117)
Η πρόσφατη εμπειρία έχει καταδείξει την ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων για τη διασφάλιση επαρκούς προσφοράς ζάχαρης στην αγορά της Ένωσης κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης περιόδου των ποσοστώσεων ζάχαρης.
(118)
Για να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης και να συνεκτιμώνται δεόντως τα συμφέροντα όλων των μερών, και με δεδομένη την ανάγκη πρόληψης κάθε διατάραξης της αγοράς, θαπρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με; τους όρους παράδοσης και τις συμβάσεις προμηθείας· την επικαιροποίηση των όρων αγοράς ζαχαροτεύτλων κατά τον παρόντα κανονισμό και τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις ζάχαρης όταν κατανέμουν μεταξύ των πωλητών τεύτλων τις ποσότητες τεύτλων που θα καλύπτονται από συμβάσεις παράδοσης συναπτόμενες πριν τη σπορά.
(119)
Για την προσαρμογή στις τεχνικές εξελίξεις, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την κατάρτιση καταλόγου προϊόντων για την παραγωγή των οποίων μπορεί να χρησιμοποιείται βιομηχανική ζάχαρη, βιομηχανική ισογλυκόζη ή βιομηχανικό σιρόπι ινουλίνης.
(120)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι εγκεκριμένες επιχειρήσεις που παράγουν ή επεξεργάζονται ζάχαρη, ισογλυκόζη ή σιρόπι ινουλίνης τηρούν τις υποχρεώσεις τους, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη χορήγηση και την ανάκληση της έγκρισης αυτών των επιχειρήσεων, καθώς και σχετικά με τα κριτήρια επιβολής διοικητικών κυρώσεων.
(121)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης και να συνεκτιμώνται δεόντως τα συμφέροντα όλων των μερών, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την σημασία των όρων για τη λειτουργία του συστήματος των ποσοστώσεων και τους όρους που διέπουν τις πωλήσεις προς τις εξόχως απόκεντρες περιοχές.
(122)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η ενεργός συμμετοχή των καλλιεργητών στη λήψη αποφάσεων για τη μεταφορά ορισμένης ποσότητας παραγωγής στην επόμενη περίοδο, θα πρέπει να ανατεθεί στη Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη μεταφορά ζάχαρης στην επόμενη περίοδο.
(123)
Για την καλύτερη διαχείριση του αμπελουργικού δυναμικού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιούν στην Επιτροπή απογραφή του δυναμικού παραγωγής τους, βάσει του αμπελουργικού μητρώου. Για να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να διαβιβάζουν τα στοιχεία της απογραφής, η στήριξη της αναδιάρθρωσης και της μετατροπής θα πρέπει να περιορίζεται στα κράτη μέλη εκείνα που έχουν διαβιβάσει τα στοιχεία αυτά.
(124)
Προκειμένου να διευκολυνθεί η παρακολούθηση και η επαλήθευση του δυναμικού παραγωγής από τα κράτη μέλη, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με το περιεχόμενο του αμπελουργικού μητρώου και τις εξαιρέσεις.
(125)
Για μια ικανοποιητική ιχνηλασιμότητα των σχετικών προϊόντων, ιδίως για λόγους προστασίας των καταναλωτών, θα πρέπει να απαιτείται για όλα τα προϊόντα του αμπελοοινικού τομέα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό να κυκλοφορούν εντός της Ένωσης με συνοδευτικό έγγραφο.
(126)
Προκειμένου να διευκολύνονται η μεταφορά προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα και ο έλεγχός της από τα κράτη μέλη, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά: τους κανόνες για το συνοδευτικό έγγραφο και τη χρήση του· τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το συνοδευτικό έγγραφο θεωρείται ότι πιστοποιεί προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις· την υποχρέωση τήρησης βιβλίου και τη χρήση του· τον προσδιορισμό των προσώπων που υπέχουν υποχρέωση τήρησης βιβλίου και τις εξαιρέσεις από την υποχρέωση αυτή· καθώς και τις εργασίες που πρέπει να εμφαίνονται στο βιβλίο.
(127)
Επειδή δεν υπάρχει ενωσιακή νομοθεσία για τυποποιημένες γραπτές συμβάσεις, τα κράτη μέλη μπορούν, στο πλαίσιο του εθνικού τους δικαίου των συμβάσεων, να αποφασίσουν να καταστήσουν υποχρεωτική τη χρήση των συμβάσεων αυτών, τηρουμένου πάντοτε του ενωσιακού δικαίου και, κυρίως, χωρίς να θίγεται η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της κοινής οργάνωσης αγοράς. Με δεδομένη την ποικιλομορφία των καταστάσεων στο σύνολο της Ένωσης και για λόγους επικουρικότητας είναι σκόπιμο να παραμείνει η εν λόγω απόφαση στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Εντούτοις, στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, προκειμένου να διασφαλιστούν κατάλληλα ελάχιστα πρότυπα για τις εν λόγω συμβάσεις και να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της κοινής οργάνωσης αγοράς, θα πρέπει να καθοριστούν σε ενωσιακό επίπεδο ορισμένοι βασικοί όροι για τη χρήση των συμβάσεων. Όλοι οι βασικοί όροι θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης. Δεδομένου ότι τα καταστατικά ορισμένων γαλακτοκομικών συνεταιρισμών ενδέχεται να περιλαμβάνουν κανόνες παρομοίου αποτελέσματος, οι εν λόγω συνεταιρισμοί θα πρέπει στην περίπτωση αυτή να απαλλάσσονται από την απαίτηση σύναψης συμβάσεων, για λόγους απλούστευσης. Προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα αυτού του συστήματος σύναψης συμβάσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίσουν αν θα πρέπει αυτές να εφαρμόζονται και στις περιπτώσεις όπου η συλλογή του γάλακτος από τους γεωργούς και η παράδοσή του στους μεταποιητές πραγματοποιούνται από ενδιάμεσες επιχειρήσεις.
(128)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιώσιμη ανάπτυξη της παραγωγής και αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για τους παραγωγούς γαλακτοκομικών προϊόντων, θα πρέπει να ενισχυθεί η διαπραγματευτική ισχύς τους έναντι των μεταποιητών, κάτι που θα έχει ως συνέπεια τη δικαιότερη κατανομή της προστιθέμενης αξίας κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού. Για να επιτευχθούν οι εν λόγω στόχοι της ΚΓΠ, θα πρέπει να θεσπιστεί διάταξη σύμφωνα με το άρθρο 42 και το άρθρο 43 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ η οποία να επιτρέπει σε οργανώσεις παραγωγών που έχουν συγκροτηθεί από γαλακτοπαραγωγούς ή σε ενώσεις αυτών να διαπραγματεύονται συλλογικά με μια γαλακτοκομική μονάδα τους όρους των συμβάσεων, μεταξύ των οποίων και την τιμή, για ένα μέρος ή για το σύνολο της παραγωγής νωπού γάλακτος των μελών τους. Προκειμένου να διατηρηθούν συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην αγορά γαλακτοκομικών προϊόντων, η δυνατότητα αυτή θα πρέπει να υπόκειται σε κατάλληλους ποσοτικούς περιορισμούς. Για να μην θιγεί η αποτελεσματική λειτουργία των συνεταιρισμών και για λόγους σαφήνειας, θα πρέπει να οριστεί ότι, όταν η συμμετοχή γεωργού σε συνεταιρισμό συνεπάγεται υποχρέωση παράδοσης νωπού γάλακτος -όσον αφορά το σύνολο ή μέρος της γαλακτοπαραγωγής του γεωργού- σύμφωνα με όρους που τίθενται στο καταστατικό του συνεταιρισμού ή σε κανόνες ή αποφάσεις που βασίζονται σε αυτό, οι όροι αυτοί δεν θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης μέσω οργάνωσης παραγωγών.
(129)
Δεδομένης της σημασίας των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων κυρίως για τις ευάλωτες αγροτικές περιοχές και προκειμένου να εξασφαλισθεί η προστιθέμενη αξία και να διατηρηθεί η ποιότητα ιδιαίτερα των τυριών με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, και δεδομένης της επερχόμενης εκπνοής του συστήματος γαλακτοκομικών ποσοστώσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εφαρμόζουν κανόνες για τη ρύθμιση του συνόλου της προσφοράς τέτοιων τυριών που παράγονται στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή κατόπιν αίτησης διεπαγγελματικής οργάνωσης, οργάνωσης παραγωγών ή ομάδας όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012. Η αίτηση αυτή θα πρέπει να στηρίζεται από τη μεγάλη πλειονότητα των γαλακτοπαραγωγών, οι οποίοι πρέπει να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της ποσότητας του γάλακτος που χρησιμοποιείται για το εν λόγω τυρί και, στην περίπτωση διοργανικών οργανώσεων και ομάδων, θα πρέπει να στηρίζεται από τη μεγάλη πλειοψηφία των τυροκόμων, οι οποίοι πρέπει να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του εν λόγω τυριού.
(130)
Για να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην αγορά, η Επιτροπή χρειάζεται έγκαιρες πληροφορίες για τις παραδιδόμενες ποσότητες νωπού γάλακτος. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να εξασφαλισθεί ότι ο πρώτος αγοραστής διαβιβάζει τακτικά τις πληροφορίες στα κράτη μέλη και ότι το κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή.
(131)
Οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις τους μπορούν να είναι χρήσιμες για τη συγκέντρωση της προσφοράς, τη βελτίωση της εμπορίας, τον προγραμματισμό και την προσαρμογή της παραγωγής στη ζήτηση, τη βελτιστοποίηση του κόστους παραγωγής και τη σταθεροποίηση των τιμών παραγωγού, τη διενέργεια ερευνών, την προώθηση βέλτιστων πρακτικών και την παροχή τεχνικής βοήθειας, τη διαχείριση υποπροϊόντων και τη διαχείριση των εργαλείων διαχείρισης κινδύνων που τίθενται στη διάθεση των μελών τους, συμβάλλοντας έτσι στην ενίσχυση της θέσης των παραγωγών στην αλυσίδα τροφίμων.
(132)
Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη διευκόλυνση του διαλόγου μεταξύ των επιχειρήσεων στην αλυσίδα εφοδιασμού και στην προώθηση των βέλτιστων πρακτικών και της διαφάνειας στην αγορά.
(133)
Οι υφιστάμενοι κανόνες για τον ορισμό και την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων τους και των διεπαγγελματικών οργανώσεων θα πρέπει, συνεπώς, να εναρμονιστούν, να εξορθολογιστούν και να επεκταθούν, ώστε να προβλεφθεί η δυνατότητα αναγνώρισης κατόπιν αίτησης δυνάμει καταστατικών καταρτισμένων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό για ορισμένους τομείς. Ειδικότερα, τα κριτήρια αναγνώρισης και τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι φορείς αυτοί συγκροτούνται με πρωτοβουλία παραγωγών και ελέγχονται βάσει κανόνων που επιτρέπουν στους παραγωγούς-μέλη να ασκούν δημοκρατικό έλεγχο στην οργάνωσή τους και τις αποφάσεις της.
(134)
Οι ισχύουσες διατάξεις σε διάφορους τομείς, οι οποίες ενισχύουν τον αντίκτυπο των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων τους και των διεπαγγελματικών οργανώσεων, επιτρέποντας στα κράτη μέλη, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να επεκτείνουν ορισμένους κανόνες των οργανώσεων αυτών σε επιχειρήσεις που δεν είναι μέλη τους αποδείχτηκαν αποτελεσματικές και θα πρέπει να εναρμονιστούν, να εξορθολογιστούν και να επεκταθούν σε όλους τους τομείς.
(135)
Θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα θέσπισης ορισμένων μέτρων για τη διευκόλυνση της προσαρμογής της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς, τα οποία μπορούν να συμβάλουν στη σταθεροποίηση των αγορών και την εξασφάλιση αξιοπρεπούς βιοτικού επιπέδου για τον οικείο γεωργικό πληθυσμό.
(136)
Προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι οργανώσεις παραγωγών, οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και οι διεπαγγελματικές οργανώσεις να ενεργήσουν με σκοπό την ευκολότερη προσαρμογή της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς, εξαιρουμένων των ενεργειών ανάκλησης από την αγορά, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με: μέτρα που βελτιώνουν την ποιότητα· προάγουν την καλύτερη οργάνωση της παραγωγής, της μεταποίησης και της εμπορίας· διευκολύνουν την καταγραφή των τάσεων των τιμών στην αγορά,·και επιτρέπουν την πραγματοποίηση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων προβλέψεων, με βάση τα χρησιμοποιούμενα μέσα παραγωγής.
(137)
Για τη βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς του οίνου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν τις αποφάσεις που λαμβάνονται από διεπαγγελματικές οργανώσεις. Ωστόσο, το πεδίο εφαρμογής των αποφάσεων αυτών θα πρέπει να αποκλείει πρακτικές που μπορούν να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό.
(138)
Λαμβανομένου υπόψη ότι η χρήση τυποποιημένων γραπτών συμβάσεων στον γαλακτοκομικό τομέα καλύπτεται από χωριστές διατάξεις, η χρήση τέτοιων συμβάσεων θα μπορούσε να συνεισφέρει επίσης στην ενίσχυση της ευθύνης των επιχειρήσεων σε άλλους τομείς και στην καλύτερη συνειδητοποίηση από τις επιχειρήσεις της ανάγκης να λαμβάνουν καλύτερα υπόψη τα μηνύματα της αγοράς, να μεριμνούν για την καλύτερη μετάδοση των τιμών και να προσαρμόζουν την προσφορά στη ζήτηση, καθώς να συνεισφέρουν στην αποφυγή ορισμένων αθέμιτων εμπορικών πρακτικών. Απουσία ενωσιακής νομοθεσίας σχετικά με αυτού του είδους τις συμβάσεις, τα κράτη μέλη μπορούν, στο πλαίσιο του εθνικού τους δικαίου για τις συμβάσεις, να αποφασίσουν να καταστήσουν υποχρεωτική τη χρήση των συμβάσεων αυτών, υπό τον όρο ότι τηρείται συγχρόνως το ενωσιακό δίκαιο και, κυρίως, δεν θίγεται η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της κοινής οργάνωσης της αγοράς.
(139)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιώσιμη ανάπτυξη της παραγωγής και, με τον τρόπο αυτό, αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για τους παραγωγούς του τομέα του βοείου κρέατος και του ελαιολάδου, καθώς και για τους παραγωγούς ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών, θα πρέπει να ενισχυθεί η διαπραγματευτική ισχύς τους έναντι των επιχειρήσεων που έπονται στην αλυσίδα του εφοδιασμού, κάτι που θα φέρει δικαιότερη κατανομή της προστιθέμενης αξίας κατά μήκος της αλυσίδας αυτής. Για την επίτευξη των εν λόγω στόχων της ΚΓΠ, οι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών θα πρέπει να μπορούν να διαπραγματεύονται, τηρουμένων ορισμένων ποσοτικών περιορισμών, τους όρους συμβάσεων παράδοσης, περιλαμβανομένων των τιμών, για μέρος ή το σύνολο της παραγωγής των μελών τους, εφόσον οι οργανώσεις αυτές επιδιώκουν έναν ή περισσότερους από τους στόχους της συγκέντρωσης της προσφοράς, της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων που παράγουν τα μέλη τους και της βελτιστοποίησης του κόστους παραγωγής, και εφόσον η επιδίωξη των σκοπών αυτών οδηγεί στην ενοποίηση των δραστηριοτήτων, η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών να συνεισφέρουν συνολικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ. Αυτό θα πρέπει να επιτευχθεί υπό τον όρο ότι η οργάνωση παραγωγών ασκεί συγκεκριμένες δραστηριότητες σημαντικές ως προς τον όγκο της παραγωγής και ως προς το κόστος της παραγωγής και της διάθεσης του προϊόντος στην αγορά.
(140)
Για τη διασφάλιση της προστιθέμενης αξίας και τη διατήρηση της ποιότητας ιδίως του χοιρομεριού που απολαύει προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, βάσει αυστηρών προϋποθέσεων, να εφαρμόζουν κανόνες για τη ρύθμιση της προσφοράς του συγκεκριμένου είδους χοιρομεριού, εφόσον οι εν λόγω κανόνες στηρίζονται από τη μεγάλη πλειονότητα των παραγωγών και, κατά περίπτωση, των παραγωγών χοιρείου κρέατος στη γεωγραφική περιοχή με την οποία συνδέεται το συγκεκριμένο είδος χοιρομεριού.
(141)
Η υποχρέωση καταχώρισης όλων των συμβάσεων προμήθειας λυκίσκου που παράγεται στην Ένωση είναι επαχθής και θα πρέπει να καταργηθεί.
(142)
Για να εξασφαλίζεται ότι οι στόχοι και οι αρμοδιότητες των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών και των διεπαγγελματικών οργανώσεων ορίζονται με σαφήνεια και να προάγεται η αποτελεσματικότητα των ενεργειών τους χωρίς να επιβάλλεται περιττή διοικητική επιβάρυνση και χωρίς να υπονομεύεται η αρχή της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι ιδίως σε σχέση με όσους δεν είναι μέλη των οργανώσεων αυτών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με:
τους κανόνες για τους συγκεκριμένους σκοπούς που μπορεί, πρέπει ή δεν πρέπει να επιδιώκονται από τις εν λόγω οργανώσεις και ενώσεις, και, κατά περίπτωση, θα πρέπει να προστίθενται σε αυτούς που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό· τους κανόνες των εν λόγω οργανώσεων και ενώσεων, τα καταστατικά των οργανώσεων πλην των οργανώσεων παραγωγών, τους ειδικούς όρους που ισχύουν για τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών σε ορισμένους τομείς, συμπεριλαμβανομένων παρεκκλίσεων, τη δομή, τη διάρκεια συμμετοχής, το μέγεθος, τη δημοκρατική λογοδοσία και τις δραστηριότητες των εν λόγω οργανώσεων και ενώσεων, καθώς τα αποτελέσματα συγχωνεύσεων· τις προϋποθέσεις αναγνώρισης, αναστολής και ανάκλησης της αναγνώρισης και τα αποτελέσματα αυτών, καθώς και τις απαιτήσεις λήψης διορθωτικών μέτρων σε περίπτωση μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης·
τις διακρατικές οργανώσεις και ενώσεις και τους κανόνες που αφορούν τη διοικητική συνδρομή στην περίπτωση διακρατικής συνεργασίας· τους τομείς στους οποίους εφαρμόζεται η ανάθεση δραστηριοτήτων σε εξωτερικούς υπεργολάβους, κατόπιν έγκρισης των κρατών μελών, και τους σχετικούς όρους, τη φύση των δραστηριοτήτων που μπορούν να ανατίθενται σε εξωτερικούς υπεργολάβους, καθώς και την παροχή τεχνικών μέσων από οργανώσεις ή ενώσεις· τη βάση υπολογισμού του ελάχιστου όγκου ή της αξίας της εμπορεύσιμης παραγωγής οργανώσεων και ενώσεων, τους κανόνες για τον υπολογισμό της ποσότητας του νωπού γάλακτος που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις που διενεργεί οργάνωση παραγωγών, την αποδοχή μελών που δεν είναι παραγωγοί, όταν πρόκειται για οργάνωση παραγωγών, ή που δεν είναι οργανώσεις παραγωγών, όταν πρόκειται για ένωση οργανώσεων παραγωγών·
την επέκταση ορισμένων κανόνων των οργανώσεων σε μη μέλη και την υποχρεωτική πληρωμή εισφοράς από μη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης και της διάθεσης των καταβαλλόμενων εισφορών από τις οργανώσεις αυτές και ενός καταλόγου αυστηρότερων κανόνων παραγωγής που μπορούν να επεκταθούν, περαιτέρω απαιτήσεις όσον αφορά την αντιπροσωπευτικότητα, τις σχετικές οικονομικές περιφέρειες, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου του ορισμού τους από την Επιτροπή, τις ελάχιστες περιόδους κατά τις οποίες θα πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες πριν από την επέκταση τους, τα πρόσωπα ή τις οργανώσεις στις οποίες οι κανόνες ή οι εισφορές μπορούν να επιβληθούν, καθώς και τις περιστάσεις υπό τις οποίες η Επιτροπή μπορεί να απαιτεί την απόρριψη ή την ανάκληση επέκτασης των κανόνων ή υποχρεωτικών εισφορών.
(143)
Η παρακολούθηση των εμπορικών ροών αποτελεί πρωτίστως θέμα διαχείρισης το οποίο πρέπει να αντιμετωπίζεται με ευελιξία. Η απόφαση για τη θέσπιση απαιτήσεων έκδοσης πιστοποιητικών θα πρέπει να λαμβάνεται με συνεκτίμηση της αναγκαιότητας των πιστοποιητικών για τη διαχείριση των αντίστοιχων αγορών και, ειδικότερα, της αναγκαιότητας για την παρακολούθηση των εισαγωγών ή εξαγωγών των συγκεκριμένων προϊόντων.
(144)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης και τα ισχύοντα ενωσιακά κοινωνικά, περιβαλλοντικά πρότυπα και τα πρότυπα καλής διαβίωσης των ζώων, η ανάγκη παρακολούθησης των εξελίξεων στο εμπόριο και την αγορά και των εισαγωγών και εξαγωγών, η ανάγκη υγιούς διαχείρισης της αγοράς και η ανάγκη μείωσης του διοικητικού φόρτου, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τον κατάλογο των προϊόντων που υπόκεινται σε προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής και τις περιπτώσεις και τις καταστάσεις στις οποίες δεν απαιτείται προσκόμιση τέτοιου είδους πιστοποιητικού.
(145)
Προκειμένου να προβλεφθούν περαιτέρω στοιχεία του συστήματος πιστοποιητικών, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων που περιλαμβάνουν κανόνες για: τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το πιστοποιητικό, τα έννομα αποτελέσματά του και τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ισχύει όριο ανοχής όσον αφορά την τήρηση της υποχρέωσης εισαγωγής ή εξαγωγής της ποσότητας που αναφέρεται στο πιστοποιητικό ή κατά τις οποίες πρέπει να αναγράφεται η καταγωγή, τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η έκδοση του πιστοποιητικού εισαγωγής ή η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία έχει ως προϋπόθεση την προσκόμιση εγγράφου εκδοθέντος από τρίτη χώρα ή οντότητα που να πιστοποιεί, μεταξύ άλλων, την προέλευση, τη γνησιότητα και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των προϊόντων · τη μεταβίβαση του πιστοποιητικού ή περιορισμούς της δυνατότητας μεταβίβασής του· πρόσθετες προϋποθέσεις όσον αφορά τα πιστοποιητικά εισαγωγής για την κάνναβη και την αρχή της διοικητικής συνδρομής μεταξύ των κρατών μελών για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση περιπτώσεων απάτης και παρατυπιών· καθώς και τις περιπτώσεις και τις καταστάσεις στις οποίες απαιτείται ή δεν απαιτείται κατάθεση εγγύησης με την οποία διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα εισάγονται ή εξάγονται εντός της περιόδου ισχύος του πιστοποιητικού.
(146)
Τα βασικά στοιχεία των δασμών που εφαρμόζονται στα γεωργικά προϊόντα βάσει των συμφωνιών του ΠΟΕ και διμερών συμφωνιών ορίζονται στο κοινό δασμολόγιο. Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα θέσπισης μέτρων για τον λεπτομερή υπολογισμό των εισαγωγικών δασμών σύμφωνα με τα εν λόγω βασικά στοιχεία.
(147)
Για ορισμένα προϊόντα πρέπει να εξακολουθήσει να ισχύει το σύστημα τιμής εισόδου. Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του εν λόγω συστήματος, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τον έλεγχο της δηλούμενης τιμής ενός φορτίου με τη χρήση κατ’ αποκοπήν αξίας εισαγωγής και τη θέσπιση όρων για την κατάθεση εγγύησης.
(148)
Για την πρόληψη ή την εξουδετέρωση δυσμενών επιπτώσεων στην ενωσιακή αγορά οι οποίες μπορούν να προκύψουν από εισαγωγές ορισμένων γεωργικών προϊόντων, οι εισαγωγές των εν λόγω προϊόντων θα πρέπει να υπόκεινται στην καταβολή συμπληρωματικού δασμού, εφόσον πληρούνται ορισμένοι όροι.
(149)
Υπό ορισμένους όρους, κρίνεται σκόπιμο το άνοιγμα και η διαχείριση εισαγωγικών δασμολογικών ποσοστώσεων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ ή από άλλες νομοθετικές πράξεις της Ένωσης. Όσον αφορά τις εισαγωγικές δασμολογικές ποσοστώσεις, η μέθοδος διαχείρισης που υιοθετείται πρέπει να δίνει τη δέουσα βαρύτητα στις ανάγκες εφοδιασμού της υφιστάμενης και αναδυόμενης ενωσιακής αγοράς παραγωγής, μεταποίησης και κατανάλωσης ως προς την ανταγωνιστικότητα, την ασφάλεια και τη συνέχεια του εφοδιασμού, καθώς και στην ανάγκη διασφάλισης της ισορροπίας της αγοράς.
(150)
Για την συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που περιλαμβάνονται στις συμφωνίες που συνήφθησαν κατά τις πολυμερείς εμπορικές διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Γύρου της Ουρουγουάης όσον αφορά τις δασμολογικές ποσοστώσεις για την εισαγωγή 2 000 000 τόνων αραβοσίτου και 300 000 τόνων σόργου στην Ισπανία και τις δασμολογικές ποσοστώσεις για την εισαγωγή 500 000 τόνων αραβοσίτου στην Πορτογαλία, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για τη θέσπιση των κανόνων που είναι αναγκαίοι για να διεξάγονται οι υποκείμενες σε δασμολογική ποσόστωση εισαγωγές και, ενδεχομένως, η δημόσια αποθεματοποίηση των εισαγόμενων ποσοτήτων από τους οργανισμούς πληρωμών των οικείων κρατών μελών.
(151)
Προκειμένου να εξασφαλίζεται η ισότιμη πρόσβαση στις διαθέσιμες ποσότητες και η ίση μεταχείριση των επιχειρήσεων στο πλαίσιο των δασμολογικών ποσοστώσεων, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με: τον καθορισμό των όρων και των προϋποθέσεων επιλεξιμότητας που πρέπει να πληροί μια επιχείρηση για να υποβάλει αίτηση στο πλαίσιο δασμολογικής ποσόστωσης· τη θέσπιση κανόνων για τη μεταβίβαση δικαιωμάτων μεταξύ επιχειρήσεων και, όπου απαιτείται, για τους περιορισμούς που εφαρμόζονται στις μεταβιβάσεις στο πλαίσιο της διαχείρισης των δασμολογικών ποσοστώσεων· την επιβολή της κατάθεσης εγγύησης ως προϋπόθεσης για τη συμμετοχή στην δασμολογική ποσόστωση· και την πρόβλεψη, όπου απαιτείται, τυχόν ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, απαιτήσεων ή περιορισμών που εφαρμόζονται στη δασμολογική ποσόστωση, όπως καθορίζονται στη διεθνή συμφωνία ή άλλη σχετική πράξη.
(152)
Τα γεωργικά προϊόντα μπορούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, να τυγχάνουν ειδικής μεταχείρισης κατά την εισαγωγή σε τρίτες χώρες, εφόσον πληρούν ορισμένες προδιαγραφές και/ή προϋποθέσεις τιμής. Για την ορθή εφαρμογή του συστήματος αυτού, είναι αναγκαία η διοικητική συνεργασία μεταξύ των αρχών της τρίτης χώρας εισαγωγής και των αρχών της Ένωσης. Για τον σκοπό αυτό, τα προϊόντα θα πρέπει να συνοδεύονται από πιστοποιητικό εκδοθέν στην Ένωση.
(153)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα προϊόντα που εξάγονται μπορούν να τυγχάνουν ειδικής μεταχείριση κατά την εισαγωγή σε τρίτη χώρα, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την Ένωση σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την απαίτηση έκδοσης από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, κατόπιν αιτήματος και διεξαγωγής των κατάλληλων ελέγχων, εγγράφου που να πιστοποιεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις.
(154)
Προκειμένου να μη διαταράσσεται από παράνομες καλλιέργειες η αγορά κάνναβης που προορίζεται για την παραγωγή ινών, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει έλεγχο των εισαγωγών κάνναβης και σπόρων κάνναβης, προκειμένου να παρέχονται ορισμένες εγγυήσεις όσον αφορά την περιεκτικότητα των εν λόγω προϊόντων σε τετραϋδροκανναβινόλη. Επιπλέον, η εισαγωγή σπόρων κάνναβης, εκτός εκείνων που προορίζονται για σπορά, θα πρέπει να εξακολουθήσει να υπόκειται σε καθεστώς ελέγχου που να προβλέπει σύστημα έγκρισης των εισαγωγέων.
(155)
Σε ολόκληρη την Ένωση επιδιώκεται πολιτική ποιότητας όσον αφορά τα προϊόντα στον τομέα του λυκίσκου. Στην περίπτωση των εισαγόμενων προϊόντων, πρέπει να ενσωματωθούν στον παρόντα κανονισμό οι διατάξεις που διασφαλίζουν την εισαγωγή μόνο προϊόντων που ανταποκρίνονται στα αντίστοιχα στοιχειώδη ποιοτικά χαρακτηριστικά. Για να μειωθεί στο ελάχιστο ο διοικητικός φόρτος, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις περιπτώσεις στις οποίες δεν θα πρέπει να ισχύουν οι υποχρεώσεις που αφορούν τη βεβαίωση ισοτιμίας και την επισήμανση της συσκευασίας.
(156)
Η Ένωση έχει συνάψει αρκετούς διακανονισμούς προτιμησιακής πρόσβασης στην αγορά με τρίτες χώρες, οι οποίοι επιτρέπουν στις χώρες αυτές να εξάγουν ζάχαρη ζαχαροκάλαμου στην Ένωση υπό ευνοϊκούς όρους. Πρέπει να εξακολουθήσουν να ισχύουν για ορισμένο διάστημα οι σχετικές διατάξεις για την αξιολόγηση των αναγκών των εργοστασίων εξευγενισμού σε ζάχαρη που προορίζεται για εξευγενισμό και, υπό ορισμένες συνθήκες, η παροχή αδειών εισαγωγής μόνο σε ειδικευμένους χρήστες σημαντικών ποσοτήτων εισαγόμενης ακατέργαστης ζάχαρης ζαχαροκάλαμου οι οποίοι θεωρούνται επιχειρήσεις ασχολούμενες αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού στην Ένωση. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η εισαγόμενη ζάχαρη που προορίζεται για εξευγενισμό υφίσταται επεξεργασία σύμφωνα με τις εν λόγω προϋποθέσεις, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη χρήση των όρων εφαρμογής των διακανονισμών εισαγωγής, καθώς και σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις επιλεξιμότητας που πρέπει να πληροί μια επιχείρηση για να καταθέσει αίτηση λήψης πιστοποιητικού εισαγωγής, συμπεριλαμβανομένης της κατάθεσης εγγύησης, και τους κανόνες που διέπουν τις προς επιβολή διοικητικές κυρώσεις.
(157)
Το καθεστώς τελωνειακών δασμών επιτρέπει να μην εφαρμόζεται κανένα άλλο προστατευτικό μέτρο στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης. Ο μηχανισμός της εσωτερικής αγοράς και των δασμών μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να αποδειχθεί ανεπαρκής. Σε αυτές τις περιπτώσεις, προκειμένου να μην αφεθεί απροστάτευτη η ενωσιακή αγορά έναντι ενδεχόμενων συνακόλουθων διαταράξεων, η Ένωση θα πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνει αμελλητί όλα τα απαραίτητα μέτρα. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να είναι σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης.
(158)
Είναι σκόπιμο να επιτραπεί η αναστολή της χρήσης ρυθμίσεων ενεργητικής και παθητικής τελειοποίησης σε περίπτωση που η ενωσιακή αγορά έχει διαταραχθεί ή κινδυνεύει να διαταραχθεί από τις ρυθμίσεις αυτές.
(159)
Οι επιστροφές κατά την εξαγωγή προς τρίτες χώρες, οι οποίες βασίζονται στη διαφορά μεταξύ των τιμών εντός της Ένωσης και των τιμών στη διεθνή αγορά και υπόκεινται στους περιορισμούς εκ των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί στον ΠΟΕ, πρέπει να διατηρηθούν ως μέτρο που μπορεί να καλύπτει ορισμένα προϊόντα για τα οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός, όταν οι συνθήκες στην εσωτερική αγορά είναι τέτοιες που να δικαιολογούν τη λήψη έκτακτων μέτρων. Οι επιδοτούμενες εξαγωγές πρέπει να υπόκεινται σε όρια όσον αφορά την αξία και την ποσότητα και, με την επιφύλαξη της εφαρμογής έκτακτων μέτρων, η διαθέσιμη επιστροφή πρέπει να είναι μηδενική.
(160)
Η τήρηση των ορίων εκπεφρασμένων ως προς την αξία θα πρέπει να διασφαλίζεται τη στιγμή του καθορισμού των επιστροφών κατά την εξαγωγή μέσω του ελέγχου των πληρωμών σύμφωνα με τους κανόνες για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων. Η παρακολούθηση θα πρέπει να διευκολυνθεί με τον υποχρεωτικό προκαθορισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή, παράλληλα με την πρόβλεψη της δυνατότητας, σε περίπτωση διαφοροποιημένων επιστροφών, μεταβολής του καθορισμένου προορισμού εντός μιας γεωγραφικής ζώνης στην οποία εφαρμόζεται ενιαίο ποσοστό επιστροφής κατά την εξαγωγή. Σε περίπτωση μεταβολής του προορισμού, θα πρέπει να καταβάλλεται η επιστροφή κατά την εξαγωγή που εφαρμόζεται στον πραγματικό προορισμό, αφού καθοριστεί ανώτατο όριο για το ποσό που εφαρμόζεται στον προκαθορισμένο προορισμό.
(161)
Η συμμόρφωση με τα ποσοτικά όρια θα πρέπει να διασφαλίζεται από αξιόπιστο και αποτελεσματικό σύστημα παρακολούθησης. Προς τον σκοπό αυτό, για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή θα πρέπει να απαιτείται πιστοποιητικό εξαγωγής. Οι επιστροφές κατά την εξαγωγή θα πρέπει να χορηγούνται εντός των διαθέσιμων ορίων, ανάλογα με την ιδιαίτερη κατάσταση που επικρατεί για κάθε σχετικό προϊόν. Εξαιρέσεις από αυτόν τον κανόνα πρέπει να επιτρέπονται μόνο για τα μεταποιημένα προϊόντα που δεν απαριθμούνται στο παράρτημα I των Συνθηκών και για τα οποία δεν ισχύουν ποσοτικά όρια. Θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα παρέκκλισης από την απαίτηση αυστηρής συμμόρφωσης με τους κανόνες διαχείρισης, όταν οι εξαγωγές για τις οποίες χορηγείται επιστροφή δεν είναι πιθανόν να υπερβούν την καθορισμένη ποσότητα.
(162)
Στην περίπτωση εξαγωγής ζώντων βοοειδών, θα πρέπει να παρέχονται και να καταβάλλονται επιστροφές κατά την εξαγωγή μόνον εάν τηρούνται οι διατάξεις της ενωσιακής νομοθεσίας σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων, ιδίως οι διατάξεις που αφορούν την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά.
(163)
Για την εξασφάλιση της ορθής λειτουργίας του συστήματος επιστροφών κατά την εξαγωγή, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης που να διασφαλίζει την τήρηση των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων.
(164)
Προκειμένου να μειωθεί στο ελάχιστο ο διοικητικός φόρτος για τις επιχειρήσεις και τις αρχές, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με πράξεις για τον καθορισμό ορίων κάτω από τα οποία δεν απαιτείται η έκδοση ή η προσκόμιση πιστοποιητικού εξαγωγής, για τον καθορισμό των προορισμών ή των δραστηριοτήτων για τις οποίες δικαιολογείται η απαλλαγή από την υποχρέωση προσκόμισης πιστοποιητικού εξαγωγής και για την πρόβλεψη της δυνατότητας χορήγησης, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, πιστοποιητικών εξαγωγής εκ των υστέρων.
(165)
Προκειμένου να αντιμετωπιστούν συγκεκριμένες περιπτώσεις που δικαιολογούν πλήρη ή μερική επιλεξιμότητα για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή και για να διευκολυνθούν οι επιχειρήσεις στην κάλυψη του διαστήματος που μεσολαβεί μεταξύ της αίτησης και της τελικής καταβολής της επιστροφής κατά την εξαγωγή, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με κανόνες για: τον καθορισμό διαφορετικής ημερομηνίας για την επιστροφή· την προκαταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή, συμπεριλαμβανομένων των όρων κατάθεσης και αποδέσμευσης της εγγύησης· τις πρόσθετες αποδείξεις σε περιπτώσεις αμφιβολίας σχετικά με τον πραγματικό προορισμό των προϊόντων και της δυνατότητας επανεισαγωγής στην τελωνειακή επικράτεια της Ένωσης, τους προορισμούς που εξομοιώνονται με εξαγωγές από την Ένωση και την ένταξη προορισμών εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης που είναι επιλέξιμοι για επιστροφές κατά την εξαγωγή.
(166)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ίση πρόσβαση στις επιστροφές κατά την εξαγωγή μεταξύ των εξαγωγέων των προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι των Συνθηκών, καθώς και των προϊόντων που προκύπτουν από την μεταποίηση αυτών, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά την εφαρμογή ορισμένων κανόνων για τα γεωργικά προϊόντα στα προϊόντα που εξάγονται υπό μορφή μεταποιημένων εμπορευμάτων.
(167)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα που επωφελούνται από επιστροφές κατά την εξαγωγή εξάγονται από την τελωνειακή επικράτεια της Ένωσης, να αποφεύγεται η επιστροφή τους στην εν λόγω επικράτεια, καθώς και να ελαχιστοποιείται ο διοικητικός φόρτος που συνεπάγεται για τις επιχειρήσεις η συγκέντρωση και η υποβολή αποδεικτικών στοιχείων όσον αφορά την άφιξη στη χώρα προορισμού των προϊόντων που δικαιούνται επιστροφή κατά την εξαγωγή σε περίπτωση διαφοροποιημένων επιστροφών, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με κανόνες για: την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να ολοκληρώνεται η έξοδος από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της προθεσμίας προσωρινής επανεισόδου, τη μεταποίηση στην οποία μπορούν να υποβάλλονται τα προϊόντα που δικαιούνται επιστροφή κατά την εξαγωγή στο διάστημα αυτό, τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την άφιξη στον προορισμό για να είναι επιλέξιμα για διαφοροποιημένες επιστροφές· τα κατώτατα όρια επιστροφής κατά την εξαγωγή και τους όρους υπό τους οποίους οι εξαγωγείς μπορούν να απαλλάσσονται από την προσκόμιση σχετικών αποδεικτικών στοιχείων· και τους όρους έγκρισης από ανεξάρτητους τρίτους φορείς των αποδεικτικών στοιχείων άφιξης σε προορισμό όπου ισχύουν διαφοροποιημένες επιστροφές.
(168)
Προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι εξαγωγείς να τηρούν τους όρους καλής μεταχείρισης των ζώων και να είναι σε θέση οι αρμόδιες αρχές να επαληθεύουν την ορθή εκτέλεση των δαπανών για επιστροφές κατά την εξαγωγή, στις περιπτώσεις που εξαρτώνται από την τήρηση απαιτήσεων καλής μεταχείρισης των ζώων, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις απαιτήσεις καλής μεταχείρισης των ζώων εκτός της τελωνειακής επικράτειας της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της αξιοποίησης ανεξάρτητων τρίτων μερών.
(169)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διαφόρων τομέων, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για τη θέσπιση συγκεκριμένων απαιτήσεων και όρων για τις επιχειρήσεις και τα προϊόντα που είναι επιλέξιμα για επιστροφές κατά την εξαγωγή, καθώς και για τον καθορισμό συντελεστών για τον υπολογισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή, λαμβανομένης υπόψη της διαδικασίας παλαίωσης ορισμένων αλκοολούχων ποτών που παράγονται από σιτηρά.
(170)
Οι ελάχιστες τιμές εξαγωγής για τους βολβούς ανθέων δεν είναι πλέον χρήσιμες και θα πρέπει να καταργηθούν.
(171)
Σύμφωνα με το άρθρο 42 ΣΛΕΕ, οι διατάξεις της ΣΛΕΕ που αφορούν τον ανταγωνισμό εφαρμόζονται στην παραγωγή και το εμπόριο των γεωργικών προϊόντων μόνον κατά το μέτρο που ορίζεται από τη νομοθεσία της Ένωσης στο πλαίσιο των διατάξεων και σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 43 παράγραφοι 2 ΣΛΕΕ.
(172)
Δεδομένων των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του γεωργικού τομέα και της εξάρτησής του από την ορθή λειτουργία του συνόλου της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων, συμπεριλαμβανομένης της αποτελεσματικής εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού σε όλους τους σχετικούς τομείς της τροφικής αλυσίδας, οι οποίες μπορούν να είναι πολυάριθμες, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στον κανόνα περί εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού που ορίζεται στο άρθρο 42 ΣΛΕΕ. Προς αυτόν τον σκοπό, απαιτείται στενή συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των αρχών ανταγωνισμού των κρατών μελών. Επιπλέον, οι κατευθυντήριες γραμμές που εκδίδει η Επιτροπή, κατά περίπτωση, αποτελούν κατάλληλο μέσο καθοδήγησης των επιχειρήσεων και των λοιπών σχετικών ενδιαφερομένων.
(173)
Πρέπει να προβλεφθεί ότι οι κανόνες ανταγωνισμού που αφορούν τις συμφωνίες, τις αποφάσεις και τις πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 101 ΣΛΕΕ και την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης εφαρμόζονται στην παραγωγή και στο εμπόριο γεωργικών προϊόντων, εφόσον δεν η εφαρμογή τους δεν θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων της ΚΓΠ.
(174)
Θα πρέπει να επιτρέπεται ειδική προσέγγιση στην περίπτωση οργανώσεων γεωργών ή παραγωγών ή ενώσεών τους των οποίων στόχος είναι η από κοινού παραγωγή ή εμπορία γεωργικών προϊόντων ή η χρήση κοινών εγκαταστάσεων, εκτός εάν η εν λόγω κοινή δράση αποκλείει τον ανταγωνισμό ή θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
(175)
Με την επιφύλαξη της ρύθμισης της προσφοράς ορισμένων προϊόντων, όπως το τυρί και το χοιρομέρι που απολαύουν προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, ή ο οίνος, για τον οποίο ισχύει ένα ειδικό σύνολο κανόνων, θα πρέπει να ακολουθείται ειδική προσέγγιση όσον αφορά ορισμένες δραστηριότητες των διεπαγγελματικών οργανώσεων, υπό την προϋπόθεση ότι δεν οδηγούν σε κατακερματισμό των αγορών, δεν επηρεάζουν την εύρυθμη λειτουργία της ΚΟΑ, δεν διαστρεβλώνουν και δεν εξαλείφουν τον ανταγωνισμό, δεν συνεπάγονται καθορισμό τιμών ή ποσοστώσεων και δεν προκαλούν διακρίσεις.
(176)
Η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο από τη χορήγηση εθνικών ενισχύσεων. Για τον λόγο αυτό, στα γεωργικά προϊόντα θα πρέπει, κατά κανόνα, να εφαρμόζονται οι διατάξεις της ΣΛΕΕ που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις. Παρά ταύτα, σε ορισμένες περιπτώσεις, θα πρέπει να επιτρέπονται εξαιρέσεις. Ωστόσο, όταν υφίστανται τέτοιες εξαιρέσεις, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να συντάσσει κατάλογο των υφισταμένων, των νέων ή των προτεινόμενων εθνικών ενισχύσεων, να διατυπώνει τις ενδεδειγμένες παρατηρήσεις στα κράτη μέλη και να τους προτείνει τη λήψη κατάλληλων μέτρων.
(177)
Οι διατάξεις για την πριμοδότηση εκρίζωσης και ορισμένα μέτρα στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης του αμπελοοινικού τομέα δεν θα πρέπει να αποκλείουν αφ’ εαυτών τις εθνικές ενισχύσεις για τους ίδιους σκοπούς.
(178)
Λόγω της ιδιαίτερης οικονομικής κατάστασης της παραγωγής και εμπορίας ταράνδων και προϊόντων ταράνδων, η Φινλανδία και η Σουηδία θα πρέπει να συνεχίσουν να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις στον τομέα αυτόν.
(179)
Στη Φινλανδία, η καλλιέργεια ζαχαρότευτλων υπόκειται σε ιδιαίτερες γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες που επηρεάζουν αρνητικά τον τομέα αυτό πέραν των γενικών επιπτώσεων της μεταρρύθμισης για τη ζάχαρη. Επομένως, θα πρέπει να επιτραπεί στο εν λόγω κράτος μέλος να καταβάλλει στους οικείους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων εθνικές ενισχύσεις σε μόνιμη βάση.
(180)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να καταβάλλουν εθνικές ενισχύσεις για τη συγχρηματοδότηση των μελισσοκομικών μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό καθώς και για την προστασία των μελισσοκομικών εκμεταλλεύσεων που μειονεκτούν για λόγους διαρθρωτικούς ή φυσικούς ή βάσει προγραμμάτων οικονομικής ανάπτυξης, με εξαίρεση τις εθνικές ενισχύσεις που χορηγούνται για την παραγωγή ή το εμπόριο.
(181)
Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν σε καθεστώτα για τη βελτίωση της πρόσβασης των παιδιών στα τρόφιμα θα πρέπει να μπορούν, επιπλέον της ενωσιακής ενίσχυσης, να χορηγούν και εθνικές ενισχύσεις για την προμήθεια των προϊόντων και για ορισμένες συναφείς δαπάνες.
(182)
Για την αντιμετώπιση αιτιολογημένων περιπτώσεων κρίσεων ακόμα και μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις για απόσταξη σε περιπτώσεις κρίσης εντός συνολικού δημοσιονομικού ορίου ίσου προς το 15 % της αντίστοιχης αξίας του συγκεκριμένου ετήσιου προϋπολογισμού του κράτους μέλους για το εθνικό του πρόγραμμα στήριξης. Πριν από τη χορήγησή τους, οι εν λόγω εθνικές ενισχύσεις πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή και να εγκρίνονται.
(183)
Θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εξακολουθήσουν να καταβάλλουν τις εθνικές ενισχύσεις για τους καρπούς με κέλυφος όπως προβλέπεται επί του παρόντος στο άρθρο 120 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, ώστε να μετριασθούν οι επιπτώσεις της αποσύνδεσης του προηγούμενου ενωσιακού καθεστώτος ενίσχυσης για τους καρπούς με κέλυφος. Για λόγους σαφήνειας, δεδομένου ότι πρόκειται να καταργηθεί ο εν λόγω κανονισμός, αυτές οι εθνικές ενισχύσεις πρέπει να προβλεφθούν στον παρόντα κανονισμό.
(184)
Θα πρέπει να προβλεφθούν ειδικά μέτρα παρέμβασης για να υπάρξει ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση των απειλών διατάραξης των αγορών. Θα πρέπει να καθοριστεί το πεδίο εφαρμογής των μέτρων αυτών.
(185)
Για την ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση απειλών διατάραξης των αγορών λόγω σημαντικών αυξομειώσεων των τιμών στις εσωτερικές ή εξωτερικές αγορές ή άλλων γεγονότων και περιστάσεων που διαταράσσουν ή απειλούν να διαταράξουν την αγορά σε σημαντικό βαθμό, εφόσον η εν λόγω κατάσταση, ή οι συνέπειές της στην αγορά ενδέχεται να συνεχιστούν ή να επιδεινωθούν, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση της συγκεκριμένης κατάστασης στην αγορά, τηρουμένων τυχόν υποχρεώσεων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες και υπό την προϋπόθεση ότι κάθε άλλο μέτρο του παρόντος κανονισμού αποδεικνύεται ανεπαρκές, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την επέκταση ή τροποποίηση του πεδίου εφαρμογής, της διάρκειας ή άλλων πτυχών λοιπών μέτρων του παρόντος κανονισμό, ή για την πρόβλεψη επιστροφών κατά την εξαγωγή ή την αναστολή των εισαγωγικών δασμών, εν όλω ή εν μέρει, μεταξύ άλλων για ορισμένες ποσότητες ή περιόδους, όπως απαιτείται ανάλογα με την περίπτωση.
(186)
Οι περιορισμοί της ελεύθερης κυκλοφορίας οι οποίοι προκύπτουν από την εφαρμογή μέτρων για την αποτροπή της εξάπλωσης ασθενειών ζώων είναι δυνατόν να προκαλέσουν δυσχέρειες στην αγορά σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη. Η εμπειρία δείχνει ότι ο κλονισμός της εμπιστοσύνης των καταναλωτών λόγω κινδύνων για τη δημόσια υγεία ή την υγεία των ζώων ή των φυτών μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή διατάραξη της αγοράς, όπως η σημαντική πτώση της κατανάλωσης ή των τιμών. Βάσει εμπειρίας, τα μέτρα που λαμβάνονται λόγω κλονισμού της εμπιστοσύνης των καταναλωτών πρέπει να επεκταθούν στα φυτικά προϊόντα.
(187)
Τα έκτακτα μέτρα στήριξης της αγοράς για το βόειο κρέας, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το χοίρειο κρέας, το αιγοπρόβειο κρέας, τα αυγά και το κρέας πουλερικών θα πρέπει να συνδέονται ευθέως με υγειονομικά και κτηνιατρικά μέτρα για την καταπολέμηση της εξάπλωσης ασθενειών. Θα πρέπει να λαμβάνονται κατόπιν αίτησης των κρατών μελών, ώστε να αποφεύγεται σοβαρή διατάραξη των αγορών.
(188)
Προκειμένου να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά τα έκτακτα περιστατικά, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για την επέκταση του καταλόγου προϊόντων που περιέχεται στον παρόντα κανονισμό,για τα οποία μπορούν να λαμβάνονται έκτακτα μέτρα στήριξης.
(189)
Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα θέσπισης των μέτρων που είναι αναγκαία για την επίλυση ειδικών προβλημάτων σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
(190)
Η ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση γεγονότων που απειλούν να διαταράξουν την αγορά μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική στον τομέα του γάλακτοςΠαρομοίως, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ενδέχεται να προκύψουν ειδικά προβλήματα για τον εν λόγω τομέα. Ως εκ τούτου, πρέπει να τονιστεί ότι η λήψη των προαναφερθέντων μέτρων από την Επιτροπή, περιλαμβανομένης της ανισορροπίας της αγοράς, μπορεί να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους απειλές σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και ειδικά προβλήματα συγκεκριμένα στον τομέα του γάλακτος.
(191)
Προκειμένου να αντιμετωπίζονται οι περίοδοι μεγάλης αστάθειας στην αγορά μπορεί να ενδείκνυνται συγκεκριμένα είδη συλλογικών δράσεων από ιδιωτικούς φορείς, ως έκτακτα μέτρα, με σκοπό τη σταθεροποίηση των σχετικών τομέων, βάσει συγκεκριμένων διασφαλίσεων, περιορισμών και όρων. Αν οι εν λόγω δράσεις θα μπορούσαν να εμπίπτουν στο άρθρο101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα παρέκκλισης για περιορισμένη περίοδο. Εντούτοις, οι δράσεις αυτές πρέπει να συμπληρώνουν την ενωσιακή δράση στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης και της ιδιωτικής αποθεματοποίησης ή στο πλαίσιο των έκτακτων μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και δεν πρέπει να παρεμποδίζουν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
(192)
Πρέπει να είναι δυνατόν να απαιτείται από επιχειρήσεις, κράτη μέλη ή τρίτες χώρες να υποβάλουν κοινοποιήσεις για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, την παρακολούθηση, την ανάλυση και τη διαχείριση της αγοράς γεωργικών προϊόντων, τη διασφάλιση της διαφάνειας της αγοράς, την ορθή λειτουργία των μέτρων της ΚΓΠ, τον έλεγχο, την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και τον λογιστικό έλεγχο των μέτρων της ΚΓΠ, και τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις που ορίζονται στις διεθνείς συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων κοινοποίησης στο πλαίσιο των εν λόγω συμφωνιών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί εναρμονισμένη, εξορθολογισμένη και απλουστευμένη προσέγγιση, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα θέσπισης όλων των αναγκαίων μέτρων όσον αφορά τις κοινοποιήσεις. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες σε δεδομένα και οι συνέργειες μεταξύ δυνητικών πηγών δεδομένων.
(193)
Προκειμένου να εξασφαλίζεται η ακεραιότητα των πληροφοριακών συστημάτων, καθώς και η αυθεντικότητα και η αναγνωσιμότητα των διαβιβαζόμενων εγγράφων και των συναφών δεδομένων, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη φύση και το είδος των προς κοινοποίηση πληροφοριών, τις κατηγορίες των προς επεξεργασία δεδομένων και τις μέγιστες περιόδους διατήρησης, τον σκοπό της επεξεργασίας, ιδίως σε περίπτωση δημοσιοποίησης των εν λόγω δεδομένων και διαβίβασής τους σε τρίτες χώρες· τα δικαιώματα πρόσβασης στις διαθέσιμες πληροφορίες ή στα διαθέσιμα πληροφοριακά συστήματα, και τους όρους για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών.
(194)
Εφαρμόζεται το ενωσιακό δίκαιο σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και ειδικότερα η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).
(195)
Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων κλήθηκε να γνωμοδοτήσει και εξέδωσε τη γνωμοδότησή του στις 14 Δεκεμβρίου 2011 (12).
(196)
Τα κονδύλια από το αποθεματικό για την αντιμετώπιση κρίσεων στον γεωργικό τομέα πρέπει να μεταφέρονται σύμφωνα με τους όρους και τη διαδικασία που προβλέπονται στο άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και στην παράγραφο 22 της 17ης Δεκεμβρίου 2013 διοργανικής συμφωνίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση (13) και πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο παρών κανονισμός είναι η βασική εφαρμοστέα πράξη.
(197)
Για να εξασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τα αναγκαία μέτρα, ιδίως αυτά που άπτονται της προστασίας των κεκτημένων δικαιωμάτων και των δικαιολογημένων προσδοκιών των επιχειρήσεων.
(198)
Η διαδικασία του επείγοντος κατά την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν επιβάλλεται από επιτακτικούς λόγους επείγουσας ανάγκης για την ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση απειλών διατάραξης της αγοράς ή όταν υπάρχει διατάραξη της αγοράς. Η επιλογή της διαδικασίας του επείγοντος θα πρέπει να αιτιολογείται και θα πρέπει να προσδιοριστούν οι περιπτώσεις στις οποίες θα χρησιμοποιείται η εν λόγω διαδικασία.
(199)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω αρμοδιότητες πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14).
(200)
Για την έκδοση πράξεων εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να εφαρμόζεται η διαδικασία εξέτασης, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω πράξεις σχετίζονται με την ΚΓΠ, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Ωστόσο, για την έκδοση πράξεων εφαρμογής του παρόντος κανονισμού που αφορούν θέματα ανταγωνισμού θα πρέπει να εφαρμόζεται η συμβουλευτική διαδικασία, δεδομένου ότι η συμβουλευτική διαδικασία εφαρμόζεται κατά γενικό κανόνα για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων στον τομέα του δικαίου ανταγωνισμού.
(201)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις αμέσου εφαρμογής σχετικά με την έκδοση, τροποποίηση ή ανάκληση ενωσιακών μέτρων διασφάλισης, την αναστολή της χρησιμοποίησης του καθεστώτος μεταποίησης ή των ρυθμίσεων ενεργητικής ή παθητικής τελειοποίησης, αν τούτο είναι αναγκαίο για να αντιμετωπισθεί αμέσως η κατάσταση στην αγορά, και για την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων σε επείγουσες περιπτώσεις που χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση, όταν, σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις, το επιβάλλουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης,
(202)
Όσον αφορά ορισμένα μέτρα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού τα οποία απαιτούν ταχεία δράση ή συνίστανται σε απλή εφαρμογή γενικών διατάξεων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις χωρίς να υπάρχει περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης εκτελεστικών πράξεων χωρίς εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
(203)
Θα πρέπει επίσης να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα εκτέλεσης ορισμένων διοικητικών ή διαχειριστικών καθηκόντων τα οποία δεν συνεπάγονται την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση ή εκτελεστικών πράξεων.
