ДИРЕКТИВА 2013/30/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 12 юни 2013 година
относно безопасността на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води и за изменение на Директива 2004/35/ЕО
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 192, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
след консултация с Комитета на регионите,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Член 191 от Договора за функционирането на Европейския съюз определя целите за опазване, защита и подобряване на качеството на околната среда и разумното и рационалното използване на природните ресурси. Това поражда задължение всички действия на Съюза да се съпровождат от висока степен на защита в съответствие с принципа на предпазните мерки и на принципите, че е необходимо да бъдат предприети превантивни действия, че екологичните щети следва да бъдат отстранявани преди всичко при техния източник и че замърсителят трябва да плати.
(2)
Целта на настоящата директива е да намалеят във възможно най-голяма степен случаите на големи аварии при свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води и да бъдат ограничени последиците от тях, като по този начин се подобри защитата на морската среда и крайбрежните икономики срещу замърсяване, бъдат определени минимални условия за безопасно проучване и добив на нефт и газ в крайбрежни води и се ограничат евентуалните смущения на собственото производство на енергия в Съюза, както и да бъдат усъвършенствани механизмите за реакция в случай на авария.
(3)
Настоящата директива следва да се прилага не само за бъдещи инсталации и дейности, свързани с нефт и газ в крайбрежни води, но и по отношение на съществуващи инсталации, при спазване на съответните преходни разпоредби.
(4)
Големите аварии при свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води могат да имат унищожителни и необратими последици върху морската и крайбрежната околна среда, както и значително отрицателно въздействие върху крайбрежните икономики.
(5)
Авариите при свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води, по-специално аварията в Мексиканския залив през 2010 г., повишиха степента на информираност на обществеността относно рисковете при свързаните с нефт и газ дейности и доведоха до преразглеждане на политиките, насочени към осигуряване на безопасността на тези дейности. Комисията започна преглед на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води и изрази първоначалните си виждания относно безопасността им в съобщението „Изправени сме пред предизвикателството да се осигури безопасност на нефтените и газови дейности в морски райони“ от 13 октомври 2010 г. Европейският парламент прие резолюции по темата на 7 октомври 2010 г. и 13 септември 2011 г. министрите на енергетиката от държавите членки изразиха своята позиция в заключенията на Съвета от 3 декември 2010 г.
(6)
Рисковете, свързани с големи аварии при свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води, са значителни. Като намалява риска от замърсяване на крайбрежните води, настоящата директива следва съответно да допринесе за осигуряването на защитата на морската среда и по-специално за постигането или поддържането на добро екологично състояние най-късно до 2020 г. - цел, определена в Директива 2008/56/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 17 юни 2008 г. за създаване на рамка за действие на Общността в областта на политиката за морска среда (Рамкова директива за морска стратегия) (3).
(7)
Директива 2008/56/ЕО има сред основните си цели уреждането на сумарните въздействия от всички дейности върху морската околна среда и представлява екологичният стълб на интегрираната морска политика. Тази политика е от значение за свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води, тъй като изисква свързването на конкретните проблеми от всеки стопански сектор с главната цел за осигуряване на задълбочено познаване на океаните, моретата и крайбрежните зони с цел да се разработи съгласуван подход към моретата, като се отчитат всички икономически, екологични и социални аспекти чрез използване на морското пространствено планиране и познанията за морската среда.
(8)
В редица региони на Съюза са създадени отрасли на нефт и газ в крайбрежни води, като има перспективи за нови регионални проекти в крайбрежните води на държавите членки с технологични разработки, позволяващи сондиране в по-трудни условия. Добивът на нефт и газ в крайбрежни води е съществен елемент за сигурността на енергийните доставки в Съюза.
(9)
Действащата различна и разпокъсана регулаторна рамка, приложима спрямо безопасността на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води в Съюза, и съществуващите практики за безопасност в отрасъла не осигуряват напълно достатъчна гаранция за свеждане до минимум на рисковете от аварии в крайбрежни води навсякъде в Съюза и за своевременно предприемане на най-ефективната реакция в случай на авария в крайбрежните води на държавите членки. При съществуващите режими на отговорност виновното лице не винаги може да бъде категорично установено и то може да няма възможност или да не може да бъде задължено да заплати всички разходи по отстраняване на щетите, които е причинило. Отговорното лице следва винаги да може да бъде ясно установено преди започването на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води.
(10)
Съгласно Директива 94/22/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 30 май 1994 г. относно условията за предоставяне и ползване на разрешения за проучване, изследване и производство на въглеводороди (4), свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води в Съюза могат да се извършват, при условие че е получено разрешително. В този смисъл от лицензиращия орган се изисква да вземе под внимание техническите и финансовите рискове и ако е необходимо, данните за предходни случаи на ангажиране на отговорността на кандидатите, които искат да получат лицензи за изключителни права за проучване и добив. Необходимо е да се гарантира, че при разглеждане на техническите и финансовите възможности на притежателя на лиценз лицензиращият орган щателно проучва и неговите способности за осигуряване на непрекъсната безопасна и ефективна дейност при всички предвидими условия. При оценката на финансовите способности на субектите, кандидатстващи за разрешително съгласно Директива 94/22/ЕО, държавите членки следва да проверяват дали тези субекти са представили съответните доказателства, че са взети или ще бъдат взети адекватни мерки за покриване на отговорността, породена от големи аварии.
(11)
Необходимо е да се поясни, че титулярите на разрешителни за свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води съгласно Директива 94/22/ЕО са и отговорни „оператори“ по смисъла на Директива 2004/35/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно екологичната отговорност по отношение на предотвратяването и отстраняването на екологичните щети (5), и не следва да делегират задълженията си в това отношение на трето лице, с което са сключили договор.
(12)
Въпреки че генералните разрешителни по Директива 94/22/ЕО гарантират на притежателите на лицензи изключителни права за проучване или добив на нефт или газ в дадена област, обект на лиценз, свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води в тази област следва да са подложени на непрекъснат експертен регулаторен надзор от държавите членки, за да се гарантира наличието на ефективни средства за контрол с цел предотвратяването на големи аварии и ограничаването на въздействието им върху хората, околната среда и сигурността на енергийните доставки.
(13)
Свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води следва да се извършват само от оператори, определени от притежателите на лицензи или от лицензиращите органи. Операторът може да бъде трето лице или притежател на лиценз или един от притежателите на лицензи в зависимост от търговските договорености или националните административни изисквания. Операторът следва да е винаги субектът, носещ основната отговорност за безопасността на дейностите, и следва във всички случаи да притежава компетентността да действа в това отношение. Тази роля е различна в зависимост от конкретния етап на дейностите, обхванати от лиценза. Следователно ролята на оператора е да експлоатира сондаж на етапа на проучване и да експлоатира инсталация за производство на етапа на производство. Операторът на сондаж на етапа на проучване и операторът на инсталация за производство за дадена област, обект на лиценз, следва да могат да бъдат един и същ субект.
(14)
Операторите следва да сведат рисковете от голяма авария до практически разумния минимум до степен, при която разходите за по-нататъшното намаляване на риска биха били силно непропорционални спрямо ползите от намаляването. Разумното възможност за практическо прилагане на мерките за намаляване на риска следва да подлежи на постоянен преглед при отчитане на новите знания в областта на науката и технологиите. При оценката дали времето, разходите и усилията не биха били силно непропорционални спрямо ползите от по-нататъшното намаляване на риска, следва да се вземат предвид най-добрите практики във връзка с равнищата на риска, съвместими с извършваните дейности.
(15)
Важно е да се осигури реална възможност за обществеността да участва на ранен етап във вземането на решения във връзка с дейности, които биха могли да имат значително въздействие върху околната среда в Съюза. Тази политика е в съответствие с международните ангажименти на Съюза като Конвенцията на ИКЕ на ООН за достъпа до информация, участието на обществеността в процеса на вземането на решения и достъпа до правосъдие по въпроси на околната среда (6) (Конвенцията от Орхус). Член 6 от Конвенцията от Орхус предвижда участие на обществеността във вземането на решения относно конкретните дейности, изброени в приложение I към нея, както и относно дейности извън списъка, които могат да имат значително въздействие върху околната среда. Член 7 от Конвенцията от Орхус изисква участие на обществеността във връзка с планове и програми, отнасящи се до околната среда.
(16)
Съответни изисквания съществуват и в правните актове на Съюза, отнасящи се до разработването на планове и проекти, по специално в Директива 2001/42/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 27 юни 2001 г. относно оценката на последиците на някои планове и програми върху околната среда (7), Директива 2003/35/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 26 май 2003 г. за осигуряване участието на обществеността при изготвянето на определени планове и програми, отнасящи се до околната среда (8), Директива 2011/92/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 13 декември 2011 г. относно оценката на въздействието на някои публични и частни проекти върху околната среда (9) и Директива 2012/18/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 4 юли 2012 г. относно контрола на опасностите от големи аварии, които включват опасни вещества (10). Не за всички свързани с нефт и газ проучвателни дейности в крайбрежни води обаче се прилагат действащите изисквания на Съюза за участие на обществеността. Това се отнася най-вече до вземането на решения, които целят или могат да доведат до започването на проучвателни дейности на непроизводствена инсталация. Освен това тези проучвателни дейности биха могли при определени обстоятелства да имат значително въздействие върху околната среда и процеса на вземане на решения и поради това следва да е възможно участието на обществеността, както е предвидено в Конвенцията от Орхус.
(17)
В Съюза вече има примери за добри стандарти в националните регулаторни практики по отношение на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води. Въпреки това те се прилагат непоследователно в Съюза, като нито една държава членка досега не е въвела всички най-добри регулаторни практики в законодателството си за предотвратяване на големи аварии или за ограничаване на последиците за човешкия живот и здраве и за околната среда. Най-добрите регулаторни практики са необходими за осигуряването на ефективно регулиране, което да гарантира възможно най-високи стандарти за безопасност и да опазва околната среда, и да може да бъде постигнато, наред с другото, чрез съчетаването на свързани функции в рамките на компетентен орган, който може да черпи ресурси от един или повече национални органи.
(18)
В съответствие с Директива 92/91/ЕИО на Съвета от 3 ноември 1992 г. за минималните изисквания за подобряване опазването на безопасността и здравето на работниците в отрасли, свързани с рудодобива чрез сондиране (Единадесета специална директива по смисъла на член 16, параграф 1 от Директива 89/391/ЕИО) (11) работниците и/или техни представители следва да бъдат консултирани по въпроси, свързани със безопасността и здравето на работното място, и следва да им бъде дадена възможност да участват в обсъжданията по всички въпроси, свързани с безопасността и здравето на работното място. Освен това добра практика в Съюза е официалното установяване от държавите членки на механизми за консултации на тристранна основа, включващи компетентния орган, операторите и собствениците и представителите на работниците. Пример за такава официално установена консултация е Конвенцията на Международната организация на труда относно тристранните консултации (международни трудови норми) (№ 144) от 1976 г.
(19)
Държавите членки следва да осигурят на компетентния орган юридически правомощия и подходящи ресурси, които да му позволяват да предприема ефективни, пропорционални и прозрачни действия по изпълнението, включително, когато е целесъобразно, преустановяване на дейностите в случай на незадоволителни резултати в областта на безопасността и опазването на околната среда от страна на операторите и собствениците.
(20)
Следва да бъде осигурена независимостта и обективността на компетентния орган. В това отношение опитът, натрупан вследствие на големи аварии, показва ясно, че организацията на административните правомощия в рамките на държавите членки може да предотврати конфликтите на интереси чрез ясното отделяне на регулаторните функции и свързаните с тях решения относно безопасността в крайбрежни води и околната среда и регулаторните функции, отнасящи се до икономическото развитие на природните ресурси в крайбрежни води, включително лицензирането и управлението на приходите. Подобни конфликти на интереси най-успешно се предотвратяват чрез пълно отделяне на компетентния орган от функциите, свързани с икономическото развитие на природните ресурси в крайбрежни води.
(21)
Пълното отделяне на компетентния орган от икономическото развитие на природните ресурси в крайбрежни води може обаче да бъде непропорционално при ниска интензивност на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води на дадена държава членка. В такъв случай ще се очаква съответната държава членка да предвиди най-подходящите алтернативни мерки, за да гарантира независимостта и обективността на компетентния орган.
(22)
Необходимо е специално законодателство за уреждането на въпросите, свързани с големите опасности във връзка с отрасъла на нефт и газ в крайбрежни води, по-специално по отношение на технологичната безопасност, безопасното съхраняване на въглеводороди, херметичността, предпазването от пожар и взривове, евакуацията, напускането и спасяването, както и ограничаването на въздействието върху околната среда след голяма авария.
(23)
Настоящата директива следва да се прилага, без да се засягат изискванията по други правни актове на Съюза, а именно в областта на безопасността и здравето на работниците на работното място, и по-специално Директива 89/391/ЕИО на Съвета от 12 юни 1989 г. за въвеждане на мерки за насърчаване подобряването на безопасността и здравето на работниците на работното място (12) и Директива 92/91/ЕИО.
(24)
За дейности, които се осъществяват както на трайно прикрепени, така и на подвижни инсталации, трябва да се прилага режим в крайбрежни води, който да се прилага и за жизнения цикъл на проучвателните и добивните дейности от проектирането до извеждането от експлоатация и окончателното напускане.
(25)
Наличните понастоящем най-добри практики за предотвратяване на големи аварии при свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води се основават на подход на определяне на цели и на постигането на желаните резултати чрез задълбочена оценка на риска и надеждни системи за управление.
(26)
В съответствие с най-добрите практики в Съюза операторите и собствениците се насърчават да установят ефективни политики в областта на безопасността и околната среда и да ги приложат чрез всеобхватни системи за управление във връзка с безопасността и околната среда и планове за аварийно реагиране. С цел да разработят подходящи мерки за предотвратяване на големи аварии операторите и собствениците следва изчерпателно и систематично да набележат всички сценарии за големи аварии, свързани с всички опасни дейности, които могат да се провеждат на такава инсталация, включително въздействието върху околната среда вследствие на голяма авария. Тези най-добри практики изискват и оценка на вероятността и последиците и съответно на риска от голяма авария, както и на мерките, необходими за предотвратяването им, както и за аварийно реагиране, в случай че въпреки всичко възникне голяма авария. Оценките на риска и мерките за предотвратяване на големи аварии следва ясно да бъдат описани и събрани в доклада за големите опасности. Докладът за големите опасности следва да допълва документа за безопасност и здраве, посочен в Директива 92/91/ЕИО. С работниците следва да се провеждат консултации на съответните етапи от изготвянето на доклада за големите опасности. Докладът за големите опасности следва да е бил задълбочено оценен и приет от компетентния орган.
(27)
С цел поддържане на ефективен контрол на големите опасности в крайбрежни води на държавите членки докладът за големите опасности следва да се изготвя и при необходимост, да се изменя във връзка с всеки съществен аспект от жизнения цикъл на дадена добивна инсталация, включително при проектирането, работата, дейностите при съвместна работа с други инсталации, промяната на местоположението на инсталацията в крайбрежните води на съответната държава членка, основни промени и крайното напускане. Докладът за големите опасности следва също така да се изготвя за непроизводствени инсталации и да се изменя при необходимост, за да се вземат предвид съществените изменения в инсталацията. Никоя инсталация не следва да се експлоатира в крайбрежните води на държавите членки, освен ако компетентният орган не е приел доклада за големите опасности, представен от оператора или собственика. Приемането на доклада за големите опасности от страна компетентния орган не следва да води до прехвърляне на отговорността за контрола на големите опасности от оператора или собственика към компетентния орган.
(28)
Сондажни дейности следва да се предприемат само на инсталация, на която технически могат да бъдат контролирани всички предвидими опасности на мястото на сондажа и по отношение на която е бил приет доклад за големите опасности.
(29)
В допълнение към използването на подходяща инсталация операторът следва да изготви подробен план на проекта и план за работата, съобразени с конкретните обстоятелства и опасности при всяка сондажна дейност. В съответствие с най-добрите практики в Съюза операторът следва да осигури независима експертна проверка на проекта на сондажа. Операторът следва да изпрати своевременно на компетентния орган уведомление относно плановете за сондажа, за да може компетентният орган да предприеме необходимите действия по отношение на планираната сондажна дейност. Държавите членки могат да въведат по-строги национални изисквания в това отношение преди започването на сондажна дейност.
(30)
За гарантиране на безопасността на проекта и непрекъснатата безопасност на дейностите от отрасъла се изисква да бъдат спазвани най-добрите практики, определени в официалните стандарти и ръководства. Тези стандарти и ръководства следва да се актуализират съобразно новите знания и разработки, за да се осигури непрекъснато усъвършенстване. Операторите, собствениците и компетентните органи следва да си сътрудничат за определянето на приоритетите за изготвяне на нови или усъвършенствани стандарти и ръководства с оглед опита от аварията на платформата „Deepwater Horizon“ и други големи аварии. Предвид установените приоритети следва незабавно да бъде възложено изготвянето на нови и усъвършенствани стандарти и ръководства.
(31)
Поради сложния характер на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води прилагането на най-добрите практики от страна на операторите и собствениците изисква наличието на схема за независима проверка на критичните елементи във връзка с безопасността и околната среда през целия жизнен цикъл на инсталацията, включително на етапа на проектиране при производствени инсталации.
(32)
Доколкото подвижните крайбрежни сондажни съоръжения са в движение и следва да се считат за кораби, за тях се прилагат международните морски конвенции, по-специално Международната конвенция за безопасност на човешкия живот на море (SOLAS), Международна конвенция за предотвратяване на замърсяването от кораби (MARPOL) или равностойните стандарти на приложимия текст на Кодекса за изграждането и оборудването на подвижни крайбрежни сондажни съоръжения (MODU Code). Когато са в движение в крайбрежни води, за подобни подвижни крайбрежни сондажни съоръжения се прилага и правото на Съюза относно държавния пристанищен контрол и изискванията на държавата на знамето. Настоящата директива урежда онези съоръжения, които са разположени в крайбрежни води за целите на дейностите по сондиране, добив или други свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води.
(33)
В доклада за големите опасности следва, наред с другото, да се отчитат рисковете за околната среда, включително въздействието на климатичните условия и изменението на климата върху дългосрочната издръжливост на инсталациите. Като се има предвид, че свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води в една държава членка могат да имат значително неблагоприятно въздействие върху околната среда в друга държава членка, е необходимо да се предвидят и прилагат специални разпоредби в съответствие с Конвенцията на ИКЕ на ООН за оценка на въздействието върху околната среда в трансграничен контекст, съставена в Еспо (Финландия) на 25 февруари 1991 г. Държавите членки с крайбрежни води, които не участват в свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, следва да определят звена за контакт с цел улесняване на ефективното сътрудничество в тази област.
(34)
Операторите следва незабавно да уведомяват държавите членки за възникването или за възможното възникване на голяма авария, за да може съответната държава членка да реагира по подходящ начин. За тази цел операторите следва да включат в уведомлението подходящи и достатъчни данни относно географското местоположение, мащаба и естеството на възникналата или неизбежната голяма авария, своята собствена реакция и най-неблагоприятния сценарий за развитие на ситуацията, включително възможността за надхвърляне на териториалните граници.
(35)
За да се осигури ефективна реакция при извънредни ситуации, операторите следва да изготвят вътрешни планове за аварийно реагиране, които са съобразени с обекта и се основават на сценариите за рисковете и опасностите, набелязани в доклада за големите опасности, да ги представят пред своя компетентен орган и да поддържат ресурсите, необходими за бързото изпълнение на тези планове при необходимост. Във връзка с подвижните сондажни съоръжения в крайбрежни води операторите трябва да направят необходимото плановете за аварийно реагиране на собствениците за инсталацията да бъдат изменяни при необходимост, така че да са приложими за конкретното местоположение и опасности, свързани с експлоатацията на сондажа. Тези изменения следва да бъдат включени в уведомлението за сондажни дейности. Достатъчната наличност на ресурси за аварийно реагиране следва да се оценява спрямо капацитета за разполагането им на мястото на аварията. Операторите следва да осигурят и редовно да проверяват готовността и ефективността на ресурсите за аварийно реагиране. В надлежно обосновани случаи мерките за реагиране могат да се основават на бързия превоз към отдалечени места на оборудване за реагиране, като устройства за овладяване, и други ресурси.
(36)
Най-добрата световна практика изисква притежателите на лицензи, операторите и собствениците да поемат основната отговорност за контрола на рисковете, които пораждат със своите дейности, включително дейностите, осъществявани от изпълнители от тяхно име, и за тази цел да установят в рамките на корпоративна политика за предотвратяване на големи аварии механизми и най-висока степен на корпоративна ангажираност за прилагането на въпросната политика последователно в рамките на организацията в Съюза и извън него.
(37)
От отговорните оператори и собственици следва да се очаква да провеждат своите дейности в световен мащаб в съответствие с най-добрите практики и стандарти. Последователното прилагане на тези най-добри практики и стандарти следва да стане задължително в рамките на Съюза, като е желателно регистрираните на територията на държавите членки оператори и собственици да прилагат корпоративната политика за предотвратяване на големи аварии, когато извършват дейности извън крайбрежните води на държавите членки, доколкото това е възможно в рамките на приложимата национална правна рамка.
(38)
Като отчитат, че може да не е възможно да се осигури прилагането извън Съюза на корпоративната политика за предотвратяване на големи аварии, държавите членки следва да гарантират, че операторите и собствениците отразяват своите свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води извън Съюза в документите относно корпоративната политика за предотвратяване на големи аварии.
(39)
Информацията относно големи аварии при свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води извън Съюза може да спомогне за по-успешното разбиране на евентуалните причини за тях, за насърчаване извличането на основни поуки и за по-нататъшното развитие на регулаторната рамка. Поради това всички държави членки, включително държавите членки без излаз на море и държавите членки с крайбрежни води, които нямат свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води или не лицензират такива дейности, следва да изискват доклади за големите аварии, възникнали извън Съюза с участието на дружества, регистрирани на тяхна територия, и следва да обменят тази информация на равнището на Съюза. Изискването за такива доклади не следва да засяга аварийното реагиране или правните производства, свързани с аварията. Вместо това тези доклади следва да се съсредоточават върху значението на аварията за по-нататъшното повишаване на безопасността на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води в Съюза.
(40)
Държавите членки следва да очакват от операторите и собствениците, при спазване на най-добрите практики, да установят отношения на ефективно сътрудничество с компетентния орган, като подкрепят най-добрите регулаторни практики на този орган, както и да проявяват активност при осигуряването на най-високите равнища на безопасност, включително при необходимост - като спират дейности, без да е необходима намесата на компетентния орган.
(41)
За да се гарантира, че нито един проблем във връзка с безопасността не е подценен или пренебрегнат, е важно да се създадат и насърчават подходящи средства за поверително сигнализиране на тези проблеми и за защита на подаващите сигналите. Държавите членки не могат да осигурят прилагането на правила извън Съюза, но тези средства следва да дадат възможност лица, които участват в свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води извън Съюза, да сигнализират за евентуални проблеми.
(42)
Обменът на съпоставими данни между държавите членки е трудно осъществим и ненадежден поради липсата на единен формат за докладване на данните във всички държави членки. Наличието на единен формат за докладване на данни от операторите и собствениците на държавите членки би осигурило прозрачност на резултатите на операторите и собствениците във връзка с безопасността и околната среда, би предоставило достъп на обществеността до относима и съпоставима в целия Съюз информация относно безопасността на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води и би улеснило разпространението на поуките, извлечени от големи аварии и предаварийни ситуации.
(43)
За да се осигурят еднакви условия за обмен на информация и насърчаване прозрачността на резултатите от дейността на отрасъла на нефт и газ в крайбрежни води, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия по отношение на формата и това какви данни да бъдат обменяни и предоставяни на обществеността. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (13).
(44)
За приемането на съответните актове за изпълнение следва да се използва процедурата по консултиране, тъй като тези актове са главно от чисто практическо естество. Следователно използването на процедурата по разглеждане не би било оправдано.
(45)
С цел засилване на общественото доверие в надеждността на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води в рамките на Съюза държавите членки следва да представят на Комисията периодични доклади за дейността и инцидентите. Комисията следва периодично да публикува доклади за равнищата на дейността в Съюза и тенденциите в резултатите във връзка с безопасността и опазването на околната среда в отрасъла на нефт и газ в крайбрежни води. Държавите членки следва незабавно да информират за големи аварии Комисията и всяка друга държава членка, чиято територия или води са засегнати, както и заинтересованата общественост.
(46)
Опитът показва, че за да се осигури поверителност на чувствителната информация, е необходимо да се насърчава откритият диалог между компетентния орган и съответния оператор и собственик. За тази цел диалогът между операторите и собствениците и всички държави членки следва да се основава на съответните действащи международни правни инструменти и на правото на Съюза относно достъпа до информация от значение за околната среда, за която се прилага някое първостепенно изискване за безопасност и опазване на околната среда.
(47)
Значението на сътрудничеството между органите по дейностите в крайбрежни води личи ясно от дейността на Форума на институциите по морските дейности в Северно море и Международния форум на регулаторите. Подобно сътрудничество в Съюза е установено в рамките на експертна група - Групата на компетентните органи на ЕС по въпросите на добива на нефт и газ в морски райони (14), чиято цел е насърчаването на ефикасното сътрудничество между националните представители и Комисията, включително чрез разпространяването на най-добрите практики и оперативна информация, установяването на приоритетите за повишаване на стандартите и за даване на становища на Комисията относно реформите в областта на регулирането.
(48)
Аварийното реагиране и планирането на действията при големи аварии следва да стане по-ефективно посредством систематично и планирано сътрудничество между държавите членки, от една страна, и между държавите членки и отрасъла на нефт и газ, от друга страна, както и чрез обмена на съвместими ресурси за аварийно реагиране, включително експертен опит. При необходимост за реагирането и планирането следва да се използват и наличните ресурси и помощта, осигурени от Съюза, по-специално чрез Европейската агенция по морска безопасност (наричана по-долу „Агенцията“), създадена с Регламент (ЕО) № 1406/2002 (15), и механизма на Съюза за гражданска защита, установен с Решение 2007/779/ЕО, Евратом на Съвета (16). Държавите членки следва също така да могат да потърсят допълнителна подкрепа от Агенцията чрез механизма на Съюза за гражданска защита.
(49)
Съгласно Регламент (ЕО) № 1406/2002 Агенцията се създава с цел осигуряване на високо, уеднаквено и ефективно равнище на морска безопасност и предотвратяване на замърсяване, причинено от кораби в рамките на Съюза, както и реагиране на замърсяване на морската среда, причинено от инсталации за нефт и газ.
(50)
При изпълнението на задълженията по настоящата директива следва да се има предвид фактът, че морските води, попадащи под суверенитета или суверенните права и юрисдикцията на държавите членки, съставляват неразделна част от четирите морски региона, посочени в член 4, параграф 1 от Директива 2008/56/ЕО, а именно Балтийско море, Североизточният Атлантически океан, Средиземно море и Черно море. Поради тази причина Съюзът следва приоритетно да засили координацията с трети държави, които имат суверенитет или суверенни права и юрисдикция върху морските води в тези морски региони. Подходящи рамки за сътрудничество са регионалните морски конвенции по смисъла на член 3, точка 10 от Директива 2008/56/ЕО.
(51)
По отношение на Средиземно море във връзка с настоящата директива бяха предприети необходимите действия за присъединяване на Съюза към Протокола относно опазването на Средиземно море от замърсяване в резултат на проучване и експлоатация на континенталния шелф и на морското дъно и неговите недра (17) („Протоколът за крайбрежните води“) към Конвенцията за защита на морската среда и на крайбрежните райони в Средиземноморието („Конвенцията от Барселона“), сключена с Решение 77/585/ЕИО на Съвета (18).
(52)
Арктическите води представляват съседна морска среда с особено значение за Съюза и играят важна роля за смекчаване на въздействието на изменението на климата. Сериозните екологични проблеми във връзка с арктическите води изискват специално внимание, за да се осигури опазване на околната среда в Арктика по отношение на всякакъв вид свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, включително проучвателните дейности, като се има предвид рискът от големи аварии и необходимостта от ефективно реагиране. Държавите членки, които са членове на Арктическия съвет, се поощряват активно да насърчават най-високите стандарти за екологична безопасност в тази уязвима и уникална екосистема чрез създаването на международни правни инструменти във връзка с предотвратяването, готовността и реагирането на замърсяване с нефт на морската среда в Арктика, както и като се основават, наред с другото, на работата на специалната група, създадена от Арктическия съвет, и съществуващите насоки на Арктическия съвет относно свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води.
(53)
Националните външни планове за аварийно реагиране следва да се основават на оценка на риска, като се съобразяват докладите за големите опасности за инсталациите, разположени в съответните крайбрежни води. Държавите членки следва да вземат предвид последните актуализирани насоки за оценка и картографиране на риска за целите на управлението на бедствия, подготвени от Комисията.
(54)
Ефективната реакция при извънредни ситуации изисква незабавни действия от страна на оператора и собственика и тясно сътрудничество с организациите на държавите членки за аварийно реагиране, които координират включването на допълнителни ресурси за аварийно реагиране в зависимост от развитието на ситуацията. Реакцията следва да включва и пълно разследване на аварията, което следва да започне незабавно, така че да се осигури минимална загуба на важна информация и доказателства. След възникването на извънредна ситуация държавите членки следва да направят съответните заключения и да вземат всички необходими мерки.
(55)
От решаващо значение е цялата относима информация, включително техническите данни и параметри, да е на разположение за последващото разследване. Държавите членки следва да осигурят събирането на съответните данни в хода на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води и, в случай на авария - за обезпечаване на сигурността на данните и по-интензивното им събиране. Във връзка с това държавите членки следва да насърчават използването на подходящи технически средства с цел да се подобри надеждността и съхраняването на данни от значение, както и да се предотврати евентуалното им манипулиране.
(56)
За да се осигури ефективно изпълнение на изискванията на настоящата директива, следва да бъдат въведени ефективни, пропорционални и възпиращи санкции за нарушения.
