РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 654/2014 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 15 май 2014 година
относно упражняването на правата на Съюза за прилагане и осигуряване на съблюдаването на международните търговски правила и за изменение на Регламент (ЕО) № 3286/94 на Съвета за установяване на процедури на Общността в областта на общата търговска политика с оглед гарантиране упражняването от Общността на правата, които са ѝ предоставени съгласно правилата за международна търговия, по-специално тези, които са установени под егидата на Световната търговска организация
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 207, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта за законодателен акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
Съюзът е сключил редица многостранни, регионални и двустранни международни търговски споразумения, пораждащи права и задължения от взаимна полза за страните по споразуменията.
(2)
От основно значение е Съюзът да разполага с подходящи инструменти, за да гарантира ефективното упражняване на правата си по международните търговски споразумения с цел защита на икономическите си интереси. Това важи особено за случаите, когато трети държави приемат ограничителни търговски мерки, които намаляват ползите за икономическите оператори от Съюза, произтичащи от международните търговски споразумения. Съюзът следва да може да реагира бързо и гъвкаво в рамките на процедурите и сроковете, установени с международните търговски споразумения, които е сключил. По тази причина са необходими правила, определящи рамката за упражняване на правата на Съюза в някои конкретни ситуации.
(3)
Механизмите за уреждане на спорове, предвидени със споразумението за създаване на Световната търговска организация (СТО) и с други международни търговски споразумения, включително регионални или двустранни споразумения, са насочени към намиране на положително решение на всеки спор, възникнал между Съюза и другата страна или страни по тези споразумения. Въпреки това Съюзът следва да може да спира действието на отстъпки или изпълнението на други задължения в съответствие с тези механизми за уреждане на спорове, когато другите средства за намиране на положително решение на спора са се оказали неуспешни. Действията на Съюза в такива случаи следва да са насочени към насърчаване на дадената трета държава да съблюдава съответните международни търговски правила с оглед възстановяване на ситуацията, от която произтичат взаимни ползи.
(4)
Съгласно Споразумението на СТО за защитни мерки, член на СТО, който предлага да въведе защитна мярка или иска продължаване на защитна мярка, трябва да се стреми да запази еквивалентно по същество равнище на отстъпки и други задължения в отношенията си с членовете износители, които биха били засегнати от такава мярка. Подобни правила са установени в други сключени от Съюза международни търговски споразумения, включително регионални или двустранни споразумения. Съюзът следва да предприеме мерки за възстановяване на баланса, като спира действието на отстъпки или изпълнението на други задължения, когато съответната трета държава не предприема подходящи и пропорционални корекции. Действията на Съюза в такива случаи следва да имат за цел насърчаване на третите държави да предприемат мерки за улесняване на търговията с оглед възстановяване на ситуацията, от която произтичат взаимни ползи.
(5)
Член XXVIII от Общото споразумение за митата и търговията от 1994 г. (ГАТТ от 1994 г.) и свързаната Договореност уреждат изменението или отмяната на отстъпки, установени в митническите тарифи на членовете на СТО. Членовете на СТО, които са засегнати от такова изменение, имат право при определени условия да отменят отстъпки, които са еквивалентни по същество. Съюзът следва да приеме мерки за възстановяване на баланса в такива случаи, освен ако са договорени корекции с цел компенсация. Действията на Съюза следва да са насочени към насърчаване на третите държави да прилагат мерки за улесняване на търговията.
(6)
Съюзът следва да има възможност да осигури съблюдаване на правата си в областта на обществените поръчки, когато търговски партньор не спазва ангажиментите си по Споразумението на СТО за държавните поръчки (СДП) или по други международни търговски споразумения. В СДП се предвижда, че всеки произтичащ по него спор не трябва да води до спиране на действието на отстъпки или изпълнението на други задължения съгласно което и да е друго обхванато споразумение на СТО. Действията на Съюза следва да са насочени към гарантиране на запазването на еквивалентно по същество равнище на отстъпки, съгласно установеното в съответните международни търговски споразумения.
(7)
Държавите членки следва да осигурят прилагането на своя територия на мерките на търговската политика в областта на обществените поръчки по начин, който най-добре съответства на административните им структури и практики, като зачитат правото на Съюза.
(8)
Мерките на търговската политика, приети съгласно настоящия регламент, следва да бъдат подбрани и разработени въз основа на обективни критерии, включително ефективността им по отношение на насърчаването на трети държави да спазват международните търговски правила; техния потенциал за намаляване на последиците за икономическите оператори от Съюза, засегнати от мерки на трети държави; и целта за свеждане до минимум на отрицателните икономически последици за Съюза, в т.ч. във връзка с важни суровини.
(9)
Настоящият регламент следва да се насочи главно към тези мерки, по отношение на разработването и прилагането на които Съюзът е натрупал опит. Възможността за разширяване на обхвата на регламента с цел да се предвиди приемане на мерки в сектора на правата върху интелектуалната собственост и допълнителни мерки в областта на услугите следва да се оценява като част от прегледа на действието на настоящия регламент, при надлежно отчитане на особеностите на всяка област.
(10)
При осигуряване на съблюдаването на правата на Съюза произходът на стоките следва да се определя в съответствие с Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета (2). При осигуряване на съблюдаването на правата на Съюза вследствие на уреждане на спор в областта на обществените поръчки, произходът на услугите следва да се определя въз основа на произхода на физическото или юридическото лице, което ги предоставя. Възлагащите органи или образувания следва да вземат обичайни предпазни мерки и да извършват финансов и правен анализ, когато оценяват информацията и гаранциите, предоставени от оферентите по отношение на произхода на стоките и услугите.
(11)
Комисията следва да извърши преглед на обхвата, действието и ефикасността на настоящия регламент, включително евентуални мерки в сектора на правата върху интелектуалната собственост и допълнителни мерки в областта на услугите, до този момент от двата, който настъпи по-рано - не по-късно от три години след първия случай на прилагане на регламента или не по-късно от пет години от датата на влизането му в сила. Комисията следва да докладва за тази оценка на Европейския парламент и на Съвета. Прегледът може да бъде последван евентуално от подходящи законодателни предложения.
(12)
Важно е да се осигури ефективна комуникация и обмен на мнения между Комисията, от една страна, и Европейския парламент и Съвета, от друга страна, по-специално във връзка със спорове по международни търговски споразумения, които могат да доведат до приемането на мерки съгласно настоящия регламент.
(13)
Регламент (ЕО) № 3286/94 на Съвета (3), следва да се измени, за да се направи позоваване на настоящия регламент по отношение на прилагането на мерки на търговската политика.
(14)
За да се гарантират еднакви условия за прилагането на настоящия регламент, на Комисията следва да се предоставят изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да се упражняват в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (4).
(15)
Предвид високата степен на сложност, свързана с проучването на многостранното въздействие, което могат да имат приетите съгласно настоящия регламент мерки на търговската политика, и с оглед на предоставянето на достатъчно възможности за постигане на възможно най-широка подкрепа, Комисията не следва да приема актове за изпълнение, ако посоченият в настоящия регламент комитет по изключение не даде становище по проекта за акт за изпълнение, представен от Комисията.
