РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 806/2014 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 15 юли 2014 година
за установяването на еднообразни правила и еднообразна процедура за преструктурирането на кредитни институции и някои инвестиционни посредници в рамките на Единния механизъм за преструктуриране и Единния фонд за преструктуриране и за изменение на Регламент (ЕС) № 1093/2010
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 114 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта за законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
През последните десетилетия Съюзът постигна напредък в създаването на вътрешен пазар на банкови услуги. Наличието на по-интегриран вътрешен пазар на банкови услуги е от съществено значение за насърчаването на икономическия растеж в Съюза и на подходящо финансиране на реалната икономика. Финансово-икономическата криза обаче показа, че функционирането на вътрешния пазар в тази област е застрашено и че съществува все по-голям риск от разпокъсаност във финансовата област. Това е истински повод за безпокойство на вътрешния пазар, на който банките следва да са в състояние да извършват значителни трансгранични дейности. Междубанковите пазари станаха по-малко ликвидни, трансграничната банкова дейност намаля поради опасенията за разпростиране на проблемите в транснационален план, липсата на доверие в други национални банкови системи и в способността на държавите членки да подкрепят банките.
(2)
Разликите между правилата за преструктуриране и съответни административни практики в отделните държави членки, както и липсата на уеднаквен процес за вземане на решения във връзка с преструктурирането в банковия съюз допринасят за липсата на доверие и за пазарната нестабилност, тъй като не осигуряват яснота и предвидимост на възможните последици от неизпълнението на задълженията от страна на дадена банка.
(3)
По-специално различните стимули и практики за третиране на кредиторите на банките в режим на преструктуриране и за спасяване на проблемните банки с пари на данъкоплатците се отразяват на очаквания кредитен риск, финансовата стабилност и платежоспособността на съответните банки, като по този начин създават неравнопоставени условия на конкуренция. Това подрива общественото доверие в банковия сектор и възпрепятства упражняването на правото на свободно установяване и предоставяне на услуги в рамките на вътрешния пазар, тъй като разходите за финансиране биха били по-ниски без подобни различия в практиките на държавите членки.
(4)
Разликите между правилата за преструктуриране и съответните административни практики на отделните държави членки могат да доведат до по-високи разходи при заемане на средства от банките и клиентите единствено поради мястото им на установяване, а не поради реалната им кредитоспособност. Също така независимо от реалната си кредитоспособност клиентите на банките в някои държави членки се сблъскват с по-високи разходи за финансиране, отколкото клиентите на банките в други държави членки.
(5)
На 18 октомври 2012 г. Европейският съвет констатира, че „в контекста на основните предизвикателства, пред които е изправен, икономическият и паричен съюз трябва да бъде укрепен, за да се осигури икономическо и социално благоденствие, както и стабилност и дълготраен просперитет“ и „че процесът към по-задълбочен икономически и паричен съюз следва да се основава на институционалната и правната рамка на ЕС и да се характеризира с отвореност и прозрачност по отношение на държавите членки извън еврозоната и със зачитане на целостта на вътрешния пазар“. За тази цел се създава банков съюз, основан на изчерпателен и подробен единен наръчник за финансовите услуги на вътрешния пазар като цяло. Процесът, насочен към създаването на банков съюз, се характеризира с откритост и прозрачност спрямо неучастващите държави членки и зачитане на целостта на вътрешния пазар.
(6)
В своята резолюция от 7 юли 2010 г., съдържаща препоръки към Комисията относно трансграничното управление на кризи в банковия сектор, Европейският парламент отправи искане към Комисията да представи „въз основа на членове 50 и 114 от Договора за функционирането на Европейския съюз, едно или няколко законодателни предложения, свързани с рамка на ЕС за управление на кризи, Фонд на ЕС за финансова стабилност … и звено за разрешаване на проблемите на банките“, а в резолюцията си от 20 ноември 2012 г., съдържаща препоръки към Комисията относно доклада на председателите на Европейския съвет, на Европейската комисия, на Европейската централна банка и на Еврогрупата „Към постигане на действителен Икономически и паричен съюз“, заяви, че „разкъсването на негативния кръг на взаимно влияние между кризата с държавния дълг, банките и реалната икономика е от съществено значение за гладкото функциониране на ИПС“, подчерта „неотложната нужда от допълнителни и дългосрочни мерки за разрешаване на кризата в банковия сектор“ и от „изграждане на действителен икономически съюз“, като същевременно се гарантира „правилното продължаване на функционирането на вътрешния пазар за финансови услуги и свободното движение на капитали“.
(7)
Като първа стъпка към банков съюз единният надзорен механизъм (ЕНМ), създаден с Регламент (ЕС) № 1024/2013 на Съвета (4), трябва да гарантира, че политиката на Съюза, свързана с пруденциалния надзор над кредитните институции, се прилага по съгласуван и ефективен начин, че единният наръчник за финансовите услуги се прилага по един и същи начин за кредитните институции в държавите членки от еврозоната и държавите членки извън еврозоната, избрали да участват в ЕНМ (наричани по-долу „участващите държави членки“), и че тези кредитни институции подлежат на надзор по най-високи стандарти.
(8)
По-ефикасните механизми за преструктуриране са изключително важен инструмент за избягването на вреди, които са произтичали от неизпълнение на задължения на банките в миналото.
(9)
Докато правилата за преструктурирането и практиките и подходите за споделяне на тежестта остават на национално равнище, както и докато необходимите за процеса на преструктуриране финансови ресурси се набират и изразходват на национално равнище, вътрешният пазар ще продължава да бъде разпокъсан. Нещо повече, националните надзорници са силно заинтересовани да ограничат до минимум потенциалното въздействие на банковите кризи върху националната икономика чрез предприемането на едностранни действия за обособяване на банковите операции, като например ограничаване на вътрешногруповите трансфери и заемане на средства или налагане на по-стриктни капиталови и ликвидни изисквания върху попадащите в рамките на тяхната компетентност дъщерни предприятия на потенциално проблемно предприятие майка. Това ограничава трансграничните дейности на банките и така възпрепятства упражняването на основни свободи и нарушава конкуренцията на вътрешния пазар. Спорните въпроси във връзка с държавата по произход и приемащата държава, макар и разгледани в контекста на ЕНМ и Директива 2014/59/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (5), все още могат съществено да намалят ефикасността в презграничните процеси на преструктуриране.
(10)
За разрешаването на тези въпроси е от съществено значение да се засили интеграцията на рамката за преструктуриране на кредитните институции и инвестиционните посредници (наричани заедно по-долу „институциите“) с цел да се укрепи Съюзът, да се възстанови финансовата стабилност и да се положи основата за икономическо възстановяване. Директива 2014/59/ЕС представлява значима стъпка напред в процеса на хармонизация на правилата, свързани с преструктуриране на банките в рамките на Съюза и предвижда сътрудничество между органите за преструктуриране при работата им във връзка с неизпълнението на задължения от страна на трансгранични банки. Посочената директива обаче установява минимални общи правила за хармонизация и не води до централизиране на процеса на вземане на решения в областта на преструктурирането. В нея основно се предвиждат общи инструменти за преструктуриране и общи правомощия за преструктуриране на националните органи на всяка държава членка, като обаче на последните е оставена свобода на преценка при прилагането на инструментите и използването на националните механизми за финансиране на процедурите за преструктуриране. Това гарантира, че органите разполагат с инструментите за достатъчно ранна и бърза намеса по отношение на нестабилна или проблемна институция, така че да се осигури непрекъснатост на критичните финансови и икономически функции на институцията, като същевременно се сведе до минимум въздействието от неизпълнението на задълженията на институцията върху икономиката и финансовата система.
Въпреки че с Директива 2014/59/ЕС се възлагат регулаторни и посреднически функции на Европейския надзорен орган (Европейския банков орган) (ЕБО), създаден с Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (6), с нея не се избягва напълно вероятността държавите членки да предприемат самостоятелни и потенциално несъгласувани решения във връзка с преструктурирането на трансгранични групи, което може да се отрази на общите разходи за преструктурирането. Освен това, поради факта, че в нея се предвиждат национални механизми за финансиране, с нея не се намалява в достатъчна степен зависимостта на банките от подкрепа от националните бюджети, като също така не се изключва изцяло възможността държавите членки да прилагат различни подходи при използването на механизмите за финансиране.
(11)
За участващите държави в контекста на Единния механизъм за преструктуриране (ЕМП) се установява и предоставя централизирано правомощие за преструктуриране на Единния съвет за преструктуриране (наричан по-долу „Съветът за преструктуриране“), създаден в съответствие с настоящия регламент, и за националните органи за преструктуриране. Установяването на това правомощие е неразделна част от процеса на хармонизация в областта на преструктурирането, провеждан с Директива 2014/59/ЕС и с набора от еднообразни разпоредби относно преструктурирането, установени в настоящия регламент. Уеднаквеното прилагане на режима на преструктуриране в участващите държави членки ще бъде повишено в резултат на възлагането му на централен орган като ЕМП. Освен това ЕМП е тясно свързан с процеса на хармонизиране в областта на пруденциалния надзор, установен със създаването на ЕБО, единния наръчник относно пруденциалния надзор (Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета (7) и Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (8)), както и - в участващите държави членки, със създаването на ЕНМ, на който беше възложено прилагането на правилата за пруденциален надзор на Съюза. Надзорът и преструктурирането са два допълващи се аспекта на създаването на вътрешния пазар на финансови услуги, чието прилагане на едно и също равнище може да се разглежда като взаимно зависимо.
(12)
Осигуряването на ефективни решения за преструктуриране на проблемни банки в Съюза, включително за набиране на финансиране на равнището на Съюза, е от ключово значение за завършването на вътрешния пазар на финансови услуги. В рамките на вътрешния пазар неизпълнението на задълженията на банките в отделна държава членка може да засегне стабилността на финансовите пазари на Съюза като цяло. Осигуряването на ефективни и еднообразни правила за преструктуриране и еднакви условия за финансиране на преструктурирането във всички държави членки е в интерес не само на държавите членки, в които тези банки извършват дейност, а и на всички останали държави членки като средство за осигуряване на равнопоставени условия за конкуренция и подобряване на функционирането на вътрешния пазар. Банковите системи в рамките на вътрешния пазар са свързани в голяма степен, групите от банки са международни, а банките притежават значителни чуждестранни активи. При липсата на ЕМП банковите кризи в участващите в ЕНМ държави биха имали по-тежко отрицателно въздействие върху системите и на неучастващите държави членки. Създаването на ЕМП ще осигури неутрален подход при справянето с проблемни банки и така ще повиши стабилността на банките в участващите държави членки и ще предотврати разпростирането на кризите към неучастващите държави членки, като по този начин ще улесни функционирането на вътрешния пазар като цяло. Механизмите за сътрудничество във връзка с институции, установени както в участващи, така и в неучастващи държави членки, следва да бъдат ясни, като не следва да има дискриминация, пряка или непряка, спрямо държава членка или група държави членки като място за финансови услуги.
(13)
За да възвърне доверието и сигурността в банковия сектор, Европейската централна банка (ЕЦБ) понастоящем изготвя цялостна оценка на баланса на всички банки под нейния пряк надзор. Подобна оценка следва да увери всички участници, че банките, включващи се в ЕНМ и поради това попадащи в обхвата на ЕМП, са принципно стабилни и надеждни.
(14)
В резултат на създаването с Регламент (ЕС) № 1024/2013 на ЕНМ, при който банките в участващите държави членки са под прекия надзор на ЕЦБ или под надзора на националните компетентни органи в рамките на ЕНМ, се получава несъответствие между надзора на равнището на Съюза над такива банки и националното им третиране при процедурите за преструктуриране съгласно Директива 2014/59/ЕС, като този проблем ще бъде разрешен чрез създаването на ЕМП.
(15)
Настоящият регламент се прилага само по отношение на банки, надзорникът на държавата по произход на които е ЕЦБ или националният компетентен орган в държавите членки, чиято парична единица е еврото, или в държавите членки, чиято парична единица не е еврото, които са установили тясно сътрудничество в съответствие с член 7 от Регламент (ЕС) № 1024/2013. Приложното поле на настоящия регламент е свързано с приложното поле на Регламент (ЕС) № 1024/2013. Действително, като се има предвид значителната взаимообвързаност между възложените на ЕНМ надзорни функции и действията по преструктуриране, създаването на централизирана система на надзор, функционираща в съответствие с член 127, параграф 6 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС), е от основно значение за процеса на хармонизиране на преструктурирането в участващите държави членки. Фактът, че субектите, попадащи в приложното поле на Регламент (ЕС) № 1024/2013, подлежат на надзор от ЕНМ, представлява особена характеристика, която ги поставя в обективно и особено по-различно положение от гледна точка на преструктурирането. Необходимо е да бъдат приети мерки за създаването на ЕМП за всички държави членки, участващи в ЕНМ, с цел улесняване на правилното и стабилно функциониране на вътрешния пазар.
(16)
Докато за банките в държавите членки извън ЕНМ се прилагат съгласувани на национално равнище механизми за надзор, преструктуриране и финансова подкрепа, за банките в участващите в ЕНМ държави членки се прилагат надзорни механизми на равнището на Съюза и национални механизми за преструктуриране и финансова подкрепа. Тъй като надзорът и преструктурирането се намират на две различни равнища в рамките на ЕНМ, намесата при банките в участващите в ЕНМ държави членки и преструктурирането им не би било така бързо, последователно и ефективно, както при банки в държавите членки извън ЕНМ. Следователно наличието на централизиран механизъм за преструктуриране, който да обхваща всички банки, извършващи дейност в участващите в ЕНМ държави членки, е от основно значение за осигуряването на равнопоставени условия на конкуренция.
(17)
Докато надзорът в определена държава членка остава извън обхвата на ЕНМ, тази държава членка следва да отговоря за финансовите последици от неизпълнението на задълженията на дадена банка. Ето защо ЕМП следва да се прилага единствено към банки и финансови институции, които са установени в участващите в ЕНМ държави членки и върху които упражняват надзор ЕЦБ и националните органи в рамките на ЕНМ. Той не следва да се прилага към банките, установени в неучастващи в ЕНМ държави членки. Ако такива държави членки бъдат обхванати от ЕМП, това би създало погрешни стимули. По-специално има опасност техните надзорници да бъдат по-либерално настроени към банките, попадащи в тяхната компетентност, тъй като няма да поемат изцяло финансовия риск при неизпълнение на задълженията им. Следователно, с оглед осигуряването на съпоставимост с ЕНМ, ЕМП следва да се прилага към участващите в ЕНМ държави членки. Новоприсъединилите се към ЕНМ държави членки автоматично следва да бъдат попадат в обхвата на ЕМП. Като крайна цел той би могъл евентуално да се разшири, като обхване целия вътрешен пазар.
(18)
С цел да се гарантират равнопоставени условия на конкуренция на вътрешния пазар като цяло настоящият регламент е съгласуван с Директива 2014/59/ЕС.Във връзка с това настоящият регламент адаптира правилата и принципите на посочената директива към особеностите на ЕМП и осигурява наличието на подходящо финансиране за ЕМП. Когато Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията упражняват своите правомощия, предоставени им с настоящия регламент, за тях следва да се прилагат делегираните актове, регулаторните технически стандарти и техническите стандарти за изпълнение, както и насоките и препоръките, приети от ЕБО въз основа съответно на членове 10-15 и член 16 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 в обхвата на Директива 2014/59/ЕС. Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията, в рамките на съответната си компетентност, следва също така да си сътрудничат с ЕБО в съответствие с членове 25 и 30 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 и да отговарят на исканията за събиране на информация, отправени към тях от ЕБО в съответствие с член 35 от посочения регламент. Припомня се, че в съответствие с последното изречение от съображение 32 от посочения регламент „в случаи, при които съответното законодателство на Съюза предоставя право на преценка на компетентните органи на […], взетите от Органа решения не могат да заменят съобразеното с правото на Съюза упражняване на това право на преценка“. Същият принцип следва да важи и за настоящия регламент, при пълно зачитане на принципите, заложени в първичното право на Съюза. С оглед на тези ключови елементи ЕБО следва да може да изпълнява ефективно своите задачи и да осигури равностойно третиране на Съвета за преструктуриране, Съвета, Комисията и националните органи при изпълнението на подобни задачи.
(19)
Единният фонд за преструктуриране (наричан по-долу „Фондът“) е основен елемент, без който ЕМП не би могъл да функционира правилно. Ако финансирането на преструктурирането остане на национално равнище в дългосрочен план, връзката между държавите и банковия сектор няма да бъде изцяло прекъсната и инвеститорите ще продължат да определят условия за заемане на средства според мястото на установяване на банките, вместо според тяхната кредитоспособност. Фондът следва да спомогне за осигуряването на еднообразни административни практики при финансирането на преструктурирането, така че да бъдат избегнати породените от различаващите се национални практики пречки за упражняването на основните свободи или нарушаване на конкуренцията на вътрешния пазар. Фондът следва да се финансира от вноски от банките, набирани на национално равнище, а ресурсите му следва да бъдат обединени на равнището на Съюза в съответствие с междуправителствено споразумение относно прехвърлянето и постепенното взаимно използване на тези вноски (наричано по-долу „Споразумението“), което от своя страна ще увеличи финансовата стабилност и ще ограничи зависимостта между предполагаемото финансово състояние на отделната държава членка и разходите за финансиране на банките и предприятията в нея. С цел допълнително прекъсване на тази връзка решенията, взети в рамките на ЕМП, следва да не засягат фискалните отговорности на държавите членки. В това отношение само извънредната публична финансова подкрепа следва да се разглежда като засягане на бюджетната независимост и фискалните отговорности на държавите членки. По-специално решенията, които изискват използването на Фонда или на схема за гарантиране на депозити, следва да не се разглеждат като засягащи бюджетната независимост или фискалните отговорности на държавите членки.
(20)
Заедно с Директива 2014/59/ЕС настоящият регламент установява условията за използването на Фонда и общите критерии за определянето и изчисляването на предварителните и последващите вноски. Участващите държави членки си запазват компетентността да събират вноските от субектите на тяхна територия, в съответствие с Директива 2014/59/ЕС и настоящия регламент. Чрез Споразумението участващите държави членки ще поемат задължението за прехвърляне във Фонда на вноските, които набират на национално равнище в съответствие с Директива 2014/59/ЕС и настоящия регламент. По време на преходен период вноските ще бъдат разпределяни към различните подразделения, съответстващи на всяка участваща държава членка (т.нар. „национални подразделения“). Тези подразделения ще бъдат обединени постепенно, като ще престанат да съществуват в края на преходния период. В Споразумението ще бъдат определени условията, при които страните са съгласни да прехвърлят във Фонда вноските, които набират на национално равнище, и да обединят постепенно подразделенията. Влизането в сила на Споразумението ще бъде необходимо за прехвърлянето към националните подразделения на Фонда на вноските, набрани от страните. В настоящия регламент са предвидени правомощията на Съвета за преструктуриране във връзка с използването и управлението на Фонда. В Споразумението ще бъде определено по какъв начин Съветът за преструктуриране може да разполага с постепенно обединяващите се национални подразделения.
(21)
Централизирано прилагане в участващите държави членки на предвидените в Директива 2014/59/ЕС правила за преструктуриране на институции от страна на единен орган на Съюза за преструктуриране е възможно само ако правилата, уреждащи създаването и функционирането на ЕМП, бъдат пряко приложими в държавите членки, така че да се избегнат различни тълкувания на национално равнище. Такава пряка приложимост следва да бъде от полза за единния пазар като цяло, тъй като ще спомогне за осигуряването на лоялна конкуренция и ще предотврати пречките пред упражняването на основните свободи не само в участващите държави членки, а и на вътрешния пазар като цяло.
(22)
Подобно на обхвата на Регламент (ЕС) № 1024/2013, ЕМП следва да обхваща всички кредитни институции, установени в участващите държави членки. В рамките на ЕМП обаче следва да е възможно прякото преструктуриране на всяка кредитна институция на участваща държава членка, така че да се избегне в рамките на вътрешния пазар асиметричност в третирането на проблемни институции и на кредитори по време на процеса на преструктуриране. Доколкото предприятия майки, инвестиционни посредници и финансови институции са обхванати от консолидирания надзор на ЕЦБ, те следва да бъдат включени в обхвата на ЕМП. Въпреки че ЕЦБ няма да упражнява надзор на индивидуална основа над тези институции, тя ще бъде единственият надзорник, който ще има обща представа за риска, на който е изложена цялата група, и косвено - отделните ѝ членове. Изключването на субекти, които са обхванати от консолидирания надзор в рамките на ЕЦБ, от приложното поле на ЕМП би направило невъзможно планирането на преструктурирането на групи и изготвянето на стратегия за преструктуриране на групи, като освен това значително би намалило ефективността на взетите решения за преструктуриране.
(23)
Решенията в рамките на ЕМП следва да се взимат на най-подходящото равнище. Когато приемат решения съгласно настоящия регламент, Съветът за преструктуриране и националните органи за преструктуриране следва да прилагат едни и същи материалноправни разпоредби.
(24)
Тъй като единствено институции на Съюза могат да определят политиката на Съюза за преструктуриране и тъй като при приемането на всяка конкретна схема за преструктуриране е налице свобода на преценка, е необходимо да се осигури подходящо участие на Съвета и Комисията в качеството им на институции, които могат да упражняват изпълнителни правомощия в съответствие с член 291 ДФЕС. Комисията следва да извършва оценката на онези аспекти на взетите от Съвета за преструктуриране решения за преструктуриране, по отношение на които съществува свобода на преценка. Предвид значителното въздействие на решенията за преструктуриране върху финансовата стабилност на държавите членки и на Съюза като цяло, както и върху фискалната независимост на държавите членки, е важно на Съвета да се предоставят изпълнителни правомощия за вземането на определени решения, свързани с преструктурирането. Поради това Съветът, по предложение на Комисията, следва да упражнява ефективен контрол върху оценката от страна на Съвета за преструктуриране относно наличието на обществен интерес и да оценява всяка съществена промяна на сумата от Фонда, която да се използва при конкретно действие по преструктуриране. Освен това на Комисията следва да бъде предоставено правомощието да приема делегирани актове за конкретизиране на допълнителни критерии или условия, които трябва да бъдат взети предвид от Съвета за преструктуриране при упражняване на различните му правомощия. Подобно възлагане на задачи, свързани с преструктурирането, по никакъв начин не следва да възпрепятства функционирането на вътрешния пазар на финансови услуги. Поради това ЕБО следва да запази своята роля, както и всички свои съществуващи правомощия и задачи: той следва да разработва и да допринася за последователното прилагане на законодателството на Съюза, приложимо за всички държави членки, както и да насърчава сближаването на практиките, свързани с преструктурирането, на територията на Съюза като цяло.
(25)
С цел осигуряване на съответствие с принципите, установени в член 3, параграф 3 от Директива 2014/59/ЕС, при изпълнението на задачите, които са им възложени с настоящия регламент, институциите на Съюза следва да осигурят наличието на подходящи организационни мерки.
(26)
ЕЦБ, в качеството си на надзорник в рамките на ЕНМ, и Съветът за преструктуриране най-добре могат да преценят дали дадена кредитна институция е проблемна или има вероятност да стане проблемна, както и дали има разумна вероятност алтернативни мерки от страна на частния сектор или надзорните органи да предотвратят в разумен срок неизпълнението на задълженията от нейна страна. Ако счита, че са изпълнени всички критерии, свързани със започването на преструктурирането, Съветът за преструктуриране следва да приеме схемата за преструктуриране. Процедурата, свързана с приемането на схемата за преструктуриране, която включва Комисията и Съвета, засилва необходимата оперативна самостоятелност на Съвета за преструктуриране, като същевременно зачита принципа на делегиране на правомощия на агенциите съгласно тълкуването му от Съда на Европейския съюз (наричан по-долу „Съдът“). Ето защо в настоящия регламент се предвижда, че схемата за преструктуриране, приета от Съвета за преструктуриране, поражда действие само ако в срок от 24 часа след нейното приемане от Съвета за преструктуриране няма възражения нито от страна на Съвета, нито от страна на Комисията, или ако схемата за преструктуриране бъде одобрена от Комисията. Основанията, на които е допустимо Съветът да възрази по предложение на Комисията срещу схемата за преструктуриране на Съвета за преструктуриране, следва да бъдат изрично ограничени до наличието на обществен интерес и до съществени промени от страна на Комисията на предложения от Съвета за преструктуриране размер на сумата от Фонда, която може да бъде използвана.
Промяна в размера на сумата от Фонда от 5 % или повече в сравнение с първоначалното предложение на Съвета за преструктуриране следва да се счита за съществена. Съветът следва да одобри или да възрази срещу предложението на Комисията, без да го изменя. Като наблюдател на заседанията на Съвета за преструктуриране Комисията следва редовно да проверява дали схемата за преструктуриране, приета от Съвета за преструктуриране, е напълно съобразена с настоящия регламент и с нужния баланс между различните приложими цели и интереси, дали зачита обществения интерес и дали се запазва целостта на вътрешния пазар. Като се има предвид, че действието по преструктуриране изисква много бърз процес на вземане на решения, Съветът и Комисията следва тясно да си сътрудничат и Съветът следва да не дублира вече извършената подготвителна работа от Комисията.Съветът за преструктуриране следва да даде указания на националните органи за преструктуриране, които следва да предприемат всички необходими мерки за изпълнение на схемата за преструктуриране.
(27)
Изготвянето на схема за преструктуриране на групата следва да улесни координираното преструктуриране, което ще увеличи вероятността от постигане на най-добрите резултати за всички субекти от дадена група. Съветът за преструктуриране или, когато е приложимо, националните органи за преструктуриране следва да разполагат с правомощието да прилагат инструмента „мостова институция“ на ниво група (което, когато е целесъобразно, може да включва мерки за споделяне на разходи) с цел стабилизиране на групата като цяло. Собствеността върху дъщерните предприятия може да бъде прехвърлена на мостовата институция с оглед на бъдеща продажба в пакет или поотделно при благоприятни пазарни условия. Освен това Съветът за преструктуриране или, когато е приложимо, националният орган за преструктуриране следва да разполага с правомощието да прилага инструмента за споделяне на загубите на ниво предприятие майка.
(28)
По-специално на Съвета за преструктуриране следва да бъде предоставено правомощието да взема решения относно значими субекти или групи, субекти или групи под прекия надзор на ЕЦБ или трансгранични групи. Националните органи за преструктуриране следва да подпомагат Съвета за преструктуриране при планирането на преструктурирането и при изготвянето на решенията във връзка с него. По отношение на субекти и групи, които не са значими и не извършват трансгранична дейност, националните органи за преструктуриране следва да са отговорни по-специално за планирането на преструктурирането, оценката на възможността за преструктуриране, отстраняване на пречките пред възможността за преструктуриране, мерките, които органите за преструктуриране имат право да предприемат при ранна намеса, и действията по преструктуриране. При определени обстоятелства националните органи за преструктуриране следва да изпълняват задачите си въз основа на настоящия регламент и в съответствие с него, като същевременно използват правомощията, които са им предоставени с националното право за транспониране на Директива 2014/59/ЕС и в съответствие с условията, установени в това право, доколкото то не е в противоречие с настоящия регламент.
(29)
За доброто функциониране на вътрешния пазар е от основно значение към всички действия по преструктуриране да се прилагат едни и същи правила, независимо дали са предприети от органите за преструктуриране съгласно Директива 2014/59/ЕС или на друго основание в рамките на ЕМП. Комисията следва да оценява съответните мерки съгласно член 107 ДФЕС.
(30)
Когато действие по преструктуриране включва предоставяне на държавна помощ в съответствие с член 107, параграф 1 ДФЕС или помощ от Фонда, решение за преструктуриране може да бъде прието, след като Комисията приеме положително или обвързано с условия решение относно съвместимостта на използването на подобна помощ с правилата на вътрешния пазар. Решението на Комисията за помощта от Фонда може да налага условия, ангажименти или други задължения във връзка с бенефициера. Условията, които могат да бъдат наложени от Комисията, може да включват, без да се ограничават до: изисквания за споделяне на тежестта, включително изискване за поемането на загубите първо с капитал и изисквания относно вноските от притежателите на хибриден капитал, притежателите на подчинен дълг и първостепенните кредитори, включително в съответствие с изискванията на Директива 2014/59/ЕС; ограничения относно плащането на дивиденти по акции или купони по хибридни капиталови инструменти, относно обратното изкупуване на собствени акции или хибридни капиталови инструменти или относно сделки за управление на капитал; ограничения на придобиването на участие в предприятие, било то чрез прехвърляне на активи или на акции; забрани за агресивни търговски практики или стратегии, или реклама на подпомагането с публична помощ; изисквания относно пазарни дялове, ценообразуване, продуктови характеристики или други изисквания във връзка с дейността; изисквания за плановете за преструктуриране; изисквания към управлението; изисквания за докладване и оповестяване, включително относно спазването на условия, които могат да бъдат конкретизирани от Комисията; изисквания, свързани с продажбата на бенефициера или на всички или част от неговите активи, права и задължения; изисквания, свързани с прекратяването на дейността на бенефициера.
(31)
За осигуряването на бърз и ефективен процес на вземане на решения във връзка с преструктурирането Съветът за преструктуриране следва да бъде отделна агенция на Съюза с особена, различаваща се от модела на останалите агенции на Съюза, структура, съответстваща на конкретните му задачи. Съставът му следва да е надлежно съобразен с всички засегнати от процедурите за преструктуриране интереси. Предвид задачите на Съвета за преструктуриране председателят, заместник-председателят и четирима други щатни членове на Съвета за преструктуриране следва да бъдат назначавани въз основа на техните качества, умения, познания в банковата и финансовата област, и въз основа на опита, свързан с финансовия надзор, регулирането и преструктурирането на институции. Председателят, заместник-председателят и четиримата други щатни членове на Съвета за преструктуриране следва да се избират въз основа на открита процедура за подбор, за която на Европейския парламент и Съвета следва да се предоставя надлежна информация и която следва да е съобразена с принципа за баланс между двата пола, опит и квалификации. Комисията следва да предостави на компетентната комисия на Европейския парламент списък на подбраните кандидати за постовете председател, заместник-председател и четирима други щатни членове на Съвета за преструктуриране. Комисията следва да представи пред Европейския парламент за одобрение предложение за назначаване на председател, заместник-председател и четирима други щатни членове на Съвета за преструктуриране. След като Европейският парламент одобри това предложение, Съветът следва да приеме решение за изпълнение за назначаване на председателя, заместник-председателя и четиримата други щатни членове на Съвета за преструктуриране.
(32)
Съветът за преструктуриране следва да функционира посредством изпълнителни и пленарни сесии. Съставът му на изпълнителните сесии следва да включва председателя на Съвета за преструктуриране, четиримата му независими щатни членове, които следва да действат независимо и обективно в интерес на Съюза като цяло, и постоянни наблюдатели, определени от Комисията и от ЕЦБ. При разискването на преструктурирането на институция или група, установена само в една участваща държава членка, на изпълнителна сесия на Съвета за преструктуриране, както и в процеса на вземане на решение, следва да участва определен от съответната държава членка член, представляващ нейния национален орган за преструктуриране. При разисквания във връзка с трансгранична група на изпълнителна сесия на Съвета за преструктуриране, както и в процеса на взимане на решение следва да участват членове, определени от всички съответни държави членки по произход и приемащи държави членки, представляващи съответните национални органи за преструктуриране.
(33)
Съветът за преструктуриране, на своя изпълнителна сесия, следва да подготви всички решения относно процедурата за преструктуриране и да приеме тези решения във възможно най-голяма степен. Поради свързаното с конкретни институции естество на информацията, която се съдържа в плановете за преструктуриране, решенията за изготвянето, оценката и одобряването им следва да се вземат от Съвета за преструктуриране на негова изпълнителна сесия. Що се отнася до използването на Фонда, важно е да няма „предимство за първия нуждаещ се“ и да се наблюдават изходящите потоци на Фонда. С цел да се гарантира съответният процес на вземане на решения от Съвета за преструктуриране, когато се изисква действие по преструктуриране над прага от 5 000 000 000 EUR, всеки участник на пленарна сесия следва да може, в рамките на точно определен срок, да поиска на пленарната сесия да бъде взето решение. Когато ликвидната подкрепа не е свързана с риск или е свързана със значително по-нисък риск в сравнение с други видове подкрепа, по-специално в случаите на краткосрочно, еднократно отпускане на кредит на платежоспособни институции срещу висококачествено подходящо обезпечение, е оправдано такъв вид подкрепа да се зачита с по-малък коефициент от 0,5. Когато нетното акумулирано използване на Фонда през последните 12 последователни месеца достигне прага от 5 000 000 000 EUR годишно, на пленарна сесия следва да оцени прилагането на инструментите за преструктуриране, включително използването на Фонда, и следва да се осигурят насоки, които следва да се прилагат при последващите решения за преструктуриране, взети на изпълнителна сесия. Насоките за изпълнителната сесия следва по-специално да са насочени към това да се осигури недискриминационно прилагане на инструментите за преструктуриране, да се избегне изчерпване на Фонда, както и да се направи подходящо разграничение между ликвидната подкрепа, която не е свързана с риск или е свързана с нисък риск, и другите видове подкрепа.
(34)
Тъй като участниците в процеса на вземане на решения на Съвета за преструктуриране на неговите изпълнителни сесии ще се променят в зависимост от държавата членка, в която извършва дейност съответната институция или група, постоянните участници следва да гарантират, че решенията, взети от различните състави на изпълнителните сесии на Съвета за преструктуриране, са последователни, подходящи и пропорционални.
(35)
Съветът за преструктуриране следва да има възможността да кани наблюдатели на своите заседания. Възлагането на задачи, свързани с преструктурирането, на Съвета за преструктуриране следва да бъде съобразено с рамката на Европейската система за финансов надзор (ЕСФН) и с нейната основна цел за разработване на единния наръчник и засилване на сближаването на надзорните практики и практиките за преструктуриране в Съюза като цяло. По-специално, ЕБО следва в съответствие с Регламент (ЕС) № 1093/2010 да оценява и координира инициативи относно планове за преструктуриране с оглед насърчаване на сближаването в тази област. Следователно като общо правило Съветът за преструктуриране следва винаги да кани ЕБО, когато се обсъждат въпроси, за които съгласно Директива 2014/59/ЕС от ЕБО се изисква да разработи технически стандарти или да издаде насоки. Други наблюдатели, като например представител на Европейския механизъм за стабилност (EМС), също могат да бъдат канени на заседанията на Съвета за преструктуриране, когато е целесъобразно.
(36)
За наблюдателите следва да се прилагат същите изисквания за професионална тайна като за членовете и членовете на персонала на Съвета за преструктуриране, служителите на обменни начала или командированите служители от участващите държави членки, изпълняващи задължения в областта на преструктурирането.
(37)
Съветът за преструктуриране следва да може да създаде вътрешни екипи по преструктуриране, съставени от членове на неговия персонал и служители от националните органи за преструктуриране, включително, когато е целесъобразно, наблюдатели от неучастващи държави членки. Вътрешните екипи по преструктуриране следва да бъдат ръководени от координатори, назначени измежду членове на висшия персонал на Съвета за преструктуриране, които биха могли да бъдат поканени да участват на изпълнителните сесии на Съвета за преструктуриране като наблюдатели.
(38)
Съветът за преструктуриране, както и органите за преструктуриране и компетентните органи на неучастващите държави членки следва да сключват меморандуми за разбирателство, които описват общите условия за осъществяване на сътрудничеството при изпълнението на задълженията си съгласно Директива 2014/59/ЕС. Меморандумите за разбирателство, inter alia, биха могли да изяснят провеждането на консултации във връзка с решения на Съвета за преструктуриране с последици за дъщерните предприятия или клоновете, съответно установени и намиращи се в неучастваща държава членка, когато предприятието майка е установено в участваща държава членка. Меморандумите следва да подлежат на редовен преглед.
(39)
Съветът за преструктуриране следва да действа независимо. Той следва да разполага с капацитет да се справя с големи банкови групи и да действа бързо и безпристрастно. Съветът за преструктуриране следва да гарантира, че се отделя необходимото внимание на националната финансова стабилност, финансовата стабилност на Съюза и вътрешния пазар. Членовете на Съвета за преструктуриране следва да притежават необходимите експертни познания относно банковата реорганизация и несъстоятелност.
(40)
При вземането на решения или предприемането на действия при упражняването на правомощията, предоставени с настоящия регламент, следва надлежно да се отчита значението, което има за вътрешния пазар упражняването на правото на установяване, предвидено в ДФЕС, и по-специално, когато е възможно, последиците върху непрекъснатостта на трансграничните дейности.
(41)
Предвид предназначението на Съвета за преструктуриране и целите на преструктурирането, които включват защита на публичните средства, работата на ЕМП следва да се финансира чрез вноски от институциите, установени в участващите държави членки.
(42)
Във всички аспекти, свързани с процеса на вземане на решения във връзка с преструктурирането Съветът за преструктуриране, Съветът, когато е приложимо, и Комисията следва да заменят определените съгласно Директива 2014/59/ЕС национални органи за преструктуриране. Националните органи за преструктуриране, определени съгласно посочената директива, следва да продължат да извършват дейностите по изпълнението на приетата от Съвета за преструктуриране схема за преструктуриране. С цел осигуряването на прозрачност и демократичен контрол, както и за запазване на правомощията на институциите на Съюза, Съветът за преструктуриране следва да се отчита пред Европейския парламент и пред Съвета за всяко решение, взето въз основа на настоящия регламент. Поради същите съображения за прозрачност и демократичен контрол националните парламенти следва да имат определени правомощия да получават информация относно дейността на Съвета за преструктуриране, както и да водят диалог с него.
(43)
Националният парламент на участваща държава членка или негова компетентна комисия следва да може да покани председателя да участва в обмена на мнения във връзка с преструктурирането на институции в съответната държава членка заедно с представител на националния орган за преструктуриране. Такава роля на националните парламенти е целесъобразна предвид потенциалното въздействие, което действията по преструктуриране могат да окажат върху публичните финанси, институциите, техните клиенти и служители, както и пазарите в участващите държави членки. Председателят и националните органи за преструктуриране следва да отговарят положително на подобни покани за обмен на мнения с националните парламенти.
(44)
С оглед осигуряването на еднообразен подход към институциите и групите на Съвета за преструктуриране следва да бъде предоставено правомощието да изготвя планове за преструктуриране за тях, след консултация с националните компетентни органи и органи за преструктуриране. Като общо правило плановете за преструктуриране на група следва да се изготвят за групата като цяло, като в тях се набелязват мерки по отношение на предприятието майка и по отношение на всички отделни дъщерни предприятия, които са част от групата. Плановете за преструктуриране на група следва да са съобразени с финансовата, техническата и стопанската структура на съответната група. Ако се изготвят индивидуални планове за преструктуриране за субекти, които са част от група, Съветът за преструктуриране или, когато е приложимо, националните органи за преструктуриране следва да се стремят да постигнат във възможно най-голяма степен съгласуваност с плановете за преструктуриране за останалата част от групата. Съветът за преструктуриране или, когато е приложимо, националните органи за преструктуриране следва да изпращат плановете за преструктуриране и всякакви промени, внесени в тях, на компетентния орган, с цел той да бъде постоянно изцяло информиран. Съветът за преструктуриране следва да оцени възможността за преструктуриране на институциите и групите и да предприеме мерки за отстраняването на евентуалните пречки пред тази възможност. Съветът за преструктуриране следва да изиска от националните органи за преструктуриране да приложат подходящи мерки, предназначени да отстранят пречките за преструктуриране, за да се осигури съгласуваност и възможност за преструктуриране на съответните институции. Предвид чувствителния характер на информацията, съдържаща се в плановете за преструктуриране, за тях следва да се прилагат изискванията за професионална тайна, предвидени в настоящия регламент.
(45)
При прилагането на инструменти за преструктуриране и при упражняването на правомощия за преструктуриране следва да се отчитат принципът на пропорционалност и особеностите на правната форма на съответната институция.
(46)
Планирането на преструктурирането е основна част от ефективното преструктуриране. Поради това е необходимо Съветът за преструктуриране да разполага с правомощието да изисква промени в структурата и организацията на институциите или групите с цел предприемането на необходими и пропорционални мерки за намаляване или отстраняване на съществените пречки за прилагането на инструментите за преструктуриране и осигуряването на възможност за преструктуриране на съответните субекти. Тъй като всички институции са потенциално значими за системата, от решаващо значение за поддържането на финансова стабилност е Съветът за преструктуриране и, когато е приложимо, националните органи за преструктуриране да имат възможността да преструктурират всяка институция. С оглед зачитане на правото на стопанска инициатива, предвидено в член 16 от Хартата на основните права на Европейския съюз (наричана по-долу „Хартата“), правомощията на Съвета за преструктуриране следва да бъдат ограничени до степента, необходима за опростяването на структурата и дейността на институцията с оглед подобряване на възможността за преструктурирането ѝ. В допълнение, всяка наложена с тази цел мярка следва да съответства на правото на Съюза. Мерките следва да не водят до пряка или косвена дискриминация въз основа на национална принадлежност и следва да са обосновани от първостепенни съображения за предприемането ѝ в обществен интерес от финансова стабилност. За определянето на това дали дадена мярка е предприета в общ обществен интерес Съветът за преструктуриране, като действа в общ обществен интерес, следва да може да постигне целите на преструктурирането, без да среща пречки пред прилагането на инструментите за преструктуриране или пред способността му за упражняване на правомощията, които са му предоставени с настоящия регламент. Освен това действието не следва да надхвърля минимума, необходим за постигането на преследваните цели. При определянето на мерките, които да бъдат предприети, Съветът за преструктуриране или, когато е приложимо, националните органи за преструктуриране следва да вземат предвид предупрежденията и препоръките на Европейския съвет за системен риск (ЕССР), създаден с Регламент (ЕС) № 1092/2010 на Европейския парламент и на Съвета (9).
(47)
Тъй като всички институции са потенциално значими за системата, от решаващо значение е Съветът за преструктуриране, когато е целесъобразно - в сътрудничество с националните органи за преструктуриране, да може да приема планове за преструктуриране, да оценява възможността за преструктуриране на всяка институция или група и, при необходимост, да предприема мерки за преодоляване или отстраняване на пречките за преструктуриране на която и ди било институция в участващите държави членки. Неизпълнението на задълженията на системно значимите институции, включително институциите по член 131 от Директива 2013/36/ЕС, би могло да представлява значителен риск за функционирането на финансовите пазари и да окаже отрицателно въздействие върху финансовата стабилност. Съветът за преструктуриране следва, като свой приоритет, да полага дължимата грижа за изготвянето на планове за преструктуриране на тези системно значими институции, да направи оценка на възможността за тяхното преструктуриране, както и да предприеме всички необходими действия за отстраняване или преoдоляване на всички пречки пред възможност за тяхното преструктуриране, без да се засяга неговата независимост и задължението му да планира преструктурирането и да оценява възможността за преструктуриране на всички институции, по отношение на които разполага с правомощия.
(48)
Плановете за преструктуриране следва, когато е целесъобразно, да включват процедури за информиране и консултиране с представители на работниците и служителите по време на процесите на преструктуриране. Когато е приложимо, във връзка с това следва да се спазват колективните трудови договори или други правила, предвидени от социалните партньори, както и от правото на Съюза и от националното право, относно участието на профсъюзите и представителите на работниците и служителите в процесите на реорганизация на дружествата.
(49)
Във връзка със задължението за изготвяне на планове за преструктуриране Съветът за преструктуриране или когато е приложимо - националните органи за преструктуриране - в рамките на плановете за преструктуриране и като използват различните инструменти и правомощия, с които разполагат - следва да вземат предвид естеството на стопанската дейност, акционерната структура, правната форма, рисковия профил, размера и правния статус на субекта, както и взаимосвързаността му с други институции или с финансовата система като цяло, обхвата и сложността на дейностите му, дали е член на институционална защитна схема (ИЗС) или други кооперативни системи за взаимна солидарност, дали извършва инвестиционни услуги или дейности, както и дали неизпълнението от негова страна на задълженията му и последващата му ликвидация чрез обичайно производство по несъстоятелност е вероятно да породят значителни отрицателни последици за финансовите пазари, за други институции, за условията за финансиране или за икономиката като цяло, като гарантират, че режимът се прилага по подходящ и пропорционален начин, а административната тежест, свързана със задълженията за изготвяне на плана за преструктуриране, е сведена до минимум. Тъй като съдържанието и информацията, посочени в раздел А от приложението към Директива 2014/59/ЕС, установяват минимален стандарт за субекти с явно системно значение, за отделни институции се допуска прилагането на различни или значително по-ограничени изисквания за планиране на преструктурирането и за предоставяне на информация, както и при по-ниска честота на актуализациите от веднъж годишно. Планът за преструктуриране може да бъде ограничен за малки субекти, характеризиращи се с ограничена взаимосвързаност и сложност. Освен това режимът следва да се прилага така, че да не се застрашава стабилността на финансовите пазари. По-специално при ситуации, характеризиращи се с по-мащабни проблеми или дори съмнения за устойчивостта на много субекти, от основно значение е да се вземе предвид рискът от разпространение на проблемите, съврзан с действията, предприети във връзка с всеки отделен субект.
(50)
Когато Директива 2014/59/ЕСпредвижда възможността националните органи за преструктуриране да налагат облекчени задължения или да освободят от задължения във връзка с изискването за изготвяне на планове за преструктуриране, следва да се предвиди процедура, по която Съветът за преструктуриране или когато е приложимо - националните органи за преструктуриране, да могат да разрешават налагането на такива облекчени задължения.
(51)
Предвид капиталовата структура на субектите, които са свързани с централен орган, за целите на настоящия регламент Съветът за преструктуриране или, когато е приложимо, националните органи за преструктуриране не следва да са задължени да изготвят отделен план за преструктуриране единствено поради факта, че централният орган, с който са свързани тези субекти, е под прекия надзор на ЕЦБ. При планове за преструктуриране на група при изготвяне на тези планове следва изрично да се вземе предвид потенциалното въздействие на действията по преструктуриране във всички държави членки, в които групата извършва дейност.
(52)
Рамката на Регламент (ЕС) № 1024/2013 и Директива 2014/59/ЕС следва да служи за основа на ЕМП. Следователно е необходимо Съветът за преструктуриране да разполага с правомощието за намеса на ранен етап, в случай че финансовото състояние или платежоспособността на даден субект се влошава. Информацията, която Съветът за преструктуриране получава на този етап от националните органи за преструктуриране или ЕЦБ, е от основно значение за определяне на действието, което би могъл да предприеме при подготовката за преструктурирането на съответния субект.
(53)
С цел бързото предприемане при необходимост на действие по преструктуриране, Съветът за преструктуриране следва, в сътрудничество с ЕЦБ или със съответния национален компетентен орган, да следи отблизо състоянието на съответните субекти и спазването от тяхна страна на всяка наложена им мярка за ранна намеса. За констатацията дали действие на частния сектор би могло да предотврати в разумен срок неизпълнението на задължения на даден субект, подходящият орган следва да вземе предвид ефективността на мерките за ранна намеса, предприети в определените от компетентния орган срокове.
(54)
Съветът за преструктуриране, националните органи за преструктуриране и компетентните органи, включително ЕЦБ, следва, когато е необходимо, да сключват меморандум за разбирателство, който описва общите условия за осъществяване на сътрудничесвото при изпълнението на съответните си задължения съгласно правото на Съюза. Меморандумът следва да подлежи на редовен преглед.
(55)
При вземане на решения или предприемане на действия, по-специално по отношение на субекти, установени както в участващи, така и в неучастващи държави членки, следва да бъдат взети предвид и възможните неблагоприятни последици за тези държави членки, като например заплахи за финансовата стабилност на техните финансови пазари, и за субектите, установени в тези държави членки.
(56)
Процесът на преструктуриране следва да бъде кратък с цел ограничаване на сътресенията на финансовите пазари и в икономиката до минимум. На вложителите следва да се предостави достъп най-малко до гарантираните депозити, възможно най-бързо и при всички случаи - в сроковете, предвидени в Директива 2014/49/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (10). По време на цялата процедура за преструктуриране Комисията следва да има достъп до информацията, която смята, че ѝ е необходима, за да вземе основано на изчерпателни данни решение в процеса на преструктуриране.
(57)
Решението за поставянето на даден субект в режим на преструктуриране следва да бъде взето, преди финансовият субект да е изпаднал в счетоводна неплатежоспособност и преди целият му капитал да бъде напълно изчерпан. Преструктурирането следва да започне, след като бъде направена констатацията, че даден субект е проблемен или има вероятност да стане проблемен и че няма алтернативни мерки на частния сектор, които биха предотвратили в разумен срок неизпълнението на задълженията му. Фактът, че даден субект не отговаря на изискванията за лицензиране, не следва сам по себе си да обосновава започването на преструктурирането му, особено ако продължава или е вероятно да продължи да бъде жизнеспособен. Даден субект следва да се разглежда като проблемен или за него следва да се счита, че има вероятност да стане проблемен, ако той нарушава или е вероятно да наруши в близко бъдеще изискванията за продължаване на лиценза, ако задълженията му превишават или е вероятно в близко бъдеще да превишат активите му, ако не е в състояние или е вероятно в близко бъдеще да не бъде в състояние да плаща дълговете си на техния падеж или ако се нуждае от извънредна публична финансова подкрепа, освен при конкретните обстоятелства, предвидени в настоящия регламент. Нуждата от извънредно ликвидно улеснение от централна банка не следва сама по себе си да бъде обстоятелство, което доказва в достатъчна степен, че субектът не може или вероятно в близко бъдеще няма да може да плаща задълженията си на техния падеж. Ако това улеснение е гарантирано от държава, за субекта, който се ползва от улеснението, се прилагат правилата за държавната помощ. С цел да се запази финансовата стабилност, по-специално в случай на недостиг на ликвидност в системата, държавни гаранции на предоставени от централните банки ликвидни инструменти или държавни гаранции на новоемитирани задължения с цел справяне със сериозни смущения в икономиката на държава членка не следва да съставляват предпоставка за започване на преструктурирането, ако са изпълнени няколко условия. По-специално, мерките за държавна гаранция е необходимо да бъдат одобрени съгласно рамката за държавната помощ и не следва да са част от по-голям пакет, а използването на гаранционни мерки следва да бъде стриктно ограничено във времето. Гаранции от държавите членки на вземания от капиталови участия следва да бъдат забранени.
При предоставяне на гаранция държавата членка следва да осигури получаването на достатъчно възнаграждение за гаранцията от субекта. Освен това предоставянето на извънредна публична финансова подкрепа не следва да съставлява предпоставка за започване на преструктуриране, ако като предпазна мярка държава членка придобие капиталово участие в даден субект, включително в субект, който е публична собственост, ако този субект спазва капиталовите изисквания. Такъв може да бъде случаят например, когато от субекта се изисква да привлече нов капитал във връзка с резултатите от основан на различни сценарии стрес тест или на подобна проверка, извършена от органите за макропруденциален надзор, която включва изискване за поддържане на финансова стабилност в контекста на системна криза, но субектът не е в състояние самостоятелно да привлече капитал на пазарите. За даден субект не следва да се счита, че е проблемен или че има вероятност да стане проблемен само въз основа на факта, че преди влизането в сила на настоящия регламент му е била предоставена извънредна публична финансова подкрепа. На последно място, достъпът до ликвидни улеснения, включително извънредно ликвидно улеснение от централните банки, може да представлява държавна помощ съгласно рамката на Съюза за държавната помощ.
(58)
Прекратяването на дейността на проблемен субект чрез обичайно производство по несъстоятелност може да застраши финансовата стабилност, да прекъсне предоставянето на важни услуги и да засегне защитата на вложителите. При такива обстоятелства прилагането на инструменти за преструктуриране е от обществен интерес. Следователно целите на преструктурирането следва да бъдат осигуряване на непрекъснатост на важните финансови услуги, поддържане на финансовата стабилност, ограничаване на моралния риск чрез ограничаване на зависимостта от публична финансова подкрепа за проблемните субекти, както и осигуряване на защита на вложителите.
(59)
Преди обаче да се вземе решение за поддържането на неплатежоспособен субект като действащо предприятие, следва винаги да се разгледа възможността за ликвидацията му чрез обичайно производство по несъстоятелност. Такъв неплатежоспособен субект следва да бъде поддържан като действащо предприятие единствено за целите на финансовата стабилност и като се използват, доколкото е възможно, частни средства. Това може да бъде постигнато чрез продажбата или сливането му с частен купувач, обезценяването на задълженията му или преобразуването на дълга му в капитал с оглед неговата рекапитализация.
(60)
Когато вземат или подготвят решения във връзка с правомощията за преструктуриране, Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията следва да гарантират, че действието по преструктуриране се предприема в съответствие с определени принципи, сред които принципите, че акционерите и кредиторите поемат достатъчен дял от загубите, че ръководството следва по принцип да бъде сменено, че разходите за преструктуриране на субекта са сведени до минимум, както и че кредиторите от един и същи клас се третират по справедлив начин. По-специално, когато кредитори от един и същи клас се третират различно в контекста на действие по преструктуриране, тези различия следва да бъдат обосновани от обществен интерес и не следва да водят до пряка или косвена дискриминация въз основа на национална принадлежност.
(61)
Ограничаването на правата на акционерите и кредиторите следва да бъде съобразено с принципите, заложени в член 52 от Хартата. Следователно инструментите за преструктуриране следва да се прилагат единствено по отношение на субекти, които са проблемни или има вероятност да станат проблемни, и то само когато това е необходимо за постигане на финансова стабилност в общ интерес. По-специално инструментите за преструктуриране следва да се използват, когато субектът не може да бъде ликвидиран чрез обичайно производство по несъстоятелност, тъй като това би дестабилизирало финансовата система, и когато мерките са необходими, за да се осигури бързото прехвърляне на значими за системата функции и непрекъснатостта на тези функции, както и когато няма реална вероятност за алтернативно решение с частни средства, включително увеличаване на капитала от съществуващите акционери или от трето лице, достатъчно да възстанови пълната жизнеспособност на субекта.
(62)
Намесата в правата на собственост не следва да бъде прекомерна. Във връзка с това засегнатите акционери и кредитори не следва да понасят загуби, по-големи от тези, които биха понесли, ако субектът се ликвидира към момента на вземане на решението за преструктурирането му. В случай на частично прехвърляне на активи на институция в режим на преструктуриране към частен купувач или към мостова институция, остатъчната част от институцията в режим на преструктуриране следва да бъде ликвидирана чрез обичайното производство по несъстоятелност. За да се защитят акционерите и кредиторите на субекта по време на производството по ликвидация, те следва да имат право да получат плащане за вземанията си в не по-малък размер от този, който по изчисления биха получили при ликвидация на целия субект чрез обичайно производство по несъстоятелност.
(63)
С цел да се защитят правата на акционерите и кредиторите следва да се предвидят ясни задължения относно оценката на активите и задълженията на институцията в режим на преструктуриране и, когато това се изисква съгласно настоящия регламент, относно оценката на третирането, което акционерите и кредиторите биха получили при ликвидация на субекта чрез обичайно производство по несъстоятелност. Оценката следва да може да започне още във фазата на ранната намеса. Преди да бъде предприето каквото и да било действие по преструктуриране, следва да се извърши справедлива, консервативна и реалистична оценка на активите и задълженията на субекта. Тази оценка следва да подлежи на обжалване единствено заедно с решението за започване на преструктурирането. В допълнение, когато това се изисква съгласно настоящия регламент, следва да се извърши последващо сравнение - след прилагането на инструментите за преструктуриране - между третирането, което акционерите и кредиторите са получили, и третирането, което биха получили при обичайно производство по несъстоятелност. Ако сравнението покаже, че на акционерите и кредиторите е изплатена сума за техните вземания, по-малка от сумата, която биха получили при обичайно производство по несъстоятелност, те следва да имат право да получат разликата в третирането в случаите, когато това се изисква съгласно настоящия регламент. Тази разлика, ако има такава, следва да се изплати от Фонда, създаден съгласно настоящия регламент.
(64)
Важно е загубите да бъдат признати, когато субектът спре да изпълнява задълженията си. Оценката на активите и задълженията на проблемните субекти следва да се основава на справедливи, консервативни и реалистични допускания към момента на прилагане на инструментите за преструктуриране. При извършване на оценката обаче стойността на задълженията не следва да бъде засегната от финансовото състояние на субекта. Следва да има възможност в неотложни случаи Съветът за преструктуриране да направи бърза оценка на активите или задълженията на проблемния субект. Тази оценка следва да бъде временна и да се прилага до извършването на независима оценка.
(65)
С цел осигуряване на обективен и стабилен процес на преструктуриране е необходимо да се определи редът на обезценяване или преобразуване на необезпечените вземания на кредитори към институцията в режим на преструктуриране. За да се ограничи рискът кредиторите да поемат по-големи загуби, отколкото при ликвидация на институцията чрез обичайно производство по несъстоятелност, определеният ред следва да се прилага както при обичайните производства по несъстоятелност, така и при обезценяването или преобразуването при преструктуриране. Този подход би улеснил и определянето на цената на дълга.
(66)
Съветът за преструктуриране следва да вземе решение относно подробната схема за преструктуриране. Инструментите за преструктуриране, предвидени и в Директива 2014/59/ЕС, следва да включват инструментите за продажба на стопанска дейност, „мостова институция“, споделяне на загубите и обособяване на активи. Схемата следва да позволява и да се оцени дали са изпълнени условията за обезценяване и преобразуване на капиталови инструменти.
(67)
Когато предприема действия по преструктуриране, Съветът за преструктуриране следва да отчита и следва мерките, предвидени в плановете за преструктуриране, освен ако прецени, предвид обстоятелствата по случая, че целите на преструктурирането ще бъдат постигнати по-ефективно чрез действия, които не са предвидени в плановете за преструктуриране.
(68)
Инструментите за преструктуриране следва да включват продажба на стопанската дейност или на акциите на институцията в режим на преструктуриране, създаване на „мостов субект“, обособяване на нормалните активи от обезценените или проблемните активи на проблемния субект и споделяне на загубите от акционерите и кредиторите на проблемния субект.
(69)
При използването на инструменти за преструктуриране за прехвърлянето на значими за системата услуги или жизнеспособна дейност на субекта към стабилен субект като частен купувач или мостов субект, остатъчната част от субекта следва да прекрати дейността си.
(70)
Инструментът за продажба на стопанска дейност следва да позволява продажбата на субекта или на част от дейността му на един или повече купувачи без съгласието на акционерите.
(71)
Всички нетни постъпления от прехвърлянето на активи или задължения на институцията в режим на преструктуриране при прилагане на инструмента за продажба на стопанска дейност следва да са в полза на субекта, който участва в производството по ликвидация. Всички нетни постъпления от прехвърлянето на инструменти на собственост, емитирани от институцията в режим на преструктуриране, при прилагане на инструмента за продажба на стопанска дейност следва да са в полза на притежателите на тези инструменти на собственост в субекта, по отношение на когото продължава производството по ликвидация. Постъпленията следва да се изчисляват, като се приспаднат разходите, породени от неизпълнението на задълженията от страна на субекта и от процеса на преструктуриране.
(72)
Инструментът за обособяване на активи следва да позволява на органите да прехвърлят на отделно дружество активи, права или задължения на институция в режим на преструктуриране. Този инструмент следва да се използва единствено в комбинация с други инструменти, за да се предотврати възникването на неоснователно конкурентно предимство за проблемния субект.
(73)
Наличието на ефективен режим на преструктуриране следва да сведе до минимум разходите на данъкоплатците за преструктурирането на проблемен субект. То следва също така да гарантира, че системно значими субекти могат да бъдат преструктурирани, без да се застрашава финансовата стабилност. Инструментът за споделяне на загубите постига тази цел, като гарантира, че акционерите и кредиторите на проблемния субект поемат загуби в подходяща степен и покриват подходяща част от разходите, породени от неизпълнението на задълженията от страна на субекта. Ето защо инструментът за споделяне на загубите дава на акционерите и кредиторите на субектите по-силен стимул да наблюдават състоянието на даден субект при нормални обстоятелства. Това също така съответства на препоръката на Съвета за финансова стабилност законоустановените правомощия за обезценяване и преобразуване да бъдат включени в рамката за преструктуриране като допълнителна възможност наред с другите инструменти за преструктуриране.
(74)
С цел осигуряване на необходимата гъвкавост за прехвърляне на загубите към кредиторите в редица случаи е целесъобразно инструментът за споделяне на загуби да бъде приложим както когато целта е преструктуриране на проблемния субект като действащо предприятие, ако има реална вероятност за възстановяване на жизнеспособността на субекта, така и когато значими за системата услуги се прехвърлят към мостова институция, а остатъчната част от субекта престава да извършва дейност и се ликвидира.
(75)
Когато инструментът за споделяне на загуби се прилага с цел възстановяване на капитала на проблемния субект, за да може той да продължи да функционира като действащо предприятие, преструктурирането чрез споделяне на загуби следва да бъде съпътствано от смяна на ръководството, освен в случаите, когато запазването на ръководството е целесъобразно и необходимо за постигане на целите на преструктурирането, както и от последваща реорганизация на субекта и неговите дейности, така че да се отстранят причините, довели до неизпълнението на задълженията от негова страна. Тази реорганизация следва да бъде постигната чрез прилагането на план за оздравяване на дейността. Когато е приложимо, тези планове следва да съответстват на плана за реорганизация, който субектът трябва да представи на Комисията съгласно рамката на Съюза за държавната помощ. По-специално, в допълнение към мерките, насочени към възстановяване на дългосрочната жизнеспособност на субекта, планът следва да включва мерки, които ограничават помощта до ниво, съответстващо на минималното споделяне на тежестта, както и мерки, ограничаващи нарушаването на конкуренцията.
(76)
Не е целесъобразно инструментът за споделяне на загуби да се прилага по отношение на вземания, които са обезпечени или гарантирани по друг начин. За да се гарантира обаче, че инструментът за споделяне на загуби е ефективен и постига целите си, е желателно той да се прилага по отношение на възможно най-голям брой необезпечени задължения на проблемния субект. Въпреки това е целесъобразно от обхвата на приложението на инструмента за споделяне на загуби да се изключат някои видове необезпечени задължения. С цел да се защитят титулярите на гарантирани депозити инструментът за споделяне на загуби не следва да се прилага по отношение на депозити, защитени съгласно Директива 2014/49/ЕС. За да се осигури непрекъснатост на критичните функции, инструментът за споделяне на загуби не следва да се прилага по отношение на определени задължения към служители на проблемния субект, нито по отношение на търговски вземания, свързани със стоки и услуги, които са критични за ежедневното функциониране на субекта. За да се запазят пенсионните права и сумите за пенсии, притежавани или дължими на пенсионни фондове и управляващи пенсионни фондове, инструментът за споделяне на загуби не следва да се прилага по отношение на задължения на проблемния субект към пенсионна схема, с изключение на задължения за пенсионни плащания, които се дължат на променливо възнаграждение, които не възникват съгласно колективни трудови договори. За да се намали рискът от разпространяване на проблемите в рамките на системата, инструментът за споделяне на загуби не следва да се прилага по отношение на задължения, произтичащи от участие в платежни системи, с оставащ срок до падежа по-малко от седем дни, или по отношение на задължения към субекти, с изключение на субекти, които са част от същата група, с първоначален срок до падежа по-малко от седем дни.
(77)
Следва да е възможно също така да се изключват напълно или частично задължения при редица обстоятелства, включително в случаите, когато не е възможно за тези задължения да бъде приложено споделянето на загуби в разумен срок, когато изключването е строго необходимо и е пропорционално, за да се осигури непрекъснатост на критичните функции и основните стопански дейности, или когато прилагането на инструмента за споделяне на загуби към задълженията би причинило унищожаване на стойност в размери, които биха довели до по-големи загуби за другите кредитори, отколкото при изключването на тези задължения от споделянето на загубите. Следва да е възможно също така да се изключват напълно или частично задължения, когато това е необходимо, за да се избегне разпространяване на проблемите и финансова нестабилност, които могат да причинят сериозни смущения в икономиката на държава членка. При извършване на тези оценки Съветът за преструктуриране или когато е приложимо - националните органи за преструктуриране, следва да вземат предвид последиците от евентуалното споделяне на загубите за задължения, произтичащи от отговарящи на условията депозити на физически лица и микро-, малки и средни предприятия, които надхвърлят размера на гаранцията, предвиден в Директива 2014/49/ЕС.
(78)
Когато се прилагат тези изключвания, прилаганата към други приемливи задължения степен на обезценяване или преобразуване може да бъде повишена, така че да се вземат предвид подобни изключвания, при условие че се спазва принципът за справедливо третиране на кредиторите, при което те не понасят по-големи загуби, отколкото при обичайното производство по несъстоятелност. Когато загубите не могат да бъдат прехвърлени към други кредитори, Фондът може да направи вноска в институцията в режим на преструктуриране при спазване на редица строги условия, включително изискването за това загуби, възлизащи на не по-малко от 8 % от общите задължения, включително собствения капитал, да са били вече поети, и осигуреното от Фонда финансиране да е ограничено до по-малката от следните две суми: 5 % от общите задължения, включително собствения капитал, или средствата, с които разполага Фондът, и сумата, която може да бъде набрана чрез последващи вноски в рамките на три години.
(79)
При извънредни обстоятелства, когато са изключени задължения и Фондът е бил използван вместо тях при споделянето на загубите до разрешения максимален размер, Съветът за преструктуриране следва да може да потърси финансиране от алтернативни средства за финансиране.
(80)
Минималният размер на приноса за целите на споделянето на загубите в размер на 8 % от общите задължения, посочени в настоящия регламент, следва да бъде изчислен въз основа на оценката, извършена в съответствие с настоящия регламент. Историческите загуби, които вече са били поети от акционерите чрез намаляване на собствения капитал преди тази оценка, не следва да бъдат включени в този процент.
(81)
Тъй като защитата на вложителите с гарантирани депозити е една от най-важните цели на преструктурирането, инструментът за споделяне на загубите не следва да се прилага по отношение на гарантираните депозити. Схемата за гарантиране на депозити обаче допринася за финансирането на процеса на преструктуриране, като поема загубите до размера на нетните загуби, които би понесла след обезщетяване на вложителите при обичайно производство по несъстоятелност. Упражняването на правомощията за споделяне на загубите би гарантирало, че вложителите продължават да имат достъп до депозитите си, каквато е основната цел на създаването на схемите за гарантиране на депозити. Изключването на схемите при подобни случаи би представлявало несправедливо предимство спрямо останалите кредитори, по отношение на които органът за преструктуриране би упражнил правомощията си.
(82)
При прехвърляне на депозитите на друг субект в контекста на преструктурирането на даден субект, вложителите не следва да бъдат покрити извън размера на гаранцията, предвиден в Директива 2014/49/ЕС. Следователно вземания, свързани с депозитите, които остават в институцията в режим на преструктуриране, следва да бъдат ограничени до разликата между прехвърлените средства и размера на гаранцията, предвиден в Директива 2014/49/ЕС. В случай че прехвърлените депозити надхвърлят размера на гаранцията, вложителят следва да няма вземания срещу схемата за гарантиране на депозити по отношение на депозитите, които остават в институцията в режим на преструктуриране.
(83)
За да се избегне структуриране на задълженията на субектите по начин, който възпрепятства ефективното използване на инструмента за споделяне на загуби, е целесъобразно да се предвиди, че субектите следва по всяко време да изпълняват минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, за които може да се приложи инструментът за споделяне на загубите, изразено като процент от общите задължения и собствен капитал на субекта.
(84)
При определяне на минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения в рамките на група следва да се възприеме низходящ подход. При този подход следва да се отчита, че действието по преструктуриране се прилага на нивото на отделния правен субект и че е задължително да е налице капацитет за поемане на загуби в субекта в рамките на групата, за който възникват загубите, както и този субект да има достъп до него. За тази цел следва да се гарантира, че капацитетът за поемане на загуби в рамките на групата се разпределя в групата в съответствие с нивото на риска в съставляващите я правни субекти. Минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, необходимо за всяко дъщерно предприятие, следва да се оценява отделно. Освен това следва да се гарантира, че целият капитал и всички задължения, които се включват в изчисляването на консолидираното минимално изискване за собствен капитал и приемливи задължения, са налице в субекти, в които е вероятно да възникнат загуби, или по друг начин са налице за поемане на загубите.
Настоящият регламент следва да позволява преструктуриране на ниво група от орган за преструктуриране на ниво група или преструктуриране на ниво отделни субекти - членове на групата, от няколко органа за преструктуриране, които действат по координиран начин. Минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения следва да отразява стратегията за преструктуриране, която е подходяща за група съответствие с плана за преструктуриране. По-специално минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения следва да се изисква на съответното ниво в групата, за да отразява съдържащия се в плана за преструктуриране подход на преструктуриране на ниво група от орган за преструктуриране на ниво група или преструктуриране на ниво отделени субекти - членове на групата, от няколко органа за преструктуриране, които действат по координиран начин, като се има предвид, че би могло да са налице обстоятелства, при които се използва различен подход от съдържащия се в плана, тъй като това би позволило например по-ефикасно постигане на целите на преструктурирането. Във връзка с това, независимо дали дадена група е избрала подхода на преструктуриране на ниво група от орган за преструктуриране на ниво група или преструктуриране на ниво отделени субекти - членове на групата, от няколко органа за преструктуриране, които действат по координиран начин, всички субекти от групата следва да постоянно да имат стабилно минимално изискване за собствен капитал и приемливи задължения, така че да се избегне рискът от разпространение на проблемите или от масово оттегляне на вложители.
(85)
Най-подходящият метод за преструктуриране следва да се избере в зависимост от обстоятелствата в конкретния случай, като за тази цел следва да бъдат налични всички предвидени в Директива 2014/59/ЕС инструменти за преструктуриране. При вземането на решение относно схемата за преструктуриране Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията следва, доколкото е възможно, съответно да изберат схема, която предполага най-малко разходи за Фонда.
(86)
С Директива 2014/59/ЕС на националните органи за преструктуриране се предоставя правомощието да обезценяват и преобразуват капиталови инструменти, тъй като условията за обезценяване и преобразуване на капиталови инструменти могат да съвпаднат с условията за преструктуриране, като в такъв случай следва да се прецени дали финансовата стабилност на субекта може да бъде възстановена единствено чрез обезценяването и преобразуването на капиталови инструменти или се налага и предприемането на действие по преструктуриране. Това правомощие по правило ще се използва в контекста на преструктурирането. Съветът за преобразуване, под контрола на Комисията или когато е целесъобразно - на Съвета, следва да замени националните органи за преструктуриране и в тази област и поради това следва да разполага с правомощието да преценява дали са изпълнени условията за обезценяване и преобразуване на капиталови инструменти, както и да решава дали да постави даден субект в режим на преструктуриране, ако са изпълнени и изискванията за преструктуриране.
(87)
Ефикасността и уеднаквяването на действията по преструктуриране следва да бъде осигурена във всички участващи държави членки. За тази цел когато национален орган за преструктуриране не е приложил или не е спазил решение на Съвета за преструктуриране съгласно настоящия регламент, или го е приложил по начин, представляващ заплаха за постигането на някоя от целите на преструктурирането или за ефикасното изпълнение на схемата за преструктуриране, на Съветът за преструктуриране следва да се предостави правомощието да прехвърля на трето лице определени права, активи или задължения на институция в режим на преструктуриране, да изисква преобразуването на дългови инструменти, които съдържат договорно условие за преобразуването им при определени обстоятелства, или да предприеме всяко необходимо действие, което значително допринася за преодоляването на заплахата за постигането на съответната цел на преструктурирането. Следва да са изключени действия от страна на национален орган за преструктуриране, което би ограничило или засегнало упражняването на правомощията или изпълнението на функциите на Съвета за преструктуриране.
(88)
Съответните субекти, организации и органи, които участват в прилагането на настоящия регламент, следва да си сътрудничат в съответствие със задължението за лоялно сътрудничество, заложено в Договорите.
(89)
С оглед увеличаване ефективността на ЕМП Съветът за преструктуриране следва тясно да си сътрудничи с ЕБО във всички случаи. Когато е целесъобразно, Съветът за преструктуриране следва да си сътрудничи и с ЕССР, Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване) (ЕОЗППО), създаден с Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (11), Европейския надзорен орган (Европейски орган по ценни книжа и пазари) (ЕОЦКП), създаден с Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета (12) и други органи, които съставляват ЕСФН. Освен това Съветът за преструктуриране следва тясно да си сътрудничи с ЕЦБ и останалите органи, оправомощени за целите на надзора над субекти в рамките на ЕНМ, особено във връзка с групи, попадащи в обхвата на консолидирания надзор от страна на ЕЦБ. С цел ефективно управление на процеса на преструктуриране на проблемните банки Съветът за преструктуриране следва да си сътрудничи с националните органи за преструктуриране на всички етапи на процеса. Сътрудничеството е необходимо не само с оглед изпълнението на решенията за преструктуриране, взети от Съвета за преструктуриране, а и преди приемането им - на етапа на планиране на преструктурирането и на ранна намеса. Съветът за преструктуриране следва да може да си сътрудничи със съответните органи за преструктуриране и с инструментите, финансиращи пряка или косвена публична финансова помощ.
(90)
При прилагането на инструменти за преструктуриране и упражняването на правомощия за преструктуриране Съветът за преструктуриране следва да даде на националните органи за преструктуриране указания да гарантират, че представителите на работниците и служителите на засегнатите субекти са информирани или, когато е целесъобразно, че с тях са проведени консултации, както се предвижда в Директива 2014/59/ЕС.
(91)
Съветът за преструктуриране заменя националните органи за преструктуриране на участващите държави членки при вземането на решения за преструктуриране, поради което следва да ги замени и за целите на сътрудничеството с неучастващите държави членки, включително в колегиите за преструктуриране, посочени в Директива 2014/59/ЕС, във връзка с функциите по преструктуриране.
(92)
Редица институции извършват дейност не само в Съюза, но и в международен план, поради което за ефективността на механизма за преструктуриране е необходимо да се определят принципите на сътрудничество със съответните органи на трети държави. Подкрепа на органи на трети държави следва да се предоставя в съответствие с член 88 от Директива 2014/59/ЕС. За да се осигури съгласуван подход спрямо трети държави, следва да се избягва, доколкото е възможно, в участващите държави членки да се вземат различни решения във връзка с признаването на процедурите за преструктуриране, проведени в трети държави във връзка с институции или предприятия майки, които имат дъщерни предприятия или други активи, права или задължения, намиращи се в участващите държави членки. Следователно Съветът за преструктуриране следва да може да издава препоръки в тази област.
(93)
С оглед на ефективното изпълнение на задачите си Съветът за преструктуриране следва да разполага с подходящи правомощия за провеждане на разследвания. Той следва да може да изисква - чрез националните органи за преструктуриране или пряко, след като ги е уведомил, цялата необходима информация, както и да провежда разследвания и проверки на място, при необходимост - в сътрудничество с националните компетентни органи, като пълноценно използва цялата информация, с която разполагат ЕЦБ и националните компетентни органи. В рамките на преструктурирането Съветът за преструктуриране следва да разполага с възможността за проверки на място, за да се гарантира, че решенията се вземат въз основа на напълно точна информация и да се осигури ефективно наблюдение на изпълнението от страна на националните органи.
(94)
За да се осигури достъп на Съвета за преструктуриране до цялата относима информация, съответните субекти и техните служители или третите лица, на които съответните субекти са възложили изпълнение на функции или дейности, не следва да могат да отказват предоставянето на информация на Съвета за преструктуриране поради изисквания за професионална тайна. В същото време предоставянето на такава информация на Съвета за преструктуриране не следва да се счита за нарушение на изискванията за професионална тайна.
(95)
С цел да се осигури спазването на приетите в рамките на ЕМП решения при нарушение следва да бъдат наложени пропорционални и възпиращи глоби. Съветът за преструктуриране следва да може да налага глоби или периодични имуществени санкции на предприятията, които не изпълняват решения му, чиито адресати са те.
(96)
Когато национален орган за преструктуриране наруши правилата на ЕМП, като не използва предоставените му от националното право правомощия за изпълнение на указание на Съвета за преструктуриране, съответната държава членка може да носи отговорност за поправяне на вредите, причинени на физически лица, включително, когато е приложимо - и на институцията или групата в режим на преструктуриране, както и на кредитор на част от този субект или група в държава членка, съобразно съответната съдебна практика.
(97)
За да се гарантира неговата пълна автономност и независимост, Съветът за преструктуриране следва да има независим бюджет с приходи предимно от задължителните вноски от институциите в участващите държави членки. Следва да бъдат установени подходящи правила за управлението на бюджета на Съвета за преструктуриране, за приемането на вътрешния правилник, в който се уточнява процедурата за съставянето и изпълнението на бюджета, както и за вътрешния и външен одит.
(98)
Настоящият регламент следва да се прилага, без да се засяга възможността на държавите членки да начисляват такси за покриване на административните разходи на своите национални органи за преструктуриране.
(99)
Участващите държави членки са се споразумели да гарантират, че на неучастващите държави членки трябва да бъде възстановена бързо и с лихва сумата, която съответната неучастваща държава членка е платила със свои собствени средства във връзка с всяко използване на бюджета на Съюза за целите на изпълнението на извъндоговорни задължения и свързаните с това разходи във връзка с изпълнението на задачите, предвидени в настоящия регламент. Участващите държави членки са сключили споразумение за изпълнението на това задължение.
(100)
Съществуват обстоятелства, при които ефективността на приложените инструменти за преструктуриране може да зависи от наличието на краткосрочно финансиране за субекта или на мостов субект, от предоставянето на гаранции на потенциални купувачи или предоставянето на капитал на мостовия субект. Независимо от ролята на централните банки при осигуряването на ликвидност за финансовата система дори по време на сътресения, е важно да бъде създаден фонд, за да се избегне използването за такива цели на средства, отпуснати от националните бюджети. Средствата за стабилизиране на финансовата система следва да се осигурят от финансовия отрасъл като цяло.
(101)
Необходимо е да се осигури пълната достъпност на Фонда с цел преструктуриране на проблемните институции. Поради това Фондът не следва да се използва за друга цел, освен за ефикасното прилагане на инструментите и правомощията за преструктуриране. Освен това той следва да бъде използван само в съответствие с приложимите цели и принципи на преструктурирането. Съответно Съветът за преструктуриране следва да гарантира, че евентуалните загуби и разходи, възникнали във връзка с използването на инструментите за преструктуриране, се поемат първо от акционерите и кредиторите на институцията в режим на преструктуриране. Само когато тези ресурси се изчерпат, Фондът следва да поеме загубите и разходите, възникнали във връзка с инструментите за преструктуриране.
(102)
По принцип от отрасъла следва да се набират вноски преди операции за преструктуриране и независимо от тях. Когато предварителното финансиране е недостатъчно за покриване на загубите или разходите, възникнали при използването на Фонда, следва да се съберат допълнителни вноски за покриване на допълнителните разходи или загуби. Освен това, когато предварителните и последващите вноски не са непосредствено достъпни или не покриват разходите, възникнали при използването на Фонда във връзка с действия по преструктуриране, Фондът следва да може да сключва договори за заеми или други форми на подкрепа с институции, финансови институции или други трети лица.
(103)
За да се избегнат двойни плащания, държавите членки следва да могат да използват за целите на предварителните вноски наличните финансови средства, получени от наложените върху банките национални такси, данъци или вноски за преструктуриране, установени между 17 юни 2010 г. и 2 юли 2014 г.
(104)
С цел да се натрупат достатъчно средства и да се избегнат процикличните ефекти, които биха възникнали, ако Фондът трябваше да разчита единствено на последващи вноски в условията на системна криза, е абсолютно необходимо предварително наличните финансови средства, с които той разполага, да са най-малко на определено минимално целево равнище.
(105)
Целевото равнище на Фонда следва да се определи като процент от общия размер на гарантираните депозити на всички лицензирани в участващите държави членки кредитни институции. Същевременно, тъй като предвид функциите на Фонда общите задължения на тези институции ще са по-подходящ показател, Комисията следва да прецени коя е по-подходящата основа - гарантираните депозити или общите задължения - и дали в бъдеще следва да бъде въведена минимална абсолютна сума за Фонда, като се запазват равнопоставените условия на конкуренция съгласно Директива 2014/59/ЕС.
(106)
Следва да се определи подходящ срок за достигане на целевото равнище на Фонда. Съветът за преструктуриране обаче следва да може да променя този срок, за да вземе предвид евентуални значителни плащания от страна на Фонда.
(107)
Гарантирането на ефективно и достатъчно финансиране за Фонда е от първостепенно значение за доверието в ЕМП. Капацитетът на Съвета за преструктуриране да договаря алтернативни средства за финансиране за Фонда следва да бъде повишен, така че да оптимизира разходите за финансирането и да запази кредитоспособността на Фонда. Веднага след влизането в сила на настоящия регламент Съветът за преструктуриране следва, в сътрудничество с участващите държави членки, да вземе необходимите мерки за разработване на подходящи методи и условия, позволяващи да се повиши капацитетът на Фонда за заемане на средства, които следва да бъдат въведени преди началната дата на прилагане на настоящия регламент.
(108)
Когато участващите държави членки вече са създали национални механизми за финансиране на преструктурирането, те следва да могат да предвидят, че националните механизми за финансиране на преструктурирането използват наличните финансови средства, вече събрани чрез предварителни вноски от субектите, за компенсирането на субектите във връзка с предварителните вноски, които те следва да платят на Фонда. Това възстановяване на средства не следва да засяга задълженията на държавите членки по Директива 2014/49ЕС.
