РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 22 януари 2013 година
за разрешаване на засилено сътрудничество в областта на данъка върху финансовите сделки
(2013/52/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 329, параграф 1 от него,
като взе предвид исканията, отправени от Кралство Белгия, Федерална република Германия, Република Естония, Република Гърция, Кралство Испания, Френската република, Италианската република, Република Австрия, Португалската република, Република Словения и Словашката република,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като взе предвид одобрението на Европейския парламент,
като има предвид, че:
(1)
В съответствие с член 3, параграф 3 от Договора за Европейския съюз (ДЕС) Съюзът установява вътрешен пазар.
(2)
В съответствие с член 113 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) Съветът приема разпоредби за хармонизиране на законодателството относно данъците върху оборота, акцизите и другите форми на косвено данъчно облагане, в степента, в която такава хармонизация е необходима за осигуряване създаването и функционирането на вътрешния пазар и за предотвратяване на нарушаването на конкуренцията.
(3)
През 2011 г. Комисията взе под внимание дискусията на всички нива относно допълнително облагане на финансовия сектор. Тази дискусия е израз на желанието да се гарантира, че финансовият сектор поема справедлив и съществен дял от разходите, свързани с кризата, и че в бъдеще ще подлежи на равнопоставено облагане спрямо други сектори, както и на стремежа да се премахнат стимулите за прекомерно рискови дейности на финансовите институции, да се допълнят регулаторните мерки, с които се цели избягване на бъдещи кризи, и да се генерират допълнителни приходи за общите бюджети или за конкретни политически цели.
(4)
В този контекст на 28 септември 2011 г. Комисията прие предложение за Директива на Съвета относно обща система на данък върху финансовите сделки и за изменение на Директива 2008/7/ЕО (1). Основната цел на предложението беше да се осигури правилно функциониране на вътрешния пазар и да се избегне нарушаване на конкуренцията.
(5)
На заседанието на Съвета от 22 юни 2012 г. беше установено, че липсва единодушна подкрепа за предложената от Комисията обща система за данък върху финансовите сделки (ДФС). На заседанието си от 29 юни 2012 г. Европейският съвет заключи, че предложената директива няма да бъде приета от Съвета в разумен срок. На заседанието на Съвета на 10 юли 2012 г. бяха отбелязани оставащите съществени различия в мненията по отношение на необходимостта от създаване на обща система на ДФС на равнището на Съюза и беше потвърдено, че принципът на хармонизирано данъчно облагане на финансовите сделки няма в близко бъдеще да получи единодушна подкрепа в рамките на Съвета.
(6)
При тези обстоятелства единадесет държави-членки, а именно Белгия, Германия, Естония, Гърция, Испания, Франция, Италия, Австрия, Португалия, Словения и Словакия отправиха искания до Комисията с писма, получени между 28 септември и 23 октомври 2012 г., в които се посочва, че желаят да установят засилено сътрудничество помежду си в областта на ДФС. Тези държави-членки поискаха обхватът и целите на засиленото сътрудничество да се основават на предложението на Комисията за директива от 28 септември 2011 г. Отбелязана беше по-специално необходимостта от предотвратяване на действия за избягване на данъчно облагане, данъчни нарушения и прехвърляне към други юрисдикции.
(7)
Засиленото сътрудничество следва да осигури необходимата правна уредба за създаването на обща система на ДФС в участващите държави-членки и да гарантира, че са хармонизирани основните данъчни характеристики. Следва, доколкото е възможно, да бъдат избегнати стимулите за данъчен арбитраж и изкривяванията при разпределяне на средствата между финансовите пазари, както и възможностите за двойно данъчно облагане или двойно необлагане, а също и действията за избягване на данъчно облагане.
(8)
Условията, установени в член 20 от ДЕС и в членове 326 и 329 от ДФЕС, са изпълнени.
(9)
На заседанието на Съвета от 29 юни 2012 г. беше посочено, че целта за приемане на обща система за ДФС не може да бъде постигната в разумен срок от Съюза като цяло и това беше потвърдено на заседанието на Съвета от 10 юли 2012 г. Следователно е изпълнено изискването по член 20, параграф 2 от ДЕС, според което засиленото сътрудничество може да бъде установено единствено като крайна мярка.