(204)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει ορισμένους ειδικούς κανόνες όσον αφορά την Κροατία σύμφωνα με την Πράξη Προσχώρησης της Κροατίας (15).
(205)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, αρκετά τομεακά μέτρα θα λήξουν εντός εύλογου χρονικού διαστήματος μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Μετά την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, οι σχετικές διατάξεις πρέπει να εξακολουθήσουν να ισχύουν μέχρι τη λήξη των αντίστοιχων καθεστώτων.
(206)
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 922/72 (16) του Συμβουλίου σχετικά με τη χορήγηση ενίσχυσης για τους μεταξοσκώληκες για την περίοδο εκτροφής 1972/1973 έχει καταστεί πλέον άνευ αντικειμένου. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 234/79 περί διαδικασίας προσαρμογής της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου αντικαθίσταται από τον παρόντα κανονισμό. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1601/96 (17) του Συμβουλίου για τον καθορισμό, στον τομέα του λυκίσκου, του ύψους της ενίσχυσης που χορηγείται στους παραγωγούς για τη συγκομιδή 1995 είναι προσωρινό μέτρο, το οποίο, λόγω του χαρακτήρα του, έχει καταστεί πλέον άνευ αντικειμένου. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 (18) του Συμβουλίου που επιτρέπει την προσφορά και την παράδοση ορισμένων εισαγόμενων οίνων έχει αντικατασταθεί από τις διατάξεις της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για το εμπόριο οίνου, που εγκρίθηκε με την απόφαση 2006/232/ΕΚ του Συμβουλίου (19) και, ως εκ τούτου, έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. Για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, οι κανονισμοί αυτοί πρέπει να καταργηθούν.
(207)
Ορισμένοι κανόνες στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, ιδίως όσον αφορά τις συμβατικές σχέσεις και τις διαπραγματεύσεις, τη ρύθμιση της προσφοράς τυριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, τις δηλώσεις των πρώτων αγοραστών, τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις διεπαγγελματικές οργανώσεις, ετέθησαν προσφάτως σε ισχύ και εξακολουθούν να δικαιολογούνται από τις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες στην αγορά των γαλακτοκομικών προϊόντων και από τη διάρθρωση της αλυσίδας εφοδιασμού. Πρέπει συνεπώς να εφαρμοστούν στον τομέα αυτό για επαρκές χρονικό διάστημα (τόσο πριν όσο και μετά την κατάργηση των ποσοστώσεων γάλακτος), ώστε να παράγουν πλήρως τα αποτελέσματά τους. Εντούτοις, οι εν λόγω κανόνες θα πρέπει να είναι προσωρινοί και να επανεξετάζονται. Η Επιτροπή θα πρέπει να εκπονήσει εκθέσεις για την εξέλιξη της αγοράς γάλακτος, οι οποίες θα περιλαμβάνουν ιδίως δυνητικά κίνητρα για την ενθάρρυνση των γεωργών να συνάπτουν συμφωνίες κοινής παραγωγής, η πρώτη των οποίων πρέπει να υποβληθεί έως τις 30 Ιουνίου 2014 και η δεύτερη έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΜΕΡΟΣ I
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει την κοινή οργάνωση των αγορών γεωργικών προϊόντων για όλα τα προϊόντα του παραρτήματος Ι των Συνθηκών, εκτός από τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας ως ορίζονται στην ενωσιακή νομοθεσία περί κοινής οργάνωσης των αγορών προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιεργείας.
2. Τα γεωργικά προϊόντα που ορίζονται στην παράγραφο 1 υποδιαιρούνται στους ακόλουθους τομείς, όπως αναφέρονται στα αντίστοιχα τμήματα του παραρτήματος Ι:
α)
σιτηρά, μέρος Ι·
β)
ρύζι, μέρος ΙΙ·
γ)
ζάχαρη, παράρτημα Ι μέρος ΙΙΙ·
δ)
αποξηραμένες χορτονομές, μέρος IV·
ε)
σπόροι προς σπορά, μέρος V·
στ)
λυκίσκος, μέρος VI·
ζ)
ελαιόλαδο και επιτραπέζιες ελιές, μέρος VII·
η)
λίνος και κάνναβη, μέρος VIII·
θ)
οπωροκηπευτικά, μέρος IX·
ι)
μεταποιημένα οπωροκηπευτικά προϊόντα, μέρος X·
ια)
μπανάνες, μέρος XI·
ιβ)
οίνος, μέρος XII·
ιγ)
ζώντα δένδρα και άλλα φυτά, βολβοί, ρίζες και παρεμφερή προϊόντα, κομμένα άνθη και διακοσμητικά φυλλώματα, μέρος ΧΙΙΙ·
ιδ)
καπνός, μέρος XIV·
ιε)
βόειο κρέας, μέρος XV·
ιστ)
γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, μέρος XVI·
ιζ)
χοίρειο κρέας, μέρος XVII·
ιη)
αιγοπρόβειο κρέας, μέρος XVIII·
ιθ)
αυγά, μέρος XIX·
κ)
κρέας πουλερικών, μέρος XX·
κα)
αιθυλική αλκοόλη γεωργικής προέλευσης, μέρος ΧΧΙ·
κβ)
προϊόντα μελισσοκομίας, μέρος XXII·
κγ)
μεταξοσκώληκες, μέρος XXIII·
κδ)
λοιπά προϊόντα, μέρος XXIV.
Άρθρο 2
Γενικές διατάξεις κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ)
Για τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και οι διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει αυτού.
Άρθρο 3
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί του παραρτήματος ΙΙ, οι οποίοι αφορούν συγκεκριμένους επιμέρους τομείς.
2. Οι ορισμοί του παραρτήματος II μέρος ΙΙ τμήμα B ισχύουν μόνο μέχρι το τέλος της περιόδου αγοράς 2016/2017 για την ζάχαρη.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ορισμοί που περιέχονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20) και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21), εκτός εάν προβλέπεται άλλως στον παρόντα κανονισμό.
4. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα του ρυζιού, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για την τροποποίηση των ορισμών που αφορούν τον τομέα του ρυζιού και παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Ι στον βαθμό που απαιτείται για την επικαιροποίησή τους συναρτήσει των εξελίξεων της αγοράς.
5. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:
α)
ως «λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες» νοούνται οι περιφέρειες που ορίζονται στο άρθρο 90 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (22).
β)
ως «δυσμενή κλιματικά φαινόμενα που μπορούν να θεωρηθούν φυσικές καταστροφές» νοούνται συνθήκες όπως παγετός, χαλάζι, πάγος, βροχή ή ξηρασία οι οποίες καταστρέφουν άνω του 30 % είτε της μέσης ετήσιας παραγωγής δεδομένου γεωργού κατά την προηγούμενη τριετία είτε του μέσου όρου τριετίας υπολογιζόμενου με βάση την προηγούμενη πενταετία, αφαιρουμένης της υψηλότερης και της χαμηλότερης τιμής.
Άρθρο 4
Τροποποιήσεις στην ονοματολογία του κοινού δασμολογίου που χρησιμοποιείται για τα γεωργικά προϊόντα
Εφόσον απαιτείται, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τροποποιήσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για την προσαρμογή της περιγραφής των προϊόντων και των αναφορών που περιλαμβάνονται στον παρόντα κανονισμό στις κλάσεις ή διακρίσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας.
Άρθρο 5
Συντελεστές μετατροπής για το ρύζι
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις:
α)
για να καθορίζει τους συντελεστές μετατροπής για το ρύζι στα διάφορα στάδια της μεταποίησης, το κόστος μεταποίησης και την αξία των υποπροϊόντων·
β)
για να θεσπίζει όλα τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά την εφαρμογή συντελεστών μετατροπής για το ρύζι.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 6
Περίοδοι εμπορίας
Καθορίζονται οι ακόλουθες περίοδοι εμπορίας:
α)
από την 1η Ιανουαρίου έως την 31η Δεκεμβρίου ενός έτους για τους τομείς των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και της μπανάνας·
β)
από την 1η Απριλίου έως τις 31 Μαρτίου του επόμενου έτους για τους τομείς των αποξηραμένων χορτονομών και των μεταξοσκωλήκων·
γ)
από την 1η Ιουλίου έως τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους για:
i)
τον τομέα των σιτηρών·
ii)
τον τομέα των σπόρων προς σπορά·
iii)
τον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών·
iv)
τον τομέα του λίνου και της κάνναβης·
v)
τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων·
δ)
από την 1η Αυγούστου έως τις 31 Ιουλίου του επόμενου έτους για τον αμπελοοινικό τομέα·
ε)
από την 1η Σεπτεμβρίου έως τις 31 Αυγούστου του επόμενου έτους για τον τομέα του ρυζιού·
στ)
από την 1η Οκτωβρίου έως τις 30 Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους για τον τομέα της ζάχαρης.
Άρθρο 7
Κατώτατες τιμές αναφοράς
1. Καθορίζονται οι εξής κατώτατες τιμές αναφοράς:
α)
όσον αφορά τον τομέα των σιτηρών, 101,31 ευρώ/τόνο, για το στάδιο της χονδρικής πώλησης εμπορευμάτων που παραδίδονται στην αποθήκη, πριν από την εκφόρτωσή τους·
β)
όσον αφορά το αναποφλοίωτο ρύζι, 150 ευρώ/τόνο για τον ποιοτικό τύπο που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ σημείο Α, για το στάδιο της χονδρικής πώλησης εμπορευμάτων που παραδίδονται στην αποθήκη, πριν από την εκφόρτωσή τους·
γ)
όσον αφορά τη ζάχαρη ποιοτικού τύπου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ σημείο Β, για τη μη συσκευασμένη ζάχαρη, στη θύρα του εργοστασίου:
i)
λευκή ζάχαρη: 404,4 ευρώ/τόνο·
ii)
ακατέργαστη ζάχαρη: 335,2 ευρώ/τόνο·
δ)
όσον αφορά τον τομέα του βοείου κρέατος, 2 224 ευρώ/τόνο για τα σφάγια αρσενικών βοοειδών κλάσης διάπλασης / Κλάσης κατάστασης πάχυνσης R3, όπως ορίζεται στην ενωσιακή κλίμακα ταξινόμησης των σφαγίων βοοειδών ηλικίας οκτώ μηνών και άνω που αναφέρεται στο παράρτημα IV μέρος Α·
ε)
όσον αφορά τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων:
i)
246,39 ευρώ ανά 100 κιλά για το βούτυρο·
ii)
169,80 ευρώ ανά 100 κιλά για το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη·
στ)
όσον αφορά το χοίρειο κρέας, 1 509,39 ευρώ/τόνο για τα σφάγια χοίρων ποιοτικού τύπου οριζόμενου βάσει του βάρους και της περιεκτικότητας σε άπαχο κρέας, όπως προβλέπεται στην ενωσιακή κλίμακα ταξινόμησης των σφαγίων χοίρων που αναφέρεται στο παράρτημα IV μέρος Β:
i)
σφάγια βάρους από 60 έως λιγότερο από 120 κιλά: κλάση διάπλασης Ε·
ii)
σφάγια βάρους από 120 έως 180 κιλά: κλάση διάπλασης R·
ζ)
όσον αφορά τον τομέα του ελαιολάδου:
i)
1 779 ευρώ/τόνο για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο·
ii)
1 710 ευρώ/τόνο για το παρθένο ελαιόλαδο·
iii)
1 524 ευρώ/τόνο για το ελαιόλαδο λαμπάντε με ελεύθερη οξύτητα δύο βαθμών, ενώ το ποσό αυτό μειώνεται κατά 36,70 ευρώ/τόνο για κάθε επιπλέον βαθμό οξύτητας.
2. Οι κατώτατες τιμές αναφοράς της παραγράφου 1 αναθεωρούνται από την Επιτροπή, λαμβανομένων υπόψη αντικειμενικών κριτηρίων, ιδιαίτερα των εξελίξεων στην παραγωγή, του κόστους παραγωγής (ιδιαίτερα των εισροών) και των τάσεων στην αγορά. Όταν απαιτείται, κατώτατες τιμές αναφοράς επικαιροποιούνται σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία βάσει των εξελίξεων στην παραγωγή και τις αγορές.
ΜΕΡΟΣ II
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ
ΤΙΤΛΟΣ Ι
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Δημοσια παρεμβαση και ενισχυση για ιδιωτικη αποθεματοποιηση
Τμημα 1
Κοινές διατάξεις για τη δημόσια παρέμβαση και την ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση
Άρθρο 8
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο καθορίζει τους κανόνες για την παρέμβαση στην αγορά όσον αφορά:
α)
τη δημόσια παρέμβαση, στο πλαίσιο της οποίας οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών αγοράζουν προϊόντα και τα αποθεματοποιούν μέχρι τη διάθεσή τους· και
β)
τη χορήγηση ενίσχυσης για την αποθεματοποίηση προϊόντων από ιδιώτες.
Άρθρο 9
Καταγωγή των επιλέξιμων προϊόντων
Επιλέξιμα για αγορά στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης ή ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση είναι τα προϊόντα καταγωγής Ένωσης. Επίσης, αν πρόκειται για προϊόντα που προέρχονται από καλλιέργειες, πρέπει να έχουν συγκομισθεί στην Ένωση και, αν προέρχονται από γάλα, το γάλα αυτό πρέπει να έχει παραχθεί στην Ένωση.
Άρθρο 10
Ενωσιακές κλίμακες για την ταξινόμηση σφαγίων
Οι ενωσιακές κλίμακες για την ταξινόμηση σφαγίων εφαρμόζονται σύμφωνα με το παράρτημα IV, σημεία Α και Β αντιστοίχως στον τομέα του βοείου κρέατος όσον αφορά τα σφάγια βοοειδών ηλικίας οκτώ μηνών και άνω, καθώς και στον τομέα του χοιρείου κρέατος όσον αφορά τους χοίρους πλην όσων έχουν χρησιμοποιηθεί για αναπαραγωγή.
Στον τομέα του αιγοπρόβειου κρέατος, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν ενωσιακή κλίμακα για την ταξινόμηση των σφαγίων προβάτων σύμφωνα με τις διατάξεις του παραρτήματος IV μέρος Γ.
Τμημα 2
Δημόσια παρέμβαση
Άρθρο 11
Προϊόντα επιλέξιμα για δημόσια παρέμβαση
Η δημόσια παρέμβαση εφαρμόζεται υπό τους όρους του παρόντος τμήματος και με τυχόν πρόσθετες προϋποθέσεις και όρους που μπορεί να καθορίσει η Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 19 και με εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 20, για τα ακόλουθα προϊόντα:
α)
μαλακό σιτάρι, σκληρό σιτάρι, κριθάρι και καλαμπόκι·
β)
αναποφλοίωτο ρύζι·
γ)
νωπό ή διατηρημένο με απλή ψύξη κρέας του τομέα του βοείου κρέατος των κωδικών ΣΟ 0201 10 00 και 0201 20 20 έως 0201 20 50·
δ)
βούτυρο παραγόμενο απευθείας και αποκλειστικά από παστεριωμένη κρέμα που λαμβάνεται απευθείας και αποκλειστικά από αγελαδινό γάλα σε εγκεκριμένη επιχείρηση της Ένωσης, ελάχιστης περιεκτικότητας σε λιπαρές ουσίες βουτύρου 82 % κατά βάρος και μέγιστης περιεκτικότητας σε νερό 16 % κατά βάρος·
ε)
αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη πρώτης ποιότητας που παρασκευάζεται από αγελαδινό γάλα με τη μέθοδο του καταιονισμού σε εγκεκριμένη επιχείρηση της Ένωσης, με ελάχιστη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες 34,0 % κατά βάρος επί του στερεού υπολείμματος χωρίς λίπος.
Άρθρο 12
Περίοδοι δημόσιας παρέμβασης
Οι περίοδοι δημόσιας παρέμβασης είναι οι εξής:
α)
για το μαλακό σιτάρι, το σκληρό σιτάρι, το κριθάρι και το καλαμπόκι, από την 1η Νοεμβρίου έως την 31η Μαΐου·
β)
για το αναποφλοίωτο ρύζι, από την 1η Απριλίου έως τις 31 Ιουλίου·
γ)
για το βόειο κρέας, καθ’ όλο το έτος·
δ)
για το βούτυρο και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη, από την 1η Μαρτίου έως την 30ή Σεπτεμβρίου.
Άρθρο 13
Άνοιγμα και κλείσιμο της δημόσιας παρέμβασης
1. Κατά τη διάρκεια των περιόδων που αναφέρονται στο άρθρο 11, η δημόσια παρέμβαση:
α)
είναι ανοικτή για το μαλακό σιτάρι, το βούτυρο και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη·
β)
μπορεί να ανοιχθεί από την Επιτροπή, με εκτελεστικές πράξεις, για το σκληρό σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι και το αναποφλοίωτο ρύζι (συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένων ποικιλιών ή τύπων αναποφλοίωτου ρυζιού) εφόσον το απαιτεί η κατάσταση της αγοράς. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2·
γ)
μπορεί να ανοιχθεί για τον τομέα του βοείου κρέατος από την Επιτροπή, με εκτελεστικές πράξεις εκδιδόμενες χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3, εάν, κατά τη διάρκεια αντιπροσωπευτικής περιόδου καθορισμένης σύμφωνα με το άρθρο 20 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) η μέση αγοραία τιμή σε ένα κράτος μέλος ή σε περιφέρεια κράτους μέλους η οποία καταγράφεται βάσει της ενωσιακής κλίμακας για την ταξινόμηση των σφαγίων βοοειδών που αναφέρεται στο παράρτημα IV μέρος Α, είναι χαμηλότερη από το 85 % της κατώτατης τιμής αναφοράς που ορίζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο δ).
2. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να κλεί τη δημόσια παρέμβαση στον τομέα του βοείου κρέατος εφόσον κατά τη διάρκεια αντιπροσωπευτικής περιόδου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 20 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) δεν πληρούνται πλέον οι όροι που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς να εφαρμόζεται η διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
Άρθρο 14
Αγορά σε καθορισμένη τιμή ή με διαγωνισμό
Αν ανοιχθεί δημόσια παρέμβαση σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1, το Συμβούλιο λαμβάνει, σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ, μέτρα για τον καθορισμό τιμών αγοράς των προϊόντων του άρθρου 11 και, εφόσον ενδείκνυνται, μέτρα επιβολής ποσοτικών περιορισμών όταν η αγορά γίνεται σε καθορισμένη τιμή.
Άρθρο 15
Τιμή δημόσιας παρέμβασης
1. Ως τιμή δημόσιας παρέμβασης νοείται:
α)
η τιμή στην οποία αγοράζονται τα προϊόντα στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης, όταν η αγορά πραγματοποιείται σε καθορισμένη τιμή· ή
β)
η ανώτατη τιμή στην οποία μπορούν να αγορασθούν τα προϊόντα που είναι επιλέξιμα για δημόσια παρέμβαση, όταν η αγορά πραγματοποιείται με διαγωνισμό.
2. Τα μέτρα για τον καθορισμό του ύψους της τιμής δημόσιας παρέμβασης συμπεριλαμβανομένων των ποσών των αυξήσεων και των μειώσεων, λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 16
Γενικές αρχές για τη διάθεση από τη δημόσια παρέμβαση
1. Τα προϊόντα που αγοράζονται στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης διατίθενται κατά τρόπο ώστε:
α)
να αποφεύγεται οποιαδήποτε διατάραξη της αγοράς·
β)
να εξασφαλίζεται ισότιμη πρόσβαση στα εμπορεύματα και ίση μεταχείριση των αγοραστών· και
γ)
να τηρούνται οι δεσμεύσεις που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες οι οποίες συνάπτονται δυνάμει της ΣΛΕΕ.
2. Τα προϊόντα που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης μπορούν να διατίθενται με σκοπό να διανεμηθούν στο πλαίσιο του καθεστώτος διανομής τροφίμων στους απόρους της Ένωσης που θεσπίζεται στις σχετικές νομοθετικές πράξεις της Ένωσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η λογιστική αξία των προϊόντων αυτών είναι στο επίπεδο της σχετικής καθορισμένης τιμής δημόσιας παρέμβασης που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
3. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί σε ετήσια βάση τους λεπτομερείς όρους υπό τους οποίους πωλήθηκαν κατά το προηγούμενο έτος τα προϊόντα που αγοράστηκαν στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης.
Τμημα 3
Ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση
Άρθρο 17
Επιλέξιμα προϊόντα
Επιτρέπεται να χορηγείται ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο παρόν τμήμα και με τυχόν πρόσθετες προϋποθέσεις και όρους που καθορίζονται από την Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις βάσει του άρθρου 18 παράγραφος 1 ή του άρθρου 19 και με εκτελεστικές πράξεις βάσει του άρθρου 18 παράγραφος 2 ή του άρθρου 20, για τα ακόλουθα προϊόντα:
α)
λευκή ζάχαρη·
β)
ελαιόλαδο·
γ)
ίνες λίνου·
δ)
κρέατα βοοειδών ηλικίας οκτώ μηνών και άνω, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη·
ε)
βούτυρο παραγόμενο από κρέμα που λαμβάνεται απευθείας και αποκλειστικά από αγελαδινό γάλα·
στ)
τυρί·
ζ)
αποκορυφωμένο γάλα που παράγεται απευθείας και αποκλειστικά από αγελαδινό γάλα·
η)
χοίρειο κρέας·
θ)
αιγοπρόβειο κρέας.
Το στοιχείο στ) της πρώτης παραγράφου περιορίζεται στα τυριά που απολαύουν προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 και αποθηκεύονται πέραν της περιόδου ωρίμανσης που ορίζεται στις προδιαγραφές προϊόντος που αναφέρονται στο άρθρο 7 του εν λόγω κανονισμού και/ή περιόδου ωρίμανσης που συμβάλλει στην αύξηση την αξίας του τυριού.
Άρθρο 18
Όροι χορήγησης της ενίσχυσης
1. Με στόχο τη διαφάνεια της αγοράς, ανατίθεται στην Επιτροπή, όπου απαιτείται, η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227 για τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους μπορεί να αποφασίζει να χορηγεί ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 17, λαμβάνοντας υπόψη:
α)
τις μέσες καταγραφόμενες τιμές στην Ένωση, τις κατώτατες τιμές αναφοράς και το κόστος παραγωγής για τα σχετικά προϊόντα· και/ή
β)
την ανάγκη έγκαιρης αντιμετώπισης μίας ιδιαίτερα δυσμενούς κατάστασης στην αγορά ή οικονομικών εξελίξεων με σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στα περιθώρια του τομέα.
2. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις,
α)
για να αποφασίζει να χορηγεί ενίσχυση για την ιδιωτική αποθεματοποίηση των προϊόντων που απαριθμούνται στο άρθρο 17, λαμβάνοντας υπόψη τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου
β)
για να περιορίσει την ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
3. Τα μέτρα για τον καθορισμό του ποσού της ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 17 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Τμημα 4
Κοινές διατάξεις για τη δημόσια παρέμβαση και την ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση
Άρθρο 19
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα προϊόντα που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης ή για τα οποία χορηγείται ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση προσφέρονται για μακροπρόθεσμη αποθήκευση και είναι ανόθευτης, καλής και σύμφωνης με τα συναλλακτική ήθη ποιότητας, καθώς και για να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διάφορων τομέων, ώστε η δημόσια παρέμβαση και η ιδιωτική αποθεματοποίηση να είναι οικονομικά συμφέρουσες, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων και των όρων που πρέπει να πληρούν τα εν λόγω προϊόντα, πέραν των προϋποθέσεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Οι εν λόγω προϋποθέσεις και όροι αποσκοπούν στη διασφάλιση των κατωτέρω για τα προϊόντα που αγοράζονται και αποθεματοποιούνται:
α)
της ποιότητάς τους, όσον αφορά τις παραμέτρους ποιότητας, τις ομάδες ποιότητας, τις κλάσεις ποιότητας, τις κατηγορίες, τα χαρακτηριστικά του προϊόντος και την ηλικία·
β)
της επιλεξιμότητάς τους, όσον αφορά τις ποσότητες, τη συσκευασία, περιλαμβανομένης της επισήμανσης, τη συντήρηση, πρότερες συμβάσεις αποθεματοποίησης, την έγκριση των επιχειρήσεων και το στάδιο των προϊόντων το οποίο αφορούν η τιμή δημόσιας παρέμβασης και η ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση.
2. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των τομέων των σιτηρών και του αναποφλοίωτου ρυζιού, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227, στις οποίες ορίζονται τα ποιοτικά κριτήρια αγοράς και πώλησης μαλακού σιταριού, σκληρού σιταριού, κριθαριού, καλαμποκιού και αναποφλοίωτου ρυζιού.
3. Προκειμένου να εξασφαλιστούν η κατάλληλη χωρητικότητα αποθεματοποίησης και η αποδοτικότητα του συστήματος δημόσιας παρέμβασης από τη σκοπιά του κόστους, της διανομής και της πρόσβασης των επιχειρήσεων, και προκειμένου να διατηρηθεί η ποιότητα των προϊόντων που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης με στόχο τη διάθεσή τους στο τέλος της περιόδου αποθεματοποίησης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι αποθήκες για όλα τα προϊόντα που υπόκεινται σε δημόσια παρέμβαση·
β)
τους κανόνες για την αποθεματοποίηση των προϊόντων εντός και εκτός του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για αυτά και τη μεταχείρισή τους όσον αφορά τους δασμούς και οποιαδήποτε άλλα ποσά χορηγούνται ή εισπράττονται στο πλαίσιο της ΚΓΠ.
4. Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι η ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα στην αγορά, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τους κανόνες και όρους που εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που η αποθεματοποιημένη ποσότητα είναι μικρότερη από τη συμβατική ποσότητα·
β)
τους όρους για τη χορήγηση προκαταβολής από την ενίσχυση αυτή·
γ)
του όρους βάσει των οποίων μπορεί να αποφασίζεται η εκ νέου διοχέτευσή τους στο εμπόριο ή η διάθεση προϊόντων που καλύπτονται από συμβάσεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης.
5. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η καλή λειτουργία των συστημάτων δημόσιας παρέμβασης και ιδιωτικής αποθεματοποίησης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227:
α)
για την πρόβλεψη της χρήσης διαδικασιών διαγωνισμού που να εξασφαλίζουν ισότιμη πρόσβαση στα εμπορεύματα και ίση μεταχείριση των επιχειρήσεων·
β)
για τον καθορισμό των πρόσθετων προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούν οι επιχειρήσεις ώστε να διευκολύνονται για τα κράτη μέλη και τις επιχειρήσεις η αποτελεσματική διαχείριση και ο έλεγχος του συστήματος·
γ)
για τον καθορισμό της υποχρέωσης κατάθεσης εγγύησης εκ μέρους των επιχειρήσεων που να διασφαλίζει την τήρηση των υποχρεώσεων τους.
6. Προκειμένου να ληφθούν οι υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις και οι ανάγκες των τομέων που αναφέρονται στο άρθρο 10, καθώς και η ανάγκη τυποποίησης της παρουσίασης των διαφόρων προϊόντων με στόχο τη βελτίωση της διαφάνειας στην αγορά, της καταγραφής των τιμών και της εφαρμογής των μέτρων παρέμβασης στην αγορά, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227:
α)
για την προσαρμογή και την επικαιροποίηση των διατάξεων του παραρτήματος IV σχετικά με τις ενωσιακές κλίμακες για την ταξινόμηση, την ταυτοποίηση και την παρουσίαση των σφαγίων
β)
για τον καθορισμό συμπληρωματικών διατάξεων σχετικά με την ταξινόμηση, μεταξύ άλλων, από ειδικευμένους ταξινομητές, την κατάταξη σε κατηγορίες, μεταξύ άλλων, με τεχνικές αυτόματης κατάταξης, την ταυτοποίηση, τη ζύγιση και τη σήμανση των σφαγίων, καθώς και σχετικά με τον υπολογισμό των μέσων τιμών στην Ένωση και τους συντελεστές στάθμισης που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των τιμών αυτών·
γ)
για τη θέσπιση, στον τομέα του βοείου κρέατος, παρεκκλίσεων από τις διατάξεις και ειδικών παρεκκλίσεων που μπορούν να χορηγούνται από κράτη μέλη σε σφαγεία όπου σφάζεται μικρός αριθμός βοοειδών, καθώς και συμπληρωματικών διατάξεων για τα σχετικά προϊόντα, όπως διατάξεων που αφορούν τις κατηγορίες διάπλασης και την κατάσταση πάχυνσης και, στον τομέα του πρόβειου κρέατος, πρόσθετων διατάξεων όσον αφορά το βάρος, το χρώμα του κρέατος και την κατάσταση πάχυνσης και κριτηρίων για την ταξινόμηση των ελαφρών αμνών ·
δ)
για την παροχή στα κράτη μέλη της δυνατότητας να μην εφαρμόζουν την κλίμακα κατάταξης για την ταξινόμηση των σφαγίων χοίρων και της δυνατότητας να χρησιμοποιούν κριτήρια αξιολόγησης πέραν του βάρους και της εκτιμώμενης περιεκτικότητας σε άπαχο κρέας ή για τον καθορισμό παρεκκλίσεων από αυτή την κλίμακα.
Άρθρο 20
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την ομοιογενή εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου. Τα μέτρα αυτά μπορούν να αφορούν ιδίως τα εξής:
α)
τα έξοδα στα οποία υποβάλλεται η επιχείρηση όταν τα προϊόντα που παραδίδονται για δημόσια παρέμβαση δεν πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις ποιότητας·
β)
τον καθορισμό ελάχιστης χωρητικότητας αποθεματοποίησης για τις αποθήκες παρέμβασης·
γ)
τις αντιπροσωπευτικές περιόδους, τις αγορές και τις αγοραίες τιμές που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου·
δ)
την παράδοση των προϊόντων που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης, τα μεταφορικά έξοδα που βαρύνουν τον προσφέροντα, την παραλαβή των προϊόντων από τους οργανισμούς πληρωμών και την πληρωμή·
ε)
τις διάφορες εργασίες που συνδέονται με τη διαδικασία αφαίρεσης των οστών για τον τομέα του βοείου κρέατος·
στ)
τις πρακτικές ρυθμίσεις όσον αφορά τη συσκευασία, την εμπορία και την επισήμανση των προϊόντων·
ζ)
τις διαδικασίες έγκρισης των επιχειρήσεων που παράγουν βούτυρο και αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου·
η)
την έγκριση αποθεματοποίησης εκτός της επικράτειας του κράτους μέλους όπου έχουν αγοραστεί και αποθηκευτεί τα προϊόντα·
θ)
την πώληση ή διάθεση των προϊόντων που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης, όσον αφορά, ιδίως, τις τιμές πώλησης, τους όρους εξόδου από τα αποθέματα και τη μετέπειτα χρήση ή τον προορισμό των προϊόντων που αποδεσμεύονται, περιλαμβανομένων των διαδικασιών που αφορούν τα προϊόντα που διατίθενται για χρήση στο καθεστώς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2, περιλαμβανομένων των μεταβιβάσεων μεταξύ κρατών μελών·
ι)
όσον αφορά τα προϊόντα που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης, τις διατάξεις για τη δυνατότητα των κρατών μελών να πωλούν, υπό την ευθύνη τους, μικρές ποσότητες που απομένουν στα αποθέματα ή ποσότητες που δεν μπορούν πλέον να επανασυσκευασθούν ή που έχουν υποστεί φθορά·
ια)
όσον αφορά την ιδιωτική αποθεματοποίηση, τη σύναψη και το περιεχόμενο των συμβάσεων μεταξύ της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους και των αιτούντων·
ιβ)
την είσοδο και τη διατήρηση των προϊόντων σε ιδιωτικά αποθέματα καθώς και την έξοδό τους από τα αποθέματα·
ιγ)
τη διάρκεια της περιόδου ιδιωτικής αποθεματοποίησης και τις διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες οι περίοδοι αυτές μπορούν να συντμηθούν ή να παραταθούν αφού έχουν καθοριστεί στις συμβάσεις·
ιδ)
τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται για την αγορά σε καθορισμένη τιμή, περιλαμβανομένων των διαδικασιών κατάθεσης εγγυήσεων και του ύψους των εγγυήσεων αυτών, ή τις διαδικασίες χορήγησης ενίσχυσης που έχει καθορισθεί εκ των προτέρων για ιδιωτική αποθεματοποίηση ·
ιε)
τη διενέργεια διαγωνισμών, τόσο για τη δημόσια παρέμβαση όσο και για την ιδιωτική αποθεματοποίηση ιδίως όσον αφορά:
i)
την υποβολή προσφορών και την ελάχιστη ποσότητα για την υποβολή αίτησης ή προσφοράς ·
ii)
τις διαδικασίες κατάθεσης εγγύησης και το ύψος της· και
iii)
την επιλογή των προσφορών κατά τρόπο που να διασφαλίζει την προτίμηση στις πλέον ευνοϊκές για την Ένωση προσφορές, χωρίς να επακολουθεί απαραίτητα ανάθεση σύμβασης·
ιστ)
την εφαρμογή ενωσιακών κλιμάκων για την ταξινόμηση των σφαγίων βοοειδών, χοίρων και προβάτων·
ιζ)
την παρουσίαση των σφαγίων και των ημιμορίων σφαγίων κατά τρόπο διαφορετικό από τον προβλεπόμενο στο παράρτημα IV μέρος A τμήμα IV για τον καθορισμό των αγοραίων τιμών·
ιη)
τους διορθωτικούς συντελεστές που πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη για τη διαφορετική παρουσίαση των σφαγίων βοοειδών και των προβάτων όταν δεν χρησιμοποιείται η παρουσίαση αναφοράς·
ιθ)
τις πρακτικές ρυθμίσεις για τη σήμανση των ταξινομούμενων σφαγίων και για τον υπολογισμό της σταθμισμένης μέσης ενωσιακής τιμής για τα σφάγια βοοειδών, χοίρων και προβάτων από την Επιτροπή·
κ)
την παροχή στα κράτη μέλη της δυνατότητας να προβλέπουν, όσον αφορά τους χοίρους που σφάζονται στο έδαφός τους, παρουσίαση των σφαγίων χοίρων διαφορετική από αυτή που περιγράφεται στο παράρτημα IV μέρος Β τμήμα III, εάν πληρούται μια από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
η συνήθης εμπορική πρακτική στο έδαφός τους διαφέρει από την τυπική παρουσίαση που καθορίζεται στο παράρτημα IV μέρος Β τμήμα ΙΙΙ πρώτο εδάφιο·
ii)
δικαιολογείται λόγω τεχνικών απαιτήσεων·
iii)
τα σφάγια έχουν εκδαρεί με ομοιόμορφο τρόπο·
κα)
τις διατάξεις για τον επιτόπιο έλεγχο της εφαρμογής της ταξινόμησης των σφαγίων στα κράτη μέλη από ενωσιακή επιτροπή απαρτιζόμενη από εμπειρογνώμονες της Επιτροπής και εμπειρογνώμονες διοριζόμενους από τα κράτη μέλη, με σκοπό τη διασφάλιση της ακρίβειας και της αξιοπιστίας της ταξινόμησης των σφαγίων. Στις διατάξεις αυτές προβλέπεται ότι τα έξοδα του ελέγχου βαρύνουν την Ένωση.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 21
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, προκειμένου να εξουσιοδοτεί τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τα ακόλουθα κριτήρια ταξινόμησης για αμνούς με βάρος σφαγίου μικρότερο των 13 κιλών, κατά παρέκκλιση από το παράρτημα IV μέρος Γ τμήμα ΙΙΙ παράγραφος 1:
α)
βάρος σφαγίου·
β)
χρώμα κρέατος·
γ)
κατάσταση πάχυνσης.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Καθεστωτα ενισχυσεων
Τμημα 1
Καθεστώτα για τη βελτίωση της πρόσβασης στα τρόφιμα
Άρθρο 22
Ομάδα-στόχος
Τα καθεστώτα ενίσχυσης που αποσκοπούν στη βελτίωση της διανομής γεωργικών προϊόντων και των διατροφικών συνηθειών των παιδιών απευθύνονται σε παιδιά που φοιτούν κανονικά σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, ιδρύματα για παιδιά προσχολικής ηλικίας ή σχολικά ιδρύματα της πρωτοβάθμιας ή της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα οποία τελούν υπό τη διαχείριση ή απολαύουν της αναγνώρισης των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών.
Υποτμημα 1
Καθεστώς προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία
Άρθρο 23
Ενίσχυση για την παροχή οπωροκηπευτικών, μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και προϊόντων μπανάνας στα παιδιά
1. Χορηγείται ενωσιακή ενίσχυση:
α)
για την παροχή προϊόντων των τομέων των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και της μπανάνας σε παιδιά εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 22· και
β)
για την κάλυψη ορισμένων συναφών εξόδων που σχετίζονται με την εφοδιαστική και τη διανομή, τον εξοπλισμό, την προβολή, την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και συνοδευτικά μέτρα.
2. Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο καθεστώς διαμορφώνουν προηγουμένως, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, τη στρατηγική για την εφαρμογή του. Προβλέπουν επίσης τα συνοδευτικά μέτρα που είναι αναγκαία για την αποτελεσματικότητα του προγράμματος, όπως, ενδεχομένως, ενημέρωση για μέτρα διαπαιδαγώγησης με στόχο την ανάπτυξη υγιεινών διατροφικών συνηθειών, για τοπικές αλυσίδες τροφίμων και για την καταπολέμηση της κατασπατάλησης τροφίμων.
3. Κατά την εκπόνηση των στρατηγικών τους, τα κράτη μέλη καταρτίζουν κατάλογο προϊόντων των τομέων των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και της μπανάνας που θα είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των αντίστοιχων καθεστώτων τους. Ο κατάλογος αυτός δεν περιλαμβάνει προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα V.
Ωστόσο, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, όπως όταν ένα κράτος μέλος επιθυμεί να εξασφαλίσει ευρύ φάσμα προϊόντων στο πλαίσιο του καθεστώτος του ή να το καταστήσει ελκυστικότερο, η στρατηγική του μπορεί να προβλέπει ότι τα προϊόντα αυτά μπορούν να είναι επιλέξιμα, μόνο εάν οι προστιθέμενες ποσότητες των ουσιών που αναφέρονται στο εν λόγω παράρτημα είναι περιορισμένες.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την έγκριση του καταλόγου των προϊόντων που είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο του καθεστώτος τους από τις αρμόδιες υγειονομικές αρχές τους.
Τα κράτη μέλη επιλέγουν τα προϊόντα τους βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, όπως οι παράμετροι της υγείας και του περιβάλλοντος, η εποχικότητα, η ποικιλία ή η διαθεσιμότητα των προϊόντων, δίνοντας προτεραιότητα, κατά το δυνατόν, σε προϊόντα ενωσιακής προέλευσης, και ιδίως στην αγορά τοπικών προϊόντων, τις τοπικές αγορές, τις μικρές αλυσίδες εφοδιασμού ή τα περιβαλλοντικά οφέλη.
4. Τα μέτρα για τον καθορισμό της ενωσιακής ενίσχυσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
5. Η ενωσιακή ενίσχυση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 κατανέμεται σε κάθε κράτος μέλος βάσει αντικειμενικών κριτηρίων που βασίζονται στην αναλογία των παιδιών ηλικίας έξι έως δέκα ετών.
Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο καθεστώς υποβάλλουν κάθε έτος αίτηση ενωσιακής ενίσχυσης βάσει της κατά την παράγραφο 2 στρατηγικής τους.
Τα μέτρα σχετικά με τον καθορισμό του ελάχιστου ποσού ενωσιακής ενίσχυσης για κάθε κράτος μέλος που συμμετέχει στο καθεστώς και την ενδεικτική και οριστική κατανομή της ενίσχυσης στα κράτη μέλη λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
6. Η ενωσιακή ενίσχυση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεν χρησιμοποιείται προς αντικατάσταση της χρηματοδότησης υφιστάμενων εθνικών καθεστώτων προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία στο πλαίσιο των οποίων παρέχονται οπωροκηπευτικά, μεταποιημένα οπωροκηπευτικά και μπανάνες ή άλλων καθεστώτων διανομής τέτοιου είδους προϊόντων στα σχολεία.
Ωστόσο, εάν ένα κράτος μέλος εφαρμόζει ήδη καθεστώς το οποίο θα μπορούσε να είναι επιλέξιμο για ενωσιακή ενίσχυση βάσει του παρόντος άρθρου και σκοπεύει να το επεκτείνει ή να ενισχύσει την αποτελεσματικότητά του, μεταξύ άλλων όσον αφορά την ομάδα-στόχο του καθεστώτος, τη διάρκειά του ή τα επιλέξιμα προϊόντα, επιτρέπεται η χορήγηση ενωσιακής ενίσχυσης εφόσον τηρούνται τα όρια που τίθενται σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ όσον αφορά την αναλογία της ενωσιακής ενίσχυσης προς τη συνολική εθνική συνεισφορά. Σε αυτή την περίπτωση, το κράτος μέλος αναφέρει στη στρατηγική εφαρμογής τον τρόπο με τον οποίο τρόπο προτίθεται να επεκτείνει το καθεστώς του ή να ενισχύσει την αποτελεσματικότητά του.
7. Τα κράτη μέλη μπορούν, πέραν της ενωσιακής ενίσχυσης, να χορηγούν εθνική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 217.
8. Το ενωσιακό πρόγραμμα προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία δεν θίγει τυχόν χωριστά εθνικά προγράμματα προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία τα οποία συμβιβάζονται με το ενωσιακό δίκαιο.
9. Η Ένωση μπορεί επίσης να χρηματοδοτεί, δυνάμει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, μέτρα ενημέρωσης, παρακολούθησης και αξιολόγησης του καθεστώτος προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την σχετική ενημέρωση του κοινού, καθώς και συναφή μέτρα δικτύωσης.
10. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο καθεστώς δημοσιοποιούν, στον χώρο διανομής των τροφίμων, τη συμμετοχή τους στο καθεστώς ενίσχυσης και το γεγονός ότι επιδοτείται από την Ένωση.
Άρθρο 24
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Για την προώθηση των υγιεινών διατροφικών συνηθειών των παιδιών και τη διασφάλιση της διοχέτευσης της ενίσχυσης σε παιδιά που ανήκουν στην ομάδα-στόχο που αναφέρεται στο άρθρο 22, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με κανόνες για:
α)
τα πρόσθετα κριτήρια που αφορούν τη διοχέτευση της ενίσχυσης από τα κράτη μέλη στην ομάδα στόχο·
β)
την έγκριση και επιλογή των αιτούντων ενίσχυση από τα κράτη μέλη·
γ)
τη διαμόρφωση των εθνικών ή περιφερειακών στρατηγικών και τα συνοδευτικά μέτρα.
2. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και στοχοθετημένη χρήση των ενωσιακών πόρων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τη μέθοδο ανακατανομής της ενδεικτικής κατανομής της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 23 παράγραφος 5 μεταξύ των κρατών μελών, βάσει των αιτήσεων ενίσχυσης που λαμβάνονται·
β)
τις δαπάνες στο πλαίσιο των στρατηγικών των κρατών μελών που είναι επιλέξιμες για ενωσιακή ενίσχυση και τη δυνατότητα καθορισμού συνολικού ανώτατου ορίου για συγκεκριμένες δαπάνες·
γ)
την υποχρέωση των κρατών μελών να παρακολουθούν και να αξιολογούν την αποτελεσματικότητα των καθεστώτων προώθησης των οπωροκηπευτικών στα σχολεία.
3. Για την προώθηση της ενημέρωσης σχετικά με το καθεστώς, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, που να υποχρεώνουν τα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν καθεστώς προώθησης οπωροκηπευτικών στα σχολεία να κοινοποιούν τον ρόλο της ενωσιακής ενίσχυσης ως πηγής επιδότησης.
Άρθρο 25
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος υποτμήματος, μεταξύ άλλων όσον αφορά:
α)
τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις στρατηγικές των κρατών μελών·
β)
τις αιτήσεις ενίσχυσης και τις πληρωμές·
γ)
τις μεθόδους προβολής του καθεστώτος και σχετικά μέτρα δικτύωσης·
δ)
την υποβολή, τον μορφότυπο και το περιεχόμενο των εκθέσεων παρακολούθησης και αξιολόγησης που εκπονούν τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο ενωσιακό καθεστώς προώθησης των οπωροκηπευτικών στα σχολεία.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Υποτμημα 2
Καθεστώς προώθησης της κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία
Άρθρο 26
Ενίσχυση για την παροχή γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων στα παιδιά
1. Χορηγείται ενωσιακή ενίσχυση για την παροχή ορισμένων προϊόντων γάλακτος και κατεργασμένου γάλακτος των κωδικών ΣΟ 0401, 0403, 0404 90, και 0406 ή του κωδικού ΣΟ 2202 90 σε παιδιά εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 22.
2. Από την 1η Αυγούστου 2015, τα κράτη μέλη που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο καθεστώς σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, εκπονούν προηγουμένως στρατηγική για την εφαρμογή του. Μπορούν επίσης να προβλέπουν τα συνοδευτικά μέτρα που είναι αναγκαία για την αποτελεσματικότητα του προγράμματος, όπως, ενδεχομένως, ενημέρωση για μέτρα διαπαιδαγώγησης με στόχο τη διαμόρφωση υγιεινών διατροφικών συνηθειών, για τοπικές αλυσίδες τροφίμων και για την καταπολέμηση της κατασπατάλησης τροφίμων.
3. Κατά τη χάραξη των στρατηγικών τους, τα κράτη μέλη καταρτίζουν κατάλογο ειδών γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων που θα είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των αντίστοιχων καθεστώτων τους, σύμφωνα με τους κανόνες που εγκρίνει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 27.
4. Με εξαίρεση τη δωρεάν διανομή γευμάτων στα παιδιά εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, η ενωσιακή ενίσχυση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν χρησιμοποιείται προς αντικατάσταση της χρηματοδότησης υφιστάμενων εθνικών καθεστώτων προώθησης της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων ή άλλων καθεστώτων διανομής στα σχολεία τα οποία περιλαμβάνουν γάλα ή γαλακτοκομικά προϊόντα. Ωστόσο, εάν κράτος μέλος διαθέτει ήδη καθεστώς το οποίο θα μπορούσε να είναι επιλέξιμο για ενωσιακή ενίσχυση βάσει του παρόντος άρθρου και σκοπεύει να το επεκτείνει ή να ενισχύσει την αποτελεσματικότητά του, ιδίως όσον αφορά την ομάδα-στόχο του προγράμματος, τη διάρκειά του ή τα επιλέξιμα προϊόντα, επιτρέπεται η χορήγηση ενωσιακής ενίσχυσης. Σε αυτή την περίπτωση, το κράτος μέλος αναφέρει στη στρατηγική εφαρμογής τον τρόπο με τον οποίο προτίθεται να επεκτείνει το καθεστώς του ή να ενισχύσει την αποτελεσματικότητά του.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν, πέραν της ενωσιακής ενίσχυσης, να χορηγούν εθνική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 217.
6. Το ενωσιακό καθεστώς προώθησης της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία δεν θίγει τυχόν χωριστά εθνικά καθεστώτα προώθησης της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία τα οποία συνάδουν με το ενωσιακό δίκαιο.
7. Τα μέτρα για τον καθορισμό της ενωσιακής ενίσχυσης για όλα τα είδη γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων και της μέγιστης ποσότητας που είναι επιλέξιμη για την ενωσιακή ενίσχυση της παραγράφου 1 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
8. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο καθεστώς δημοσιοποιούν, στον χώρο διανομής των τροφίμων, τη συμμετοχή τους στο καθεστώς ενίσχυσης και το γεγονός ότι επιδοτείται από την Ένωση.
Άρθρο 27
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η εξέλιξη των καταναλωτικών συμπεριφορών όσον αφορά την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων, οι καινοτομίες και οι εξελίξεις στην αγορά των γαλακτοκομικών προϊόντων, η διαθεσιμότητα των προϊόντων στις διάφορες αγορές της Ένωσης και οι διατροφικές πτυχές, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
των προϊόντων που είναι επιλέξιμα για το καθεστώς, σύμφωνα με τις διατάξεις που ορίζονται στο άρθρο 26 παράγραφος 1 και λαμβανομένης υπόψη της διατροφικής διάστασης·
β)
της χάραξης των εθνικών ή περιφερειακών στρατηγικών από τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των συνοδευτικών μέτρων· και
γ)
των αναγκαίων μέτρων για την παρακολούθηση και αξιολόγηση.
2. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση της ενωσιακής ενίσχυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τους κανόνες για την επιλεξιμότητα για ενίσχυση των δικαιούχων και των αιτούντων·
β)
την απαίτηση για έγκριση των αιτούντων από τα κράτη μέλη·
γ)
την χρήση γαλακτοκομικών προϊόντων που λαμβάνουν ενίσχυση, για την παρασκευή γευμάτων εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
3. Προκειμένου να διασφαλισθεί η τήρηση των υποχρεώσεων από τους αιτούντες ενίσχυση, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με την υποχρέωση κατάθεσης εγγύησης σε περίπτωση προκαταβολής ποσού της ενίσχυσης.
4. Για την προώθηση της ενημέρωσης σχετικά με το καθεστώς ενίσχυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη διευκρίνιση των όρων σύμφωνα με τους οποίους τα κράτη μέλη οφείλουν να δημοσιοποιούν τη συμμετοχή τους στο καθεστώς ενίσχυσης και το γεγονός ότι αυτό επιδοτείται από την Ένωση.
5. Προκειμένου να αντανακλάται η ενίσχυση στην τιμή στην οποία διατίθενται τα προϊόντα στο πλαίσιο του καθεστώτος ενίσχυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέπιση κανόνων σχετικά με την καθιέρωση παρακολούθησης των τιμών στο πλαίσιο του καθεστώτος.
Άρθρο 28
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος υποτμήματος, μεταξύ άλλων όσον αφορά:
α)
τις διαδικασίες για να εξασφαλίζεται η τήρηση της μέγιστης επιλέξιμης ποσότητας για το καθεστώς ενίσχυσης·
β)
τις διαδικασίες και το ύψος της εγγύησης που πρέπει να κατατίθεται όταν χορηγείται προκαταβολή·
γ)
τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στα κράτη μέλη για την έγκριση των αιτούντων, τις αιτήσεις ενίσχυσης και τις πληρωμές·
δ)
τις μεθόδους προβολής του καθεστώτος·
ε)
τη διαχείριση της παρακολούθησης των τιμών σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 5.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 2
Ενισχύσεις στον τομέα του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών
Άρθρο 29
Προγράμματα στήριξης του τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών
1. Η Ένωση χρηματοδοτεί τριετή προγράμματα εργασιών που καταρτίζουν οργανώσεις παραγωγών αναγνωρισμένες βάσει του άρθρου 152, ενώσεις οργανώσεων παραγωγών αναγνωρισμένες βάσει του άρθρου 156 ή διεπαγγελματικές οργανώσεις αναγνωρισμένες βάσει του άρθρου 157 σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους τομείς:
α)
παρακολούθηση και διαχείριση της αγοράς στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών·
β)
βελτίωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της ελαιοκαλλιέργειας·
γ)
βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελαιοκαλλιέργειας μέσω εκσυγχρονισμού·
δ)
βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών·
ε)
σύστημα ιχνηλασιμότητας, πιστοποίηση και προστασία της ποιότητας του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών και, ειδικότερα, παρακολούθηση της ποιότητας του ελαιολάδου που πωλείται στους τελικούς καταναλωτές, υπό την καθοδήγηση των κρατικών διοικήσεων·
στ)
διάδοση πληροφοριών σχετικών με τα μέτρα οργανώσεων παραγωγών, ενώσεων οργανώσεων παραγωγών ή διεπαγγελματικών οργανώσεων για τη βελτίωση της ποιότητας του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών.
2. Η χρηματοδότηση της Ένωσης για τα προγράμματα εργασιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 έχει ως εξής:
α)
11 098 000 ευρώ ετησίως για την Ελλάδα·
β)
576 000 ευρώ ετησίως για τη Γαλλία· και
γ)
35 991 000 ευρώ ετησίως για την Ιταλία.
3. Το ανώτατο ποσό ενωσιακής χρηματοδότησης για τα προγράμματα εργασιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ισούται με τα ποσά που παρακρατούνται από τα κράτη μέλη. Η μέγιστη χρηματοδότηση των επιλέξιμων δαπανών είναι:
α)
75 % για δραστηριότητες στους τομείς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α), β) και γ)·
β)
75 % για επενδύσεις παγίου ενεργητικού και 50 % για άλλες δραστηριότητες στον τομέα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο δ)·
γ)
75 % για τα προγράμματα εργασιών που διεξάγονται σε τρεις τουλάχιστον τρίτες χώρες ή κράτη μέλη που δεν είναι παραγωγοί από αναγνωρισμένες οργανώσεις της παραγράφου 1 από δύο τουλάχιστον κράτη μέλη παραγωγής, στους τομείς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία ε) και στ), και 50 % για τις άλλες δραστηριότητες στους τομείς αυτούς.
Η συμπληρωματική χρηματοδότηση εξασφαλίζεται από το κράτος μέλος και ανέρχεται σε ποσοστό έως 50 % του κόστους που δεν καλύπτεται από την ενωσιακή χρηματοδότηση.
Άρθρο 30
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση της ενωσιακής ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 29, και προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα της παραγωγής του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για:
α)
όσον αφορά τους τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, τα ειδικά μέτρα που μπορούν λάβουν ενωσιακή χρηματοδότηση και τις δραστηριότητες και τις δαπάνες που δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν·
β)
την ελάχιστη διάθεση ενωσιακής χρηματοδότησης από τα κράτη μέλη σε συγκεκριμένους τομείς·
γ)
την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης όταν υποβάλλεται αίτηση για έγκριση προγράμματος εργασιών και όταν χορηγείται προκαταβολή από την ενίσχυση·
δ)
τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα κράτη μέλη κατά την επιλογή και έγκριση των προγραμμάτων εργασιών.
Άρθρο 31
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος όσον αφορά:
α)
την εφαρμογή και την τροποποίηση των προγραμμάτων εργασιών·
β)
την καταβολή της ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων των προκαταβολών·
γ)
τις διαδικασίες εγγυοδοσίας και το ύψος της εγγύησης που πρέπει να κατατίθεται όταν υποβάλλεται αίτηση για την έγκριση προγράμματος εργασιών και όταν χορηγείται προκαταβολή από την ενίσχυση.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 3
Ενίσχυση στον τομέα των οπωροκηπευτικών
Άρθρο 32
Επιχειρησιακά ταμεία
1. Οι οργανώσεις παραγωγών και/ή οι ενώσεις τους, στον τομέα των οπωροκηπευτικών, μπορούν να συνιστούν επιχειρησιακό ταμείο. Το ταμείο λαμβάνει:
α)
χρηματικές εισφορές από:
i)
τα μέλη της οργάνωσης παραγωγών και/ή την ίδια την οργάνωση παραγωγών· ή
ii)
τις ενώσεις των οργανώσεων παραγωγών μέσω των μελών των εν λόγω ενώσεων.
β)
ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή που είναι δυνατόν να χορηγείται στις οργανώσεις παραγωγών ή στις ενώσεις τους, σε περίπτωση που αυτές υποβάλλουν, διαχειρίζονται και εφαρμόζουν επιχειρησιακό πρόγραμμα ή μερικό επιχειρησιακό πρόγραμμα, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που θεσπίζονται σε κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικές πράξεις από την Επιτροπή δυνάμει των άρθρων 37 και 38 αντιστοίχως.
2. Τα επιχειρησιακά ταμεία χρησιμοποιούνται μόνο για τη χρηματοδότηση επιχειρησιακών προγραμμάτων που υποβάλλονται και εγκρίνονται από κράτη μέλη.