(109)
С цел да се гарантира справедливо изчисляване на вноските и да се насърчи възприемането на по-малко рисков стопански модел вноските към Фонда следва да отразяват степента на риска, поеман от кредитната институция, в съответствие с Директива 2014/59/ЕС и делегираните актове, приети съгласно посочената директива.
(110)
С цел да се осигури подходящо разпределяне на разходите във връзка с преструктурирането между схемите за гарантиране на депозити и Фонда схемата за гарантиране на депозити, в която участва институция в режим на преструктуриране, следва да бъде задължена да направи вноска, не по-голяма от сумата на загубите, които би понесла при ликвидация на субекта чрез обичайно производство по несъстоятелност.
(111)
С цел да се съхрани стойността на средствата във Фонда, тези средства следва да бъдат инвестирани в достатъчно сигурни, диверсифицирани и ликвидни активи.
(112)
Когато в съответствие с член 7 от Регламент (ЕС) № 1024/2013 се прекратява тясно сътрудничество на участваща държава членка, чиято парична единица не е еврото, с ЕЦБ, следва да се вземе решение за справедливо разпределяне на натрупаните вноски на участващата държава членка, като се отчитат интересите както на съответната участваща държава членка, така и на Фонда.
(113)
На Комисията следва да се предостави правомощието да приема в съответствие с член 290 ДФЕС делегирани актове, за да определи правилата за изчисляването на лихвения процент, който да се прилага в случай на решение за възстановяване на неправомерно използвани суми от Фонда, и за гарантирането на правото на добра администрация и правото на достъп до документи на бенефициерите в рамките на процедури във връзка с такова възстановяване; да определя вида вноски към Фонда и случаите, в които се дължат, както и начина на изчисляването на техния размер и плащането им; да уточнява правилата за регистрация, отчитане, докладване и другите необходими правила за осигуряването на пълно и своевременно изплащане на вноските; да определя годишните вноски, необходими за покриването на административните разходи на Съвета за преструктуриране, преди той да стане напълно оперативен; да определя системата на вноски по отношение на институциите, които са получили лиценз да извършване на дейност, след като Фондът е достигнал целевото си равнище; да определя критериите за разпределяне на вноските във времето; да установява критериите за определяне на броя на годините, с който може да бъде удължен първоначалният срок за постигане на целевото равнище на Фонда; да определя критериите за установяване на годишни вноски, когато наличните финансови средства на Фонда намалеят под неговото целево равнище след изтичането на първоначалния срок; да посочва мерките за определяне на обстоятелствата и условията, при които плащането на последващи вноски може да бъде временно отложено за отделни институции; и да определя подробните правила за управление на Фонда и общите принципи и критерии за неговата инвестиционна стратегия.
(114)
Съветът следва, в рамките на делегираните актове, приети съгласно Директива 2014/59/ЕС, да приеме актове за изпълнение, за да се уточни прилагането на методологията за изчисляване на индивидуалните вноски във Фонда, както и техническите правила за изчисляване на фиксираната вноска и на коригираната спрямо риска вноска. Тази методология следва да гарантира, че както фиксираните, така и коригираните спрямо риска елементи във формулата за изчисляване на индивидуалните вноски се отчитат по начин, който е в съответствие с принципите на преструктурирането и с делегираните актове, приети съгласно член 103, параграф 7 от Директива 2014/59/ЕС. Методологията следва да е съобразена с принципа на пропорционалност, без да създава неравнопоставеност между структурите на банковия сектор на държавите членки.
(115)
Както е посочено в Декларация № 39 по член 290 ДФЕС, при подготовката на проекти на делегирани актове, предвидени в настоящия регламент, Комисията, в съответствие с установената практика, следва да продължи да се консултира с определените от държавите членки експерти. Освен това е от особено значение в тази област Комисията, когато е приложимо, да провежда по време на подготвителната си работа подходящи консултации с ЕЦБ и Съвета за преструктуриране в техните области на компетентност.
(116)
Действията по преструктуриране следва да бъдат надлежно съобщени и - освен в ограничения брой изключения, предвидени в настоящия регламент - публично оповестени. Въпреки това, предвид възможността информацията, получена от Съвета за преструктуриране, националните органи за преструктуриране и техните професионални съветници по време на процеса на преструктуриране, да е с чувствителен характер, за тази информация следва да се прилагат изискванията за професионална тайна, преди решението за преструктуриране да бъде публично оповестено. Трябва да се вземе предвид фактът, че информацията относно съдържанието и подробните елементи на плановете за преструктуриране и резултата от всяка оценка на тези планове може да има сериозни последици, по-специално за съответните предприятия. Трябва да се приеме, че всяка информация, предоставена по отношение на решение, преди то да бъде взето, независимо дали се отнася до това дали са изпълнени условията за преструктуриране, до използването на конкретен инструмент или до действие в хода на процедурата, има последици за обществените и частните интереси, засегнати от действието. Освен това информацията, че Съветът за преструктуриране и националните органи за преструктуриране проверяват конкретен субект, би могла да е достатъчна за настъпването на отрицателни последици за този субект. Поради това е необходимо да се гарантира, че са налице подходящи механизми за запазване на поверителността на такава информация, като например съдържанието и подробните елементи на плановете за преструктуриране и резултата от всяка оценка, извършена в този контекст.
(117)
С оглед запазване на поверителността на работата на Съвета за преструктуриране, за неговите членове и персонал, включително служителите, изпратени на обменни начала или командировани от участващите държави членки с оглед изпълнението на задължения във връзка с преструктурирането, следва да се прилагат изискванията за професионална тайна дори след прекратяване на изпълнението на задълженията им. Тези изисквания следва да се прилагат и към други лица, оправомощени от Съвета за преструктуриране, към лица, оправомощени или назначени от националните органи за преструктуриране в държавата членка да извършват проверки на място, а също и към наблюдатели, поканени да присъстват на заседанията на пленарните и изпълнителните сесии на Съвета за преструктуриране, и към наблюдатели от неучастващи държави членки, които вземат участие във вътрешните екипи по преструктуриране. С цел изпълнение на възложените му с настоящия регламент задачи на Съвета за преструктуриране следва да бъде предоставено правомощието при определени условия да обменя информация с органите и организациите на държавите членки или Съюза.
(118)
С цел да се осигури включването на Съвета за преструктуриране в ЕСФН Регламент (ЕС) № 1093/2010 следва да бъде изменен, така че Съветът за преструктуриране да бъде включен в понятието за компетентни органи по посочения регламент. Такова включване на Съвета за преструктуриране в компетентните органи по Регламент (ЕС) № 1093/2010 е съобразено с функциите, възложени на ЕБО съгласно член 25 от посочения регламент да допринася и участва активно в разработването и координирането на планове за възстановяване и преструктуриране и да се стреми към улесняване на преструктурирането на проблемни субекти, и по-специално на трансгранични групи.
(119)
Докато Съветът за преструктуриране стане напълно оперативен, Комисията следва да отговаря за първоначалните действия, включително определянето на временно изпълняваща длъжността председател, който да разрешава всички необходими плащания от името на Съвета за преструктуриране.
(120)
ЕМП обединява Съвета за преструктуриране, Съвета, Комисията и органите за преструктуриране на участващите държави членки. Съдът е компетентен да упражнява контрол за законосъобразността на решенията, приети от Съвета за преструктуриране, Съвета и Комисията, в съответствие с член 263 ДФЕС, както и да определя тяхната извъндоговорна отговорност. Освен това Съдът, в съответствие с член 267 ДФЕС, е компетентен да дава преюдициални заключения по искане на националните съдебни органи относно действителността и тълкуването на актовете на институциите, органите или агенциите на Съюза. Националните съдебни органи следва да бъдат компетентни в съответствие с националното си право за контрола за законосъобразност на решенията на органите за преструктуриране на участващите държави членки при упражняване на правомощията, предоставени им с настоящия регламент, както и да определят тяхната извъндоговорна отговорност.
(121)
Настоящият регламент зачита основните права и спазва правата, свободите и принципите, признати по-конкретно в Хартата, по-специално правото на собственост, защитата на личните данни, свободата на стопанска инициатива, правото на ефективни правни средства за защита и на справедлив съдебен процес и правото на защита, и следва да се прилага в съответствие с тези права и принципи.
(122)
Тъй като целите на настоящия регламент, а именно създаването на ефикасна и ефективна единна европейска рамка за преструктурирането на субекти и за осигуряването на последователно прилагане на правилата за преструктуриране, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки, а следователно могат да бъдат по-добре постигнати на равнището на Съюза, Съюзът може да предприеме мерки съгласно принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз (ДЕС). В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(123)
Комисията следва да направи преглед на прилагането на настоящия регламент с цел да оцени неговото въздействие върху вътрешния пазар, както и да определи дали са необходими изменения или допълнителни промени за подобряване на ефикасността и ефективността на ЕМП, по-специално дали банковият Съюз трябва да бъде допълнен с хармонизация на равнището на Съюза на производствата по несъстоятелност за проблемни институции.
(124)
Прехвърлянето на вноските, набрани на национално равнище съгласно настоящия регламент, следва да позволи на Фонда да функционира и съответно инструментите за преструктуриране да бъдат прилагани по ефективен начин. Следователно разпоредбите на настоящия регламент, отнасящи се до инструментите за преструктуриране и вноските, следва да започнат да се прилагат от 1 януари 2016 г. Считано от декември 2015 г., следва да е възможно тази дата да бъде отлагана с периоди от един месец, ако не са изпълнени условията, при които се разрешава прехвърляне на вноските, набрани на национално равнище,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ЧАСТ I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет
С настоящия регламент се определят еднообразни правила и еднообразна процедура за преструктуриране на посочените в член 2 субекти, установени в посочените в член 4 участващи държави членки.
Тези еднообразни правила и еднообразна процедура се прилагат от Единния съвет за преструктуриране, създаден в съответствие с член 42 (наричан по-долу „Съветът за преструктуриране“), съвместно със Съвета, Комисията и националните органи за преструктуриране в рамките на създадения с настоящия регламент Единен механизъм за преструктуриране (ЕМП). ЕМП се подкрепя от единен фонд за преструктуриране (наричан по-долу „Фондът“).
Използването на Фонда зависи от влизането в сила на споразумение между участващите държави членки (наричано по-долу „Споразумението“) относно прехвърляне на набраните на национално равнище средства към Фонда, както и относно постепенно обединяване на различните средства, набрани на национално равнище, за да бъдат разпределени в националните подразделения на Фонда.
Член 2
Обхват
Настоящият регламент се прилага към следните субекти:
а)
кредитни институции, установени в участваща държава членка;
б)
установени в участваща държава членка предприятия майки, включително финансови холдинги и смесени финансови холдинги, които попадат в обхвата на консолидирания надзор, упражняван от ЕЦБ в съответствие с член 4, параграф 1, буква ж) от Регламент (ЕС) № 1024/2013;
в)
инвестиционни посредници и финансови институции, установени в участваща държава членка, когато попадат в обхвата на консолидирания надзор над предприятието майка, упражняван от ЕЦБ в съответствие с член 4, параграф 1, буква ж) от Регламент (ЕС) № 1024/2013.
Член 3
Определения
1. За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1)
„национален компетентен орган“ означава всеки национален компетентен орган съгласно определението в член 2, точка 2 от Регламент (ЕС) № 1024/2013;
2)
„компетентен орган“ означава компетентен орган съгласно определението в член 4, точка 2, подточка i) от Регламент (ЕС) № 1093/2010;
3)
„национален орган за преструктуриране“ означава орган, определен от участваща държава членка в съответствие с член 3 от Директива 2014/59/ЕС;
4)
„съответен национален орган за преструктуриране“ означава националният орган за преструктуриране на участваща държава членка, в която е установен даден субект или субект от група;
5)
„условия за преструктуриране“ означава условията, посочени в член 18, параграф 1;
6)
„план за преструктуриране“ означава план за преструктуриране, изготвен в съответствие с член 8 или 9;
7)
„план за преструктуриране на група“ означава план за преструктуриране на група, изготвен в съответствие с членове 8 и 9;
8)
„цели на преструктурирането“ означава целите, посочени в член 14;
9)
„инструмент за преструктуриране“ означава инструмент за преструктуриране, посочен в член 22, параграф 2;
10)
„действие по преструктуриране“ означава решението субект по член 2 да бъде поставен в режим на преструктуриране съгласно член 18, прилагането на инструмент за преструктуриране или упражняването на едно или повече правомощия за преструктуриране;
11)
„гарантирани депозити“ означава депозити съгласно определението в член 2, параграф 1, точка 5 от Директива 2014/49/ЕС;
12)
„отговарящи на условията депозити“ означава отговарящи на условията депозити съгласно определението в член 2, параграф 1, точка 4 от Директива 2014/49/ЕС;
13)
„институция“ означава кредитна институция или инвестиционен посредник, обхванати от консолидирания надзор в съответствие с член 2, буква в);
14)
„институция в режим на преструктуриране“ означава посочен в член 2 субект, по отношение на който е предприето действие по преструктуриране;
15)
„финансова институция“ означава финансова институция съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 26 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
16)
„финансов холдинг“ означава финансов холдинг съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 20 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
17)
„смесен финансов холдинг“ означава смесен финансов холдинг съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 21 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
18)
„финансов холдинг майка от Съюза“ означава финансов холдинг майка от ЕС съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 31 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
19)
„институция майка от Съюза“ означава институция майка от ЕС съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 29 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
20)
„предприятие майка“ означава предприятие майка съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 15, буква а) от Регламент (ЕС) № 575/2013;
21)
„дъщерно предприятие“ означава дъщерно предприятие съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 16 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
22)
„клон“ означава клон съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 17 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
23)
„група“ означава предприятие майка и неговите дъщерни предприятия, които са субекти по член 2;
24)
„трансгранична група“ означава група, в която са включени субекти по член 2, установени в повече от една участваща държава членка;
25)
„на консолидирана основа“ означава въз основа на консолидационното състояние съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 47 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
26)
„консолидиращ надзорник“ означава консолидиращ надзорник съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 41 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
27)
„орган за преструктуриране на ниво група“ означава органът за преструктуриране в участващата държава членка, в която са установени институцията или предприятието майка, което попада в обхвата на консолидирания надзор на най-високо ниво в рамките на участващите държави членки в съответствие с член 111 от Директива 2013/36/ЕС;
28)
„институционална защитна схема“ или „ИЗС“ означава структура, която отговаря на изискванията, предвидени в член 113, параграф 7 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
29)
„извънредна публична финансова подкрепа“ означава държавна помощ по смисъла на член 107, параграф 1 ДФЕС или всяка друга публична финансова подкрепа на наднационално равнище, която, ако беше предоставена на национално равнище, би представлявала държавна помощ, която се предоставя за запазване или възстановяване на жизнеспособността, ликвидността или платежоспособността на даден субект по член 2 от настоящия регламент или на група, от която е част този субект;
30)
„инструмент за продажба на стопанска дейност“ означава механизъм за прехвърляне от орган за преструктуриране в съответствие с член 24 на инструменти на собственост, емитирани от институция в режим на преструктуриране, или на активи, права или задължения на институция в режим на преструктуриране към купувач, който не е мостова институция;
31)
„инструмент „мостова институция““ означава механизъм за прехвърляне в съответствие с член 25 на инструменти на собственост, емитирани от институция в режим на преструктуриране, или на активи, права или задължения на институция в режим на преструктуриране към мостова институция;
32)
„инструмент за обособяване на активи“ означава механизъм за прехвърляне в съответствие с член 26 на активи, права или задължения на институция в режим на преструктуриране към дружество за управление на активи;
33)
„инструмент за споделяне на загуби“ означава механизъм за упражняване в съответствие с член 27 на правомощията за обезценяване и преобразуване по отношение на задължения на институция в режим на преструктуриране;
34)
„налични финансови средства“ означава паричните средства, депозитите, активите и неотменимите ангажименти за плащане, с които разполага Фондът за посочените в член 76, параграф 1 цели;
35)
„целево равнище“ означава равнището на налични финансови средства, което трябва да бъде достигнато съгласно член 69, параграф 1;
36)
„Споразумение“ означава споразумението относно прехвърлянето и взаимното използване на вноски във Фонда;
37)
„преходен период“ означава периодът от началната дата на прилагане на настоящия регламент, посочена в член 99, параграфи 2 и 6, до по-ранната от следните две дати: датата на достигане на целевото равнище на Фонда или 1 януари 2024 г.;
38)
„финансов инструмент“ означава финансов инструмент съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 50 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
39)
„дългови инструменти“ означава облигации и други форми на прехвърляем дълг, инструменти, с които се създава или признава дълг, и инструменти, пораждащи права за придобиване на дългови инструменти;
40)
„собствен капитал“ означава собствен капитал съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 118 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
41)
„капиталови изисквания“ означава изискванията по членове 92 - 98 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
42)
„ликвидация“ означава реализирането на активите на субект по член 2;
43)
„деривати“ означава деривати съгласно определението в член 2, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 648/2012;
44)
„правомощия за обезценяване и преобразуване“ означава правомощията, посочени в член 21;
45)
„инструменти на базовия собствен капитал от първи ред“ означава капиталови инструменти, които отговарят на условията, предвидени в член 28, параграфи 1 - 4, член 29, параграфи 1 - 5 или член 31, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
46)
„инструменти на допълнителния капитал от първи ред“ означава капиталови инструменти, които отговарят на условията, предвидени в член 52, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
47)
„инструменти на капитала от втори ред“ означава капиталови инструменти или подчинени заеми, които отговарят на условията, предвидени в член 63 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
48)
„обща сума“ означава общата сума, на която органът за преструктуриране е оценил приемливите задължения, които трябва да бъдат обезценени или преобразувани в съответствие с член 27, параграф 13;
49)
„приемливи задължения“ означава задълженията и капиталовите инструменти на субект по член 2, които не се включват в инструментите на базовия собствен капитал от първи ред, на допълнителния капитал от първи ред или на капитала от втори ред, които не са изключени от обхвата на инструмента за споделяне на загуби съгласно член 27, параграф 3;
50)
„схема за гарантиране на депозити“ означава схема за гарантиране на депозити, въведена и официално призната от държава членка съгласно член 4 от Директива 2014/49/ЕС;
51)
„съответни капиталови инструменти“ означава инструменти на допълнителния капитал от първи ред и на капитала от втори ред;
52)
„покрита облигация“ означава инструмент, посочен в член 52, параграф 4 от Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (13);
53)
„вложител“ означава вложител съгласно определението в член 2, параграф 1, точка 6 от Директива 2014/49/ЕС;
54)
„инвеститор“ означава инвеститор съгласно определението в член 1, точка 4 от Директива 97/9/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (14).
2. При липса на приложимо определение в параграф 1 от настоящия член се прилагат определенията, посочени в член 2 от Директива 2014/59/ЕС. При липса на приложимо определение в параграф 1 от настоящия член или в член 2 от Директива 2014/59/ЕС се прилагат определенията, посочени в член 3 от Директива 2013/36/ЕС.
Член 4
Участващи държави членки
1. Участващите държави членки по смисъла на член 2 от Регламент (ЕС) № 1024/2013 се считат за участващи държави членки за целите на настоящия регламент.
2. При спиране или прекратяване на тясното сътрудничество между държава членка и ЕЦБ в съответствие с член 7 от Регламент (ЕС) № 1024/2013 субектите, установени в тази държава членка, се изключват от обхвата на настоящия регламент, считано от началната дата на прилагане на решението за спиране или прекратяване на тясното сътрудничество.
3. Когато тясното сътрудничество с ЕЦБ на държава членка, чиято парична единица не е еврото, бъде прекратено в съответствие с член 7 от Регламент (ЕС) № 1024/2013, в рамките на три месеца след датата на приемане на решението за прекратяване на тясното сътрудничество Съветът за преструктуриране, съгласувано с тази държава членка, взема решение за условията за възстановяване на вноските, които съответната държава членка е прехвърлила във Фонда, и приложимите във връзка с това условия.
Подлежащите на възстановяване суми включват частта на подразделението, съответстващо на засегната държава членка, която не е предмет на взаимно използване. Ако по време на преходния период, посочен в Споразумението, подлежащите на възстановяване суми от частта, която не е предмет на взаимно използване, не са достатъчни, за да позволят да се финансира създаването от съответната държава членка на национален механизъм за финансиране в съответствие с Директива 2014/59/ЕС, подлежащите на възстановяване суми включват също така цялата сума или част от частта на подразделението, съответстващо на тази държава членка, която е предмет на взаимно използване в съответствие със Споразумението или на друго основание след преходния период, цялата сума или част от вноските, прехвърлени от съответната държава членка по време на тясното сътрудничество, в размер, достатъчен да позволи финансирането на посочения национален механизъм за финансиране.
При оценка на размера на финансовите средства, които подлежат на възстановяване от частта, която е предмет на взаимно използване, или на друго основание след преходния период - от Фонда, се вземат предвид следните допълнителни критерии:
а)
начинът на прекратяване на тясното сътрудничество с ЕЦБ - доброволно в съответствие с член 7, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 1024/2013 или не;
б)
наличието на действия по преструктуриране, които са в ход към датата на прекратяване;
в)
икономическият цикъл на съответната държава членка при прекратяването.
Възстановяването на сумите се разпределя в рамките на ограничен срок, съобразен с продължителността на тясното сътрудничество. От сумите за възстановяване се приспада делът на съответната държава членка от финансовите средства от Фонда, използвани за действия по преструктуриране по време на тясното сътрудничество.
4. Настоящият регламент продължава да се прилага за процедури за преструктуриране, които са в ход към началната дата на прилагане на решението, посочено в параграф 2.
Член 5
Връзка с Директива 2014/59/ЕС и приложимото национално право
1. Когато съгласно настоящия регламент Съветът за преструктуриране изпълнява задачи и упражнява правомощия, които съгласно Директива 2014/59/ЕС се изпълняват или упражняват от национален орган за преструктуриране, за целите на прилагането на настоящия регламент и на Директива 2014/59/ЕС Съветът за преструктуриране се счита за съответен национален орган за преструктуриране или, при преструктуриране на трансгранични групи, за съответен орган за преструктуриране на ниво група.
2. Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията и когато е приложимо - националните органи за преструктуриране, вземат решения при спазване на приложимото право на Съюза и в съответствие с него, и по-специално всички законодателни и незаконодателни актове, включително посочените в членове 290 и 291 ДФЕС.
Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията се съобразяват с обвързващите регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, разработени от ЕБО и приети от Комисията в съответствие с членове 10 - 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, и насоките и препоръките, издавани от ЕБО съгласно член 16 от посочения регламент. Те полагат всички усилия, за да спазват насоките и препоръките на ЕБО, свързани със задачите, изпълнявани от тези органи. Когато не спазват или не възнамеряват да спазят тези насоки или препоръки, ЕБО бива уведомен за това в съответствие с член 16, параграф 3 от посочения регламент. Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията си сътрудничат с ЕБО при прилагането на членове 25 и 30 от посочения регламент. Съветът за преструктуриране се съобразява и с решенията на ЕБО съгласно член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, когато Директива 2014/59/ЕС предвижда такива решения.
Член 6
Общи принципи
1. Действията, предложенията или политиката на Съвета за преструктуриране, Съвета, Комисията или национален орган за преструктуриране не водят до дискриминация въз основа на национална принадлежност или място на стопанската дейност по отношение на субектите, вложителите, инвеститорите или останалите кредитори, установени в Съюза.
2. Всяко действие, предложение или политика на Съвета за преструктуриране, Съвета, Комисията или национален орган за преструктуриране в рамките на ЕМП се предприема при пълно зачитане и с дължимата грижа по отношение на единството и целостта на вътрешния пазар.
3. При вземане на решения или предприемане на действия, чието въздействие би могло да се прояви в повече от една държава членка, и по-специално при вземане на решения, отнасящи се до групи, установени в две или повече държави членки, надлежно се отчитат целите на преструктурирането по член 14, както и всички посочени по-долу фактори:
а)
интересите на държавите членки, в които групата извършва дейност, и по-специално въздействието на съответното решение, действие или бездействие върху финансовата стабилност, фискалните ресурси, икономиката, механизмите за финансиране, схемата за гарантиране на депозити или схемата за обезщетяване на инвеститорите в някоя от тези държави членки и върху Фонда;
б)
целта за постигане на баланс между интересите на различните засегнати държави членки и за избягване на несправедливото увреждане или неоправданата защита на интересите на дадена държава членка;
в)
необходимостта от минимизиране на отрицателното въздействие върху някоя част на групата, от която е част субект по член 2, подлежащ на преструктуриране.
4. При вземане на решения или предприемане на действия, по-специално по отношение на субекти или групи, установени както в участваща, така и в неучастваща държава членка, се вземат предвид възможните отрицателни последици за неучастващите държави членки, включително за субекти, установени в тези държави членки.
5. Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията търсят баланс между посочените в параграф 3 фактори и посочените в член 14 цели на преструктурирането, в зависимост от естеството и обстоятелствата на всеки отделен случай, и спазват решенията, взети от Комисията съгласно член 107 ДФЕС и член 19 от настоящия регламент.
6. Решенията или действията на Съвета за преструктуриране, Съвета или Комисията не налагат предоставянето от държавите членки на извънредна публична финансова подкрепа, нито накърняват бюджетната независимост и фискалните отговорности на държавите членки.
7. Когато Съветът за преструктуриране вземе решение, което е адресирано до национален орган за преструктуриране, националният орган за преструктуриране разполага с правомощието да уточни допълнително мерките, които да бъдат предприети. Тези уточнения трябва да са съобразени с решението на Съвета за преструктуриране.
Член 7
Разпределение на задачите в рамките на ЕМП
1. Съветът за преструктуриране отговаря за ефективното и съгласувано функциониране на ЕМП.
2. При спазване на разпоредбите, посочени в член 31, параграф 1, Съветът за преструктуриране отговаря за изготвянето на планове за преструктуриране и за приемането на всички решения, свързани с преструктурирането на:
а)
субектите по член 2, които не са част от група, и на групи:
i)
които се считат за значими в съответствие с член 6, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1024/2013; или
ii)
във връзка с които ЕЦБ е взела решение в съответствие с член 6, параграф 5, буква б) от Регламент (ЕС) № 1024/2013 да упражнява пряко всички съответни правомощия; и
б)
други трансгранични групи.
3. По отношение на субекти и групи, различни от посочените в параграф 2, без да се засягат отговорностите на Съвета за преструктуриране във връзка със задачите, които са му възложени с настоящия регламент, националните органи за преструктуриране изпълняват и отговарят за следните задачи:
а)
приемането на планове за преструктуриране и извършването на оценка на възможността за преструктуриране в съответствие с членове 8 и 10 и с предвидената в член 9 процедура;
б)
приемането на мерки при ранна намеса в съответствие с член 13, параграф 3;
в)
налагането на облекчени задължения или освобождаването от задължението за изготвяне на планове за преструктуриране в съответствие с член 11;
г)
определянето на нивото на минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения в съответствие с член 12;
д)
приемането на решения за преструктуриране и прилагането на инструменти за преструктуриране, посочени в настоящия регламент, в съответствие с приложимите процедури и защитни механизми, при условие че действието по преструктуриране не налага използването на Фонда и се финансира изключително чрез инструментите, посочени в членове 21 и 24 - 27, и/или от схемата за гарантиране на депозити в съответствие с член 79, и в съответствие с процедурата, предвидена в член 31;
е)
обезценяването или преобразуването на съответни капиталови инструменти съгласно член 21 в съответствие с процедурата, предвидена в член 31.
Ако действието по преструктуриране налага използването на Фонда, Съветът за преструктуриране приема схемата за преструктуриране.
Когато приемат решение за преструктуриране, националните органи за преструктуриране отчитат и следват плана за преструктуриране, посочен в член 9, освен ако преценят, предвид обстоятелствата по случая, че целите на преструктурирането ще бъдат постигнати по-ефективно чрез действия, които не са предвидени в плана за преструктуриране.
Когато изпълняват задачите, посочени в настоящия параграф, националните органи за преструктуриране прилагат съответните разпоредби на настоящия регламент. Позоваванията на Съвета за преструктуриране в член 5, параграф 2, член 6, параграф 5, член 8, параграфи 6, 8, 12 и 13, член 10, параграфи 1 - 10, членове 11 - 14, член 15, параграфи 1, 2 и 3, член 16, член 18, параграф 1, първа алинея, член 18, параграфи 2 и 6, член 20, член 21, параграфи 1 - 7, член 21 параграф 8, втора алинея, член 21, параграфи 9 и 10, член 22, параграфи 1, 3 и 6, членове 23 и 24, член 25, параграф 3, член 27, параграфи 1 - 15, член 27, параграф 16, втора алинея, второ изречение, трета алинея и четвърта алинея, първо, трето и четвърто изречение и член 32 се считат за позовавания на националните органи за преструктуриране по отношение на субектите и групите, посочени в първа алинея от настоящия параграф. За тази цел националните органи за преструктуриране упражняват правомощията, предоставени им съгласно националното право за транспониране на Директива 2014/59/ЕС, при предвидените в националното право условия.
Националните органи за преструктуриране информират Съвета за преструктуриране за мерките, посочени в настоящия параграф, които ще бъдат предприети, и осъществяват тясна координация със Съвета за преструктуриране при предприемането на тези мерки.
Националните органи за преструктуриране представят на Съвета за преструктуриране плановете за преструктуриране, посочени в член 9, както и всякакви актуализации на тези планове, заедно с мотивирана оценка на възможността за преструктуриране на съответния субект или група в съответствие с член 10.
4. Когато това е необходимо за осигуряване на последователното прилагане на високи стандарти за преструктуриране съгласно настоящия регламент, Съветът за преструктуриране може:
а)
във връзка с уведомлението за мярка съгласно параграф 3 от настоящия член, направено от национален орган за преструктуриране съгласно член 31, параграф 1, в рамките на подходящ срок, предвид неотложният характер на обстоятелствата, да отправи предупреждение към съответния национален орган за преструктуриране, когато Съветът за преструктуриране счита, че проектът на решение по отношение на субект или група, посочени в параграф 3 от настоящия член, не е в съответствие с настоящия регламент или с неговите общи указания, посочени в член 31, параграф 1, буква а);
б)
във всеки един момент да вземе решение, по-специално при липса на подходящи мерки в отговор на предупреждението му по буква а), по собствена инициатива, след консултация със заинтересования национален орган за преструктуриране, или по искане на заинтересования национален орган за преструктуриране, да упражнява пряко всички съответни правомощия съгласно настоящия регламент и по отношение на всеки субект или група, посочени в параграф 3 от настоящия член.
5. Независимо от параграф 3 от настоящия член, участващите държави членки могат да решат Съветът за преструктуриране да упражнява всички съответни правомощия и отговорности, възложени му съгласно настоящия регламент, по отношение на субекти и групи, различни от посочените в параграф 2, установени на тяхна територия. В този случай параграфи 3 и 4 от настоящия член, член 9, член 12, параграф 2 и член 31, параграф 1 не се прилагат. Държавите членки, които възнамеряват да използват тази възможност, уведомяват Съвета за преструктуриране и Комисията за това. Уведомлението поражда последици, считано от деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
ЧАСТ II
СПЕЦИАЛНИ РАЗПОРЕДБИ
ДЯЛ I
ФУНКЦИИ В РАМКИТЕ НА ЕМП И ПРОЦЕДУРНИ ПРАВИЛА
ГЛАВА 1
Планиране на преструктурирането
Член 8
План за преструктуриране, изготвен от Съвета за преструктуриране
1. Съветът за преструктуриране изготвя и приема планове за преструктурирането на субектите и групите по член 7, параграф 2 и на субектите и групите по член 7, параграф 4, буква б) и параграф 5, когато са изпълнени условията за прилагането на посочените параграфи.
2. Съветът за преструктуриране изготвя плановете за преструктуриране след консултация с ЕЦБ или със съответните национални компетентни органи и националните органи за преструктуриране, включително органа за преструктуриране на ниво група, на участващите държави членки, в които са установени субектите, и с органите за преструктуриране на неучастващите държави членки, в които има значими клонове, доколкото това е от значение за значимия клон. За тази цел Съветът за преструктуриране може да изиска от националните органи за преструктуриране да изготвят и представят на Съвета за преструктуриране проекти на планове за преструктуриране, а от органа за преструктуриране на ниво група - да изготви и представи на Съвета за преструктуриране проект на план за преструктуриране на групата.
3. С цел да се гарантира ефективно и последователно прилагане на настоящия член, Съветът за преструктуриране издава насоки и дава указания на националните органи за преструктуриране за изготвянето на проекти на планове за преструктуриране и проекти на планове за преструктуриране на група, свързани с конкретни субекти или групи.
4. За целите на параграф 1 от настоящия член и без да се засяга глава 5 от настоящия дял, националните органи за преструктуриране представят на Съвета за преструктуриране цялата информация, необходима за изготвянето и изпълнението на плановете за преструктуриране, получена от тях в съответствие с член 11 и член 13, параграф 1 от Директива 2014/59/ЕС.
5. В плана за преструктуриране се излагат различни варианти за прилагане на инструментите за преструктуриране и упражняване на правомощията за преструктуриране, посочени в настоящия регламент, към субектите и групите по параграф 1.
6. В плана за преструктуриране се предвиждат действията по преструктуриране, които Съветът за преструктуриране може да предприеме, в случай че субект или група по параграф 1 изпълняват условията за преструктуриране.
Информацията, посочена в параграф 9, се предоставя на съответния субект.
Когато изготвя и актуализира плана за преструктуриране, Съветът за преструктуриране набелязва всички съществени пречки пред възможността за преструктуриране и когато е необходимо и пропорционално - очертава съответните действия за преодоляване на тези пречки в съответствие с член 10.
В плана за преструктуриране се вземат предвид съответните сценарии, включително такива, при които неизпълнението на задълженията може да бъде изолирано или напротив - да се наблюдава по време на по-мащабна финансова нестабилност или събития, засягащи цялата система.
В плана за преструктуриране не се допуска нито едно от следните:
а)
извънредна публична финансова подкрепа, освен използването на средства от Фонда, създаден в съответствие с член 67;
б)
извънредно ликвидно улеснение от централната банка; или
в)
ликвидно улеснение от централната банка, което се предоставя при нестандартизирани условия за обезпечение, матуритет и лихвен процент.
7. В плана за преструктуриране се включва анализ на това как и кога дадена институция може да кандидатства - при посочените в плана условия - за използването на улеснения от централната банка и се определят активите, които се очаква да се приемат за обезпечение.
8. Съветът за преструктуриране може да изиска институциите да му съдействат при изготвянето и актуализирането на плановете.
9. Планът за преструктуриране на всеки субект съдържа, когато е целесъобразно и възможно, количествено определени:
а)
обобщение на ключовите елементи от плана;
б)
обобщение на съществените промени, настъпили в институцията от последното предоставяне на информация във връзка с преструктурирането;
в)
примери за това как критичните функции и основните стопански дейности могат да бъдат правно и икономически обособени, доколкото е необходимо, от другите функции, така че да се осигури непрекъснатост при неизпълнение на задълженията от страна на институцията;
г)
оценка на графика за изпълнение на всеки съществен аспект от плана;
д)
подробно описание на извършената в съответствие с член 10 оценка на възможността за преструктуриране;
е)
описание на всички мерки, изисквани съгласно член 10, параграф 7, за преодоляване или отстраняване на пречките пред възможността за преструктуриране, набелязани в резултат на извършената в съответствие с член 10 оценка;
ж)
описание на процесите за определяне на стойността и възможността за пазарна реализация на критични функции, основни стопански дейности и активи на институцията;
з)
подробно описание на мерките, чрез които се гарантира, че изискваната съгласно член 11 от Директива 2014/59/ЕС информация е актуална и по всяко време е на разположение на органите за преструктуриране;
и)
разяснение относно това как вариантите за преструктуриране биха могли да бъдат финансирани, без да се допуска нито едно от следните:
i)
извънредна публична финансова подкрепа, освен използването на средства от Фонда, създаден в съответствие с член 67;
ii)
извънредно ликвидно улеснение от централната банка; или
iii)
ликвидно улеснение от централната банка, което се предоставя при нестандартизирани условия за обезпечение, матуритет и лихвен процент;
й)
подробно описание на различните стратегии за преструктуриране, които могат да се приложат съгласно различните възможни сценарии, и приложимите срокове;
к)
описание на критичните взаимозависимости;
л)
описание на вариантите за запазване на достъпа до плащания и услуги по клиринг и друга инфраструктура, както и оценка на възможността за прехвърляне на позиции на клиенти;
м)
анализ на въздействието на плана върху служителите на институцията, включително оценка на всички свързани разходи, както и описание на предвидените процедури за консултация с персонала по време на процеса на преструктуриране, като се отчитат националните системи за диалог със социалните партньори, когато е приложимо;
н)
план за връзки с медиите и обществеността;
о)
минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения съгласно член 12 и когато е приложимо - краен срок за достигане на това ниво;
п)
когато е приложимо, минималното изискване за собствен капитал и финансови инструменти за договорно споделяне на загуби съгласно член 12 и когато е приложимо - краен срок за достигане на това ниво;
р)
описание на най-важните дейности и системи за поддържане на непрекъснатото функциониране на оперативните процеси на институцията;
с)
когато е приложимо, становища на институцията във връзка с плана за преструктуриране.
10. Плановете за преструктуриране на група включват план за преструктурирането на групата под ръководството на предприятието майка от Съюза, установено в участваща държава членка, като цяло, чрез преструктуриране на ниво предприятие майка от Съюза или чрез разделяне и преструктуриране на дъщерните предприятия. В плана за преструктуриране на групата се набелязват мерки за преструктурирането на:
а)
предприятието майка от Съюза;
б)
дъщерните предприятия, които са част от групата и които са установени в Съюза;
в)
субектите по член 2, буква б); и
г)
при спазване на член 33 - дъщерните предприятия, които са част от групата и които са установени извън Съюза.
11. В плана за преструктуриране на групата:
а)
се посочват действията по преструктуриране, които да бъдат предприети във връзка със субекти от групата както посредством действия по преструктуриране по отношение на субектите по член 2, буква б) и дъщерните институции, така и посредством координирани действия по преструктуриране по отношение на дъщерните институции, при сценариите, предвидени в параграф 6;
б)
се разглежда въпросът доколко инструментите за преструктуриране и правомощията за преструктуриране могат да се прилагат и упражняват по координиран начин по отношение на субектите от групата, установени в Съюза, включително мерки за улесняване на придобиването от трето лице на групата като цяло или на отделни стопански дейности или дейности, които се извършват от редица субекти от групата, или отделни субекти от групата, и се набелязват възможните пречки пред координираното преструктуриране;
в)
се включва подробно описание на оценката на възможността за преструктуриране, извършена в съответствие с член 10;
г)
когато групата включва субекти, учредени в трети държави, се определят подходящите мерки за сътрудничество и координация със съответните органи на тези трети държави и последствията за преструктурирането в рамките на Съюза;
д)
се набелязват мерките, включително и правното и икономическо обособяване на определени функции или стопански дейности, които са необходими за улесняване на преструктурирането на групата, когато са изпълнени условията за преструктуриране;
е)
се набелязват възможностите за финансиране на действията по преструктуриране на групата, а когато са необходими средства от Фонда и от механизмите за финансиране на неучастващи държави членки, създадени в съответствие с член 100 от Директива 2014/59/ЕС, се посочват принципите за поделяне на отговорността за това финансиране между източниците на финансиране в различни участващи и неучастващи държави членки. В плана не се допуска нито едно от следните:
i)
извънредна публична финансова подкрепа, освен използването на средства от Фонда, създаден с член 67 от настоящия регламент, и механизмите за финансиране от неучастващи държави членки, създадени в съответствие с член 100 от Директива 2014/59/ЕС;
ii)
извънредно ликвидно улеснение от централната банка; или
iii)
ликвидно улеснение от централната банка, което се предоставя при нестандартизирани условия за обезпечение, матуритет и лихвен процент.
Тези принципи се определят въз основа на справедливи и балансирани критерии, и са съобразени по-специално с член 107, параграф 5 от Директива 2014/59/ЕС и въздействието върху финансовата стабилност във всички засегнати държави членки.
Планът за преструктуриране на групата не трябва да има непропорционално въздействие върху която и да е държава членка.
12. Съветът за преструктуриране определя датата, до която се изготвят първите планове за преструктуриране. Плановете за преструктуриране и плановете за преструктуриране на група се подлагат на преглед и, когато е целесъобразно, се актуализират най-малко веднъж годишно и след всяка съществена промяна в правната или организационната структура или в стопанската дейност, или във финансовото състояние на субекта или, по отношение на плановете за преструктуриране на група - на групата, включително всеки субект от групата, която може да окаже съществени последици върху ефективността на плана или да наложи по друг начин неговото преразглеждане.
За целите на преразглеждането или актуализирането на плановете за преструктуриране съгласно първа алинея институциите, ЕЦБ или националните компетентни органи незабавно информират Съвета за преструктуриране за всяка промяна, която налага такова преразглеждане или актуализиране.
13. Съветът за преструктуриране изпраща плановете за преструктуриране, както и всякакви промени в тях, на ЕЦБ или на съответните национални компетентни органи.
Член 9
Планове за преструктуриране, изготвени от националните органи за преструктуриране
1. Националните органи за преструктуриране изготвят и приемат планове за преструктуриране за субектите и групите, различни от посочените в член 7, параграф 2, параграф 4, буква б) и параграф 5, в съответствие с член 8, параграфи 5 - 13.
2. Националните органи за преструктуриране изготвят планове за преструктуриране след консултация със съответните национални компетентни органи и с националните органи за преструктуриране на участващите и неучастващите държави членки, в които има значими клонове, доколкото това е от значение за значимия клон.
Член 10
Оценка на възможността за преструктуриране
1. При изготвянето на проекти и актуализирането на планове за преструктуриране в съответствие с член 8 Съветът за преструктуриране, след консултация с компетентните органи, включително ЕЦБ, и с органите за преструктуриране на неучастващите държави членки, в които има значими клонове, доколкото това е от значение за значимия клон, оценява до каква степен дадена институция или група може да бъде преструктурирана, без да се използва нито едно от следните:
а)
извънредна публична финансова подкрепа, освен използването на средства от Фонда, създаден в съответствие с член 67;
б)
извънредно ликвидно улеснение от централната банка; или
в)
ликвидно улеснение от централната банка, което се предоставя при нестандартизирани условия за обезпечение, матуритет и лихвен процент.
2. ЕЦБ или съответният национален компетентен орган представя на Съвета за преструктуриране плана за възстановяване или плана за възстановяване на група. Съветът за преструктуриране разглежда плана за възстановяване, за да набележи евентуални действия в него, които могат да окажат неблагоприятно въздействие върху възможността за преструктуриране на институцията или групата, и отправя препоръки по тези въпроси до ЕЦБ или националния компетентен орган.
3. При изготвянето на проект на план за преструктуриране Съветът за преструктуриране оценява доколко е възможно преструктурирането на субекта в съответствие с настоящия регламент. Приема се, че даден субект може да бъде преструктуриран, ако за Съвета за преструктуриране е осъществимо и вероятно да може да прекрати дейността му чрез обичайното производство по несъстоятелност или да го преструктурира чрез прилагане на инструментите за преструктуриране и упражняване на правомощията за преструктуриране, като се избягват във възможно най-голяма степен значителни неблагоприятни последици за финансовите системи, включително по-мащабна финансова нестабилност или събития, засягащи цялата система, в държавата членка, в която е субектът, в други държави членки или в Съюза и с цел да се осигури непрекъснатост на критичните функции на субекта.
Съветът за преструктуриране своевременно уведомява ЕБО, когато счита, че дадена институция не може да бъде преструктурирана.
4. Приема се, че дадена група може да бъде преструктурирана, ако за Съвета за преструктуриране е осъществимо и вероятно - поради факта, че могат да бъдат лесно и своевременно обособени или с други средства, да може да прекрати дейността на субектите от групата чрез обичайното производство по несъстоятелност или да ги преструктурира чрез прилагане на инструментите за преструктуриране и упражняване на правомощията за преструктуриране по отношение на субектите от групата, като се избягват във възможно най-голяма степен значителни неблагоприятни последици за финансовите системи, включително по-мащабна финансова нестабилност или събития, засягащи цялата система, в държавите членки, в които са установени субектите от групата, в други държави членки или в Съюза и с цел да се осигури непрекъснатост на критичните функции на тези субекти от групата.
Съветът за преструктуриране своевременно уведомява ЕБО, когато счита, че дадена група не може да бъде преструктурирана.
5. За целите на параграфи 3, 4 и 10 значителни неблагоприятни последици за финансовата система или заплаха за финансовата стабилност означава ситуация, при която финансовата система е действително или потенциално изложена на опасност от срив, който може да доведе до финансова нестабилност, която е вероятно да застраши правилното функциониране, ефективността и целостта на вътрешния пазар или икономиката или финансовата система на една или повече държави членки. При определяне на значителните неблагоприятни последици Съветът за преструктуриране взема предвид съответните предупреждения и препоръки на ЕССР и съответните критерии, разработени от ЕБО с оглед идентифицирането и измерването на системния риск.
6. За целите на оценката по настоящия член Съветът за преструктуриране разглежда въпросите, посочени в раздел В от приложението към Директива 2014/59/ЕС.
7. Ако в резултат на проведена в съответствие с параграф 3 или 4 оценка на възможността за преструктуриране на субект или група Съветът за преструктуриране, след консултация с компетентните органи, включително ЕЦБ, констатира наличието на съществени пречки пред възможността за преструктуриране на субекта или групата, той, в сътрудничество с компетентните органи, изготвя доклад, адресиран до институцията или предприятието майка, в който се анализират съществените пречки за ефективното прилагане на инструментите за преструктуриране и упражняването на правомощията за преструктуриране. В доклада се отчита въздействието върху модела на стопанска дейност на институцията и се препоръчват пропорционални и целенасочени мерки, които Съветът за преструктуриране смята за необходими или целесъобразни за отстраняването на тези пречки в съответствие с параграф 10.
8. Докладът се съобщава също така на компетентните органи и на органите за преструктуриране на неучастващите държави членки, на чиято територия има значими клонове на институции, които не са част от група. Той съдържа мотивите за съответната оценка или констатация, като посочва по какъв начин при нея е съобразено установеното в член 6 изискване за пропорционално прилагане.
9. В рамките на четири месеца от датата на получаване на доклада субектът или предприятието майка предлага на Съвета за преструктуриране възможни мерки, с които да се преодолеят или отстранят набелязаните в доклада съществени пречки. Съветът за преструктуриране съобщава мерките, предложени от субекта или предприятието майка, на компетентните органи, на ЕБО и, когато в неучастващи държави членки има значими клонове на институции, които не са част от група - на органите за преструктуриране на тези държави членки.
10. Съветът за преструктуриране, след консултация с компетентните органи, преценява дали с мерките, посочени в параграф 9, се преодоляват или отстраняват ефективно въпросните съществени пречки. Ако с мерките, предложени от субекта или предприятието майка, не се намаляват или отстраняват ефективно пречките пред възможността за преструктуриране, Съветът за преструктуриране, след консултация с компетентните органи и ако е целесъобразно - с определения макропруденциален орган, взема решение, в което се посочва това обстоятелство, и дава на националните органи за преструктуриране указания да изискат от институцията, предприятието майка или дъщерно предприятие на групата предприемането на някоя от изброените в параграф 11 мерки.
При набелязването на алтернативни мерки Съветът за преструктуриране трябва да докаже, че с предложените от институцията мерки не би било възможно да бъдат отстранени пречките пред възможността за преструктуриране и че предложените алтернативни мерки са пропорционални за целите на отстраняването им. Съветът за преструктуриране взема предвид заплахата, която тези пречки пред възможността за преструктуриране представляват за финансовата стабилност, както и последиците на мерките върху стопанската дейност на институцията, нейната стабилност и способността ѝ да допринася за икономиката, върху вътрешния пазар за финансови услуги и върху финансовата стабилност в други държави членки, както и в Съюза като цяло.
Съветът за преструктуриране взема предвид и необходимостта от избягването на всякакво въздействие върху съответната институция или група, което би надхвърлило необходимото за отстраняването на пречките пред възможността за преструктуриране или би било непропорционално.
11. За целите на параграф 10 Съветът за преструктуриране, когато е приложимо, дава на националните органи за преструктуриране указания да предприемат някоя от следните мерки:
а)
да изискат от субекта да преразгледа всички споразумения за вътрешногрупово финансиране или да разгледа липсата на такива, или да изготви споразумения за предоставяне на услуги (в рамките на групата или с трети лица), които да осигурят предоставянето на критичните функции;
б)
да изискат от субекта да ограничи максималната си индивидуална и обща експозиция;
в)
да наложат конкретни или редовни допълнителни изисквания за информация от значение за нуждите на преструктурирането;
г)
да изискат от субекта да се освободи от определени активи;
д)
да изискат от субекта да ограничи или прекрати определени съществуващи или планирани дейности;
е)
да ограничат или предотвратят развиването на нови или съществуващи стопански дейности или продажбата на нови или съществуващи продукти;
ж)
да изискат промени в правните или оперативните структури на субекта или на всеки субект от групата, който се намира пряко или непряко под техен контрол, с цел да се намали сложността, така че да се осигури правното и оперативно обособяване на критичните функции от другите функции чрез прилагането на инструментите за преструктуриране;
з)
да изискат от субекта да създаде финансов холдинг майка в държава членка или финансов холдинг майка от Съюза;
и)
да изискат от субекта да емитира приемливи задължения в изпълнение на изискванията по член 12;
й)
да изискат от субекта да предприеме други стъпки, за да изпълни изискванията по член 12, по-специално като се опита да предоговори всички емитирани от него приемливи задължения, инструменти на допълнителния капитал от първи ред или инструменти на капитала от втори ред, за да се осигури изпълнението на всяко решение на Съвета за преструктуриране за обезценяване или преобразуване на тези задължения или инструменти съгласно правото на юрисдикцията, което ги урежда.
Когато е целесъобразно, националните органи за преструктуриране предприемат пряко мерките, посочени в първа алинея, букви а) - й).
12. Националните органи за преструктуриране изпълняват указанията на Съвета за преструктуриране в съответствие с член 29.
13. Решението, взето съгласно параграфи 10 и 11, трябва да отговаря на следните изисквания:
а)
да съдържа основанията за въпросната оценка или констатация;
б)
да посочва как оценката или констатацията отговаря на изискването за пропорционално прилагане, предвидено в параграф 10.
Член 11
Облекчени задължения за някои институции
1. Съветът за преструктуриране може по собствена инициатива, след консултация с национален орган за преструктуриране, или по предложение на национален орган за преструктуриране да наложи облекчени задължения във връзка с изготвянето на посочените в член 8 планове за преструктуриране или да освободи от задължението за изготвяне на такива планове за преструктуриране в съответствие с параграфи 3 - 9 от настоящия член.
2. Националните органи за преструктуриране могат да предложат на Съвета за преструктуриране да налага на институции или групи в съответствие с параграфи 3 и 4 облекчени задължения във връзка с изготвянето на план за преструктуриране или да ги освободи от задължението за изготвянето на такъв план в съответствие с параграф 7. Предложението трябва да е мотивирано и придружено от цялата необходима документация.
3. При получаване на предложението за налагане на облекчени задължения по параграф 2 от настоящия член или по собствена инициатива Съветът за преструктуриране извършва оценка на съответната институция или група и налага облекчени задължения, ако не съществува вероятност неизпълнението на задълженията от страна на институцията или групата да има значителни неблагоприятни последици за финансовата система или да представлява заплаха за финансовата стабилност по смисъла на член 10, параграф 5.
За тези цели Съветът за преструктуриране взема предвид:
а)
естеството на стопанската дейност на институцията или групата, нейната акционерна структура, правна форма, рисков профил, размер и правен статус, взаимосвързаността с други институции или с финансовата система като цяло, обхвата и сложността на нейната дейност;
б)
нейното членство в ИЗС или други кооперативни системи за взаимна солидарност по член 113, параграф 7 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
в)
евентуалното извършване на инвестиционни услуги или дейности съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 2 от Директива 2014/65/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (15); и
г)
дали неизпълнението на задълженията от нейна страна и последващата ѝ ликвидация чрез обичайното производство по несъстоятелност биха могли да имат значителни отрицателни последици за финансовите пазари, за други институции, за условията за финансиране или за икономиката като цяло.
Съветът за преструктуриране прави оценката, посочена в първа алинея, след консултация, когато е целесъобразно, с националния макропруденциален орган и с ЕССР, когато е целесъобразно.
4. Когато налага облекчени задължения, Съветът за преструктуриране определя:
а)
съдържанието и подробните елементи на плановете за преструктуриране, предвидени в член 8;
б)
датата, до която се изготвят първите планове за преструктуриране, както и честотата на актуализиране на плановете за преструктуриране, която може да бъде по-ниска от предвидената в член 8, параграф 12;
в)
съдържанието и подробностите за информацията, която се изисква от институциите съгласно предвиденото в член 8, параграф 9 от настоящия регламент и в раздел Б от приложението към Директива 2014/59/ЕС;
г)
степента на подробност на оценката на възможността за преструктуриране съгласно предвиденото в член 10 от настоящия регламент и в раздел В от приложението към Директива 2014/59/ЕС.
5. Налагането на облекчени задължения само по себе си не засяга правомощията на Съвета за преструктуриране да предприема действия по преструктуриране.
6. Когато се налагат облекчени задължения, Съветът за преструктуриране налага пълни, необлекчени задължения във всеки един момент, когато отпадне някое от обстоятелствата, които обосновават налагането на облекчените задължения.
7. Без да се засягат членове 9 и 31, след като получи предложение за освобождаване от задължението за изготвяне на планове за преструктуриране в съответствие с параграф 2 от настоящия член или, като действа по собствена инициатива, Съветът за преструктуриране в съответствие с параграф 3 от настоящия член освобождава от прилагането на задължението за изготвяне на план за преструктуриране институции, които са свързани с централен орган и които са изцяло или частично изключени от посочените в националното законодателство пруденциални изисквания в съответствие с член 10 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
Когато се предоставя освобождаване в съответствие с първа алинея, задължението за изготвяне на план за преструктуриране се прилага на консолидирана основа за централния орган и свързаните с него институции по смисъла на член 10 от Регламент (ЕС) № 575/2013. За тази цел всяко позоваване в настоящата глава на „група“ включва централен орган и институциите, свързани с него по смисъла на член 10 от Регламент (ЕС) № 575/2013, както и техните дъщерни предприятия, и всяко позоваване на „предприятия майки“ или „институции“, които подлежат на консолидиран надзор съгласно член 111 от Директива 2013/36/ЕС, включва централния орган.
8. Институции, които подлежат на пряк надзор от ЕЦБ в съответствие с член 6, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1024/2013 или които съставляват значителен дял от финансовата система на участваща държава членка, са обект на отделни планове за преструктуриране.
За целите на настоящия параграф се счита, че операциите на дадена институция съставляват значителен дял от финансовата система на тази участваща държава членка, ако:
а)
общата стойност на активите ѝ надхвърля 30 000 000 000 EUR; или
б)
съотношението на общите ѝ активи спрямо БВП на държавата членка на установяване надхвърля 20 %, освен ако общата стойност на активите ѝ е под 5 000 000 000 EUR.
9. Когато националният орган за преструктуриране, предложил налагането на облекчени задължения или предоставянето на освобождаване по параграф 2, сметне, че решението за налагане на облекчено задължение или за предоставяне на освобождаване трябва да бъде отменено, той представя на Съвета за преструктуриране предложение в този смисъл. В такива случаи Съветът за преструктуриране взема решение по предложената отмяна, като надлежно отчита съобразно факторите и обстоятелствата, посочени в параграф 3 или в параграфи 7 и 8, обосновката за отмяната, изложена от националния орган за преструктуриране.
10. Съветът за преструктуриране уведомява ЕБО за това как прилага настоящия член.
Член 12
Минимално изискване за собствен капитал и приемливи задължения
1. Съветът за преструктуриране, след консултация с компетентните органи, включително ЕЦБ, определя минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения по параграф 4, при спазване на правомощията за обезценяване и преобразуване, като субектите и групите по член 7, параграф 2 и, когато е приложимо, субектите и групите по член 7, параграф 4, буква б) и параграф 5, когато са изпълнени условията за прилагане на посочените параграфи, са задължени да изпълняват това изискване по всяко време.
2. При изготвянето на планове за преструктуриране в съответствие с член 9 националните органи за преструктуриране, след консултация с компетентните органи, определят минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения по параграф 4, при спазване на правомощията за обезценяване и преобразуване, като субектите по член 7, параграф 3 са задължени да изпълняват това изискване по всяко време. Във връзка с това се прилага процедурата, установена в член 31.
3. С цел да се гарантира ефективно и последователно прилагане на настоящия член, Съветът за преструктуриране издава насоки и отправя указания до националните органи за преструктуриране във връзка с конкретни субекти или групи.
4. Минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения се изчислява като сумата от собствения капитал и приемливите задължения, изразена като процент от общите задължения и собствения капитал на институцията.
За целите на първа алинея дериватните задължения се включват в общите задължения въз основа на пълното признаване на правата за нетиране на контрагентите.
5. Независимо от параграф 1, Съветът за преструктуриране освобождава ипотекарни кредитни институции, финансирани от покрити облигации, които съгласно националното право не могат да приемат депозити, от задължението да изпълняват по всяко време минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, тъй като:
а)
тези институции ще бъдат ликвидирани чрез националните процедури по несъстоятелност или друг вид процедури, прилагани в съответствие с член 38, 40 или 42 от Директива 2014/59/ЕС, предвидени за тези институции; и
б)
такива национални процедури по несъстоятелност или друг вид процедури ще гарантират, че кредиторите на тези институции, включително притежателите на покрити облигации, когато е приложимо, ще понесат загуби по начин, който съответства на целите на преструктурирането.
6. Минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, посочено в параграф 4, не надхвърля сумите на собствения капитал и приемливите задължения, които са достатъчни, за да се гарантира, че ако бъде приложен инструментът за споделяне на загуби, загубите на институция или предприятие майка по член 2, както и на предприятие майка на най-високо ниво на посочената институция или предприятие майка и всяка институция или финансова институция, включена в консолидирания отчет на посоченото предприятие майка на най-високо ниво, могат да бъдат поети, а съотношението на базовия собствен капитал от първи ред на тези субекти може да бъде възстановено до степента, необходима, за да могат те да продължат да изпълняват условията за лицензиране и да продължат да извършват дейностите, за които са лицензирани съгласно Директива 2013/36/ЕС или равностойно законодателство, и да се поддържа достатъчно пазарно доверие в институцията или предприятието майка по член 2 или предприятието майка на най-високо ниво на посочената институция или предприятие майка и всяка институция или финансова институция, включена в консолидирания отчет на това предприятие майка на най-високо ниво.
Когато планът за преструктуриране предвижда, че определени класове приемливи задължения могат да бъдат изключени от споделянето на загуби в съответствие с член 27, параграф 5 или да бъдат прехвърлени изцяло към приемател при частично прехвърляне, минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, посочено в параграф 4, не надхвърля сумата на собствения капитал и приемливите задължения, необходима, за да се гарантира, че институцията или предприятието майка по член 2 разполага с достатъчно други приемливи задължения, с които да се гарантира, че загубите на институцията или предприятието майка по член 2, както и на предприятието майка на най-високо ниво на посочената институция или предприятие майка и всяка институция или финансова институция, включена в консолидирания отчет на това предприятие майка на най-високо ниво, могат да бъдат поети и че съотношението на базовия собствен капитал от първи ред на тези субекти може да бъде възстановено до степента, необходима, за да могат те да продължат да изпълняват условията за лицензиране и да извършват дейностите, за които са лицензирани съгласно Директива 2013/36/ЕС или равностойно законодателство, и за да се поддържа достатъчно пазарно доверие в институцията или предприятието майка и предприятието майка от най-високо ниво на тази институция или предприятие майка и всяка институция или финансова институция, включена в консолидирания отчет на това предприятие майка на най-високо ниво.
Минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, посочено в параграф 4, не може да е по-малко от общия размер на капиталовите изискванията и изискванията за буфери съгласно Регламент (ЕС) № 575/2013 и Директива 2013/36/ЕС.
7. В рамките на ограниченията, предвидени в параграф 6 от настоящия член, с цел да се гарантира, че субект по член 2 може да бъде преструктуриран чрез използването на инструменти за преструктуриране, включително, когато е целесъобразно - чрез инструмента за споделяне на загуби, по начин, който отговаря на целите на преструктурирането, определянето на изискването по параграф 1 от настоящия член се извършва въз основа на следните критерии:
а)
размера, стопанския модел, модела на финансиране и рисковия профил на институцията и предприятието майка по член 2;
б)
степента, до която схемата за гарантиране на депозити би могла да участва във финансирането на преструктурирането в съответствие с член 79;
в)
степента, до която неизпълнението на задълженията от страна на институцията и предприятието майка по член 2 би имало значителни неблагоприятни последици за финансовата система или би представлявало заплаха за финансовата стабилност по смисъла на член 10, параграф 5, включително разпростиране на проблемите към други институции поради неговата взаимосвързаност с тях или с останалата част от финансовата система.
8. При определянето се посочва минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, което институциите трябва да спазват на индивидуална основа, а предприятията майки - на консолидирана основа. Минималното изискване за обща сума на собствения капитал и приемливите задължения на консолидирано равнище на предприятие майка от Съюза, установено в участваща държава членка, се определя от Съвета за преструктуриране, след консултация с консолидиращия надзорник, въз основа на критериите по параграф 7, както и с оглед на това дали дъщерните предприятия на групата в трети държави трябва да бъдат преструктурирани самостоятелно в съответствие с плана за преструктуриране.
9. Съветът за преструктуриране определя минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, което да се прилага по отношение на дъщерните предприятия от групата на индивидуална основа. Тези минимални изисквания за собствен капитал и приемливи задължения се определят на подходящо за дъщерните предприятия ниво, като се вземат предвид:
а)
критериите, изброени в параграф 7, по-специално размера, стопанския модел и рисковия профил на дъщерното предприятие, включително собствения му капитал; и
б)
консолидираното изискване, определено за групата.
10. Съветът за преструктуриране може да реши да освободи дадена институция майка от спазването на минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения на индивидуална основа, ако са изпълнени условията, предвидени в член 45, параграф 11, букви а) и б) от Директива 2014/59/ЕС. Съветът за преструктуриране може да реши да освободи дъщерно предприятие от спазването на минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения на индивидуална основа, ако са изпълнени условията, предвидени в член 45, параграф 12, букви а), б) и в) от Директива 2014/59/ЕС.
11. Съветът за преструктуриране по своя собствена инициатива, след консултация с националния орган за преструктуриране, или по предложение на национален орган за преструктуриране може да реши, че минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, посочено в параграф 1, е частично изпълнено на консолидирана или на индивидуална основа чрез финансови инструменти за договорно споделяне на загуби, при пълно спазване на критериите, предвидени в параграф 5, първа и втора алинея и в параграф 7.
12. За целите на определянето на даден финансов инструмент като финансов инструмент за договорно споделяне на загуби по параграф 11 Съветът за преструктуриране трябва да се увери, че този финансов инструмент:
а)
съдържа договорно условие, което предвижда, че когато Съветът за преструктуриране вземе решение за прилагане на инструмента за споделяне на загуби към институцията, финансовият инструмент се обезценява или преобразува в необходимата степен преди обезценяването или преобразуването на други приемливи задължения; и
б)
е предмет на обвързващо споразумение на подчиненост, ангажимент или разпоредба за определяне на реда на задълженията, съгласно които при обичайно производство по несъстоятелност той е по-назад в реда на кредиторите в сравнение с останалите приемливи задължения и не може да бъде изплатен, докато не бъдат уредени останалите текущи приемливи задължения.
13. Съветът за преструктуриране взема решенията съгласно параграф 1 от настоящия член и, когато е приложимо, съгласно параграф 11 от настоящия член, едновременно с разработването и поддържането на плановете за преструктуриране по член 8.
14. Съветът за преструктуриране съобщава решението си на националните органи за преструктуриране. Националните органи за преструктуриране изпълняват указанията на Съвета за преструктуриране в съответствие с член 29. Съветът за преструктуриране изисква от националните органи за преструктуриране да проверяват и гарантират, че институциите и предприятията майки спазват минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, предвидено в параграф 1 от настоящия член.
15. Съветът за преструктуриране уведомява ЕЦБ и ЕБО за определеното от него минимално изискване за собствен капитал и приемливи задължения за всяка институция и предприятие майка по параграф 1 и, когато е приложимо, за изискванията, предвидени в параграф 11.
16. Приемливите задължения, включително подчинените дългови инструменти и подчинените заеми, които не са инструменти на допълнителния капитал от първи ред или инструменти на капитала от втори ред, се включват в сумата на собствения капитал и приемливите задължения по параграф 1 само ако отговарят на следните условия:
а)
инструментът е емитиран и изцяло платен;
б)
задължението не се дължи на самата институция, не е обезпечено или гарантирано от нея;
в)
закупуването на инструмента не е било финансирано пряко или непряко от институцията;
г)
задължението има остатъчен срок до падежа най-малко една година;
д)
задължението не произтича от дериват;
е)
задължението не произтича от депозит, който е привилегирован в йерархията на вземанията при несъстоятелност съгласно националното право в съответствие с член 108 от Директива 2014/59/ЕС.
За целите на първа алинея, буква г), когато задължение дава на кредитора право на ранно изплащане, падежът на това задължение е първата дата, на която възниква посоченото право.
17. Когато дадено задължение се урежда от правото на юрисдикция извън Съюза, Съветът за преструктуриране може да даде на националните органи за преструктуриране указания да изискат от институцията да докаже, че всяко решение на Съвета за преструктуриране за обезценяване или преобразуване на посоченото задължение ще бъде изпълнено съгласно правото на тази юрисдикция, като се вземат предвид условията на договора, уреждащ задължението, международните споразумения за признаване на процедури за преструктуриране и други относими въпроси. Ако Съветът за преструктуриране не е убеден, че решението ще бъде изпълнено съгласно правото на въпросната юрисдикция, задължението не се включва в изчислението на минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения.
18. В случай че Комисията внесе законодателно предложение в съответствие с член 45, параграф 18 от Директива 2014/59/ЕС, когато е целесъобразно, тя внася законодателно предложение за изменение на настоящия регламент в същия смисъл.
ГЛАВА 2
Ранна намеса
Член 13
Ранна намеса
1. ЕЦБ или националните компетентни органи уведомяват Съвета за преструктуриране за всяка мярка, чието предприемане изискват от дадена институция или група или която предприемат сами съгласно член 16 от Регламент (ЕС) № 1024/2013, член 27, параграф 1, член 28 или член 29 от Директива 2014/59/ЕС, или член 104 от Директива 2013/36/ЕС.
Съветът за преструктуриране уведомява Комисията за всяка информация, получена от него съгласно първа алинея.
2. От датата на получаване на информацията по параграф 1 и без да се засягат правомощията на ЕЦБ и на националните компетентни органи, предоставени им съгласно други правни актове на Съюза, Съветът за преструктуриране може да подготви преструктурирането на съответната институция или група.
За целите на първа алинея ЕЦБ или съответният национален компетентен орган наблюдава отблизо, в сътрудничество със Съвета за преструктуриране, положението с институцията или предприятието майка и изпълнението от тяхна страна на всяка изисквана от тях мярка за ранна намеса.
ЕЦБ или съответният национален компетентен орган предоставя на Съвета за преструктуриране цялата необходима информация с цел актуализиране на плана за преструктуриране и подготовка за евентуално преструктуриране на институцията и за оценяване на нейните активи и задължения в съответствие с член 20, параграфи 1 - 15.
3. Съветът за преструктуриране разполага с правомощието да изиска от институцията или от предприятието майка да се свърже с потенциални купувачи с оглед подготвяне на преструктурирането на институцията, при спазване на критериите, определени в член 39, параграф 2 от Директива 2014/59/ЕС, и изискванията за професионална тайна, предвидени в член 88 от настоящия регламент.
Съветът за преструктуриране разполага също така с правомощието да изиска от съответния национален орган за преструктуриране да изготви проект на предварителна схема за преструктуриране на съответната институция или група.
Съветът за преструктуриране уведомява ЕЦБ, съответните национални компетентни органи и съответните национални органи за преструктуриране за всяко действие, предприето от него съгласно настоящия параграф.
4. Ако ЕЦБ или националните компетентни органи възнамеряват да наложат на институция или група допълнителна мярка съгласно член 16 от Регламент (ЕС) № 1024/2013, член 27, параграф 1, член 28 или член 29 от Директива 2014/59/ЕС или член 104 от Директива 2013/36/ЕС, преди субектът или групата да са изпълнили напълно първата съобщена на Съвета за преструктуриране мярка, те го информират, преди да наложат тази допълнителна мярка на съответната институция или група.
5. ЕЦБ или националният компетентен орган, Съветът за преструктуриране и съответните национални органи за преструктуриране осигуряват съгласуваността между допълнителната мярка по параграф 4 и действията на Съвета за преструктуриране, насочени към подготовката за преструктуриране, по параграф 2.
ГЛАВА 3
Преструктуриране
Член 14
Цели на преструктурирането
1. Когато действат в рамките на посочената в член 18 процедура за преструктуриране, Съветът за преструктуриране, Съветът, Комисията и, когато е приложимо, националните органи за преструктуриране отчитат по отношение на съответните си отговорности целите на преструктурирането и избират инструментите за преструктуриране и правомощията за преструктуриране, които според тях са най-подходящи за постигането на приложимите в конкретния случай цели на преструктурирането.
2. Целите на преструктурирането по параграф 1 са:
а)
осигуряване на непрекъснатост на критичните функции;
б)
избягване на значителни неблагоприятни последици за финансовата стабилност, по-специално чрез предотвратяване на разпространението на проблемите, включително в пазарната инфраструктура, и чрез поддържане на пазарната дисциплина;
в)
защита на публичните средства, като се сведе до минимум необходимостта от извънредна публична финансова подкрепа;
г)
защита на вложителите съгласно Директива 2014/49/ЕС и на инвеститорите съгласно Директива 97/9/ЕО;
д)
защита на средствата и активите на клиентите.
При постигането на посочените в първа алинея цели Съветът за преструктуриране, Съветът, Комисията и, когато е приложимо, националните органи за преструктуриране, се стремят да сведат до минимум разходите за преструктурирането и да избегнат излишната загуба на стойност, освен ако това е необходимо за постигане на целите на преструктурирането.
3. При спазване на различните разпоредби на настоящия регламент целите на преструктурирането са еднакво важни и са балансирани в зависимост от естеството и обстоятелствата на всеки отделен случай.
Член 15
Основни принципи, уреждащи преструктурирането
1. Когато действат в рамките на посочената в член 18 процедура за преструктуриране, Съветът за преструктуриране, Съветът, Комисията и, когато е приложимо, националните органи за преструктуриране предприемат всички подходящи мерки, за да се уверят, че действието по преструктуриране се предприема в съответствие със следните принципи:
а)
акционерите на институцията в режим на преструктуриране първи поемат загубите;
б)
кредиторите на институцията в режим на преструктуриране поемат загубите след акционерите съгласно посочения в член 17 ред на вземанията, освен ако в настоящия регламент изрично не е предвидено друго;
в)
ръководният орган и висшето ръководство на институцията в режим на преструктуриране се сменят, освен в случаите, когато запазването на всички или част от членовете на ръководния орган и висшето ръководство, в зависимост от случая, се счита за необходимо за постигането на целите на преструктурирането;
г)
ръководният орган и висшето ръководство на институцията в режим на преструктуриране предоставят в пълна степен необходимото съдействие за постигане на целите на преструктурирането;
д)
при спазване на националното право, физически и юридически лица носят гражданска или наказателна отговорност за своя принос за неизпълнението на задълженията от страна на институцията в режим на преструктуриране;
е)
кредиторите от един и същи клас получават равнопоставено третиране, освен ако в настоящия регламент не е предвидено друго;
ж)
никой кредитор не понася по-големи загуби от загубите, които би понесъл, ако субект по член 2 се ликвидира чрез обичайно производство по несъстоятелност в съответствие със защитните механизми по член 29;
з)
гарантираните депозити са изцяло защитени; и
и)
действието по преструктуриране се предприема в съответствие със защитните механизми по настоящия регламент.
2. Ако дадена институция е субект от група, без да се засяга член 14, когато вземат решение относно прилагането на инструментите за преструктуриране и упражняването на правомощията за преструктуриране, Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията действат по начин, който оказва минимално въздействие върху останалите субекти от групата и върху групата като цяло и има минимални отрицателни последици за финансовата стабилност в Съюза и неговите държави членки, по-специално в държавите, в които групата извършва дейност.
3. Когато към субект по член 2 от настоящия регламент бъде приложен инструментът за продажба на стопанска дейност, инструментът „мостова институция“ или инструментът за обособяване на активи, се счита, че този субект е обект на производство за несъстоятелност или на сходно производство за неплатежоспособност за целите на член 5, параграф 1 от Директива 2001/23/ЕО на Съвета (16).
4. Когато взема решение относно прилагането на инструментите за преструктуриране и упражняването на правомощията за преструктуриране, Съветът за преструктуриране дава на националните органи за преструктуриране указания да информират и да се консултират с представителите на работниците и служителите, когато е целесъобразно.
Това не засяга разпоредбите на националното право или националната практика относно представителството на работниците и служителите в ръководните органи.
Член 16
Преструктуриране на финансови институции и предприятия майки
1. Съветът за преструктуриране взема решение за предприемане на действие по преструктуриране по отношение на финансова институция, установена в участваща държава членка, когато предвидените в член 18, параграф 1 условия са изпълнени както по отношение на финансовата институция, така и по отношение на предприятието майка, попадащо в обхвата на консолидирания надзор.
2. Съветът за преструктуриране предприема действие по преструктуриране по отношение на предприятие майка по член 2, буква б), когато предвидените в член 18, параграф 1 условия са изпълнени както по отношение на предприятието майка, така и по отношение на едно или повече дъщерни предприятия, които са институции, или, в случай че дъщерното предприятие не е установено в Съюза, когато органът на третата държава е установил, че то отговаря на условията за преструктуриране съгласно правото на тази трета държава.
3. Чрез дерогация от параграф 2 и независимо от факта, че предприятие майка не изпълнява условията по член 18, параграф 1, Съветът за преструктуриране може да вземе решение за предприемане на действие по преструктуриране по отношение на това предприятие майка, когато едно или повече негови дъщерни предприятия, които са институции, изпълняват условията по член 18, параграфи 1, 4 и 5 и техните активи и задължения са такива, че ако не изпълнят задълженията си, ще застрашат отделна институция или групата като цяло, и действието по преструктуриране по отношение на това предприятие майка е необходимо за преструктурирането на тези дъщерни предприятия - институции, или за преструктурирането на групата като цяло. Когато национален орган за преструктуриране информира Съвета за преструктуриране, че правото в областта на несъстоятелността на държавата членка предвижда групите да се третират като цяло и че действието по преструктуриране по отношение на предприятието майка е необходимо за преструктурирането на дъщерни предприятия - институции, или за преструктурирането на групата като цяло, Съветът за преструктуриране може да вземе решение и за предприемане на действие по преструктуриране по отношение на предприятието майка.
За целите на първа алинея, когато се преценява дали са изпълнени условията по член 18, параграф 1 по отношение на едно или повече дъщерни предприятия - институции, Съветът за преструктуриране може да не взема предвид вътрешногрупови прехвърляния на капитал или на загуби между субектите, включително упражняването на правомощията за обезценяване или преобразуване.
Член 17
Ред на вземанията
1. При прилагането на инструмента за споделяне на загуби към субект по член 2 от настоящия регламент и без да се засягат задълженията, изключени от обхвата на инструмента за споделяне на загуби съгласно член 27, параграф 3 от настоящия регламент, Съветът за преструктуриране, Комисията или, когато е приложимо, националните органи за преструктуриране вземат решение относно упражняването на правомощията за обезценяване и преобразуване, включително относно евентуалното прилагане на член 27, параграф 5 от настоящия регламент, а националните органи за преструктуриране упражняват тези правомощия в съответствие с членове 47 и 48 от Директива 2014/59/ЕС и в съответствие с обратния ред на вземанията, установен в тяхното национално право, включително разпоредбите за транспониране на член 108 от посочената директива.
2. Участващите държави членки съобщават на Комисията и Съвета за преструктуриране реда на вземанията към субекти по член 2 в национални производства по несъстоятелност на 1 юли от всяка календарна година или незабавно, когато бъде внесена промяна в реда.
Когато се прилага инструментът за споделяне на загуби, съответната схема за гарантиране на депозити отговаря при условията, предвидени в член 79.
Член 18
Процедура за преструктуриране
1. Съветът за преструктуриране приема схема за преструктуриране в съответствие с параграф 6 по отношение на субектите и групите по член 7, параграф 2, както и по отношение на субектите и групите по член 7, параграф 4, буква б) и параграф 5, когато са изпълнени условията за прилагането на посочените параграфи, единствено когато прецени на своя изпълнителна сесия, при получаване на съобщение съгласно четвърта алинея или по своя собствена инициатива, че са изпълнени следните условия:
а)
субектът е проблемен или има вероятност да стане проблемен;
б)
предвид моментната обстановка и други важни обстоятелства няма реална вероятност предприети по отношение на субекта алтернативни мерки от страна на частния сектор, включително мерки на ИЗС или действия на надзорните органи, включително мерки за ранна намеса, или обезценяването или преобразуването на съответните капиталови инструменти в съответствие с член 21, да предотвратят в разумен срок неизпълнението на задължения от негова страна;
в)
действието по преструктуриране е необходимо в обществен интерес съгласно параграф 5.
Оценката за изпълнението на условието, посочено в първа алинея, буква а), се извършва от ЕЦБ, след консултация със Съвета за преструктуриране. Съветът за преструктуриране на своя изпълнителна сесия може да извърши такава оценка единствено след като уведоми ЕЦБ за намерението си и само ако ЕЦБ не извърши такава оценка в рамките на три календарни дни след получаването на тази информация. ЕЦБ незабавно предоставя на Съвета за преструктуриране всяка относима информация, която Съветът за преструктуриране изисква с оглед извършване на оценката си.
Когато ЕЦБ прецени, че субект или група по първа алинея изпълнява условието, посочено в първа алинея, буква а), тя незабавно съобщава оценката си на Комисията и на Съвета за преструктуриране.
Оценката за изпълнението на условието, посочено в първа алинея, буква б), се извършва от Съвета за преструктуриране на негова изпълнителна сесия или, когато е приложимо, от националните органи за преструктуриране, в тясно сътрудничество с ЕЦБ. ЕЦБ също може да уведоми Съвета за преструктуриране или съответните национални органи за преструктуриране, че счита, че условието по посочената буква е изпълнено.
2. Без да се засягат случаите, в които ЕЦБ вземе решение да изпълнява пряко надзорните задачи, свързани с кредитните институции, в съответствие с член 6, параграф 5, буква б) от Регламент (ЕС) № 1024/2013, при получаване на съобщението по параграф 1 или когато Съветът за преструктуриране възнамерява да извърши оценка по параграф 1 по своя собствена инициатива във връзка със субект или група по член 7, параграф 3, Съветът за преструктуриране незабавно съобщава своята оценка на ЕЦБ.
3. Предходното приемане на мярка в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1024/2013, член 27, параграф 1, член 28 или член 29 от Директива 2014/59/ЕС или член 104 от Директива 2013/36/ЕС не е условие за предприемането на действие по преструктуриране.
4. За целите на параграф 1, буква а) се счита, че субектът е проблемен или има вероятност да стане проблемен, ако са налице едно или повече от следните обстоятелства:
а)
субектът е нарушил или съществуват обективни обстоятелства в подкрепа на констатацията, че институцията в близко бъдеще ще наруши изискванията за продължаване на лиценза си по начин, който би обосновал отнемането му от ЕЦБ, включително - но не само - поради факта, че институцията е понесла или е вероятно да понесе загуби, които ще изчерпят целия ѝ собствен капитал или значителна част от него;
б)
активите на субекта са по-малко от задълженията му или съществуват обективни обстоятелства в подкрепа на констатацията, че в близко бъдеще това ще бъде така;
в)
субектът не може или съществуват обективни обстоятелства в подкрепа на констатацията, че в близко бъдеще няма да може да плати дълговете си или други задължения на техния падеж;
г)
необходима е извънредна публична финансова подкрепа, освен когато за коригиране на сериозни смущения в икономиката на държава членка и запазване на финансовата стабилност тази извънредна публична финансова подкрепа е под една от следните форми:
i)
държавна гаранция за обезпечаване на ликвидни улеснения, които централните банки предоставят в съответствие с условията на централните банки;
ii)
държавна гаранция на новоемитиран дълг; или
iii)
вливане на собствен капитал или закупуване на капиталови инструменти на цени и при условия, които не дават предимство на субекта, когато при предоставянето на публичната подкрепа не са налице нито обстоятелствата, посочени в букви а), б) и в) от настоящия параграф, нито обстоятелствата, посочени в член 21, параграф 1.
Във всеки един от случаите по първа алинея, буква г), подточки i), ii) и iii) гаранцията или посочените в тях равностойни мерки се ограничават до платежоспособните субекти и зависят от окончателното одобрение съгласно рамката на Съюза за държавната помощ. Тези мерки имат предпазен и временен характер и са пропорционални на целите за справяне с последиците от сериозните смущения, като не се използват за компенсиране на загуби, които субектът е понесъл или е вероятно да понесе в близко бъдеще.
