РЕШЕНИЕ № 377/2014/ЕС НА СЪВЕТА
от 12 юни 2014 година
относно режима на данъка AIEM, прилаган на Канарските острови
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 349 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като взе предвид становището на Европейския парламент,
в съответствие със специална законодателна процедура,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно член 349 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) и предвид структурното икономическо и социално положение на най-отдалечените региони, което е утежнено поради тяхната отдалеченост, островния характер, малката площ, трудния релеф и климат и икономическата им зависимост от малък брой производства, Съветът приема специфични мерки, насочени по-специално към определянето на условията за прилагане на Договорите спрямо посочените региони, включително общите политики.
(2)
Поради тези причини следва да се приемат специфични мерки, с които да се установят условията за прилагане на ДФЕС спрямо посочените региони. В тези мерки следва да се вземат предвид специфичните характеристики и ограничения на най-отдалечените региони, без да се накърняват целостта и съгласуваността на правния ред на Съюза, включително по отношение на вътрешния пазар и общите политики.
(3)
Основният неблагоприятен фактор за развитието на Канарските острови е свързан със силната зависимост на икономиката им от сектора на услугите, и по-специално от туризма, както и с ниския дял на промишлеността в местния БВП.
(4)
На второ място е изолираността на архипелага, която възпрепятства свободното движение на хора, стоки и услуги. Налице е повишена зависимост от някои видове транспорт - например по море и въздух - тъй като те все още не са напълно либерализирани. Освен това свързаните с тях производствени разходи са по-големи, тъй като тези видове транспорт са с по-ниска ефективност и с по-висока цена в сравнение с автомобилния или железопътния транспорт.
(5)
Допълнителна последица от тази изолираност са високите производствени разходи, дължащи се на зависимостта от суровини и енергия, задължението за поддържане на запаси и трудностите при доставката на производствено оборудване.
(6)
Възможностите за икономии от мащаба са ограничени заради малкия пазар, ниските нива на износа, географската разпокъсаност на архипелага и задължението да се поддържат диверсифицирани, но ограничени производствени линии, с цел да се отговори на изискванията на малкия пазар.
(7)
В много случаи осигуряването на специализирани услуги и услуги за поддръжка, обучението на управленски и технически кадри, възлагането на подизпълнители и мерките за насърчаване на разрастването на бизнеса извън пазара на Канарските острови са съпроводени с допълнителни усложнения или разходи. Същевременно ограничените методи на дистрибуция водят до презапасяване.
(8)
Обезвреждането на промишлените отпадъци и третирането на токсичните отпадъци води до по-високи разходи, свързани с околната среда. Това се дължи на обстоятелството, че съществуват инсталации за рециклиране само на някои продукти, поради което се налага отпадъците да се транспортират към континенталната част на страната, а токсичните отпадъци да се обезвреждат извън Канарските острови.
(9)
Въз основа на горното и на уведомлението от испанските власти до Комисията от 4 март 2013 г. следва да се поднови разрешението за облагане на определени продукти, за които може да се разреши освобождаване по отношение на местното производство.
(10)
По силата на Решение 2002/546/ЕО на Съвета (1), прието на основание член 299 от Договора за ЕО, Испания първоначално получи правото да прилага до 31 декември 2011 г. освобождаване от данък или данъчни облекчения в рамките на режима на данъка, известен като „Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias“ (AIEM), за определени продукти местно производство от Канарските острови. В приложението към същото решение се съдържа списък на продуктите, за които може да се прилагат освобождаването от данък и данъчните облекчения. Разликата в данъчното облагане на продуктите местно производство и другите продукти не може да надхвърля 5, 15 или 25 процентни пункта в зависимост от конкретния продукт.
(11)
С Решение № 895/2011/ЕС на Съвета (2) срокът за прилагане на Решение 2002/546/ЕО беше удължен до 31 декември 2013 г.
(12)
С Решение № 1413/2013/ЕС на Съвета (3) срокът за прилагане на Решение 2002/546/ЕО беше удължен още веднъж до 30 юни 2014 г.
(13)
Режимът на данъка AIEM обслужва целите, свързани с независимото развитие на секторите на промишленото производство на Канарските острови и с диверсификацията на икономиката в региона.