(57)
С цел адаптирането на някои приложения, за да бъде включена допълнителна информация, която може да се окаже необходима в контекста на техническия прогрес, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз във връзка с изменението на изискванията в някои приложения към настоящата директива. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и Съвета.
(58)
Определението за щети на водите в Директива 2004/35/ЕО следва да бъде изменено, за да стане възможно отговорността на притежателите на лицензи по смисъла на посочената директива да се прилага по отношение на морските води на държавите членки, определени в Директива 2008/56/ЕО.
(59)
Много от разпоредбите на настоящата директива не се отнасят за държавите членки без излаз на море, а именно Австрия, Люксембург, Словакия, Унгария и Чешката република. Желателно е обаче при двустранните си контакти с трети държави и със съответните международни организации тези държави членки да утвърждават принципите и високите стандарти, съществуващи в правото на Съюза във връзка с безопасността на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води.
(60)
Не всички държави членки с крайбрежни води позволяват извършването на свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води в рамките на своята юрисдикция. Тези държави членки не участват в лицензирането и предотвратяването на големи аварии при такива дейности. Следователно транспонирането и прилагането на всички разпоредби на настоящата директива от страна на тези държави членки би било непропорционално и ненужно задължение. Въпреки това аварии по време на свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води могат да засегнат и техните брегове. Затова тези държави членки следва, наред с другото, да бъдат подготвени да реагират и да разследват случаи на големи аварии и следва да си сътрудничат посредством звена за контакт с други засегнати държави членки и със съответните трети държави.
(61)
Предвид географското си положение държавите членки без излаз на море не участват в лицензирането или предотвратяването на големи аварии при свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, нито могат да бъдат засегнати от подобни аварии в крайбрежните води на други държави членки. Поради това те не следва да бъдат задължавани да транспонират по-голямата част от разпоредбите на настоящата директива. Въпреки това, когато дадено дружество, което пряко или чрез свое дъщерно дружество извършва свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води извън Съюза, е регистрирано в държава членка без излаз на море, е необходимо тази държава членка да изиска от посоченото дружество да представи доклад за авариите, които биха могли да възникнат при такива дейности, който може да бъде предмет на обмен на равнището на Съюза с цел всички заинтересовани лица в Съюза да се ползват от опита, натрупан в резултат на такива аварии.
(62)
Освен мерките, въведени с настоящата директива, Комисията следва да проучи и други подходящи средства за по-успешно предотвратяване на големи аварии и за ограничаване на последиците от тях.
(63)
Операторите следва да си осигурят достъп до достатъчно материални, човешки и финансови ресурси за предотвратяване на големи аварии и ограничаване на последиците от тях. Тъй като обаче никакви съществуващи инструменти за финансово обезпечение, включително договорености за споделяне на риска, не могат да обхванат всички възможни последици от големи аварии, Комисията следва да направи допълнителен анализ и проучвания на подходящите мерки за осигуряване на достатъчно надежден режим на отговорността за щети при свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, изисквания относно финансовия капацитет, включително наличието на подходящи инструменти за финансово обезпечение или други средства. Това може да включва проучване на осъществимостта на схема за взаимно компенсиране. Комисията следва да представи на Европейския парламент и на Съвета доклад за заключенията си, придружен при необходимост от предложения.
(64)
На равнището на Съюза е важно техническите стандарти да бъдат допълнени от съответната правна рамка от законодателство относно безопасността на продуктите и тези стандарти да се прилагат по отношение на всички инсталации в крайбрежни води на държавите членки, а не само по отношение на неподвижните производствени инсталации. Ето защо Комисията следва да направи допълнителен анализ на стандартите за безопасност на продуктите, приложими по отношение на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води.
(65)
Тъй като целта на настоящата директива, а именно установяването на минимални изисквания за предотвратяването на големи аварии при свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води и ограничаването на последиците от такива аварии, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите членки и следователно, предвид обхвата и последиците на предложеното действие, може да бъде постигната по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигането на тази цел,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
ГЛАВА I
УВОДНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет и обхват
1. Настоящата директива установява минималните изисквания за предотвратяване на големи аварии при свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води и за ограничаване на последиците от такива аварии.
2. Настоящата директива не засяга правото на Съюза, отнасящо се до безопасността и здравето на работниците на работното място, по-специално директиви 89/391/ЕИО и 92/91/ЕИО.
3. Настоящата директива не се засяга директиви 94/22/ЕО, 2001/42/ЕО, 2003/4/ЕО (19), 2003/35/ЕО, 2010/75/ЕС (20) и 2011/92/ЕС.
Член 2
Определения
За целите на настоящата директива:
1)
„голяма авария“ по отношение на инсталация или свързана инфраструктура означава:
а)
инцидент, включващ взрив, пожар, изгубване контрола върху сондаж или изпускане на нефт, газ или опасни вещества, които водят или е силно вероятно да доведат до смъртни случаи или сериозни наранявания на лица;
б)
инцидент, пораждащ сериозни щети за инсталацията или свързаната инфраструктура, който води или е силно вероятно да доведе до смъртни случаи или сериозни наранявания на лица;
в)
всякакъв друг инцидент, водещ до смърт или сериозно нараняване на пет или повече лица, които са на инсталация в крайбрежни води, където е разположен източникът на опасност, или които участват в свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води във връзка с инсталацията или свързаната инфраструктура; или
г)
всеки значителен екологичен инцидент, възникнал в резултат от инциденти, посочени в букви а), б) и в).
За да се определи дали даден инцидент съставлява голяма авария по буква а), б) или г), инсталациите, на които обикновено няма човешко присъствие, се приемат за инсталации, на които има човешко присъствие;
2)
„в крайбрежни води“ означава разположен в териториално море, в изключителна икономическа зона или на континенталния шелф на държавите членки по смисъла на Конвенцията на Организацията на обединените нации по морско право;
3)
„свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води“ означава всички дейности във връзка с инсталация или свързана инфраструктура, включително тяхното проектиране, планиране, изграждане, експлоатация и извеждане от експлоатация, отнасящи се до проучване и добив на нефт и газ, но без пренос на нефт и газ от един бряг до друг;
4)
„риск“ означава комбинацията от вероятността за настъпване на дадено събитие и последиците от него;
5)
„оператор“ означава субектът, определен от притежателя на лиценз или от лицензиращия орган за осъществяването на свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, включително планирането и изпълнението на сондажна дейност или управлението и контрола на функциите на дадена производствена инсталация;
6)
„подходящ“ означава правилен или напълно уместен за дадено изискване или ситуация - включително въз основа на оценка на пропорционалните усилия и разходи, основаващ се на обективни доказателства и доказан чрез анализ, сравнение с подходящи стандарти или други решения, които са били използвани при сравними ситуации от други органи или отрасли;
7)
„субект“ означава всяко физическо или юридическо лице или група от такива лица;
8)
„приемлив“ във връзка с риск означава ниво на риск, по отношение на което времето, разходите или усилията за по-нататъшното му намаляване биха били силно непропорционални спрямо ползите от подобно намаляване. При оценката дали времето, разходите или усилията биха били силно непропорционални спрямо ползите от по-нататъшното намаляване на риска се вземат предвид най-добрите практики във връзка с нивата на риска, съвместими с начинанието;
9)
„лиценз“ означава разрешително за извършване на свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води съгласно Директива 94/22/ЕО;
10)
„област, обект на лиценз“ означава географската област, обхваната от лиценза;
11)
„притежател на лиценз“ означава лице, което притежава лиценз или лица, съпритежатели на лиценз;
12)
„изпълнител“ означава всеки субект, с който операторът или собственикът е сключил договор за изпълнение на конкретни задачи от името на оператора или на собственика;
13)
„лицензиращ орган“ означава публичният орган, който е отговорен за издаването на разрешителни или за контрола върху използването им, както е предвидено в Директива 94/22/ЕО;
14)
„компетентен орган“ означава публичният орган, определен съгласно настоящата директива и отговарящ за изпълнението на задълженията, възложени му с настоящата директива. Компетентният орган може да се състои от една или повече публични структури;
15)
„проучване“ означава сондирането в даден участък и всички съответни свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, необходими на етапа преди свързаните с добива дейности;
16)
„добив“ означава извличане в крайбрежни води на нефт и газ от подземните слоеве на област, обект на лиценз, включително преработката на нефт и газ в крайбрежни води и техния пренос чрез свързана инфраструктура;
17)
„непроизводствена инсталация“ означава инсталация, различна от инсталация, която се използва за добив на нефт и газ;
18)
„общественост“ означава един или повече субекти и - в съответствие с националното законодателство или практика - техните сдружения, организации или групи;
19)
„инсталация“ означава стационарно, трайно прикрепено или подвижно съоръжение или комбинация от съоръжения, постоянно свързани помежду си с мостове или други конструкции, използвани за свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води или във връзка с такива дейности. Инсталациите включват подвижни крайбрежни сондажни съоръжения единствено когато са разположени в крайбрежни води за целите на дейностите по сондаж, добив или други свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води;
20)
„производствена инсталация“ означава инсталация, която се използва за добив;
21)
„свързана инфраструктура“ означава, в рамките на зоната на безопасност или в рамките на съседна зона на по-голямо разстояние от инсталацията, определено по преценка на държавата членка:
а)
всеки сондаж и свързани структури, допълнителни съоръжения и устройства, свързани с инсталацията;
б)
всякаква апаратура и обекти, разположени на главната конструкция на инсталацията или прикрепени към нея;
в)
всякаква прикрепена към тръбопровода апаратура и обекти;
22)
„приемане“ във връзка с доклада за големи опасности означава писменото съобщение от компетентния орган до оператора или собственика, че ако бъде изпълнен по описания в него начин, докладът отговаря на изискванията на настоящата директива. Приемането не предполага прехвърляне на отговорността за контрола на големите опасности към компетентния орган;
23)
„голяма опасност“ означава ситуация, която може да доведе до голяма авария;
24)
„сондажна дейност“ означава всяка дейност, свързана със сондаж, която би могла да доведе до случайно изпускане на вещества, които биха могли да предизвикат голяма авария, включително пробиването на сондаж, ремонтът или промяната на сондаж, спирането на сондажни дейности или окончателното напускане на сондаж;
25)
„комбинирана дейност“ означава дейност, осъществявана от инсталация съвместно с друга инсталация или инсталации за цели, свързани с другата или другите инсталации, която оказва съществено въздействие върху рисковете за безопасността на хората или опазването на околната среда на някоя инсталация или на всички тях;
26)
„зона на безопасност“ означава площта в периметър от 500 метра от всяка част на инсталацията, установена от държавата членка;
27)
„собственик“ означава субект, на който нормативно е възложен контролът върху дейността на непроизводствена инсталация;
28)
„вътрешен план за аварийно реагиране“ означава план, изготвен от оператора или собственика съгласно изискванията на настоящата директива относно мерките за предотвратяване на разрастването или за ограничаване на последиците от голяма авария при свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води;
29)
„независима проверка“ означава оценка и потвърждаване на точността на конкретни писмени декларации от субект или организационно подразделение на оператора или собственика, което не се контролира или влияе от субекта или организационното подразделение, използващо декларациите;
30)
„съществено изменение“ означава:
а)
при доклад за големи опасности - изменение на основанието, въз основа на което е бил приет първоначалният доклад, включително, наред с другото, материалните промени, наличието на нови знания или технологии и измененията в оперативното управление;
б)
при уведомление за сондажни дейности или за комбинирани дейности - изменение на основанието, въз основа на което е било подадено първоначалното уведомление, включително, наред с другото, материалните промени, замяната на инсталацията с друга, наличието на нови знания или технологии и измененията в оперативното управление;
31)
„започване на дейностите“ означава моментът във времето, в който инсталацията или свързаната инфраструктура е включена за първи път в дейностите, за които е предназначена;
32)
„ефективност на реагирането при нефтен разлив“ означава ефективност на системите за реагиране при нефтен разлив, определена въз основа на анализ на честотата, продължителността и графика на условията на околната среда, които биха попречили да се реагира. Оценката на ефективността на реагирането при нефтен разлив се изразява като процент от време, през което тези условия не са налице, и включва описание на оперативните ограничения за засегнатите инсталации вследствие на тази оценка;
33)
„критични елементи във връзка с безопасността и околната среда“ означава части на дадена инсталация, включително компютърните програми, чиято цел е да предотвратят или да ограничат последиците от голяма авария или чиято неизправност би могла да причини голяма авария или да допринесе съществено за такава авария;
34)
„тристранна консултация“ означава официална договореност за осигуряване на диалог и сътрудничество между компетентния орган, операторите и собствениците и представителите на работниците;
35)
„отрасъл“ означава субекти, които пряко участват в свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води по настоящата директива или чиято дейност е пряко свързана с такива дейности;
36)
„външен план за аварийно реагиране“ означава местна, национална или регионална стратегия за предотвратяване на разрастването или за ограничаване на последиците от голяма авария при свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води с използване на всички ресурси, с които разполага операторът, описани в съответния вътрешен план за аварийно реагиране, както и всякакви допълнителни ресурси, осигурени от държавите членки;
37)
„значителен екологичен инцидент“ означава инцидент, който води или може да доведе до сериозни неблагоприятни въздействия върху околната среда в съответствие с Директива 2004/35/ЕО.
ГЛАВА II
ПРЕДОТВРАТЯВАНЕ НА ГОЛЕМИ АВАРИИ ПРИ СВЪРЗАНИ С НЕФТ И ГАЗ ДЕЙНОСТИ В КРАЙБРЕЖНИ ВОДИ
Член 3
Основни принципи на управлението на риска при свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води
1. Държавите членки изискват от операторите да осигурят предприемането на всички подходящи мерки за предотвратяване на големи аварии при свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води.
2. Държавите членки правят необходимото операторите да не се освобождават от задълженията си по настоящата директива поради факта, че действията или пропуските, които водят или допринасят за големи аварии, се дължат на изпълнители.
3. В случай че възникне голяма авария, държавите членки правят необходимото операторите да вземат всички подходящи мерки за ограничаване на последиците от нея за човешкото здраве и околната среда.
4. Държавите членки изискват от операторите да направят необходимото свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води да се извършват въз основа на системно управление на риска, така че остатъчните рискове от големи аварии за хората, околната среда и ресурсите в инсталации в крайбрежни води да са приемливи.
Член 4
Съображения във връзка с безопасността и околната среда, отнасящи се до лицензите
1. Държавите членки правят необходимото решенията за даване или прехвърляне на лицензи за извършване на свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води да бъдат съобразени със способността на кандидата за лиценз да спазва изискванията за дейностите в рамките на лиценза, предвидени в съответните разпоредби на правото на Съюза, и по-специално в настоящата директива.
2. По-специално, когато се оценява техническата и финансова способност на кандидата за лиценз, се взема надлежно предвид следното:
а)
рисковете, опасностите и всяка друга относима информация във връзка със съответната област, обект на лиценз, включително, ако е необходимо, разходите, свързани с увреждането на морската среда, посочени в член 8, параграф 1, буква в) от Директива 2008/56/ЕО;
б)
конкретния етап на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води;
в)
финансовите възможности на кандидата, включително всякакви финансови обезпечения, за покриване на отговорността, която може да бъде породена от въпросните свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, включително отговорността за евентуални икономически вреди, когато националното право предвижда подобна отговорност;
г)
наличната информация относно резултатите във връзка с безопасността и околната среда на кандидата, включително по отношение на големи аварии, доколкото е приложимо за дейностите, за които е поискан лицензът.
Преди да издаде или прехвърли лиценз за свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, лицензиращият орган се консултира с компетентния орган, ако е целесъобразно.
3. Държавите членки правят необходимото лицензиращият орган да не издава лиценз, докато не се увери въз основа на представени от кандидата доказателства, че кандидатът вече е предприел или ще предприеме достатъчни мерки въз основа на правила, решение за които вземат държавите членки, за покриване на отговорността, която може да бъде породена от извършвани от кандидата свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води. Тази мерки трябва да са приложими и ефективни при започването на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води. Държавите членки изискват от кандидатите да представят по подходящ начин доказателства за техническия и финансов капацитет и всякаква друга информация от значение за областта, обхваната от лиценза, и конкретния етап на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води.
Държавите членки преценяват дали мерките по първа алинея са достатъчни да се установи дали кандидатът притежава достатъчно финансови ресурси за незабавното въвеждане и непрекъснатото поддържане на всички мерки, необходими за ефективното аварийно реагиране и последващото отстраняване на щетите.
Държавите членки улесняват установяването на устойчиви финансови инструменти и други мерки с цел да подпомогнат кандидатите за лицензи да докажат своя финансов капацитет съгласно първа алинея.
Държавите членки установяват най-малко процедури, гарантиращи бързата обработка по подходящ начин на претенциите за обезщетение, включително по отношение на изплащането на обезщетение за трансгранични инциденти.
Държавите членки изискват от притежателите на лиценз да поддържат достатъчен капацитет за посрещане на финансовите си задължения, произтичащи от отговорност за свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води.
4. Операторът се определя от лицензиращия орган или от притежателя на лиценз. Когато операторът се определя от притежателя на лиценз, лицензиращият орган се уведомява за това предварително. В такива случаи лицензиращият орган, при необходимост като се консултира с компетентен орган, може да възрази срещу определянето на оператора. В случай на такова възражение държавите членки изискват от притежателя на лиценз да определи подходящ друг оператор или да поеме задълженията на оператора по смисъла на настоящата директива.
5. Лицензионните процедури за свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води, отнасящи се до определена област, обект на лиценз, се организират така, че информацията, събрана в резултат на проучвателни дейности, да може да бъде проучена от държавите членки преди започване на добива.
6. Когато се оценяват техническите и финансовите способности на кандидата за лиценз, се обръща специално внимание на чувствителната в екологично отношение морска и крайбрежна среда, по-специално екосистемите, които изпълняват важна роля за смекчаването и приспособяването към изменението на климата, като солените блата и пластовете морска трева, както и защитените морски зони като специалните защитени зони съгласно Директива 92/43/ЕИО на Съвета от 21 май 1992 г. за опазване на естествените местообитания и на дивата флора и фауна (21), специалните защитени зони съгласно Директива 2009/147/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 30 ноември 2009 г. относно опазването на дивите птици (22), както и защитените морски зони, договорени от Съюза или съответните държави членки в рамките на международните или регионалните споразумения, по които те са страни.
Член 5
Участие на обществеността във връзка с въздействието върху околната среда на планирани проучвателни дейности за нефт и газ в крайбрежни води
1. Пробиването на проучвателен сондаж от непроизводствена инсталация не започва, преди съответните органи на държавите членки да са осигурили реално участие на обществеността на ранен етап във връзка с евентуалното въздействие върху околната среда на планирани свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води съгласно други правни актове на Съюза, по-специално директиви 2001/42/ЕО или 2011/92/ЕС, в зависимост от случая.
2. Когато не е било осигурено участие на обществеността съгласно параграф 1, държавите членки осигуряват предприемането на следните мерки:
а)
обществеността се информира, чрез публични обявления или други подходящи средства като електронни медии, за това къде се планира да бъдат разрешени проучвателни дейности;
б)
установява се заинтересованата общественост, включително онази част от обществеността, която е засегната или има вероятност да бъде засегната от решението за разрешаване на проучвателните дейности, или която има интерес от това решение, включително съответните неправителствени организации, като например организациите, подкрепящи опазването на околната среда, и други организации от значение;
в)
съответната информация за такива планирани дейности се предоставя на обществеността, включително, наред с другото, информация относно правото на участие във вземането на решения и за това до кого могат да бъдат изпращани бележки и въпроси;
г)
обществеността има право да прави бележки и да изразява мнения по времето, когато все още са възможни всякакви варианти, преди да бъде взето решение за разрешаване на проучвателните дейности;
д)
при вземането на решения по буква г) надлежно се вземат предвид резултатите от участието на обществеността; и
е)
след като е разгледала бележките и мненията на обществеността, съответната държава членка незабавно информира обществеността за взетите решения и за мотивите и съображенията, на които те се основават, включително информация за процеса на участие на обществеността.
Предвиждат се разумни срокове, с които се осигурява достатъчно време за всеки един от различните етапи на участието на обществеността.
3. Настоящият член не се прилага за области, по отношение на които е издаден лиценз преди 18 юли 2013 г.
Член 6
Свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води в границите на областите, обект на лиценз
1. Държавите членки правят необходимото производствените инсталации и свързаната инфраструктура да бъдат експлоатирани единствено в области, обект на лиценз, и само от оператори, определени за тази цел съгласно член 4, параграф 4.
2. Държавите членки изискват от притежателите на лицензи да гарантират, че операторът разполага с капацитет за спазване на изискванията за конкретната дейност в рамките на лиценза.
3. През цялото времетраене на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води държавите членки изискват от притежателите на лиценз да предприемат всички разумни стъпки за осигуряване от страна на оператора на спазването на изискванията и изпълнението на функциите и задълженията по настоящата директива.
4. Когато компетентният орган констатира, че операторът вече не е в състояние да спазва съответните изисквания съгласно настоящата директива, се информира лицензиращият орган. След това лицензиращият орган уведомява за това притежателя на лиценза, който поема отговорността за изпълнението на съответните задължения и незабавно предлага на лицензиращия орган заместващ оператор.
5. Държавите членки правят необходимото дейностите, свързани с производствени или непроизводствени инсталации, да не започват или да не продължават, преди компетентният орган да приеме доклада за големите опасности в съответствие с настоящата директива.
6. Държавите членки правят необходимото сондажните дейности или комбинираните дейности да не започват или да не продължават, преди докладът за големите опасности за включените инсталации да е приет в съответствие с настоящата директива. Освен това тези дейности не може да започват или да продължат, ако до компетентния орган не е подадено уведомление за сондажни дейности или уведомление за комбинирани дейности съгласно член 11, параграф 1, буква з) или и) съответно, или ако компетентният орган направи възражения относно съдържанието на уведомлението.
7. Държавите членки правят необходимото за установяването на зона на безопасност около всяка инсталация и за забрана на влизането или пребиваването на плавателни съдове в тази зона на безопасност.
Тази забрана обаче не се прилага за плавателни съдове, които влизат или пребивават в зоната на безопасност:
а)
във връзка с полагането, проверката, изпробването, ремонта, поддръжката, поправката, подмяната или демонтирането на всякакви подводни кабели или тръбопроводи в зоната на безопасност или близо до нея;
б)
да предоставят услуги или да превозват лица или стоки към или от инсталация в зоната на безопасност;
в)
съгласно указанията на държавата членка да извършват проверка на инсталации или свързана инфраструктура в зоната на безопасност;
г)
във връзка със спасяване или в опит за спасяване на човешки живот или имущество;
д)
поради неблагоприятни метеорологични условия;
е)
в случай на бедствие; или
ж)
със съгласието на оператора, на собственика или на държавата членка, в която е разположена зоната на безопасност.
8. Държавите членки създават механизъм за ефективно участие в рамките на тристранни консултации на компетентния орган, операторите и собствениците и представителите на работниците при изготвянето на стандартите и политиките, отнасящи се до предотвратяването на големи аварии.
Член 7
Отговорност за екологични щети
Без да се засяга съществуващият обхват на отговорността във връзка с предотвратяването и отстраняването на екологични щети съгласно Директива 2004/35/ЕО, държавите членки правят необходимото притежателят на лиценз да носи имуществена отговорност за предотвратяването и отстраняването на екологични щети по смисъла на настоящата директива, причинени от свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, осъществявани от притежателя на лиценз или оператора, или от тяхно име.
Член 8
Определяне на компетентния орган
1. Държавите членки определят компетентен орган, натоварен със следните регулаторни функции:
а)
оценка и приемане на доклади за големите опасности, оценка на уведомления за проекти, оценка на уведомления за сондажни дейности или за комбинирани дейности, както и на други подобни документи, които му се представят;
б)
надзор върху спазването на настоящата директива от страна на операторите и собствениците, включително инспекции, разследвания и действия по изпълнението;
в)
консултиране на други органи или ведомства, включително на лицензиращия орган;
г)
съставяне на годишни планове съгласно член 21;
д)
изготвяне на доклади;
е)
сътрудничество с компетентните органи или със звената за контакт по член 27.
2. Във всеки един момент държавите членки гарантират независимостта и обективността на компетентния орган при изпълнението на регулаторните му функции, и по-специално по отношение на параграф 1, букви а), б) и в). Също така се предотвратяват конфликтите на интереси между регулаторните функции на компетентния орган, от една страна, и от друга страна, регулаторните функции, отнасящи се до икономическото развитие на природните ресурси в крайбрежни води и лицензирането на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води в държавите членки, както и събирането и управлението на приходите от тези дейности.
3. За постигането на целите по параграф 2 държавите членки изискват регулаторните функции на компетентния орган да се изпълняват в рамките на орган, който е независим от която и да е от функциите на държавата членка, свързани с икономическото развитие на природните ресурси в крайбрежни води и лицензирането на свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води в рамките на държавата членка, както и със събирането и управлението на приходите от тези дейности.
Въпреки това, когато общият брой на инсталациите, на които обикновено има човешко присъствие, е по-малък от шест, заинтересованата държава членка може да реши да не прилага първата алинея. Подобно решение не засяга задълженията ѝ по параграф 2.
4. Държавите членки предоставят на разположение на обществеността описание на това как е организиран компетентният орган, включително защо са го създали по този начин и как са осигурили изпълнението на регулаторните функции по параграф 1 и спазването на задълженията по параграф 2.
5. Държавите членки правят необходимото компетентният орган да разполага с нужните човешки и финансови ресурси, за да може да изпълнява задълженията си съгласно настоящата директива. Тези ресурси са съобразени с равнището на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води на държавата членка.
6. Държавите членки могат да сключат официални споразумения със съответни агенции на Съюза и други подходящи органи, когато има такива, за осигуряването на експертен опит за подпомагане на компетентния орган при изпълнението на неговите регулаторни функции. За целите на настоящия параграф няма да се счита за подходящ орган, чиято обективност може да бъде поставена под съмнение поради конфликт на интереси.
7. Държавите членки могат да създават механизми, съгласно които финансовите разходи на компетентния орган при изпълнението на неговите задължения по настоящата директива могат да бъдат възстановявани от притежателите на лицензи, операторите или собствениците.
8. Когато компетентният орган се състои от повече от една структура, държавите членки полагат всички усилия за избягване на дублиране на регулаторните функции между тях. Държавите членки могат да определят една от съставните структури за водеща и отговаряща за координацията на регулаторните функции по настоящата директива и за докладването на Комисията.
9. Държавите членки правят преглед на дейностите на компетентния орган и вземат всички необходими мерки за подобряване на неговата ефективност при изпълнението на регулаторните функции по параграф 1.
Член 9
Работа на компетентния орган
Държавите членки правят необходимото компетентният орган:
а)
да действа независимо от политиките, регулаторните решения или други съображения, нямащи отношение към задълженията му по настоящата директива;
б)
да определи ясно обема на своята отговорност и на отговорността на оператора и собственика за контрола на рисковете от големи аварии съгласно настоящата директива;
в)
да установи политика, процеси и процедури за задълбочена оценка на докладите за големите опасности и на уведомленията, подадени съгласно член 11, както и надзор за спазването на настоящата директива в рамките на юрисдикцията на държавите членки, включително инспекции, разследвания и действия по изпълнението;
г)
да предостави политиката, процесите и процедурите съгласно буква в) на разположение на операторите и собствениците и да предостави обобщена информация за тях на разположение на обществеността;
д)
при необходимост да разработва и въвежда съгласувани или съвместни процедури с други органи на държавите членки за изпълнение на задълженията по настоящата директива; и
е)
да основава политиката, организацията и оперативните си процедури на принципите, изложени в приложение III.
Член 10
Задачи на Европейската агенция по морска безопасност
1. Европейската агенция по морска безопасност (ЕАМБ) (наричана по-долу „Агенцията“) предоставя на държавите членки и Комисията необходимата техническа и научна помощ в съответствие с мандата ѝ съгласно Регламент (ЕО) № 1406/2002.
2. В рамките на своя мандат Агенцията:
а)
подпомага Комисията и засегнатата държава членка, по нейно искане, в определянето и проследяването на размера на даден нефтен или газов разлив;
б)
по тяхно искане, подпомага държавите членки при подготовката и изпълнението на външните планове за аварийно реагиране, особено при трансгранично въздействие в рамките на крайбрежните води на държавите членки и извън тях;
в)
въз основа на външните и вътрешните планове за енергийно реагиране на държавите членки разработва заедно с държавите членки и операторите опис на наличното оборудване и услуги за аварийно реагиране.
3. При поискване Агенцията може:
а)
да подпомага Комисията в оценката на съответствието на външните планове за аварийно реагиране на държавите членки с настоящата директива;
б)
да прави преглед на ученията, насочени към изпитването на трансграничните и аварийни механизми на Съюза.
ГЛАВА III
ПОДГОТОВКА И ОСЪЩЕСТВЯВАНЕ НА СВЪРЗАНИ С НЕФТ И ГАЗ ДЕЙНОСТИ В КРАЙБРЕЖНИ ВОДИ
Член 11
Документи, които се подават за осъществяване на свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води
1. Държавите членки правят необходимото операторът или собственикът да подаде до компетентния орган следните документи:
а)
корпоративната политика за предотвратяване на големи аварии или подходящо нейно описание в съответствие с член 19, параграфи 1 и 5;
б)
системата за управление във връзка с безопасността и околната среда, приложима към инсталацията, или подходящо нейно описание в съответствие с член 19, параграфи 3 и 5;
в)
в случай на планирана производствена инсталация - уведомление за проекта в съответствие с изискванията на част 1 от приложение I;
г)
описание на схемата за независима проверка в съответствие с член 17;
д)
доклад за големите опасности в съответствие с членове 12 и 13;
е)
при съществено изменение или при демонтиране на инсталацията, изменен доклад за големите опасности в съответствие с членове 12 и 13;
ж)
вътрешния план за аварийно реагиране или подходящо негово описание в съответствие с членове 14 и 28;
з)
в случай на сондажна дейност - уведомление за тази сондажна дейност и информация за нея в съответствие с член 15;
и)
в случай на комбинирана дейност -уведомление за комбинирани дейности в съответствие с член 16;
й)
в случай на съществуваща производствена инсталация, която предстои да бъде преместена на ново място за добив, на което да бъде експлоатирана - уведомление за промяна на местоположението в съответствие с приложение I, част 1;
к)
всички други относими документи, поискани от компетентния орган.