Мерките за подкрепа по първа алинея, буква г), подточка iii) се ограничават до вливане на капитал, необходимо за справяне с недостига на капитал, установен при стрес тестовете на национално равнище и на равнището на Съюза или ЕНМ, прегледите за качество на активите или равностойни действия, извършени от ЕЦБ, ЕБО или националните органи, когато е приложимо, потвърден от компетентния орган.
В случай че Комисията внесе законодателно предложение в съответствие с член 32, параграф 4 от Директива 2014/59/ЕС, когато е целесъобразно, тя внася законодателно предложение за изменение на настоящия регламент в същия смисъл.
5. За целите на параграф 1, буква в) от настоящия член дадено действие по преструктуриране се приема за действие в обществен интерес, ако то е необходимо за постигането и съответства на една или повече от посочените в член 14 цели на преструктурирането и ако ликвидацията на субекта чрез обичайно производство по несъстоятелност не би постигнала тези цели на преструктурирането в същата степен.
6. Ако са изпълнени условията, предвидени в параграф 1, Съветът за преструктуриране приема схема за преструктуриране. Схемата за преструктуриране:
а)
поставя субекта в режим на преструктуриране;
б)
определя прилагането на инструментите за преструктуриране по отношение на институцията в режим на преструктуриране съгласно член 22, параграф 2, по-специално всяко изключване от споделянето на загуби в съответствие с член 27, параграфи 5 и 14;
в)
определя използването на Фонда в подкрепа на действието по преструктуриране в съответствие с член 76 и с решението на Комисията, взето съгласно член 19.
7. Непосредствено след приемането на схемата за преструктуриране Съветът за преструктуриране я изпраща на Комисията.
В рамките на 24 часа след изпращането на схемата за преструктуриране от Съвета за преструктуриране Комисията я одобрява или представя възражения по отношение на аспектите на схемата, във връзка с които има свобода на преценка, в случаите, които не са обхванати от трета алинея от настоящия параграф.
В рамките на 12 часа от изпращането на схемата за преструктуриране от Съвета за преструктуриране Комисията може да предложи на Съвета:
а)
да представи възражения по схемата за преструктуриране на основание, че приетата от Съвета за преструктуриране схема не изпълнява критерия за обществен интерес, посочен в параграф 1, буква в);
б)
да одобри или да възрази срещу съществена промяна на сумата от Фонда, предвидена от Съвета за преструктуриране в схемата за преструктуриране.
За целите на трета алинея Съветът взема решение с обикновено мнозинство.
Схемата за преструктуриране може да породи действие само ако не е направено възражение от Съвета или от Комисията в срок от 24 часа след изпращането ѝ от Съвета за преструктуриране.
Съветът или Комисията, в зависимост от случая, посочват съображенията за упражняване на правото на възражение.
Когато в срок от 24 часа след изпращането на схемата за преструктуриране от Съвета за преструктуриране Съветът е одобрил предложението на Комисията за промяна на схемата за преструктуриране на основанието, посочено в трета алинея, буква б), или Комисията е представила възражение в съответствие с втора алинея, Съветът за преструктуриране в рамките на осем часа изменя схемата за преструктуриране в съответствие с изразените съображения.
Когато схемата за преструктуриране, приета от Съвета за преструктуриране, предвижда изключване на определени задължения при изключителните обстоятелства, посочени в член 27, параграф 5, и когато такова изключване налага вноска от Фонда или алтернативен източник на финансиране, с цел защита на целостта на вътрешния пазар Комисията може да забрани или да изиска изменения на предложеното изключване, като изложи подходящи съображения за това, които се основават на нарушение на изискванията, предвидени в член 27 и в делегирания акт, приет от Комисията въз основа на член 44, параграф 11 от Директива 2014/59/ЕС.
8. Когато Съветът възрази срещу поставянето на дадена институция в режим на преструктуриране на основание, че не е изпълнен критерият за обществен интерес, посочен в параграф 1, буква в), съответният субект се ликвидира по обичайния ред в съответствие с приложимото национално право.
9. Съветът за преструктуриране осигурява предприемането на необходимите действия по преструктуриране за прилагане на схемата за преструктуриране от страна на съответните национални органи за преструктуриране. Съответните национални органи за преструктуриране са адресати на схемата за преструктуриране, която съдържа указания за тях, като те в съответствие с член 29 предприемат всички необходими мерки за изпълнението ѝ, като упражняват правомощията за преструктуриране. При наличието на държавна помощ или помощ от Фонда Съветът за преструктуриране предприема действия в съответствие с решение, взето от Комисията във връзка с посочената помощ.
10. Комисията разполага с правомощието да получи от Съвета за преструктуриране всяка информация, която смята от значение за изпълнението на нейните задачи по настоящия регламент. В съответствие с глава 5 от настоящия дял Съветът за преструктуриране разполага с правомощието да получи от всяко лице информацията, която е необходима за подготвянето и взимането на решение за дадено действие по преструктуриране, включително актуализиране и допълнение на информацията, съдържаща се в плановете за преструктуриране.
Член 19
Държавна помощ и помощ от Фонда
1. Когато действията по преструктуриране включват предоставяне на държавна помощ в съответствие с член 107, параграф 1 ДФЕС или на помощ от Фонда в съответствие с параграф 3 от настоящия член, схемата за преструктуриране по член 18, параграф 6 от настоящия регламент не се приема, докато Комисията не приеме положително или обвързано с условия решение относно съвместимостта на използването на помощта с вътрешния пазар.
При изпълнението на задачите, възложени им с член 18 от настоящия регламент, институциите на Съюза действат в съответствие с принципите, установени в член 3, параграф 3 от Директива 2014/59/ЕС, и оповестяват по подходящ начин цялата относима информация относно тяхната вътрешна организация в това отношение.
2. При получаване на съобщението по член 18, параграф 1 от настоящия регламент или по собствена инициатива, ако прецени, че дадени действия по преструктуриране може да съставляват държавна помощ по член 107, параграф 1 ДФЕС, Съветът за преструктуриране приканва участващата държава членка или заинтересованите държави членки незабавно да уведомят Комисията за планираните мерки в съответствие с член 108, параграф 3 ДФЕС. Съветът за преструктуриране уведомява Комисията за всеки случай, в който приканва една или повече държави членки да изпратят уведомление съгласно член 108, параграф 3 ДФЕС.
3. Доколкото действието по преструктуриране, предложено от Съвета за преструктуриране, включва използването на Фонда, Съветът за преструктуриране уведомява Комисията за предложеното използване на Фонда. Уведомлението на Съвета за преструктуриране включва цялата информация, необходима на Комисията да направи своята оценка съгласно настоящия параграф.
Уведомлението по настоящия параграф води до започването на предварителна проверка от Комисията, в хода на която Комисията може да изиска допълнителна информация от Съвета за преструктуриране. Комисията преценява дали използването на Фонда ще наруши или има риск да наруши конкуренцията, като поставя в по-благоприятно положение бенефициера или всяко друго предприятие, така че, доколкото това би засегнало търговията между държавите членки, такова използване на Фонда би било несъвместимо с вътрешния пазар. Комисията прилага към използването на Фонда критериите, установени за прилагането на правилата за държавна помощ, заложени в член 107 ДФЕС. Съветът за преструктуриране предоставя на Комисията информацията, която Комисията счита за необходима за извършване на посочената оценка.
Когато Комисията има сериозни съмнения относно съвместимостта на предложеното използване на Фонда с вътрешния пазар или когато Съветът за преструктуриране не е предоставил необходимата информация по искане на Комисията съгласно втора алинея, Комисията започва задълбочена проверка и уведомява Съвета за преструктуриране за това. Комисията публикува решението си да започне задълбочена проверка в Официален вестник на Европейския съюз. Съветът за преструктуриране, всяка държава членка или всяко лице, предприятие или сдружение, чиито интереси могат да бъдат засегнати от използването на Фонда, може да представи коментари до Комисията в рамките на срока, посочен в уведомлението. Съветът за преструктуриране може да представя забележки по коментарите, представени от държавите членки и заинтересованите трети лица, в рамките на срока, определен от Комисията. В края на проверката Комисията изготвя своята оценка за това дали използването на Фонда би било съвместимо с правилата на вътрешния пазар.
При изготвянето на своите оценки и провеждането на проверките по настоящия параграф Комисията се ръководи от всички приложими регламенти, приети съгласно член 109 ДФЕС, както и приложимите съобщения, насоки и мерки, приети от Комисията при прилагане на правилата на Договорите относно държавната помощ, които са в сила към момента на изготвяне на оценката. Посочените мерки се прилагат, като се приема, че позоваванията на държавата членка, която отговаря за уведомяването за помощта, са позовавания на Съвета за преструктуриране, както и с всички други необходими изменения.
Комисията приема решение относно съвместимостта на използването на Фонда с вътрешния пазар, което се адресира до Съвета за преструктуриране и до националните органи за преструктуриране на съответната държава членка или държави членки. Посоченото решение може да е обвързано с условия, ангажименти или други задължения по отношение на бенефициера.
С решението може също така да се определят задължения за Съвета за преструктуриране, националните органи за преструктуриране в участващата държава членка или заинтересованите държави членки или бенефициера, за да се даде възможност за наблюдение за спазването на решението. Това може да включва изисквания за определянето на довереник или друго независимо лице, което да оказва съдействие при наблюдението. Довереникът или друго независимо лице може да изпълнява функциите, които могат да бъдат конкретизирани в решението на Комисията.
Всяко решение съгласно настоящия параграф се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
Комисията може да вземе отрицателно решение с адресат Съветът за преструктуриране, когато реши, че предложеното използване на Фонда би било несъвместимо с вътрешния пазар и няма да може да бъде приложено под формата, предложена от Съвета за преструктуриране. При получаване на такова решение Съветът за преструктуриране преразглежда своята схема за преструктуриране и подготвя преразгледана схема за преструктуриране.
4. Когато Комисията има сериозни съмнения, че решението ѝ по параграф 3 не е спазено, тя провежда всички необходими проверки. За тази цел Комисията може да упражнява правомощията, които са ѝ предоставени с регламентите и другите мерки, посочени в параграф 3, четвърта алинея, и се ръководи от тях.
5. Ако въз основа на проведените проверки и след като е уведомила заинтересованите страни, че могат да представят своите коментари, Комисията счете, че решението, посочено в параграф 3, не е спазено, тя отправя решение до националния орган за преструктуриране в участващата държава членка, изискващо този орган да възстанови неправомерно използваните суми в рамките на срок, определен от Комисията. Помощта от Фонда, която подлежи на възстановяване съгласно решението за възстановяване, включва лихви с подходящ, определен от Комисията процент и се изплаща на Съвета за преструктуриране.
Съветът за преструктуриране превежда всички суми, получени в съответствие с първа алинея, във Фонда и взема предвид тези суми при определяне на вноските в съответствие с членове 70 и 71.
В процедурата по възстановяване на сумите, посочена в първа алинея, се зачитат правата на бенефициерите на добра администрация и на достъп до документи, предвидени в членове 41 и 42 от Хартата.
6. Без да се засягат задълженията за докладване, които Комисията може да предвиди в своето решение по параграф 3 от настоящия член, Съветът за преструктуриране представя на Комисията годишни доклади за оценка на съответствието на използването на Фонда с решението съгласно посочения параграф, за чието изготвяне Съветът за преструктуриране използва правомощията си по член 34.
7. Всяка държава членка или всяко лице, предприятие или сдружение, чиито интереси могат да бъдат засегнати от използването на Фонда, по-специално субектите по член 2, имат правото да уведомят Комисията за всяко предполагаемо неправомерно използване на Фонда, несъвместимо с решението по параграф 3 от настоящия член.
8. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 93 относно подробни процедурни правила за:
а)
изчисляването на лихвения процент, приложим в случай на решение за възстановяване на сумите в съответствие с параграф 5;
б)
гаранциите за правата на добра администрация и на достъп до документи, посочени в параграф 5.
9. Когато Комисията, по препоръка на Съвета за преструктуриране или по своя собствена инициатива, счете, че прилагането на инструментите за преструктуриране и действията по преструктуриране не отговаря на критериите, въз основа на които е взето първоначалното ѝ решение по параграф 3, Комисията може да направи преглед на това решение и да приеме необходимите изменения.
10. Чрез дерогация от параграф 3, по искане на държава членка Съветът може с единодушие да реши, че използването на Фонда се счита за съвместимо с вътрешния пазар, ако това решение е оправдано от извънредни обстоятелства. Ако обаче Съветът не е изразил отношението си в срок от седем дни от подаването на искането, Комисията взема решение по случая.
11. Участващите държави членки гарантират, че техните национални органи за преструктуриране разполагат с необходимите правомощия за осигуряване на спазването на всички условия, предвидени в решение на Комисията съгласно параграф 3, и за възстановяване на неправомерно използваните суми в съответствие с решение на Комисията съгласно параграф 5.
Член 20
Оценка за нуждите на преструктурирането
1. Преди да вземе решение за предприемане на действие по преструктуриране или за упражняване на правомощието за обезценяване или преобразуване на съответните капиталови инструменти, Съветът за преструктуриране гарантира, че активите и задълженията на субекта по член 2 се оценяват справедливо, консервативно и реалистично от лице, което е независимо от публични органи, включително Съвета за преструктуриране и националния орган за преструктуриране, и от съответния субект.
2. При спазване на параграф 15 оценката се приема за окончателна, когато са спазени всички изисквания на параграф 1 и параграфи 4 - 9.
3. Когато не е възможно извършването на независима оценка в съответствие с параграф 1, Съветът за преструктуриране може в съответствие с параграф 10 от настоящия член да направи временна оценка на активите и задълженията на субекта по член 2.
4. Целта на оценката е да се оцени стойността на активите и задълженията на субект по член 2, който изпълнява условията за преструктуриране по членове 16 и 18.
5. Оценката на стойността е предназначена:
а)
да предостави данни с цел да се определи дали са изпълнени условията за преструктуриране или условията за обезценяване или преобразуване на капиталови инструменти;
б)
ако са изпълнени условията за преструктуриране, да предостави данни за вземане на решението за подходящото действие по преструктуриране, което да се предприеме по отношение на субект по член 2;
в)
когато се прилага правомощието за обезценяване или преобразуване на съответните капиталови инструменти, да предостави данни за вземане на решението относно степента на обезсилване или разсейване на инструментите на собственост, както и степента на обезценяване или преобразуване на съответните капиталови инструменти;
г)
когато се прилага инструментът за споделяне на загуби, да предостави данни за вземане на решението относно степента на обезценяване или преобразуване на приемливите задължения;
д)
когато се прилага инструментът „мостова институция“ или инструментът за обособяване на активи, да предостави данни за вземане на решението относно активите, правата, задълженията или инструментите на собственост, които трябва да бъдат прехвърлени, както и на решението относно размера на насрещната престация, която се дължи на институцията в режим на преструктуриране или, в зависимост от случая, на притежателите на инструментите на собственост;
е)
когато се прилага инструментът за продажба на стопанска дейност, да предостави данни за вземане на решението относно активите, правата, задълженията или инструментите на собственост, които трябва да бъдат прехвърлени, и да спомогне за формиране на преценката на Съвета за преструктуриране за определяне на търговските условия за целите на член 24, параграф 2, буква б);
ж)
във всички случаи - да гарантира, че всички загуби по активите на субект по член 2 са напълно признати към момента на прилагане на инструментите за преструктуриране или на упражняване на правомощието за обезценяване или преобразуване на съответните капиталови инструменти.
6. Без да се засяга рамката на Съюза за държавната помощ, когато е приложимо, оценката се основава на консервативни допускания, включително по отношение на нивата на неизпълнение и размера на загубите. При оценката не се взема предвид възможното предоставяне на всякаква бъдеща извънредна публична финансова подкрепа, извънредно ликвидно улеснение от централната банка или ликвидно улеснение от централната банка, което се предоставя при нестандартизирани условия за обезпечение, матуритет и лихвен процент на субект по член 2, от момента, в който е предприето действие по преструктуриране или се упражнява правомощието за обезценяване или преобразуване на съответните капиталови инструменти. Освен това при оценката се взима предвид фактът, че ако се прилага инструмент за преструктуриране:
а)
Съветът за преструктуриране може да си възстанови в съответствие с член 22, параграф 6 от институцията в режим на преструктуриране всички разумни и правомерно направени разходи;
б)
Фондът може да начислява в съответствие с член 76 лихви или такси във връзка с всички заеми или гаранции, предоставени на институцията в режим на преструктуриране.
7. Оценката се допълва от следната информация така, както е представена в счетоводните книги и записи на субект по член 2:
а)
актуализиран баланс и доклад за финансовото състояние на субект по член 2;
б)
анализ и прогнозна оценка за счетоводната стойност на активите;
в)
списък на текущите балансови и задбалансови задължения, вписани в счетоводните книги и записи на субект по член 2, в който са посочени съответните кредити и редът на вземанията по член 17.
8. Когато е целесъобразно, за да се предоставят данни за вземане на решенията по параграф 5, букви д) и е) от настоящия член, информацията по параграф 7, буква б) от настоящия член може да се допълни от анализ и прогнозна оценка за стойността на активите и задълженията на субект по член 2 по пазарна стойност.
9. В оценката се посочва разделянето на кредиторите в класове според реда на вземанията по член 17 и прогнозна оценка за третирането, което би получил всеки клас акционери и кредитори, ако субектът по член 2 се ликвидира чрез обичайно производство по несъстоятелност. Оценката не засяга прилагането на принципа за справедливо третиране на кредиторите, посочен в член 15, параграф 1, буква ж).
10. Когато поради неотложния характер на обстоятелствата не е възможно да се спазят изискванията, предвидени в параграфи 7 и 9, или когато се прилага параграф 3, се извършва временна оценка. Временната оценка отговаря на изискванията, предвидени в параграф 4, и доколкото е практически осъществимо в съответните обстоятелства - на изискванията, предвидени в параграфи 1, 7 и 9.
Временната оценка по първа алинея включва буфер за допълнителни загуби с подходящата обосновка.
11. Оценка, която не отговаря на всички изисквания, установени в параграф 1 и параграфи 4 - 9, се счита за временна, докато независимо лице съгласно параграф 1 не извърши оценка, която съответства напълно на всички изисквания, установени в посочените параграфи. Последващата окончателна оценка на стойността се извършва веднага щом е практически осъществимо. Тя може да се извърши отделно от посочената в параграфи 16, 17 и 18 оценка или едновременно с нея и от същото независимо лице, но е различна от нея.
Последващата окончателна оценка е предназначена:
а)
да гарантира, че всички загуби по активите на субект по член 2 са напълно признати в счетоводните му книги;
б)
да предостави данни за вземането на решението за намаляване на вземанията на кредиторите или за увеличаване на размера на заплатената насрещна престация в съответствие с параграф 12 от настоящия член.
12. Ако в последващата окончателна оценка стойността на нетните активи на субект по член 2 е по-висока отколкото във временната оценка, Съветът за преструктуриране може да изиска от националния орган за преструктуриране:
а)
да упражни правомощието си за увеличаване на размера на вземанията на кредиторите или притежателите на съответните капиталови инструменти, които са били обезценени при прилагането на инструмента за споделяне на загуби;
б)
да даде указания на мостова институция или дружество за управление на активи да направи допълнителна насрещна престация във връзка с активи, права или задължения в полза на институция в режим на преструктуриране или, в зависимост от случая, във връзка с инструменти на собственост - в полза на притежателите на тези инструменти на собственост.
13. Независимо от параграф 1, извършената в съответствие с параграфи 10 и 11 временна оценка е валидно основание за Съвета за преструктуриране да вземе решение за предприемане на действия по преструктуриране, включително да даде указания на националните органи за преструктуриране да поемат управлението на проблемна институция или във връзка с упражняването на правомощието за обезценяване или преобразуване на съответните капиталови инструменти.
14. Съветът за преструктуриране установява и прилага правила, които да гарантират, че оценката на прилагането на инструмента за споделяне на загуби в съответствие с член 27 и посочената в параграфи 1 - 15 от настоящия член оценка се основават на информация относно активите и задълженията на институцията в режим на преструктуриране, която е актуална и изчерпателна в рамките на възможното.
15. Оценката е неразделна част от решението на Съвета за преструктуриране за прилагане на инструмент за преструктуриране или за упражняването на правомощие за преструктуриране или от решението за упражняването на правомощието за обезценяване или преобразуване на капиталови инструменти. Не съществува отделно право на обжалване на оценката, която обаче може да бъде обжалвана заедно с решението на Съвета за преструктуриране.
16. За целите на оценката на това дали акционерите и кредиторите биха получили по-добро третиране, ако по отношение на институцията в режим на преструктуриране беше образувано обичайно производство по несъстоятелност, Съветът за преструктуриране гарантира, че оценката е извършена от независимо лице съгласно параграф 1, възможно най-скоро след като са били предприети действието или действията по преструктуриране. Тази оценка се различава от оценката по параграфи 1 - 15.
17. С оценката по параграф 16 се определя:
а)
третирането, което акционерите и кредиторите или съответните схеми за гарантиране на депозити биха получили, ако по отношение на институция в режим на преструктуриране, във връзка с която е извършено действие или действия по преструктуриране, беше образувано обичайно производство по несъстоятелност към момента на вземане на решението за действието по преструктуриране;
б)
действителното третиране, което са получили акционерите и кредиторите при преструктурирането на институция в режим на преструктуриране; и
в)
дали съществува разлика между третирането по буква а) от настоящия параграф и това по буква б) от настоящия параграф.
18. С оценката по параграф 16:
а)
се допуска, че по отношение на институция в режим на преструктуриране, във връзка с който е извършено действие или действия по преструктуриране, е било образувано обичайно производство по несъстоятелност към момента на вземане на решението за действие по преструктуриране;
б)
се допуска, че действието или действията по преструктуриране не са извършени;
в)
не се взема под внимание евентуалното предоставяне на извънредна публична финансова подкрепа на институция в режим на преструктуриране.
Член 21
Обезценяване и преобразуване на капиталови инструменти
1. Съветът за преструктуриране упражнява правомощието за обезценяване или преобразуване на съответните капиталови инструменти, като действа в съответствие с процедурата, предвидена в член 18, по отношение на субектите и групите по член 7, параграф 2, както и по отношение на субектите и групите по член 7, параграф 4, буква б) и параграф 5, когато условията за прилагането на посочените параграфи са изпълнени и единствено когато прецени на своя изпълнителна сесия, при получаване на съобщение съгласно втора алинея или по своя собствена инициатива, че са изпълнени едно или повече от следните условия:
а)
когато е констатирано, че условията за преструктуриране, посочени в членове 16 и 18, са изпълнени, преди да се предприемат действия по преструктуриране;
б)
субектът няма да бъде жизнеспособен, освен ако съответните капиталови инструменти не бъдат обезценени или преобразувани в капитал;
в)
когато съответните капиталови инструменти са емитирани от дъщерно предприятие и когато тези съответни капиталови инструменти са признати за целите на изпълнението на капиталовите изисквания на индивидуална и консолидирана основа, групата няма да бъде жизнеспособна, освен ако по отношение на тези инструменти не бъде упражнено правомощието за обезценяване или преобразуване;
г)
когато съответните капиталови инструменти са емитирани от предприятието майка и когато тези съответни капиталови инструменти са признати за целите на изпълнението на капиталовите изисквания на индивидуална основа на ниво предприятието майка или на консолидирана основа, групата няма да бъде жизнеспособна, освен ако по отношение на тези инструменти не бъде упражнено правомощието за обезценяване или преобразуване;
д)
субектът или групата са поискали извънредна публична финансова подкрепа, освен ако не е налице някое от обстоятелствата, предвидени в член 18, параграф 4, буква г), подточка iii).
Оценката на условията, посочени в букви а), в) и г) от първа алинея, се извършва от ЕЦБ след консултация със Съвета за преструктуриране. Съветът за преструктуриране, на своя изпълнителна сесия, също може да извърши подобна оценка.
2. Съветът за преструктуриране, на своя изпълнителна сесия, може да извърши оценка на това дали субектът или групата са жизнеспособни само след като уведоми ЕЦБ за намерението си и само ако ЕЦБ не извърши такава оценка в рамките на три календарни дни след получаването на уведомлението. ЕЦБ незабавно предоставя на Съвета за преструктуриране всяка относима информация, която Съветът за преструктуриране изисква с оглед извършване на оценката си.
3. За целите на параграф 1 от настоящия член се счита, че субект по член 2 или група са загубили своята жизнеспособност само ако са изпълнени следните две условия:
а)
субектът или групата са проблемни или има вероятност да станат проблемни;
б)
предвид моментната обстановка и други относими обстоятелства няма реална вероятност някое действие, включително алтернативни мерки от страна на частния сектор или действия на надзорните органи (включително мерки за ранна намеса), различно от обезценяването или преобразуването на съответни капиталови инструменти, самостоятелно или едновременно с действие по преструктуриране, да предотврати в разумен срок неизпълнението на задължения от страна на субекта или групата.
4. За целите на параграф 3, буква а) от настоящия член се приема, че субектът е проблемен или има вероятност да стане проблемен, ако са налице едно или повече от обстоятелствата, посочени в член 18, параграф 4.
5. За целите на параграф 3, буква а) се приема, че дадена група е проблемна или има вероятност да стане проблемна, когато нарушава или когато са налице обективни факти в подкрепа на констатацията, че предстои в близко бъдеще да наруши консолидираните пруденциални изисквания по начин, който би обосновал предприемането на действия от ЕЦБ или от националния компетентен орган, включително, но не само поради факта, че групата е натрупала или има вероятност да натрупа загуби, които ще изчерпят целия ѝ собствен капитал или значителна част от него.
6. Съответните капиталови инструменти, емитирани от дъщерно предприятие, не се обезценяват допълнително или преобразуват при по-неизгодни условия съгласно член 59, параграф 3, буква в) от Директива 2014/59/ЕС в сравнение с капиталовите инструменти със същия ред на нивото на предприятието майка, които са били обезценени или преобразувани.
7. Ако е изпълнено едно или повече от условията по параграф 1, Съветът за преструктуриране, като действа в съответствие с предвидената в член 18 процедура, преценява дали правомощията за обезценяване или преобразуване на съответни капиталови инструменти трябва да бъдат упражнени самостоятелно или в съответствие с процедурата по член 18 - в комбинация с действие по преструктуриране.
8. Ако Съветът за преструктуриране, като действа в съответствие с процедурата, предвидена в член 18 от настоящия регламент, установи, че е изпълнено едно или повече от условията по параграф 1 от настоящия член, но не и условията за преструктуриране в съответствие с член 18, параграф 1 от настоящия регламент, Съветът за преструктуриране незабавно дава на националните органи за преструктуриране указания да упражнят правомощията за обезценяване или преобразуване на капиталови инструменти в съответствие с членове 59 и 60 от Директива 2014/59/ЕС.
Съветът за преструктуриране гарантира, че преди националните органи за преструктуриране да упражнят правомощието за обезценяване или преобразуване на съответни капиталови инструменти, се извършва оценка на активите и задълженията на субект по член 2 или на група в съответствие с член 20, параграфи 1 - 15. Тази оценка служи като основа за изчисляване на обезценяването, което ще бъде приложено за съответните капиталови инструменти, така че да бъдат поети загубите, както и на нивото на преобразуване, което ще бъде приложено към съответните капиталови инструменти, така че да бъдат рекапитализирани субекта по член 2 или групата.
9. Ако са изпълнени едно или повече от условията по параграф 1 и условията по член 18, параграф 1, се прилага процедурата, предвидена в член 18, параграфи 6, 7 и 8.
10. Съветът за преструктуриране гарантира, че националните органи за преструктуриране незабавно упражняват правомощията за обезценяване или преобразуване съгласно реда на вземанията съгласно член 17 и по начин, който дава следните резултати:
а)
елементите от базовия собствен капитал от първи ред се намаляват първо съразмерно на загубите и до размера на техния обем;
б)
главницата на инструменти на допълнителния капитал от първи ред се обезценява или се преобразува в инструменти на базовия собствен капитал от първи ред или и двете до степента, необходима за постигане на посочените в член 14 цели на преструктурирането, или до размера на обема на съответните капиталови инструменти, в зависимост от това кое от двете е по-малко;
в)
главницата от инструменти на капитала от втори ред се обезценява или се преобразува в инструменти на базовия собствен капитал от първи ред или и двете до степента, необходима за постигане на посочените в член 14 цели на преструктурирането, или до размера на обема на съответните капиталови инструменти, в зависимост от това кое от двете е по-малко.
11. Националните органи за преструктуриране изпълняват указанията на Съвета за преструктуриране и упражняват правомощията за обезценяване или преобразуване на съответните капиталови инструменти в съответствие с член 29.
Член 22
Общи принципи на инструментите за преструктуриране
1. Когато Съветът за преструктуриране реши да приложи инструмент за преструктуриране към субект или група по член 7, параграф 2 или към субект или група по член 7, параграф 4, буква б) и параграф 5, когато са изпълнени условията за прилагане на посочените параграфи, и това действие по преструктуриране би довело до загуби за кредиторите или преобразуване на вземанията им, той дава на националните органи за преструктуриране указания да упражнят правомощието за обезценяване и преобразуване на съответните капиталови инструменти в съответствие с член 21 непосредствено преди или едновременно с прилагането на инструмента за преструктуриране.
2. Инструментите за преструктуриране по член 18, параграф 6, буква б) са следните:
а)
инструмент за продажба на стопанска дейност;
б)
инструмент „мостова институция“;
в)
инструмент за обособяване на активи;
г)
инструмент за споделяне на загуби.
3. При приемането на схемата за преструктуриране по член 18, параграф 6 Съветът за преструктуриране отчита следните фактори:
а)
активите и задълженията на институцията в режим на преструктуриране въз основа на оценката на стойността им по член 20;
б)
ликвидното състояние на институцията в режим на преструктуриране;
в)
възможността за пазарна реализация на стойността за целите на франчайзинг на институцията в режим на преструктуриране предвид условията на конкуренция и икономическите условия на пазара;
г)
наличното време.
4. Инструментите за преструктуриране се прилагат, за да се изпълнят целите на преструктурирането, посочени в член 14, в съответствие с посочените в член 15 принципи на преструктурирането. Те могат да бъдат приложени самостоятелно или в комбинация, с изключение на инструмента за обособяване на активи, който може да бъде приложен единствено заедно с друг инструмент за преструктуриране.
5. Когато инструментите за преструктуриране, посочени в параграф 2, буква а) или б) от настоящия член, се използват за прехвърляне само на част от активите, правата или задълженията на институцията в режим на преструктуриране, остатъчният субект по член 2, от който са прехвърлени активите, правата или задълженията, се ликвидира чрез обичайно производство по несъстоятелност.
6. Съветът за преструктуриране може да си възстанови всички разумни разходи, направени правомерно във връзка с използването на инструменти за преструктуриране или правомощия за преструктуриране, по един или повече от следните начини:
а)
като ги приспадане от насрещната престация, заплатена от приемател в полза на институцията в режим на преструктуриране или, в зависимост от случая, в полза на притежателите на инструменти на собственост;
б)
от институцията в режим на преструктуриране като привилегирован кредитор, или
в)
от постъпленията, получени в резултат на прекратяването на дейността на мостовата институция или дружеството за управление на активи, като привилегирован кредитор.
Приходите, получени от национални органи за преструктуриране във връзка с използването на Фонда, се възстановяват на Съвета за преструктуриране.
Член 23
Схема за преструктуриране
В приетата от Съвета за преструктуриране съгласно член 18 схема за преструктуриране се определят, в съответствие с всяко решение относно държавна помощ или помощ от Фонда, подробностите относно приложимите по отношение на институцията в режим на преструктуриране инструменти за преструктуриране във връзка най-малко с мерките по член 24, параграф 2, член 25, параграф 2, член 26, параграф 2 и член 27, параграф 1, които да бъдат приложени от националните органи за преструктуриране съгласно съответните разпоредби на Директива 2014/59/ЕС, транспонирани в националното право, и се определят конкретните суми, които могат да бъдат предоставени от Фонда, както и целите, за които да бъдат използвани.
В схемата за преструктуриране се очертават действията по преструктуриране, които да се предприемат от Съвета за преструктуриране по отношение на предприятието майка от Съюза или по отношение на конкретни субекти от групата, установени в участващите държави членки, с цел да се постигнат целите на преструктурирането и да се спазят принципите, посочени в членове 14 и 15.
Когато приемат схема за преструктуриране, Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията отчитат и следват плана за преструктуриране, посочен в член 8, освен ако Съветът за преструктуриране не прецени, предвид обстоятелствата по случая, че целите на преструктурирането ще бъдат постигнати по-ефективно чрез действия, които не са предвидени в плана за преструктуриране.
В хода на процеса на преструктуриране Съветът за преструктуриране може да измени или актуализира схемата за преструктуриране, както сметне това за подходящо предвид конкретния случай. При изменения и актуализиране се прилага процедурата, предвидена в член 18.
Освен това в схемата за преструктуриране се предвижда, когато е целесъобразно, назначаването от националните органи за преструктуриране на извънреден управител за институцията в режим на преструктуриране съгласно член 35 от Директива 2014/59/ЕС. Съветът за преструктуриране може да приеме един и същи извънреден управител да бъде назначен за всички субекти, свързани с група, когато това е необходимо с цел улесняване на намирането на решения за възстановяване на финансовата стабилност на съответните субекти.
Член 24
Инструмент за продажба на стопанска дейност
1. В рамките на схемата за преструктуриране инструментът за продажба на стопанска дейност представлява прехвърлянето на купувач, който не е мостова институция, на следното:
а)
инструменти на собственост, емитирани от институцията в режим на преструктуриране; или
б)
всички или някои активи, права или задължения на институция в режим на преструктуриране.
2. По отношение на инструмента за продажба на стопанска дейност в схемата за преструктуриране се установява следното:
а)
инструментите, активите, правата и задълженията, които националният орган за преструктуриране прехвърля в съответствие с член 38, параграф 1 и параграфи 7 - 11 от Директива 2014/59/ЕС;
б)
като се вземат предвид обстоятелствата и направените разходи в рамките на процеса на преструктуриране - търговските условия, съгласно които националният орган за преструктуриране извършва прехвърлянето в съответствие с член 38, параграфи 2, 3 и 4 от Директива 2014/59/ЕС;
в)
дали правомощието за прехвърляне може да бъде упражнено от националния орган за преструктуриране повече от веднъж в съответствие с член 38, параграфи 5 и 6 от Директива 2014/59/ЕС;
г)
правилата за предлагане на пазара от страна на националния орган за преструктуриране на съответния субект или на инструменти, активи, права и задължения в съответствие с член 39, параграфи 1 и 2 от Директива 2014/59/ЕС;
д)
дали спазването на изискванията за предлагане на пазара от страна на националния орган за преструктуриране би могло да попречи на постигането на целите на преструктурирането съгласно параграф 3 от настоящия член.
3. Съветът за преструктуриране прилага инструмента за продажба на стопанска дейност, без да спазва изискванията за предлагане на пазара, предвидени в параграф 2, буква д), когато прецени, че спазването им може да попречи на постигането на една или повече от целите на преструктурирането, и по-специално когато са изпълнени следните условия:
а)
счита, че съществува съществена заплаха за финансовата стабилност, породена или изострена от неизпълнението на задълженията или вероятното неизпълнение на задълженията от страна на институцията в режим на преструктуриране; и
б)
счита, че спазването на тези изисквания може да намали ефективността на инструмента за продажба на стопанска дейност по отношение на отстраняването на тази заплаха или постигането на целта на преструктуриране, посочена в член 14, параграф 2, буква б).
Член 25
Инструмент „мостова институция“
1. В рамките на схемата за преструктуриране инструментът „мостова институция“ представлява прехвърлянето на мостова институция на някое от следните:
а)
инструменти на собственост, емитирани от една или повече институции в режим на преструктуриране;
б)
всички или определени активи, права или задължения на една или повече институции в режим на преструктуриране.
2. По отношение на инструмента „мостова институция“ в схемата за преструктуриране се установява следното:
а)
инструментите, активите, правата и задълженията, които националният орган за преструктуриране прехвърля на мостова институция в съответствие с член 40, параграфи 1 - 12 от Директива 2014/59/ЕС;
б)
правилата за създаването, дейността и прекратяването на мостовата институция от страна на националния орган за преструктуриране в съответствие с член 41, параграфи 1, 2 и 3 и 5 - 9 от Директива 2014/59/ЕС;
в)
правилата за предлагането на пазара от страна на националния орган за преструктуриране на мостовата институция или на нейните активи или задължения в съответствие с член 41, параграф 4 от Директива 2014/59/ЕС.
3. Съветът за преструктуриране гарантира, че общата стойност на прехвърлените на мостовата институция задължения от страна на националния орган за преструктуриране не надхвърля общата стойност на правата и активите, прехвърлени от институцията в режим на преструктуриране или предоставени от други източници.
Член 26
Инструмент за обособяване на активи
1. В рамките на схемата за преструктуриране инструментът за обособяване на активи представлява прехвърлянето на активи, права или задължения на институция в режим на преструктуриране или мостова институция към едно или повече дружества за управление на активи.
2. По отношение на инструмента за обособяване на активи със схемата за преструктуриране се установяват:
а)
активите, правата и задълженията, които националният орган за преструктуриране прехвърля на дружеството за управление на активи в съответствие с член 42, параграфи 1 - 5 и 8 - 13 от Директива 2014/59/ЕС;
б)
насрещната престация за прехвърлянето на активите, правата и задълженията от националния орган за преструктуриране на дружеството за управление на активи в съответствие с принципите, установени в член 20 от настоящия регламент, с член 42, параграф 7 от Директива 2014/59/ЕС и с рамката на Съюза за държавната помощ.
Първа алинея, буква б) не е пречка насрещната престация да има символична или отрицателна стойност.
Член 27
Инструмент за споделяне на загуби
1. Инструментът за споделяне на загуби може да бъде приложен с някоя от следните цели:
а)
да се рекапитализира субект по член 2 от настоящия регламент, който изпълнява условията за преструктуриране, до степента, необходима за възстановяване на способността му да отговаря на условията за лицензиране (доколкото тези условия се прилагат за съответния субект) и да продължи да извършва дейностите, за които субектът е бил лицензиран по Директива 2013/36/ЕС или Директива 2014/65/ЕС, когато субектът е лицензиран съгласно посочените директиви, както и да поддържа достатъчно пазарно доверие в институцията или субекта;
б)
да преобразува в капитал или да намали размера на главницата на вземания или дългови инструменти, които са прехвърлени:
i)
на мостова институция с оглед да се осигури капитал за тази мостова институция; или
ii)
чрез прилагане на инструмента за продажба на стопанска дейност или инструмента за обособяване на активи.
В рамките на схемата за преструктуриране за инструмента за споделяне на загуби се установява следното:
а)
общата сума, с която приемливите задължения трябва да бъдат намалени или преобразувани в съответствие с параграф 13;
б)
задълженията, които могат да бъдат изключени в съответствие с параграфи 5 - 14;
в)
целите и минималното съдържание на плана за оздравяване на дейността, който се представя в съответствие с параграф 16.
2. Инструментът за споделяне на загуби може да бъде приложен за целите на параграф 1, буква а) само ако съществува реална вероятност чрез прилагането му заедно с други съответни мерки, включително мерките, предприети съгласно изисквания съгласно параграф 16 план за оздравяване на дейността, не само да бъдат постигнати съответните цели на преструктурирането, а и да бъде възстановена финансовата стабилност и дългосрочната жизнеспособност на субекта.
Ако не са изпълнени условията, предвидени в първа алинея, се прилагат, в зависимост от случая, някой от инструментите за преструктуриране по член 22, параграф 2, букви а), б) и в) и инструментът за споделяне на загуби по буква г) от посочения параграф.
3. Следните задължения, независимо дали се уреждат от правото на държава членка или от това на трета държава, не се обезценяват или преобразуват:
а)
гарантирани депозити;
б)
обезпечени задължения, включително покрити облигации и задължения под формата на финансови инструменти, които се използват за целите на хеджирането, които съставляват неразделна част от покритието и които в съответствие с националното право са обезпечени по начин, подобен на този при покритите облигации;
в)
задължения, произтичащи от държането от институция или субект по член 2 от настоящия регламент на активи или парични средства на клиент, включително активи или парични средства на клиент, държани от името на ПКИПЦК по смисъла на член 1, параграф 2 от Директива 2009/65/ЕО или от АИФ по смисъла на определението в член 4, параграф 1, буква а) от Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (17), при условие че този клиент е защитен съгласно приложимото право в областта на несъстоятелността;
г)
задължения, произтичащи от доверително отношение между субект по член 2 (като довереник) и друго лице (като бенефициер), при условие че такъв бенефициер е защитен съгласно приложимото право в областта на несъстоятелността или гражданското право;
д)
задължения с първоначален срок до падежа по-малко от седем дни към институции, с изключение на субекти, които са част от същата група;
е)
задължения с остатъчен срок до падежа по-малко от седем дни, дължими на системи или оператори на системи, определени в съответствие с Директива 98/26/ЕО на Европейския парламент или на Съвета (18), или на техните участници, които произтичат от участието в такава система;
ж)
задължение към някое от следните лица:
i)
служител, по отношение на натрупано трудово възнаграждение, пенсионни плащания или друго фиксирано възнаграждение, с изключение на променливия компонент на възнаграждението, който не се урежда от колективен трудов договор;
ii)
търговски кредитор във връзка с предоставянето на институция или субект по член 2 на стоки или услуги, които са критични за ежедневната им дейност, включително информационни услуги, комунални услуги, наем, обслужване и поддържане на стопанските помещения;
iii)
данъчните и социалноосигурителните органи, при условие че тези задължения са привилегировани съгласно приложимото право;
iv)
схемите за гарантиране на депозити, произтичащи от вноски, дължими в съответствие с Директива 2014/49/ЕС.
Първа алинея, буква ж), подточка i) не се прилага за променливия компонент на възнаграждението на поемащите съществен риск служители, посочени в член 92, параграф 2 на Директива 2013/36/ЕС.
4. Обхватът на инструмента за споделяне на загуби, посочен в параграф 3 от настоящия член, не възпрепятства упражняването на правомощията по него, когато е целесъобразно, по отношение на части от обезпечени задължения или задължения, за които е предоставено реално обезпечение, когато те надхвърлят стойността на активите, залога, реалното обезпечение или друго обезпечение, с които са гарантирани, или по отношение на сумата на депозит, която надхвърля размера на гаранцията, предвиден в член 6 от Директива 2014/49/ЕС.
Съветът за преструктуриране гарантира, че всички обезпечени активи, свързани с покритието на покритите облигации, остават незасегнати, отделно обособени и с достатъчно финансиране.
Без да се засягат правилата за големите експозиции в Регламент (ЕС) № 575/2013 и Директива 2013/36/ЕС и с цел да се осигури възможността за преструктуриране на субекти и групи, Съветът за преструктуриране дава на националните органи за преструктуриране указания да ограничат в съответствие с член 10, параграф 11, буква б) от настоящия регламент степента, до която други институции държат задължения, към които може да бъде приложен инструментът за споделяне на загуби, с изключение на задължения, държани в субекти, които са част от една и съща група.
5. При изключителни обстоятелства, когато се прилага инструментът за споделяне на загуби, някои задължения могат да бъдат напълно или частично изключени от прилагането на правомощията за обезценяване или преобразуване, когато:
а)
не е възможно това задължение да бъде предмет на споделяне на загуби в разумни срокове, независимо от добросъвестно положените усилия на съответния национален орган за преструктуриране;
б)
изключването е строго необходимо и пропорционално, за да се осигури непрекъснатост на критичните функции и основните стопански дейности по начин, който запазва способността на институцията в режим на преструктуриране да продължи да извършва ключовите си операции, услуги и сделки;
в)
изключването е строго необходимо и пропорционално с цел избягване на широко разпространение на проблемите, по-специално по отношение на отговарящите на условията депозити, държани от физически лица и микро-, малки и средни предприятия, което сериозно би нарушило функционирането на финансовите пазари, включително на инфраструктурата на финансовите пазари, по начин, който би могъл да предизвика сериозни смущения в икономиката на дадена държава членка или на Съюза; или
г)
прилагането на инструмента за споделяне на загуби би довело до такова унищожаване на стойност, че загубите, понесени от другите кредитори, биха били по-големи, ако тези задължения бяха изключени от споделянето на загуби.
Когато приемливо задължение или клас приемливи задължения са частично или напълно изключени в съответствие с настоящия параграф, нивото на обезценяване или преобразуване, приложимо към други приемливи задължения, може да бъде увеличено, за да се вземат предвид тези изключвания, при условие че нивото на обезценяване и преобразуване, приложено към другите приемливи задължения, е съобразено с принципа, предвиден в член 15, параграф 1, буква ж).
6. Когато съгласно параграф 5 приемливо задължение или клас приемливи задължения са частично или напълно изключени и загубите, които биха били понесени от тях, не са били изцяло прехвърлени към други кредитори, Фондът може да направи вноска към институцията в режим на преструктуриране с цел постигане на най-малко един от следните резултати:
а)
да се покрият загубите, които не са били поети от приемливите задължения, и да се възстанови нетната стойност на активите на институцията в режим на преструктуриране на нула в съответствие с параграф 13, буква а);
б)
да се закупят инструменти на собственост или капиталови инструменти на институцията в режим на преструктуриране с цел рекапитализация в съответствие с параграф 13, буква б).
7. Фондът може да направи посочената в параграф 6 вноска само ако:
а)
има принос към поемането на загуби и рекапитализацията, равен на сума, не по-малка от 8 % от общите задължения, включително собствения капитал на институцията в режим на преструктуриране, изчислени към момента на действието по преструктуриране в съответствие с оценката по член 20, параграфи 1 - 15, от страна на акционерите, притежателите на съответните капиталови инструменти и другите приемливи задължения чрез обезценяване, преобразуване или по друг начин; и
б)
вноската от Фонда не надхвърля 5 % от общите задължения, включително собствения капитал на институцията в режим на преструктуриране, изчислени към момента на действието по преструктуриране в съответствие с оценката по член 20, параграфи 1 - 15.
8. Вноската от Фонда по параграф 7 от настоящия член може да бъде финансирана от:
а)
сумата, с която разполага Фондът, набрана чрез вноски на субекти по член 2 от настоящия регламент в съответствие с правилата, предвидени в Директива 2014/59/ЕС и в член 67, параграф 4 и членове 70 и 71 от настоящия регламент;
б)
ако сумата по буква а) от настоящия параграф не е достатъчна - сумите, набрани от алтернативни средства за финансиране в съответствие с членове 73 и 74.
9. При извънредни обстоятелства може да се потърси допълнително финансиране от алтернативни източници, след като:
а)
петпроцентовият праг по параграф 7, буква б) е бил достигнат; и
б)
всички необезпечени непривилегировани вземания, които не са отговарящи на условията депозити, са били напълно обезценени или преобразувани.
10. Като друга или допълнителна възможност, когато са спазени условията, предвидени в параграф 9, букви а) и б), може да се направи вноска от ресурсите, които са набрани чрез предварителни вноски в съответствие с член 70 и които все още не са били използвани.
11. За целите на настоящия регламент член 44, параграф 8 от Директива 2014/59/ЕС не се прилага.
12. При вземането на решението по параграф 5 се отчитат надлежно:
а)
принципът, че загубите следва да се поемат първо от акционерите и след това - от кредиторите на институцията в режим на преструктуриране като цяло, в съответствие с техния ред;
б)
капацитетът за поемане на загуби, който ще е наличен в институцията в режим на преструктуриране, ако задължението или класът от задължения бъдат изключени; и
в)
необходимостта от поддържане на подходящи ресурси за финансиране на преструктурирането.
13. Въз основа на оценката в съответствие с член 20, параграфи 1 - 15 Съветът за преструктуриране прави оценка на следната сума:
а)
когато е приложимо, сумата, с която приемливите задължения трябва да бъдат обезценени, за да се гарантира, че стойността на нетните активи на институцията в режим на преструктуриране е равна на нула; и
б)
когато е приложимо, сумата, с която приемливите задължения трябва да бъдат преобразувани в акции или друг вид капиталови инструменти с цел да се възстанови съотношението на базовия собствен капитал от първи ред на:
i)
институцията в режим на преструктуриране; или
ii)
мостовата институция.
Предвидената в първа алинея оценка определя сумата, с която приемливите задължения трябва да бъдат обезценени или преобразувани, за да се възстанови съотношението на базовия капитал от първи ред на институцията в режим на преструктуриране или, когато е приложимо, да се определи съответното съотношение на мостовата институция, като се взема предвид всяка капиталова вноска от Фонда съгласно член 76, параграф 1, буква г), и за да се поддържа достатъчно пазарно доверие в институцията в режим на преструктуриране или в мостовата институция, както и за да ѝ се позволи да продължи да изпълнява за срок от най-малко една година условията за лицензиране и да продължи да извършва дейностите, за които е била лицензирана съгласно Директива 2013/36/ЕС или Директива 2014/65/ЕС.
Когато Съветът за преструктуриране възнамерява да използва инструмента за обособяване на активи по член 26, сумата, с която трябва да се намалят приемливите задължения, е съобразена в подходяща степен с консервативната оценка на капиталовите нужди на дружеството за управление на активи.
14. Изключванията по параграф 5 могат да се прилагат с цел дадено задължение да бъде напълно изключено от обезценяването или прилаганата към него степен на обезценяване да се ограничи.
15. Правомощията за обезценяване и преобразуване се упражняват в съответствие с изискванията за реда на вземанията, предвидени в член 17 от настоящия регламент.
16. Националният орган за преструктуриране незабавно изпраща на Съвета за преструктуриране плана за оздравяване на дейността, получен в съответствие с член 52, параграфи1, 2 и 3 от Директива 2014/59/ЕС от ръководния орган или лицето или лицата, назначени в съответствие с член 72, параграф 1 от нея.
В срок от две седмици от датата на изпращане на плана за оздравяване на дейността съответният национален орган за преструктуриране изпраща на Съвета за преструктуриране своята оценка на този план. В срок от един месец от датата на изпращане на плана за оздравяване на дейността Съветът за преструктуриране оценява вероятността при изпълнението му планът да доведе до възстановяване на дългосрочната жизнеспособност на субект по член 2. Оценката се извършва съгласувано със съответния национален компетентен орган или, в зависимост от случая, с ЕЦБ.
Ако Съветът за преструктуриране е убеден във вероятността планът да постигне посочената цел, той в съответствие с член 52, параграф 7 от Директива 2014/59/ЕС позволява на националния орган за преструктуриране да го одобри. Ако Съветът за преструктуриране не е убеден във вероятността планът да постигне тази цел, той дава на националния орган за преструктуриране указания да уведоми ръководния орган или лицето или лицата, назначени в съответствие с член 72, параграф 1 от посочената директива, за тези възражения и да изиска изменение на плана, така че да бъдат отчетени възраженията, в съответствие с член 52, параграф 8 от посочената директива. И в двата случая това се извършва съгласувано с националния компетентен орган или, в зависимост от случая, с ЕЦБ.
В срок от две седмици от дата на получаване на такова уведомление ръководният орган или лицето или лицата, назначени в съответствие с член 72, параграф 1 от Директива 2014/59/ЕС, представят изменения план на националния орган за преструктуриране за одобрение. Националният орган за преструктуриране представя на Съвета за преструктуриране изменения план и своята оценка на този план. В едноседмичен срок Съветът за преструктуриране оценява изменения план и дава на националния орган за преструктуриране указания да уведоми ръководния орган или лицето или лицата, назначени в съответствие с член 72, параграф 1 от Директива 2014/59/ЕС, дали Съветът за преструктуриране счита, че възраженията, за които е изпратено уведомление, са отчетени в изменения план, или дали е необходимо допълнително изменение.
Съветът за преструктуриране съобщава на ЕБО плана за оздравяване на дейността на групата.
Член 28
Наблюдение от страна на Съвета за преструктуриране
1. Съветът за преструктуриране наблюдава отблизо изпълнението на схемата за преструктуриране от страна на националните органи за преструктуриране. За тази цел националните органи за преструктуриране:
а)
си сътрудничат със Съвета за преструктуриране при изпълнение на задачата му за наблюдение;
б)
предоставят на редовни, определени от Съвета за преструктуриране интервали точна, надеждна и пълна информация, поискана от него, за изпълнението на схемата за преструктуриране, прилагането на инструментите за преструктуриране и упражняването на правомощията за преструктуриране, включително за:
i)
дейността и финансовото състояние на институцията в режим на преструктуриране, мостовата институция и дружеството за управление на активи;
ii)
третирането, което биха получили акционерите и кредиторите при ликвидирането на институцията чрез обичайното производство по несъстоятелност;
iii)
всяко текущо съдебно производство във връзка с реализирането на активите на институцията в режим на преструктуриране, с обжалване на решението за преструктуриране и на оценката на стойността или във връзка с искове за обезщетение, предявени от акционерите и кредиторите;
iv)
назначаването, отстраняването или замяната на оценители, администратори, счетоводители, юристи и други експерти, което би могло да е нужно с оглед оказване на съдействие на националния орган за преструктуриране, и за изпълнението на задълженията им;
v)
всеки друг въпрос от значение за изпълнението на схемата за преструктуриране, включително всяко възможно нарушение на защитните механизми, предвидени в Директива 2014/59/ЕС, който може да бъде посочен от Съвета за преструктуриране;
vi)
степента и начина на упражняване от националните органи за преструктуриране на правомощията, посочени в членове 63 - 72 от Директива 2014/59/ЕС;
vii)
икономическата жизнеспособност, осъществимостта и изпълнението на плана за оздравяване на дейността по член 27, параграф 16.
Националните органи за преструктуриране представят на Съвета за преструктуриране окончателен доклад за изпълнението на схемата за преструктуриране.
2. Въз основа на предоставената информация Съветът за преструктуриране може да даде на националните органи за преструктуриране указания във връзка с всеки аспект от изпълнението на схемата за преструктуриране, и по-специално във връзка с елементите по член 23 и упражняването на правомощията за преструктуриране.
3. Схемата за преструктуриране може да бъде изменена, когато това е необходимо за постигането на целите на преструктурирането. Прилага се предвидената в член 18 процедура.
Член 29
Изпълнение на решения по настоящия регламент
1. Националните органи за преструктуриране предприемат необходимите действия за изпълнение на решенията, посочени в настоящия регламент, по-специално чрез упражняването на контрол над субектите и групите по член 7, параграф 2 и субектите и групите по член 7, параграф 4, буква б) и параграф 5, когато са изпълнени условията за прилагането на посочените параграфи, чрез вземането на необходимите мерки в съответствие с член 35 или 72 от Директива 2014/59/ЕС и чрез осигуряване на спазването на предвидените в посочената директива защитни механизми. Националните органи за преструктуриране изпълняват всички решения на Съвета за преструктуриране, чиито адресати са те.
За тази цел, при спазване на настоящия регламент, те упражняват правомощията си, предвидени в националното право за транспониране на Директива 2014/59/ЕС, в съответствие с предвидените в националното право условия. Националните органи за преструктуриране обстойно информират Съвета за преструктуриране за упражняването на тези правомощия. Всяко тяхно действие е съобразено с решенията на Съвета за преструктуриране по настоящия регламент.
При изпълнението на тези решения националните органи за преструктуриране осигуряват спазването на приложимите защитни механизми, предвидени в Директива 2014/59/ЕС.
2. Когато национален орган за преструктуриране не е изпълнил или не се е съобразил с решение на Съвета за преструктуриране по настоящия регламент, или го е изпълнил по начин, който поражда заплаха за постигането на някоя от целите на преструктурирането по член 14 или за ефикасното прилагане на схемата за преструктуриране, Съветът за преструктуриране може да разпореди на институция в режим на преструктуриране:
а)
при действие съгласно член 18 - да прехвърли на друго лице определени свои права, активи или задължения на институция;
б)
при действие съгласно член 18 - да изиска преобразуването на всякакви дългови инструменти, които съдържат договорно условие за преобразуване при обстоятелствата по член 21;
в)
да предприеме всяко друго необходимо действие, за да се съобрази с въпросното решение.
Съветът за преструктуриране приема решение, посочено в буква в) от първа алинея, само ако мярката значително допринася за преодоляването на заплахата за постигането на съответната цел на преструктурирането или за ефективното изпълнение на схемата за преструктуриране.
Преди да реши да наложи която и да било мярка, Съветът за преструктуриране уведомява националните органи за преструктуриране и Комисията за мерките, които възнамерява да предприеме. Това уведомление включва подробности за предвидените мерки, основанията за предприемането им и подробности относно срока, в който се планира мерките да породят последици.
Уведомяването се извършва в срок, не по-кратък от 24 часа преди мерките да породят последици. При изключителни обстоятелства, при които не е възможно да се даде предизвестие от 24 часа, Съветът за преструктуриране може да даде предизвестието в срок, по-кратък от 24 часа преди момента, от който се планира мерките да породят последици.
3. Институцията в режим на преструктуриране се съобразява с решенията по параграф 2. Тези решения имат приоритет пред всяко предишно решение по същия въпрос, прието от националните органи за преструктуриране.
4. Когато предприемат действие по отношение на въпроси, които са предмет на решение по параграф 2, националните органи за преструктуриране се съобразяват с него.
5. Съветът за преструктуриране публикува на своята официална интернет страница копие от схемата за преструктуриране или съобщение, в което се обобщават последиците от действието по преструктуриране, и по-специално последиците за непрофесионалните клиенти. Националните органи за преструктуриране спазват приложимите процедурни задължения, предвидени в член 83 от Директива 2014/59/ЕС.
ГЛАВА 4
Сътрудничество
Член 30
Задължение за сътрудничество и обмен на информация в рамките на ЕМП
1. Съветът за преструктуриране уведомява Комисията за всички предприети от него действия за подготовката за преструктуриране. По отношение на информацията, получена от Съвета за преструктуриране, за членовете на Съвета, Комисията, както и за членовете на персонала на Съвета и Комисията се прилагат изискванията за професионална тайна, предвидени в член 88.
2. При изпълнението на съответните задължения съгласно настоящия регламент Съветът за преструктуриране, Съветът, Комисията, ЕЦБ и националните органи за преструктуриране и националните компетентни органи работят в тясно сътрудничество, по-специално при планирането на преструктурирането, ранната намеса и фазите на преструктурирането съгласно членове 8 - 29. Те си предоставят цялата информация, необходима за изпълнението на техните задачи.
3. ЕЦБ или националните компетентни органи предават на Съвета за преструктуриране и националните органи за преструктуриране одобрените споразумения за вътрешногрупова финансова подкрепа и измененията в тях.
4. За целите на настоящия регламент ЕЦБ може да покани председателя на Съвета за преструктуриране да участва в качеството на наблюдател в надзорния ѝ съвет, създаден в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1024/2013. Когато счете за целесъобразно, Съветът за преструктуриране може да определи друг представител да замени председателя във връзка с това.
5. За целите на настоящия регламент Съветът за преструктуриране определя представител, който участва в Комитета за преструктуриране на ЕБО, създаден в съответствие с член 127 от Директива 2014/59/ЕС.
6. Съветът за преструктуриране полага усилия да работи в тясно сътрудничество с всеки инструмент за публична финансова помощ, включително с Европейския инструмент за финансова стабилност (ЕИФС) и Европейския механизъм за стабилност (EМС), по специално при извънредните обстоятелства, посочени в член 27, параграф 9, и в случаите, когато такъв инструмент е предоставил или вероятно ще предостави пряка или косвена финансова помощ на субекти, установени в участваща държава членка.
7. Когато е необходимо, Съветът за преструктуриране сключва с ЕЦБ и с националните органи за преструктуриране и с националните компетентни органи меморандум за разбирателство, описващ общите условия за осъществяване на сътрудничеството съгласно параграфи 2 и 4 при изпълнението на съответните им задачи съгласно правото на Съюза. Меморандумът подлежи на редовен преглед и се публикува при спазване на изискванията за професионална тайна.
Член 31
Сътрудничество в рамките на ЕМП
1. Съветът за преструктуриране изпълнява своите задачи, като работи в тясно сътрудничество с националните органи за преструктуриране. Съветът за преструктуриране, в сътрудничество с националните органи за преструктуриране, одобрява и оповестява публично рамка за организиране на практическите мерки за прилагане на настоящия член.
С цел да се гарантира ефективно и последователно прилагане на настоящия член Съветът за преструктуриране:
а)
издава насоки и общи указания до националните органи за преструктуриране, в съответствие с които националните органи за преструктуриране изпълняват задачите и приемат решенията за преструктуриране;
б)
може по всяко време да упражнява правомощията, посочени в членове 34 - 37;
в)
може да изисква информация, по конкретни въпроси или редовно, от националните органи за преструктуриране относно изпълнението на задачите, изпълнявани от тях съгласно член 7, параграф 3;
г)
получава от националните органи за преструктуриране проекти на решения, по които може да изрази становището си, и по-специално да посочи елементите от проектите на решения, които не са съобразени с настоящия регламент или с общите указания на Съвета за преструктуриране.
За целите на оценката на плановете за преструктуриране Съветът за преструктуриране може да поиска от националните органи за преструктуриране да представят на Съвета за преструктуриране цялата необходима информация, получена от тях в съответствие с член 11 и член 13, параграф 1 от Директива 2014/59/ЕС, без да се засяга глава 5 от настоящия дял.
2. Член 13, параграфи 4 - 10 и членове 88 - 92 от Директива 2014/59/ЕС не се прилагат спрямо отношенията между националните органи за преструктуриране. Съвместното решение, както и всяко решение, взето при липса на съвместно решение в съответствие с член 45, параграфи 9 - 13 от Директива 2014/59/ЕС, не се прилага. Вместо това се прилагат съответните разпоредби от настоящия регламент.
Член 32
Консултация и сътрудничество с неучастващи държави членки и с трети държави
1. Когато дадена група се състои от субекти, установени в участващи държави членки, както и в неучастващи държави членки или трети държави, без да се засягат случаите, в които съгласно настоящия регламент се изисква одобрение на Съвета или на Комисията, Съветът за преструктуриране представлява националните органи за преструктуриране на участващите държави членки за целите на консултациите и сътрудничеството с неучастващи държави членки или с трети държави в съответствие с членове 7, 8, 12, 13, 16, 18, 55, както и с членове 88 - 92 от Директива 2014/59/ЕС.
Когато групата включва субекти, установени в участващи държави членки, и дъщерни предприятия, установени в неучастващи държави членки, или значими клонове в такива държави членки, Съветът за преструктуриране съобщава всички съответни планове, решения или мерки, посочени в членове 8, 10, 11, 12 и 13, от значение за групата на компетентните органи и/или органите за преструктуриране на неучастващата държава членка, в зависимост от случая.
2. Съветът за преструктуриране, ЕЦБ и органите за преструктуриране, както и компетентните органи на неучастващите държави членки сключват меморандуми за разбирателство, които описват общите условия за осъществяване на сътрудничеството при изпълнението на задълженията им съгласно Директива 2014/59/ЕС.
Без да се засяга първа алинея, Съветът за преструктуриране сключва меморандум за разбирателство с органа за преструктурирането на всяка неучастваща държава членка, която е държава членка по произход на най малко една глобална системно значима институция, определена като такава съгласно член 131 от Директива 2013/36/ЕС.
3. Всеки меморандум подлежи на редовен преглед и се публикува при спазване на изискванията за професионална тайна.
4. Съветът за преструктуриране сключва, от името на националните органи за преструктуриране на участващите държави членки, незадължителни споразумения за сътрудничество в съответствие с рамковите споразумения за сътрудничество на ЕБО, посочени в член 97, параграф 2 от Директива 2014/59/ЕС. Съветът за преструктуриране уведомява ЕБО за всяко такова споразумение за сътрудничество.
Член 33
Признаване и изпълнение на процедури за преструктуриране на трета държава
1. Настоящият член се прилага по отношение на процедури за преструктуриране на трета държава, освен ако няма влязло в сила международно споразумение със съответната трета държава съгласно член 93, параграф 1 от Директива 2014/59/ЕС и до влизането на такова споразумение в сила. Той се прилага и след влизането в сила на международно споразумение със съответната трета държава съгласно член 93, параграф 1 от посочената директива, доколкото признаването и изпълнението на процедури за преструктуриране на третата държава не се урежда с това споразумение.
2. Съветът за преструктуриране извършва оценка и отправя препоръка към националните органи за преструктуриране относно признаването и изпълнението на процедурите за преструктуриране, ръководени от органите за преструктуриране на трета държава във връзка с институция на трета държава или предприятие майка на трета държава, която/което притежава:
а)
едно или повече дъщерни предприятия в Съюза, установени в една или повече участващи държави членки; или
б)
активи, права или задължения, намиращи се в една или повече участващи държави членки или уредени от правото на участващите държави членки.
Съветът за преструктуриране извършва своята оценка след консултация с националните органи за преструктуриране, а когато бъде създадена европейска колегия за преструктуриране съгласно член 89 от Директива 2014/59/ЕС - с органите за преструктуриране на неучастващите държави членки.
В оценката се отчитат надлежно интересите на всяка отделна участваща държава членка, в която институция или предприятие майка от трета държава извършва дейност, и по-специално потенциалното въздействие на признаването и изпълнението на процедурите за преструктуриране на трети държави върху други части на групата и финансовата стабилност в тези държави членки.
3. Съветът за преструктуриране препоръчва да се отказва признаване или изпълнение на процедурите за преструктуриране, посочени в параграф 1, ако прецени, че:
а)
процедурите за преструктуриране на третата държава биха имали неблагоприятни последици за финансовата стабилност на участващата държава членка;
б)
кредиторите, включително по-специално вложителите, които се намират в участваща държава членка и на които се дължи плащане в държава членка, не биха получили същото третиране като кредиторите от третата държава и вложителите с подобни права в националните процедури за преструктуриране на третата държава;
в)
признаването или изпълнението на процедурите за преструктуриране на трета държава би имало съществени фискални последствия за участващата държава членка; или
г)
последиците от това признаване или изпълнение биха противоречали на националното право на участващата държава членка.
4. Националните органи за преструктуриране изпълняват препоръката на Съвета за преструктуриране и изискват признаване или изпълнение на процедурите за преструктуриране на съответните им територии или в мотивирано становище до Съвета за преструктуриране разясняват причините, поради които не могат да изпълнят препоръката на Съвета за преструктуриране.
5. При упражняването на правомощия за преструктуриране във връзка със субекти от трети държави националните органи за преструктуриране упражняват, когато е приложимо, правомощията, предоставени им въз основа на разпоредбите, посочени в член 94, параграф 4 от Директива 2014/59/ЕС.
ГЛАВА 5
Правомощия за провеждане на разследвания
Член 34
Искания за информация
1. За целите на изпълнението на своите задачи съгласно настоящия регламент Съветът за преструктуриране може, пряко или чрез националните органи за преструктуриране, след като ги информира и като използва пълноценно цялата информация, която е на разположение на ЕЦБ или на националните компетентни органи, да изиска от изброените по-долу юридически или физически лица да предоставят цялата информация, която е необходима за изпълнението на възложените му с настоящия регламент задачи:
а)
субектите по член 2;
б)
служители на субектите по член 2;
в)
трети лица, на които субектите по член 2 са възложили функции или дейности.
2. Субектите и лицата по параграф 1 предоставят поисканата съгласно посочения параграф информация. Изискванията за професионална тайна не освобождават тези субекти и лица от задължението да предоставят информация. Предоставянето на поисканата информация не се смята за нарушаване на изискванията за професионална тайна.
3. В случаите, когато Съветът за преструктуриране получава информацията пряко от тези субекти и лица, той предоставя достъп до тази информация на съответните национални органи за преструктуриране.
4. На Съвета за преструктуриране се дава възможност да получава, включително редовно, всякаква информация, необходима за упражняването на неговите функции по настоящия регламент, по-специално относно капитала, ликвидността, активите и задълженията на всяка институция, попадаща в обхвата на неговите правомощия за преструктуриране.
5. Съветът за преструктуриране, ЕЦБ, националните компетентни органи и националните органи за преструктуриране могат да изготвят меморандуми за разбирателство, съдържащи процедура относно обмена на информация. Обменът на информация между Съвета за преструктуриране, ЕЦБ, националните компетентни органи и националните органи за преструктуриране не се счита за нарушаване на изискванията за професионалната тайна.
6. Националните компетентни органи, когато е приложимо - ЕЦБ, и националните органи за преструктуриране си сътрудничат със Съвета за преструктуриране, за да проверят дали част или цялата поискана информация не е вече на разположение. Когато подобна информация е на разположение, националните компетентни органи, когато е приложимо - ЕЦБ, или националните органи за преструктуриране предоставят тази информация на Съвета за преструктуриране.
Член 35
Общи разследвания
1. За целите на изпълнението на своите задачи по настоящия регламент и при отчитане на всякакви други условия, предвидени в съответното право на Съюза, Съветът за преструктуриране може, чрез националните органи за преструктуриране или пряко, след като ги информира, да извършва всички необходими разследвания по отношение на всяко юридическо или физическо лице, посочено в член 34, параграф 1, установено или намиращо се в участваща държава членка.
За тази цел Съветът за преструктуриране може:
а)
да изисква представянето на документи;
б)
да проверява счетоводните книги и записи на всяко юридическо или физическо лице, посочено в член 34, параграф 1, и да взема копия или извлечения от такива книги и записи;
в)
да получава писмени или устни обяснения от всяко юридическо или физическо лице, посочено в член 34, параграф 1, или от негови представители или служители;
г)
да отправи въпроси до всяко друго юридическо или физическо лице, което даде съгласие за това, с цел да събере информация, свързана с предмета на разследването.
2. По отношение на посочените в член 34, параграф 1 юридически или физически лица се провеждат разследвания, започнато въз основа на решение на Съвета за преструктуриране.
Когато дадено лице възпрепятства провеждането на разследване, националният орган за преструктуриране на участващата държава членка, на чиято територия се намират съответните помещения, оказва в съответствие с националното право необходимото съдействие, включително като улеснява достъпа на Съвета за преструктуриране до служебните помещения на юридическите или физическите лица, посочени в член 34, параграф 1, за да могат да се упражнят тези правомощия.
Член 36
Проверки на място
1. За целите на изпълнението на своите задачи съгласно настоящия регламент и при спазването на другите условия, предвидени в съответното право на Съюза, след предварително уведомяване на националните органи за преструктуриране и съответните национални компетентни органи и, когато е целесъобразно, като действа в сътрудничество с тях, Съветът за преструктуриране може в съответствие с член 37 да извърши всички необходими проверки на място в служебните помещения на юридическите или физически лица, посочени в член 34, параграф 1. Когато това е необходимо за целите на правилното извършване и ефикасността на проверката, Съветът за преструктуриране може да извършва проверки на място, без да уведомява предварително тези юридически лица.
2. Длъжностните лица на Съвета за преструктуриране и другите лица, оправомощени от Съвета за преструктуриране да извършат проверка на място, могат да влизат в служебните помещения и площи на юридическите лица при наличие на решение за провеждане на разследване, прието от Съвета за преструктуриране съгласно член 35, параграф 2, като разполагат с всички правомощия, посочени в член 35, параграф 1.
3. По отношение на посочените в член 34, параграф 1 юридически лица се провеждат проверки на място въз основа на решение на Съвета за преструктуриране.
4. Служителите и други придружаващи лица, оправомощени или назначени от националните органи за преструктуриране на държавите членки, на чиято територия трябва да се проведе проверката, оказват активно съдействие на длъжностните лица и другите лица, оправомощени от Съвета за преструктуриране, като при това се осигурява надзор и координация от страна на Съвета за преструктуриране. За тази цел те разполагат с правомощията, посочени в параграф 2. В проверките на място имат право да участват и служители и други придружаващи лица, оправомощени или назначени от националните органи за преструктуриране на съответните участващи държави членки.
5. Когато длъжностните лица и другите придружаващи лица, оправомощени или назначени от Съвета за преструктуриране, установят, че някое лице се противопоставя на проверка, разпоредена съгласно параграф 1, националните органи за преструктуриране на съответните участващи държави членки им оказват необходимото съдействие в съответствие с националното право. Доколкото това е необходимо за целите на проверката, това съдействие включва запечатването на всякакви служебни помещения и счетоводни книги или записи. Когато съответните национални органи за преструктуриране не разполагат с това правомощие, те упражняват правомощието си да поискат необходимото съдействие от други национални органи.
Член 37
Разрешение от съдебен орган
1. Ако в съответствие с националните правила за провеждането на проверка на място съгласно член 36, параграфи 1 и 2 или за оказването на съдействие съгласно член 36, параграф 5 е необходимо разрешение от съдебен орган, се подава искане за такова разрешение.
2. Когато е подадено искане за разрешение съгласно параграф 1 от настоящия член, националният съдебен орган прави проверка на автентичността на решението на Съвета за преструктуриране и на това дали предвидените принудителни мерки не са произволни или прекомерни предвид предмета на проверката. При проверката на пропорционалността на принудителните мерки националният съдебен орган може да поиска от Съвета за преструктуриране подробно обяснение, по-специално относно съображенията на Съвета за преструктуриране, на които се основава предположението за нарушение на решенията, посочени в член 29, както и относно тежестта на предполагаемото нарушение и естеството на участието на лицето, по отношение на което се вземат принудителните мерки. Националният съдебен орган обаче не оценява необходимостта от извършване на проверката, нито изисква да му бъде предоставена информацията, съдържаща се в преписката на Съвета за преструктуриране. Законосъобразността на решението на Съвета за преструктуриране подлежи на контрол единствено от Съда.
ГЛАВА 6
Санкции
Член 38
Глоби
1. Когато Съветът за преструктуриране установи, че субект по член 2 умишлено или поради небрежност е извършил едно от нарушенията, изброени в параграф 2, той взема решение за налагане на глоба по параграф 3.
Приема се, че субектът е извършил умишлено нарушение, ако има обективни елементи, от които личи, че той, висшето му ръководство или ръководният му орган са действали съзнателно с цел извършване на нарушението.
2. Глобите се налагат на субекти по член 2 за следните нарушения:
а)
когато не предоставят информацията, поискана в съответствие с член 34;
б)
когато не допускат провеждането на общо разследване в съответствие с член 35 или проверка на място съгласно член 36;
в)
когато не се съобразяват с решение на Съвета за преструктуриране, адресирано до тях в съответствие с член 29.
3. Основният размер на глобите, посочени в параграф 1 от настоящия член, представлява процент от общия годишен нетен оборот, включително брутните доходи от вземания по лихви и подобни приходи, приходи от акции и други ценни книжа с променлив или фиксиран доход, както и задължения по комисиони или такси в съответствие с член 316 от Регламент (ЕС) № 575/2013, на предприятието за предходната стопанска година или в държавите членки, чиято парична единица не е еврото, съответната стойност в националната парична единица към 19 август 2014 г. и в следните граници:
а)
за нарушенията, посочени в параграф 2, букви а) и б), основният размер е най-малко 0,05 % и не може да надхвърля 0,15 %;
б)
за нарушенията, посочени в параграф 2, буква в), основният размер е най-малко 0,25 % и не може да надхвърля 0,5 %.
За да реши дали основният размер на глобите следва да бъде определен по-близо до долната или горната граница, или до средната стойност в диапазоните, посочени в първа алинея, Съветът за преструктуриране взема предвид годишния оборот за предходната стопанска година на съответния субект. За субекти, чиито годишен оборот е под 1 000 000 000 EUR, основният размер е близък до долната граница, за субекти, чиито годишен оборот е между 1 000 000 000 и 5 000 000 000EUR - до средата на диапазона, а за субекти с годишен оборот над 5 000 000 000 EUR - до горната граница.
4. При необходимост основният размер на глобите, посочен в параграф 3, се коригира чрез отчитане на утежняващите или смекчаващите обстоятелства, посочени в параграфи 5 и 6, в съответствие със съответните коефициенти, посочени в параграф 9.
Съответният смекчаващ коефициент се прилага поотделно към основния размер на глобата. Ако е приложим повече от един смекчаващ коефициент, разликата между основния размер и размера, получен след прилагането на всеки отделен смекчаващ коефициент, се изважда от основния размер.
Съответният утежняващ коефициент се прилага поотделно към основния размер на глобата. Ако е приложим повече от един утежняващ коефициент, разликата между основния размер и размера, получен след прилагането на всеки отделен утежняващ коефициент, се добавя към основния размер.
5. Следните утежняващи обстоятелства се прилагат по отношение на глобите, посочени в параграф 1:
а)
нарушението е извършено умишлено;
б)
нарушението е извършвано повече от веднъж;
в)
нарушението е извършвано в продължение на повече от три месеца;
г)
нарушението разкрива системни слабости в организацията на субекта, по-специално в неговите процедури, системи на управление или вътрешен контрол;
д)
след установяване на нарушението не са предприети коригиращи действия;
е)
висшето ръководство на субекта не е оказало съдействие на Съвета за преструктуриране при извършването на разследванията.
6. Следните смекчаващи обстоятелства се прилагат по отношение на глобите, посочени в параграф 1:
а)
нарушението е извършвано в продължение на по-малко от 10 работни дни;
б)
висшето ръководство на субекта може да докаже, че е предприело всички мерки, необходими за предотвратяване на нарушението;
в)
субектът е уведомил Съвета за преструктуриране за нарушението по бърз, ефективен и изчерпателен начин;
г)
субектът доброволно е предприел мерки, за да гарантира, че подобно нарушение не може да се извърши в бъдеще.
7. Независимо от параграфи 2 - 6, размерът на налаганите глоби не може да надхвърля 1 % от годишния оборот на посочения в параграф 1 субект за предходната стопанска година.
Чрез дерогация от първа алинея, когато субектът пряко или косвено е извлякъл финансова полза от това нарушение и когато реализираната печалба или избегнатите загуби вследствие на нарушението могат да бъдат установени, глобата се равнява най-малко на размера на финансовата полза.
Когато действие или бездействие на субект, посочен в параграф 1, съставлява повече от едно нарушение, посочено в параграф 2, се налага само по-голямата глоба, изчислена в съответствие с настоящия член и отнасяща се до едно от тези нарушения.
8. В случаите, които не се уреждат от параграф 2, Съветът за преструктуриране може да препоръча на националните органи за преструктуриране да предприемат действия, с които да гарантират налагането на подходящи санкции в съответствие с членове 110 - 114 от Директива 2014/59/ЕС и съответното национално законодателство.
9. При изчисляването на глобите Съветът за преструктуриране прилага следните коригиращи коефициенти, свързани с утежняващи обстоятелства:
а)
ако нарушението е извършвано повече от веднъж, за всяко следващо извършване се прилага допълнителен коефициент 1,1;
б)
ако нарушението е извършвано в продължение на повече от три месеца, се прилага коефициент 1,5;
в)
ако нарушението е разкрило системни слабости в организацията на субекта, по-специално в неговите процедури, системи на управление или вътрешен контрол, се прилага коефициент 2,2;
г)
ако нарушението е извършено умишлено, се прилага коефициент 2;
д)
ако след установяване на нарушението не са предприети коригиращи действия, се прилага коефициент 1,7;
е)
ако висшето ръководство на съответния субект не е оказало съдействие на Съвета за преструктуриране при извършването на разследванията, се прилага коефициент 1,5.
При изчисляването на глобите Съветът за преструктуриране прилага следните коригиращи коефициенти, свързани със смекчаващи обстоятелства:
а)
ако нарушението е било извършвано в продължение на по-малко от 10 работни дни, се прилага коефициент 0,9;
б)
ако висшето ръководство на субекта може да докаже, че е взело всички мерки, необходими за предотвратяване на нарушението, се прилага коефициент 0,7;
в)
ако субектът е уведомил Съвета за преструктуриране за нарушението по бърз, ефективен и изчерпателен начин, се прилага коефициент 0,4;
г)
ако субектът доброволно е предприел мерки, за да гарантира, че подобно нарушение не може да се извърши в бъдеще, се прилага коефициент 0,6.
Член 39
Периодични имуществени санкции
1. Съветът за преструктуриране с решение налага периодична имуществена санкция на субект по член 2 с цел да принуди:
а)
този субект да се съобрази с решение, прието съгласно член 34;
б)
лице по член 34, параграф 1 да предостави цялата информация, поискана с решение по същия член;
в)
лице по член 35, параграф 1 да допусне провеждането на разследване, и по-специално да събере пълна документация, данни, процедури или всякакви други поискани материали и да допълни и коригира друга информация, предоставена в хода на разследване, започнато с решение, взето съгласно този член;
г)
лице по член 36, параграф 1 да допусне извършването на проверка на място, разпоредена с решение, взето съгласно този член.
2. Периодичните имуществени санкции трябва да са ефективни и пропорционални. Периодични имуществени санкции се налагат за всеки ден до момента, в който субектът по член 2 или съответното лице започне да спазва съответните решения, посочени в параграф 1, букви а) - г) от настоящия член.
3. Независимо от параграф 2, размерът на периодичните имуществени санкции възлиза на 0,1 % от средния дневен оборот през предходната стопанска година. Периодичните имуществени санкции се изчисляват от датата, посочена в решението за налагане на периодични имуществени санкции.
4. Периодична имуществена санкция може да бъде наложена за не повече от шест месеца след съобщаването на решението на Съвета за преструктуриране.
Член 40
Изслушване на лицата, по отношение на които е започнато производство
1. Преди да вземе решение за налагане на глоба и/или периодична имуществена санкция съгласно член 38 или 39, Съветът за преструктуриране дава възможност на засегнатите от производството юридически или физически лица да бъдат изслушани във връзка с неговите констатации. Съветът за преструктуриране основава своите решения само на констатации, по които участващите в производството юридически или физически лица са имали възможност да изразят становище.