(16)
За да се защитят интересите на Съюза, Комисията следва да приеме актове за изпълнение с незабавно приложение, когато в надлежно обосновани случаи, свързани с необходимостта от адаптиране на мерките на търговската политика към действията на съответната трета страна, наложителни причини за спешност изискват това.
(17)
Настоящият регламент не засяга евентуалното приемане на мерки на търговската политика въз основа на други съответни актове на Съюза в тази област или на разпоредбите на Договора за функционирането на Европейския съюз, като същевременно се зачитат приложимите разпоредби, залегнали в международните търговски споразумения относно спирането на действието или отмяната на отстъпки или изпълнението на други задължения,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет
С настоящия регламент се установяват правила и процедури за осигуряване на ефективно и навременно упражняване на правата на Съюза с оглед спиране на действието или отмяна на отстъпки или изпълнението на други задължения съгласно международни търговски споразумения, за да:
а)
се отговори на нарушенията от страна на трети държави на международните търговски правила, които засягат интересите на Съюза, с оглед намиране на приемливо решение, което води до възстановяване на ползите за икономическите оператори от Съюза;
б)
се възстанови балансът по отношение на отстъпки или други задължения в търговските отношения с трети държави, когато третирането на стоките от Съюза е изменено по начин, с който се засягат интересите на Съюза.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„държава“ е всяка държава или отделна митническа територия;
б)
„отстъпки или други задължения“ са тарифни отстъпки или други предимства, които Съюзът се е ангажирал да прилага в търговията си с трети държави по силата на международни търговски споразумения, по които е страна;
в)
„ниво на премахване или намаление на предимствата“ е степента, в която са засегнати ползите за Съюза по международно търговско споразумение. Освен когато е установено друго в съответното споразумение, нивото на премахване или намаление на предимствата включва всички неблагоприятни икономически последици от мярката на третата държава;
г)
„задължително наказателно увеличение на цената“ е задължението на възлагащите органи или образуванията, провеждащи процедури за възлагане на обществена поръчка, да повишат,освен при определени изключения, цената на предложените за поръчката услуги и/или стоки с произход от определени трети държави.
Член 3
Обхват
Настоящият регламент се прилага:
а)
след решение по търговски спорове съгласно Договореността на СТО относно правилата и процедурите за уреждане на спорове ("Договореността на СТО за уреждане на спорове), когато Съюзът е получил разрешение да спре действието на отстъпки или изпълнението на други задължения в рамките на многостранни и плурилатерални споразумения, обхванати от Договореността на СТО за уреждане на спорове;
б)
след решение по търговски спорове по други международни търговски споразумения, включително регионални и двустранни споразумения, когато Съюзът има право да спре действието на отстъпки или изпълнението на други задължения, произтичащи от тези споразумения;
в)
за възстановяване на баланса по отношение на отстъпки или други задължения, на което прилагането на защитна мярка от трета държава може да даде право съгласно член 8 от Споразумението на СТО за защитни мерки или съгласно разпоредбите за защитните мерки, включени в други международни търговски споразумения, в това число регионални или двустранни споразумения;
г)
в случай на изменение на отстъпки от член на СТО в съответствие с член XXVIII от ГАТТ от 1994 г., когато не са договорени никакви корекции с цел компенсация.
Член 4
Упражняване на правата на Съюза
1. Когато е необходимо действие, за да се защитят интересите на Съюза в случаите по член 3, Комисията приема актове за изпълнение за определяне на подходящите мерки на търговската политика. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 8, параграф 2.
2. Актове за изпълнение, приети в съответствие с параграф 1, трябва да отговарят на следните условия:
а)
когато се спира действието на отстъпки или изпълнението на други задължения след решение по търговски спор съгласно Договореността на СТО за уреждане на спорове, тяхното ниво не превишава нивото, разрешено от Органа на СТО за уреждане на спорове;
б)
когато действието на отстъпки или изпълнението на други задължения е спряно след провеждане на международна процедура за уреждане на спорове по други международни търговски споразумения, включително регионални или двустранни споразумения, тяхното ниво не надвишава нивото на премахване или намаление на предимствата, в резултат на съответната мярка на засегнатата трета държава, определено от Комисията или чрез арбитраж, според случая;
в)
при възстановяване на баланса по отношение на отстъпки или други задължения съгласно разпоредбите за защитните мерки в международни търговски споразумения, действията на Съюза са еквивалентни по същество на нивото на отстъпки или други задължения, засегнати от защитната мярка, в съответствие с условията на Споразумението на СТО за защитните мерки или с разпоредбите за защитните мерки в други международни търговски споразумения, включително регионални или двустранни споразумения, съгласно които се прилага защитната мярка;
г)
когато отстъпките са отменени в търговията с трета държава във връзка с член XXVIII от ГАТТ от 1994 г. и свързаната Договореност (5), те са еквивалентни по същество на отстъпките, изменени или отменени от тази трета държава, в съответствие с условията по член XXVIII от ГАТТ от 1994 г. и свързаната Договореност.
3. Мерките на търговската политика, посочени в параграф 1 се определят въз основа на следните критерии, като се вземат предвид наличната информация и общият интерес на Съюза:
а)
ефективност на мерките за насърчаване на третите държави да съблюдават международните търговски правила;
б)
потенциал на мерките за намаляване на последиците за икономическите оператори от Съюза, които са засегнати от мерките на трети държави;
в)
съществуване на алтернативни източници за доставка на съответните стоки и услуги, за да се избегне или сведе до минимум евентуалното отрицателно въздействие върху секторите надолу по веригата, възлагащите органи или образувания или крайните потребители в Съюза;
г)
избягване на непропорционална административна сложност и непропорционални разходи при прилагането на мерките;
д)
всеки друг специфичен критерий, който може да бъде определен в международните търговски споразумения във връзка със случаите, посочени в член 3.
Член 5
Мерки на търговската политика
1. Без да се засяга което и да е международно споразумение, по което Съюзът е страна, мерките на търговската политика, които могат да бъдат въведени с акт за изпълнение съгласно член 4, параграф 1, се състоят от:
а)
спиране на действието на тарифни отстъпки и налагане на нови или увеличени мита, включително възстановяване на мита на нивото „най-облагодетелствана нация“ или налагане на мита над нивото „най-облагодетелствана нация“, или въвеждане на каквито и да е допълнителни такси върху вноса или износа на стоки;
б)
въвеждане или увеличение на количествените ограничения върху вноса или износа на стоки независимо дали се прилагат под формата на квоти, лицензи за внос или износ или други мерки;
в)
спиране на действието на отстъпки по отношение на стоки, услуги или доставчици в областта на обществените поръчки чрез:
i)
изключване от обществените поръчки на доставчици на стоки или услуги, установени в съответната трета държава или извършващи дейност от нея, и/или на офертите, при които повече от 50 % от общата стойност произтича от стоки или услуги с произход от съответната трета държава, и/или
ii)
налагане на задължително наказателно увеличение на цената за офертите или доставчиците на стоки или услуги, установени в съответната трета държава или извършващи дейност от нея, и/или за онази част от офертата, състояща се от стоки или услуги с произход от съответната трета държава.