2. Документите, които се подават съгласно параграф 1, букви а), б), г) и ж), се включват в доклада за големите опасности, който се изисква съгласно параграф 1, буква д). Корпоративната политика за предотвратяване на големи аварии на оператори на сондажи се прилага към уведомлението за сондажни дейности, което се подава съгласно параграф1, буква з), когато не била подадена преди това.
3. Уведомлението за проекта, което се изисква съгласно параграф 1, буква в), се подава до компетентния орган в срока, определен от него, преди предвиденото подаване на доклада за големите опасности във връзка с планираната дейност. В отговор на уведомление за проекта компетентният орган прави бележки, които да бъдат отразени в доклада за големите опасности.
4. Когато съществуваща производствена инсталация предстои да навлезе в крайбрежните води на държава членка или да ги напусне, операторът уведомява компетентния орган писмено преди датата, на която производствената инсталация се очаква да навлезе в крайбрежните води на държавата членка или да ги напусне.
5. Уведомлението за промяна на местоположението, което се изисква съгласно параграф 1, буква й), се подава до компетентният орган на достатъчно ранен етап от процеса, за да може по време на изготвянето на доклада за големите опасности операторът да вземе предвид всички въпроси, повдигнати от компетентния орган.
6. В случай на съществено изменение, което засяга уведомление за проект или за промяна на местоположението преди предаването на доклада за големите опасности, компетентният орган се уведомява за това изменение възможно най-рано.
7. Докладът за големите опасности, който се изисква съгласно параграф 1, буква е), се подава до компетентния орган в срока, определен от него, преди планираното започване на дейностите.
Член 12
Доклад за големите опасности във връзка с производствена инсталация
1. Държавите членки осигуряват изготвянето от оператора на доклад за големите опасности във връзка с производствена инсталация, който се подава съгласно член 11, параграф 1, буква д). Посоченият доклад съдържа информацията, посочена в части 2 и 5 от приложение I, и се актуализира при необходимост или когато това бъде поискано от компетентния орган.
2. Държавите членки правят необходимото за провеждането на консултации с представителите на работниците на съответните етапи от изготвянето на доклада за големите опасности във връзка с производствена инсталация, както и за представянето на доказателства във връзка с това в съответствие с част 2, точка 3 от приложение I.
3. Със съгласието на компетентния орган докладът за големите опасности във връзка с производствена инсталация може да бъде изготвен по отношение на група инсталации.
4. Когато е необходима допълнителна информация, преди докладът за големите опасности да бъде приет, държавите членки правят необходимото операторът да предостави, по искане на компетентния орган, тази информация и да направи всички необходими промени в подадения доклад за големите опасности.
5. В случай че по производствената инсталация се налагат промени, които водят до съществено изменение, или е планирано демонтирането на трайно прикрепена производствена инсталация, операторът изготвя изменен доклад за големите опасности, който се подава съгласно член 11, параграф 1, буква е) в срок, определен от компетентния орган, в съответствие с част 6 от приложение I.
6. Държавите членки правят необходимото планираните промени да не се въвеждат или демонтирането да не започва, докато компетентният орган не приеме изменения доклад за големите опасности за производствената инсталация.
7. Докладът за големите опасности във връзка с производствена инсталация подлежи на пълен периодичен преглед от страна на оператора най-малко веднъж на всеки пет години или по-често, по искане на компетентния орган. Резултатите от този преглед се съобщават на компетентния орган.
Член 13
Доклад за големите опасности във връзка с непроизводствена инсталация
1. Държавите членки осигуряват изготвянето от собственика на доклад за големите опасности във връзка с непроизводствена инсталация, който се подава съгласно член 11, параграф 1, буква д). Този доклад съдържа информацията, посочена в части 3 и 5 от приложение I, и се актуализира при необходимост или когато това бъде поискано от компетентния орган.
2. Държавите членки правят необходимото за провеждането на консултации с представителите на работниците на съответните етапи от изготвянето на доклада за големите опасности във връзка с непроизводствена инсталация и за представянето на доказателства във връзка с това в съответствие с част 3, точка 2 от приложение I.
3. Когато е необходима допълнителна информация, преди докладът за големите опасности във връзка с непроизводствена инсталация да бъде приет, държавите членки изискват от собственика да предостави, по искане на компетентния орган, тази информация и да направи всички необходими промени в подадения доклад за големите опасности.
4. В случай че по непроизводствената инсталация се налагат промени, които водят до съществено изменение, или се планира демонтиране на трайно прикрепена непроизводствена инсталация, собственикът изготвя изменен доклад за големите опасности, който се подава съгласно член 11, параграф 1, буква е) в срок, определен от компетентния орган, в съответствие с част 6, точки 1, 2 и 3 от приложение I.
5. Във връзка с трайно прикрепена непроизводствена инсталация държавите членки правят необходимото планираните промени да не се въвеждат или демонтирането да не започва, докато компетентният орган не приеме изменения доклад за големите опасности за трайно прикрепената непроизводствена инсталация.
6. Във връзка с подвижна непроизводствена инсталация държавите членки правят необходимото планираните промени да не се въвеждат, докато компетентният орган не приеме изменения доклад за големите опасности за подвижната непроизводствена инсталация.
7. Докладът за големите опасности във връзка с непроизводствена инсталация подлежи на пълен периодичен преглед от страна на собственика най-малко веднъж на всеки 5 години или по-често, по искане на компетентния орган. Резултатите от този преглед се съобщават на компетентния орган.
Член 14
Вътрешни планове за аварийно реагиране
1. Държавите членки правят необходимото операторите или собствениците, в зависимост от случая, да изготвят вътрешни планове за аварийно реагиране, които се подават съгласно член 11, параграф 1, буква ж). Плановете се изготвят в съответствие с член 28, като вземат предвид оценката на риска във връзка с големи аварии, предприета по време на изготвянето на последния доклад за големите опасности. Планът включва анализ на ефективността на реагирането при нефтен разлив.
2. Когато за извършването на сондажни дейности ще бъде използвана подвижна непроизводствена инсталация, във вътрешния план за аварийно реагиране на инсталацията се взема предвид оценката на риска, предприета по време на изготвянето на уведомлението за сондажни дейности, което се подава съгласно член 11, параграф 1, буква з). Когато вътрешният план за аварийно реагиране трябва да бъде изменен поради особеното естество или местоположението на сондажа, държавите членки правят необходимото операторът на сондажа да подаде до компетентния орган изменения вътрешен план за аварийно реагиране или подходящо негово описание в допълнение към съответното уведомление за сондажни дейности.
3. Когато за извършването на комбинирани дейности ще бъде използвана непроизводствена инсталация, вътрешният план за аварийно реагиране се изменя така, че в него да бъдат отразени комбинираните дейности, и се подава до компетентния орган в допълнение към съответното уведомление за комбинираните дейности.
Член 15
Уведомление и информация за сондажни дейности
1. Държавите членки правят необходимото операторът на сондажа да изготви уведомлението, което се подава съгласно член 11, параграф 1, буква з) до компетентния орган. То се подава в срок, определен от компетентния орган, преди започването на сондажната дейност. Това уведомление за сондажни дейности трябва да съдържа данни за проекта на сондажа и за предлаганите сондажни дейности в съответствие с част 4 от приложение I. Това включва анализ на ефективността на реагирането при нефтен разлив.
2. Компетентният орган разглежда уведомлението и, когато счита за необходимо, преди започването на сондажните дейности предприема подходящи действия, които могат да включват забрана за започването на дейностите.
3. Държавите членки правят необходимото операторът на сондажа да включи независимия проверяващ в планирането и изготвянето на съществено изменение на подаденото уведомление за сондажни дейности съгласно член 17, параграф 4, буква б) и незабавно да информира компетентния орган за всяко съществено изменение в подаденото уведомление за сондажни дейности. Компетентният орган разглежда тези изменения и, когато счита за необходимо, предприема подходящи действия.
4. Държавите членки правят необходимото операторът на сондажа да подаде до компетентния орган доклади за сондажните дейности в съответствие с изискванията на приложение II. Докладите се подават ежеседмично, считано от деня на започване на сондажните дейности, или на определени от компетентния орган интервали от време.
Член 16
Уведомление за комбинирани дейности
1. Държавите членки правят необходимото операторите и собствениците, участващи в комбинирани дейности, съвместно да изготвят уведомлението, което се подава съгласно член 11, параграф 1, буква и). Уведомлението трябва да съдържа информацията, посочена в част 7 от приложение I. Държавите членки правят необходимото един от съответните оператори да подаде уведомлението за комбинирани дейности до компетентния орган. Уведомлението се подава в срока, определен от компетентния орган, преди започването на комбинираните дейности.
2. Компетентният орган разглежда уведомлението и когато счита за необходимо, преди започването на комбинираните дейности предприема подходящи действия, които могат да включват забрана за започването на дейностите.
3. Държавите членки правят необходимото операторът, подал уведомлението, да информира незабавно компетентния орган за всяко съществено изменение на подаденото уведомление. Компетентният орган разглежда тези изменения и, когато счита за необходимо, предприема подходящи действия.
Член 17
Независима проверка
1. Държавите членки гарантират, че операторите и собствениците установяват схеми за независима проверка и изготвят описание на тези схеми, което се подава съгласно член 11, параграф 1, буква г) и се включва в системата за управление във връзка с безопасността и околната среда, подадена съгласно член 11, параграф 1, буква б). Описанието съдържа информацията, посочена в част 5 от приложение I.
2. Резултатите от независимата проверка не засягат отговорността на оператора или собственика за правилното и безопасно функциониране на оборудването и системите, предмет на проверката.
3. Изборът на независим проверител и структурата на схемите за независима проверка трябва да отговарят на критериите в приложение V.
4. Схемите за независима проверка се установяват:
а)
по отношение на инсталациите, за да се осигури независима гаранция, че критичните елементи във връзка с безопасността и околната среда, набелязани в оценката на риска за инсталацията, както е описано в доклада за големите опасности, са подходящи и че графикът за проверка и изпитване на критичните елементи във връзка с безопасността и околната среда е подходящ, актуален и се изпълнява по план;
б)
по отношение на уведомленията за сондажни дейности, за да осигури независима гаранция, че проектът на сондажа и мерките за контрол на сондажа са винаги подходящи предвид очакваните условия на сондажа.
5. Държавите членки правят необходимото операторите и собствениците да реагират и да предприемат подходящи действия въз основа на препоръките на независимия проверител.
6. Държавите членки изискват от операторите и собствениците да гарантират, че препоръките, получени от независимия проверител съгласно параграф 4, буква а), и данни за действията, предприети въз основа на тези препоръки, се предоставят на разположение на компетентния орган и се съхраняват от оператора или собственика за срок от шест месеца след приключване на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води, за които се отнасят.
7. Държавите членки изискват от операторите на сондажи да гарантират, че в уведомлението за сондажни дейности, изготвено в съответствие с член 15, се представят данни за констатациите и бележките на независимия проверител съгласно параграф 4, буква б) от настоящия член и за техните ответни действия по тези констатации и бележки.
8. При производствени инсталации схемата за проверка трябва да е въведена преди завършването на проекта. При непроизводствени инсталации схемата за проверка трябва да е въведена преди започването на дейности в крайбрежните води на държавите членки.
Член 18
Правомощия на компетентния орган във връзка с дейностите по инсталациите
Държавите членки правят необходимото компетентният орган:
а)
да забранява експлоатацията или започването на дейности на всяка инсталация или свързана инфраструктура, ако мерките, предложени в доклада за големите опасности за предотвратяване или ограничаване на последиците от големи аварии или в уведомленията за сондажни дейности или комбинирани операции, подадени съгласно член 11, параграф 1, буква з) или и) съответно, се смятат за недостатъчни за изпълнение на изискванията по настоящата директива;
б)
в изключителни случаи и ако прецени, че не се засягат безопасността и опазването на околната среда, да съкрати срока между подаването на доклада за големите опасности или другите документи, които се подават по член 11, и започването на дейностите;
в)
да изисква от оператора да вземе такива пропорционални мерки, каквито компетентният орган сметне за необходими, за осигуряване на съответствието с член 3, параграф 1;
г)
когато се прилага член 6, параграф 4, да вземе подходящи мерки за осигуряване непрекъснатата безопасност на дейностите;
д)
да разполага с правомощия да изисква подобрения и, ако е необходимо, да забранява продължаването на експлоатацията на всяка инсталация или част от нея или на всяка свързана инфраструктура, ако резултатите от проверка, констатация съгласно член 6, параграф 4, периодичен преглед на доклада за големите опасности, подаден съгласно член 11, параграф 1, буква д), или измененията на уведомления, подадени съгласно член 11, сочат, че не са изпълнени изискванията на настоящата директива, или ако е налице основателна загриженост за безопасността на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води или инсталациите.
ГЛАВА IV
ПОЛИТИКА ЗА ПРЕВЕНЦИЯ
Член 19
Предотвратяване на големи аварии от страна на операторите и собствениците
1. Държавите членки изискват от операторите и собствениците да изготвят документ, в който се излага тяхната корпоративна политика за предотвратяване на големи аварии, която се представя съгласно член 11, параграф 1, буква а), и да осигурят неговото прилагане на всички етапи на техните свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, включително чрез установяването на подходящи мерки за наблюдение с цел осигуряване ефективността на политиката. Документът трябва да съдържа информацията, посочена в част 8 от приложение I.
2. Корпоративната политика за предотвратяване на големи аварии трябва да е съобразена с първостепенната отговорност на операторите, наред с другото, за контрола на рисковете от големи аварии, произтичащи от техните дейности, и за непрекъснатото подобряване на контрола на посочените рискове с цел осигуряване на висока степен на защита във всеки един момент.
3. Държавите членки правят необходимото операторите и собствениците да изготвят документ, в който се излага тяхната система за управление във връзка с безопасността и околната среда, която се представя съгласно член 11, параграф 1, буква б). Посоченият документ включва описание на:
а)
организационните мерки за контрол на големи опасности;
б)
мерките за изготвяне и подаване на доклади за големите опасности и, при необходимост -други документи, съгласно настоящата директива; както и
в)
схемите за независима проверка, установени съгласно член 17.
4. Държавите членки осигуряват възможности на операторите и собствениците да дават своя принос за механизмите за ефективни тристранни консултации, установени съгласно член 6, параграф 8. При необходимост ангажиментите на даден оператор или собственик във връзка с тези механизми може да бъдат очертани в корпоративната политика за предотвратяване на големи аварии.
5. Корпоративната политика за предотвратяване на големи аварии и системите за управление във връзка с безопасността и околната среда се изготвят в съответствие с части 8 и 9 от приложение I и с приложение IV. Прилагат се следните условия:
а)
корпоративната политика за предотвратяване на големи аварии се представя в писмена форма, като в нея се определят общите цели и мерки за контрол на риска от големи аварии, както и как тези цели се постигат на корпоративно равнище и как тези мерки се прилагат на това равнище;
б)
системата за управление във връзка с безопасността и околната среда се включва в рамките на общата система за управление на оператора или собственика и се състои от организационна структура, отговорности, практики, процедури, процеси и ресурси за определяне и изпълнение на корпоративната политика за предотвратяване на големи аварии.
6. Държавите членки правят необходимото операторите и собствениците да изготвят и поддържат пълен опис на оборудването за аварийно реагиране от значение за свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води, извършвани от тях.
7. Държавите членки правят необходимото операторите и собствениците, след консултация с компетентния орган и като използват обмена на знания, информация и опит, предвиден в член 27, параграф 1, да изготвят и преразглеждат стандарти и ръководства за най-добрите практики по отношение на контрола на големите опасности на всички етапи на проектирането и работния жизнен цикъл на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води, а като минимално изискване спазват изложеното в приложение VI.
8. Държавите членки изискват от операторите и собствениците да гарантират, че документът за корпоративната им политика за предотвратяване на големи аварии, посочен в параграф 1, обхваща и техните производствени и непроизводствени инсталации извън Съюза.
9. Когато дейността на даден оператор или собственик води до непосредствена опасност за човешкото здраве или значително увеличава риска от голяма авария, държавите членки правят необходимото операторът или собственикът да предприеме подходящи мерки, които могат да включват, ако бъде счетено за необходимо, спиране на съответната дейност, докато опасността или рискът не бъдат контролирани по подходящ начин. Държавите членки правят необходимото за това, когато се предприемат такива мерки, операторът или собственикът да уведоми за това компетентния орган незабавно и не по-късно от 24 часа след предприемането на мерките.
10. Държавите членки правят необходимото операторите и собствениците да предприемат, когато е целесъобразно, подходящи мерки за използване на подходящи технически средства или процедури, за да подобри надеждността на събирането и съхраняването на данни от значение и за да бъде предотвратено евентуалното им манипулиране.
Член 20
Свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води извън Съюза
1. Държавите членки изискват от дружествата, регистрирани на тяхна територия и осъществяващи, пряко или чрез дъщерни дружества, свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води извън Съюза като притежатели на лиценз или оператори, при поискване да им докладват за обстоятелствата на всякакви големи аварии с тяхно участие.
2. В искането за доклад съгласно параграф 1 от настоящия член съответната държава членка посочва подробно изискваната информация. Тези доклади се обменят в съответствие с член 27, параграф 1. Държавите членки, които нямат нито компетентен орган, нито звено за контакт, подават получените доклади до Комисията.
Член 21
Осигуряване на спазването на регулаторната рамка за предотвратяване на големи аварии
1. Държавите членки правят необходимото операторите и собствениците да спазват мерките, установени в доклада за големите опасности и в плановете, посочени в уведомленията за сондажни дейности и уведомленията за комбинирани дейности, подадени съгласно член 11, параграф 1, букви д), з) и и) съответно.
2. Държавите членки правят необходимото операторите и собствениците да предоставят на компетентния орган или на всяко друго лице, действащо по указание на компетентния орган, превоз до или от дадена инсталация или плавателен съд, имащи отношение към свързани с нефт и газ дейност, включително превоз на оборудването им, по всяко разумно време, както и настаняване, храна и други средства за задоволяване на потребностите им във връзка с посещенията на инсталациите, за да улеснят упражняването на надзор от страна на компетентния орган, включително инспекции, разследвания и действия по осигуряване на спазването на настоящата директива.
3. Държавите членки правят необходимото компетентният орган да разработва годишни планове за ефективен надзор, включително чрез инспекции, на големи опасности, въз основа на управлението на риска и като обръща специално внимание на съответствието с доклада за големите опасности и с други документи, подадени до компетентния орган съгласно член 11. Извършва се редовен преглед на ефективността на плановете и компетентният орган предприема всички необходими мерки за усъвършенстването им.
Член 22
Поверително подаване на сигнали във връзка с безопасността
1. Държавите членки правят необходимото компетентният орган да установи механизми:
а)
за поверително подаване на сигнали за безопасността и околната среда по отношение на свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води от всеки източник; и
б)
за разследване на тези сигнали при съхраняване на анонимността на съответните лица.
2. Държавите членки изискват от операторите и собствениците да съобщават подробна информация за националните правила относно механизмите по параграф 1 на своите работници и на изпълнителите, свързани с дейността, и на техните работници, като гарантират, че въпросът за поверителното подаване на сигнали е включен в съответното обучение и известия.
ГЛАВА V
ПРОЗРАЧНОСТ И ОБМЕН НА ИНФОРМАЦИЯ
Член 23
Обмен на информация
1. Държавите членки правят необходимото операторите и собствениците да предоставят на компетентния орган най-малко информацията, описана в приложение IX.
2. Комисията определя чрез акт за изпълнение общ формат за докладване на данни, както и подробности за информацията, която следва да се обменя. Този акт за изпълнение се приема в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 37, параграф 2.
Член 24
Прозрачност
1. Държавите членки осигуряват публичен достъп до информацията, посочена в приложение IX.
2. Комисията определя чрез акт за изпълнение общ формат за публикуване, който позволява трансграничното съпоставяне на данните. Този акт за изпълнение се приема в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 37, параграф 2. Общият формат за публикуване трябва да позволява надеждно сравняване на националните практики по настоящия член и член 25.
Член 25
Докладване относно въздействието върху безопасността и околната среда
1. Държавите членки представят на Комисията годишен доклад, който съдържа информацията, посочена в точка 3 от приложение IX.
2. Държавите членки посочват орган, който отговаря за обмена на информация съгласно член 23 и публикуването на информацията съгласно член 24.
3. Комисията публикува годишен доклад въз основа на информацията, която ѝ е докладвана от държавите членки съгласно параграф 1.
Член 26
Разследване след голяма авария
1. Държавите членки започват пълни разследвания на големи аварии, възникнали в рамките на тяхната юрисдикция.
2. След приключване на разследването или след приключване на съдебното производство, в зависимост от случая, на Комисията се предоставя обобщение на констатациите съгласно параграф 1. Държавите членки осигуряват публичен достъп до неповерителна версия на констатациите.
3. Държавите членки правят необходимото след разследванията по параграф 1 компетентният орган да приложи всички препоръки от разследването, доколкото това е в рамките на неговите изпълнителни правомощия.
ГЛАВА VI
СЪТРУДНИЧЕСТВО
Член 27
Сътрудничество между държавите членки
1. Всяка държава членка прави необходимото нейният компетентен орган редовно да обменя знания, информация и опит с другите компетентни органи, наред с другото, чрез Групата на компетентните органи на ЕС по въпросите на добива на нефт и газ в морски райони, и да взема участие в консултации относно прилагането на съответното национално право и право на Съюза с представители на отрасъла, други заинтересовани лица и Комисията.
По отношение на държавите членки без свързани с нефт и газ дейности в рамките на тяхната юрисдикция информацията, посочена в първа алинея, се получава от звената за контакт, определени съгласно член 32, параграф 1.
2. Знанията, информацията и опитът, които се обменят съгласно параграф 1, се отнасят по-специално до действието на мерките за управление на риска, предотвратяването на големи аварии, проверката на съответствието и аварийното реагиране, имащи отношение към свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води в рамките на Съюза, както и извън Съюза, когато това е целесъобразно.
3. Всяка държава членка прави необходимото компетентните ѝ органи да участват в установяването на ясни общи приоритети за изготвянето и актуализирането на стандартите и ръководствата, за да бъдат установени най-добрите практики за свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води и да бъде улеснено тяхното въвеждане и последователно прилагане.
4. До 19 юли 2014 г. Комисията представя на държавите членки доклад за адекватността на националните експертни ресурси за целите на изпълнението на предвидените в настоящата директива регулаторни функции, който при необходимост съдържа предложения за осигуряване на достъп на всички държави членки до подходящи експертни ресурси.
5. До 19 юли 2016 г. държавите членки уведомяват Комисията за националните мерки, които са взели във връзка с достъпа до знания, активи и експертни ресурси, включително и за официални споразумения по член 8, параграф 6.
ГЛАВА VII
АВАРИЙНА ГОТОВНОСТ И АВАРИЙНО РЕАГИРАНЕ
Член 28
Изисквания за вътрешните планове за аварийно реагиране
1. Държавите членки правят необходимото вътрешните планове за аварийно реагиране, които се изготвят от оператора или собственика в съответствие с член 14 и се подават съгласно член 11, параграф 1, буква ж), да:
а)
се задействат незабавно за реагиране при голяма авария или ситуация, при която има непосредствен риск от голяма авария; и
б)
са съгласувани с външния план за аварийно реагиране, посочен в член 29.
2. Държавите членки правят необходимото операторът и собственикът да поддържат оборудване и квалификация, съответстващи на вътрешния план за аварийно реагиране, така че това оборудване и квалификация да бъдат на разположение по всяко време, и при необходимост да ги предоставят на разположение на органите, отговарящи за изпълнението на външния план за аварийно реагиране на държавата членка, в която се прилага вътрешният план за аварийно реагиране.
3. Вътрешният план за аварийно реагиране се изготвя в съответствие с част 10 от приложение I, като се актуализира след всяко съществено изменение в доклада за големите опасности или уведомленията, подадени съгласно член 11. Тези актуализации се подават до компетентния орган съгласно член 11, параграф 1, буква ж) и за тях се уведомява съответният орган или органи, отговарящ(и) за изготвянето на външния план за аварийно реагиране в съответната област.
4. Вътрешният план за аварийно реагиране се съчетава с други мерки, свързани със защитата и спасяването на персонала от засегнатата инсталация, за да се осигурят добри изгледи във връзка с личната безопасност и оцеляването.
Член 29
Външни планове за аварийно реагиране и аварийна готовност
1. Държавите членки изготвят външни планове за аварийно реагиране, които обхващат всички нефтени и газови инсталации в крайбрежни води или свързана инфраструктура, както и областите, които биха могли да бъдат засегнати в рамките на тяхната юрисдикция. Държавите членки подробно описват ролята и финансовите задължения на притежателите на лиценз и операторите във външните планове за аварийно реагиране.
2. Външните планове за аварийно реагиране се изготвят от държавата членка в сътрудничество със съответните оператори и собственици и, когато е целесъобразно, с притежателите на лиценз и компетентния орган, и в тях се взема предвид последната редакция на вътрешните планове за аварийно реагиране на съществуващите или планираните инсталации или свързана инфраструктура в областта, обхваната от външния план за аварийно реагиране.
3. Външните планове за аварийно реагиране се изготвят в съответствие с приложение VII и се предоставят на разположение на Комисията, на други държави членки, които биха могли да бъдат засегнати, и на обществеността. Когато предоставят на разположение своите външни планове за аварийно реагиране, държавите членки гарантират, че оповестената информация не излага на риск безопасността и сигурността на нефтените и газовите инсталации в крайбрежни води, нито тяхната експлоатация, и че не уврежда икономическите интереси на държавите членки или личната безопасност и благосъстояние на служителите на държавите членки.
4. Държавите членки предприемат подходящи мерки за постигане на висока степен на обща съвместимост и оперативна съвместимост на оборудването и квалификацията за реагиране между всички държави членки в географския регион и, когато е целесъобразно, извън него. Държавите членки насърчават отрасъла да разработва оборудване и предоставяни по договор услуги за реагиране, които са съгласувани и оперативно съвместими в целия географски район.
5. Държавите членки съхраняват данни за оборудването и услугите за аварийно реагиране в съответствие с точка 1 от приложение VIII. Тези данни се предоставят на разположение на другите държави членки, които биха могли да бъдат засегнати, и на Комисията, както и на съседни трети държави, при условията на взаимност.
6. Държавите членки правят необходимото операторите и собствениците редовно да подлагат на изпитване своята готовност да реагират ефективно при големи аварии, в тясно сътрудничество със съответните органи на държавите членки.
7. Държавите членки правят необходимото компетентните органи или, в зависимост от случая, звената за контакт да разработват сценарии за сътрудничество при извънредни ситуации. Тези сценарии редовно се оценяват и при необходимост се актуализират.
Член 30
Аварийно реагиране
1. Държавите членки правят необходимото операторът или, когато е целесъобразно, собственикът да уведомява незабавно съответните органи за големи аварии или ситуации, при които има непосредствен риск от голяма авария. В посоченото уведомление се описват обстоятелствата, включително по възможност мястото, възможното въздействие върху околната среда и основните последици, които биха могли да възникнат.
2. Държавите членки правят необходимото в случай на голяма авария операторът или собственикът да предприеме всички подходящи мерки за предотвратяване на разрастването и за ограничаване на последиците ѝ. Съответните органи на държавите членки могат да съдействат на оператора или на собственика, включително като предоставят допълнителни ресурси.
3. В хода на действията за аварийно реагиране държавата членка събира необходимата информация за пълно разследване съгласно член 26, параграф 1.
ГЛАВА VIII
ТРАНСГРАНИЧНИ ВЪЗДЕЙСТВИЯ
Член 31
Трансгранична аварийна готовност и аварийно реагиране на държавите членки, под чиято юрисдикция се извършват свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води
1. Когато държава членка смята, че е вероятно голяма авария при свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, които ще се извършват под нейна юрисдикция, да има сериозни въздействия върху околната среда в друга държава членка, преди започването на дейностите тя препраща съответната информация до държавата членка, която би могла да бъде засегната, като се стреми да предприеме мерки за предотвратяване на щетите съвместно с посочената държава членка.
Държави членки, които считат, че биха могли да бъдат засегнати, могат да поискат от държавата членка, под чиято юрисдикция ще се извършва свързаната с нефт и газ дейност в крайбрежни води, да им препрати цялата съответна информация. Тези държави членки могат съвместно да направят оценка на ефективността на мерките, без да се засягат регулаторните функции на компетентния орган, на който е подведомствена съответната дейност съгласно член 8, параграф 1, букви а), б) и в).
2. Набелязаните съгласно параграф 1 големи опасности се вземат предвид във вътрешните и външните планове за аварийно реагиране с цел да се улесни съвместната ефективна реакция при голяма авария.
3. Когато има риск предвидимите трансгранични въздействия от големи аварии да засегнат трети държави, държавите членки, при условията на взаимност, предоставят на третите държави достъп до тази информация.
4. Държавите членки координират помежду си мерките във връзка с области извън Съюза, за да предотвратят възможните отрицателни въздействия от свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води.
5. Държавите членки редовно проверяват своята готовност да реагират ефективно на големи аварии в сътрудничество с държавите членки, които биха могли да бъдат засегнати, съответните агенции на Съюза и - при условията на взаимност - с трети държави, които биха могли да бъдат засегнати. Комисията може да подпомогне учения, насочени основно към изпитване на трансграничните механизми за аварийно реагиране.