Άρθρο 33
Επιχειρησιακά προγράμματα
1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα του τομέα των οπωροκηπευτικών έχουν ελάχιστη διάρκεια τριών ετών και μέγιστη διάρκεια πέντε ετών. Έχουν τουλάχιστον δύο από τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο γ) ή δύο από τους ακόλουθους στόχους:
α)
προγραμματισμός της παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της πρόβλεψης και της ακολούθησης της παραγωγής και της κατανάλωσης·
β)
βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων, νωπών ή μεταποιημένων·
γ)
ενίσχυση της εμπορικής αξίας των προϊόντων·
δ)
προώθηση των προϊόντων, νωπών ή μεταποιημένων·
ε)
περιβαλλοντικά μέτρα, ιδίως όσα αφορούν το νερό, και μέθοδοι παραγωγής φιλικές προς το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένης της βιολογικής γεωργίας·
στ)
πρόληψη και διαχείριση κρίσεων.
Τα επιχειρησιακά προγράμματα υποβάλλονται στα κράτη μέλη προς έγκριση.
2. Οι ενώσεις των οργανώσεων παραγωγών μπορούν επίσης να υποβάλουν συνολικό ή μερικό επιχειρησιακό πρόγραμμα αποτελούμενο από μέτρα που προσδιορίζονται αλλά δεν υλοποιούνται από οργανώσεις-μέλη στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων τους. Τα επιχειρησιακά προγράμματα των ενώσεων των οργανώσεων παραγωγών υπόκεινται στους ίδιους κανόνες με τα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων παραγωγών και εξετάζονται ταυτόχρονα με τα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων-μελών.
Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι:
α)
τα μέτρα στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων μιας ένωσης οργανώσεων παραγωγών χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου από τις εισφορές των οργανώσεων-μελών αυτής της ένωσης και ότι η εν λόγω χρηματοδότηση λαμβάνεται από τα επιχειρησιακά ταμεία των εν λόγω οργανώσεων-μελών·
β)
οι δράσεις και η αντίστοιχη χρηματοδοτική συμμετοχή αναφέρονται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα κάθε οργάνωσης-μέλους·
γ)
δεν υπάρχει διπλή χρηματοδότηση.
3. Η πρόληψη και η διαχείριση κρίσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στ) συνίστανται στην αποφυγή και την αντιμετώπιση κρίσεων στις αγορές οπωροκηπευτικών και καλύπτουν στο πλαίσιο αυτό:
α)
επενδύσεις που καθιστούν αποδοτικότερη τη διαχείριση των ποσοτήτων που διατίθενται στην αγορά·
β)
μέτρα κατάρτισης και ανταλλαγές βέλτιστων πρακτικών·
γ)
ενέργειες προώθησης και επικοινωνίας, είτε για λόγους πρόληψης είτε σε περίοδο κρίσης·
δ)
τη στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας·
ε)
την αναφύτευση οπωρώνων, όπου απαιτείται, κατόπιν υποχρεωτικής εκρίζωσης για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους, καθ’ υπόδειξη της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους·
στ)
την απόσυρση από την αγορά·
ζ)
την πρώιμη συγκομιδή ή μη συγκομιδή οπωροκηπευτικών·
η)
την ασφάλιση της συγκομιδής.
Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής συμβάλλει στη διασφάλιση των εισοδημάτων των παραγωγών από ζημίες που οφείλονται σε φυσικές καταστροφές, δυσμενή καιρικά φαινόμενα, ασθένειες ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.
Στα ασφαλιστήρια συμβόλαια προβλέπεται η υποχρεωτική λήψη των απαραίτητων μέτρων πρόληψης κινδύνων από τους δικαιούχους.
Τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, συμπεριλαμβανομένης της αποπληρωμής του κεφαλαίου και των τόκων η οποία αναφέρεται στο πέμπτο εδάφιο, δεν περιλαμβάνουν περισσότερο από το ένα τρίτο των δαπανών του επιχειρησιακού προγράμματος.
Οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν να δανείζονται με εμπορικούς όρους για τη χρηματοδότηση μέτρων πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων. Σε αυτή την περίπτωση, η αποπληρωμή του κεφαλαίου και των τόκων των δανείων αυτών μπορεί να αποτελεί μέρος του επιχειρησιακού προγράμματος και, επομένως, μπορεί να είναι επιλέξιμη για ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή δυνάμει του άρθρου 34. Κάθε ειδική δράση στο πλαίσιο πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων μπορεί να χρηματοδοτείται με τα δάνεια αυτά, ή απευθείας ή και με τους δύο τρόπους.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, νοούνται ως:
α)
ως «πρώιμη συγκομιδή» νοείται η πλήρης συγκομιδή μη ώριμων και μη εμπορεύσιμων προϊόντων σε μια δεδομένη περιοχή τα οποία δεν έχουν αλλοιωθεί πριν από την πρώιμη συγκομιδή, είτε λόγω καιρικών συνθηκών, ασθένειας είτε για άλλο λόγο·
β)
ως «μη συγκομιδή» νοείται η παύση του τρέχοντος κύκλου παραγωγής στην οικεία έκταση όπου το προϊόν έχει αναπτυχθεί καλώς και είναι ανόθευτης, καλής και σύμφωνης με τα συναλλακτική ήθη ποιότητας. Η καταστροφή προϊόντων λόγω καιρικών φαινομένων ή ασθένειας δεν θεωρείται μη συγκομιδή».
5. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε:
α)
τα επιχειρησιακά προγράμματα να περιλαμβάνουν δύο ή περισσότερες περιβαλλοντικές δράσεις· ή
β)
το 10 % τουλάχιστον των δαπανών στο πλαίσιο επιχειρησιακών προγραμμάτων να καλύπτει περιβαλλοντικές δράσεις.
Στο πλαίσιο των περιβαλλοντικών δράσεων τηρούνται οι απαιτήσεις για τις γεωργο-περιβαλλοντικο-κλιματικές ενισχύσεις που ορίζονται στο άρθρο 28 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
Όταν τουλάχιστον το 80 % των παραγωγών που είναι μέλη οργάνωσης παραγωγών υπόκειται σε μία ή περισσότερες ταυτόσημες γεωργο-περιβαλλοντικο-κλιματικές δεσμεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 28 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, καθεμία από τις δεσμεύσεις αυτές θεωρείται περιβαλλοντική δράση όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) της παρούσης παραγράφου.
Η στήριξη των περιβαλλοντικών δράσεων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσης παραγράφου καλύπτει τις πρόσθετες δαπάνες και την απώλεια εισοδήματος που συνεπάγεται η δράση.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι επενδύσεις που αυξάνουν την πίεση που ασκείται στο περιβάλλον επιτρέπονται μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες λαμβάνονται αποτελεσματικά μέτρα για τη διασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος από τις εν λόγω πιέσεις.
Άρθρο 34
Ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή
1. Η ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή ισούται με το ποσό των χρηματικών εισφορών που αναφέρονται στο άρθρο 32 παράγραφος 1 στοιχείο α) και έχουν όντως καταβληθεί και περιορίζεται στο 50 % του ποσού των δαπανών που όντως πραγματοποιούνται.
2. H ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή δεν υπερβαίνει το 4,1 % της αξίας της παραγωγής που διαθέτουν στο εμπόριο για κάθε οργάνωση παραγωγών ή ένωση οργανώσεων παραγωγών.
Ωστόσο, στην περίπτωση οργανώσεων παραγωγών, το ποσοστό αυτό μπορεί να αυξάνεται στο 4,6 % της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, υπό τον όρο ότι το ποσό που υπερβαίνει το 4,1 % της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο χρησιμοποιείται αποκλειστικά για μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων.
Στην περίπτωση ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, το εν λόγω ποσοστό μπορεί να αυξηθεί έως το 4,7 % της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, υπό τον όρο ότι το ποσό που υπερβαίνει το 4,1 % της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο χρησιμοποιείται αποκλειστικά για μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων υλοποιούμενα από την ένωση οργανώσεων παραγωγών για λογαριασμό των μελών της.
3. Κατόπιν σχετικής αίτησης οργάνωσης παραγωγών, το όριο του 50 % που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αυξάνεται σε 60 % για επιχειρησιακό πρόγραμμα ή μέρος επιχειρησιακού προγράμματος που πληροί τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
υποβάλλεται από περισσότερες της μιας ενωσιακές οργανώσεις παραγωγών που αναπτύσσουν δραστηριότητες σε διαφορετικά κράτη μέλη στο πλαίσιο διακρατικών καθεστώτων·
β)
υποβάλλεται από μία ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών οι οποίες μετέχουν σε καθεστώτα που λειτουργούν σε διεπαγγελματική βάση·
γ)
καλύπτει αποκλειστικά την παροχή ειδικής στήριξης για την παραγωγή βιολογικών προϊόντων που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου (23)·
δ)
είναι το πρώτο που υποβάλλεται από αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών η οποία είναι αποτέλεσμα συγχώνευσης μεταξύ δύο αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών·
ε)
είναι το πρώτο που υποβάλλεται από αναγνωρισμένη ένωση οργανώσεων παραγωγών·
στ)
υποβάλλεται από οργανώσεις παραγωγών σε κράτη μέλη στα οποία οι οργανώσεις παραγωγών διοχετεύουν στο εμπόριο παραγωγή που αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 20 % της παραγωγής οπωροκηπευτικών·
ζ)
υποβάλλεται από οργανώσεις παραγωγών σε μία από τις εξόχως απόκεντρες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 349 ΣΛΕΕ.
4. Το όριο του 50 % που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αυξάνεται σε 100 % στην περίπτωση αποσύρσεων οπωροκηπευτικών από την αγορά οι οποίες δεν υπερβαίνουν το 5 % του όγκου της παραγωγής που διαθέτει στο εμπόριο κάθε οργάνωση παραγωγών και τα οποία διατίθενται με:
α)
δωρεάν διανομή σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και ιδρύματα που εγκρίνονται για τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη, ώστε να χρησιμοποιηθούν σε δραστηριότητές τους υπέρ ατόμων στα οποία η εθνική νομοθεσία χορηγεί δικαίωμα δημόσιας αρωγής, ιδίως επειδή στερούνται επαρκών πόρων για τη διαβίωσή τους· ή
β)
δωρεάν διανομή σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα; σωφρονιστικά ιδρύματα, σχολεία, ιδρύματα που αναφέρονται στο άρθρο 22, παιδικές κατασκηνώσεις, νοσοκομεία και γηροκομεία που ορίζονται από τα κράτη μέλη, τα οποία λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλίζουν ότι οι ποσότητες που διανέμονται στο πλαίσιο αυτό συμπληρώνουν εκείνες που αγοράζουν κανονικά τα εν λόγω ιδρύματα.
Άρθρο 35
Εθνική χρηματοδοτική συνδρομή
1. Στις περιφέρειες των κρατών μελών στις οποίες ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών οπωροκηπευτικών είναι ιδιαίτερα χαμηλός, η Επιτροπή μπορεί με εκτελεστικές πράξεις να επιτρέπει στα κράτη μέλη να χορηγούν στις οργανώσεις παραγωγών, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης, εθνική χρηματοδοτική συνδρομή ίση προς το 80 % κατ’ ανώτατο όριο των χρηματικών εισφορών που αναφέρονται στο άρθρο 32 παράγραφος 1 στοιχείο α). Η συνδρομή αυτή είναι επιπρόσθετη στο επιχειρησιακό ταμείο.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Στις περιφέρειες των κρατών μελών όπου οι οργανώσεις παραγωγών, οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και οι ομάδες παραγωγών που αναφέρονται στο άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 διαθέτουν στο εμπόριο λιγότερο από το 15 % της αξίας της παραγωγής οπωροκηπευτικών των εν λόγω περιφερειών, όπου η παραγωγή οπωροκηπευτικών αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 15 % της συνολικής γεωργικής παραγωγής των εν λόγω περιφερειών, η εθνική χρηματοδοτική συνδρομή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου είναι δυνατόν να επιστρέφεται από την Ένωση κατόπιν αίτησης του οικείου κράτους μέλους.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με την εν λόγω επιστροφή. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 36
Εθνικό πλαίσιο και εθνική στρατηγική για τα επιχειρησιακά προγράμματα
1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν εθνικό πλαίσιο που περιέχει τους γενικούς όρους σχετικά με τις περιβαλλοντικές δράσεις που αναφέρονται στο άρθρο 33 παράγραφος 5. Το εν λόγω πλαίσιο προβλέπει, συγκεκριμένα, ότι οι δράσεις αυτές πρέπει να πληρούν τις σχετικές απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, ιδίως εκείνες που προβλέπονται στο άρθρο 3.
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν το προτεινόμενο πλαίσιό τους στην Επιτροπή, η οποία μπορεί να απαιτήσει τροποποιήσεις, με εκτελεστικές πράξεις εκδιδόμενες χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3, εντός τριών μηνών από την υποβολή, εάν διαπιστώσει ότι η πρόταση δεν θα συνέβαλλε στην επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 191 ΣΛΕΕ και στο έβδομο ενωσιακό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον. Οι επενδύσεις σε μεμονωμένες εκμεταλλεύσεις στις οποίες παρέχεται στήριξη στο πλαίσιο επιχειρησιακών προγραμμάτων πρέπει επίσης να εξυπηρετούν την επίτευξη των εν λόγω στόχων.
2. Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει εθνική στρατηγική για βιώσιμα επιχειρησιακά προγράμματα στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Η στρατηγική αυτή περιλαμβάνει:
α)
ανάλυση της κατάστασης όσον αφορά τα ισχυρά και ασθενή σημεία και το δυναμικό ανάπτυξης·
β)
αιτιολόγηση των επιλεγόμενων προτεραιοτήτων·
γ)
τους στόχους των επιχειρησιακών προγραμμάτων και μέσων καθώς και δείκτες επιδόσεων·
δ)
αξιολόγηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων·
ε)
υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων από τις οργανώσεις παραγωγών.
Η εθνική στρατηγική ενσωματώνει επίσης το εθνικό πλαίσιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών.
Άρθρο 37
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Προκειμένου να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική, στοχοθετημένη και βιώσιμη στήριξη των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους στον τομέα των οπωροκηπευτικών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό κανόνων σχετικά με:
α)
τα επιχειρησιακά ταμεία και τα επιχειρησιακά προγράμματα, όσον αφορά:
i)
τα προβλεπόμενα ποσά, τις αποφάσεις των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους σχετικά με τις χρηματοδοτικές εισφορές και τη χρήση των επιχειρησιακών ταμείων·
ii)
τα μέτρα, τις δράσεις, τις δαπάνες διοίκησης και προσωπικού και τις λοιπές δαπάνες που πρέπει να περιλαμβάνονται ή να αποκλείονται στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων, την τροποποίησή τους και τις πρόσθετες απαιτήσεις που καθορίζονται από τα κράτη μέλη·
iii)
την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης μεταξύ επιχειρησιακών προγραμμάτων και προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης·
iv)
τα επιχειρησιακά προγράμματα ενώσεων οργανώσεων παραγωγών·
v)
τους ειδικούς κανόνες που εφαρμόζονται στις περιπτώσεις όπου ενώσεις οργανώσεων παραγωγών διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, εφαρμόζουν και υποβάλλουν πλήρη ή μερικά επιχειρησιακά προγράμματα·
vi)
την υποχρέωση χρήσης κοινών δεκτών για τους σκοπούς της παρακολούθησης και αξιολόγησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων·
β)
το εθνικό πλαίσιο και την εθνική στρατηγική για τα επιχειρησιακά προγράμματα όσον αφορά την υποχρέωση παρακολούθησης και αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας των εθνικών πλαισίων και των εθνικών στρατηγικών·
γ)
την ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή, όσον αφορά:
i)
τη βάση υπολογισμού της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνδρομής και της αξίας της παραγωγής που διαθέτει στο εμπόριο κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 34 παράγραφος 2·
ii)
τις εφαρμοστέες περιόδους αναφοράς για τον υπολογισμό της ενίσχυσης·
iii)
την παροχή προκαταβολών και την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης όταν χορηγείται προκαταβολή από την ενίσχυση·
iv)
τις ειδικές διατάξεις που ισχύουν για τη χρηματοδότηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, ειδικότερα εκείνες που αφορούν την εφαρμογή των ορίων που προβλέπονται στο άρθρο 34 παράγραφος 2·
δ)
μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, όσον αφορά:
i)
τη δυνατότητα των κρατών μελών να μην εφαρμόζουν ένα ή περισσότερα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων·
ii)
τις προϋποθέσεις που αφορούν το άρθρο 33 παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, στοιχεία α), β) και γ)·
iii)
τους επιτρεπόμενους προορισμούς που αποφασίζονται από τα κράτη μέλη για τα αποσυρόμενα προϊόντα·
iv)
το μέγιστο επίπεδο στήριξης για τις αποσύρσεις από την αγορά·
v)
την απαίτηση προηγούμενων κοινοποιήσεων στην περίπτωση αποσύρσεων από την αγορά·
vi)
τη βάση για τον υπολογισμό του όγκου της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής προς δωρεάν διανομή σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 4 και τον καθορισμό του ανώτατου όγκου της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής σε περίπτωση αποσύρσεων από την αγορά·
vii)
την υποχρεωτική εμφάνιση του ενωσιακού εμβλήματος στις συσκευασίες των προϊόντων που προορίζονται για δωρεάν διανομή·
viii)
τους όρους για τους αποδέκτες των προϊόντων που αποσύρονται·
ix)
τη χρήση όρων για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος,
x)
τους όρους που καθορίζονται από τα κράτη μέλη όσον αφορά την πρώιμη συγκομιδή και τη μη συγκομιδή·
xi)
την ασφάλιση της συγκομιδής·
xii)
τα ταμεία αλληλοβοήθειας· και
xiii)
τους όρους και τον καθορισμό ανώτατου ορίου δαπανών για την αναφύτευση οπωρώνων για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο ε)·
ε)
την ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή, όσον αφορά:
i)
τον βαθμό οργάνωσης των παραγωγών·
ii)
την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης όταν χορηγείται προκαταβολή·
iii)
το μέγιστο ποσοστό της επιστροφής από την Ένωση της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής.
Άρθρο 38
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν μέτρα για:
α)
τη διαχείριση των επιχειρησιακών ταμείων·
β)
τις πληροφορίες που πρέπει να περιέχουν τα επιχειρησιακά προγράμματα, τα εθνικά πλαίσια και οι εθνικές στρατηγικές που αναφέρονται στο άρθρο 36, την υποβολή των επιχειρησιακών προγραμμάτων στα κράτη μέλη, τις προθεσμίες, τα συνοδευτικά έγγραφα και την έγκριση από τα κράτη μέλη·
γ)
την εφαρμογή επιχειρησιακών προγραμμάτων από τις οργανώσεις παραγωγών και τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών·
δ)
την υποβολή, τον μορφότυπο και το περιεχόμενο των εκθέσεων παρακολούθησης και αξιολόγησης των εθνικών στρατηγικών και των επιχειρησιακών προγραμμάτων·
ε)
τις αιτήσεις ενίσχυσης και τις πληρωμές της ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων των προκαταβολών και της μερικής καταβολής των ενισχύσεων·
στ)
τις πρακτικές ρυθμίσεις της εμφάνισης του ενωσιακού εμβλήματος στις συσκευασίες των προϊόντων που προορίζονται για δωρεάν διανομή·
ζ)
την τήρηση των προτύπων εμπορίας στην περίπτωση αποσύρσεων·
η)
τα έξοδα μεταφοράς, διαλογής και συσκευασίας στην περίπτωση δωρεάν διανομής·
θ)
τα μέτρα προώθησης, επικοινωνίας και κατάρτισης στην περίπτωση πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων·
ι)
την υλοποίηση μέτρων για την απόσυρση, την πρώιμη συγκομιδή, τη μη συγκομιδή και την ασφάλιση της συγκομιδής·
ια)
την εφαρμογή, έγκριση, καταβολή και επιστροφή της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής
ιβ)
τις διαδικασίες και το ύψος της εγγύησης που πρέπει να κατατίθεται όταν χορηγείται προκαταβολή.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 4
Προγραμματα στηριξης στον αμπελοοινικο τομεα
Υποτμημα 1
Γενικες διαταξεις και επιλεξιμα μετρα
Άρθρο 39
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν τμήμα καθορίζει τους κανόνες που διέπουν τη χορήγηση ενωσιακών πόρων στα κράτη μέλη και τη χρησιμοποίηση των πόρων αυτών από τα κράτη μέλη, μέσω πενταετών εθνικών προγραμμάτων στήριξης («προγράμματα στήριξης»), για τη χρηματοδότηση ειδικών μέτρων στήριξης που αποβλέπουν στην ενίσχυση του αμπελοοινικού τομέα.
Άρθρο 40
Συμβατότητα και συνοχή
1. Τα προγράμματα στήριξης πρέπει να είναι συμβατά με το ενωσιακό δίκαιο και να χαρακτηρίζονται από συνοχή με τις δραστηριότητες, τις πολιτικές και τις προτεραιότητες της Ένωσης.
2. Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για τα προγράμματα στήριξης και εξασφαλίζουν ότι διαθέτουν εσωτερική συνοχή και ότι καταρτίζονται και εφαρμόζονται κατά αντικειμενικό τρόπο, λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής κατάστασης των οικείων παραγωγών και της ανάγκης να αποφεύγεται η αδικαιολόγητα άνιση μεταχείριση των παραγωγών.
3. Δεν χορηγείται στήριξη για:
α)
ερευνητικά έργα και μέτρα στήριξης ερευνητικών έργων εκτός από τα αναφερόμενα στο άρθρο 45 παράγραφος 2 στοιχεία δ) και ε)·
β)
μέτρα τα οποία περιλαμβάνονται στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης των κρατών μελών δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
Άρθρο 41
Υποβολή προγραμμάτων στήριξης
1. Κάθε κράτος μέλος παραγωγής που αναφέρεται στο παράρτημα VΙ υποβάλλει στην Επιτροπή σχέδιο πενταετούς προγράμματος στήριξης που περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα από τα επιλέξιμα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 38.
2. Τα μέτρα στήριξης στο πλαίσιο των σχεδίων προγραμμάτων στήριξης καταρτίζονται στο γεωγραφικό επίπεδο το οποίο τα κράτη μέλη θεωρούν το καταλληλότερο. Το κράτος μέλος πραγματοποιεί διαβουλεύσεις με τις αρμόδιες αρχές και τους οργανισμούς στο κατάλληλο εδαφικό επίπεδο με αντικείμενο το σχέδιο προγράμματος στήριξης, πριν να το υποβάλει στην Επιτροπή.
3. Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει ένα μόνο σχέδιο προγράμματος στήριξης, στο οποίο μπορεί να λαμβάνονται υπόψη περιφερειακές ιδιαιτερότητες.
4. Τα προγράμματα στήριξης αρχίζουν να ισχύουν τρεις μήνες μετά την υποβολή του σχεδίου προγράμματος στήριξης στην Επιτροπή.
Ωστόσο, Επιτροπή μπορεί, με εκτελεστική πράξη να κρίνει ότι το υποβληθέν σχέδιο προγράμματος στήριξης δεν συνάδει με τους κανόνες που προβλέπονται στο παρόν τμήμα και να ενημερώσει σχετικά το κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος υποβάλλει αναθεωρημένο σχέδιο προγράμματος στήριξης στην Επιτροπή. Το αναθεωρημένο πρόγραμμα στήριξης αρχίζει να ισχύει δύο μήνες μετά την υποβολή του αναθεωρημένου σχεδίου προγράμματος στήριξης, εκτός αν παραμένει μη συμβατό, οπότε εφαρμόζεται το παρόν εδάφιο.
Οι πράξεις αυτές εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3
5. Η παράγραφος 4 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, στις τροποποιήσεις των προγραμμάτων στήριξης που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη.
Άρθρο 42
Περιεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης
Τα προγράμματα στήριξης περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
λεπτομερή περιγραφή των προτεινόμενων μέτρων, καθώς και των ποσοτικοποιημένων στόχων τους·
β)
τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που έχουν διεξαχθεί·
γ)
εκτίμηση που δείχνει τον αναμενόμενο τεχνικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό αντίκτυπο·
δ)
χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μέτρων·
ε)
γενικό δημοσιονομικό πίνακα με τους πόρους που θα διατεθούν και την προβλεπόμενη ενδεικτική κατανομή των πόρων μεταξύ των μέτρων σύμφωνα με τα δημοσιονομικά όρια που προβλέπονται στο παράρτημα VΙ·
στ)
τα κριτήρια και τους ποσοτικούς δείκτες που θα χρησιμοποιηθούν για την επιτήρηση και αξιολόγηση καθώς και τα μέτρα που θα ληφθούν για να εξασφαλισθεί η κατάλληλη και αποτελεσματική υλοποίηση των προγραμμάτων υποστήριξης· και
ζ)
τον προσδιορισμό των αρμοδίων αρχών και φορέων που θα είναι υπεύθυνοι για την υλοποίηση του προγράμματος στήριξης.
Άρθρο 43
Επιλέξιμα μέτρα
Τα προγράμματα στήριξης είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα:
α)
προώθηση σύμφωνα με το άρθρο 45·
β)
αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων σύμφωνα με το άρθρο 46·
γ)
πρώιμη συγκομιδή σύμφωνα με το άρθρο 47·
δ)
ταμεία αλληλοβοήθειας σύμφωνα με το άρθρο 48·
ε)
ασφάλιση της συγκομιδής σύμφωνα με το άρθρο 49·
στ)
επενδύσεις σύμφωνα με το άρθρο 50·
ζ)
καινοτομία στον τομέα του οίνου, σύμφωνα με το άρθρο 51·
η)
απόσταξη υποπροϊόντων σύμφωνα με το άρθρο 52.
Άρθρο 44
Γενικές διατάξεις για τα προγράμματα στήριξης
1. Οι διαθέσιμοι ενωσιακοί πόροι κατανέμονται εντός των δημοσιονομικών ορίων που προβλέπονται στο παράρτημα VΙ.
2. Η ενωσιακή στήριξη χορηγείται μόνο για τις επιλέξιμες δαπάνες που πραγματοποιούνται μετά την υποβολή του σχετικού σχεδίου προγράμματος στήριξης.
3. Τα κράτη μέλη δεν συγχρηματοδοτούν μέτρα που χρηματοδοτούνται από την Ένωση δυνάμει των προγραμμάτων στήριξης.
Υποτμημα 2
Ειδικα μετρα στηριξης
Άρθρο 45
Προώθηση
1. Η στήριξη δυνάμει του παρόντος άρθρου καλύπτει μέτρα ενημέρωσης ή προώθησης αναφορικά με τους ενωσιακούς οίνους:
α)
στα κράτη μέλη, προκειμένου να ενημερώνονται οι καταναλωτές σχετικά με την υπεύθυνη κατανάλωση οίνου και σχετικά με τα ενωσιακά συστήματα που διέπουν τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις· ή
β)
σε τρίτες χώρες, ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητά τους.
2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) ισχύουν για τους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή τους οίνους με ένδειξη της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου και συνίστανται αποκλειστικά σε ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:
α)
μέτρα δημόσιων σχέσεων, προώθησης ή διαφήμισης, που προβάλλουν ιδίως τις υψηλές προδιαγραφές των ενωσιακών προϊόντων, κυρίως ως προς την ποιότητα, την ασφάλεια των τροφίμων ή την προστασία του περιβάλλοντος·
β)
συμμετοχή σε εκδηλώσεις ή εκθέσεις διεθνούς σημασίας·
γ)
ενημερωτικές εκστρατείες, ιδίως για τα ενωσιακά συστήματα που αφορούν τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τη βιολογική παραγωγή·
δ)
μελέτες νέων αγορών που είναι αναγκαίες για τη διεύρυνση των εμπορικών δραστηριοτήτων·
ε)
μελέτες για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των μέτρων ενημέρωσης και προώθησης.
3. Η ενωσιακή συνεισφορά στην ενημέρωση ή στις δραστηριότητες προώθησης κατά την παράγραφο 1 δεν υπερβαίνει το 50 % των επιλέξιμων δαπανών.
Άρθρο 46
Αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων
1. Στόχος των μέτρων αναδιάρθρωσης και μετατροπής αμπελώνων είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των αμπελουργών.
2. Η αναδιάρθρωση και η μετατροπή αμπελώνων χρηματοδοτούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο μόνο εάν τα κράτη μέλη υποβάλουν απογραφή του οικείου δυναμικού παραγωγής σύμφωνα με το άρθρο 145 παράγραφος 3.
3. Η στήριξη για την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή αμπελώνων, η οποία θα μπορούσε επίσης να συμβάλει στη βελτίωση των συστημάτων βιώσιμης παραγωγής και του περιβαλλοντικού αποτυπώματος του αμπελοοινικού τομέα, μπορεί μόνο να καλύπτει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες δραστηριότητες:
α)
τη μετατροπή ποικιλίας, συμπεριλαμβανομένου του επανεμβολιασμού·
β)
τη μετεγκατάσταση αμπελώνων·
γ)
την αναφύτευση αμπελώνων, όπου αυτό απαιτείται, κατόπιν υποχρεωτικής εκρίζωσης για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους καθ’ υπόδειξη της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους·
δ)
τις βελτιώσεις των τεχνικών διαχείρισης αμπελώνων, ιδίως την εισαγωγή προηγμένων συστημάτων βιώσιμης παραγωγής.
Δεν παρέχεται στήριξη για την κανονική ανανέωση των αμπελώνων, δηλαδή την αναφύτευση της ίδιας ποικιλίας σταφυλιών οίνου στην ίδια έκταση και με το ίδιο σύστημα αμπελοκαλλιέργειας, όταν οι αμπελώνες προσεγγίζουν το τέλος της φυσικής τους ζωής.
Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν περαιτέρω προδιαγραφές, ιδίως όσον αφορά την ηλικία των αμπελώνων που αντικαθίστανται.
4. Η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων, περιλαμβανομένης της βελτίωσης των τεχνικών διαχείρισης των αμπελώνων, μπορεί να λαμβάνει μόνο τις ακόλουθες μορφές:
α)
αποζημίωση των παραγωγών για απώλειες εισοδήματος που έχουν υποστεί λόγω της εφαρμογής του μέτρου·
β)
συμβολή στο κόστος της αναδιάρθρωσης και της μετατροπής.
5. Η αποζημίωση των παραγωγών για τις απώλειες εισοδήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο α) μπορεί να καλύπτει έως και το 100 % της σχετικής απώλειας και μπορεί να λαμβάνει μία από τις ακόλουθες μορφές:
α)
κατά παρέκκλιση από το μέρος ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο ΙΙΙ τμήμα ΙVα υποτμήμα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 σχετικά με το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης, επιτρεπόμενη συνύπαρξη παλαιών και νέων αμπελώνων έως το τέλος του μεταβατικού καθεστώτος για μέγιστη περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη·
β)
οικονομική αποζημίωση.
6. Η συνεισφορά της Ένωσης στις πραγματικές δαπάνες που συνδέονται με την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή αμπελώνων δεν υπερβαίνει το 50 % των δαπανών αυτών. Στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες, η συνεισφορά της Ένωσης στις δαπάνες αναδιάρθρωσης και μετατροπής δεν υπερβαίνει το 75 %.
Άρθρο 47
Πρώιμη συγκομιδή
1. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως πρώιμη συγκομιδή νοείται η ολική καταστροφή ή η απομάκρυνση των σταφυλιών που δεν έχουν ακόμη ωριμάσει, με επακόλουθο εκμηδενισμό της απόδοσης της σχετικής έκτασης.
Η εγκατάλειψη εμπορεύσιμων σταφυλιών στο κλήμα μετά το πέρας του κανονικού κύκλου παραγωγής (μη συγκομιδή) δεν θεωρείται πρώιμη συγκομιδή.
2. Η στήριξη για την πρώιμη συγκομιδή συμβάλλει στην αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην αμπελοοινική αγορά της Ένωσης, ώστε να αποφεύγονται οι κρίσεις στην αγορά.
3. Η στήριξη για την πρώιμη συγκομιδή μπορεί να χορηγείται ως αποζημίωση με τη μορφή κατ’ αποκοπή ενίσχυσης ανά εκτάριο που καθορίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Η ενίσχυση δεν υπερβαίνει το 50 % του συνόλου του άμεσου κόστους της καταστροφής ή της απομάκρυνσης των σταφυλιών και της απώλειας εισοδήματος που προκύπτει από την εν λόγω καταστροφή ή απομάκρυνση.
4. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θεσπίζει σύστημα αντικειμενικών κριτηρίων, ώστε να διασφαλίζεται ότι το μέτρο της πρώιμης συγκομιδής δεν οδηγεί σε αποζημίωση οινοπαραγωγών καθ’ υπέρβαση του ανώτατου ορίου που προβλέπεται στην παράγραφο 3.
Άρθρο 48
Ταμεία αλληλοβοήθειας
1. Στο πλαίσιο της στήριξης για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας παρέχεται βοήθεια στους παραγωγούς που επιζητούν να ασφαλισθούν έναντι των διακυμάνσεων της αγοράς.
2. Η στήριξη για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας μπορεί να παρέχεται με τη μορφή προσωρινής και φθίνουσας ενίσχυσης για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών των ταμείων.
Άρθρο 49
Ασφάλιση συγκομιδής
1. Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής συμβάλλει στη διασφάλιση των εισοδημάτων των παραγωγών από απώλειες που οφείλονται σε φυσικές καταστροφές, δυσμενή καιρικά φαινόμενα, ασθένειες ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.
Στα ασφαλιστήρια συμβόλαια προβλέπεται η υποχρεωτική λήψη των απαραίτητων μέτρων πρόληψης κινδύνων από τους δικαιούχους.
2. Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής μπορεί να παρέχεται με τη μορφή ενωσιακής χρηματοδοτικής συνεισφοράς, η οποία δεν υπερβαίνει:
α)
το 80 % του κόστους των ασφαλίστρων που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι απωλειών που προκαλούνται από δυσμενή καιρικά φαινόμενα τα οποία μπορούν να θεωρηθούν φυσικές καταστροφές·
β)
το 50 % του κόστους των ασφαλίστρων που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση:
i)
έναντι απωλειών που αναφέρονται στο στοιχείο α) και άλλων απωλειών που προκαλούνται από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα·
ii)
έναντι απωλειών που προκαλούνται από ζώα, ασθένειες φυτών ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.
3. Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής μπορεί να χορηγείται μόνο εάν οι σχετικές αποζημιώσεις στους παραγωγούς δεν καλύπτουν πάνω από το 100 % της απώλειας εισοδήματος, συνυπολογιζομένων των τυχόν αποζημιώσεων που λαμβάνουν οι παραγωγοί από άλλα καθεστώτα ενίσχυσης σε σχέση με τους ασφαλιζόμενους κινδύνους.
4. Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό στην αγορά ασφαλιστικών προϊόντων.
Άρθρο 50
Επενδύσεις
1. Μπορεί να παρέχεται στήριξη για υλικές ή άυλες επενδύσεις σε εγκαταστάσεις μεταποίησης και σε υποδομές οινοποιίας, καθώς και σε δομές και εργαλεία εμπορίας. Οι εν λόγω επενδύσεις αποσκοπούν στη βελτίωση της συνολικής απόδοσης της επιχείρησης και στην προσαρμογή της στις απαιτήσεις της αγοράς, καθώς και στην αύξηση της ανταγωνιστικότητάς της· αφορούν, επίσης, την παραγωγή ή την εμπορία των αμπελοοινικών προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος II, μεταξύ άλλων με στόχο τη βελτίωση της εξοικονόμησης ενέργειας, της συνολικής ενεργειακής απόδοσης και των βιώσιμων διεργασιών.
2. Το μέγιστο ποσοστό της στήριξης κατά την παράγραφο 1:
α)
ισχύει μόνο για πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κατά την έννοια της σύστασης 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής (24)·
β)
μπορεί, επίσης, να ισχύει για όλες τις επιχειρήσεις για τις εξόχως απόκεντρες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 349 ΣΛΕΕ και για τα μικρά νησιά του Αιγαίου Πελάγους, όπως ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 229/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (25).
Για τις επιχειρήσεις που δεν καλύπτονται από τον τίτλο Ι άρθρο 2 παράγραφος 1 του παραρτήματος της σύστασης 2003/361/ΕΚ και απασχολούν λιγότερους από 750 υπαλλήλους ή έχουν κύκλο εργασιών μικρότερο των 200 εκατομμυρίων ευρώ, η μεγίστη ένταση ενίσχυσης μειώνεται κατά το ήμισυ.
Δεν παρέχεται στήριξη σε προβληματικές επιχειρήσεις κατά την έννοια των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (26).
3. Στις επιλέξιμες δαπάνες δεν συγκαταλέγονται οι μη επιλέξιμες δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 69 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
4. Για τη συνεισφορά της Ένωσης ισχύουν τα εξής μέγιστα ποσοστά ενίσχυσης σε σχέση με τις επιλέξιμες επενδυτικές δαπάνες:
α)
50 % στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες·
β)
40 % σε άλλες περιφέρειες πλην των λιγότερο αναπτυγμένων·
γ)
75 % στις εξόχως απόκεντρες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 349 ΣΛΕΕ·
δ)
65 % στα μικρά νησιά του Αιγαίου Πελάγους, όπως ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 229/2013.
5. Το άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, στη στήριξη που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 51
Καινοτομία στον αμπελοοινικό τομέα
Η στήριξη μπορεί να χορηγείται για υλικές ή άυλες επενδύσεις με σκοπό την ανάπτυξη νέων προϊόντων, διεργασιών και τεχνολογιών όσον αφορά τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ. Μέσω της στήριξης επιδιώκεται η αύξηση της εμπορευσιμότητας και της ανταγωνιστικότητας των ενωσιακών αμπελοοινικών προϊόντων, ενώ σε αυτήν μπορεί να περιλαμβάνεται και η μεταφορά γνώσεων. Τα μέγιστα ποσοστά ενίσχυσης σε σχέση με τη συνεισφορά της Ένωσης στη στήριξη που παρέχεται βάσει του παρόντος άρθρου είναι τα ίδια με εκείνα που ορίζονται στο άρθρο 50 παράγραφος 4.
Άρθρο 52
Απόσταξη υποπροϊόντων
1. Μπορεί να παρέχεται στήριξη για την προαιρετική ή υποχρεωτική απόσταξη υποπροϊόντων οινοποίησης που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα VIII μέρος ΙΙ τμήμα Δ.
Το ποσό της ενίσχυσης καθορίζεται σε ποσοστό κατ’ όγκο και ανά εκατόλιτρο παραγόμενης αλκοόλης. Δεν χορηγείται ενίσχυση για τον όγκο αλκοόλης που περιέχεται στα αποσταζόμενα υποπροϊόντα και υπερβαίνει το 10 % του όγκου αλκοόλης που περιέχεται στον παραγόμενο οίνο.
2. Η ενίσχυση καταβάλλεται σε αποστακτήρια που μεταποιούν υποπροϊόντα οινοποιίας που παραδίδονται για απόσταξη με σκοπό την παραγωγή ακατέργαστης αλκοόλης ελαχίστου κατ’ όγκον αλκοολικού τίτλου 92 %.
Τα κράτη μέλη μπορεί να θέτουν ως προϋπόθεση για τη χορήγηση της στήριξης την κατάθεση εγγύησης από τον δικαιούχο.
3. Το μέγιστο ύψος της ενίσχυσης υπολογίζεται με βάση το κόστος συλλογής και μεταποίησης και καθορίζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις δυνάμει του άρθρου 54.
4. Η σχετική ενίσχυση περιλαμβάνει ένα κατ’ αποκοπήν ποσό για την αποζημίωση των εξόδων συλλογής των υποπροϊόντων οινοποίησης. Το εν λόγω ποσό μεταφέρεται από το αποστακτήριο στον παραγωγό, όταν ο τελευταίος αναλαμβάνει τα σχετικά έξοδα.
5. Η αλκοόλη που παράγεται από την απόσταξη για την οποία παρέχεται στήριξη κατά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 χρησιμοποιείται αποκλειστικά για βιομηχανικούς ή ενεργειακούς σκοπούς, ώστε να αποφεύγεται η στρέβλωση του ανταγωνισμού.
Υποτμημα 3
Διαδικαστικές διατάξεις
Άρθρο 53
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Προκειμένου να εξασφαλίζονται η επίτευξη των στόχων των προγραμμάτων των κρατών μελών για τη στήριξη του οίνου και η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση των πόρων της ΕΕ, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέσπιση:
α)
κανόνων σχετικά με την ευθύνη κάλυψης των δαπανών μεταξύ της ημερομηνίας παραλαβής των προγραμμάτων στήριξης και των τροποποιήσεών τους από την Επιτροπή και της ημερομηνίας έναρξης της εφαρμογής τους·
β)
κανόνων σχετικά με το περιεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης και τις δαπάνες, το κόστος διοίκησης και προσωπικού και τις ενέργειες που δύνανται να περιλαμβάνονται στα προγράμματα στήριξης των κρατών μελών, καθώς και σχετικά με τις προϋποθέσεις και τη δυνατότητα διενέργειας πληρωμών μέσω διαμεσολαβητών στην περίπτωση της ασφάλισης συγκομιδής που προβλέπεται στο άρθρο 49·
γ)
κανόνων σχετικά με την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης όταν χορηγείται προκαταβολή·
δ)
κανόνων σχετικά με τη χρήση όρων για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος·
ε)
κανόνων σχετικά με τον καθορισμό ανώτατου ορίου δαπανών για την αναφύτευση αμπελώνων για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ)·
στ)
κανόνων σχετικά με την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης μεταξύ:
i)
των διάφορων ενεργειών ενός προγράμματος κράτους μέλους για τη στήριξη του οίνου· και
ii)
ενός προγράμματος κράτους μέλους για τη στήριξη του οίνου και των προγραμμάτων του για την αγροτική ανάπτυξη ή την προώθηση·
ζ)
κανόνων βάσει των οποίων οι παραγωγοί αποσύρουν τα υποπροϊόντα της οινοποίησης, καθώς και σχετικά με εξαιρέσεις από την εν λόγω υποχρέωση για την αποφυγή πρόσθετου διοικητικού φόρτου και κανόνες για την εθελοντική πιστοποίηση των αποστακτηρίων·
η)
κανόνων που να επιτρέπουν στα κράτη μέλη να ορίζουν τις προϋποθέσεις για την καλή λειτουργία των μέτρων στήριξης που περιέχονται στα προγράμματά τους.
Άρθρο 54
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν μέτρα για:
α)
την υποβολή των προγραμμάτων στήριξης, τον αντίστοιχο χρηματοδοτικό προγραμματισμό και την αναθεώρηση των προγραμμάτων στήριξης·
β)
τις διαδικασίες υποβολής και επιλογής αιτήσεων, καθώς και πληρωμής·
γ)
την υποβολή, τον μορφότυπο και το περιεχόμενο των εκθέσεων και των αξιολογήσεων των προγραμμάτων στήριξης των κρατών μελών·
δ)
τον καθορισμό από τα κράτη μέλη του ύψους της ενίσχυσης για την πρώιμη συγκομιδή και την απόσταξη υποπροϊόντων·
ε)
τη δημοσιονομική διαχείριση και τις διατάξεις περί εφαρμογής των μέτρων στήριξης από τα κράτη μέλη·
στ)
τις διαδικασίες και το ύψος της εγγύησης που πρέπει να κατατίθεται όταν χορηγείται προκαταβολή.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 5
Ενίσχυση στον τομέα της μελισσοκομίας
Άρθρο 55
Εθνικά προγράμματα και χρηματοδότηση
1. Με στόχο τη βελτίωση των γενικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων μελισσοκομίας, τα κράτη μέλη μπορούν να καταρτίζουν τριετή εθνικά προγράμματα για τον τομέα της μελισσοκομίας («μελισσοκομικά προγράμματα»). Τα προγράμματα αυτά αναπτύσσονται σε συνεργασία με οργανώσεις εκπροσώπησης του μελισσοκομικού τομέα.
2. Η συνεισφορά της Ένωσης στα μελισσοκομικά προγράμματα αντιστοιχεί στο 50 % των δαπανών που βαρύνουν τα κράτη μέλη για τα προγράμματα αυτά, όπως εγκρίνονται σύμφωνα με το άρθρο 57 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ).
3. Για να είναι επιλέξιμα για τη συνεισφορά της Ένωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 2, τα κράτη μέλη εκπονούν μελέτη για τη διάρθρωση του τομέα της μελισσοκομίας στην επικράτειά τους, σε επίπεδο παραγωγής και εμπορίας.
4. Στα μελισσοκομικά προγράμματα μπορούν να συμπεριλαμβάνονται τα ακόλουθα μέτρα:
α)
τεχνική βοήθεια προς μελισσοκόμους και οργανώσεις μελισσοκόμων·
β)
καταπολέμηση των εισβολών στις κυψέλες και των ασθενειών, ιδιαίτερα της βαρρόας·
γ)
εξορθολογισμός της εποχιακής μετακίνησης·
δ)
μέτρα στήριξης των εργαστηρίων ανάλυσης προϊόντων μελισσοκομίας με στόχο τη διευκόλυνση των μελισσοκόμων στην εμπορία και την αναβάθμιση της αξίας των προϊόντων τους·
ε)
μέτρα στήριξης για την ανασύσταση του ενωσιακού μελισσοκομικού κεφαλαίου·
στ)
συνεργασία με ειδικευμένους φορείς για την υλοποίηση προγραμμάτων εφαρμοσμένης έρευνας στον τομέα της μελισσοκομίας και των μελισσοκομικών προϊόντων·
ζ)
παρακολούθηση της αγοράς·
η)
βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων με σκοπό την καλύτερη αξιοποίηση των προϊόντων στην αγορά.
Άρθρο 56
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση των ενωσιακών πόρων για τη μελισσοκομία, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης μεταξύ των μελισσοκομικών προγραμμάτων και των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης των κρατών μελών·
β)
τη βάση κατανομής της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνεισφοράς σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος ανάλογα, μεταξύ άλλων, με τον συνολικό αριθμό κυψελών στην Ένωση.
2. Προκειμένου να διασφαλίζεται η προσαρμογή του ενωσιακού καθεστώτος ενίσχυσης στις τελευταίες εξελίξεις και η αποτελεσματικότητα των καλυπτόμενων μέτρων για τη βελτίωση των γενικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων μελισσοκομίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για την επικαιροποίηση του καταλόγου μέτρων του άρθρου 55 παράγραφος 4 που μπορούν να περιλαμβάνονται στα μελισσοκομικά προγράμματα των κρατών μελών, μέσω της προσθήκης άλλων μέτρων ή της προσαρμογής των εν λόγω μέτρων χωρίς να διαγραφεί κανένα εξ αυτών. Η εν λόγω επικαιροποίηση του καταλόγου μέτρων δεν θίγει τα εθνικά προγράμματα που έχουν εγκριθεί πριν από την έναρξη ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης.
Άρθρο 57
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος όσον αφορά:
α)
το περιεχόμενο των εθνικών προγραμμάτων και των μελετών που εκπονούν τα κράτη σχετικά με τη διάρθρωση του τομέα της μελισσοκομίας στην επικράτειά τους στο επίπεδο της παραγωγής και της εμπορίας·
β)
τη διαδικασία ανακατανομής των αχρησιμοποίητων κονδυλίων·
γ)
την έγκριση των μελισσοκομικών προγραμμάτων που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της κατανομής της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνεισφοράς σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος· και το μέγιστο ύψος της χρηματοδότησης ανά κράτος μέλος.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 6
Ενίσχυση στον τομέα του λυκίσκου
Άρθρο 58
Ενισχύσεις στις οργανώσεις παραγωγών
1. Η Ένωση χορηγεί ενίσχυση σε οργανώσεις παραγωγών στον τομέα του λυκίσκου αναγνωρισμένες δυνάμει του άρθρου 152 για τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημεία i), ii) ή iii).
2. Η ετήσια ενωσιακή χρηματοδότηση για την ενίσχυση των οργανώσεων παραγωγών που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ανέρχεται σε 2 277 000 ευρώ για τη Γερμανία.
Άρθρο 59
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η ενίσχυση που προβλέπεται στο άρθρο 58 χρηματοδοτεί δραστηριότητες που εξυπηρετούν τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 152, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τις αιτήσεις ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων σχετικά με τις προθεσμίες και τα συνοδευτικά έγγραφα·
β)
τους κανόνες σχετικά με τις επιλέξιμες εκτάσεις λυκίσκου και τον υπολογισμό των ποσών που καταβάλλονται σε κάθε οργάνωση παραγωγών.
Άρθρο 60
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος όσον αφορά την καταβολή της ενίσχυσης.
Οι πράξεις αυτές εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων
Άρθρο 61
Διάρκεια
Το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων που θεσπίζεται στο παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2016 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030· η Επιτροπή θα διενεργήσει ενδιάμεση επανεξέταση για να αξιολογήσει την λειτουργία του καθεστώτος και, εφόσον κριθεί σκόπιμο, να υποβάλει προτάσεις.
Τμημα 1
Διαχείριση του καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων
Άρθρο 62
Άδειες
1. Οι οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που ταξινομούνται σύμφωνα με το άρθρο 81 παράγραφος 2 δύνανται να φυτεύονται ή να αναφυτεύονται μόνο εφόσον έχει χορηγηθεί άδεια σύμφωνα με τα άρθρα 64, 66 και 68, υπό τις προϋποθέσεις του παρόντος κεφαλαίου.
2. Τα κράτη μέλη χορηγούν την άδεια της παραγράφου 1 για συγκεκριμένη έκταση, εκπεφρασμένη σε εκτάρια, κατόπιν αίτησης του παραγωγού και τηρώντας αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια επιλεξιμότητας. Οι δαπάνες έκδοσης της άδειας δεν επιβαρύνουν τον παραγωγό.
3. Οι άδειες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ισχύουν για τρία έτη από την ημερομηνία χορήγησής τους. Παραγωγός ο οποίος δεν χρησιμοποίησε άδεια στη διάρκεια ισχύος της υφίσταται διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 89 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
4. Το παρόν κεφάλαιο δεν ισχύει για τη φύτευση ή αναφύτεση εκτάσεων που προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς ή για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας, για εκτάσεις των οποίων ο οίνος ή τα αμπελοοινικά προϊόντα προορίζονται αποκλειστικά για οικιακή κατανάλωση του αμπελοκαλλιεργητή ή για εκτάσεις που προορίζονται για νέα φύτευση, ως αποτέλεσμα υποχρεωτικών αγορών υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, οι οποίες προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο.
Άρθρο 63
Μηχανισμός διασφάλισης για τις νέες φυτεύσεις
1. Τα κράτη μέλη χορηγούν ετησίως άδειες για νέες φυτεύσεις που αντιστοιχούν στο 1 % του συνόλου των αμπελουργικών εκτάσεων της επικράτειάς τους ως είχε την 31η Ιουλίου του προηγούμενου έτους.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν:
α)
να εφαρμόζουν χαμηλότερο εθνικό ποσοστό από το ποσοστό που ορίζεται στην παράγραφο 1·
β)
να περιορίζουν την έκδοση αδειών σε περιφερειακό επίπεδο, για συγκεκριμένες περιοχές, επιλέξιμες για την παραγωγή οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή για περιοχές χωρίς γεωγραφική ένδειξη.
3. Όλοι οι περιορισμοί που αναφέρονται στην παράγραφο 2 συμβάλλουν στη μεθοδική αύξηση των αμπελοφυτεύσεων, ορίζονται σε επίπεδο άνω του 0 % και στηρίζονται σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους ειδικούς λόγους:
α)
ανάγκη αποφυγής αποδεδειγμένου κινδύνου υπερπροσφοράς σε σχέση με τις προοπτικές των αμπελοοινικών προϊόντων στην αγορά, χωρίς την υπέρβαση των απαραίτητων μέτρων για την κάλυψη της ανάγκης αυτής·
β)
ανάγκη αποφυγής αποδεδειγμένου κινδύνου σημαντικής υποτίμησης μιας συγκεκριμένης προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης.
4. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν και αιτιολογούν δεόντως κάθε απόφαση που εκδίδεται κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή τις εν λόγω αποφάσεις και τους σχετικούς λόγους.
Άρθρο 64
Χορήγηση αδειών για νέες αμπελοφυτεύσεις
1. Εφόσον οι επιλέξιμες αιτήσεις αδειοδότησης που υποβάλλονται εντός ορισμένου έτους αφορούν συνολική έκταση μικρότερη από την έκταση που παραχωρεί το κράτος μέλος, εγκρίνονται όλες οι σχετικές άδειες.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα αντικειμενικά και μη μεροληπτικά κριτήρια επιλεξιμότητας:
α)
ο αιτών διαθέτει γεωργική έκταση τουλάχιστον ίση με την έκταση για την οποία αιτείται την άδεια·
β)
ο αιτών διαθέτει επαρκείς επαγγελματικές δεξιότητες και ικανότητες·
γ)
από την αίτηση δεν προκύπτει σημαντικός κίνδυνος κατάχρησης της φήμης συγκεκριμένων προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης, κάτι που θεωρείται δεδομένο, εκτός εάν οι δημόσιες αρχές τεκμηριώσουν την ύπαρξή τέτοιου κινδύνου·
δ)
κατόπιν δέουσας αιτιολόγησης, ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια της παραγράφου 2, υπό την προϋπόθεση ότι εφαρμόζονται με αντικειμενικό και μη μεροληπτικό τρόπο.
2. Εάν, σε ορισμένο έτος, η συνολική έκταση που καλύπτεται από τις επιλέξιμες αιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 υπερβαίνει την έκταση που παραχωρεί το κράτος μέλος, οι άδειες χορηγούνται βάσει κατανομής εκταρίων κατ’ αναλογία σε όλους τους αιτούντες, ανάλογα με την έκταση για την οποία έχουν αιτηθεί άδεια. Η εν λόγω χορήγηση μπορεί επίσης να πραγματοποιείται εν μέρει ή εν όλω σύμφωνα με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα αντικειμενικά και μη μεροληπτικά κριτήρια προτεραιότητας:
α)
παραγωγοί που φυτεύουν αμπέλια για πρώτη φορά και εγκαθίστανται ως αρχηγοί της εκμετάλλευσης (νεοεισερχόμενοι)·
β)
εκτάσεις όπου οι αμπελώνες συμβάλλουν στη διατήρηση του περιβάλλοντος·
γ)
εκτάσεις που προορίζονται για νέες φυτεύσεις στο πλαίσιο μέτρων αναδασμού·
δ)
εκτάσεις που αντιμετωπίζουν φυσικούς ή άλλους ειδικούς περιορισμούς·
ε)
βιωσιμότητα των αναπτυξιακών σχεδίων ή των σχεδίων αναφύτευσης βάσει οικονομικής αξιολόγησης·
στ)
εκτάσεις προοριζόμενες για νέα φύτευση που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα σε επίπεδο γεωργικής εκμετάλλευσης και περιφέρειας·
ζ)
σχέδια βελτίωσης της ποιότητας των προϊόντων με γεωγραφικές ενδείξεις·
η)
εκτάσεις που προορίζονται για νέα φύτευση στο πλαίσιο της διεύρυνσης των μικρών και μεσαίων εκμεταλλεύσεων.
3. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τα κριτήρια των παραγράφων 1 και 2 τα οποία εφαρμόζουν και τα κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή.
Άρθρο 65
Ο ρόλος των επαγγελματικών οργανώσεων
Κατά την εφαρμογή του άρθρου 63 παράγραφος 2, ένα κράτος μέλος μπορεί να λαμβάνει υπόψη συστάσεις αναγνωρισμένων επαγγελματικών οργανώσεων του αμπελοοινικού τομέα που αναφέρονται στο άρθρα 152,156 και 157, ενδιαφερόμενων ομάδων παραγωγών που αναφέρονται στο άρθρο 95 ή άλλων ειδών επαγγελματικών οργανώσεων αναγνωρισμένων από τη νομοθεσία του κράτους μέλους, εφόσον των εν λόγω συστάσεων προηγείται συμφωνία που συνήφθη από τους ενδιαφερόμενους φορείς αντιπροσώπευσης της σχετικής γεωγραφικής περιοχής.