(10)
Материалноправната област, в която ще се осъществява засиленото сътрудничество - а именно създаването на обща система на ДФС в рамките на Съюза, попада в обхвата на член 113 от ДФЕС и следователно в обхвата на Договорите.
(11)
Засиленото сътрудничество в областта на създаването на обща система на ДФС има за цел да осигури правилното функциониране на вътрешния пазар. Чрез това сътрудничество се избягва едновременното съществуване на различни национални режими, а оттам - ненужното фрагментиране на пазара, както и последващите проблеми под формата на нарушаване на конкуренцията, отклонения в търговията между различните продукти, участници и географски региони, и стимули, насърчаващи стопанските субекти да избягват данъчното облагане чрез операции с ниска икономическа стойност. Тези въпроси са от особено значение във финансовата област, която се отличава с високо мобилни данъчни основи. По този начин засиленото сътрудничество благоприятства осъществяването на целите на Съюза, защитава интересите му и засилва процеса на интеграция в съответствие с член 20, параграф 1 от ДЕС.
(12)
Създаването на обща хармонизирана система на ДФС не е включено в списъка с областите от изключителната компетентност на Съюза, установен в член 3, параграф 1 от ДФЕС. Тъй като тя служи за функционирането на вътрешния пазар, съгласно член 113 от ДФЕС тя попада в обхвата на споделената компетентност на Съюза по смисъла на член 4 от ДФЕС и следователно не е от изключителната компетентност на Съюза.
(13)
Засиленото сътрудничество във въпросната област е в съответствие с Договорите и с правото на Съюза съгласно член 326, първа алинея от ДФЕС. Съгласно член 326, втора алинея от ДФЕС то няма да засяга вътрешния пазар, нито икономическото, социалното и териториалното сближаване, не представлява пречка, нито дискриминация спрямо търговията между държавите-членки и не предизвиква нарушения на конкуренцията между тях.
(14)
В съответствие с член 327 от ДФЕС засиленото сътрудничество в съответната област зачита компетентността, правата и задълженията на държавите-членки, които не участват в него. Тази система няма да попречи на неучастващите държави-членки да запазят или да въведат ДФС въз основа на нехармонизирани национални правила. Общата система на ДФС ще определи данъчните права на участващите държави-членки единствено въз основа на подходящи критерии за привързване.
(15)
При изпълнение на всяко от условията за участие, изложени в настоящото решение, и в съответствие с член 328 от ДФЕС засиленото сътрудничество в посочената в решението област е отворено по всяко време за всички държави-членки, желаещи да спазват вече приетите в тази насока актове,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
На Кралство Белгия, Федерална република Германия, Република Естония, Република Гърция, Кралство Испания, Френската република, Италианската република, Република Австрия, Португалската република, Република Словения и Словашката република се разрешава да установят засилено сътрудничество помежду си в областта на създаването на обща система на данък върху финансовите сделки, като за целта прилагат съответните разпоредби на Договорите.
Член 2
Настоящото решение влиза в сила в деня на приемането му.
Съставено в Брюксел на 22 януари 2013 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 22ας Ιανουαρίου 2013
περί ενισχυμένης συνεργασίας στη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών
(2013/52/ΕΕ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 329 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη τα αιτήματα του Βασιλείου του Βελγίου, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Βασιλείου της Ισπανίας, της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ιταλικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη συγκατάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ένωση εγκαθιδρύει εσωτερική αγορά.
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 113 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), το Συμβούλιο εκδίδει διατάξεις για την εναρμόνιση των νομοθεσιών περί των φόρων κύκλου εργασιών, των ειδικών φόρων κατανάλωσης και των λοιπών έμμεσων φόρων, στον βαθμό που η εναρμόνιση αυτή είναι αναγκαία για να εξασφαλισθεί η εγκαθίδρυση και η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού.
(3)
Το 2011 η Επιτροπή διαπίστωσε ότι διεξάγονταν συζητήσεις σε όλα τα επίπεδα σχετικά με την πρόσθετη φορολόγηση του χρηματοπιστωτικού τομέα. Οι συζητήσεις αυτές πηγάζουν από την επιθυμία να διασφαλιστεί ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας θα συνεισφέρει κατά τρόπο ανάλογο και ουσιαστικό στην κάλυψη του κόστους της κρίσης και ότι θα φορολογείται με δίκαιο τρόπο σε σχέση με άλλους τομείς στο μέλλον, καθώς και από την επιθυμία να καταργηθούν τα κίνητρα για τις υπερβολικά ριψοκίνδυνες δραστηριότητες των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, να συμπληρωθούν τα κανονιστικά μέτρα τα οποία στοχεύουν στην αποφυγή μελλοντικών κρίσεων και να δημιουργηθούν πρόσθετα έσοδα για τους γενικούς προϋπολογισμούς ή για τους στόχους συγκεκριμένων πολιτικών.