6. В случай на голяма авария или на непосредствена заплаха от голяма авария, която е довела или може да доведе до трансгранични въздействия, държавата членка, под чиято юрисдикция е възникнала ситуацията, незабавно уведомява Комисията и тези държави членки или трети държави, които биха могли да бъдат засегнати от ситуацията, като без прекъсване предоставя необходимата за ефективно аварийно реагиране информация.
Член 32
Трансгранична аварийна готовност и аварийно реагиране на държавите членки, под чиято юрисдикция не се извършват свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води
1. Държавите членки, под чиято юрисдикция не се извършват свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, определят звено за контакт, за да обменят информация със съответните съседни държави членки.
2. Държавите членки, под чиято юрисдикция не се извършват свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, прилагат член 29, параграфи 4 и 7, за да гарантират, че разполагат с достатъчен капацитет за реагиране, в случай че бъдат засегнати от голяма авария.
3. Държавите членки, под чиято юрисдикция не се извършват свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, координират своето планиране на национално равнище на действията при извънредни ситуации в морска среда с други държави членки, доколкото това е необходимо, за да се осигури най-ефективната реакция при голяма авария.
4. Когато държава членка, под чиято юрисдикция не се извършват свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, е засегната от голяма авария, тя:
а)
предприема всички подходящи мерки в съответствие с планирането на национално равнище на действията в извънредни ситуации, посочено в параграф 3;
б)
гарантира, че информация, върху която има контрол или която е достъпна в рамките на нейната юрисдикция и която може да е от значение за пълното разследване на голяма авария, при поискване се предоставя или до нея се осигурява достъп на държавата членка, провеждаща разследването съгласно член 26.
Член 33
Съгласуван подход към безопасността на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води на международно равнище
1. Комисията, в тясно сътрудничество с държавите членки и без да се засягат приложимите международни споразумения, насърчава сътрудничеството с трети държави, които осъществяват свързани с нефт и газ дейности в същите морски райони като държавите членки.
2. Комисията улеснява обмена на информация между държавите членки, в които се извършват свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води, и съседни трети държави, в които се извършват подобни дейности, за да насърчи прилагането на превантивни мерки и регионални планове за аварийно реагиране.
3. Комисията се стреми към налагането на високи стандарти за безопасност по отношение на свързаните с нефт и газ дейности в крайбрежни води на международно равнище в рамките на съответните световни и регионални форуми, включително тези във връзка с арктическите води.
ГЛАВА IX
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 34
Санкции
Държавите членки определят системата от санкции за нарушаване на националните разпоредби, приети съгласно настоящата директива, и вземат всички необходими мерки за осигуряване на тяхното прилагане. Предвидените санкции трябва да бъдат ефективни, пропорционални и възпиращи. Държавите членки уведомяват Комисията за тези разпоредби до 19 юли 2015 г. и незабавно я уведомяват за всяко последващо изменение, което ги засяга.
Член 35
Делегирани правомощия на Комисията
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 36, за да адаптира приложения I, II, VI и VII с цел включване на допълнителна информация, която може да стане необходима предвид техническия прогрес. Тези адаптации не може да водят до съществени изменения на задълженията, предвидени в настоящата директива.
Член 36
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 35, се предоставя на Комисията за срок от пет години, считано от 18 юли 2013 г. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на петгодишния срок. Делегирането на правомощия се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу подобно продължаване не по-късно от четири месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 35, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 35, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 37
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитет. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 4 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Член 38
Изменение на Директива 2004/35/ЕО
1. В член 2, параграф 1 от Директива 2004/35/ЕО буква б) се заменя със следното:
„б)
„щети на водите“, които включват всички щети със сериозно неблагоприятно въздействие върху:
i)
екологичното, химичното или количественото състояние или екологичния потенциал на въпросните води по смисъла на Директива 2000/60/ЕО, с изключение на отрицателни ефекти, при които се прилага член 4, параграф 7 от посочената директива; или
ii)
състоянието на околната среда в съответните морски води по смисъла на Директива 2008/56/ЕО, доколкото определени аспекти от състоянието на морската среда не са вече разгледани съгласно Директива 2000/60/ЕО;“.
2. Държавите членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с параграф 1, до 19 юли 2015 г. Те незабавно информират Комисията за това.
Член 39
Доклади до Европейския парламент и до Съвета
1. До 31 декември 2014 г. Комисията представя пред Европейския парламент и на Съвета доклад относно наличието на инструменти за финансово обезпечение и относно обработката на претенциите за обезщетение, придружен, когато е целесъобразно, от предложения.
2. До 19 юли 2015 г. Комисията представя пред Европейския парламент и Съвета доклад относно нейната оценка на ефективността на режимите на отговорност в Съюза по отношение на щетите, причинени от свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води. Този доклад съдържа оценка на целесъобразността на разширяването на разпоредбите за отговорността. Когато е целесъобразно, докладът се придружава от предложения.
3. Комисията проучва целесъобразността на включването на определено поведение, водещо до голяма авария, в приложното поле на Директива 2008/99/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 19 ноември 2008 г. относно защитата на околната среда чрез наказателно право (23). До 31 декември 2014 г. Комисията представя пред Европейския парламент и на Съвета доклад с констатациите си, когато е целесъобразно - придружен със законодателни предложения, при условие че държавите членки са предоставили необходимата информация.
Член 40
Доклади и преглед
1. Най-късно до 19 юли 2019 г. Комисията оценява опита от изпълнението на настоящата директива, като взема надлежно предвид усилията и опита на компетентните органи.
2. Комисията представя пред Европейския парламент и Съвета доклад, съдържащ резултатите от тази оценка. Докладът съдържа евентуални целесъобразни предложения за изменение на настоящата директива.
Член 41
Транспониране
1. Държавите членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива, до 19 юли 2015 г.
Те незабавно информират Комисията за това.
Когато държавите членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите членки.
2. Държавите членки съобщават на Комисията текстовете на основните разпоредби от националното законодателство, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
3. Чрез дерогация от параграф 1, първа алинея и при спазване на параграф 5 държавите членки с крайбрежни води, под чиято юрисдикция не се извършват свързани с нефт и газ дейности в крайбрежни води и които не планират да лицензират такива дейности, информират Комисията за това и са задължен да въведат в сила до 19 юли 2015 г. само тези мерки, които са необходими, за да се осигури спазването на членове 20, 32 и 34. Тези държави членки нямат право да лицензират такива дейности, докато не транспонират и изпълнят останалите разпоредби на настоящата директива и не информират Комисията за това.
4. Чрез дерогация от параграф 1, първа алинея и при спазване на параграф 5 държавите членки без излаз на море са задължени да въведат в сила до 19 юли 2015 г. само мерките, които са необходими, за да се осигури спазването на член 20.
5. Когато към 18 юли 2013 г. в държава членка, попадаща в приложното поле на параграф 3 или 4, не е регистрирано дружество, осъществяващо дейности по член 20, тази държава членка е задължена да въведе в сила мерките, които са необходими, за да се осигури спазването на член 20, до по-късната от следните две дати: 12 месеца след последващата регистрация на такова дружество в съответната държава членка или 19 юли 2015 г.
Член 42
Преходни разпоредби
1. По отношение на собственици и оператори на планирани производствени инсталации и оператори, планиращи или извършващи сондажни дейности, държавите членки прилагат законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети съгласно член 41, от 19 юли 2016 г.
2. По отношение на съществуващи инсталации и свързана инфраструктура държавите членки прилагат законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети съгласно член 41, от датата на насрочения регулаторен преглед на документацията във връзка с оценката на риска, но най-късно от 19 юли 2018 г.
Член 43
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 44
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите членки.
Съставено в Страсбург на 12 юни 2013 година.
ΟΔΗΓΙΑ 2013/30/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 12ης Ιουνίου 2013
για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και την τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζήτησε τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το άρθρο 191 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέτει ως στόχο τη διατήρηση, προστασία και βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος και τη συνετή και ορθολογική χρησιμοποίηση των φυσικών πόρων. Ορίζει ότι κάθε δράση της Ένωσης πρέπει να υποστηρίζεται από υψηλό επίπεδο προστασίας με βάση την αρχή της προφύλαξης και τις αρχές της προληπτικής δράσης, της επανόρθωσης των καταστροφών του περιβάλλοντος, κατά προτεραιότητα στην πηγή, καθώς και την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει».
(2)
Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να μειωθούν όσο το δυνατόν περισσότερο τα σοβαρά ατυχήματα που σχετίζονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου και να περιοριστούν οι συνέπειές τους, ώστε να βελτιωθεί η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των παράκτιων οικονομιών από τη ρύπανση, να καθοριστούν ελάχιστες προϋποθέσεις για την υπεράκτια εξερεύνηση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, να περιοριστούν τα πιθανά προβλήματα στην εγχώρια παραγωγή ενέργειας της Ένωσης και να βελτιωθούν οι μηχανισμοί αντίδρασης σε περίπτωση ατυχήματος.
(3)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται όχι μόνο στις μελλοντικές υπεράκτιες εγκαταστάσεις και εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά, μέσω μεταβατικών διατάξεων, και στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις.
(4)
Τα σοβαρά ατυχήματα που σχετίζονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι πιθανόν να έχουν καταστρεπτικές και μη αναστρέψιμες συνέπειες στο περιβάλλον των θαλασσών και των παράκτιων περιοχών, καθώς και σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στις παράκτιες οικονομίες.
(5)
Τα ατυχήματα που σχετίζονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, κυρίως δε το ατύχημα που συνέβη το 2010 στον Κόλπο του Μεξικού, ευαισθητοποίησαν το κοινό για τους κινδύνους που ενέχουν οι εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου και απετέλεσαν κίνητρο για επανεξέταση των πολιτικών που αποσκοπούν στη διαφύλαξη της ασφάλειας αυτών των εργασιών. Η Επιτροπή ξεκίνησε διαδικασία επανεξέτασης των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και εξέφρασε τις αρχικές απόψεις της σχετικά με την ασφάλειά τους στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Αντιμέτωποι με το πρόβλημα της ασφάλειας των υπεράκτιων δραστηριοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου» της 13ης Οκτωβρίου 2010. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψηφίσματα επί του θέματος την 7η Οκτωβρίου 2010 και τη 13η Σεπτεμβρίου 2011. Οι υπουργοί Ενέργειας των κρατών μελών διατύπωσαν τις απόψεις τους στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 3ης Δεκεμβρίου 2010.
(6)
Οι κίνδυνοι σχετικά με σοβαρά υπεράκτια ατυχήματα στο πλαίσιο δραστηριοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι μεγάλοι. Με τη μείωση του κινδύνου ρύπανσης των υπεράκτιων υδάτων, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να συμβάλει στη διασφάλιση της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, ιδίως δε στην επίτευξη ή διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης το αργότερο έως το 2020, στόχος που ορίζεται στην οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, περί πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον (οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική) (3).
(7)
Η οδηγία 2008/56/ΕΚ θέτει ως έναν εκ των κεντρικών στόχων της την αντιμετώπιση των αθροιστικών επιπτώσεων όλων των δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο περιβάλλον, αποτελεί δε τον περιβαλλοντικό πυλώνα της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής. Η εν λόγω πολιτική αφορά τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς απαιτεί να συνδέονται οι ιδιαίτερες ανησυχίες κάθε οικονομικού κλάδου με τον γενικό σκοπό της εξασφάλισης πλήρους κατανόησης των ωκεανών, των θαλασσών και των παράκτιων περιοχών, με στόχο τη διαμόρφωση συνεκτικής προσέγγισης για τις θάλασσες η οποία θα λαμβάνει υπόψη όλες τις οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές πτυχές, μέσω της χρησιμοποίησης θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού και γνώσεων για τη θάλασσα.
(8)
Βιομηχανίες υπεράκτιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι εγκαταστημένες σε διάφορες περιοχές της Ένωσης, ενώ υπάρχουν νέες προοπτικές ανάπτυξης σε περιφερειακό επίπεδο στα υπεράκτια ύδατα των κρατών μελών, δεδομένου ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις καθιστούν δυνατές τις ανορύξεις γεωτρήσεων σε περισσότερο απαιτητικό περιβάλλον. Η υπεράκτια παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τον ασφαλή ενεργειακό εφοδιασμό της Ένωσης.
(9)
Το υφιστάμενο διαφοροποιημένο και κατακερματισμένο ρυθμιστικό πλαίσιο για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ένωση και οι ισχύουσες πρακτικές ασφαλείας του κλάδου δεν παρέχουν απολύτως επαρκή εγγύηση για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου υπεράκτιων ατυχημάτων σε ολόκληρη την Ένωση και για την έγκαιρη και όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη αντίδραση σε περίπτωση ατυχήματος στα υπεράκτια ύδατα των κρατών μελών. Με βάση τα υπάρχοντα καθεστώτα ευθύνης, ο υπεύθυνος ενδεχομένως να μην είναι πάντοτε δυνατόν να προσδιοριστεί σαφώς και να μην είναι σε θέση ή να μην έχει την ευθύνη να καλύψει το σύνολο των δαπανών αποκατάστασης της ζημίας που προκάλεσε. Ο υπεύθυνος θα πρέπει πάντοτε να προσδιορίζεται πριν από την έναρξη των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου.
(10)
Σύμφωνα με την οδηγία 94/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, για τους όρους χορήγησης και χρήσης των αδειών αναζήτησης, εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων (4), επιτρέπονται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ένωση υπό την προϋπόθεση χορήγησης σχετικής άδειας. Σε αυτό το πλαίσιο, η αδειοδοτούσα αρχή οφείλει να εξετάζει τους τεχνικούς και χρηματοοικονομικούς κινδύνους και, όπου κρίνεται σκόπιμο, την υπευθυνότητα που επέδειξαν στο παρελθόν οι αιτούμενοι αποκλειστική άδεια εξερεύνησης και παραγωγής. Είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί ότι, κατά την εξέταση της τεχνικής και οικονομικής ικανότητας του κατόχου αδείας, η αδειοδοτούσα αρχή εξετάζει επίσης διεξοδικά και την ικανότητά του να διασφαλίζει την απρόσκοπτη διεξαγωγή ασφαλών και αποτελεσματικών εργασιών υπό όλες τις προβλέψιμες συνθήκες. Όταν αξιολογούν την οικονομική ικανότητα φορέων που υποβάλλουν αίτηση για χορήγηση αδείας σύμφωνα με την οδηγία 94/22/ΕΚ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ελέγχουν ότι οι εν λόγω φορείς παρέχουν τα δέοντα αποδεικτικά στοιχεία ότι έχουν ληφθεί ή πρόκειται να ληφθούν κατάλληλα μέτρα, ώστε να καλυφθούν όλες οι ευθύνες που ενδέχεται να προκύψουν από σοβαρά ατυχήματα.
(11)
Είναι απαραίτητο να αποσαφηνιστεί πως οι κάτοχοι αδειών για υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου δυνάμει της οδηγίας 94/22/ΕΚ είναι επίσης και οι υπεύθυνοι «φορείς εκμετάλλευσης» κατά την έννοια της οδηγίας 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (5), και δεν θα πρέπει να μεταβιβάζουν τις σχετικές ευθύνες τους σε τρίτους στους οποίους αναθέτουν εργασίες με ιδιαίτερη σύμβαση.
(12)
Μολονότι οι γενικές άδειες σύμφωνα με την οδηγία 94/22/ΕΚ εγγυώνται στους κατόχους τους αποκλειστικά δικαιώματα για την εξερεύνηση ή παραγωγή πετρελαίου ή φυσικού αερίου εντός δεδομένης περιοχής αδειοδότησης, οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου στην εν λόγω περιοχή θα πρέπει να υπόκεινται σε διαρκή ρυθμιστική εποπτεία από τα κράτη μέλη, προκειμένου να διασφαλίζεται η εφαρμογή αποτελεσματικών ελέγχων για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων και τον περιορισμό των επιπτώσεών τους σε πρόσωπα, στο περιβάλλον και στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού.
(13)
Οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου θα πρέπει να πραγματοποιούνται μόνο από φορείς εκμετάλλευσης που ορίζονται από κατόχους άδειας ή αδειοδοτούσες αρχές. Ο φορέας εκμετάλλευσης μπορεί να είναι τρίτο μέρος ή ο κάτοχος άδειας ή ένας από τους κατόχους άδειας, ανάλογα με τις εμπορικές ρυθμίσεις ή τις εθνικές διοικητικές απαιτήσεις. Ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει πάντα να είναι η οντότητα που φέρει την πρωταρχική ευθύνη για την ασφάλεια των εργασιών και να είναι ανά πάσα στιγμή αρμόδιος για την ανάληψη σχετικής δράσης. Ο ρόλος αυτός διαφέρει ανάλογα με το συγκεκριμένο στάδιο δραστηριοτήτων που καλύπτει η άδεια. Ο ρόλος του φορέα εκμετάλλευσης είναι συνεπώς η λειτουργία γεώτρησης στο στάδιο εξερεύνησης και η λειτουργία παραγωγικής εγκατάστασης στο στάδιο παραγωγής. Θα πρέπει να είναι δυνατόν ο φορέας εκμετάλλευσης γεώτρησης στο στάδιο εξερεύνησης και ο φορέας εκμετάλλευσης παραγωγικής εγκατάστασης να είναι η ίδια οντότητα για δεδομένη περιοχή αδειοδότησης.
(14)
Οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να μειώνουν τον κίνδυνο σοβαρού ατυχήματος όσο είναι ευλόγως εφικτό, μέχρι το σημείο όπου το κόστος περαιτέρω μείωσης του κινδύνου θα ήταν κατάφωρα δυσανάλογο του οφέλους από την εν λόγω μείωση. Θα πρέπει να επανεξετάζονται τακτικά, υπό το πρίσμα των νέων γνώσεων και των τεχνολογικών εξελίξεων, τα μέτρα μείωσης του κινδύνου που είναι ευλόγως δυνατόν να ληφθούν. Κατά την εκτίμηση τού κατά πόσον ο χρόνος, το κόστος και η προσπάθεια θα ήταν κατάφωρα δυσανάλογα του οφέλους από την περαιτέρω μείωση του κινδύνου, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι βέλτιστες πρακτικές όσον αφορά τα επίπεδα κινδύνου που είναι συμβατά με την εκτέλεση των εργασιών.
(15)
Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι θα προσφέρεται εγκαίρως στο κοινό η ευκαιρία να συμμετάσχει με ουσιαστικό τρόπο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με εργασίες εκμετάλλευσης που θα μπορούσαν ενδεχομένως να έχουν σημαντικές συνέπειες στο περιβάλλον της Ένωσης. Η πολιτική αυτή συνάδει με τις διεθνείς δεσμεύσεις της Ένωσης, όπως η σύμβαση ΟΕΕ/ΗΕ για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (6) («σύμβαση του Ώρχους»). Το άρθρο 6 της σύμβασης του Ώρχους προβλέπει τη συμμετοχή του κοινού σε αποφάσεις που αφορούν τις συγκεκριμένες δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I αυτής και δραστηριότητες που δεν αναφέρονται σε αυτό, ενδέχεται όμως να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Βάσει του άρθρου 7 της σύμβασης του Ώρχους απαιτείται η συμμετοχή του κοινού σε σχέδια και προγράμματα που σχετίζονται με το περιβάλλον.
(16)
Συναφείς απαιτήσεις προβλέπονται και στις νομικές πράξεις της Ένωσης που αφορούν την ανάπτυξη σχεδίων και έργων, ιδίως στην οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (7), την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον (8), την οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (9) και την οδηγία 2012/18/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες (10). Ωστόσο, οι ισχύουσες ενωσιακές απαιτήσεις για συμμετοχή του κοινού δεν καλύπτουν όλες τις υπεράκτιες εργασίες εξερεύνησης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αυτό ισχύει ιδίως για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων που αποσκοπεί ή θα μπορούσε να οδηγήσει στην έναρξη εργασιών εξερεύνησης από μη παραγωγική εγκατάσταση. Ωστόσο, τέτοιες εργασίες εξερεύνησης μπορούν ενδεχομένως, σε ορισμένες περιπτώσεις, να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και συνεπώς η λήψη αποφάσεων θα πρέπει να υπόκειται σε υποχρεωτική συμμετοχή του κοινού όπως προβλέπεται στη σύμβαση του Ώρχους.
(17)
Εντός της Ένωσης υπάρχουν ήδη παραδείγματα ορθών προτύπων σε εθνικές ρυθμιστικές πρακτικές που αφορούν υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ωστόσο, δεν εφαρμόζονται ομοιόμορφα σε ολόκληρη την Ένωση και κανένα κράτος μέλος δεν έχει ενσωματώσει ακόμη στη νομοθεσία του όλες τις βέλτιστες ρυθμιστικές πρακτικές για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων ή για τον περιορισμό των επιπτώσεών τους στην ανθρώπινη ζωή και υγεία και στο περιβάλλον. Οι βέλτιστες ρυθμιστικές πρακτικές είναι απαραίτητες για μια αποτελεσματική ρύθμιση η οποία διασφαλίζει ύψιστα πρότυπα ασφάλειας και προστατεύει το περιβάλλον και μπορούν να επιτευχθούν, μεταξύ άλλων, με την ανάθεση όλων των σχετικών λειτουργιών σε αρμόδια αρχή, στην οποία μπορούν να συμμετέχουν ένας ή περισσότεροι εθνικοί φορείς.
(18)
Σύμφωνα με την οδηγία 92/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1992, περί των ελαχίστων προδιαγραφών για τη βελτίωση της προστασίας, της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις εξορυκτικές διά γεωτρήσεων βιομηχανίες (ενδέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (11), θα πρέπει να πραγματοποιείται διαβούλευση με τους εργαζομένους και/ή τους αντιπροσώπους τους όσον αφορά ζητήματα που άπτονται της ασφάλειας και της υγείας στον χώρο εργασίας και θα πρέπει επίσης να τους επιτρέπεται να λαμβάνουν μέρος σε συζητήσεις για όλα τα ζητήματα που άπτονται της ασφάλειας και της υγείας στον χώρο εργασίας. Επιπλέον, σύμφωνα με τη βέλτιστη πρακτική στην Ένωση, θα πρέπει να θεσπιστούν επίσημοι μηχανισμοί διαβούλευσης από τα κράτη μέλη σε τριμερή βάση, με τη συμμετοχή της αρμόδιας αρχής, των φορέων εκμετάλλευσης και των ιδιοκτητών, καθώς και των εκπροσώπων των εργαζομένων. Παράδειγμα τέτοιας επίσημης διαβούλευσης είναι η σύμβαση περί των τριμερών συνεννοήσεων διά την προώθησιν της εφαρμογής των διεθνών κανόνων εργασίας της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, 1976 (αριθ. 144).
(19)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή έχει την κατά νόμον εξουσιοδότηση και διαθέτει επαρκείς πόρους ώστε να είναι σε θέση να αναλαμβάνει αποτελεσματική, αναλογική και διαφανή δράση επιβολής, συμπεριλαμβανομένης κατά περίπτωση της παύσης λειτουργίας σε περιπτώσεις μη ικανοποιητικής απόδοσης σε ό,τι αφορά την ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος εκ μέρους των φορέων εκμετάλλευσης και των ιδιοκτητών.
(20)
Θα πρέπει να διασφαλίζονται η ανεξαρτησία και η αμεροληψία της αρμόδιας αρχής. Σε αυτό το πλαίσιο, η κτηθείσα πείρα από σοβαρά ατυχήματα αποδεικνύει σαφώς ότι η οργάνωση των διοικητικών αρμοδιοτήτων εντός των κρατών μελών μπορεί να αποτρέψει συγκρούσεις συμφερόντων χάρις στον σαφή διαχωρισμό μεταξύ, αφενός, ρυθμιστικών λειτουργιών και λήψης αποφάσεων που αφορούν την υπεράκτια ασφάλεια και το περιβάλλον και, αφετέρου, των ρυθμιστικών λειτουργιών που αφορούν την οικονομική αξιοποίηση υπεράκτιων φυσικών πόρων, συμπεριλαμβανομένων των αδειοδοτήσεων και της διαχείρισης των εσόδων. Η εν λόγω σύγκρουση συμφερόντων μπορεί να αποφευχθεί πιο αποτελεσματικά με τον πλήρη διαχωρισμό της αρμόδιας αρχής από τις λειτουργίες που σχετίζονται με την οικονομική ανάπτυξη υπεράκτιων φυσικών πόρων.
(21)
Ωστόσο, ο πλήρης διαχωρισμός της αρμόδιας αρχής από την οικονομική ανάπτυξη υπεράκτιων φυσικών πόρων μπορεί να είναι δυσανάλογος όταν σε κάποιο κράτος μέλος το επίπεδο των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι χαμηλό. Σε αυτήν την περίπτωση, το συγκεκριμένο κράτος μέλος αναμένεται να θεσπίσει τις βέλτιστες εναλλακτικές ρυθμίσεις για τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας και αμεροληψίας της αρμόδιας αρχής.
(22)
Απαιτείται ειδική νομοθεσία για τους μεγάλους κινδύνους που σχετίζονται με τον κλάδο υπεράκτιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, ιδίως σε ό,τι αφορά την ασφάλεια των διαδικασιών, τον ασφαλή εγκλωβισμό υδρογονανθράκων, τη δομική ακεραιότητα, την πρόληψη πυρκαγιών και εκρήξεων, την εκκένωση, τη διαφυγή και διάσωση και τον περιορισμό των περιβαλλοντικών επιπτώσεων έπειτα από σοβαρό ατύχημα.
(23)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να ισχύει με την επιφύλαξη οποιωνδήποτε απαιτήσεων προβλέπονται σε οποιεσδήποτε άλλες νομικές πράξεις της Ένωσης, ιδίως δε στο πεδίο της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία, και συγκεκριμένα στην οδηγία 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία (12) και στην οδηγία 92/91/ΕΟΚ.
(24)
Είναι ανάγκη να ισχύει υπεράκτιο καθεστώς τόσο για τις εργασίες που διεξάγονται σε σταθερές εγκαταστάσεις όσο και για εργασίες σε κινητές εγκαταστάσεις, καθώς και για ολόκληρο τον κύκλο ζωής των δραστηριοτήτων εξερεύνησης και παραγωγής, από τη μελέτη έως τον παροπλισμό και την οριστική εγκατάλειψη.
(25)
Οι βέλτιστες πρακτικές που είναι σήμερα διαθέσιμες για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου βασίζονται στην προσέγγιση καθορισμού στόχων και στην επίτευξη των επιθυμητών αποτελεσμάτων μέσω διεξοδικής αξιολόγησης του κινδύνου και αξιόπιστων συστημάτων διαχείρισης.
(26)
Σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές στην Ένωση, οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες παροτρύνονται να καθορίζουν αποτελεσματικές εταιρικές πολιτικές για την ασφάλεια και το περιβάλλον και να τις εφαρμόζουν στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης της ασφάλειας και του περιβάλλοντος και ενός σχεδίου αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης. Προκειμένου να θεσπίζουν τις κατάλληλες ρυθμίσεις για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων, οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να προσδιορίζουν με ολοκληρωμένο και συστηματικό τρόπο όλα τα σενάρια σοβαρών ατυχημάτων που σχετίζονται με όλες τις επικίνδυνες δραστηριότητες οι οποίες είναι δυνατόν να εκτελούνται στη συγκεκριμένη εγκατάσταση, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων σοβαρού ατυχήματος στο περιβάλλον. Σύμφωνα με τις εν λόγω βέλτιστες πρακτικές απαιτείται επίσης να εκτιμούνται η πιθανότητα και οι συνέπειες και επομένως η απειλή σοβαρών ατυχημάτων, καθώς επίσης και τα αναγκαία μέτρα πρόληψής τους και τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, εάν παρά ταύτα συμβεί σοβαρό ατύχημα. Οι εκτιμήσεις κινδύνου και οι ρυθμίσεις για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων θα πρέπει να περιγράφονται με σαφήνεια και να συγκεντρώνονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων θα πρέπει να είναι συμπληρωματική του εγγράφου ασφάλειας και υγείας που αναφέρεται στην οδηγία 92/91/ΕΟΚ. Θα πρέπει να γίνονται διαβουλεύσεις με τους εργαζομένους κατά τα κατάλληλα στάδια της κατάρτισης της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων θα πρέπει να εκτιμάται διεξοδικά και να γίνεται αποδεκτή από την αρμόδια αρχή.
(27)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των ελέγχων μεγάλου κινδύνου στα υπεράκτια ύδατα των κρατών μελών, θα πρέπει να συντάσσεται και, καθόσον είναι αναγκαίο, να τροποποιείται η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων σχετικά με οποιαδήποτε σημαντική πτυχή του κύκλου ζωής μιας εγκατάστασης παραγωγής, όπως ο σχεδιασμός, η λειτουργία, οι εργασίες που συνδυάζονται με άλλες εγκαταστάσεις, η μετεγκατάσταση εντός των υπεράκτιων υδάτων του σχετικού κράτους μέλους, οι σημαντικές τροποποιήσεις και η οριστική εγκατάλειψη. Παρομοίως, θα πρέπει να συντάσσεται επίσης έκθεση περί μεγάλων κινδύνων σχετικά με τις μη παραγωγικές εγκαταστάσεις και να τροποποιείται κατάλληλα προκειμένου να ληφθούν υπόψη σημαντικές αλλαγές στην εγκατάσταση. Καμία εγκατάσταση δεν θα πρέπει να λειτουργεί στα υπεράκτια ύδατα κρατών μελών εκτός εάν η αρμόδια αρχή έχει κάνει αποδεκτή την έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που υπέβαλε ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης. Η αποδοχή της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων εκ μέρους της αρμόδιας αρχής δεν θα πρέπει να συνεπάγεται καμία μεταβίβαση ευθύνης για τον έλεγχο των μεγάλων κινδύνων από τον φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη στην αρμόδια αρχή.