Οι συστάσεις αφορούν το πολύ τρία έτη.
Άρθρο 66
Αναφυτεύσεις
1. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, τα κράτη μέλη χορηγούν αυτομάτως άδεια σε παραγωγούς που έχουν προχωρήσει σε εκρίζωση αμπελουργικών εκτάσεων και έχουν υποβάλει τη σχετική αίτηση. Η εν λόγω άδεια αντιστοιχεί σε έκταση ισοδύναμη, από άποψη καθαρής καλλιέργειας, προς την έκταση που εκριζώθηκε. Οι εκτάσεις που καλύπτονται από τις εν λόγω άδειες δεν υπολογίζονται για τους σκοπούς του άρθρου 63.
2. Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν την άδεια της παραγράφου 1 σε παραγωγούς που αναλαμβάνουν την εκρίζωση αμπελουργικής έκτασης εφόσον η εκρίζωση της σχετικής έκτασης πραγματοποιηθεί το αργότερο έως στο τέλος του τέταρτου έτους από την ημερομηνία που φυτεύτηκαν οι νέοι αμπελώνες.
3. Η άδεια της παραγράφου 1 χρησιμοποιείται στην ίδια εκμετάλλευση στην οποία πραγματοποιήθηκε η εκρίζωση. Σε εκτάσεις επιλέξιμες για την παραγωγή προϊόντων οίνου με προστατευόμενη ονομασία προέλευση ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν την αναφύτευση, βάσει σύστασης επαγγελματικής οργάνωσης, σύμφωνα με το άρθρο 65, σε αμπέλους που πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης με την περιοχή που εκριζώθηκε.
4. Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για τις περιπτώσεις εκρίζωσης μη εγκεκριμένων φυτεύσεων.
Άρθρο 67
Κανόνας de minimis
1. Το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων που θεσπίζεται στο παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στα κράτη μέλη όπου δεν εφαρμοζόταν την 31η Δεκεμβρίου 2007 το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης που ορίζεται στο μέρος ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο ΙΙΙ τμήμα IVα υποτμήμα ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Τα κράτη μέλη στα οποία εφαρμοζόταν την 31η Δεκεμβρίου 2007 το καθεστώς της παραγράφου 1 και στα οποία οι νεοφυτευθείσες με αμπέλους εκτάσεις δεν υπερβαίνουν τα 10 000 εκτάρια, μπορούν να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων που προβλέπεται στο παρόν κεφάλαιο.
Άρθρο 68
Μεταβατικές διατάξεις
1. Τα δικαιώματα φύτευσης που έχουν παραχωρηθεί σε παραγωγούς πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2015 κατ’ εφαρμογή των άρθρων 85η, 85θ ή 85ια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και δεν έχουν χρησιμοποιηθεί από τους εν λόγω παραγωγούς, αλλά εξακολουθούν να ισχύουν κατά την ημερομηνία αυτή, μπορούν να μετατραπούν από την 1η Ιανουαρίου 2016 σε άδειες χορηγούμενες δυνάμει του παρόντος κεφαλαίου.
Η ανωτέρω μετατροπή συντελείται εφόσον οι εν λόγω παραγωγοί υποβάλουν σχετική αίτηση πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2015. Τα κράτη μέλη μπορούν με απόφασή τους να επιτρέψουν στους παραγωγούς να υποβάλουν αίτηση μετατροπής των δικαιωμάτων σε άδειες έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.
2. Οι άδειες που χορηγούνται κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1 έχουν την ίδια περίοδο ισχύος με τα δικαιώματα φύτευσης που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Εάν οι εν λόγω άδειες δεν χρησιμοποιηθούν, εκπνέουν το αργότερο την 31η Δεκεμβρίου 2018, ή, εάν ένα κράτος μέλος έχει λάβει την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο, το αργότερο την 31η Δεκεμβρίου 2023.
3. Οι εκτάσεις που καλύπτονται από τις άδειες που χορηγούνται κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1 δεν υπολογίζονται για τους σκοπούς του άρθρου 63.
Άρθρο 69
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227 όσον αφορά:
α)
τις προϋποθέσεις για την υποβολή της αίτησης εξαίρεσης που αναφέρεται στο άρθρο 62 παράγραφος 4·
β)
τους κανόνες σχετικά με τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφοι 1 και 2·
γ)
την προσθήκη κριτηρίων σε αυτά που παρατίθενται στο άρθρο 64 παράγραφοι 1 και 2·
δ)
τη συνύπαρξη αμπέλων που ο παραγωγός έχει δεσμευτεί να εκριζώσει με νεοφυτευθείσες αμπέλους, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 66 παράγραφος 2·
ε)
τους λόγους για τις αποφάσεις των κρατών μελών δυνάμει του άρθρου 66 παράγραφος 3.
Άρθρο 70
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα σχετικά με:
α)
τις διαδικασίες αδειοδότησης·
β)
τα βιβλία που πρέπει να τηρούν τα κράτη μέλη και τις κοινοποιήσεις που πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 2
Έλεγχος του καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων
Άρθρο 71
Μη εγκεκριμένες φυτεύσεις
1. Οι παραγωγοί εκριζώνουν με δικά τους έξοδα τις αμπελουργικές εκτάσεις που έχουν φυτευτεί χωρίς την απαιτούμενη άδεια.
2. Σε περίπτωση που οι παραγωγοί δεν προχωρήσουν σε εκριζώσεις εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία που τους γνωστοποιήθηκε η παρατυπία, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την εκρίζωση των φυτεύσεων αυτών εντός δύο ετών από τη λήξη της τετράμηνης περιόδου. Οι σχετικές δαπάνες βαρύνουν τους παραγωγούς τους οποίους αφορά το μέτρο.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους το αργότερο, το συνολικό μέγεθος των εκτάσεων στις οποίες διαπιστώνεται φύτευση αμπέλων χωρίς την απαιτούμενη άδεια μετά την 1η Ιανουαρίου 2016, καθώς και των εκτάσεων που εκριζώθηκαν κατ’ εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2.
4. Παραγωγός ο οποίος δεν έχει συμμορφωθεί με την υποχρέωση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου υφίσταται τις κυρώσεις που ορίζονται στο άρθρο 64 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
5. Οι αμπελουργικές εκτάσεις που δεν διαθέτουν άδεια αποκλείονται από εθνικά ή ενωσιακά μέτρα στήριξης.
Άρθρο 72
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για τον προσδιορισμό των λεπτομερειών των υποχρεώσεων κοινοποίησης με τις οποίες τα κράτη μέλη πρέπει να συμμορφώνονται, συμπεριλαμβανομένων των πιθανών μειώσεων των δημοσιονομικών ορίων που αναφέρονται στο παράρτημα VΙ σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Κανονεσ σχετικοι με την εμπορια
Τμημα 1
Προτυπα εμποριας
Υποτμημα 1
Εισαγωγικες διαταξεις
Άρθρο 73
Πεδίο εφαρμογής
Με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων εφαρμοστέων στα γεωργικά προϊόντα, καθώς και των διατάξεων που θεσπίζονται στον κτηνιατρικό και στον φυτοϋγειονομικό τομέα, καθώς και στον τομέα των τροφίμων με σκοπό να διασφαλιστεί η συμμόρφωση των προϊόντων με τα πρότυπα υγιεινής και καταλληλότητας και η προστασία της υγείας των ανθρώπων, των φυτών και των ζώων, το παρόν τμήμα περιλαμβάνει κανόνες που αφορούν τα πρότυπα εμπορίας. Οι κανόνες αυτοί διακρίνονται σε υποχρεωτικούς κανόνες και προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις, για τα γεωργικά προϊόντα.
Υποτμημα 2
Προτυπα εμποριας κατα τομεις ή προϊοντα
Άρθρο 74
Γενική αρχή
Τα προϊόντα για τα οποία έχουν θεσπιστεί πρότυπα εμπορίας ανά τομέα ή προϊόν σύμφωνα με το παρόν τμήμα μπορούν να διατίθενται στην αγορά της Ένωσης μόνο εάν ικανοποιούν τα εν λόγω πρότυπα.
Άρθρο 75
Θέσπιση και περιεχόμενο
1. Τα πρότυπα εμπορίας μπορούν να εφαρμόζονται σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους τομείς και/ή προϊόντα:
α)
ελαιόλαδο και επιτραπέζιες ελιές·
β)
οπωροκηπευτικά·
γ)
μεταποιημένα οπωροκηπευτικά·
δ)
μπανάνες·
ε)
ζώντα φυτά·
στ)
αυγά·
ζ)
κρέας πουλερικών·
η)
λιπαρές ουσίες για επάλειψη που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση·
θ)
λυκίσκος.
2. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και να βελτιωθούν οι οικονομικές συνθήκες παραγωγής και εμπορίας, καθώς και η ποιότητα των γεωργικών προϊόντων που καλύπτονται από τις παραγράφους 1 και 4 του παρόντος άρθρου, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τα πρότυπα εμπορίας ανά τομέα ή προϊόν σε όλα τα στάδια της εμπορίας, καθώς και τις παρεκκλίσεις και τις εξαιρέσεις από τα εν λόγω πρότυπα, με σκοπό την προσαρμογή στις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες της αγοράς, τις εξελισσόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών και τις εξελίξεις στα σχετικά διεθνή πρότυπα, καθώς και την αποφυγή της δημιουργίας εμποδίων στην παραγωγή καινοτόμων προϊόντων.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (27), τα πρότυπα εμπορίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν να καλύπτουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα, που καθορίζονται ανά τομέα ή προϊόν και βασίζονται στα χαρακτηριστικά κάθε τομέα, την ανάγκη ρύθμισης της διάθεσης στην αγορά και τους όρους της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου:
α)
τους τεχνικούς ορισμούς, την ονομασία και τις ονομασίες πώλησης για τομείς εκτός εκείνων που καθορίζονται στο άρθρο 78·
β)
τα κριτήρια ταξινόμησης, όπως η κατάταξη σε κατηγορίες, το βάρος, το μέγεθος, η ηλικία και η κατηγορία·
γ)
το είδος, τη φυτική ποικιλία ή τη φυλή του ζώου ή τον εμπορικό τύπο·
δ)
την παρουσίαση, την επισήμανση ως προς τα υποχρεωτικά πρότυπα εμπορίας, τη συσκευασία, τους κανόνες που ισχύουν για τα συσκευαστήρια, τη σήμανση, το έτος συγκομιδής και τη χρήση ειδικών ενδείξεων, με την επιφύλαξη των άρθρων 92 έως 123·
ε)
κριτήρια όπως η εμφάνιση, η σύσταση, η διάπλαση, τα χαρακτηριστικά του προϊόντος η ποσοστιαία περιεκτικότητα σε νερό·
στ)
ειδικές ύλες που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ή κατασκευαστικά στοιχεία ή συστατικά, συμπεριλαμβανομένων των περιεχόμενων ποσοτήτων, της καθαρότητας και της ταυτοποίησής τους·
ζ)
τον τύπο καλλιέργειας ή εκτροφής και τη μέθοδο παραγωγής, περιλαμβανόμενων των οινολογικών πρακτικών και των προηγμένων συστημάτων βιώσιμης παραγωγής·
η)
την ανάμειξη γλευκών σταφυλιών και οίνων, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών ορισμών, τη σύμμειξη και τους σχετικούς περιορισμούς·
θ)
τη συχνότητα συλλογής, την παράδοση, τη συντήρηση και την επεξεργασία, τη μέθοδο και τη θερμοκρασία διατήρησης, την αποθήκευση και τη μεταφορά·
ι)
τον τόπο της καλλιέργειας ή εκτροφής και/ή καταγωγής, εκτός του κρέατος πουλερικών και των λιπαρών ουσιών για επάλειψη·
ια)
τους περιορισμούς όσον αφορά τη χρήση ορισμένων ουσιών και πρακτικών·
ιβ)
ειδικές χρήσεις·
ιγ)
τους όρους που διέπουν τη διάθεση, κατοχή, κυκλοφορία και χρήση των προϊόντων που δεν συνάδουν με τα πρότυπα εμπορίας που θεσπίζονται δυνάμει της παραγράφου 1 ή με τους ορισμούς, τις ονομασίες και τις ονομασίες πώλησης που αναφέρονται στο άρθρο 78, καθώς και τη διάθεση των υποπροϊόντων.
4. Επιπροσθέτως της παραγράφου 1α, οι προδιαγραφές εμπορίας μπορούν να εφαρμόζονται στον τομέα του οίνου. Τα στοιχεία στ), ζ), η), ι) και ιγ) της παραγράφου 3 εφαρμόζονται επί του προκειμένου τομέως.
5. Τα πρότυπα εμπορίας ανά τομέα ή προϊόν που εγκρίνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου καθορίζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 84 έως 88 και του παραρτήματος ΙΧ και λαμβανομένων υπόψη των εξής:
α)
των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των σχετικών προϊόντων·
β)
της ανάγκης να εξασφαλιστούν οι συνθήκες για τη διευκόλυνσης της διάθεσης των προϊόντων στην αγορά·
γ)
του συμφέροντος των παραγωγών να γνωστοποιούν τα χαρακτηριστικά των προϊόντων και τα χαρακτηριστικά καλλιέργειας ή εκτροφής και του συμφέροντος των καταναλωτών να λαμβάνουν επαρκείς και διαφανείς πληροφορίες για τα προϊόντα, μεταξύ άλλων όσον αφορά τους τόπους καλλιέργειας ή εκτροφής, που προσδιορίζονται κατά περίπτωση στο κατάλληλο γεωγραφικό επίπεδο, έπειτα από εκτίμηση, ιδίως, του κόστους και της διοικητικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων και των ωφελειών για τους παραγωγούς και τον τελικό καταναλωτή·
δ)
των μεθόδων που είναι διαθέσιμες για τον προσδιορισμό των φυσικών, χημικών και οργανοληπτικών χαρακτηριστικών των προϊόντων·
ε)
των τυποποιημένων συστάσεων που εκδίδονται από διεθνείς φορείς·
στ)
της ανάγκης να διαφυλάσσονται τα φυσικά και ουσιώδη χαρακτηριστικά των προϊόντων και να αποφεύγεται η ουσιαστική μεταβολή της σύνθεσης του οικείου προϊόντος.
6. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και η ανάγκη βελτίωσης της ποιότητας και των οικονομικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας γεωργικών προϊόντων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για την τροποποίηση του καταλόγου των τομέων της παραγράφου 1. Οι συγκεκριμένες κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις περιορίζονται αυστηρά στις αποδεδειγμένες ανάγκες που προκύπτουν από τις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών, την τεχνική πρόοδο ή την ανάγκη για καινοτόμα προϊόντα, και αποτελούν αντικείμενο έκθεσης της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, στην οποία αξιολογούνται, ειδικότερα, οι ανάγκες των καταναλωτών, οι δαπάνες και η διοικητική επιβάρυνση των επιχειρήσεων, περιλαμβανομένου του αντικτύπου στην εσωτερική αγορά και το διεθνές εμπόριο και τα οφέλη για τους παραγωγούς και τους τελικούς καταναλωτές.
Άρθρο 76
Πρόσθετες απαιτήσεις για την εμπορία προϊόντων στον τομέα των οπωροκηπευτικών
1. Επιπλέον, καθόσον αφορά τα εφαρμοστέα πρότυπα εμπορίας τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 75, τα οπωροκηπευτικά προϊόντα που προορίζονται να πωληθούν νωπά στον καταναλωτή μπορούν να διατίθενται στην αγορά μόνο εάν είναι καλής, ανόθευτης και σύμφωνης προς τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας και εάν αναγράφεται η χώρα προέλευσης.
2. Τα πρότυπα εμπορίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1, καθώς και τυχόν πρότυπα εμπορίας για τον τομέα των οπωροκηπευτικών οριζόμενα σύμφωνα με το παρόν υποτμήμα, εφαρμόζονται σε όλα τα στάδια εμπορίας, περιλαμβανομένης της εισαγωγής και εξαγωγής και μπορούν να καλύπτουν την ποιότητα, την ταξινόμηση σε κατηγορίες, το βάρος, το μέγεθος, τη συσκευασία, την αποθήκευση, τη μεταφορά, την παρουσίαση και την εμπορία.
3. Ο κάτοχος προϊόντων του τομέα των οπωροκηπευτικών που καλύπτονται από πρότυπα εμπορίας εκθέτει τα εν λόγω προϊόντα, τα προσφέρει προς πώληση και τα παραδίδει ή τα εμπορεύεται εντός της Ένωσης αποκλειστικά και μόνον σύμφωνα με τα εν λόγω πρότυπα, είναι δε υπεύθυνος για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς αυτά.
4. Για τη σωστή εφαρμογή της απαίτησης της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου και για να συνεκτιμηθούν ειδικές καταστάσεις ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227 οι οποίες είναι αναγκαίες για την ορθή εφαρμογή του.
Άρθρο 77
Πιστοποίηση για τον λυκίσκο
1. Κατά περίπτωση, επιπλέον των εφαρμοστέων προτύπων εμπορίας, τα προϊόντα λυκίσκου, τα οποία συγκομίζονται ή παρασκευάζονται εντός της Ένωσης υπόκεινται σε διαδικασία πιστοποίησης, σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
2. Πιστοποιητικό μπορεί να εκδίδεται μόνον για προϊόντα που παρουσιάζουν τα στοιχειώδη ποιοτικά χαρακτηριστικά που είναι κατάλληλα για συγκεκριμένο στάδιο της εμπορίας τους. Για τη σκόνη λυκίσκου, τη σκόνη λυκίσκου με υψηλότερη περιεκτικότητα λουπουλίνης, τα εκχυλίσματα λυκίσκου και τα ανάμεικτα προϊόντα λυκίσκου, το πιστοποιητικό εκδίδεται μόνον εφόσον η περιεκτικότητα των εν λόγω προϊόντων σε οξύ άλφα δεν είναι κατώτερη από την αντίστοιχη περιεκτικότητα του λυκίσκου από τον οποίον παρασκευάσθηκαν τα προϊόντα αυτά.
3. Το πιστοποιητικό αναφέρει τουλάχιστον:
α)
τον ή τους τόπους παραγωγής του λυκίσκου·
β)
το ή τα έτη συγκομιδής· και
γ)
την ή τις ποικιλίες.
4. Η εμπορία ή η εξαγωγή προϊόντων λυκίσκου επιτρέπεται μόνον εάν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Στην περίπτωση εισαγόμενων προϊόντων του τομέα του λυκίσκου, το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 190 παράγραφος 2 θεωρείται ισότιμο προς το πιστοποιητικό αυτό.
5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό μέτρων που παρεκκλίνουν από την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου:
α)
με σκοπό την ικανοποίηση των εμπορικών απαιτήσεων ορισμένων τρίτων χωρών· ή
β)
για τα προϊόντα που προορίζονται για ιδιαίτερες χρήσεις.
Τα μέτρα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο:
i)
δεν επηρεάζουν την κανονική εμπορία προϊόντων για τα οποία έχει εκδοθεί το πιστοποιητικό· και
ii)
συνοδεύονται από εγγυήσεις προς αποφυγή σύγχυσης με τα προϊόντα αυτά.
Άρθρο 78
Ορισμοί, ονομασίες και ονομασίες πώλησης για ορισμένους τομείς και προϊόντα
1. Κατά περίπτωση, επιπλέον των εφαρμοστέων προτύπων εμπορίας, οι ορισμοί, οι ονομασίες και οι ονομασίες πώλησης που προβλέπονται στο παράρτημα VΙΙ ισχύουν για τους εξής τομείς ή προϊόντα:
α)
βόειο κρέας·
β)
οίνος·
γ)
γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση·
δ)
κρέας πουλερικών
ε)
αυγά·
στ)
λιπαρές ουσίες για επάλειψη που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση· και
ζ)
ελαιόλαδο και επιτραπέζιες ελιές·
2. Οι ορισμοί, οι ονομασίες ή οι ονομασίες πώλησης που προβλέπονται στο παράρτημα VΙΙ μπορούν να χρησιμοποιούνται στην Ένωση μόνο για την εμπορία προϊόντων τα οποία πληρούν τις αντίστοιχες απαιτήσεις του εν λόγω παραρτήματος.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, όσον αφορά τις τροποποιήσεις των ορισμών και των ονομασιών πώλησης που προβλέπονται στο παράρτημα VΙΙ, καθώς και τις παρεκκλίσεις ή τις εξαιρέσεις από αυτές. Οι πράξεις αυτές περιορίζονται αυστηρώς στις αποδεδειγμένες ανάγκες που προκύπτουν από την μεταβαλλομένη καταναλωτική ζήτηση, την τεχνική πρόοδο ή τις ανάγκες για καινοτόμα προϊόντα.
4. Προκειμένου να έχουν οι επιχειρήσεις και τα κράτη μέλη σαφή και κατάλληλη αντίληψη των ορισμών και των ονομασιών πώλησης που προβλέπονται στο παράρτημα VΙΙ, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τους κανόνες για τον καθορισμό και την εφαρμογή τους.
5. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και η εξέλιξη της αγοράς γαλακτοκομικών προϊόντων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον προσδιορισμό των γαλακτοκομικών προϊόντων για τα οποία πρέπει να αναφέρεται το ζωικό είδος από το οποίο προέρχεται το γάλα, αν δεν προέρχεται από βοοειδή, και για τη θέσπιση των απαραίτητων κανόνων.
Άρθρο 79
Όρια ανοχής
1. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε προϊόντος ή τομέα, τα διαφορετικά στάδια εμπορίας, οι τεχνικές συνθήκες, πιθανές σημαντικές πρακτικές δυσκολίες, καθώς και η ακρίβεια και η επαναληψιμότητα των μεθόδων ανάλυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με το όριο ανοχής για ένα ή περισσότερα συγκεκριμένα πρότυπα, πέραν του οποίου ολόκληρη η παρτίδα προϊόντων θα θεωρείται μη συμμορφούμενη με το συγκεκριμένο πρότυπο.
2. Κατά τη θέσπιση των πράξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη την ανάγκη να μην αλλοιώνονται τα εγγενή χαρακτηριστικά του προϊόντος και να αποφεύγεται η υποβάθμιση της ποιότητάς του.
Άρθρο 80
Οινολογικές πρακτικές και μέθοδοι ανάλυσης
1. Για την παραγωγή και συντήρηση στην Ένωση των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ, χρησιμοποιούνται μόνο οι οινολογικές πρακτικές που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με το παράρτημα VΙΙΙ και προβλέπονται στο άρθρο 75 παράγραφος 3 στοιχείο ζ) και στο άρθρο 83 παράγραφοι 2 και 3.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται:
α)
στους χυμούς σταφυλιών και τους συμπυκνωμένους χυμούς σταφυλιών· και
β)
στο γλεύκος σταφυλιών και στο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών που προορίζονται για την παρασκευή χυμού σταφυλιών.
Οι εγκεκριμένες οινολογικές πρακτικές χρησιμοποιούνται μόνο για την ορθή οινοποίηση, την καλή συντήρηση ή τον εξευγενισμό του προϊόντος.
Τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ παράγονται στην Ένωση σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στο παράρτημα VΙΙΙ.
2. Τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ δεν διατίθενται στην αγορά της Ένωσης εάν:
α)
έχουν παραχθεί σύμφωνα με μη εγκεκριμένες ενωσιακές οινολογικές πρακτικές·
β)
έχουν παραχθεί σύμφωνα με μη εγκεκριμένες εθνικές οινολογικές πρακτικές· ή
γ)
δεν τηρούν τους κανόνες που ορίζονται στο παράρτημα VΙΙΙ.
Τα μη εμπορεύσιμα σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο αμπελοοινικά προϊόντα καταστρέφονται. Κατά παρέκκλιση από τον ως άνω κανόνα, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν να χρησιμοποιούνται από αποστακτήρια, εργοστάσια οξοποιίας ή για βιομηχανικούς σκοπούς ορισμένα προϊόντα που διαθέτουν τα χαρακτηριστικά που καθορίζουν τα ίδια τα κράτη μέλη, υπό την προϋπόθεση ότι η εξουσιοδότηση αυτή δεν μετατρέπεται σε κίνητρο παραγωγής αμπελοοινικών προϊόντων με χρήση μη εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών.
3. Για την έγκριση των οινολογικών πρακτικών που αναφέρονται στο άρθρο 75 παράγραφος 3 στοιχείο ζ), η Επιτροπή:
α)
λαμβάνει υπόψη τις οινολογικές πρακτικές και μεθόδους ανάλυσης που συνιστά και δημοσιεύει ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου, καθώς και τα αποτελέσματα της πειραματικής χρήσης οινολογικών πρακτικών που δεν έχουν ακόμη εγκριθεί·
β)
λαμβάνει υπόψη την προστασία της δημόσιας υγείας·
γ)
λαμβάνει υπόψη τον πιθανό κίνδυνο παραπλάνησης των καταναλωτών λόγω των παγιωμένων αντιλήψεων και των αντίστοιχων προσδοκιών τους για το προϊόν, εκτιμώντας τη διαθεσιμότητα και την εφαρμοσιμότητα μέσων πληροφόρησης για την εξάλειψη παρόμοιων κινδύνων·
δ)
επιτρέπει τη διατήρηση των φυσικών και βασικών χαρακτηριστικών του οίνου και δεν προκαλεί ουσιαστική αλλαγή στη σύσταση του σχετικού προϊόντος·
ε)
διασφαλίζει αποδεκτό στοιχειώδες επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος·
στ)
τηρεί τους γενικούς κανόνες σχετικά με τις οινολογικές πρακτικές και τους κανόνες που ορίζονται στο παράρτημα VΙΙΙ.
4. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή μεταχείριση των μη εμπορεύσιμων αμπελοοινικών προϊόντων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τους κανόνες του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου για τις εθνικές διαδικασίες απόσυρσης ή καταστροφής αμπελοοινικών προϊόντων που δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις.
5. Η Επιτροπή, εφόσον απαιτείται, εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που ορίζουν τις μεθόδους που αναφέρονται στο άρθρο 75 παράγραφος 5 στοιχείο δ) για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ. Οι μέθοδοι αυτές βασίζονται σε κάθε σχετική μέθοδο που συνιστά και δημοσιεύει ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου, εκτός αν είναι αναποτελεσματική ή ακατάλληλη για τον σκοπό που επιδιώκει η Ένωση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Μέχρις ότου θεσπιστούν αυτές οι εκτελεστικές πράξεις, χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι και οι κανόνες που επιτρέπονται από το οικείο κράτος μέλος.
Άρθρο 81
Οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου
1. Τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ και παράγονται στην Ένωση παρασκευάζονται από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου ταξινομήσιμες σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, τα κράτη μέλη ταξινομούν τις οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που επιτρέπεται να φυτεύονται, να αναφυτεύονται ή να εμβολιάζονται στα εδάφη τους προς οινοπαραγωγή.
Τα κράτη μέλη επιτρέπεται να ταξινομούν μόνον τις οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που πληρούν τους εξής όρους:
α)
η ποικιλία ανήκει στο είδος Vitis vinifera ή προέρχεται από διασταύρωση μεταξύ του είδους Vitis vinifera και άλλων ειδών του γένους Vitis·
β)
η ποικιλία δεν είναι μία από τις ακόλουθες: Noah, Othello, Isabelle, Jacquez, Clinton και Hebermont.
Όταν μια οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου διαγράφεται από την ταξινόμηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η εκρίζωση της εν λόγω ποικιλίας πραγματοποιείται εντός 15 ετών από τη διαγραφή της.
3. Τα κράτη μέλη των οποίων η οινοπαραγωγή δεν υπερβαίνει τα 50 000 εκατόλιτρα ανά αμπελουργική περίοδο, υπολογιζόμενη βάσει της μέσης παραγωγής κατά τις τελευταίες πέντε αμπελουργικές περιόδους, απαλλάσσονται από την υποχρέωση ταξινόμησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο.
Ωστόσο, και στα εν λόγω κράτη μέλη επιτρέπεται να φυτεύονται, να αναφυτεύονται ή να εμβολιάζονται προς οινοπαραγωγή μόνον οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που είναι σύμφωνες με την παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 πρώτο και τρίτο εδάφιο και την παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη επιτρέπουν τη φύτευση, την αναφύτευση ή τον εμβολιασμό των ακόλουθων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου για σκοπούς επιστημονικής έρευνας και πειραμάτων:
α)
οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου μη ταξινομημένες, στην περίπτωση κρατών μελών πλην των αναφερομένων στην παράγραφο 3·
β)
οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με την παράγραφο 2 εδάφιο 2, στην περίπτωση των κρατών μελών που αναφέρονται στην παράγραφο 3.
5. Αμπελώνες με οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου, με σκοπό την παραγωγή οίνου, που έχουν φυτευτεί κατά παράβαση των παραγράφων 2, 3 και 4 εκριζώνονται.
Ωστόσο, δεν είναι υποχρεωτική η εκρίζωση των αμπελώνων των εκτάσεων αυτών όταν η παραγωγή τους προορίζεται αποκλειστικά για κατανάλωση από την οικογένεια του οινοπαραγωγού.
Άρθρο 82
Ειδική χρήση οίνου που δεν ανήκει σε καμία από τις κατηγορίες που ορίζονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ
Εκτός από τον εμφιαλωμένο οίνο για τον οποίο τεκμηριώνεται ότι η εμφιάλωση πραγματοποιήθηκε πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1971, ο οίνος που παράγεται από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες απαριθμούνται στην ταξινόμηση που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 81 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο αλλά δεν ανήκει σε μία από τις κατηγορίες που ορίζονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ, χρησιμοποιείται αποκλειστικά προς οικιακή κατανάλωση από τους οινοπαραγωγούς, για παραγωγή ξιδιού από οίνο ή για απόσταξη.
Άρθρο 83
Εθνικές διατάξεις για ορισμένα προϊόντα και τομείς
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 75 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν εθνικές διατάξεις που καθορίζουν διαφορετικά επίπεδα ποιότητας όσον αφορά τις λιπαρές ουσίες για επάλειψη. Οι εθνικές αυτές διατάξεις πρέπει να επιτρέπουν την αξιολόγηση των εν λόγω επιπέδων ποιότητας σύμφωνα με κριτήρια που αφορούν κυρίως τις χρησιμοποιούμενες πρώτες ύλες, τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά των προϊόντων και τη φυσική και μικροβιολογική τους σταθερότητα.
Τα κράτη μέλη που κάνουν χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο εξασφαλίζουν ότι στα προϊόντα άλλων κρατών μελών τα οποία πληρούν τα κριτήρια που θεσπίζονται με τις εν λόγω εθνικές διατάξεις μπορούν να χρησιμοποιούνται, κατά τρόπο που δεν δημιουργεί διακρίσεις, ενδείξεις οι οποίες δηλώνουν ότι ετηρήθησαν τα εν λόγω κριτήρια.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν ή να απαγορεύουν τη χρήση ορισμένων οινολογικών πρακτικών και να προβλέπουν αυστηρότερους κανόνες για οίνους εγκεκριμένους βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας οι οποίοι παράγονται στο έδαφός τους, με στόχο την ενίσχυση της διατήρησης των βασικών χαρακτηριστικών των οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, καθώς και των αφρωδών οίνων και των οίνων λικέρ.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την πειραματική χρήση μη εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών.
4. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή και διαφανής εφαρμογή του παρόντος άρθρου, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των όρων εφαρμογής των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, καθώς και των όρων κατοχής, κυκλοφορίας και χρήσης των προϊόντων που προκύπτουν από τις πειραματικές πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να εγκρίνουν ή να διατηρούν συμπληρωματικές εθνικές διατάξεις για τα προϊόντα που καλύπτονται από ενωσιακό πρότυπο εμπορίας μόνον εφόσον οι εν λόγω διατάξεις συνάδουν με το ενωσιακό δίκαιο, ιδιαίτερα με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των αγαθών, και με την επιφύλαξη της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (28).
Υποτμημα 3
Προαιρετικες αποκλειστικες ενδειξεις
Άρθρο 84
Γενική διάταξη
Δημιουργείται σύστημα προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων ανά τομέα ή προϊόν για να καταστεί ευκολότερο για τους παραγωγούς γεωργικών προϊόντων με χαρακτηριστικά ή ιδιότητες που παρέχουν προστιθέμενη αξία να κοινοποιούν τα χαρακτηριστικά ή τις ιδιότητες αυτές εντός της εσωτερικής αγοράς και ιδίως για να στηριχθούν και να συμπληρωθούν τα ειδικά πρότυπα εμπορίας.
Το παρόν υποτμήμα δεν ισχύει για τα αμπελοοινικά προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1.
Άρθρο 85
Υφιστάμενες προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις
1. Οι προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις που καλύπτονται από το σύστημα αυτό από 20ής Δεκεμβρίου 2013 απαριθμούνται στο παράρτημα IX και οι όροι χρήσης τους καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 86 σημείο α).
2. Οι προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου παραμένουν σε ισχύ, με την επιφύλαξη τυχόν τροποποιήσεων, εκτός εάν ακυρωθούν δυνάμει του άρθρου 86.
Άρθρο 86
Δέσμευση, τροποποίηση και ακύρωση προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών, οι εξελίξεις της επιστημονικής και τεχνικής γνώσης, η κατάσταση στην αγορά και οι εξελίξεις όσον αφορά τα πρότυπα εμπορίας και τα διεθνή πρότυπα, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227:
α)
για τη δέσμευση πρόσθετης προαιρετικής αποκλειστικής ένδειξης και τον καθορισμό των προϋποθέσεων χρήσης της·
β)
για την τροποποίηση των προϋποθέσεων χρήσης μιας προαιρετικής αποκλειστικής ένδειξης· ή
γ)
για την ακύρωση μιας προαιρετικής αποκλειστικής ένδειξης.
Άρθρο 87
Πρόσθετες προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις
1. Μια ένδειξη, για να είναι επιλέξιμη να καταστεί πρόσθετη προαιρετική αποκλειστική ένδειξη, πρέπει να πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η ένδειξη αφορά χαρακτηριστικό προϊόντος ή ιδιότητα της καλλιέργειας, της εκτροφής ή της επεξεργασίας και συγκεκριμένο τομέα ή προϊόν·
β)
η χρήση της ένδειξης επιτρέπει τη σαφέστερη προβολή της προστιθέμενης αξίας του προϊόντος μέσω των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών ή των ιδιοτήτων καλλιέργειας, εκτροφής ή επεξεργασίας·
γ)
όταν το προϊόν διατίθεται στην αγορά, το αναφερόμενο στο στοιχείο α) χαρακτηριστικό ή ιδιότητά του είναι αναγνωρίσιμο από καταναλωτές σε διάφορα κράτη μέλη·
δ)
οι όροι και η χρήση της ένδειξης συνάδουν με την οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (29) ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011.
Κατά τη θέσπιση πρόσθετης προαιρετικής αποκλειστικής ένδειξης, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τυχόν σχετικά διεθνή πρότυπα και τις υφιστάμενες αποκλειστικές ενδείξεις για τα οικεία προϊόντα ή τομείς.
2. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά ορισμένων τομέων καθώς και οι προσδοκίες των καταναλωτών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με περαιτέρω λεπτομέρειες για τις απαιτήσεις που αφορούν τη θέσπιση πρόσθετης αποκλειστικής ένδειξης, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 88
Περιορισμοί στη χρήση των προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων
1. Μια προαιρετική αποκλειστική ένδειξη μπορεί να χρησιμοποιείται μόνον για την περιγραφή προϊόντων τα οποία συμμορφώνονται με τους όρους που ισχύουν για τη χρήση της.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίζουν ότι η επισήμανση του προϊόντος δεν προκαλεί σύγχυση με τις προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις.
3. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα προϊόντα που περιγράφονται με προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις πληρούν τους όρους που ισχύουν για τη χρήση τους, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με πρόσθετους κανόνες για τη χρήση προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων.
Υποτμημα 4
Προτυπα εμποριας που αφορουν τις εισαγωγες και τις εξαγωγες
Άρθρο 89
Γενικές διατάξεις
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών, καθώς και ο ειδικός χαρακτήρας ορισμένων γεωργικών προϊόντων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τους όρους υπό τους οποίους θεωρείται ότι τα εισαγόμενα προϊόντα έχουν επιτύχει ισοδύναμο επίπεδο συμμόρφωσης με τα πρότυπα εμπορίας και τους όρους της Ένωσης που επιτρέπουν παρεκκλίσεις από το άρθρο 74· και
β)
τους κανόνες περί εφαρμογής των προτύπων εμπορίας στα προϊόντα που εξάγονται από την Ένωση.
Άρθρο 90
Ειδικές διατάξεις για τις εισαγωγές οίνου
1. Εκτός αν άλλως προβλέπεται σε διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, οι διατάξεις σχετικά με τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και την επισήμανση του οίνου που προβλέπονται στο τμήμα 2 του παρόντος κεφαλαίου, καθώς και οι ορισμοί, οι ονομασίες και οι ονομασίες πώλησης που αναφέρονται στο άρθρο 78 του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται στα προϊόντα που εισάγονται στην Ένωση και εμπίπτουν στους κωδικούς ΣΟ 2009 61, 2009 69 και 2204.
2. Πλην αντιθέτων διατάξεων διεθνών συμφωνιών που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου παράγονται σύμφωνα με οινολογικές πρακτικές εγκεκριμένες από την Ένωση δυνάμει του παρόντος κανονισμού ή, πριν από την έγκριση κατά το άρθρο 80 παράγραφος 3, σύμφωνα με οινολογικές πρακτικές τις οποίες συνιστά και δημοσιεύει ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου.
3. Για την εισαγωγή των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 απαιτείται η προσκόμιση:
α)
πιστοποιητικού συμμόρφωσης με τις διατάξεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2, το οποίο συντάσσεται από αρμόδιο φορέα της χώρας καταγωγής του προϊόντος ο οποίος περιλαμβάνεται σε κατάλογο δημοσιοποιούμενο από την Επιτροπή·
β)
δελτίου ανάλυσης που συντάσσεται από οργανισμό ή υπηρεσία που ορίζεται από τη χώρα καταγωγής του προϊόντος, εάν το προϊόν προορίζεται για άμεση κατανάλωση από τον άνθρωπο.
Υποτμημα 5
Κοινες διαταξεις
Άρθρο 91
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις:
α)
που να καταρτίζουν τον κατάλογο για το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙΙ σημείο 5 δεύτερο εδάφιο και τις λιπαρές ουσίες για επάλειψη που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος VΙΙ έκτο εδάφιο στοιχείο α) με βάση ενδεικτικούς καταλόγους προϊόντων που τα κράτη μέλη θεωρούν ότι αντιστοιχούν, εντός της επικράτειάς τους, στις διατάξεις αυτές και τους οποίους τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή·
β)
που να θεσπίζουν κανόνες για την εφαρμογή των προτύπων εμπορίας ανά τομέα ή προϊόν·
γ)
που να θεσπίζουν κανόνες βάσει των οποίων να διαπιστώνεται κατά πόσον τα προϊόντα έχουν υποβληθεί σε επεξεργασία κατά παράβαση των εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών·
δ)
που να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις μεθόδους ανάλυσης για τον καθορισμό των χαρακτηριστικών των προϊόντων·
ε)
που να θεσπίζουν κανόνες για τον καθορισμό του ορίου ανοχής ·
στ)
που να θεσπίζουν κανόνες για την εφαρμογή των μέτρων του άρθρου 89·
ζ)
που να θεσπίζουν κανόνες για την ταυτοποίηση ή την καταγραφή του παραγωγού και/ή των βιομηχανικών εγκαταστάσεων στις οποίες παρασκευάσθηκε ή μεταποιήθηκε το προϊόν, για τις διαδικασίες πιστοποίησης και για τα εμπορικά έγγραφα, τα συνοδευτικά έγγραφα και τα βιβλία που πρέπει να τηρούνται.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 2
Ονομασιες προελευσης, γεωγραφικες ενδειξεις και παραδοσιακες ενδειξεις στον αμπελοοινικο τομεα
Υποτμημα 1
Εισαγωγικες διαταξεις
Άρθρο 92
Πεδίο εφαρμογής
1. Οι κανόνες για τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τις παραδοσιακές ενδείξεις που ορίζονται στο παρόν τμήμα εφαρμόζονται στα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙΙ μέρος ΙΙ σημεία 1, 3 έως 6, 8, 9, 11, 15 και 16.
2. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 έχουν ως βάση:
α)
την προστασία των έννομων συμφερόντων των καταναλωτών και των παραγωγών·
β)
τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς των σχετικών προϊόντων· και
γ)
την προώθηση της παραγωγής ποιοτικών προϊόντων που αναφέρονται στο παρόν τμήμα, με παράλληλη δυνατότητα εφαρμογής εθνικών μέτρων στο πλαίσιο πολιτικών για την ποιότητα.
Υποτμημα 2
Ονομασiες προeλευσης και γεωγραφικες ενδειξεις
Άρθρο 93
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «ονομασία προέλευσης»: ονομασία περιοχής, συγκεκριμένης τοποθεσίας ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, χώρας η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει προϊόν που αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 και πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:
i)
η ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος οφείλονται κυρίως ή αποκλειστικά στο ιδιαίτερο γεωγραφικό περιβάλλον με τους εγγενείς φυσικούς και ανθρώπινους παράγοντές του·
ii)
τα σταφύλια από τα οποία παράγεται το προϊόν προέρχονται αποκλειστικά από τη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή·
iii)
η παραγωγή πραγματοποιείται στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή· και
iv)
το προϊόν προέρχεται αποκλειστικά από ποικιλίες αμπέλου που ανήκουν στο είδος Vitis vinifera·
β) «γεωγραφική ένδειξη»: ένδειξη αναφερόμενη σε περιοχή, συγκεκριμένη τοποθεσία ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, χώρα η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει προϊόν που αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 και το οποίο πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:
i)
έχει συγκεκριμένη ποιότητα, φήμη ή άλλα χαρακτηριστικά που οφείλονται στην εν λόγω γεωγραφική προέλευσή του·
ii)
τουλάχιστον το 85 % των σταφυλιών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του προέρχονται αποκλειστικά από τη γεωγραφική αυτή περιοχή·
iii)
η παραγωγή πραγματοποιείται στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή· και
iv)
προέρχεται από ποικιλίες αμπέλου που ανήκουν στο είδος Vitis vinifera ή από διασταύρωση μεταξύ του είδους Vitis vinifera και άλλων ειδών του γένους Vitis.
2. Ορισμένες παραδοσιακά χρησιμοποιούμενες ονομασίες συνιστούν ονομασίες προέλευσης εάν:
α)
περιγράφουν έναν οίνο·
β)
αναφέρονται σε γεωγραφική ονομασία·
γ)
πληρούν τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σημεία i) έως iv) και
δ)
έχουν υποστεί τη διαδικασία που ορίζεται στο παρόν υποτμήμα για την εξασφάλιση προστασίας σε ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις.
3. Οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν γεωγραφικές περιοχές σε τρίτες χώρες, είναι επιλέξιμες για προστασία στην Ένωση σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.
4. Η παραγωγή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σημείο iii) καλύπτει όλες τις σχετικές εργασίες, από τον τρύγο έως την ολοκλήρωση της οινοποίησης, πλην των διεργασιών που εκτελούνται μετά την παραγωγή.
5. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο β) σημείο ii), το 15 % των σταφυλιών που μπορεί κατ’ ανώτατο όριο να μην προέρχεται από την οριοθετημένη περιοχή προέρχεται από το κράτος μέλος ή την τρίτη χώρα όπου βρίσκεται η περιοχή αυτή.
Άρθρο 94
Αιτήσεις προστασίας
1. Οι αιτήσεις προστασίας ονομασιών ως ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων συνοδεύονται από τεχνικό φάκελο που περιλαμβάνει:
α)
την ονομασία για την οποία ζητείται προστασία·
β)
το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του αιτούντος·
γ)
τις προδιαγραφές του προϊόντος που αναφέρονται στην παράγραφο 2· και
δ)
ενιαίο έγγραφο στο οποίο συνοψίζονται οι προδιαγραφές του προϊόντος που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
2. Οι προδιαγραφές του προϊόντος επιτρέπουν στα ενδιαφερόμενα μέρη να ελέγχουν τις σχετικές συνθήκες παραγωγής του προϊόντος που φέρει την ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη.
Οι προδιαγραφές του προϊόντος περιλαμβάνουν τουλάχιστον:
α)
την ονομασία για την οποία ζητείται προστασία·
β)
περιγραφή του οίνου ή των οίνων:
i)
για την ονομασία προέλευσης, τα βασικά αναλυτικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά·
ii)
για την γεωγραφική ένδειξη, τα βασικά αναλυτικά χαρακτηριστικά, καθώς και αξιολόγηση ή ένδειξη των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών·
γ)
κατά περίπτωση, τις ειδικές οινολογικές πρακτικές που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του οίνου ή των οίνων, καθώς και τους σχετικούς περιορισμούς για την παραγωγή τους·
δ)
την οριοθέτηση της σχετικής γεωγραφικής περιοχής·
ε)
την ανώτατη απόδοση ανά εκτάριο·
στ)
ένδειξη της ή των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου από τις οποίες προέρχεται ο οίνος ή οι οίνοι·
ζ)
τα λεπτομερή στοιχεία από τα οποία συνάγεται ο δεσμός που αναφέρεται στο στοιχείο α) σημείο i) ή, κατά περίπτωση, στο άρθρο 93 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i)·
η)
τις εφαρμοστέες απαιτήσεις που ορίζονται σε ενωσιακή ή εθνική νομοθεσία ή, εφόσον προβλέπεται από τα κράτη μέλη, από οργάνωση που διαχειρίζεται την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή την προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να είναι αντικειμενικές, χωρίς διακρίσεις και σύμφωνες προς το ενωσιακό δίκαιο·
θ)
την ονομασία και τη διεύθυνση των αρχών ή των οργανισμών που ελέγχουν την τήρηση των διατάξεων των προδιαγραφών του προϊόντος, καθώς και τα συγκεκριμένα καθήκοντά τους.
3. Σε περίπτωση που η αίτηση παροχής προστασίας αφορά γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας, περιλαμβάνει, επιπλέον των στοιχείων που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2, στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η σχετική ονομασία προστατεύεται στη χώρα προέλευσης.
Άρθρο 95
Αιτούντες
1. Αίτηση προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης μπορεί να υποβάλλει οποιαδήποτε ενδιαφερόμενη ομάδα παραγωγών ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, μεμονωμένος παραγωγός. Στην αίτηση μπορούν να συμμετέχουν άλλα ενδιαφερόμενα μέρη.
2. Οι παραγωγοί μπορούν να υποβάλλουν αίτηση παροχής προστασίας μόνο για οίνους τους οποίους παράγουν.
3. Σε περίπτωση ονομασίας που αφορά διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή ή παραδοσιακή ονομασία που συνδέεται με διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή, μπορεί να υποβάλλεται κοινή αίτηση.
Άρθρο 96
Εθνική προκαταρκτική διαδικασία
1. Οι αιτήσεις προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης για οίνους καταγωγής Ένωσης υπόκεινται σε εθνική προκαταρκτική διαδικασία.
2. Η αίτηση προστασίας υποβάλλεται στο κράτος μέλος από την επικράτεια του οποίου προέρχεται η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη.
3. Το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση προστασίας προβαίνει σε εξέτασή της, προκειμένου να διαπιστώσει εάν πληροί τους όρους που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.
Το εν λόγω κράτος μέλος εφαρμόζει εθνική διαδικασία που διασφαλίζει τη δέουσα δημοσίευση της αίτησης και προβλέπει προθεσμία τουλάχιστον δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης, εντός της οποίας οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει έννομο συμφέρον και διαμένει ή είναι εγκατεστημένο στο έδαφός του δύναται να υποβάλει ένσταση κατά της προτεινόμενης προστασίας, καταθέτοντας στο εν λόγω κράτος μέλος δεόντως αιτιολογημένη δήλωση.
4. Εάν το κράτος μέλος που εξετάζει την αίτηση θεωρεί ότι η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη δεν πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα ή ότι δεν συνάδει με την ενωσιακή νομοθεσία, απορρίπτει την αίτηση.
5. Εάν το κράτος μέλος που εξετάζει την αίτηση θεωρεί ότι πληρούνται οι απαιτήσεις, προβλέπει εθνική διαδικασία που διασφαλίζει τη δέουσα δημοσίευση της προδιαγραφής του προϊόντος τουλάχιστον στο Διαδίκτυο και προωθεί την αίτηση στην Επιτροπή.
Άρθρο 97
Εξέταση από την Επιτροπή
1. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί την ημερομηνία υποβολής της αίτησης προστασίας της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης.
2. Η Επιτροπή εξετάζει αν οι αιτήσεις προστασίας που αναφέρονται στο άρθρο 94 πληρούν τους όρους που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.
3. Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι πληρούνται οι όροι του παρόντος υποτμήματος, εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που αφορούν τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης του ενιαίου εγγράφου που αναφέρεται στο άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και των στοιχείων της δημοσίευσης των προδιαγραφών του προϊόντος που πραγματοποιήθηκε κατά την προκαταρκτική εθνική διαδικασία. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
4. Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι δεν πληρούνται οι όροι του παρόντος υποτμήματος, εκδίδει,εκτελεστικές πράξεις που απορρίπτουν την αίτηση.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 98
Διαδικασία ένστασης
Εντός δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης του ενιαίου εγγράφου που αναφέρεται στο άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο δ), οποιοδήποτε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα ή οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει έννομο συμφέρον και διαμένει ή είναι εγκατεστημένο σε κράτος μέλος εκτός εκείνου στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση προστασίας ή σε τρίτη χώρα δύναται να υποβάλει ένσταση κατά της προτεινόμενης προστασίας, καταθέτοντας στην Επιτροπή δεόντως αιτιολογημένη δήλωση σχετικά με τους όρους επιλεξιμότητας που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.
Σε περίπτωση φυσικού ή νομικού προσώπου που διαμένει ή είναι εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα, η δήλωση αυτή υποβάλλεται είτε απευθείας είτε μέσω των αρχών της οικείας τρίτης χώρας, εντός της περιόδου των δύο μηνών που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
Άρθρο 99
Απόφαση σχετικά με την παροχή προστασίας
Με βάση τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή κατά την περάτωση της διαδικασίας ένστασης που αναφέρεται στο άρθρο 98, εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που είτε παρέχουν προστασία στην ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη που πληροί τους όρους που αναφέρονται στο παρόν υποτμήμα και συνάδει με την ενωσιακή νομοθεσία είτε απορρίπτουν την αίτηση όταν δεν πληρούνται οι όροι αυτοί.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 100
Ομώνυμα
1. Ονομασία για την οποία υποβάλλεται αίτηση και η οποία είναι απολύτως ή εν μέρει ομώνυμη με ονομασία που έχει ήδη καταχωριστεί δυνάμει του παρόντος κανονισμού καταχωρίζεται λαμβανομένων δεόντως υπόψη των τοπικών και παραδοσιακών χρήσεων και τυχόν κινδύνων σύγχυσης.
Ομώνυμη ονομασία που δημιουργεί στον καταναλωτή την εσφαλμένη εντύπωση ότι τα προϊόντα προέρχονται από άλλη επικράτεια δεν καταχωρίζεται, ακόμη και αν είναι ακριβής όσον αφορά την επικράτεια, την περιοχή ή την τοποθεσία από την οποία προέρχονται τα εν λόγω προϊόντα.
Η χρήση καταχωρισμένης ομώνυμης ονομασίας είναι δυνατή μόνον εάν εξασφαλίζεται ότι η μεταγενέστερα καταχωριζόμενη ομώνυμη ονομασία διακρίνεται σαφώς στην πράξη από την ήδη καταχωρισμένη, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης για ισότιμη μεταχείριση των οικείων παραγωγών και αποφυγής της παραπλάνησης των καταναλωτών.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, εάν μια ονομασία για την οποία υποβάλλεται αίτηση είναι απολύτως ή εν μέρει ομώνυμη με γεωγραφική ένδειξη που προστατεύεται δυνάμει του δικαίου των κρατών μελών.
3. Σε περίπτωση που η ονομασία μιας οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου περιλαμβάνει ή συνίσταται σε προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, η ονομασία αυτή δεν χρησιμοποιείται για την επισήμανση των γεωργικών προϊόντων.
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι υφιστάμενες πρακτικές επισήμανσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό εξαιρέσεων από τον κανόνα αυτό.
4. Η προστασία των ονομασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων προϊόντων που καλύπτονται από το άρθρο 93 του παρόντος κανονισμού δεν θίγει προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις που ισχύουν για αλκοολούχα ποτά κατά την έννοια του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (30).
Άρθρο 101
Πρόσθετοι λόγοι άρνησης προστασίας
1. Οι ονομασίες που έχουν καταστεί κοινές δεν προστατεύονται ως ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις.
Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, ως «ονομασία που έχει καταστεί κοινή» νοείται η ονομασία οίνου η οποία, παρόλο που συνδέεται με την τοποθεσία ή την περιοχή όπου το προϊόν είχε αρχικά παραχθεί ή διατεθεί στην αγορά, έχει πλέον καταστεί κοινή ονομασία οίνου στην Ένωση.
Προκειμένου να προσδιοριστεί εάν μία ονομασία έχει καταστεί κοινή ή όχι λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες, ιδίως:
α)
η υφιστάμενη κατάσταση στην Ένωση, ιδίως στις περιοχές κατανάλωσης·
β)
το σχετικό ενωσιακό ή εθνικό δίκαιο.
2. Δεν προστατεύεται ως ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη ονομασία εάν, λαμβανομένης υπόψη της φήμης ενός εμπορικού σήματος και της αναγνωρισιμότητάς του, η προστασία θα μπορούσε να παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγματική ταυτότητα του οίνου.
Άρθρο 102
Σχέση με εμπορικά σήματα
1. Η καταχώριση εμπορικού σήματος το οποίο περιλαμβάνει ή συνίσταται σε προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη που δεν τηρεί τη σχετική προδιαγραφή του προϊόντος ή η χρήση του οποίου εμπίπτει στο άρθρο 103 παράγραφος 2 και αφορά προϊόν που ανήκει σε μία από τις κατηγορίες που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος II:
α)
δεν γίνεται δεκτή, εάν η αίτηση καταχώρισης του εμπορικού σήματος υποβάλλεται μετά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης προστασίας της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης στην Επιτροπή και, κατά συνέπεια, παρέχεται προστασία στην ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη· ή
β)
ακυρώνεται.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 101 παράγραφος 2, εμπορικό σήμα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση ή το οποίο έχει καταχωριστεί ή έχει καθιερωθεί με τη χρήση καλή τη πίστει, εάν προβλέπεται η δυνατότητα αυτή από το σχετικό εθνικό δίκαιο, στην επικράτεια της Ένωσης είτε πριν από την ημερομηνία έναρξης της προστασίας της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης στη χώρα προέλευσης είτε πριν από την 1η Ιανουαρίου 1996 μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιείται και να ανανεώνεται κατά παρέκκλιση από την προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης, υπό τον όρο ότι δεν υπάρχουν λόγοι ακύρωσης ή ανάκλησης του εμπορικού σήματος σύμφωνα με την οδηγία 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (31) ή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 207/2009 του Συμβουλίου (32).
Στις περιπτώσεις αυτές, επιτρέπεται η χρήση της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης παράλληλα με τα αντίστοιχα εμπορικά σήματα.
Άρθρο 103
Προστασία
1. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις δύνανται να χρησιμοποιούνται από οποιαδήποτε επιχείρηση διαθέτει στην αγορά οίνο που παράγεται σύμφωνα με την αντίστοιχη προδιαγραφή προϊόντος.
2. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης, οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις καθώς και οι οίνοι για τους οποίους χρησιμοποιούνται οι εν λόγω προστατευόμενες ονομασίες σύμφωνα με τις προδιαγραφές του προϊόντος προστατεύονται από:
α)
κάθε άμεση ή έμμεση εμπορική χρήση της εν λόγω προστατευόμενης ονομασίας:
i)
από παρόμοια προϊόντα που δεν πληρούν την προδιαγραφή προϊόντος της προστατευόμενης ονομασίας· ή
ii)
στον βαθμό που η χρήση αυτή εκμεταλλεύεται τη φήμη της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης·
β)
κάθε κατάχρηση, απομίμηση ή επίκληση, έστω και αν αναφέρεται η πραγματική προέλευση του προϊόντος ή της υπηρεσίας ή εάν η προστατευόμενη ονομασία χρησιμοποιείται σε μετάφραση, μεταγραφή ή συνοδεύεται από εκφράσεις όπως «τρόπος», «τύπος», «μέθοδος», «όπως παράγεται στ…», «απομίμηση», «γεύση», «είδος» ή άλλες ανάλογες·
γ)
κάθε άλλη ψευδή ή παραπλανητική ένδειξη σχετική με την προέλευση, την καταγωγή, τον χαρακτήρα ή τις βασικές ιδιότητες του προϊόντος στην εξωτερική ή εσωτερική συσκευασία, το διαφημιστικό υλικό ή τα έγγραφα που αφορούν τον σχετικό οίνο καθώς και στη συσκευασία του προϊόντος σε δοχείο που μπορεί να δημιουργήσει εσφαλμένες εντυπώσεις όσον αφορά την προέλευσή του·
δ)
κάθε άλλη πρακτική ικανή να παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγματική προέλευση του προϊόντος.
3. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις δεν καθίστανται κοινές στην Ένωση κατά την έννοια του άρθρου 101 παράγραφος 1.
Άρθρο 104
Μητρώο
Η Επιτροπή καταρτίζει και διατηρεί ηλεκτρονικό μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων οίνων, στο οποίο έχει πρόσβαση το κοινό. Στο μητρώο μπορούν να καταχωρίζονται ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις που αφορούν προϊόντα τρίτων χωρών τα οποία προστατεύονται στην Ένωση βάσει διεθνούς συμφωνίας στην οποία η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος. Οι εν λόγω ονομασίες καταχωρίζονται στο μητρώο ως προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις, εκτός εάν στην εν λόγω συμφωνία χαρακτηρίζονται ρητά ως προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης βάσει του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 105
Τροποποιήσεις των προδιαγραφών προϊόντος
Κάθε ενδιαφερόμενος που πληροί τους όρους του άρθρου 95 μπορεί να υποβάλλει αίτηση για έγκριση τροποποίησης των προδιαγραφών προϊόντος προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, ιδίως με σκοπό την προσαρμογή στην εξέλιξη των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων ή την εκ νέου οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής που αναφέρεται στο άρθρο 94 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο δ). Στις αιτήσεις περιγράφονται και αιτιολογούνται οι ζητούμενες τροποποιήσεις.
Άρθρο 106
Ανάκληση
Η Επιτροπή μπορεί, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν δεόντως αιτιολογημένου αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας ή φυσικού ή νομικού προσώπου που έχει έννομο συμφέρον, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να ανακαλούν την προστασία ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, εάν δεν εξασφαλίζεται πλέον η τήρηση των αντίστοιχων προδιαγραφών του προϊόντος.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 107
Υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων
1. Οι ονομασίες οίνων που αναφέρονται στα άρθρα 51 και 54 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 (33) του Συμβουλίου και το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 753/2002 (34) της Επιτροπής προστατεύονται αυτομάτως δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή τις εγγράφει στο μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 104 του παρόντος κανονισμού.
2. Η Επιτροπή λαμβάνει τα διοικητικά μέτρα που είναι αναγκαία για τη διαγραφή των ονομασιών οίνων για τις οποίες ισχύει το άρθρο 118ιε παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 από το μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 104 του παρόντος κανονισμού, με εκτελεστικές πράξεις εκδιδόμενες χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3 του παρόντος κανονισμού.
3. Το άρθρο 106 δεν εφαρμόζεται στις υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014, η Επιτροπή μπορεί, με δική της πρωτοβουλία, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να ανακαλούν την προστασία υφισταμένων προστατευόμενων ονομασιών οίνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, εάν δεν πληρούν τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 93.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
4. Για την Κροατία, οι ονομασίες οίνων που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (35) προστατεύονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, με την επιφύλαξη του αποτελέσματος της διαδικασίας ενστάσεων. Η Επιτροπή τις εγγράφει στο μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 104.
Άρθρο 108
Τέλη
Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν τέλη για την κάλυψη των δαπανών τους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συνεπάγεται η εξέταση των αιτήσεων προστασίας, των ενστάσεων, των αιτήσεων τροποποιήσεων και των αιτήσεων ανάκλησης δυνάμει του παρόντος υποτμήματος.
Άρθρο 109
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της παραγωγής στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, που θεσπίζουν:
α)
τα πρόσθετα κριτήρια οριοθέτησης της γεωγραφικής περιοχής· και
β)
τους περιορισμούς και τις παρεκκλίσεις αναφορικά με την παραγωγή στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή.
2. Προκειμένου να διασφαλίζεται η ποιότητα και η ιχνηλασιμότητα των προϊόντων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες οι προδιαγραφές των προϊόντων μπορούν να περιλαμβάνουν πρόσθετες απαιτήσεις.
3. Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των έννομων δικαιωμάτων και συμφερόντων των παραγωγών και των επιχειρήσεων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
το είδος του αιτούντος που μπορεί να υποβάλλει αίτηση προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης·
β)
τους όρους που πρέπει να τηρούνται όσον αφορά την αίτηση προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, τον έλεγχο από την Επιτροπή, τη διαδικασία ένστασης και τις διαδικασίες τροποποίησης, ανάκλησης και μετατροπής προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης ή προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων·
γ)
του όρους που εφαρμόζονται στις διασυνοριακές αιτήσεις·
δ)
τους όρους για τις αιτήσεις που αφορούν γεωγραφικές περιοχές τρίτης χώρας·
ε)
την ημερομηνία από την οποία ισχύει η προστασία ή η τροποποίηση προστασίας·
στ)
τους όρους που αφορούν τις τροποποιήσεις των προδιαγραφών του προϊόντος.
4. Προκειμένου να διασφαλιστεί επαρκές επίπεδο προστασίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με περιορισμούς όσον αφορά την προστατευόμενη ονομασία.
5. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι οικονομικοί παράγοντες και οι αρμόδιες αρχές δεν θίγονται άνευ λόγου από την εφαρμογή του παρόντος υποτμήματος όσον αφορά τις ονομασίες οίνων στις οποίες είχε χορηγηθεί προστασία πριν από την 1η Αυγούστου 2009 ή για τις οποίες είχε υποβληθεί αίτηση προστασίας πριν από την ημερομηνία αυτή, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με μεταβατικούς κανόνες που αφορούν:
α)
τις ονομασίες οίνων που είχαν αναγνωριστεί από τα κράτη μέλη ως ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις έως την 1η Αυγούστου 2009 και τις ονομασίες οίνων για τις οποίες είχε υποβληθεί αίτηση προστασίας πριν από την ημερομηνία αυτή·
β)
τους οίνους που έχουν διατεθεί στην αγορά ή επισημανθεί πριν από μια συγκεκριμένη ημερομηνία· και
γ)
τις τροποποιήσεις των προδιαγραφών των προϊόντων.
Άρθρο 110
Εκτελεστικές αρμοδιότητες κατά τη διαδικασία εξέτασης
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα που αφορούν:
α)
τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις προδιαγραφές προϊόντος όσον αφορά τον δεσμό μεταξύ της γεωγραφικής περιοχής και του τελικού προϊόντος·
β)
τη δημοσιοποίηση των αποφάσεων σχετικά με την παροχή ή την άρνηση προστασίας·
γ)
τη δημιουργία και την τήρηση του μητρώου που αναφέρεται στο άρθρο 104·
δ)
τη μετατροπή προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης σε προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη·
ε)
την υποβολή διασυνοριακών αιτήσεων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Η Επιτροπή μπορεί εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα που αφορούν τη διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων προστασίας ή έγκρισης της τροποποίησης μιας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, καθώς και τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων ένστασης, ανάκλησης ή μετατροπής και την υποβολή πληροφοριών σχετικά με υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων, ιδίως όσον αφορά:
α)
τα υποδείγματα εγγράφων και τον μορφότυπο διαβίβασης·
β)
τις προθεσμίες·
γ)
τα λεπτομερή στοιχεία, τις αποδείξεις και τα δικαιολογητικά έγγραφα που πρέπει να υποβάλλονται για την υποστήριξη της αίτησης ή του αιτήματος.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 111
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Σε περίπτωση που μια ένσταση κρίνεται απαράδεκτη, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστική πράξη που την απορρίπτει ως απαράδεκτη. Η εν λόγω πράξη εκδίδεται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
Υποτμημα 3
Παραδοσιακες ενδειξεις
Άρθρο 112
Ορισμός
Ως «παραδοσιακή ένδειξη» νοείται ένδειξη η οποία χρησιμοποιείται παραδοσιακά στα κράτη μέλη για προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 για να δηλώσει:
α)
ότι το προϊόν έχει προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη βάσει της ενωσιακής ή εθνικής νομοθεσίας· ή
β)
τη μέθοδο παραγωγής ή παλαίωσης ή την ποιότητα, το χρώμα, την τοποθεσία ή ένα ιδιαίτερο γεγονός που συνδέεται με την ιστορία του προϊόντος με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη.
Άρθρο 113
Προστασία
1. Προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο για προϊόν που έχει παραχθεί σύμφωνα με τον ορισμό που προβλέπεται στο άρθρο 112.
Οι παραδοσιακές ενδείξεις προστατεύονται από την παράνομη χρήση.
2. Οι παραδοσιακές ενδείξεις προστατεύονται μόνο στη γλώσσα και για τις κατηγορίες αμπελοοινικών προϊόντων που ζητούνται δια της αιτήσεως από:
α)
κάθε κατάχρηση της προστατευόμενης ένδειξης, ακόμη και εάν συνοδεύεται από εκφράσεις όπως «στυλ», «τύπος», «μέθοδος», «όπως παράγεται σε», «απομίμηση», «άρωμα», «είδος» ή άλλες ανάλογες εκφράσεις·
β)
οποιαδήποτε άλλη ψευδή ή παραπλανητική ένδειξη όσον αφορά τη φύση, τα χαρακτηριστικά ή τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του προϊόντος η οποία αναγράφεται στην εσωτερική συσκευασία ή το περιτύλιγμα, στο διαφημιστικό υλικό ή σε έγγραφα που αφορούν το συγκεκριμένο προϊόν·
γ)
κάθε άλλη πρακτική η οποία είναι πιθανόν να παραπλανήσει τον καταναλωτή και, ιδίως, να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο οίνος πληροί τα κριτήρια για την προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη.
3. Οι παραδοσιακές ενδείξεις δεν καθίστανται κοινές ενδείξεις στην Ένωση.
Άρθρο 114
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να διασφαλίζεται επαρκές επίπεδο προστασίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τη γλώσσα και την ορθογραφία της παραδοσιακής ένδειξης που πρέπει να προστατευθεί.
2. Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των έννομων δικαιωμάτων και των συμφερόντων των παραγωγών και των επιχειρήσεων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
του είδους των αιτούντων που μπορούν να υποβάλλουν αίτηση προστασίας παραδοσιακής ένδειξης·
β)
των προϋποθέσεων εγκυρότητας των αιτήσεων προστασίας παραδοσιακής ένδειξης·
γ)
των λόγων υποβολής ένστασης κατά προτεινόμενης αναγνώρισης παραδοσιακής ένδειξης·
δ)
του εύρους της προστασίας και της σχέσης με εμπορικά σήματα, προστατευόμενες παραδοσιακές ενδείξεις, προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις, ομώνυμα ή ορισμένες ονομασίες οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου·
ε)
των λόγων ανάκλησης παραδοσιακής ένδειξης·
στ)
της ημερομηνίας υποβολής αιτήσεων προστασίας παραδοσιακής ένδειξης ή αιτημάτων ένστασης ή ανάκλησης·
ζ)
των διαδικασιών που πρέπει να ακολουθούνται για τις αιτήσεις προστασίας παραδοσιακής ένδειξης, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου από την Επιτροπή, της διαδικασίας ένστασης και των διαδικασιών ανάκλησης και τροποποίησης.
3. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιούνται παραδοσιακές ενδείξεις σε προϊόντα τρίτων χωρών και για την πρόβλεψη παρεκκλίσεων από το άρθρο 112 και το άρθρο 113 παράγραφος 2.
Άρθρο 115
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα που αφορούν τη διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων προστασίας ή έγκρισης τροποποίησης παραδοσιακής ένδειξης, καθώς και τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων ένστασης ή ανάκλησης, ιδίως όσον αφορά:
α)
τα υποδείγματα εγγράφων και τον μορφότυπο διαβίβασης·
β)
τις προθεσμίες·
γ)
τα λεπτομερή στοιχεία, τις αποδείξεις και τα δικαιολογητικά έγγραφα που πρέπει να υποβάλλονται για την υποστήριξη της αίτησης ή του αιτήματος·
δ)
λεπτομερείς κανόνες για τη δημοσιοποίηση των προστατευόμενων παραδοσιακών ενδείξεων.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που αποδέχονται ή απορρίπτουν μια αίτηση προστασίας παραδοσιακής ένδειξης ή ένα αίτημα τροποποίησης προστατευόμενης ένδειξης ή ανάκλησης της προστασίας μιας παραδοσιακής ένδειξης.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να προβλέπουν την προστασία παραδοσιακών ενδείξεων σε σχέση με τις οποίες μια αίτηση προστασίας έχει γίνει δεκτή, ιδίως κατατάσσοντάς τις σύμφωνα με το άρθρο 112 και δημοσιεύοντας τον ορισμό και/ή τις προϋποθέσεις χρήσης.
4. Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 116
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Σε περίπτωση που μια ένσταση κρίνεται απαράδεκτη, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστική πράξη που την απορρίπτει ως απαράδεκτη. Η εν λόγω πράξη εκδίδεται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
Τμημα 3
Επισημανση και παρουσιαση στον αμπελοοινικο τομεα
Άρθρο 117
Ορισμός
Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, νοούνται ως:
α) «επισήμανση»: το σύνολο των λέξεων, ενδείξεων, εμπορικών ή βιομηχανικών σημάτων, εικόνων ή συμβόλων που τοποθετούνται σε συσκευασία, έγγραφο, πινακίδα, ετικέτα, δακτύλιο ή περιλαίμιο που συνοδεύει ή αναφέρεται στο συγκεκριμένο προϊόν·
β) «παρουσίαση»: κάθε πληροφορία που παρέχεται στους καταναλωτές μέσω της συσκευασίας του συγκεκριμένου προϊόντος, καθώς και μέσω του σχήματος και του τύπου των φιαλών.
Άρθρο 118
Εφαρμογή οριζόντιων κανόνων
Πλην αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού, για την επισήμανση και την παρουσίαση ισχύει η οδηγία 89/396/ΕΟΚ του Συμβουλίου (36), η οδηγία 2000/13/ΕΚ, η οδηγία 2007/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (37),η οδηγία 2008/95/ΕΚ και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1169/2011.
Η επισήμανση των προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ σημεία 1 έως 11, 13, 15 και 16 δεν συμπληρώνεται με ενδείξεις πέραν αυτών που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, εκτός εάν οι ενδείξεις αυτές πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 2000/13/ΕΚ ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011.
Άρθρο 119
Υποχρεωτικές ενδείξεις
1. Η επισήμανση και η παρουσίαση των προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ σημεία 1 έως 11, 13, 15 και 16 και τα οποία διατίθενται στην αγορά στην Ένωση ή εξάγονται περιλαμβάνουν τις ακόλουθες υποχρεωτικές ενδείξεις:
α)
την ονομασία της κατηγορίας του αμπελοοινικού προϊόντος σύμφωνα με το παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ·
β)
για τους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη:
i)
την ένδειξη «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη»· και
ii)
την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή την προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη·
γ)
τον αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο·
δ)
την ένδειξη προέλευσης·
ε)
την ένδειξη του εμφιαλωτή ή, στην περίπτωση του αφρώδους οίνου, του αεριούχου αφρώδους οίνου, του αφρώδους οίνου ποιότητας ή του αφρώδους οίνου ποιότητας αρωματικού τύπου, το όνομα του παραγωγού ή του πωλητή·
στ)
την ένδειξη του εισαγωγέα στην περίπτωση εισαγόμενων οίνων· και
ζ)
στην περίπτωση του αφρώδους οίνου, του αεριούχου αφρώδους οίνου, του αφρώδους οίνου ποιότητας ή του αφρώδους οίνου ποιότητας αρωματικού τύπου, την ένδειξη της περιεκτικότητας σε σάκχαρα.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 στοιχείο α), η μνεία της κατηγορίας του αμπελοοινικού προϊόντος μπορεί να παραλείπεται για τους οίνους των οποίων οι ετικέτες περιλαμβάνουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 στοιχείο β), η μνεία των ενδείξεων «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη» μπορεί να παραλείπεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν αναγράφεται στην ετικέτα παραδοσιακή ένδειξη δυνάμει του άρθρου 112 στοιχείο α), σύμφωνα με τις προδιαγραφές του προϊόντος που αναφέρονται στο άρθρο 94 παράγραφος 2·
β)
σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις που προσδιορίζονται από την Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 227, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με υφιστάμενες πρακτικές επισήμανσης.
Άρθρο 120
Προαιρετικές ενδείξεις
1. Η επισήμανση και η παρουσίαση των προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ σημεία 1 έως 11, 13, 15 και 16 και τα οποία διατίθενται στην αγορά στην Ένωση ή εξάγονται περιλαμβάνουν τις ακόλουθες προαιρετικές ενδείξεις:
α)
το έτος συγκομιδής·
β)
την ονομασία μιας ή περισσοτέρων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου·
γ)
στην περίπτωση άλλων οίνων πλην των αναφερομένων στο άρθρο 119 παράγραφος 1 στοιχείο ζ), την ένδειξη της περιεκτικότητας σε σάκχαρα·
δ)
για τους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, τις παραδοσιακές ενδείξεις σύμφωνα με το άρθρο 112 στοιχείο β)·
ε)
το ενωσιακό σύμβολο που δηλώνει την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή την προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη·
στ)
ενδείξεις που αφορούν ορισμένες μεθόδους παραγωγής·
ζ)
για τους οίνους που φέρουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, το όνομα άλλης γεωγραφικής ενότητας η οποία είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη από την περιοχή στην οποία βασίζεται η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 100 παράγραφος 3 και όσον αφορά τη χρήση ενδείξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β) για οίνους χωρίς προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη:
α)
τα κράτη μέλη θεσπίζουν νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για την εξασφάλιση των διαδικασιών πιστοποίησης, έγκρισης και ελέγχου, ώστε να κατοχυρώνεται το αληθές των σχετικών πληροφοριών·
β)
τα κράτη μέλη μπορούν, για οίνους παραγόμενους στο έδαφός τους από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου, να καταρτίζουν καταλόγους εξαιρούμενων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου βάσει αμερόληπτων και αντικειμενικών κριτηρίων και με τη δέουσα μέριμνα για τον θεμιτό ανταγωνισμό, ιδίως όταν:
i)
υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης των καταναλωτών ως προς την πραγματική προέλευση του οίνου, διότι η συγκεκριμένη οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου συνιστά αναπόσπαστο μέρος υπάρχουσας προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης·
ii)
οι σχετικοί έλεγχοι δεν συμφέρουν οικονομικώς, διότι η συγκεκριμένη οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου καταλαμβάνει πολύ μικρό τμήμα των αμπελώνων του κράτους μέλους·
γ)
τα μείγματα οίνων από διαφορετικά κράτη μέλη δεν επιδέχονται επισήμανση της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου, εκτός αν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συμφωνήσουν διαφορετικά και εξασφαλίσουν τη δυνατότητα εφαρμογής των σχετικών διαδικασιών πιστοποίησης, έγκρισης και ελέγχου.
Άρθρο 121
Γλώσσες
1. Όταν οι προβλεπόμενες στα άρθρα 119 και 120 υποχρεωτικές και προαιρετικές ενδείξεις παρουσιάζονται με τη μορφή κειμένου, αναγράφονται σε μία ή περισσότερες επίσημες γλώσσες της Ένωσης.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή παραδοσιακή ένδειξη που αναφέρεται στο άρθρο 112 στοιχείο β) αναγράφεται στην ετικέτα στη γλώσσα ή στις γλώσσες για τις οποίες ισχύει η προστασία. Σε περίπτωση προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης ή ειδικής εθνικής ονομασίας όπου δεν χρησιμοποιείται λατινικό αλφάβητο, το όνομα μπορεί επίσης να αναγράφεται ή σε μία ή περισσότερες επίσημες γλώσσες της Ένωσης.
Άρθρο 122
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αμπελοοινικού τομέα, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με κανόνες και περιορισμούς που αφορούν:
α)
την παρουσίαση και τη χρήση άλλων ενδείξεων επισήμανσης πέραν εκείνων που προβλέπονται στο παρόν τμήμα·
β)
τις υποχρεωτικές ενδείξεις όσον αφορά:
i)
τις ενδείξεις που πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον σχηματισμό των υποχρεωτικών ενδείξεων και τις προϋποθέσεις χρήσης τους·
ii)
τις ενδείξεις που αναφέρονται σε μια γεωργική εκμετάλλευση και τις προϋποθέσεις χρήσης τους·
iii)
διατάξεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη παραγωγής να θεσπίζουν συμπληρωματικές διατάξεις σχετικά με τις υποχρεωτικές ενδείξεις·
iv)
διατάξεις που επιτρέπουν περαιτέρω παρεκκλίσεις, πέραν εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 119 παράγραφος 2, όσον αφορά την παράλειψη της μνείας της κατηγορίας του αμπελοοινικού προϊόντος· και
v)
διατάξεις σχετικά με τη χρήση των γλωσσών·
γ)
τις προαιρετικές ενδείξεις όσον αφορά:
i)
τις ενδείξεις που πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον σχηματισμό των προαιρετικών ενδείξεων και τις προϋποθέσεις χρήσης τους·
ii)
διατάξεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη παραγωγής να θεσπίζουν συμπληρωματικές διατάξεις σχετικά με τις προαιρετικές ενδείξεις·
δ)
την παρουσίαση όσον αφορά:
i)
τις προϋποθέσεις χρήσης ορισμένων σχημάτων φιαλών και κατάλογο ορισμένων ειδικών σχημάτων φιαλών·
ii)
προϋποθέσεις χρήσης φιαλών και συστημάτων πωματισμού τύπου «αφρώδους οίνου»·
iii)
διατάξεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη παραγωγής να θεσπίζουν συμπληρωματικές διατάξεις σχετικά με την παρουσίαση·
iv)
διατάξεις σχετικά με τη χρήση των γλωσσών.
2. Προκειμένου να προστατεύονται τα έννομα συμφέροντα των επιχειρήσεων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, οι οποίες περιέχουν κανόνες σχετικά με την προσωρινή επισήμανση και παρουσίαση οίνων που φέρουν ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, εφόσον η ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις.
3. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι δεν θίγονται οι οικονομικοί φορείς, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με μεταβατικές διατάξεις όσον αφορά τους οίνους που έχουν διατεθεί στην αγορά και επισημανθεί σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες που εφαρμόζονταν πριν από την 1η Αυγούστου 2009.
4. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με παρεκκλίσεις από το παρόν τμήμα όσον αφορά προϊόντα προς εξαγωγή, σε περίπτωση που απαιτείται από το δίκαιο της οικείας τρίτης χώρας.
Άρθρο 123
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για τις διαδικασίες και τα τεχνικά κριτήρια που εφαρμόζονται στο παρόν τμήμα, περιλαμβανόμενων των αναγκαίων μέτρων για τις διαδικασίες πιστοποίησης, έγκρισης και ελέγχου που εφαρμόζονται στους οίνους χωρίς προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Ειδικεσ διαταξεισ για συγκεκριμενουσ τομεισ
Τμημα 1
Ζαχαρη
Άρθρο 124
Διάρκεια ισχύος
Εξαιρουμένων των άρθρων 125 και 126, το παρόν τμήμα ισχύει έως το τέλος της περιόδου εμπορίας 2016/2017.
Υποτμημα 1
Συγκεκριμενα μετρα
Άρθρο 125
Συμφωνίες στον τομέα της ζάχαρης
1. Οι όροι αγοράς ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμων, περιλαμβανομένων των συμβάσεων παράδοσης πριν από τη σπορά, διέπονται από ενδοκλαδικές γραπτές συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ, αφενός, ενωσιακών καλλιεργητών ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμων ή, εξ ονόματός τους, των οργανώσεων στις οποίες ανήκουν και, αφετέρου, ενωσιακών επιχειρήσεων ζάχαρης ή, εξ ονόματός τους, των οργανώσεων στις οποίες ανήκουν.
2. Οι επιχειρήσεις ζάχαρης κοινοποιούν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου παράγουν ζάχαρη τις ενδοκλαδικές συμφωνίες του παραρτήματος ΙΙ μέρος ΙΙ τμήμα Α σημείο 6.
3. Από την 1η Οκτωβρίου 2017, οι ενδοκλαδικές συμφωνίες συνάδουν με τους όρους αγοράς που θεσπίζονται στο παράρτημα Χ.
4. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης και η ανάπτυξή του μετά το τέλος των ποσοστώσεων παραγωγής, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
την επικαιροποίηση των όρων που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος ΙΙ τμήμα A·
β)
την επικαιροποίηση των όρων αγοράς ζαχαροτεύτλων που ορίζονται στο παράρτημα Χ·
γ)
τη θέσπιση περαιτέρω κανόνων για τον καθορισμό του μεικτού βάρους, του απόβαρου και της περιεκτικότητας σε σάκχαρα των ζαχαρότευτλων που παραδίδεται σε μια επιχείρηση, καθώς και για τον πολτό τεύτλων.
5. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία εκτελεστικά μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις διαδικασίες, τις κοινοποιήσεις και τη διοικητική συνδρομή στην περίπτωση ενδοκλαδικών συμφωνιών οι οποίες καλύπτουν περισσότερα από ένα κράτη μέλη. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 126
Κοινοποίηση τιμών στην αγορά ζάχαρης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζει σύστημα κοινοποίησης των τιμών στην αγορά της ζάχαρης, όπου θα περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων ρυθμίσεις για τη δημοσίευση των επιπέδων των τιμών στην εν λόγω αγορά. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Το σύστημα που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο βασίζεται σε πληροφορίες που υποβάλλουν οι επιχειρήσεις παραγωγής λευκής ζάχαρης ή άλλες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο εμπόριο ζάχαρης. Οι πληροφορίες αυτές θεωρούνται εμπιστευτικές.
Η Επιτροπή διασφαλίζει ότι δεν δημοσιεύονται συγκεκριμένες τιμές ή ονομασίες μεμονωμένων οικονομικών φορέων.
Υποτμημα 2
Προϋποθεσεις στον τομεα της ζαχαρης στην περιοδο του αρθρου 124
Άρθρο 127
Συμβάσεις παράδοσης
1. Επιπλέον των απαιτήσεων του άρθρου 125 παράγραφος 1, οι ενδοκλαδικές συμφωνίες συνάδουν με τους όρους αγοράς του παραρτήματος ΧΙ.
2. Στις συμβάσεις παράδοσης γίνεται διάκριση ανάλογα με το αν οι ποσότητες της ζάχαρης που θα παρασκευασθούν από τα ζαχαρότευτλα είναι:
α)
ζάχαρη εντός ποσόστωσης· ή
β)
ζάχαρη εκτός ποσόστωσης.
3. Κάθε επιχείρηση ζάχαρης παρέχει στο κράτος μέλος εντός του οποίου παράγει ζάχαρη τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τις ποσότητες τεύτλων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) για τις οποίες έχει συνάψει πριν από τη σπορά συμβάσεις παράδοσης, καθώς και την περιεκτικότητα σε σάκχαρα επί της οποίας βασίζονται οι εν λόγω συμβάσεις·
β)
την αντίστοιχη προβλεπόμενη απόδοση.
Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν συμπληρωματικές πληροφορίες.
4. Οι επιχειρήσεις ζάχαρης που δεν έχουν υπογράψει πριν από την σπορά συμβάσεις παράδοσης στην ελάχιστη τιμή των εντός ποσόστωσης τεύτλων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 135, για ποσότητα τεύτλων ισοδύναμη με τη ζάχαρη για την οποία διαθέτουν ποσόστωση, αναπροσαρμοσμένη, κατά περίπτωση, με τον συντελεστή προληπτικής απόσυρσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 130 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, υποχρεούνται να καταβάλλουν για όλα τα ζαχαρότευτλα που μεταποιούν σε ζάχαρη τουλάχιστον την ελάχιστη τιμή των εντός ποσόστωσης τεύτλων.
5. Με την επιφύλαξη της έγκρισης από το οικείο κράτος μέλος, οι ενδοκλαδικές συμφωνίες μπορούν να παρεκκλίνουν από τις παραγράφους 2, 3 και 4.
6. Απουσία ενδοκλαδικών συμφωνιών, το οικείο κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα που συνάδουν με τον παρόντα κανονισμό για την προστασία των συμφερόντων των ενδιαφερομένων.
Άρθρο 128
Τέλος παραγωγής
1. Επιβάλλεται τέλος παραγωγής στην ποσόστωση ζάχαρης, στην ποσόστωση ισογλυκόζης και στην ποσόστωση σιροπιού ινουλίνης που διαθέτουν οι επιχειρήσεις παραγωγής ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης όπως αναφέρεται στο άρθρο 136 παράγραφος 2.
2. Τα μέτρα καθορισμού του τέλους παραγωγής για την εντός ποσόστωσης ζάχαρη, την εντός ποσόστωσης ισογλυκόζη και το εντός ποσόστωσης σιρόπι ινουλίνης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 129
Επιστροφή στην παραγωγή
1. Στα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης που αναφέρονται στο παράρτημα Ι μέρος ΙΙΙ στοιχεία β) έως ε), μπορεί να χορηγείται επιστροφή στην παραγωγή, εάν το πλεόνασμα ζάχαρης ή εισαγόμενη ζάχαρη, το πλεόνασμα ισογλυκόζης ή το πλεόνασμα σιροπιού ινουλίνης δεν διατίθεται σε τιμή που να αντιστοιχεί στην τιμή της διεθνούς αγοράς για την παρασκευή των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 140 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, στοιχεία β) και γ).
2. Τα μέτρα σχετικά με τον καθορισμό της επιστροφής στην παραγωγή που προβλέπεται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 130
Απόσυρση ζάχαρης
1. Προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευση των τιμών στην εσωτερική αγορά και να αποκατασταθούν καταστάσεις υπερπαραγωγής βάσει του προβλεπόμενου ισοζυγίου προσφοράς/ζήτησης και λαμβανομένων υπόψη των δεσμεύσεων της Ένωσης οι οποίες απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την απόσυρση από την αγορά, για συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας, των παραγόμενων βάσει ποσόστωσης ποσοτήτων ζάχαρης, ή ισογλυκόζης οι οποίες υπερβαίνουν το όριο που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
2. Το ανώτατο όριο για την απόσυρση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται για κάθε επιχείρηση που διαθέτει ποσόστωση με πολλαπλασιασμό της ποσόστωσής της επί έναν συντελεστή. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον ορισμό του συντελεστή αυτού για μία περίοδο εμπορίας το αργότερο στις 28 Φεβρουαρίου της προηγούμενης περιόδου εμπορίας, βάσει των αναμενόμενων τάσεων της αγοράς.
Βάσει της εξέλιξης των τάσεων της αγοράς, η Επιτροπή μπορεί, έως τις 31 Οκτωβρίου της σχετικής περιόδου εμπορίας, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις είτε για την προσαρμογή του συντελεστή είτε, σε περίπτωση που δεν έχει καθοριστεί συντελεστής σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, για τον καθορισμό συντελεστή.
3. Κάθε επιχείρηση που διαθέτει ποσόστωση αποθεματοποιεί, με δικές της δαπάνες, έως την έναρξη της επόμενης περιόδου εμπορίας, την παραγόμενη βάσει ποσόστωσης ζάχαρη,πέραν του ανώτατου ορίου που υπολογίζεται κατά την παράγραφο 2. Οι ποσότητες ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης που αποσύρονται κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας θεωρούνται ως οι πρώτες ποσότητες που παράγονται βάσει της ποσόστωσης της επόμενης περιόδου εμπορίας.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο και λαμβανομένων υπόψη των αναμενόμενων τάσεων της αγοράς ζάχαρης, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που προβλέπουν ότι, για την τρέχουσα και/ή την επόμενη περίοδο εμπορίας, το σύνολο ή μέρος της αποσυρόμενης ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης θεωρείται:
α)
πλεόνασμα ζάχαρης, πλεόνασμα ισογλυκόζης ή πλεόνασμα σιροπιού ινουλίνης διαθέσιμο για μετατροπή σε βιομηχανική ζάχαρη, βιομηχανική ισογλυκόζη ή βιομηχανικό σιρόπι ινουλίνης ή
β)
προσωρινή εντός ποσόστωσης παραγωγή, μέρος της οποίας μπορεί να διατεθεί αποκλειστικά για εξαγωγές στο πλαίσιο των δεσμεύσεων της Ένωσης που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ.
4. Εάν η προσφορά ζάχαρης στην Ένωση είναι ανεπαρκής, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για να επιτρέψει την πώληση συγκεκριμένης ποσότητας της αποσυρθείσας ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης στην αγορά της Ένωσης πριν από τη λήξη της περιόδου απόσυρσης.
5. Όταν η αποσυρθείσα ζάχαρη θεωρείται ως η πρώτη παραγωγή ζάχαρης της επόμενης περιόδου εμπορίας, καταβάλλεται στους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων η ελάχιστη τιμή της εν λόγω περιόδου εμπορίας σύμφωνα με το άρθρο 135.
Όταν η αποσυρθείσα ζάχαρη μετατρέπεται σε βιομηχανική ζάχαρη ή εξάγεται σύμφωνα με τα στοιχεία α) ή β) της παραγράφου 3 δεύτερο εδάφιο του παρόντος άρθρου, δεν εφαρμόζονται οι απαιτήσεις του άρθρου 135 για την ελάχιστη τιμή.
Όταν η αποσυρθείσα ζάχαρη πωλείται στην αγορά της Ένωσης πριν από τη λήξη της περιόδου απόσυρσης σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, καταβάλλεται στους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων η ελάχιστη τιμή της τρέχουσας περιόδου εμπορίας.
6. Οι εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 131
Προσωρινός μηχανισμός διαχείρισης της αγοράς
1. Κατά τη διάρκεια της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 124, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει την επαρκή προμήθεια ζάχαρης στην αγορά της Ένωσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τα εν λόγω μέτρα μπορούν να προσαρμόζουν, ως προς την ποσότητα και τον απαιτούμενο χρόνο, τα επίπεδα του καταβλητέου τέλους επί της εισαγόμενης ακατέργαστης ζάχαρης.
Στα πλαίσια του προσωρινού μηχανισμού διαχείρισης της αγοράς, μέτρα για τον καθορισμό της εισφοράς επί του πλεονάσματος λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που καθορίζουν την κατάλληλη ποσότητα εκτός ποσόστωσης ζάχαρης και εισαγόμενης ακατέργαστης ζάχαρης που μπορεί να τεθεί σε κυκλοφορία στην αγορά της Ένωσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 132
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης και να εξασφαλίζεται η δέουσα συνεκτίμηση των συμφερόντων όλων των μερών και με δεδομένη την ανάγκη πρόληψης κάθε διατάραξης της αγοράς, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τους όρους αγοράς και τις συμβάσεις παράδοσης που αναφέρονται στο άρθρο 127·
β)
την επικαιροποίηση των όρων αγοράς ζαχαροτεύτλων που αναφέρονται στο παράρτημα ΧΙ·
γ)
τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις ζάχαρης όταν κατανέμουν μεταξύ των πωλητών τεύτλων τις ποσότητες των τεύτλων προς κάλυψη από συμβάσεις παράδοσης συναπτόμενες πριν από τη σπορά, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 127 παράγραφος 3.
Άρθρο 133
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος υποτμήματος όσον αφορά τις διαδικασίες, την περιεκτικότητα και τα τεχνικά κριτήρια.
Οι εκτελεστικές πράξεις αυτές εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Υποτμημα 3
Συστημα ρυθμισης της παραγωγης
Άρθρο 134
Ποσοστώσεις στον τομέα της ζάχαρης
1. Εφαρμόζεται καθεστώς ποσοστώσεων όσον αφορά τη ζάχαρη, την ισογλυκόζη και το σιρόπι ινουλίνης.
2. Όσον αφορά το καθεστώς ποσοστώσεων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, εάν ένας παραγωγός υπερβεί τη σχετική ποσόστωση και δεν κάνει χρήση των πλεονασματικών ποσοτήτων όπως προβλέπεται στο άρθρο 139, στις ποσότητες αυτές επιβάλλεται εισφορά επί του πλεονάσματος με την επιφύλαξη των όρων που καθορίζονται στα άρθρα 139 έως 142.
Άρθρο 135
Ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα
Η ελάχιστη τιμή για τα εντός ποσόστωσης τεύτλα καθορίζεται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 136
Κατανομή ποσοστώσεων
1. Οι ποσοστώσεις για την παραγωγή ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, καθορίζονται στο παράρτημα ΧΙΙ.
2. Τα κράτη μέλη κατανέμουν ποσόστωση σε κάθε επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης που είναι εγκατεστημένη στην επικράτειά τους και εγκεκριμένη σύμφωνα με το άρθρο 137.
Για κάθε επιχείρηση, η κατανεμόμενη ποσόστωση είναι ίση με την ποσόστωση που χορηγήθηκε στην επιχείρηση για την περίοδο εμπορίας 2010/2011 κατά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Σε περίπτωση κατανομής ποσόστωσης σε επιχείρηση ζάχαρης που διαθέτει περισσότερες από μία μονάδες παραγωγής, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα τα οποία κρίνουν αναγκαία προκειμένου να ληφθούν δεόντως υπόψη τα συμφέροντα των καλλιεργητών ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμου.
Άρθρο 137
Εγκεκριμένες επιχειρήσεις
1. Κατόπιν αιτήματος, τα κράτη μέλη χορηγούν έγκριση σε επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης ή σε επιχείρηση που μεταποιεί τα προϊόντα αυτά σε προϊόν το οποίο περιλαμβάνεται στον αναφερόμενο στο άρθρο 140 παράγραφος 2 κατάλογο, υπό τον όρο ότι η επιχείρηση:
α)
αποδεικνύει τις επαγγελματικές της δυνατότητες παραγωγής·
β)
συμφωνεί να παράσχει κάθε πληροφορία και να υποβληθεί σε ελέγχους που σχετίζονται με τον παρόντα κανονισμό·
γ)
δεν υπόκειται σε αναστολή ή απόσυρση έγκρισης.
2. Οι εγκεκριμένες επιχειρήσεις παρέχουν στο κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου πραγματοποιείται η συγκομιδή των τεύτλων ή του ζαχαροκάλαμου ή ο εξευγενισμός τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τις ποσότητες τεύτλων ή ζαχαροκάλαμου για τις οποίες έχει συναφθεί σύμβαση παράδοσης, καθώς και τις αντίστοιχες εκτιμώμενες αποδόσεις των τεύτλων ή του ζαχαροκάλαμου και της ζάχαρης ανά εκτάριο·
β)
δεδομένα σχετικά με την προβλεπομένη και την πραγματική παράδοση ζαχαρότευτλων, ζαχαροκάλαμου και ακατέργαστης ζάχαρης, καθώς και σχετικά με την παραγωγή ζάχαρης και τις δηλώσεις αποθεμάτων ζάχαρης·
γ)
τις ποσότητες λευκής ζάχαρης που πωλήθηκαν και τις αντίστοιχες τιμές και όρους.
Άρθρο 138
Ανακατανομή εθνικών ποσοστώσεων και μείωση ποσοστώσεων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να μειώσουν την ποσόστωση ζάχαρης ή ισογλυκόζης που έχει κατανεμηθεί σε επιχείρηση εγκατεστημένη στην επικράτειά τους έως 10 %. Εν προκειμένω, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν αντικειμενικά κριτήρια που δεν εισάγουν διακρίσεις.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να μεταφέρουν ποσοστώσεις μεταξύ επιχειρήσεων σύμφωνα με τους κανόνες του παραρτήματος ΧΙΙΙ και λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα καθενός από τα ενδιαφερόμενα μέρη, ιδίως των καλλιεργητών ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμου.
3. Οι ποσότητες που προκύπτουν από τη μείωση που προβλέπεται στις παραγράφους 1 και 2 κατανέμονται από το εν λόγω κράτος μέλος σε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις στην επικράτειά του, είτε διαθέτουν ποσόστωση είτε όχι.
Άρθρο 139
Παραγωγή εκτός ποσόστωσης
1. Η ζάχαρη, η ισογλυκόζη ή το σιρόπι ινουλίνης που παράγονται κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας καθ’ υπέρβαση της ποσόστωσης που αναφέρεται στο άρθρο 136 μπορούν:
α)
να χρησιμοποιούνται για τη μεταποίηση ορισμένων προϊόντων, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 140·
β)
να μεταφέρονται στην εντός ποσόστωσης παραγωγή της επόμενης περιόδου εμπορίας σύμφωνα με το άρθρο 141·
γ)
να χρησιμοποιούνται για το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού των εξόχως απόκεντρων περιοχών, σύμφωνα με το κεφάλαιο ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (38),
δ)
να εξάγονται εντός του ποσοτικού ορίου που καθορίζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις, στο πλαίσιο των δεσμεύσεων οι οποίες απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται δυνάμει της ΣΛΕΕ· ή
ε)
να τίθενται σε κυκλοφορία στην εσωτερική αγορά, σύμφωνα με τον μηχανισμό που περιγράφεται στο άρθρο 131, προκειμένου να προσαρμόζεται η προσφορά στη ζήτηση βάσει του προβλεπόμενου ισοζυγίου εφοδιασμού.
Τα μέτρα που αναφέρονται στο στοιχείο ε) της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου τίθενται σε εφαρμογή πριν από οποιαδήποτε ενεργοποίηση των μέτρων πρόληψης της διατάραξης της αγοράς που αναφέρονται στο άρθρο 219 παράγραφος 1.
Οι λοιπές ποσότητες υπόκεινται στην εισφορά επί του πλεονάσματος που αναφέρεται στο άρθρο 142.
2. Οι εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 140
Βιομηχανική ζάχαρη
1. Η βιομηχανική ζάχαρη, η βιομηχανική ισογλυκόζη ή το βιομηχανικό σιρόπι ινουλίνης προορίζονται μόνον για την παραγωγή ενός από τα προϊόντα της παραγράφου 2, όταν:
α)
αποτελούν αντικείμενο σύμβασης παράδοσης που συνάπτεται πριν από το τέλος της περιόδου εμπορίας μεταξύ παραγωγού και χρήστη, εφόσον σε αμφότερους έχει χορηγηθεί έγκριση σύμφωνα με το άρθρο 137· και
β)
παραδόθηκαν στον χρήστη έως τις 30 Νοεμβρίου της επόμενης περιόδου εμπορίας το αργότερο.
2. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για την κατάρτιση καταλόγου προϊόντων για την παραγωγή των οποίων μπορεί να χρησιμοποιείται βιομηχανική ζάχαρη, βιομηχανική ισογλυκόζη ή βιομηχανικό σιρόπι ινουλίνης.
Συγκεκριμένα, ο κατάλογος περιλαμβάνει:
α)
βιοαιθανόλη, αλκοόλη, ρούμι, ενεργό ζύμη και ποσότητες σιροπιών για επάλειψη και για μεταποίηση σε «Rinse appelstroop»·
β)
ορισμένα βιομηχανικά προϊόντα που δεν περιέχουν ζάχαρη αλλά τα οποία έχουν μεταποιηθεί με τη χρήση ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης·
γ)
ορισμένα προϊόντα της χημικής ή της φαρμακευτικής βιομηχανίας τα οποία περιέχουν ζάχαρη, ισογλυκόζη ή σιρόπι ινουλίνης.
Άρθρο 141
Μεταφορά πλεονάσματος ζάχαρης στην επόμενη περίοδο εμπορίας
1. Κάθε επιχείρηση μπορεί να αποφασίζει να μεταφέρει στην επόμενη περίοδο εμπορίας το σύνολο ή μέρος της παραγωγής της που υπερβαίνει την ποσόστωση ζάχαρης, την ποσόστωση ισογλυκόζης ή την ποσόστωση σιροπιού ινουλίνης που διαθέτει, προκειμένου να θεωρηθεί ως μέρος της παραγωγής της επόμενης περιόδου εμπορίας. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, η απόφαση αυτή είναι αμετάκλητη.
2. Οι επιχειρήσεις που λαμβάνουν την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1:
α)
ενημερώνουν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος πριν από μια ημερομηνία που καθορίζεται από αυτό:
i)
μεταξύ της 1ης Φεβρουαρίου και της 31ης Αυγούστου της τρέχουσας περιόδου εμπορίας για τις μεταφερόμενες ποσότητες ζάχαρης ζαχαροκάλαμου·
ii)
μεταξύ της 1ης Φεβρουαρίου και της 31ης Αυγούστου της τρέχουσας περιόδου εμπορίας για τις λοιπές μεταφερόμενες ποσότητες ζάχαρης από ζαχαρότευτλα, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης·
β)
αναλαμβάνουν την αποθεματοποίηση των εν λόγω ποσοτήτων με δικές τους δαπάνες έως το τέλος της τρέχουσας περιόδου εμπορίας.
3. Εάν η οριστική παραγωγή μιας επιχείρησης κατά τη συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας ήταν μικρότερη από την εκτιμώμενη κατά τη λήψη της απόφασης σύμφωνα με την παράγραφο 1, η μεταφερόμενη ποσότητα μπορεί να αναπροσαρμόζεται αναδρομικά το αργότερο έως τις 31 Οκτωβρίου της επόμενης περιόδου εμπορίας.
4. Οι μεταφερόμενες ποσότητες θεωρούνται ως οι πρώτες ποσότητες που παράγονται δυνάμει της ποσόστωσης της επόμενης περιόδου εμπορίας.
5. Η ζάχαρη που αποθεματοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας δεν μπορεί να υπαχθεί σε κανένα άλλο μέτρο αποθεματοποίησης από τα προβλεπόμενα στο άρθρο 16 ή το άρθρο 130.
Άρθρο 142
Εισφορά επί του πλεονάσματος
1. Επιβάλλεται εισφορά επί του πλεονάσματος σε ποσότητες:
α)
πλεονάσματος ζάχαρης, πλεονάσματος ισογλυκόζης και πλεονάσματος σιροπιού ινουλίνης οι οποίες παράγονται κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας, εκτός των ποσοτήτων που μεταφέρονται στην εντός ποσόστωσης παραγωγή της επόμενης περιόδου εμπορίας και αποθεματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 141 ή των ποσοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 139 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχεία γ), δ) και ε)·
β)
βιομηχανικής ζάχαρης, βιομηχανικής ισογλυκόζης ή βιομηχανικού σιροπιού ινουλίνης για τις οποίες δεν έχει προσκομιστεί, εντός προθεσμίας που καθορίζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις, απόδειξη ότι έχουν χρησιμοποιηθεί σε ένα από τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 140 παράγραφος 2·
γ)
ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης οι οποίες αποσύρονται από την αγορά σύμφωνα με το άρθρο 130 και για τις οποίες δεν πληρούνται οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 130 παράγραφος 3.
Οι εκτελεστικές πράξεις του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου εκδίδονται με την διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Τα μέτρα σχετικά με τον καθορισμό της εισφοράς επί του πλεονάσματος που προβλέπεται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 143
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι επιχειρήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 137 τηρούν τις υποχρεώσεις τους, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τη χορήγηση και την ανάκληση της έγκρισης των εν λόγω επιχειρήσεων, καθώς και των κριτηρίων επιβολής διοικητικών κυρώσεων.
2. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης και να εξασφαλίζεται η δέουσα συνεκτίμηση των συμφερόντων όλων των μερών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με την έννοια των όρων που αφορούν τη λειτουργία του καθεστώτος ποσοστώσεων, καθώς και για τη θέσπιση των προϋποθέσεων πώλησης στις εξόχως απόκεντρες περιοχές.
3. Προκειμένου να εξασφαλίζεται η ενεργός συμμετοχή των καλλιεργητών στην απόφαση μεταφοράς ορισμένης ποσότητας παραγωγής στην επόμενη περίοδο εμπορίας, ανατίθεται στη Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τη μεταφορά ζάχαρης στην επόμενη περίοδο εμπορίας.
Άρθρο 144
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Όσον αφορά τις επιχειρήσεις του άρθρου 137, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με:
α)
τις αιτήσεις έγκρισης που υποβλήθηκαν από επιχειρήσεις, τα βιβλία που πρέπει να τηρούν οι εγκεκριμένες επιχειρήσεις και τις πληροφορίες που πρέπει να υποβάλλουν·
β)
το σύστημα ελέγχων στους οποίους τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις εγκεκριμένες επιχειρήσεις·
γ)
τις επαφές των κρατών μελών με την Επιτροπή και τις εγκεκριμένες επιχειρήσεις·
δ)
την παράδοση πρώτων υλών στις επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων παράδοσης και των δελτίων παράδοσης·
ε)
την ισοδυναμία όσον αφορά τη ζάχαρη που αναφέρεται στο άρθρο 139 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α)·
στ)
το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού των εξόχως απόκεντρων περιοχών·
ζ)
τις εξαγωγές που αναφέρονται στο άρθρο 139 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, στοιχείο δ)·
η)
τη συνεργασία του κράτους μέλους για την αποτελεσματικότητα των ελέγχων·
θ)
την τροποποίηση των ημερομηνιών του άρθρου 141 για συγκεκριμένες περιόδους εμπορίας·
ι)
τον καθορισμό της πλεονασματικής ποσότητας, τις κοινοποιήσεις και την καταβολή της εισφοράς επί του πλεονάσματος που αναφέρεται στο άρθρο 142·
ια)
την έγκριση καταλόγου επιχειρήσεων ασχολούμενων αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ μέρος ΙΙ τμήμα Β σημείο 6.
Οι εκτελεστικές πράξεις αυτές εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 2
Οινος
Άρθρο 145
Αμπελουργικό μητρώο και απογραφή παραγωγικού δυναμικού
1. Τα κράτη μέλη τηρούν αμπελουργικό μητρώο το οποίο περιλαμβάνει ενημερωμένα στοιχεία για το δυναμικό παραγωγής. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, η εν λόγω υποχρέωση ισχύει μόνο εάν τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων σύμφωνα με το κεφάλαιο ΙΙΙ του τίτλου Ι ή εθνικό πρόγραμμα στήριξης.
2. Έως την 31η Δεκεμβρίου 2015, τα κράτη μέλη στα οποία η συνολική έκταση που έχει φυτευτεί με οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου ταξινομήσιμες σύμφωνα με το άρθρο 81 παράγραφος 2 είναι μικρότερη των 500 εκταρίων δεν υπέχουν την υποχρέωση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.
3. Τα κράτη μέλη που προβλέπουν αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων στα οικεία προγράμματα στήριξης σύμφωνα με το άρθρο 46 διαβιβάζουν στην Επιτροπή έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους ενημερωμένη απογραφή του οικείου δυναμικού παραγωγής με βάση το αμπελουργικό μητρώο. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, οι λεπτομέρειες των κοινοποιήσεων προς την Επιτροπή όσον αφορά τις αμπελουργικές εκτάσεις καθορίζονται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
4. Προκειμένου να διευκολυνθεί η παρακολούθηση και η επαλήθευση του δυναμικού παραγωγής από τα κράτη μέλη, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με κανόνες για το περιεχόμενο του αμπελουργικού μητρώου, καθώς και τις σχετικές εξαιρέσεις.
Άρθρο 146
Αρμόδιες εθνικές αρχές για τον αμπελοοινικό τομέα
1. Με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων του παρόντος κανονισμού σχετικά με τον ορισμό των αρμόδιων εθνικών αρχών, τα κράτη μέλη ορίζουν μία ή περισσότερες αρχές ως αρμόδιες για την εξασφάλιση της τήρησης των ενωσιακών κανόνων στον αμπελοοινικό τομέα. Ιδιαίτερα, τα κράτη μέλη ορίζουν τα εργαστήρια που είναι εξουσιοδοτημένα να διενεργούν επίσημες αναλύσεις στον αμπελοοινικό τομέα. Τα οριζόμενα εργαστήρια πληρούν τα γενικά κριτήρια λειτουργίας των εργαστηρίων δοκιμών που περιλαμβάνονται στο πρότυπο ISO/IEC 17025.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την ονομασία και τη διεύθυνση των αρχών και των εργαστηρίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τα στοιχεία αυτά και τα επικαιροποιεί περιοδικά.
Άρθρο 147
Συνοδευτικά έγγραφα και βιβλίο
1. Τα προϊόντα του αμπελοοινικού τομέα τίθενται σε κυκλοφορία στην Ένωση μόνο αν συνοδεύονται από επίσημα εγκεκριμένο συνοδευτικό έγγραφο.
2. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ομάδες προσώπων που κατέχουν για την άσκηση του επαγγέλματός τους προϊόντα που εμπίπτουν στον αμπελοοινικό τομέα, ιδίως οι παραγωγοί, οι εμφιαλωτές, οι μεταποιητές και οι έμποροι, τηρούν βιβλία εισερχόμενων και εξερχόμενων σχετικά με τα εν λόγω προϊόντα.
3. Για τη διευκόλυνση της μεταφοράς προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα και του ελέγχου της από τα κράτη μέλη, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
κανόνες για το συνοδευτικό έγγραφο και τη χρήση του·
β)
τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το συνοδευτικό έγγραφο θεωρείται ότι πιστοποιεί προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις·
γ)
την υποχρέωση τήρησης βιβλίου και τη χρήση του·
δ)
τα πρόσωπα που υπέχουν υποχρέωση τήρησης βιβλίου και τις εξαιρέσεις από την εν λόγω υποχρέωση·
ε)
τις εργασίες που πρέπει να εμφαίνονται στο βιβλίο.
4. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν:
α)
κανόνες για την κατάρτιση των βιβλίων, τα προϊόντα που πρέπει να περιλαμβάνονται, τις προθεσμίες εγγραφών στα βιβλία και το κλείσιμο των βιβλίων·
β)
μέτρα με τα οποία υποχρεώνονται τα κράτη μέλη να καθορίζουν τα μέγιστα αποδεκτά ποσοστά απωλειών·
γ)
γενικές και μεταβατικές διατάξεις για την τήρηση των βιβλίων·
δ)
κανόνες που καθορίζουν πόσο χρονικό διάστημα πρέπει να φύλασσονται τα συνοδευτικά έγγραφα και τα βιβλία.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 3
Γαλα και γαλακτοκομικα προϊοντα
Άρθρο 148
Συμβατικές σχέσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίσει ότι κάθε παράδοση νωπού γάλακτος στην επικράτειά του από γεωργό σε μεταποιητή νωπού γάλακτος πρέπει να καλύπτεται από έγγραφη σύμβαση μεταξύ των μερών και/ή αποφασίσει ότι οι πρώτοι αγοραστές οφείλουν να υποβάλλουν γραπτή προσφορά σύμβασης για την παράδοση νωπού γάλακτος από τους γεωργούς, η σύμβαση και/ή η προσφορά σύμβασης αυτή πληρούν τους όρους της παραγράφου 2.
Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει ότι οι παραδόσεις νωπού γάλακτος από γεωργό σε μεταποιητή νωπού γάλακτος πρέπει να καλύπτονται από γραπτή σύμβαση μεταξύ των μερών, αποφασίζει επίσης ποιο στάδιο ή ποια στάδια της παράδοσης καλύπτονται από τη σύμβαση, εφόσον η παράδοση νωπού γάλακτος γίνεται μέσω ενός ή περισσοτέρων συλλεκτών.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως «συλλέκτης» νοείται κάθε επιχείρηση που μεταφέρει νωπό γάλα από γεωργό ή άλλο συλλέκτη σε μεταποιητή νωπού γάλακτος ή άλλο συλλέκτη, με μεταβίβαση της κυριότητας επί του νωπού γάλακτος σε κάθε περίπτωση.