2. Приетите съгласно параграф 1, буква в) мерки:
а)
включват прагове, според характеристиките на съответните стоки и услуги, над които трябва да се прилага изключването и/или задължителното наказателно увеличение на цената, като се вземат предвид разпоредбите на съответното търговско споразумение и нивото на премахване или намаление на предимствата;
б)
определят секторите или категориите стоки и услуги, за които се прилагат, както и евентуални приложими изключения;
в)
определят възлагащите органи и образувания или категориите възлагащи органи и образувания, изброени по държави членки, чието възлагане на поръчки е обхванато. За да осигурят база за това определяне, държавите членки представят списък на съответните възлагащи органи или образувания или категории възлагащи органи и образувания. Мерките гарантират постигането на подходящо ниво на спирането на действието на отстъпки или изпълнението на други задължения и справедливо разпределение сред държавите членки.
Член 6
Правила за произход
1. Произходът на стоките се определя в съответствие с Регламент (ЕИО) № 2913/92.
2. Произходът на дадена услуга се определя въз основа на произхода на физическото или юридическото лице, което я предоставя. Смята се, че произходът на изпълнителя на услугата е:
а)
при физическите лица - от държавата, чийто гражданин е лицето или в която има право на постоянно пребиваване;
б)
при юридическите лица - някой от по-долу изброените случаи:
i)
ако услугата се предоставя по начин, различен от търговско присъствие в Съюза - от държавата, в която юридическото лице е учредено или е организирано по друг начин съгласно законодателството на тази държава и на чиято територия юридическото лице извършва значима стопанска дейност;
ii)
ако услугата се предоставя чрез търговско присъствие в Съюза - от държавата членка, в която е установено юридическото лице и на чиято територия извършва значима стопанска дейност, създаваща действителна пряка връзка с икономиката на съответната държава членка.
За целите на първа алинея, буква б), подточка ii), ако юридическото лице, предоставящо услугата, не извършва значима стопанска дейност, създаваща действителна пряка връзка с икономиката на държавата членка, в която е установено, се смята, че произходът на изпълнителя на услугата е произходът на физическото или юридическото лице, което притежава или контролира юридическото лице, предоставящо услугата.
Юридическото лице, предоставящо услугата, се счита за „притежавано“ от лица от дадена държава, ако над 50 % от собствения му капитал е действително притежаван от лица от тази държава, и се счита за „контролирано“ от лица от дадена държава, ако тези лица имат правата да назначават мнозинството от членовете на управителния му орган или законно да ръководят дейността му по друг начин.
Член 7
Спиране, изменение и прекратяване на мерките
1. Когато след приемане на акт за изпълнение съгласно член 4, параграф 1 съответната трета държава предостави адекватна и пропорционална компенсация на Съюза в случаите по член 3, параграф 1, букви а) и б), Комисията може да спре прилагането на акта за изпълнение за периода на предоставяне на компенсацията. Решението за спирането се приема в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 8, параграф 2.
2. Комисията отменя акт за изпълнение, приет в съответствие с член 4, параграф 1, при настъпване на някое от следните обстоятелства:
а)
когато третата държава, чиито мерки са счетени за нарушаващи международните търговски правила в процедура по уреждане на спорове, направи необходимото за привеждането на мерките си в съответствие, или когато по друг начин е постигнато взаимно приемливо решение;
б)
в случаи на възстановяване на баланса по отношение на отстъпки или други задължения след приемане от трета държава на защитна мярка, когато се отмени или изтече срокът на действие на защитната мярка или когато съответната трета държава предостави адекватна и пропорционална компенсация на Съюза след приемане на акт за изпълнение съгласно член 4, параграф 1;
в)
в случай на изменение на отстъпки от член на СТО в съответствие с член XXVIII от ГАТТ от 1994 г., когато съответната трета държава предостави адекватна и пропорционална компенсация на Съюза след приемане на акт за изпълнение съгласно член 4, параграф 1.
Решението за отмяна, посочено в първата алинея, се приема в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 8, параграф 2.
3. Когато е необходимо да се внесат корекции в мерки на търговската политика, приети съгласно настоящия регламент, при условията по член 4, параграфи 2 и 3, Комисията може да направи необходимите изменения в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 8, параграф 2.
4. В надлежно обосновани случаи, когато това се налага по спешност от императивни съображения във връзка с прекратяването или изменението на съответната мярка на трета държава, Комисията приема актове за изпълнение с незабавно приложение за спиране, изменение или отмяна на актове за изпълнение, приети съгласно член 4, параграф 1, съгласно предвиденото в настоящия член и в съответствие с процедурата по член 8, параграф 3.
Член 8
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитета, създаден с Регламент (ЕО) № 3286/94. Този комитет е комитет по смисъла на член 3 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Когато комитетът не даде становище, Комисията не приема проекта на акт за изпълнение и се прилага член 5, параграф 4, трета алинея от Регламент (ЕС) № 182/2011.
3. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 8 от Регламент (ЕС) № 182/2011 във връзка с член 5 от него.
Член 9
Събиране на информация
1. При прилагането на настоящия регламент Комисията събира информация и становища за икономическите интереси на Съюза за конкретни стоки или услуги или за конкретни сектори чрез публикуване на известия в Официален вестник на Европейския съюз или чрез други подходящи обществени средства за комуникация, като посочва в какъв срок трябва да се подаде информацията. Комисията взема под внимание получените реакции.
2. Получената в съответствие с настоящия регламент информация се използва само за целта, за която е била поискана.
3. Нито Европейският парламент, нито Съветът, нито Комисията, нито държавите членки, нито техните съответни служители имат право да разкриват поверителна информация, получена съгласно настоящия регламент, без изрично разрешение от лицето, което е предоставило информацията.
4. Лицето, което предоставя информацията, може да поиска тя да се разглежда като поверителна. В такива случаи информацията се придружава от неповерително резюме, което представя информацията в обобщен вид, или от декларация за причините, поради които тя не може да бъде обобщена.
5. Ако се установи, че искането за поверителното третиране на дадена информация не е основателно, и ако предоставилото информацията лице не желае нито да я оповести публично, нито да разреши разкриването ѝ в обобщен или съкратен вид, въпросната информация може да не бъде взета предвид.
6. Разпоредбите на параграфи 2-5 не изключват разкриването на обща информация от страна на институциите на Съюза и органите на държавите членки. При такова разкриване трябва да се отчита законният интерес на заинтересованите страни да не се разкриват служебните им тайни.
Член 10
Преглед
1. До този момент от двата, който настъпи по-рано - не по-късно от три години след приемането на първия акт за изпълнение или не по-късно от 18 юли 2019 г. Комисията извършва преглед на обхвата на настоящия регламент, по-специално по отношение на мерките на търговската политика, които могат да бъдат приемани, както и на неговото прилагане, и докладва за своите констатации на Европейския парламент и на Съвета.