(28)
Οι εργασίες γεώτρησης θα πρέπει να εκτελούνται αποκλειστικά από εγκατάσταση η οποία είναι τεχνικώς ικανή για την αντιμετώπιση όλων των προβλέψιμων κινδύνων στην τοποθεσία της γεώτρησης και για την οποία έχει γίνει αποδεκτή η σχετική έκθεση περί μεγάλων κινδύνων.
(29)
Πέραν της χρησιμοποίησης κατάλληλης εγκατάστασης, ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει να εκπονεί λεπτομερή σχεδιασμό και σχέδιο λειτουργίας κατάλληλα για τις συγκεκριμένες συνθήκες και τους συγκεκριμένους κινδύνους κάθε εργασίας γεώτρησης. Σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές στην Ένωση, ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει να προβλέπει την εξέταση του σχεδίου της γεώτρησης από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες. Ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει να κοινοποιεί εγκαίρως στην αρμόδια αρχή τη μελέτη γεώτρησης προκειμένου η αρμόδια αρχή να είναι σε θέση να λαμβάνει κάθε απαραίτητο μέτρο σχετικά με τις προγραμματιζόμενες εργασίες γεώτρησης. Εν προκειμένω, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν πιο αυστηρές εθνικές απαιτήσεις πριν από την έναρξη εργασιών γεώτρησης.
(30)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ασφαλής αρχικός σχεδιασμός και συνεχής ασφάλεια των εργασιών, ο κλάδος οφείλει να ακολουθεί τις βέλτιστες πρακτικές που ορίζονται σε έγκυρα πρότυπα και κατευθύνσεις. Αυτά τα πρότυπα και κατευθύνσεις θα πρέπει να επικαιροποιούνται βάσει νέων γνώσεων και εφευρέσεων προκειμένου να εξασφαλίζεται συνεχής βελτίωση. Οι φορείς εκμετάλλευσης, οι ιδιοκτήτες και οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να συνεργάζονται με σκοπό τον καθορισμό προτεραιοτήτων για την εκπόνηση νέων ή βελτιωμένων προτύπων και κατευθύνσεων υπό το φως της πείρας που αποκτήθηκε από το ατύχημα στην εξέδρα Deepwater Horizon και άλλα σοβαρά ατυχήματα. Λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις καθορισμένες προτεραιότητες, θα πρέπει να ζητείται χωρίς καθυστέρηση η θέσπιση νέων ή βελτιωμένων προτύπων και κατευθύνσεων.
(31)
Λόγω του σύνθετου χαρακτήρα των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου, για την εφαρμογή των βέλτιστων πρακτικών από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες απαιτείται μηχανισμός ανεξάρτητης επαλήθευσης των κρίσιμων στοιχείων για την ασφάλεια και το περιβάλλον στη διάρκεια ολόκληρου του κύκλου ζωής της εγκατάστασης, συμπεριλαμβανομένου, στην περίπτωση παραγωγικών εγκαταστάσεων, του σταδίου σχεδιασμού.
(32)
Στον βαθμό που οι κινητές υπεράκτιες μονάδες ανόρυξης γεωτρήσεων διέρχονται και πρέπει να θεωρούνται πλοία, υπόκεινται στις διεθνείς θαλάσσιες συμβάσεις, ιδίως στη SOLAS, τη MARPOL ή τα ισοδύναμα πρότυπα της ισχύουσας έκδοσης του κώδικα για την κατασκευή και τον εξοπλισμό υπεράκτιων κινητών μονάδων γεώτρησης (MODU Code). Οι εν λόγω υπεράκτιες κινητές μονάδες ανόρυξης γεωτρήσεων, όταν διέρχονται από υπεράκτια ύδατα, υπόκεινται επίσης στο ενωσιακό δίκαιο όσον αφορά τον έλεγχο από το κράτος του λιμένα και την τήρηση των υποχρεώσεων του κράτους σημαίας. Η παρούσα οδηγία αφορά αυτές τις μονάδες όταν τοποθετούνται σε υπεράκτια ύδατα με στόχο την εκτέλεση δραστηριοτήτων ανόρυξης γεωτρήσεων, παραγωγής ή άλλων δραστηριοτήτων που συνδέονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
(33)
Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να λαμβάνει υπόψη τους κινδύνους για το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων που έχουν οι κλιματικές συνθήκες και η κλιματική αλλαγή στη μακροπρόθεσμη αντοχή των εγκαταστάσεων. Δεδομένου ότι οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε ένα κράτος μέλος μπορούν να έχουν σημαντικές δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε άλλο κράτος μέλος, είναι αναγκαία η θέσπιση και εφαρμογή ειδικών διατάξεων σύμφωνα με τη σύμβαση ΟΕΕ/ΗΕ για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε διασυνοριακό πλαίσιο που έγινε στο Espoo (Φινλανδία), στις 25 Φεβρουαρίου 1991. Τα κράτη μέλη που διαθέτουν υπεράκτια ύδατα και τα οποία δεν πραγματοποιούν εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου θα πρέπει να καθορίσουν σημεία επαφής προκειμένου να διευκολυνθεί η αποτελεσματική συνεργασία στον τομέα αυτό.
(34)
Οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να ειδοποιούν τα κράτη μέλη χωρίς καθυστέρηση εάν συμβαίνει ή πρόκειται σύντομα να συμβεί σοβαρό ατύχημα, ώστε τα κράτη μέλη να έχουν, εάν χρειαστεί, τη δυνατότητα να αντιδράσουν. Κατά συνέπεια, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν στην ειδοποίηση κατάλληλα και επαρκή στοιχεία σχετικά με την τοποθεσία, το μέγεθος και τη φύση του σοβαρού ατυχήματος που συνέβη ή επίκειται, τα μέτρα που έλαβαν οι ίδιοι και το χείριστο σενάριο κλιμάκωσης, συμπεριλαμβανομένων ενδεχόμενων διασυνοριακών επιπτώσεων.
(35)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να εκπονούν εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που αφορούν κάθε συγκεκριμένη τοποθεσία και βασίζονται στα σενάρια περί πιθανοτήτων και κινδύνων που προσδιορίζονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, να τα υποβάλλουν στην οικεία αρμόδια αρχή και να διατηρούν τους πόρους που απαιτούνται για την άμεση εφαρμογή των εν λόγω σχεδίων όταν χρειαστεί. Στην περίπτωση υπεράκτιων κινητών μονάδων ανόρυξης γεωτρήσεων, οι φορείς εκμετάλλευσης είναι ανάγκη να διασφαλίζουν ότι τα εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης εκτάκτου ανάγκης των ιδιοκτητών για την εγκατάσταση τροποποιούνται όπως είναι αναγκαίο προκειμένου να μπορούν να εφαρμοστούν στη συγκεκριμένη τοποθεσία και κινδύνους εργασιών γεώτρησης. Αυτές οι τροποποιήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνονται στην κοινοποίηση εργασίας γεώτρησης. Η επαρκής διαθεσιμότητα πόρων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης θα πρέπει να εκτιμάται με βάση τη δυνατότητα χρησιμοποίησής τους στον τόπο του ατυχήματος. Θα πρέπει να διασφαλίζεται η ετοιμότητα και η αποτελεσματικότητα των μέσων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, τα οποία θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά από τους φορείς εκμετάλλευσης. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, οι μηχανισμοί αντιμετώπισης εκτάκτου ανάγκης μπορούν να βασίζονται σε ταχεία μεταφορά κατάλληλου εξοπλισμού, όπως συσκευών στεγανοποίησης και άλλων πόρων, από μακρινές τοποθεσίες.
(36)
Οι βέλτιστες πρακτικές που ισχύουν παγκοσμίως απαιτούν οι κάτοχοι άδειας, οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες να αναλαμβάνουν την πρωταρχική ευθύνη για τον έλεγχο των κινδύνων που δημιουργούνται λόγω των εργασιών τους, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών που πραγματοποιούν οι εργολάβοι για λογαριασμό τους, και συνεπώς να θεσπίζουν, στο πλαίσιο εταιρικής πολιτικής για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων, τους μηχανισμούς και το ύψιστο επίπεδο εταιρικής ευθύνης για τη συνεπή εφαρμογή της εν λόγω πολιτικής στο σύνολο της επιχείρησης, τόσο στην Ένωση όσο και εκτός της Ένωσης.
(37)
Θα πρέπει να αναμένεται από τους υπεύθυνους φορείς εκμετάλλευσης και ιδιοκτήτες να εκτελούν τις εργασίες τους παγκοσμίως σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές και πρότυπα. Η συνεπής εφαρμογή των εν λόγω βέλτιστων πρακτικών και προτύπων θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική εντός της Ένωσης και θα ήταν επιθυμητό οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες που είναι καταχωρισμένοι στην επικράτεια κράτους μέλους να εφαρμόζουν την εταιρική πολιτική πρόληψης σοβαρού ατυχήματος όταν δραστηριοποιούνται εκτός των υπεράκτιων υδάτων κρατών μελών, στο μέτρο του δυνατού, στο πλαίσιο του ισχύοντος εθνικού νομικού πλαισίου.
(38)
Αναγνωρίζοντας ότι μπορεί να μην είναι δυνατή η επιβολή της εφαρμογής της εταιρικής πολιτικής πρόληψης για την πρόληψη σοβαρού ατυχήματος εκτός της Ένωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες περιλαμβάνουν τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου που αναλαμβάνουν εκτός της Ένωσης στα έγγραφα για την εταιρική πολιτική τους για την πρόληψη σοβαρού ατυχήματος.
(39)
Οι πληροφορίες σχετικά με σοβαρά ατυχήματα στο πλαίσιο υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτός της Ένωσης μπορεί να βοηθήσουν στην περαιτέρω κατανόηση των πιθανών αιτίων τους, στην προώθηση της αποκόμισης βασικών διδαγμάτων και στην περαιτέρω ανάπτυξη του ρυθμιστικού πλαισίου. Ως εκ τούτου, όλα τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των περίκλειστων κρατών μελών και των κρατών μελών που διαθέτουν υπεράκτια ύδατα αλλά δεν πραγματοποιούν εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε αυτά ή δεν αδειοδοτούν τέτοιες δραστηριότητες, θα πρέπει να απαιτούν εκθέσεις για σοβαρά ατυχήματα τα οποία συμβαίνουν εκτός της ένωσης και στα οποία ενέχονται εταιρείες καταχωρισμένες στην επικράτειά τους και θα πρέπει να ανταλλάσσουν τις πληροφορίες αυτές σε επίπεδο Ένωσης. Η απαίτηση για υποβολή εκθέσεων δεν θα πρέπει να παρεμβαίνει στις ενέργειες αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης ή τις νομικές διαδικασίες που σχετίζονται με ατύχημα. Θα πρέπει, αντίθετα, να εστιάζουν στη σημασία του ατυχήματος για την περαιτέρω βελτίωση της ασφάλειας των υπεράκτιων εργασιών εκμετάλλευσης πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ένωση.
(40)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναμένουν από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες, στο πλαίσιο βέλτιστων πρακτικών, να αναπτύσσουν αποτελεσματικές σχέσεις συνεργασίας με την αρμόδια αρχή, να υποστηρίζουν τις βέλτιστες ρυθμιστικές πρακτικές που θεσπίζει η αρμόδια αρχή και να διασφαλίζουν τα ύψιστα επίπεδα ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της αναστολής των εργασιών χωρίς να είναι απαραίτητη η παρέμβαση της αρμόδιας αρχής.
(41)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα παραβλέπονται ούτε θα αγνοούνται οι ανησυχίες για την ασφάλεια, είναι σημαντική η θέσπιση και προώθηση ενδεδειγμένων μέσων για την εμπιστευτική αναφορά αυτών των ανησυχιών και την προστασία των καταγγελόντων. Ενώ τα κράτη μέλη δεν έχουν δυνατότητα επιβολής κανόνων εκτός της Ένωσης, τα εν λόγω μέσα θα πρέπει να καταστήσουν δυνατή την αναφορά ανησυχιών εκ μέρους προσώπων που συμμετέχουν σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτός της Ένωσης.
(42)
Η ανταλλαγή συγκρίσιμων δεδομένων μεταξύ των κρατών μελών καθίσταται δυσχερής και αναξιόπιστη λόγω της έλλειψης κοινής μορφής αναφοράς δεδομένων σε όλα τα κράτη μέλη. Μια κοινή μορφή αναφοράς δεδομένων για την υποβολή αναφορών από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες προς τα κράτη μέλη θα διασφάλιζε τη διαφάνεια των σχετικών με την ασφάλεια και το περιβάλλον επιδόσεων των φορέων εκμετάλλευσης και των ιδιοκτητών και θα καθιστούσε προσβάσιμες στο κοινό τις σχετικές συγκρίσιμες πληροφορίες από ολόκληρη την Ένωση σχετικά με την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και θα διευκόλυνε τη διάδοση των διδαγμάτων που έχουν αποκομιστεί από σοβαρά ατυχήματα και παρ’ ολίγον ατυχήματα.
(43)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίες συνθήκες για την ανταλλαγή πληροφοριών και την ενθάρρυνση της διαφάνειας των επιδόσεων του τομέα υπεράκτιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές εξουσίες στην Επιτροπή σε ό,τι αφορά τον μορφότυπο και το είδος των πληροφοριών που πρέπει να ανταλλάσσονται και να καθίστανται διαθέσιμες στο κοινό. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (13).
(44)
Για την έκδοση των σχετικών εκτελεστικών πράξεων θα πρέπει να τηρείται η συμβουλευτική διαδικασία, δεδομένου ότι οι εν λόγω πράξεις έχουν ως επί το πλείστον καθαρά πρακτικό χαρακτήρα. Συνεπώς, δεν θα δικαιολογούταν η εφαρμογή της διαδικασίας εξέτασης.
(45)
Προκειμένου να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη του κοινού στο κύρος και την ακεραιότητα των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ένωση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν περιοδικές εκθέσεις δραστηριοτήτων και συμβάντων στην Επιτροπή. Η Επιτροπή θα πρέπει να δημοσιεύει ανά τακτά διαστήματα εκθέσεις σχετικά με τα επίπεδα δραστηριοτήτων της Ένωσης και τις τάσεις όσον αφορά τις επιδόσεις του τομέα υπεράκτιων δραστηριοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου σε ό,τι αφορά την ασφάλεια και το περιβάλλον. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν αμελλητί την Επιτροπή και οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος η επικράτεια ή τα υπεράκτια ύδατα του οποίου επηρεάζονται, καθώς και το ενδιαφερόμενο κοινό, για σοβαρό ατύχημα.
(46)
Η πείρα έχει δείξει πως είναι απαραίτητη η διασφάλιση του απορρήτου των ευαίσθητων δεδομένων για την προώθηση ανοιχτού διαλόγου μεταξύ της αρμόδιας αρχής και του φορέα εκμετάλλευσης και του ιδιοκτήτη. Για τον σκοπό αυτό, ο διάλογος μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης και ιδιοκτητών και όλων των κρατών μελών θα πρέπει να βασίζεται στα συναφή υφιστάμενα διεθνή νομικά μέσα και στο δίκαιο της Ένωσης όσον αφορά την πρόσβαση σε σχετικές με το περιβάλλον πληροφορίες, με την επιφύλαξη οιασδήποτε επιτακτικής ανάγκης σχετικά με την ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος.
(47)
Η αξία της συνεργασίας μεταξύ των υπεράκτιων αρχών έχει αποδειχθεί ξεκάθαρα από τις δραστηριότητες του φόρουμ των Αρχών Εποπτείας Υπεράκτιων Δραστηριοτήτων της Βόρειας Θάλασσας και του Διεθνούς φόρουμ των Ρυθμιστικών Φορέων. Παρόμοια συνεργασία έχει θεσπιστεί για το σύνολο της Ένωσης στο πλαίσιο ομάδας εμπειρογνωμόνων, της Ομάδας Αρχών στην Ευρωπαϊκή Ένωση που είναι αρμόδιες για την Υπεράκτια Εκμετάλλευση Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου (EUOAG) (14), καθήκον της οποίας είναι η προώθηση αποδοτικής συνεργασίας μεταξύ εθνικών αντιπροσώπων και της Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένων της διάδοσης βέλτιστων πρακτικών και επιχειρησιακών πληροφοριών, του καθορισμού προτεραιοτήτων για τη βελτίωση των προτύπων και της παροχής συμβουλών στην Επιτροπή σχετικά με την κανονιστική μεταρρύθμιση.
(48)
Η αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και τα σχέδια αντιμετώπισης σοβαρών ατυχημάτων θα πρέπει να καταστούν αποτελεσματικότερα μέσω συστηματικής και προγραμματισμένης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ των κρατών μελών και του κλάδου πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και μέσω ανταλλαγής συμβατών μέσων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, συμπεριλαμβανομένης της εμπειρογνωμοσύνης. Κατά περίπτωση, η αντιμετώπιση και τα σχέδια αυτά θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιούν τους πόρους και τη βοήθεια που είναι διαθέσιμοι εντός της Ένωσης, ιδίως μέσω του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια της Ναυσιπλοΐας («Οργανισμός»), που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 (15), και του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας της Ένωσης, που θεσπίστηκε με την απόφαση 2007/779/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου (16). Θα πρέπει επίσης να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να ζητούν συμπληρωματική βοήθεια από τον Οργανισμό μέσω του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας της Ένωσης.
(49)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1406/2002, ο Οργανισμός συστάθηκε με σκοπό τη διασφάλιση υψηλού, ομοιόμορφου και αποτελεσματικού επιπέδου ασφάλειας της ναυσιπλοΐας και πρόληψης της ρύπανσης που προέρχεται από πλοία εντός της Ένωσης, καθώς και τη διασφάλιση αντιμετώπισης της ρύπανσης της θάλασσας που προκαλείται από εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου.
(50)
Κατά την υλοποίηση των υποχρεώσεων στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι τα θαλάσσια ύδατα που καλύπτονται από την κυριαρχία ή τα κυριαρχικά δικαιώματα και τη δικαιοδοσία των κρατών μελών αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των τεσσάρων θαλάσσιων περιοχών που προσδιορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ, συγκεκριμένα της Βαλτικής Θάλασσας, του Βορειοανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού, της Μεσογείου Θάλασσας και της Μαύρης Θάλασσας. Για τον λόγο αυτό, η Ένωση θα πρέπει, κατά προτεραιότητα, να ενισχύσει τον συντονισμό με τρίτες χώρες που ασκούν κυριαρχία ή έχουν κυριαρχικά δικαιώματα και δικαιοδοσία σε θαλάσσια ύδατα των εν λόγω θαλάσσιων περιοχών. Κατάλληλα πλαίσια συνεργασίας είναι, μεταξύ άλλων, οι περιφερειακές συμβάσεις για τις θάλασσες, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 σημείο 10 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.
(51)
Όσον αφορά τη Μεσόγειο Θάλασσα, σε συνδυασμό με την παρούσα οδηγία, έγιναν οι αναγκαίες ενέργειες για την προσχώρηση της Ένωσης στο πρωτόκολλο για την προστασία της Μεσογείου Θάλασσας από ρύπανση που προέρχεται από την εξερεύνηση και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας και του θαλάσσιου βυθού και του υπεδάφους (17) («Πρωτόκολλο Υπεράκτιων Δραστηριοτήτων») και στη σύμβαση για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των παράκτιων περιοχών της Μεσογείου («Σύμβαση της Βαρκελώνης»), που συνήφθη με την απόφαση 77/585/ΕΟΚ του Συμβουλίου (18).
(52)
Τα ύδατα της Αρκτικής είναι ένα γειτονικό θαλάσσιο περιβάλλον που έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ένωση και παίζει σημαντικό ρόλο στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Οι σοβαρές περιβαλλοντικές ανησυχίες σχετικά με τα ύδατα της Αρκτικής απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή προκειμένου να διασφαλιστεί η περιβαλλοντική προστασία της Αρκτικής από οποιεσδήποτε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένης της εξερεύνησης, λαμβάνοντας υπόψη τον κίνδυνο σοβαρών ατυχημάτων και την ανάγκη αποτελεσματικής αντιμετώπισης. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο Αρκτικό Συμβούλιο παροτρύνονται να προωθήσουν με αποφασιστικότητα ύψιστα πρότυπα περιβαλλοντικής ασφάλειας για αυτό το ευαίσθητο και μοναδικό οικοσύστημα, π.χ. μέσω της θέσπισης διεθνών μέσων για την πρόληψη, την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση ρύπανσης της Αρκτικής από πετρέλαιο, καθώς και μέσω της αξιοποίησης, μεταξύ άλλων, των εργασιών της Ομάδας Δράσης που συστάθηκε από το Αρκτικό Συμβούλιο και των υφιστάμενων κατευθυντήριων γραμμών του Αρκτικού Συμβουλίου σχετικά με την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου.
(53)
Τα εθνικά εξωτερικά σχέδια καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης θα πρέπει να βασίζονται σε εκτίμηση κινδύνου, λαμβάνοντας υπόψη τις εκθέσεις περί μεγάλων κινδύνων για τις εγκαταστάσεις που βρίσκονται στα οικεία υπεράκτια ύδατα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις πλέον επίκαιρες κατευθυντήριες γραμμές για την εκτίμηση και τη χαρτογράφηση των κινδύνων στο πλαίσιο της διαχείρισης καταστροφών όπως συντάσσονται από την Επιτροπή.
(54)
Η αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης απαιτεί άμεση δράση από τον φορέα εκμετάλλευσης και τον ιδιοκτήτη και στενή συνεργασία με τις υπηρεσίες αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των κρατών μελών που συντονίζουν τη χρησιμοποίηση πρόσθετων πόρων για την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης κατά την εξέλιξη της κατάστασης. Αυτή η αντιμετώπιση θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης ενδελεχή διερεύνηση της εκτάκτου ανάγκης, η οποία θα πρέπει να αρχίζει χωρίς καθυστέρηση προκειμένου να διασφαλίζεται η ελαχιστοποίηση των απωλειών σχετικών πληροφοριών και στοιχείων. Μετά από έκτακτη ανάγκη, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξάγουν τα δέοντα συμπεράσματα και να λαμβάνουν κάθε απαραίτητο μέτρο.
(55)
Έχει ιδιαίτερη σημασία να είναι διαθέσιμες για την επακόλουθη διερεύνηση όλες οι σχετικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών στοιχείων και παραμέτρων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι κατά τη διάρκεια υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου συγκεντρώνονται τα σχετικά δεδομένα και ότι, σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος, διασφαλίζονται τα σχετικά δεδομένα και ενισχύεται αναλόγως η συλλογή δεδομένων. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τη χρήση κατάλληλων τεχνικών μέσων για την προώθηση της αξιοπιστίας και της καταγραφής των σχετικών δεδομένων και για να εμποδίζουν κάθε πιθανή παραποίησή τους.
(56)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η αποτελεσματική εφαρμογή των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να θεσπισθούν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις για παραβάσεις.
(57)
Προκειμένου να προσαρμοστούν ορισμένα παραστήματα ώστε να περιληφθούν πρόσθετες πληροφορίες που μπορεί να καταστούν απαραίτητες υπό το φως της τεχνικής προόδου, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την τροποποίηση των απαιτήσεων ορισμένων παραρτημάτων της παρούσας οδηγίας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(58)
Ο ορισμός της ζημίας των υδάτων στην οδηγία 2004/35/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να εξασφαλιστεί ότι η ευθύνη των κατόχων άδειας δυνάμει της εν λόγω οδηγίας ισχύει για τα θαλάσσια ύδατα των κρατών μελών κατά τα οριζόμενα στην οδηγία 2008/56/ΕΚ.
(59)
Πολλές διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν αφορούν τα περίκλειστα κράτη μέλη, δηλαδή την Αυστρία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Ουγγαρία, το Λουξεμβούργο και τη Σλοβακία. Είναι ωστόσο επιθυμητό τα εν λόγω κράτη μέλη να προάγουν τις αρχές και τα υψηλά πρότυπα που προβλέπονται στο ενωσιακό δίκαιο για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου κατά τις διμερείς επαφές τους με τρίτες χώρες και με σχετικούς διεθνείς οργανισμούς.
(60)
Οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν επιτρέπονται από όλα τα κράτη μέλη τα οποία διαθέτουν υπεράκτια, εντός της δικαιοδοσίας τους. Τα εν λόγω κράτη μέλη δεν συμμετέχουν στη χορήγηση αδειών και την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων που σχετίζονται με τέτοιες εργασίες. Συνεπώς η υποχρέωση των εν λόγω κρατών μελών να μεταφέρουν στο εθνικό τους δίκαιο και να εφαρμόσουν όλες τις διατάξεις της παρούσης οδηγίας θα ήταν δυσανάλογη και περιττή. Ωστόσο, οι ακτές τους μπορούν να επηρεαστούν από ατυχήματα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ως εκ τούτου, τα εν λόγω κράτη μέλη θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν και να ερευνήσουν σοβαρά ατυχήματα και θα πρέπει να συνεργάζονται μέσω σημείων επαφής με άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και τρίτες χώρες.
(61)
Λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, τα περίκλειστα κράτη μέλη ούτε συμμετέχουν στη χορήγηση αδειών και την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων που σχετίζονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, ούτε μπορούν να επηρεαστούν από τέτοια ατυχήματα που συμβαίνουν στα υπεράκτια ύδατα άλλων κρατών μελών. Συνεπώς, δεν θα πρέπει να υποχρεούνται να μεταφέρουν στο εθνικό τους δίκαιο τις περισσότερες από τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Ωστόσο, όταν μια εταιρεία η οποία συμμετέχει, η ίδια ή μέσω θυγατρικών της, σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτός της Ένωσης είναι καταχωρισμένη σε περίκλειστο κράτος μέλος, το εν λόγω κράτος μέλος θα πρέπει να ζητεί από την εν λόγω εταιρεία να υποβάλει έκθεση για ατυχήματα που συμβαίνουν σε τέτοιες εργασίες, η οποία μπορεί να κοινοποιείται σε επίπεδο Ένωσης, προκειμένου όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στην Ένωση να επωφελούνται από την πείρα που αποκτάται από τέτοια ατυχήματα.
(62)
Πέραν των μέτρων που θεσπίζονται με την παρούσα οδηγία, η Επιτροπή θα πρέπει να διερευνήσει άλλα κατάλληλα μέσα για τη βελτίωση της πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων και τον περιορισμό των συνεπειών τους.
(63)
Οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι έχουν πρόσβαση σε επαρκείς υλικούς, ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων και τον περιορισμό των συνεπειών τέτοιων ατυχημάτων. Ωστόσο, δεδομένου ότι κανένα από τα υπάρχοντα μέσα χρηματοοικονομικής ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμίσεων επιμερισμού του κινδύνου, δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει όλες τις πιθανές συνέπειες σοβαρών ατυχημάτων, η Επιτροπή θα πρέπει να προβεί σε περαιτέρω αναλύσεις και μελέτες των κατάλληλων μέτρων που θα διασφαλίσουν επαρκώς αυστηρό καθεστώς ευθύνης για ζημίες σχετιζόμενες με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, απαιτήσεις σχετικά με την οικονομική ικανότητα, συμπεριλαμβανομένης της διαθεσιμότητας ενδεδειγμένων μέσων χρηματοοικονομικής ασφάλειας, ή άλλες διευθετήσεις. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει εξέταση σκοπιμότητας μηχανισμού αμοιβαίας αποζημίωσης. Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τα πορίσματά της, συνοδευόμενη, αν κριθεί αναγκαίο, με προτάσεις.
(64)
Σε επίπεδο Ένωσης, είναι σημαντικό να συμπληρωθούν τα τεχνικά πρότυπα με αντίστοιχο νομικό πλαίσιο νομοθεσίας περί ασφάλειας των προϊόντων και τα εν λόγω πρότυπα να ισχύουν για όλες τις υπεράκτιες εγκαταστάσεις στα υπεράκτια ύδατα κρατών μελών και όχι μόνο για τις μη κινητές εγκαταστάσεις παραγωγής. Η Επιτροπή θα πρέπει συνεπώς να αναλύσει περαιτέρω τα πρότυπα για την ασφάλεια των προϊόντων που ισχύουν για τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
(65)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων κατά τη διάρκεια υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και τον περιορισμό των συνεπειών τέτοιων ατυχημάτων, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύναται, συνεπώς, λόγω της έκτασης και των αποτελεσμάτων της προτεινόμενης δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του εν λόγω στόχου,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει ελάχιστες απαιτήσεις για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων κατά τη διάρκεια υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και τον περιορισμό των συνεπειών τέτοιων ατυχημάτων.
2. Η παρούσα οδηγία ισχύει με την επιφύλαξη δικαίου της Ένωσης όσον αφορά την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων κατά την εργασία, ιδίως τις οδηγίες 89/391/ΕΟΚ και 92/91/ΕΟΚ.
3. Η παρούσα οδηγία ισχύει με την επιφύλαξη των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 2001/42/EC, 2003/4/ΕΚ (19), 2003/35/ΕΚ, 2010/75/ΕΕ (20) και 2011/92/ΕΕ.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας:
1)
«σοβαρό ατύχημα» σημαίνει, όσον αφορά εγκατάσταση ή συνδεδεμένη υποδομή:
α)
περιστατικό που περιλαμβάνει έκρηξη, πυρκαγιά, απώλεια ελέγχου της γεώτρησης ή απελευθέρωση πετρελαίου, φυσικού αερίου ή επικίνδυνων ουσιών που συνοδεύεται από ή είναι πολύ πιθανόν να προκαλέσει βίαιο θάνατο ή σοβαρό τραυματισμό ανθρώπων,
β)
περιστατικό που έχει ως αποτέλεσμα σοβαρή ζημία στην εγκατάσταση ή τη συνδεδεμένη υποδομή και συνοδεύεται από ή είναι πολύ πιθανόν να προκαλέσει βίαιο θάνατο ή σοβαρό τραυματισμό ανθρώπων,
γ)
οιοδήποτε άλλο περιστατικό επιφέρει βίαιο θάνατο ή σοβαρό τραυματισμό πέντε ή περισσότερων προσώπων τα οποία βρίσκονται επί της υπεράκτιας εγκατάστασης από την οποία πηγάζει η πηγή του κινδύνου ή τα οποία ασχολούνται με υπεράκτια εργασία πετρελαίου και φυσικού αερίου σε σχέση με την εγκατάσταση ή τη συνδεδεμένη υποδομή ή
δ)
οποιοδήποτε σοβαρό περιβαλλοντικό περιστατικό προκύπτει από τα περιστατικά που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ).