2. Правото на защита на юридическите или физически лица, по отношение на които е започнато производство, се зачита напълно в рамките на производството. На тях се предоставя право на достъп до преписката на Съвета за преструктуриране, като се зачита законният интерес на други лица за опазване на техните търговски тайни. Правото на достъп до преписката не включва достъп до поверителна информация или до вътрешни подготвителни документи на Съвета за преструктуриране.
Член 41
Оповестяване, характер, принудително изпълнение и разпределение на глобите и периодичните имуществени санкции
1. Съветът за преструктуриране публикува решенията за налагане на санкции, посочени в член 38, параграф 1 и член 39, параграф 1, освен ако подобно оповестяване би могло да застраши преструктурирането на съответния субект. В публикуваната информация не се посочват лични или други идентификационни данни във всеки един от следните случаи:
а)
когато публикуваната информация съдържа лични данни и след задължителна предварителна оценка се установи, че подобно публикуване на лични данни е непропорционално;
б)
когато публикуването би застрашило стабилността на финансовите пазари или текущо наказателно разследване;
в)
когато публикуването би причинило - доколкото това може да се установи - непропорционални вреди на съответните юридически или физически лица.
Друга възможност в такива случаи е публикуването на съответните данни да бъде отложено за определен разумен срок, ако е вероятно основанията за публикуване на информация без посочване на лични или други идентификационни данни да отпаднат в рамките на този срок.
Съветът за преструктуриране информира ЕБО за всички глоби и периодични имуществени санкции, наложени от него съгласно членове 38 и 39, и му предоставя информация за евентуалното им обжалване и резултатите от него.
2. Глобите и периодичните имуществени санкции, наложени съгласно членове 38 и 39, са от административен характер.
3. Глобите и периодичните имуществени санкции, наложени съгласно членове 38 и 39, могат да се изпълняват принудително.
Принудителното изпълнение се урежда от приложимите процедурни правила, които са в сила в участващата държава членка, на чиято територия се осъществява изпълнението. Изпълнителното основание се прилага към решението без други формалности освен проверка за автентичност на решението от страна на органа, който правителството на всяка участваща държава членка определя за тази цел и за който уведомява Съвета за преструктуриране и Съда.
След изпълнението на тези формалности по молба на всяка заинтересована страна последната може да пристъпи към принудително изпълнение съгласно националното право, като сезира непосредствено компетентния орган.
Принудителното изпълнение може да бъде спряно само с решение на Съда. Независимо от това подсъдни на съдилищата на съответната участваща държава членка са жалбите във връзка с нередности при принудителното изпълнение.
4. Сумите от глобите и периодичните имуществени санкции се внасят във Фонда.
ЧАСТ III
ИНСТИТУЦИОНАЛНА РАМКА
ДЯЛ I
СЪВЕТ ЗА ПРЕСТРУКТУРИРАНЕ
Член 42
Правен статус
1. Създава се Съвет за преструктуриране. Съветът за преструктуриране е агенция на Съюза със специална структура, съответстваща на неговите задачи. Той има правосубектност.
2. Във всяка от държавите членки Съветът за преструктуриране се ползва от възможно най-широката правоспособност, предоставена на юридическите лица съгласно националното право. Той може, по-специално, да придобива или да се разпорежда с движима и недвижима собственост и да е страна по съдебни производства.
3. Съветът за преструктуриране се представлява от своя председател.
Член 43
Състав
1. Съветът за преструктуриране включва:
а)
председател, назначен в съответствие с член 56;
б)
четирима други щатни членове, назначени съгласно член 56;
в)
член, който се определя от всяка участваща държава членка, представляващ нейните национални органи за преструктуриране.
2. Всеки член, включително председателят, има един глас.
3. Комисията и ЕЦБ посочват по един представител, който има право да участва в заседанията на изпълнителните и пленарните сесии в качеството си на постоянен наблюдател.
Представителите на Комисията и ЕЦБ имат право да участват в разискванията и имат достъп до всички документи.
4. В случай че в участваща държава членка има повече от един национален орган за преструктуриране, се допуска втори неин представител да участва като наблюдател без право на глас.
5. Административната и управленска структура на Съвета за преструктуриране включва:
а)
пленарна сесия на Съвета за преструктуриране, на която се изпълняват задачите, посочени в член 50;
б)
изпълнителна сесия на Съвета за преструктуриране, на която се изпълняват задачите, посочени в член 54;
в)
председател, който изпълнява задачите, посочени в член 56;
г)
секретариат, който осигурява необходимата административна и техническа помощ за изпълнението на задачите, възложени на Съвета за преструктуриране.
Член 44
Спазване на правото на Съюза
Съветът за преструктуриране действа в съответствие с правото на Съюза, по-специално с решенията на Съвета и на Комисията съгласно настоящия регламент.
Член 45
Отговорност
1. Съветът за преструктуриране се отчита пред Европейския парламент, Съвета и Комисията във връзка с прилагането на настоящия регламент, в съответствие с параграфи 2 - 8.
2. Съветът за преструктуриране представя годишен доклад относно изпълнението на възложените му с настоящия регламент задачи на Европейския парламент, националните парламенти на участващите държави членки съгласно член 46, Съвета, Комисията и Европейската сметна палата. Този доклад се публикува на интернет страницата на Съвета за преструктуриране при спазване на изискванията за професионална тайна.
3. Председателят представя този доклад публично пред Европейския парламент и Съвета.
4. По искане на Европейския парламент председателят участва в изслушване пред компетентната комисия на Европейския парламент относно изпълнението от Съвета за преструктуриране на задачите, свързани с преструктурирането. Такова изслушване се провежда най-малко веднъж годишно.
5. Председателят може да бъде изслушван от Съвета, по искане от страна на Съвета, относно изпълнението от страна на Съвета за преструктуриране на задачите, свързани с преструктурирането.
6. Съветът за преструктуриране отговаря устно или писмено на въпроси, отправени към него от Европейския парламент или от Съвета, в съответствие с неговите собствени процедури, като срокът за това в никакъв случай не надвишава пет седмици от получаването на въпроса.
7. При поискване председателят провежда поверителни устни обсъждания при закрити врата с председателя и заместник-председателите на компетентната комисия на Европейския парламент, когато подобни обсъждания се изискват с оглед на упражняването на правомощията на Европейския парламент съгласно ДФЕС. Европейският парламент и Съветът за преструктуриране сключват споразумение относно подробните условия за организиране на подобни обсъждания с оглед осигуряване на пълна поверителност в съответствие с изискванията за професионална тайна, наложени на Съвета за преструктуриране с настоящия регламент, както и в случаите, когато Съветът за преструктуриране действа в ролята на национален орган за преструктуриране съгласно съответното право на Съюза.
8. По време на разследвания, провеждани от Европейския парламент, Съветът за преструктуриране си сътрудничи с Европейския парламент при спазване на ДФЕС и регламентите, посочени в член 226 от него. В срок от шест месеца след назначаването на председателя Съветът за преструктуриране и Европейският парламент сключват подходящи договорености за практическите условия на упражняване на демократичен контрол и наблюдение върху изпълнението на задачите, които са възложени на Съвета за преструктуриране с настоящия регламент. При зачитане на правомощията на Европейския парламент съгласно член 226 ДФЕС, тези договорености уреждат, наред с другото, достъпа до информация, включително правилата за обработване и защита на класифицирана или друг вид поверителна информация, сътрудничество при изслушванията, посочени в член 45, параграф 4 от настоящия регламент, поверителни устни обсъждания, доклади, отговори на въпроси, разследвания и информация за процедурата за избор на председателя, заместник-председателя и четиримата членове, посочени в член 43, параграф 1, буква б) от настоящия регламент.
Член 46
Национални парламенти
1. Поради специфичните задачи, възложени на Съвета за преструктуриране с настоящия регламент, националните парламенти на участващите държави членки в съответствие със своите собствени процедури могат да поискат от него да отговори, като Съветът за преструктуриране е длъжен да отговори писмено на всякакви бележки или въпроси, които те са му представили във връзка с неговите функции съгласно настоящия регламент.
2. Когато представя доклада, предвиден в член 45, параграф 2, Съветът за преструктуриране едновременно го предава пряко и на националните парламенти на участващите държави членки. Националните парламенти могат да изпращат на Съвета за преструктуриране мотивирани бележки по този доклад. Съветът за преструктуриране отговаря устно или писмено на всички бележки или въпроси, отправени към него от националните парламенти на участващите държави членки, в съответствие със своите собствени процедури.
3. Националният парламент на участваща държава членка може да покани председателя да участва в размяна на мнения във връзка с преструктурирането на субекти по член 2 в съответната държава членка заедно с представител на националния орган за преструктуриране. Председателят е длъжен да приеме такава покана.
4. Настоящият регламент не засяга отчетността на националните органи за преструктуриране пред националните парламенти съгласно националното право за изпълнението на задачи, които не са възложени на Съвета за преструктуриране, на Съвета или на Комисията с настоящия регламент, и за изпълнението на дейностите, извършвани от тях съгласно член 7, параграф 3.
Член 47
Независимост
1. При изпълнението на възложените им с настоящия регламент задачи Съветът за преструктуриране и националните органи за преструктуриране действат независимо и в обществен интерес.
2. Председателят, заместник-председателят и членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б), изпълняват своите задачи в съответствие с решенията на Съвета за преструктуриране, Съвета и Комисията. Те действат независимо и обективно в интерес на Съюза като цяло, като нямат право да искат, нито да приемат указания от институциите или органите на Съюза, от правителства на държави членки или от други публични органи или частни организации.
В разискванията и процесите на вземане на решения в рамките на Съвета за преструктуриране те изразяват своите собствени мнения и гласуват независимо.
3. Нито държавите членки, нито институциите или органите на Съюза, нито който и да е друг публичен орган или частна организация не може да се опитва да въздейства върху председателя, заместник-председателя или членовете на Съвета за преструктуриране.
4. В съответствие с Правилника за длъжностните лица, установен с Регламент (ЕИО, Евратом, ЕОВС) № 259/68 на Съвета (19) (наричан по-долу „Правилникът за длъжностните лица“) и посочен в член 87, параграф 6 от настоящия регламент, след като освободят постовете си, председателят, заместник-председателят и членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б) от настоящия регламент, продължават да бъдат обвързани от задължението за лоялност и дискретност по отношение на приемането на определени функции или придобивки.
Член 48
Седалище
Съветът за преструктуриране е със седалище в Брюксел, Белгия.
ДЯЛ II
ПЛЕНАРНИ СЕСИИ НА СЪВЕТА ЗА ПРЕСТРУКТУРИРАНЕ
Член 49
Участие на пленарни сесии
Всички членове на Съвета за преструктуриране, посочени в член 43, параграф 1, участват на пленарните му сесии.
Член 50
Задачи
1. На своите пленарни сесии Съветът за преструктуриране:
а)
приема до 30 ноември на всяка година годишната си работна програма за следващата година въз основа на проект, представен от председателя, и я предава за информация на Европейския парламент, Съвета, Комисията и ЕЦБ;
б)
приема и наблюдава изпълнението на годишния си бюджет в съответствие с член 61, параграф 2, одобрява окончателните отчети на Съвета за преструктуриране и освобождава председателя от отговорност съгласно член 63, параграфи 4 и 8;
в)
при спазване на процедурата, посочена в параграф 2, взема решение относно използването на Фонда, ако подкрепата на Фонда за конкретното действие по преструктуриране е заявено да бъде над прага от 5 000 000 000 EUR, за което корекционният коефициент на ликвидната подкрепа е 0,5;
г)
когато нетното акумулирано използване на Фонда през последните 12 последователни месеца достигне прага от 5 000 000 000 EUR, оценява прилагането на инструментите за преструктуриране, по-специално използването на Фонда, и осигурява насоки, които се съобразяват в последващите решения, свързани с преструктурирането, взети на изпълнителна сесия, по-специално, ако е целесъобразно, като прави разграничение между ликвидната подкрепа и други форми на подкрепа;
д)
взема решения относно необходимостта от набиране на извънредни последващи вноски в съответствие с член 71, относно заемането на средства между механизми за финансиране на доброволна основа в съответствие с член 72, относно алтернативните средства за финансиране в съответствие с членове 73 и 74 и относно съвместното използване на националните механизми за финансиране в съответствие с член 78, което включва подкрепа за Фонда над прага по буква в) от настоящия параграф;
е)
взема решения относно инвестициите в съответствие с член 75;
ж)
приема годишния отчет за дейността си по член 45, в който се съдържат подробни обяснения във връзка с изпълнението на бюджета;
з)
приема финансовите си правила съгласно член 64;
и)
приема стратегия за борба с измамите, пропорционална на рисковете от измами, като се отчитат разходите и ползите от мерките, които ще бъдат взети;
й)
приема правила за предотвратяване и управление на конфликти на интереси по отношение на своите членове;
к)
приема своя процедурен правилник и този на Съвета за преструктуриране, действащ на изпълнителна сесия;
л)
в съответствие с параграф 3 от настоящия член упражнява по отношение на своя персонал правомощията, предоставени на органа по назначаването от Правилника за длъжностните лица, както и от Условията за работа на другите служители на Европейския съюз, предвидени в Регламент (ЕИО, Евратом, ЕОВС) № 259/68 на Съвета (наричани по-долу „Условията на работа“) на органа, оправомощен да сключва договори за наемане на служители (наричани по-долу „правомощията на органа по назначаването“);
м)
приема необходимите правила за прилагането на Правилника за длъжностните лица и Условията за работа в съответствие с член 110 от Правилника за длъжностните лица;
н)
при спазване на Правилника за длъжностните лица и Условията за работа назначава счетоводител, който е функционално независим при изпълнението на своите задължения;
о)
осигурява подходящи последващи действия във връзка с констатациите и препоръките, произтичащи от вътрешни или външни одитни доклади и оценки, както и от разследвания на Европейската служба за борба с измамите (OLAF);
п)
взема всички решения относно създаването на вътрешните си структури и когато е необходимо, относно тяхното изменение;
р)
одобрява рамката, посочена в член 31, параграф 1, за организиране на практическите мерки за сътрудничеството с националните органи за преструктуриране.
2. При вземането на решения на своя пленарна сесия Съветът за преструктуриране действа в съответствие с целите, определени в членове 6 и 14.
За целите на параграф 1, буква в) схемата за преструктуриране, подготвена на изпълнителна сесия, се счита за приета, освен ако в рамките на три часа след предаването на проекта от изпълнителната сесия на пленарната сесия не бъде свикано заседание на пленарна сесия от най-малко един член на пленарната сесия. В такъв случай решение относно схемата за преструктуриране следва да бъде взето на пленарна сесия.
3. На своя пленарна сесия Съветът за преструктуриране приема в съответствие с член 110 от Правилника за длъжностните лица решение, основаващо се на член 2, параграф 1 от Правилника за длъжностните лица и на член 6 от Условията за работа, с което на председателя се делегират съответните правомощия на органа по назначаването и се установяват условията, при които действието на делегирането на правомощия може да бъде спряно. Председателят има право да делегира вторично тези правомощия.
В изключителни обстоятелства Съветът за преструктуриране на своя пленарна сесия може с решение временно да спре действието на делегирането на правомощията на органа по назначаването, както и на всякакви правомощия, които са били вторично делегирани от него, и да ги упражнява сам или да ги делегира на някой от своите членове или на член на персонала, различен от председателя.
Член 51
Заседания на пленарна сесия на Съвета за преструктуриране
1. Председателят свиква и председателства заседания на пленарната сесия на Съвета за преструктуриране съгласно член 56, параграф 2, буква а).
2. Съветът за преструктуриране провежда годишно най-малко две редовни заседания в пленарна сесия. Освен това той заседава по инициатива на председателя или по искане на най-малко една трета от членовете му. Представителят на Комисията може да поиска от председателя да свика заседание на пленарната сесия на Съвета за преструктуриране. Ако не свика своевременно заседание, председателят посочва причините за това в писмена форма.
3. Когато е целесъобразно, Съветът за преструктуриране може да покани други наблюдатели, освен посочените в член 43, параграф 3, които да участват в заседанията на неговата пленарна сесия на ad hoc основа, включително представител на ЕБО.
4. Съветът за преструктуриране осигурява секретариата на своята пленарна сесия.
Член 52
Общи разпоредби относно процеса на вземане на решение
1. На своята пленарна сесия Съветът за преструктуриране взема решения с обикновено мнозинство от членовете си, освен ако в настоящия регламент не е предвидено друго. Всеки член с право на глас има един глас. При равен брой гласове при гласуване председателят има решаващ глас.
2. Чрез дерогация от параграф 1 решенията, посочени в член 50, параграф 1, букви в) и г), както и тези относно съвместното използване на националните механизми за финансиране в съответствие с член 78, ограничени до използването на финансовите средства, налични във Фонда, се вземат с обикновено мнозинство от членовете на Съвета за преструктуриране, представляващи най-малко 30 % от вноските. Всеки член с право на глас има един глас. При равен брой гласове при гласуване председателят има решаващ глас.
3. Чрез дерогация от параграф 1 от настоящия член, решенията, посочени в член 50, параграф 1, които водят до набирането на последващи вноски в съответствие с член 71, относно заемането на средства между механизмите за финансиране на доброволна основа в съответствие с член 72, относно алтернативните средства за финансиране в съответствие с членове 73 и 74, както и относно съвместното използване на националните механизми за финансиране в съответствие с член 78, които надхвърлят използването на финансовите средства, налични във Фонда, се вземат с мнозинство от две трети от членовете на Съвета за преструктуриране, представляващи най-малко 50 % от вноските по време на осемгодишния преходен период преди началото на пълно взаимно използване на Фонда, и с мнозинство от две трети от членовете на Съвета за преструктуриране, представляващи най-малко 30 % от вноските, след това. Всеки член с право на глас има един глас. При равен брой гласове при гласуване председателят има решаващ глас.
4. Съветът за преструктуриране приема и оповестява публично своя процедурен правилник. В процедурния правилник се определят подробно условията и редът за гласуване, по-специално условията, при които един от членовете може да действа от името на друг член, включително, когато е целесъобразно, правила относно кворума.
ДЯЛ III
ИЗПЪЛНИТЕЛНА СЕСИЯ НА СЪВЕТА ЗА ПРЕСТРУКТУРИРАНЕ
Член 53
Участие на изпълнителните сесии
1. Съветът за преструктуриране на своя изпълнителна сесия се състои от председателя и четиримата членове, посочени в член 43, параграф 1, буква б). Съветът за преструктуриране заседава на своя изпълнителна сесия толкова често, колкото е необходимо.
Заседанията на изпълнителната сесия на Съвета за преструктуриране се свикват от председателя по негова инициатива или по искане на който и да е от членовете и се председателстват от председателя.
Когато е целесъобразно, Съветът за преструктуриране, на своя изпълнителна сесия, може да покани наблюдатели в допълнение към посочените в член 43, параграф 3, включително представител на ЕБО, и да кани за участие в заседанията си национални органи за преструктуриране от неучастващи държави членки, когато обсъжда група с дъщерни предприятия или значими клонове в тези неучастващи държави членки. Участието е на ad hoc основа.
2. В съответствие с параграфи 3 и 4 членовете на Съвета за преструктуриране, посочени в член 43, параграф 1, буква в), участват на изпълнителните му сесии.
3. При разискванията относно субект по член 2 или група от субекти, установени само в една участваща държава членка, членът, определен от тази държава членка, също участва в разискванията и в процеса на вземане на решения, като се прилагат правилата, предвидени в член 55, параграф 1.
4. При разискванията относно трансгранична група членът, определен от държавата членка, в която се намира органът за преструктуриране на ниво група, както и членовете, определени от държавите членки, в които е установено дъщерно предприятие или субект, който попада в обхвата на консолидирания надзор, също участват в процеса на вземане на решения, като се прилагат правилата, предвидени в член 55, параграф 2.
5. Членовете на Съвета за преструктуриране, посочени в член 43, параграф 1, букви а) и б), гарантират, че решенията и действията по преструктуриране, по-специално по отношение на използването на Фонда, взети от различните състави на изпълнителните сесии на Съвета за преструктуриране са съгласувани, подходящи и пропорционални.
Член 54
Задачи
1. На своя изпълнителна сесия Съветът за преструктуриране:
а)
подготвя всички решения, които да бъдат приети от Съвета за преструктуриране на неговата пленарна сесия;
б)
взема всички решения за прилагането на настоящия регламент, освен ако в настоящия регламент не е предвидено друго.
2. При изпълнение на задълженията си съгласно параграф 1 от настоящия член Съветът за преструктуриране:
а)
подготвя, оценява и одобрява в съответствие с членове 8, 10 и 11 планове за преструктуриране на субектите и групите по член 7, параграф 2 и на субектите и групите по член 7, параграф 4, буква б) и параграф 5, когато условията за прилагането на тези параграфи са изпълнени;
б)
налага в съответствие с член 11 облекчени задължения за някои субекти и групи по член 7, параграф 2 и субекти и групи по член 7, параграф 4, буква б) и параграф 5, когато условията за прилагането на тези параграфи са изпълнени;
в)
определя минималното изискване за собствен капитал и приемливи задължения, които трябва да изпълняват по всяко време в съответствие с член 12 субектите и групите по член 7, параграф 2 и субектите и групите по член 7, параграф 4, буква б) и параграф 5, когато условията за прилагането на тези параграфи са изпълнени;
г)
представя възможно най-рано на Комисията схема за преструктуриране в съответствие с член 18, заедно с цялата необходима информация, която да ѝ позволи своевременно да оцени и да вземе решение или, когато е приложимо, да представи предложение за решение на Съвета съгласно член 18, параграф 7;
д)
взема решения по отношение на част II от бюджета на Съвета за преструктуриране относно Фонда в съответствие с член 60.
3. Когато това се налага поради неотложни обстоятелства Съветът за преструктуриране на своя изпълнителна сесия може да приема някои временни решения от името на Съвета за преструктуриране, действащ на пленарна сесия, по-специално по въпроси, свързани с административното управление, включително и по бюджетни въпроси.
4. Съветът за преструктуриране, действащ на своя изпълнителна сесия, информира Съвета за преструктуриране, действащ на пленарна сесия, за решенията, които взема относно преструктурирането.
Член 55
Вземане на решения
1. При разискванията относно отделен субект или група, установена само в една участваща държава членка, ако всички членове, посочени в член 53, параграфи 1 и 3, не могат да постигнат съгласие чрез консенсус в рамките на срока, определен от председателя, председателят и членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б), вземат решение с обикновено мнозинство.
2. При разискванията относно трансгранична група, ако всички членове, посочени в член 53, параграфи 1 и 4, не могат да постигнат съгласие с консенсус в рамките на срока, определен от председателя, председателят и членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б), вземат решение с обикновено мнозинство.
3. При равен брой гласове при гласуване председателят има решаващ глас.
ДЯЛ IV
ПРЕДСЕДАТЕЛ
Член 56
Назначаване и задачи
1. Съветът за преструктуриране се председателства от председател, назначен на щатна длъжност.
2. Председателят отговаря за:
а)
подготовката на работата на изпълнителните и на пленарните сесии на Съвета за преструктуриране и свикването и председателстването на неговите заседания;
б)
всякакви въпроси, свързани с персонала;
в)
въпроси, свързани с ежедневното управление;
г)
изготвянето на проектобюджет на Съвета за преструктуриране в съответствие с член 61, параграф 1 и изпълнението на бюджета на Съвета за преструктуриране в съответствие с член 63.
д)
управлението на Съвета за преструктуриране;
е)
изпълнението на годишната работна програма на Съвета за преструктуриране;
ж)
ежегодното подготвяне на проект на годишния доклад, посочен в член 45, който съдържа раздел относно действията на Съвета за преструктуриране във връзка с преструктурирането и раздел относно финансовите и административните въпроси.
При изпълнението на задачите, посочени в настоящия член, председателят се подпомага от специализиран персонал.
3. Председателят се подпомага от заместник-председател.
Заместник-председателят изпълнява функциите на председателя в негово отсъствие или когато председателят е обективно възпрепятстван, в съответствие с настоящия регламент.
4. Председателят, заместник-председателят и членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б), се назначават въз основа на качествата, уменията и познанията им в банковата и финансовата област и въз основа на опита, свързан с финансовия надзор, регулирането и преструктурирането на банките. Председателят, заместник-председателят и членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б), се избират въз основа на открита процедура за подбор, която се провежда при зачитане на принципите за баланс между двата пола, опит и квалификации. Европейският парламент и Съветът биват надлежно и своевременно информирани на всеки етап от тази процедура.
5. Мандатът на председателя, на заместник-председателя и на членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б), е пет години. При спазване на параграф 7 от настоящия член, този срок не може да бъде подновяван.
Председателят, заместник-председателят и членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б), не заемат постове на национално равнище, на равнището на Съюза или на международно равнище.
6. След изслушване на Съвета за преструктуриране на негова пленарна сесия Комисията предоставя на Европейския парламент списък с подбрани кандидати за длъжностите на председател, заместник-председател и членове, посочени в член 43, параграф 1, буква б), и информира Съвета относно списъка с подбраните кандидати.
Чрез дерогация от първа алинея, за да назначи първите членове на Съвета за преструктуриране след влизането в сила на настоящия регламент, Комисията предоставя списъка с подбрани кандидати, без да изслушва Съвета за преструктуриране.
Комисията представя предложение за назначаването на председателя, заместник-председателя и членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б), на Европейския парламент за одобрение. След като бъде одобрено предложението, Съветът приема решение за изпълнение, с което назначава председателя, заместник-председателя и членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б). Съветът действа с квалифицирано мнозинство.
7. Чрез дерогация от параграф 5 срокът на мандата на първия председател, назначен след влизането в сила на настоящия регламент, е три години. Този срок може да бъде подновен еднократно за срок от пет години. Председателят, заместник-председателят и членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б), продължават да заемат длъжността си до назначаването на приемници.
8. Председател, чийто мандат е бил удължен, не участва в друга процедура за подбор на кандидати за същия пост в края на общия срок.
9. Ако председателят, заместник-председателят или член, посочен в член 43, параграф 1, буква б), вече не отговаря на условията, необходими за изпълнението на своите задължения, или е виновен в извършването на грубо нарушение, Съветът може след предложение на Комисията, одобрено от Европейския парламент, да приеме решение за изпълнение с цел отстраняването му от длъжност. Съветът действа с квалифицирано мнозинство.
За тази цел Европейският парламент или Съветът могат да информират Комисията, когато считат, че са изпълнени условията за отстраняване от длъжност на председателя, заместник-председателя или членовете, посочени в член 43, параграф 1, буква б), като Комисията трябва да отговори.
ДЯЛ V
ФИНАНСОВИ РАЗПОРЕДБИ
ГЛАВА 1
Общи разпоредби
Член 57
Ресурси
1. Съветът за преструктуриране отговаря за заделянето на необходимите финансови и човешки ресурси с оглед на изпълнението на задачите, които са му възложени с настоящия регламент.
2. Финансирането на бюджета на Съвета за преструктуриране или на неговите дейности за преструктуриране съгласно настоящия регламент в никакъв случай не може да води до бюджетно задължение за държавите членки.
Член 58
Бюджет
1. Съветът за преструктуриране има автономен бюджет, който не е част от бюджета на Съюза. Разчетите за всички приходи и разходи на Съвета за преструктуриране се подготвят за всяка финансова година, съвпадаща с календарната година, и се указват в бюджета на Съвета за преструктуриране.
2. Бюджетът на Съвета за преструктуриране трябва да е балансиран по отношение на приходите и разходите.
3. Бюджетът се състои от две части: част I относно административното обслужване на Съвета за преструктуриране и част II относно Фонда.
Член 59
Част I на бюджета относно административното обслужване на Съвета за преструктуриране
1. Приходите на част I на бюджета се състоят от годишните вноски, необходими за покриване на годишните разчети за административни разходи.
2. Разходите на част I от бюджета включват най-малкото разходите за персонал, възнаграждения, административните разходи, инфраструктурните и оперативните разходи и разходите за професионално обучение.
3. Настоящият член не засяга правомощието на националните органи за преструктуриране да събират такси в съответствие с националното право във връзка със своите административни разходи от видовете, посочени в параграфи 1 и 2, включително разходи за осъществяване на сътрудничество и за оказване на съдействие на Съвета за преструктуриране.
Член 60
Част II от бюджета относно Фонда
1. Приходите на част II от бюджета се състоят по-специално от:
а)
вноски, плащани от институции, установени в участващите държави членки в съответствие с член 67, параграф 4 и членове 69, 70 и 71;
б)
заеми, получени от други механизми за финансиране на преструктурирането в неучастващи държави членки в съответствие с член 72, параграф 1;
в)
заеми, получени от финансови институции или други трети лица съгласно членове 73 и 74;
г)
приходи от инвестициите на суми, държани във Фонда, в съответствие с член 75;
д)
всякаква част от разходите, направени за целите, посочени в член 76, които са възстановени при процедурите за преструктуриране.
2. Разходите на част II от бюджета се състоят от:
а)
разходи за целите, посочени в член 76;
б)
инвестиции в съответствие с член 75;
в)
лихви, платени по заеми от други механизми за финансиране на преструктурирането в неучастващи държави членки в съответствие с член 72, параграф 1;
г)
лихви по заеми, получени от финансови институции или други трети лица в съответствие с членове 73 и 74.
Член 61
Съставяне и изпълнение на бюджета
1. До 15 февруари всяка година председателят изготвя проектобюджет на Съвета за преструктуриране, включително предварителен разчет на приходите и разходите на Съвета за преструктуриране за следващата година заедно с щатното разписание и го предава на Съвета за преструктуриране за приемане.
2. До 31 март всяка година Съветът за преструктуриране, на своя пленарна сесия, когато е необходимо, коригира проекта, представен от председателя, и приема окончателния бюджет на Съвета за преструктуриране заедно с щатното разписание.
Член 62
Вътрешен одит и контрол
1. В рамките на Съвета за преструктуриране се създава звено за вътрешен одит, което действа в съответствие с приложимите международни стандарти. Вътрешният одитор, назначен от Съвета за преструктуриране, отговаря пред него за проверката на правилното функциониране на системите за изпълнение на бюджета и на бюджетните процедури.
2. Вътрешният одитор консултира Съвета за преструктуриране във връзка с това как да се справя с рисковете, като изготвя независими становища относно качеството на системите за управление и контрол и като отправя препоръки за подобряване на условията за извършване на операциите и за насърчаване на доброто финансово управление.
3. Съветът за преструктуриране носи отговорността за въвеждането на вътрешни системи за контрол и процедури, които са подходящи за изпълнението на задачите на вътрешния одитор.
Член 63
Изпълнение на бюджета, представяне на отчетите и освобождаване от отговорност във връзка с изпълнението на бюджета
1. Председателят действа като разпоредител с бюджетни кредити и изпълнява бюджета на Съвета за преструктуриране.
2. До 1 март на всяка следваща финансова година счетоводителят на Съвета за преструктуриране изпраща предварителните отчети, придружени от доклада за бюджетното и финансово управление за изминалата финансова година, на Сметната палата за бележки.
До 31 март на следващата финансова година счетоводителят на Съвета за преструктуриране представя доклада за бюджетното и финансово управление на членовете на Съвета за преструктуриране, както и на Европейския парламент, Съвета и Комисията.
3. До 31 март на всяка година председателят предава на Европейския парламент, Съвета и Комисията предварителния отчет на Съвета за преструктуриране за предходната финансова година.
4. Когато получи бележките на Сметната палата относно предварителния отчет на Съвета за преструктуриране, председателят, като действа на своя собствена отговорност, изготвя окончателния отчет на Съвета за преструктуриране и го изпраща за одобрение на пленарната сесия на Съвета за преструктуриране.
5. До 1 юли на всяка година председателят, след одобрение от Съвета за преструктуриране, изпраща окончателния отчет за предходната финансова година на Европейския парламент, Съвета, Комисията и Сметната палата.
6. Когато бъдат получени бележки на Сметната палата, председателят изпраща на Сметната палата отговор на нейните бележки до 30 септември.
7. До 15 ноември на всяка година окончателният отчет за предходната година се публикува в Официален вестник на Европейския съюз.
8. На своя пленарна сесия Съветът за преструктуриране освобождава от отговорност председателя по отношение на изпълнението на бюджета.
9. Председателят представя на Европейския парламент или на Съвета при поискване от тяхна страна всякаква информация, посочена в отчетите на Съвета за преструктуриране, при спазване на изискванията за професионална тайна, предвидени в настоящия регламент.
Член 64
Финансови правила
Съветът за преструктуриране, след консултация с Комисията и Сметната палата, приема вътрешни финансови разпоредби, установяващи по-специално подробната процедура относно изготвянето и изпълнението на неговия бюджет в съответствие с членове 61 и 63.
Доколкото това е съвместимо с особеностите на Съвета за преструктуриране, финансовите разпоредби се основават на рамковия финансов регламент за органите, създадени съгласно ДФЕС, в съответствие с член 208 от Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012 на Европейския парламент и на Съвета (20).
Член 65
Вноски за административните разходи на Съвета за преструктуриране
1. Субектите по член 2 правят вноски в част I от бюджета на Съвета за преструктуриране в съответствие с настоящия регламент и делегираните актове относно вноските, приети в съответствие с параграф 5 от настоящия член.
2. Размерът на вноските се определя на ниво, което гарантира, че свързаните с тях приходи са принципно достатъчни, за да може всяка година част I от бюджета на Съвета за преструктуриране да бъде балансирана.
3. Съветът за преструктуриране определя и набира в съответствие с делегираните актове, посочени в параграф 5 от настоящия член, вноските, дължими от всеки от субектите по член 2, с решение, адресирано до съответния субект. Съветът за преструктуриране прилага процедурни, отчетни и други правила, за да се гарантира, че вноските се изплащат изцяло и своевременно.
4. Сумите, получени в съответствие с параграфи 1, 2 и 3, се използват единствено за целите на настоящия регламент.
5. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове относно вноските в съответствие с член 93, за да:
а)
определи вида на вноските и областите, за които те са дължими, начина, по който се изчислява размерът на вноските, и начина, по който те се изплащат;
б)
уточни правилата за регистрация, отчитане, докладване и други правила, посочени в параграф 3, необходими, за да се гарантира, че вноските се изплащат изцяло и своевременно;
в)
определи годишните вноски, необходими за покриването на административните разходи на Съвета за преструктуриране, докато той стане напълно оперативен.
Член 66
Мерки за борба с измамите
1. За целите на борбата с измамите, корупцията и други незаконни дейности съгласно Регламент (ЕС, Евратом) № 883/2013 на Европейския парламент и на Съвета (21) в рамките на шест месеца от деня, в който Съветът за преструктуриране стане напълно оперативен, той се присъединява към Междуинституционалното споразумение от 25 май 1999 г. относно вътрешните разследвания, провеждани от OLAF, и незабавно приема подходящи разпоредби, приложими по отношение на всички членове на своя персонал, като използва образеца, съдържащ се в приложението към посоченото междуинституционално споразумение.
2. Сметната палата разполага с правомощия за извършване на одити на документи и на място на бенефициерите, изпълнителите и подизпълнителите, които са получили средства от Съвета за преструктуриране.
3. OLAF може да извършва разследвания, включително проверки на място и инспекции, за да установи дали е извършена измама, корупционно действие или друга незаконна дейност, засягаща финансовите интереси на Съюза, във връзка с изпълнението на договор, финансиран от Съвета за преструктуриране, в съответствие с разпоредбите и процедурите, предвидени в Регламент (Евратом, ЕО) № 2185/96 на Съвета (22) и Регламент (ЕС, Евратом) № 883/2013.
ГЛАВА 2
Единен фонд за преструктуриране
Раздел 1
Създаване на Фонда
Член 67
Общи разпоредби
1. Създава се Единен фонд за преструктуриране (наричан по-долу „Фондът“). Той се попълва в съответствие с правилата за прехвърляне на средствата, набрани на национално равнище, към Фонда, както е предвидено в Споразумението.
2. Съветът за преструктуриране използва Фонда само с цел да осигури ефективното прилагане на инструментите за преструктуриране и упражняване на правомощията за преструктуриране, посочени в част II, дял I, и в съответствие с целите и принципите на преструктурирането, посочени в членове 14 и 15. При никакви обстоятелства не се допуска бюджетът на Съюза или националните бюджети да поемат разходи или загуби на Фонда.
3. Съветът за преструктуриране е собственик на Фонда.
4. Националните органи за преструктуриране набират вноските по членове 69, 70 и 71 от субектите по член 2 и ги прехвърлят на Фонда в съответствие със Споразумението.
Член 68
Изискване за създаване на механизми за финансиране на преструктурирането
Участващите държави членки създават механизми за финансиране на преструктурирането в съответствие с член 100 от Директива 2014/59/ЕС и с настоящия регламент.
Член 69
Целево равнище
1. След изтичането на първоначален осемгодишен срок, считано от 1 януари 2016 г. или, в противен случай - от датата, на която започва да се прилага настоящият параграф съгласно член 99, параграф 6, наличните финансови средства на Фонда трябва да достигнат най-малко 1 % от размера на гарантираните депозити на всички лицензирани във всички участващи държави членки кредитни институции.
2. През първоначалния срок, посочен в параграф 1, вноските във Фонда, изчислени съгласно член 70 и набрани в съответствие с член 67, параграф 4, се разпределят възможно най-равномерно във времето, докато се достигне целевото равнище, но като се отчита надлежно фазата на икономическия цикъл и въздействието, което процикличните вноски могат да окажат върху финансовото състояние на институциите, извършващи вноски.
3. Съветът за преструктуриране удължава първоначалния срок, посочен в параграф 1, с най-много четири години, ако Фондът е извършил плащания, с общ размер от над 0,5 % от общия размер на гарантираните депозити, посочен в параграф 1, и когато са изпълнени критериите по делегирания акт по параграф 5, буква б).
4. Ако след първоначалния срок, посочен в параграф 1, наличните финансови средства намалеят под целевото равнище по същия параграф, редовните вноски, изчислени в съответствие с член 70, продължават да се набират до достигане на целевото равнище. След като целевото равнище е било достигнато за първи път и наличните финансови средства впоследствие са намалели до по-малко от две трети от целевото равнище, тези вноски се определят на равнище, което позволява целевото равнище да се достигне в срок от шест години.
При определянето на годишните вноски в контекста на настоящия параграф редовната вноска трябва да е надлежно съобразена с фазата на икономическия цикъл и въздействието, което могат да окажат процикличните вноски.
5. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 93, за да определи следното:
а)
критериите за разпределяне във времето на вноските към Фонда, изчислени съгласно параграф 2;
б)
критериите за определяне на броя на годините, с които в съответствие с параграф 3 може да бъде удължен първоначалният срок по параграф 1;
в)
критериите за определяне на годишните вноски, предвидени в параграф 4.
Член 70
Предварителни вноски
1. Индивидуалната вноска на всяка институция се набира най-малко веднъж годишно и се изчислява пропорционално на сумата на задълженията ѝ (с изключение на собствения капитал) минус гарантираните депозити, по отношение на съвкупните задължения (с изключение на собствения капитал) минус съвкупните гарантирани депозити, на всички лицензирани институции на териториите на всички участващи държави членки.
2. Съветът за преструктуриране ежегодно, след консултация с ЕЦБ или с националния компетентен орган и в тясно сътрудничество с националните органи за преструктуриране, изчислява индивидуалните вноски, за да гарантира, че вноските, дължими от всички институции, лицензирани на териториите на всички участващи държави членки, не надхвърлят 12,5 % от целевото равнище.
Всяка година изчисляването на вноските за отделните институции се основава на:
а)
фиксирана вноска, която се изчислява пропорционално въз основа на сумата на задълженията на институцията, с изключение на собствения капитал и гарантираните депозити, спрямо общите задължения, с изключение на собствения капитал и гарантираните депозити, на всички институции, лицензирани на територията на участващите държави членки; и
б)
коригирана спрямо риска вноска, която се основава на критериите, предвидени в член 103, параграф 7 от Директива 2014/59/ЕС, като се взема предвид принципът на пропорционалност, без да се създава неравнопоставеност между структурите на банковия сектор на държавите членки.
Съотношението между фиксираната вноска и коригираните спрямо риска вноски трябва да е съобразено с балансираното разпределение на вноските между различните видове банки.
При всички случаи общият размер на индивидуалните вноски от всички институции, лицензирани на териториите на всички участващи държави членки, изчислени съгласно букви а) и б), не може да надхвърля годишно 12,5 % от целевото равнище.
3. Наличните финансови средства, които се вземат предвид, за да се достигне целевото равнище, посочено в член 69, може да включват неотменими ангажименти за плащане, които са гарантирани в пълна степен с обезпечение от нискорискови активи, необременени с права на трети лица, които са на разположение свободно и са набелязани за изключително ползване от Съвета за преструктуриране за целите, посочени в член 76, параграф 1. Делът на тези неотменими ангажименти за плащане не може да надхвърля 30 % от общия размер на вноските, набрани съгласно настоящия член.
4. Правомерно получените вноски от всеки субект по член 2 не се възстановяват на тези субекти.
5. Когато участващите държави членки вече са създали национални механизми за финансиране на преструктурирането, те могат да предвидят, че тези механизми трябва да използват наличните финансови средства, събрани от институциите между 17 юни 2010 г. и датата на влизане в сила на Директива 2014/59/ЕС, за да компенсират институциите за предварителните вноски, които тези институции могат да бъдат задължени да плащат на Фонда. Това възстановяване не засяга задълженията на държавите членки, предвидени в Директива 2014/49/ЕС.
6. Прилагат се делегираните актове, в които се уточнява понятието за коригиране на вноските в зависимост от рисковия профил на институциите, приети от Комисията съгласно член 103, параграф 7 от Директива 2014/59/ЕС.
7. Съветът, като действа по предложение на Комисията, в рамките на делегираните актове, посочени в параграф 6, приема актове за изпълнение с цел определяне на условията на прилагане на параграфи 1, 2 и 3, по-специално по отношение на:
а)
прилагането на методологията за изчисляване на индивидуалните вноски;
б)
практическите условия за прилагането към институциите на рисковите фактори, определени в делегирания акт.
Член 71
Извънредни последващи вноски
1. Когато наличните финансови средства не са достатъчни за покриване на загубите и разходите, възникнали при използването на Фонда при действия по преструктуриране, се набират извънредни последващи вноски от институциите, лицензирани на териториите на участващите държави членки, с цел покриване на допълнителните суми. Тези извънредни последващи вноски се изчисляват и се разпределят между институциите в съответствие с правилата в членове 69 и 70.
Общият размер на извънредните последващи вноски годишно не може да надхвърля умножения по три годишен размер на вноските, определен в съответствие с член 70.
2. В съответствие с делегираните актове, посочени в параграф 3, Съветът за преструктуриране по своя собствена инициатива, след консултация с националните органи за преструктуриране, или по предложение на национален орган за преструктуриране отлага, изцяло или частично, изпълнението на задължението на дадена институция за плащане на извънредни последващи вноски в съответствие с параграф 1, ако това е необходимо за защита на финансовото състояние на институцията. Такова отлагане не може да бъде предоставено за срок над шест месеца, но може да бъде подновявано по искане на институцията. Вноските, чието плащане е отложено съгласно настоящия параграф, се плащат в по-късен момент, когато плащането им вече не застрашава финансовото състояние на институцията.
3. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 93 с цел определяне на обстоятелствата и условията, при които плащането на последващи вноски от страна на субект по член 2 може да бъде отложено изцяло или частично съгласно параграф 2 от настоящия член.
Член 72
Заемане на средства между механизми за финансиране на преструктурирането на доброволна основа
1. Съветът за преструктуриране взема решение да отправи искане за заемане на средства за Фонда от механизми за финансиране на преструктурирането в неучастващи държави членки на доброволна основа, в случай че:
а)
набраните съгласно член 70 суми не са достатъчни за покриване на загубите и разходите, възникнали при използването на Фонда във връзка с действия по преструктуриране;
б)
извънредните последващи вноски, предвидени в член 71, не са непосредствено достъпни; и
в)
алтернативните средства за финансиране, предвидени в член 73, не са непосредствено достъпни при разумни условия.
2. Механизмите за финансиране на преструктурирането вземат решение по такова искане в съответствие с член 106 от Директива 2014/59/ЕС. Условията за заемане на средства са съобразени с член 106, параграфи 4, 5 и 6 от Директива 2014/59/ЕС.
3. Съветът за преструктуриране може да реши да заеме средства на други механизми за финансиране в неучастващите държави членки, ако бъде отправено искане в съответствие с член 106 от Директива 2014/59/ЕС. По отношение на условията за заемане на средства се прилага член 106, параграфи 4, 5 и 6 от Директива 2014/59/ЕС.
Член 73
Алтернативни средства за финансиране
1. Съветът за преструктуриране може да договаря заеми за Фонда или други форми на подкрепа от институции, финансови институции или други трети лица, които предлагат по-добри финансови условия, в най-подходящия момент, така че да оптимизира разходите по финансирането и да запази репутацията си, в случай че набраните в съответствие с членове 70 и 71 суми не са непосредствено достъпни или не покриват разходите, възникнали при използването на Фонда във връзка с действия по преструктуриране.
2. Заетите средства или други форми на подкрепа по параграф 1 се възстановяват в пълна степен в съответствие с членове 69, 70 и 71 в рамките на срока до падежа на заема.
3. Всички разходи, възникнали при използването на заемите, посочени в параграф 1, са за сметка на част II от бюджета на Съвета за преструктуриране, а не за сметка на бюджета на Съюза или на участващите държави членки.
Член 74
Достъп до финансови улеснения
Съветът за преструктуриране договаря финансови улеснения за Фонда, включително, когато е възможно, публични финансови улеснения, по отношение на непосредственото наличие на допълнителни финансови средства, които да се използват в съответствие с член 76, когато набраните или налични суми съгласно членове 70 и 71 не са достатъчни за изпълнението на задълженията на Фонда.
Раздел 2
Управление на Фонда
Член 75
Инвестиции
1. Съветът за преструктуриране управлява Фонда в съответствие с настоящия регламент и делегираните актове, приети съгласно параграф 4.
2. Сумите, получени от институция в режим на преструктуриране или от мостова институция, лихвите и други печалби от инвестиции, както и всякакви други печалби, отиват в полза само на Фонда.
3. Съветът за преструктуриране използва предпазлива и безопасна инвестиционна стратегия, която е предвидена в делегираните актове, приети съгласно параграф 4 от настоящия член, и инвестира държаните във Фонда суми в задължения на държавите членки или на междуправителствени организации, или във високоликвидни активи с добра репутация, като взема предвид делегирания акт, посочен в член 460 от Регламент (ЕС) 575/2013, както и други приложими разпоредби на посочения регламент. Инвестициите са достатъчно диверсифицирани в секторен и географски план и по отношение на пропорциите. Приходите от тези инвестиции са в полза на Фонда.
4. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове относно подробните правила за управление на Фонда и общите принципи и критерии за неговата инвестиционна стратегия в съответствие с процедурата, предвидена в член 93.
Раздел 3
Използване на Фонда
Член 76
Предназначение на Фонда
1. В рамките на схемата за преструктуриране, когато прилага инструментите за преструктуриране спрямо субектите по член 2, Съветът за преструктуриране може да използва Фонда само до степента, необходима за гарантиране на ефективното прилагане на инструментите за преструктуриране за следните цели:
а)
да гарантира активите или задълженията на институцията в режим на преструктуриране, нейните дъщерни предприятия, мостова институция или дружество за управление на активи;
б)
да отпуска заеми на институцията в режим на преструктуриране, нейните дъщерни предприятия, мостова институция или дружество за управление на активи;
в)
да закупува активи на институцията в режим на преструктуриране;
г)
да прави вноски в мостова институция и дружество за управление на активи;
д)
да обезщети акционерите или кредиторите, ако съобразно оценката на стойността по член 20, параграф 5 те са понесли по-големи загуби, отколкото биха понесли съобразно оценката на стойността по член 20, параграф 16 при ликвидация чрез обичайното производство по несъстоятелност;
е)
да прави вноска в институцията в режим на преструктуриране вместо да обезцени или преобразува задълженията към определени кредитори, когато се прилага инструментът за споделяне на загуби и се вземе решение за изключването на определени кредитори от обхвата на споделянето на загуби в съответствие с член 27, параграф 5;
ж)
да предприема всякаква комбинация от мерките, посочени в букви а) - е).
2. Фондът може да се използва, за да бъдат взети мерките, посочени в параграф 1, и по отношение на купувача в контекста на инструмента за продажба на стопанска дейност.
3. Фондът не се използва пряко за поемане на загубите на субект по член 2 или за рекапитализация на такъв субект. В случай че използването на Фонда за целите на параграф 1 от настоящия член косвено води до прехвърляне на част от загубите на субект по член 2 към Фонда, се прилагат предвидените в член 27 принципи, уреждащи използване на Фонда.
4. Съветът за преструктуриране не може да държи внесения съгласно параграф 1, буква е) капитал за срок над пет години.
Член 77
Използване на Фонда
Фондът се използва съобразно Споразумението, с което участващите държави членки се съгласяват да прехвърлят на Фонда вноските, набирани на национално равнище в съответствие с настоящия регламент и Директива 2014/59/ЕС, и съобразно с принципите, предвидени в това Споразумение.
Съответно докато Фондът достигне целевото равнище, посочено в член 69, но не по-късно от осем години след началната дата на прилагане на настоящия член, Съветът за преструктуриране използва Фонда в съответствие с принципи, основаващи се на разделяне на Фонда на национални подразделения, съответстващи на всяка участваща държава членка, както и на постепенното обединяване на различните средства, набрани на национално равнище, за да бъдат разпределени на националните подразделения на Фонда, в съответствие с предвиденото в Споразумението.
Член 78
Съвместно използване на националните механизми за финансиране при преструктуриране на групи, включващи институции в неучастващи държави членки
При преструктурирането на група, включваща институции, които са установени в една или повече участващи държави членки - от една страна, и институции, които са установени в една или повече неучастващи държави членки - от друга страна, Фондът участва във финансирането на преструктурирането на групата в съответствие с разпоредбите, предвидени в член 107, параграфи 2 - 5 от Директива 2014/59/ЕС.
Член 79
Използване на схемите за гарантиране на депозити в контекста на преструктурирането
1. Участващите държави членки гарантират, че ако Съветът за преструктуриране предприеме действие по преструктуриране и ако това действие гарантира достъпа на вложителите до техните депозити, схемата за гарантиране на депозити, в която участва институцията, е задължена за сумите, предвидени в член 109, параграфи 1 и 4 от Директива 2014/59/ЕС.
Съответната схема за гарантиране на депозити встъпва в правата и задълженията на вложителите с гарантирани депозити при производства за ликвидация за сума, равна на извършените от схемата плащания.
2. Определянето на сумата, за която схемата за гарантиране на депозити е задължена в съответствие с параграф 1 от настоящия член, трябва да е съобразено с условията, посочени в член 20.
3. Преди да вземе решение в съответствие с параграф 2 от настоящия член относно сумата, за която е задължена схемата за гарантиране на депозити, Съветът за преструктуриране се консултира със съответния определен орган по смисъла на член 2, параграф 1, точка 18 от Директива 2014/49/ЕС, като отчита напълно неотложния характер на случая.
4. Ако отговарящите на условията депозити в институция в режим на преструктуриране са прехвърлени към друг субект посредством инструмента за продажба на стопанска дейност или инструмента „мостова институция“, вложителите нямат право на вземане съгласно Директива 2014/49/ЕС срещу схемата за гарантиране на депозити по отношение на частта от техните депозити в институцията в режим на преструктуриране, която не е била прехвърлена, ако размерът на прехвърлените средства е равен или по-голям от общия размер на гаранцията, предвиден в член 6 от посочената директива.
5. Независимо от параграфи 1 - 4, ако наличните финансови средства на определена схема за гарантиране на депозити се използват в съответствие с посочените разпоредби и впоследствие намалеят на по-малко от две трети от целевото равнище на схемата за гарантиране на депозити, редовната вноска към схемата за гарантиране на депозити се определя на ниво, което позволява постигането на целевото равнище в срок от шест години.
Задължението на схемата за гарантиране на депозити не трябва да е по-голямо от сума, равна на 50 % от нейното целево равнище съгласно член 10, параграф 2 от Директива 2014/49/ЕС.
При никакви обстоятелства участието на схемата за гарантиране на депозити съгласно настоящия регламент не трябва да надхвърля загубите, които тя би претърпяла при ликвидация чрез обичайното производство по несъстоятелност.
ДЯЛ VI
ДРУГИ РАЗПОРЕДБИ
Член 80
Привилегии и имунитети
По отношение на Съвета за преструктуриране и неговия персонал се прилага Протокол № 7 относно привилегиите и имунитетите на Европейския съюз, приложен към ДЕС и към ДФЕС.
Член 81
Езиков режим
1. По отношение на Съвета за преструктуриране се прилага Регламент № 1 на Съвета (23).
2. Съветът за преструктуриране взема решения относно своя вътрешен езиков режим.
3. Съветът за преструктуриране може да реши кои от официалните езици да се използват при изпращане на документи на институции или органи на Съюза.
4. Съветът за преструктуриране може да се договори с всеки национален орган за преструктуриране относно езика или езиците, на които да бъдат съставяни документите, които ще бъдат изпращани до националните органи за преструктуриране или от тях.
5. Преводаческите услуги, необходими за функционирането на Съвета за преструктуриране, се предоставят от Центъра за преводи на органите на Европейския съюз.
Член 82
Персонал
1. По отношение на персонала на Съвета за преструктуриране се прилагат Правилникът за длъжностните лица, Условията за работа, както и правилата, приети съвместно от институциите на Съюза за целите на прилагането им.
Чрез дерогация от първа алинея председателят, заместник-председателят и четиримата членове, посочени в член 43, параграф 1, буква б), трябва съответно да бъдат равнопоставени на заместник-председател, съдия и секретар на Съда във връзка с възнагражденията и пенсионната възраст, както е определено в Регламент № 422/67/ЕИО, № 5/67/Евратом на Съвета (24). За тях не се прилага максимална възраст за пенсиониране. За въпроси, които не са уредени от настоящия регламент или от Регламент № 422/67/ЕИО, № 5/67/Евратом, по аналогия се прилагат Правилникът за длъжностните лица и Условията за работа.
2. Съветът за преструктуриране, съгласувано с Комисията, приема необходимите мерки за прилагане в съответствие с разпоредбите, посочени в член 110 от Правилника за длъжностните лица.
3. По отношение на своя персонал Съветът за преструктуриране упражнява правомощията, които са предоставени на органа по назначаването съгласно Правилника за длъжностните лица, и на органа, оправомощен да сключва договори, съгласно Условията за работа.
Член 83
Обмен на персонал
1. Съветът за преструктуриране може да използва командировани национални експерти или друг персонал, който да не е нает от него самия.
2. На своя пленарна сесия Съветът за преструктуриране приема съответни решения за определяне на правила за обмена и командироването на служители между и от националните органи за преструктуриране към Съвета за преструктуриране.
3. Съветът за преструктуриране може да създава вътрешни екипи по преструктуриране, съставени от членове на неговия персонал и от служители на националните органи за преструктуриране, както и от наблюдатели от органите за преструктуриране на неучастващите държави членки, когато е целесъобразно.
4. Когато Съветът за преструктуриране създава вътрешни екипи по преструктуриране съгласно параграф 3 от настоящия член, той назначава координатори на тези екипи от членовете на своя персонал. Координаторите могат да бъдат поканени в съответствие с член 51, параграф 3 да участват като наблюдатели в заседанията на изпълнителните сесии на Съвета за преструктуриране, в които в съответствие с член 53, параграфи 3 и 4 участват членовете, определени от съответните държави членки.
Член 84
Вътрешни комитети
Съветът за преструктуриране може да създаде вътрешни комитети, които да му предоставят съвети и насоки за изпълнението на неговите функции съгласно настоящия регламент.
Член 85
Апелативна комисия
1. Съветът за преструктуриране създава Апелативна комисия за целите на вземането на решения по жалби, подадени в съответствие с параграф 3.
2. Апелативната комисия се състои от петима членове от държавите членки, които се ползват с висока репутация и притежават доказани съответни познания и професионален опит, включително опит в преструктурирането, на достатъчно високо равнище в областта на банковото дело или на други финансови услуги, с изключение на членове на действащия персонал на Съвета за преструктуриране, както и на действащия персонал на органите за преструктуриране или на други национални институции, органи, служби и агенции или такива на Съюза, участващи в изпълнението на задачите, възложени на Съвета за преструктуриране с настоящия регламент. Апелативната комисия трябва да разполага с достатъчно ресурси и експертен опит, за да предоставя експертни правни съвети относно законосъобразността на упражняването на правомощията от страна на Съвета за преструктуриране. Членовете на Апелативната комисия и двама заместници се назначават от Съвета за преструктуриране за срок от пет години, който може да бъде подновен еднократно, след покана за изразяване на интерес, публикувана в Официален вестник на Европейския съюз. Те не са обвързани от каквито и да било указания.
3. Всяко физическо или юридическо лице, включително орган за преструктуриране, може да обжалва решение на Съвета за преструктуриране по член 10, параграф 10, член 11, член 12, параграф 1, членове 38 - 41, член 65, параграф 3, член 71 и член 90, параграф 3, на което това лице е адресат или което засяга пряко и лично това лице.
Жалбата, заедно с изложение на основанията за нея, се подава писмено в Апелативната комисия в срок от шест седмици от датата, на която решението е съобщено на засегнатото лице или, при липса на такова съобщение, от деня, в който засегнатото лице е узнало за решението.
4. Апелативната комисия взема решение по жалбата в срок от един месец след нейното подаване.
Апелативната комисия взема решения с мнозинство от най-малко трима от своите петима членове.
5. Членовете на Апелативната комисия действат независимо и в обществен интерес. За тази цел те представят публична декларация за поети задължения и публична декларация за интереси, като посочват всеки пряк или косвен интерес, който би могъл да се счита за накърняващ тяхната независимост, или отсъствието на подобен интерес.
6. Жалбата, подадена съгласно параграф 3, няма суспензивен ефект.
Апелативната комисия обаче може да спре изпълнението на обжалваното решение, ако прецени, че обстоятелствата налагат това.
7. Ако жалбата е допустима, Апелативната комисия проверява дали тя е основателна. Апелативната комисия приканва страните в производството по обжалване да представят в определен срок становища по направени от нея уведомления или по бележки на другите страни в производството по обжалване. Страните в производството по обжалване имат право да правят устни изявления.
8. Апелативната комисия може да потвърди решението, взето от Съвета за преструктуриране, или да върне случая на последния. Съветът за преструктуриране е обвързан от решението на Апелативната комисия и приема изменено решение във връзка със съответния случай.
9. Решенията на Апелативната комисия са мотивирани и се съобщават на страните.
10. Апелативната комисия приема и оповестява публично своя процедурен правилник.
Член 86
Искове пред Съда
1. В съответствие с член 263 ДФЕС пред Съда може да бъде започнато производство за оспорване на решение на Апелативната комисия или, когато не съществува право на обжалване пред Апелативната комисия, на решение на Съвета за преструктуриране.
2. Държавите членки и институциите на Съюза, както и всяко физическо или юридическо лице, могат да започнат пред Съда производство срещу решения на Съвета за преструктуриране в съответствие с член 263 ДФЕС.
3. Ако Съветът за преструктуриране е задължен да предприеме действие и не изпълни задължението си, пред Съда може да бъде започнато производство във връзка с бездействието в съответствие с член 265 ДФЕС.
4. Съветът за преструктуриране взема необходимите мерки за изпълнение на решението на Съда.
Член 87
Отговорност на Съвета за преструктуриране
1. Договорната отговорност на Съвета за преструктуриране се урежда от правото, приложимо по отношение на съответния договор.
2. Съдът е компетентен да се произнася по спорове въз основа на арбитражни клаузи, съдържащи се в договори, сключен от Съвета за преструктуриране.
3. Когато става въпрос за извъндоговорна отговорност, Съветът за преструктуриране, като действа в съответствие с общите принципи на правото относно отговорността на публичните органи на държавите членки, поправя всякакви вреди, причинени от него или от членове на неговия персонал при изпълнението на техните задължения, по-специално във връзка с функциите за преструктуриране, включително действия и бездействия в подкрепа на чуждестранни процедури за преструктуриране.
4. Съветът за преструктуриране дължи на национален орган за преструктуриране обезщетение за вредите, чието плащане от страна на този орган е постановено от национален съд, или които той, съгласувано със Съвета за преструктуриране, е поел задължение да плати вследствие на уреждане на спор по взаимно съгласие, като тези вреди произтичат от действие или бездействие на този национален орган за преструктуриране в хода на преструктуриране съгласно настоящия регламент на субекти и групи по член 7, параграф 2 и на субекти и групи по член 7, параграф 4, буква б) и параграф 5, когато са изпълнени условията за прилагане на посочените параграфи, или съгласно член 7, параграф 3, втора алинея. Това задължение не се прилага в случаите, когато действието или бездействието представлява нарушение на настоящия регламент, на друга разпоредба на правото на Съюза, на решение на Съвета за преструктуриране, на Съвета или на Комисията, като нарушението е извършено умишлено или при явна и сериозна грешка в преценката.
5. Съдът е компетентен по всеки спор, свързан с параграфи 3 и 4. Правото да се започне производство по въпроси в областта на извъндоговорната отговорност се погасява след изтичането на срок от пет години от настъпването на събитието, което го поражда.
6. Личната отговорност на членовете на персонала към Съвета за преструктуриране се урежда от разпоредбите, съдържащи се в Правилника за длъжностните лица или Условията за работа, приложими за тях.
Член 88
Професионална тайна и обмен на информация
1. По отношение на членовете на Съвета за преструктуриране, заместник-председателят, членовете на Съвета за преструктуриране, посочени в член 43, параграф 1, буква б), членовете на персонала на Съвета за преструктуриране, служителите на обменни начала или командированите служители от участващите държави членки, изпълняващи задължения по преструктуриране, се прилагат изискванията за професионална тайна съгласно член 339 ДФЕС и съответните разпоредби от законодателството на Съюза дори след прекратяване изпълнението на техните задължения. По-специално за тях се прилага забрана да разкриват поверителна информация, получена в хода на техните професионални дейности или от компетентен орган, или от орган за преструктуриране във връзка с функциите им съгласно настоящия регламент, на което и да е лице или орган - освен ако тази информация се разкрива при упражняването на функциите им по настоящия регламент или е в съкратена или обобщена форма, така че субектите по член 2 да не могат да бъдат идентифицирани, или когато тази информация се разкрива с изричното и предварително съгласие на органа или субекта, който я е предоставил.
Информацията, за която се прилагат изискванията за професионална тайна, не може да се разкрива на друг частен или публичен субект, освен ако разкриването ѝ е необходимо за целите на съдебно производство.
Тези изисквания се прилагат и към потенциални купувачи, с които е установена връзка с цел подготовка на преструктурирането на субект съгласно член 13, параграф 3.
2. Съветът за преструктуриране гарантира, че спрямо лица, които предоставят пряко или косвено, постоянно или временно каквито и да е услуги, свързани с изпълнението на неговите задачи, включително длъжностни лица на Съвета за преструктуриране или други лица, оправомощени от него или назначени от националните органи за преструктуриране да извършват проверки на място, се прилагат изисквания за професионална тайна, равностойни на посочените в параграф 1.
3. Изискванията за професионална тайна, посочени в параграф 1, се прилагат и за наблюдателите, които присъстват на заседанията на Съвета за преструктуриране, и за наблюдателите от неучастващи държави членки, които участват във вътрешни екипи по преструктуриране в съответствие с член 83, параграф 3.
4. Съветът за преструктуриране предприема необходимите мерки, за да гарантира безопасната работа с поверителната информация и безопасната обработка на такава информация.
5. Преди да бъде разкрита каквато и да било информация, Съветът за преструктуриране гарантира, че тя не съдържа поверителна информация, по-специално като оценява последиците, които разкриването ѝ би могло да има за обществения интерес по отношение на финансовата, паричната или икономическата политика, за търговските интереси на физически и юридически лица, както и за целите на инспекциите, разследванията и одитите. Процедурата за проверка на последиците от разкриване на информация включва извършването на конкретна оценка на последиците от всяко разкриване на съдържанието и данните на плановете за преструктуриране, посочени в членове 8 и 9, на резултатите от оценките, извършени съгласно член 10, или на схемата за преструктуриране, посочена в член 18.
6. Настоящият член не възпрепятства Съвета за преструктуриране, Съвета, Комисията, ЕЦБ, националните органи за преструктуриране или националните компетентни органи, включително техните служители и експерти, да обменят информация помежду си и с компетентни министерства, централни банки, схеми за гарантиране на депозити, схеми за обезщетяване на инвеститорите, органи, отговарящи за обичайното производство по несъстоятелност, органи за преструктуриране и компетентни органи на неучастващите държави членки, ЕБО или, при спазване на член 33, органите на трети държави, които изпълняват функции, равностойни на тези на орган за преструктуриране, или при спазване на строги изисквания за поверителност - с потенциален купувач за целите на планирането и изпълнението на действие по преструктуриране.
Член 89
Защита на данните
Настоящият регламент не засяга задълженията на държавите членки по Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (25), свързани с обработването на лични данни от тяхна страна, нито задълженията на Съвета за преструктуриране, Съвета или Комисията във връзка с обработването от тяхна страна на лични данни съгласно Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета (26) в рамките на изпълнението на отговорностите им.
Член 90
Достъп до документи
1. Регламент (ЕО) № 1049/2001 на Европейския парламент и на Съвета (27) се прилага по отношение на документите, съхранявани от Съвета за преструктуриране.
2. В рамките на шест месеца от датата на първото си заседание Съветът за преструктуриране приема практическите мерки за прилагане на Регламент (ЕО) № 1049/2001.
3. Решения, взети от Съвета за преструктуриране съгласно член 8 от Регламент (ЕО) № 1049/2001, могат да бъдат обжалвани пред Европейския омбудсман или в производства пред Съда, след обжалване пред Апелативната комисия по член 85 от настоящия регламент, ако е приложимо, в съответствие с условията, предвидени съответно в членове 228 и 263 ДФЕС.
4. Лицата, по отношение на които се прилага дадено решение на Съвета за преструктуриране, имат право на достъп до съответната преписка на Съвета за преструктуриране, като се зачита законният интерес на други лица за опазване на техните търговски тайни. Правото на достъп до преписката не включва достъп до поверителна информация или вътрешни подготвителни документи на Съвета за преструктуриране.
Член 91
Правила за сигурност относно защитата на класифицирана информация и некласифицирана чувствителна информация
Съветът за преструктуриране прилага принципите за сигурност, съдържащи се в правилата за сигурност на Комисията във връзка със защитата на класифицирана информация на ЕС и некласифицирана чувствителна информация, установени в приложението към Решение 2001/844/ЕО, ЕОВС, Евратом на Комисията (28). Прилагането на принципите за сигурност включва прилагане на разпоредбите за обмена, обработката и съхранението на такава информация.
Член 92
Сметна палата
1. Сметната палата изготвя специален доклад за всеки 12-месечен период, считано от 1 април всяка година.
2. Във всеки доклад се преценява доколко:
а)
са отчетени в достатъчна степен съображенията за икономии, ефикасност и ефективност при използването на Фонда, по-специално необходимостта да се сведе до минимум използването на Фонда;
б)
е била ефективна и стриктна оценката на помощта от Фонда.
3. Всеки доклад по параграф 1 се представя в срок от шест месеца, считано от края на периода, за който се отнася докладът.
4. След разглеждане на окончателните отчети, изготвени от Съвета за преструктуриране в съответствие с член 63, в срок до 1 декември след приключването на всяка финансова година Сметната палата изготвя доклад, в който излага своите констатации. Сметната палата докладва по-специално за всички условни задължения (на Съвета за преструктуриране, на Съвета, на Комисията или на друг орган), възникнали в резултат на изпълнението на задачите на Съвета за преструктуриране, Съвета и Комисията съгласно настоящия регламент.
5. Европейският парламент и Съветът могат да поискат от Сметната палата да разгледа всякакви други въпроси, попадащи в обхвата на тяхната компетентност съгласно член 287, параграф 4 ДФЕС.
6. Докладите, посочени в параграфи 1 и 4, се изпращат на Съвета за преструктуриране, Европейския парламент, Съвета и Комисията и незабавно се оповестяват публично.
7. В срок от два месеца от датата, на която е оповестен публично всеки доклад по параграф 1, Комисията представя подробен писмен отговор, който се оповестява публично.
В срок от два месеца от датата, на която е оповестен публично всеки доклад по параграф 4, Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията представят поотделно подробен писмен отговор, който също се оповестява публично.
8. Сметната палата разполага с правомощието да получава от Съвета за преструктуриране, Съвета и Комисията всяка информация, необходима за изпълнението на задълженията, възложени ѝ съгласно настоящия член. Съветът за преструктуриране, Съветът и Комисията предоставят всякаква поискана от тях информация в срока, определен от Сметната палата.
ЧАСТ IV
ИЗПЪЛНИТЕЛНИ ПРАВОМОЩИЯ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 93
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Делегирането на правомощия, посочено в член 19, параграф 8, член 65, параграф 5, член 69, параграф 5, член 71, параграф 3 и член 75, параграф 4, се предоставя за неопределен срок, считано от съответните дати, посочени в член 99.
3. Комисията осигурява съответствието между делегираните актове, приети съгласно настоящия регламент, и делегираните актове, приети съгласно Директива 2014/59/ЕС.
4. Делегирането на правомощия, посочено в член 19, параграф 8, член 65, параграф 5, член 69, параграф 5, член 71, параграф 3 и член 75, параграф 4, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
5. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
6. Делегиран акт, приет съгласно член 19, параграф 8, член 65, параграф 5, член 69, параграф 5, член 71, параграф 3 и член 75, параграф 4, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от три месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с три месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
7. Комисията не приема делегирани актове, когато времето за парламентарния контрол, упражняван от Европейския парламент, е намалено поради прекъсване в упражняването на функциите му до по-малко от пет месеца, включително с удължаването.
Член 94
Преглед
1. До 31 декември 2018 г., а впоследствие - на всеки три години, Комисията публикува доклад за прилагането на настоящия регламент, в който се отделя специално внимание на наблюдението на потенциалното му въздействие върху безпрепятственото функциониране на вътрешния пазар. В този доклад се прави оценка на:
а)
функционирането на ЕМП, неговата разходна ефективност и въздействието от неговата дейност в областта на преструктурирането върху интересите на Съюза като цяло и върху единството и целостта на вътрешния пазар за финансови услуги, включително възможното му въздействие върху структурите на националните банкови системи в Съюза, в сравнение с други банкови системи, и по отношение на ефективността на договореностите за сътрудничество и обмен на информация в рамките на ЕМП, между ЕМП и ЕНМ, както и между ЕМП и националните органи за преструктуриране и компетентните органи и органите за преструктуриране на неучастващите държави членки, по-специално като се оценява дали:
i)
е необходимо функциите, възложени съгласно настоящия регламент на Съвета за преструктуриране, Съвета и Комисията, да бъдат упражнявани изключително от независима институция на Съюза, и ако е така, дали са необходими изменения на съответните разпоредби, включително на равнището на първичното право;
ii)
е подходящо сътрудничеството между ЕМП, ЕНМ, ЕССР, ЕБО, ЕОЦКП и ЕОЗППО и другите органи, които са част от ЕСФН;
iii)
инвестиционният портфейл в съответствие с член 75 е съставен от стабилни и диверсифицирани активи;
iv)
е прекъсната връзката между държавния дълг и банковия риск;
v)
са подходящи правилата за управление, включително разпределението на задачите в рамките на Съвета за преструктуриране и съдържанието на правилата за гласуване на изпълнителните и пленарните сесии на Съвета за преструктуриране, както и отношенията му с Комисията и със Съвета;
vi)
е подходяща основата за определяне на целевото равнище на Фонда, и по-специално дали би било по-подходящо за основа да се използват гарантираните депозити или общата стойност на задълженията и дали следва да бъде определен минимален абсолютен размер за Фонда, за да се предотврати нестабилността в потока от финансови средства към Фонда и да се осигури стабилно и достатъчно финансиране на Фонда във времето;
vii)
е необходимо да се промени целевото равнище, установено за Фонда, и размера на вноските, за да се осигурят равнопоставени условия на конкуренция в рамките на Съюза;
б)
ефективността на мерките във връзка с независимостта и отчетността;
в)
взаимодействието между Съвета за преструктуриране и ЕБО;
г)
взаимодействието между Съвета за преструктуриране и националните органи за преструктуриране на неучастващи държави членки и въздействието на ЕМП върху тези държави членки, както и взаимодействието между Съвета за преструктуриране и съответните органи за преструктуриране на трети държави по смисъла на определението в член 2, параграф 1, точка 90 от Директива 2014/59/ЕС;
д)
необходимостта да се предприемат стъпки за хармонизиране на производствата по несъстоятелност за проблемни институции.
2. Докладът се представя на Европейския парламент и на Съвета. Когато е целесъобразно, Комисията придружава доклада с предложения.
3. При прегледа на Директива 2014/59/ЕС Комисията се приканва да направи преглед и на настоящия регламент, ако е целесъобразно.
Член 95
Изменение на Регламент (ЕС) № 1093/2010
Регламент (ЕС) № 1093/2010 се изменя, както следва:
1)
В член 4 точка 2 се заменя със следното:
„2)
„компетентни органи“ означава:
i)
компетентните органи съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 40 от Регламент (ЕС) № 575/2013, включително Европейската централна банка по отношение на въпросите, свързани със задачите, възложени ѝ съгласно Регламент (ЕС) № 1024/2013, и в Директива 2007/64/ЕО, както и посочените в Директива 2009/110/ЕО;
ii)
по отношение на директиви 2002/65/ЕО и 2005/60/ЕО - органите, компетентни за осигуряване на спазването на изискванията на тези директиви от страна на кредитните и финансовите институции;
iii)
по отношение на схемите за гарантиране на депозити - органите, които управляват схемите за гарантиране на депозити съгласно Директива 2014/49/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (29) или, когато дейността на схемите за гарантиране на депозити се управлява от частно дружество - публичният орган, отговарящ за надзора върху тези схеми съгласно посочената директива; и
iv)
по отношение на Директива 2014/59/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (30) и Регламент (ЕС) № 806/2014 на Европейския парламент и на Съвета (31) - органите за преструктуриране съгласно определението в член 3 от Директива 2014/59/ЕС, Единният съвет за преструктуриране, създаден с Регламент (ЕС) № 806/2014, и Съветът и Комисията - при предприемане на действия съгласно член 18 от Регламент (ЕС) № 806/2014, освен ако те упражняват правомощия, във връзка с които разполагат със свобода на преценка, или вземат решения по политики.
(29) Директива 2014/49/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 16 април 2014 г. относно схемите за гарантиране на депозити (ОВ L 173, 12.6.2014 г., стр. 149)." 						
(30) Директива 2014/59/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 15 май 2014 г. за създаване на рамка за възстановяване и преструктуриране на кредитни институции и инвестиционни посредници и за изменение на Директива 82/891/ЕИО на Съвета и директиви 2001/24/ЕО, 2002/47/ЕО, 2004/25/ЕО, 2005/56/ЕО, 2007/36/ЕО, 2011/35/ЕС, 2012/30/ЕС и 2013/36/ЕС и на регламенти (ЕС) № 1093/2010 и (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета (ОВ L 173, 12.6.2014 г., стр. 190)." 						
(31) Регламент (ЕС) № 806/2014 на Европейския парламент и на Съвета от 15 юли 2014 г. за установяването на еднообразни правила и еднообразна процедура за преструктурирането на кредитни институции и някои инвестиционни посредници в рамките на Единния механизъм за преструктуриране и Единния фонд за преструктуриране на банки, и за изменение на Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (ОВ L 225, 30.7.2014 г., стр. 1).“" 						
2)
В член 25 се вмъква следният параграф:
„1а. Органът може да организира и извършва партньорски проверки на обмена на информация и на съвместните дейности на Съвета за преструктуриране по Регламент (ЕС) № 806/2014 и националните органи за преструктуриране на държави членки, които не участват в Единния механизъм за преструктуриране, при преструктурирането на трансгранични групи с цел засилване на ефективността и последователността на резултатите. За тази цел Органът разработва методики, позволяващи обективна оценка и сравнение.“
3)
В член 40, параграф 6 се добавя следната алинея:
„За целите на действията, попадащи в обхвата на Директива 2014/59/ЕС, председателят на Единния съвет за преструктуриране е наблюдател в Съвета на надзорниците.“
Член 96
Замяна на националните механизми за финансиране на преструктурирането
От началната дата на прилагане, посочена в член 99, параграфи 2 и 6 от настоящия регламент, Фондът се смята за механизъм за финансиране на преструктурирането на участващите държави членки съгласно членове 99-109 от Директива 2014/59/ЕС.
Член 97
Споразумение за седалището и условия за работа
1. Необходимите разпоредби относно установяването на Съвета за преструктуриране в държавата членка, в която се намира седалището му, и помещенията, които тя трябва да предостави, както и специалните приложими в нея правила по отношение на председателя, членовете на Съвета за преструктуриране, действащ на пленарна сесия, членовете на персонала на Съвета за преструктуриране и членовете на техните семейства, се определят в споразумение за седалището между Съвета за преструктуриране и приемащата държава членка, сключено след получаване на одобрение на пленарна сесия на Съвета за преструктуриране, но не по-късно от 20 август 2016 г.
2. Приемащата държава членка на Съвета за преструктуриране, в която се намира седалището му, осигурява възможно най-добри условия, за да се обезпечи правилното му функциониране, включително многоезиково училищно обучение с европейска насоченост и подходящи транспортни връзки.
Член 98
Начало на дейността на Съвета за преструктуриране
1. Съветът за преструктуриране трябва да стане напълно оперативен до 1 януари 2015 г.
2. Комисията отговаря за създаването и първоначалното функциониране на Съвета за преструктуриране, докато той не изгради оперативния капацитет, необходим за изпълнението на неговия бюджет. За тази цел:
а)
до поемането на задълженията от страна на председателя след назначаването му от Съвета в съответствие с член 56, Комисията може да определи длъжностно лице от Комисията, което да действа като временно изпълняващ длъжността председател и да изпълнява възложените на председателя задължения;
б)
чрез дерогация от член 50, параграф 1, буква л) и до приемането на решението, посочено в член 50, параграф 3, временно изпълняващият длъжността председател упражнява правомощията на органа по назначаването;
в)
Комисията може да предложи съдействие на Съвета за преструктуриране, по-специално чрез командироването на свои длъжностни лица за осъществяване на дейностите на агенцията под ръководството на временно изпълняващия длъжността председател или на председателя.
3. Временно изпълняващият длъжността председател може да разрешава всички плащания, гарантирани с предвидени в бюджета на Съвета за преструктуриране бюджетни кредити, и може да сключва договори, включително договори за наемане на персонал.
Член 99
Влизане в сила
1. Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
2. Освен в случаите, предвидени в параграфи 3 - 5, настоящият регламент се прилага от 1 януари 2016 г.
3. Чрез дерогация от параграф 2 от настоящия член, разпоредбите, свързани с правомощията на Съвета за преструктуриране да събира информация и да си сътрудничи с националните органи за преструктуриране за изготвянето на планове за преструктуриране в съответствие с членове 8 и 9, както и всички други свързани с това разпоредби се прилагат от 1 януари 2015 г.
4. Чрез дерогация от параграф 2 от настоящия член, членове 1 - 4, 6, 30, 42 - 48 и 49, член 50, параграф 1, букви а), б) и ж) - п), член 50, параграф 3, член 51, член 52, параграфи 1 и 4, член 53, параграфи 1 и 2, членове 56 - 59, 61 - 66, 80 - 84, 87 - 95 и 97 и 98 се прилагат от 19 август 2014 г.
5. Чрез дерогация от параграф 2 от настоящия член, член 69, параграф 5, член 70, параграфи 6 и 7 и член 71, параграф 3, с които на Съвета се предоставя правомощието да приема актове за изпълнение, а на Комисията - да приема делегирани актове, се прилагат от 1 ноември 2014 г.
6. Считано от 1 януари 2015 г., Съветът за преструктуриране представя на Европейския парламент, Съвета и Комисията месечен доклад, одобрен на неговата пленарна сесия, относно това дали са изпълнени условията за прехвърляне на вноски към Фонда.
Считано от 1 декември 2015 г., когато от тези доклади е видно, че не са изпълнени условията за прехвърляне на вноски към Фонда, прилагането на разпоредбите, посочени в параграф 2, се отлага всеки път с по един месец. Съветът за преструктуриране всеки път представя нов доклад в края на този месец.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Страсбург на 15 юли 2014 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 806/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Ιουλίου 2014
περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010
TO EΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Τις τελευταίες δεκαετίες, η Ένωση πραγματοποίησε πρόοδο προς τη δημιουργία μιας εσωτερικής αγοράς για τις τραπεζικές υπηρεσίες. Μια καλύτερα ενοποιημένη εσωτερική αγορά για τις υπηρεσίες αυτές έχει ουσιαστική σημασία για την οικονομική ανάπτυξη στην Ένωση και την επαρκή χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας. Ωστόσο, η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση κατέδειξε ότι η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς σε αυτόν τον τομέα απειλείται και ότι υπάρχει αυξανόμενος κίνδυνος χρηματοπιστωτικού κατακερματισμού. Αυτό αποτελεί πηγή σοβαρής ανησυχίας σε μία εσωτερική αγορά όπου οι τράπεζες πρέπει να μπορούν να αναπτύσσουν σημαντικές διασυνοριακές δραστηριότητες. Η ρευστότητα των διατραπεζικών αγορών έχει περιοριστεί και οι διασυνοριακές τραπεζικές δραστηριότητες μειώνονται λόγω του φόβου μετάδοσης, και της έλλειψης εμπιστοσύνης στα άλλα εθνικά τραπεζικά συστήματα και στην ικανότητα των κρατών μελών να στηρίζουν τις τράπεζες.