2. Независимо от параграф 1 Комисията извършва преглед с цел да предвиди по настоящия регламент допълнителни мерки на търговската политика за спиране на действието на отстъпки или изпълнението на други задължения в областта на търговията с услуги. Комисията разглежда, inter alia, следните аспекти:
а)
промените в международен план по отношение на спирането на изпълнението на други задължения по Общото споразумение по търговията с услуги (ГАТС);
б)
промените в рамките на Съюза във връзка с приемането на общи правила за секторите на услугите;
в)
ефективността на евентуалните допълнителни мерки на търговската политика като средство за осигуряване на съблюдаването на правата на Съюза по международните търговски споразумения;
г)
наличните механизми за осигуряване на въвеждането на практика по единен и ефективен начин на евентуални допълнителни мерки на търговската политика в областта на услугите; както и
д)
последиците за доставчиците на услуги, представени в Съюза към момента на приемане на актове за изпълнение по настоящия регламент.
Комисията докладва на Европейския парламент и Съвета за първоначалната си оценка до 18 юли 2017 г.
Член 11
Изменения на други актове
Член 13, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 3286/94 се заменя със следното:
„3. Когато съгласно член 12, параграф 2 Съюзът трябва да вземе решение за мерки на търговската политика, които да се приемат съгласно член 11, параграф 2, буква в) или член 12, той се произнася незабавно в съответствие с член 207 от Договора за функциониране на Европейския съюз, а ако е необходимо, съгласно Регламент (ЕС) № 654/2014 на Европейския парламент и на Съвета (6) или всяка друга приложима процедура.
Член 12
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 15 май 2014 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) αριθ. 654/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Μαΐου 2014
περί ασκήσεως των δικαιωμάτων της Ένωσης για την εφαρμογή και την επιβολήτων διεθνών εμπορικών κανόνων και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3286/94 του Συμβουλίου που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί η άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, ιδίως αυτών που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβιβάσεως του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η Ένωση έχει συνάψει μια σειρά πολυμερών, περιφερειακών και διμερών διεθνών εμπορικών συμφωνιών οι οποίες δημιουργούν δικαιώματα και υποχρεώσεις προς αμοιβαίο όφελος των συμβαλλομένων.
(2)
Είναι ουσιαστικό η Ένωση να διαθέτει τα κατάλληλα μέσα για να διασφαλίζει την αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων της βάσει διεθνών εμπορικών συμφωνιών, προς διασφάλιση των οικονομικών της συμφερόντων. Αυτό ισχύει ειδικότερα όταν τρίτες χώρες εφαρμόζουν περιοριστικά εμπορικά μέτρα που μειώνουν τα οφέλη για τους οικονομικούς παράγοντες της Ένωσης στο πλαίσιο των διεθνών εμπορικών συμφωνιών. Η Ένωση θα πρέπει να μπορεί να αντιδρά με ταχύτητα και ευελιξία στο πλαίσιο των διαδικασιών και προθεσμιών που καθορίζονται στις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες που έχει συνάψει. Επιβάλλεται συνεπώς να θεσπιστούν κανόνες που να καθορίζουν το πλαίσιο για την άσκηση των δικαιωμάτων της σε ορισμένες ειδικές καταστάσεις.
(3)
Ο μηχανισμός επίλυσης διαφορών που θεσπίστηκε με τη συμφωνία ίδρυσης του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) καθώς και με άλλες διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, μεταξύ άλλων περιφερειακές ή διμερείς, στόχο έχει την εξεύρεση θετικής λύσης σε οποιαδήποτε διαφορά προκύπτει μεταξύ της Ένωσης και του άλλου συμβαλλόμενου μέρους ή των άλλων συμβαλλόμενων μερών των εν λόγω συμφωνιών. Η Ένωση θα πρέπει, εντούτοις, να είναι σε θέση να αναστέλλει τυχόν παραχωρήσεις ή άλλες υποχρεώσεις σύμφωνα με τους εν λόγω μηχανισμούς επίλυσης διαφορών στην περίπτωση που αποδειχθούν ανεπιτυχείς άλλοι τρόποι για την εξεύρεση θετικής λύσης στη διαφορά. Τα μέτρα που λαμβάνει η Ένωση σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να επιδιώκουν τη συμμόρφωση της τρίτης χώρας με τους σχετικούς διεθνείς εμπορικούς κανόνες, για την επάνοδο σε μία κατάσταση αμοιβαίου οφέλους.
(4)
Στο πλαίσιο της συμφωνίας για τα μέτρα διασφάλισης του ΠΟΕ, το μέλος του ΠΟΕ που προτείνει την εφαρμογή μέτρου διασφάλισης ή επιδιώκει την επέκταση τέτοιου μέτρου πρέπει να επιδιώκει να διατηρήσει ουσιαστικά ισοδύναμο επίπεδο παραχωρήσεων και άλλων υποχρεώσεων μεταξύ αυτού και των εξαγόντων μελών τα οποία θα πληγούν από το εν λόγω μέτρο διασφάλισης. Παρόμοιοι κανόνες θεσπίζονται σε άλλες διεθνείς εμπορικές συμφωνίες που έχει συνάψει η Ένωση, συμπεριλαμβανομένων περιφερειακών ή διμερών συμφωνιών. Η Ένωση θα πρέπει να λαμβάνει μέτρα επανεξισορρόπησης με αναστολή των παραχωρήσεων ή άλλων υποχρεώσεων σε περιπτώσεις που η οικεία τρίτη χώρα δεν εφαρμόζει κατάλληλες και αναλογικές προσαρμογές. Τα μέτρα που λαμβάνει η Ένωση σε αυτές τις περιπτώσεις ασκούν πίεση για την εισαγωγή μέτρων βελτίωσης των εμπορικών συναλλαγών από την οικεία τρίτη χώρα, με στόχο την επιστροφή σε μια κατάσταση αμοιβαίου οφέλους.
(5)
Το άρθρο XXVIII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου 1994 (GATT 1994) και το σχετικό μνημόνιο συμφωνίας διέπουν την τροποποίηση ή την απόσυρση παραχωρήσεων που έχουν καθοριστεί στα δασμολογικά καθεστώτα μελών του ΠΟΕ. Τα μέλη του ΠΟΕ που πλήττονται από οποιαδήποτε τέτοια τροποποίηση δικαιούνται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να προβούν στην απόσυρση ουσιαστικά ισοδύναμων παραχωρήσεων. Η Ένωση θα πρέπει να λαμβάνει μέτρα επανεξισορρόπησης σε τέτοιες περιπτώσεις, εκτός εάν επιτευχθεί συμφωνία για αντισταθμιστικές προσαρμογές. Τα μέτρα που λαμβάνει η Ένωση θα πρέπει να ωθούν τις τρίτες χώρες να εφαρμόσουν μέτρα ενίσχυσης του εμπορίου.