(14)
Максималното освобождаване, което може да се прилага спрямо съответните промишлени продукти, е между 5 и 15 % в зависимост от сектора и продукта.
(15)
Максималното освобождаване, приложимо спрямо готовите тютюневи изделия, е по-високо, тъй като в тютюневия сектор действат специфични правила. От години насам широко застъпената на Канарските острови тютюнева промишленост отбелязва сериозен спад. Основната причина за това са неблагоприятните условия, свързани с островния характер на региона, които бяха изложени по-горе. Освобождаването по отношение на тютюневата промишленост е обусловено от редица причини. То е пряко свързано с целта за запазване на производството на Канарските острови.
(16)
Целите за насърчаване на социално-икономическото развитие на региона са отразени на национално равнище в целите на данъка и разпределението на генерираните от него приходи. Включването на приходите от този данък в ресурсите на икономическата и данъчната система на Канарските острови и тяхното използване в стратегия за икономическо и социално развитие, включително за популяризиране на местните дейности, представлява правно задължение.
(17)
Предвидено е данъчното освобождаване и данъчните облекчения по отношение на данъка AIEM да се прилагат в продължение на 6,5 години. Независимо от това ще е необходимо да се извърши оценка на постигнатите резултати от освобождаването и облекченията. Ето защо най-късно до 30 септември 2017 г. испанските власти следва да представят на Комисията доклад за прилагането на данъчното освобождаване и данъчните облекчения по отношение на данъка AIEM, за да се установи въздействието на предприетите мерки и техният принос за насърчаването или поддържането на местните икономически дейности, като се вземат под внимание неблагоприятните условия, оказващи въздействие върху най-отдалечените региони. Въз основа на това при необходимост ще се извърши преглед на обхвата и освобождаването, разрешено в съответствие с нормите на Съюза.
(18)
Пропорционалността на данъчното предимство, обхващащо AIEM, следва да се запази, така че да не се накърняват целостта и съгласуваността на правния ред на Съюза и да се гарантира лоялната конкуренция.
(19)
Настоящото решение не засяга възможното прилагане на членове 107 и 108 от ДФЕС,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. Чрез дерогация от членове 28, 30 и 110 от ДФЕС се разрешава на испанските власти до 31 декември 2020 г. да установят пълно данъчно освобождаване или частични данъчни облекчения в рамките на режима на данъка, известен като „Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias“ (AIEM), по отношение на изброените в приложението продукти местно производство от Канарските острови. Данъчното освобождаване или данъчните облекчения трябва да бъдат част от стратегията за икономическо и социално развитие на Канарските острови и да подпомагат насърчаването на местните дейности.
2. Разликите, получени в резултат на прилагането на освобождаването или облекченията, посочени в параграф 1, не надхвърлят:
а)
5 % за продуктите, изброени в раздел А от приложението;
б)
10 % за продуктите, изброени в раздел Б от приложението;
в)
15 % за продуктите, изброени в раздел В от приложението;
г)
25 % за продуктите, изброени в раздел Г от приложението. Испанските власти могат обаче да установят минимален данък върху цигарите, който да не надвишава 18 EUR за 1 000 къса цигари и да се прилага само при условие че режимът на данъка AIEM, получен при прилагането на общите видове данъчно облагане, е под посочената стойност.
Член 2
Най-късно до 30 септември 2017 г. испанските власти представят на Комисията доклад за прилагането на мерките, посочени в член 1, за да се установи въздействието на предприетите мерки и техният принос за насърчаването или поддържането на местните икономически дейности, като се вземат под внимание неблагоприятните условия, оказващи въздействие върху най-отдалечените региони.
Въз основа на това Комисията представя на Съвета доклад, в който се съдържа пълен анализ на икономическите и социалните аспекти, а при необходимост - и предложение за адаптиране на разпоредбите на настоящото решение.
Член 3
Настоящото решение се прилага от 1 юли 2014 г.
Член 4
Адресат на настоящото решение е Кралство Испания.