Για τους σκοπούς διαπίστωσης εάν ένα περιστατικό συνιστά σοβαρό ατύχημα κατά τα στοιχεία α), β) ή δ), εγκατάσταση που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν είναι επανδρωμένη αντιμετωπίζεται σαν να ήταν επανδρωμένη,
2)
«υπεράκτιος» σημαίνει ευρισκόμενος στα χωρικά ύδατα, στην αποκλειστική οικονομική ζώνη ή στην υφαλοκρηπίδα κράτους μέλους κατά την έννοια της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας,
3)
«υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου» σημαίνει όλες τις δραστηριότητες που συνδέονται με εγκατάσταση ή συνδεδεμένη υποδομή, συμπεριλαμβανομένου του σχεδιασμού, του προγραμματισμού, της κατασκευής, της λειτουργίας και του παροπλισμού της, οι οποίες σχετίζονται με την εξερεύνηση και την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, μη συμπεριλαμβανομένης όμως της μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου από μία ακτή σε άλλη,
4)
«κίνδυνος» σημαίνει τον συνδυασμό της πιθανότητας ενός συμβάντος και των επιπτώσεων του εν λόγω συμβάντος,
5)
«φορέας εκμετάλλευσης» σημαίνει την οντότητα που έχει διορίσει ο κάτοχος άδειας ή η αδειοδοτούσα αρχή για να διεξάγει υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένου του προγραμματισμού και της εκτέλεσης εργασιών γεώτρησης ή της διαχείρισης και του ελέγχου των λειτουργιών παραγωγικής εγκατάστασης,
6)
«κατάλληλος» σημαίνει σωστός ή απολύτως ενδεδειγμένος, λαμβανομένων υπόψη της αναλογικής προσπάθειας και του κόστους, για συγκεκριμένη απαίτηση ή κατάσταση, ο οποίος βασίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία και αποδεικνύεται από σχετική ανάλυση, σύγκριση με κατάλληλα πρότυπα ή άλλες λύσεις εφαρμοζόμενες σε ανάλογες περιπτώσεις από άλλες αρχές ή άλλο κλάδο,
7)
«οντότητα» σημαίνει οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή οποιαδήποτε ομάδα τέτοιων προσώπων,
8)
«αποδεκτός», όσον αφορά έναν κίνδυνο, σημαίνει το επίπεδο κινδύνου για το οποίο ο χρόνος, το κόστος ή η προσπάθεια να μειωθεί περαιτέρω θα ήταν κατάφωρα δυσανάλογοι με οφέλη από τέτοια μείωση. Κατά την εκτίμηση τού κατά πόσον ο χρόνος, το κόστος ή η προσπάθεια θα ήταν κατάφωρα δυσανάλογοι του οφέλους από την περαιτέρω μείωση του κινδύνου, λαμβάνονται υπόψη οι βέλτιστες πρακτικές όσον αφορά τα επίπεδα κινδύνου που αντιστοιχούν στη δραστηριότητα,
9)
«άδεια» σημαίνει τη χορήγηση έγκρισης για υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου σύμφωνα με την οδηγία 94/22/ΕΚ,
10)
«περιοχή αδειοδότησης» σημαίνει τη γεωγραφική περιοχή που καλύπτεται από την άδεια,
11)
«κάτοχος άδειας» σημαίνει τον δικαιούχο ή τους συνδικαιούχους άδειας,
12)
«εργολάβος» σημαίνει οποιαδήποτε οντότητα στην οποία ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης αναθέτει με σύμβαση την πραγματοποίηση συγκεκριμένων καθηκόντων για λογαριασμό του φορέα εκμετάλλευσης ή του ιδιοκτήτη,
13)
«αδειοδοτούσα αρχή» σημαίνει τη δημόσια αρχή η οποία είναι υπεύθυνη για τη χορήγηση αδειών ή την παρακολούθηση της χρησιμοποίησης αδειών κατά τα προβλεπόμενα στην οδηγία 94/22/ΕΚ,
14)
«αρμόδια αρχή» σημαίνει τη δημόσια αρχή που διορίζεται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και είναι υπεύθυνη για τα καθήκοντα που της ανατίθενται δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Η αρμόδια αρχή μπορεί να απαρτίζεται από έναν ή περισσότερους δημόσιους φορείς,
15)
«εξερεύνηση» σημαίνει την ανόρυξη γεώτρησης σε περιοχή αναζήτησης και όλες τις συναφείς υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου πριν από τις εργασίες που σχετίζονται με την παραγωγή,
16)
«παραγωγή» σημαίνει την υπεράκτια εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου από τα υπόγεια στρώματα της περιοχής αδειοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της υπεράκτιας επεξεργασίας πετρελαίου και φυσικού αερίου και της μεταφοράς του μέσω συνδεδεμένης υποδομής,
17)
«μη παραγωγική εγκατάσταση» σημαίνει εγκατάσταση άλλη από εγκατάσταση που χρησιμοποιείται για την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου,
18)
«κοινό» σημαίνει μία ή περισσότερες οντότητες, καθώς και, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή πρακτική, τις ενώσεις, τις οργανώσεις ή τις ομάδες τους,
19)
«εγκατάσταση» σημαίνει μια ακίνητη, σταθερή ή κινητή εγκατάσταση ή τον συνδυασμό εγκαταστάσεων που συνδέονται μόνιμα μεταξύ τους με γέφυρες ή άλλες κατασκευές, η οποία χρησιμοποιείται σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου ή συνδέεται με τις εργασίες αυτές. Οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν υπεράκτιες κινητές μονάδες ανόρυξης γεώτρησης μόνο εφόσον τοποθετηθούν σε υπεράκτια ύδατα με στόχο την εκτέλεση εργασιών ανόρυξης γεώτρησης, εργασιών παραγωγής ή άλλων εργασιών που συνδέονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου,
20)
«παραγωγική εγκατάσταση» σημαίνει εγκατάσταση που χρησιμοποιείται για την παραγωγή,
21)
«συνδεδεμένη υποδομή» σημαίνει, εντός της ζώνης ασφαλείας ή εντός γειτονικής ζώνης σε μεγαλύτερη απόσταση από την εγκατάσταση, κατ’ επιλογή του κράτους μέλους:
α)
οποιαδήποτε γεώτρηση και σχετικές κατασκευές, συμπληρωματικές μονάδες και συσκευές που συνδέονται με την εγκατάσταση,
β)
οποιαδήποτε μηχανήματα ή κατασκευές βρίσκονται τοποθετημένα ή είναι στερεωμένα στην κύρια κατασκευή της εγκατάστασης,
γ)
οποιαδήποτε συνδεδεμένα μηχανήματα ή κατασκευές αγωγού,
22)
«αποδοχή», όσον αφορά την έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, σημαίνει τη γραπτή επικοινωνία εκ μέρους της αρμόδιας αρχής στον φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη ότι η έκθεση, εάν εφαρμοστεί όπως ορίζεται στην ίδια, ικανοποιεί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Η αποδοχή δεν συνεπάγεται καμία μεταβίβαση ευθύνης για τον έλεγχο των μεγάλων κινδύνων στην αρμόδια αρχή,
23)
«μεγάλος κίνδυνος» σημαίνει κατάσταση που είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σοβαρό ατύχημα,
24)
«εργασίες γεώτρησης» σημαίνει οποιαδήποτε σχετική με γεώτρηση εργασία η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει ακούσια εκροή υλικών και η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σοβαρό ατύχημα, συμπεριλαμβανομένης της ανόρυξης γεώτρησης, της επισκευής ή της τροποποίησης γεώτρησης, της αναστολής των εργασιών γεώτρησης και της οριστικής εγκατάλειψης γεώτρησης,
25)
«συνδυασμένες εργασίες» σημαίνει τις εργασίες οι οποίες εκτελούνται από εγκατάσταση από κοινού με άλλη εγκατάσταση ή εγκαταστάσεις για σκοπούς συναφείς με την άλλη εγκατάσταση ή εγκαταστάσεις και επηρεάζουν ουσιωδώς τους κινδύνους για την ασφάλεια προσώπων ή την προστασία του περιβάλλοντος σε μια ή σε όλες τις εγκαταστάσεις,
26)
«ζώνη ασφαλείας» σημαίνει την περιοχή εντός απόστασης 500 μέτρων από οποιοδήποτε σημείο της εγκατάστασης, η οποία ορίζεται από το κράτος μέλος,
27)
«ιδιοκτήτης» σημαίνει οντότητα εξουσιοδοτημένη κατά τον νόμο να ελέγχει τη λειτουργία μη παραγωγικής εγκατάστασης,
28)
«εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης» σημαίνει σχέδιο το οποίο εκπονούν οι φορείς εκμετάλλευσης ή οι ιδιοκτήτες σύμφωνα με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας σχετικά με τα μέτρα για την πρόληψη της κλιμάκωσης ή τον περιορισμό των συνεπειών σοβαρού ατυχήματος που σχετίζεται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου,
29)
«ανεξάρτητη επαλήθευση» σημαίνει την εκτίμηση και την επιβεβαίωση της εγκυρότητας συγκεκριμένων γραπτών δηλώσεων οντότητας ή οργανωτικής δομής του φορέα εκμετάλλευσης ή του ιδιοκτήτη που δεν υπόκειται στον έλεγχο ή στην επιρροή της οντότητας ή της οργανωτικής δομής που χρησιμοποιεί τις εν λόγω δηλώσεις,
30)
«ουσιαστική αλλαγή» σημαίνει:
α)
στην περίπτωση έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων, αλλαγή στη βάση επί της οποίας έγινε δεκτή η αρχική έκθεση, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, υλικών τροποποιήσεων, διαθεσιμότητας νέων γνώσεων ή νέας τεχνολογίας και αλλαγών στην επιχειρησιακή διαχείριση,
β)
στην περίπτωση κοινοποίησης εργασιών γεώτρησης ή συνδυασμένων εργασιών, αλλαγή στη βάση επί της οποίας υποβλήθηκε η αρχική κοινοποίηση, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, υλικών τροποποιήσεων, αντικατάστασης μιας εγκατάστασης με άλλη, διαθεσιμότητας νέων γνώσεων ή νέας τεχνολογίας και αλλαγών στην επιχειρησιακή διαχείριση,
31)
«έναρξη των εργασιών» σημαίνει το χρονικό σημείο κατά το οποίο η εγκατάσταση ή η συνδεδεμένη υποδομή συμμετέχει για πρώτη φορά στις εργασίες για τις οποίες είναι σχεδιασμένη,
32)
«αποτελεσματικότητα αντιμετώπισης πετρελαιοκηλίδας» σημαίνει την αποτελεσματικότητα των συστημάτων αντιμετώπισης διαρροής κατά την αντιμετώπιση πετρελαιοκηλίδας, με βάση την ανάλυση της συχνότητας, της διάρκειας και της χρονικής στιγμής των περιβαλλοντικών συνθηκών που θα καθιστούσαν αδύνατη την αντιμετώπισή της. Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας αντιμετώπισης πετρελαιοκηλίδας πρέπει να εκφράζεται ως ποσοστό του χρόνου που δεν υφίστανται τέτοιες συνθήκες και πρέπει να περιλαμβάνει περιγραφή των λειτουργικών περιορισμών που τίθενται στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις ως αποτέλεσμα της εν λόγω εκτίμησης,
33)
«κρίσιμα στοιχεία ασφάλειας και περιβάλλοντος» σημαίνει τα μέρη μιας εγκατάστασης, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών προγραμμάτων, σκοπός των οποίων είναι να αποτρέψουν ένα σοβαρό ατύχημα ή να περιορίσουν τις συνέπειές του, ή η αστοχία των οποίων θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρό ατύχημα ή να συντελέσει κατά τρόπο ουσιαστικό στην πρόκληση σοβαρού ατυχήματος,
34)
«τριμερής διαβούλευση» σημαίνει επίσημη διευθέτηση που καθιστά δυνατό τον διάλογο και τη συνεργασία ανάμεσα στην αρμόδια αρχή, τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες, καθώς και τους εκπροσώπους των εργαζομένων,
35)
«κλάδος» σημαίνει τις οντότητες που εμπλέκονται άμεσα σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία ή των οποίων οι δραστηριότητες συνδέονται στενά με τις εν λόγω εργασίες,
36)
«εξωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης» σημαίνει τοπική, εθνική ή περιφερειακή στρατηγική για την πρόληψη της κλιμάκωσης ή τον περιορισμό των συνεπειών σοβαρού ατυχήματος που σχετίζεται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, με αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων στον φορέα εκμετάλλευσης πόρων, όπως περιγράφεται στο σχετικό εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, και τυχόν συμπληρωματικών πόρων που διατίθενται από τα κράτη μέλη,
37)
«σοβαρό περιβαλλοντικό περιστατικό» σημαίνει περιστατικό που προκαλεί ή είναι πιθανό να προκαλέσει σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον, σύμφωνα με την οδηγία 2004/35/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΟΒΑΡΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΥΠΕΡΑΚΤΙΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ
Άρθρο 3
Γενικές αρχές διαχείρισης κινδύνου σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου
1. Τα κράτη μέλη ζητούν από τους φορείς εκμετάλλευσης να διασφαλίζουν ότι λαμβάνονται όλα τα κατάλληλα μέτρα για την αποτροπή σοβαρών ατυχημάτων που προκαλούνται από υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης δεν απαλλάσσονται από τα καθήκοντά τους δυνάμει της παρούσας οδηγίας λόγω του γεγονότος ότι πράξεις ή παραλείψεις που οδήγησαν ή συνέβαλαν σε σοβαρά ατυχήματα εκτελέστηκαν από εργολάβους.
3. Σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για τον περιορισμό των συνεπειών του στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον.
4. Τα κράτη μέλη ζητούν από τους φορείς εκμετάλλευσης να διασφαλίζουν ότι οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτελούνται βάσει συστηματικής διαχείρισης κινδύνου κατά τρόπον ώστε οι εναπομένοντες κίνδυνοι σοβαρών ατυχημάτων για τους ανθρώπους, το περιβάλλον και τις υπεράκτιες εγκαταστάσεις να είναι ανεκτοί.
Άρθρο 4
Ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια και το περιβάλλον σε σχέση με τις άδειες
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις για τη χορήγηση ή τη μεταβίβαση αδειών εκτέλεσης υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου λαμβάνουν υπόψη την ικανότητα του αιτούντος τέτοια άδεια να πληροί τις απαιτήσεις για εργασίες στο πλαίσιο της άδειας, όπως απαιτείται στις σχετικές διατάξεις του ενωσιακού δικαίου, ιδίως δε της παρούσας οδηγίας.
2. Συγκεκριμένα, κατά την αξιολόγηση της τεχνικής και οικονομικής ικανότητας του αιτούντος άδεια, λαμβάνονται δεόντως υπόψη τα εξής:
α)
ο κίνδυνος, η επικινδυνότητα και τυχόν άλλες συναφείς πληροφορίες που σχετίζονται με τη συγκεκριμένη περιοχή αδειοδότησης, συμπεριλαμβανομένου, κατά περίπτωση, του κόστους της υποβάθμισης του θαλασσίου περιβάλλοντος σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2008/56/ΕΚ,
β)
το συγκεκριμένο στάδιο στο οποίο βρίσκονται οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου,
γ)
οι χρηματοοικονομικές δυνατότητες του αιτούντος, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε χρηματικοοικονομικής ασφάλειας, για την κάλυψη των ευθυνών που ενδέχεται να προκύψουν από τις εν λόγω υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένης της ευθύνης για ενδεχόμενες οικονομικές ζημίες όταν αυτή η ευθύνη προβλέπεται στην εθνική νομοθεσία,
δ)
οι διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τις επιδόσεις του αιτούντος όσον αφορά την ασφάλεια και το περιβάλλον, μεταξύ άλλων και όσον αφορά σοβαρά ατυχήματα, εφόσον ενδείκνυται για τις εργασίες για τις οποίες ζητήθηκε η χορήγηση άδειας.
Πριν από τη χορήγηση ή τη μεταβίβαση άδειας υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου, η αδειοδοτούσα αρχή ζητεί, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, τη γνώμη της αρμόδιας αρχής.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αδειοδοτούσα αρχή χορηγεί άδεια μόνο στην περίπτωση που θεωρήσει επαρκείς τις αποδείξεις του αιτούντος ότι ο αιτών έχει λάβει ή θα λάβει κατάλληλη μέριμνα, βάσει ρυθμίσεων που θα αποφασιστούν από τα κράτη μέλη, προκειμένου να καλυφθούν ευθύνες που ενδέχεται να προκύψουν από τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου του αιτούντος. Αυτή η μέριμνα τίθεται σε ισχύ και ενεργοποιείται κατά την έναρξη των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τα κράτη μέλη ζητούν από τους αιτούντες να αποδείξουν, με τον κατάλληλο τρόπο, τις τεχνικές και οικονομικές τους ικανότητες και να παράσχουν οποιαδήποτε άλλη σχετική πληροφορία αναφορικά με την περιοχή που καλύπτεται από την άδεια και το συγκεκριμένο στάδιο υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Τα κράτη μέλη εκτιμούν την επάρκεια της μέριμνας που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο προκειμένου να διαπιστώσουν εάν ο αιτών διαθέτει επαρκείς χρηματοοικονομικούς πόρους για την άμεση έναρξη και την απρόσκοπτη συνέχιση όλων των δράσεων που είναι αναγκαίες για αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και την επακόλουθη αποκατάσταση.
Τα κράτη μέλη διευκολύνουν την ανάπτυξη βιώσιμων χρηματοοικονομικών μέσων και άλλων διευθετήσεων που βοηθούν τους αιτούντες άδεια να αποδείξουν τη χρηματοοικονομική τους ικανότητα σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο.
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, τουλάχιστον, διαδικασίες που διασφαλίζουν άμεσο και αποτελεσματικό χειρισμό των αγωγών αποζημίωσης, μεταξύ άλλων και όσον αφορά αποζημιώσεις για διασυνοριακά περιστατικά.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους κατόχους άδειας να διατηρούν επαρκείς ικανότητες ώστε να ανταποκρίνονται στις χρηματοοικονομικές υποχρεώσεις τους που προκύπτουν από υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
4. Η αδειοδοτούσα αρχή ή ο κάτοχος άδειας διορίζουν τον φορέα εκμετάλλευσης. Όταν ο φορέας εκμετάλλευσης πρόκειται να διοριστεί από τον κάτοχο άδειας, η αδειοδοτούσα αρχή ενημερώνεται εκ των προτέρων για τον διορισμό. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η αδειοδοτούσα αρχή, αν κριθεί απαραίτητο σε διαβούλευση με την αρμόδια αρχή, έχει τη δυνατότητα να προβάλει αντιρρήσεις στον διορισμό του φορέα εκμετάλλευσης. Όταν προβάλλεται τέτοια αντίρρηση, τα κράτη μέλη ζητούν από τον κάτοχο άδειας να διορίσει άλλον κατάλληλο φορέα εκμετάλλευσης ή να αναλάβει τις υποχρεώσεις του φορέα εκμετάλλευσης σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
5. Οι διαδικασίες αδειοδότησης για υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου που αφορούν μια δεδομένη περιοχή αδειοδότησης οργανώνονται με τρόπο ώστε οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται κατόπιν εξερεύνησης να μπορούν να εξεταστούν από το κράτος μέλος πριν από την έναρξη της παραγωγής.
6. Όταν εκτιμούνται οι τεχνικές και χρηματοοικονομικές ικανότητες αιτούντος άδεια, δίνεται ιδιαίτερη προσοχή σε κάθε περιβαλλοντολογικά ευαίσθητο θαλάσσιο και παράκτιο περιβάλλον, συγκεκριμένα στα οικοσυστήματα που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο μετριασμού της αλλαγής του κλίματος και προσαρμογής σε αυτήν, όπως είναι τα αλατούχα έλη και τα υποθαλάσσια λιβάδια, καθώς επίσης και στις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές, όπως είναι οι ειδικές ζώνες διατήρησης σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (21), οι ζώνες ειδικής προστασίας σύμφωνα με την οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (22) και οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές που έχουν συμφωνηθεί από την Ένωση ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη στο πλαίσιο οποιωνδήποτε διεθνών ή περιφερειακών συμφωνιών των οποίων είναι συμβαλλόμενα μέρη.
Άρθρο 5
Συμμετοχή του κοινού όσον αφορά τις επιπτώσεις προγραμματισμένων υπεράκτιων εργασιών εξερεύνησης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στο περιβάλλον
1. Η ανόρυξη γεώτρησης εξερεύνησης από μη παραγωγική εγκατάσταση δεν ξεκινά μέχρις ότου οι σχετικές αρχές του κράτους μέλους διασφαλίσουν ότι το κοινό συμμετέχει σε αρχικό στάδιο και με ουσιαστικό τρόπο στην εξέταση των πιθανών συνεπειών των προγραμματισμένων υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου στο περιβάλλον σύμφωνα με άλλες νομικές πράξεις της Ένωσης, ιδίως την οδηγία 2001/42/ΕΚ ή την οδηγία 2011/92/ΕΕ, κατά περίπτωση.
2. Όταν το κοινό δεν έχει συμμετάσχει στη διαδικασία σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ισχύουν οι ακόλουθες ρυθμίσεις:
α)
το κοινό ενημερώνεται, είτε με δημόσιες ανακοινώσεις είτε με άλλα κατάλληλα μέσα, όπως τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας, σχετικά με την τοποθεσία όπου σχεδιάζεται να επιτραπούν εργασίες εξερεύνησης,
β)
προσδιορίζεται το ενδιαφερόμενο κοινό, συμπεριλαμβανομένου του κοινού που πλήττεται ή είναι πιθανόν να πληγεί από την απόφαση να επιτραπούν εργασίες εξερεύνησης, ή που έχει συμφέρον απ’ αυτήν, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών μη κυβερνητικών οργανώσεων, όπως εκείνες που προωθούν την προστασία του περιβάλλοντος, και άλλων σχετικών οργανώσεων,
γ)
οι σχετικές πληροφορίες για τέτοιες προγραμματισμένες εργασίες καθίστανται διαθέσιμες στο κοινό, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των πληροφοριών σχετικά με το δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και τον παραλήπτη ενδεχόμενων παρατηρήσεων ή ερωτήσεων,
δ)
το κοινό έχει το δικαίωμα να διατυπώνει παρατηρήσεις και γνώμες όταν όλες οι επιλογές είναι ακόμη ανοικτές, προτού ληφθεί η απόφαση να επιτραπεί η εξερεύνηση,
ε)
κατά τη λήψη των αποφάσεων του σημείου δ), λαμβάνονται δεόντως υπόψη τα αποτελέσματα της συμμετοχής του κοινού, και
στ)
το οικείο κράτος μέλος ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση το κοινό, αφού εξετάσει τις παρατηρήσεις και γνώμες που διατυπώθηκαν, σχετικά με τις αποφάσεις που λήφθηκαν και τους λόγους τους, καθώς και εκτιμήσεις επί των οποίων βασίστηκαν οι εν λόγω αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών σχετικά με τη διαδικασία συμμετοχής του κοινού.
Παρέχονται εύλογα χρονοδιαγράμματα που προβλέπουν επαρκή χρόνο για καθένα από τα διάφορα στάδια συμμετοχής του κοινού.
3. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται όσον αφορά περιοχές για τις οποίες είχε χορηγηθεί άδεια πριν από τις 18 Ιουλίου 2013.
Άρθρο 6
Υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εντός περιοχών αδειοδότησης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εγκαταστάσεις παραγωγής και η συνδεδεμένη υποδομή λειτουργούν μόνο σε περιοχές αδειοδότησης και μόνο από φορείς εκμετάλλευσης που έχουν διοριστεί για τον σκοπό αυτό σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τον κάτοχο άδειας να διασφαλίζει ότι ο φορέας εκμετάλλευσης έχει την ικανότητα να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις συγκεκριμένων εργασιών στο πλαίσιο της άδειας.
3. Κατά τη διάρκεια όλων των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου, τα κράτη μέλη απαιτούν από τον κάτοχο άδειας να λαμβάνει όλα τα εύλογα μέτρα ώστε να διασφαλίζει ότι ο φορέας εκμετάλλευσης πληροί τις απαιτήσεις, εκτελεί τις λειτουργίες του και αναλαμβάνει τα καθήκοντά του δυνάμει της παρούσας οδηγίας.
4. Όταν η αρμόδια αρχή κρίνει ότι ο φορέας εκμετάλλευσης δεν έχει πλέον την ικανότητα να πληροί τις σχετικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, ενημερώνει την αδειοδοτούσα αρχή. Στη συνέχεια, η αδειοδοτούσα αρχή ειδοποιεί σχετικά τον κάτοχο άδειας και ο κάτοχος άδειας αναλαμβάνει την ευθύνη για την εκτέλεση των σχετικών καθηκόντων και υποδεικνύει, χωρίς καθυστέρηση, αναπληρωτή φορέα εκμετάλλευσης στην αδειοδοτούσα αρχή.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εργασίες που σχετίζονται με παραγωγικές και μη παραγωγικές εγκαταστάσεις δεν ξεκινούν ή δεν συνεχίζονται μέχρις ότου η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων γίνει αποδεκτή από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εργασίες γεώτρησης ή οι συνδυασμένες εργασίες δεν ξεκινούν ή δεν συνεχίζονται μέχρις ότου η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για τις εμπλεκόμενες εγκαταστάσεις έχει γίνει αποδεκτή σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Επιπλέον, τέτοιες εργασίες δεν επιτρέπεται να αρχίζουν ή να συνεχίζονται εάν δεν έχει υποβληθεί στην αρμόδια αρχή κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης ή κοινοποίηση συνδυασμένων εργασιών σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχεία η) ή θ) αντίστοιχα ή εάν η αρμόδια αρχή έχει εκφράσει αντιρρήσεις ως προς το περιεχόμενο κοινοποίησης.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ορίζεται ζώνη ασφαλείας γύρω από μια εγκατάσταση και ότι απαγορεύεται στα σκάφη να εισέρχονται ή να παραμένουν σε αυτήν τη ζώνη.
Η απαγόρευση αυτή όμως δεν ισχύει για σκάφη που εισέρχονται ή παραμένουν στη ζώνη ασφαλείας:
α)
με σκοπό την τοποθέτηση, την επιθεώρηση, τη δοκιμή, την επισκευή, τη συντήρηση, τη μετατροπή, την ανανέωση ή την αφαίρεση οποιουδήποτε υποβρύχιου καλωδίου ή αγωγού που βρίσκεται μέσα ή κοντά στην εν λόγω ζώνη ασφαλείας,
β)
προκειμένου να παράσχουν υπηρεσίες σε οποιαδήποτε εγκατάσταση ή συνδεδεμένη υποδομή στην εν λόγω ζώνη ασφαλείας ή να μεταφέρουν πρόσωπα ή αγαθά προς ή από αυτήν,
γ)
προκειμένου να επιθεωρήσουν οποιαδήποτε εγκατάσταση στην εν λόγω ζώνη ασφαλείας υπό την ευθύνη του κράτους μέλους,
δ)
με σκοπό τη διάσωση ή την προσπάθεια διάσωσης ανθρώπινων ζωών ή περιουσίας,
ε)
λόγω επικίνδυνων καιρικών συνθηκών,
στ)
όταν βρίσκονται σε κίνδυνο ή
ζ)
εφόσον συναινεί ο φορέας λειτουργίας, ο ιδιοκτήτης ή το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η ζώνη ασφαλείας.
8. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μηχανισμό για ουσιαστική συμμετοχή σε τριμερή διαβούλευση μεταξύ της αρμοδίας αρχής, των φορέων εκμετάλλευσης και των ιδιοκτητών, καθώς και των εκπροσώπων των εργαζομένων, με θέμα τον καθορισμό προτύπων και πολιτικών για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων.
Άρθρο 7
Ευθύνη για περιβαλλοντικές ζημίες
Με την επιφύλαξη του υφιστάμενου πεδίου εφαρμογής των ευθυνών σχετικά με την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας δυνάμει της οδηγίας 2004/35/ΕΚ, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο κάτοχος άδειας είναι οικονομικά υπεύθυνος για την πρόληψη και αποκατάσταση των περιβαλλοντικών ζημιών, κατά τα οριζόμενα στην εν λόγω οδηγία, που προκαλούνται από υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου οι οποίες πραγματοποιούνται από τον κάτοχο άδειας ή τον φορέα εκμετάλλευσης ή για λογαριασμό τους.