(2)
Οι αποκλίσεις στους εθνικούς κανόνες εξυγίανσης των κρατών μελών και στις αντίστοιχες διοικητικές πρακτικές και η απουσία ενιαίας διαδικασίας λήψης αποφάσεων σε ό, τι αφορά την εξυγίανση στην τραπεζική ένωση, συμβάλλουν σε αυτή την έλλειψη εμπιστοσύνης στα άλλα εθνικά τραπεζικά συστήματα και στην αστάθεια της αγοράς, εφόσον δεν εξασφαλίζουν βεβαιότητα και προβλεψιμότητα ως προς τα πιθανά αποτελέσματα της χρεοκοπίας μιας τράπεζας.
(3)
Τα διαφορετικά κίνητρα και πρακτικές των κρατών μελών όσον αφορά τη μεταχείριση των πιστωτών των υπό εξυγίανση τραπεζών και τα μέτρα διάσωσης προβληματικών τραπεζών με χρήματα των φορολογουμένων έχουν ιδίως αντίκτυπο στην αντίληψη για τον πιστωτικό κίνδυνο, την οικονομική ευρωστία και τη φερεγγυότητα των τραπεζών τους, δημιουργώντας άνισους όρους ανταγωνισμού. Αυτό υπονομεύει την εμπιστοσύνη του κοινού στον τραπεζικό τομέα και παρακωλύει την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά διότι το χρηματοδοτικό κόστος θα ήταν χαμηλότερο αν δεν υπήρχαν τέτοιες διαφορές στις πρακτικές των κρατών μελών.
(4)
Αποκλίσεις στους εθνικούς κανόνες εξυγίανσης των διαφόρων κρατών μελών και στις αντίστοιχες διοικητικές πρακτικές μπορούν να οδηγήσουν σε υψηλότερο κόστος δανεισμού για τις τράπεζες και τους πελάτες, αποκλειστικά και μόνο λόγω του τόπου εγκατάστασής τους και ανεξάρτητα από την πραγματική πιστοληπτική τους ικανότητα. Οι πελάτες των τραπεζών σε ορισμένα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν επιπλέον υψηλότερα επιτόκια δανεισμού σε σχέση με τους πελάτες των τραπεζών σε άλλα κράτη μέλη, ανεξάρτητα από την πιστοληπτική τους ικανότητα.
(5)
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 18ης Οκτωβρίου 2012 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «η οικονομική και νομισματική ένωση, υπό το πρίσμα των βασικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει, χρειάζεται ενίσχυση προκειμένου να εξασφαλίσει καλές οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες διαβίωσης, καθώς και σταθερότητα και διαρκή ευημερία», και ότι «η διαδικασία που οδηγεί σε μεγαλύτερη εμβάθυνση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης πρέπει να οικοδομηθεί πάνω στο θεσμικό και νομικό πλαίσιο της Ένωσης, να χαρακτηρίζεται από ειλικρίνεια και διαφάνεια προς τα κράτη μέλη που δεν χρησιμοποιούν το ευρώ και να εφαρμόζεται με σεβασμό προς την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς». Για τον σκοπό αυτό συγκροτείται μια τραπεζική ένωση, στηριζόμενη σε ένα ολοκληρωμένο και διεξοδικό ενιαίο σύνολο κανόνων για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες στο σύνολο της εσωτερικής αγοράς. Η διαδικασία συγκρότησης της τραπεζικής ένωσης χαρακτηρίζεται από ειλικρίνεια και διαφάνεια έναντι των μη συμμετεχόντων κρατών μελών και από σεβασμό προς την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς.
(6)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμά του της 7ης Ιουλίου 2010 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τη διαχείριση της διασυνοριακής κρίσης στον τραπεζικό τομέα ζήτησε από την Επιτροπή να υποβάλει «βάσει του άρθρου 50 και του άρθρου 114 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μία ή περισσότερες νομοθετικές προτάσεις σχετικά με ένα ενωσιακό πλαίσιο διαχείρισης κρίσεων, ένα ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας της ΕΕ και μια μονάδα εξυγίανσης» και, στο ψήφισμά του της 20ής Νοεμβρίου 2012 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την έκθεση των προέδρων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωομάδας «Προς μια ουσιαστική οικονομική και νομισματική ένωση», δήλωσε ότι «η διάλυση του φαύλου κύκλου των αρνητικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ κρατών, τραπεζών και της πραγματικής οικονομίας είναι κρίσιμη για την ομαλή λειτουργία της ΟΝΕ» και τόνισε ότι «υφίσταται επείγουσα ανάγκη για πρόσθετα και μεγάλης εμβέλειας μέτρα προκειμένου να επιλυθεί η κρίση στον τραπεζικό τομέα», «με στόχο την υλοποίηση μιας πλήρως λειτουργικής ευρωπαϊκής τραπεζικής ένωσης», εξασφαλίζοντας παράλληλα «την αδιάλειπτη ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και την ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων».
(7)
Ως πρώτο βήμα προς μια τραπεζική ένωση, ο ενιαίος εποπτικός μηχανισμός (ΕΕΜ) που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου (4) διασφαλίζει ότι η πολιτική της Ένωσης σχετικά με την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων τίθεται σε εφαρμογή με συνοχή και αποτελεσματικότητα, ότι το ενιαίο εγχειρίδιο κανόνων για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες εφαρμόζεται κατά τον ίδιο τρόπο στα κράτη μέλη της ευρωζώνης και στα εκτός ευρωζώνης κράτη μέλη που επιλέγουν να συμμετάσχουν στον ΕΕΜ (συμμετέχοντα κράτη μέλη) και ότι τα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα υπόκεινται σε εποπτεία ύψιστης ποιότητας.
(8)
Οι μηχανισμοί εξυγίανσης αυξημένης αποτελεσματικότητας αποτελούν θεμελιώδες εργαλείο για την αποφυγή των βλαπτικών επιπτώσεων που είχαν στο παρελθόν οι χρεοκοπίες των τραπεζών.
(9)
Όσο οι κανόνες εξυγίανσης, οι πρακτικές και οι προσεγγίσεις επιμερισμού των βαρών εξακολουθούν να ρυθμίζονται σε εθνικό επίπεδο και οι χρηματοοικονομικοί πόροι που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση της εξυγίανσης συγκεντρώνονται και δαπανώνται σε εθνικό επίπεδο, η εσωτερική αγορά θα παραμένει κατακερματισμένη. Επιπλέον, οι εθνικές εποπτικές αρχές διαθέτουν ισχυρά κίνητρα για ελαχιστοποίηση των δυνητικών επιπτώσεων της τραπεζικής κρίσης στην οικεία εθνική οικονομία, θεσπίζοντας μονομερή δράση για την οριοθέτηση των τραπεζικών πράξεων, για παράδειγμα περιορίζοντας τις ενδοομιλικές μεταβιβάσεις και τη χορήγηση δανείων ή επιβάλλοντας μεγαλύτερη ρευστότητα και κεφαλαιακές απαιτήσεις σε θυγατρικές υπό τη δικαιοδοσία τους για ενδεχομένως προβληματικές μητρικές επιχειρήσεις. Αυτό περιορίζει τις διασυνοριακές δραστηριότητες των τραπεζών και δημιουργεί κατά συνέπεια εμπόδια στην άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών και νοθεύει τον ανταγωνισμό στην εσωτερική αγορά. Τα διαφιλονικούμενα ζητήματα μεταξύ χώρας καταγωγής και χώρας υποδοχής, μολονότι αντιμετωπίζονται στο πλαίσιο του ΕΕΜ και της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), ενδέχεται ωστόσο να μειώσουν την αποτελεσματικότητα των διασυνοριακών διαδικασιών εξυγίανσης.
(10)
Για να αντιμετωπιστούν αυτά τα ζητήματα χρειάστηκε να προωθηθεί η ενοποίηση του πλαισίου εξυγίανσης για τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων («ιδρύματα»), ώστε να ενισχυθεί η Ένωση, να αποκατασταθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα και να τεθούν οι βάσεις της οικονομικής ανάκαμψης. Η οδηγία 2014/59/ΕΕ αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την εναρμόνιση των κανόνων περί εξυγιάνσεως τραπεζών σε ολόκληρη την Ένωση και προβλέπει τη συνεργασία των αρχών εξυγίανσης κατά την πτώχευση διασυνοριακών τραπεζών. Ωστόσο, η εν λόγω οδηγία θεσπίζει κανόνες ελάχιστης εναρμόνισης και δεν οδηγεί στη λήψη αποφάσεων σε κεντρικό επίπεδο στον τομέα της εξυγίανσης. Προβλέπει κυρίως κοινά εργαλεία εξυγίανσης και εξουσίες εξυγίανσης για τις εθνικές αρχές κάθε κράτους μέλους, αλλά τους αφήνει διακριτική ευχέρεια σε ό, τι αφορά την εφαρμογή των εργαλείων και τη χρήση των εθνικών χρηματοδοτικών ρυθμίσεων προς υποστήριξη της διαδικασίας εξυγίανσης. Αυτό εξασφαλίζει στις αρχές τα εργαλεία για να παρεμβαίνουν έγκαιρα και γρήγορα σε ένα μη υγιές ή υπό πτώχευση ίδρυμα, προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχεια των κρίσιμων χρηματοπιστωτικών και οικονομικών λειτουργιών του και παράλληλα να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις της πτώχευσης του ιδρύματος στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Παρόλο που αναθέτει ρυθμιστικά και διαμεσολαβητικά καθήκοντα στην Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) («ΕΑΤ»), που ιδρύθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), η οδηγία 2014/59/ΕΕ δεν αποφεύγει εντελώς τη λήψη, από τα κράτη μέλη, χωριστών και πιθανόν αντιφατικών αποφάσεων όσον αφορά την εξυγίανση διασυνοριακών ομίλων, οι οποίες ενδέχεται να επηρεάσουν το συνολικό κόστος της εξυγίανσης. Εξάλλου, δεδομένου ότι προβλέπει εθνικές χρηματοδοτικές ρυθμίσεις, δεν περιορίζει επαρκώς την εξάρτηση των τραπεζών από τη στήριξη από εθνικούς προϋπολογισμούς και δεν εμποδίζει αποτελεσματικά τις διαφορετικές προσεγγίσεις από τα κράτη μέλη σε ό, τι αφορά τη χρήση των ρυθμίσεων χρηματοδότησης.
(11)
Για τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, στο πλαίσιο του Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης (ΕΜΕ), δημιουργείται μια κεντρική εξουσία εξυγίανσης η οποία και ανατίθεται στο Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης που συγκροτείται με τον παρόντα κανονισμό («το Συμβούλιο Εξυγίανσης») και στις εθνικές αρχές εξυγίανσης. Η δημιουργία αυτή αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας εναρμόνισης στον τομέα της εξυγίανσης, όπως υλοποιείται μέσω της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και του συνόλου ομοιόμορφων κανόνων εξυγίανσης που ορίζει ο παρών κανονισμός. Η ομοιόμορφη εφαρμογή του καθεστώτος εξυγίανσης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα ενισχυθεί με την ανάθεσή του σε μια κεντρική αρχή, όπως είναι ο ΕΜΕ. Επιπλέον, ο ΕΜΕ συναρθρώνεται με τη διαδικασία εναρμόνισης στον τομέα της προληπτικής εποπτείας, η οποία υλοποιείται με τη σύσταση της ΕΑΤ, με το ενιαίο εγχειρίδιο κανόνων για την προληπτική εποπτεία (κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) και οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8)) και, στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, με τη συγκρότηση του ΕΕΜ, ο οποίος έχει επιφορτισθεί με την εφαρμογή των ενωσιακών κανόνων προληπτικής εποπτείας. Η εποπτεία και η εξυγίανση συνιστούν συμπληρωματικές πτυχές της εγκαθίδρυσης της εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, και η εφαρμογή τους στο ίδιο επίπεδο θεωρείται αλληλεξαρτώμενη.
(12)
Η εξασφάλιση αποτελεσματικών αποφάσεων εξυγίανσης για τα προβληματικές τράπεζες εντός της Ένωσης, καθώς και ό, τι αφορά τη χρήση κονδυλίων που διατίθενται σε επίπεδο Ένωσης, έχει ζωτική σημασία για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Εντός της εσωτερικής αγοράς, η πτώχευση τραπεζών σε ένα κράτος μέλος μπορεί να επηρεάσει τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ολόκληρης της Ένωσης. Η διασφάλιση αποτελεσματικών και ενιαίων κανόνων εξυγίανσης και ισότιμων όρων χρηματοδότησης σε όλα τα κράτη μέλη είναι προς το συμφέρον όχι μόνο των κρατών μελών στα οποία λειτουργούν οι τράπεζες, αλλά και όλων των κρατών μελών γενικά, ως μέσο διατήρησης ισότιμων όρων ανταγωνισμού και βελτίωσης της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς. Τα τραπεζικά συστήματα στην εσωτερική αγορά είναι σε μεγάλο βαθμό διασυνδεδεμένα, οι όμιλοι τραπεζών είναι διεθνείς και τα ιδρύματα διαθέτουν μεγάλο ποσοστό αλλοδαπών στοιχείων ενεργητικού. Ελλείψει του ΕΜΕ, οι κρίσεις των τραπεζών στα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΕΕΜ θα είχαν ισχυρότερες αρνητικές συστημικές επιπτώσεις και στα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη. Με τη δημιουργία ΕΜΕ θα εξασφαλιστεί μια ουδέτερη προσέγγιση όσον αφορά τη μεταχείριση των προβληματικών τραπεζών και, ως εκ τούτου, θα αυξηθεί η σταθερότητα των τραπεζών των συμμετεχόντων κρατών μελών και θα αποτραπούν οι δευτερογενείς επιπτώσεις των κρίσεων στα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη και, με τον τρόπο αυτό, θα διευκολυνθεί η λειτουργία του συνόλου της εσωτερικής αγοράς. Οι μηχανισμοί συνεργασίας για ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα τόσο σε συμμετέχοντα όσο και σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη πρέπει να είναι σαφείς και να μην εισάγουν διακρίσεις, άμεσα ή έμμεσα, κατά κρατών μελών ή ομάδας κρατών μελών ως τόπου παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.
(13)
Προκειμένου να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στον τραπεζικό κλάδο και η αξιοπιστία του, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) προβαίνει σε ενδελεχή αξιολόγηση των ισολογισμών όλων των τραπεζών που υπόκεινται σε άμεση εποπτεία. Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να παρέχει διαβεβαίωση σε όλους τους ενδιαφερομένους ότι οι τράπεζες που υπάγονται στον ΕΕΜ και συνεπώς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ενιαίου μηχανισμού εξυγίανσης (ΕΜΕ) είναι θεμελιωδώς υγιείς και αξιόπιστες.
(14)
Μετά τη σύσταση του ΕΕΜ, με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 σύμφωνα με τον οποίο οι τράπεζες των συμμετεχόντων κρατών μελών εποπτεύονται είτε σε κεντρικό επίπεδο από την ΕΚΤ είτε από τις εθνικές αρμόδιες αρχές στο πλαίσιο του ΕΕΜ, υπάρχει απόκλιση μεταξύ της εποπτείας των εν λόγω τραπεζών από την Ένωση και της εθνικής μεταχείρισης των εν λόγω τραπεζών στο πλαίσιο των διαδικασιών εξυγίανσης, σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ, η οποία θα αντιμετωπιστεί με τη σύσταση του ΕΜΕ.
(15)
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στις τράπεζες που τελούν υπό την άμεση εποπτεία της ΕΚΤ ή της εθνικής αρμόδιας αρχής στα κράτη μέλη που έχουν νόμισμα το ευρώ ή στα κράτη μέλη που δεν έχουν νόμισμα το ευρώ αλλά έχουν συνάψει στενή συνεργασία σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013. Το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού συνδέεται με το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013. Πράγματι, λαμβανομένου υπόψη του μεγάλου βαθμού συνύφανσης ανάμεσα στα εποπτικά καθήκοντα του ΕΕΜ και τη δράση εξυγίανσης, η δημιουργία ενός κεντρικού συστήματος εποπτείας, βάσει του άρθρου 127 παράγραφος 6 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), έχει θεμελιώδη σημασία για τη διαδικασία εναρμόνισης της εξυγίανσης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Το γεγονός ότι οι οντότητες που καλύπτονται από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 υπάγονται στην εποπτεία του ΕΕΜ συνιστά ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που τις τοποθετεί σε θέση αντικειμενικώς ιδιαίτερη για τους σκοπούς της εξυγίανσης. Είναι απαραίτητο να εγκριθούν μέτρα για τη σύσταση ενιαίου μηχανισμού εξυγίανσης για όλα τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΕΕΜ ώστε να διευκολυνθεί η σωστή και σταθερή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
(16)
Ενώ οι τράπεζες σε κράτη μέλη που παραμένουν εκτός του ΕΕΜ υπόκεινται σε εναρμονισμένες σε εθνικό επίπεδο ρυθμίσεις εποπτείας, εξυγίανσης και χρηματοπιστωτικής προστασίας, οι τράπεζες σε κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΕΕΜ υπόκεινται σε ενωσιακές ρυθμίσεις για την εποπτεία και σε εθνικές ρυθμίσεις για την εξυγίανση και τα δίκτυα χρηματοπιστωτικής προστασίας. Επειδή η εποπτεία και εξυγίανση γίνονται σε δύο διαφορετικά επίπεδα εντός του ΕΕΜ, η παρέμβαση και εξυγίανση των τραπεζών στα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΕΕΜ δεν θα ήταν τόσο ταχείες, συνεπείς και αποτελεσματικές όσο σε τράπεζες στα κράτη μέλη εκτός του ΕΕΜ. Ως εκ τούτου, η θέσπιση ενός κεντρικού μηχανισμού εξυγίανσης για όλες τις τράπεζες που λειτουργούν στα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΕΕΜ έχει θεμελιώδη σημασία για την εξασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού.
(17)
Εφόσον η εποπτεία σε ένα κράτος μέλος παραμένει εκτός ΕΕΜ, το συγκεκριμένο κράτος μέλος παραμένει υπεύθυνο για τις οικονομικές συνέπειες της πτώχευσης μιας τράπεζας. Ο ΕΜΕ θα πρέπει συνεπώς να επεκταθεί μόνο σε τράπεζες και χρηματοοικονομικά ιδρύματα εγκατεστημένα σε κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΕΕΜ και υπόκεινται στην εποπτεία της ΕΚΤ και των εθνικών αρχών στο πλαίσιο του ΕΕΜ. Τράπεζες εγκατεστημένες στα κράτη μέλη που δεν συμμετέχουν στον ΕΕΜ δεν θα πρέπει να υπόκεινται στον ΕΜΕ. Η υπαγωγή των εν λόγω κρατών μελών στον ΕΜΕ θα δημιουργούσε εσφαλμένα κίνητρα γι' αυτά. Οι εποπτικές αρχές σε αυτά τα κράτη μέλη ενδέχεται να γίνουν πιο επιεικείς έναντι τραπεζών υπό τη δικαιοδοσία τους, εφόσον δεν θα χρειαζόταν να επωμιστούν τον πλήρη οικονομικό κίνδυνο της πτώχευσής τους. Ως εκ τούτου, προκειμένου να εξασφαλιστεί παραλληλισμός με το τον ΕΕΜ, ο ΕΜΕ θα πρέπει να εφαρμόζεται στα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΕΕΜ. Όταν τα κράτη μέλη προσχωρούν στον ΕΕΜ, θα πρέπει επίσης να υπόκεινται αυτομάτως και στον ΕΜΕ. Τελικά, ο ΕΜΕ θα μπορούσε ενδεχομένως να επεκταθεί σε όλη την εσωτερική αγορά.
(18)
Για να εξασφαλιστούν ίσοι όροι ανταγωνισμού σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά, ο παρών κανονισμός συνάδει με την οδηγία 2014/59/ΕΕ προσαρμόζοντας τους κανόνες και τις αρχές της στις ιδιαιτερότητες του ΕΜΕ και του εξασφαλίζει επαρκή χρηματοδότηση. Κατά την άσκηση των εξουσιών τους δυνάμει του παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα πρέπει να υπόκεινται στις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις και στα ρυθμιστικά και εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα, τις κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις που έχει εγκρίνει η ΕΑΤ, βάσει των άρθρων 10 έως 15 και του άρθρου 16 αντιστοίχως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 εντός του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή, υπό τις αντίστοιχες ιδιότητές τους, θα πρέπει επίσης να συνεργάζονται με την ΕΑΤ σύμφωνα με τα άρθρα 25 και 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και να ανταποκρίνονται στα αιτήματα συλλογής πληροφοριών που τους απευθύνει η ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 35 του εν λόγω κανονισμού. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με την τελευταία πρόταση της αιτιολογικής σκέψης 32 του εν λόγω κανονισμού, «εφόσον η σχετική ενωσιακή νομοθεσία παρέχει διακριτική ευχέρεια στις αρμόδιες αρχές, […] οι αποφάσεις που λαμβάνει η Αρχή δεν μπορούν να υποκαθιστούν την άσκηση, σε συμμόρφωση με το ενωσιακό δίκαιο, της εν λόγω διακριτικής ευχέρειας». Η ίδια αρχή πρέπει να ισχύσει και για τον παρόντα κανονισμό, παράλληλα με την πλήρη τήρηση των αρχών που κατοχυρώνονται στο πρωτογενές δίκαιο της Ένωσης. Υπό το πρίσμα αυτών των βασικών στοιχείων, η ΕΑΤ θα πρέπει να είναι σε θέση να εκτελεί τα καθήκοντά της αποτελεσματικά και να εξασφαλίζει, κατά την εκτέλεση αυτών, την ίση μεταχείριση του Συμβουλίου Εξυγίανσης, του Συμβουλίου, της Επιτροπής και των εθνικών αρχών.
(19)
Το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης τραπεζών («Ταμείο») αποτελεί βασικό στοιχείο χωρίς το οποίο ο ΕΜΕ δεν θα μπορεί να λειτουργήσει ορθά. Εάν η χρηματοδότηση της εξυγίανσης παραμείνει μακροπρόθεσμα σε εθνικό επίπεδο, δεν θα είναι δυνατή η πλήρης διάρρηξη του δεσμού μεταξύ κρατών και τραπεζικού τομέα, και οι επενδυτές θα συνεχίσουν να ορίζουν τους όρους δανεισμού ανάλογα με την έδρα των τραπεζών και όχι ανάλογα με την πιστοληπτική τους ικανότητα. Το Ταμείο αναμένεται να συμβάλει στην εξασφάλιση ενιαίας διοικητικής πρακτικής κατά τη χρηματοδότηση της εξυγίανσης και στην αποφυγή παρεμβολής εμποδίων στην άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών ή νόθευσης του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά λόγω διαφορετικών εθνικών πρακτικών. Το Ταμείο θα πρέπει να χρηματοδοτείται από εισφορές των τραπεζών επιβαλλόμενες σε εθνικό επίπεδο και οι οποίες θα συγκεντρώνονται σε επίπεδο Ένωσης βάσει διακυβερνητικής συμφωνίας περί μεταφοράς και αμοιβαιοποίησης των εισφορών («συμφωνία»), αυξάνοντας έτσι τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και περιορίζοντας το σύνδεσμο μεταξύ της αντίληψης για τη δημοσιονομική θέση των επιμέρους κρατών μελών και του κόστους χρηματοδότησης των τραπεζών και των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στα εν λόγω κράτη μέλη. Προκειμένου να διαρραγεί ακόμα περισσότερο αυτός ο δεσμός, οι αποφάσεις που λαμβάνονται στο πλαίσιο του ΕΜΕ δεν θα πρέπει να θίγουν τις δημοσιονομικές ευθύνες των κρατών μελών. Εν προκειμένω, μόνο η έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη θα πρέπει να θεωρείται αντικείμενη στη δημοσιονομική κυριαρχία και τις δημοσιονομικές ευθύνες των κρατών μελών. Ειδικότερα, οι αποφάσεις που απαιτούν τη χρήση του Ταμείου ή ενός συστήματος εγγύησης των καταθέσεων δεν πρέπει να θεωρείται ότι αντίκεινται στη δημοσιονομική κυριαρχία και τις δημοσιονομικές ευθύνες των κρατών μελών.
(20)
Ο παρών κανονισμός σε συνδυασμό με την οδηγία 2014/59/ΕΕ καθορίζει τις λεπτομέρειες για τη χρήση του Ταμείου και τα γενικά κριτήρια για τον προσδιορισμό και τον υπολογισμό των εκ των προτέρων και των εκ των υστέρων εισφορών. Σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ και τον παρόντα κανονισμό, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητα να επιβάλλουν εισφορές στις οντότητες που είναι εγκατεστημένες στο έδαφός τους. Μέσω της συμφωνίας, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα αναλάβουν την υποχρέωση να μεταβιβάζουν στο Ταμείο τις εισφορές που επιβάλλουν σε εθνικό επίπεδο βάσει της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και του παρόντος κανονισμού. Κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου, οι εισφορές θα κατανέμονται σε διαφορετικά τμήματα, τα οποία θα αντιστοιχούν σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος (εθνικά τμήματα). Τα εν λόγω τμήματα θα υπόκεινται σε βαθμιαία συγχώνευση ώστε να πάψουν υφιστάμενα στο τέλος της μεταβατικής περιόδου. Η συμφωνία θα καθορίσει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα μέρη συμφωνούν να μεταβιβάζουν στο Ταμείο τις εισφορές τις οποίες εισπράττουν σε εθνικό επίπεδο και συγκατατίθενται για τη βαθμιαία συγχώνευση των τμημάτων. Η έναρξη ισχύος της συμφωνίας θα είναι απαραίτητη για τη μεταφορά στο Ταμείο των εισφορών που εισπράττονται από τα εθνικά τμήματα. Ο παρών κανονισμός προσδιορίζει τις εξουσίες του Συμβουλίου Εξυγίανσης όσον αφορά τη χρήση και τη διαχείριση του Ταμείου. Η συμφωνία θα καθορίσει με ποιους τρόπους θα μπορεί το Συμβούλιο Εξυγίανσης να χρησιμοποιεί τα εθνικά τμήματα που συγχωνεύονται βαθμιαίως.
(21)
Η σε κεντρικό επίπεδο εφαρμογή των κανόνων εξυγίανσης των ιδρυμάτων που θεσπίζονται με την οδηγία 2014/59/ΕΕ από μια ενιαία ενωσιακή αρχή εξυγίανσης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο εάν οι κανόνες που διέπουν τη σύσταση και τη λειτουργία του ΕΜΕ εφαρμόζονται απευθείας στα κράτη μέλη για να αποφεύγονται διαφορετικές ερμηνείες στα κράτη μέλη. Η απευθείας εφαρμογή αναμένεται να είναι επωφελής για το σύνολο της εσωτερικής αγοράς, συμβάλλοντας στην εξασφάλιση ισότιμων όρων ανταγωνισμού και στη πρόληψη εμποδίων για την ελεύθερη άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών στα συμμετέχοντα κράτη μέλη και σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά.
(22)
Ο ΕΜΕ, που αντικατοπτρίζει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, θα πρέπει να καλύπτει όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Ωστόσο, εντός του πλαισίου του ΕΜΕ, θα πρέπει να είναι δυνατή η άμεση εξυγίανση κάθε πιστωτικού ιδρύματος σε ένα συμμετέχον κράτος μέλος για την αποφυγή ασυμμετριών στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς σε ό,τι αφορά τη μεταχείριση προβληματικών ιδρυμάτων και πιστωτών κατά τη διάρκεια διαδικασίας εξυγίανσης. Στον βαθμό που οι μητρικές επιχειρήσεις, οι εταιρείες επενδύσεων και τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα που έχουν την έδρα τους στα συμμετέχοντα κράτη μέλη εντάσσονται στην ενοποιημένη εποπτεία που ασκεί η ΕΚΤ, θα πρέπει να περιληφθούν στο πεδίο εφαρμογής του ΕΜΕ. Παρά το γεγονός ότι η εποπτεία της ΕΚΤ δεν θα εξατομικεύεται για κάθε εν λόγω ίδρυμα, η ΕΚΤ θα είναι η μόνη εποπτική αρχή η οποία θα έχει συνολική θεώρηση του κινδύνου στον οποίο εκτίθεται ένας όμιλος και, έμμεσα, τα επιμέρους μέλη του. Ο αποκλεισμός οντοτήτων που αποτελούν μέρος της ενοποιημένης εποπτείας εντός της ΕΚΤ από το πεδίο εφαρμογής του ΕΜΕ θα καθιστούσε αδύνατο τον σχεδιασμό της εξυγίανσης ομίλων και την υιοθέτηση μιας στρατηγικής εξυγίανσης του ομίλου και θα καθιστούσε πολύ λιγότερο αποτελεσματικές τις αποφάσεις εξυγίανσης.
(23)
Εντός του ΕΜΕ, οι αποφάσεις θα πρέπει να λαμβάνονται στο καταλληλότερο επίπεδο. Όταν εκδίδουν αποφάσεις δυνάμει του παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης και οι εθνικές αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να εφαρμόζουν τους ίδιους ουσιαστικούς κανόνες.
(24)
Δεδομένου ότι μόνο τα θεσμικά όργανα της Ένωσης μπορούν να καθορίσουν την πολιτική εξυγίανσης που εφαρμόζεται στην Ένωση και ότι εξακολουθεί να υπάρχει κάποια διακριτική ευχέρεια όσον αφορά την υιοθέτηση κάθε συγκεκριμένου καθεστώτος εξυγίανσης, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί η ενδεικνυόμενη συμμετοχή του Συμβουλίου και της Επιτροπής, ως θεσμικών οργάνων που μπορούν να έχουν εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με το άρθρο 291 ΣΛΕΕ. Η αξιολόγηση των στοιχείων διακριτικής ευχέρειας στις αποφάσεις περί εξυγίανσης που λαμβάνονται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να διενεργείται από την Επιτροπή. Λόγω του σημαντικού αντικτύπου των αποφάσεων περί εξυγίανσης στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα των κρατών μελών και της Ένωσης στο σύνολό της, καθώς και στη δημοσιονομική κυριαρχία των κρατών μελών, είναι σημαντικό να ανατεθεί στο Συμβούλιο η εκτελεστική αρμοδιότητα να λαμβάνει ορισμένες αποφάσεις σχετικά με την εξυγίανση. Θα πρέπει συνεπώς να εναπόκειται στο Συμβούλιο, ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, να ασκεί ουσιαστικό έλεγχο στις εκτιμήσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης σχετικά με την ύπαρξη λόγων δημόσιου συμφέροντος και να αξιολογεί κάθε σημαντική αλλαγή του ύψους των πόρων του Ταμείου που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν σε μια συγκεκριμένη δράση εξυγίανσης. Επιπλέον, πρέπει να ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις ώστε να εξειδικεύονται περαιτέρω τα κριτήρια ή οι προϋποθέσεις βάσει των οποίων το Συμβούλιο Εξυγίανσης ασκεί τις διάφορες αρμοδιότητές του. Αυτή η ανάθεση καθηκόντων εξυγίανσης δεν θα πρέπει με κανένα τρόπο να παρεμποδίζει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Η ΕΑΤ πρέπει συνεπώς να διατηρήσει τον ρόλο της καθώς και τις υφιστάμενες αρμοδιότητες και καθήκοντά της: πρέπει να αναπτύσσει και να συμβάλλει στη συνεπή εφαρμογή της ενωσιακής νομοθεσίας που ισχύει σε όλα τα κράτη μέλη και να προωθεί τη σύγκλιση των πρακτικών εξυγίανσης σε ολόκληρη την Ένωση.
(25)
Για να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τις αρχές που θεσπίζει το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που τους ανατίθενται βάσει του παρόντος κανονισμού, πρέπει να εξασφαλίζουν ότι υφίστανται οι δέουσες οργανωτικές ρυθμίσεις.
(26)
Η ΕΚΤ, ως επόπτης εντός του ΕΕΜ, και το Συμβούλιο Εξυγίανσης πρέπει να είναι σε θέση να αξιολογήσουν εάν ένα πιστωτικό ίδρυμα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης και εάν δεν υπάρχει εύλογη προοπτική η οποιαδήποτε εναλλακτική δράση του ιδιωτικού τομέα ή τα εποπτικά μέτρα να αποτρέψουν την πτώχευση εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, εάν θεωρεί ότι πληρούνται όλα τα κριτήρια για την ενεργοποίηση εξυγίανσης, θα πρέπει να εγκρίνει το καθεστώς εξυγίανσης. Η διαδικασία έγκρισης του καθεστώτος εξυγίανσης, στην οποία συμμετέχουν το Συμβούλιο και η Επιτροπή, ενισχύει την απαραίτητη επιχειρησιακή ανεξαρτησία του Συμβουλίου Εξυγίανσης ενώ ταυτόχρονα τηρεί την αρχή της ανάθεσης εξουσιών σε επικουρικά όργανα σύμφωνα με την ερμηνεία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης («το Δικαστήριο»). Κατά συνέπεια, ο παρών κανονισμός προβλέπει ότι το καθεστώς εξυγίανσης που εγκρίνεται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης τίθεται σε ισχύ μόνο εφόσον, εντός 24 ωρών από τη στιγμή της έγκρισής του από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, δεν διατυπωθούν αντιρρήσεις από το Συμβούλιο ή την Επιτροπή ε ή εφόσον το καθεστώς εξυγίανσης γίνει δεκτό από την Επιτροπή. Οι λόγοι για τους οποίους επιτρέπεται στο Συμβούλιο να διατυπώσει αντιρρήσεις, βάσει πρότασης της Επιτροπής, για το καθεστώς εξυγίανσης που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να περιορίζονται αυστηρά στην ύπαρξη δημόσιου συμφέροντος και σε σημαντικές τροποποιήσεις τις οποίες επιφέρει η Επιτροπή στο ύψος των πόρων του Ταμείου που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν σύμφωνα με την πρόταση του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
Η αλλαγή κατά 5 % ή περισσότερο του ύψους των πόρων αυτών σε σχέση με την αρχική πρόταση του Συμβουλίου Εξυγίανσης θα πρέπει να θεωρείται σημαντική. Το Συμβούλιο θα πρέπει να δεχτεί την πρόταση της Επιτροπής ή να την απορρίψει, χωρίς να της επιφέρει τροποποιήσεις. Ως παρατηρητής στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης, η Επιτροπή θα πρέπει σε διαρκή βάση να ελέγχει συνεχώς κατά πόσον το καθεστώς εξυγίανσης που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Εξυγίανσης συνάδει πλήρως προς τον παρόντα κανονισμό, εξισορροπώντας δεόντως τους διάφορους στόχους και τα διακυβευόμενα συμφέροντα, υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και διαφυλάττει την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς. Δεδομένου ότι η δράση εξυγίανσης απαιτεί μια πολύ ταχύρρυθμη διαδικασία λήψης αποφάσεων, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα πρέπει να συνεργάζονται στενά, και το Συμβούλιο δεν θα πρέπει να επαναλαμβάνει την προεργασία που έχει ήδη αναλάβει η Επιτροπή. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να καθοδηγεί τις εθνικές αρχές εξυγίανσης, οι οποίες θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εφαρμογή του καθεστώτος εξυγίανσης.
(27)
Η διαμόρφωση ενός μηχανισμού εξυγίανσης ομίλου αναμένεται να διευκολύνει τη συντονισμένη εξυγίανση, η οποία είναι πρόσφορη να αποφέρει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα για όλες τις οντότητες ενός ομίλου. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης πρέπει επίσης να διαθέτουν την εξουσία να εφαρμόζουν το εργαλείο μεταβατικού τραπεζικού ιδρύματος σε επίπεδο ομίλου (πράγμα το οποίο ενδέχεται να περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, συμφωνίες επιμερισμού των βαρών), με στόχο τη σταθεροποίηση του ομίλου στο σύνολό του. Οι τίτλοι ιδιοκτησίας των θυγατρικών θα μπορούσαν να μεταβιβάζονται στο μεταβατικό ίδρυμα, με προοπτική τη μετέπειτα πώλησή τους, υπό μορφή δέσμης ή μεμονωμένα, όταν οι συνθήκες της αγοράς είναι κατάλληλες. Επιπλέον, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή, κατά περίπτωση, η εθνική αρχή εξυγίανσης πρέπει να διαθέτουν την εξουσία να εφαρμόζουν το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα σε επίπεδο μητρικής επιχείρησης.
(28)
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει ειδικότερα να εξουσιοδοτείται να λαμβάνει αποφάσεις όσον αφορά σημαντικές οντότητες ή ομίλους, οντότητες ή ομίλους που εποπτεύονται άμεσα από την ΕΚΤ και διασυνοριακούς ομίλους. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να βοηθούν το Συμβούλιο Εξυγίανσης κατά τον σχεδιασμό της εξυγίανσης και την προετοιμασία των αποφάσεων εξυγίανσης. Όσον αφορά τις οντότητες και τους ομίλους που δεν είναι σημαντικά και δεν λειτουργούν διασυνοριακά, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να είναι ειδικότερα αρμόδιες για τον σχεδιασμό της εξυγίανσης, την αξιολόγηση της δυνατότητας εξυγίανσης, την άρση των εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης, τα μέτρα που οι αρχές εξυγίανσης μπορούν να λαμβάνουν στο στάδιο της αρχικής παρέμβασης, καθώς και τις δράσεις εξυγίανσης. Σε ορισμένες περιστάσεις, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να εκτελούν τα καθήκοντά τους βάσει του παρόντος κανονισμού και σύμφωνα με αυτόν, ενώ ταυτόχρονα θα ασκούν τις εξουσίες τους δυνάμει της εθνικής νομοθετικής πράξης για τη μεταφορά της οδηγίας 2014/59/ΕΕ στο εθνικό δίκαιο, και σύμφωνα με αυτή, στον βαθμό που δεν θα υπάρχει σύγκρουση με τον παρόντα κανονισμό.
(29)
Έχει ουσιαστική σημασία για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς η εφαρμογή των ίδιων κανόνων σε όλα τα μέτρα εξυγίανσης, ανεξάρτητα από το αν αυτοί θεσπίζονται από αρχές εξυγίανσης βάσει της οδηγίας 2014/59/ΕΕ ή εντός του πλαισίου του ΕΜΕ. Η Επιτροπή θα αξιολογεί τα εν λόγω μέτρα βάσει του άρθρου 107 ΣΛΕΕ.
(30)
Στις περιπτώσεις που η δράση εξυγίανσης θα συνεπαγόταν τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ, ή ενίσχυσης από το Ταμείο, η σχετική απόφαση εξυγίανσης μπορεί να ληφθεί μόνον αφού προηγουμένως η Επιτροπή θα έχει εγκρίνει θετική ή υπό όρους απόφαση όσον αφορά τη συμβατότητα μιας τέτοιας ενίσχυσης με την εσωτερική αγορά. Η απόφαση της Επιτροπής για την ενίσχυση από το Ταμείο θα πρέπει να μπορεί να επιβάλλει όρους, υποχρεώσεις ή δεσμεύσεις σε σχέση με τον δικαιούχο. Οι όροι που μπορούν να επιβάλλονται από την Επιτροπή είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων: απαιτήσεις επιμερισμού των βαρών, όπως ότι οι ζημίες θα απορροφώνται αρχικά από το μετοχικό κεφάλαιο, και απαιτήσεις σχετικά με τις εισφορές των κατόχων υβριδικού κεφαλαίου, των κατόχων χρεωστικών τίτλων μειωμένης εξασφάλισης και των πιστωτών αυξημένης εξασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων των εισφορών στο πλαίσιο των απαιτήσεων της οδηγίας 2014/59/ΕΕ· περιορισμοί στην καταβολή μερισμάτων επί των μετοχών ή τοκομεριδίων επί των μέσων υβριδικού κεφαλαίου, στην επαναγορά ιδίων μετοχών ή μέσων υβριδικού κεφαλαίου ή στις πράξεις κεφαλαιακής διαχείρισης· περιορισμοί στην απόκτηση συμμετοχών σε οποιαδήποτε επιχείρηση με μεταβίβαση είτε στοιχείων ενεργητικού είτε μετοχών· απαγόρευση των επιθετικών εμπορικών πρακτικών ή στρατηγικών, καθώς και διαφήμισης της στήριξης μέσω κρατικών ενισχύσεων· απαιτήσεις σχετικά με τα μερίδια της αγοράς, την τιμολόγηση και τα χαρακτηριστικά των προϊόντων ή άλλες απαιτήσεις σε επίπεδο επιχειρηματικής συμπεριφοράς· απαιτήσεις για σχέδια αναδιάρθρωσης· απαιτήσεις σε επίπεδο διακυβέρνησης· απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων και γνωστοποίησης, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο συμμόρφωσης προς τους όρους που θα έχει ενδεχομένως θέσει η Επιτροπή· απαιτήσεις σχετικά με την πώληση του δικαιούχου ή του συνόλου ή μέρους των στοιχείων ενεργητικού, των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών του· απαιτήσεις σχετικά με την εκκαθάριση του δικαιούχου.
(31)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η ταχεία και αποτελεσματική διαδικασία λήψης απόφασης για εξυγίανση, το Συμβούλιο Εξυγίανσης πρέπει να είναι ειδικός οργανισμός της Ένωσης με ειδική δομή, που να αντιστοιχεί στα ειδικά καθήκοντά του, και να αποκλίνει από το πρότυπο όλων των άλλων οργανισμών της Ένωσης. Η σύνθεσή του πρέπει να εξασφαλίζει ότι λαμβάνονται δεόντως υπόψη όλα τα σχετικά συμφέροντα που διακυβεύονται στις διαδικασίες εξυγίανσης. Λαμβάνοντας υπόψη τις αποστολές του Συμβουλίου Εξυγίανσης, ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τέσσερα επιπλέον μέλη πλήρους απασχόλησης του Συμβουλίου Εξυγίανσης πρέπει να διορίζονται με κριτήριο τα προσόντα, τις ικανότητες, τις γνώσεις για τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά θέματα, και την πείρα σχετικά με την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού τομέα, τη ρύθμιση και την εξυγίανση των ιδρυμάτων. Ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τα τέσσερα επιπλέον μέλη πλήρους απασχόλησης του Συμβουλίου Εξυγίανσης πρέπει να επιλέγονται βάσει ανοικτής διαδικασίας επιλογής σχετικά με την οποία θα πρέπει να ενημερώνονται δεόντως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο και η οποία θα πρέπει να σέβεται την αρχή της ισορροπίας των φύλων, την πείρα και τα προσόντα. Η Επιτροπή θα πρέπει να παρέχει στην αρμόδια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατάλογο προεπιλογής υποψηφίων για τις θέσεις του προέδρου, του αντιπροέδρου και των τεσσάρων επιπλέον μελών πλήρους απασχόλησης του Συμβουλίου Εξυγίανσης. Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλλει πρόταση για τον διορισμό του προέδρου, του αντιπροέδρου και των τεσσάρων επιπλέον τακτικών μελών του Συμβουλίου Εξυγίανσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προς έγκριση. Έπειτα από την έγκριση της εν λόγω πρότασης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο θα πρέπει να εγκρίνει εκτελεστική απόφαση για τον διορισμό του προέδρου, του αντιπροέδρου και των τεσσάρων επιπλέον μελών πλήρους απασχόλησης του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
(32)
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να λειτουργεί στο πλαίσιο των εκτελεστικών συνόδων ή της ολομέλειας. Στις εκτελεστικές συνόδους θα πρέπει να απαρτίζεται από τον πρόεδρο, τα τέσσερα επιπλέον ανεξάρτητα μέλη πλήρους απασχόλησης τα οποία θα πρέπει να ενεργούν με ανεξάρτητο και αντικειμενικό τρόπο προς το συμφέρον της Ένωσης στο σύνολό της, και τους μόνιμους παρατηρητές που διορίζονται από την Επιτροπή και την ΕΚΤ. Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων για την εξυγίανση ιδρύματος ή ομίλου που είναι εγκατεστημένος σε ένα συμμετέχον κράτος μέλος, η εκτελεστική σύνοδος του Συμβουλίου Εξυγίανσης πρέπει να συγκαλεί και να εμπλέκει στη διαδικασία λήψης αποφάσεων το μέλος που ορίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος και που εκπροσωπεί την εθνική αρχή εξυγίανσης. Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων για διασυνοριακό όμιλο, τα μέλη που διορίζει το κράτος μέλος καταγωγής και όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη υποδοχής που εκπροσωπούν τις οικείες εθνικές αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να συγκαλούνται και να συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της εκτελεστικής συνόδου του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
(33)
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, κατά την εκτελεστική σύνοδό του, πρέπει να προετοιμάζει όλες τις αποφάσεις σχετικά με τη διαδικασία εξυγίανσης και, κατά το δυνατόν, να εγκρίνει τις εν λόγω αποφάσεις. Λόγω του ότι οι πληροφορίες που περιέχονται στα σχέδια εξυγίανσης αφορούν συγκεκριμένα ιδρύματα, οι αποφάσεις σχετικά με την κατάρτιση, αξιολόγηση και έγκριση των σχεδίων εξυγίανσης θα πρέπει να λαμβάνονται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης στην εκτελεστική σύνοδό του. Όσον αφορά τη χρήση του Ταμείου, είναι σημαντικό αυτή να μην αποτελεί πλεονέκτημα του «πρώτου αφιχθέντος» και να παρακολουθούνται οι εκροές του Ταμείου. Προκειμένου να εξασφαλιστεί αντίστοιχη λήψη αποφάσεων από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, όποτε απαιτείται δράση εξυγίανσης που υπερβαίνει το όριο των 5 000 000 000 EUR κάθε μέλος της συνόδου ολομέλειας θα πρέπει να μπορεί, εντός αυστηρά καθορισμένης προθεσμίας, να ζητήσει να ληφθεί απόφαση από τη σύνοδο ολομέλειας. Όταν η στήριξη ρευστότητας συνεπάγεται μηδενικό ή σημαντικά μικρότερο κίνδυνο από άλλες μορφές στήριξης, ιδίως στην περίπτωση βραχυπρόθεσμης εφάπαξ πιστοδότησης φερέγγυων ιδρυμάτων με επαρκείς εξασφαλίσεις υψηλής ποιότητας, δικαιολογείται η στάθμιση τέτοιας στήριξης με χαμηλότερο συντελεστή, ύψους μόλις 0,5. Εάν η καθαρή σωρευτική χρήση του Ταμείου κατά το προηγούμενο δωδεκάμηνο έχει φτάσει το ετήσιο όριο των 5 000 000 000 EUR, η σύνοδος ολομέλειας θα πρέπει να αξιολογήσει την εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του Ταμείου, και να παράσχει καθοδήγηση την οποία η εκτελεστική σύνοδος θα πρέπει να ακολουθήσει κατά τις επόμενες αποφάσεις εξυγίανσης. Η καθοδήγηση προς την εκτελεστική σύνοδο θα πρέπει ιδίως να εστιάζει στην εξασφάλιση της εφαρμογής των εργαλείων εξυγίανσης χωρίς διακρίσεις, στην αποφυγή της εξάντλησης των πόρων του Ταμείου και στην ενδεδειγμένη διαφοροποίηση ανάμεσα στη μηδενικού ή χαμηλού κινδύνου παροχή ρευστότητας και τις άλλες μορφές στήριξης.
(34)
Δεδομένου ότι οι συμμετέχοντες στη διαδικασία λήψης αποφάσεων του Συμβουλίου Εξυγίανσης, στο πλαίσιο των εκτελεστικών συνόδων του, θα αλλάζουν ανάλογα με τα κράτη μέλη στα οποία δραστηριοποιείται το αντίστοιχο ίδρυμα ή όμιλος, οι μόνιμοι συμμετέχοντες θα πρέπει να εξασφαλίζουν τη συνοχή, καταλληλότητα και αναλογικότητα των αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο των εκτελεστικών συνόδων του Συμβουλίου Εξυγίανσης υπό τις διαφορετικές συνθέσεις τους.
(35)
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προσκαλεί παρατηρητές να παρευρίσκονται στις συνεδριάσεις του. Η ανάθεση καθηκόντων εξυγίανσης στο Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να είναι συνεπής με το πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας (ΕΣΧΕ) και τον υποκείμενο στόχο της κατάρτισης ενιαίου εγχειριδίου κανόνων και της ενισχυμένης σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών και των πρακτικών εξυγίανσης στην Ένωση συνολικά. Ειδικότερα, η ΕΑΤ πρέπει να αξιολογεί και να συντονίζει πρωτοβουλίες όσον αφορά τα σχέδια εξυγίανσης, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, προκειμένου να προωθεί τη σύγκλιση στον τομέα αυτό. Κατά συνέπεια και κατά γενικό κανόνα, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει πάντα να προσκαλεί την ΕΑΤ όταν εξετάζονται θέματα για τα οποία, σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ, η ΕΑΤ οφείλει να αναπτύξει τεχνικά πρότυπα ή να καταρτίσει κατευθυντήριες γραμμές. Στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης μπορούν επίσης να προσκαλούνται, κατά περίπτωση, άλλοι παρατηρητές, όπως για παράδειγμα ένας εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ).
(36)
Οι παρατηρητές θα πρέπει να υπόκεινται στις ίδιες απαιτήσεις περί επαγγελματικού απορρήτου με τα μέλη και το προσωπικό του Συμβουλίου Εξυγίανσης και με τα υπηρεσιακά στελέχη που ανταλλάσσονται με συμμετέχοντα κράτη μέλη ή στέλνονται με απόσπαση και που εκτελούν καθήκοντα εξυγίανσης.
(37)
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να συγκροτεί εσωτερικά κλιμάκια εξυγίανσης, αποτελούμενα από δικό του προσωπικό και από προσωπικό των εθνικών αρχών εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, παρατηρητών από μη συμμετέχοντα κράτη μέλη. Επικεφαλής των εν λόγω εσωτερικών κλιμακίων εξυγίανσης θα πρέπει είναι συντονιστές οριζόμενοι μεταξύ των ανώτερων στελεχών του Συμβουλίου Εξυγίανσης, οι οποίοι θα μπορούν να προσκαλούνται να παρευρεθούν ως παρατηρητές στις εκτελεστικές συνόδους του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
(38)
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης και οι αρχές εξυγίανσης, καθώς και οι αρμόδιες αρχές των μη συμμετεχόντων κρατών μελών, θα πρέπει να συνάπτουν μνημόνια συνεννόησης στα οποία περιγράφεται με γενικούς όρους η μεταξύ τους συνεργασία κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους δυνάμει της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Τα μνημόνια συνεννόησης θα μπορούν να διευκρινίζουν, μεταξύ άλλων, τη διαβούλευση σε σχέση με αποφάσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης οι οποίες ισχύουν για θυγατρικές που έχουν ιδρυθεί ή υποκαταστήματα που εδρεύουν σε μη συμμετέχον κράτος μέλος όταν η μητρική εταιρεία εδρεύει σε συμμετέχον κράτος μέλος. Τα μνημόνια συνεννόησης θα πρέπει να επανεξετάζονται τακτικά.
(39)
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να ενεργεί ανεξάρτητα. Θα πρέπει να έχει την ικανότητα να χειριστεί μεγάλους ομίλους και να δρα γρήγορα και αμερόληπτα. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι λαμβάνεται δεόντως υπόψη η εθνική χρηματοπιστωτική σταθερότητα, η χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ένωσης και η εσωτερική αγορά. Τα μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης θα πρέπει να διαθέτουν την απαραίτητη εμπειρογνωσία στον τομέα της τραπεζικής αναδιάρθρωσης και αφερεγγυότητας.
(40)
Όταν λαμβάνονται αποφάσεις ή αναλαμβάνονται δράσεις κατά την άσκηση των εξουσιών που ανατίθενται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να λαμβάνεται δεόντως υπόψη η σημασία την οποία έχει για την εσωτερική αγορά η άσκηση του δικαιώματος εγκατάστασης που προβλέπεται στη ΣΛΕΕ, ιδίως δε, όπου είναι δυνατόν, οι συνέπειες όσον αφορά τη συνέχιση διασυνοριακών δραστηριοτήτων.
(41)
Λαμβάνοντας υπόψη τις αποστολές του Συμβουλίου Εξυγίανσης και τους στόχους της εξυγίανσης, στους οποίους περιλαμβάνεται η προστασία των δημοσίων πόρων, η λειτουργία του ΕΜΕ θα πρέπει να χρηματοδοτείται από εισφορές τις οποίες καταβάλλουν τα πιστωτικά ιδρύματα που εδρεύουν στα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
(42)
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή, κατά περίπτωση, θα πρέπει να αντικαθιστούν τις εθνικές αρχές εξυγίανσης που ορίζονται δυνάμει της οδηγίας 2014/59/ΕΕ όσον αφορά όλες τις πτυχές που συνδέονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για εξυγίανση. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης που έχουν ορισθεί δυνάμει της εν λόγω οδηγίας θα πρέπει να συνεχίσουν τις δραστηριότητες που συνδέονται με την εφαρμογή των καθεστώτων εξυγίανσης, τα οποία εγκρίνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαφάνεια και ο δημοκρατικός έλεγχος, αλλά και να διαφυλαχθούν τα δικαιώματα των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να λογοδοτεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τις αποφάσεις που λαμβάνονται με βάση τον παρόντα κανονισμό. Για λόγους διαφάνειας και δημοκρατικού ελέγχου, τα εθνικά κοινοβούλια θα πρέπει να έχουν ορισμένα δικαιώματα για πληροφόρηση σχετικά με τις δραστηριότητες του Συμβουλίου Εξυγίανσης και για διάλογο μαζί του.
(43)
Το εθνικό κοινοβούλιο ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους, ή η αρμόδια επιτροπή του, θα πρέπει να μπορεί να καλέσει τον πρόεδρο να συμμετάσχει σε ανταλλαγή απόψεων με αντικείμενο την εξυγίανση των ιδρυμάτων στο εν λόγω κράτος μέλος από κοινού με εκπρόσωπο της εθνικής αρχής εξυγίανσης. Αυτός ο ρόλος των εθνικών κοινοβουλίων ενδείκνυται λαμβανομένου υπόψη του δυνητικού αντίκτυπου των δράσεων εξυγίανσης στα δημόσια οικονομικά, στα ιδρύματα, στους πελάτες και τους εργαζομένους τους καθώς και στις αγορές στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Ο πρόεδρος και οι εθνικές αρχές εξυγίανσης πρέπει να ανταποκρίνονται θετικά στις εν λόγω προσκλήσεις ανταλλαγής απόψεων με τα εθνικά κοινοβούλια.
(44)
Για τη διασφάλιση ομοιόμορφης προσέγγισης για τα ιδρύματα και τους ομίλους, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να εξουσιοδοτείται να καταρτίζει σχέδια εξυγίανσης για τέτοια ιδρύματα και ομίλους, μετά από διαβούλευση με τις εθνικές αρμόδιες αρχές και αρχές εξυγίανσης. Κατά γενικό κανόνα, τα σχέδια εξυγίανσης ομίλου θα πρέπει να καταρτίζονται για τον όμιλο ως σύνολο και θα προσδιορίζουν μέτρα σε σχέση με τη μητρική επιχείρηση καθώς και όλες τις επιμέρους θυγατρικές που αποτελούν μέρος του ομίλου. Τα σχέδια εξυγίανσης ομίλου θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη χρηματοοικονομική, τεχνική και επιχειρηματική διάρθρωση του σχετικού ομίλου. Σε περίπτωση κατάρτισης επιμέρους σχεδίων εξυγίανσης για οντότητες που αποτελούν μέρος ομίλου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης πρέπει να επιδιώκουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συνέπεια με τα σχέδια εξυγίανσης του υπόλοιπου ομίλου. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να διαβιβάζουν τα σχέδια εξυγίανσης και ενδεχόμενες τροποποιήσεις τους στην αρμόδια αρχή, ώστε η τελευταία να είναι πάντα πλήρως ενημερωμένη. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να αξιολογεί τη δυνατότητα εξυγίανσης ιδρυμάτων και ομίλων και να λαμβάνει μέτρα με στόχο την εξάλειψη των εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης, εφόσον υπάρχουν. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να ζητά από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης να εφαρμόζουν τα εν λόγω κατάλληλα μέτρα με στόχο την εξάλειψη των εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης, προκειμένου να εξασφαλίζονται η συνέπεια και η δυνατότητα εξυγίανσης των οικείων ιδρυμάτων. Δεδομένου του ευαίσθητου χαρακτήρα των πληροφοριών που περιέχουν, τα σχέδια εξυγίανσης θα πρέπει να υπόκεινται στις απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου που θεσπίζονται στον παρόντα κανονισμό.
(45)
Κατά την εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης και κατά την άσκηση των εξουσιών εξυγίανσης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η αρχή της αναλογικότητας και οι ιδιαιτερότητες της νομικής μορφής του ιδρύματος.
(46)
Ο σχεδιασμός της εξυγίανσης αποτελεί ουσιώδες στοιχείο για αποτελεσματική εξυγίανση. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει επομένως να έχει την εξουσία να απαιτεί αλλαγές στη δομή και την οργάνωση των ιδρυμάτων ή των ομίλων, προκειμένου να ληφθούν μέτρα που είναι απαραίτητα και αναλογικά για τη μείωση ή την άρση των πρακτικών εμποδίων στην εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης και να διασφαλιστεί η δυνατότητα εξυγίανσης των σχετικών οντοτήτων. Λόγω του δυνητικά συστημικού χαρακτήρα όλων των ιδρυμάτων, για να διατηρηθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα, έχει καίρια σημασία το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης να έχουν τη δυνατότητα να εξυγιάνουν οποιοδήποτε ίδρυμα. Προκειμένου να τηρείται το δικαίωμα του επιχειρείν, που ορίζεται στο άρθρο 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ο Χάρτης»), η διακριτική ευχέρεια του Συμβουλίου Εξυγίανσης θα πρέπει να περιορίζεται στο αναγκαίο για την απλούστευση της δομής και των λειτουργιών του ιδρύματος, με μοναδικό σκοπό τη βελτίωση της δυνατότητας εξυγίανσής του. Επιπλέον, κάθε μέτρο που επιβάλλεται για τους σκοπούς αυτούς θα πρέπει να συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης. Τα μέτρα δεν θα πρέπει να συνεπάγονται ούτε άμεσες ούτε έμμεσες διακρίσεις λόγω εθνικότητας, και η εφαρμογή τους θα πρέπει να δικαιολογείται για επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος με στόχο τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Για να προσδιοριστεί κατά πόσον μια δράση είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, ενεργώντας προς το δημόσιο συμφέρον, θα πρέπει να είναι σε θέση να επιτυγχάνει τους στόχους εξυγίανσης, χωρίς να προσκρούει σε εμπόδια κατά την εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης ή όσον αφορά τη δυνατότητα άσκησης των εξουσιών που του έχουν ανατεθεί δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Εξάλλου, μια δράση δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ελάχιστο αναγκαίο όριο για την επίτευξη των στόχων. Όταν προσδιορίζει τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις προειδοποιήσεις και τις συστάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(47)
Λόγω του δυνητικά συστημικού χαρακτήρα όλων των ιδρυμάτων, είναι εξαιρετικά σημαντικό να μπορεί το Συμβούλιο Εξυγίανσης, σε συνεργασία με τις εθνικές αρχές εξυγίανσης, κατά περίπτωση, να θεσπίζει σχέδια εξυγίανσης, να αξιολογεί τη δυνατότητα εξυγίανσης οποιουδήποτε ιδρύματος και ομίλου και, εφόσον απαιτείται, να λαμβάνει μέτρα για την αντιμετώπιση ή την εξάλειψη εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης οποιουδήποτε ιδρύματος στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Η πτώχευση συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων όσων αναφέρονται στο άρθρο 131 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, μπορεί να θέσει σε σημαντικό κίνδυνο τη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών και να επηρεάσει αρνητικά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην κατάρτιση σχεδίων εξυγίανσης και στην αξιολόγηση της δυνατότητας εξυγίανσης και να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση ή εξάλειψη όλων των εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης των συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων, με την επιφύλαξη της ανεξαρτησίας του και της υποχρέωσής του να σχεδιάζει την εξυγίανση και να αξιολογεί τη δυνατότητα εξυγίανσης όλων των ιδρυμάτων που υπόκεινται στην εξουσία του.
(48)
Τα σχέδια εξυγίανσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν, όποτε ενδείκνυται, διαδικασίες για την ενημέρωση και τη διαβούλευση με τους εκπροσώπους των εργαζομένων καθ' όλη τη διάρκεια των διαδικασιών εξυγίανσης. Εν προκειμένω θα πρέπει, κατά περίπτωση, να τηρούνται οι συλλογικές συμβάσεις ή άλλες συμφωνίες μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, όπως επίσης και η ενωσιακή και η εθνική νομοθεσία σχετικά με τη συμμετοχή των συνδικάτων και των εκπροσώπων των εργαζομένων στις διαδικασίες αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων.
(49)
Όσον αφορά την υποχρέωση εκπόνησης σχεδίων εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης, όταν ασκούν τις διάφορες εξουσίες και χρησιμοποιούν τα διάφορα εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη φύση της επιχειρηματικής δραστηριότητας μιας οντότητας, τη μετοχική δομή, τη νομική μορφή της, το προφίλ κινδύνου, το μέγεθος, το νομικό καθεστώς και τις διασυνδέσεις της με άλλα ιδρύματα ή με το χρηματοπιστωτικό σύστημα εν γένει, το εύρος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων της, το κατά πόσον είναι μέλος θεσμικού συστήματος προστασίας (ΘΣΠ) ή άλλων συνεργατικών συστημάτων αμοιβαίας αλληλεγγύης, το κατά πόσον ασκεί επενδυτικές υπηρεσίες ή δραστηριότητες και το κατά πόσον η πτώχευσή της και η επακόλουθη εκκαθάρισή της υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας είναι πιθανό να έχει σημαντική αρνητική επίπτωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα, στους όρους χρηματοδότησης ή στην ευρύτερη οικονομία, εξασφαλίζοντας την εφαρμογή του καθεστώτος εξυγίανσης με τρόπο κατάλληλο και αναλογικό και την ελαχιστοποίηση της διοικητικής επιβάρυνσης που συνδέεται με τις υποχρεώσεις προετοιμασίας του σχεδίου εξυγίανσης. Όταν το περιεχόμενο και οι πληροφορίες που προβλέπονται στο τμήμα Α του παραρτήματος της οδηγίας 2014/59/ΕΕ καθορίζουν ένα ελάχιστο πρότυπο για οντότητες προφανούς συστημικής σπουδαιότητας, μπορούν να εφαρμόζονται διαφορετικές ή σημαντικά μειωμένες απαιτήσεις σχεδιασμού και πληροφόρησης για την εξυγίανση ως προς το συγκεκριμένο ίδρυμα, καθώς και μικρότερη από ετήσια συχνότητα για τις επικαιροποιήσεις. Στην περίπτωση μικρής οντότητας με χαμηλή διασύνδεση και πολυπλοκότητα, το σχέδιο εξυγίανσης θα μπορούσε να είναι μειωμένο. Επιπλέον, το καθεστώς θα πρέπει να εφαρμόζεται κατά τρόπο που δεν θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών. Ειδικότερα, όταν υπάρχουν μεγαλύτερα προβλήματα ή ακόμα και αμφιβολίες σχετικά με την ανθεκτικότητα πολλών οντοτήτων, είναι σημαντικό να εξετάζεται ο κίνδυνος μετάδοσης που ενέχουν οι δράσεις που αναλαμβάνονται σε σχέση με οποιαδήποτε επιμέρους οντότητα.
(50)
Όταν η οδηγία 2014/59/ΕΕ προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής απλουστευμένων υποχρεώσεων ή παραίτησης των εθνικών αρχών εξυγίανσης σε ό,τι αφορά την απαίτηση εκπόνησης σχεδίων εξυγίανσης, πρέπει να προβλέπεται διαδικασία βάσει της οποίας το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή, κατά περίπτωση οι σχετικές εθνικές αρχές εξυγίανσης θα μπορούν να επιτρέπουν την εφαρμογή των εν λόγω απλουστευμένων υποχρεώσεων.
(51)
Λαμβανομένης υπόψη της κεφαλαιακής διάρθρωσης των οντοτήτων που συνδέονται με κεντρικό οργανισμό, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης πρέπει να υποχρεούνται, για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, να καταρτίζουν χωριστά σχέδια εξυγίανσης μόνο εφόσον ο κεντρικός οργανισμός με τον οποίο αυτές οι οντότητες συνδέονται τελεί υπό την άμεση εποπτεία της ΕΚΤ. Στην περίπτωση σχεδίων εξυγίανσης ομίλου, θα πρέπει λαμβάνεται κατά την κατάρτισή τους ιδιαιτέρως υπόψη ο ενδεχόμενος αντίκτυπος των δράσεων εξυγίανσης σε όλα τα κράτη μέλη στα οποία δραστηριοποιείται ο όμιλος.
(52)
Ο ΕΜΕ θα πρέπει να βασίζεται στα πλαίσια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 και της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Ως εκ τούτου, το Συμβούλιο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να παρεμβαίνει έγκαιρα, σε περίπτωση επιδείνωσης της χρηματοπιστωτικής κατάστασης ή της φερεγγυότητας μιας οντότητας. Οι πληροφορίες που το Συμβούλιο λαμβάνει από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης ή από την ΕΚΤ σε αυτό το στάδιο, είναι απαραίτητες για τον καθορισμό των ενεργειών στις οποίες ενδέχεται να προβεί για την προετοιμασία της εξυγίανσης της σχετικής οντότητας.
(53)
Για να εξασφαλιστεί ανάληψη ταχείας δράσης εξυγίανσης όταν τούτο καθίσταται αναγκαίο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς, σε συνεργασία με την ΕΚΤ ή τη σχετική εθνική αρμόδια αρχή, την κατάσταση των οικείων οντοτήτων και τη συμμόρφωσή τους με κάθε μέτρο έγκαιρης παρέμβασης που λαμβάνεται υπέρ αυτών. Όταν προσδιορίζει κατά πόσον μια δράση του ιδιωτικού τομέα θα μπορούσε να αποτρέψει σε εύλογο χρονικό διάστημα την πτώχευση μιας οντότητας, η ενδεδειγμένη αρχή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την αποτελεσματικότητα των μέτρων έγκαιρης παρέμβασης που ελήφθησαν εντός του χρονικού πλαισίου που είχε καθορίσει η αρμόδια αρχή.
(54)
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης και οι εθνικές αρμόδιες αρχές, συμπεριλαμβανομένης της ΕΚΤ, θα πρέπει, εφόσον κριθεί αναγκαίο, να συνάπτουν μνημόνια συνεννόησης στα οποία περιγράφεται με γενικούς όρους η μεταξύ τους συνεργασία κατά την εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων τους δυνάμει της ενωσιακής νομοθεσίας. Το μνημόνιο θα πρέπει να επανεξετάζεται τακτικά.
(55)
Κατά τη λήψη αποφάσεων ή την ανάληψη δράσεων, ιδίως όσον αφορά οντότητες εγκατεστημένες σε συμμετέχοντα και συγχρόνως σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη τυχόν δυσμενείς επιπτώσεις στα εν λόγω κράτη μέλη, όπως η απειλή για τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών τους και για τις οντότητες που είναι εγκατεστημένες στα εν λόγω κράτη μέλη.
(56)
Για την ελαχιστοποίηση τυχόν διαταραχής στη χρηματοπιστωτική αγορά και την οικονομία, η διαδικασία εξυγίανσης θα πρέπει να επιτυγχάνεται σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι καταθέτες θα πρέπει να αποκτούν πρόσβαση στις εγγυημένες τουλάχιστον καταθέσεις όσο το δυνατόν ταχύτερα και οπωσδήποτε εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στην οδηγία 2014/49/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10). Η Επιτροπή θα πρέπει, σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας εξυγίανσης, να έχει πρόσβαση σε κάθε πληροφορία που θεωρεί απαραίτητη για τη λήψη τεκμηριωμένης απόφασης.
(57)
Η απόφαση να τεθεί μία οντότητα υπό εξυγίανση θα πρέπει να λαμβάνεται πριν η χρηματοπιστωτική οντότητα καταστεί αφερέγγυα σε επίπεδο ισολογισμού και πριν εξαντληθεί όλο το μετοχικό της κεφάλαιο. Η εξυγίανση θα πρέπει να αρχίζει αφού προσδιοριστεί ότι η οντότητα βρίσκεται ή κινδυνεύει να βρεθεί σε πτώχευση και ότι τα εναλλακτικά μέτρα του ιδιωτικού τομέα δεν θα απέτρεπαν την πτώχευση εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Το γεγονός αυτό καθαυτό ότι η οντότητα δεν πληροί τις απαιτήσεις της άδειας λειτουργίας δεν θα πρέπει να δικαιολογεί την έναρξη της διαδικασίας εξυγίανσης, ιδίως εάν η οντότητα παραμένει ή είναι πιθανόν να παραμείνει βιώσιμη. Μια οντότητα θα πρέπει να θεωρείται ότι βρίσκεται ή κινδυνεύει να βρεθεί σε πτώχευση όταν παραβιάζει ή είναι πιθανό στο εγγύς μέλλον να παραβιάσει τις απαιτήσεις για τη διατήρηση της άδειας λειτουργίας, όταν τα περιουσιακά στοιχεία της οντότητας υπολείπονται ή είναι πιθανό στο εγγύς μέλλον να υπολειφθούν των υποχρεώσεών του, όταν η οντότητα δεν είναι σε θέση ή είναι πιθανό στο εγγύς μέλλον να μην είναι σε θέση να εξοφλήσει τις απαιτητές υποχρεώσεις της, ή όταν η οντότητα επιζητεί έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη, εκτός από τις ιδιαίτερες περιστάσεις που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Η ανάγκη για επείγουσα στήριξη της ρευστότητας από μια κεντρική τράπεζα δεν θα πρέπει καθαυτή να αποτελεί προϋπόθεση που καταδεικνύει επαρκώς ότι μια οντότητα δεν είναι, ή δεν θα είναι στο εγγύς μέλλον, σε θέση να εξοφλήσει τις απαιτητές υποχρεώσεις της. Εάν μια τέτοια διευκόλυνση τελεί υπό την εγγύηση του δημοσίου, η οντότητα που προσφεύγει σε αυτήν θα υπόκειται στους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων. Προκειμένου να διατηρηθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα, ιδίως σε περίπτωση συστημικής έλλειψης ρευστότητας, οι κρατικές εγγυήσεις για διευκολύνσεις ρευστότητας που παρέχονται από τις κεντρικές τράπεζες ή οι κρατικές εγγυήσεις για νεοεκδοθείσες υποχρεώσεις, προκειμένου να αντιμετωπιστεί σοβαρή διαταραχή στην οικονομία ενός κράτους μέλους, δεν θα πρέπει να ενεργοποιούν το πλαίσιο εξυγίανσης, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις. Ειδικότερα, τα κρατικά εγγυοδοτικά μέτρα θα πρέπει να εγκρίνονται βάσει του πλαισίου σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις και θα πρέπει να μην αποτελούν μέρος ευρύτερης δέσμης ενισχύσεων, η δε χρήση των εγγυοδοτικών μέτρων θα πρέπει να είναι αυστηρά περιορισμένη χρονικά. Η παροχή εγγυήσεων από τα κράτη μέλη για απαιτήσεις επί ιδίων κεφαλαίων θα πρέπει να απαγορεύεται.
Κατά την παροχή εγγύησης, τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι η εγγύηση αμείβεται επαρκώς από την οντότητα. Επιπλέον, η παροχή έκτακτης δημόσιας χρηματοπιστωτικής στήριξης δεν θα πρέπει να ενεργοποιεί διαδικασία εξυγίανσης όταν, ως προληπτικό μέτρο, ένα κράτος μέλος αποκτά μετοχικό μερίδιο σε μια οντότητα, συμπεριλαμβανομένων των οντοτήτων που ανήκουν στο δημόσιο, η οποία τηρεί τις κεφαλαιακές απαιτήσεις της. Αυτό μπορεί να συμβεί, για παράδειγμα, όταν μια οντότητα απαιτείται να αντλήσει νέα κεφάλαια λόγω των αποτελεσμάτων μιας προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων βάσει σεναρίου ή μιας ισοδύναμης δοκιμής εκ μέρους των αρχών μακροπροληπτικής εποπτείας, όπου συμπεριλαμβάνεται μια απαίτηση που επιβάλλεται για λόγους διατήρησης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας σε πλαίσιο συστημικής κρίσης, αλλά η οντότητα αδυνατεί να αντλήσει ιδιωτικά κεφάλαια στις αγορές. Μια οντότητα δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή κινδυνεύει να πτωχεύσει αποκλειστικά και μόνο στη βάση του γεγονότος ότι της δόθηκε έκτακτη δημόσια χρηματοδοτική στήριξη πριν τεθεί σε ισχύ ο παρών κανονισμός. Τέλος, η πρόσβαση σε διευκολύνσεις ρευστότητας που παρέχονται από τις κεντρικές τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης της επείγουσας στήριξης της ρευστότητας, μπορεί να αποτελεί κρατική ενίσχυση σύμφωνα με το πλαίσιο για τις κρατικές ενισχύσεις.
(58)
Η εκκαθάριση προβληματικής οντότητας με συνήθεις διαδικασίες αφερεγγυότητας θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, να διακόψει την παροχή βασικών υπηρεσιών και να βλάψει την προστασία των καταθετών. Σε αυτή την περίπτωση, η εφαρμογή εργαλείων εξυγίανσης είναι θέμα δημοσίου συμφέροντος. Επομένως, στόχοι της εξυγίανσης θα πρέπει να είναι η διασφάλιση της συνέχισης των βασικών χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, η διατήρηση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η μείωση του ηθικού κινδύνου με την ελαχιστοποίηση της εξάρτησης των προβληματικών οντοτήτων από δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη και η προστασία των καταθετών.
(59)
Ωστόσο, πριν ληφθεί απόφαση για τη διατήρηση της οντότητας σε λειτουργία, θα πρέπει πάντοτε να εξετάζεται η εκκαθάριση μιας οντότητας που πτωχεύει μέσω των κανονικών διαδικασιών αφερεγγυότητας. Μια οντότητα που πτωχεύει θα πρέπει να διατηρείται σε λειτουργία για λόγους χρηματοπιστωτικής σταθερότητας με χρήση, στο μέτρο του δυνατού, ιδιωτικών κεφαλαίων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε μέσω της πώλησης σε αγοραστή του ιδιωτικού τομέα ή της συγχώνευσής του με αυτόν, είτε με απομείωση των υποχρεώσεων της οντότητας ή μετατροπή του χρέους του σε μετοχικό κεφάλαιο, για να γίνει ανακεφαλαιοποίηση.
(60)
Κατά τη λήψη ή την προπαρασκευή αποφάσεων σχετικών με τις εξουσίες εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι η δράση εξυγίανσης αναλαμβάνεται σύμφωνα με ορισμένες αρχές, όπως ότι οι μέτοχοι και οι πιστωτές επωμίζονται κατάλληλο μερίδιο των ζημιών, ότι η διοίκηση καταρχήν θα πρέπει να αντικαθίσταται, ότι το κόστος της εξυγίανσης της οντότητας ελαχιστοποιείται και ότι οι πιστωτές της ίδιας τάξης αντιμετωπίζονται ισότιμα. Ειδικότερα, όταν οι πιστωτές της ίδιας τάξης αντιμετωπίζονται διαφορετικά στο πλαίσιο της δράσης εξυγίανσης, οι διακρίσεις αυτές θα πρέπει να δικαιολογούνται από το δημόσιο συμφέρον και να μην να εισάγουν άμεσα ή έμμεσα διακρίσεις για λόγους εθνικότητας.
(61)
Οι περιορισμοί στα δικαιώματα των μετόχων και των πιστωτών θα πρέπει να είναι σύμφωνοι με το άρθρο 52 του Χάρτη. Επομένως, τα εργαλεία εξυγίανσης θα πρέπει να εφαρμόζονται μόνον στις οντότητες που βρίσκονται σε σημείο πτώχευσης ή κινδυνεύουν να πτωχεύσουν, και μόνον όταν αυτό είναι αναγκαίο για την επιδίωξη της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας προς όφελος του γενικού συμφέροντος. Συγκεκριμένα, τα εργαλεία εξυγίανσης θα πρέπει να εφαρμόζονται όταν η οντότητα δεν δύναται να εκκαθαριστεί υπό συνήθεις διαδικασίες αφερεγγυότητας χωρίς να αποσταθεροποιηθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τα δε μέτρα είναι αναγκαία προκειμένου να διασφαλιστεί η ταχεία μεταβίβαση και η συνέχεια των συστημικά σημαντικών λειτουργιών και όταν δεν υπάρχει καμία εύλογη προοπτική για εναλλακτική λύση από τον ιδιωτικό τομέα, όπως μια αύξηση κεφαλαίου από τους υφιστάμενους μετόχους ή τρίτους, που να επαρκεί για την αποκατάσταση της πλήρους βιωσιμότητας της οντότητας.
(62)
Η παρεμβολή στα δικαιώματα ιδιοκτησίας δεν θα πρέπει να είναι δυσανάλογη. Κατά συνέπεια, οι θιγόμενοι μέτοχοι και πιστωτές δεν θα πρέπει να υφίστανται μεγαλύτερες ζημίες από εκείνες που θα είχαν υποστεί εάν η οντότητα είχε εκκαθαριστεί κατά τη στιγμή που ελήφθη η απόφαση για εξυγίανση. Σε περίπτωση μεταβίβασης εν μέρει των περιουσιακών στοιχείων ενός ιδρύματος υπό εξυγίανση σε ιδιώτη αγοραστή ή σε μεταβατικό ίδρυμα, το εναπομένον μέρος του ιδρύματος υπό εξυγίανση θα πρέπει να εκκαθαρίζεται σύμφωνα με κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Για να προστατευθούν οι μέτοχοι και οι πιστωτές κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης της οντότητας, θα πρέπει να δικαιούνται να λάβουν, κατά την εξόφληση των απαιτήσεών τους στη διαδικασία εκκαθάρισης, όχι λιγότερα από όσα υπολογίζεται ότι θα είχαν ανακτήσει εάν ολόκληρη η οντότητα είχε εκκαθαριστεί υπό συνήθεις διαδικασίες αφερεγγυότητας.
(63)
Χάριν προστασίας των δικαιωμάτων των μετόχων και των πιστωτών, θα πρέπει να καθορίζονται σαφείς υποχρεώσεις όσον αφορά την αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων του υπό εξυγίανση ιδρύματος και, εφόσον απαιτείται από τον παρόντα κανονισμό, να αποτιμάται η μεταχείριση της οποίας θα ετύγχαναν οι μέτοχοι και οι πιστωτές εάν η οντότητα είχε εκκαθαριστεί υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να αρχίσει αποτίμηση ήδη στη φάση της έγκαιρης παρέμβασης. Πριν οποιαδήποτε δράση εξυγίανσης, θα πρέπει να διενεργείται αντικειμενική, δίκαιη και ρεαλιστική αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων της οντότητας. Η αποτίμηση θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο δικαστικού ελέγχου μόνον μαζί με την απόφαση εξυγίανσης. Επιπλέον, όποτε απαιτείται από τον παρόντα κανονισμό, αφού έχουν εφαρμοστεί τα εργαλεία εξυγίανσης, θα πρέπει να διενεργείται σύγκριση εκ των υστέρων μεταξύ της μεταχείρισης της οποίας έτυχαν οι μέτοχοι και οι πιστωτές και της μεταχείρισης της οποίας θα ετύγχαναν σε κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Εάν κριθεί ότι οι μέτοχοι και οι πιστωτές έχουν λάβει, κατά την εξόφληση των απαιτήσεών τους, λιγότερα από όσα θα είχαν λάβει υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, θα πρέπει να δικαιούνται καταβολή της διαφοράς όποτε απαιτείται από τον παρόντα κανονισμό. Η διαφορά αυτή, εφόσον υφίσταται, θα πρέπει να καταβάλλεται από το Ταμείο που ιδρύει ο παρών κανονισμός.
(64)
Είναι σημαντικό να αναγνωρίζονται οι ζημίες κατά την πτώχευση της οντότητας. Η αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων των προβληματικών οντοτήτων θα πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικές, συνετές και εύλογες παραδοχές κατά τη στιγμή που εφαρμόζονται τα εργαλεία εξυγίανσης. Η αξία των υποχρεώσεων στο πλαίσιο της αποτίμησης δεν πρέπει ωστόσο να επηρεάζεται από τη χρηματοοικονομική κατάσταση της οντότητας. Θα πρέπει να είναι δυνατόν, για λόγους επείγοντος χαρακτήρα, να προβαίνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης σε ταχεία αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων ή των υποχρεώσεων μιας οντότητας που βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης. Η αποτίμηση αυτή θα πρέπει να είναι προσωρινή και να ισχύει μέχρις να γίνει ανεξάρτητη αποτίμηση.