Съставено в Люксембург на 12 юни 2014 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 377/2014/ΕΕ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 12ης Ιουνίου 2014
όσον αφορά τον φόρο AIEM που εφαρμόζεται στις Καναρίους Νήσους
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 349,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 349 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη τη διαρθρωτική κοινωνική και οικονομική κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιοχών, που επιδεινώνεται από τη μεγάλη απόσταση, τον νησιωτικό χαρακτήρα, τη μικρή έκταση, τη δύσκολη μορφολογία και κλίμα, και την οικονομική εξάρτηση όσον αφορά έναν μικρό αριθμό προϊόντων, θεσπίζει ειδικά μέτρα αποσκοπούντα ιδίως στον καθορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής των Συνθηκών στις περιοχές αυτές, συμπεριλαμβανομένων κοινών πολιτικών.
(2)
Κρίνεται συνεπώς σκόπιμο να θεσπιστούν ειδικά μέτρα με στόχο, ειδικότερα, τον καθορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής της ΣΛΕΕ στις περιοχές αυτές. Τα μέτρα αυτά πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τους περιορισμούς των περιοχών αυτών, χωρίς ωστόσο να υπονομεύεται η ακεραιότητα και η συνοχή της ενωσιακής έννομης τάξης, συμπεριλαμβανομένης της εσωτερικής αγοράς και των κοινών πολιτικών.
(3)
Μεταξύ των μειονεκτημάτων που έχουν εντοπιστεί στις Καναρίους Νήσους αναφέρεται κατά πρώτον η κυριαρχία του τομέα των υπηρεσιών, ιδίως του τουρισμού, καθώς και η χαμηλή συμμετοχή του βιομηχανικού τομέα στο ΑΕγχΠ των Καναρίων Νήσων.
(4)
Κατά δεύτερο λόγο, διαπιστώθηκε ότι η νησιωτική απομόνωση παρεμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των αγαθών και των υπηρεσιών. Η εξάρτηση από ορισμένους τρόπους μεταφοράς, όπως οι αεροπορικές και οι θαλάσσιες, είναι αυξημένη δεδομένου ότι πρόκειται για τρόπους μεταφοράς οι οποίοι δεν έχουν ακόμη ελευθερωθεί πλήρως. Το κόστος παραγωγής επίσης είναι αυξημένο διότι οι εν λόγω τρόποι μεταφοράς είναι λιγότερο αποτελεσματικοί και δαπανηρότεροι απ' ό,τι οι οδικές ή σιδηροδρομικές μεταφορές.
(5)
Άλλη συνέπεια της απομόνωσης είναι το αυξημένο κόστος παραγωγής το οποίο οφείλεται επίσης στην εξάρτηση σε ό,τι αφορά τις πρώτες ύλες και την ενέργεια, στην υποχρέωση αποθεματοποίησης και στις δυσκολίες προμήθειας εξοπλισμού παραγωγής.
(6)
Οι δυνατότητες οικονομιών κλίμακας είναι περιορισμένες λόγω του μικρού μεγέθους της αγοράς και της περιορισμένης εξαγωγικής δραστηριότητας, του γεωγραφικού κατακερματισμού του αρχιπελάγους και της υποχρέωσης να διατηρούνται κλάδοι παραγωγής, διαφοροποιημένοι μεν, περιορισμένοι όμως κατ' όγκον, ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας μικρής αγοράς.
(7)
Η απόκτηση ειδικευμένων υπηρεσιών και υπηρεσιών συντήρησης, καθώς και η κατάρτιση των στελεχών και των τεχνικών των επιχειρήσεων ή οι δυνατότητες υπεργολαβίας συχνά είναι πιο περιορισμένες ή δαπανηρότερες, όπως και η προώθηση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης έξω από την αγορά των Καναρίων Νήσων. Εξάλλου, οι περιορισμένοι τρόποι διανομής συνεπάγονται υπερβολικά αποθέματα.
