РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 655/2013 НА КОМИСИЯТА
от 10 юли 2013 година
за установяване на общи критерии за обосноваване използването на претенции, отнасящи се до козметични продукти
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1223/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 30 ноември 2009 г. относно козметичните продукти (1), и по-специално член 20, параграф 2, втора алинея от него,
като има предвид, че:
(1)
Крайните ползватели по смисъла на член 2, параграф 1, буква е) от Регламент (ЕО) № 1223/2009 са изправени пред голямо разнообразие от претенции, свързани с функцията, съдържанието и ефектите на козметичните продукти. Тъй като козметичните продукти заемат толкова важно място в живота на крайните ползватели, важно е да се гарантира, че информацията, предавана на крайните ползватели чрез такива претенции, е полезна, разбираема и надеждна и че им помага да вземат информирани решения и да избират продуктите, които най-добре отговарят на техните потребности и очаквания.
(2)
Предназначението на претенциите за козметични продукти е основно да се информират крайните ползватели за характеристиките и качествата на продуктите. Претенциите са важен начин за разграничаване на продуктите, като също така допринасят за стимулирането на иновативността и насърчаването на конкуренцията.
(3)
Общите критерии следва да бъдат установени на равнището на Съюза, за да бъде обосновано използването на дадена претенция, отнасяща се до козметични продукти. Основната цел на установяването на общи критерии е да се гарантира висока степен на защита за крайните потребители, по-специално от подвеждащи претенции, отнасящи се до козметични продукти. Възприемането на един общ подход на равнището на Съюза също така би следвало да гарантира по-успешно сближаване на мерките, предприемани от компетентните органи в държавите членки, и да предотвратява изкривяването на вътрешния пазар. Чрез този подход би следвало също да се засили сътрудничеството между националните органи, отговорни за защитата на потребителите съгласно Регламент (ЕО) № 2006/2004 на Европейския парламент и на Съвета от 27 октомври 2004 г. за сътрудничество между националните органи, отговорни за прилагане на законодателството за защита на потребителите (регламент за сътрудничество в областта на защита на потребителите) (2).
(4)
Член 20 от Регламент (ЕО) № 1223/2009 се прилага за продукти, попадащи в обхвата на определението за козметичен продукт в член 2 от същия регламент. Общите критерии се прилагат само когато оценката е, че въпросният продукт е действително козметичен продукт. Националните компетентни органи и националните съдилища решават коя регулаторна рамка да се прилага за всеки отделен случай.
(5)
Общите критерии следва да се прилагат, без да се засягат разпоредбите на Директива 2005/29/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 11 май 2005 г. относно нелоялни търговски практики от страна на търговци към потребители на вътрешния пазар и изменение на Директива 84/450/ЕИО на Съвета, директиви 97/7/ЕО, 98/27/ЕО и 2002/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета, и Регламент (ЕО) № 2006/2004 на Европейския парламент и на Съвета („Директива за нелоялни търговски практики“) (3), разпоредбите на Директива 2006/114/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 12 декември 2006 г. относно заблуждаващата и сравнителната реклама (4), както и разпоредбите на други приложими законодателни актове на Съюза.
(6)
Следва да бъде възприет гъвкав подход при отправянето на посланията до крайните потребители, така че да бъде взето под внимание социалното, езиковото и културното многообразие на Съюза и да се запазят иновативността и конкурентоспособността на европейската промишленост. Такъв подход е в съответствие с принципите, установени от Съда на Европейския съюз, който многократно е изтъквал, че за да се определи дали дадена претенция може да подведе потребителя, е необходимо да се вземат предвид неговите очаквания, като се отчитат конкретните условия и обстоятелства, при които се използва претенцията, включително социалните, културните и езиковите фактори (5).
(7)
С общите критерии следва да се гарантира спазването на едни и същи принципи на цялата територия на ЕС, но с тях не следва да се цели определяне и уточняване на формулировките, които могат да бъдат използвани в претенции, отнасящи се до козметични продукти.
(8)
За да се гарантира, че общите критерии се прилагат от същата дата, от която се прилага Регламент (ЕО) № 1223/2009, настоящият регламент следва да се прилага от 11 юли 2013 г.
(9)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Постоянния комитет по козметичните продукти,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Настоящият регламент се прилага за претенции под формата на текст, наименования, търговски марки, изображения, картини, фигури или други знаци, които изрично или косвено предават характеристики или функции на продукта при етикетирането, предоставянето на пазара и рекламата на козметичните продукти. Той се прилага за всички претенции, независимо от използвания носител или вида маркетингов инструмент, функцията на продукта, предмет на претенцията, и целевата група.
Член 2
Отговорното лице, посочено в член 4 от Регламент (ЕО) № 1223/2009, следи текстът на претенцията, отнасяща се до козметични продукти, да е в съответствие с общите критерии, установени в приложението, и отговаря на документацията от досието с информация за продукта по член 11 от Регламент (ЕО) № 1223/2009, доказваща ефекта, предмет на претенцията, отнасяща се до козметичния продукт.
Член 3
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 11 юли 2013 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 10 юли 2013 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 655/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 10ης Ιουλίου 2013
σχετικά με τη θέσπιση κοινών κριτηρίων για τη δικαιολόγηση των ισχυρισμών που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά προϊόντα
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για τα καλλυντικά προϊόντα (1), και ιδίως το άρθρο 20 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι τελικοί χρήστες, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1223/2009, αντιμετωπίζουν μεγάλο εύρος ισχυρισμών σχετικά με τη λειτουργία, το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα ενός καλλυντικού προϊόντος. Δεδομένου ότι τα καλλυντικά προϊόντα έχουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη ζωή των τελικών χρηστών, έχει σημασία να εξασφαλιστεί ότι οι πληροφορίες που παρέχονται σ’ αυτούς μέσω των εν λόγω ισχυρισμών είναι χρήσιμες, κατανοητές και αξιόπιστες, και ότι τους επιτρέπουν να λαμβάνουν εμπεριστατωμένες αποφάσεις και να επιλέγουν τα προϊόντα που ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα στις ανάγκες και τις προσδοκίες τους.