(6)
Η Ένωση θα πρέπει να μπορεί να ασκεί τα δικαιώματά της στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων όταν κάποιος εμπορικός εταίρος δεν τηρεί τις δεσμεύσεις του δυνάμει της συμφωνίας του ΠΟΕ για τις δημόσιες συμβάσεις ή άλλων διεθνών εμπορικών συμφωνιών. Η συμφωνία του ΠΟΕ για τις δημόσιες συμβάσεις ορίζει ότι μια διαφορά στο πλαίσιο αυτής δεν καταλήγει στην αναστολή των παραχωρήσεων ή άλλων υποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο άλλης καλυπτόμενης συμφωνίας του ΠΟΕ. Η δράση της Ένωσης θα πρέπει να στοχεύει στη διατήρηση ουσιαστικά ισοδύναμου επιπέδου παραχωρήσεων, όπως ορίζονται στις σχετικές διεθνείς εμπορικές συμφωνίες.
(7)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν την εφαρμογή μέτρων εμπορικής πολιτικής στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων στην επικράτειά τους, αναλόγως των διοικητικών δομών και πρακτικών τους, με παράλληλο σεβασμό του δικαίου της Ένωσης.
(8)
Τα μέτρα εμπορικής πολιτικής που λαμβάνονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να επιλέγονται και να σχεδιάζονται με βάση αντικειμενικά κριτήρια, μεταξύ των οποίων την αποτελεσματικότητά τους όσον αφορά την άσκηση πίεσης σε τρίτες χώρες για τη συμμόρφωση με τους διεθνείς εμπορικούς κανόνες· τη δυνατότητά τους να ανακουφίσουν τους οικονομικούς φορείς εντός της Ένωσης που πλήττονται από τα μέτρα της τρίτης χώρας και την ελαχιστοποίηση του αρνητικού αντικτύπου για την Ένωση, μεταξύ άλλων όσον αφορά σημαντικές πρώτες ύλες.
(9)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επικεντρώνεται στα μέτρα εκείνα στον σχεδιασμό και την εφαρμογή των οποίων η Ένωση διαθέτει εμπειρία. Η δυνατότητα να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής του ώστε να προβλέπει τη λήψη μέτρων στον τομέα των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας και πρόσθετων μέτρων όσον αφορά τις υπηρεσίες θα πρέπει να αξιολογηθεί όταν επανεξετασθεί η λειτουργία του παρόντος κανονισμού, λαμβανομένων δεόντως υπόψη των ιδιαιτεροτήτων του κάθε τομέα.
(10)
Κατά την επιβολή των δικαιωμάτων της Ένωσης, η καταγωγή ενός αγαθού θα πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (2). Κατά την επιβολή των δικαιωμάτων της Ένωσης ύστερα από επίλυση διαφοράς στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων, η καταγωγή μιας υπηρεσίας θα πρέπει να καθορίζεται με βάση την καταγωγή του φυσικού ή νομικού προσώπου που την παρέχει. Οι αναθέτουσες αρχές ή οντότητες θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα συνήθη μέτρα και να επιδεικνύουν τη δέουσα επιμέλεια όταν αξιολογούν τα στοιχεία και τις εγγυήσεις που παρέχουν οι υποψήφιοι όσον αφορά την καταγωγή αγαθών και υπηρεσιών.
(11)
Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει το πεδίο εφαρμογής, τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του παρόντος κανονισμού, περιλαμβανομένων ενδεχόμενων μέτρων στον τομέα των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας και πρόσθετων μέτρων όσον αφορά τις υπηρεσίες, το αργότερο τρία έτη από τη θέση του σε εφαρμογή ή όχι περισσότερο από πέντε έτη από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του, αναλόγως ποιο γεγονός προηγείται. Η Επιτροπή θα πρέπει να διαβιβάσει την εκτίμησή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Μετά την επανεξέταση μπορεί να υποβληθούν νομοθετικές προτάσεις.
(12)
Έχει σημασία να διασφαλισθούν αποτελεσματική επικοινωνία και ανταλλαγή απόψεων μεταξύ Επιτροπής, αφενός, και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, αφετέρου, ιδίως όσον αφορά διαφορές στο πλαίσιο διεθνών εμπορικών συμφωνιών οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν στη λήψη μέτρων δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
(13)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3286/64 του Συμβουλίου (3) θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να παραπέμπει στον παρόντα κανονισμό όσον αφορά την εφαρμογή μέτρων εμπορικής πολιτικής.
(14)
Για να εξασφαλισθούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4).
(15)
Λόγω της ιδιαίτερης πολυπλοκότητας που χαρακτηρίζει την εξέταση του πολλαπλού αντικτύπου των μέτρων εμπορικής πολιτικής που λαμβάνονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και για να διευκολυνθεί επαρκώς μια ευρύτερη δυνατή υποστήριξη, η Επιτροπή δεν θα πρέπει να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις όταν κατ’ εξαίρεση η επιτροπή που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό δεν διατυπώνει γνώμη σχετικά με το σχέδιο εκτελεστικής πράξης που έχει υποβάλει η Επιτροπή.
(16)
Για να διασφαλίζονται τα συμφέροντα της Ένωσης, η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις άμεσης εφαρμογής, εάν αυτό επιβάλλουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις που συνδέονται με την ανάγκη προσαρμογής των μέτρων εμπορικής πολιτικής στη συμπεριφορά της οικείας τρίτης χώρας.
(17)
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την ενδεχόμενη λήψη μέτρων εμπορικής πολιτικής βάσει άλλων πράξεων της Ένωσης ή της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τηρουμένων των εφαρμοστέων διατάξεων των διεθνών εμπορικών συμφωνιών για την αναστολή ή ανάκληση παραχωρήσεων ή άλλων υποχρεώσεων,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κανόνες και διαδικασίες που διασφαλίζουν την αποτελεσματική και έγκαιρη άσκηση των δικαιωμάτων της Ένωσης να αναστέλλει ή να ανακαλεί παραχωρήσεις ή άλλες υποχρεώσεις βάσει διεθνών εμπορικών συμφωνιών, με σκοπό:
α)
να αντιδρά σε παραβιάσεις των διεθνών εμπορικών κανόνων εκ μέρους τρίτων χωρών οι οποίες θίγουν τα συμφέροντα της Ένωσης, για να βρεθεί μια ικανοποιητική λύση που να επιτρέψει να έχουν και πάλι οφέλη οι οικονομικοί φορείς της Ένωσης·
β)
να επανεξισορροπεί παραχωρήσεις ή άλλες υποχρεώσεις που έχει αναλάβει στις εμπορικές σχέσεις με τρίτες χώρες στην περίπτωση που, κατά τρόπο θίγοντα τα συμφέροντα της Ένωσης, μεταβάλλεται το καθεστώς που παρέχεται σε αγαθά από την Ένωση.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «χώρα»: οποιοδήποτε κράτος ή χωριστό τελωνειακό έδαφος·
β) «παραχωρήσεις ή άλλες υποχρεώσεις»: δασμολογικές παραχωρήσεις ή άλλα οφέλη τα οποία η Ένωση έχει δεσμευθεί να εφαρμόζει στις εμπορικές της συναλλαγές με τρίτες χώρες βάσει διεθνών εμπορικών συμφωνιών στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος·
γ) «επίπεδο ολικής ή μερικής αναίρεσης»: ο βαθμός στον οποίο θίγονται τα οφέλη της Ένωσης στο πλαίσιο μιας διεθνούς εμπορικής συμφωνίας. Εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στη σχετική συμφωνία, η ολική ή μερική αναίρεση περιλαμβάνει κάθε αρνητικό οικονομικό αντίκτυπο που απορρέει από μέτρο της τρίτης χώρας·
δ) «υποχρεωτική τιμολογιακή ποινική κύρωση»: η υποχρέωση των αναθετουσών αρχών ή οντοτήτων που διενεργούν διαδικασίες δημόσιων συμβάσεων να αυξάνουν, υπό την επιφύλαξη ορισμένων εξαιρέσεων, την τιμή των υπηρεσιών και/ή των αγαθών καταγωγής ορισμένων τρίτων χωρών που έχουν προσφερθεί σε διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων.