(8)
Στον τομέα του περιβάλλοντος η εξάλειψη των βιομηχανικών καταλοίπων και η επεξεργασία των τοξικών αποβλήτων συνεπάγονται υψηλότερο περιβαλλοντικό κόστος. Το κόστος αυτό είναι υψηλότερο επειδή δεν υπάρχουν εργοστάσια ανακύκλωσης, εκτός για ορισμένα προϊόντα, και επειδή τα κατάλοιπα διοχετεύονται προς την ηπειρωτική χώρα, ή επειδή η επεξεργασία των τοξικών αποβλήτων γίνεται εκτός των Καναρίων Νήσων.
(9)
Βάσει όλων αυτών των στοιχείων και της κοινοποίησης των ισπανικών αρχών προς την Επιτροπή στις 4 Μαρτίου 2013, είναι σκόπιμο να ανανεωθεί η άδεια επιβολής φόρου σε μια σειρά βιομηχανικών προϊόντων για τα οποία μπορεί να προβλεφθούν απαλλαγές προς όφελος της τοπικής παραγωγής.
(10)
Με την απόφαση 2002/546/ΕΚ του Συμβουλίου (1), η οποία εκδόθηκε βάσει του άρθρου 299 της Συνθήκης ΕΚ, εξουσιοδοτήθηκε αρχικά η Ισπανία να εφαρμόσει, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011, απαλλαγές ή μειώσεις του καλούμενου φόρου ”Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias” (εφεξής ”AIEM”) για ορισμένα προϊόντα που παράγονται στις Καναρίους Νήσους. Στο παράρτημα της προαναφερθείσας απόφασης παρατίθεται ο κατάλογος των προϊόντων στα οποία μπορούν να εφαρμόζονται οι απαλλαγές και οι μειώσεις φόρου. Ανάλογα με τα προϊόντα, η διαφορά φορολόγησης μεταξύ των προϊόντων που παράγονται επιτόπου και των λοιπών προϊόντων δεν δύναται να υπερβαίνει τις 5, 15 ή 25 εκατοστιαίες μονάδες.
(11)
Με την απόφαση αριθ. 895/2011/ΕΕ του Συμβουλίου (2) τροποποιήθηκε η απόφαση 2002/546/ΕΚ ώστε να παραταθεί η περίοδος εφαρμογής της έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013.
(12)
Με την απόφαση αριθ. 1413/2013/ΕΕ του Συμβουλίου (3) τροποποιήθηκε εκ νέου η απόφαση 2002/546/ΕΚ του Συμβουλίου ώστε να παραταθεί η περίοδος εφαρμογής της έως τις 30 Ιουνίου 2014.
(13)
Ο φόρος AIEM είναι ένα μέσο που εξυπηρετεί το στόχο της αυτόνομης ανάπτυξης των βιομηχανικών κλάδων παραγωγής στις Καναρίους Νήσους και της διαφοροποίησης της οικονομίας τους.
(14)
Οι μέγιστες απαλλαγές που μπορούν να προβλεφθούν για τα συγκεκριμένα βιομηχανικά προϊόντα κυμαίνονται, ανάλογα με τους τομείς και τα προϊόντα, από 5 μέχρι 15 %.
(15)
Η μέγιστη απαλλαγή για τα τελικά προϊόντα του καπνού είναι ωστόσο υψηλότερη, διότι ο τομέας του καπνού αποτελεί εξαιρετική περίπτωση. Πράγματι, η καπνοβιομηχανία, η οποία γνώρισε σημαντική ανάπτυξη στις Καναρίους Νήσους, τα τελευταία χρόνια διέρχεται φάση έντονης ύφεσης. Τα προαναφερόμενα συνήθη μειονεκτήματα του νησιωτικού χαρακτήρα αποτελούν βέβαια την κύρια αιτία της πτώσης της τοπικής παραγωγής καπνού. Η διατήρηση της ουσιαστικής απαλλαγής για τον τομέα του καπνού είναι δικαιολογημένη. Πράγματι, αυτή η φοροαπαλλαγή βρίσκεται σε άμεση σχέση με τον στόχο της διατήρησης μιας παραγωγικής δραστηριότητας στις Καναρίους Νήσους.