Άρθρο 8
Διορισμός της αρμόδιας αρχής
1. Τα κράτη μέλη διορίζουν αρμόδια αρχή στην οποία ανατίθενται τις ακόλουθες ρυθμιστικές λειτουργίες:
α)
εκτίμηση και αποδοχή εκθέσεων περί μεγάλων κινδύνων, εκτίμηση κοινοποιήσεων μελέτης και εκτίμηση κοινοποιήσεων εργασιών γεώτρησης ή συνδυασμένων εργασιών, καθώς και άλλων παρόμοιων εγγράφων που υποβάλλονται σε αυτήν,
β)
επίβλεψη της συμμόρφωσης των φορέων εκμετάλλευσης και των ιδιοκτητών με την παρούσα οδηγία, συμπεριλαμβανομένων των επιθεωρήσεων, των ερευνών και των μέτρων επιβολής,
γ)
παροχή συμβουλών σε άλλες αρχές ή φορείς, συμπεριλαμβανομένης της αδειοδοτούσας αρχής,
δ)
κατάρτιση ετήσιων σχεδίων σύμφωνα με το άρθρο 21,
ε)
κατάρτιση εκθέσεων,
στ)
συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές ή με τα σημεία επαφής σύμφωνα με το άρθρο 27.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ανά πάσα στιγμή την ανεξαρτησία και αμεροληψία της αρμόδιας αρχής κατά την άσκηση των ρυθμιστικών της λειτουργιών, ιδίως δε όσον αφορά την παράγραφο 1 στοιχεία α), β) και γ). Ως εκ τούτου, αποφεύγονται οι συγκρούσεις συμφερόντων μεταξύ, αφενός, των ρυθμιστικών λειτουργιών της αρμόδιας αρχής και, αφετέρου, των ρυθμιστικών λειτουργιών που σχετίζονται με την οικονομική ανάπτυξη των υπεράκτιων φυσικών πόρων και την αδειοδότηση υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου στο κράτος μέλος και την είσπραξη και διαχείριση των εσόδων από τις εν λόγω εργασίες.
3. Για την επίτευξη των στόχων της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη έχουν την απαίτηση οι ρυθμιστικές λειτουργίες της αρμόδιας αρχής να ασκούνται στο πλαίσιο αρχής ανεξάρτητης από οιαδήποτε λειτουργία του κράτους μέλους που σχετίζεται με την οικονομική ανάπτυξη των υπεράκτιων φυσικών πόρων και της αδειοδότησης υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου εντός του κράτους μέλους και με τη συλλογή και διαχείριση των εσόδων από τις εν λόγω εργασίες.
Ωστόσο, όταν ο συνολικός αριθμός των κανονικά επανδρωμένων εγκαταστάσεων είναι μικρότερος των έξι, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να μην εφαρμόσει το πρώτο εδάφιο. Η απόφαση αυτή δεν επηρεάζει τις κατά την παράγραφο 2 υποχρεώσεις του.
4. Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση του κοινού περιγραφή του τρόπου οργάνωσης της αρμόδιας αρχής, αναφέροντας επίσης για ποιο λόγο επέλεξαν αυτόν τον τρόπο οργάνωσης της αρμόδιας αρχής, καθώς επίσης και με ποιον τρόπο έχουν διασφαλίσει την άσκηση των ρυμιστικών λειτουργιών που καθορίζονται στην παράγραφο 1 και την τήρηση των υποχρεώσεων που καθορίζονται στην παράγραφο 2.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή διαθέτει επαρκείς ανθρώπινους και χρηματοοικονομικούς πόρους προκειμένου να εκτελεί τα κατά την παρούσα οδηγία καθήκοντά της. Οι εν λόγω πόροι είναι ανάλογοι με την έκταση των υπεράκτιων εργασιών εκμετάλλευσης πετρελαίου και φυσικού αερίου στο κράτος μέλος.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να συνάπτουν τυπικές συμφωνίες με τους κατάλληλους οργανισμούς της Ένωσης ή άλλους κατάλληλους φορείς, κατά περίπτωση, για την παροχή εξειδικευμένης εμπειρογνωμοσύνης προς υποστήριξη της αρμόδιας αρχής κατά την εκτέλεση των ρυθμιστικών λειτουργιών της. Για τους στόχους της παρούσας παραγράφου, φορέας δεν θεωρείται κατάλληλος εφόσον η αντικειμενικότητά του μπορεί να αμφισβητηθεί λόγω σύγκρουσης συμφερόντων.
7. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μηχανισμούς σύμφωνα με τους οποίους η οικονομική επιβάρυνση της αρμόδιας αρχής κατά την εκτέλεση των κατά την παρούσα οδηγία καθηκόντων της μπορεί να ανακτάται από τους κατόχους άδειας, τους φορείς εκμετάλλευσης ή τους ιδιοκτήτες.
8. Σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή αποτελείται από περισσοτέρους του ενός φορείς, τα κράτη μέλη καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποφύγουν την αλληλοεπικάλυψη των ρυθμιστικών λειτουργιών μεταξύ των φορέων. Τα κράτη μέλη μπορούν να διορίζουν επικεφαλής έναν από τους φορείς που απαρτίζουν την αρμόδια αρχή, με την ευθύνη να συντονίζει τις κατά την παρούσα οδηγία ρυθμιστικές λειτουργίες και να λογοδοτεί στην Επιτροπή.
9. Τα κράτη μέλη αναθεωρούν τις δραστηριότητες της αρμόδιας αρχής και λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς της στην εκτέλεση των ρυθμιστικών λειτουργιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 9
Λειτουργία της αρμόδιας αρχής
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή:
α)
δρα ανεξάρτητα από πολιτικές, κανονιστικές αποφάσεις ή άλλους παράγοντες που δεν σχετίζονται με τα καθήκοντά της κατά την παρούσα οδηγία,
β)
καθιστά σαφή την έκταση των ευθυνών της και των ευθυνών του φορέα εκμετάλλευσης και του ιδιοκτήτη για τον έλεγχο της πιθανότητας σοβαρών ατυχημάτων δυνάμει της παρούσας οδηγίας,
γ)
θεσπίζει πολιτική, μέθοδο και διαδικασίες για την ενδελεχή εκτίμηση των εκθέσεων περί μεγάλων κινδύνων και των κοινοποιήσεων που έχουν υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 11, καθώς και για την επίβλεψη συμμόρφωσης προς την παρούσα οδηγία εντός της δικαιοδοσίας του κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων δράσεων επιθεώρησης, διερεύνησης και επιβολής,
δ)
ενημερώνει τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες σχετικά με την πολιτική, τη μέθοδο και τις διαδικασίες σύμφωνα με το στοιχείο γ) και θέτει στη διάθεση του κοινού συνοπτικές παρουσιάσεις τους,
ε)
όπου κρίνεται απαραίτητο, θεσπίζει και εφαρμόζει συντονισμένες ή κοινές διαδικασίες με άλλες αρχές στο κράτος μέλος για την εκτέλεση των καθηκόντων κατά την παρούσα οδηγία, και
στ)
βασίζει την πολιτική, την οργάνωση και τις επιχειρησιακές διαδικασίες της στις αρχές που ορίζονται στο παράρτημα III.
Άρθρο 10
Καθήκοντα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα
1. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια στη Θάλασσα (ΕΟΑΘ, εφεξής «Οργανισμός») προσφέρει στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή τεχνική και επιστημονική συνδρομή σύμφωνα με την εντολή του δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002.
2. Στο πλαίσιο της εντολής του, ο Οργανισμός:
α)
συνδράμει την Επιτροπή και το πληγέν κράτος μέλος, κατόπιν αιτήματός του, στη διερεύνηση και παρακολούθηση του μεγέθους πετρελαιοκηλίδας ή διαρροής φυσικού αερίου,
β)
συνδράμει τα κράτη μέλη, κατόπιν αιτήματός τους, στην προετοιμασία και εκτέλεση εξωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, ιδίως όταν υπάρχουν διασυνοριακές επιπτώσεις εντός και πέραν των υπεράκτιων υδάτων των κρατών μελών,
γ)
με βάση τα εξωτερικά και εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των κρατών μελών, καταρτίζει μαζί με τα κράτη μέλη και τους φορείς εκμετάλλευσης κατάλογο του εξοπλισμού και των υπηρεσιών αντιμετώπισης εκτάκτου ανάγκης που είναι διαθέσιμα.
3. Ο Οργανισμός μπορεί, εφόσον του ζητηθεί:
α)
να συνδράμει την Επιτροπή στην εκτίμηση των εξωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των κρατών μελών, για να ελεγχθεί κατά πόσον τα σχέδια είναι σύμφωνα με την παρούσα οδηγία,
β)
να αναθεωρεί ασκήσεις που επικεντρώνονται στη δοκιμή των διασυνοριακών και ενωσιακών μηχανισμών εκτάκτου ανάγκης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΥΠΕΡΑΚΤΙΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ
Άρθρο 11
Έγγραφα που πρέπει να υποβάλλονται για την εκτέλεση υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης υποβάλλει στην αρμόδια αρχή τα ακόλουθα έγγραφα:
α)
την εταιρική πολιτική για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων ή επαρκή περιγραφή της, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφοι 1 και 5,
β)
το σύστημα διαχείρισης ασφάλειας και περιβάλλοντος, που ισχύει για την εγκατάσταση, ή επαρκή περιγραφή του, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφοι 3 και 5,
γ)
στην περίπτωση προγραμματισμένης παραγωγικής εγκατάστασης, κοινοποίηση σχεδιασμού σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος I μέρος 1,
δ)
περιγραφή της μεθόδου ανεξάρτητης επαλήθευσης σύμφωνα με το άρθρο 17,
ε)
έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 13,
στ)
σε περίπτωση ουσιαστικής αλλαγής ή αποξήλωσης εγκατάστασης, τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 13,
ζ)
το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης ή επαρκή περιγραφή του σύμφωνα με τα άρθρα 14 και 28,
η)
σε περίπτωση εργασιών γεώτρησης, κοινοποίηση των εν λόγω εργασιών γεώτρησης και πληροφορίες σχετικά με τις εν λόγω εργασίες γεώτρησης σύμφωνα με το άρθρο 15,
θ)
στην περίπτωση συνδυασμένων εργασιών, κοινοποίηση συνδυασμένων εργασιών σύμφωνα με το άρθρο 16,
ι)
σε περίπτωση υφιστάμενης παραγωγικής εγκατάστασης που πρόκειται να μετακινηθεί σε νέα τοποθεσία παραγωγής όπου και θα λειτουργεί, κοινοποίηση μετεγκατάστασης σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 1,
ια)
οποιοδήποτε άλλο σχετικό έγγραφο ζητά η αρμόδια αρχή.
2. Τα έγγραφα που πρέπει να υποβληθούν βάσει της παραγράφου 1 στοιχεία α), β), δ) και ζ) περιλαμβάνονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που ζητείται δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο ε). Η εταιρική πολιτική για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων φορέα εκμετάλλευσης γεώτρησης περιλαμβάνεται επίσης, όταν δεν έχει προηγουμένως υποβληθεί, στην κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης που πρέπει να υποβληθεί δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο η).
3. Η κοινοποίηση μελέτης που απαιτείται κατά την παράγραφο 1 στοιχείο γ) υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή εντός προθεσμίας που ορίζει η αρμόδια αρχή πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία υποβολής της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων σχετικά με την προγραμματισμένη εργασία. Η αρμόδια αρχή ανταποκρίνεται στην κοινοποίηση μελέτης με σχόλια που πρέπει να ληφθούν υπόψη στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων.
4. Σε περίπτωση που υφιστάμενη παραγωγική εγκατάσταση πρόκειται να εισέλθει στα υπεράκτια ύδατα κράτους μέλους ή να απομακρυνθεί από αυτά, ο φορέας εκμετάλλευσης ενημερώνει την αρμόδια αρχή εγγράφως πριν από την ημερομηνία κατά την οποία η παραγωγική εγκατάσταση πρόκειται να εισέλθει στα υπεράκτια ύδατα του κράτους μέλους ή να απομακρυνθεί από αυτά.
5. Η κοινοποίηση μετεγκατάστασης που απαιτείται δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο ι) υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή σε αρκούντως πρώιμο στάδιο της προτεινόμενης διαδικασίας, ώστε ο φορέας εκμετάλλευσης να είναι σε θέση να λάβει υπόψη του όλα τα θέματα που εγείρει η αρμόδια αρχή κατά την εκπόνηση της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων.
6. Σε περίπτωση ουσιαστικής αλλαγής που επηρεάζει την κοινοποίηση μελέτης ή την κοινοποίηση μετεγκατάστασης πριν από την υποβολή της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων, η αρμόδια αρχή ενημερώνεται για την εν λόγω αλλαγή το συντομότερο δυνατόν.
7. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που απαιτείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο ε) υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή εντός προθεσμίας που ορίζει η αρμόδια αρχή και η οποία λήγει πριν από την προγραμματισμένη έναρξη των εργασιών.
Άρθρο 12
Έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά παραγωγική εγκατάσταση
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι o φορέας εκμετάλλευσης καταρτίζει έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά παραγωγική εγκατάσταση και η οποία πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ε). Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα I μέρη 2 και 5 και επικαιροποιείται όταν κρίνεται απαραίτητο ή όταν το ζητά η αρμόδια αρχή.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι πραγματοποιείται διαβούλευση με τους εκπροσώπους των εργαζομένων στα κατάλληλα στάδια της προετοιμασίας της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων που αφορά παραγωγική εγκατάσταση και ότι παρέχονται οι απαιτούμενες αποδείξεις σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 2 σημείο 3.
3. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά παραγωγική εγκατάσταση μπορεί να καταρτίζεται για ομάδα εγκαταστάσεων, εφόσον συμφωνήσει η αρμόδια αρχή.
4. Όταν απαιτούνται περαιτέρω πληροφορίες προτού γίνει δεκτή μια έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης παρέχει, κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής, τις πληροφορίες αυτές και υποβάλλει όλες τις απαραίτητες αλλαγές στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων.
5. Όταν πρόκειται να γίνουν τροποποιήσεις στην παραγωγική εγκατάσταση που συνεπάγονται ουσιαστική αλλαγή ή όταν πρόκειται να αποξηλωθεί σταθερή παραγωγική εγκατάσταση, ο φορέας εκμετάλλευσης καταρτίζει τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, η οποία πρέπει να υποβάλλεται δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 1 στοιχείο στ) εντός προθεσμίας που καθορίζει η αρμόδια αρχή, σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 6.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι προβλεπόμενες τροποποιήσεις δεν πραγματοποιούνται ούτε η αποξήλωση ξεκινά προτού η αρμόδια αρχή κάνει δεκτή την τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά την παραγωγική εγκατάσταση.
7. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά παραγωγική εγκατάσταση υπόκειται σε ενδελεχή περιοδική επανεξέταση από τον φορέα εκμετάλλευσης τουλάχιστον ανά πενταετία ή νωρίτερα όταν το ζητά η αρμόδια αρχή. Τα αποτελέσματα της επανεξέτασης κοινοποιούνται στην αρμόδια αρχή.
Άρθρο 13
Έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά μη παραγωγική εγκατάσταση
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο ιδιοκτήτης καταρτίζει έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά μη παραγωγική εγκατάσταση και η οποία πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ε). H εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα I μέρη 3 και 5 και επικαιροποιείται όταν κρίνεται απαραίτητο ή όταν το ζητά η αρμόδια αρχή.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι πραγματοποιείται διαβούλευση με τους εκπροσώπους των εργαζομένων στα κατάλληλα στάδια της προετοιμασίας της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων που αφορά μη παραγωγική εγκατάσταση και ότι παρέχονται οι απαιτούμενες αποδείξεις σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 3 σημείο 2.
3. Όταν απαιτούνται περαιτέρω πληροφορίες προτού γίνει δεκτή μια έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για μη παραγωγική εγκατάσταση, τα κράτη μέλη ζητούν από τον ιδιοκτήτη να παράσχει, ύστερα από αίτημα της αρμόδιας αρχής, τις πληροφορίες αυτές και να πραγματοποιήσει όλες τις απαραίτητες αλλαγές στην υποβληθείσα έκθεση περί μεγάλων κινδύνων.
4. Όταν πρόκειται να γίνουν τροποποιήσεις στη μη παραγωγική εγκατάσταση που συνεπάγονται ουσιαστική αλλαγή ή όταν πρόκειται να αποξηλωθεί μια σταθερή μη παραγωγική εγκατάσταση, ο ιδιοκτήτης καταρτίζει τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, η οποία πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο στ) εντός προθεσμίας που καθορίζει η αρμόδια αρχή, σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 6 σημεία 1, 2 και 3.
5. Για σταθερή μη παραγωγική εγκατάσταση, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι προβλεπόμενες τροποποιήσεις δεν πραγματοποιούνται ούτε η αποξήλωση ξεκινά προτού η αρμόδια αρχή κάνει δεκτή την τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για τη σταθερή μη παραγωγική εγκατάσταση.
6. Για κινητή μη παραγωγική εγκατάσταση, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι προβλεπόμενες τροποποιήσεις δεν πραγματοποιούνται προτού η αρμόδια αρχή κάνει δεκτή την τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για την κινητή μη παραγωγική εγκατάσταση.
7. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για μη παραγωγική εγκατάσταση υπόκειται σε ενδελεχή περιοδική επανεξέταση από τον ιδιοκτήτη τουλάχιστον ανά πενταετία ή νωρίτερα όταν το ζητά η αρμόδια αρχή. Τα αποτελέσματα της επανεξέτασης υποβάλλονται στην αρμόδια αρχή.
Άρθρο 14
Εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης ή, κατά περίπτωση, οι ιδιοκτήτες καταρτίζουν εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, τα οποία πρέπει να υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ζ). Τα σχέδια καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 28, λαμβανομένης υπόψη της εκτίμησης κινδύνου σοβαρού ατυχήματος, η οποία πραγματοποιήθηκε κατά την κατάρτιση της πλέον πρόσφατης έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων. Το σχέδιο περιλαμβάνει ανάλυση της αποτελεσματικότητας αντιμετώπισης πετρελαιοκηλίδας.
2. Σε περίπτωση που κινητή μη παραγωγική εγκατάσταση πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για την εκτέλεση εργασιών γεώτρησης, το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης για την εγκατάσταση λαμβάνει υπόψη την εκτίμηση κινδύνου που πραγματοποιήθηκε κατά την κατάρτιση της κοινοποίησης εργασιών γεώτρησης που πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο η). Σε περίπτωση που το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης πρέπει να τροποποιηθεί λόγω της ιδιαίτερης φύσης ή της τοποθεσίας της γεώτρησης, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης της γεώτρησης υποβάλλει το τροποποιημένο εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, ή επαρκή περιγραφή του, στην αρμόδια αρχή ως συμπλήρωμα της σχετικής κοινοποίησης των εργασιών γεώτρησης.
3. Σε περίπτωση που μη παραγωγική εγκατάσταση πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για την εκτέλεση συνδυασμένων εργασιών, το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης τροποποιείται προκειμένου να καλύπτει τις συνδυασμένες εργασίες και υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή ως συμπλήρωμα της σχετικής κοινοποίησης των συνδυασμένων εργασιών.
Άρθρο 15
Κοινοποίηση και πληροφορίες σχετικά με εργασίες γεώτρησης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης γεώτρησης καταρτίζει την κοινοποίηση που πρέπει να υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο η) στην αρμόδια αρχή. Υποβάλλεται εντός προθεσμίας ορισθείσας από την αρμόδια αρχή πριν από την έναρξη των εργασιών γεώτρησης. Η εν λόγω κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης παρουσιάζει λεπτομερώς τον σχεδιασμό της γεώτρησης και τις προτεινόμενες εργασίες γεώτρησης, σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 4. Στην κοινοποίηση περιλαμβάνεται ανάλυση της αποτελεσματικότητας αντιμετώπισης πετρελαιοκηλίδας.
2. Η αρμόδια αρχή εξετάζει την κοινοποίηση και, εάν το κρίνει απαραίτητο, ενεργεί δεόντως πριν από την έναρξη των εργασιών γεώτρησης, δυνάμενη, μεταξύ άλλων, να απαγορεύσει την έναρξη των εργασιών.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης της γεώτρησης συνεργάζεται με τον ανεξάρτητο φορέα επαλήθευσης κατά τον σχεδιασμό και την προετοιμασία ουσιαστικής αλλαγής στην υποβληθείσα κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 4 στοιχείο β) και ότι ενημερώνει αμελλητί την αρμόδια αρχή για κάθε ουσιαστική αλλαγή στην υποβληθείσα κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης. Η αρμόδια αρχή εξετάζει τις εν λόγω αλλαγές και, εάν το κρίνει απαραίτητο, ενεργεί δεόντως.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης της γεώτρησης υποβάλλει εκθέσεις για εργασίες γεώτρησης στην αρμόδια αρχή σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος II. Οι εκθέσεις υποβάλλονται εβδομαδιαίως, ξεκινώντας από την ημέρα έναρξης των εργασιών γεώτρησης, ή ανά διαστήματα που καθορίζονται από την αρμόδια αρχή.
Άρθρο 16
Κοινοποίηση συνδυασμένων εργασιών
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες που συμμετέχουν σε συνδυασμένες εργασίες καταρτίζουν από κοινού την κοινοποίηση που πρέπει να υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο θ). Η κοινοποίηση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα I μέρος 7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ένας από τους ενδιαφερόμενους φορείς εκμετάλλευσης υποβάλλει την κοινοποίηση συνδυασμένων εργασιών στην αρμόδια αρχή. Η κοινοποίηση υποβάλλεται εντός προθεσμίας που ορίζεται από την αρμόδια αρχή πριν από την έναρξη των συνδυασμένων εργασιών.
2. Η αρμόδια αρχή εξετάζει την κοινοποίηση και, εάν το κρίνει απαραίτητο, ενεργεί δεόντως πριν από την έναρξη των συνδυασμένων εργασιών, δυνάμενη, μεταξύ άλλων, να απαγορεύσει την έναρξη των εργασιών.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης που υπέβαλε την κοινοποίηση ενημερώνει αμελλητί την αρμόδια αρχή για κάθε ουσιαστική αλλαγή στην υποβληθείσα κοινοποίηση. Η αρμόδια αρχή εξετάζει τις εν λόγω αλλαγές και, εάν το κρίνει απαραίτητο, ενεργεί δεόντως.
Άρθρο 17
Ανεξάρτητη επαλήθευση
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες καταρτίζουν μηχανισμούς ανεξάρτητης επαλήθευσης καθώς και την περιγραφή αυτών, οι οποίοι υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και περιλαμβάνουν περιγραφή αυτών των μηχανισμών στο πλαίσιο του συστήματος διαχείρισης ασφάλειας και περιβάλλοντος υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο β). Η περιγραφή περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα I μέρος 5.
2. Τα αποτελέσματα της ανεξάρτητης επαλήθευσης δεν θίγουν την ευθύνη του φορέα εκμετάλλευσης ή του ιδιοκτήτη για την ορθή και ασφαλή λειτουργία του εξοπλισμού και των συστημάτων που υποβάλλονται σε επαλήθευση.
3. Η επιλογή του ανεξάρτητου φορέα επαλήθευσης και ο σχεδιασμός των μηχανισμών ανεξάρτητης επαλήθευσης πληρούν τα κριτήρια του παραρτήματος V.
4. Οι μηχανισμοί ανεξάρτητης επαλήθευσης θεσπίζονται:
α)
όσον αφορά τις εγκαταστάσεις, προκειμένου να διασφαλίζεται με ανεξαρτησία η καταλληλότητα των κρίσιμων στοιχείων ασφάλειας και περιβάλλοντος που καθορίζονται στην εκτίμηση κινδύνου, όπως περιγράφονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, καθώς επίσης και να διασφαλίζεται ότι το χρονοδιάγραμμα εξέτασης και δοκιμής των κρίσιμων στοιχείων ασφάλειας και περιβάλλοντος είναι κατάλληλο, επικαιροποιημένο και εκτελείται σύμφωνα με τις προβλέψεις,
β)
όσον αφορά τις κοινοποιήσεις εργασιών γεώτρησης, προκειμένου να διασφαλίζεται με ανεξαρτησία ότι ο σχεδιασμός της γεώτρησης και τα μέτρα ελέγχου της γεώτρησης είναι κατάλληλα για τις αναμενόμενες συνθήκες γεώτρησης ανά πάσα στιγμή.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες αντιδρούν και λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα, βάσει της γνωμοδότησης του ανεξάρτητου φορέα επαλήθευσης.
6. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες να διασφαλίζουν ότι οι γνωμοδοτήσεις που λαμβάνονται από τον ανεξάρτητο φορέα επαλήθευσης βάσει της παραγράφου 4 στοιχείο α) και η καταγραφή των δράσεων που αναλαμβάνονται βάσει των εν λόγω γνωμοδοτήσεων κοινοποιούνται στην αρμόδια αρχή και διατηρούνται από τον φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη για περίοδο έξι μηνών μετά την ολοκλήρωση των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου με τις οποίες σχετίζονται.
7. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης φρέατος να διασφαλίζουν ότι οι διαπιστώσεις και οι παρατηρήσεις του ανεξάρτητου φορέα επαλήθευσης βάσει της παραγράφου 4 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου, καθώς και οι δράσεις που δίνουν συνέχεια στις εν λόγω διαπιστώσεις και παρατηρήσεις, περιλαμβάνονται στην κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 15.
8. Όσον αφορά παραγωγική εγκατάσταση, ο μηχανισμός επαλήθευσης εγκαθίσταται πριν από την ολοκλήρωση του σχεδιασμού. Όσον αφορά μη παραγωγική εγκατάσταση, ο μηχανισμός εγκαθίσταται πριν την έναρξη εργασιών στα υπεράκτια ύδατα κρατών μελών.
Άρθρο 18
Αρμοδιότητες της αρμόδιας αρχής σε σχέση με εργασίες επί των εγκαταστάσεων
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή:
α)
απαγορεύει τη λειτουργία ή την έναρξη εργασιών σε κάθε εγκατάσταση ή κάθε συνδεδεμένη υποδομή, σε περίπτωση που τα μέτρα που προτείνονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για την πρόληψη ή τον περιορισμό των επιπτώσεων σοβαρών ατυχημάτων ή οι κοινοποιήσεις εργασιών γεώτρησης ή συνδυασμένων εργασιών που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχεία η) ή θ) αντίστοιχα κρίνονται ανεπαρκή για την τήρηση των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας,
β)
σε εξαιρετικές περιστάσεις και εφόσον κρίνει ότι δεν διακυβεύονται η ασφάλεια και η προστασία του περιβάλλοντος, μειώνει το χρονικό διάστημα που απαιτείται μεταξύ της υποβολής της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων ή άλλων εγγράφων που πρέπει να υποβληθούν σύμφωνα με το άρθρο 11 και της έναρξης των εργασιών,
γ)
απαιτεί από τον φορέα εκμετάλλευσης να λάβει τα αναλογικά μέτρα που η αρμόδια αρχή θεωρεί απαραίτητα για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με το άρθρο 3 παράγραφος 1,
δ)
σε περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται το άρθρο 6 παράγραφος 4, λαμβάνει επαρκή μέτρα ώστε να διασφαλίζεται η διαρκής ασφάλεια των εργασιών,
ε)
εξουσιοδοτείται να απαιτεί βελτιώσεις και να απαγορεύει, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, τη συνέχιση της λειτουργίας κάθε εγκατάστασης ή τμήματος αυτής ή συνδεδεμένης με αυτήν υποδομής σε περίπτωση που τα αποτελέσματα επιθεώρησης, κρίσης βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4, περιοδικής αναθεώρησης της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων που υποβάλλεται βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 1 στοιχείο ε) ή αλλαγών στις κοινοποιήσεις που υποβάλλονται βάσει του άρθρου 11 καταδεικνύουν ότι οι απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας δεν πληρούνται ή ότι υφίστανται εύλογες ανησυχίες για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου ή εγκαταστάσεων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΛΗΨΗΣ
Άρθρο 19
Πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων από φορείς εκμετάλλευσης και ιδιοκτήτες
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες να καταρτίζουν έγγραφο στο οποίο εκθέτουν την εταιρική πολιτική τους για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων που πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) και να διασφαλίζουν την εφαρμογή αυτής της πολιτικής σε όλες τις υπεράκτιες εργασίες τους πετρελαίου και φυσικού αερίου, μεταξύ άλλων, λαμβάνοντας κατάλληλα μέτρα παρακολούθησης ώστε να εξασφαλίζουν την αποτελεσματικότητα της πολιτικής. Το έγγραφο περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα I μέρος 8.
2. Η εταιρική πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων συνεκτιμά την πρωταρχική ευθύνη του φορέα εκμετάλλευσης, μεταξύ άλλων, για τον έλεγχο της πιθανότητας σοβαρού ατυχήματος συνεπεία των εργασιών του και για τη διαρκή βελτίωση του ελέγχου των εν λόγω κινδύνων, προκειμένου να διασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας ανά πάσα στιγμή.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι φορείς εκμετάλλευσης και ιδιοκτήτες καταρτίζουν έγγραφο για τον καθορισμό συστήματος διαχείρισης ασφάλειας και περιβάλλοντος το οποίο υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο β). Το εν λόγω έγγραφο περιλαμβάνει περιγραφή:
α)
των οργανωτικών ρυθμίσεων που θεσπίζουν για τον έλεγχο μεγάλων κινδύνων,
β)
των ρυθμίσεων για την κατάρτιση και την υποβολή εκθέσεων περί μεγάλων κινδύνων, και άλλων εγγράφων, κατά περίπτωση, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, και
γ)
των μηχανισμών ανεξάρτητης επαλήθευσης βάσει του άρθρου 17.
4. Τα κράτη μέλη παρέχουν την ευκαιρία στους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες να συμβάλουν στους μηχανισμούς αποτελεσματικής τριμερούς διαβούλευσης που θεσπίζονται βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 8. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο, η δέσμευση φορέα εκμετάλλευσης και ιδιοκτήτη για συμμετοχή σε τέτοιο μηχανισμό μπορεί να περιγράφεται στην εταιρική πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων.