2. Η σύμβαση και/ή η προσφορά σύμβασης της παραγράφου 1:
α)
προηγούνται της παράδοσης·
β)
συντάσσονται γραπτώς· και
γ)
περιλαμβάνουν, ιδίως, τα ακόλουθα στοιχεία:
i)
την τιμή που καταβάλλεται για την παράδοση, η οποία:
-
είναι σταθερή και ορίζεται στη σύμβαση και/ή
-
υπολογίζεται με συνδυασμό διαφόρων παραγόντων οριζόμενων στη σύμβαση, όπως δεικτών της αγοράς που αποτυπώνουν τις αλλαγές των συνθηκών στην αγορά, της παραδιδόμενης ποσότητας και της ποιότητας ή της σύνθεσης του παραδιδόμενου νωπού γάλακτος·
ii)
την ποσότητα του νωπού γάλακτος που μπορεί και/ή πρέπει να παραδοθεί και το χρονοδιάγραμμα αυτών των παραδόσεων,
iii)
τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης, η οποία μπορεί να είναι είτε ορισμένης είτε αόριστης διάρκειας με ρήτρες λύσης·
iv)
λεπτομέρειες σχετικά με τις περιόδους και διαδικασίες πληρωμής·
v)
ρυθμίσεις για τη συλλογή ή την παράδοση του νωπού γάλακτος· και
vi)
κανόνες που εφαρμόζονται σε περίπτωση ανωτέρας βίας.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, δεν απαιτείται σύμβαση και/ή προσφορά σύμβασης όταν γεωργός παραδίδει νωπό γάλα σε συνεταιρισμό του οποίου είναι μέλος, εάν το καταστατικό του εν λόγω συνεταιρισμού ή οι κανόνες και οι αποφάσεις που προβλέπονται σε αυτό ή προκύπτουν από αυτό περιλαμβάνουν διατάξεις που παράγουν αποτελέσματα παρόμοια με τις διατάξεις που ορίζονται στην παράγραφο 2 στοιχεία α), β) και γ).
4. Όλα τα στοιχεία των συμβάσεων παράδοσης νωπού γάλακτος που συνάπτονται από γεωργούς, συλλέκτες ή μεταποιητές νωπού γάλακτος, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ) αποτελούν αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών.
Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, εφαρμόζεται μία από τις κατωτέρω διατάξεις ή αμφότερες οι διατάξεις αυτές:
α)
σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει να καταστήσει υποχρεωτικές τις γραπτές συμβάσεις για την παράδοση νωπού γάλακτος σύμφωνα με την παράγραφο 1, μπορεί να ορίσει ελάχιστη διάρκεια ισχύουσα αποκλειστικά για τις γραπτές συμβάσεις μεταξύ γεωργών και πρώτων αγοραστών νωπού γάλακτος· η ελάχιστη διάρκεια αυτή είναι τουλάχιστον έξι μήνες και δεν διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς·
β)
σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει ότι ο πρώτος αγοραστής νωπού γάλακτος πρέπει να υποβάλλει γραπτή προσφορά σύμβασης στον γεωργό σύμφωνα με την παράγραφο 1, μπορεί να ορίσει ότι στην προσφορά πρέπει να προβλέπεται ελάχιστη διάρκεια για τη σύμβαση, όπως καθορίζεται σχετικώς από την εθνική νομοθεσία· η ελάχιστη διάρκεια αυτή είναι τουλάχιστον έξι μήνες και δεν διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
Το δεύτερο εδάφιο δεν θίγει το δικαίωμα του γεωργού να αρνηθεί την ελάχιστη αυτή διάρκεια, εφόσον το πράξει γραπτώς. Σε αυτή την περίπτωση, τα μέρη είναι ελεύθερα να διαπραγματευθούν όλα τα στοιχεία της σύμβασης, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ).
5. Τα κράτη μέλη που κάνουν χρήση των επιλογών που αναφέρονται στο παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή για τον τρόπο εφαρμογής τους.
6. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την ομοιόμορφη εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχεία α) και β) και της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, καθώς και μέτρων σχετικά με τις κοινοποιήσεις που πρέπει να γίνονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 149
Συμβατικές διαπραγματεύσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Μια οργάνωση παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων αναγνωρισμένη δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 3 μπορεί να διαπραγματεύεται εξ ονόματος των γεωργών που είναι μέλη της, όσον αφορά μέρος ή το σύνολο της κοινής παραγωγής τους, τις συμβάσεις παράδοσης νωπού γάλακτος από γεωργό σε μεταποιητή νωπού γάλακτος ή σε συλλέκτη σύμφωνα με το άρθρο 148 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο.
2. Οι διαπραγματεύσεις μπορούν να διεξάγονται από την οργάνωση παραγωγών:
α)
είτε μεταβιβάζεται είτε όχι η κυριότητα του νωπού γάλακτος από τους γεωργούς στην οργάνωση παραγωγών·
β)
είτε είναι ίδια είτε όχι η τιμή διαπραγμάτευσης όσον αφορά την κοινή παραγωγή μέρους ή του συνόλου των παραγωγών που είναι μέλη της·
γ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για τη συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών, πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:
i)
η καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα νωπού γάλακτος δεν υπερβαίνει το 3,5 % της συνολικής παραγωγής της Ένωσης·
ii)
η καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα νωπού γάλακτος που παράγεται στο εκάστοτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 33 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του εν λόγω κράτους μέλους· και
iii)
η καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα νωπού γάλακτος που παραδίδεται στο εκάστοτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 33 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του εν λόγω κράτους μέλους ·
δ)
υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικοί γεωργοί δεν είναι μέλη άλλης οργάνωσης παραγωγών που επίσης διαπραγματεύεται τέτοιου είδους συμβάσεις εξ ονόματός τους. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν του όρου αυτού σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις κατά τις οποίες ένας γεωργός διατηρεί δύο χωριστές μονάδες παραγωγής σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές·
ε)
υπό την προϋπόθεση ότι το νωπό γάλα δεν καλύπτεται από υποχρέωση παράδοσης προκύπτουσα από τη συμμετοχή του γεωργού σε συνεταιρισμό σύμφωνα με τους όρους του καταστατικού του συνεταιρισμού ή τους κανόνες και τις αποφάσεις που προβλέπονται ή προκύπτουν από αυτό· και
στ)
υπό τον όρο ότι η οργάνωση παραγωγών γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών στα οποία ασκεί τις δραστηριότητές της την καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα του νωπού γάλακτος.
3. Κατά παρέκκλιση από τους όρους της παραγράφου 2 στοιχείο γ) σημεία ii) και iii), η διαπραγμάτευση από οργάνωση παραγωγών σύμφωνα με την παράγραφο 1 μπορεί να πραγματοποιηθεί εφόσον για την εν λόγω οργάνωση παραγωγών η καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα νωπού γάλακτος που παράγεται ή παραδίδεται σε κράτος μέλος με συνολική ετήσια παραγωγή νωπού γάλακτος μικρότερη των 500 000 τόνων δεν υπερβαίνει το 45 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του εν λόγω κράτους μέλους.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, οι αναφορές στις οργανώσεις παραγωγών περιλαμβάνουν τις ενώσεις αυτών.
5. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο γ) και της παραγράφου 3, η Επιτροπή δημοσιεύει, με τον ενδεδειγμένο κατά την κρίση της τρόπο, τις ποσότητες της παραγωγής νωπού γάλακτος στην Ένωση και στα κράτη μέλη, χρησιμοποιώντας τις πλέον πρόσφατες διαθέσιμες πληροφορίες.
6. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο γ) και την παράγραφο 3, ακόμη και όταν δεν σημειώνεται υπέρβαση των ορίων που προβλέπονται σε αυτές, η αρχή ανταγωνισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου μπορεί να αποφασίσει, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, είτε να ανοίξει εκ νέου μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση είτε να μην επιτρέψει καθόλου τη διεξαγωγή διαπραγμάτευσης από την οργάνωση παραγωγών, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την αποφυγή του αποκλεισμού του ανταγωνισμού ή την αποτροπή της πρόκλησης σοβαρής ζημίας σε ΜΜΕ μεταποίησης νωπού γάλακτος στην επικράτειά της.
Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις που αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη, η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνεται από την Επιτροπή χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3. Στις λοιπές περιπτώσεις, η εν λόγω απόφαση λαμβάνεται από την εθνική αρχή ανταγωνισμού του κράτους μέλους το οποίο αφορούν οι διαπραγματεύσεις.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο δεν εφαρμόζονται πριν από την ημερομηνία της κοινοποίησής τους στις σχετικές επιχειρήσεις.
7. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου:
α)
ως «εθνική αρχή ανταγωνισμού» νοείται η αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου (39)·
β)
ως «ΜΜΕ» νοείται η πολύ μικρή, η μικρή ή η μεσαία επιχείρηση κατά την έννοια της Σύστασης 2003/361/ΕΚ.
8. Τα κράτη μέλη στα οποία οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο στ) και της παραγράφου 6.
Άρθρο 150
Ρύθμιση της προσφοράς τυριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης
1. Κατόπιν αιτήσεως οργάνωσης παραγωγών αναγνωρισμένης δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 3, διεπαγγελματικής οργάνωσης αναγνωρισμένης δυνάμει του άρθρου 157 παράγραφος 3 ή ομάδας επιχειρήσεων κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν, για περιορισμένη χρονική περίοδο, δεσμευτικούς κανόνες για τη ρύθμιση της προσφοράς τυριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012.
2. Οι κανόνες της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου ισχύουν υπό την προϋπόθεση της ύπαρξης προηγούμενης συμφωνίας μεταξύ των μερών στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012. Η συμφωνία αυτή συνάπτεται μεταξύ τουλάχιστον των δύο τρίτων των παραγωγών γάλακτος ή των αντιπροσώπων τους που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον τα δύο τρίτα του νωπού γάλακτος που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του τυριού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και, κατά περίπτωση, τουλάχιστον των δύο τρίτων των παραγωγών του εν λόγω τυριού που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον τα δύο τρίτα της παραγωγής του εν λόγω τυριού στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 και όσον αφορά τα τυριά προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, η γεωγραφική περιοχή προέλευσης του νωπού γάλακτος, όπως ορίζεται στην προδιαγραφή προϊόντος για το τυρί, είναι η ίδια με τη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 σχετικά με το εν λόγω τυρί.
4. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1:
α)
καλύπτουν μόνο τη ρύθμιση της προσφοράς του σχετικού προϊόντος και αποσκοπούν στην προσαρμογή της προσφοράς του εν λόγω τυριού στη ζήτηση·
β)
έχουν επίπτωση μόνο στο σχετικό προϊόν·
γ)
μπορεί να είναι δεσμευτικοί για τρία χρόνια κατ’ ανώτατο όριο και μπορεί να ανανεώνονται μετά την παρέλευση της περιόδου αυτής κατόπιν νέου αιτήματος, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1·
δ)
δεν ζημιώνουν το εμπόριο προϊόντων άλλων από εκείνα στα οποία εφαρμόζονται οι εν λόγω κανόνες·
ε)
δεν αφορούν καμία συναλλαγή μετά την πρώτη εμπορία του σχετικού τυριού·
στ)
δεν επιτρέπουν τον καθορισμό της τιμής, ακόμη και αν πρόκειται για ενδεικτική ή συνιστώμενη·
ζ)
δεν παρεμποδίζουν τη διάθεση υπερβολικά μεγάλου μέρους του σχετικού προϊόντος το οποίο, διαφορετικά, θα ήταν διαθέσιμο·
η)
δεν δημιουργούν διακρίσεις, δεν συνιστούν εμπόδιο για τους νεοεισερχομένους στην αγορά και δεν αποβαίνουν σε βάρος των μικροπαραγωγών·
θ)
συμβάλλουν στη διατήρηση της ποιότητας και/ή την ανάπτυξη του εν λόγω προϊόντος·
ι)
δεν θίγουν την εφαρμογή του άρθρου 149.
5. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δημοσιεύονται σε επίσημο φύλλο του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.
6. Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν ελέγχους προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι πληρούνται οι όροι της παραγράφου 4 και, στις περιπτώσεις που διαπιστωθεί από τις αρμόδιες εθνικές αρχές ότι δεν πληρούνται αυτοί οι όροι, προβαίνουν στην κατάργηση των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
7. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή τους αναφερόμενους στην παράγραφο 1 κανόνες που εγκρίνουν. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για οποιαδήποτε κοινοποίηση τέτοιων κανόνων.
8. Η Επιτροπή μπορεί ανά πάσα στιγμή να εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις που να υποχρεώνουν ένα κράτος μέλος να καταργήσει τους κανόνες που έχει ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 1, εάν η Επιτροπή θεωρήσει ότι οι εν λόγω κανόνες δεν πληρούν τους όρους που ορίζονται στην παράγραφο 4, ότι εμποδίζουν ή στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό σε σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς ή ότι θέτουν σε κίνδυνο το ελεύθερο εμπόριο ή την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 151
Υποχρεωτικές δηλώσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
Από 1ης Απριλίου 2015, οι πρώτοι αγοραστές νωπού γάλακτος δηλώνουν στην αρμόδια εθνική αρχή την ποσότητα νωπού γάλακτος που τους παραδίδεται κάθε μήνα.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου και του άρθρου 148, ως «πρώτος αγοραστής» νοείται επιχείρηση ή ομάδα η οποία αγοράζει γάλα από παραγωγούς προκειμένου:
α)
να το υποβάλει σε διεργασία συλλογής, συσκευασίας, αποθήκευσης, ψύξης ή μεταποίησης, συμπεριλαμβανομένων διεργασιών βάσει σύμβασης·
β)
να το διαθέσει σε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις επεξεργασίας ή μεταποίησης γάλακτος ή άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων·
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την ποσότητα νωπού γάλακτος που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με το περιεχόμενο, τη μορφή και το χρονοδιάγραμμα των εν λόγω δηλώσεων, καθώς και μέτρων σχετικά με τις κοινοποιήσεις που πρέπει να πραγματοποιούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Οργανωσεισ kai ενωσεισ παραγωγων και διεπαγγελματικεσ οργανωσεισ
Τμημα 1
Ορισμοσ και αναγνωριση
Άρθρο 152
Οργανώσεις παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη μπορούν, μετά από αίτηση, να αναγνωρίζουν τις οργανώσεις παραγωγών οι οποίες:
α)
αποτελούνται και ελέγχονται σύμφωνα το άρθρο 153 παράγραφος 2 στοιχείο γ) από παραγωγούς συγκεκριμένου τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2·
β)
συγκροτούνται με πρωτοβουλία των παραγωγών·
γ)
επιδιώκουν συγκεκριμένο σκοπό, ο οποίος μπορεί να περιλαμβάνει τουλάχιστον έναν από τους ακόλουθους στόχους:
i)
την εξασφάλιση του προγραμματισμού της παραγωγής και της προσαρμογής της στη ζήτηση, ιδίως από άποψη ποιότητας και ποσότητας·
ii)
τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων που παράγονται από τα μέλη τους, μεταξύ άλλων μέσω της προώθησης προϊόντων·
iii)
τη βελτιστοποίηση του κόστους παραγωγής και την απόδοση των επενδύσεων ως προς τα περιβαλλοντικά πρότυπα και τα πρότυπα καλής διαβίωσης των ζώων, καθώς και τη σταθεροποίηση των τιμών παραγωγού·
iv)
τη διεξαγωγή ερευνών και την ανάπτυξη πρωτοβουλιών με αντικείμενο τις βιώσιμες μεθόδους παραγωγής, τις καινοτόμους πρακτικές, την οικονομική ανταγωνιστικότητα και τις εξελίξεις της αγοράς·
v)
την προώθηση και την παροχή τεχνικής βοήθειας για τη χρήση καλλιεργητικών πρακτικών και τεχνικών παραγωγής φιλικών προς το περιβάλλον, καθώς και κατάλληλων πρακτικών και τεχνικών καλής μεταχείρισης των ζώων·
vi)
την προώθηση και παροχή τεχνικής υποστήριξης για τη χρήση προτύπων παραγωγής, τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων και την ανάπτυξη προϊόντων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή προϊόντων καλυπτόμενων από εθνικό σήμα ποιότητας·
vii)
τη διαχείριση των υποπροϊόντων και των αποβλήτων, ιδίως για την προστασία της ποιότητας των υδάτων, του εδάφους και του τοπίου και τη διαφύλαξη ή την προώθηση της βιοποικιλότητας,
viii)
τη συμβολή στη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων και τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής·
ix)
την ανάπτυξη πρωτοβουλιών στον τομέα της προώθησης και της εμπορίας·
x)
τη διαχείριση των ταμείων αλληλοβοήθειας που προβλέπονται στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων στον τομέα των οπωροκηπευτικών τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 31 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, και στο άρθρο 36 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305 /2013 ·
xi)
την παροχή της απαραίτητης τεχνικής βοήθειας για τη χρησιμοποίηση των προθεσμιακών αγορών και των ασφαλιστικών συστημάτων.
2. Μια οργάνωση παραγωγών που είναι αναγνωρισμένη βάσει της παραγράφου 1 μπορεί να παραμείνει αναγνωρισμένη εάν δραστηριοποιείται στην εμπορία προϊόντων που καλύπτονται από τον κώδικα ΣΟ ex 2208 πλην εκείνων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι των Συνθηκών, υπό την προϋπόθεση ότι η αναλογία των προϊόντων αυτών δεν υπερβαίνει το 49 % της συνολικής παραγωγής που διαθέτει στο εμπόριο η οργάνωση παραγωγών και ότι τα εν λόγω προϊόντα δεν λαμβάνουν στήριξη από την Ένωση. Για τις οργανώσεις παραγωγών στον οπωροκηπευτικό τομέα, τα εν λόγω προϊόντα δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για τους σκοπούς του άρθρου 34 παράγραφος 2.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν οργανώσεις παραγωγών που έχουν συγκροτηθεί από παραγωγούς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, εφόσον αυτές:
α)
συγκροτούνται με πρωτοβουλία των παραγωγών·
β)
επιδιώκουν συγκεκριμένο σκοπό, ο οποίος μπορεί να περιλαμβάνει έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους στόχους:
i)
την εξασφάλιση του προγραμματισμού της παραγωγής και της προσαρμογής της στη ζήτηση, ιδίως από άποψη ποιότητας και ποσότητας·
ii)
τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων που παράγονται από τα μέλη τους·
iii)
τη βελτιστοποίηση του κόστους παραγωγής και τη σταθεροποίηση των τιμών παραγωγού.
Άρθρο 153
Καταστατικό των οργανώσεων παραγωγών
1. Το καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών επιβάλλει στους παραγωγούς που είναι μέλη της τις ακόλουθες, κυρίως, υποχρεώσεις:
α)
να εφαρμόζουν τους κανόνες που θεσπίζει η οργάνωση παραγωγών όσον αφορά την παροχή πληροφοριών σχετικά με την παραγωγή, την εμπορία και την προστασία του περιβάλλοντος·
β)
να είναι μέλη μίας μόνο οργάνωσης παραγωγών για ένα συγκεκριμένο προϊόν της εκμετάλλευσης· με την επιφύλαξη ενδεχόμενης παρέκκλισης που χορήγησε το εμπλεκόμενο κράτος μέλος σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι συμβαλλόμενοι παραγωγοί διαθέτουν δύο χωριστές μονάδες παραγωγής σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές·
γ)
να παρέχουν τις πληροφορίες που ζητούν οι οργανώσεις παραγωγών για στατιστικούς σκοπούς.
2. Το καταστατικό των οργανώσεων παραγωγών προβλέπει επίσης:
α)
τις διαδικασίες για τον καθορισμό, την έγκριση και την τροποποίηση των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α)·
β)
την υποχρέωση των μελών να καταβάλλουν τις χρηματικές εισφορές που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση της οργάνωσης παραγωγών·
γ)
τους κανόνες που εξασφαλίζουν στους παραγωγούς-μέλη τον δημοκρατικό έλεγχο της οργάνωσής τους και των αποφάσεών της·
δ)
κυρώσεις σε περίπτωση παραβάσεων των καθηκόντων που απορρέουν από το καταστατικό, ιδίως σε περίπτωση μη καταβολής χρηματικών εισφορών, ή των κανόνων που έχει θεσπίσει η οργάνωση παραγωγών·
ε)
τους κανόνες σχετικά με την αποδοχή νέων μελών, κυρίως όσον αφορά την ελάχιστη διάρκεια της συμμετοχής στην οργάνωση, η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη του ενός έτους·
στ)
τους λογιστικούς και οικονομικούς κανόνες που είναι αναγκαίοι για τη λειτουργία της οργάνωσης.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στις οργανώσεις παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων.
Άρθρο 154
Αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών
1. Προκειμένου να αναγνωριστεί από ένα κράτος μέλος, η οργάνωση παραγωγών που υποβάλλει αίτηση αναγνώρισης αποτελεί νομική οντότητα ή σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας η οποία:
α)
πληροί τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 152 παράγραφος 1 στοιχεία α) β) και γ)·
β)
διαθέτει έναν ελάχιστο αριθμό μελών και/ή καλύπτει μία ελάχιστη ποσότητα ή αξία εμπορεύσιμης παραγωγής, όπως καθορίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, στην περιοχή δραστηριότητάς της·
γ)
παρέχει επαρκή εχέγγυα για την ορθή εκτέλεση των δραστηριοτήτων της από τη σκοπιά τόσο της διάρκειά τους όσο και της αποτελεσματικότητας, της στήριξης των μελών τους με ανθρώπινους, υλικούς και τεχνικούς πόρους, καθώς και, κατά περίπτωση, της συγκέντρωσης της προσφοράς·
δ)
διαθέτει καταστατικά σύμφωνα με τα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσας παραγράφου.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι οργανώσεις παραγωγών οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από την 1 Ιανουαρίου 2014 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεωρούνται αναγνωρισμένες ως οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 152.
3. Οι οργανώσεις παραγωγών οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες δεν πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 μπορούν να συνεχίσουν να ασκούν τις δραστηριότητές τους δυνάμει του εθνικού δικαίου έως την 1η Ιανουαρίου 2015.
4. Τα κράτη μέλη:
α)
αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση αναγνώρισης σε οργάνωση παραγωγών εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή αίτησης συνοδευόμενης από όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία· η αίτηση υποβάλλεται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση·
β)
διενεργούν, σε διαστήματα που ορίζουν τα ίδια, ελέγχους για να βεβαιώνονται ότι οι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών συμμορφούνται προς το παρόν κεφάλαιο·
γ)
σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο, επιβάλλουν στις εν λόγω οργανώσεις και ενώσεις τις εφαρμοστέες κυρώσεις που έχουν θεσπίσει τα ίδια και αποφασίζουν αν πρέπει, εφόσον είναι αναγκαίο, να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·
δ)
ενημερώνουν την Επιτροπή το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους για κάθε απόφαση χορήγησης, άρνησης ή ανάκλησης αναγνώρισης την οποία έλαβαν κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Άρθρο 155
Εξωτερική ανάθεση
Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε μια αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών ή σε μια αναγνωρισμένη ένωση οργανώσεων παραγωγών στους τομείς που προσδιορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 173 παράγραφος 1 στοιχείο στ) να αναθέτει σε εξωτερικούς υπεργολάβους οποιαδήποτε από τις δραστηριότητές της, εκτός της παραγωγής, μεταξύ άλλων σε θυγατρικές, υπό την προϋπόθεση ότι η οργάνωση παραγωγών ή η ένωση οργανώσεων παραγωγών παραμένει υπεύθυνη για την εξασφάλιση της άσκησης της δραστηριότητας που ανέθεσε σε εξωτερικούς υπεργολάβους και για τον συνολικό διαχειριστικό έλεγχο και την εποπτεία της εμπορικής συμφωνίας για την άσκηση της δραστηριότητας.
Άρθρο 156
Ενώσεις οργανώσεων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη μπορούν, μετά από αίτηση, να αναγνωρίζουν τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών συγκεκριμένου τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 οι οποίες συγκροτούνται με πρωτοβουλία αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών.
Με την επιφύλαξη των διατάξεων που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 173, οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών μπορούν να ασκούν οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες ή τις λειτουργίες μιας οργάνωσης παραγωγών.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν, μετά από αίτηση, να αναγνωρίζουν μια ένωση αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, εφόσον κρίνουν ότι η ένωση αυτή είναι ικανή να εκτελέσει αποτελεσματικά κάθε δραστηριότητα αναγνωρισμένης οργάνωσης παραγωγών και πληροί τους όρους της παραγράφου 161 παράγραφος 1.
Άρθρο 157
Διεπαγγελματικές οργανώσεις
1. Τα κράτη μέλη μπορούν, μετά από αίτηση, να αναγνωρίζουν τις διεπαγγελματικές οργανώσεις συγκεκριμένου τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 οι οποίες:
α)
αποτελούνται από εκπροσώπους οικονομικών δραστηριοτήτων που συνδέονται με την παραγωγή, και αφορούν τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα στάδια της αλυσίδας εφοδιασμού: τη μεταποίηση ή το εμπόριο, συμπεριλαμβανομένης της διανομής, προϊόντων σε έναν ή περισσότερους τομείς·
β)
συγκροτούνται με πρωτοβουλία όλων ή ορισμένων από τις οργανώσεις ή ενώσεις από τις οποίες αποτελούνται·
γ)
επιδιώκουν, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα των μελών τους και των καταναλωτών, συγκεκριμένο σκοπό, ο οποίος μπορεί να περιλαμβάνει, ειδικότερα, έναν από τους ακόλουθους στόχους:
i)
βελτίωση των γνώσεων και της διαφάνειας όσον αφορά την παραγωγή και την αγορά, μεταξύ άλλων με τη δημοσίευση συγκεντρωτικών στατιστικών στοιχείων για το κόστος παραγωγής, τις τιμές, περιλαμβανομένων όπου απαιτείται, των δεικτών τιμών, τις ποσότητες και τη διάρκεια των συμβάσεων που έχουν συναφθεί προηγουμένως και με την παροχή αναλύσεων για δυνητικές μελλοντικές εξελίξεις της αγοράς σε περιφερειακό, εθνικό ή διεθνές επίπεδο·
ii)
πρόβλεψη του δυναμικού παραγωγής και καταγραφή των τιμών της αγοράς·
iii)
συμβολή στον καλύτερο συντονισμό του τρόπου διάθεσης των προϊόντων στην αγορά, ιδίως με έρευνες και μελέτες αγοράς·
iv)
διερεύνηση δυνητικών αγορών εξαγωγών·
v)
με την επιφύλαξη των άρθρων 148 και 168, κατάρτιση υποδειγμάτων συμβάσεων σύμφωνων με τους ενωσιακούς κανόνες για την πώληση γεωργικών προϊόντων σε αγοραστές και/ή τη διάθεση μεταποιημένων προϊόντων σε διανομείς και λιανοπωλητές, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να επιτευχθούν δίκαιοι όροι ανταγωνισμού και να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις της αγοράς·
vi)
πληρέστερη αξιοποίηση του δυναμικού των προϊόντων, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο αγορών διάθεσης, και ανάπτυξη πρωτοβουλιών ενίσχυσης της οικονομικής ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας·
vii)
παροχή των πληροφοριών και διεξαγωγή των ερευνών που είναι αναγκαίες για την καινοτομία, τον εξορθολογισμό, τη βελτίωση και την ανακατεύθυνση της παραγωγής, και, κατά περίπτωση, της μεταποίησης και της εμπορίας, προς προϊόντα που ανταποκρίνονται περισσότερο στις απαιτήσεις της αγοράς και τις προτιμήσεις και τις προσδοκίες των καταναλωτών, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα των προϊόντων, περιλαμβανομένων των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των προϊόντων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, και την προστασία του περιβάλλοντος·
viii)
αναζήτηση τρόπων για περιορισμό της χρήσης φυτοπροστατευτικών ή κτηνιατρικών προϊόντων, καλύτερη διαχείριση άλλων εισροών, διασφάλιση της ποιότητας των προϊόντων καθώς και της προστασίας του εδάφους και των υδάτων, ενίσχυση της υγειονομικής ασφάλειας των τροφίμων, ειδικότερα μέσω της ιχνηλασιμότητας των προϊόντων, και βελτίωση της υγείας και των συνθηκών διαβίωσης των ζώων·
ix)
ανάπτυξη μεθόδων και μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων σε όλα τα στάδια παραγωγής και εμπορίας και, κατά περίπτωση, μεταποίησης και εμπορίας·
x)
ανάληψη κάθε δυνατής δράσης για την διατήρηση, προάσπιση και προστασία της βιολογικής γεωργίας καθώς και των ονομασιών προέλευσης, των σημάτων ποιότητας και των γεωγραφικών ενδείξεων·
xi)
προώθηση και διενέργεια ερευνών για ολοκληρωμένη και βιώσιμη παραγωγή ή άλλες μεθόδους παραγωγής φιλικές προς το περιβάλλον·
xii)
ενθάρρυνση της υγιεινής και υπεύθυνης κατανάλωσης των προϊόντων που διατίθενται στην εσωτερική αγορά και/ή ενημέρωση σχετικά με τις βλάβες που συνδέονται με επικίνδυνες συνήθειες κατανάλωσης·
xiii)
προώθηση της κατανάλωσης γάλακτος ή/και γαλακτοκομικών προϊόντων και παροχή πληροφοριών σχετικά με αυτά, τόσο στις εσωτερικές όσο και στις εξωτερικές αγορές·
xiv)
συμβολή στη διαχείριση των υποπροϊόντων και στη μείωση της παραγωγής αποβλήτων και στη διαχείριση αυτών·
2. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων ότι η προϋπόθεση του άρθρου 158 παράγραφος 1 στοιχείο γ) πληρούται με τον περιορισμό του αριθμού των διεπαγγελματικών οργανώσεων σε περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο, εφόσον προβλέπεται από εθνικές διατάξεις που ισχύουν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014 και εφόσον αυτό δεν διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, όσον αφορά τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν διεπαγγελματικές οργανώσεις εφόσον αυτές:
α)
έχουν επισήμως ζητήσει αναγνώριση και αποτελούνται από εκπροσώπους οικονομικών δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την παραγωγή νωπού γάλακτος και σχετίζονται με ένα τουλάχιστον από τα ακόλουθα στάδια της αλυσίδας εφοδιασμού: τη μεταποίηση ή το εμπόριο, συμπεριλαμβανομένης της διανομής, προϊόντων του τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων·
β)
συγκροτούνται με πρωτοβουλία όλων ή ορισμένων από τους εκπροσώπους που αναφέρονται στο στοιχείο α)·
γ)
ασκούν, σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Ένωσης, και λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα των μελών των εν λόγω διεπαγγελματικών οργανώσεων και των καταναλωτών, μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες δραστηριότητες:
i)
βελτίωση των γνώσεων και της διαφάνειας όσον αφορά την παραγωγή και την αγορά, μεταξύ άλλων με τη δημοσίευση στατιστικών στοιχείων για τις τιμές, τις ποσότητες και τη διάρκεια των συμβάσεων που έχουν συναφθεί και με την παροχή αναλύσεων για δυνητικές μελλοντικές εξελίξεις της αγοράς σε περιφερειακό, εθνικό ή διεθνές επίπεδο·
ii)
συμβολή στον καλύτερο συντονισμό του τρόπου διάθεσης του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων στην αγορά, ιδίως με έρευνες και μελέτες αγοράς·
iii)
προώθηση της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων και παροχή πληροφοριών σχετικά με αυτά, τόσο στις εσωτερικές όσο και στις εξωτερικές αγορές·
iv)
διερεύνηση δυνητικών εξαγωγικών αγορών·
v)
κατάρτιση υποδειγμάτων συμβάσεων σύμφωνων με τους ενωσιακούς κανόνες για την πώληση νωπού γάλακτος σε αγοραστές ή τη διάθεση μεταποιημένων προϊόντων σε διανομείς και λιανοπωλητές, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να επιτευχθούν δίκαιοι όροι ανταγωνισμού και να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις της αγοράς·
vi)
παροχή των πληροφοριών και διεξαγωγή των ερευνών που είναι αναγκαίες για την ανακατεύθυνση της παραγωγής προς προϊόντα που ανταποκρίνονται περισσότερο στις απαιτήσεις της αγοράς και τις προτιμήσεις και τις προσδοκίες των καταναλωτών, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα των προϊόντων και την προστασία του περιβάλλοντος·
vii)
διατήρηση και ανάπτυξη του δυναμικού παραγωγής του γαλακτοκομικού τομέα, μεταξύ άλλων μέσω της προώθησης της καινοτομίας και της στήριξης προγραμμάτων εφαρμοσμένης έρευνας και ανάπτυξης, με σκοπό την αξιοποίηση όλου του δυναμικού του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, ιδίως για τη δημιουργία ελκυστικότερων για τους καταναλωτές προϊόντων με προστιθέμενη αξία·
viii)
αναζήτηση μεθόδων για τον περιορισμό της χρήσης κτηνιατρικών προϊόντων, τη βελτίωση της διαχείρισης άλλων εισροών και την ενίσχυση της ασφάλειας των τροφίμων και της υγείας των ζώων·
ix)
ανάπτυξη μεθόδων και μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων σε όλα τα στάδια παραγωγής και εμπορίας·
x)
εκμετάλλευση του δυναμικού της βιολογικής γεωργίας και προστασία και προώθηση του συγκεκριμένου γεωργικού κλάδου και της παραγωγής προϊόντων με ονομασίες προέλευσης, σήματα ποιότητας και γεωγραφικές ενδείξεις· και
xi)
προώθηση μεθόδων ολοκληρωμένης παραγωγής ή άλλων μεθόδων παραγωγής φιλικών προς το περιβάλλον.
Άρθρο 158
Αναγνώριση των διεπαγγελματικών οργανώσεων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν τις διεπαγγελματικές οργανώσεις που το ζητούν εφόσον:
α)
πληρούν τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 157·
β)
ασκούν τις δραστηριότητές τους σε μία ή περισσότερες περιοχές του οικείου εδάφους·
γ)
αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος των οικονομικών δραστηριοτήτων που ορίζονται στο άρθρο 157 παράγραφος 1 στοιχείο α)·
δ)
δεν δραστηριοποιούνται οι ίδιες στην παραγωγή, τη μεταποίηση ή το εμπόριο, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που ορίζει το άρθρο 162.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι διεπαγγελματικές οργανώσεις οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από τη 1η Ιανουαρίου 2014 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεωρούνται αναγνωρισμένες ως οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 157.
3. Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις οι οποίες, πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014, έχουν αναγνωρισθεί σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και οι οποίες δεν πληρούν τους όρους που προβλέπει η παράγραφος 1 μπορούν να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους δυνάμει του εθνικού δικαίου έως την 1η Ιανουαρίου 2015.
4. Τα κράτη μέλη δύνανται να αναγνωρίζουν διεπαγγελματικές οργανώσεις σε όλους τους τομείς οι οποίες υπήρχαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014, είτε είχαν αναγνωρισθεί κατόπιν αίτησης ή είτε είχαν συσταθεί νομίμως, έστω και αν δεν πληρούν την προϋπόθεση που ορίζεται στο άρθρο 157 παράγραφος 1 στοιχείο β) ή στο άρθρο 157 παράγραφος 3 στοιχείο β).
5. Όταν χρησιμοποιούν την επιλογή να αναγνωρίσουν μια διεπαγγελματική οργάνωση σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2, τα κράτη μέλη:
α)
αποφαίνονται σχετικά με τη χορήγηση της αναγνώρισης εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την υποβολή της αίτησης, συνοδευόμενης από όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά· η αίτηση υποβάλλεται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση·
β)
διενεργούν, σε διαστήματα που ορίζουν τα ίδια, ελέγχους για να βεβαιώνονται ότι οι αναγνωρισμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις τηρούν τους όρους που διέπουν την αναγνώρισή τους·
γ)
σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, επιβάλλουν στις εν λόγω οργανώσεις τις εφαρμοστέες κυρώσεις που έχουν θεσπίσει τα ίδια και, εφόσον είναι αναγκαίο, αποφασίζουν να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·
δ)
ανακαλούν την αναγνώριση εφόσον δεν πληρούνται πλέον οι όροι και προϋποθέσεις αναγνώρισης που προβλέπονται στο παρόν άρθρο·
ε)
ενημερώνουν την Επιτροπή έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους για κάθε απόφαση χορήγησης, άρνησης ή ανάκλησης αναγνώρισης την οποία έλαβαν κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Τμημα 2
Προσθετοι κανονες για συγκεκριμενους τομεις
Άρθρο 159
Υποχρεωτική αναγνώριση
Κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 152 έως 158, τα κράτη μέλη, μετά από αίτηση, αναγνωρίζουν:
α)
τις οργανώσεις παραγωγών:
i)
του τομέα των οπωροκηπευτικών, όσον αφορά ένα ή περισσότερα προϊόντα του εν λόγω τομέα και/ή προϊόντα τα οποία προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση·
ii)
στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών·
iii)
στον τομέα των μεταξοσκωλήκων·
iv)
στον τομέα του λυκίσκου·
β)
τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών και τον τομέα του καπνού.
Άρθρο 160
Οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών
Οι οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών επιδιώκουν τουλάχιστον έναν από τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημεία (i), (ii) και iii).
Τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών του τομέα των οπωροκηπευτικών υποχρεώνει απαιτούν από τους παραγωγούς που είναι μέλη τους να διαθέτουν στο εμπόριο το σύνολο της σχετικής παραγωγής τους μέσω της οργάνωσης παραγωγών.
Οι οργανώσεις παραγωγών του τομέα των οπωροκηπευτικών και οι ενώσεις των οργανώσεων αυτών τεκμαίρεται ότι ενεργούν εξ ονόματος των μελών τους και για λογαριασμό τους όσον αφορά οικονομικά θέματα στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας τους.
Άρθρο 161
Αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ως οργανώσεις παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων όλες τις νομικές οντότητες ή τα σαφώς οριζόμενα μέρη νομικών οντοτήτων που υποβάλλουν αίτηση αναγνώρισης, εφόσον:
α)
πληρούν τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 152 παράγραφος 3·
β)
διαθέτουν έναν ελάχιστο αριθμό μελών και/ή καλύπτουν μία ελάχιστη ποσότητα εμπορεύσιμης παραγωγής, η οποία καθορίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, στην περιοχή δραστηριότητάς τους·
γ)
παρέχουν επαρκή εχέγγυα για την ορθή εκτέλεση των δραστηριοτήτων τους όσον αφορά τόσο τη διάρκεια τους όσο και την αποτελεσματικότητα και τη συγκέντρωση της προσφοράς·
δ)
διαθέτουν καταστατικό σύμφωνο με τα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσας παραγράφου.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι οργανώσεις παραγωγών οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από τις 2 Απριλίου 2012 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεωρούνται αναγνωρισμένες ως οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 3.
3. Τα κράτη μέλη:
α)
αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση αναγνώρισης σε οργάνωση παραγωγών εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή αίτησης, συνοδευόμενης από όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία· η αίτηση υποβάλλεται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση·
β)
διενεργούν, σε διαστήματα που ορίζουν τα ίδια, ελέγχους για να βεβαιώνονται ότι οι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών συμμορφώνονται με τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου·
γ)
σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο, επιβάλλουν στις εν λόγω οργανώσεις και ενώσεις τις εφαρμοστέες κυρώσεις που έχουν θεσπίσει τα ίδια και, εφόσον είναι αναγκαίο, αποφασίζουν να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·
δ)
ενημερώνουν την Επιτροπή έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους για κάθε απόφαση χορήγησης, άρνησης ή ανάκλησης αναγνώρισης που έλαβαν κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Άρθρο 162
Διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών και τον τομέα του καπνού
Για τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών και τον τομέα του καπνού, ο συγκεκριμένος σκοπός που αναφέρεται στο άρθρο 157 παράγραφος 1 στοιχείο γ) μπορεί επίσης να περιλαμβάνει τουλάχιστον έναν από τους ακόλουθους στόχους:
α)
τη συγκέντρωση και τον συντονισμό της προσφοράς και της εμπορίας των προϊόντων των μελών·
β)
την από κοινού προσαρμογή της παραγωγής και της μεταποίησης στις απαιτήσεις της αγοράς και τη βελτίωση του προϊόντος·
γ)
την προαγωγή του εξορθολογισμού και της βελτίωσης της παραγωγής και της μεταποίησης.
Άρθρο 163
Αναγνώριση διεπαγγελματικών οργανώσεων στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, εφόσον οι οργανώσεις αυτές:
α)
πληρούν τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 157 παράγραφος 3·
β)
ασκούν τις δραστηριότητές τους σε μία ή περισσότερες περιοχές του οικείου εδάφους·
γ)
αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος των οικονομικών δραστηριοτήτων που ορίζονται στο άρθρο 157 παράγραφος 3 στοιχείο α)·
δ)
δεν δραστηριοποιούνται οι ίδιες στην παραγωγή, τη μεταποίηση ή το εμπόριο προϊόντων στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι διεπαγγελματικές οργανώσεις οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από τις 2 Απριλίου 2012 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεωρούνται αναγνωρισμένες ως οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 157 παράγραφος 3.
3. Όταν χρησιμοποιούν την επιλογή να αναγνωρίσουν μια διεπαγγελματική οργάνωση σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2, τα κράτη μέλη:
α)
αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση αναγνώρισης στη διεπαγγελματική οργάνωση εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή αίτησης, συνοδευόμενης από όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία· η αίτηση υποβάλλεται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση·
β)
διενεργούν, σε διαστήματα που ορίζουν τα ίδια, ελέγχους για να βεβαιώνονται ότι οι αναγνωρισμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις τηρούν τους όρους που διέπουν την αναγνώρισή τους·
γ)
σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, επιβάλλουν στις εν λόγω οργανώσεις τις εφαρμοστέες κυρώσεις που έχουν θεσπίσει τα ίδια και, αποφασίζουν αν πρέπει, εφόσον είναι αναγκαίο, να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·
δ)
ανακαλούν την αναγνώριση εάν:
i)
δεν πληρούνται πλέον οι όροι και προϋποθέσεις αναγνώρισης που προβλέπονται στο παρόν άρθρο·
ii)
η διεπαγγελματική οργάνωση συμμετέχει σε οποιαδήποτε από τις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που προβλέπονται στο άρθρο 210 παράγραφος 4· η εν λόγω ανάκληση της αναγνώρισης γίνεται ανεξάρτητα από τις τυχόν άλλες κυρώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία·
iii)
η διεπαγγελματική οργάνωση δεν τηρεί την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 210 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α)·
ε)
ενημερώνουν την Επιτροπή κάθε χρόνο έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους για κάθε απόφαση χορήγησης, άρνησης ή ανάκλησης αναγνώρισης την οποία έλαβαν κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Τμημα 3
Επεκταση κανονων και υποχρεωτικεσ εισφορεσ
Άρθρο 164
Επέκταση κανόνων
1. Στις περιπτώσεις όπου μια αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών, μια αναγνωρισμένη ένωση οργανώσεων παραγωγών ή μια αναγνωρισμένη διεπαγγελματική οργάνωση που αναπτύσσει δραστηριότητες σε συγκεκριμένη οικονομική περιφέρεια ή περιφέρειες κράτους μέλους θεωρείται αντιπροσωπευτική της παραγωγής ή του εμπορίου ή της μεταποίησης ενός συγκεκριμένου προϊόντος, το οικείο κράτος μέλος μπορεί, κατόπιν αιτήματος της εν λόγω οργάνωσης, να καθιστά δεσμευτικές, για περιορισμένη χρονική περίοδο, ορισμένες συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές που εγκρίνονται στο πλαίσιο της οργάνωσης αυτής για άλλες επιχειρήσεις που αναπτύσσουν δραστηριότητες στη σχετική οικονομική περιφέρεια ή περιφέρειες και δεν ανήκουν στην οργάνωση ή την ένωση αυτή.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, ως «οικονομική περιφέρεια» νοείται γεωγραφική περιοχή που αποτελείται από όμορες ή γειτονικές περιοχές παραγωγής στις οποίες οι συνθήκες παραγωγής και εμπορίας είναι ομοιογενείς.
3. Οι οργανώσεις ή ενώσεις θεωρούνται αντιπροσωπευτικές εφόσον η οικεία ή οι οικείες οικονομικές περιφέρειες ενός κράτους μέλους:
α)
συγκεντρώνουν, ως μέρος του όγκου της παραγωγής ή του εμπορίου ή της μεταποίησης των σχετικών προϊόντων:
i)
για τις οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών, τουλάχιστον το 60 %· ή
ii)
στις λοιπές περιπτώσεις, τουλάχιστον τα δύο τρίτα· και
β)
συγκεντρώνει, στην περίπτωση οργανώσεων παραγωγών, πάνω από το 50 % των σχετικών παραγωγών.
Ωστόσο, στην περίπτωση διεπαγγελματικών οργανώσεων, όταν ο καθορισμός του μέρους του όγκου της παραγωγής, του εμπορίου ή της μεταποίησης του προϊόντος ή των προϊόντων συνεπάγεται πρακτικές δυσκολίες, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν εθνικούς κανόνες για τον ορισμό του καθορισμένου επιπέδου αντιπροσωπευτικότητας που αναφέρεται στο στοιχείο α) σημείο ii) του πρώτου εδαφίου.
Όταν η αίτηση επέκτασης των κανόνων της σε άλλες επιχειρήσεις καλύπτει περισσότερες από μία οικονομικές περιφέρειες, η οργάνωση ή η ένωση αποδεικνύει το ελάχιστο επίπεδο αντιπροσωπευτικότητας που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο για καθέναν από τους κλάδους που συγκεντρώνει, σε καθεμιά από τις καλυπτόμενες οικονομικές περιφέρειες.
4. Οι κανόνες για τους οποίους μπορεί να ζητηθεί επέκταση σε άλλες επιχειρήσεις, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1, έχουν ένα από τους ακόλουθους στόχους:
α)
την παροχή πληροφοριών όσον αφορά την παραγωγή και την αγορά·
β)
την εφαρμογή κανόνων παραγωγής αυστηρότερων από εκείνους που προβλέπει η ενωσιακή ή η εθνική νομοθεσία·
γ)
την κατάρτιση τυποποιημένων συμβάσεων σύμφωνων με τους ενωσιακούς κανόνες·
δ)
την εμπορία·
ε)
την προστασία του περιβάλλοντος·
στ)
μέτρα για την προώθηση και την αξιοποίηση του δυναμικού των προϊόντων·
ζ)
μέτρα προστασίας της βιολογικής γεωργίας και των ονομασιών προέλευσης, των σημάτων ποιότητας και των γεωγραφικών ενδείξεων·
η)
έρευνα για την αναβάθμιση της αξίας των προϊόντων, ιδίως με νέες χρήσεις που δεν θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία·
θ)
μελέτες για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων·
ι)
την έρευνα, ιδίως για καλλιεργητικές μεθόδους που επιτρέπουν τον περιορισμό της χρήσης φυτοπροστατευτικών ή κτηνιατρικών προϊόντων και εξασφαλίζουν την προστασία του εδάφους και την προστασία ή τη βελτίωση του περιβάλλοντος·
ια)
τον ορισμό στοιχειωδών προτύπων ποιότητας και τον ορισμό στοιχειωδών προτύπων συσκευασίας και παρουσίασης·
ιβ)
τη χρησιμοποίηση πιστοποιημένων σπόρων για σπορά και τον ποιοτικό έλεγχο των προϊόντων·
ιγ)
την υγεία των ζώων, την υγεία των φυτών ή την ασφάλεια των τροφίμων·
ιδ)
τη διαχείριση των υποπροϊόντων.
Οι εν λόγω κανόνες δεν ζημιώνουν άλλους οικονομικούς φορείς του συγκεκριμένου κράτους μέλους ή της Ένωσης και δεν έχουν κανένα από τα αποτελέσματα που αναφέρονται στο άρθρο 210 παράγραφος 4 ούτε αντιβαίνουν καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο στο ενωσιακό δίκαιο ή τους ισχύοντες εθνικούς κανόνες.
5. Η επέκταση των κανόνων που ορίζεται στην παράγραφο 1 πρέπει να κοινοποιείται στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις με δημοσίευση του συνόλου τους σε επίσημο φύλλο του οικείου κράτους μέλους.
6. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιεσδήποτε αποφάσεις λαμβάνουν δυνάμει του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 165
Χρηματικές εισφορές από μη μέλη
Στην περίπτωση επέκτασης των κανόνων αναγνωρισμένης οργάνωσης παραγωγών, αναγνωρισμένης ένωσης οργανώσεων παραγωγών ή αναγνωρισμένης διεπαγγελματικής οργάνωσης δυνάμει του άρθρου 164 και εάν οι δραστηριότητες που καλύπτονται από τους κανόνες αυτούς παρουσιάζουν γενικό οικονομικό ενδιαφέρον για πρόσωπα των οποίων οι δραστηριότητες σχετίζονται με τα εν λόγω προϊόντα, το κράτος μέλος το οποίο χορήγησε την αναγνώριση, μετά από διαβούλευση με τους οικείους ενδιαφερομένους, μπορεί να αποφασίζει ότι συγκεκριμένοι οικονομικοί φορείς ή ομάδες που δεν είναι μέλη της οργάνωσης αλλά επωφελούνται από τις εν λόγω δραστηριότητες οφείλουν στην οργάνωση το σύνολο ή μέρος των εισφορών που καταβάλλονται από τα μέλη, εφόσον οι εισφορές αυτές προορίζονται για την κάλυψη δαπανών που προκύπτουν άμεσα από την άσκηση των εν λόγω δραστηριοτήτων.
Τμημα 4
Προσαρμογη της προσφορας
Άρθρο 166
Μέτρα για τη διευκόλυνση της προσαρμογής της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς
Προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι πρωτοβουλίες των οργανώσεων που αναφέρονται στα άρθρα 152 έως 163 για διευκόλυνση της προσαρμογής της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς, εξαιρουμένων εκείνων που αφορούν την απόσυρση από την αγορά, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227 σχετικά με μέτρα στους τομείς που απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 τα οποία:
α)
βελτιώνουν την ποιότητα·
β)
προάγουν την καλύτερη οργάνωση της παραγωγής, της μεταποίησης και της εμπορίας·
γ)
διευκολύνουν την καταγραφή των τάσεων των τιμών στην αγορά·
δ)
επιτρέπουν την πραγματοποίηση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων προβλέψεων, με βάση τα χρησιμοποιούμενα μέσα παραγωγής.
Άρθρο 167
Κανόνες εμπορίας για τη βελτίωση και τη σταθεροποίηση της λειτουργίας της κοινής αγοράς οίνου
1. Για τη βελτίωση και τη σταθεροποίηση της λειτουργίας της κοινής αγοράς οίνου, συμπεριλαμβανομένων των σταφυλιών, των γλευκών και των οίνων από τα οποία προέρχονται, τα κράτη μέλη παραγωγής μπορούν να καθορίζουν κανόνες εμπορίας για τη ρύθμιση της προσφοράς, ιδίως μέσω αποφάσεων που λαμβάνονται από διεπαγγελματικές οργανώσεις αναγνωρισμένες σύμφωνα με τα άρθρα 157 και 158.
Οι κανόνες αυτοί είναι ανάλογοι προς τον επιδιωκόμενο στόχο και:
α)
δεν αφορούν καμία συναλλαγή μετά την πρώτη εμπορία του σχετικού προϊόντος·
β)
δεν επιτρέπουν τον καθορισμό της τιμής, ακόμη και σε περιπτώσεις που οι τιμές καθορίζονται ενδεικτικά ή για σύσταση·
γ)
δεν παρεμποδίζουν τη διάθεση υπερβολικά μεγάλου μέρους του τρυγητού που, διαφορετικά, θα ήταν διαθέσιμο·
δ)
δεν παρέχουν καμία δυνατότητα απόρριψης αιτήσεων έκδοσης των εθνικών και ενωσιακών πιστοποιητικών που απαιτούνται για την κυκλοφορία και την εμπορία οίνων, εφόσον η εμπορία είναι σύμφωνη με τους κανόνες αυτούς.
2. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να κοινοποιούνται στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις με δημοσίευση του συνόλου τους σε επίσημο φύλλο του οικείου κράτους μέλους.
3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιεσδήποτε αποφάσεις λαμβάνουν δυνάμει του παρόντος άρθρου.
Τμημα 5
Συστηματα συμβασεων
Άρθρο 168
Συμβατικές σχέσεις
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 148 σχετικά με τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και του άρθρου 125 σχετικά με τον τομέα της ζάχαρης, αν ένα κράτος μέλος, όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα εκτός γάλακτος, γαλακτοκομικών και ζάχαρης, που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του άρθρου 1 παράγραφος 2 λάβει μία εκ των κατωτέρω αποφάσεων:
α)
κάθε παράδοση στην επικράτειά του των εν λόγω προϊόντων από παραγωγό σε μεταποιητή ή διανομέα πρέπει να καλύπτεται από γραπτή σύμβαση μεταξύ των μερών, και/ή
β)
οι πρώτοι αγοραστές οφείλουν να υποβάλλουν γραπτή προσφορά σύμβασης για την παράδοση στην επικράτειά του των ανωτέρω γεωργικών προϊόντων από τους παραγωγούς,
η σύμβαση ή η προσφορά σύμβασης πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις των παραγράφων 4 και 6 του παρόντος άρθρου.
2. Σε περίπτωση που το κράτος μέλος αποφασίσει ότι οι παραδόσεις των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν άρθρο από παραγωγό γεωργό σε μεταποιητή πρέπει να καλύπτονται από γραπτή σύμβαση μεταξύ των μερών, αποφασίζει επίσης ποιο στάδιο ή ποια στάδια της παράδοσης καλύπτονται από τη σύμβαση, εφόσον η παράδοση των προϊόντων γίνεται μέσω ενός ή περισσοτέρων διαμεσολαβητών.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διατάξεις που εφαρμόζουν δυνάμει του παρόντος άρθρου δεν διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
3. Στην περίπτωση που περιγράφεται στην παράγραφο 2, το κράτος μέλος μπορεί να θεσπίζει μηχανισμό διαμεσολάβησης για να καλύψει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν υπάρχει αμοιβαία συμφωνία σύναψης της εν λόγω σύμβασης, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό δίκαιες συμβατικές σχέσεις.
4. Οποιαδήποτε σύμβαση ή προσφορά σύμβασης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρέπει:
α)
να προηγείται της παράδοσης·
β)
να συντάσσεται γραπτώς· και
γ)
να περιλαμβάνει, ιδίως, τα ακόλουθα στοιχεία:
i)
την τιμή που καταβάλλεται για την παράδοση, η οποία:
-
είναι σταθερή και ορίζεται στη σύμβαση, και/ή
-
υπολογίζεται με συνδυασμό διαφόρων παραγόντων οριζόμενων στη σύμβαση, όπως δεικτών της αγοράς που αποτυπώνουν τις αλλαγές των συνθηκών στην αγορά, της παραδιδόμενης ποσότητας και της ποιότητας ή της σύνθεσης των παραδιδόμενων γεωργικών προϊόντων·
ii)
την ποσότητα και την ποιότητα των εν λόγω προϊόντων που μπορεί ή πρέπει να παραδοθούν και το χρονοδιάγραμμα αυτών των παραδόσεων·
iii)
τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης, η οποία μπορεί να είναι είτε ορισμένης είτε αόριστης διάρκειας με ρήτρες λύσης·
iv)
λεπτομέρειες σχετικά με τις περιόδους και διαδικασίες πληρωμής·
v)
ρυθμίσεις για τη συλλογή ή την παράδοση των γεωργικών προϊόντων· και
vi)
κανόνες που εφαρμόζονται σε περίπτωση ανωτέρας βίας.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, δεν απαιτείται σύμβαση ή προσφορά σύμβασης όταν γεωργός παραδίδει τα προϊόντα σε συνεταιρισμό του οποίου είναι μέλος, εάν το καταστατικό του εν λόγω συνεταιρισμού ή οι κανόνες και οι αποφάσεις που προβλέπονται ή προκύπτουν από αυτό περιλαμβάνουν διατάξεις που παράγουν αποτελέσματα παρόμοια με τις διατάξεις που ορίζονται στην παράγραφο 4 στοιχεία α), β) και γ).