(4)
Υπό το πρίσμα αυτό, η Επιτροπή ενέκρινε στις 28 Σεπτεμβρίου 2011 πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για ένα κοινό σύστημα φορολόγησης των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και για την τροποποίηση της οδηγίας 2008/7/ΕΚ (1). Βασικός στόχος αυτής της πρότασης ήταν να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και η αποφυγή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού.
(5)
Κατά τη σύνοδο του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 2012 διαπιστώθηκε ότι το κοινό σύστημα φορολόγησης των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (ΦΧΣ), όπως προτάθηκε από την Επιτροπή, δεν έτυχε ομόφωνης στήριξης. Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 2012, εξάλλου, αναφέρεται ότι η προτεινόμενη οδηγία δεν θα εγκριθεί από το Συμβούλιο εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Κατά τη σύνοδο του Συμβουλίου της 10ης Ιουλίου 2012 επισημάνθηκαν οι υφιστάμενες και βασικές διαφορές απόψεων όσον αφορά την ανάγκη καθιέρωσης ενός κοινού συστήματος ΦΧΣ σε επίπεδο ΕΕ και επιβεβαιώθηκε ότι η αρχή της εναρμονισμένης φορολόγησης των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών δεν θα τύχει ομόφωνης στήριξης στο πλαίσιο του Συμβουλίου στο άμεσο μέλλον.
(6)
Υπό αυτές τις συνθήκες, έντεκα κράτη μέλη, και συγκεκριμένα το Βέλγιο, η Γερμανία, η Εσθονία, η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Αυστρία, η Πορτογαλία, η Σλοβενία και η Σλοβακία, υπέβαλαν αντίστοιχα αιτήματα στην Επιτροπή με επιστολές που παρελήφθησαν μεταξύ της 28ης Σεπτεμβρίου και της 23ης Οκτωβρίου 2012, στις οποίες διατύπωναν την επιθυμία τους να εγκαθιδρύσουν ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ τους στον τομέα του ΦΧΣ. Τα εν λόγω κράτη μέλη ζήτησαν να βασίζεται το εύρος και οι στόχοι της ενισχυμένης συνεργασίας στην πρόταση οδηγίας που υπέβαλε η Επιτροπή. Αναφέρθηκαν επίσης ιδιαιτέρως και στην ανάγκη αποτροπής των πράξεων φοροδιαφυγής, των στρεβλώσεων και της επιλογής άλλης δικαιοδοσίας.
(7)
Η ενισχυμένη συνεργασία θα πρέπει να παράσχει το απαιτούμενο θεσμικό πλαίσιο για τη θέσπιση κοινού συστήματος ΦΧΣ στα συμμετέχοντα κράτη μέλη και να διασφαλίσει ότι εναρμονίζονται τα βασικά στοιχεία του φόρου. Θα πρέπει επίσης με τον τρόπο αυτό να αποφευχθούν στο μέτρο του δυνατού η παροχή κινήτρων για την επιλογή ευνοϊκότερου φορολογικού καθεστώτος και οι στρεβλώσεις μεταξύ των χρηματοπιστωτικών αγορών καθώς και οι δυνατότητες διπλής φορολόγησης ή μη φορολόγησης, καθώς και οι πράξεις φοροδιαφυγής.
(8)
Πληρούνται συνεπώς οι προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 20 της ΣΕΕ και στα άρθρα 326 και 329 της ΣΛΕΕ.
(9)
Κατά τη σύνοδο του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 2012 διαπιστώθηκε και ακολούθως επιβεβαιώθηκε στις 10 Ιουλίου 2012 ότι ο στόχος της έγκρισης ενός κοινού συστήματος ΦΧΣ δεν μπορεί να επιτευχθεί εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από την Ένωση στο σύνολό της. Κατά συνέπεια, πληρούται ο όρος που προβλέπει το άρθρο 20 παράγραφος 2 της ΣΕΕ ότι η ενισχυμένη συνεργασία μπορεί να εγκριθεί μόνο ως έσχατη λύση.