(65)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η διαδικασία εξυγίανσης παραμένει αντικειμενική και συγκεκριμένη, είναι αναγκαίο να ορισθεί η σειρά με την οποία θα πρέπει να απομειώνονται ή να μετατρέπονται οι μη διασφαλισμένες απαιτήσεις των πιστωτών κατά ενός ιδρύματος υπό εξυγίανση. Για να περιοριστεί ο κίνδυνος να υποστούν οι πιστωτές μεγαλύτερες απώλειες απ' ό,τι εάν το ίδρυμα είχε εκκαθαριστεί σύμφωνα με τις συνήθεις διαδικασίες αφερεγγυότητας, θα πρέπει να εφαρμόζεται η ίδια σειρά τόσο στις συνήθεις διαδικασίες αφερεγγυότητας, όσο και στη διαδικασία απομείωσης ή μετατροπής στο πλαίσιο εξυγίανσης. Αυτό θα διευκολύνει επίσης την τιμολόγηση του χρέους.
(66)
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να αποφασίσει τις λεπτομέρειες του καθεστώτος εξυγίανσης. Τα σχετικά εργαλεία εξυγίανσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν το εργαλείο πώλησης των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, το εργαλείο μεταβατικού ιδρύματος, το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα και το εργαλείο διαχωρισμού στοιχείων του ενεργητικού, τα οποία επίσης προβλέπονται από την οδηγία 2014/59/ΕΕ. Το καθεστώς εξυγίανσης θα πρέπει επίσης να καθιστά δυνατή την εκτίμηση του κατά πόσον πληρούνται οι όροι για την απομείωση και μετατροπή των κεφαλαιακών μέσων.
(67)
Κατά την ανάληψη δράσεων εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη και να ακολουθεί τα μέτρα που προβλέπονται στα σχέδια εξυγίανσης, εκτός εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκτιμήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις συγκεκριμένες περιστάσεις, ότι οι στόχοι εξυγίανσης θα επιτευχθούν αποτελεσματικότερα εάν αναληφθούν δράσεις που δεν έχουν προβλεφθεί στα εν λόγω σχέδια εξυγίανσης.
(68)
Τα εργαλεία εξυγίανσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν την πώληση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων ή μετοχών του υπό εξυγίανση ιδρύματος, τη σύσταση μεταβατικής οντότητας, τον διαχωρισμό των αποδοτικών από τα τοξικά ή μη αποδοτικά περιουσιακά στοιχεία της προβληματικής οντότητας και τη διάσωσή της με ίδια μέσα από τους μετόχους και τους πιστωτές.
(69)
Στις περιπτώσεις όπου τα εργαλεία εξυγίανσης χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταβίβαση των συστημικά σημαντικών υπηρεσιών ή βιώσιμων δραστηριοτήτων μιας οντότητας σε μια υγιή οντότητα, όπως είναι ένας αγοραστής του ιδιωτικού τομέα ή μια μεταβατική οντότητα, το εναπομένον μέρος της οντότητας θα πρέπει να εκκαθαρίζεται.
(70)
Το εργαλείο πώλησης των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων θα πρέπει να καθιστά δυνατή την πώληση της οντότητας ή μέρους των δραστηριοτήτων της σε έναν ή περισσότερους αγοραστές χωρίς τη συγκατάθεση των μετόχων.
(71)
Οι τυχόν καθαρές εισπράξεις από τη μεταβίβαση στοιχείων ενεργητικού ή παθητικού του υπό εξυγίανση ιδρύματος όταν εφαρμόζεται το εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων θα πρέπει να αποδίδονται στην οντότητα που απομένει στη διαδικασία εκκαθάρισης. Οι τυχόν καθαρές εισπράξεις από τη μεταβίβαση μετοχών ή άλλων μέσων ιδιοκτησίας που είχε εκδώσει το υπό εξυγίανση ίδρυμα όταν εφαρμόζεται το εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων θα πρέπει να αποδίδονται στους ιδιοκτήτες των εν λόγω μετοχών ή άλλων μέσων ιδιοκτησίας στην οντότητα που απομένει στη διαδικασία εκκαθάρισης. Οι εισπράξεις αυτές θα πρέπει να υπολογίζονται μετά την αφαίρεση των εξόδων που προκύπτουν από την πτώχευση της οντότητας και από τη διαδικασία εξυγίανσης.
(72)
Το εργαλείο διαχωρισμού περιουσιακών στοιχείων θα πρέπει να δίνει τη δυνατότητα στις αρχές να μεταβιβάζουν περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα ή υποχρεώσεις ενός ιδρύματος υπό εξυγίανση σε έναν χωριστό φορέα. Το εργαλείο αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνον σε συνδυασμό με άλλα εργαλεία, ώστε να αποφεύγεται αδικαιολόγητο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα υπέρ της προβληματικής οντότητας.
(73)
Ένα αποτελεσματικό καθεστώς εξυγίανσης θα πρέπει να ελαχιστοποιεί το κόστος της εξυγίανσης μιας προβληματικής οντότητας, το οποίο βαρύνει τους φορολογουμένους. Θα πρέπει επίσης να διασφαλίζει τη δυνατότητα εξυγίανσης συστημικών οντοτήτων, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα επιτυγχάνει τον εν λόγω στόχο, διασφαλίζοντας ότι οι μέτοχοι και οι πιστωτές της προβληματικής οντότητας υφίστανται τις δέουσες ζημίες και αναλαμβάνουν ανάλογο μέρος του κόστους από την πτώχευση της οντότητας. To εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα θα παρέχει, συνεπώς, στους μετόχους και στους πιστωτές οντοτήτων ισχυρότερο κίνητρο για την παρακολούθηση της κατάστασης της οντότητας υπό κανονικές συνθήκες και ανταποκρίνεται στη σύσταση του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να περιλαμβάνονται στο πλαίσιο εξυγίανσης νόμιμες εξουσίες απομείωσης και μετατροπής του χρέους, ως επιπρόσθετη επιλογή σε συνδυασμό με άλλα εργαλεία εξυγίανσης.
(74)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αναγκαία ευελιξία για τον επιμερισμό των ζημιών στους πιστωτές σε ένα φάσμα περιπτώσεων, κρίνεται σκόπιμο το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα να εφαρμόζεται τόσο όταν ο στόχος είναι η εξυγίανση της προβληματικής οντότητας ως λειτουργούσας επιχείρησης, εάν υπάρχει ρεαλιστική προοπτική ότι μπορεί να αποκατασταθεί η βιωσιμότητα της οντότητας, όσο και όταν συστημικά σημαντικές υπηρεσίες μεταβιβάζονται σε μεταβατική οντότητα και το εναπομένον μέρος της οντότητας παύει να λειτουργεί και εκκαθαρίζεται.
(75)
Όταν εφαρμόζεται το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα με στόχο την αποκατάσταση του κεφαλαίου της προβληματικής οντότητας, προκειμένου να κατορθώσει να συνεχίσει να λειτουργεί ως λειτουργούσα επιχείρηση, η εξυγίανση μέσω διάσωσης με ίδια μέσα θα πρέπει να συνοδεύεται από αντικατάσταση της διοίκησης, εκτός από τις περιπτώσεις όπου η διατήρηση της διοίκησης είναι πρόσφορη και αναγκαία για την επίτευξη των στόχων της εξυγίανσης, και επακόλουθη αναδιάρθρωση της οντότητας και των δραστηριοτήτων της κατά τρόπο ώστε να αντιμετωπιστούν οι λόγοι της πτώχευσής της. Η εν λόγω αναδιάρθρωση θα πρέπει να επιτυγχάνεται μέσω της εφαρμογής ενός σχεδίου αναδιοργάνωσης της επιχείρησης. Αναλόγως με την περίπτωση, τα εν λόγω σχέδια θα πρέπει να είναι συμβατά με το σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο απαιτείται να υποβάλει η οντότητα στην Επιτροπή βάσει του πλαισίου της Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις. Ειδικότερα, επιπλέον των μέτρων με σκοπό την αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας της οντότητας, το σχέδιο θα πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα για τον περιορισμό της ενίσχυσης στο ελάχιστο και επιμερισμό των βαρών, καθώς και μέτρα για τον περιορισμό των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού.
(76)
Δεν κρίνεται σκόπιμη η εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα σε απαιτήσεις στο μέτρο που είναι εξασφαλισμένες ή με άλλο τρόπο εγγυημένες. Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα είναι αποτελεσματικό και επιτυγχάνει τους στόχους του, είναι επιθυμητό να μπορεί να εφαρμόζεται σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο φάσμα των μη εξασφαλισμένων υποχρεώσεων μιας προβληματικής οντότητας. Παρ' όλα ταύτα, κρίνεται σκόπιμη η εξαίρεση ορισμένων ειδών μη εξασφαλισμένων υποχρεώσεων από το πεδίο εφαρμογής του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα. Για την προστασία των κατόχων καλυπτόμενων καταθέσεων, το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις καταθέσεις που προστατεύονται από την οδηγία 2014/49/ΕΕ. Προκειμένου να διασφαλίσει τη συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών, το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε ορισμένες υποχρεώσεις προς υπαλλήλους της προβληματικής οντότητας ούτε σε εμπορικές απαιτήσεις που αφορούν αγαθά και υπηρεσίες με κρίσιμη σημασία για την καθημερινή λειτουργία της οντότητας. Προκειμένου να καλυφθούν τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και οι παρελθούσες ή τρέχουσες οφειλές σε συνταξιοδοτικούς φορείς, το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα δεν πρέπει να εφαρμόζεται στις υποχρεώσεις της προβληματικής οντότητας έναντι συνταξιοδοτικών φορέων, με την εξαίρεση των υποχρεώσεων για συνταξιοδοτικές παροχές λόγω μεταβλητών αμοιβών οι οποίες δεν απορρέουν από συλλογικές συμβάσεις. Για να μειωθεί ο κίνδυνος αλυσιδωτών επιπτώσεων στο σύστημα, το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε υποχρεώσεις που προκύπτουν από συμμετοχή σε συστήματα πληρωμών και έχουν απομένουσα διάρκεια μικρότερη των επτά ημερών ή υποχρεώσεις προς οντότητες, εξαιρουμένων των οντοτήτων που ανήκουν στον ίδιο όμιλο, με αρχική διάρκεια μικρότερη των επτά ημερών.
(77)
Θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να εξαιρούνται ή να εξαιρούνται εν μέρει υποχρεώσεις σε ορισμένες περιπτώσεις, μεταξύ άλλων όταν δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν με ίδια μέσα οι εν λόγω υποχρεώσεις εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, όταν η εξαίρεση είναι απολύτως απαραίτητη και αναλογική προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών και των βασικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, ή όταν η εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα σε υποχρεώσεις θα προκαλούσε καταστροφή αξίας τέτοια ώστε οι ζημίες που επιβαρύνουν τους λοιπούς πιστωτές θα είναι μεγαλύτερες απ' ό,τι εάν οι εν λόγω υποχρεώσεις εξαιρεθούν από τη διάσωση με ίδια μέσα. Θα πρέπει επίσης να υπάρχει η δυνατότητα να εξαιρούνται ή να εξαιρούνται εν μέρει υποχρεώσεις όταν αυτό είναι αναγκαίο για να αποτραπεί η μετάδοση και η χρηματοπιστωτική αστάθεια η οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στην οικονομία κράτους μέλους. Κατά τη διενέργεια αυτών των αξιολογήσεων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να εξετάζουν τις συνέπειες από την εφαρμογή της διάσωσης με ίδια μέσα σε υποχρεώσεις οι οποίες πηγάζουν από επιλέξιμες καταθέσεις φυσικών προσώπων και πολύ μικρών, μικρών ή μεσαίων επιχειρήσεων πέραν του επιπέδου κάλυψης που προβλέπεται στην οδηγία 2014/49/ΕΕ.
(78)
Όταν εφαρμόζονται οι εν λόγω εξαιρέσεις, το επίπεδο απομείωσης ή μετατροπής άλλων επιλέξιμων υποχρεώσεων μπορεί να αυξηθεί ώστε να ληφθούν υπόψη οι εξαιρέσεις αυτές, υπό τον όρο ότι τηρείται η αρχή περί μη επιδείνωσης της θέσης των πιστωτών σε σχέση με τη διαδικασία αφερεγγυότητας. Όταν οι ζημίες δεν μπορούν να μεταφερθούν σε άλλους πιστωτές, το Ταμείο μπορεί να συνεισφέρει στο υπό εξυγίανση ίδρυμα υπό ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις, όπως μεταξύ άλλων η απαίτηση να έχουν ήδη απορροφηθεί ζημίες που να ανέρχονται τουλάχιστον στο 8 % των συνολικών υποχρεώσεων, συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων, και η χρηματοδότηση που παρέχεται από το Ταμείο να περιορίζεται στο χαμηλότερο από δύο ποσά: ή 5 % των συνολικών υποχρεώσεων συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων ή τα μέσα που διαθέτει το Ταμείο και το ποσό που μπορεί να συγκεντρωθεί με εκ των υστέρων συνεισφορές μέσα σε τρία έτη.
(79)
Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν οι υποχρεώσεις έχουν εξαιρεθεί και το Ταμείο χρησιμοποιήθηκε για να συνεισφέρει στη διάσωση με ίδια μέσα αντί των εν λόγω υποχρεώσεων μέχρι το επιτρεπτό ανώτατο όριο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να αναζητήσει χρηματοδότηση από εναλλακτικά χρηματοδοτικά μέσα.
(80)
Το ελάχιστο ποσό διάσωσης με ίδια μέσα, που ανέρχεται σε 8 % των συνολικών υποχρεώσεων όπως αναφέρεται στον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει να υπολογίζεται με βάση την αποτίμηση που διεξάγεται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Οι παλαιότερες ζημίες τις οποίες έχουν ήδη απορροφήσει οι μέτοχοι μέσω μείωσης των ιδίων κεφαλαίων πριν την αποτίμηση δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται στο ποσοστό αυτό.
(81)
Δεδομένου ότι η προστασία των καλυπτόμενων καταθετών είναι ένας από τους πλέον σημαντικούς στόχους της εξυγίανσης, οι καλυπτόμενες καταθέσεις δεν θα πρέπει να υπόκεινται στην εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα. Ωστόσο, το σύστημα εγγύησης των καταθέσεων συνεισφέρει στη χρηματοδότηση της διαδικασίας εξυγίανσης απορροφώντας ζημίες μέχρι του ύψους των καθαρών ζημιών που θα ήταν υποχρεωμένο να αναλάβει κατά την αποζημίωση των καταθετών στις κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Με την άσκηση των εξουσιών διάσωσης με ίδια μέσα διασφαλίζεται ότι οι καταθέτες θα εξακολουθήσουν να έχουν πρόσβαση στις καταθέσεις τους, πράγμα το οποίο ήταν ο κυριότερος λόγος για την καθιέρωση των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων. Αν δεν προβλεπόταν συμμετοχή των εν λόγω συστημάτων σε τέτοιες περιπτώσεις, θα δημιουργείτο αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων πιστωτών, οι οποίοι υπόκεινται στην άσκηση των εξουσιών της αρχής εξυγίανσης.
(82)
Αν οι καταθέσεις μεταβιβάζονται σε άλλη οντότητα στο πλαίσιο της εξυγίανσης της οντότητας, οι καταθέτες δεν θα πρέπει να ασφαλίζονται πέραν του επιπέδου κάλυψης που προβλέπεται στην οδηγία 2014/49/ΕΕ. Επομένως, οι απαιτήσεις όσον αφορά τις καταθέσεις που παραμένουν στο υπό εξυγίανση ίδρυμα θα πρέπει να περιορίζονται στη διαφορά μεταξύ των μεταβιβασθέντων κεφαλαίων και του επιπέδου κάλυψης που προβλέπεται στην οδηγία 2014/49/ΕΕ. Εάν οι μεταβιβασθείσες καταθέσεις είναι υψηλότερες από το επίπεδο κάλυψης, ο καταθέτης δεν θα πρέπει να έχει άλλη απαίτηση έναντι του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων όσον αφορά τις καταθέσεις που παραμένουν στο υπό εξυγίανση ίδρυμα.
(83)
Για να μην διαρθρώνουν οι οντότητες τις υποχρεώσεις τους κατά τρόπο που να εμποδίζει την αποτελεσματικότητα του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα, είναι σκόπιμο να οριστεί ότι οι οντότητες πληρούν ανά πάσα στιγμή τις ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων που μπορούν να υπόκεινται στο εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα, εκφρασμένες ως ποσοστό των συνολικών υποχρεώσεων και των ιδίων κεφαλαίων της οντότητας.
(84)
Θα πρέπει να υιοθετηθεί μια προσέγγιση «από πάνω προς τα κάτω» κατά τον καθορισμό της ελάχιστης απαίτησης για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις στο εσωτερικό ενός ομίλου. Η προσέγγιση αυτή θα πρέπει να αναγνωρίζει ότι η δράση εξυγίανσης εφαρμόζεται στο επίπεδο της κάθε νομικής οντότητας και ότι είναι επιτακτική ανάγκη η ικανότητα απορρόφησης των ζημιών να ανήκει ή να είναι προσβάσιμη στην οντότητα εκείνη εντός του ομίλου στην οποία παρουσιάζονται ζημίες. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να εξασφαλίζεται ότι η ικανότητα απορρόφησης ζημιών εντός ενός ομίλου κατανέμεται σε όλον τον όμιλο σύμφωνα με το επίπεδο κινδύνου στις συστατικές του νομικές οντότητες. Η αναγκαία ελάχιστη απαίτηση για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις κάθε για κάθε θυγατρική θα πρέπει να αξιολογείται χωριστά. Επιπλέον, θα πρέπει να εξασφαλίζεται ότι όλα τα κεφάλαια και οι υποχρεώσεις που συνυπολογίζονται στην ενοποιημένη ελάχιστη απαίτηση για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις βρίσκονται σε οντότητες όπου ενδέχεται να εμφανιστούν ζημίες, ή ότι είναι κατ' άλλο τρόπο διαθέσιμες για την απορρόφηση ζημιών.
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αφήνει περιθώρια για εξυγίανση είτε «πολλαπλών σημείων έναρξης» είτε «μοναδικού σημείου έναρξης». Η απαίτηση για τις ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων θα πρέπει να αντανακλά τη στρατηγική εξυγίανσης που ενδείκνυται για έναν όμιλο σύμφωνα με το σχέδιο εξυγίανσης. Ειδικότερα, οι ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων θα πρέπει να απαιτούνται στο κατάλληλο επίπεδο εντός του ομίλου, ώστε να αντανακλούν την περιεχόμενη στο σχέδιο εξυγίανσης προσέγγιση πολλαπλών σημείων έναρξης ή μοναδικού σημείου έναρξης, ενώ συγχρόνως δεν θα πρέπει να παραβλέπεται ότι ενδέχεται να υπάρξουν περιστάσεις κατά τις οποίες θα χρησιμοποιηθεί προσέγγιση διαφορετική εκείνης που περιέχεται στο σχέδιο επειδή, για παράδειγμα, θα επέτρεπε αποδοτικότερη επίτευξη των στόχων της εξυγίανσης. Στο πλαίσιο αυτό, και ασχέτως αν ο όμιλος έχει επιλέξει την προσέγγιση πολλαπλών σημείων έναρξης ή μοναδικού σημείου έναρξης, όλες οι οντότητες του ομίλου θα πρέπει να ανταποκρίνονται ανά πάσα στιγμή σε εύρωστες ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων, ώστε να αποτρέπεται ο κίνδυνος μετάδοσης ή μαζικής απόσυρσης καταθέσεων.
(85)
Η καλύτερη μέθοδος της εξυγίανσης θα πρέπει να επιλέγεται ανάλογα με τις περιστάσεις της περίπτωσης και για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να είναι διαθέσιμα όλα τα εργαλεία εξυγίανσης που προβλέπονται από την οδηγία 2014/59/ΕΕ. Όταν λαμβάνουν απόφαση σχετικά με το καθεστώς εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα πρέπει, κατά το δυνατόν, να επιλέγουν αντίστοιχα το καθεστώς με το μικρότερο κόστος στο Ταμείο.
(86)
Η οδηγία 2014/59/ΕΕ αναθέτει σε εθνικές αρχές εξυγίανσης την εξουσία για απομείωση και μετατροπή των κεφαλαιακών μέσων, δεδομένου ότι οι προϋποθέσεις για την απομείωση και μετατροπή των κεφαλαιακών μέσων μπορεί να συμπίπτουν με τις προϋποθέσεις εξυγίανσης και, στην περίπτωση αυτή, πρέπει να αξιολογείται κατά πόσον μόνο η απομείωση και μετατροπή των κεφαλαιακών μέσων επαρκούν για την αποκατάσταση της χρηματοπιστωτικής ευρωστίας της υπό εξέταση οντότητας ή αν είναι αναγκαία και η ανάληψη δράσης εξυγίανσης. Κατά κανόνα, θα χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο της εξυγίανσης. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, υπό τον έλεγχο της Επιτροπής ή, κατά περίπτωση, του Συμβουλίου, θα πρέπει να αντικαταστήσει τις εθνικές αρχές εξυγίανσης και σε αυτή τη λειτουργία και θα πρέπει, επομένως, να εξουσιοδοτηθεί να εκτιμήσει κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την απομείωση και τη μετατροπή των κεφαλαιακών μέσων και να αποφασίσει αν θα τεθεί μια οντότητα υπό εξυγίανση, εφόσον πληρούνται και οι απαιτήσεις εξυγίανσης.
(87)
Η αποτελεσματικότητα και η ομοιομορφία της δράσης εξυγίανσης θα πρέπει να διασφαλίζεται σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Για τον σκοπό αυτόν, όταν μια εθνική αρχή εξυγίανσης δεν έχει εφαρμόσει την απόφαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης ή δεν έχει συμμορφωθεί με αυτήν σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ή την έχει εφαρμόσει με τρόπο που να συνιστά απειλή για τους στόχους εξυγίανσης ή για την αποτελεσματική εφαρμογή του καθεστώτος εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να διαθέτει την εξουσία να μεταβιβάσει σε άλλο πρόσωπο συγκεκριμένα δικαιώματα, περιουσιακά στοιχεία ή υποχρεώσεις ενός ιδρύματος υπό εξυγίανση, ή να απαιτεί τη μετατροπή των χρεωστικών μέσων που περιέχουν συμβατική ρήτρα μετατροπής σε ορισμένες περιστάσεις, ή να εγκρίνει τα αναγκαία μέτρα για την ουσιαστική αντιμετώπιση της απειλής κατά του συγκεκριμένου στόχου εξυγίανσης. Θα πρέπει να αποκλείεται κάθε δράση των εθνικών αρχών εξυγίανσης που περιορίζει ή θίγει την άσκηση των εξουσιών ή των λειτουργιών του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
(88)
Οι σχετικές οντότητες, φορείς και αρχές που συμμετέχουν στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους σύμφωνα με την υποχρέωση της καλόπιστης συνεργασίας που κατοχυρώνεται στις Συνθήκες.
(89)
Προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα του ΕΜΕ, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να συνεργάζεται στενά με την ΕΑΤ, σε όλες τις περιστάσεις. Αναλόγως με την περίπτωση, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει επίσης να συνεργάζεται με το ΕΣΣΚ, την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) («EIPOA»), που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11), την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) («ESMA»), που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12), που αποτελούν το ΕΣΧΕ. Επιπλέον, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να συνεργάζεται στενά με την ΕΚΤ και τις άλλες αρχές που εξουσιοδοτούνται να εποπτεύουν τις οντότητες στο πλαίσιο του ΕΕΜ, ιδίως ομίλους που υπόκεινται στην ενοποιημένη εποπτεία από την ΕΚΤ. Για την αποτελεσματική διαχείριση της διαδικασίας εξυγίανσης των προβληματικών τραπεζών, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να συνεργάζεται με τις εθνικές αρχές εξυγίανσης, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας εξυγίανσης. Ως εκ τούτου, η συνεργασία αυτή είναι αναγκαία όχι μόνο για την εφαρμογή των αποφάσεων εξυγίανσης που λαμβάνονται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, αλλά επίσης και πριν από την έκδοση οποιασδήποτε απόφασης εξυγίανσης, κατά το στάδιο του σχεδιασμού της εξυγίανσης ή κατά τη φάση της έγκαιρης παρέμβασης. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να συνεργάζεται με τις σχετικές αρχές εξυγίανσης και τις διευκολύνσεις που χρηματοδοτούν την άμεση ή έμμεση δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη.
(90)
Κατά την εφαρμογή εργαλείων εξυγίανσης και κατά την άσκηση εξουσιών εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να δίνει εντολή στις εθνικές αρχές εξυγίανσης να εξασφαλίσουν ότι οι εκπρόσωποι των εργαζομένων των σχετικών οντοτήτων ενημερώνονται και, όποτε ενδείκνυται, ζητείται η γνώμη τους, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ.
(91)
Δεδομένου ότι το Συμβούλιο Εξυγίανσης αντικαθιστά τις εθνικές αρχές εξυγίανσης των συμμετεχόντων κρατών μελών όσον αφορά τις αποφάσεις τους για εξυγίανση, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει επίσης να αντικαθιστά τις εν λόγω αρχές για τους σκοπούς της συνεργασίας με μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων εντός των σωμάτων εξυγίανσης που αναφέρονται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ, όσον αφορά τις λειτουργίες εξυγίανσης.
(92)
Επειδή πολλά ιδρύματα λειτουργούν όχι μόνο στο εσωτερικό της Ένωσης, αλλά και σε διεθνές επίπεδο, ένας αποτελεσματικός μηχανισμός εξυγίανσης χρειάζεται να καθορίζει τις αρχές της συνεργασίας με τις οικείες αρχές τρίτων χωρών. Η στήριξη στις αρχές τρίτων χωρών θα πρέπει να παρέχεται σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο που προβλέπεται στο άρθρο 88 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Προκειμένου να εξασφαλίζεται συνεκτική προσέγγιση έναντι των τρίτων χωρών, θα πρέπει να αποφεύγεται, κατά το δυνατόν, η λήψη αποκλινουσών αποφάσεων στα συμμετέχοντα κράτη μέλη όσον αφορά την αναγνώριση των διαδικασιών εξυγίανσης σε τρίτες χώρες για ιδρύματα ή μητρικές επιχειρήσεις που διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα ή υποχρεώσεις στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει συνεπώς να μπορεί να εκδίδει σχετικές συστάσεις.
(93)
Προκειμένου να εκτελεί αποτελεσματικά τα καθήκοντά του, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να διαθέτει κατάλληλες εξουσίες έρευνας. Θα πρέπει να είναι σε θέση να απαιτεί όλες τις αναγκαίες πληροφορίες, είτε μέσω των εθνικών αρχών εξυγίανσης είτε απευθείας, αφού προηγουμένως τις ενημερώσει σχετικά, και να διενεργεί έρευνες και επιτόπιες επιθεωρήσεις, όπου ενδείκνυται σε συνεργασία με τις εθνικές αρμόδιες αρχές, αξιοποιώντας πλήρως όλες τις πληροφορίες που διατίθενται στην ΕΚΤ και στις εθνικές αρμόδιες αρχές. Στο πλαίσιο της εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να έχει στη διάθεσή του τη δυνατότητα επιτόπιων επιθεωρήσεων, ώστε να διασφαλίζει ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται με βάση απολύτως ακριβείς πληροφορίες και να παρακολουθεί αποτελεσματικά την εφαρμογή από τις εθνικές αρχές.
(94)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι το Συμβούλιο Εξυγίανσης έχει πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες, οι οικείες οντότητες και οι εργαζόμενοι σε αυτές, ή οι τρίτοι στους οποίους οι σχετικές οντότητες ανέθεσαν καθήκοντα ή δραστηριότητες, δεν θα πρέπει να μπορούν να επικαλούνται τις απαιτήσεις περί επαγγελματικού απορρήτου για να αποφύγουν τη γνωστοποίηση πληροφοριών στο Συμβούλιο Εξυγίανσης. Ταυτόχρονα, η δημοσιοποίηση τέτοιων πληροφοριών στο Συμβούλιο Εξυγίανσης δεν θα πρέπει να θεωρείται παραβίαση των απαιτήσεων περί επαγγελματικού απορρήτου.
(95)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τις αποφάσεις που λαμβάνονται στο πλαίσιο του ΕΜΕ, θα πρέπει να επιβάλλονται αναλογικά και αποτρεπτικά πρόστιμα σε περίπτωση παράβασης. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να δικαιούται να επιβάλει πρόστιμα ή περιοδικές χρηματικές ποινές στις επιχειρήσεις, λόγω μη συμμόρφωσης προς τις αποφάσεις που τους απευθύνει.
(96)
Όταν μια εθνική αρχή εξυγίανσης παραβιάζει τους κανόνες του ΕΜΕ, διότι δεν κάνει χρήση των εξουσιών που της παρέχονται βάσει του εθνικού δικαίου προκειμένου να εφαρμόσει μια εντολή του Συμβουλίου Εξυγίανσης, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να καταστεί υπεύθυνο για την αποκατάσταση κάθε ζημίας που προκαλείται σε άτομα, συμπεριλαμβανομένων, ενδεχομένως, της οντότητας ή του ομίλου υπό εξυγίανση, ή σε κάθε πιστωτή οποιουδήποτε μέρους του εν λόγω ιδρύματος ή ομίλου σε οποιοδήποτε κράτος μέλος, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία.
(97)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η πλήρης αυτονομία και ανεξαρτησία του, θα πρέπει να τεθεί στη διάθεση του Συμβουλίου Εξυγίανσης αυτόνομος προϋπολογισμός με έσοδα προερχόμενα από υποχρεωτικές συνεισφορές των ιδρυμάτων των συμμετεχόντων κρατών μελών. Θα πρέπει να θεσπιστούν ενδεδειγμένοι κανόνες που να διέπουν τον προϋπολογισμό του Συμβουλίου Εξυγίανσης, την κατάρτιση του προϋπολογισμού, τη θέσπιση εσωτερικού κανονισμού όπου να καθορίζεται η διαδικασία για την κατάρτιση και την εκτέλεση του προϋπολογισμού, καθώς και τον εσωτερικό και εξωτερικό έλεγχο των λογαριασμών.
(98)
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τη δυνατότητα των κρατών μελών να επιβάλλουν τέλη προκειμένου να καλύπτουν τις διοικητικές δαπάνες των εθνικών τους αρχών εξυγίανσης.
(99)
Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη έχουν αποφασίσει από κοινού να εξασφαλίζουν ότι τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη θα αποζημιώνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα και εντόκως για το ποσό που το μη συμμετέχον κράτος μέλος έχει καταβάλει από ιδίους πόρους αναφορικά με οποιαδήποτε εφαρμογή του ενωσιακού προϋπολογισμού για την κάλυψη εξωσυμβατικών υποχρεώσεων και συναφών δαπανών που σχετίζονται με την εκτέλεση καθηκόντων βάσει του παρόντος κανονισμού. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη έχουν συνάψει συμφωνία για την υλοποίηση αυτής της δέσμευσης.
(100)
Σε ορισμένες περιστάσεις, η αποτελεσματικότητα των εργαλείων εξυγίανσης που εφαρμόζονται ενδέχεται να εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα βραχυπρόθεσμης χρηματοδότησης για την οντότητα ή μια μεταβατική οντότητα, την παροχή εγγυήσεων σε πιθανούς αγοραστές ή την παροχή κεφαλαίου στη μεταβατική οντότητα. Παρά τον ρόλο των κεντρικών τραπεζών στην παροχή ρευστότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα ακόμη και σε περιόδους ακραίων καταστάσεων, είναι ωστόσο σημαντική η δημιουργία ενός ταμείου προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι πόροι που απαιτούνται για τέτοιους σκοπούς δεν προέρχονται από τους εθνικούς προϋπολογισμούς. Ο χρηματοπιστωτικός κλάδος, στο σύνολό του, θα πρέπει να είναι εκείνος που χρηματοδοτεί τη σταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
(101)
Είναι αναγκαίο να διασφαλίζεται ότι το Ταμείο είναι πλήρως διαθέσιμο για τους σκοπούς της εξυγίανσης προβληματικών ιδρυμάτων. Ως εκ τούτου, το Ταμείο δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για κανέναν άλλο σκοπό, εκτός από την αποτελεσματική εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης και των εξουσιών εξυγίανσης. Εξάλλου, θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σύμφωνα με τους ισχύοντες στόχους και αρχές της εξυγίανσης. Συνεπώς, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να διασφαλίζει ότι οι όποιες ζημίες, δαπάνες ή άλλα έξοδα τα οποία συνεπάγεται η χρήση των εργαλείων εξυγίανσης αναλαμβάνονται κατά πρώτον από τους μετόχους και τους πιστωτές της οντότητας υπό εξυγίανση. Μόνον εάν εξαντληθούν οι πόροι των μετόχων και των πιστωτών, θα πρέπει να αναλαμβάνονται από το Ταμείο οι ζημίες, οι δαπάνες ή άλλα έξοδα τα οποία συνεπάγεται η χρήση των εργαλείων εξυγίανσης.
(102)
Κατ' αρχήν, οι εισφορές θα πρέπει να καταβάλλονται από τον κλάδο πριν και ανεξάρτητα από κάθε πράξη εξυγίανσης. Όταν η προγενέστερη χρηματοδότηση δεν επαρκεί για να καλύψει τις ζημίες ή το κόστος που συνεπάγεται η χρήση του Ταμείου, θα πρέπει να συγκεντρώνονται πρόσθετες εισφορές για την ανάληψη της επιπλέον δαπάνης ή ζημίας. Επιπλέον, το Ταμείο θα πρέπει να είναι σε θέση να συνάπτει δάνεια ή να λαμβάνει άλλες μορφές στήριξης από ιδρύματα, χρηματοοικονομικά ιδρύματα ή άλλα τρίτα μέρη, σε περίπτωση που δεν υπάρχει άμεση πρόσβαση στις εκ των προτέρων ή εκ των υστέρων εισφορές ή αυτές δεν καλύπτουν τις δαπάνες τις οποίες συνεπάγεται η χρήση του Ταμείου σε σχέση με δράσεις εξυγίανσης..
(103)
Προκειμένου να αποφευχθούν διπλές πληρωμές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα που απορρέουν από εθνικές εισφορές επί τραπεζών, φόρους ή εισφορές εξυγίανσης που θεσπίστηκαν μεταξύ της 17ης Ιουνίου 2010 και 2ας Ιουλίου 2014 για τους σκοπούς των εκ των προτέρων εισφορών.
(104)
Προκειμένου να επιτευχθεί η κρίσιμη μάζα και να αποφευχθούν φιλοκυκλικές επιπτώσεις, οι οποίες θα προέκυπταν εάν το Ταμείο ήταν υποχρεωμένο να βασίζεται μόνον στις εκ των υστέρων εισφορές σε περίπτωση συστημικής κρίσης, τα εκ των προτέρων διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα του Ταμείου είναι απαραίτητο να ανέρχονται τουλάχιστον σε ένα ορισμένο επίπεδο-στόχο.
(105)
Το επίπεδο-στόχος του Ταμείου θα πρέπει να καθοριστεί ως ποσοστό του ποσού των καλυπτόμενων καταθέσεων όλων των ιδρυμάτων με άδεια λειτουργίας στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Εντούτοις, επειδή το ποσό των συνολικών υποχρεώσεων αυτών των ιδρυμάτων θα ήταν, λαμβάνοντας υπόψη την αποστολή του Ταμείου, καταλληλότερο σημείο αναφοράς, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει εάν οι καλυπτόμενες καταθέσεις ή οι συνολικές υποχρεώσεις αποτελούν την πλέον κατάλληλη βάση και κατά πόσον χρειάζεται να καθοριστεί μελλοντικά ένα απόλυτο κατώτατο όριο για το Ταμείο, με διατήρηση των ίσων όρων ανταγωνισμού σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ.
(106)
Θα πρέπει να καθοριστεί κατάλληλο χρονοδιάγραμμα προκειμένου να επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος του Ταμείου. Ωστόσο, θα πρέπει να παρέχεται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης η δυνατότητα να τροποποιεί την περίοδο εισφορών, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι σημαντικές εκταμιεύσεις που πραγματοποιήθηκαν από το Ταμείο.
(107)
Η εξασφάλιση αποτελεσματικής και επαρκούς χρηματοδότησης του Ταμείου έχει πρωταρχική σημασία για την αξιοπιστία του ΕΜΕ. Η δυνατότητα του Συμβουλίου Εξυγίανσης να εξασφαλίζει εναλλακτικά μέσα χρηματοδότησης για το Ταμείο θα πρέπει να ενισχυθεί, κατά τρόπο που βελτιστοποιεί το κόστος της χρηματοδότησης και διαφυλάσσει την αξιοπιστία του Ταμείου. Αμέσως μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει, σε συνεργασία με τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να αναπτυχθούν κατάλληλες μέθοδοι και τρόποι για να ενισχυθεί η δανειοληπτική ικανότητα του Ταμείου το οποίο προβλέπεται να έχει συσταθεί έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
(108)
Σε περίπτωση που τα συμμετέχοντα κράτη μέλη έχουν ήδη καθιερώσει εθνικές ρυθμίσεις χρηματοδότησης της εξυγίανσης, θα πρέπει να είναι σε θέση να προβλέπουν ότι οι εθνικές ρυθμίσεις χρηματοδότησης της εξυγίανσης χρησιμοποιούν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά τους μέσα, τα οποία έχουν συγκεντρωθεί κατά το παρελθόν από οντότητες μέσω εκ των προτέρων εισφορών, για την παροχή αντιστάθμισης στις οντότητες για τις εκ των προτέρων εισφορές που θα πρέπει να καταβάλουν οι εν λόγω οντότητες στο Ταμείο. Η εν λόγω επιστροφή θα πρέπει να πραγματοποιείται με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών βάσει της οδηγίας 2014/49/ΕΕ.
(109)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ο δίκαιος υπολογισμός των εισφορών και να παρέχονται κίνητρα λειτουργίας με μοντέλο που ενέχει λιγότερους κινδύνους, για τις εισφορές στο Ταμείο θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο βαθμός κινδύνου στον οποίο εκτίθενται το πιστωτικό ίδρυμα σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ και με τις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που εγκρίθηκαν προς εφαρμογή της.
(110)
Για να διασφαλίζεται ο κατάλληλος επιμερισμός του κόστους της εξυγίανσης μεταξύ των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων και του Ταμείου, το σύστημα εγγύησης των καταθέσεων στο οποίο είναι μέλος ένα ίδρυμα υπό εξυγίανση θα πρέπει να υποχρεούται να καταβάλει συνεισφορά που δεν θα υπερβαίνει το ποσό των ζημιών τις οποίες θα είχε την υποχρέωση να αναλάβει, εάν η οντότητα είχε εκκαθαριστεί υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας.
(111)
Για να προστατευθεί η αξία των ποσών τα οποία κατέχει το Ταμείο, τα ποσά αυτά θα πρέπει να επενδύονται σε επαρκώς ασφαλή, διαφοροποιημένα και ρευστοποιήσιμα περιουσιακά στοιχεία.
(112)
Όταν η στενή συνεργασία συμμετέχοντος κράτους μέλους που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ με την ΕΚΤ τερματιστεί σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, θα πρέπει να αποφασιστεί η δίκαιη κατανομή των σωρευμένων εισφορών του σχετικού συμμετέχοντος κράτους μέλους, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα τόσο του σχετικού συμμετέχοντος κράτους μέλους όσο και του Ταμείου.
(113)
Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ, προκειμένου να καθορίζει τους κανόνες για τον υπολογισμό του επιτοκίου που εφαρμόζεται σε περίπτωση απόφασης για την ανάκτηση ποσών του Ταμείου που ήταν αντικείμενο κατάχρησης και προκειμένου να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα χρηστής διοίκησης και πρόσβασης σε έγγραφα των δικαιούχων σε διαδικασίες που αφορούν τέτοια ανάκτηση· τον τύπο των εισφορών στο Ταμείο και τους λόγους για τους οποίους οφείλονται, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεται το ποσό των εισφορών και τον τρόπο με τον οποίο καταβάλλονται· να εξειδικεύει τους κανόνες καταχώρισης, λογιστικής, υποβολής εκθέσεων και λοιπούς κανόνες που είναι αναγκαίοι για να εξασφαλιστεί ότι οι εισφορές καταβάλλονται πλήρως και έγκαιρα· να καθορίζει τις ετήσιες εισφορές που απαιτούνται για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών του Συμβουλίου Εξυγίανσης προτού καταστεί πλήρως λειτουργικό· να καθορίζει το σύστημα εισφορών για τα ιδρύματα τα οποία έχουν λάβει άδεια λειτουργίας μετά τη στιγμή που το Ταμείο έχει φθάσει στο επίπεδο-στόχο· να καθορίζει τα κριτήρια για τη χρονική κατανομή των εισφορών· να καθορίζει τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του αριθμού των ετών παράτασης της αρχικής περιόδου προκειμένου να επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος του ταμείου· να καθορίζει τα κριτήρια για τον καθορισμό των ετήσιων εισφορών όταν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα του Ταμείου μειώνονται κάτω από το επίπεδο-στόχο του μετά την αρχική περίοδο· να καθορίζει τα μέτρα για τη διευκρίνιση των περιστάσεων και προϋποθέσεων υπό τις οποίες οι εκ των υστέρων εισφορές είναι δυνατόν να ανασταλούν προσωρινά για συγκεκριμένα ιδρύματα· και να προσδιορίζει τους λεπτομερείς κανόνες διοίκησης του Ταμείου και τις γενικές αρχές και τα κριτήρια για την επενδυτική στρατηγική του.
(114)
Το Συμβούλιο θα πρέπει, στο πλαίσιο κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που εκδίδονται δυνάμει της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να διευκρινίσει την εφαρμογή της μεθοδολογίας υπολογισμού των επιμέρους εισφορών στο Ταμείο καθώς και την τεχνική μέθοδο υπολογισμού της κατ' αποκοπή εισφοράς και της προσαρμοσμένης βάσει κινδύνου εισφοράς. Η μεθοδολογία αυτή θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι τόσο η κατ' αποκοπή όσο και η προσαρμοσμένη βάσει κινδύνου συνιστώσα στον τύπο υπολογισμού των επιμέρους εισφορών προσδιορίζονται κατά τρόπο που συνάδει προς τις αρχές που διέπουν την εξυγίανση και προς τις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 103 παράγραφος 7 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Η μεθοδολογία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την αρχή της αναλογικότητας, χωρίς να προκαλεί στρεβλώσεις ανάμεσα στις τραπεζικές δομές των κρατών μελών.
(115)
Όπως εκφράζεται στη δήλωση αριθ. 39 σχετικά με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ, η Επιτροπή, σύμφωνα με την καθιερωμένη πρακτική, κατά την κατάρτιση των σχεδίων κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει να εξακολουθήσει να συμβουλεύεται εμπειρογνώμονες που διορίζουν τα κράτη μέλη. Έχει επίσης ιδιαίτερη σημασία εν προκειμένω να διεξάγει η Επιτροπή κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, εφόσον απαιτείται, διαβουλεύσεις με την ΕΚΤ και το Συμβούλιο Εξυγίανσης στους τομείς της αρμοδιότητάς τους.
(116)
Οι δράσεις εξυγίανσης θα πρέπει να κοινοποιούνται δεόντως και, εκτός των περιορισμένων εξαιρέσεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, να γνωστοποιούνται στο κοινό. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι πληροφορίες που λαμβάνονται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, τις εθνικές αρχές εξυγίανσης και τους επαγγελματικούς συμβούλους τους κατά τη διαδικασία εξυγίανσης πιθανόν να είναι ευαίσθητες, πριν από τη γνωστοποίηση στο κοινό της απόφασης εξυγίανσης, οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει να υπόκεινται στις απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου. Το γεγονός ότι οι πληροφορίες σχετικά με το περιεχόμενο και τις λεπτομέρειες των σχεδίων εξυγίανσης και το αποτέλεσμα οποιασδήποτε αξιολόγησης των σχεδίων αυτών ενδέχεται να έχουν σημαντικό αντίκτυπο, ιδίως στις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις, χρειάζεται να ληφθεί υπόψη. Κάθε πληροφορία που παρέχεται σχετικά με μια απόφαση πριν τη λήψη της, είτε πρόκειται για το κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις εξυγίανσης είτε για τη χρησιμοποίηση ενός συγκεκριμένου εργαλείου ή την ανάληψη οποιασδήποτε δράσης στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, θα πρέπει να θεωρείται ότι έχει αντίκτυπο στα δημόσια και ιδιωτικά συμφέροντα που αφορά η δράση. Ωστόσο, και μόνο η πληροφορία ότι το Συμβούλιο Εξυγίανσης και οι εθνικές αρχές εξυγίανσης εξετάζουν μια συγκεκριμένη οντότητα θα μπορούσε να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην οντότητα αυτή. Χρειάζονται επομένως κατάλληλοι μηχανισμοί για τη διασφάλιση της εμπιστευτικότητας τέτοιων πληροφοριών, όπως σχετικά με το περιεχόμενο και τις λεπτομέρειες σχεδίων εξυγίανσης ή το αποτέλεσμα μιας σχετικής αξιολόγησης.
(117)
Για να διαφυλαχθεί ο απόρρητος χαρακτήρας των εργασιών του Συμβουλίου Εξυγίανσης, τα μέλη και το προσωπικό του, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού που ανταλλάσσεται με τα συμμετέχοντα κράτη μέλη ή είναι αποσπασμένο από αυτά με σκοπό την εκτέλεση καθηκόντων εξυγίανσης, θα πρέπει να υπόκεινται σε απαιτήσεις τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου, ακόμη και μετά την παύση των καθηκόντων τους. Οι εν λόγω απαιτήσεις θα πρέπει να ισχύουν και για άλλα πρόσωπα εξουσιοδοτημένα από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, για πρόσωπα εξουσιοδοτημένα ή διορισμένα από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης των κρατών μελών για τη διενέργεια επιτόπιων επιθεωρήσεων, καθώς και για παρατηρητές που προσκαλούνται να παρίστανται στις συνεδριάσεις της συνόδου ολομελείας και των εκτελεστικών συνόδων του Συμβουλίου Εξυγίανσης και για παρατηρητές από μη συμμετέχοντα κράτη μέλη που παρευρίσκονται σε εσωτερικά κλιμάκια εξυγίανσης. Για τον σκοπό της διεκπεραίωσης των καθηκόντων που του ανατίθενται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να είναι εξουσιοδοτημένο, υπό όρους, να ανταλλάσσει πληροφορίες με αρχές και οργανισμούς των κρατών μελών ή της Ένωσης.
(118)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι το Συμβούλιο Εξυγίανσης είναι ενσωματωμένο στο ΕΣΧΕ, θα πρέπει να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 ώστε να συμπεριληφθεί το Συμβούλιο Εξυγίανσης στην έννοια των αρμοδίων αρχών που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό. Η εξομοίωση αυτή μεταξύ του Συμβουλίου Εξυγίανσης και των αρμοδίων αρχών, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, είναι συνεπής με τα καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΑΤ, σύμφωνα με το άρθρο 25 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, να συμβάλλει και να συμμετέχει ενεργά στην κατάρτιση και τον συντονισμό των σχεδίων ανάκαμψης και εξυγίανσης, καθώς και να συντελεί στη διευκόλυνση της εξυγίανσης προβληματικών οντοτήτων και ομίλων, και ιδίως διασυνοριακών ομίλων.
(119)
Έως ότου καταστεί πλήρως λειτουργικό το Συμβούλιο Εξυγίανσης, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι υπεύθυνη για την αρχική λειτουργία, συμπεριλαμβανομένου του διορισμού προσωρινού προέδρου, ο οποίος θα είναι επιφορτισμένος με το καθήκον να εγκρίνει όλες τις αναγκαίες πληρωμές για λογαριασμό του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
(120)
Ο ΕΜΕ συγκεντρώνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τις αρχές εξυγίανσης των συμμετεχόντων κρατών μελών. Το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να ελέγχει τη νομιμότητα των αποφάσεων που εκδίδει το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, καθώς και να καθορίζει την εξωσυμβατική ευθύνη τους. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 267 ΣΛΕΕ, το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να αποφαίνεται προδικαστικώς κατόπιν αιτήσεως των εθνικών δικαστικών αρχών όσον αφορά το κύρος και την ερμηνεία των πράξεων των θεσμικών και λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης. Οι εθνικές δικαστικές αρχές θα πρέπει να είναι αρμόδιες, σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία, για τον έλεγχο της νομιμότητας των αποφάσεων που εκδίδουν οι αρχές εξυγίανσης των συμμετεχόντων κρατών μελών κατά την άσκηση των καθηκόντων που τους ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, καθώς και για τον καθορισμό της εξωσυμβατικής ευθύνης τους.
(121)
Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τις αρχές που αναγνωρίζονται, ιδίως, στον Χάρτη, και ιδίως το δικαίωμα ιδιοκτησίας, το δικαίωμα προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, την επιχειρηματική ελευθερία, το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου και το δικαίωμα της υπεράσπισης, και θα πρέπει να εφαρμόζεται σύμφωνα με τα εν λόγω δικαιώματα και αρχές.
(122)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η συγκρότηση αποτελεσματικού και αποδοτικού ενιαίου ευρωπαϊκού πλαισίου για την εξυγίανση των οντοτήτων και η διασφάλιση της συνεπούς εφαρμογής των κανόνων εξυγίανσης, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(123)
Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού προκειμένου να αξιολογήσει τον αντίκτυπό του στην εσωτερική αγορά και να προσδιορίσει αν χρειάζονται τροποποιήσεις ή προσθήκες για τη βελτίωση της αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας του ΕΜΕ, και ιδίως κατά πόσον η τραπεζική ένωση χρειάζεται να συμπληρωθεί με ενωσιακή εναρμόνιση των διαδικασιών αφερεγγυότητας για ιδρύματα που έχουν πτωχεύσει.
(124)
Η μεταβίβαση εισφορών που εισπράττονται σε εθνικό επίπεδο βάσει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να επιτρέπει στο Ταμείο να λειτουργεί και συνεπώς να εφαρμόζονται αποτελεσματικά τα εργαλεία εξυγίανσης. Κατά συνέπεια, οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού σχετικά με τα εργαλεία εξυγίανσης και τις εισφορές θα πρέπει να εφαρμοστούν από 1ης Ιανουαρίου 2016. Από τον Δεκέμβριο του 2015 θα πρέπει να είναι δυνατή η μετάθεση της ημερομηνίας αυτής κατά μηνιαίες περιόδους εάν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη μεταφορά των εισφορών που εισπράττονται σε εθνικό επίπεδο,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΜΕΡΟΣ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ενιαίους κανόνες και ενιαία διαδικασία για την εξυγίανση των οντοτήτων του άρθρου 2, οι οποίες είναι εγκατεστημένες στα συμμετέχοντα κράτη μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 4.
Αυτοί οι ενιαίοι κανόνες και διαδικασία εφαρμόζονται από το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης που θεσπίζεται σύμφωνα με το άρθρο 42 («Συμβούλιο Εξυγίανσης»), από κοινού με το Συμβούλιο και την Επιτροπή και τις εθνικές αρχές εξυγίανσης, στο πλαίσιο του ενιαίου μηχανισμού εξυγίανσης (EME) που καθιερώνεται με τον παρόντα κανονισμό. Ο ΕΜΕ στηρίζεται από ενιαίο ταμείο εξυγίανσης («Ταμείο»).
Η χρήση του Ταμείου εξαρτάται από την έναρξη ισχύος μιας συμφωνίας μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών («συμφωνία») σχετικά με τη μεταβίβαση των χρηματοδοτικών πόρων που εισπράττονται σε εθνικό επίπεδο προς το Ταμείο, καθώς και σχετικά με τη βαθμιαία συγχώνευση των διάφορων χρηματοδοτικών πόρων που εισπράττονται σε εθνικό επίπεδο ώστε να κατανέμονται στα εθνικά τμήματα του Ταμείου.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις ακόλουθες οντότητες:
α)
πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη·
β)
μητρικές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών και των μεικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών, εγκατεστημένες σε συμμετέχον κράτος μέλος, όπου υπόκεινται σε ενοποιημένη εποπτεία που διενεργείται από την ΕΚΤ, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013·
γ)
εταιρείες επενδύσεων και χρηματοοικονομικά ιδρύματα εγκατεστημένα σε συμμετέχον κράτος μέλος, εφόσον καλύπτονται από την ενοποιημένη εποπτεία της μητρικής επιχείρησης που διενεργείται από την ΕΚΤ, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013.
Άρθρο 3
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «εθνική αρμόδια αρχή»: κάθε εθνική αρμόδια αρχή όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013·
2) «αρμόδια αρχή»: αρμόδια αρχή όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010·
3) «εθνική αρχή εξυγίανσης»: η αρχή που ορίζεται από συμμετέχον κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
4) «οικεία εθνική αρχή εξυγίανσης»: η εθνική αρχή εξυγίανσης ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένη οιαδήποτε οντότητα ή οντότητα ομίλου·
5) «συνθήκες εξυγίανσης»: συνθήκες εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1·
6) «σχέδιο εξυγίανσης»: σχέδιο εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 8 ή 9·
7) «σχέδιο εξυγίανσης ομίλου»: σχέδιο εξυγίανσης ομίλου σύμφωνα με το άρθρα 8 και 9·
8) «στόχοι εξυγίανσης»: στόχοι εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 14·
9) «εργαλείο εξυγίανσης»: εργαλείο εξυγίανσης που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 2·
10) «δράση εξυγίανσης»: η απόφαση να τεθεί υπό εξυγίανση μία οντότητα που αναφέρεται στο άρθρο 2, σύμφωνα με το άρθρο 18, η εφαρμογή ενός εργαλείου εξυγίανσης ή η άσκηση μιας ή περισσότερων εξουσιών εξυγίανσης·
11) «καλυπτόμενες καταθέσεις»: οι επιλέξιμες καταθέσεις όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 5 της οδηγίας 2014/49/ΕΕ·
12) «επιλέξιμες καταθέσεις»: οι επιλέξιμες καταθέσεις όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 4 της οδηγίας 2014/49/ΕΕ·
13) «ίδρυμα»: πιστωτικό ίδρυμα, ή επιχείρηση επενδύσεων καλυπτόμενη από την ενοποιημένη εποπτεία κατά το άρθρο 2 στοιχείο γ)·
14) «ίδρυμα υπό εξυγίανση»: οντότητα που αναφέρεται στο άρθρο 2 για την οποία αναλαμβάνεται δράση εξυγίανσης·
15) «χρηματοδοτικό ίδρυμα»: χρηματοδοτικό ίδρυμα όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
16) «χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών»: χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 20 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
17) «μεικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών»: μεικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
18) «μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην Ένωση»: μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 31 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
19) «μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην Ένωση»: μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
20) «μητρική επιχείρηση»: μητρική επιχείρηση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 15 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
21) «θυγατρική»: θυγατρική όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
22) «υποκατάστημα»: υποκατάστημα όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
23) «όμιλος»: μητρική επιχείρηση και οι θυγατρικές της που είναι οντότητες κατά την έννοια του άρθρου 2·
24) «διασυνοριακός όμιλος»: όμιλος που περιλαμβάνει οντότητες κατά την έννοια του άρθρου 2 εγκατεστημένες σε ένα ή περισσότερα συμμετέχοντα κράτη μέλη·
25) «ενοποιημένη βάση»: βάση μιας ενοποιημένης κατάστασης όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
26) «αρχή ενοποιημένης εποπτείας»: αρχή ενοποιημένης εποπτείας όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 41 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
27) «αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου»: η αρχή εξυγίανσης στο συμμετέχον κράτος μέλος στο οποίο εγκαθίσταται το ίδρυμα ή η μητρική επιχείρηση υπό ενοποιημένη εποπτεία στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης εντός συμμετεχόντων κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 111 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ·
28) «θεσμικό σύστημα προστασίας» ή «ΘΣΠ»: ρύθμιση που καλύπτει τις απαιτήσεις του άρθρου 113 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
29) «έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη»: κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ, ή οιαδήποτε άλλη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη σε υπερεθνικό επίπεδο που, αν παρεχόταν σε εθνικό επίπεδο, θα συνιστούσε κρατική ενίσχυση, η οποία παρέχεται με σκοπό να διατηρηθεί ή να αποκατασταθεί η βιωσιμότητα, η ρευστότητα ή η φερεγγυότητα μιας οντότητας που αναφέρεται στο άρθρο 2 του παρόντος κανονισμού ή ενός ομίλου του οποίου το εν λόγω ίδρυμα ή η οντότητα αποτελεί μέρος·
30) «εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων»: ο μηχανισμός για την εκτέλεση της μεταβίβασης, από την αρχή εξυγίανσης μέσων ιδιοκτησίας που έχουν εκδοθεί από ίδρυμα που τελεί υπό διαδικασία εξυγίανσης, ή περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων ενός ιδρύματος που τελεί υπό διαδικασία εξυγίανσης, σε έναν αγοραστή που δεν είναι μεταβατικό ίδρυμα, σύμφωνα με το άρθρο 24·
31) «εργαλείο μεταβατικού ιδρύματος»: ο μηχανισμός για την πραγματοποίηση μεταβίβασης τίτλων ιδιοκτησίας που έχουν εκδοθεί από ίδρυμα που τελεί υπό διαδικασία εξυγίανσης, ή περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων ιδρύματος που τελεί υπό διαδικασία εξυγίανσης, σε μεταβατικό ίδρυμα, σύμφωνα με το άρθρο 25·
32) «εργαλείο διαχωρισμού περιουσιακών στοιχείων»: ο μηχανισμός για την πραγματοποίηση μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων ενός ιδρύματος που τελεί υπό διαδικασία εξυγίανσης σε έναν φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων σύμφωνα με το άρθρο 26·
33) «εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα»: ο μηχανισμός για την άσκηση των εξουσιών απομείωσης και μετατροπής όσον αφορά τις υποχρεώσεις ενός ιδρύματος που τελεί υπό διαδικασία εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 27·
34) «διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα»: τα μετρητά, οι καταθέσεις, τα περιουσιακά στοιχεία και οι ανέκκλητες δεσμεύσεις πληρωμών που διατίθενται στο Ταμείο για τους σκοπούς που απαριθμούνται στο άρθρο 76 παράγραφος 1·
35) «επίπεδο-στόχος της χρηματοδότησης»: το ύψος των διαθέσιμων χρηματοδοτικών μέσων που πρέπει να επιτευχθεί δυνάμει του άρθρου 69 παράγραφος 1·
36) «συμφωνία»: η συμφωνία για τη μεταφορά και την αμοιβαιοποίηση των εισφορών στο Ταμείο·
37) «μεταβατική περίοδος»: η περίοδος που ξεκινά από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, όπως ορίζεται στο άρθρο 99 παράγραφοι 2 και 6, έως ότου το Ταμείο επιτύχει το επίπεδο-στόχο της χρηματοδότησης ή έως την 1η Ιανουαρίου 2024, αν η ημερομηνία αυτή είναι προγενέστερη·
38) «χρηματοοικονομικό μέσο»: χρηματοοικονομικό μέσο όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 50 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
39) «χρεωστικά μέσα»: ομολογίες και άλλες μορφές μεταβιβάσιμων χρεών, μέσα με τα οποία δημιουργείται ή αναγνωρίζεται μια οφειλή, καθώς και μέσα που παρέχουν δικαιώματα απόκτησης χρεωστικών μέσων·
40) «ίδια κεφάλαια»: ίδια κεφάλαια όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 118 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
41) «απαιτήσεις για ίδια κεφάλαια»: απαιτήσεις που προβλέπονται στα άρθρα 92 έως 98 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
42) «εκκαθάριση»: η ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων οντότητας που αναφέρεται στο άρθρο 2·
43) «παράγωγο»: παράγωγο όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012·
44) «εξουσίες απομείωσης και μετατροπής»: εξουσίες που αναφέρονται στο άρθρο 21·
45) «μέσα κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1»: κεφαλαιακά μέσα που καλύπτουν τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 28 παράγραφοι 1 έως 4, στο άρθρο 29 παράγραφοι 1 έως 5 ή στο άρθρο 31 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
46) «πρόσθετα μέσα της Κατηγορίας 1»: κεφαλαιακά μέσα που καλύπτουν τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 52 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
47) «μέσα της Κατηγορίας 2»: κεφαλαιακά μέσα ή δάνεια μειωμένης εξασφάλισης που καλύπτουν τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
48) «συνολικό ποσό»: το συνολικό ποσό κατά το οποίο έχει εκτιμήσει η αρχή εξυγίανσης ότι πρέπει να απομειωθούν ή να μετατραπούν οι επιλέξιμες υποχρεώσεις, σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 13·
49) «επιλέξιμες υποχρεώσεις»: οι υποχρεώσεις και τα κεφαλαιακά μέσα που δεν χαρακτηρίζονται ως μέσα κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 ή της κατηγορίας 2 ενός ιδρύματος ή οντότητας που αναφέρεται στο άρθρο 2, οι οποίες δεν εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα δυνάμει του άρθρου 27 παράγραφος 3·
50) «σύστημα εγγύησης των καταθέσεων»: σύστημα εγγύησης των καταθέσεων που έχει συσταθεί και αναγνωριστεί επίσημα από ένα κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 2014/49/ΕΕ·
51) «σχετικά κεφαλαιακά μέσα»: πρόσθετα μέσα της Κατηγορίας 1 και μέσα της Κατηγορίας 2·
52) «καλυμμένα ομόλογα»: μέσο όπως ορίζεται στο άρθρο 52 παράγραφος 4 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13)·
53) «καταθέτης»: καταθέτης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 6 της οδηγίας 2004/49/ΕΕ·
54) «επενδυτής»: επενδυτής κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 97/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14).
2. Ελλείψει σχετικού ορισμού στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, ισχύουν οι ορισμού του άρθρου 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Ελλείψει σχετικού ορισμού στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ή στο άρθρο 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ορισμοί του άρθρου 3 της οδηγίας 2013/36/EE.
Άρθρο 4
Συμμετέχοντα κράτη μέλη
1. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη κατά την έννοια του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 νοούνται επίσης ως συμμετέχοντα κράτη μέλη για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.
2. Όταν η στενή συνεργασία ανάμεσα σε κράτος μέλος και την ΕΚΤ αναστέλλεται ή τερματίζεται σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, οι οντότητες που είναι εγκατεστημένες στο εν λόγω κράτος μέλος παύουν να καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό από την ημερομηνία λήψης της απόφασης αναστολής ή τερματισμού της στενής συνεργασίας.
3. Σε περίπτωση που η στενή συνεργασία κράτους μέλους που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ με την ΕΚΤ τερματιστεί σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, το Συμβούλιο Εξυγίανσης αποφασίζει εντός τριών μηνών από την ημερομηνία λήψης της απόφασης τερματισμού της στενής συνεργασίας, σε συμφωνία με το εν λόγω κράτος μέλος, τις διαδικασίες για την ανάκτηση των εισφορών που το οικείο κράτος μέλος μετέφερε στο Ταμείο και τους ενδεχόμενους εφαρμοστέους όρους.
Τα ανακτώμενα ποσά περιλαμβάνουν το μέρος του τμήματος που αντιστοιχεί στο σχετικό κράτος μέλος και δεν έχει αμοιβαιοποιηθεί. Εάν κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, όπως ορίζεται στη συμφωνία, τα ανακτώμενα ποσά από το μέρος που δεν έχει αμοιβαιοποιηθεί δεν επαρκούν για τη χρηματοδότηση από το οικείο κράτος μέλος της εθνικής του χρηματοδοτικής ρύθμισης σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ, στα ανακτώμενα ποσά θα συμπεριληφθεί και το σύνολο ή ένα μέρος εκείνου του μέρους του τμήματος που αντιστοιχεί στο εν λόγω κράτος μέλος και έχει αμοιβαιοποιηθεί βάσει της συμφωνίας, ή ειδάλλως, μετά τη μεταβατική περίοδο, το σύνολο ή μέρος των εισφορών που μετέφερε το εν λόγω κράτος μέλος κατά τη διάρκεια της στενής συνεργασίας, σε ύψος επαρκές ώστε να καταστεί δυνατή η χρηματοδότηση της εν λόγω εθνικής χρηματοδοτικής ρύθμισης.
Κατά την αξιολόγηση του ύψους των χρηματοδοτικών μέσων προς ανάκτηση από το αμοιβαιοποιημένο μέρος ή ειδάλλως, μετά τη μεταβατική περίοδο, από το Ταμείο, λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα συμπληρωματικά κριτήρια:
α)
ο τρόπος τερματισμού της στενής συνεργασίας με την ΕΚΤ, εάν δηλαδή αυτή τερματίστηκε οικειοθελώς σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, ή όχι·
β)
η ύπαρξη εν εξελίξει δράσεων εξυγίανσης κατά τον τερματισμό της στενής συνεργασίας·
γ)
ο οικονομικός κύκλος του κράτους μέλους το οποίο αφορά ο τερματισμός.
Τα ανακτώμενα ποσά κατανέμονται επί περιορισμένο χρονικό διάστημα που αντιστοιχεί στη διάρκεια της στενής συνεργασίας. Το μερίδιο του σχετικού κράτους μέλους στα χρηματοδοτικά μέσα του Ταμείου που χρησιμοποιήθηκαν σε δράσεις εξυγίανσης κατά τη διάρκεια της στενής συνεργασίας εκπίπτει από τα εν λόγω ανακτώμενα ποσά.
4. Ο παρών κανονισμός εξακολουθεί να εφαρμόζει τις διαδικασίες εξυγίανσης που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη κατά την ημερομηνία εφαρμογής της απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 5
Σχέση με την οδηγία 2014/59/ΕΕ και το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο
1. Όταν, δυνάμει του παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκτελεί καθήκοντα ή ασκεί εξουσίες, που, σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ πρέπει να εκτελούνται ή να ασκούνται από την εθνική αρχή εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, για τους σκοπούς εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, θεωρείται ως η οικεία εθνική αρχή εξυγίανσης ή, σε περίπτωση εξυγίανσης διασυνοριακού ομίλου, ως η οικεία αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή και, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης, λαμβάνουν αποφάσεις που υπόκεινται στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης και συμμορφώνονται προς αυτή, και ειδικότερα προς οποιεσδήποτε νομοθετικές και μη νομοθετικές πράξεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αναφέρονται στα άρθρα 290 και 291 ΣΛΕΕ.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή υπόκεινται σε δεσμευτικά ρυθμιστικά και εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που καταρτίζονται από την ΕΑΤ και εκδίδονται από την Επιτροπή, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, και σε τυχόν κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις που έχουν εκδοθεί από την ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 16 του εν λόγω κανονισμού. Καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να συμμορφωθούν με τις κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις της ΕΑΤ οι οποίες σχετίζονται με το είδος των καθηκόντων που εκτελούν τα εν λόγω όργανα. Σε περίπτωση που δεν συμμορφώνονται ή δεν προτίθενται να συμμορφωθούν με τις κατευθυντήριες γραμμές ή τις συστάσεις αυτές, η ΕΑΤ ενημερώνεται σχετικά σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή συνεργάζονται με την ΕΑΤ για την εφαρμογή των άρθρων 25 και 30 του εν λόγω κανονισμού. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης υπόκειται επίσης σε οποιεσδήποτε αποφάσεις της ΕΑΤ οι οποίες λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, εφόσον η οδηγία 2014/59/ΕΕ προβλέπει τέτοιες αποφάσεις.
Άρθρο 6
Γενικές αρχές
1. Καμία ενέργεια, πρόταση ή πολιτική του Συμβουλίου Εξυγίανσης, του Συμβουλίου, της Επιτροπής ή μιας εθνικής αρχής εξυγίανσης δεν εισάγει διακρίσεις εις βάρος των οντοτήτων, των κατόχων καταθέσεων, των επενδυτών ή άλλων πιστωτών εγκατεστημένων στην Ένωση, βάσει της εθνικότητας ή του τόπου επιχειρηματικής δραστηριότητάς τους.
2. Κάθε δράση, πρόταση ή πολιτική του Συμβουλίου Εξυγίανσης, του Συμβουλίου της Επιτροπής, ή μιας εθνικής αρχής εξυγίανσης στο πλαίσιο του ΕΜΕ, αναλαμβάνεται με πλήρη συνεκτίμηση και με υποχρέωση μέριμνας για την ενότητα και ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς.
3. Όταν η Επιτροπή λαμβάνει αποφάσεις ή προβαίνει σε ενέργειες οι οποίες ενδέχεται να έχουν επιπτώσεις σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη, και ιδίως όταν λαμβάνει αποφάσεις που αφορούν ομίλους εγκατεστημένους σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, λαμβάνει δεόντως υπόψη τους στόχους εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 14 και όλα τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
τα συμφέροντα των κρατών μελών στα οποία δραστηριοποιείται ένας όμιλος, και ιδίως τις επιπτώσεις οποιασδήποτε απόφασης ή ενέργειας ή παράλειψης στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, στους δημοσιονομικούς πόρους, στην οικονομία, στις ρυθμίσεις χρηματοδότησης, στο σύστημα εγγύησης των καταθέσεων ή στο σύστημα αποζημίωσης των επενδυτών οποιουδήποτε από τα εν λόγω κράτη μέλη και του Ταμείου·
β)
τον στόχο να εξισορροπούνται τα συμφέροντα των διαφόρων εμπλεκομένων κρατών μελών και να αποφευχθεί αθέμιτη βλάβη ή αθέμιτη προστασία των συμφερόντων ενός κράτους μέλους·
γ)
την ανάγκη να ελαχιστοποιηθούν οι αρνητικές επιπτώσεις σε κάθε μέρος του ομίλου, του οποίου είναι μέλος μια οντότητα αναφερόμενη στο άρθρο 2 η οποία αποτελεί αντικείμενο εξυγίανσης.
4. Κατά τη λήψη αποφάσεων ή την ανάληψη δράσεων, ιδίως όσον αφορά οντότητες ή ομίλους που εγκαθίστανται τόσο σε συμμετέχον όσο και σε μη συμμετέχον κράτος μέλος, συνεκτιμώνται οι τυχόν αρνητικές επιπτώσεις στα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στις οντότητες που είναι εγκατεστημένες στα εν λόγω κράτη μέλη.
5. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή εξισορροπούν τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 3 με τους στόχους της εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 14, αναλόγως με τη φύση και τις περιστάσεις της κάθε περίπτωσης, και συμμορφώνονται με τις αποφάσεις που λαμβάνει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 107 ΣΛΕΕ και του άρθρου 19 του παρόντος κανονισμού.
6. Οι αποφάσεις ή δράσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης, του Συμβουλίου ή της Επιτροπής δεν επιβάλλουν στα κράτη μέλη να παράσχουν έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη ούτε θίγουν τη δημοσιονομική κυριαρχία και τις δημοσιονομικές ευθύνες των κρατών μελών.
7. Όταν το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει απόφαση που απευθύνεται σε εθνική αρχή εξυγίανσης, η εθνική αρχή εξυγίανσης έχει το δικαίωμα να προσδιορίσει περαιτέρω τα μέτρα που χρειάζεται να ληφθούν. Κατά τον προσδιορισμό αυτό τηρείται η σχετική απόφαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
Άρθρο 7
Καταμερισμός καθηκόντων εντός του ΕΜΕ
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης είναι υπεύθυνο για την αποτελεσματική και συνεπή λειτουργία του ενιαίου μηχανισμού εξυγίανσης.
2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που αναφέρονται στο άρθρο 31 παράγραφος 1, το Συμβούλιο Εξυγίανσης είναι αρμόδιο να καταρτίζει τα σχέδια εξυγίανσης και να εγκρίνει όλες τις σχετικές με την εξυγίανση αποφάσεις για:
α)
τις οντότητες του άρθρου 2 που δεν είναι μέρος ομίλου, και για τους ομίλους:
i)
που θεωρούνται σημαντικοί κατά την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, ή
ii)
για τους οποίους η ΕΚΤ έχει αποφασίσει, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 5 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, να ασκεί άμεσα όλες τις σχετικές εξουσίες· και
β)
άλλους διασυνοριακούς ομίλους.
3. Σε σχέση με τις οντότητες και τους ομίλους, πλην εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, και με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων του Συμβουλίου Εξυγίανσης για τα καθήκοντα που του ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης επιτελούν και είναι υπεύθυνες για τα ακόλουθα καθήκοντα:
α)
εγκρίνουν σχέδια εξυγίανσης και προβαίνουν σε αξιολόγηση της δυνατότητας εξυγίανσης σύμφωνα με τα άρθρα 8 και 10 και με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 9·
β)
εγκρίνουν μέτρα κατά τη διάρκεια της έγκαιρης παρέμβασης σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3·
γ)
εφαρμόζουν απλουστευμένες υποχρεώσεις ή εξαιρούν από την υποχρέωση κατάρτισης σχεδίου εξυγίανσης, σύμφωνα με το άρθρο 11·
δ)
καθορίζουν το ύψος της ελάχιστης απαίτησης ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων, σύμφωνα με το άρθρο 12·
ε)
εγκρίνουν αποφάσεις εξυγίανσης και εφαρμόζουν τα εργαλεία εξυγίανσης που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με τις σχετικές διαδικασίες και διασφαλίσεις, υπό την προϋπόθεση ότι η δράση εξυγίανσης δεν απαιτεί καμία χρήση του Ταμείου και χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τα εργαλεία που αναφέρονται στα άρθρα 21 και 24 έως 27 και/ή από το σύστημα εγγύησης καταθέσεων, σύμφωνα με το άρθρο 79 και με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 31·
στ)
απομειώνουν ή μετατρέπουν τα σχετικά κεφαλαιακά μέσα σύμφωνα με το άρθρο 21 και τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 31.
Εάν η δράση εξυγίανσης απαιτεί τη χρήση του Ταμείου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εγκρίνει το σχέδιο εξυγίανσης.
Κατά την έγκριση απόφασης εξυγίανσης, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης λαμβάνουν υπόψη και ακολουθούν το σχέδιο εξυγίανσης του άρθρου 9, εκτός εάν εκτιμήσουν, λαμβάνοντας υπόψη τις συγκεκριμένες περιστάσεις, ότι οι στόχοι εξυγίανσης θα επιτευχθούν αποτελεσματικότερα εάν αναληφθούν δράσεις που δεν έχουν προβλεφθεί στο σχέδιο εξυγίανσης.
Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης εφαρμόζουν τις σχετικές διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Νοούνται ως αναφορές στις εθνικές αρχές εξυγίανσης, σε σχέση με τους ομίλους και τις οντότητες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, οποιεσδήποτε αναφορές στο Συμβούλιο Εξυγίανσης στο άρθρο 5 παράγραφος 2, στο άρθρο 6 παράγραφος 5, στο άρθρο 8 παράγραφοι 6, 8, 12 και 13, στο άρθρο 10 παράγραφοι 1 έως 10, στα άρθρα 11 έως 14, στο άρθρο 15 παράγραφοι 1, 2 και 3, στο άρθρο 16, στο άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, στο άρθρο 18 παράγραφοι 2 και 6, στο άρθρο 20, στο άρθρο 21 παράγραφοι 1 έως 7, στο άρθρο 21 παράγραφος 8 δεύτερο εδάφιο, στο άρθρο 21 παράγραφοι 9 και 10, στο άρθρο 22 παράγραφοι 1, 3 και 6, στα άρθρα 23 και 24, στο άρθρο 25 παράγραφος 3, στο άρθρο 27 παράγραφοι 1 έως 15, στο άρθρο 27 παράγραφος 16 δεύτερο εδάφιο δεύτερη περίοδος, τρίτο εδάφιο, και τέταρτο εδάφιο πρώτη, τρίτη και τέταρτη περίοδος και στο άρθρο 32. Για τον σκοπό αυτό, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης ασκούν τις εξουσίες που τους ανατίθενται δυνάμει της εθνικής νομοθετικής πράξης για τη μεταφορά της οδηγίας 2014/59/ΕΕ στο εθνικό δίκαιο και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο εθνικό δίκαιο.
Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης ενημερώνουν το Συμβούλιο Εξυγίανσης για τα μέτρα της παρούσης παραγράφου τα οποία πρόκειται να λάβουν και συνεργάζονται στενά με το Συμβούλιο Εξυγίανσης κατά τη λήψη των μέτρων.
Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης υποβάλλουν στο Συμβούλιο Εξυγίανσης τα σχέδια εξυγίανσης του άρθρου 9, καθώς και οποιαδήποτε επικαιροποίησή τους, συνοδευόμενα από εμπεριστατωμένη αξιολόγηση της δυνατότητας εξυγίανσης της σχετικής οντότητας ή ομίλου σύμφωνα με το άρθρο 10.
4. Όταν χρειάζεται χάριν συνεπούς εφαρμογής υψηλών προτύπων εξυγίανσης στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης:
α)
ύστερα από την κοινοποίηση από εθνική αρχή εξυγίανσης ενός μέτρου της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 1, και εντός του κατάλληλου χρονικού πλαισίου αναλόγως του επείγοντος των περιστάσεων, μπορεί να απευθύνει προειδοποίηση στην οικεία εθνική αρχή εξυγίανσης δηλώνοντας ότι το σχέδιο απόφασης σχετικά με οποιαδήποτε οντότητα ή όμιλο της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου δεν συμμορφώνεται με τον παρόντα κανονισμό ή με τις γενικές οδηγίες που αναφέρονται στο άρθρο 31 παράγραφος 1 στοιχείο α)·
β)
μπορεί να αποφασίσει ανά πάσα στιγμή, ιδίως εάν η κατά το στοιχείο α) προειδοποίηση δεν είχε κατάλληλη ανταπόκριση, με δική του πρωτοβουλία, ύστερα από διαβούλευση με την αρμόδια εθνική αρχή εξυγίανσης ή κατόπιν αιτήματος της ενδιαφερόμενης εθνικής αρχής εξυγίανσης, να ασκήσει άμεσα όλες τις σχετικές εξουσίες βάσει του παρόντος κανονισμού, επίσης όσον αφορά οποιαδήποτε οντότητα ή όμιλο της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου.
5. Κατά παρέκκλιση εκ της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη είναι δυνατόν να αποφασίσουν ότι το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα ασκήσει όλες τις σχετικές εξουσίες και αρμοδιότητες που του παρέχονται από τον παρόντα κανονισμό όσον αφορά οντότητες και ομίλους, πλην των αναφερόμενων στην παράγραφο 2, που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους. Στην περίπτωση αυτή δεν εφαρμόζονται οι παράγραφοι 3 και 4 του παρόντος άρθρου, το άρθρο 9, το άρθρο 12 παράγραφος 2 και το άρθρο 31 παράγραφος 1. Τα κράτη μέλη που προτίθενται να χρησιμοποιήσουν αυτή τη δυνατότητα ειδοποιούν το Συμβούλιο Εξυγίανσης και την Επιτροπή. Η ειδοποίηση παράγει αποτελέσματα από την ημέρα δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ΜΕΡΟΣ II
ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΤΙΤΛΟΣ I
ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΕΣ ΣΤΟ ΠΛΑΊΣΙΟ ΤΟΥ ΕΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΊ ΚΑΝΌΝΕΣ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 1
Σχεδιασμός της εξυγίανσης
Άρθρο 8
Σχέδια εξυγίανσης που καταρτίζονται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης καταρτίζει και εγκρίνει σχέδια εξυγίανσης για τις οντότητες και τους ομίλους του άρθρου 7 παράγραφος 2, καθώς και για τις οντότητες και τους ομίλους του άρθρου 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) και παράγραφος 5, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή αυτών των παραγράφων.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης καταρτίζει τα σχέδια εξυγίανσης ύστερα από διαβούλευση με την ΕΚΤ ή με τις οικείες αρμόδιες εθνικές αρχές και τις εθνικές αρχές εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένης της αρχής εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου, των συμμετεχόντων κρατών μελών στα οποία είναι εγκατεστημένες οι οντότητες, καθώς και με τις αρχές εξυγίανσης των μη συμμετεχόντων κρατών μελών στα οποία είναι εγκατεστημένα σημαντικά υποκαταστήματα, εφόσον αυτό έχει σημασία για το σημαντικό υποκατάστημα. Για τον σκοπό αυτό, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να απαιτήσει από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης να εκπονήσουν και να υποβάλουν στο Συμβούλιο Εξυγίανσης προσχέδια εξυγίανσης και από την αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου να εκπονήσει και να υποβάλει στο Συμβούλιο Εξυγίανσης προσχέδιο εξυγίανσης ομίλου.
3. Προκειμένου να εξασφαλιστεί αποτελεσματική και συνεπής εφαρμογή του παρόντος άρθρου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και απευθύνει οδηγίες στις εθνικές αρχές εξυγίανσης όσον αφορά την εκπόνηση των προσχεδίων εξυγίανσης και των προσχεδίων εξυγίανσης ομίλου για συγκεκριμένες οντότητες ή ομίλους.
4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης παρέχουν στο Συμβούλιο Εξυγίανσης όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την κατάρτιση και την εφαρμογή των σχεδίων εξυγίανσης, όπως τις έχουν λάβει σύμφωνα με το άρθρο 11 και το άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, υπό την επιφύλαξη του κεφαλαίου 5 του παρόντος τίτλου.