6. Όλα τα στοιχεία των συμβάσεων για την παράδοση γεωργικών προϊόντων που συνάπτονται από γεωργούς, συλλέκτες ή μεταποιητές νωπού γάλακτος, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο γ) αποτελούν αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών.
Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, εφαρμόζεται μία από τις κατωτέρω διατάξεις ή αμφότερες οι διατάξεις αυτές:
α)
σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει να καταστήσει υποχρεωτικές τις γραπτές συμβάσεις για την παράδοση γεωργικών προϊόντων σύμφωνα με την παράγραφο 1, μπορεί να ορίσει ελάχιστη διάρκεια ισχύουσα αποκλειστικά για τις γραπτές συμβάσεις μεταξύ γεωργών και πρώτων αγοραστών των γεωργικών προϊόντων. Η ελάχιστη διάρκεια αυτή είναι τουλάχιστον έξι μήνες και δεν διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς·
β)
σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει ότι ο πρώτος αγοραστής γεωργικών προϊόντων πρέπει να υποβάλλει γραπτή προσφορά σύμβασης στον γεωργό σύμφωνα με την παράγραφο 1, μπορεί να ορίσει ότι στην προσφορά πρέπει να προβλέπεται ελάχιστη διάρκεια για τη σύμβαση, όπως καθορίζεται σχετικώς από την εθνική νομοθεσία. Η ελάχιστη διάρκεια αυτή είναι τουλάχιστον έξι μήνες και δεν διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
Το δεύτερο εδάφιο δεν θίγει το δικαίωμα του γεωργού να αρνηθεί την ελάχιστη αυτή διάρκεια, εφόσον το πράξει γραπτώς. Σε αυτή την περίπτωση, τα μέρη είναι ελεύθερα να διαπραγματευθούν όλα τα στοιχεία της σύμβασης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αναφέρονται στο στοιχείο γ) της παραγράφου 4.
7. Τα κράτη μέλη που χρησιμοποιούν τις επιλογές που αναφέρονται στο παρόν άρθρο διασφαλίζουν ότι οι διατάξεις που εφαρμόζουν δεν διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζουν τα μέτρα βάσει του παρόντος άρθρου.
8. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την ομοιόμορφη εφαρμογή της παραγράφου 4 στοιχεία α) και β) της παραγράφου 4 και της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου, καθώς και μέτρων σχετικά με τις κοινοποιήσεις που πρέπει να γίνονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 169
Συμβατικές διαπραγματεύσεις στον τομέα του ελαιολάδου
1. Μια οργάνωση παραγωγών στον τομέα του ελαιολάδου η οποία είναι αναγνωρισμένη δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 1 και η οποία επιδιώκει έναν ή περισσότερους από τους στόχους της συγκέντρωσης της προσφοράς, της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων που παράγουν τα μέλη της και της βελτιστοποίησης του κόστους παραγωγής μπορεί να διεξάγει διαπραγματεύσεις εξ ονόματος των μελών της, όσον αφορά μέρος ή το σύνολο της κοινής παραγωγής τους, για συμβάσεις παράδοσης ελαιολάδου.
Μια οργάνωση παραγωγών επιτυγχάνει τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου εφόσον η επιδίωξη των σκοπών αυτών οδηγεί σε ενοποίηση των δραστηριοτήτων, η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών να συνεισφέρουν συνολικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η οργάνωση παραγωγών ασκεί τουλάχιστον μια εκ των ακόλουθων δραστηριοτήτων:
i)
κοινή διάθεση, κοινή οργάνωση πώλησης ή κοινή μεταφορά·
ii)
κοινή συσκευασία, επισήμανση ή προώθηση·
iii)
κοινή οργάνωση του ποιοτικού ελέγχου·
iv)
κοινή χρήση εξοπλισμού ή εγκαταστάσεων αποθήκευσης·
v)
κοινή μεταποίηση·
vi)
κοινή διαχείριση των αποβλήτων που σχετίζονται άμεσα με την παραγωγή ελαιολάδου·
vii)
κοινή ανάθεση των εισροών·
β)
οι δραστηριότητες αυτές είναι σημαντικές ως προς τον όγκο του ελαιολάδου και ως προς το κόστος της παραγωγής και της διάθεσης του προϊόντος στην αγορά.
2. Οι διαπραγματεύσεις μπορούν να διεξάγονται από την αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών:
α)
είτε μεταβιβάζεται είτε όχι η κυριότητα του ελαιολάδου από τους γεωργούς στην οργάνωση παραγωγών·
β)
είτε είναι ίδια είτε όχι η τιμή διαπραγμάτευσης όσον αφορά την κοινή παραγωγή μέρους ή του συνόλου των παραγωγών που είναι μέλη της·
γ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για μια συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών, ο όγκος της παραγωγής ελαιολάδου που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αυτές και παράγεται στο εκάστοτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 20 % της σχετικής αγοράς· για τον υπολογισμό του όγκου γίνεται διάκριση ανάμεσα σε ελαιόλαδο ανθρώπινης κατανάλωσης και για άλλες χρήσεις·
δ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για τον όγκο του ελαιολάδου που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αυτές, η οργάνωση παραγωγών συγκεντρώνει την προσφορά και διαθέτει στην αγορά το προϊόν των μελών της·
ε)
υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικοί γεωργοί δεν είναι μέλη άλλης οργάνωσης παραγωγών που επίσης διαπραγματεύεται τέτοιου είδους συμβάσεις εξ ονόματός τους·
στ)
υπό την προϋπόθεση ότι το ελαιόλαδο δεν καλύπτεται από υποχρέωση προσφοράς που προκύπτει από τη συμμετοχή του παραγωγού σε συνεταιρισμό, ο οποίος δεν είναι μέλος της οικείας οργάνωσης παραγωγών, σύμφωνα με τους όρους του καταστατικού του συνεταιρισμού ή τους κανόνες και τις αποφάσεις που προβλέπονται ή προκύπτουν από αυτό· και
ζ)
υπό την προϋπόθεση ότι η οργάνωση παραγωγών γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο ασκεί τις δραστηριότητές της την καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα της παραγωγής ελαιολάδου.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, οι αναφορές στις οργανώσεις παραγωγών περιλαμβάνουν επίσης τις ενώσεις αυτών που είναι αναγνωρισμένες δυνάμει του άρθρου 156 παράγραφος 1.
4. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο γ), η Επιτροπή δημοσιεύει, με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο, τον όγκο της παραγωγής ελαιολάδου στα κράτη μέλη.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο γ), ακόμη και όταν δεν σημειώνεται υπέρβαση των κατωτάτων ορίων που προβλέπονται σε αυτές, η αρχή ανταγωνισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου μπορεί να αποφασίσει, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, είτε να ανοίξει εκ νέου μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση είτε να μην επιτρέψει καθόλου τη διεξαγωγή διαπραγμάτευσης από την οργάνωση παραγωγών, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την αποφυγή του αποκλεισμού του ανταγωνισμού ή εάν κρίνει ότι κινδυνεύει η επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις που αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη, η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνεται από την Επιτροπή χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3. Στις λοιπές περιπτώσεις, η εν λόγω απόφαση λαμβάνεται από την εθνική αρχή ανταγωνισμού του κράτους μέλους το οποίο αφορούν οι διαπραγματεύσεις.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο δεν εφαρμόζονται πριν από την ημερομηνία της κοινοποίησής τους στις σχετικές επιχειρήσεις.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ισχύει ο ορισμός της «εθνικής αρχής ανταγωνισμού» του στοιχείου α) του άρθρου 149 παράγραφος 7.
6. Τα κράτη μέλη στα οποία οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο ζ) και της παραγράφου 5.
Άρθρο 170
Συμβατικές διαπραγματεύσεις στον τομέα του βοείου κρέατος
1. Μια οργάνωση παραγωγών στον τομέα του βοείου κρέατος η οποία είναι αναγνωρισμένη δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 1 και η οποία επιδιώκει έναν ή περισσότερους από τους στόχους της συγκέντρωσης της προσφοράς, της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων που παράγουν τα μέλη της και της βελτιστοποίησης του κόστους παραγωγής μπορεί να διεξάγει διαπραγματεύσεις εξ ονόματος των μελών της, όσον αφορά μέρος ή το σύνολο της κοινής παραγωγής τους, για συμβάσεις παράδοσης ζώντων βοοειδών του είδους Bos taurus προς σφαγή των κωδικών CN ex 0102 29 21, ex 0102 29 41, ex 0102 29 51, ex 0102 29 61, ή ex 0102 29 91:
α)
ηλικίας μέχρι 12 μηνών· και
β)
ηλικίας 12 μηνών και άνω.
Μια οργάνωση παραγωγών επιτυγχάνει τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου εφόσον η επιδίωξη των σκοπών αυτών οδηγεί σε ενοποίηση των δραστηριοτήτων, η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών να συνεισφέρουν συνολικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η οργάνωση παραγωγών ασκεί τουλάχιστον μια εκ των ακόλουθων δραστηριοτήτων:
i)
κοινή διάθεση, κοινή οργάνωση πώλησης ή κοινή μεταφορά·
ii)
κοινή προώθηση·
iii)
κοινή οργάνωση του ποιοτικού ελέγχου·
iv)
κοινή χρήση εξοπλισμού ή εγκαταστάσεων αποθήκευσης·
v)
κοινή διαχείριση των αποβλήτων που σχετίζονται άμεσα με την παραγωγή ζώντων ζώων·
vi)
κοινή ανάθεση των εισροών·
β)
οι δραστηριότητες αυτές είναι σημαντικές ως προς τις ποσότητες του βόειου κρέατος και ως προς το κόστος της παραγωγής και της διάθεσης του προϊόντος στην αγορά.
2. Οι διαπραγματεύσεις μπορούν να διεξάγονται από την αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών:
α)
είτε μεταβιβάζεται είτε όχι η κυριότητα από τους κτηνοτρόφους στην οργάνωση παραγωγών·
β)
είτε είναι ίδια είτε όχι η τιμή διαπραγμάτευσης όσον αφορά την κοινή παραγωγή μέρους ή του συνόλου των παραγωγών που είναι μέλη της·
γ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για μια συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών, η ποσότητα του βοείου κρέατος που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αυτές και παράγεται στο εκάστοτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 15 % της συνολικής εθνικής παραγωγής εκάστου προϊόντος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) στο εν λόγω κράτος μέλος εκφρασμένης σε ισοδύναμο βάρους σφαγίου·
δ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για την ποσότητα του βοείου κρέατος που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αυτές. η οργάνωση παραγωγών συγκεντρώνει την προσφορά και διαθέτει στην αγορά το προϊόν των μελών της·
ε)
υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικοί γεωργοί δεν είναι μέλη άλλης οργάνωσης παραγωγών που επίσης διαπραγματεύεται τέτοιου είδους συμβάσεις εξ ονόματός τους·
στ)
υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω προϊόν δεν καλύπτεται από υποχρέωση παράδοσης προκύπτουσα από τη συμμετοχή του γεωργού σε συνεταιρισμό, ο οποίος δεν είναι μέλος της οικείας οργάνωσης παραγωγών, σύμφωνα με τους όρους του καταστατικού του συνεταιρισμού ή τους κανόνες και τις αποφάσεις που προβλέπονται ή προκύπτουν από αυτό· και
ζ)
υπό την προϋπόθεση ότι η οργάνωση παραγωγών γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών στα οποία ασκεί τις δραστηριότητές της την καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα του βοείου κρέατος.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, οι αναφορές στις οργανώσεις παραγωγών περιλαμβάνουν επίσης τις ενώσεις αυτών που είναι αναγνωρισμένες δυνάμει του άρθρου 156 παράγραφος 1.
4. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο γ), η Επιτροπή δημοσιεύει, με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο, την ποσότητα του βοείου κρέατος στα κράτη μέλη, εκφρασμένη σε ισοδύναμο βάρους σφαγίου.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο γ), ακόμη και όταν δεν σημειώνεται υπέρβαση των κατωτάτων ορίων που προβλέπονται σε αυτές, η αρχή ανταγωνισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου μπορεί να αποφασίσει, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, είτε να ανοίξει εκ νέου μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση είτε να μην επιτρέψει καθόλου τη διεξαγωγή διαπραγμάτευσης από την οργάνωση παραγωγών, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την αποφυγή του αποκλεισμού του ανταγωνισμού ή εάν κρίνει ότι το προϊόν που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αποτελεί χωριστή αγορά λόγω των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών του ή λόγω της προβλεπόμενης χρήσης του και ότι η εν λόγω συλλογική διαπραγμάτευση θα καλύπτει ποσοστό άνω του 15 % της εθνικής παραγωγής της αγοράς αυτής, ή εάν κρίνει ότι κινδυνεύει η επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις που αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη, η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνεται από την Επιτροπή χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3. Στις λοιπές περιπτώσεις, η εν λόγω απόφαση λαμβάνεται από την εθνική αρχή ανταγωνισμού του κράτους μέλους το οποίο αφορούν οι διαπραγματεύσεις.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο δεν εφαρμόζονται πριν από την ημερομηνία της κοινοποίησής τους στις σχετικές επιχειρήσεις.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ισχύει ο ορισμός της «εθνικής αρχής ανταγωνισμού» του άρθρου 149 παράγραφος 7 στοιχείο α):
6. Τα κράτη μέλη στα οποία οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο ζ) και της παραγράφου 5.
Άρθρο 171
Συμβατικές διαπραγματεύσεις για ορισμένες αροτραίες καλλιέργειες
1. Μια οργάνωση παραγωγών η οποία είναι αναγνωρισμένη δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 1 και η οποία επιδιώκει έναν ή περισσότερους από τους στόχους της συγκέντρωσης της προσφοράς, της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων που παράγουν τα μέλη της και της βελτιστοποίησης του κόστους παραγωγής μπορεί να διεξάγει διαπραγματεύσεις εξ ονόματος των μελών της, όσον αφορά μέρος ή το σύνολο της κοινής παραγωγής τους, για συμβάσεις προσφοράς ενός ή περισσοτέρων προϊόντων που δεν προορίζονται για σπορά, και στην περίπτωση της κριθής, δεν προορίζονται για παραγωγή βύνης:
α)
μαλακό σιτάρι που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1001 99 00·
β)
κριθάρι που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1003 90 00·
γ)
καλαμπόκι που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1005 90 00·
δ)
σίκαλη που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1002 90 00·
ε)
σκληρό σιτάρι που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1001 19 00·
στ)
βρώμη που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1004 90 00·
ζ)
τριτικάλε που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1008 60 00·
η)
κράμβη που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1205·
θ)
ηλιανθόσπορος που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1206 00·
ι)
σόγια που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1201 90 00·
ια)
κουκιά που εμπίπτουν στους κωδικούς CN ex 0708 και ex 0713·
ιβ)
κτηνοτροφικά μπιζέλια που εμπίπτουν στους κωδικούς CN ex 0708 και ex 0713.
Μια οργάνωση παραγωγών επιτυγχάνει τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου εφόσον η επιδίωξη των σκοπών αυτών οδηγεί στην ενοποίηση των δραστηριοτήτων, η οποία ενδέχεται να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών να συνεισφέρουν συνολικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η οργάνωση παραγωγών ασκεί τουλάχιστον μια εκ των ακόλουθων δραστηριοτήτων:
i)
κοινή διάθεση, κοινή οργάνωση πώλησης ή κοινή μεταφορά·
ii)
κοινή προώθηση·
iii)
κοινή οργάνωση του ποιοτικού ελέγχου·
iv)
κοινή χρήση εξοπλισμού ή εγκαταστάσεων αποθήκευσης·
v)
κοινή ανάθεση των εισροών·
β)
οι δραστηριότητες αυτές είναι σημαντικές ως προς την ποσότητα του οικείου προϊόντος και ως προς το κόστος της παραγωγής και της διάθεσης του προϊόντος στην αγορά.
2. Οι διαπραγματεύσεις μπορούν να διεξάγονται από την αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών:
α)
είτε μεταβιβάζεται είτε όχι η κυριότητα από τους παραγωγούς στην οργάνωση παραγωγών·
β)
είτε είναι ίδια είτε όχι η τιμή διαπραγμάτευσης όσον αφορά την κοινή παραγωγή μέρους ή του συνόλου των παραγωγών που είναι μέλη της·
γ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για κάθε προϊόν που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και για μια συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών, η ποσότητα της παραγωγής που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αυτές και παράγεται στο εκάστοτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 15 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του προϊόντος αυτού στο εν λόγω κράτος μέλος·
δ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για την ποσότητα των προϊόντων που καλύπτονται από τις διαπραγματεύσεις αυτές. η οργάνωση παραγωγών συγκεντρώνει την προσφορά και διαθέτει στην αγορά το προϊόν των μελών της·
ε)
υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικοί γεωργοί δεν είναι μέλη άλλης οργάνωσης παραγωγών που επίσης διαπραγματεύεται τέτοιου είδους συμβάσεις εξ ονόματός τους·
στ)
υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω προϊόν δεν καλύπτεται από υποχρέωση παράδοσης προκύπτουσα από τη συμμετοχή του γεωργού σε συνεταιρισμό, ο οποίος δεν είναι μέλος της οικείας οργάνωσης παραγωγών, σύμφωνα με τους όρους του καταστατικού του συνεταιρισμού ή τους κανόνες και τις αποφάσεις που προβλέπονται ή προκύπτουν από αυτό· και
ζ)
υπό την προϋπόθεση ότι η οργάνωση παραγωγών γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών στα οποία ασκεί τις δραστηριότητές της την καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα παραγωγής εκάστου προϊόντος.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, οι αναφορές στις οργανώσεις παραγωγών περιλαμβάνουν επίσης τις ενώσεις αυτών που είναι αναγνωρισμένες δυνάμει του άρθρου 156 παράγραφος 1.
4. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο γ), η Επιτροπή δημοσιεύει για τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο, την ποσότητα της παραγωγής στα κράτη μέλη.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο γ), ακόμη και όταν δεν σημειώνεται υπέρβαση των κατωτάτων ορίων που προβλέπονται σε αυτές, η αρχή ανταγωνισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου μπορεί να αποφασίσει, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, είτε να ανοίξει εκ νέου μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση είτε να μην επιτρέψει καθόλου τη διεξαγωγή διαπραγμάτευσης από την οργάνωση παραγωγών, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την αποφυγή του αποκλεισμού του ανταγωνισμού ή εάν κρίνει ότι το προϊόν που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αποτελεί χωριστή αγορά λόγω των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών του ή λόγω της προβλεπόμενης χρήσης του και ότι η εν λόγω συλλογική διαπραγμάτευση θα καλύπτει ποσοστό άνω του 15 % της εθνικής παραγωγής της αγοράς αυτής, ή εάν κρίνει ότι κινδυνεύει η επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις που αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη, η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνεται από την Επιτροπή χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3. Στις λοιπές περιπτώσεις, η εν λόγω απόφαση λαμβάνεται από την εθνική αρχή ανταγωνισμού του κράτους μέλους το οποίο αφορούν οι διαπραγματεύσεις.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο δεν εφαρμόζονται πριν από την ημερομηνία της κοινοποίησής τους στις σχετικές επιχειρήσεις.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ισχύει ο ορισμός της «εθνικής αρχής ανταγωνισμού» του άρθρου 149 παράγραφος 7 στοιχείο α).
6. Τα κράτη μέλη στα οποία οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο ζ) και της παραγράφου 5.
Άρθρο 172
Ρύθμιση της προσφοράς χοιρομεριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης
1. Κατόπιν αιτήσεως οργάνωσης παραγωγών αναγνωρισμένης δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, διεπαγγελματικής οργάνωσης αναγνωρισμένης δυνάμει του άρθρου 157 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού ή ομάδας επιχειρήσεων κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1151/2012, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν, για περιορισμένη χρονική περίοδο, δεσμευτικούς κανόνες για τη ρύθμιση της προσφοράς χοιρομεριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012.
2. Οι κανόνες που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ισχύουν υπό την προϋπόθεση της ύπαρξης προηγούμενης συμφωνίας μεταξύ των μερών στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012. Μια τέτοια συμφωνία συνάπτεται, μετά από διαβούλευση με τους εκτροφείς χοίρων στη γεωγραφική περιοχή, μεταξύ τουλάχιστον των δύο τρίτων των μεταποιητών αυτού του χοιρομεριού στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 και, εάν κρίνεται σκόπιμο από το κράτος μέλος, τουλάχιστον των δύο τρίτων των εκτροφέων χοίρων στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012.
3. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1:
α)
καλύπτουν μόνο τη ρύθμιση της προσφοράς του σχετικού προϊόντος και/ή των πρώτων υλών του και αποσκοπούν στην προσαρμογή της προσφοράς του εν λόγω χοιρομεριού στη ζήτηση·
β)
έχουν επίπτωση μόνο στο σχετικό προϊόν·
γ)
μπορεί να είναι δεσμευτικοί για τρία χρόνια κατ’ ανώτατο όριο και μπορεί να ανανεώνονται μετά την παρέλευση της περιόδου αυτής κατόπιν νέου αιτήματος, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1·
δ)
δεν ζημιώνουν το εμπόριο προϊόντων άλλων από εκείνα στα οποία εφαρμόζονται οι εν λόγω κανόνες·
ε)
δεν αφορούν καμία συναλλαγή μετά την πρώτη εμπορία του σχετικού χοιρομεριού·
στ)
δεν επιτρέπουν τον καθορισμό της τιμής, ακόμη και αν πρόκειται για ενδεικτική ή συνιστώμενη·
ζ)
δεν παρεμποδίζουν τη διάθεση υπερβολικά μεγάλου μέρους του σχετικού προϊόντος το οποίο, διαφορετικά, θα ήταν διαθέσιμο·
η)
δεν δημιουργούν διακρίσεις, δεν συνιστούν εμπόδιο για τους νεοεισερχομένους στην αγορά και δεν αποβαίνουν σε βάρος των μικροπαραγωγών·
θ)
συμβάλλουν στη διατήρηση της ποιότητας και/ή την ανάπτυξη του εν λόγω προϊόντος.
4. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δημοσιεύονται σε επίσημο φύλλο του οικείου κράτους μέλους.
5. Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν ελέγχους προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι πληρούνται οι όροι της παραγράφου 3 και, στις περιπτώσεις που διαπιστωθεί από τις αρμόδιες εθνικές αρχές ότι δεν πληρούνται αυτοί οι όροι, προβαίνουν στην κατάργηση των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή τους αναφερόμενους στην παράγραφο 1 κανόνες που εγκρίνουν. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για οποιαδήποτε κοινοποίηση τέτοιων κανόνων.
7. Η Επιτροπή μπορεί ανά πάσα στιγμή να εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις που να υποχρεώνουν ένα κράτος μέλος να καταργήσει τους κανόνες που έχει ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 1, εάν η Επιτροπή θεωρήσει ότι οι εν λόγω κανόνες δεν πληρούν τους όρους που ορίζονται στην παράγραφο 4, ότι εμποδίζουν ή στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό σε σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς ή ότι θέτουν σε κίνδυνο το ελεύθερο εμπόριο ή την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3 του παρόντος κανονισμού.
Τμημα 6
Διαδικαστικοι κανονεσ
Άρθρο 173
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ο σαφής καθορισμός των στόχων και των αρμοδιοτήτων των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών και των διεπαγγελματικών οργανώσεων, με σκοπό την προαγωγή της αποτελεσματικότητας των ενεργειών των εν λόγω οργανώσεων και ενώσεων χωρίς περιττή διοικητική επιβάρυνση και χωρίς υπονόμευση της αρχής της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι ιδίως έναντι όσων δεν είναι μέλη των οργανώσεων αυτών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τα ακόλουθα ζητήματα που αφορούν τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις διεπαγγελματικές οργανώσεις για ένα ή περισσότερους από τους τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 ή συγκεκριμένα προϊόντα των τομέων αυτών:
α)
τους συγκεκριμένους σκοπούς που μπορεί, πρέπει ή δεν πρέπει να επιδιώκονται από τις εν λόγω οργανώσεις και ενώσεις, και, κατά περίπτωση, να προστίθενται σε αυτούς που ορίζονται στα άρθρα 152 έως 163·
β)
τους κανόνες των εν λόγω οργανώσεων και ενώσεων, τα καταστατικά των οργανώσεων πλην των οργανώσεων παραγωγών, τους ειδικούς όρους που ισχύουν για τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών σε ορισμένους τομείς, περιλαμβανομένων των παρεκκλίσεων από την υποχρέωση διάθεσης στο εμπόριο του συνόλου της παραγωγής μέσω της οργάνωσης παραγωγών που αναφέρεται στο άρθρο 160 δεύτερο εδάφιο, τη δομή, τη διάρκεια συμμετοχής, το μέγεθος, τη λογοδοσία και τις δραστηριότητες των εν λόγω οργανώσεων και ενώσεων, τα αποτελέσματα της αναγνώρισης, της ανάκλησης της αναγνώρισης και των συγχωνεύσεων·
γ)
τις προϋποθέσεις αναγνώρισης, αναστολής και ανάκλησης της αναγνώρισης, τα αποτελέσματα της αναγνώρισης, της αναστολής και της ανάκλησης της αναγνώρισης, καθώς και τις απαιτήσεις λήψης διορθωτικών μέτρων από τις οργανώσεις και ενώσεις αυτές σε περίπτωση μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης·
δ)
τις διακρατικές οργανώσεις και ενώσεις συμπεριλαμβανομένων των κανόνων που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσας παραγράφου·
ε)
τους κανόνες για τη θέσπιση της διοικητικής συνδρομής και τους όρους για την παροχή της από τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές σε περιπτώσεις διακρατικής συνεργασίας·
στ)
τους τομείς στους οποίους εφαρμόζεται το άρθρο 161, τους όρους για την ανάθεση δραστηριοτήτων σε εξωτερικούς υπεργολάβους, τη φύση των δραστηριοτήτων που μπορούν να ανατίθενται σε εξωτερικούς υπεργολάβους, καθώς και την παροχή τεχνικών μέσων από οργανώσεις ή ενώσεις·
ζ)
τη βάση υπολογισμού του ελάχιστου όγκου ή της αξίας της εμπορεύσιμης παραγωγής οργανώσεων και ενώσεων·
η)
την αποδοχή μελών που δεν είναι παραγωγοί, όταν πρόκειται για οργάνωση παραγωγών, και που δεν είναι οργανώσεις παραγωγών, όταν πρόκειται για ένωση οργανώσεων παραγωγών·
θ)
την επέκταση ορισμένων κανόνων των οργανώσεων που προβλέπεται στο άρθρο 164 σε μη μέλη και την υποχρεωτική καταβολή εισφοράς από μη μέλη που αναφέρεται στο άρθρο 165, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης και της διάθεσης των καταβαλλόμενων εισφορών από τις οργανώσεις αυτές και ενός καταλόγου αυστηρότερων κανόνων παραγωγής που μπορούν να επεκταθούν σύμφωνα με το άρθρο 164 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), παράλληλα με τη διασφάλιση της διαφάνειας και της λογοδοσίας των οργανώσεων αυτών έναντι των μη μελών και της αντιμετώπισης των μελών των εν λόγω οργανώσεων κατά τρόπο που δεν είναι ευνοϊκότερος από την αντιμετώπιση των μη μελών, ιδίως όσον αφορά τη χρήση των υποχρεωτικών εισφορών·
ι)
περαιτέρω απαιτήσεις όσον αφορά την αντιπροσωπευτικότητα των οργανώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 164, τις σχετικές οικονομικές περιφέρειες, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου του ορισμού τους από την Επιτροπή, των ελάχιστων περιόδων εφαρμογής των κανόνων πριν από την επέκτασή τους, τα πρόσωπα ή τις οργανώσεις στις οποίες μπορούν να επιβάλλονται οι κανόνες ή οι εισφορές, καθώς και τις περιστάσεις υπό τις οποίες η Επιτροπή μπορεί να απαιτεί την απόρριψη ή την ανάκληση της επέκτασης των κανόνων ή των υποχρεωτικών εισφορών.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 και προκειμένου να εξασφαλιστεί ο σαφής ορισμός των στόχων και των αρμοδιοτήτων των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών και των διεπαγγελματικών οργανώσεων στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, με σκοπό την προαγωγή της αποτελεσματικότητας των ενεργειών τους χωρίς να επιβάλλονται περιττές επιβαρύνσεις, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
των προϋποθέσεων αναγνώρισης διακρατικών οργανώσεων παραγωγών και διακρατικών ενώσεων οργανώσεων παραγωγών·
β)
κανόνων για τη θέσπιση της διοικητικής συνδρομής και τους όρους για την παροχή της σε οργανώσεις παραγωγών, περιλαμβανομένων των ενώσεων αυτών, από τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές σε περιπτώσεις διακρατικής συνεργασίας·
γ)
πρόσθετων κανόνων σχετικά με τον υπολογισμό της ποσότητας νωπού γάλακτος η οποία καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 149 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και στο άρθρο 149 παράγραφος 3·
δ)
κανόνων σχετικά με την επέκταση ορισμένων κανόνων των οργανώσεων που προβλέπεται στο άρθρο 164 σε μη μέλη και την υποχρεωτική καταβολή εισφοράς από μη μέλη που αναφέρεται στο άρθρο 165.
Άρθρο 174
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου και ιδίως:
α)
μέτρα για την εφαρμογή των όρων των άρθρων 154 και 158 για την αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών και διεπαγγελματικών οργανώσεων·
β)
διαδικασίες για τις περιπτώσεις συγχώνευσης οργανώσεων παραγωγών·
γ)
διαδικασίες, καθοριζόμενες από τα κράτη μέλη, σχετικά με το ελάχιστο μέγεθος και την ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής·
δ)
διαδικασίες για την επέκταση των κανόνων και των χρηματικών εισφορών που αναφέρονται στα άρθρα 164 και 165, ιδίως την εφαρμογή της έννοιας της «οικονομικής περιφέρειας» που αναφέρεται στο άρθρο 164 παράγραφος 2·
ε)
διαδικασίες σχετικά με τη διοικητική συνδρομή·
στ)
διαδικασίες σχετικά με την ανάθεση δραστηριοτήτων σε εξωτερικούς υπεργολάβους·
ζ)
διαδικασίες και τεχνικούς όρους σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στο άρθρο 166.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, όσον αφορά τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων απαραίτητων για:
α)
την εφαρμογή των όρων των άρθρων 161 και 163 για την αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών, ενώσεών τους και διεπαγγελματικών οργανώσεων·
β)
την κοινοποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 149 παράγραφος 2 στοιχείο στ)·
γ)
τις κοινοποιήσεις που πρέπει να πραγματοποιούν τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 161 παράγραφος 3 στοιχείο δ), το άρθρο 163 παράγραφος 3 στοιχείο ε), το άρθρο 149 παράγραφος 8 και το άρθρο 150 παράγραφος 7·
δ)
τις διαδικασίες σχετικά με τη διοικητική συνδρομή στην περίπτωση διακρατικής συνεργασίας.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 175
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή μπορεί με εκτελεστικές πράξεις να εκδίδει μεμονωμένες αποφάσεις σχετικά με:
α)
την αναγνώριση των οργανώσεων που ασκούν δραστηριότητες σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη, σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 174 παράγραφος 1 στοιχείο δ)·
β)
την απόρριψη ή την ανάκληση της αναγνώρισης διεπαγγελματικής οργάνωσης από κράτος μέλος·
γ)
τον κατάλογο των οικονομικών περιφερειών που κοινοποιείται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 174 παράγραφος 1 στοιχείο η) και παράγραφος 2 στοιχείο δ)·
δ)
την απαίτηση να απορριφθεί ή να καταργηθεί από ένα κράτος μέλος επέκταση των κανόνων ή υποχρέωση καταβολής χρηματικών εισφορών από μη μέλη που έχει αποφασιστεί από το ίδιο.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3,
ΜΕΡΟΣ III
ΕΜΠΟΡΙΟ ΜΕ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Πιστοποιητικα εισαγωγησ και εξαγωγησ
Άρθρο 176
Γενικές διατάξεις
1. Με την επιφύλαξη των περιπτώσεων στις οποίες απαιτούνται πιστοποιητικά εισαγωγής ή εξαγωγής σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, η εισαγωγή για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή η εξαγωγή ενός ή περισσοτέρων προϊόντων των ακόλουθων τομέων από την Ένωση μπορεί να υπόκειται σε προσκόμιση πιστοποιητικού:
α)
σιτηρά·
β)
ρύζι·
γ)
ζάχαρη·
δ)
σπόροι προς σπορά·
ε)
ελαιόλαδο και επιτραπέζιες ελιές, όσον αφορά τα προϊόντα που εμπίπτουν στους κωδικούς ΣΟ 1509, 1510 00, 0709 92 90, 0711 20 90, 2306 90 19, 1522 00 31 και 1522 00 39·
στ)
λίνος και κάνναβη, όσον αφορά την κάνναβη·
ζ)
οπωροκηπευτικά·
η)
μεταποιημένα οπωροκηπευτικά·
θ)
μπανάνες·
ι)
οίνος·
ια)
ζώντα φυτά·
ιβ)
βόειο κρέας·
ιγ)
γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα·
ιδ)
χοίρειο κρέας·
ιε)
αιγοπρόβειο κρέας·
ιστ)
αυγά·
ιζ)
κρέας πουλερικών·
ιη)
αιθυλική αλκοόλη γεωργικής προέλευσης.
2. Τα πιστοποιητικά εκδίδονται από τα κράτη μέλη για κάθε αιτούντα, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής του στην Ένωση, εκτός αντίθετων διατάξεων πράξης εκδοθείσας σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ και με την επιφύλαξη της εφαρμογής των άρθρων 177, 178 και 179 του παρόντος κανονισμού.
3. Τα πιστοποιητικά ισχύουν σε όλη την Ένωση.
Άρθρο 177
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης και τα ισχύοντα ενωσιακά κοινωνικά, περιβαλλοντικά πρότυπα και τα πρότυπα καλής διαβίωσης των ζώων, η ανάγκη παρακολούθησης των εξελίξεων στο εμπόριο και την αγορά, των εισαγωγών και των εξαγωγών προϊόντων, καθώς και η ανάγκη χρηστής διαχείρισης των αγορών και η ανάγκη μείωσης της διοικητικής επιβάρυνσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
τον κατάλογο των προϊόντων των τομέων του άρθρου 176 παράγραφος 1 για τα οποία απαιτείται προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής·
β)
τις περιπτώσεις και τις καταστάσεις στις οποίες δεν απαιτείται η προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής, λαμβανομένης υπόψη της τελωνειακής κατάστασης των συγκεκριμένων προϊόντων, του καθεστώτος συναλλαγών που πρέπει να τηρείται, του σκοπού των πράξεων, του νομικού καθεστώτος του αιτούντος και των σχετικών ποσοτήτων.
2. Προκειμένου να καθοριστούν περαιτέρω τα κύρια στοιχεία του συστήματος των πιστοποιητικών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό κανόνων σχετικά με:
α)
τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το πιστοποιητικό, τα νομικά του αποτελέσματα και τις περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται όριο ανοχής όσον αφορά την τήρηση της υποχρέωσης εισαγωγής ή εξαγωγής της ποσότητας που αναφέρεται στο πιστοποιητικό ή τις περιπτώσεις όπου η καταγωγή πρέπει να αναγράφεται στο πιστοποιητικό ·
β)
τον ορισμό της προσκόμισης εγγράφου εκδοθέντος από τρίτη χώρα ή οντότητα που να πιστοποιεί, μεταξύ άλλων, την καταγωγή, τη γνησιότητα και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των προϊόντων ως προϋπόθεσης για την έκδοση του πιστοποιητικού εισαγωγής ή τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία·
γ)
τη μεταβίβαση του πιστοποιητικού ή περιορισμούς της δυνατότητας μεταβίβασής του·
δ)
πρόσθετες προϋποθέσεις όσον αφορά τα πιστοποιητικά εισαγωγής για την κάνναβη σύμφωνα με το άρθρο 189 και την αρχή της διοικητικής συνδρομής μεταξύ των κρατών μελών για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση περιπτώσεων απάτης και παρατυπιών·
ε)
τις περιπτώσεις και τις καταστάσεις στις οποίες απαιτείται ή δεν απαιτείται κατάθεση εγγύησης με την οποία να διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα εισάγονται ή εξάγονται κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού.
Άρθρο 178
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, περιλαμβανομένων κανόνων σχετικά με:
α)
τον μορφότυπο και το περιεχόμενο του πιστοποιητικού·
β)
την υποβολή αιτήσεων και την έκδοση πιστοποιητικών, καθώς και τη χρήση τους·
γ)
τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού,
δ)
τις διαδικασίες που αφορούν την εγγύηση που πρέπει να κατατίθεται και το ύψος της·
ε)
τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την εκπλήρωση των απαιτήσεων για τη χρήση των πιστοποιητικών·
στ)
το όριο αντοχής όσον αφορά την τήρηση της υποχρέωσης εισαγωγής ή εξαγωγής της ποσότητας που αναφέρεται στο πιστοποιητικό·
ζ)
την έκδοση πιστοποιητικών αντικατάστασης και αντιγράφων πιστοποιητικών·
η)
την μεταχείριση των πιστοποιητικών από τα κράτη μέλη και την ανταλλαγή των πληροφοριών που απαιτούνται για τη διαχείριση του συστήματος, περιλαμβανομένων των διαδικασιών που αφορούν την ειδική διοικητική συνδρομή μεταξύ των κρατών μελών.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 179
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις:
α)
που περιορίζουν τις ποσότητες για τις οποίες μπορούν να εκδίδονται πιστοποιητικά·
β)
που απορρίπτουν τις ποσότητες για τις οποίες υποβάλλεται αίτηση· και
γ)
που αναστέλλουν την υποβολή αιτήσεων, με σκοπό τη διαχείριση της αγοράς στις περιπτώσεις που υποβάλλονται αιτήσεις για μεγάλες ποσότητες.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Εισαγωγικοι δασμοι
Άρθρο 180
Εφαρμογή διεθνών συμφωνιών και ορισμένων άλλων πράξεων
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν μέτρα για την τήρηση των απαιτήσεων που ορίζονται σε διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ ή σε οποιασδήποτε άλλη σχετική πράξη εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 2 ή το άρθρο 207 ΣΛΕΕ ή το κοινό δασμολόγιο όσον αφορά τον υπολογισμό των εισαγωγικών δασμών για τα γεωργικά προϊόντα. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 181
Σύστημα τιμής εισόδου για ορισμένα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και του οίνου
1. Για την εφαρμογή του δασμολογικού συντελεστή του κοινού δασμολογίου για τα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και του χυμού και του γλεύκους σταφυλιών, η τιμή εισόδου ενός φορτίου είναι ίση με τη δασμολογητέα αξία της που υπολογίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (40) (τελωνειακός κώδικας) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2454/93 (41) της Επιτροπής.
2. Για να διασφαλιστεί η αποδοτικότητα του συστήματος, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, όπου θα προβλέπεται έλεγχος της δηλούμενης τιμής εισόδου μιας παρτίδας με τη χρήση κατ’ αποκοπήν αξίας εισαγωγής και θα τίθενται οι όροι για την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν κανόνες για τον υπολογισμό της κατ’ αποκοπήν αξίας εισαγωγής που αναφέρεται στην παράγραφο 2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 182
Πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που καθορίζουν τα προϊόντα των τομέων των σιτηρών, του ρυζιού, της ζάχαρης, των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, του βοείου κρέατος, του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, του χοιρείου κρέατος, του αιγοπρόβειου κρέατος, των αυγών, των πουλερικών και της μπανάνας, καθώς και τα προϊόντα χυμού σταφυλιών και γλεύκους σταφυλιών, στα οποία, όταν εισάγονται με τον δασμολογικό συντελεστή που προβλέπεται στο κοινό δασμολόγιο, επιβάλλεται πρόσθετος εισαγωγικός δασμός, με στόχο την πρόληψη ή την εξουδετέρωση των δυσμενών επιπτώσεων που μπορούν να έχουν στην ενωσιακή αγορά οι εισαγωγές αυτές, εάν:
α)
οι εισαγωγές πραγματοποιούνται σε τιμή κατώτερη από το επίπεδο που κοινοποιείται από την Ένωση στον ΠΟΕ (τιμή ενεργοποίησης)· ή
β)
ο όγκος των εισαγωγών για κάθε έτος υπερβαίνει ένα ορισμένο επίπεδο (όγκος ενεργοποίησης).
Ο όγκος ενεργοποίησης βασίζεται στις δυνατότητες πρόσβασης στην αγορά, που ορίζονται ως ποσοστό των εισαγωγών σε σχέση με την αντίστοιχη εγχώρια κατανάλωση κατά τα τρία προηγούμενα έτη.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Δεν επιβάλλεται πρόσθετος εισαγωγικός δασμός, εάν δεν θεωρείται πιθανόν να διαταραχθεί η αγορά της Ένωσης από τις εισαγωγές ή εάν τα αποτελέσματα θα ήταν δυσανάλογα προς τον επιδιωκόμενο στόχο.
3. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α), οι τιμές εισαγωγής καθορίζονται με βάση τις τιμές εισαγωγής CIF του συγκεκριμένου φορτίου. Οι τιμές εισαγωγής CIF επαληθεύονται βάσει των αντιπροσωπευτικών τιμών για το συγκεκριμένο προϊόν στην παγκόσμια αγορά ή στην ενωσιακή αγορά εισαγωγών του εν λόγω προϊόντος.
4. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 183
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις:
α)
που καθορίζουν το επίπεδο του εφαρμοζόμενου εισαγωγικού δασμού σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν καθοριστεί σε διεθνή συμφωνία που έχει συναφθεί σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, το κοινό δασμολόγιο και τις εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 180·
β)
που καθορίζουν τις αντιπροσωπευτικές τιμές και τους όγκους ενεργοποίησης για τους σκοπούς της εφαρμογής πρόσθετων εισαγωγικών δασμών στο πλαίσιο των κανόνων που θεσπίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 182 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Διαχειριση των δασμολογικων ποσοστωσεων και ειδικη μεταχειριση των εισαγωγων απο τριτεσ χωρεσ
Άρθρο 184
Δασμολογικές ποσοστώσεις
1. Το άνοιγμα και η διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων για εισαγωγές γεωργικών προϊόντων με σκοπό τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση ή σε τμήμα αυτής ή των δασμολογικών ποσοστώσεων για εισαγωγές ενωσιακών γεωργικών προϊόντων σε τρίτες χώρες τις οποίες διαχειρίζεται εν μέρει ή εξ ολοκλήρου η Ένωση και οι οποίες απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ ή άλλη πράξη που εκδίδεται δυνάμει άρθρου 43 παράγραφος 2 ή του άρθρου 207 ΣΛΕΕ πραγματοποιούνται από την Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 186 του παρόντος κανονισμού και εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με τα άρθρα 187 και 188 του παρόντος κανονισμού.
2. Η διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων πραγματοποιείται με τρόπο ώστε να αποφεύγεται κάθε διάκριση μεταξύ των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων, με εφαρμογή μίας από τις ακόλουθες μεθόδους ή συνδυασμού αυτών ή άλλης κατάλληλης μεθόδου:
α)
μεθόδου βασιζόμενης στη χρονολογική σειρά υποβολής των αιτήσεων (αρχή της «κατά προτεραιότητα εξυπηρέτησης»)·
β)
μεθόδου κατανομής κατ’ αναλογία των ποσοτήτων που ζητήθηκαν κατά την υποβολή των αιτήσεων (μέθοδος της «ταυτόχρονης εξέτασης»)·
γ)
μεθόδου βασιζόμενης στη συνεκτίμηση των παραδοσιακών εμπορικών μοντέλων (μέθοδος των «παλαιών και νέων πελατών»).
3. Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος διαχείρισης:
α)
όσον αφορά τις εισαγωγικές δασμολογικές ποσοστώσεις, δίνει τη δέουσα βαρύτητα στις ανάγκες εφοδιασμού της υφιστάμενης και αναδυόμενης ενωσιακής αγοράς παραγωγής, μεταποίησης και κατανάλωσης ως προς την ανταγωνιστικότητα, την ασφάλεια και τη συνέχεια του εφοδιασμού καθώς και στην ανάγκη διασφάλισης της ισορροπίας της αγοράς αυτής· και
β)
όσον αφορά τις εξαγωγικές δασμολογικές ποσοστώσεις, επιτρέπει την πλήρη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που παρέχει η σχετική ποσόστωση.
Άρθρο 185
Ειδικές δασμολογικές ποσοστώσεις
Προκειμένου να υλοποιηθούν οι δασμολογικές ποσοστώσεις για την εισαγωγή 2 000 000 τόνων αραβοσίτου και 300 000 τόνων σόργου στην Ισπανία και τις δασμολογικές ποσοστώσεις για την εισαγωγή 500 000 τόνων αραβοσίτου στην Πορτογαλία, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέσπιση των αναγκαίων διατάξεων για την πραγματοποίηση των υποκείμενων σε δασμολογική ποσόστωση εισαγωγών και, ενδεχομένως, τη δημόσια αποθεματοποίηση των εισαγόμενων ποσοτήτων από τους οργανισμούς πληρωμών των οικείων κρατών μελών και τη διάθεσή τους στις αγορές των εν λόγω κρατών μελών.
Άρθρο 186
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να εξασφαλίζεται η ισότιμη πρόσβαση στις διαθέσιμες ποσότητες και η ίση μεταχείριση των επιχειρήσεων στο πλαίσιο των δασμολογικών ποσοστώσεων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, οι οποίες:
α)
καθορίζουν τους όρους και τις προϋποθέσεις επιλεξιμότητας που πρέπει να πληροί μια επιχείρηση για να υποβάλει αίτηση στο πλαίσιο δασμολογικής ποσόστωσης· οι σχετικές διατάξεις μπορούν να απαιτούν μια ελάχιστη εμπειρία σε εμπορικές συναλλαγές με τρίτες χώρες και εξομοιούμενα εδάφη ή σε μεταποιητική δραστηριότητα, εκφραζόμενη ως ελάχιστη ποσότητα και χρονική διάρκεια σε συγκεκριμένο τομέα της αγοράς· οι εν λόγω διατάξεις μπορούν να περιλαμβάνουν ειδικούς κανόνες, κατάλληλους για τις ανάγκες και τις πρακτικές που ισχύουν σε συγκεκριμένο τομέα και για τις συνήθειες και τις ανάγκες των μεταποιητικών βιομηχανιών·
β)
θεσπίζουν κανόνες για τη μεταβίβαση δικαιωμάτων μεταξύ επιχειρήσεων και, εφόσον απαιτείται, περιορισμούς αυτών των μεταβιβάσεων στο πλαίσιο της διαχείρισης των δασμολογικών ποσοστώσεων·
γ)
ορίζουν την κατάθεση εγγύησης ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή στη δασμολογική ποσόστωση·
δ)
προβλέπουν, εφόσον απαιτείται, τυχόν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, απαιτήσεις ή περιορισμούς σε σχέση με τη δασμολογική ποσόστωση όπως καθορίζονται στη διεθνή συμφωνία ή άλλη πράξη που αναφέρεται στο άρθρο 184 παράγραφος 1.
2. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα που εξάγονται μπορούν να τυγχάνουν ειδικής μεταχείρισης κατά την εισαγωγή σε τρίτη χώρα, εφόσον τηρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, σύμφωνα με διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την Ένωση σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227 του παρόντος κανονισμού, σχετικά με κανόνες που υποχρεώνουν τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να εκδίδουν, κατόπιν αιτήματος και καταλλήλου ελέγχου, έγγραφο που να πιστοποιεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για τα προϊόντα τα οποία, όταν εξάγονται, μπορούν να τυγχάνουν ειδικής μεταχείρισης κατά την εισαγωγή τους σε τρίτη χώρα, εφόσον πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις.
Άρθρο 187
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν:
α)
τις ετήσιες δασμολογικές ποσοστώσεις, εάν χρειάζεται με την κατάλληλη κλιμάκωση στη διάρκεια του έτους, και την εφαρμοστέα μέθοδο διαχείρισης·
β)
διαδικασίες για την εφαρμογή των ειδικών διατάξεων που περιλαμβάνονται στη συμφωνία ή την πράξη έγκρισης του εισαγωγικού ή εξαγωγικού καθεστώτος, ιδίως σχετικά με τα εξής:
i)
τις εγγυήσεις ως προς το είδος, την προέλευση και την καταγωγή του προϊόντος·
ii)
την αναγνώριση του εγγράφου που χρησιμοποιείται για την επαλήθευση της ύπαρξης των εγγυήσεων που αναφέρονται στο σημείο i)·
iii)
την προσκόμιση εγγράφου που έχει εκδοθεί από τη χώρα εξαγωγής·
iv)
τον προορισμό και τη χρήση των προϊόντων·
γ)
τη διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών ή των εγκρίσεων·
δ)
τις διαδικασίες για την εγγύηση που πρέπει να κατατίθεται και το ύψος της·
ε)
τη χρησιμοποίηση των πιστοποιητικών και, εφόσον απαιτείται, ειδικά μέτρα που αφορούν, ειδικότερα, τους όρους υπό τους οποίους υποβάλλονται οι αιτήσεις εισαγωγής και χορηγείται έγκριση στο πλαίσιο της δασμολογικής ποσόστωσης·
στ)
διαδικασίες και τεχνικά κριτήρια για την εφαρμογή του άρθρου 185.
ζ)
τα αναγκαία μέτρα σχετικά με το περιεχόμενο, τη μορφή, την έκδοση και τη χρήση του εγγράφου που αναφέρεται στο άρθρο 186 παράγραφος 2·
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 188
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που αφορούν τη διαχείριση της διαδικασίας με την οποία διασφαλίζεται ότι δεν σημειώνεται υπέρβαση των ποσοτήτων που είναι διαθέσιμες στο πλαίσιο της εισαγωγικής δασμολογικής ποσόστωσης, ιδίως με τον καθορισμό συντελεστή κατανομής για κάθε αίτηση όταν συμπληρώνονται οι διαθέσιμες ποσότητες, με την απόρριψη των εκκρεμών αιτήσεων και, εφόσον απαιτείται, με την αναστολή της υποβολής αιτήσεων.
2. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που αφορούν την ανακατανομή των αχρησιμοποίητων ποσοτήτων.
3. Οι εκτελεστικές πράξεις του παρόντος άρθρου εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
Ειδικεσ διαταξεισ για τισ εισαγωγεσ ορισμενων προϊοντων
Άρθρο 189
Εισαγωγές κάνναβης
1. Τα κατωτέρω προϊόντα επιτρέπεται να εισάγονται στην Ένωση μόνον εάν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
ακατέργαστη κάνναβη του κωδικού ΣΟ 5302 10 00 η οποία πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 32 παράγραφος 6 και στο άρθρο 35 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
β)
προοριζόμενοι για σπορά σπόροι ποικιλιών κάνναβης του κωδικού ΣΟ ex 1207 99 20 οι οποίοι συνοδεύονται από αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει ότι η περιεκτικότητα της σχετικής ποικιλίας σε τετραϋδροκανναβινόλη δεν υπερβαίνει την οριζόμενη σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 6 και το άρθρο 35 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
γ)
σπόροι κάνναβης του κωδικού ΣΟ 1207 99 91 εκτός των προοριζόμενων για σπορά οι οποίοι εισάγονται μόνον από εγκεκριμένους από το κράτος μέλος εισαγωγείς κατά τρόπο που εξασφαλίζει ότι οι σπόροι αυτοί δεν προορίζονται για σπορά.
2. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη πλέον περιοριστικών διατάξεων που εκδίδονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία του ΠΟΕ για τη γεωργία.
Άρθρο 190
Εισαγωγές λυκίσκου
1. Η εισαγωγή προϊόντων του τομέα του λυκίσκου από τρίτες χώρες επιτρέπεται μόνον εφόσον παρουσιάζουν ποιοτικά χαρακτηριστικά τουλάχιστον ισότιμα με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που θεσπίζονται για τα προϊόντα του αυτού είδους που συγκομίζονται στην Ένωση ή παρασκευάζονται από τέτοια προϊόντα.
2. Τα προϊόντα θεωρείται ότι παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εάν συνοδεύονται από βεβαίωση που εκδίδεται από τις αρχές της χώρας καταγωγής και αναγνωρίζεται ως ισότιμη με το πιστοποιητικό που αναφέρεται στο άρθρο 77.
Στην περίπτωση της σκόνης λυκίσκου, της σκόνης λυκίσκου με υψηλότερη περιεκτικότητα λουπουλίνης, των εκχυλισμάτων λυκίσκου και των ανάμεικτων προϊόντων λυκίσκου, η βεβαίωση μπορεί να θεωρείται ισοδύναμη με το πιστοποιητικό μόνον στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η περιεκτικότητα των εν λόγω προϊόντων σε οξύ άλφα δεν είναι κατώτερη από την αντίστοιχη περιεκτικότητα του λυκίσκου από τον οποίο παρασκευάσθηκαν.
3. Για να μειωθεί στο ελάχιστο η διοικητική επιβάρυνση, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες δεν εφαρμόζονται οι υποχρεώσεις που αφορούν τη βεβαίωση ισοτιμίας και την επισήμανση της συσκευασίας.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για την αναγνώριση των βεβαιώσεων ισοτιμίας και τον έλεγχο των εισαγωγών λυκίσκου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 191
Παρεκκλίσεις για εισαγόμενα προϊόντα και ειδική εγγύηση στον τομέα του οίνου
Για τα εισαγόμενα προϊόντα μπορούν να εγκριθούν παρεκκλίσεις από το παράρτημα VΙΙΙ μέρος ΙΙ τμήμα Β σημείο 5 ή τμήμα Γ σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ, δυνάμει των διεθνών υποχρεώσεων της Ένωσης.
Στην περίπτωση παρεκκλίσεων από το παράρτημα VΙΙΙ μέρος ΙΙ τμήμα Β σημείο 5, οι εισαγωγείς καταθέτουν εγγύηση για τα προϊόντα αυτά στις οριζόμενες τελωνειακές αρχές κατά τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία. Η εγγύηση αποδεσμεύεται όταν ο εισαγωγέας προσκομίσει στοιχεία που, κατά την κρίση των τελωνειακών αρχών του κράτους μέλους στο οποίο το προϊόν τίθεται σε ελεύθερη κυκλοφορία, αποδεικνύουν:
α)
τα προϊόντα δεν επωφελήθηκαν από τις παρεκκλίσεις· ή
β)
εάν επωφελήθηκαν από τις παρεκκλίσεις, τα προϊόντα δεν οινοποιήθηκαν, ή εάν οινοποιήθηκαν, τα προϊόντα που προέκυψαν επισημάνθηκαν καταλλήλως.
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν κανόνες για να εξασφαλίζεται η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένου του ύψους της εγγύησης και της κατάλληλης επισήμανσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 192
Εισαγωγές ακατέργαστης ζάχαρης για εξευγενισμό
1. Έως τη λήξη της περιόδου εμπορίας 2016-2017, στις επιχειρήσεις που ασχολούνται αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού χορηγείται αποκλειστική εισαγωγική ικανότητα 2 500 000 τόνων ανά περίοδο εμπορίας εκφραζόμενη σε λευκή ζάχαρη.
2. Το μοναδικό εργοστάσιο μεταποίησης ζαχαρότευτλων που τελούσε σε λειτουργία το 2005 στην Πορτογαλία θεωρείται επιχείρηση ασχολούμενη αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού.