5. Η εταιρική πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων και τα συστήματα διαχείρισης ασφάλειας και περιβάλλοντος καταρτίζονται σύμφωνα με το παράρτημα I μέρη 8 και 9 και το παράρτημα IV. Ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η εταιρική πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων θεσπίζεται γραπτώς και προσδιορίζει τους συνολικούς στόχους και ρυθμίσεις για τον έλεγχο της πιθανότητας σοβαρού ατυχήματος, παράλληλα με τον τρόπο επίτευξης των εν λόγω στόχων και εφαρμογής των εν λόγω ρυθμίσεων σε εταιρικό επίπεδο,
β)
το σύστημα διαχείρισης ασφάλειας και περιβάλλοντος ενσωματώνεται στο γενικό σύστημα διαχείρισης του φορέα εκμετάλλευσης ή του ιδιοκτήτη και περιλαμβάνει οργανωτική δομή, αρμοδιότητες, πρακτικές, διαδικασίες, μεθόδους και πόρους για τον καθορισμό και την υλοποίηση της εταιρικής πολιτικής πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες καταρτίζουν και διατηρούν πλήρη κατάλογο του εξοπλισμού αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που αφορά τις υπεράκτιες εργασίες τους πετρελαίου και φυσικού αερίου.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες, σε διαβούλευση με την αρμόδια αρχή και χρησιμοποιώντας μεθόδους ανταλλαγής γνώσεων, πληροφοριών και εμπειρίας που προβλέπονται στο άρθρο 27 παράγραφος 1, θεσπίζουν και αναθεωρούν πρότυπα και κατευθύνσεις βέλτιστων πρακτικών αναφορικά με τον έλεγχο των μεγάλων κινδύνων, καθ’ όλη τη διάρκεια του σχεδιασμού και του λειτουργικού χρόνου ζωής υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου, και ότι τηρούν τουλάχιστον τα περιγραφόμενα στο παράρτημα VI.
8. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες να διασφαλίζουν ότι το έγγραφο για την εταιρική πολιτική τους για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 καλύπτει και τις παραγωγικές και μη παραγωγικές εγκαταστάσεις τους εκτός της Ένωσης.
9. Αν η δραστηριότητα φορέα εκμετάλλευσης ή ιδιοκτήτη συνιστά άμεσο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία ή αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρού ατυχήματος, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα, στα οποία μπορεί να συμπεριλαμβάνεται, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, η αναστολή της σχετικής δραστηριότητας έως ότου ο κίνδυνος ή η πιθανότητα τεθεί υπό επαρκή έλεγχο. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι σε περίπτωση που λαμβάνονται τα εν λόγω μέτρα, ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης ενημερώνει σχετικά την αρμόδια αρχή αμελλητί και το αργότερο εντός 24 ωρών από τη λήψη των εν λόγω μέτρων.
10. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες λαμβάνουν ενδεδειγμένα μέτρα για τη χρήση κατάλληλων τεχνικών μέσων ή διαδικασιών προκειμένου να προωθήσουν την αξιοπιστία της συλλογής και καταγραφής των σχετικών δεδομένων και να αποτρέπουν πιθανή παραποίησή τους.
Άρθρο 20
Υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου που διεξάγονται εκτός της Ένωσης
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εγγεγραμμένες στην επικράτειά τους εταιρείες που διεξάγουν, οι ίδιες ή μέσω θυγατρικών, υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτός της Ένωσης, ως κάτοχοι άδειας ή ως φορείς εκμετάλλευσης, να τους υποβάλλουν αναφορά, εφόσον τους ζητηθεί, σχετικά με τις συνθήκες οποιουδήποτε σοβαρού ατυχήματος στο οποίο έχουν εμπλακεί.
2. Στο αίτημα για υποβολή αναφοράς βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, το οικείο κράτος μέλος διευκρινίζει τις λεπτομέρειες των απαιτούμενων πληροφοριών. Οι εν λόγω εκθέσεις αναφοράς ανταλλάσσονται σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 1. Τα κράτη μέλη που δεν έχουν αρμόδια αρχή ούτε σημείο επαφής υποβάλλουν τις εκθέσεις αναφοράς που λαμβάνουν στην Επιτροπή.
Άρθρο 21
Διασφάλιση συμμόρφωσης με το ρυθμιστικό πλαίσιο για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες συμμορφώνονται με τα μέτρα που θεσπίζονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων και στα σχέδια που αναφέρονται στην κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης και στην κοινοποίηση συνδυασμένων εργασιών, που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχεία ε), η) και θ) αντίστοιχα.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες διασφαλίζουν τη μεταφορά της αρμόδιας αρχής ή οποιωνδήποτε άλλων προσώπων ενεργούν υπό την καθοδήγηση της αρμόδιας αρχής προς και από εγκατάσταση ή πλοίο που σχετίζεται με εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς του εξοπλισμού τους, σε εύλογο χρονικό διάστημα, και προσφέρουν στέγαση, γεύματα και άλλα μέσα συντήρησης στο πλαίσιο επισκέψεων στις εγκαταστάσεις, προκειμένου να διευκολύνουν την εποπτεία από την αρμόδια αρχή, συμπεριλαμβανομένων των επιθεωρήσεων, των ερευνών και της επιβολής της συμμόρφωσης με την παρούσα οδηγία.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή καταρτίζει ετήσια σχέδια για την αποτελεσματική εποπτεία - μεταξύ άλλων και μέσω επιθεωρήσεων - των μεγάλων κινδύνων, βάσει της διαχείρισης κινδύνου και λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τη συμμόρφωση με την έκθεση περί μεγάλων κινδύνων και λοιπών εγγράφων, που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11. Επανεξετάζεται τακτικά η αποτελεσματικότητα των σχεδίων και η αρμόδια αρχή λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για τη βελτίωσή τους.
Άρθρο 22
Εμπιστευτική αναφορά ανησυχιών που σχετίζονται με την ασφάλεια
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή θεσπίζει μηχανισμούς:
α)
για την εμπιστευτική αναφορά ανησυχιών που σχετίζονται με την ασφάλεια και το περιβάλλον, όσον αφορά υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου από κάθε πηγή, και
β)
για τη διερεύνηση τέτοιων αναφορών, διατηρώντας παράλληλα την ανωνυμία των ατόμων που υποβάλλουν τέτοια αναφορά.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες να κοινοποιούν στους υπαλλήλους τους και στους οικείους εργολάβους που σχετίζονται με την εργασία και τους υπαλλήλους τους, λεπτομέρειες των εθνικών ρυθμίσεων για τους μηχανισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1, και να διασφαλίζουν ότι στις σχετικές επαγγελματικές καταρτίσεις και ανακοινώσεις γίνεται μνεία σε ανώνυμες αναφορές.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Άρθρο 23
Ανταλλαγή πληροφοριών
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες παρέχουν στην αρμόδια αρχή, τουλάχιστον, τις πληροφορίες που περιγράφονται στο παράρτημα IX.
2. Η Επιτροπή καθορίζει μέσω εκτελεστικής πράξης κοινή μορφή αναφοράς δεδομένων και τις λεπτομέρειες των προς ανταλλαγή πληροφοριών. Η εν λόγω εκτελεστική πράξη εκδίδεται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 37 παράγραφος 2.
Άρθρο 24
Διαφάνεια
1. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα IX.
2. Η Επιτροπή καθορίζει μέσω εκτελεστικής πράξης κοινή μορφή δημοσίευσης, η οποία διευκολύνει τη διασυνοριακή σύγκριση των δεδομένων. Η εν λόγω εκτελεστική πράξη εκδίδεται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 37 παράγραφος 2. Η κοινή μορφή δημοσίευσης επιτρέπει την αξιόπιστη σύγκριση των εθνικών πρακτικών βάσει του παρόντος άρθρου και του άρθρου 25.
Άρθρο 25
Έκθεση για τις επιπτώσεις στην ασφάλεια και το περιβάλλον
1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ετήσια έκθεση στην Επιτροπή στην οποία περιέχονται οι πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα IX σημείο 3.
2. Τα κράτη μέλη ορίζουν την αρμόδια αρχή για την ανταλλαγή πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 23 και για τη δημοσίευση πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 24.
3. Η Επιτροπή δημοσιεύει ετήσια έκθεση βάσει των πληροφοριών που της παρείχαν με τις εκθέσεις τους τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1.
Άρθρο 26
Διερεύνηση σοβαρού ατυχήματος
1. Τα κράτη μέλη διερευνούν διεξοδικά κάθε σοβαρό ατύχημα που συμβαίνει στη δικαιοδοσία τους.
2. Κοινοποιείται στην Επιτροπή σύνοψη των πορισμάτων της διερεύνησης δυνάμει της παραγράφου 1 είτε μετά την ολοκλήρωση της διερεύνησης είτε μετά την ολοκλήρωση των νομικών διαδικασιών, κατά περίπτωση. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν μη εμπιστευτική μορφή των πορισμάτων.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, μετά τη διερεύνηση δυνάμει της παραγράφου 1, η αρμόδια αρχή εφαρμόζει όλες τις συστάσεις που διατυπώνονται στο πλαίσιο της διερεύνησης και εμπίπτουν στο πεδίο των αρμοδιοτήτων της.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Άρθρο 27
Συνεργασία μεταξύ κρατών μελών
1. Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι η αρμόδια αρχή του ανταλλάσσει τακτικά γνώσεις, πληροφορίες και εμπειρίες με άλλες αρμόδιες αρχές, μεταξύ άλλων, μέσω της Ομάδας Αρχών στην Ευρωπαϊκή Ένωση που είναι αρμόδιες για την Υπεράκτια Εκμετάλλευση Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου (EUOAG), καθώς και ότι συμμετέχει σε διαβουλεύσεις με θέμα την εφαρμογή του σχετικού εθνικού και ενωσιακού δικαίου με τον κλάδο, τους λοιπούς ενδιαφερομένους και την Επιτροπή.
Για κράτη μέλη χωρίς υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου στη δικαιοδοσία τους, οι πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνονται από τα σημεία επαφής που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1.
2. Οι σύμφωνα με την παράγραφο 1 ανταλλασσόμενες γνώσεις, πληροφορίες και εμπειρίες αφορούν κατά κύριο λόγο τη λειτουργικότητα των μέτρων διαχείρισης κινδύνου, πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων, επαλήθευσης συμμόρφωσης και αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που σχετίζονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εντός της Ένωσης, καθώς και εκτός της Ένωσης, όπου απαιτείται.
3. Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι η αρμόδια αρχή του συμμετέχει στον καθορισμό σαφών κοινών προτεραιοτήτων για την κατάρτιση και την επικαιροποίηση προτύπων και κατευθύνσεων προκειμένου να καθοριστεί και να διευκολυνθεί η εφαρμογή και η συνεπής εκτέλεση των βέλτιστων πρακτικών κατά τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
4. Έως τις 19 Ιουλίου 2014, η Επιτροπή υποβάλλει στα κράτη μέλη έκθεση σχετικά με την επάρκεια των εθνικών πόρων εμπειρογνωμοσύνης για τη συμμόρφωση με τις ρυθμιστικές λειτουργίες δυνάμει της παρούσας οδηγίας, η οποία, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, περιλαμβάνει προτάσεις προκειμένου να διασφαλιστεί ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν πρόσβαση σε κατάλληλους πόρους εμπειρογνωμοσύνης.
5. Έως τις 19 Ιουλίου 2016, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα εθνικά μέτρα που έχουν θεσπίσει όσον αφορά την πρόσβαση σε γνώση, κεφάλαια και εμπειρογνωμοσύνη, συμπεριλαμβανομένων των τυπικών συμφωνιών δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 6.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΑΝΑΓΚΗΣ
Άρθρο 28
Απαιτήσεις σχετικά με τα εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που πρέπει να καταρτίζονται από τον φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη σύμφωνα με το άρθρο 14 και να υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ζ):
α)
τίθενται χωρίς καθυστέρηση σε εφαρμογή για την αντιμετώπιση σοβαρού ατυχήματος ή κατάστασης που ενέχει άμεσο κίνδυνο σοβαρού ατυχήματος και
β)
συνάδουν με το εξωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που αναφέρεται στο άρθρο 29.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης και ο ιδιοκτήτης διατηρούν τον εξοπλισμό και την εμπειρογνωμοσύνη που απαιτούνται για το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, προκειμένου ο εν λόγω εξοπλισμός και εμπειρογνωμοσύνη να είναι διαθέσιμοι ανά πάσα στιγμή και να είναι διαθέσιμοι, όποτε είναι αναγκαίο, στις αρχές που είναι υπεύθυνες για την εκτέλεση του εξωτερικού σχεδίου αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης του κράτους μέλους όπου εφαρμόζεται το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
3. Το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης καταρτίζεται σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 10 και επικαιροποιείται μετά από κάθε ουσιαστική αλλαγή στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων ή στις κοινοποιήσεις που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11. Κάθε τέτοια επικαιροποίηση υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) και κοινοποιείται στη σχετική αρχή ή τις σχετικές αρχές που είναι υπεύθυνες για την κατάρτιση των εξωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης για τη συγκεκριμένη περιοχή.
4. Το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης εναρμονίζεται με άλλα μέτρα προστασίας και διάσωσης του προσωπικού από την πληγείσα εγκατάσταση, προκειμένου να διασφαλίζονται ευοίωνες προοπτικές ατομικής ασφάλειας και επιβίωσης.
Άρθρο 29
Εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και ετοιμότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης
1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που καλύπτουν όλες τις υπεράκτιες εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου ή τις συνδεδεμένες υποδομές και τις περιοχές που ενδέχεται να πληγούν εντός της δικαιοδοσίας τους. Τα κράτη μέλη διευκρινίζουν τον ρόλο και τις οικονομικές υποχρεώσεις των κατόχων άδειας και των φορέων εκμετάλλευσης στα εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
2. Τα εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης καταρτίζονται από το κράτος μέλος σε συνεργασία με τους οικείους φορείς εκμετάλλευσης και ιδιοκτήτες και, κατά περίπτωση, με τους κατόχους άδειας και την αρμόδια αρχή και λαμβάνουν υπόψη την πλέον επικαιροποιημένη έκδοση των εσωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των υφιστάμενων ή προβλεπόμενων εγκαταστάσεων ή των συνδεδεμένων υποδομών στην περιοχή που καλύπτεται από το εξωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
3. Τα εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης καταρτίζονται σύμφωνα με το παράρτημα VII και γνωστοποιούνται στην Επιτροπή, σε άλλα κράτη μέλη που ενδέχεται να επηρεαστούν και στο κοινό. Κατά την κοινοποίηση των εξωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που κοινοποιούνται δεν θέτουν κινδύνους για την ασφάλεια των υπεράκτιων εγκαταστάσεων πετρελαίου και φυσικού αερίου και τη λειτουργία τους και δεν βλάπτουν τα οικονομικά συμφέροντα των κρατών μελών ή την ατομική ασφάλεια και ευημερία των υπαλλήλων των κρατών μελών.
4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να επιτύχουν υψηλό επίπεδο συμβατότητας και διαλειτουργικότητας του εξοπλισμού αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και εμπειρογνωμοσύνης μεταξύ όλων των κρατών μελών μιας γεωγραφικής περιοχής και πέραν αυτής, κατά περίπτωση. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τον κλάδο να αναπτύξει εξοπλισμό αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και υπηρεσίες με σύμβαση που είναι συμβατοί και διαλειτουργικοί καθ’ όλη τη γεωγραφική περιοχή.
5. Τα κράτη μέλη τηρούν αρχεία σχετικά με τον εξοπλισμό και τις υπηρεσίες αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης σύμφωνα με το παράρτημα VIII σημείο 1. Τα εν λόγω αρχεία είναι διαθέσιμα στα άλλα κράτη μέλη που ενδέχεται να επηρεαστούν, στην Επιτροπή και, σε αμοιβαία βάση, σε γειτονικές τρίτες χώρες.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες δοκιμάζουν τακτικά την ετοιμότητά τους για την αποτελεσματική αντιμετώπιση σοβαρών ατυχημάτων, σε στενή συνεργασία με τις σχετικές αρχές των κρατών μελών.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές ή, κατά περίπτωση, τα σημεία επαφής εκπονούν σχέδια συνεργασίας για έκτακτες ανάγκες. Τα εν λόγω σχέδια εκτιμούνται τακτικά και επικαιροποιούνται κατά περίπτωση.
Άρθρο 30
Αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης ή, κατά περίπτωση, ο ιδιοκτήτης ειδοποιεί αμελλητί τις σχετικές αρχές σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος ή κατάστασης όπου υπάρχει άμεσος κίνδυνος σοβαρού ατυχήματος. Στην εν λόγω ειδοποίηση περιγράφονται οι συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων, όποτε είναι δυνατόν, της προέλευσης, των πιθανών επιπτώσεων στο περιβάλλον και των πιθανών σοβαρών συνεπειών.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος, ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή της κλιμάκωσής του και τον μετριασμό των επιπτώσεών του. Οι σχετικές αρχές των κρατών μελών μπορούν να συνδράμουν τον φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη, μεταξύ άλλων με την παροχή πρόσθετων πόρων.
3. Κατά τη διάρκεια της αντιμετώπισης εκτάκτου ανάγκης, το κράτος μέλος συλλέγει τις πληροφορίες που απαιτούνται για τη διεξοδική διερεύνηση του ατυχήματος σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Άρθρο 31
Διασυνοριακή ετοιμότητα και αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των κρατών μελών στη δικαιοδοσία των οποίων πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου
1. Σε περίπτωση που κράτος μέλος εκτιμά ότι ένας μεγάλος κίνδυνος που σχετίζεται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου που πρόκειται να διεξαχθούν στη δικαιοδοσία του, ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον άλλου κράτους μέλους, διαβιβάζει, πριν από την έναρξη των εργασιών, τις σχετικές πληροφορίες στο κράτος μέλος που ενδέχεται να επηρεαστεί και επιχειρεί, από κοινού με το εν λόγω κράτος μέλος, να λάβει μέτρα για την αποτροπή ζημίας.
Τα κράτη μέλη που θεωρούν ότι ενδεχομένως θα επηρεαστούν μπορούν να ζητήσουν από το κράτος μέλος στη δικαιοδοσία του οποίου θα διεξαχθεί η υπεράκτια εργασία πετρελαίου και φυσικού αερίου να τους διαβιβάσει όλες τις σχετικές πληροφορίες. Τα εν λόγω κράτη μέλη μπορούν να εκτιμούν από κοινού την αποτελεσματικότητα των μέτρων, με την επιφύλαξη της ευθύνης σχετικά με τις ρυθμιστικές λειτουργίες της αρμόδιας αρχής με δικαιοδοσία για την οικεία εργασία δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ).
2. Οι σοβαροί κίνδυνοι που διαπιστώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 λαμβάνονται υπόψη στα εσωτερικά και εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, προκειμένου να διευκολύνεται η από κοινού αποτελεσματική αντιμετώπιση σοβαρού ατυχήματος.
3. Όπου υπάρχει κίνδυνος ορατών διασυνοριακών επιπτώσεων σε τρίτες χώρες από σοβαρά ατυχήματα, τα κράτη μέλη παρέχουν πληροφορίες, σε αμοιβαία βάση, στις τρίτες χώρες.
4. Τα κράτη μέλη συντονίζουν μεταξύ τους μέτρα που αφορούν περιοχές εκτός της Ένωσης, προκειμένου να αποτρέψουν πιθανές αρνητικές επιπτώσεις από υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
5. Τα κράτη μέλη ελέγχουν τακτικά την ετοιμότητά τους για την αποτελεσματική αντιμετώπιση ατυχημάτων σε συνεργασία με τα κράτη μέλη που ενδέχεται να επηρεαστούν, τους σχετικούς οργανισμούς της Ένωσης και, σε αμοιβαία βάση, με τρίτες χώρες που ενδέχεται να επηρεαστούν. Η Επιτροπή δύναται να συμβάλλει στη διενέργεια ασκήσεων που επικεντρώνονται στη δοκιμή διασυνοριακών μηχανισμών αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
6. Σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος ή επικείμενης απειλής σοβαρού ατυχήματος που έχει ή μπορεί να έχει διασυνοριακές επιπτώσεις, το κράτος μέλος στη δικαιοδοσία του οποίου λαμβάνει χώρα το γεγονός, ειδοποιεί αμελλητί την Επιτροπή και εκείνα τα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες που ενδεχομένως θα επηρεαστούν από το σοβαρό ατύχημα και παρέχει συνεχώς χρήσιμες πληροφορίες για αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
Άρθρο 32
Διασυνοριακή ετοιμότητα και αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των κρατών μελών στη δικαιοδοσία των οποίων δεν πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου
1. Τα κράτη μέλη στη δικαιοδοσία των οποίων δεν πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου ορίζουν σημείο επαφής για την ανταλλαγή πληροφοριών με σχετικά παρακείμενα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη στη δικαιοδοσία των οποίων δεν πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εφαρμόζουν το άρθρο 29 παράγραφοι 4 και 7, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι διαθέτουν επαρκείς υποδομές αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης σε περίπτωση που υφίστανται τις συνέπειες σοβαρού ατυχήματος.
3. Τα κράτη μέλη στη δικαιοδοσία των οποίων δεν πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου συντονίζουν τα εθνικά τους σχέδια αντιμετώπισης σοβαρού ατυχήματος στο θαλάσσιο περιβάλλον με άλλα σχετικά κράτη μέλη, στον βαθμό που απαιτείται, προκειμένου να διασφαλίζεται η πλέον αποτελεσματική αντιμετώπιση σοβαρού ατυχήματος.
4. Σε περίπτωση που κράτος μέλος στη δικαιοδοσία του οποίου δεν πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου πληγεί από σοβαρό ατύχημα:
α)
λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα, σύμφωνα με τα εθνικά σχέδια αντιμετώπισης σοβαρού ατυχήματος που αναφέρονται στην παράγραφο 3,
β)
διασφαλίζει ότι οποιεσδήποτε πληροφορίες έχει στη κατοχή του και είναι διαθέσιμες στη δικαιοδοσία του και οι οποίες μπορεί να είναι χρήσιμες για την πλήρη διερεύνηση του σοβαρού ατυχήματος παρέχονται στο κράτος μέλος που διεξάγει την έρευνα ή τίθενται, κατόπιν αιτήματος, στη διάθεσή του, σύμφωνα με το άρθρο 26.
Άρθρο 33
Συντονισμένη προσέγγιση της ασφάλειας των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου σε διεθνές επίπεδο
1. Η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη και με την επιφύλαξη των σχετικών διεθνών συμφωνιών, προάγει τη συνεργασία με τρίτες χώρες που αναλαμβάνουν υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου στις ίδιες θαλάσσιες περιοχές με κράτη μέλη.
2. Η Επιτροπή διευκολύνει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών που εκτελούν υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου και των παρακείμενων τρίτων χωρών που εκτελούν παρόμοιες εργασίες, προκειμένου να προάγονται μέτρα πρόληψης και περιφερειακά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
3. Η Επιτροπή προάγει υψηλά πρότυπα ασφαλείας για τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε διεθνές επίπεδο στα σχετικά διεθνή και περιφερειακά φόρουμ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τα ύδατα της Αρκτικής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 34
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη ορίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν την εφαρμογή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή έως τις 19 Ιουλίου 2015 και την ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση για κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους.
Άρθρο 35
Εξουσιοδότηση της Επιτροπής
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 36, με στόχο την προσαρμογή των παραρτημάτων I, ΙΙ, VI και VII ώστε να περιλαμβάνουν πρόσθετες πληροφορίες που μπορεί να καταστούν απαραίτητες λόγω της τεχνικής προόδου. Αυτές οι προσαρμογές δεν οδηγούν σε ουσιαστικές αλλαγές των υποχρεώσεων που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.
Άρθρο 36
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 35 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 18 Ιουλίου 2013. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της πενταετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις το αργότερο τέσσερις μήνες πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 35 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που ορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει την εγκυρότητα των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 35 αρχίζει να ισχύει μόνο εφόσον δεν έχουν διατυπωθεί αντιρρήσεις από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός περιόδου δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή αν, πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 37
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 38
Τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ
1. Στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/35/ΕΚ, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
“Ζημία των υδάτων”, ήτοι οποιαδήποτε ζημία επηρεάζει δυσμενώς σε σημαντικό βαθμό:
i)
την οικολογική, χημική ή ποσοτική κατάσταση ή το οικολογικό δυναμικό, όπως ορίζει η οδηγία 2000/60/ΕΚ, των συγκεκριμένων υδάτων, εξαιρουμένων των δυσμενών επιπτώσεων στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 4 παράγραφος 7 της εν λόγω οδηγίας, ή
ii)
την περιβαλλοντική κατάσταση των συγκεκριμένων θαλάσσιων υδάτων, όπως ορίζει η οδηγία 2008/56/ΕΚ, στον βαθμό που συγκεκριμένες πτυχές της περιβαλλοντικής κατάστασης του θαλάσσιου περιβάλλοντος δεν καλύπτονται ήδη από την οδηγία 2000/60/ΕΚ,».
2. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις ώστε να συμμορφωθούν με την παράγραφο 1 έως τις 19 Ιουλίου 2015. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Άρθρο 39
Εκθέσεις προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο
1. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τα διαθέσιμα μέσα χρηματοοικονομικής ασφάλειας και σχετικά με την αντιμετώπιση των αξιώσεων αποζημίωσης, κατά περίπτωση, η οποία συνοδεύεται από προτάσεις.
2. Η Επιτροπή, έως τις 19 Ιουλίου 2015, διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εκτίμησή της της αποτελεσματικότητας των καθεστώτων ευθύνης στην Ένωση όσον αφορά ζημίες που προκαλούνται από υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει εκτίμηση της σκοπιμότητας διεύρυνσης των διατάξεων περί ευθύνης. Η έκθεση συνοδεύεται, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, από προτάσεις.
3. Η Επιτροπή εξετάζει κατά πόσον είναι σκόπιμο να ενταχθεί συγκεκριμένη συμπεριφορά που οδηγεί σε σοβαρό ατύχημα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2008/99/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος μέσω του ποινικού δικαίου (23). Η Επιτροπή υποβάλλει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014 έκθεση με τα πορίσματά της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, η οποία συνοδεύεται, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, από νομοθετικές προτάσεις, με την επιφύλαξη της διάθεσης κατάλληλων πληροφοριών από τα κράτη μέλη.
Άρθρο 40
Υποβολή εκθέσεων και επανεξέταση
1. Το αργότερο έως τις 19 Ιουλίου 2019, η Επιτροπή εκτιμά την εμπειρία της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις προσπάθειες και τις εμπειρίες των αρμόδιων αρχών.
2. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με το αποτέλεσμα της εν λόγω εκτίμησης. Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει οποιεσδήποτε κατάλληλες προτάσεις για την τροποποίηση της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 41
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία έως τις 19 Ιουλίου 2015.
Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Τα μέτρα αυτά, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από αναφορά σε αυτήν κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Η μέθοδος υποβολής της εν λόγω αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κείμενα των κύριων μέτρων εθνικού δικαίου τα οποία θεσπίζουν στον τομέα της παρούσας οδηγίας.
3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 πρώτο εδάφιο και σύμφωνα με την παράγραφο 5, τα κράτη μέλη που έχουν υπεράκτια ύδατα και δεν πραγματοποιούν υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου στη δικαιοδοσία τους και τα οποία δεν σκοπεύουν να χορηγήσουν άδειες για τέτοιες εργασίες ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και υποχρεούνται να θέτουν σε ισχύ, έως τις 19 Ιουλίου 2015, μόνο τα μέτρα εκείνα που απαιτούνται για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τα άρθρα 20, 32 και 34. Τα εν λόγω κράτη μέλη μπορούν να μη χορηγήσουν άδειες για τέτοιες εργασίες έως ότου μεταφέρουν και εφαρμόσουν τις εναπομένουσες διατάξεις της παρούσας οδηγίας και ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά.
4. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 πρώτο εδάφιο και σύμφωνα με την παράγραφο 5, τα περίκλειστα κράτη μέλη υποχρεούνται να θέτουν σε ισχύ, έως τις 19 Ιουλίου 2015, μόνο εκείνα τα μέτρα που απαιτούνται για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με το άρθρο 20.
5. Εάν στις 18 Ιουλίου 2013 καμία επιχείρηση που εκτελεί εργασίες που καλύπτονται από το άρθρο 20 δεν είναι καταχωρισμένη σε κράτος μέλος το οποίο αφορά η παράγραφος 3 ή 4, το εν λόγω κράτος μέλος υποχρεούται να θέσει σε ισχύ εκείνα τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με το άρθρο 20 μόνο κατόπιν 12 μηνών μετά από μεταγενέστερη καταχώριση τέτοιας εταιρείας στο εν λόγω κράτος μέλος ή έως τις 19 Ιουλίου 2015, οποιαδήποτε ημερομηνία είναι αργότερη.
Άρθρο 42
Μεταβατικές διατάξεις
1. Όσον αφορά ιδιοκτήτες, φορείς εκμετάλλευσης προγραμματισμένων εγκαταστάσεων παραγωγής και φορείς εκμετάλλευσης που προγραμματίζουν ή εκτελούν εργασίες γεώτρησης, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 41 έως τις 19 Ιουλίου 2016.
2. Όσον αφορά τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 41 από την ημέρα της προγραμματισμένης κανονιστικής αναθεώρησης των εγγράφων εκτίμησης κινδύνου και το αργότερο έως τις 19 Ιουλίου 2018.
Άρθρο 43
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 44
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 12 Ιουνίου 2013.