(10)
Το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής εντός του οποίου θα μπορούσε να λάβει χώρα η ενισχυμένη συνεργασία, ήτοι η θέσπιση κοινού συστήματος ΦΧΣ εντός της Ένωσης, αποτελεί πεδίο που καλύπτεται από το άρθρο 113 της ΣΛΕΕ και κατά συνέπεια από τις Συνθήκες.
(11)
Η ενισχυμένη συνεργασία για τη θέσπιση κοινού συστήματος ΦΧΣ έχει ως στόχο να διασφαλίσει την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας, αποφεύγεται η συνύπαρξη διαφορετικών εθνικών καθεστώτων και κατά συνέπεια ο περιττός κατακερματισμός της αγοράς και τα επακόλουθα προβλήματα υπό τη μορφή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, εκτροπών του εμπορίου μεταξύ προϊόντων, φορέων και γεωγραφικών περιοχών καθώς και κινήτρων για τις επιχειρήσεις να αποφεύγουν τη φορολόγηση μέσω δραστηριοτήτων μικρής οικονομικής αξίας. Τα θέματα αυτά έχουν ιδιαίτερη σημασία στον σχετικό τομέα, ο οποίος χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα κινητές φορολογικές βάσεις. Συνεπώς, διευκολύνει την πραγμάτωση των στόχων της Ένωσης, προστατεύει τα συμφέροντά της και ενισχύει τη διαδικασία ολοκλήρωσής της σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 1 της ΣΕΕ.
(12)
Η θέσπιση κοινού εναρμονισμένου συστήματος ΦΧΣ δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των αποκλειστικών αρμοδιοτήτων της Ένωσης που ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Δεδομένου ότι εξυπηρετεί τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς σύμφωνα με το άρθρο 113 της ΣΛΕΕ, εμπίπτει στις συντρέχουσες αρμοδιότητες της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 4 της ΣΛΕΕ και κατά συνέπεια εμπίπτει στις μη αποκλειστικές αρμοδιότητες της Ένωσης.
(13)
Η ενισχυμένη συνεργασία στον σχετικό τομέα σέβεται τις Συνθήκες και το δίκαιο της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 326 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Σύμφωνα με το άρθρο 326 δεύτερη παράγραφος της ΣΛΕΕ, οι εν λόγω συνεργασίες δεν θίγουν την εσωτερική αγορά ούτε την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή· δεν συνιστούν διάκριση ή φραγμό στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών ούτε προκαλούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ τους.
(14)
Η ενισχυμένη συνεργασία στον εν λόγω τομέα σέβεται τις αρμοδιότητες, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των κρατών μελών που δεν συμμετέχουν σε αυτές σύμφωνα με το άρθρο 327 της ΣΛΕΕ. Ένα τέτοιο σύστημα δεν θα επηρέαζε τη δυνατότητα των μη συμμετεχόντων κρατών να διατηρήσουν ή να καθιερώσουν ΦΧΣ βάσει μη εναρμονισμένων εθνικών κανόνων. Το κοινό σύστημα ΦΧΣ θα παρέχει δικαιώματα φορολόγησης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη μόνο βάσει κατάλληλων συνδετικών στοιχείων.
(15)
Με την επιφύλαξη των ενδεχόμενων προϋποθέσεων συμμετοχής που ορίζονται στην παρούσα απόφαση, η ενισχυμένη συνεργασία στον συγκεκριμένο τομέα είναι ανοικτή ανά πάσα στιγμή σε όλα τα κράτη μέλη που επιθυμούν να τηρήσουν τις πράξεις οι οποίες έχουν ήδη θεσπιστεί στο πλαίσιο αυτό σύμφωνα με το άρθρο 328 της ΣΛΕΕ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Το Βασίλειο του Βελγίου, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Σλοβενίας και η Σλοβακική Δημοκρατία εξουσιοδοτούνται να καθιερώσουν ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ τους στον τομέα της θέσπισης κοινού συστήματος φορολόγησης των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, εφαρμόζοντας τις σχετικές διατάξεις των Συνθηκών.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.
Βρυξέλλες, 22 Ιανουαρίου 2013.