3. Τα πιστοποιητικά εισαγωγής ζάχαρης για εξευγενισμό χορηγούνται μόνο σε επιχειρήσεις ασχολούμενες αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού και εφόσον οι σχετικές ποσότητες δεν υπερβαίνουν τις αναφερόμενες στην παράγραφο 1. Τα πιστοποιητικά μπορούν να μεταβιβάζονται μόνον μεταξύ εργοστασίων ασχολούμενων αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού, η δε ισχύς τους λήγει στο τέλος της περιόδου εμπορίας για την οποία έχουν χορηγηθεί.
Η παρούσα παράγραφος εφαρμόζεται για τους τρεις πρώτους μήνες κάθε περιόδου εμπορίας.
4. Λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να εξασφαλισθεί ότι η ζάχαρη για εξευγενισμό που εισάγεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο υπόκειται σε εξευγενισμό, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
της χρήσης όρων για την εφαρμογή των ρυθμίσεων για τις εισαγωγές που αναφέρονται στην παράγραφο 1·
β)
των όρων και των προϋποθέσεων επιλεξιμότητας που πρέπει να πληροί μια επιχείρηση για να υποβάλει αίτηση λήψης πιστοποιητικού εισαγωγής, συμπεριλαμβανομένης της κατάθεσης εγγύησης·
γ)
κανόνων σχετικά με τις διοικητικές κυρώσεις που πρέπει να επιβάλλονται.
5. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τους αναγκαίους κανόνες σχετικά με τα δικαιολογητικά που πρέπει να υποβάλλονται σε συνάρτηση με τις σχετικές προϋποθέσεις και υποχρεώσεις των εισαγωγέων και ιδίως των εργοστασίων που ασχολούνται αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 193
Αναστολή των εισαγωγικών δασμών στον τομέα της ζάχαρης
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ο απαιτούμενος εφοδιασμός για την παρασκευή των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 140 παράγραφος 2, η Επιτροπή μπορεί, έως τη λήξη της περιόδου εμπορίας 2016-2017, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την αναστολή, εν όλω ή εν μέρει, των εισαγωγικών δασμών για ορισμένες ποσότητες των ακόλουθων προϊόντων:
α)
ζάχαρη που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1701·
β)
ισογλυκόζη που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 1702 30 10, 1702 40 10, 1702 60 10 και 1702 90 30.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με την διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
Μετρα διασφαλισησ και ενεργητικη τελειοποιηση
Άρθρο 194
Μέτρα διασφάλισης
1. Η Επιτροπή λαμβάνει μέτρα διασφάλισης έναντι των εισαγωγών στην Ένωση, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με τους κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 260/2009, της 26ης Φεβρουαρίου 2009 (42) και (ΕΚ) αριθ. 625/2009 (43).
2. Πλην αντιθέτων διατάξεων άλλης πράξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ή άλλης πράξης του Συμβουλίου, τα μέτρα διασφάλισης έναντι των εισαγωγών στην Ένωση τα οποία προβλέπονται σε διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ λαμβάνονται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
3. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Εάν η Επιτροπή λάβει αίτηση κράτους μέλους, αποφασίζει σχετικώς, με εκτελεστικές πράξεις, εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 3.
Τα μέτρα που λαμβάνονται κοινοποιούνται στα κράτη μέλη και εφαρμόζονται αμέσως.
4. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που ανακαλούν ή τροποποιούν τα μέτρα διασφάλισης που λαμβάνονται δυνάμει της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 3.
Άρθρο 195
Αναστολή του καθεστώτος μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο και του καθεστώτος ενεργητικής τελειοποίησης
Εάν η ενωσιακή αγορά έχει διαταραχθεί ή κινδυνεύει να διαταραχθεί από καθεστώς μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο ή από καθεστώς ενεργητικής τελειοποίησης, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, που αναστέλλουν εν όλω ή εν μέρει τη χρήση του καθεστώτος μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο ή του καθεστώτος ενεργητικής τελειοποίησης για τα προϊόντα του τομέα των σιτηρών, του ρυζιού, της ζάχαρης, του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών, των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, του οίνου, του βοείου κρέατος, του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, του χοιρείου κρέατος, του αιγοπρόβειου κρέατος, των αυγών, του κρέατος πουλερικών και της αιθυλικής αλκοόλης γεωργικής προέλευσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Εάν η Επιτροπή λάβει αίτηση κράτους μέλους, αποφασίζει σχετικώς, με εκτελεστικές πράξεις, εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 3.
Τα μέτρα που λαμβάνονται κοινοποιούνται στα κράτη μέλη και εφαρμόζονται αμέσως.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
Επιστροφεσ κατα την εξαγωγη
Άρθρο 196
Πεδίο εφαρμογής
1. Στον βαθμό που είναι αναγκαίο για να καταστούν δυνατές οι εξαγωγές με βάση τις ποσοστώσεις ή τις τιμές της παγκόσμιας αγοράς όταν οι συνθήκες στην εσωτερική αγορά είναι οι περιγραφόμενες στο άρθρο 219 παράγραφος 1 ή στο άρθρο 221, και εντός των ορίων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες οι οποίες συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, η διαφορά μεταξύ των εν λόγω τιμών και των τιμών στην Ένωση μπορεί να καλύπτεται με τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή:
α)
των προϊόντων των ακόλουθων τομέων που εξάγονται χωρίς περαιτέρω μεταποίηση:
i)
σιτηρά·
ii)
ρύζι·
iii)
ζάχαρη, όσον αφορά τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος ΙΙΙ στοιχεία β) έως δ) και ζ)·
iv)
βόειο κρέας·
v)
γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα·
vi)
χοίρειο κρέας·
vii)
αυγά·
viii)
κρέας πουλερικών·
β)
των προϊόντων του στοιχείου α) σημεία i) έως iii), v) και vii) που εξάγονται υπό μορφή μεταποιημένων εμπορευμάτων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου (44) και υπό μορφή των προϊόντων που περιέχουν ζάχαρη και απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος Χ στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού.
2. Οι επιστροφές κατά την εξαγωγή προϊόντων που εξάγονται υπό μορφή μεταποιημένων εμπορευμάτων δεν μπορούν να είναι υψηλότερες από τις επιστροφές που ισχύουν για τα ίδια προϊόντα που εξάγονται χωρίς περαιτέρω μεταποίηση.
3. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 219 παράγραφος 1 και του άρθρου 221, η επιστροφή που διατίθεται για τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ορίζεται σε 0 EUR.
Άρθρο 197
Κατανομή των επιστροφών κατά την εξαγωγή
Η μέθοδος κατανομής των ποσοτήτων οι οποίες μπορούν να εξάγονται με επιστροφή κατά την εξαγωγή είναι εκείνη που:
α)
είναι η καταλληλότερη για το είδος του προϊόντος και την κατάσταση της συγκεκριμένης αγοράς, επιτρέπει την αποτελεσματικότερη δυνατή χρησιμοποίηση των διαθέσιμων πόρων, λαμβανομένης υπόψη της αποτελεσματικότητας και της διάρθρωσης των εξαγωγών της Ένωσης και των επιπτώσεών τους στην ισορροπία της αγοράς, χωρίς διακρίσεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων και κυρίως μεταξύ μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων·
β)
είναι η λιγότερο επαχθής από διοικητική άποψη για τις επιχειρήσεις, λαμβανομένων υπόψη των διοικητικών απαιτήσεων.
Άρθρο 198
Καθορισμός των επιστροφών κατά την εξαγωγή
1. Σε ολόκληρη την Ένωση εφαρμόζονται για τα ίδια προϊόντα οι ίδιες επιστροφές κατά την εξαγωγή. Μπορούν να διαφοροποιούνται ανάλογα με τον τόπο προορισμού, ιδίως εάν το επιβάλλουν η κατάσταση της παγκόσμιας αγοράς, οι ειδικές ανάγκες ορισμένων αγορών ή οι υποχρεώσεις που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ.
2. Τα μέτρα σχετικά με τον καθορισμό των επιστροφών λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 199
Χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή
1. Όσον αφορά τα προϊόντα του άρθρου 196 παράγραφος 1 στοιχείο α) που εξάγονται ως έχουν χωρίς περαιτέρω μεταποίηση, επιστροφές χορηγούνται μόνον ύστερα από σχετική αίτηση και με την προσκόμιση πιστοποιητικού εξαγωγής.
2. Η επιστροφή που εφαρμόζεται στα προϊόντα του άρθρου 196 παράγραφος 1 στοιχείο α) είναι η επιστροφή που ισχύει την ημέρα υποβολής της αίτησης για την έκδοση πιστοποιητικού ή η επιστροφή που προκύπτει από τον σχετικό διαγωνισμό και, στην περίπτωση διαφοροποιημένης επιστροφής, εκείνη που ισχύει την ίδια ημέρα:
α)
για τον προορισμό που αναγράφεται στο πιστοποιητικό· ή
β)
για τον πραγματικό προορισμό, εάν αυτός διαφέρει από τον προορισμό που αναγράφεται στο πιστοποιητικό, οπότε το ποσό που εφαρμόζεται δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσό που εφαρμόζεται στον προορισμό που αναγράφεται στο πιστοποιητικό.
3. Η επιστροφή καταβάλλεται με την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων από τα οποία προκύπτει ότι:
α)
τα προϊόντα έχουν εξέλθει από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης σύμφωνα με τη διαδικασία εξαγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 161 του τελωνειακού κώδικα·
β)
στην περίπτωση διαφοροποιημένης επιστροφής, τα προϊόντα έχουν φθάσει στον προορισμό που αναγράφεται στο πιστοποιητικό ή σε άλλον προορισμό για τον οποίο έχει καθοριστεί επιστροφή, με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 στοιχείο β).
Άρθρο 200
Επιστροφές κατά την εξαγωγή ζώντων ζώων στον τομέα του βοείου κρέατος
Όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα του βοείου κρέατος, η χορήγηση και η καταβολή της επιστροφής κατά την εξαγωγή ζώντων ζώων εξαρτάται από την τήρηση των απαιτήσεων του ενωσιακού δικαίου σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων, και ειδικότερα εκείνων σχετικά με την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά.
Άρθρο 201
Όρια εξαγωγών
Η τήρηση των ποσοτικών δεσμεύσεων οι οποίες απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ εξασφαλίζεται με βάση τα πιστοποιητικά εξαγωγής που εκδίδονται για τις περιόδους αναφοράς που εφαρμόζονται στα εν λόγω προϊόντα.
Όσον αφορά την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συμφωνία του ΠΟΕ για τη γεωργία, η ισχύς των πιστοποιητικών εξαγωγής δεν επηρεάζεται από τη λήξη μιας περιόδου αναφοράς.
Άρθρο 202
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Για την εξασφάλιση της ορθής λειτουργίας του συστήματος επιστροφών κατά την εξαγωγή, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέσπιση απαίτησης κατάθεσης εγγύησης με σκοπό τη διασφάλιση της τήρησης των υποχρεώσεων της επιχείρησης.
2. Προκειμένου να ελαχιστοποιείται η διοικητική επιβάρυνση των επιχειρήσεων και των αρχών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των ορίων κάτω από τα οποία δεν απαιτείται έκδοση ή προσκόμιση πιστοποιητικού εξαγωγής, για τον καθορισμό των περιορισμών ή των πράξεων για τις οποίες δικαιολογείται απαλλαγή από την υποχρέωση προσκόμισης πιστοποιητικού εξαγωγής και για την πρόβλεψη της δυνατότητας εκ των υστέρων χορήγησης πιστοποιητικών εξαγωγής σε αιτιολογημένες περιπτώσεις.
3. Για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων περιπτώσεων που δικαιολογούν πλήρη ή μερική επιλεξιμότητα για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή και για τη διευκόλυνση των επιχειρήσεων στην κάλυψη του διαστήματος μεταξύ της αίτησης και της τελικής καταβολής της επιστροφής κατά την εξαγωγή, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με κανόνες για:
α)
τον καθορισμό διαφορετικής ημερομηνίας για την επιστροφή·
β)
την προκαταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή, συμπεριλαμβανομένων των όρων κατάθεσης και αποδέσμευσης της εγγύησης·
γ)
πρόσθετες αποδείξεις σε περιπτώσεις αμφιβολίας σχετικά με τον πραγματικό προορισμό των προϊόντων και δυνατότητα επανεισαγωγής στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης·
δ)
τους προορισμούς που εξομοιώνονται με εξαγωγές από την Ένωση και την ένταξη προορισμών εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης που είναι επιλέξιμοι για επιστροφές κατά την εξαγωγή.
4. Προκειμένου να διασφαλίζεται η ίση πρόσβαση των εξαγωγέων των προϊόντων του παραρτήματος Ι των Συνθηκών, καθώς και των προϊόντων μεταποίησης αυτών στις επιστροφές κατά την εξαγωγή, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 199 παράγραφοι 1 και 2 στα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 196 παράγραφος 1 σημείο β).
5. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα που επωφελούνται από επιστροφές κατά την εξαγωγή εξάγονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και να αποφεύγεται η επιστροφή τους στο εν λόγω έδαφος, καθώς και για να ελαχιστοποιείται η διοικητική επιβάρυνση που συνεπάγεται για τις επιχειρήσεις η συγκέντρωση και η υποβολή αποδεικτικών στοιχείων όσον αφορά την άφιξη στη χώρα προορισμού των προϊόντων που δικαιούνται επιστροφή κατά την εξαγωγή σε περίπτωση διαφοροποιημένων επιστροφών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 227 σχετικά με κανόνες για:
α)
την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να ολοκληρώνεται η έξοδος από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της προθεσμίας προσωρινής επανεισόδου·
β)
τη μεταποίηση στην οποία μπορούν να υποβάλλονται τα προϊόντα που δικαιούνται επιστροφή κατά την εξαγωγή στο διάστημα αυτό·
γ)
τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την άφιξη στον προορισμό ώστε να υφίσταται επιλεξιμότης διαφοροποιημένων επιστροφών·
δ)
τα κατώτατα όρια επιστροφής κατά την εξαγωγή και τους όρους υπό τους οποίους οι εξαγωγείς μπορούν να απαλλάσσονται από την προσκόμιση σχετικών αποδεικτικών στοιχείων·
ε)
τους όρους έγκρισης των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζονται από ανεξάρτητους τρίτους φορείς σχετικά με την άφιξη σε προορισμό όπου ισχύουν διαφοροποιημένες επιστροφές·
6. Προκειμένου να ενθαρρύνονται οι εξαγωγείς να τηρούν τους όρους καλής μεταχείρισης των ζώων και για να είναι σε θέση οι αρμόδιες αρχές να επαληθεύουν την ορθή εκτέλεση των δαπανών για επιστροφές κατά την εξαγωγή, στις περιπτώσεις που εξαρτώνται από την τήρηση απαιτήσεων καλής μεταχείρισης των ζώων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με απαιτήσεις καλής μεταχείρισης των ζώων εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της χρησιμοποίησης ανεξάρτητων τρίτων φορέων.
7. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διαφόρων τομέων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227 για τη θέσπιση συγκεκριμένων απαιτήσεων και όρων για τις επιχειρήσεις και τα προϊόντα που είναι επιλέξιμα για επιστροφές κατά την εξαγωγή, καθώς και συντελεστών για τον υπολογισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή, λαμβανομένης υπόψη της διαδικασίας γήρανσης ορισμένων αλκοολούχων ποτών που παράγονται από τα σιτηρά.
Άρθρο 203
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, ιδίως όσον αφορά:
α)
την αναδιανομή των εξαγώγιμων ποσοτήτων οι οποίες δεν έχουν κατανεμηθεί ή χρησιμοποιηθεί·
β)
τη μέθοδο επανυπολογισμού της καταβαλλόμενης επιστροφής κατά την εξαγωγή, όταν ο κωδικός του προϊόντος ή ο προορισμός που αναφέρεται στο πιστοποιητικό δεν συμφωνεί με το πραγματικό προϊόν ή τον πραγματικό προορισμό·
γ)
τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 196 παράγραφος 1 στοιχείο β)·
δ)
τις διαδικασίες για την εγγύηση που πρέπει να κατατίθεται και το ύψος της·
ε)
την εφαρμογή μέτρων που εγκρίνονται σύμφωνα με το άρθρο 202 παράγραφος 4.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 204
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις:
α)
που θεσπίζουν κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη της κατάχρησης της ευελιξίας που προβλέπεται στο άρθρο 199 παράγραφος 2, ιδίως όσον αφορά τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων·
β)
που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την τήρηση των ποσοτικών δεσμεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 201, συμπεριλαμβανομένης της παύσης ή του περιορισμού της έκδοσης πιστοποιητικών εξαγωγής σε περίπτωση που σημειώνεται ή μπορεί να σημειωθεί υπέρβαση των δεσμεύσεων αυτών·
γ)
που καθορίζουν τους συντελεστές που εφαρμόζονται στις επιστροφές κατά την εξαγωγή σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 202 παράγραφος 7.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
Παθητικη τελειοποιηση
Άρθρο 205
Αναστολή του καθεστώτος παθητικής τελειοποίησης
Εάν η ενωσιακή αγορά έχει διαταραχθεί ή κινδυνεύει να διαταραχθεί από καθεστώτα παθητικής τελειοποίησης, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, που αναστέλλουν εν όλω ή εν μέρει τη χρήση των καθεστώτων παθητικής τελειοποίησης για τα προϊόντα των τομέων των σιτηρών, του ρυζιού, των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, του οίνου, του βοείου, του χοιρείου και του αιγοπρόβειου κρέατος και του κρέατος πουλερικών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Εάν η Επιτροπή λάβει αίτηση κράτους μέλους, αποφασίζει σχετικώς, με εκτελεστικές πράξεις, εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 3.
Τα μέτρα που λαμβάνονται κοινοποιούνται στα κράτη μέλη και εφαρμόζονται αμέσως.
ΜΕΡΟΣ IV
ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Κανονεσ εφαρμοστεοι στισ επιχειρησεισ
Άρθρο 206
Κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για την εφαρμογή των κανόνων του ανταγωνισμού στη γεωργία
Εκτός αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού και σύμφωνα με το άρθρο 42 ΣΛΕΕ, τα άρθρα 101 έως 106 ΣΛΕΕ και οι σχετικές εκτελεστικές διατάξεις εφαρμόζονται, με την επιφύλαξη των άρθρων 207 έως 210 του παρόντος κανονισμού, σε όλες τις συμφωνίες, αποφάσεις και πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 101 παράγραφος 1 και το άρθρο 102 ΣΛΕΕ και σχετίζονται με την παραγωγή ή το εμπόριο των γεωργικών προϊόντων.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να διασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή των ενωσιακών κανόνων περί ανταγωνισμού, η Επιτροπή και οι αρχές ανταγωνισμού των κρατών μελών πρέπει να εφαρμόζουν σε στενή συνεργασία την κοινοτική νομοθεσία ανταγωνισμού.
Επιπροσθέτως, η Επιτροπή, κατά περίπτωση, δημοσιεύει κατευθυντήριες γραμμές για να συνδράμει τις εθνικές αρχές ανταγωνισμού, καθώς και τις επιχειρήσεις.
Άρθρο 207
Σχετική αγορά
Ο ορισμός της σχετικής αγοράς επιτρέπει να προσδιοριστούν και να τεθούν τα όρια εντός των οποίων ασκείται ο ανταγωνισμός μεταξύ επιχειρήσεων, βασίζεται δε σε δύο σωρευτικά στοιχεία:
α)
η σχετική αγορά προϊόντων: για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «αγορά προϊόντων» νοείται η αγορά που περιλαμβάνει όλα τα προϊόντα που κρίνονται από τον καταναλωτή ως εναλλάξιμα ή δυνάμενα να υποκατασταθούν λόγω των χαρακτηριστικών τους, της τιμής τους και της χρήσης για την οποία προορίζονται·
β)
η σχετική γεωγραφική αγορά: για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «γεωγραφική αγορά» νοείται η αγορά που περιλαμβάνει την περιοχή στην οποία οι οικείες επιχειρήσεις ασχολούνται με την προσφορά και τη ζήτηση των σχετικών αγαθών ή υπηρεσιών, στην οποία οι όροι του ανταγωνισμού είναι επαρκώς ομοιογενείς και η οποία μπορεί να διακριθεί από τις γειτονικές γεωγραφικές περιοχές, ιδίως επειδή στις εν λόγω περιοχές οι συνθήκες του ανταγωνισμού διαφέρουν σημαντικά.
Άρθρο 208
Δεσπόζουσα θέση
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «δεσπόζουσα θέση» νοείται η θέση οικονομικής ισχύος που κατέχει μια επιχείρηση η οποία, δίνοντάς της τη δυνατότητα να συμπεριφέρεται σε σημαντικό βαθμό ανεξάρτητα από τους ανταγωνιστές της, τους πελάτες της και, εν τέλει, τους καταναλωτές, της επιτρέπει να εμποδίζει τη διατήρηση πραγματικού ανταγωνισμού στη σχετική αγορά,.
Άρθρο 209
Εξαιρέσεις όσον αφορά τους στόχους της ΚΓΠ, τους γεωργούς και τις ενώσεις τους
1. Το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και πρακτικές οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 206 του παρόντος κανονισμού και είναι αναγκαίες για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές γεωργών, ενώσεων γεωργών ή ενώσεων τέτοιου είδους ενώσεων ή οργανώσεων παραγωγών αναγνωρισμένων δυνάμει του άρθρου 152 του παρόντος κανονισμού ή ενώσεων οργανώσεων παραγωγών αναγνωρισμένων δυνάμει του άρθρου 156 του παρόντος κανονισμού που αφορούν την παραγωγή ή την πώληση γεωργικών προϊόντων ή τη χρήση κοινών εγκαταστάσεων αποθήκευσης, επεξεργασίας ή μεταποίησης γεωργικών προϊόντων, εκτός εάν τίθενται σε κίνδυνο οι στόχοι του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Η παρούσα παράγραφος δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές οι οποίες συνεπάγονται υποχρέωση εφαρμογής καθορισμένης τιμής ή εξαιτίας των οποίων αποκλείεται ο ανταγωνισμός.
2. Δεν απαγορεύονται οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, ούτε απαιτείται προηγούμενη έκδοση σχετικής απόφασης.
Στο πλαίσιο εθνικής ή ενωσιακής διαδικασίας για την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, η απόδειξη της παράβασης του άρθρου 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ βαρύνει το μέρος ή την αρχή που καταγγέλλει την παράβαση. Η απόδειξη της συνδρομής των προϋποθέσεων της παρούσας παραγράφου βαρύνει εκείνον που επικαλείται το ευεργέτημα των εξαιρέσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 210
Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων
1. Το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές διεπαγγελματικών οργανώσεων αναγνωρισμένων δυνάμει του άρθρου 157 του παρόντος κανονισμού οι οποίες αποβλέπουν στην άσκηση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 157 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και,για τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, στο άρθρο 157 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού και, για τους τομείς του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών και του καπνού, στο άρθρο 162 του παρόντος κανονισμού.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται μόνο με την προϋπόθεση ότι:
α)
οι συμφωνίες, οι αποφάσεις και οι εναρμονισμένες πρακτικές που αναφέρονται σε αυτή έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή· και
β)
εντός δύο μηνών από την παραλαβή όλων των απαιτούμενων στοιχείων, η Επιτροπή δεν έχει κηρύξει τις εν λόγω συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές ασύμβατες προς τους ενωσιακούς κανόνες.
Όταν η Επιτροπή θεωρεί τις κατά την παράγραφο 1 συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές ασύμβατες προς τους ενωσιακούς κανόνες, εκδίδει το πόρισμά της χωρίς να εφαρμόζει τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
3. Οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν επιτρέπεται να τίθενται σε ισχύ πριν από την παρέλευση της δίμηνης προθεσμίας που προβλέπεται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο β).
4. Σε κάθε περίπτωση, οι συμφωνίες, οι αποφάσεις και οι εναρμονισμένες πρακτικές κηρύσσονται ασύμβατες προς τους ενωσιακούς κανόνες εάν:
α)
μπορούν να οδηγήσουν σε οποιασδήποτε μορφής κατακερματισμό των αγορών στην Ένωση·
β)
μπορούν να επηρεάσουν την εύρυθμη λειτουργία της οργάνωσης αγοράς·
γ)
μπορούν να προκαλέσουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού οι οποίες δεν είναι απαραίτητες για την επίτευξη των στόχων της ΚΓΠ που επιδιώκονται με τις δραστηριότητες των διεπαγγελματικών οργανώσεων·
δ)
συνεπάγονται καθορισμό τιμών ή ποσοστώσεων·
ε)
μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις ή να καταργήσουν τον ανταγωνισμό για σημαντικό μέρος των εν λόγω προϊόντων.
5. Εάν, μετά την παρέλευση της δίμηνης προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), η Επιτροπή διαπιστώσει ότι δεν πληρούνται οι όροι εφαρμογής της παραγράφου 1, λαμβάνει απόφαση, χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3, στην οποία αναφέρεται ότι στη συγκεκριμένη συμφωνία, απόφαση ή εναρμονισμένη πρακτική εφαρμόζεται το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ.
Η εν λόγω απόφαση της Επιτροπής δεν εφαρμόζεται πριν από την ημερομηνία κοινοποίησής της στην ενδιαφερόμενη διεπαγγελματική οργάνωση, εκτός εάν η τελευταία έχει δώσει ανακριβείς πληροφορίες ή έχει κάνει κατάχρηση της εξαίρεσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1.
6. Στην περίπτωση πολυετών συμφωνιών, η κοινοποίηση για το πρώτο έτος ισχύει και για τα επόμενα έτη της συμφωνίας. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή μπορεί ανά πάσα στιγμή, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος άλλου κράτους μέλους, να κρίνει μια συμφωνία ασύμβατη.
7. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις στις οποίες να καθορίζονται τα μέτρα που είναι αναγκαία για την ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Κανονεσ για τισ κρατικεσ ενισχυσεισ
Άρθρο 211
Εφαρμογή των άρθρων 107 έως 109 ΣΛΕΕ
1. Τα άρθρα 107 έως 109 ΣΛΕΕ εφαρμόζονται στην παραγωγή και το εμπόριο γεωργικών προϊόντων.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα άρθρα 107 έως 109 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζονται στις ενισχύσεις που χορηγούν κράτη μέλη δυνάμει και σύμφωνα με ένα εκ των ακολούθων:
α)
τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και χρηματοδοτούνται εν μέρει ή εν όλω από την Ένωση·
β)
τα άρθρα 213 έως 218 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 212
Εθνικές ενισχύσεις που αφορούν τα προγράμματα στήριξης του τομέα του οίνου
Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 44 παράγραφος 3, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων για τα μέτρα που αναφέρονται στα άρθρα 45, 49 και 50.
Το ανώτατο ποσοστό ενίσχυσης που προβλέπεται στους σχετικούς ενωσιακούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις εφαρμόζεται στη συνολική δημόσια χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένων τόσο των ενωσιακών όσο και των εθνικών πόρων.
Άρθρο 213
Εθνικές ενισχύσεις για τους ταράνδους στη Φινλανδία και τη Σουηδία
Η Σουηδία και η Φινλανδία μπορούν, αν λάβουν άδεια από την Επιτροπή χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3, να καταβάλλουν εθνικές ενισχύσεις για την παραγωγή και εμπορία ταράνδων και προϊόντων ταράνδων (κωδικοί ΣΟ ex 0208 και ex 0210), εφόσον δεν συνεπάγονται αύξηση των παραδοσιακών επιπέδων παραγωγής.
Άρθρο 214
Εθνικές ενισχύσεις για τον τομέα της ζάχαρης στη Φινλανδία
Η Φινλανδία μπορεί να καταβάλλει στους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων εθνικές ενισχύσεις ύψους μέχρι 350 ευρώ ανά εκτάριο και ανά περίοδο εμπορίας.
Άρθρο 215
Εθνικές ενισχύσεις για τη μελισσοκομία
Τα κράτη μέλη μπορούν να καταβάλλουν εθνικές ενισχύσεις για την προστασία των μελισσοκομικών εκμεταλλεύσεων που μειονεκτούν για λόγους διαρθρωτικούς ή φυσικούς ή στο πλαίσιο προγραμμάτων οικονομικής ανάπτυξης, με εξαίρεση τις ενισχύσεις που χορηγούνται για την παραγωγή ή το εμπόριο.
Άρθρο 216
Εθνικές ενισχύσεις για την απόσταξη οίνου σε περιπτώσεις κρίσης
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να καταβάλλουν εθνικές ενισχύσεις σε οινοπαραγωγούς για υποχρεωτική ή προαιρετική απόσταξη οίνου σε αιτιολογημένες περιπτώσεις κρίσης.
Οι ενισχύσεις αυτές είναι ανάλογες με τον επιδιωκόμενο σκοπό και επιτρέπουν την αντιμετώπιση της κρίσης.
Το συνολικό ποσό των ενισχύσεων που είναι διαθέσιμες σε ένα κράτος μέλος το δεδομένο έτος χορήγησής τους δεν υπερβαίνει το 15 % των συνολικά διαθέσιμων χρηματοδοτικών πόρων ανά κράτος μέλος που προβλέπονται για το έτος αυτό στο παράρτημα VΙ.
2. Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να κάνουν χρήση των εθνικών ενισχύσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 διαβιβάζουν δεόντως τεκμηριωμένη κοινοποίηση προς την Επιτροπή. Η Επιτροπή αποφασίζει, χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3, αν εγκρίνεται το μέτρο και αν μπορούν να χορηγηθούν οι ενισχύσεις.
3. Η αλκοόλη που παράγεται με την προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 απόσταξη χρησιμοποιείται αποκλειστικά για βιομηχανικούς ή ενεργειακούς σκοπούς, ώστε να αποφεύγεται η στρέβλωση του ανταγωνισμού.
4. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 217
Εθνικές ενισχύσεις για τη διανομή προϊόντων σε παιδιά
Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν, επιπλέον της ενωσιακής ενίσχυσης που προβλέπεται στα άρθρα 23 και 26, εθνικές ενισχύσεις για την παροχή των προϊόντων σε παιδιά εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ή για τις συναφείς δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 23 παράγραφος 1.
Τα κράτη μέλη μπορούν να χρηματοδοτούν τις ενισχύσεις αυτές με εισφορά που βαρύνει τον σχετικό τομέα ή με κάθε άλλη συνεισφορά του ιδιωτικού τομέα.
Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν, ως συμπλήρωμα της ενωσιακής ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 23, εθνικές ενισχύσεις για τη χρηματοδότηση συνοδευτικών μέτρων που είναι αναγκαία για την αποτελεσματικότητα του ενωσιακού καθεστώτος για την παροχή οπωροκηπευτικών, μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και προϊόντων μπανάνας, όπως αναφέρονται στο άρθρο 23 παράγραφος 2.
Άρθρο 218
Εθνικές ενισχύσεις για τους καρπούς με κέλυφος
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις μέχρι μεγίστου ποσού 120,75 ευρώ ανά εκτάριο ετησίως στους γεωργούς που παράγουν τα ακόλουθα προϊόντα:
α)
αμύγδαλα των κωδικών ΣΟ 0802 11 και 0802 12·
β)
φουντούκια των κωδικών ΣΟ 0802 21 και 0802 22·
γ)
καρύδια των κωδικών ΣΟ 0802 31 00 και 0802 32 00·
δ)
φιστίκια των κωδικών ΣΟ 0802 51 00 και 0802 52 00·
ε)
χαρούπια του κωδικού ΣΟ 1212 92 00.
2. Οι εθνικές ενισχύσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν να καταβάλλονται μόνον εντός του ορίου μέγιστης έκτασης:
Κράτος μέλος
Μέγιστη έκταση (εκτάρια)
Βέλγιο
100
Βουλγαρία
11 984
Γερμανία
1 500
Ελλάδα
41 100
Ισπανία
568 200
Γαλλία
17 300
Ιταλία
130 100
Κύπρος
5 100
Λουξεμβούργο
100
Ουγγαρία
2 900
Κάτω Χώρες
100
Πολωνία
4 200
Πορτογαλία
41 300
Ρουμανία
1 645
Σλοβενία
300
Σλοβακία
3 100
Ηνωμένο Βασίλειο
100
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν ως όρο για τη χορήγηση των εθνικών ενισχύσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τη συμμετοχή των γεωργών σε οργανώσεις παραγωγών αναγνωρισμένες σύμφωνα με το άρθρο 152.
ΜΕΡΟΣ V
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Εκτακτα μετρα
Τμημα 1
Διαταραξη τησ αγορασ
Άρθρο 219
Μέτρα κατά της διατάραξης της αγοράς
1. Για την ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση απειλών διατάραξης της αγοράς από σημαντικές αυξομοιώσεις των τιμών σε εσωτερικές ή εξωτερικές αγορές ή άλλων εξαιρετικών γεγονότων και περιστάσεων που διαταράσσουν ή απειλούν να διαταράξουν σε σημαντικό βαθμό την αγορά, εφόσον η κατάσταση αυτή ή οι συνέπειές της στην αγορά είναι πιθανόν να συνεχιστούν ή να επιδεινωθούν, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227 για τη λήψη των μέτρων που είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση της εν λόγω κατάστασης στην αγορά, τηρουμένων τυχόν υποχρεώσεων που απορρέουν από τις διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ και υπό την προϋπόθεση ότι κάθε άλλο μέτρο του παρόντος κανονισμού φαίνεται ανεπαρκές.
Όταν, στις περιπτώσεις απειλών διατάραξης της αγοράς που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, τότε στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου εφαρμόζεται η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 228.
Οι εν λόγω επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης μπορούν να περιλαμβάνουν την ανάγκη λήψης άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση ή την αποτροπή διατάραξης της αγοράς, όταν οι απειλές διατάραξης της αγοράς προκύπτουν τόσο γρήγορα ή αναπάντεχα που απαιτείται άμεση λήψη μέτρων για την αποδοτική και αποτελεσματική αντιμετώπιση της κατάστασης, ή όταν η λήψη μέτρων θα μπορούσε να αποτρέψει την υλοποίηση των εν λόγω απειλών διατάραξης της αγοράς ή τη μετατροπή τους σε σοβαρότερη και παρατεταμένη κρίση, ή όταν η καθυστέρηση λήψης άμεσων μέτρων θα μπορούσε να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τη διατάραξη ή θα συνεπαγόταν αύξηση του εύρους των μέτρων που θα ήταν αναγκαία αργότερα για την αντιμετώπιση της απειλής ή της διατάραξης ή θα έβλαπτε τις συνθήκες της παραγωγής ή της αγοράς.
Τα μέτρα αυτά μπορούν, στον βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση της διατάραξης της αγοράς ή της απειλής, να επεκτείνουν ή να τροποποιούν το πεδίο εφαρμογής, τη διάρκεια ή άλλες πτυχές άλλων μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, ή να προβλέπουν επιστροφές κατά την εξαγωγή ή να αναστέλλουν τους εισαγωγικούς δασμούς εν όλω ή εν μέρει για ορισμένες ποσότητες ή περιόδους, εάν κρίνεται αναγκαίο.
2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος XXIV τμήμα 2.
Η Επιτροπή μπορεί ωστόσο, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις εκδιδόμενες σύμφωνα με τη διαδικασία του επείγοντος που προβλέπει το άρθρο 228, να αποφασίζει ότι τα μέτρα της παραγράφου 1 εφαρμόζονται σε ένα ή περισσότερα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος XXIV τμήμα 2.
3. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τις διαδικαστικές διατάξεις και τα τεχνικά κριτήρια που είναι αναγκαία για την εφαρμογή μέτρων εκδοθέντων βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 2
Μετρα στηριξησ τησ αγορασ σχετικα με τισ ασθενειεσ ζωων και τον κλονισμο τησ εμπιστοσυνησ των καταναλωτων λογω κινδυνων για τη δημοσια υγεια η την υγεια των ζωων η των φυτων
Άρθρο 220
Μέτρα σχετικά με τις ασθένειες ζώων και τον κλονισμό της εμπιστοσύνης των καταναλωτών λόγω κινδύνων για τη δημόσια υγεία ή την υγεία των ζώων ή των φυτών
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις λαμβάνοντας έκτακτα μέτρα στήριξης για τη θιγόμενη αγορά, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη:
α)
οι περιορισμοί στις εμπορικές συναλλαγές εντός της Ένωσης ή με τρίτες χώρες οι οποίοι μπορούν να προκύψουν από την εφαρμογή μέτρων για την αποτροπή της εξάπλωσης ασθενειών των ζώων· και
β)
σοβαρές διαταράξεις της αγοράς που αποδίδονται ευθέως στον κλονισμό της εμπιστοσύνης των καταναλωτών λόγω κινδύνων για τη δημόσια υγεία ή για την υγεία των ζώων ή των φυτών και λόγω κινδύνου ασθενειών.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 εφαρμόζονται σε οποιονδήποτε από τους ακόλουθους τομείς:
α)
βόειο κρέας·
β)
γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα·
γ)
χοίρειο κρέας·
δ)
αιγοπρόβειο κρέας·
ε)
αυγά·
στ)
κρέας πουλερικών.
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σχετικά με τον κλονισμό της εμπιστοσύνης των καταναλωτών λόγω κινδύνων για τη δημόσια υγεία ή για την υγεία των φυτών εφαρμόζονται επίσης σε οποιοδήποτε άλλο γεωργικό προϊόν πλην εκείνων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος XXIV τμήμα 2.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, με τη διαδικασία του επείγοντος που προβλέπει το άρθρο 228, όσον αφορά την επέκταση του καταλόγου των προϊόντων που αναφέρονται στα πρώτα δύο εδάφια της παρούσας παραγράφου.
3. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται κατόπιν αιτήματος των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
4. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) πρώτο εδάφιο, μπορούν να λαμβάνονται μόνο αν το οικείο κράτος μέλος έχει λάβει κτηνιατρικά και υγειονομικά μέτρα για την ταχεία εξάλειψη της ασθένειας και στο βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαία για τη στήριξη της συγκεκριμένης αγοράς.
5. Η Ένωση συμμετέχει κατά 50 % στη χρηματοδότηση των δαπανών που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη για τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1.
Ωστόσο, όσον αφορά τους τομείς του βοείου κρέατος, του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, του χοιρείου κρέατος και του αιγοπρόβειου κρέατος, η Ένωση συμμετέχει κατά 60 % στη χρηματοδότηση των εν λόγω δαπανών σε περίπτωση καταπολέμησης του αφθώδους πυρετού.
6. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, όταν οι παραγωγοί συνεισφέρουν στις δαπάνες των κρατών μελών, να μην δημιουργούνται στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ παραγωγών στα διάφορα κράτη μέλη.
Τμημα 3
Ειδικα προβληματα
Άρθρο 221
Μέτρα για την επίλυση ειδικών προβλημάτων
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις λαμβάνοντας τα αναγκαία και δικαιολογημένα μέτρα έκτακτης ανάγκης για την επίλυση ειδικών προβλημάτων. Τα μέτρα μπορούν να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού μόνο στον βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαία. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Για την επίλυση ειδικών προβλημάτων, και όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, σχετιζόμενων με καταστάσεις δυνάμενες να προκαλέσουν ταχεία επιδείνωση των συνθηκών της παραγωγής και της αγοράς που θα ήταν δύσκολο να αντιμετωπιστούν εάν καθυστερούσε η λήψη μέτρων, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 3.
3. Η Επιτροπή θεσπίζει μέτρα δυνάμει της παραγράφου 1 ή 2 μόνο εφόσον δεν είναι δυνατόν να θεσπιστούν τα απαιτούμενα μέτρα έκτακτης ανάγκης σύμφωνα προς το άρθρο 219 ή 220.
4. Τα μέτρα που θεσπίζονται δυνάμει της παραγράφου 1 ή 2 παραμένουν σε ισχύ για διάστημα που δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες. Εάν μετά την περίοδο αυτή εξακολουθούν να υφίστανται τα συγκεκριμένα προβλήματα που οδήγησαν στη λήψη των μέτρων αυτών, η Επιτροπή δύναται, προκειμένου να δοθεί μόνιμη λύση, να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα προς το άρθρο 227, σχετικά με το ζήτημα ή να υποβάλει κατάλληλες νομοθετικές προτάσεις.
5. Εντός δύο εργάσιμων ημερών από την έκδοση, η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για τα μέτρα που θεσπίζονται δυνάμει της παραγράφου 1 ή 2.
Τμημα 4
Συμφωνιεσ και αποφασεισ σε περιοδουσ σοβαρων ανισορροπιων στισ αγορεσ
Άρθρο 222
Εφαρμογή του άρθρου 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ
1. Σε περιόδους σοβαρών ανισορροπιών στις αγορές, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις ούτως ώστε το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ να μην εφαρμόζεται στις συμφωνίες και στις αποφάσεις των αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεών τους και των αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων που εμπίπτουν σε οποιονδήποτε από τους τομείς που ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω συμφωνίες και αποφάσεις δεν υπονομεύουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, αποσκοπούν αποκλειστικά στη σταθεροποίηση του οικείου τομέα και εμπίπτουν σε μια ή περισσότερες από τις κατωτέρω κατηγορίες:
α)
απόσυρση από την αγορά ή δωρεάν διανομή των προϊόντων τους·
β)
μετατροπή και μεταποίηση·
γ)
αποθήκευση από ιδιώτες·
δ)
κοινά μέτρα προώθησης·
ε)
συμφωνίες ως προς τις απαιτήσεις ποιότητας·
στ)
κοινή αγορά εισροών που απαιτούνται για την αποτροπή της εξάπλωσης επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών ζώων και φυτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή εισροών που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των συνεπειών φυσικών καταστροφών στην Ένωση·
ζ)
προσωρινός προγραμματισμός της παραγωγής, λαμβανομένου υπόψη του ιδιαίτερου χαρακτήρα του κύκλου της παραγωγής.
Η Επιτροπή διευκρινίζει στις εκτελεστικές πράξεις το ουσιαστικό και το γεωγραφικό εύρος της παρέκκλισης αυτής και, δυνάμει της παραγράφου 3, την περίοδο για την οποία ισχύει η παρέκκλιση.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται μόνο εάν η Επιτροπή έχει ήδη θεσπίσει ένα εκ των μέτρων που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο, εάν τα προϊόντα που έχουν αγοραστεί στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης ή εάν έχει χορηγηθεί ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση κατά τα προβλεπόμενα στο μέρος ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο Ι.
3. Οι συμφωνίες και οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ισχύουν μόνο για περίοδο διάρκειας έως έξι μηνών.
Ωστόσο, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την παράταση της ισχύος των εν λόγω συμφωνιών και αποφάσεων για νέα περίοδο διάρκειας έως έξι μηνών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Κοινοποιησεισ και εκθεσεισ
Άρθρο 223
Απαιτήσεις κοινοποίησης
1. Για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, της παρακολούθησης, της ανάλυσης και της διαχείρισης της αγοράς γεωργικών προϊόντων, της εξασφάλισης διαφάνειας στην αγορά, της ομαλής λειτουργίας των μέτρων της ΚΓΠ, του ελέγχου, της παρακολούθησης, της αξιολόγησης και του λογιστικού ελέγχου των μέτρων της ΚΓΠ, και της τήρησης των απαιτήσεων που ορίζονται σε διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων κοινοποίησης στο πλαίσιο των εν λόγω συμφωνιών, η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στην παράγραφο 2 να θεσπίσει όλα τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά τις κοινοποιήσεις που πρέπει να υποβάλλονται από τις επιχειρήσεις, τα κράτη μέλη και τις τρίτες χώρες. Για τον σκοπό αυτόν λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες για δεδομένα και οι συνέργειες μεταξύ δυνητικών πηγών δεδομένων.
Οι πληροφορίες που αποκτώνται μπορούν να διαβιβάζονται ή να τίθενται στη διάθεση διεθνών οργανισμών και των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών και να δημοσιεύονται, με την επιφύλαξη των κανόνων για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και του έννομου συμφέροντος των επιχειρήσεων για την προστασία του επιχειρηματικού τους απορρήτου, συμπεριλαμβανομένων των τιμών.
2. Προκειμένου να εξασφαλίζεται η ακεραιότητα των πληροφοριακών συστημάτων καθώς και η αυθεντικότητα και η δυνατότητα ανάγνωσης των διαβιβαζόμενων εγγράφων και των συναφών δεδομένων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
της φύσης και του είδους των προς κοινοποίηση πληροφοριών·
β)
των κατηγοριών των προς επεξεργασία δεδομένων, των μέγιστων περιόδων διατήρησης καθώς και του σκοπού της επεξεργασίας, ιδίως σε περίπτωση δημοσιοποίησης των εν λόγω δεδομένων και διαβίβασής τους σε τρίτες χώρες·
γ)
των δικαιωμάτων πρόσβασης στις διαθέσιμες πληροφορίες ή στα διαθέσιμα πληροφοριακά συστήματα·
δ)
των όρων για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, περιλαμβανομένων:
α)
των μεθόδων κοινοποίησης·
β)
κανόνων για τις προς κοινοποίηση πληροφορίες·
γ)
ρυθμίσεων για τη διαχείριση των προς κοινοποίηση πληροφοριών, καθώς και το περιεχόμενο, τη μορφή, τον χρόνο, τη συχνότητα και τις προθεσμίες των κοινοποιήσεων·
δ)
των ρυθμίσεων για τη διαβίβαση ή τη διάθεση πληροφοριών και έγγραφων στα κράτη μέλη, σε διεθνείς οργανισμούς, στις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών ή στο κοινό, με την επιφύλαξη των κανόνων για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και του έννομου συμφέροντος των επιχειρήσεων για την προστασία του επιχειρηματικού τους απορρήτου.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 224
Επεξεργασία και προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα
1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συλλέγουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για τους σκοπούς που ορίζονται στο άρθρο 223 παράγραφος 1 και δεν επεξεργάζονται τα εν λόγω δεδομένα κατά τρόπο ασύμβατο προς τους σκοπούς αυτούς.
2. Κατά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για σκοπούς παρακολούθησης και αξιολόγησης κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 223 παράγραφος 1, τα δεδομένα καθίστανται ανώνυμα και υφίστανται επεξεργασία μόνον σε συγκεντρωτική μορφή.
3. Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα υφίστανται επεξεργασία σύμφωνα την οδηγία 95/46/ΕΚ και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001. Ειδικότερα, τα δεδομένα αυτά δεν αποθηκεύονται σε μορφή η οποία να επιτρέπει την ταυτοποίηση των ενδιαφερόμενων προσώπων για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από το απαραίτητο για τους σκοπούς για τους οποίους συλλέχθηκαν ή για τους οποίους υφίστανται περαιτέρω επεξεργασία, λαμ βανομένων υπόψη των ελάχιστων περιόδων διατήρησης που καθορίζονται στην κείμενη εθνική και του ενωσιακή νομοθεσία.
4. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ότι τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που τους αφορούν ενδέχεται να υποστούν επεξεργασία από εθνικούς και ενωσιακούς φορείς σύμφωνα με την παράγραφο 1 και ότι στο πλαίσιο αυτό απολαύουν των δικαιωμάτων που καθορίζονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 αντιστοίχως.
Άρθρο 225
Υποχρέωση υποβολής εκθέσεων από την Επιτροπή
Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο:
α)
ανά τριετία και για πρώτη φορά έως 21ης Δεκεμβρίου 2016, σχετικά με την υλοποίηση των μέτρων που αφορούν τον τομέα της μελισσοκομίας και προβλέπονται στα άρθρα 55, 56 και 57, περιλαμβανομένων και των πρόσφατων εξελίξεων όσον αφορά τα συστήματα ταυτοποίησης κυψελών,
β)
έως τις 30 Ιουνίου 2014 και τις 31 Δεκεμβρίου 2018 σχετικά με την εξέλιξη της κατάστασης της αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και ιδίως σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 148 έως 151, του άρθρου 152 παράγραφος 3 και του άρθρου 157 παράγραφος 3, όπου θα αξιολογούνται ιδίως οι συνέπειες στους παραγωγούς γάλακτος και την παραγωγή γάλακτος σε μειονεκτικές περιοχές, σε συνάρτηση με τον γενικό στόχο της διατήρησης της παραγωγής στις περιοχές αυτές, και θα περιλαμβάνονται πιθανά κίνητρα για την ενθάρρυνση των γεωργών να συνάπτουν συμφωνίες από κοινού παραγωγής, ενδεχομένως μαζί με κατάλληλες προτάσεις·
γ)
έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014 ως προς τη δυνατότητα επέκτασης του πεδίου εφαρμογής των σχολικών προγραμμάτων ώστε να περιληφθεί το ελαιόλαδο και οι επιτραπέζιες ελιές·
δ)
έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017 για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού στον γεωργικό τομέα σε όλα τα κράτη μέλη, ειδικότερα ως προς την εφαρμογή των άρθρων 209 και 210, και των άρθρων 169, 170 και 171 στους οικείους τομείς.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Αποθεματικο για κρισεισ στον γεωργικο τομεα
Άρθρο 226
Χρήση του αποθεματικού
Τα κονδύλια που μεταφέρονται από το αποθεματικό για τις κρίσεις στον γεωργικό τομέα σύμφωνα με τους όρους και τη διαδικασία που προβλέπονται στο άρθρο 25 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και στην παράγραφο 22 της διοργανικής συμφωνίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση διατίθενται για τα μέτρα στα οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός για το έτος ή τα έτη για τα οποία απαιτείται πρόσθετη στήριξη και τα οποία εφαρμόζονται σε περιστάσεις που υπερβαίνουν τις φυσιολογικές εξελίξεις της αγοράς.
Ειδικότερα, μεταφέρονται κονδύλια για δαπάνες στο πλαίσιο:
α)
των άρθρων 8 έως 21·
β)
των άρθρων 196 έως 204· και
γ)
των άρθρων 219, 220 και 221 του παρόντος κανονισμού.
ΜΕΡΟΣ VΙ
ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΕΙΣ, ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Εξουσιοδοτησεισ και εκτελεστικεσ διαταξεισ
Άρθρο 227
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στον παρόντα κανονισμό εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο επτά ετών από 20ής Δεκεμβρίου 2013. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των 7 ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού τίθεται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 228
Διαδικασία επείγουσας ανάγκης
1. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο αρχίζει να ισχύει αμέσως και εφαρμόζεται εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση σύμφωνα με την παράγραφο 2. Η κοινοποίηση της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που εκδίδεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο εκθέτει τους λόγους για τους οποίους γίνεται χρήση της διαδικασίας επείγουσας ανάγκης.
2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δύνανται να προβάλουν αντιρρήσεις κατά της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που έχει εκδοθεί δυνάμει του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 227 παράγραφος 5. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή καταργεί την πράξη αμέσως μόλις της κοινοποιηθεί η περί αντιρρήσεων απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 229
Διαδικασία επιτροπών
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή αποκαλούμενη «Επιτροπή για την Κοινή Οργάνωση των Γεωργικών Αγορών». Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Σε περίπτωση πράξεων αναφερόμενων στο άρθρο 80 παράγραφος 5, το άρθρο 91 στοιχεία γ) και δ), το άρθρο 97 παράγραφος 4, το άρθρο 99, το άρθρο 106 και το άρθρο 107 παράγραφος 3, εάν η επιτροπή δεν εκφέρει γνώμη, η Επιτροπή δεν εγκρίνει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 αυτού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Μεταβατικεσ και τελικεσ διαταξεισ
Άρθρο 230
Κατάργηση πράξεων
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 καταργείται.
Ωστόσο, οι ακόλουθες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 συνεχίζουν να ισχύουν:
α)
όσον αφορά το σύστημα περιορισμού της παραγωγής γάλακτος,: το τμήμα III του κεφαλαίου III του Τίτλου I του Μέρους II, το άρθρο 55, το άρθρο 85 και τα παραρτήματα ΙΧ και Χ, έως τις 31 Μαρτίου 2015·
β)
όσον αφορά τον αμπελοοινικό τομέα:
i)
τα άρθρα 85α έως 85ε όσον αφορά τις εκτάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 85α παράγραφος 2 οι οποίες δεν έχουν ακόμη εκριζωθεί και όσον αφορά τις εκτάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 85β παράγραφος 1 οι οποίες δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο διευθέτησης, έως ότου να εκριζωθούν οι εκτάσεις αυτές και να αποτελέσουν αντικείμενο διευθέτησης και το άρθρο 188α παράγραφοι 1 και 2·
ii)
το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης που προβλέπεται στο μέρος ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο ΙΙΙ τμήμα IVα υποτμήμα ΙΙ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015·
iii)
το άρθρο 118ιγ παράγραφος 5 έως την εκκαθάριση των αποθεμάτων οίνων με την ονομασία «Mlado vino portugizac» που υπάρχουν από 1ης Ιουλίου 2013·
iv)
το άρθρο 118ιθ παράγραφος 5 έως 30η Ιουνίου 2017·
γ)
το άρθρο 113α παράγραφος 4, τα άρθρα 114, 115 και 116, το άρθρο 117 παράγραφοι 1 έως 4, το άρθρο 121 στοιχείο ε) σημείο iv), το παράρτημα XIV μέρος B και μέρος Γ τμήμα I παράγραφοι 2 και 3 και τμήμα III παράγραφος 1, καθώς και το παράρτημα XV τμήμα II παράγραφοι 1, 3, 5 και 6 και τμήμα IV παράγραφος 2 για την εφαρμογή των εν λόγω άρθρων, έως την ημερομηνία εφαρμογής των αντίστοιχων κανόνων εμπορίας που θα καθοριστούν σύμφωνα με τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που προβλέπονται στο άρθρο 75 παράγραφος 2, το άρθρο 76 παράγραφος 4, το άρθρο 78 παράγραφος 3 και 4, το άρθρο 79 παράγραφος 1, το άρθρο 80 παράγραφος 4, το άρθρο 83 παράγραφος 4, το άρθρο 86, το άρθρο 87 παράγραφος 2, το άρθρο 88 παράγραφος 3 και το άρθρο 89 του παρόντος κανονισμού·
δ)
το άρθρο133α παράγραφος 1 και το άρθρο 140α έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2014,
ε)
το άρθρο 182 παράγραφος 3 πρώτο και δεύτερο εδάφιο έως το τέλος της περιόδου εμπορίας 2013/2014 για τη ζάχαρη στις 30 Σεπτεμβρίου 2014·
στ)
το άρθρο 182 παράγραφος 4 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017·
ζ)
το άρθρο 182 παράγραφος 7 έως τις 31 Μαρτίου 2014·
η)
το παράρτημα XV μέρος ΙΙΙ σημείο 3 στοιχείο β) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015·
θ)
το παράρτημα ΧΧ έως ημερομηνία έναρξης ισχύος της νομοθετικής πράξης που αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 614/2009 του Συμβουλίου (45).
2. Κάθε παραπομπή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 θεωρείται ως παραπομπή στον παρόντα κανονισμό και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που βρίσκεται στο παράρτημα ΧΙV του παρόντος κανονισμού.
3. Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1601/96 και (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 καταργούνται.
Άρθρο 231
Μεταβατικές διατάξεις
1. Προκειμένου να διασφαλισθεί η ομαλή μετάβαση από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 σε αυτές του παρόντος κανονισμού, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τα αναγκαία μέτρα για την προστασία των κεκτημένων δικαιωμάτων και των εύλογων προσδοκιών των επιχειρήσεων.
2. Όλα τα πολυετή προγράμματα που έχουν εγκριθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014 εξακολουθούν να διέπονται από τις οικείες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού μέχρι τη λήξη τους.
Άρθρο 232
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ωστόσο:
α)
το άρθρο 181 εφαρμόζεται από την 1η Οκτωβρίου 2014·
β)
παράρτημα VΙΙ μέρος VΙΙ σημείο II παράγραφος 3 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2016.
2. Τα άρθρα 148 έως 151, το άρθρο 152 παράγραφος 3, το άρθρο 156 παράγραφος 2, το άρθρο 157 παράγραφος 3, τα άρθρα 161 και 163, το άρθρο 173 παράγραφος 2 και το άρθρο 174 παράγραφος 2 εφαρμόζονται έως τις 30 Ιουνίου 2020.
3. Τα άρθρα 127 έως 144 και τα άρθρα 192 και 193 εφαρμόζονται έως το τέλος της περιόδου εμπορίας 2016/2017 για τη ζάχαρη στις 30 Σεπτεμβρίου 2017.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2013.