5. Στο σχέδιο εξυγίανσης παρουσιάζονται εναλλακτικές δυνατότητες για την εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης και την άσκηση των εκ του παρόντος κανονισμού εξουσιών εξυγίανσης έναντι των οντοτήτων και ομίλων της παραγράφου 1.
6. Το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει τις δράσεις εξυγίανσης τις οποίες δύνανται να αναλάβει το Συμβούλιο Εξυγίανσης, όταν μια οντότητα ή όμιλος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πληροί τις προϋποθέσεις για εξυγίανση.
Οι πληροφορίες της παραγράφου 9 τίθενται σε γνώση της σχετικής οντότητας.
Κατά την κατάρτιση και επικαιροποίηση του σχεδίου εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εντοπίζει οποιαδήποτε σημαντικά εμπόδια στη δυνατότητα εξυγίανσης και, όπου είναι αναγκαίο και αναλογικό, επισημαίνει τις σχετικές δράσεις μέσω των οποίων μπορούν να αντιμετωπισθούν τα εμπόδια, σύμφωνα με το άρθρο 10.
Το σχέδιο εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη σχετικά σενάρια, μεταξύ των οποίων και την περίπτωση μιας πτώχευσης που είναι ιδιάζουσα ή που εμφανίζεται σε μια περίοδο ευρύτερης χρηματοπιστωτικής αστάθειας ή γεγονότων που αφορούν το σύνολο του συστήματος.
Το σχέδιο εξυγίανσης δεν προβλέπει κανένα από τα ακόλουθα:
α)
έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη, εκτός από τη χρήση του Ταμείου που συστήνεται σύμφωνα με το άρθρο 67,
β)
επείγουσα στήριξη της ρευστότητας από κεντρική τράπεζα, ή
γ)
στήριξη της ρευστότητας από κεντρική τράπεζα, που παρέχεται υπό ασυνήθεις όρους εξασφάλισης, διάρκειας και επιτοκίου.
7. Το σχέδιο εξυγίανσης περιλαμβάνει μια ανάλυση του πώς και πότε ένα ίδρυμα δύναται να υποβάλει αίτηση, βάσει των όρων του σχεδίου, για χρήση των διευκολύνσεων που παρέχουν οι κεντρικές τράπεζες και προσδιορίζει τα περιουσιακά στοιχεία που λογικά αναμένεται να γίνουν δεκτά ως εξασφαλίσεις.
8. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να απαιτεί από τα ιδρύματα βοήθεια στην κατάρτιση και την επικαιροποίηση των σχεδίων.
9. Το σχέδιο εξυγίανσης για κάθε οντότητα περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία, εκφρασμένα με ποσοτικούς όρους όποτε αυτό είναι ενδεδειγμένο και εφικτό:
α)
σύνοψη των βασικών στοιχείων του σχεδίου·
β)
σύνοψη των ουσιωδών μεταβολών στο ίδρυμα, οι οποίες έχουν επέλθει μετά την υποβολή των πλέον πρόσφατων πληροφοριών σχετικά με την εξυγίανση·
γ)
παρουσίαση του τρόπου με τον οποίο θα μπορούσαν να διαχωριστούν νομικά και οικονομικά οι κρίσιμες λειτουργίες και οι βασικοί επιχειρηματικοί τομείς, στον αναγκαίο βαθμό, από άλλες λειτουργίες, ούτως ώστε να διασφαλιστεί η συνέχεια σε περίπτωση πτώχευσης του ιδρύματος·
δ)
εκτίμηση του χρονοδιαγράμματος για την εκτέλεση κάθε ουσιώδους πτυχής του σχεδίου·
ε)
λεπτομερή περιγραφή της εκτίμησης ως προς τη δυνατότητα εξυγίανσης, που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 10·
στ)
περιγραφή των μέτρων που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 7 για την αντιμετώπιση ή την εξάλειψη εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης, τα οποία εντοπίζονται κατόπιν της εκτίμησης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 10·
ζ)
περιγραφή των διαδικασιών για τον προσδιορισμό της αξίας και της εμπορευσιμότητας των κρίσιμων λειτουργιών, των βασικών επιχειρηματικών τομέων και των περιουσιακών στοιχείων του ιδρύματος·
η)
λεπτομερή περιγραφή των ρυθμίσεων που διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που απαιτούνται κατά το άρθρο 11 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ είναι επικαιροποιημένες και στη διάθεση των αρχών εξυγίανσης, ανά πάσα στιγμή·
θ)
επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν οι επιλογές εξυγίανσης, χωρίς να προϋποτίθεται οιοδήποτε από τα ακόλουθα:
i)
έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη, πέραν της χρήσης του Ταμείου που συστήνεται σύμφωνα με το άρθρο 67,
ii)
επείγουσα στήριξη της ρευστότητας από κεντρική τράπεζα, ή
iii)
στήριξη της ρευστότητας από κεντρική τράπεζα, που παρέχεται υπό ασυνήθεις όρους εξασφάλισης, διάρκειας και επιτοκίου·
ι)
λεπτομερή περιγραφή των διαφόρων στρατηγικών εξυγίανσης οι οποίες θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σύμφωνα με τα διάφορα πιθανά σενάρια, καθώς και τα εφαρμοστέα σε κάθε περίπτωση χρονοδιαγράμματα·
ια)
περιγραφή των κρίσιμων αλληλεξαρτήσεων·
ιβ)
περιγραφή των επιλογών για τη διατήρηση της πρόσβασης σε υπηρεσίες πληρωμών και εκκαθάρισης και λοιπές υποδομές, καθώς και εκτίμηση της δυνατότητας μεταφοράς των θέσεων των πελατών·
ιγ)
ανάλυση του αντικτύπου που θα έχει το σχέδιο στους υπαλλήλους του ιδρύματος, περιλαμβανομένης εκτίμησης των συναφών δαπανών, και περιγραφή των προβλεπόμενων διαδικασιών διαβούλευσης με το προσωπικό κατά τη διαδικασία εξυγίανσης, λαμβάνοντας υπόψη, ενδεχομένως, τα εθνικά συστήματα διαλόγου με τους κοινωνικούς εταίρους·
ιδ)
σχέδιο επικοινωνίας με τα μέσα ενημέρωσης και με το κοινό·
ιε)
την ελάχιστη απαίτηση για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις, που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 12, και προθεσμία για την επίτευξη του επιπέδου αυτού, κατά περίπτωση·
ιστ)
την ελάχιστη απαίτηση για ίδια κεφάλαια και συμβατικά μέσα διάσωσης με ίδια μέσα, που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 12, καθώς και προθεσμία επίτευξης του επιπέδου αυτού, κατά περίπτωση·
ιζ)
περιγραφή των βασικών λειτουργιών και συστημάτων για τη διατήρηση της συνεχούς λειτουργίας των επιχειρησιακών διαδικασιών του ιδρύματος·
ιη)
κατά περίπτωση, οποιαδήποτε γνώμη διατυπώνεται από το ίδρυμα σε σχέση με το σχέδιο εξυγίανσης.
10. Τα σχέδια εξυγίανσης ομίλου περιλαμβάνουν σχέδιο για την εξυγίανση του ομίλου, που έχει επικεφαλής μητρική επιχείρηση της Ένωσης εγκατεστημένη σε συμμετέχον κράτος μέλος, ως συνόλου, είτε μέσω εξυγίανσης στο επίπεδο της μητρικής επιχείρησης της Ένωσης είτε μέσω διάσπασης και εξυγίανσης των θυγατρικών. Το σχέδιο εξυγίανσης ομίλου προσδιορίζει μέτρα για την εξυγίανση:
α)
της μητρικής επιχείρησης της Ένωσης,
β)
των θυγατρικών που συμμετέχουν στον όμιλο και που είναι εγκατεστημένες στην Ένωση·
γ)
των οντοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο β)· και
δ)
εφαρμοζομένου του άρθρου 33, των θυγατρικών που συμμετέχουν στον όμιλο και είναι εγκατεστημένες εκτός Ένωσης.
11. Το σχέδιο εξυγίανσης ομίλου:
α)
παρουσιάζει τις δράσεις εξυγίανσης που χρειάζεται να αναληφθούν σε σχέση με τις οντότητες του ομίλου, τόσο μέσω δράσεων εξυγίανσης για τις οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο β) και τα θυγατρικά ιδρύματα, όσο και μέσω συντονισμένων δράσεων εξυγίανσης για τα θυγατρικά ιδρύματα, στα σενάρια της παραγράφου 6·
β)
εξετάζει τον βαθμό στον οποίο θα μπορούσαν να εφαρμοστούν τα εργαλεία εξυγίανσης και να ασκηθούν οι εξουσίες εξυγίανσης κατά συντονισμένο τρόπο σε οντότητες του ομίλου εγκατεστημένες στην Ένωση, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για τη διευκόλυνση της αγοράς από τρίτο μέρος ολόκληρου του ομίλου, ή χωριστών επιχειρηματικών τομέων ή δραστηριοτήτων που ασκούνται από μια σειρά οντοτήτων του ομίλου, ή συγκεκριμένων οντοτήτων του ομίλου, και προσδιορίζει πιθανά εμπόδια στη συντονισμένη εξυγίανση·
γ)
περιλαμβάνει λεπτομερή περιγραφή της εκτίμησης ως προς τη δυνατότητα εξυγίανσης, που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 10·
δ)
όταν ένας όμιλος περιλαμβάνει οντότητες που έχουν συσταθεί σε τρίτες χώρες, προσδιορίζει τις κατάλληλες ρυθμίσεις συνεργασίας και συντονισμού με τις οικείες αρχές των εν λόγω τρίτων χωρών καθώς και τις συνέπειες για την εξυγίανση εντός της Ένωσης·
ε)
προσδιορίζει μέτρα, συμπεριλαμβανομένου του νομικού και οικονομικού διαχωρισμού συγκεκριμένων λειτουργιών ή επιχειρηματικών τομέων, τα οποία είναι αναγκαία για τη διευκόλυνση της εξυγίανσης του ομίλου, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις για εξυγίανση·
στ)
προσδιορίζει με ποιον τρόπο θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν οι δράσεις εξυγίανσης του ομίλου και, σε περίπτωση που θα χρειάζονταν το Ταμείο και οι χρηματοδοτικές ρυθμίσεις από μη συμμετέχοντα κράτη μέλη που συστάθηκαν βάσει του άρθρου 100 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, θέτει τις αρχές επιμερισμού της ευθύνης για την εν λόγω χρηματοδότηση μεταξύ των πηγών χρηματοδότησης στα διάφορα συμμετέχοντα και μη συμμετέχοντα κράτη μέλη. Το σχέδιο δεν προϋποθέτει κανένα από τα ακόλουθα:
i)
έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη πέραν της χρήσης του Ταμείου που συστήνεται σύμφωνα με το άρθρο 67 του παρόντος κανονισμού και των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων από μη συμμετέχοντα κράτη μέλη που συστήνονται σύμφωνα με το άρθρο 100 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ,
ii)
επείγουσα στήριξη της ρευστότητας από κεντρική τράπεζα, ή
iii)
στήριξη της ρευστότητας από κεντρική τράπεζα, παρεχόμενη υπό ασυνήθεις όρους εξασφάλισης, διάρκειας και επιτοκίου.
Οι αρχές αυτές ορίζονται βάσει δίκαιων και ισορροπημένων κριτηρίων και λαμβάνοντας υπόψη, ειδικότερα, το άρθρο 107 παράγραφος 5 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και τον αντίκτυπο στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
Το σχέδιο εξυγίανσης του ομίλου δεν έχει δυσανάλογα μεγάλο αντίκτυπο σε κανένα κράτος μέλος.
12. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης προσδιορίζει την καταληκτική ημερομηνία για την κατάρτιση των πρώτων σχεδίων εξυγίανσης. Τα σχέδια εξυγίανσης και τα σχέδια εξυγίανσης ομίλου επανεξετάζονται, και επικαιροποιούνται κατά περίπτωση, τουλάχιστον ετησίως και έπειτα από κάθε ουσιαστική μεταβολή στη νομική ή οργανωτική δομή ή στις δραστηριότητες ή στη χρηματοοικονομική θέση της οντότητας ή, σε περίπτωση σχεδίων εξυγίανσης ομίλου, του ομίλου, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε εκ των οντοτήτων του ομίλου, η οποία ενδέχεται να επηρεάσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα του σχεδίου ή κατ' άλλο τρόπο επιβάλλει αναθεώρηση του σχεδίου εξυγίανσης.
Για τον σκοπό της αναθεώρησης ή επικαιροποίησης των σχεδίων εξυγίανσης που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, τα ιδρύματα, η ΕΚΤ ή οι εθνικές αρμόδιες αρχές ανακοινώνουν αμέσως στο Συμβούλιο Εξυγίανσης οποιαδήποτε αλλαγή η οποία καθιστά αναγκαία την αναθεώρηση ή επικαιροποίηση.
13. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης διαβιβάζει τα σχέδια εξυγίανσης και οποιεσδήποτε τροποποιήσεις τους στην ΕΚΤ ή στις οικείες αρμόδιες εθνικές αρχές.
Άρθρο 9
Σχέδια εξυγίανσης καταρτιζόμενο από εθνικές αρχές εξυγίανσης
1. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης καταρτίζουν και εγκρίνουν σχέδια εξυγίανσης για τις οντότητες και τους ομίλους, πλην των αναφερομένων στο άρθρο 7 παράγραφος 2, παράγραφος 4 στοιχείο β) και παράγραφος 5, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφοι 5 έως 13.
2. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης καταρτίζουν σχέδια εξυγίανσης μετά από διαβούλευση με τις οικείες αρμόδιες εθνικές αρχές και τις εθνικές αρχές εξυγίανσης των συμμετεχόντων και των μη συμμετεχόντων κρατών μελών στα οποία είναι εγκατεστημένα σημαντικά υποκαταστήματα, εφόσον αυτό έχει σημασία για το σημαντικό υποκατάστημα.
Άρθρο 10
Εκτίμηση της δυνατότητας εξυγίανσης
1. Όταν καταρτίζει και επικαιροποιεί σχέδια εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 8, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, κατόπιν διαβούλευσης με τις αρμόδιες αρχές, συμπεριλαμβανομένης της ΕΚΤ, και τις αρχές εξυγίανσης των μη συμμετεχόντων κρατών μελών στα οποία είναι εγκατεστημένα σημαντικά υποκαταστήματα, εφόσον αυτό έχει σημασία για τα υποκαταστήματα αυτά, αξιολογεί κατά πόσον τα ιδρύματα και οι όμιλοι είναι δυνατόν να εξυγιανθούν χωρίς να προϋποτίθεται κανένα από τα ακόλουθα:
α)
έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη, πέραν της χρήσης του Ταμείου που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 67,
β)
επείγουσα στήριξη της ρευστότητας από κεντρική τράπεζα, ή
γ)
στήριξη της ρευστότητας από κεντρική τράπεζα, παρεχόμενη υπό ασυνήθεις όρους εξασφάλισης, διάρκειας και επιτοκίου.
2. Η ΕΚΤ ή η οικεία εθνική αρμόδια αρχή διαβιβάζει στο Συμβούλιο Εξυγίανσης σχέδιο ανάκαμψης ή σχέδιο ανάκαμψης ομίλου. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εξετάζει το σχέδιο ανάκαμψης, προκειμένου να προσδιορίσει δράσεις περιλαμβανόμενες στο σχέδιο ανάκαμψης οι οποίες ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τη δυνατότητα εξυγίανσης του ιδρύματος ή του ομίλου, και υποβάλλει σχετικές συστάσεις στην ΕΚΤ ή στην εθνική αρμόδια αρχή.
3. Όταν καταρτίζει σχέδια εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης αξιολογεί τον βαθμό στον οποίο μια οντότητα είναι δυνατόν να εξυγιανθεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Μια οντότητα θεωρείται ότι είναι δυνατόν να εξυγιανθεί εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης κρίνει εφικτό και αξιόπιστο είτε να την εκκαθαρίσει στο πλαίσιο κανονικών διαδικασιών αφερεγγυότητας είτε να την εξυγιάνει, εφαρμόζοντας στην οντότητα τα εργαλεία εξυγίανσης και ασκώντας τις εξουσίες εξυγίανσης, αποφεύγοντας στο μέγιστο δυνατό βαθμό οιεσδήποτε σημαντικές δυσμενείς συνέπειες για τα χρηματοπιστωτικά συστήματα, ακόμη και αν υπάρχει ευρύτερη χρηματοπιστωτική αστάθειας ή γεγονότα που επηρεάζουν το σύνολο του συστήματος, στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η οντότητα ή σε άλλα κράτη μέλη ή στην Ένωση, και με προοπτική να διασφαλιστεί η συνέχιση των κρίσιμων λειτουργιών της οντότητας.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενημερώνει εγκαίρως την ΕΑΤ όταν ένα ίδρυμα θεωρείται αδύνατον να εξυγιανθεί.
4. Ένας όμιλος θεωρείται ότι είναι δυνατόν να εξυγιανθεί εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης κρίνει εφικτό και αξιόπιστο είτε να εκκαθαρίσει τις οντότητες του ομίλου στο πλαίσιο κανονικών διαδικασιών αφερεγγυότητας είτε να τις εξυγιάνει, εφαρμόζοντας σε αυτές τα εργαλεία εξυγίανσης και ασκώντας τις εξουσίες εξυγίανσης, αποφεύγοντας στο μέγιστο δυνατό βαθμό, οιεσδήποτε σημαντικές δυσμενείς συνέπειες για τα χρηματοπιστωτικά συστήματα, ακόμη και σε περιστάσεις ευρύτερης χρηματοπιστωτικής αστάθειας ή γεγονότων που επηρεάζουν το σύνολο του συστήματος, στα κράτη μέλη στα οποία είναι εγκατεστημένες οι οντότητες του ομίλου, σε άλλα κράτη μέλη ή στην Ένωση, και με προοπτική να διασφαλιστεί η συνέχιση των κρίσιμων λειτουργιών που επιτελούνται από τις εν λόγω οντότητες του ομίλου, εάν αυτές μπορούν να διαχωριστούν εύκολα και εγκαίρως ή με άλλα μέσα.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενημερώνει εγκαίρως την ΕΑΤ κάθε φορά που ένας όμιλος θεωρείται αδύνατον να εξυγιανθεί.
5. Για τους σκοπούς των παραγράφων 3, 4 και 10, οι σημαντικές δυσμενείς συνέπειες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα ή ο αρνητικός αντίκτυπος στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα αφορούν περιπτώσεις κατά τις οποίες το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι πραγματικά ή δυνητικά εκτεθειμένο σε διαταραχή η οποία μπορεί να προκαλέσει χρηματοπιστωτική δυσπραγία ικανή να θέσει σε κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία, την αποτελεσματικότητα και την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς ή της οικονομίας ή του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη. Όταν καθορίζει τις σημαντικές αρνητικές συνέπειες, το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη τις προειδοποιήσεις και συστάσεις του ΕΣΣΚ και τα κριτήρια που αναπτύσσει η ΕΑΤ όσον αφορά τον προσδιορισμό και τη μέτρηση του συστημικού κινδύνου.
6. Για τον σκοπό της εκτίμησης που προβλέπεται στο παρόν άρθρο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εξετάζει τα θέματα που εξειδικεύονται στο τμήμα Γ του παραρτήματος της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
7. Εάν, με μια εκτίμηση της δυνατότητας εξυγίανσης μιας οντότητας ή ενός ομίλου σύμφωνα με την παράγραφο 3 ή 4, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, κατόπιν διαβουλεύσεων με τις αρμόδιες αρχές και την ΕΚΤ, διαπιστώνει ουσιαστικά εμπόδια στη δυνατότητα εξυγίανσης της εν λόγω οντότητας ή ομίλου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης συντάσσει σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές έκθεση προς το ίδρυμα ή τη μητρική επιχείρηση, όπου αναλύονται τα ουσιαστικά εμπόδια στην αποτελεσματική εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης και στην άσκηση των εξουσιών εξυγίανσης. Η έκθεση εξετάζει τον αντίκτυπο στο επιχειρησιακό μοντέλο του ιδρύματος και προτείνει αναλογικά και στοχοθετημένα μέτρα τα οποία, κατά την άποψη του Συμβουλίου Εξυγίανσης, είναι αναγκαία ή ενδεδειγμένα για την εξάλειψη των εμποδίων, σύμφωνα με την παράγραφο 10.
8. Η έκθεση κοινοποιείται επίσης στις αρμόδιες αρχές και στις αρχές εξυγίανσης των μη συμμετεχόντων κρατών μελών στα οποία είναι εγκατεστημένα σημαντικά υποκαταστήματα ιδρυμάτων που δεν είναι μέρος ομίλου. Αιτιολογεί την εν λόγω εκτίμηση ή διαπίστωση και αναφέρει με ποιον τρόπο η εκτίμηση ή διαπίστωση τηρεί την απαίτηση περί αναλογικής εφαρμογής που προβλέπεται στο άρθρο 6.
9. Εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της έκθεσης, η οντότητα ή η μητρική επιχείρηση προτείνουν στο Συμβούλιο Εξυγίανσης ενδεχόμενα μέτρα για την αντιμετώπιση ή την εξάλειψη των ουσιαστικών εμποδίων που προσδιορίζονται στην έκθεση. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης γνωστοποιεί κάθε μέτρο που προτείνεται από την οντότητα ή τη μητρική επιχείρηση στις αρμόδιες αρχές, στην ΕΑΤ και, όταν σημαντικά υποκαταστήματα ιδρυμάτων που δεν είναι μέρος ομίλου είναι εγκατεστημένα σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, στις αρχές εξυγίανσης των εν λόγω κρατών μελών.
10. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, μετά από διαβούλευση με τις αρμόδιες αρχές, αξιολογεί κατά πόσον με τα μέτρα της παραγράφου 9 αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά ή εξαλείφονται τα ουσιαστικά εμπόδια. Εάν τα μέτρα που προτείνονται από την οντότητα ή μητρική επιχείρηση δεν μειώνουν ή δεν εξαλείφουν αποτελεσματικά τα εμπόδια στη δυνατότητα εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει απόφαση, κατόπιν διαβουλεύσεων με τις αρμόδιες αρχές και, αναλόγως με την περίπτωση, με την ορισθείσα αρχή μακροπροληπτικής εποπτείας, αναφέροντας ότι τα προτεινόμενα μέτρα δεν μειώνουν ή δεν εξαλείφουν αποτελεσματικά τα εμπόδια στη δυνατότητα εξυγίανσης και δίνοντας εντολή στις εθνικές αρχές εξυγίανσης να απαιτήσουν από το ενδιαφερόμενο ίδρυμα, μητρική επιχείρηση ή οποιαδήποτε θυγατρική του ομίλου, να λάβουν οποιοδήποτε των μέτρων της παραγράφου 11.
Κατά τον προσδιορισμό εναλλακτικών μέτρων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης τεκμηριώνει ότι τα μέτρα που πρότεινε το ίδρυμα δεν θα μπορούσαν να εξαλείψουν τα εμπόδια στη δυνατότητα εξυγίανσης και ότι τα προταθέντα εναλλακτικά μέτρα είναι αναλογικά όσον αφορά την εξάλειψη των εμποδίων αυτών. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη την απειλή για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα που συνιστούν τα εν λόγω εμπόδια στη δυνατότητα εξυγίανσης, τον αντίκτυπο των μέτρων στις επιχειρηματικές δραστηριότητες του ιδρύματος, στη σταθερότητά του και στην ικανότητά του να συμβάλλει στην οικονομία, καθώς και τον αντίκτυπο των μέτρων στην εσωτερική αγορά χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε άλλα κράτη μέλη καθώς και στην Ένωση συνολικά.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει επίσης υπόψη την ανάγκη να αποφευχθούν επιπτώσεις στο ενδιαφερόμενο ίδρυμα ή όμιλο που θα υπερέβαιναν τα αναγκαία όρια για την εξάλειψη των εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης ή θα ήταν δυσανάλογες.
11. Για τους σκοπούς της παραγράφου 10, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, κατά περίπτωση, δίνει εντολή στις εθνικές αρχές εξυγίανσης να λάβουν οποιοδήποτε από τα ακόλουθα μέτρα:
α)
να απαιτήσουν από την οντότητα να αναθεωρήσει οποιεσδήποτε ενδοομιλικές χρηματοδοτικές ρυθμίσεις, ή να εξετάσει τους λόγους απουσίας τους, ή να καταρτίσει συμφωνίες παροχής υπηρεσιών (είτε ενδοομιλικές είτε με τρίτα μέρη) για να καλύψει την παροχή κρίσιμων λειτουργιών·
β)
να απαιτήσουν από την οντότητα να περιορίσει τα μέγιστα μεμονωμένα και ομαδοποιημένα ανοίγματά της·
γ)
να επιβάλουν απαιτήσεις παροχής συγκεκριμένων ή τακτικών πρόσθετων πληροφοριών για τους σκοπούς της εξυγίανσης·
δ)
να απαιτήσουν από την οντότητα να εκχωρήσει συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία·
ε)
να απαιτήσουν από την οντότητα να περιορίσει ή να παύσει συγκεκριμένες υφιστάμενες ή προτεινόμενες δραστηριότητες·
στ)
να περιορίσουν ή να αποτρέψουν την ανάπτυξη νέων ή υφιστάμενων επιχειρηματικών τομέων ή την πώληση νέων ή υφιστάμενων προϊόντων·
ζ)
να απαιτήσουν αλλαγές στη νομική ή λειτουργική δομή της οντότητας ή οποιασδήποτε οντότητας ομίλου, η οποία βρίσκεται είτε άμεσα είτε έμμεσα υπό τον έλεγχό τους, προκειμένου να μειωθεί η πολυπλοκότητα και κατ' αυτό τον τρόπο να διασφαλιστεί ότι οι κρίσιμες λειτουργίες είναι δυνατόν να διαχωριστούν νομικά και επιχειρησιακά από άλλες λειτουργίες μέσω της εφαρμογής των εργαλείων εξυγίανσης·
η)
να απαιτήσουν από την οντότητα να συστήσει μητρική χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών σε κράτος μέλος ή μητρική χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην Ένωση·
θ)
να απαιτήσουν από την οντότητα να εκδώσει επιλέξιμες υποχρεώσεις, προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του άρθρου 12·
ι)
να απαιτήσουν από την οντότητα να λάβει άλλα μέτρα για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του άρθρου 12, όπως ιδίως, να επιχειρήσει να επαναδιαπραγματευθεί οποιαδήποτε επιλέξιμη υποχρέωση, πρόσθετο μέσο της κατηγορίας 1 ή μέσο της κατηγορίας 2 που έχει εκδώσει, προκειμένου να διασφαλίσει ότι κάθε απόφαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης για απομείωση ή μετατροπή της εν λόγω υποχρέωσης ή μέσου θα γίνει σύμφωνα με το δίκαιο της δικαιοδοσίας που διέπει αυτή την υποχρέωση ή το μέσο.
Κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης λαμβάνουν απευθείας τα μέτρα που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ι) του πρώτου εδαφίου.
12. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης υλοποιούν τις οδηγίες του Συμβουλίου Εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 29.
13. Η απόφαση που λαμβάνεται σύμφωνα με τις παραγράφους 10 και 11 πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
στηρίζεται σε αιτιολόγηση της εν λόγω εκτίμησης ή προσδιορισμού·
β)
αναφέρει με ποιον τρόπο η εν λόγω εκτίμηση ή απόφαση τηρεί την απαίτηση περί αναλογικής εφαρμογής που προβλέπεται στην παράγραφο 10.
Άρθρο 11
Απλουστευμένες υποχρεώσεις για ορισμένα ιδρύματα
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, με δική του πρωτοβουλία μετά από διαβούλευση με την εθνική αρχή εξυγίανσης ή κατόπιν προτάσεως από μια εθνική αρχή εξυγίανσης, μπορεί να εφαρμόζει απλουστευμένες υποχρεώσεις όσον αφορά την κατάρτιση των σχεδίων εξυγίανσης, που αναφέρονται στο άρθρο 8, ή μπορεί να απαλλάσσει από την υποχρέωση κατάρτισης των εν λόγω σχεδίων σύμφωνα με τις παραγράφους 3 έως 9 του παρόντος άρθρου.
2. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης μπορούν να προτείνουν στο Συμβούλιο Εξυγίανσης να εφαρμόσει απλουστευμένες υποχρεώσεις για συγκεκριμένα ιδρύματα ή ομίλους σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 4 ή να τα/τους απαλλάξει από την υποχρέωση κατάρτισης σχεδίων εξυγίανσης σύμφωνα με την παράγραφο 7. Η εν λόγω πρόταση είναι αιτιολογημένη και συνοδεύεται από όλη τη σχετική τεκμηρίωση.
3. Μόλις λάβει πρόταση για την εφαρμογή απλουστευμένων υποχρεώσεων σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, ή όταν ενεργεί με δική του πρωτοβουλία, το Συμβούλιο Εξυγίανσης διενεργεί αξιολόγηση του ενδιαφερόμενου ιδρύματος ή ομίλου και εφαρμόζει απλουστευμένες υποχρεώσεις εάν η πτώχευση του ιδρύματος ή του ομίλου δεν είναι πιθανό να έχει σημαντικές δυσμενείς συνέπειες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα ή να απειλήσει τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 5.
Για τον σκοπό αυτό, το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη:
α)
τη φύση της επιχειρηματικής δραστηριότητας του ιδρύματος ή του ομίλου, τη μετοχική δομή, τη νομική μορφή, το προφίλ κινδύνου, το μέγεθος και το νομικό καθεστώς του, τις διασυνδέσεις του με άλλα ιδρύματα ή με το χρηματοπιστωτικό σύστημα γενικότερα, το εύρος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του,
β)
τη συμμετοχή του σε θεσμικό σύστημα προστασίας (ΘΣΠ) ή σε άλλα συνεργατικά συστήματα αμοιβαίας αλληλεγγύης σύμφωνα με το άρθρο 113 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
γ)
κατά πόσον ασκεί επενδυτικές υπηρεσίες ή δραστηριότητες, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 2 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15), και
δ)
εάν η πτώχευσή του και η επακόλουθη εκκαθάρισή του υπό φυσιολογικές διαδικασίες αφερεγγυότητας θα ήταν πιθανόν να έχουν σημαντική αρνητική επίπτωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα, στους όρους χρηματοδότησης ή στην ευρύτερη οικονομία.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης πραγματοποιεί την αξιολόγηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο έπειτα από διαβούλευση, όποτε ενδείκνυται, με τις εθνικές αρχές μακροπροληπτικής εποπτείας και, κατά περίπτωση, το ΕΣΣΚ.
4. Όταν εφαρμόζει απλουστευμένες υποχρεώσεις, το Συμβούλιο Εξυγίανσης προσδιορίζει:
α)
το περιεχόμενο και τις λεπτομέρειες του σχεδίου εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 8·
β)
την καταληκτική ημερομηνία για την κατάρτιση των πρώτων σχεδίων εξυγίανσης και τη συχνότητα επικαιροποίησης των σχεδίων εξυγίανσης, η οποία μπορεί να είναι μικρότερη εκείνης που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 12·
γ)
το περιεχόμενο και τα επιμέρους στοιχεία των πληροφοριών που απαιτούνται από τα ιδρύματα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 9 του παρόντος κανονισμού και στο τμήμα Β του παραρτήματος της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
δ)
το εύρος των λεπτομερειών για την αξιολόγηση της εξυγίανσης που προβλέπεται στο άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού και στο τμήμα Γ του παραρτήματος της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
5. Η εφαρμογή απλουστευμένων υποχρεώσεων δεν επηρεάζει από μόνη της την εξουσία του Συμβουλίου Εξυγίανσης να αναλαμβάνει οιαδήποτε δράση εξυγίανσης.
6. Σε περίπτωση εφαρμογής απλουστευμένων υποχρεώσεων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης επιβάλλει πλήρεις, μη απλουστευμένες υποχρεώσεις ανά πάσα στιγμή εάν οιεσδήποτε από τις περιστάσεις που δικαιολογούσαν τις απλουστευμένες υποχρεώσεις έχει πάψει να υφίσταται.
7. Με την επιφύλαξη των άρθρων 9 και 31, μόλις λάβει πρόταση για εξαίρεση από την υποχρέωση κατάρτισης σχεδίων εξυγίανσης σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, ή ενεργώντας με δική του πρωτοβουλία, το Συμβούλιο Εξυγίανσης χορηγεί, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, απαλλαγή από την υποχρέωση κατάρτισης σχεδίων εξυγίανσης σε ιδρύματα που συνδέονται με κεντρικό οργανισμό και εξαιρούνται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, από τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας στο εθνικό δίκαιο, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Όταν χορηγείται απαλλαγή σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, η υποχρέωση κατάρτισης του σχεδίου εξυγίανσης εφαρμόζεται, σε ενοποιημένη βάση, στον κεντρικό οργανισμό και στα συνδεδεμένα με αυτόν ιδρύματα, κατά την έννοια του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Για τον σκοπό αυτό, κάθε αναφορά σε όμιλο που γίνεται στο παρόν κεφάλαιο περιλαμβάνει έναν κεντρικό οργανισμό και τα ιδρύματα που συνδέονται με αυτόν κατά την έννοια του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και τις θυγατρικές τους, και κάθε αναφορά σε μητρικές επιχειρήσεις ή ιδρύματα που υπόκεινται σε ενοποιημένη εποπτεία σύμφωνα με το άρθρο 111 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ περιλαμβάνει επίσης τον κεντρικό οργανισμό.
8. Τα ιδρύματα που υπόκεινται σε άμεση εποπτεία από την ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, ή που αντιπροσωπεύουν σημαντικό μερίδιο του χρηματοπιστωτικού συστήματος ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους, υπόκεινται σε ατομικά σχέδια εξυγίανσης.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, οι λειτουργίες ενός ιδρύματος θεωρείται ότι αντιπροσωπεύουν σημαντικό μερίδιο του χρηματοπιστωτικού συστήματος του εν λόγω συμμετέχοντος κράτους μέλους εφόσον:
α)
η συνολική αξία του ενεργητικού τους υπερβαίνει τα 30 000 000 000 EUR· ή
β)
το ποσοστό του συνόλου του ενεργητικού τους ως προς το ΑΕΠ του κράτους μέλους εγκατάστασης υπερβαίνει το 20 %, εκτός εάν η συνολική αξία του ενεργητικού τους δεν υπερβαίνει τα 5 000 000 000 EUR.
9. Σε περίπτωση που η εθνική αρχή εξυγίανσης, η οποία έχει προτείνει την εφαρμογή απλουστευμένων υποχρεώσεων ή τη χορήγηση απαλλαγής σύμφωνα με την παράγραφο 2, θεωρεί ότι πρέπει να ανακληθεί η απόφαση για την εφαρμογή απλουστευμένων υποχρεώσεων ή τη χορήγηση απαλλαγής, υποβάλλει σχετική πρόταση στο Συμβούλιο Εξυγίανσης. Στην περίπτωση αυτή, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκδίδει απόφαση σχετικά με την προτεινόμενη ανάκληση, λαμβάνοντας πλήρως υπόψη την αιτιολόγηση της ανάκλησης που επικαλείται η εθνική αρχή εξυγίανσης, με γνώμονα τα στοιχεία που προβλέπονται στην παράγραφο 3 ή στις παραγράφους 7 και 8.
10. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενημερώνει την ΕΑΤ σχετικά με το πώς εφάρμοσε το παρόν άρθρο.
Άρθρο 12
Ελάχιστη απαίτηση για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, μετά από διαβούλευση με τις αρμόδιες αρχές, συμπεριλαμβανομένης της ΕΚΤ, προσδιορίζει την ελάχιστη απαίτηση για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4, με την επιφύλαξη των εξουσιών απομείωσης και μετατροπής, την οποία οφείλουν να τηρούν πάντοτε οι οντότητες και οι όμιλοι που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 και οι οντότητες και οι όμιλοι που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) και παράγραφος 5, οσάκις πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής των παραγράφων αυτών.
2. Κατά την κατάρτιση σχεδίων εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 9, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης, ύστερα από διαβούλευση με τις αρμόδιες αρχές, προσδιορίζουν την ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4, με την επιφύλαξη των εξουσιών απομείωσης και μετατροπής, την οποία οφείλουν να τηρούν πάντοτε οι οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται η διαδικασία του άρθρου 31.
3. Προκειμένου να εξασφαλίζεται αποτελεσματική και συνεπής εφαρμογή του παρόντος άρθρου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και απευθύνει οδηγίες στις εθνικές αρχές εξυγίανσης όσον αφορά συγκεκριμένες οντότητες ή ομίλους.
4. Η ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων υπολογίζεται ως το ποσό των ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων εκφρασμένο ως ποσοστό επί τοις εκατό του συνόλου των υποχρεώσεων και των ιδίων κεφαλαίων του ιδρύματος.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, οι υποχρεώσεις που προκύπτουν από παράγωγα περιλαμβάνονται στις συνολικές υποχρεώσεις πάνω στη βάση ότι αναγνωρίζονται πλήρως τα δικαιώματα συμψηφισμού του αντισυμβαλλομένου.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, το Συμβούλιο Εξυγίανσης απαλλάσσει από την υποχρέωση διαρκούς συμμόρφωσης προς την ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων τα ιδρύματα ενυπόθηκης πίστης που χρηματοδοτούνται από καλυμμένα ομόλογα, τα οποία, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, δεν επιτρέπεται να δέχονται καταθέσεις, δεδομένου ότι:
α)
τα ιδρύματα αυτά εκκαθαρίζονται μέσω εθνικών διαδικασιών αφερεγγυότητας, ή μέσω άλλων διαδικασιών που εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 38, 40 ή 42 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, προβλεπόμενων για τα εν λόγω ιδρύματα· και
β)
αυτές οι εθνικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, ή άλλες διαδικασίες, εξασφαλίζουν ότι οι πιστωτές των εν λόγω ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων κατά περίπτωση όσων κατέχουν καλυμμένα ομόλογα, υφίστανται ζημίες κατά τρόπο που ανταποκρίνεται στους στόχους της εξυγίανσης.
6. Η ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και ελάχιστων υποχρεώσεων της παραγράφου 4 δεν υπερβαίνει το ποσό ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων που επαρκούν για να εξασφαλιστεί ότι, σε περίπτωση εφαρμογής του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα, οι ζημίες ενός ιδρύματος ή μιας μητρικής επιχείρησης που αναφέρεται στο άρθρο 2, καθώς και της απώτατης μητρικής επιχείρησης του εν λόγω ιδρύματος ή μητρικής επιχείρησης και επίσης οιουδήποτε ιδρύματος ή χρηματοοικονομικού ιδρύματος περιλαμβάνεται στους ενοποιημένους λογαριασμούς της εν λόγω απώτατης μητρικής επιχείρησης, θα μπορούσαν να απορροφηθούν και ο λόγος κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 αυτών των οντοτήτων θα μπορούσε να αποκατασταθεί στο αναγκαίο επίπεδο που θα τους επέτρεπε να εξακολουθήσουν να συμμορφώνονται προς τους όρους της αδειοδότησης και να εκτελούν τις δραστηριότητες για τις οποίες έλαβαν άδεια, βάσει της οδηγίας 2013/36/ΕΕ ή ισοδύναμης νομοθεσίας, και να συντηρούν επαρκή εμπιστοσύνη της αγοράς στο ίδρυμα ή στη μητρική επιχείρηση που αναφέρεται στο άρθρο 2, καθώς και στην απώτατη μητρική επιχείρηση του εν λόγω ιδρύματος ή μητρικής επιχείρησης και σε οιοδήποτε ίδρυμα ή χρηματοοικονομικό ίδρυμα περιλαμβάνεται στους ενοποιημένους λογαριασμούς της εν λόγω απώτατης μητρικής επιχείρησης.
Όταν το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει τη δυνατότητα εξαίρεσης ορισμένων κατηγοριών επιλέξιμων υποχρεώσεων από τη διάσωση με ίδια μέσα δυνάμει του άρθρου 27 παράγραφος 5, ή τη δυνατότητα πλήρους μεταβίβασης ορισμένων κατηγοριών επιλέξιμων υποχρεώσεων σε αποδέκτη στο πλαίσιο μερικής μεταβίβασης, η ελάχιστη απαίτηση ίδιων κεφαλαίων και ελάχιστων υποχρεώσεων της παραγράφου 4 δεν υπερβαίνει τα ποσά ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων που είναι αναγκαία για να εξασφαλιστεί ότι το ίδρυμα ή η μητρική επιχείρηση που αναφέρεται στο άρθρο 2 διαθέτει επαρκείς άλλες επιλέξιμες υποχρεώσεις, ώστε οι ζημίες του ιδρύματος και της μητρικής επιχείρησης, καθώς και της απώτατης μητρικής επιχείρησης του εν λόγω ιδρύματος ή μητρικής επιχείρησης και επίσης οιουδήποτε ιδρύματος ή χρηματοοικονομικού ιδρύματος περιλαμβάνεται στους ενοποιημένους λογαριασμούς της εν λόγω απώτατης μητρικής επιχείρησης, θα μπορούσαν να απορροφηθούν, και ο λόγος κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 αυτών των οντοτήτων θα μπορούσε να αποκατασταθεί στο αναγκαίο επίπεδο που θα τους επέτρεπε να εξακολουθήσουν να συμμορφώνονται προς τους όρους της αδειοδότησης και να εκτελούν τις δραστηριότητες για τις οποίες έλαβαν άδεια, βάσει της οδηγίας 2013/36/ΕΕ ή ισοδύναμης νομοθεσίας, και να συντηρούν επαρκή εμπιστοσύνη της αγοράς στο ίδρυμα ή στη μητρική επιχείρηση, καθώς και στην απώτατη μητρική επιχείρηση του εν λόγω ιδρύματος ή μητρικής επιχείρησης και σε οιοδήποτε ίδρυμα ή χρηματοοικονομικό ίδρυμα περιλαμβάνεται στους ενοποιημένους λογαριασμούς της εν λόγω απώτατης μητρικής επιχείρησης.
Η ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων της παραγράφου 4 δεν είναι κατώτερη από το συνολικό ποσό οιωνδήποτε απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων και απαιτήσεων αποθεμάτων ασφαλείας βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.
7. Εντός των ορίων που θεσπίζονται στην παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι μια οντότητα του άρθρου 2 μπορεί να εξυγιανθεί με την εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένου κατά περίπτωση του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα, κατά τρόπο ανταποκρινόμενο στους στόχους της εξυγίανσης, η διαπίστωση κατά την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου γίνεται με τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
το μέγεθος, το επιχειρηματικό μοντέλο, το μοντέλο χρηματοδότησης και το προφίλ κινδύνου του ιδρύματος και της μητρικής επιχείρησης που αναφέρονται στο άρθρο 2·
β)
τον βαθμό στον οποίο θα μπορούσε να συνεισφέρει στη χρηματοδότηση της εξυγίανσης το σύστημα εγγύησης των καταθέσεων, σύμφωνα με το άρθρο 79·
γ)
τον βαθμό στον οποίο η πτώχευση του ιδρύματος και της μητρικής επιχείρησης που αναφέρονται στο άρθρο 2 θα μπορούσε να έχει σημαντικές δυσμενείς συνέπειες για το χρηματοπιστωτικό σύστημα ή να απειλήσει τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 5, μεταξύ άλλων, λόγω διασύνδεσής με άλλα ιδρύματα ή με το υπόλοιπο χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσω της μετάδοσης σε άλλα ιδρύματα.
8. Με τον προσδιορισμό διευκρινίζονται οι ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων τις οποίες οφείλουν να πληρούν τα ιδρύματα σε ατομική βάση και οι μητρικές επιχειρήσεις σε ενοποιημένη βάση. Η ελάχιστη απαίτηση συνολικού ποσού για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις σε ενοποιημένο επίπεδο μιας μητρικής επιχείρησης της Ένωσης εγκατεστημένης σε συμμετέχον κράτος μέλος καθορίζεται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, μετά από διαβούλευση με την αρχή ενοποιημένης εποπτείας, βάσει των κριτηρίων της παραγράφου 7 και λαμβανομένου υπόψη κατά πόσον οι θυγατρικές του ομίλου σε τρίτες χώρες πρόκειται να εξυγιανθούν χωριστά σύμφωνα με το σχέδιο εξυγίανσης.
9. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ορίζει τις ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων που ισχύουν για τις θυγατρικές του ομίλου σε ατομική βάση. Οι ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων ορίζονται σε επίπεδο κατάλληλο για τη θυγατρική, λαμβάνοντας υπόψη τα εξής:
α)
τα κριτήρια της παραγράφου 7, ιδιαίτερα το μέγεθος, το επιχειρηματικό μοντέλο και το προφίλ κινδύνου της θυγατρικής, περιλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων της, και
β)
την ενοποιημένη απαίτηση που έχει οριστεί για τον όμιλο.
10. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται να αποφασίσει την απαλλαγή από την ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων σε ατομική βάση έναντι ενός μητρικού ιδρύματος εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 45 παράγραφος 11 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται να χορηγήσει απαλλαγή όσον αφορά την ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων σε ατομική βάση σε θυγατρική αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 45 παράγραφος 12 στοιχεία α), β) και γ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
11. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, με δική του πρωτοβουλία μετά από διαβούλευση με την εθνική αρχή εξυγίανσης ή κατόπιν προτάσεως από μια εθνική αρχή εξυγίανσης, μπορεί να αποφασίσει ότι η ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων της παραγράφου 1 καλύπτεται εν μέρει σε ενοποιημένη βάση ή σε ατομική βάση με τη χρήση συμβατικών μέσων διάσωσης με ίδια μέσα, τηρουμένων πλήρως των κριτηρίων της παραγράφου 5 πρώτο και δεύτερο εδάφιο και της παραγράφου 7.
12. Για να γίνει αποδεκτό ως συμβατικό εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα δυνάμει της παραγράφου 11, το Συμβούλιο Εξυγίανσης πρέπει να βεβαιώνεται ότι το μέσον:
α)
περιλαμβάνει όρο που προβλέπει ότι, εφόσον το Συμβούλιο Εξυγίανσης αποφασίσει τη χρήση του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα στο ίδρυμα αυτό, το μέσον απομειώνεται ή μετατρέπεται στον απαιτούμενο βαθμό προτού απομειωθούν ή μετατραπούν άλλες επιλέξιμες υποχρεώσεις· και
β)
υπόκειται σε δεσμευτική συμφωνία μειωμένης εξοφλητικής προτεραιότητας, δέσμευση ή διάταξη δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση κανονικών διαδικασιών αφερεγγυότητας, έπεται σε προτεραιότητα άλλων επιλέξιμων υποχρεώσεων και δεν μπορεί να αποπληρωθεί προτού διευθετηθούν οι άλλες επιλέξιμες υποχρεώσεις που εκκρεμούν εκείνη τη στιγμή.
13. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης προβαίνει στη διαπίστωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και, κατά περίπτωση, στην παράγραφο 11 του παρόντος άρθρου, εκ παραλλήλου με την κατάρτιση και τη διατήρηση σχεδίων εξυγίανσης, σύμφωνα με το άρθρο 8.
14. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης απευθύνει τη διαπίστωσή του στις εθνικές αρχές εξυγίανσης οι οποίες υλοποιούν τις οδηγίες του Συμβουλίου Εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 29. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης απαιτεί από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης να επαληθεύουν και να διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα και οι μητρικές επιχειρήσεις τηρούν την ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
15. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενημερώνει την ΕΚΤ και την ΕΑΤ για την ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων που έχει προσδιορίσει για κάθε ίδρυμα και θυγατρική επιχείρηση δυνάμει της παραγράφου 1 και, κατά περίπτωση, των απαιτήσεων της παραγράφου 11.
16. Οι επιλέξιμες υποχρεώσεις, καθώς και τα χρεωστικά μέσα μειωμένης εξασφάλισης και τα δάνεια μειωμένης εξασφάλισης που δεν αποτελούν πρόσθετα μέσα της κατηγορίας 1 ή μέσα της κατηγορίας 2, συμπεριλαμβάνονται στο ποσό των ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων που αναφέρεται στην παράγραφο 1, μόνον εάν πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το μέσο έχει εκδοθεί και έχει καταβληθεί πλήρως,
β)
η υποχρέωση δεν οφείλεται, δεν εξασφαλίζεται ούτε αποτελεί αντικείμενο εγγύησης από το ίδιο το ίδρυμα,
γ)
η αγορά του μέσου δεν χρηματοδοτήθηκε ούτε άμεσα ούτε έμμεσα από το ίδρυμα,
δ)
η υποχρέωση έχει εναπομένουσα διάρκεια τουλάχιστον ενός έτους,
ε)
η υποχρέωση δεν προκύπτει από παράγωγο,
στ)
η υποχρέωση δεν προκύπτει από κατάθεση η οποία τυγχάνει προτιμησιακής αντιμετώπισης στην εθνική πτωχευτική ιεραρχία σύμφωνα με το άρθρο 108 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
Για τον σκοπό του στοιχείου δ) του πρώτου εδαφίου, όταν από μια υποχρέωση προσδίδει στον κάτοχό της το δικαίωμα πρόωρης εξόφλησης, η εν λόγω υποχρέωση καθίσταται απαιτητή την πρώτη ημέρα κατά την οποία προκύπτει αυτό το δικαίωμα.
17. Όταν μια υποχρέωση διέπεται από το δίκαιο περιοχής δικαιοδοσίας εκτός της Ένωσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να δώσει οδηγίες στις εθνικές αρμόδιες αρχές να απαιτήσουν από το ίδρυμα να τεκμηριώσει ότι οιαδήποτε απόφαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης περί απομείωσης ή μετατροπής της εν λόγω υποχρέωσης θα εκτελεστεί δυνάμει του δικαίου της εν λόγω περιοχής δικαιοδοσίας, λαμβάνοντας υπόψη τους όρους της σύμβασης που διέπει την υποχρέωση, τις διεθνείς συμφωνίες περί αναγνώρισης των διαδικασιών εξυγίανσης και άλλα συναφή θέματα. Εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης δεν θεωρήσει βέβαιο ότι οιαδήποτε απόφαση θα εκτελεσθεί βάσει του δικαίου της εν λόγω περιοχής δικαιοδοσίας, η υποχρέωση δεν συνυπολογίζεται για την ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων.
18. Εάν η Επιτροπή υποβάλει νομοθετική πρόταση σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 18 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, υποβάλλει επίσης, εφόσον ενδείκνυται, νομοθετική πρόταση που τροποποιεί αναλόγως τον παρόντα κανονισμό.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 2
Έγκαιρη παρέμβαση
Άρθρο 13
Έγκαιρη παρέμβαση
1. Η ΕΚΤ ή οι εθνικές αρμόδιες αρχές ενημερώνουν το Συμβούλιο Εξυγίανσης για τυχόν μέτρα τα οποία απαιτούν να λάβει το ίδρυμα ή ο όμιλος ή που λαμβάνουν οι ίδιες βάσει του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, του άρθρου 27 παράγραφος 1, του άρθρου 28 ή 29 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ή του άρθρου 104 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης κοινοποιεί στην Επιτροπή οιαδήποτε πληροφορία λαμβάνει δυνάμει του πρώτου εδαφίου.
2. Από την ημερομηνία παραλαβής των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, και με την επιφύλαξη των εξουσιών της ΕΚΤ και των εθνικών αρμόδιων αρχών σύμφωνα με άλλη ενωσιακή νομοθεσία, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται να προετοιμάσει την εξυγίανση του σχετικού ιδρύματος ή ομίλου.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, η ΕΚΤ ή οι οικείες εθνικές αρμόδιες αρχές παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς, σε συνεργασία με το Συμβούλιο Εξυγίανσης, τις συνθήκες που επικρατούν στο ίδρυμα ή τη μητρική επιχείρηση και τη συμφωνία τους με τυχόν μέτρα έγκαιρης παρέμβασης που είχε χρειαστεί να λάβουν.
Η ΕΚΤ ή οι οικείες αρμόδιες εθνικές αρχές διαβιβάζουν στο Συμβούλιο Εξυγίανσης όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την επικαιροποίηση του σχεδίου εξυγίανσης και προετοιμάζουν την ενδεχόμενη εξυγίανση του ιδρύματος και την αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων του ιδρύματος σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφοι 1 έως 15.
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης έχει την εξουσία να απαιτήσει από το ίδρυμα ή τη μητρική επιχείρηση να έλθουν σε επαφή με πιθανούς αγοραστές προκειμένου να προετοιμαστεί η εξυγίανση του ιδρύματος, υπό την επιφύλαξη των κριτηρίων που καθορίζονται στο άρθρο 39 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και των διατάξεων περί επαγγελματικού απορρήτου κατά το άρθρο 88 του παρόντος κανονισμού.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης έχει επίσης την εξουσία να απαιτήσει από την οικεία εθνική αρχή εξυγίανσης να καταρτίσει προκαταρκτικό σχέδιο εξυγίανσης για το σχετικό ίδρυμα ή όμιλο.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενημερώνει την ΕΚΤ, τις οικείες αρμόδιες εθνικές αρχές και τις οικείες εθνικές αρχές εξυγίανσης για κάθε ενέργειά του κατά την παρούσα παράγραφο.
4. Εάν η ΕΚΤ ή οι εθνικές αρμόδιες αρχές σκοπεύουν να επιβάλουν πρόσθετο μέτρο σε ίδρυμα ή όμιλο δυνάμει του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, του άρθρου 27 παράγραφος 1, του άρθρου 28 ή 29 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ ή δυνάμει του άρθρου 104 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, προτού η οντότητα ή ο όμιλος συμμορφωθεί πλήρως με το πρώτο μέτρο που κοινοποιήθηκε στο Συμβούλιο Εξυγίανσης, ενημερώνουν το Συμβούλιο Εξυγίανσης πριν επιβάλλουν το εν λόγω πρόσθετο μέτρο στο σχετικό ίδρυμα ή όμιλο.
5. Η ΕΚΤ ή η εθνική αρμόδια αρχή, το Συμβούλιο Εξυγίανσης και οι οικείες εθνικές αρχές εξυγίανσης μεριμνούν για τη συνέπεια του πρόσθετου μέτρου που αναφέρεται στην παράγραφο 4 και οιασδήποτε ενέργειας εκ μέρους του Συμβουλίου για την προετοιμασία της εξυγίανσης δυνάμει της παραγράφου 2.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 3
Εξυγίανση
Άρθρο 14
Στόχοι της εξυγίανσης
1. Όταν ενεργούν στο πλαίσιο της διαδικασίας εξυγίανσης που αναφέρεται στο άρθρο 18, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο, η Επιτροπή και, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης, σε σχέση με τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους, λαμβάνουν υπόψη τους στόχους της εξυγίανσης και επιλέγουν τα εργαλεία εξυγίανσης και τις εξουσίες εξυγίανσης που επιτυγχάνουν, κατά τη γνώμη τους, καλύτερα τους στόχους εξυγίανσης που αντιστοιχούν στις περιστάσεις της κάθε περίπτωσης.
2. Οι στόχοι της εξυγίανσης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι οι εξής:
α)
να διασφαλιστεί η συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών·
β)
να αποφευχθούν σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, ιδίως με την πρόληψη της μετάδοσης, μεταξύ άλλων στις υποδομές της αγοράς, και με τη διατήρηση της πειθαρχίας στην αγορά·
γ)
να προστατευθούν οι δημόσιοι πόροι, με την ελαχιστοποίηση της εξάρτησης από έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη·
δ)
να προστατευθούν οι καταθέτες που καλύπτονται από την οδηγία 2014/49/ΕΕ και οι επενδυτές που καλύπτονται από την οδηγία 97/9/ΕΚ·
ε)
να προστατευθούν τα κεφάλαια των πελατών και τα περιουσιακά στοιχεία των πελατών.
Για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο, η Επιτροπή και, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης, επιδιώκουν να ελαχιστοποιήσουν το κόστος της εξυγίανσης και να αποφύγουν την άσκοπη καταστροφή της αξίας εκτός αν είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων της εξυγίανσης.
3. Υπό την επιφύλαξη των διαφόρων διατάξεων του παρόντος κανονισμού, οι στόχοι εξυγίανσης είναι ίσης σημασίας, και εξισορροπούνται δεόντως, ανάλογα με τη φύση και τις περιστάσεις της κάθε περίπτωσης.
Άρθρο 15
Γενικές αρχές που διέπουν την εξυγίανση
1. Όταν ενεργούν στο πλαίσιο της διαδικασίας εξυγίανσης που αναφέρεται στο άρθρο 18, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο, η Επιτροπή και, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης λαμβάνουν όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι η δράση εξυγίανσης αναλαμβάνεται σύμφωνα με τις ακόλουθες αρχές:
α)
οι μέτοχοι του ιδρύματος υπό εξυγίανση αναλαμβάνουν πρώτοι τις ζημίες·
β)
οι πιστωτές του ιδρύματος υπό εξυγίανση επωμίζονται τις ζημίες μετά τους μετόχους, ανάλογα με τη σειρά προτεραιότητας των απαιτήσεών τους σύμφωνα με το άρθρο 17, εκτός αν άλλως ρητώς ορίζει ο παρών κανονισμός·
γ)
το διοικητικό όργανο και τα ανώτατα διοικητικά στελέχη του ιδρύματος υπό εξυγίανση αντικαθίστανται, εκτός από περιπτώσεις κατά τις οποίες η παραμονή του διοικητικού οργάνου και των ανώτατων διοικητικών στελεχών, εν όλω ή εν μέρει, όπως ενδείκνυται βάσει των περιστάσεων, κρίνεται αναγκαία για την επίτευξη των στόχων της εξυγίανσης·
δ)
το διοικητικό όργανο και τα ανώτατα διοικητικά στελέχη του ιδρύματος υπό εξυγίανση παρέχουν κάθε απαραίτητη βοήθεια για την επίτευξη των στόχων εξυγίανσης·
ε)
τα φυσικά και νομικά πρόσωπα καθίστανται υπόλογα, υπό την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας, βάσει του αστικού ή ποινικού δικαίου, για την ευθύνη που φέρουν για την πτώχευση του υπό εξυγίανση ιδρύματος·
στ)
οι πιστωτές της ιδίας τάξεως τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης, εκτός εάν προβλέπεται άλλως στον παρόντα κανονισμό·
ζ)
κανένας πιστωτής δεν υφίσταται μεγαλύτερες ζημίες από εκείνες που θα είχε υποστεί εάν το ίδρυμα που αναφέρεται στο άρθρο 2 είχε εκκαθαριστεί υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας σύμφωνα με τις διασφαλίσεις του άρθρου 29·
η)
οι καλυπτόμενες καταθέσεις προστατεύονται πλήρως, και
θ)
η δράση εξυγίανσης αναλαμβάνεται σύμφωνα με τις διασφαλίσεις του παρόντος κανονισμού.
2. Σε περίπτωση που ένα ίδρυμα είναι οντότητα ομίλου, με την επιφύλαξη του άρθρου 14, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή, όταν λαμβάνουν απόφαση για την εφαρμογή εργαλείων εξυγίανσης και την άσκηση εξουσιών εξυγίανσης, ενεργούν κατά τρόπο που ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις στις λοιπές οντότητες του ομίλου και στο σύνολο του ομίλου, καθώς και τις δυσμενείς επιπτώσεις στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην Ένωση και τα κράτη μέλη της, και ιδίως στις χώρες όπου δραστηριοποιείται ο όμιλος.
3. Όταν σε μια οντότητα του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού εφαρμόζεται το εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων, το εργαλείο του μεταβατικού ιδρύματος ή το εργαλείο διαχωρισμού των περιουσιακών στοιχείων, η εν λόγω οντότητα θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο της πτωχευτικής διαδικασίας ή ανάλογης διαδικασίας αφερεγγυότητας για τους σκοπούς του άρθρου 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου (16).
4. Όταν λαμβάνει απόφαση για την εφαρμογή εργαλείων εξυγίανσης και για την άσκηση εξουσιών εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δίνει οδηγίες στις εθνικές αρχές εξυγίανσης να ενημερώσουν και να διαβουλευθούν με τους εκπροσώπους των εργαζομένων κατά περίπτωση.
Αυτό νοείται με την επιφύλαξη των διατάξεων σχετικά με την εκπροσώπηση των εργαζομένων στα διοικητικά όργανα όπως προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία ή πρακτική.
Άρθρο 16
Εξυγίανση χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων και μητρικών επιχειρήσεων
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης αποφασίζει να αναλάβει δράση εξυγίανσης έναντι χρηματοοικονομικού ιδρύματος εγκατεστημένου σε συμμετέχον κράτος μέλος, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 18 παράγραφος 1 τόσο σε σχέση με το χρηματοοικονομικό ίδρυμα όσο και σε σχέση με τη μητρική επιχείρηση που υπόκειται σε ενοποιημένη εποπτεία.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης αναλαμβάνει δράση εξυγίανσης έναντι μιας μητρικής επιχείρησης που αναφέρεται στο άρθρο 2 στοιχείο β), όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 18 παράγραφος 1 τόσο ως προς την εν λόγω μητρική επιχείρηση όσο και ως προς μία ή περισσότερες θυγατρικές οι οποίες είναι ιδρύματα ή, σε περίπτωση που η θυγατρική δεν είναι εγκατεστημένη στην Ένωση, όταν η αρχή της τρίτης χώρας έχει διαπιστώσει ότι η θυγατρική πληροί τις προϋποθέσεις για εξυγίανση βάσει της νομοθεσίας της τρίτης χώρας.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 και παρά το γεγονός ότι η μητρική επιχείρηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 18 παράγραφος 1, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύνανται να αποφασίσει να αναλάβει δράση εξυγίανσης έναντι της εν λόγω μητρικής επιχείρησης όταν μία ή περισσότερες από τις θυγατρικές της οι οποίες είναι ιδρύματα πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 18 παράγραφοι 1, 4 και 5, επίσης δε τα περιουσιακά τους στοιχεία και οι υποχρεώσεις τους είναι τέτοιου είδους ώστε η πτώχευσή τους να απειλεί το ίδρυμα ή τον όμιλο στο σύνολό του και η δράση εξυγίανσης έναντι της εν λόγω μητρικής επιχείρησης είναι αναγκαία για την εξυγίανση μιας ή περισσότερων θυγατρικών οι οποίες είναι ιδρύματα ή για την εξυγίανση ολόκληρου του ομίλου. Εάν μια εθνική αρχή εξυγίανσης πληροφορήσει το Συμβούλιο Εξυγίανσης ότι η νομοθεσία του κράτους μέλους περί αφερεγγυότητας προβλέπει να αντιμετωπίζονται οι όμιλοι ως σύνολο και ότι η δράση εξυγίανσης έναντι της μητρικής επιχείρησης είναι αναγκαία για την εξυγίανση των θυγατρικών που είναι ιδρύματα ή για την εξυγίανση του ομίλου ως συνόλου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί επίσης να λάβει απόφαση για δράση εξυγίανσης έναντι της μητρικής επιχείρησης.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, όταν αξιολογεί κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 18 παράγραφος 1 σε σχέση με μία ή περισσότερες θυγατρικές που είναι ιδρύματα, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να αγνοήσει οποιεσδήποτε ενδοομιλικές μεταφορές κεφαλαίων ή ζημιών μεταξύ των οντοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της άσκησης των εξουσιών απομείωσης ή μετατροπής.
Άρθρο 17
Σειρά προτεραιότητας των απαιτήσεων
1. Κατά την εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα επί οντότητος του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού, και με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που εξαιρούνται από το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα δυνάμει του άρθρου 27 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, η Επιτροπή ή, αναλόγως, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης αποφασίζουν σχετικά με την άσκηση των εξουσιών απομείωσης και μετατροπής, συμπεριλαμβανομένης οιασδήποτε ενδεχόμενης εφαρμογής του άρθρου 27 παράγραφος 5 του παρόντος κανονισμού, και οι εθνικές αρχές εξυγίανσης ασκούν τις εξουσίες αυτές σύμφωνα με τα άρθρα 47 και 48 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ ακολουθώντας αντίστροφη σειρά προτεραιότητας των απαιτήσεων όπως προβλέπεται στο εθνικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων που μεταφέρουν στο εθνικό δίκαιο το άρθρο 108 της εν λόγω οδηγίας.
2. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο Εξυγίανσης την ιεράρχηση των απαιτήσεων έναντι οντοτήτων του άρθρου 2 σύμφωνα με τις εθνικές διαδικασίες αφερεγγυότητας την 1η Ιουλίου κάθε έτους ή αμέσως μόλις υπάρξει αλλαγή στην ιεράρχηση αυτή.
Όταν εφαρμόζεται το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα, το σχετικό σύστημα εγγύησης καταθέσεων καθίσταται υπόχρεο κατά τους όρους του άρθρου 79.
Άρθρο 18
Διαδικασία εξυγίανσης
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εγκρίνει καθεστώς εξυγίανσης σύμφωνα με την παράγραφο 6 όσον αφορά τις οντότητες και τους ομίλους του άρθρου 7 παράγραφος 2, καθώς και τις οντότητες και τους ομίλους του άρθρου 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) και παράγραφος 5, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή των εν λόγω παραγράφων, μόνο εάν εκτιμήσει, κατά την εκτελεστική του σύνοδο, και αφού λάβει κοινοποίηση σύμφωνα με το τέταρτο εδάφιο ή ιδία πρωτοβουλία, ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης·
β)
έχοντας υπόψη το χρονοδιάγραμμα και όλες τις σχετικές περιστάσεις, δεν υπάρχει καμία εύλογη προοπτική ότι με εναλλακτικά μέτρα του ιδιωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένων μέτρων ΘΣΠ, ή με δράση των αρχών εποπτείας (συμπεριλαμβανομένων των μέτρων έγκαιρης παρέμβασης ή της απομείωσης ή μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων σύμφωνα με το άρθρο 21) που αναλαμβάνεται έναντι της οντότητας, θα αποφευχθεί η πτώχευση της οντότητας εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος·
γ)
η δράση εξυγίανσης είναι αναγκαία για λόγους δημοσίου συμφέροντος, σύμφωνα με την παράγραφο 5.
Η ΕΚΤ εκτιμά ότι πληρούται η προϋπόθεση του πρώτου εδαφίου στοιχείο α) μετά από διαβούλευση με το Συμβούλιο Εξυγίανσης. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, κατά την εκτελεστική του σύνοδο, μπορεί να προβεί στην εκτίμηση αυτή μόνο αφού ενημερώσει την ΕΚΤ σχετικά με την πρόθεσή του και μόνον εφόσον η ΕΚΤ, εντός τριών ημερολογιακών ημερών από την παραλαβή της πληροφορίας, δεν προβεί στην εν λόγω εκτίμηση. Η ΕΚΤ παρέχει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο Εξυγίανσης κάθε σχετική πληροφορία την οποία ζητά το τελευταίο για να τεκμηριώσει την εκτίμησή του.
Εάν η ΕΚΤ εκτιμά ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του πρώτου εδαφίου στοιχείο α) όσον αφορά οντότητα ή όμιλο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, ανακοινώνει χωρίς καθυστέρηση την εκτίμηση αυτή στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο Εξυγίανσης.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, κατά την εκτελεστική του σύνοδο, ή, κατά περίπτωση, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης, διαπιστώνουν ότι πληρούται η προϋπόθεση του πρώτου εδαφίου στοιχείου β) σε στενή συνεργασία με την ΕΚΤ. Η ΕΚΤ μπορεί επίσης να ενημερώσει το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή τις ενδιαφερόμενες εθνικές αρχές εξυγίανσης ότι εκτιμά πως πληρούται η προϋπόθεση του εν λόγω στοιχείου.
2. Με την επιφύλαξη των περιπτώσεων κατά τις οποίες η ΕΚΤ έχει αποφασίσει να ασκήσει άμεσα τα εποπτικά της καθήκοντα σε σχέση με πιστωτικά ιδρύματα σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 5 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, σε περίπτωση παραλαβής κοινοποίησης σύμφωνα με την παράγραφο 1, ή εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης προτίθεται να προβεί σε εκτίμηση δυνάμει της παραγράφου 1 ή ιδία πρωτοβουλία όσον αφορά οντότητα ή όμιλο που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ανακοινώνει χωρίς καθυστέρηση την εκτίμηση αυτή στην ΕΚΤ.
3. Η προηγούμενη έγκριση μέτρου σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, το άρθρο 27 παράγραφος 1 ή το άρθρο 28 ή 29 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ή σύμφωνα με το άρθρο 104 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ανάληψη δράσης εξυγίανσης.
4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο α), η οντότητα θεωρείται ότι τελεί υπό πτώχευση ή ενδέχεται να πτωχεύσει σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
η οντότητα παραβιάζει ή υπάρχουν αντικειμενικά στοιχεία που υποστηρίζουν τη διαπίστωση ότι το ίδρυμα θα παραβιάσει, στο εγγύς μέλλον, τις απαιτήσεις για τη διατήρηση της άδειας λειτουργίας, κατά τρόπο που θα δικαιολογούσε την ανάκληση της άδειας λειτουργίας από την ΕΚΤ, επειδή, μεταξύ άλλων, το ίδρυμα έχει υποστεί ή πιθανόν να υποστεί ζημίες οι οποίες θα εξαντλήσουν όλα τα ίδια κεφάλαια ή σημαντικό μέρος τους·
β)
τα περιουσιακά στοιχεία της οντότητας υπολείπονται, ή υπάρχουν αντικειμενικά στοιχεία που οδηγούν στη διαπίστωση ότι τα περιουσιακά στοιχεία της οντότητας πρόκειται, στο εγγύς μέλλον, να υπολείπονται των υποχρεώσεών του·
γ)
η οντότητα δεν είναι σε θέση ή υπάρχουν αντικειμενικά στοιχεία που υποστηρίζουν το συμπέρασμα ότι η οντότητα πρόκειται, στο εγγύς μέλλον, να μην είναι σε θέση να εξοφλήσει τις οφειλές της ή να ανταποκριθεί σε άλλες υποχρεώσεις της όταν καθίστανται απαιτητές·
δ)
απαιτείται έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη εκτός εάν, προκειμένου να αντιμετωπιστεί σοβαρή διαταραχή στην οικονομία ενός κράτους μέλους και να διατηρηθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα, η εν λόγω έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη λαμβάνει μία από τις ακόλουθες μορφές:
i)
κρατικής εγγύησης για την κάλυψη ταμειακών διευκολύνσεων που παρέχονται από τις κεντρικές τράπεζες, σύμφωνα με τους όρους των κεντρικών τραπεζών·
ii)
κρατικής εγγύησης για νεοεκδοθείσες υποχρεώσεις· ή
iii)
εισφοράς ιδίων κεφαλαίων ή αγοράς κεφαλαιακών μέσων σε τιμές και όρους που δεν αποφέρουν πλεονέκτημα στην οντότητα, όταν κατά τον χρόνο που παρέχεται η δημόσια στήριξη δεν συντρέχουν ούτε οι περιστάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α), β) και γ) ούτε οι περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 21 παράγραφος 1.
Σε καθεμία από τις περιπτώσεις του πρώτου εδαφίου στοιχείο δ) σημεία i), ii) και iii), η εγγύηση ή ισοδύναμα μέτρα που αναφέρονται σχετικά περιορίζονται σε φερέγγυες οντότητες και υπόκεινται σε τελική έγκριση δυνάμει του πλαισίου της Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις. Τα μέτρα αυτά είναι προληπτικού και προσωρινού χαρακτήρα και αναλογικά με σκοπό τη διόρθωση των επιπτώσεων της σοβαρής διαταραχής και δεν χρησιμοποιούνται για την αντιστάθμιση ζημιών τις οποίες έχει υποστεί ή ενδέχεται να υποστεί η οντότητα στο εγγύς μέλλον.
Τα μέτρα στήριξης του πρώτου εδαφίου στοιχείο δ) σημείο iii) περιορίζονται στις εισφορές τις αναγκαίες για να αντιμετωπιστεί η έλλειψη κεφαλαίων που έχει διαπιστωθεί στο πλαίσιο προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων σε επίπεδο εθνικό, ενωσιακό ή ενιαίου μηχανισμού εποπτείας (SSM), ελέγχου της ποιότητας των στοιχείων ενεργητικού ή ισοδύναμης έρευνας εκ μέρους της ΕΚΤ, της ΕΑΤ ή των εθνικών αρχών, κατά περίπτωση, με επιβεβαίωση από την αρμόδια αρχή.
Εάν η Επιτροπή υποβάλει νομοθετική πρόταση σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 4 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, υποβάλλει επίσης, εφόσον ενδείκνυται, νομοθετική πρόταση που τροποποιεί τον παρόντα κανονισμό κατά τον ίδιο τρόπο.
5. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο γ) του παρόντος άρθρου, μια δράση εξυγίανσης αντιμετωπίζεται ως δράση δημόσιου συμφέροντος εάν είναι αναγκαία για την επίτευξη ενός ή περισσότερων στόχων εξυγίανσης κατά το άρθρο 14, και αναλογική προς αυτούς, ενώ με την εκκαθάριση της οντότητας σύμφωνα με τις κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας δεν θα επιτυγχάνονταν αυτοί οι στόχοι εξυγίανσης στον ίδιο βαθμό.
6. Εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εγκρίνει καθεστώς εξυγίανσης. Το καθεστώς εξυγίανσης:
α)
θέτει την οντότητα υπό εξυγίανση·
β)
καθορίζει τον τρόπο εφαρμογής των εργαλείων εξυγίανσης στο ίδρυμα υπό εξυγίανση που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 2, ειδικότερα δε ενδεχόμενες εξαιρέσεις από την εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφοι 5 και 14·
γ)
καθορίζει τη χρήση του Ταμείου για τη στήριξη της δράσης εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 76 και σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπής που λαμβάνεται βάσει του άρθρου 19.
7. Αμέσως μετά την έγκριση του καθεστώτος εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης το διαβιβάζει στην Επιτροπή.
Εντός 24 ωρών από τη διαβίβαση του καθεστώτος εξυγίανσης εκ μέρους του Συμβουλίου Εξυγίανσης, η Επιτροπή είτε αποδέχεται το καθεστώς εξυγίανσης είτε διατυπώνει αντιρρήσεις όσον αφορά τις πτυχές του καθεστώτος εξυγίανσης οι οποίες υπόκεινται σε διακριτική ευχέρεια, στις περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από το τρίτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.
Εντός 12 ωρών από τη διαβίβαση του καθεστώτος εξυγίανσης εκ μέρους του Συμβουλίου Εξυγίανσης, η Επιτροπή μπορεί να προτείνει στο Συμβούλιο:
α)
να προβάλει αντιρρήσεις ως προς το καθεστώς εξυγίανσης λόγω του ότι το καθεστώς εξυγίανσης που ενέκρινε το Συμβούλιο Εξυγίανσης δεν πληροί το κριτήριο του δημόσιου συμφέροντος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ)·
β)
να εγκρίνει ή να αντιταχθεί σε σημαντική τροποποίηση του ύψους των πόρων του Ταμείου που προβλέπονται στο καθεστώς εξυγίανσης του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
Για τους σκοπούς του τρίτου εδαφίου, το Συμβούλιο αποφασίζει με απλή πλειοψηφία.
Το καθεστώς εξυγίανσης εφαρμόζεται μόνον εφόσον το Συμβούλιο ή η Επιτροπή δεν προβάλουν αντιρρήσεις εντός 24 ωρών μετά τη διαβίβασή του από το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
Το Συμβούλιο ή η Επιτροπή, ανάλογα με την περίπτωση, εκθέτουν τους λόγους για τους οποίους έκαναν χρήση της εξουσίας τους να αντιταχθούν.
Εάν, εντός 24 ωρών από τη διαβίβαση του καθεστώτος εξυγίανσης από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής για τροποποίηση του καθεστώτος εξυγίανσης για τους λόγους που αναφέρονται στο τρίτο εδάφιο στοιχείο β) ή εάν η Επιτροπή προβάλει αντιρρήσεις σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης τροποποιεί το καθεστώς εξυγίανσης εντός οκτώ ωρών, σύμφωνα με τους διατυπωθέντες λόγους.
Εάν το καθεστώς εξυγίανσης που ενέκρινε το Συμβούλιο Εξυγίανσης προβλέπει την εξαίρεση ορισμένων υποχρεώσεων στις εξαιρετικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 27 παράγραφος 5, και εάν η εξαίρεση αυτή απαιτεί τη συνδρομή του Ταμείου ή μια εναλλακτική πηγή χρηματοδότησης, προκειμένου να προστατευθεί η ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς η Επιτροπή μπορεί να απαγορεύσει την προταθείσα εξαίρεση ή να απαιτήσει την τροποποίησή της αιτιολογώντας δεόντως την ενέργεια αυτή με βάση την παραβίαση των απαιτήσεων που θεσπίζονται στο άρθρο 27 και στην κατ' εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 44 παράγραφος 11 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
8. Όταν το Συμβούλιο προβάλει αντιρρήσεις ως προς το να τεθεί ένα ίδρυμα υπό εξυγίανση επειδή δεν πληρούται το κριτήριο δημόσιου συμφέροντος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ), η σχετική οντότητα τίθεται υπό κανονική διαδικασία εκκαθάρισης σύμφωνα με την εφαρμοστέα εθνική νομοθεσία.
9. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης διασφαλίζει τη λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη λειτουργία του μηχανισμού εξυγίανσης εκ μέρους των οικείων εθνικών αρχών εξυγίανσης. Το καθεστώς εξυγίανσης απευθύνεται στις οικείες εθνικές αρχές εξυγίανσης και καθοδηγεί τις εν λόγω αρχές, οι οποίες λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την υλοποίηση της απόφασης του Συμβουλίου Εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 29, με την άσκηση εξουσιών εξυγίανσης. Εάν χορηγείται κρατική ενίσχυση ή ενίσχυση από το Ταμείο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενεργεί σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπής περί της εν λόγω ενίσχυσης.
10. Η Επιτροπή έχει την εξουσία να λάβει από το Συμβούλιο Εξυγίανσης όποια πληροφορία θεωρεί συναφή με την εκτέλεση των καθηκόντων της δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης έχει την εξουσία να λάβει από οιοδήποτε άτομο, σύμφωνα με το κεφάλαιο 5 του παρόντος τίτλου, κάθε πληροφορία αναγκαία για την προετοιμασία και τη λήψη απόφασης σχετικά με δράση εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένων επικαιροποιήσεων και συμπληρωματικών πληροφοριών που προβλέπονται στα σχέδια εξυγίανσης.
Άρθρο 19
Κρατική ενίσχυση και ενίσχυση από το Ταμείο
1. Αν η δράση εξυγίανσης συνεπάγεται τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ, ή ενίσχυσης από το Ταμείο σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, η έγκριση του καθεστώτος εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 6 του παρόντος κανονισμού μπορεί να γίνει μόνον αφού προηγουμένως η Επιτροπή θα έχει εγκρίνει θετική ή υπό όρους απόφαση όσον αφορά τη συμβατότητα μιας τέτοιας ενίσχυσης με την εσωτερική αγορά.
Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που τους ανατίθενται δυνάμει του άρθρου 18 του παρόντος κανονισμού, τα θεσμικά όργανα της Ένωσης ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές που θεσπίζει το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και, εν προκειμένω, δημοσιοποιούν δεόντως όλες τις σχετικές πληροφορίες για την εσωτερική τους οργάνωση.
2. Με τη λήψη της ανακοίνωσης της παραγράφου 18 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, ή με δική του πρωτοβουλία, εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης θεωρεί ότι οι δράσεις εξυγίανσης ενδέχεται να συνιστούν κρατική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ, καλεί το ενδιαφερόμενο συμμετέχον κράτος μέλος ή τα ενδιαφερόμενα συμμετέχοντα κράτη μέλη να κοινοποιήσουν αμέσως στην Επιτροπή τα σχεδιαζόμενα μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης γνωστοποιεί στην Επιτροπή για όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες προσκαλεί ένα ή περισσότερα κράτη μέλη να προβούν σε κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
3. Στον βαθμό που η δράση εξυγίανσης, όπως προτείνεται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, συνεπάγεται τη χρήση του Ταμείου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης γνωστοποιεί στην Επιτροπή την προτεινόμενη χρήση του Ταμείου. Η γνωστοποίηση εκ μέρους του Συμβουλίου Εξυγίανσης περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες προκειμένου να είναι σε θέση η Επιτροπή να προβεί στις εκτιμήσεις της σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο.
Η γνωστοποίηση της παρούσας παραγράφου ενεργοποιεί μια προκαταρκτική έρευνα της Επιτροπής κατά τη διάρκεια της οποίας η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει περαιτέρω πληροφορίες από το Συμβούλιο Εξυγίανσης. Η Επιτροπή εκτιμά κατά πόσον η χρήση του Ταμείου θα στρέβλωνε ή θα υπήρχε κίνδυνος να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό ευνοώντας τον δικαιούχο ή οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση κατά τρόπο ώστε, στον βαθμό που θα επηρέαζε το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, να καθίσταται ασύμβατη με την εσωτερική αγορά. Η Επιτροπή εφαρμόζει στη χρήση του Ταμείου τα κριτήρια που έχουν τεθεί για την εφαρμογή των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 107 ΣΛΕΕ. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης παρέχει στην Επιτροπή τις πληροφορίες τις οποίες η Επιτροπή θεωρεί αναγκαίες για να προβεί στην εκτίμηση αυτή.