Άρθρο 3
Πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός ισχύει:
α)
ύστερα από την εκδίκαση εμπορικών διαφορών στο πλαίσιο του μνημονίου συμφωνίας του ΠΟΕ για κανόνες και διαδικασίες επίλυσης διαφορών (μνημόνιο για την επίλυση διαφορών του ΠΟΕ), αν η Ένωση έχει εξουσιοδοτηθεί να αναστείλει τις παραχωρήσεις ή άλλες υποχρεώσεις που έχει αναλάβει βάσει πολυμερών και πλειομερών συμφωνιών που καλύπτονται από το μνημόνιο για την επίλυση διαφορών του ΠΟΕ·
β)
ύστερα από την εκδίκαση εμπορικών διαφορών στο πλαίσιο διεθνών εμπορικών συμφωνιών, συμπεριλαμβανομένων περιφερειακών ή διμερών συμφωνιών, αν η Ένωση έχει το δικαίωμα να αναστέλλει τις παραχωρήσεις ή άλλες υποχρεώσεις που έχει αναλάβει βάσει των εν λόγω συμφωνιών·
γ)
για την επανεξισορρόπηση των παραχωρήσεων ή άλλων υποχρεώσεων, στην οποία μπορεί να δίνει δικαίωμα η εφαρμογή ενός μέτρου διασφάλισης από τρίτη χώρα σύμφωνα είτε με το άρθρο 8 της συμφωνίας του ΠΟΕ για τα μέτρα διασφάλισης είτε με τις διατάξεις σχετικά με τα μέτρα διασφάλισης που προβλέπονται σε άλλες διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένων των περιφερειακών ή διμερών συμφωνιών·
δ)
στις περιπτώσεις τροποποίησης των παραχωρήσεων από μέλος του ΠΟΕ βάσει του άρθρου XXVIII της GATT 1994, εφόσον δεν έχουν συμφωνηθεί αντισταθμιστικές προσαρμογές.
Άρθρο 4
Άσκηση των δικαιωμάτων της Ένωσης
1. Εάν απαιτείται δράση για τη διαφύλαξη των συμφερόντων της Ένωσης στις περιπτώσεις του άρθρου 3, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των κατάλληλων μέτρων εμπορικής πολιτικής. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 8 παράγραφος 2.
2. Οι εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
εάν παραχωρήσεις ή άλλες υποχρεώσεις αναστέλλονται ύστερα από εκδίκαση μιας εμπορικής διαφοράς στο πλαίσιο του μνημονίου συμφωνίας για την επίλυση διαφορών του ΠΟΕ, το επίπεδό τους δεν υπερβαίνει το επίπεδο που επιτρέπεται από το όργανο επίλυσης διαφορών του ΠΟΕ·
β)
εάν παραχωρήσεις ή άλλες υποχρεώσεις αναστέλλονται ύστερα από εξάντληση διεθνούς διαδικασίας επίλυσης διαφορών βάσει άλλων διεθνών εμπορικών συμφωνιών, περιλαμβανομένων των διμερών ή περιφερειακών, το επίπεδό τους δεν υπερβαίνει το επίπεδο της ολικής ή μερικής αναίρεσης που προκύπτει από το αμφισβητούμενο μέτρο της οικείας τρίτης χώρας, όπως έχει οριστεί από την Επιτροπή ή μέσω προσφυγής σε διαιτησία, ανάλογα με την περίπτωση·
γ)
στην περίπτωση επανεξισορρόπησης παραχωρήσεων ή άλλων υποχρεώσεων βάσει διατάξεων που αφορούν τις διασφαλίσεις και προβλέπονται σε διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, η δράση της Ένωσης είναι ουσιαστικά ισοδύναμη με το επίπεδο των παραχωρήσεων ή των άλλων υποχρεώσεων που επηρεάζονται από το μέτρο διασφάλισης, σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας του ΠΟΕ για τα μέτρα διασφάλισης ή των διατάξεων για τα μέτρα διασφάλισης που προβλέπονται σε άλλες διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, περιλαμβανομένων των διμερών ή περιφερειακών, δυνάμει των οποίων εφαρμόζεται το μέτρο διασφάλισης·
δ)
οι παραχωρήσεις που αποσύρονται στο πλαίσιο εμπορικών συναλλαγών με τρίτη χώρα σε σχέση με το άρθρο XXVIII της GATT 1994 και το συναφές μνημόνιο συμφωνίας (5) είναι ουσιαστικά ισοδύναμες με τις παραχωρήσεις που έχει τροποποιήσει ή αποσύρει η εν λόγω τρίτη χώρα, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο XXVIII της GATT 1994 και στο συναφές μνημόνιο συμφωνίας.
3. Τα μέτρα εμπορικής πολιτικής που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καθορίζονται με βάση τα ακόλουθα κριτήρια, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων και προς το γενικό συμφέρον της Ένωσης:
α)
αποτελεσματικότητα των μέτρων για την άσκηση πίεσης με σκοπό τη συμμόρφωση των τρίτων χωρών με τους διεθνείς εμπορικούς κανόνες·
β)
δυνατότητα των μέτρων να ανακουφίσουν τους οικονομικούς φορείς της Ένωσης που πλήττονται από τα μέτρα της τρίτης χώρας·
γ)
ύπαρξη εναλλακτικών πηγών εφοδιασμού των σχετικών αγαθών ή υπηρεσιών, ώστε να αποφευχθεί ή να ελαχιστοποιηθεί ο αρνητικός αντίκτυπος στους κατάντη κλάδους παραγωγής, τις αναθέτουσες αρχές ή οντότητες ή τους τελικούς καταναλωτές της Ένωσης·
δ)
εφαρμογή των μέτρων χωρίς δυσανάλογη διοικητική πολυπλοκότητα και κόστος·
ε)
οποιαδήποτε ειδικά κριτήρια που είναι δυνατόν να καθορίζονται σε διεθνείς εμπορικές συμφωνίες σε σχέση με τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3.