(2)
Κατά κύριο λόγο, οι ισχυρισμοί των καλλυντικών προϊόντων ενημερώνουν τους τελικούς χρήστες σχετικά με τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες των προϊόντων. Οι εν λόγω ισχυρισμοί συνιστούν ουσιώδη μέσα διαφοροποίησης μεταξύ προϊόντων. Επιπλέον, συμβάλλουν στην ενίσχυση της καινοτομίας και στην τόνωση του ανταγωνισμού.
(3)
Τα κοινά κριτήρια πρέπει να καθορίζονται στο επίπεδο της Ένωσης ώστε να δικαιολογείται η χρήση του ισχυρισμού που προβάλλεται για τα καλλυντικά προϊόντα. Ο κύριος στόχος που εξυπηρετεί η θέσπιση κοινών κριτηρίων είναι η εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας για τους τελικούς χρήστες, ιδίως από παραπλανητικούς ισχυρισμούς για τα καλλυντικά προϊόντα. Η κοινή προσέγγιση σε επίπεδο ΕΕ αναμένεται επίσης ότι θα εξασφαλίσει καλύτερη διαχείριση των μέτρων που λαμβάνουν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, και θα αποτρέψει στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά. Επιπλέον, αυτή η προσέγγιση αναμένεται ότι θα ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την επιβολή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την επιβολή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών («κανονισμός για τη συνεργασία όσον αφορά την προστασία των καταναλωτών») (2).
(4)
Το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1223/2009 εφαρμόζεται για τα προϊόντα που εμπίπτουν στον ορισμό του καλλυντικού προϊόντος ο οποίος περιλαμβάνεται στο άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού. Τα κοινά κριτήρια εφαρμόζονται μόνον όταν έχει εκτιμηθεί ότι το συγκεκριμένο προϊόν είναι, πράγματι, καλλυντικό προϊόν. Εναπόκειται στις αρμόδιες εθνικές αρχές και στα εθνικά δικαστήρια να αποφασίζουν, κατά περίπτωση, ως προς το εφαρμοστέο κανονιστικό πλαίσιο.
(5)
Τα κοινά κριτήρια θα πρέπει να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (3), της οδηγίας 2006/114/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση (4), καθώς και άλλης ισχύουσας ενωσιακής νομοθεσίας.
(6)
Θα πρέπει να ακολουθηθεί ευέλικτη προσέγγιση όσον αφορά τη μετάδοση των μηνυμάτων στους τελικούς χρήστες, ώστε να λαμβάνονται υπόψη η κοινωνική, γλωσσική και πολιτισμική πολυμορφία της Ένωσης και να προστατεύονται η καινοτομία και η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Αυτή η προσέγγιση συμφωνεί με τις αρχές που έχει διατυπώσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο επισήμανε επανειλημμένως ότι, για να διευκρινιστεί κατά πόσον ένας ισχυρισμός είναι ικανός να παραπλανήσει τους καταναλωτές, είναι απαραίτητο να εξεταστούν οι προσδοκίες τους, με δεδομένο το συγκεκριμένο πλαίσιο και τις ισχύουσες περιστάσεις στις οποίες διατυπώθηκε ο ισχυρισμός, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών, πολιτιστικών και γλωσσικών παραγόντων (5).
(7)
Τα κοινά κριτήρια, παρά το γεγονός ότι εξασφαλίζουν την τήρηση των ίδιων αρχών σ’ ολόκληρη την Ένωση, δεν θα πρέπει να αποβλέπουν στον καθορισμό και στον προσδιορισμό της διατύπωσης που θα μπορεί να χρησιμοποιείται στους ισχυρισμούς για τα καλλυντικά προϊόντα.
(8)
Για να εξασφαλίζεται ότι τα κοινά κριτήρια σχετικά με τους ισχυρισμούς των καλλυντικών εφαρμόζονται από την ίδια ημερομηνία που εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1223/2009, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται από τις 11 Ιουλίου 2013.
(9)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για τα καλλυντικά προϊόντα,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε ισχυρισμούς που έχουν τη μορφή κειμένων, ονομασιών, εμπορικών σημάτων, εικόνων και παραστατικών ή άλλων συμβόλων που παραπέμπουν, ρητώς ή σιωπηρώς, σε χαρακτηριστικά ή λειτουργίες των προϊόντων στην επισήμανση, τη διαθεσιμότητα στην αγορά και τη διαφήμιση καλλυντικών προϊόντων. Εφαρμόζεται σε οποιονδήποτε ισχυρισμό, ανεξάρτητα από το μέσο ή τον τύπο του εργαλείου εμπορικής προώθησης που χρησιμοποιείται, των λειτουργιών του προϊόντος που προβάλλονται στον ισχυρισμό, και του κοινού στο οποίο απευθύνεται.
Άρθρο 2
Το υπεύθυνο πρόσωπο, για το οποίο γίνεται λόγος στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1223/2009, εξασφαλίζει ότι η διατύπωση του ισχυρισμού για τα καλλυντικά προϊόντα συμμορφώνεται με τα κοινά κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα και συνάδει με τα έγγραφα που αποδεικνύουν το αποτέλεσμα που προβάλλει ο ισχυρισμός για το καλλυντικό προϊόν στον φάκελο πληροφοριών προϊόντος που αναφέρεται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1223/2009.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από τις 11 Ιουλίου 2013.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 10 Ιουλίου 2013.