(16)
Ο στόχος της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης των Καναρίων Νήσων σε εθνικό επίπεδο διασφαλίζεται με τον καθορισμό ειδικού προορισμού όσον αφορά τα έσοδα από τον φόρο AIEM. Η ενσωμάτωση των εσόδων εκ του φόρου στα έσοδα του οικονομικού και φορολογικού καθεστώτος των Καναρίων Νήσων και η διάθεσή τους για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των Καναρίων Νήσων, μέσω της στήριξης της τοπικής παραγωγής, συνιστά νομική υποχρέωση.
(17)
Οι απαλλαγές ή οι μειώσεις του φόρου ΑΙΕΜ θα πρέπει να ισχύσουν για εξήμισυ έτη. Ωστόσο, κρίνεται σκόπιμη η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους. Συνεπώς, οι ισπανικές αρχές πρέπει να υποβάλουν στην Επιτροπή, το αργότερο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2017, έκθεση περί της εφαρμογής των απαλλαγών ή μειώσεων ώστε να εξακριβωθεί η επίπτωση των λαμβανομένων μέτρων, καθώς και η συμβολή τους στην προώθηση ή τη διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων, λαμβανομένων υπόψη των μειονεκτημάτων που αντιμετωπίζουν οι εξόχως απόκεντρες περιοχές. Σε αυτή τη βάση, το πεδίο εφαρμογής και οι επιτρεπόμενες απαλλαγές δυνάμει των ενωσιακών κανόνων θα επανεξετάζονται, κατά περίπτωση.
(18)
Το φορολογικό πλεονέκτημα που προσφέρει ο AIEM πρέπει να παραμείνει αναλογικό ώστε να μην υπονομεύεται η ακεραιότητα και η συνοχή της έννομης τάξης της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων της εξασφάλισης του ανόθευτου ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά και των πολιτικών για τις κρατικές ενισχύσεις.
(19)
Η παρούσα απόφαση δεν θίγει την ενδεχόμενη εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της ΣΛΕΕ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Κατά παρέκκλιση των άρθρων 28, 30 και 110 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ισπανικές αρχές εξουσιοδοτούνται, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2020, να προβλέψουν, για τα προϊόντα τα οποία αναφέρονται στο παράρτημα και τα οποία παράγονται επιτόπου στις Καναρίους Νήσους, πλήρεις απαλλαγές ή μειώσεις του φόρου «Arbitrio sobre las Importaciones y Entregas de Mercancias en las islas Canarias (AIEM)». Οι απαλλαγές ή μειώσεις αυτές πρέπει να ενταχθούν στα πλαίσια της στρατηγικής οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των Καναρίων Νήσων και να συμβάλουν στην προώθηση των τοπικών δραστηριοτήτων.
2. Η εφαρμογή των πλήρων απαλλαγών ή των μειώσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν μπορεί να οδηγήσει σε διαφορές που θα υπερβαίνουν:
α)
το 5 % για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα, τμήμα Α·
β)
το 10 % για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα, τμήμα Β·
γ)
το 15 % για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα, τμήμα Γ·
δ)
το 25 % για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα, τμήμα Δ. Ωστόσο, οι ισπανικές αρχές μπορούν να καθορίσουν, για τα τσιγάρα, ελάχιστο φόρο ανώτατου ύψους 18 ευρώ ανά 1 000 τσιγάρα, ο οποίος θα εφαρμόζεται μόνον εάν ο φόρος ΑΙΕΜ που απορρέει από την εφαρμογή των γενικών τύπων φορολογίας είναι κατώτερος αυτού του ποσού.
Άρθρο 2
Οι ισπανικές αρχές υποβάλλουν στην Επιτροπή, το αργότερο στις 30 Σεπτεμβρίου 2017, έκθεση εφαρμογής των μέτρων του άρθρου 1, για να εξακριβωθεί η επίπτωση των λαμβανομένων μέτρων και η συμβολή τους στην προώθηση ή τη διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα που αντιμετωπίζουν οι εξόχως απόκεντρες περιοχές.
Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση με πλήρη οικονομική και κοινωνική ανάλυση, και, ενδεχομένως, πρόταση προσαρμογής των διατάξεων της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2014.
Άρθρο 4
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο της Ισπανίας.
Λουξεμβούργο, 12 Ιουνίου 2014.