Άρθρο 5
Μέτρα εμπορικής πολιτικής
1. Με την επιφύλαξη κάθε διεθνούς συμφωνίας στην οποία η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος, τα μέτρα εμπορικής πολιτικής τα οποία είναι δυνατόν να εφαρμόζονται μέσω εκτελεστικής πράξης βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 1 είναι τα εξής:
α)
αναστολή των δασμολογικών παραχωρήσεων και επιβολή νέων ή αυξημένων τελωνειακών δασμών, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης των τελωνειακών δασμών στο επίπεδο του μάλλον ευνοούμενου κράτους ή επιβολή τελωνειακών δασμών πέραν του επιπέδου του μάλλον ευνοούμενου κράτους ή εισαγωγή επιπλέον επιβαρύνσεων στις εισαγωγές ή εξαγωγές αγαθών·
β)
καθιέρωση ή αύξηση των ποσοτικών περιορισμών στις εισαγωγές ή τις εξαγωγές, εφόσον εφαρμόζονται μέσω ποσοστώσεων, αδειών εισαγωγής ή εξαγωγής ή άλλων μέτρων·
γ)
αναστολή παραχωρήσεων όσον αφορά αγαθά, υπηρεσίες ή προμηθευτές στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων, μέσω:
i)
αποκλεισμού από τις δημόσιες συμβάσεις προμηθευτών αγαθών ή υπηρεσιών που έχουν ως έδρα και βάση της δραστηριότητάς τους την οικεία τρίτη χώρα και/ή προσφορών των οποίων η συνολική αξία αποτελείται κατά περισσότερο από 50 % από αγαθά ή υπηρεσίες που προέρχονται από την οικεία τρίτη χώρα, και/ή
ii)
επιβολής υποχρεωτικής τιμολογιακής κύρωσης στις προσφορές προμηθευτών αγαθών ή υπηρεσιών που έχουν ως έδρα και βάση της δραστηριότητάς τους την οικεία τρίτη χώρα και/ή στο τμήμα της προσφοράς που αποτελείται από εμπορεύματα ή υπηρεσίες που κατάγονται από την οικεία τρίτη χώρα.
2. Τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο γ):
α)
περιλαμβάνουν κατώτατα όρια, σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά των σχετικών αγαθών ή υπηρεσιών, άνω των οποίων πρέπει να εφαρμόζονται ο αποκλεισμός και/ή η υποχρεωτική τιμολογιακή κύρωση, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων της αντίστοιχης εμπορικής συμφωνίας και του επιπέδου της ολικής ή μερικής αναίρεσης·
β)
καθορίζουν τους τομείς ή τις κατηγορίες αγαθών ή υπηρεσιών στα οποία έχουν εφαρμογή καθώς και οποιεσδήποτε εφαρμοστέες εξαιρέσεις·
γ)
καθορίζουν τις αναθέτουσες αρχές ή οντότητες ή τις κατηγορίες αναθετουσών αρχών ή οντοτήτων, όπως περιλαμβάνονται στους καταλόγους των κρατών μελών, των οποίων καλύπτεται η ανάθεση συμβάσεων. Ως βάση για τον καθορισμό αυτό, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει κατάλογο των κατάλληλων αναθετουσών αρχών ή οντοτήτων ή κατηγοριών αναθετουσών αρχών ή οντοτήτων. Τα μέτρα διασφαλίζουν ότι επιτυγχάνονται κατάλληλο επίπεδο αναστολής των παραχωρήσεων ή άλλων υποχρεώσεων και δίκαιη κατανομή μεταξύ των κρατών μελών.
Άρθρο 6
Κανόνες καταγωγής
1. Η καταγωγή των αγαθών καθορίζεται βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92.
2. Η καταγωγή μιας υπηρεσίας καθορίζεται με βάση την καταγωγή του φυσικού ή νομικού προσώπου που την παρέχει. Η καταγωγή του παρόχου υπηρεσιών λογίζεται ότι είναι:
α)
στην περίπτωση φυσικού προσώπου, η χώρα της οποίας είναι υπήκοος ή στην οποία έχει δικαίωμα μόνιμης διαμονής·
β)
στην περίπτωση νομικού προσώπου, οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
i)
εάν η υπηρεσία παρέχεται με άλλον τρόπο και όχι μέσω της εμπορικής παρουσίας στο εσωτερικό της Ένωσης, η χώρα όπου το νομικό πρόσωπο έχει συσταθεί ή κατ’ άλλον τρόπο οργανωθεί δυνάμει της νομοθεσίας της εν λόγω χώρας και στην επικράτεια της οποίας το νομικό πρόσωπο έχει ασκήσει ουσιαστικές επιχειρηματικές δραστηριότητες,
ii)
εάν η υπηρεσία παρέχεται μέσω εμπορικής παρουσίας στο εσωτερικό της Ένωσης, το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένο το νομικό πρόσωπο και στην επικράτεια του οποίου έχει ασκήσει ουσιαστικές επιχειρηματικές δραστηριότητες που έχουν άμεση και πραγματική σχέση με την οικονομία του οικείου κράτους μέλους.
Για τους σκοπούς του σημείου ii) του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου, εάν το νομικό πρόσωπο που παρέχει την υπηρεσία δεν έχει ασκήσει ουσιαστικές επιχειρηματικές δραστηριότητες που έχουν άμεση και πραγματική σχέση με την οικονομία του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένο, η καταγωγή του εν λόγω νομικού προσώπου θεωρείται ότι είναι η καταγωγή των φυσικών ή νομικών προσώπων στα οποία ανήκει το νομικό πρόσωπο ή τα οποία το ελέγχουν.
Το νομικό πρόσωπο το οποίο παρέχει την υπηρεσία θεωρείται ότι «ανήκει» σε πρόσωπα μιας δεδομένης χώρας εάν πάνω από το 50 % του μετοχικού κεφαλαίου του ανήκει κατά πλήρη κυριότητα σε πρόσωπα της εν λόγω χώρας και «ελέγχεται» από πρόσωπα μιας δεδομένης χώρας, εάν τα πρόσωπα αυτά έχουν το δικαίωμα να ορίζουν την πλειοψηφία των διευθυντών του ή να κατευθύνουν νομικά τις ενέργειές του με άλλον τρόπο.
Άρθρο 7
Αναστολή, τροποποίηση και ανάκληση των μέτρων
1. Όταν, ύστερα από την έκδοση εκτελεστικής πράξης σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1, η οικεία τρίτη χώρα παρέχει κατάλληλη και αναλογική αντιστάθμιση στην Ένωση στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β), η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει την εφαρμογή της εκτελεστικής πράξης για τη διάρκεια της περιόδου αντιστάθμισης. Η αναστολή αποφασίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 8 παράγραφος 2.
2. Η Επιτροπή ανακαλεί εκτελεστική πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν συμμορφωθεί η τρίτη χώρα της οποίας τα μέτρα διαπιστώθηκε ότι παραβιάζουν τους κανόνες του διεθνούς εμπορίου σε διαδικασίες επίλυσης διαφοράς ή όταν επιτευχθεί διαφορετικά μια αμοιβαία ικανοποιητική λύση·
β)
στις περιπτώσεις επανεξισορρόπησης των παραχωρήσεων ή των άλλων υποχρεώσεων ύστερα από τη λήψη μέτρου διασφάλισης εκ μέρους της τρίτης χώρας, όταν αποσυρθεί ή λήξει το μέτρο διασφάλισης ή όταν η οικεία τρίτη χώρα παραχωρήσει κατάλληλη και αναλογική αντιστάθμιση στην Ένωση ύστερα από την έκδοση της εκτελεστικής πράξης βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 1·
γ)
στις περιπτώσεις τροποποίησης παραχωρήσεων από μέλος του ΠΟΕ βάσει του άρθρου XXVIII της GATT του 1994, όταν μια τρίτη χώρα παραχωρήσει κατάλληλη και αναλογική αντιστάθμιση στην Ένωση ύστερα από την έκδοση εκτελεστικής πράξης βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 1.
Η ανάκληση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο αποφασίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 8 παράγραφος 2.
3. Εάν είναι αναγκαίο να τροποποιηθούν τα μέτρα εμπορικής πολιτικής που λαμβάνονται βάσει του παρόντος κανονισμού, λαμβανομένων υπόψη των όρων και των κριτηρίων που ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 2 και 3, η Επιτροπή μπορεί να εισαγάγει τις κατάλληλες τροποποιήσεις σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 8 παράγραφος 2.
4. Για δεόντως δικαιολογημένους επιτακτικούς λόγους επείγουσας ανάγκης που σχετίζονται με την περάτωση ή την τροποποίηση του μέτρου της οικείας τρίτης χώρας, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις άμεσης εφαρμογής για την αναστολή, την τροποποίηση ή την ανάκληση των εκτελεστικών πράξεων που εκδόθηκαν βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 1, όπως προβλέπεται στο παρόν άρθρο, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3.
Άρθρο 8
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που έχει συσταθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3286/94. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Όταν η επιτροπή του κανονισμού δεν διατυπώνει γνώμη, η Επιτροπή δεν εγκρίνει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 9
Συλλογή πληροφοριών
1. Η Επιτροπή αναζητεί πληροφορίες και απόψεις σχετικά με τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης σε συγκεκριμένα αγαθά ή υπηρεσίες ή σε συγκεκριμένους τομείς, κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, μέσω ανακοίνωσης που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή άλλα κατάλληλα δημόσια μέσα επικοινωνίας, με μνεία της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να υποβληθούν οι σχετικές συμβολές. Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της τις υποβαλλόμενες συμβολές.
2. Οι πληροφορίες που λαμβάνονται κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού χρησιμοποιούνται μόνον για τους σκοπούς για τους οποίους ζητήθηκαν.
3. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη ή οι αντίστοιχοι υπάλληλοί τους δεν επιτρέπεται να αποκαλύπτουν πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα που έλαβαν κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού χωρίς τη ρητή άδεια του παρόχου των πληροφοριών αυτών.
4. Ο πάροχος των πληροφοριών μπορεί να ζητήσει τον χειρισμό των πληροφοριών που υποβάλλονται ως εμπιστευτικών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι πληροφορίες συνοδεύονται από μη εμπιστευτική σύνοψη που τις παρουσιάζει σε γενικευμένη μορφή ή από παράθεση των λόγων για τους οποίους οι συγκεκριμένες πληροφορίες δεν μπορούν να συνοψισθούν.
5. Εάν προκύπτει ότι η αίτηση για εμπιστευτική μεταχείριση δεν είναι δικαιολογημένη και εάν ο πάροχος των πληροφοριών αυτών είναι απρόθυμος είτε να δημοσιοποιήσει τις πληροφορίες είτε να επιτρέψει τη δημοσιοποίησή τους σε γενικόλογη ή περιληπτική μορφή, οι εν λόγω πληροφορίες ενδέχεται να μη λαμβάνονται υπόψη.
6. Οι παράγραφοι 2 έως 5 δεν αποκλείουν τη δημοσιοποίηση γενικών πληροφοριών από τα θεσμικά όργανα της Ένωσης και τις αρχές των κρατών μελών. Για κάθε τέτοια δημοσιοποίηση, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το νόμιμο συμφέρον των ενδιαφερόμενων μερών να μη διαρρεύσουν τα επιχειρηματικά τους απόρρητα.
Άρθρο 10
Επανεξέταση
1. Το αργότερο τρία έτη από την πρώτη περίπτωση έκδοσης εκτελεστικής πράξης ή όχι αργότερα από τις 18 Ιουλίου 2019, αναλόγως ποιο γεγονός προηγείται, η Επιτροπή επανεξετάζει το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ιδίως όσον αφορά τα μέτρα εμπορικής πολιτικής που είναι δυνατόν να ληφθούν, καθώς και την εφαρμογή του, υποβάλλει δε έκθεση με τα πορίσματά του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, η Επιτροπή αναλαμβάνει επανεξέταση που αφορά ενδεχόμενα πρόσθετα μέτρα εμπορικής πολιτικής δυνάμει του παρόντος κανονισμού, για την αναστολή των παραχωρήσεων ή άλλων υποχρεώσεων στον τομέα των εμπορικών συναλλαγών με αντικείμενο υπηρεσίες. Η Επιτροπή εξετάζει μεταξύ άλλων:
α)
διεθνείς εξελίξεις όσον αφορά την αναστολή άλλων υποχρεώσεων δυνάμει της γενικής συμφωνίας για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών (GATS)·
β)
εξελίξεις στο εσωτερικό της Ένωσης όσον αφορά τη θέσπιση κοινών κανόνων στους τομείς των υπηρεσιών·
γ)
την αποτελεσματικότητα ενδεχόμενων πρόσθετων μέτρων εμπορικής πολιτικής ως τρόπου ενίσχυσης των δικαιωμάτων της Ένωσης δυνάμει διεθνών εμπορικών συμφωνιών·
δ)
διαθέσιμους μηχανισμούς για τη διασφάλιση της ομοιόμορφης και αποτελεσματικής εφαρμογής ενδεχόμενων πρόσθετων μέτρων εμπορικής πολιτικής για τις υπηρεσίες στην πράξη· και
ε)
επιπτώσεις για τους παρόχους υπηρεσιών που θα είναι παρόντες στην Ένωση όταν εκδοθούν οι εκτελεστικές πράξεις δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
Η Επιτροπή διαβιβάζει την αρχική εκτίμησή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο το αργότερο έως τις 18 Ιουλίου 2017.
Άρθρο 11
Τροποποίηση άλλων πράξεων
Το άρθρο 13 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3286/94, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Στην περίπτωση που η Ένωση, αφού προηγουμένως έχει ενεργήσει σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2, είναι υποχρεωμένη να λάβει απόφαση για τα μέτρα εμπορικής πολιτικής που πρέπει να θεσπιστούν δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 2 στοιχείο γ) ή δυνάμει του άρθρου 12, αποφασίζει, χωρίς καθυστέρηση, σύμφωνα με το άρθρο 207 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, κατά περίπτωση, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 654/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) ή τυχόν άλλες εφαρμοστέες διαδικασίες.
Άρθρο 12
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 15 Μαΐου 2014.