Εάν η Επιτροπή έχει σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητα της προτεινόμενης χρήσης του Ταμείου με την εσωτερική αγορά, ή εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης δεν έχει παράσχει τις αναγκαίες πληροφορίες που ζητήθηκαν από την Επιτροπή σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, η Επιτροπή ξεκινά διεξοδική έρευνα και ενημερώνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης σχετικά. Η Επιτροπή δημοσιεύει την απόφαση για την έναρξη διεξοδικής έρευνας στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, οιοδήποτε κράτος μέλος και οιοδήποτε πρόσωπο, επιχείρηση ή ένωση των οποίων τα συμφέροντα θίγονται από τη χρήση του Ταμείου μπορεί να υποβάλει παρατηρήσεις στην Επιτροπή εντός προθεσμίας που προσδιορίζεται στη γνωστοποίηση. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να υποβάλει παρατηρήσεις επί των σχολίων που υποβάλλονται από κράτη μέλη ή ενδιαφερόμενους τρίτους, εντός προθεσμίας που προσδιορίζεται από την Επιτροπή. Στο τέλος της περιόδου έρευνας, η Επιτροπή προβαίνει στην εκτίμησή της κατά πόσον η χρήση του Ταμείου θα ήταν συμβατή με την εσωτερική αγορά.
Κατά τη διαμόρφωση των εκτιμήσεών της και τη διενέργεια των ερευνών της σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, η Επιτροπή ακολουθεί όλους τους σχετικούς κανονισμούς που έχουν εκδοθεί δυνάμει του άρθρου 109 ΣΛΕΕ, καθώς και τις σχετικές ανακοινώσεις, κατευθυντήριες γραμμές και μέτρα που έχει εγκρίνει η Επιτροπή κατ' εφαρμογή των κανόνων των Συνθηκών περί κρατικών ενισχύσεων, όπως αυτοί ισχύουν όταν η Επιτροπή πρόκειται να προβεί στην εκτίμησή της. Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται όπως εάν οι αναφορές στο κράτος μέλος που υποχρεούται να κοινοποιήσει την ενίσχυση ήταν αναφορές στο Συμβούλιο Εξυγίανσης, καθώς και με οιεσδήποτε άλλες αναγκαίες προσαρμογές.
Η Επιτροπή εγκρίνει απόφαση για τη συμβατότητα της χρήσης του Ταμείου με την εσωτερική αγορά· η απόφαση αυτή απευθύνεται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης και στις εθνικές αρχές εξυγίανσης του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή κρατών μελών. Η εν λόγω απόφαση μπορεί να είναι υπό όρους, όσον αφορά προϋποθέσεις, δεσμεύσεις ή ενέργειες εκ μέρους του δικαιούχου.
Η απόφαση μπορεί επίσης να καθορίζει υποχρεώσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης, των εθνικών αρχών εξυγίανσης στο συμμετέχον κράτος μέλος ή στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, ή του δικαιούχου, να διευκολύνουν την παρακολούθηση της συμμόρφωσης προς την απόφαση. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τον ορισμό θεματοφύλακα ή άλλου ανεξάρτητου προσώπου για να συνδράμει στην παρακολούθηση. Ο θεματοφύλακας ή το άλλο ανεξάρτητο πρόσωπο μπορεί να εκτελεί καθήκοντα τα οποία προσδιορίζονται στην απόφαση της Επιτροπής.
Κάθε απόφαση που λαμβάνεται σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει αρνητική απόφαση, απευθυνόμενη στο Συμβούλιο Εξυγίανσης, εάν κρίνει ότι η προτεινόμενη χρήση του Ταμείου θα ήταν ασύμβατη με την εσωτερική αγορά και δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθεί με τη μορφή που προτάθηκε από το Συμβούλιο Εξυγίανσης. Μόλις παραλάβει τέτοια απόφαση, το Συμβούλιο Εξυγίανσης επανεξετάζει το καθεστώς εξυγίανσης που είχε προτείνει και καταρτίζει αναθεωρημένο καθεστώς εξυγίανσης.
4. Εάν η Επιτροπή έχει σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη συμμόρφωση προς την απόφασή της που ελήφθη σύμφωνα με την παράγραφο 3, διενεργεί τις αναγκαίες έρευνες. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή μπορεί να ασκήσει εξουσίες που της ανατίθενται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και άλλων μέτρων που αναφέρονται στο τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 3, και ακολουθεί αυτές τις διατάξεις.
5. Εάν, βάσει των ερευνών που έχει διενεργήσει η Επιτροπή και αφού προηγουμένως ειδοποιήσει τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, η Επιτροπή κρίνει ότι δεν έχει υπάρξει συμμόρφωση προς απόφαση που ελήφθη σύμφωνα με την παράγραφο 3, εκδίδει απόφαση απευθυνόμενη στην εθνική αρχή εξυγίανσης του ενδιαφερόμενου συμμετέχοντος κράτους μέλους με την οποία απαιτείται από την αρχή να ανακτήσει τα ποσά που κακώς καταβλήθηκαν, εντός προθεσμίας που καθορίζεται από την Επιτροπή. Η ενίσχυση από το Ταμείο που πρέπει να ανακτηθεί σύμφωνα με απόφαση περί ανάκτησης περιλαμβάνει τόκους βάσει κατάλληλου επιτοκίου που ορίζεται από την Επιτροπή και καταβάλλεται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης καταβάλλει στο Ταμείο κάθε ποσό που ελήφθη βάσει του πρώτου εδαφίου και συνεκτιμά τα ποσά αυτά στον προσδιορισμό των εισφορών σύμφωνα με τα άρθρα 70 και 71.
Η διαδικασία ανάκτησης του πρώτου εδαφίου σέβεται το δικαίωμα στη χρηστή διοίκηση και το δικαίωμα των δικαιούχων για πρόσβαση στα έγγραφα, όπως προβλέπονται στα άρθρα 41 και 42 του Χάρτη.
6. Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων γνωστοποίησης που η Επιτροπή μπορεί να καθορίσει στην απόφαση που λαμβάνει σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης υποβάλλει στην Επιτροπή ετήσιες εκθέσεις σχετικά με τη συμμόρφωση της χρήσης του Ταμείου προς την απόφαση της εν λόγω παραγράφου, για την εκπόνηση των οποίων το Συμβούλιο Εξυγίανσης κάνει χρήση των εξουσιών που του ανατίθενται σύμφωνα με το άρθρο 34.
7. Κάθε κράτος μέλος και κάθε πρόσωπο, επιχείρηση ή ένωση των οποίων τα συμφέροντα ενδέχεται να θιγούν από τη χρήση του Ταμείου, και ιδίως οι οντότητες του άρθρου 2, έχουν δικαίωμα να ενημερώνουν την Επιτροπή για οιαδήποτε εικαζόμενη αδικαιολόγητη χρήση του Ταμείου η οποία είναι ασύμβατη με την απόφαση της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου.
8. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 93, σχετικά με λεπτομερείς κανόνες που αφορούν:
α)
τον υπολογισμό του επιτοκίου που εφαρμόζεται σε περίπτωση απόφασης ανάκτησης σύμφωνα με την παράγραφο 5,
β)
τις εγγυήσεις σχετικά με το δικαίωμα χρηστής διοίκησης και το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα, που αναφέρονται στην παράγραφο 5.
9. Εάν η Επιτροπή, μετά από σύσταση του Συμβουλίου Εξυγίανσης ή με δική της πρωτοβουλία, κρίνει ότι η εφαρμογή των εργαλείων και δράσεων εξυγίανσης δύναται δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια βάσει των οποίων ελήφθη η αρχική απόφασή της σύμφωνα με την παράγραφο 3, μπορεί να επανεξετάσει την απόφαση αυτή και να εγκρίνει κατάλληλες τροποποιήσεις.
10. Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις της παραγράφου 3, το Συμβούλιο μπορεί, ύστερα από αίτηση κράτους μέλους και αποφασίζοντας ομόφωνα, να αποφασίσει ότι η χρήση του Ταμείου λογίζεται συμβατή με την εσωτερική αγορά, εάν έκτακτες περιστάσεις δικαιολογούν μια τέτοια απόφαση. Εάν, ωστόσο, το Συμβούλιο δεν αποφανθεί εντός επτά ημερών από την υποβολή της αίτησης, αποφασίζει επί του θέματος η Επιτροπή.
11. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εθνικές τους αρχές εξυγίανσης να διαθέτουν τις απαιτούμενες εξουσίες για να εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση προς οιουσδήποτε όρους που καθορίζονται σε απόφαση την οποία έλαβε η Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 3, και να ανακτούν τα αδικαιολογήτως καταβληθέντα ποσά βάσει απόφασης την οποία έλαβε η Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 5.
Άρθρο 20
Αποτίμηση για του σκοπούς της εξυγίανσης
1. Προτού αποφασίσει να αναλάβει δράση εξυγίανσης ή να ασκήσει την εξουσία απομείωσης ή μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης διασφαλίζει τη διενέργεια δίκαιης, συνετής και ρεαλιστικής αποτίμησης των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων οντότητας του άρθρου 2 από πρόσωπο ανεξάρτητο από κάθε δημόσια αρχή, συμπεριλαμβανομένου του Συμβουλίου Εξυγίανσης και της εθνικής αρχής εξυγίανσης, και από την ενδιαφερόμενη οντότητα.
2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 15, εφόσον πληρούνται όλες οι απαιτήσεις των παραγράφων 1 και 4 έως 9, η αποτίμηση θεωρείται οριστική.
3. Εάν δεν είναι εφικτή η ανεξάρτητη αποτίμηση σύμφωνα με την παράγραφο 1, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται να διενεργήσει προσωρινή αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων της οντότητας του άρθρου 2 σύμφωνα με την παράγραφο 10 του παρόντος άρθρου.
4. Στόχος της αποτίμησης είναι η εκτίμηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων της οντότητας του άρθρου 2 η οποία πληροί τις προϋποθέσεις εξυγίανσης των άρθρων 16 και 18.
5. Οι σκοποί της αποτίμησης είναι:
α)
να διαπιστωθεί τεκμηριωμένα εάν πληρούνται ή όχι οι προϋποθέσεις εξυγίανσης ή οι προϋποθέσεις απομείωσης ή μετατροπής κεφαλαιακών μέσων·
β)
εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εξυγίανση, να ληφθεί τεκμηριωμένη απόφαση ως προς την ενδεδειγμένη δράση εξυγίανσης που πρέπει να αναληφθεί σχετικά με την οντότητα του άρθρου 2·
γ)
όταν ασκείται η εξουσία απομείωσης ή μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων, να ληφθεί τεκμηριωμένη απόφαση σχετικά με την έκταση της ακύρωσης ή της αραίωσης των μέσων ιδιοκτησίας, καθώς και σχετικά με την έκταση της απομείωσης ή της μετατροπής των σχετικών κεφαλαιακών μέσων·
δ)
όταν εφαρμόζεται το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα, να ληφθεί τεκμηριωμένη απόφαση σχετικά με την έκταση της απομείωσης ή της μετατροπής των επιλέξιμων υποχρεώσεων·
ε)
όταν εφαρμόζεται το εργαλείο μεταβατικού ιδρύματος ή το εργαλείο διαχωρισμού περιουσιακών στοιχείων, να ληφθεί τεκμηριωμένη απόφαση σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις ή τα μέσα ιδιοκτησίας προς μεταβίβαση, καθώς και σχετικά με την αξία κάθε αντιτίμου που πρέπει να καταβληθεί στο υπό εξυγίανση ίδρυμα ή, ανάλογα με την περίπτωση, στους τους κατόχους των μετοχών ή άλλων μέσων ιδιοκτησίας·
στ)
όταν εφαρμόζεται το εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων, να ληφθεί τεκμηριωμένη απόφαση περί περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων, υποχρεώσεων ή μέσων ιδιοκτησίας που πρέπει να μεταβιβαστούν και να διαμορφωθεί εμπεριστατωμένη αντίληψη του Συμβουλίου Εξυγίανσης ως προς το τι συνιστά εμπορικούς όρους για τους σκοπούς του άρθρου 24 παράγραφος 2 στοιχείο β)·
ζ)
σε κάθε περίπτωση, να διασφαλίζεται ότι τυχόν ζημίες επί των περιουσιακών στοιχείων οντότητας του άρθρου 2 αναγνωρίζονται πλήρως κατά τον χρόνο της εφαρμογής των εργαλείων εξυγίανσης ή της άσκησης της εξουσίας απομείωσης ή μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων.
6. Με την επιφύλαξη του πλαισίου της Ένωσης σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, κατά περίπτωση, η αποτίμηση βασίζεται σε συνετές παραδοχές, μεταξύ άλλων ως προς τα ποσοστά αθέτησης υποχρεώσεων και τη σοβαρότητα των ζημιών. Η αποτίμηση δεν θεωρεί δεδομένη την ενδεχόμενη μελλοντική χορήγηση έκτακτης δημόσιας χρηματοπιστωτικής στήριξης, επείγουσας στήριξης της ρευστότητας από κεντρική τράπεζα ή οιασδήποτε στήριξης της ρευστότητας από κεντρική τράπεζα που παρέχεται υπό ασυνήθεις όρους εξασφάλισης, διάρκειας και επιτοκίου προς την οντότητα του άρθρου 2, από τη στιγμή κατά την οποία αναλαμβάνεται δράση εξυγίανσης ή ασκείται εξουσία απομείωσης ή μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων. Επιπλέον, η αποτίμηση λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι, σε περίπτωση που εφαρμοστεί εργαλείο εξυγίανσης:
α)
το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται να ανακτήσει τυχόν εύλογες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν ορθώς από το υπό εξυγίανση ίδρυμα, σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 6·
β)
το ταμείο εξυγίανσης δύναται να χρεώσει τόκους ή άλλες επιβαρύνσεις για δάνεια ή εγγυήσεις που παρέχονται στο υπό εξυγίανση ίδρυμα, σύμφωνα με το άρθρο 76.
7. Η αποτίμηση συμπληρώνεται με τις ακόλουθες πληροφορίες, όπως εμφανίζονται στα λογιστικά βιβλία και αρχεία της οντότητας του άρθρου 2:
α)
επικαιροποιημένο ισολογισμό και έκθεση σχετικά με την οικονομική θέση της οντότητας του άρθρου 2·
β)
ανάλυση και εκτίμηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων·
γ)
κατάλογο των εκκρεμών υποχρεώσεων εντός ισολογισμού και εκτός ισολογισμού που εμφανίζονται στα βιβλία και αρχεία της οντότητας του άρθρου 2, με ένδειξη των αντίστοιχων πιστώσεων και της σειράς προτεραιότητας των απαιτήσεων όπως αναφέρεται στο άρθρο 17.
8. Ανάλογα με την περίπτωση, για την τεκμηρίωση των αποφάσεων που αναφέρονται στα στοιχεία ε) και στ) της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου, οι πληροφορίες του στοιχείου β) της παραγράφου 7 του παρόντος άρθρου μπορούν να συμπληρώνονται με ανάλυση και εκτίμηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων της οντότητας του άρθρου 2 στη βάση της αγοραίας αξίας.
9. Στην αποτίμηση αναφέρεται η κατάταξη των πιστωτών σε τάξεις σύμφωνα με τη σειρά προτεραιότητας των απαιτήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 17 και εκτίμηση της μεταχείρισης που θα μπορούσε να αναμένεται για κάθε τάξη μετόχων και πιστωτών σε περίπτωση εκκαθάρισης οντότητας του άρθρου 2 σύμφωνα με τις κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Η εκτίμηση αυτή δεν θίγει την εφαρμογή της αρχής περί μη επιδείνωσης της θέσης των πιστωτών του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο ζ).
10. Σε περίπτωση που, λόγω των έκτακτων περιστάσεων της περίπτωσης, είτε δεν είναι δυνατή η συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των παραγράφων 7 και 9 ή όταν εφαρμόζεται η παράγραφος 3, πραγματοποιείται προσωρινή αποτίμηση. Η προσωρινή αποτίμηση πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 4 και, στο βαθμό που το επιτρέπουν οι περιστάσεις, τις απαιτήσεις των παραγράφων 1, 7 και 9.
Η αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο προσωρινή αποτίμηση περιλαμβάνει πρόβλεψη για πρόσθετες ζημίες, με τη δέουσα αιτιολόγηση.
11. Αποτίμηση που δεν συμμορφώνεται με όλες τις απαιτήσεις των παραγράφων 1 και 4 έως 9 θεωρείται προσωρινή έως ότου διενεργηθεί από ανεξάρτητο πρόσωπο, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, αποτίμηση η οποία συμμορφώνεται πλήρως με όλες τις απαιτήσεις που προβλέπονται στις εν λόγω παραγράφους. Η εκ των υστέρων οριστική αποτίμηση διενεργείται το συντομότερο δυνατόν. Μπορεί να διενεργείται χωριστά από την αποτίμηση που αναφέρεται στις παραγράφους 16, 17 και 18, ή ταυτόχρονα με εκείνη και από το ίδιο ανεξάρτητο πρόσωπο, αλλά είναι διαφορετική από την αποτίμηση που διενεργείται βάσει των παραγράφων 16 έως 18.
Οι σκοποί της εκ των υστέρων οριστικής αποτίμησης είναι:
α)
να διασφαλιστεί ότι οποιεσδήποτε ζημίες στα περιουσιακά στοιχεία της οντότητας του άρθρου 2 αναγνωρίζονται πλήρως στα λογιστικά βιβλία της εν λόγω οντότητας·
β)
να επιτραπεί η λήψη εμπεριστατωμένης απόφασης σχετικά με επανεγγραφή απαιτήσεων των πιστωτών ή αύξησης της αξίας του καταβληθέντος ανταλλάγματος, σύμφωνα με την παράγραφο 12 του παρόντος άρθρου.
12. Σε περίπτωση που η εκ των υστέρων εκτίμηση της καθαρής αξίας των περιουσιακών στοιχείων της οντότητας τ είναι υψηλότερη από την εκτίμηση της καθαρής αξίας των περιουσιακών στοιχείων της εν λόγω οντότητας βάσει της προσωρινής αποτίμησης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται να ζητήσει από την εθνική αρχή εξυγίανσης:
α)
ενεργώντας στο πλαίσιο των εξουσιών της, να αυξήσει την αξία των απαιτήσεων των πιστωτών ή των κατόχων των σχετικών κεφαλαιακών μέσων που έχουν απομειωθεί στο πλαίσιο του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα·
β)
να δώσει εντολή σε μεταβατικό ίδρυμα ή φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων να καταβάλει πρόσθετο αντίτιμο για τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις προς το υπό εξυγίανση ίδρυμα του άρθρου 2 ή, ανάλογα με την περίπτωση, για μέσα ιδιοκτησίας προς τους κατόχους των εν λόγω μέσων ιδιοκτησίας.
13. Παρά τα οριζόμενα στην παράγραφο 1, η προσωρινή αποτίμηση που διενεργείται σύμφωνα με τις παραγράφους 10 και 11 αποτελεί έγκυρη βάση προκειμένου το Συμβούλιο Εξυγίανσης να λάβει απόφαση για την ανάληψη δράσεων εξυγίανσης, μεταξύ άλλων συνιστώντας στις εθνικές αρχές εξυγίανσης να αναλάβουν τον έλεγχο προβληματικού ιδρύματος, ή για την άσκηση εξουσίας απομείωσης ή μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων.
14. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης καθορίζει και διατηρεί ρυθμίσεις ώστε να διασφαλίζεται ότι η εκτίμηση της εφαρμογής του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα σύμφωνα με το άρθρο 27 και η αποτίμηση που αναφέρεται στις παραγράφους 1 έως 15 του παρόντος άρθρου βασίζονται σε όσο το δυνατόν πιο πρόσφατες και πλήρεις πληροφορίες σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία και τις υποχρεώσεις του ιδρύματος υπό εξυγίανση.
15. Η αποτίμηση είναι αναπόσπαστο μέρος της απόφασης για την εφαρμογή εργαλείου εξυγίανσης ή την άσκηση εξουσίας εξυγίανσης ή της απόφασης για την άσκηση εξουσίας απομείωσης ή μετατροπής κεφαλαιακών μέσων. Η ίδια η αποτίμηση δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο χωριστής προσφυγής αλλά μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής μαζί με την απόφαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
16. Προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον οι μέτοχοι και οι πιστωτές θα είχαν τύχει καλύτερης μεταχείρισης εάν το υπό εξυγίανση ίδρυμα είχε τεθεί σε κανονική διαδικασία αφερεγγυότητας, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μεριμνά για τη διενέργεια αποτίμησης από ανεξάρτητο πρόσωπο, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, όσο το δυνατόν συντομότερα μετά την υλοποίηση της δράσης ή των δράσεων εξυγίανσης. Η αποτίμηση αυτή είναι άλλη από εκείνη που διενεργείται βάσει των παραγράφων 1 έως 15.
17. Η αποτίμηση που αναφέρεται στην παράγραφο 16 προσδιορίζει:
α)
τη μεταχείριση της οποίας θα είχαν τύχει οι μέτοχοι, οι πιστωτές ή τα οικεία συστήματα εγγύησης των καταθέσεων εάν το υπό εξυγίανση ίδρυμα του άρθρου 2, σε σχέση με το οποίο έχει πραγματοποιηθεί η δράση ή οι δράσεις εξυγίανσης, είχε τεθεί υπό κανονική διαδικασία αφερεγγυότητας τη στιγμή κατά την οποία ελήφθη η απόφαση για τη δράση εξυγίανσης·
β)
την πραγματική μεταχείριση της οποίας έτυχαν οι μέτοχοι και οι πιστωτές κατά την εξυγίανση ιδρύματος υπό εξυγίανση· και
γ)
εάν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ της μεταχείρισης που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου και της μεταχείρισης που αναφέρεται στο στοιχείο β) της παρούσας παραγράφου.
18. Η αποτίμηση που αναφέρεται στην παράγραφο 16:
α)
βασίζεται στην παραδοχή ότι το υπό εξυγίανση ίδρυμα, σε σχέση με το οποίο έχει πραγματοποιηθεί η δράση ή οι δράσεις εξυγίανσης, θα είχε τεθεί υπό κανονική διαδικασία αφερεγγυότητας τη στιγμή κατά την οποία ελήφθη η απόφαση για τη δράση εξυγίανσης·
β)
βασίζεται στην παραδοχή ότι η δράση ή οι δράσεις εξυγίανσης δεν έχουν πραγματοποιηθεί·
γ)
δεν λαμβάνει υπόψη οιαδήποτε παροχή έκτακτης δημόσιας χρηματοπιστωτικής στήριξης προς το υπό εξυγίανση ίδρυμα.
Άρθρο 21
Απομείωση και μετατροπή κεφαλαιακών μέσων
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ασκεί την εξουσία απομείωσης και μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων ενεργώντας βάσει της διαδικασίας του άρθρου 18, όσον αφορά τις οντότητες και τους ομίλους του άρθρου 7 παράγραφος 2, καθώς και τις οντότητες και τους ομίλους του άρθρου 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) και παράγραφος 5, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή των εν λόγω παραγράφων, μόνο εάν εκτιμήσει, κατά την εκτελεστική του σύνοδο, και αφού λάβει κοινοποίηση σύμφωνα με το τέταρτο εδάφιο ή ιδία πρωτοβουλία, ότι πληρούνται μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
έχει διαπιστωθεί, πριν από την ανάληψη οιασδήποτε δράσης εξυγίανσης, ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις εξυγίανσης των άρθρων 16 και 18·
β)
η οντότητα δεν θα είναι πλέον βιώσιμη εκτός εάν τα σχετικά κεφαλαιακά μέσα απομειωθούν ή μετατραπούν σε μετοχές·
γ)
στην περίπτωση σχετικών κεφαλαιακών μέσων που έχουν εκδοθεί από θυγατρική και όταν αυτά τα σχετικά κεφαλαιακά μέσα αναγνωρίζονται προκειμένου να πληρούνται οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων σε ατομική και σε ενοποιημένη βάση, ο όμιλος δεν θα είναι πλέον βιώσιμος, εκτός εάν ασκηθεί για αυτά τα μέσα η εξουσία απομείωσης ή μετατροπής·
δ)
στην περίπτωση σχετικών κεφαλαιακών μέσων που έχουν εκδοθεί σε επίπεδο μητρικής επιχείρησης από θυγατρική και όταν αυτά τα κεφαλαιακά μέσα αναγνωρίζονται προκειμένου να πληρούνται οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων σε επίπεδο μητρικής επιχείρησης ή σε ενοποιημένη βάση, ο όμιλος δεν θα είναι πλέον βιώσιμος, εκτός εάν ασκηθεί για αυτά τα μέσα η εξουσία απομείωσης ή μετατροπής·
ε)
η οντότητα ή ο όμιλος έχουν ανάγκη έκτακτης δημόσιας χρηματοπιστωτικής στήριξης, πλην των περιστάσεων που αναφέρονται στο στοιχείο δ) σημείο iii) του άρθρου 18 παράγραφος 4.
Η εκτίμηση των συνθηκών που αναφέρονται στα στοιχεία α), γ) και δ) του πρώτου εδαφίου πραγματοποιείται από την ΕΚΤ, ύστερα από διαβούλευση με το Συμβούλιο Εξυγίανσης. Στην εκτίμηση αυτή είναι δυνατόν να προβεί και το Συμβούλιο Εξυγίανσης κατά την εκτελεστική του σύνοδο.
2. Όσον αφορά την εκτίμηση σχετικά με τη βιωσιμότητα της οντότητας ή του ομίλου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, κατά την εκτελεστική του σύνοδο, μπορεί να προβεί στην εκτίμηση αυτή μόνον αφού ενημερώσει την ΕΚΤ για την πρόθεσή του και μόνον εφόσον η ΕΚΤ, εντός τριών ημερολογιακών ημερών από την παραλαβή της πληροφορίας αυτής, δεν προβεί στην εν λόγω εκτίμηση. Η ΕΚΤ παρέχει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο Εξυγίανσης κάθε σχετική πληροφορία την οποία ζητά το Συμβούλιο Εξυγίανσης για να τεκμηριώσει την εκτίμησή του.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, οντότητα του άρθρου 2 ή όμιλος θεωρείται ότι παύουν να είναι βιώσιμοι μόνον εφόσον συντρέχουν αμφότερες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η οντότητα ή ο όμιλος βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης·
β)
έχοντας υπόψη το χρονοδιάγραμμα και τις άλλες σχετικές περιστάσεις, δεν υπάρχει καμία εύλογη προοπτική ότι με οιαδήποτε ενέργεια, είτε με εναλλακτικά μέτρα του ιδιωτικού τομέα είτε με εποπτική δράση, (συμπεριλαμβανομένων των μέτρων έγκαιρης παρέμβασης), πλην της απομείωσης ή μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων, είτε ανεξάρτητα είτε σε συνδυασμό με δράση εξυγίανσης, θα αποφευχθεί η πτώχευση της οντότητας ή του ομίλου εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος.
4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 3 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου, η οντότητα θεωρείται ότι πτωχεύει ή είναι πιθανόν να πτωχεύσει όταν συντρέχουν μία ή περισσότερες από τις περιστάσεις του άρθρου 18 παράγραφος 4.
5. Για τους σκοπούς της παραγράφου 3 στοιχείο α), ο όμιλος θεωρείται ότι πτωχεύει ή είναι πιθανόν να πτωχεύσει όταν ο όμιλος παραβιάζει ή υπάρχουν αντικειμενικά στοιχεία που υποστηρίζουν τη διαπίστωση ότι ο όμιλος θα παραβιάσει, στο εγγύς μέλλον, τις ενοποιημένες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας του κατά τρόπο που θα δικαιολογούσε τη λήψη μέτρων από την ΕΚΤ ή την εθνική αρμόδια αρχή, επειδή, μεταξύ άλλων, ο όμιλος έχει υποστεί ή πιθανόν να υποστεί ζημίες οι οποίες θα εξαντλήσουν το σύνολο ή σημαντικό μέρος των ιδίων κεφαλαίων του.
6. Σχετικό κεφαλαιακό μέσο εκδοθέν από θυγατρική δεν απομειώνεται σε μεγαλύτερη έκταση ούτε μετατρέπεται υπό χειρότερους όρους, δυνάμει της παραγράφου 59 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, από όσο έχουν απομειωθεί ή μετατραπεί ίδιας κατηγορίας κεφαλαιακά μέσα στο επίπεδο της μητρικής επιχείρησης.
7. Εάν πληρούνται μία ή περισσότερες από τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, ενεργώντας βάσει της διαδικασίας του άρθρου 18, καθορίζει εάν οι εξουσίες απομείωσης ή μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων ασκούνται ανεξάρτητα ή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18, σε συνδυασμό με δράση εξυγίανσης.
8. Όταν το Συμβούλιο Εξυγίανσης, ενεργώντας βάσει της διαδικασίας του άρθρου 18 του παρόντος κανονισμού, διαπιστώνει ότι πληρούνται μία ή περισσότερες από τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, αλλά δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για εξυγίανση σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, παραγγέλλει χωρίς καθυστέρηση στις εθνικές αρχές εξυγίανσης να ασκήσουν τις εξουσίες απομείωσης ή μετατροπής σύμφωνα με τα άρθρα 59 και 60 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εξασφαλίζει ότι, πριν οι εθνικές αρχές εξυγίανσης ασκήσουν την εξουσία απομείωσης ή μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων, πραγματοποιείται, σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφοι 1 έως 15, αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων της οντότητας του άρθρου 2 ή του ομίλου. Η εν λόγω αποτίμηση αποτελεί τη βάση υπολογισμού της απομείωσης που πρόκειται να εφαρμοστεί στα σχετικά κεφαλαιακά μέσα προκειμένου να απορροφηθούν ζημίες, καθώς και του βαθμού μετατροπής των σχετικών κεφαλαιακών μέσων με σκοπό την ανακεφαλαιοποίηση της οντότητας του άρθρου 2 ή του ομίλου.
9. Όταν συντρέχουν μία ή περισσότερες από τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1 και πληρούνται επίσης οι προϋποθέσεις του άρθρου 18 παράγραφος 1, εφαρμόζεται η διαδικασία του άρθρου 18 παράγραφοι 6, 7 και 8.
10. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εξασφαλίζει ότι οι εθνικές αρχές εξυγίανσης ασκούν τις εξουσίες απομείωσης ή μετατροπής χωρίς καθυστέρηση, βάσει της σειράς προτεραιότητας των απαιτήσεων σύμφωνα με το άρθρο 17, και κατά τρόπο ώστε να παράγονται τα ακόλουθα αποτελέσματα:
α)
τα μέσα κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 υφίστανται μείωση πρώτα, κατ' αναλογία προς τις ζημίες και στα όρια των δυνατοτήτων τους·
β)
η αξία των σχετικών πρόσθετων μέσων Κατηγορίας 1 απομειώνεται ή μετατρέπεται σε μέσα κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 ή αμφότερα, στον βαθμό που απαιτείται για την επίτευξη των στόχων εξυγίανσης του άρθρου 14 ή στα όρια των δυνατοτήτων των σχετικών κεφαλαιακών μέσων, όποιο είναι χαμηλότερο·
γ)
η αξία των μέσων της κατηγορίας 2 απομειώνεται ή μετατρέπεται σε μέσα κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 ή αμφότερα, στον βαθμό που απαιτείται για την επίτευξη των στόχων εξυγίανσης του άρθρου 14 ή στα όρια των δυνατοτήτων των σχετικών κεφαλαιακών μέσων, όποιο είναι χαμηλότερο.
11. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης εφαρμόζουν τις οδηγίες του Συμβουλίου Εξυγίανσης και ασκούν τις εξουσίες απομείωσης ή μετατροπής των σχετικών κεφαλαιακών μέσων σύμφωνα με το άρθρο 29.
Άρθρο 22
Γενικές αρχές των εργαλείων εξυγίανσης
1. Όταν το Συμβούλιο Εξυγίανσης αποφασίζει να εφαρμόσει εργαλείο εξυγίανσης σε οντότητα ή όμιλο του άρθρου 7 παράγραφος 2 ή σε οντότητα ή όμιλο του άρθρου 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) και παράγραφος 5, εφόσον πληρούνται οι όροι για την εφαρμογή των παραγράφων αυτών, και η εν λόγω δράση εξυγίανσης θα οδηγούσε σε ζημίες οι οποίες θα επιβαρύνουν τους πιστωτές ή σε μετατροπή των απαιτήσεών τους, το Συμβούλιο Εξυγίανσης παραγγέλλει στις εθνικές αρχές εξυγίανσης την άσκηση της εξουσίας απομείωσης και μετατροπής σχετικών κεφαλαιακών μέσων σύμφωνα με το άρθρο 21 αμέσως πριν ή παράλληλα με την εφαρμογή του εργαλείου εξυγίανσης.
2. Τα εργαλεία εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 6 στοιχείο β) είναι τα ακόλουθα:
α)
το εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων·
β)
το εργαλείο μεταβατικού ιδρύματος·
γ)
το εργαλείο διαχωρισμού περιουσιακών στοιχείων·
δ)
το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα.
3. Κατά την έγκριση του καθεστώτος εξυγίανσης που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 6, το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη του ακόλουθους παράγοντες:
α)
τα περιουσιακά στοιχεία και τις υποχρεώσεις του υπό εξυγίανση ιδρύματος στη βάση της αποτίμησης σύμφωνα με το άρθρο 20·
β)
την κατάσταση ρευστότητας του υπό εξυγίανση ιδρύματος·
γ)
την εμπορευσιμότητα της αξίας δικαιόχρησης του υπό εξυγίανση ιδρύματος ενόψει των ανταγωνιστικών και οικονομικών συνθηκών της αγοράς·
δ)
τον διαθέσιμο χρόνο.
4. Τα εργαλεία εξυγίανσης εφαρμόζονται κατά τρόπο που να ανταποκρίνεται στους στόχους της εξυγίανσης που καθορίζονται στο άρθρο 14, σύμφωνα με τις αρχές εξυγίανσης του άρθρου 15. Μπορούν να εφαρμόζονται είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό, πλην του εργαλείου διαχωρισμού των περιουσιακών στοιχείων, το οποίο δύναται να εφαρμόζεται μόνον μαζί με άλλο εργαλείο εξυγίανσης.
5. Σε περίπτωση που τα εργαλεία εξυγίανσης που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) ή β) του παρόντος άρθρου, χρησιμοποιούνται για τη μεταβίβαση μόνον μέρους των περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων ιδρύματος υπό εξυγίανση, η εναπομένουσα οντότητα του άρθρου 2 από την οποία έχουν μεταφερθεί τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα ή οι υποχρεώσεις εκκαθαρίζεται στο πλαίσιο κανονικών διαδικασιών αφερεγγυότητας.
6. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να ανακτά κάθε εύλογη δαπάνη που δικαιολογημένα προέκυψε από τη χρήση των εργαλείων εξυγίανσης ή την άσκηση των εξουσιών, με έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
υπό μορφή παρακράτησης από οιοδήποτε αντίτιμο καταβάλλεται από αποδέκτη προς το ίδρυμα υπό εξυγίανση ή, ανάλογα με την περίπτωση, προς τους κατόχους μέσων ιδιοκτησίας·
β)
από το ίδρυμα υπό εξυγίανση, ως προνομιακός πιστωτής· ή
γ)
από τυχόν έσοδα που προκύπτουν από την περάτωση της λειτουργίας του μεταβατικού ιδρύματος ή του φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, ως προνομιακός πιστωτής.
Τυχόν έσοδα που εισπράττουν οι εθνικές αρχές εξυγίανσης από τη χρήση του Ταμείου επιστρέφονται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης.
Άρθρο 23
Καθεστώς εξυγίανσης
Το καθεστώς εξυγίανσης που θεσπίζεται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης δυνάμει του άρθρου 18 ορίζει, σε συμφωνία με οιαδήποτε απόφαση περί κρατικής ενίσχυσης ή ενίσχυσης από το Ταμείο, τα λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τα εργαλεία εξυγίανσης που πρόκειται να εφαρμοστούν στο υπό εξυγίανση ίδρυμα, τα οποία αφορούν τουλάχιστον τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 24 παράγραφος 2, το άρθρο 25 παράγραφος 2, το άρθρο 26 παράγραφος 2 και το άρθρο 27 παράγραφος 1, και τα οποία πρέπει να εφαρμοστούν από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της οδηγίας 2014/59/ΕΕ όπως αυτές έχουν μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο, και καθορίζουν τα συγκεκριμένα ποσά και τους σκοπούς για τους οποίους χρησιμοποιείται το ταμείο εξυγίανσης.
Το καθεστώς εξυγίανσης σκιαγραφεί τις δράσεις εξυγίανσης που θα πρέπει να αναληφθούν από το Συμβούλιο Εξυγίανσης έναντι της μητρικής επιχείρησης της Ένωσης ή συγκεκριμένων οντοτήτων του ομίλου εγκατεστημένων στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, με σκοπό την επίτευξη των στόχων και των αρχών της εξυγίανσης όπως ορίζονται στα άρθρα 14 και 15.
Κατά την έγκριση καθεστώτος εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή λαμβάνουν υπόψη και ακολουθούν το σχέδιο εξυγίανσης του άρθρου 8, εκτός εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκτιμήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις συγκεκριμένες περιστάσεις, ότι οι στόχοι εξυγίανσης θα επιτευχθούν αποτελεσματικότερα εάν αναληφθούν δράσεις που δεν έχουν προβλεφθεί στο σχέδιο εξυγίανσης.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται να τροποποιήσει και να επικαιροποιήσει δεόντως τον μηχανισμό εξυγίανσης ανάλογα με τις περιστάσεις της εκάστοτε περίπτωσης. Για τις τροποποιήσεις και επικαιροποιήσεις εφαρμόζεται η διαδικασία του άρθρου 18.
Επιπλέον, το καθεστώς εξυγίανσης προβλέπει, εφόσον ενδείκνυται, τον διορισμό από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης ειδικού διαχειριστή για το ίδρυμα υπό εξυγίανση, σύμφωνα με το άρθρο 35 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να αποφασίσει ότι διορίζεται ο ίδιος ειδικός διαχειριστής για όλες τις συνδεδεμένες με όμιλο οντότητες, εφόσον κριθεί αναγκαίο προκειμένου να διευκολυνθεί η εφαρμογή λύσεων για την αποκατάσταση της χρηματοοικονομικής ευρωστίας των οντοτήτων αυτών.
Άρθρο 24
Το εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος εξυγίανσης, το εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων συνίσταται στη μεταβίβαση σε αγοραστή ο οποίος δεν είναι μεταβατικό ίδρυμα, των ακόλουθων στοιχείων:
α)
μέσων ιδιοκτησίας που έχουν εκδοθεί από ίδρυμα υπό εξυγίανση· ή
β)
όλων ή οιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων ενός ιδρύματος υπό εξυγίανση.
2. Όσον αφορά το εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων, το καθεστώς εξυγίανσης καθορίζει:
α)
τα μέσα, τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που πρόκειται να μεταβιβαστούν από την εθνική αρχή εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 38 παράγραφος 1 και παράγραφοι 7 έως 11 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
β)
τους εμπορικούς όρους, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων και του κόστους και των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν στη διαδικασία εξυγίανσης, βάσει των οποίων η εθνική αρχή εξυγίανσης προβαίνει στη μεταβίβαση σύμφωνα με το άρθρο 38 παράγραφοι 2, 3 και 4 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
γ)
κατά πόσο μπορούν να ασκηθούν από την εθνική αρχή εξυγίανσης οι εξουσίες μεταβίβασης περισσότερες της μιας φορές σύμφωνα με το άρθρο 38 παράγραφοι 5 και 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
δ)
τις ρυθμίσεις για την εμπορία από την εθνική αρχή εξυγίανσης της εν λόγω οντότητας ή των εν λόγω μέσων, περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων σύμφωνα με το άρθρο 39 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
ε)
κατά πόσον η συμμόρφωση της εθνικής αρχής εξυγίανσης με τις απαιτήσεις εμπορίας ενδέχεται να υπονομεύσει τους στόχους της εξυγίανσης σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εφαρμόζει το εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων χωρίς να συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις εμπορίας δυνάμει της παραγράφου 2 στοιχείο ε) όταν κρίνει ότι η συμμόρφωση προς τις εν λόγω απαιτήσεις ενδέχεται να υπονομεύσει έναν ή περισσοτέρους από τους στόχους της εξυγίανσης και ειδικότερα όταν συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
όταν θεωρεί ότι υπάρχει ουσιαστική απειλή για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, προερχόμενη ή επιδεινούμενη από την πτώχευση ή πιθανή πτώχευση του ιδρύματος υπό εξυγίανση· και
β)
όταν θεωρεί ότι η συμμόρφωση με τις απαιτήσεις αυτές ενδέχεται να υπονομεύσει την αποτελεσματικότητα του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ως προς την αντιμετώπιση της απειλής αυτής ή την επίτευξη του στόχου της εξυγίανσης που καθορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχείο β).
Άρθρο 25
Εργαλείο μεταβατικού ιδρύματος
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος εξυγίανσης, το εργαλείο του μεταβατικού ιδρύματος συνίσταται στη μεταβίβαση οποιουδήποτε από τα ακόλουθα στοιχεία σε μεταβατικό ίδρυμα:
α)
μέσα ιδιοκτησίας που έχουν εκδοθεί από ένα ή περισσότερα ιδρύματα υπό εξυγίανση·
β)
όλα ή ορισμένα περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα ή υποχρεώσεις ενός ή περισσοτέρων ιδρυμάτων υπό εξυγίανση.
2. Όσον αφορά το εργαλείο του μεταβατικού ιδρύματος, το καθεστώς εξυγίανσης καθορίζει:
α)
τα μέσα, τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που πρόκειται να μεταβιβαστούν σε μεταβατικό ίδρυμα από την εθνική αρχή εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 40 παράγραφοι 1 έως 12 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
β)
τις διευθετήσεις για τη σύσταση, τη λειτουργία και την περάτωση της λειτουργίας του μεταβατικού ιδρύματος από την εθνική αρχή εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφοι 1, 2, 3 και 5 έως 9 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
γ)
τις διευθετήσεις για την εμπορία του μεταβατικού ιδρύματος, ή των περιουσιακών στοιχείων ή των υποχρεώσεων του από την εθνική αρχή εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 4 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης διασφαλίζει ότι η συνολική αξία των μεταβιβαζόμενων υποχρεώσεων από την εθνική αρχή εξυγίανσης προς το μεταβατικό ίδρυμα δεν υπερβαίνει τη συνολική αξία των δικαιωμάτων και των περιουσιακών στοιχείων που μεταβιβάζονται από το υπό εξυγίανση ίδρυμα ή προέρχονται από άλλες πηγές.
Άρθρο 26
Εργαλείο διαχωρισμού περιουσιακών στοιχείων
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος εξυγίανσης, το εργαλείο διαχωρισμού των περιουσιακών στοιχείων συνίσταται στη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων από ίδρυμα υπό εξυγίανση ή από μεταβατικό ίδρυμα σε έναν ή περισσότερους φορείς διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων.
2. Όσον αφορά το εργαλείο διαχωρισμού των περιουσιακών στοιχείων, το καθεστώς εξυγίανσης καθορίζει:
α)
τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που πρόκειται να μεταβιβαστούν από την εθνική αρχή εξυγίανσης σε φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφοι 1 έως 5 και 8 έως 13 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
β)
το αντίτιμο με το οποίο τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις μεταβιβάζονται από την εθνική αρχή εξυγίανσης στον φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων σύμφωνα με τις αρχές που θεσπίζονται στο άρθρο 20 του παρόντος κανονισμού, στο άρθρο 42 παράγραφος 7 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και στο πλαίσιο της Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις.
Το στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου δεν εμποδίζει το αντίτιμο να έχει συμβολική ή αρνητική αξία.
Άρθρο 27
Εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα
1. Το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα μπορεί να εφαρμόζεται για οιονδήποτε από τους ακόλουθους σκοπούς:
α)
για την ανακεφαλαιοποίηση οντότητας του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού που πληροί τις προϋποθέσεις εξυγίανσης σε βαθμό που της επιτρέπει να πληροί εκ νέου τις προϋποθέσεις απόκτησης άδειας λειτουργίας, (εφόσον οι εν λόγω προϋποθέσεις ισχύουν για την οντότητα) και να συνεχίσει να εκτελεί τις δραστηριότητες για τις οποίες έχει λάβει άδεια βάσει της οδηγίας 2013/36/ΕΕ ή της οδηγίας 2014/65/ΕΕ, όταν χορηγείται άδεια στην οντότητα δυνάμει των εν λόγω οδηγιών, και να διατηρήσει επαρκή εμπιστοσύνη των αγορών στο ίδρυμα ή την οντότητα·
β)
για τη μετατροπή σε μετοχικό κεφάλαιο ή τη μείωση της αξίας των απαιτήσεων ή των χρεωστικών μέσων που μεταβιβάζονται:
i)
σε μεταβατικό ίδρυμα, με σκοπό την παροχή κεφαλαίου για το εν λόγω μεταβατικό ίδρυμα· ή
ii)
στο πλαίσιο του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ή του εργαλείου διαχωρισμού περιουσιακών στοιχείων.
Στο πλαίσιο του καθεστώτος εξυγίανσης, αναφορικά με το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα, ορίζονται τα εξής:
α)
το συνολικό ποσό κατά το οποίο πρέπει να μειωθούν ή να μετατραπούν οι επιλέξιμες υποχρεώσεις, σύμφωνα με την παράγραφο 13·
β)
οι υποχρεώσεις που δύνανται να εξαιρεθούν σύμφωνα με τις παραγράφους 5 έως 14·
γ)
οι στόχοι και το ελάχιστο περιεχόμενο του σχεδίου αναδιοργάνωσης της επιχείρησης που πρέπει να υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 16.
2. Το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα δύναται να εφαρμόζεται για τον σκοπό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) μόνον εφόσον υπάρχει εύλογη προοπτική ότι η εφαρμογή του εν λόγω εργαλείου, σε συνδυασμό με άλλα σχετικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων μέτρων που τίθενται σε υλοποίηση σύμφωνα με το σχέδιο αναδιοργάνωσης της επιχείρησης που απαιτείται από την παράγραφο 16, επιπλέον της επίτευξης των σχετικών στόχων της εξυγίανσης, θα αποκαταστήσει την οικονομική ευρωστία και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της εν λόγω οντότητας.
Εάν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του πρώτου εδαφίου, εφαρμόζεται οποιοδήποτε από τα εργαλεία εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 22 παράγραφος 2 στοιχεία α), β) και γ), και το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα που αναφέρεται στο στοιχείο δ) της εν λόγω παραγράφου, αναλόγως με την περίπτωση.
3. Οι ακόλουθες υποχρεώσεις, ανεξαρτήτως αν διέπονται από τη νομοθεσία κράτους μέλους ή τρίτης χώρας, δεν υπόκεινται σε απομείωση ή μετατροπή:
α)
καλυπτόμενες καταθέσεις·
β)
εξασφαλισμένες υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένων των καλυμμένων ομολόγων και των υποχρεώσεων υπό μορφή χρηματοπιστωτικών μέσων χρησιμοποιούμενων για σκοπούς αντιστάθμισης κινδύνου, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των συνολικών στοιχείων κάλυψης και εξασφαλίζονται, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, κατά τρόπο παρόμοιο με αυτόν των καλυμμένων ομολόγων·
γ)
κάθε υποχρέωση που προκύπτει από την κατοχή, από ίδρυμα ή οντότητα του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού, περιουσιακών στοιχείων πελατών ή ρευστών των πελατών, συμπεριλαμβανομένων περιουσιακών στοιχείων πελατών ή ρευστών των πελατών που έχουν στην κατοχή τους για λογαριασμό ΟΣΕΚΑ, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, ή ΟΕΕ, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17), υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω πελάτες προστατεύονται δυνάμει της ισχύουσας νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας·
δ)
κάθε υποχρέωση που προκύπτει από σχέση καταπίστευσης μεταξύ οντότητας του άρθρου 2 (ως καταπιστευματοδόχου) και άλλου προσώπου (ως δικαιούχου), υπό την προϋπόθεση ότι ο εν λόγω δικαιούχος προστατεύεται δυνάμει της ισχύουσας νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας ή των διατάξεων του αστικού δικαίου·
ε)
υποχρεώσεις προς ιδρύματα, εξαιρουμένων των οντοτήτων που ανήκουν στον ίδιο όμιλο, με αρχική διάρκεια λήξης μικρότερη των επτά ημερών·
στ)
υποχρεώσεις που έχουν εναπομένουσα διάρκεια μικρότερη των επτά ημερών, έναντι συστημάτων ή φορέων εκμετάλλευσης συστημάτων που ορίζονται σύμφωνα με την οδηγία 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18) ή των συμμετεχόντων σε αυτά και που προκύπτουν από συμμετοχή στα εν λόγω συστήματα·
ζ)
υποχρέωση σε οποιονδήποτε από τους εξής:
i)
εργαζόμενο, όσον αφορά δεδουλευμένο μισθό, συνταξιοδοτικά δικαιώματα ή άλλες σταθερές αποδοχές, εκτός από τη μεταβλητή συνιστώσα των αποδοχών που δεν ρυθμίζεται από συλλογική σύμβαση·
ii)
εμπορικό πιστωτή ή προμηθευτή που συνδέεται με την παροχή στο ίδρυμα ή την οντότητα του άρθρου 2 αγαθών και υπηρεσιών κρίσιμων για την καθημερινή λειτουργία του, περιλαμβανομένων των υπηρεσιών πληροφορικής, κοινής ωφελείας, καθώς και της ενοικίασης, συντήρησης και φροντίδας των εγκαταστάσεων·
iii)
φορολογικές αρχές και αρχές κοινωνικής ασφάλισης, εφόσον οι υποχρεώσεις αυτές είναι προνομιούχες σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο·
iv)
συστήματα εγγύησης καταθέσεων τα οποία προκύπτουν από τις συνεισφορές που οφείλονται σύμφωνα με την οδηγία 2014/49/ΕΕ.
Το πρώτο εδάφιο στοιχείο ζ) σημείο i) δεν εφαρμόζεται στη μεταβλητή συνιστώσα των αποδοχών των προσώπων που αναλαμβάνουν σημαντικούς κινδύνους, όπως ορίζεται στο άρθρο 92 παράγραφος 2 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.
4. Το πεδίο εφαρμογής του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου δεν εμποδίζει, όπου ενδείκνυται, την άσκηση των εξουσιών διάσωσης με ίδια μέσα όσον αφορά οποιοδήποτε μέρος εξασφαλισμένης υποχρέωσης ή υποχρέωσης για την οποία παρέχεται εξασφάλιση επ' ενεχύρω που υπερβαίνει την αξία των περιουσιακών στοιχείων, του ενεχύρου, εμπράγματου δικαιώματος ή εξασφάλισης που παρέχονται ως εξασφάλιση ή όσον αφορά κάθε ποσό κατάθεσης που υπερβαίνει το επίπεδο κάλυψης που προβλέπεται από το άρθρο 6 της οδηγίας 2014/49/ΕΕ.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μεριμνά ώστε όλα τα εξασφαλισμένα περιουσιακά στοιχεία που σχετίζονται με τη δέσμη κάλυψης καλυμμένων ομολόγων να μην επηρεάζονται, να παραμένουν διαχωρισμένα και να διαθέτουν επαρκή χρηματοδότηση.
Με την επιφύλαξη των κανόνων περί μεγάλων ανοιγμάτων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και του κανονισμού περί κεφαλαιακών απαιτήσεων, και προκειμένου να υπάρχει δυνατότητα εξυγίανσης των οντοτήτων και ομίλων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δίνει εντολή στις αρμόδιες αρχές εξυγίανσης να περιορίσουν, σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 11 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, τον βαθμό στον οποίο άλλα ιδρύματα κατέχουν υποχρεώσεις επιλέξιμες για το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα, εκτός από τις υποχρεώσεις τις οποίες κατέχουν οντότητες που αποτελούν μέρος του ίδιου ομίλου.
5. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν χρησιμοποιείται το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα, ορισμένες υποχρεώσεις δύνανται να εξαιρούνται ή να εξαιρούνται εν μέρει από την άσκηση των εξουσιών απομείωσης ή μετατροπής σε περιπτώσεις όπου:
α)
δεν είναι δυνατή η διάσωση με ίδια μέσα της συγκεκριμένης υποχρέωσης εντός εύλογου χρόνου, παρά τις καλόπιστες προσπάθειες των οικείων εθνικών αρχών εξυγίανσης·
β)
η εξαίρεση είναι αυστηρά αναγκαία και αναλογική προκειμένου να επιτευχθεί η συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών και των βασικών επιχειρηματικών τομέων κατά τρόπο που διατηρεί την ικανότητα του ιδρύματος υπό εξυγίανση να συνεχίζει τις κεντρικές λειτουργίες, υπηρεσίες και συναλλαγές του·
γ)
η εξαίρεση είναι αυστηρά αναγκαία και αναλογική προκειμένου να αποφευχθεί ευρεία μετάδοση, ιδίως όσον αφορά τις επιλέξιμες καταθέσεις φυσικών προσώπων και πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, η οποία θα διατάρασσε σοβαρά τη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών τους, κατά τρόπο που θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στην οικονομία ενός κράτους μέλους ή της Ένωσης· ή
δ)
η εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα σε αυτές τις υποχρεώσεις θα προκαλέσει καταστροφή αξίας τέτοια ώστε οι ζημίες που επιβαρύνουν τους λοιπούς πιστωτές θα είναι μεγαλύτερες από ό,τι εάν οι εν λόγω υποχρεώσεις εξαιρεθούν από τη διάσωση με ίδια μέσα.
Όταν μια επιλέξιμη υποχρέωση ή κατηγορία επιλέξιμων υποχρεώσεων εξαιρείται ή εξαιρείται εν μέρει, δυνάμει της παρούσας παραγράφου, το επίπεδο της απομείωσης ή της μετατροπής που εφαρμόζεται σε άλλες επιλέξιμες υποχρεώσεις μπορεί να αυξηθεί για να ληφθούν υπόψη τέτοιες εξαιρέσεις, υπό τον όρο ότι το επίπεδο απομείωσης και μετατροπής που εφαρμόζεται σε άλλες επιλέξιμες υποχρεώσεις συνάδει με την αρχή που ορίζεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο ζ).
6. Όταν μια επιλέξιμη υποχρέωση ή κατηγορία επιλέξιμων υποχρεώσεων εξαιρείται ή εξαιρείται εν μέρει, δυνάμει της παραγράφου 5, και οι ζημίες με τις οποίες θα επιβαρύνονταν οι εν λόγω υποχρεώσεις δεν έχουν μετακυλιστεί πλήρως σε άλλους πιστωτές, μπορεί να πραγματοποιηθεί εισφορά στο υπό εξυγίανση ίδρυμα εκ μέρους του ταμείου εξυγίανσης για έναν ή και τους δύο από τους ακόλουθους σκοπούς:
α)
την κάλυψη τυχόν ζημιών οι οποίες δεν έχουν απορροφηθεί από επιλέξιμες υποχρεώσεις και την επαναφορά της καθαρής αξίας των περιουσιακών στοιχείων του υπό εξυγίανση ιδρύματος στο μηδέν σύμφωνα με την παράγραφο 13 στοιχείο α)·
β)
την αγορά μέσων ιδιοκτησίας ή κεφαλαιακών μέσων στο υπό εξυγίανση ίδρυμα, με σκοπό την ανακεφαλαιοποίησή του σύμφωνα με την παράγραφο 13 στοιχείο β).
7. Το ταμείο εξυγίανσης μπορεί να προβεί σε εισφορά σύμφωνα με την παράγραφο 6 μόνο υπό τον όρο ότι:
α)
οι μέτοχοι, οι κάτοχοι των σχετικών κεφαλαιακών μέσων και άλλων επιλέξιμων υποχρεώσεων έχουν συνεισφέρει στην απορρόφηση των ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση με ποσό που αντιστοιχεί στο 8 % τουλάχιστον των συνολικών υποχρεώσεων συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων του υπό εξυγίανση ιδρύματος, μετρούμενων κατά τον χρόνο της δράσης εξυγίανσης σύμφωνα με την αποτίμηση που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφοι 1 έως 15, μέσω απομείωσης, μετατροπής ή με άλλο τρόπο· και
β)
η εισφορά του ταμείου εξυγίανσης δεν υπερβαίνει το 5 % των συνολικών υποχρεώσεων συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων του υπό εξυγίανση ιδρύματος, μετρούμενων κατά τον χρόνο της δράσης εξυγίανσης σύμφωνα με την αποτίμηση που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφοι 1 έως 15.
8. Η εισφορά του ταμείου εξυγίανσης που αναφέρεται στην παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου δύναται να χρηματοδοτηθεί από:
α)
το ποσό που είναι διαθέσιμο στο ταμείο εξυγίανσης και έχει αντληθεί μέσω εισφορών από τις οντότητες του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ και στο άρθρο 67 παράγραφος 4 και τα άρθρα 70 και 71του παρόντος κανονισμού·
β)
όταν τα ποσά που αναφέρονται στο στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου δεν επαρκούν, από ποσά που αντλούνται από εναλλακτικές μέσα χρηματοδότησης σύμφωνα με τα άρθρα 73 και 74.
9. Σε έκτακτες περιστάσεις μπορεί να αναζητηθεί περαιτέρω χρηματοδότηση από εναλλακτικές πηγές αφού:
α)
έχει καλυφθεί το όριο του 5 % που προβλέπεται στην παράγραφο 7 στοιχείο β)· και
β)
έχουν απομειωθεί ή μετατραπεί πλήρως όλες οι μη εξασφαλισμένες, μη προνομιούχες υποχρεώσεις, πλην των επιλέξιμων καταθέσεων.
10. Εναλλακτικά ή επιπλέον, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 9 στοιχεία α) και β), μπορεί να πραγματοποιηθεί εισφορά από πόρους οι οποίοι έχουν αντληθεί μέσω εκ των προτέρων εισφορών σύμφωνα με το άρθρο 70 και δεν έχουν εισέτι χρησιμοποιηθεί.
11. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 44 παράγραφος 8 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
12. Όταν λαμβάνεται η απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 5, δίνεται η δέουσα προσοχή στα εξής σημεία:
α)
την αρχή ότι οι ζημίες επιβαρύνουν πρωτίστως τους μετόχους και στη συνέχεια, γενικά, τους πιστωτές του υπό εξυγίανση ιδρύματος κατά σειρά προτεραιότητας·
β)
το επίπεδο της ικανότητας απορρόφησης ζημιών που θα διατηρούσε το υπό εκκαθάριση ίδρυμα εάν είχε εξαιρεθεί η υποχρέωση ή κατηγορία υποχρεώσεων· και
γ)
την ανάγκη διατήρησης επαρκών πόρων για τη χρηματοδότηση της εξυγίανσης.
13. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκτιμά, βάσει αποτίμησης η οποία συνάδει με τις απαιτήσεις του άρθρου 20 παράγραφοι 1 έως 15, το σύνολο:
α)
κατά περίπτωση, του ποσού κατά το οποίο πρέπει να απομειωθούν οι επιλέξιμες υποχρεώσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η καθαρή αξία των στοιχείων ενεργητικού του υπό εξυγίανση ιδρύματος είναι μηδενική, και
β)
κατά περίπτωση, του ποσού κατά το οποίο οι επιλέξιμες υποχρεώσεις πρέπει να μετατραπούν σε μετοχές ή άλλου είδους κεφαλαιακά μέσα προκειμένου να αποκατασταθεί ο δείκτης κεφαλαίου κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1:
i)
είτε του υπό εξυγίανση ιδρύματος, ή
ii)
είτε του μεταβατικού ιδρύματος.
Με την εκτίμηση του πρώτου εδαφίου προσδιορίζεται το ποσό κατά το οποίο χρειάζεται να απομειωθούν ή να μετατραπούν οι επιλέξιμες υποχρεώσεις, προκειμένου να αποκατασταθεί ο δείκτης κεφαλαίου κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 του ιδρύματος υπό εξυγίανση ή, κατά περίπτωση, να καθοριστεί ο δείκτης του μεταβατικού ιδρύματος, λαμβάνοντας υπόψη κάθε συνεισφορά κεφαλαίου από το Ταμείο σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 1 στοιχείο δ), καθώς και προκειμένου να διατηρηθεί επαρκής εμπιστοσύνη της αγοράς στο υπό εξυγίανση ίδρυμα ή το μεταβατικό ίδρυμα και να δοθεί η δυνατότητα στο ίδρυμα να εξακολουθήσει, με χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον ενός έτους, να πληροί τις προϋποθέσεις της άδειας λειτουργίας και να συνεχίσει να εκτελεί τις δραστηριότητες για τις οποίες έχει λάβει άδεια βάσει της οδηγίας 2013/36/ΕΕ ή της οδηγίας 2014/65/ΕΕ.
Εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης προτίθεται να χρησιμοποιήσει το εργαλείο διαχωρισμού περιουσιακών στοιχείων του άρθρου 26, στον υπολογισμό του ποσού κατά το οποίο χρειάζεται να μειωθούν οι επιλέξιμες υποχρεώσεις λαμβάνεται δεόντως υπόψη μια συνετή εκτίμηση των κεφαλαιακών αναγκών του φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων.
14. Οι εξαιρέσεις της παραγράφου 5 μπορούν να εφαρμόζονται είτε για την πλήρη εξαίρεση υποχρέωσης από την απομείωση είτε για τον περιορισμό του βαθμού της απομείωσης που εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη υποχρέωση.
15. Κατά την άσκηση των εξουσιών απομείωσης και μετατροπής τηρούνται οι απαιτήσεις σχετικά με την προτεραιότητα των απαιτήσεων βάσει του άρθρου 17 του παρόντος κανονισμού.
16. Η εθνική αρχή εξυγίανσης διαβιβάζει πάραυτα στο Συμβούλιο Εξυγίανσης το σχέδιο αναδιοργάνωσης της επιχείρησης που έχει ληφθεί σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφοι 1, 2 και 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ από το διοικητικό όργανο ή το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που διορίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας.
Εντός δύο εβδομάδων από την ημερομηνία υποβολής του σχεδίου αναδιοργάνωσης της επιχείρησης, η οικεία εθνική αρχή εξυγίανσης διαβιβάζει στο Συμβούλιο Εξυγίανσης την αξιολόγησή της για το σχέδιο. Εντός ενός μηνός από την ημερομηνία υποβολής του σχεδίου αναδιοργάνωσης της επιχείρησης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης αξιολογεί την πιθανότητα, με την εφαρμογή του σχεδίου, να αποκατασταθεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της οντότητας του άρθρου 2. Η αξιολόγηση ολοκληρώνεται σε συμφωνία με την αρμόδια εθνική αρχή ή την ΕΚΤ, κατά περίπτωση.
Εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης πεισθεί ότι το σχέδιο θα επιτύχει τον επιδιωκόμενο στόχο, επιτρέπει στην εθνική αρχή εξυγίανσης να εγκρίνει το σχέδιο σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 7 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης δεν πεισθεί ότι με το σχέδιο θα επιτευχθεί αυτός ο στόχος, δίνει εντολή στην εθνική αρχή εξυγίανσης να γνωστοποιήσει στο διοικητικό όργανο ή στο πρόσωπο ή τα πρόσωπα που διορίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας τα θέματα που το προβληματίζουν και απαιτεί τροποποίηση του σχεδίου, ούτως ώστε να αντιμετωπιστούν τα θέματα αυτά σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 8 της εν λόγω οδηγίας. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ενέργειες αυτές γίνονται σε συμφωνία με την αρμόδια εθνική αρχή ή την ΕΚΤ, κατά περίπτωση.
Εντός δύο εβδομάδων από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω κοινοποίησης, το διοικητικό όργανο ή το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που διορίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ υποβάλλουν τροποποιημένο σχέδιο προς έγκριση από την εθνική αρχή εξυγίανσης. Η εθνική αρχή εξυγίανσης διαβιβάζει το τροποποιημένο σχέδιο και τη σχετική αξιολόγησή της στο Συμβούλιο Εξυγίανσης. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης αξιολογεί το τροποποιημένο σχέδιο και δίνει εντολή στην εθνική αρχή εξυγίανσης να γνωστοποιήσει, εντός μιας εβδομάδας, στο διοικητικό όργανο ή στο πρόσωπο ή τα πρόσωπα που διορίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ αν έχει πεισθεί ότι με το σχέδιο, όπως τροποποιήθηκε, αντιμετωπίζονται τα προβλήματα που του κοινοποίησε ή αν απαιτούνται περαιτέρω τροποποιήσεις.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης κοινοποιεί το σχέδιο αναδιοργάνωσης του ομίλου στην ΕΑΤ.
Άρθρο 28
Παρακολούθηση από το Συμβούλιο Εξυγίανσης
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης παρακολουθεί στενά την εφαρμογή του καθεστώτος εξυγίανσης από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης. Για τον σκοπό αυτό, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης:
α)
συνεργάζονται και βοηθούν το Συμβούλιο Εξυγίανσης στην εκτέλεση του καθήκοντος παρακολούθησης·
β)
παρέχουν σε τακτά χρονικά διαστήματα που καθορίζονται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, ακριβή, αξιόπιστα και πλήρη στοιχεία σχετικά με την εφαρμογή του καθεστώτος και των εργαλείων εξυγίανσης και την άσκηση των εξουσιών εξυγίανσης, τα οποία είναι δυνατόν να ζητηθούν από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, μεταξύ άλλων και σχετικά με τα εξής:
i)
τη λειτουργία και την οικονομική κατάσταση του υπό εξυγίανση ιδρύματος, του μεταβατικού ιδρύματος και του φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων·
ii)
τη μεταχείριση που θα είχε επιφυλαχθεί στους μετόχους και τους πιστωτές κατά την εκκαθάριση του ιδρύματος υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας·
iii)
τυχόν υπό εξέλιξη δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται με την εκκαθάριση των περιουσιακών στοιχείων του υπό εξυγίανση ιδρύματος, την αμφισβήτηση της απόφασης εξυγίανσης και την αποτίμηση ή που σχετίζονται με αιτήσεις αποζημίωσης που έχουν υποβληθεί από μετόχους ή πιστωτές·
iv)
τον διορισμό, την απόσυρση ή την αντικατάσταση αξιολογητών, διαχειριστών, λογιστών, δικηγόρων και λοιπών επαγγελματιών οι οποίοι χρειάζονται για να συνδράμουν την εθνική αρχή εξυγίανσης, και σχετικά με τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων τους·
v)
οιοδήποτε άλλο θέμα το οποίο είναι σημαντικό για την εφαρμογή του καθεστώτος εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένης κάθε πιθανής παραβίασης των διασφαλίσεων που προβλέπονται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ, και το οποίο επισημαίνεται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης·
vi)
την έκταση και τον τρόπο με τον οποίο ασκούνται από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης οι εξουσίες που προβλέπονται στα άρθρα 63 έως 72 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
vii)
την οικονομική βιωσιμότητα, σκοπιμότητα και υλοποίηση του σχεδίου αναδιοργάνωσης της επιχείρησης που προβλέπεται στο άρθρο 27 παράγραφος 16.
Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης υποβάλλουν στο Συμβούλιο Εξυγίανσης τελική έκθεση για την εφαρμογή του καθεστώτος εξυγίανσης.
2. Βάσει των πληροφοριών που παρέχονται, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται να δώσει εντολή στις εθνικές αρχές εξυγίανσης ως προς οιαδήποτε πτυχή της εφαρμογής του καθεστώτος εξυγίανσης, και ειδικότερα σχετικά με τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 23 και την άσκηση των εξουσιών εξυγίανσης.
3. Όπου είναι αναγκαίο προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της εξυγίανσης, το καθεστώς εξυγίανσης μπορεί να τροποποιείται με τη διαδικασία του άρθρου 18.
Άρθρο 29
Εφαρμογή των αποφάσεων δυνάμει του παρόντος κανονισμού
1. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή των αποφάσεων που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό, ιδίως με την άσκηση ελέγχου επί των οντοτήτων και ομίλων που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 2, και των οντοτήτων και ομίλων που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) και παράγραφος 5, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή των εν λόγω παραγράφων, με τη λήψη των αναγκαίων μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 35 ή το άρθρο 72 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, και μεριμνώντας για τη συμμόρφωση προς τις διασφαλίσεις που προβλέπονται στην εν λόγω οδηγία. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης εφαρμόζουν όλες τις αποφάσεις που τους απευθύνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
Προς τον σκοπό αυτό, με την επιφύλαξη του παρόντος κανονισμού, ασκούν τις εξουσίες τους δυνάμει της εθνικής νομοθετικής πράξης για τη μεταφορά της οδηγίας 2014/59/ΕΕ στο εθνικό δίκαιο και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο εθνικό δίκαιο. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης ενημερώνουν πλήρως το Συμβούλιο Εξυγίανσης για την άσκηση των εν λόγω εξουσιών. Οιοδήποτε μέτρο λαμβάνουν συνάδει με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
Κατά την εφαρμογή των εν λόγω αποφάσεων, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τις διασφαλίσεις που προβλέπονται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ.
2. Σε περίπτωση που η εθνική αρχή εξυγίανσης δεν έχει εφαρμόσει ή δεν έχει συμμορφωθεί με απόφαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης δυνάμει του παρόντος κανονισμού, ή την έχει εφαρμόσει κατά τρόπο που συνιστά απειλή για οποιονδήποτε από τους στόχους εξυγίανσης του άρθρου 14 ή για την αποτελεσματική εφαρμογή του καθεστώτος εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να δώσει εντολή σε ίδρυμα υπό εξυγίανση:
α)
σε περίπτωση δράσης δυνάμει του άρθρου 18, να μεταβιβάσει σε άλλο πρόσωπο συγκεκριμένα δικαιώματα, περιουσιακά στοιχεία ή υποχρεώσεις ιδρύματος υπό εξυγίανση·
β)
σε περίπτωση δράσης δυνάμει του άρθρου 18, να απαιτήσει τη μετατροπή τυχόν χρεωστικών μέσων που περιέχουν συμβατική ρήτρα μετατροπής, στις περιστάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 21·
γ)
να λάβει κάθε άλλο αναγκαίο μέτρο για τη συμμόρφωση με την εν λόγω απόφαση.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εγκρίνει την απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) μόνο εφόσον με το μέτρο αντιμετωπίζεται κατά το μεγαλύτερο μέρος η απειλή για τον σχετικό στόχο εξυγίανσης ή για την αποτελεσματική εφαρμογή του καθεστώτος εξυγίανσης.
Πριν τη λήψη απόφασης για την επιβολή οποιουδήποτε μέτρου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης κοινοποιεί στις οικείες εθνικές αρχές εξυγίανσης και την Επιτροπή το μέτρο που προτίθεται να λάβει. Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει λεπτομέρειες σχετικά με τα προβλεπόμενα μέτρα, τους λόγους για τους οποίους λαμβάνονται και λεπτομέρειες σχετικά με το πότε προβλέπεται να τεθούν σε ισχύ.
Η κοινοποίηση πραγματοποιείται τουλάχιστον 24 ώρες πριν τεθούν σε ισχύ τα μέτρα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις στις οποίες δεν είναι δυνατή η προειδοποίηση εντός διαστήματος μεγαλύτερου των 24 ωρών, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να πραγματοποιήσει την κοινοποίηση εντός διαστήματος μικρότερου των 24 ωρών πριν από την προβλεπόμενη θέση σε ισχύ των μέτρων.
3. Το υπό εξυγίανση ίδρυμα συμμορφώνεται με απόφαση ληφθείσα κατά τα διαλαμβανόμενα στην παράγραφο 2. Οι αποφάσεις αυτές υπερισχύουν οποιασδήποτε προγενέστερης απόφασης που είχε εκδοθεί από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης για το ίδιο θέμα.
4. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης, όταν λαμβάνουν μέτρα για ζητήματα τα οποία υπόκεινται σε απόφαση λαμβανόμενη βάσει της παραγράφου 2, συμμορφώνονται με την εν λόγω απόφαση.
5. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης δημοσιεύει στον επίσημο ιστότοπό του είτε αντίγραφο του καθεστώτος εξυγίανσης είτε ανακοίνωση στην οποία συνοψίζονται τα αποτελέσματα της δράσης εξυγίανσης, και ιδίως τα αποτελέσματα για τους πελάτες λιανικής. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης τηρούν τις ισχύουσες διαδικαστικές υποχρεώσεις κατά το άρθρο 83 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 4
Συνεργασία
Άρθρο 30
Υποχρέωση συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών εντός του ΕΜΕ
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενημερώνει την Επιτροπή για κάθε μέτρο που λαμβάνει προκειμένου να προετοιμάσει την εξυγίανση. Όσον αφορά τις πληροφορίες που λαμβάνονται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, τα μέλη και το προσωπικό του Συμβουλίου και της Επιτροπής υπόκεινται στις απαιτήσεις επαγγελματικού απόρρητου σύμφωνα με το άρθρο 88.
2. Κατά την άσκηση των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους δυνάμει του παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο, η Επιτροπή, η ΕΚΤ και οι εθνικές αρχές εξυγίανσης καθώς και οι αρμόδιες εθνικές αρχές συνεργάζονται στενά, ιδίως στις φάσεις του σχεδιασμού της εξυγίανσης, της έγκαιρης παρέμβασης και της εξυγίανσης σύμφωνα με τα άρθρα 8 έως 29. Ανταλλάσσουν μεταξύ τους όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
3. Η ΕΚΤ ή οι αρμόδιες εθνικές αρχές διαβιβάζουν στο Συμβούλιο Εξυγίανσης και στις εθνικές αρχές εξυγίανσης τις συμφωνίες χρηματοπιστωτικής στήριξης ομίλου που έχουν εγκρίνει και τυχόν αλλαγές σε αυτές.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, η ΕΚΤ μπορεί να καλεί τον πρόεδρο του Συμβουλίου Εξυγίανσης να συμμετάσχει ως παρατηρητής στο εποπτικό συμβούλιο της ΕΚΤ που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013. Όταν κρίνεται σκόπιμο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να ορίζει άλλον αντιπρόσωπο προς αντικατάσταση του προέδρου για τον σκοπό αυτό.
5. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ορίζει αντιπρόσωπο ο οποίος συμμετέχει στην επιτροπή εξυγίανσης της ΕΑΤ που συστήνεται σύμφωνα με το άρθρο 127 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
6. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης επιδιώκει να συνεργάζεται στενά με κάθε μηχανισμό δημόσιας χρηματοδοτικής συνδρομής, συμπεριλαμβανομένων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ) και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ), ιδίως στις έκτακτες περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 27 παράγραφος 9 και όταν ο εν λόγω μηχανισμός έχει χορηγήσει, ή ενδέχεται να χορηγήσει, άμεση ή έμμεση χρηματοδοτική στήριξη σε οντότητες που έχουν συσταθεί σε συμμετέχον κράτος μέλος.
7. Όταν είναι απαραίτητο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης συνάπτει μνημόνιο συνεννόησης με την ΕΚΤ και τις εθνικές αρχές εξυγίανσης και εθνικές αρμόδιες αρχές στο οποίο περιγράφεται με γενικούς όρους η μεταξύ τους συνεργασία σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 4 κατά την εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων τους δυνάμει της ενωσιακής νομοθεσίας. Το μνημόνιο επανεξετάζεται σε τακτική βάση και δημοσιεύεται με την επιφύλαξη των απαιτήσεων επαγγελματικού απορρήτου.
Άρθρο 31
Συνεργασία εντός του ΕΜΕ
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκτελεί τα καθήκοντά του σε στενή συνεργασία με τις εθνικές αρχές εξυγίανσης. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, σε συνεργασία με τις εθνικές αρχές εξυγίανσης, εγκρίνει και δημοσιοποιεί ένα πλαίσιο για την οργάνωση των πρακτικών λεπτομερειών για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική και συνεπής εφαρμογή του παρόντος άρθρου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης:
α)
εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και γενικές οδηγίες σύμφωνα με τις οποίες οι εθνικές αρχές εξυγίανσης εκτελούν τα καθήκοντά τους και εγκρίνουν αποφάσεις εξυγίανσης·
β)
μπορεί ανά πάσα στιγμή να ασκήσει τις εξουσίες που προβλέπονται στα άρθρα 34 έως 37·
γ)
μπορεί σε ad hoc ή διαρκή βάση να ζητεί πληροφορίες από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης ως προς την εκτέλεση των καθηκόντων τους δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 3·
δ)
λαμβάνει από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης σχέδια αποφάσεων επί των οποίων μπορεί να διατυπώνει τις απόψεις του και, ιδίως, να υποδεικνύει τα στοιχεία του σχεδίου απόφασης τα οποία δεν συμμορφώνονται με τον παρόντα κανονισμό ή με τις γενικές οδηγίες του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
Για τους σκοπούς της αξιολόγησης των σχεδίων εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να ζητεί από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης να του υποβάλλουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες τις οποίες έχουν λάβει σύμφωνα με το άρθρο 11 και το άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, υπό την επιφύλαξη του κεφαλαίου 5 του παρόντος τίτλου.
2. Το άρθρο 12 παράγραφοι 4 έως 10 και τα άρθρα 88 έως 92 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ δεν εφαρμόζονται στις σχέσεις μεταξύ των εθνικών αρχών εξυγίανσης. Η κοινή απόφαση και κάθε απόφαση που λαμβάνεται ελλείψει κοινής απόφασης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφοι 9 έως 13 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, δεν εφαρμόζεται. Αντ' αυτών εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 32
Διαβούλευση και συνεργασία με μη συμμετέχοντα κράτη μέλη και τρίτες χώρες
1. Όταν όμιλος περιλαμβάνει οντότητες εγκατεστημένες σε συμμετέχοντα κράτη μέλη, καθώς και σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκπροσωπεί τις εθνικές αρχές εξυγίανσης των συμμετεχόντων κρατών μελών για τους σκοπούς της διαβούλευσης και της συνεργασίας με μη συμμετέχοντα κράτη μέλη ή με τρίτες χώρες σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8, 12, 13, 16, 18, 55 και 88 έως 92 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, με την επιφύλαξη της τυχόν απαιτούμενης βάσει του παρόντος κανονισμού έγκρισης του Συμβουλίου ή της Επιτροπής.
Όταν όμιλος περιλαμβάνει οντότητες εγκατεστημένες σε συμμετέχοντα κράτη μέλη και θυγατρικές που έχουν ιδρυθεί ή σημαντικά υποκαταστήματα που είναι εγκατεστημένα σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, το Συμβούλιο Εξυγίανσης κοινοποιεί κάθε σχέδιο, απόφαση ή μέτρο που αναφέρεται στα άρθρα 8, 10, 11, 12 και 13 και αφορά τον όμιλο στις αρμόδιες αρχές και/ή στις αρχές εξυγίανσης του μη συμμετέχοντος κράτους μέλους, κατά περίπτωση.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, η ΕΚΤ και οι αρχές εξυγίανσης και οι αρμόδιες αρχές των μη συμμετεχόντων κρατών μελών συνάπτουν μνημόνια συνεννόησης στα οποία περιγράφεται με γενικούς όρους η μεταξύ τους συνεργασία κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους δυνάμει της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης συνάπτει μνημόνιο συνεννόησης με την αρχή εξυγίανσης κάθε μη συμμετέχοντος κράτους μέλους που αποτελεί έδρα τουλάχιστον ενός διεθνούς ιδρύματος με συστημική σπουδαιότητα, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 131 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.
3. Κάθε μνημόνιο επανεξετάζεται τακτικά και δημοσιεύεται τηρουμένων των απαιτήσεων του επαγγελματικού απορρήτου.
4. Το Συμβούλιο συνάπτει, εξ ονόματος των εθνικών αρχών εξυγίανσης των συμμετεχόντων κρατών μελών, μη δεσμευτικές συμφωνίες συνεργασίας σύμφωνα με τις ρυθμίσεις-πλαίσια συνεργασίας της ΕΑΤ που αναφέρονται στο άρθρο 97 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης κοινοποιεί στην ΕΑΤ κάθε τέτοια συμφωνία συνεργασίας.
Άρθρο 33
Αναγνώριση και επιβολή των διαδικασιών εξυγίανσης τρίτων χωρών
1. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται όσον αφορά διαδικασίες εξυγίανσης τρίτων χωρών εκτός εάν και έως ότου τεθεί σε εφαρμογή διεθνής συμφωνία με την οικεία τρίτη χώρα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Εφαρμόζεται επίσης μετά την έναρξη ισχύος διεθνούς συμφωνίας με την οικεία τρίτη χώρα όπως προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας, εφόσον η αναγνώριση και η επιβολή των διαδικασιών εξυγίανσης της τρίτης χώρας δεν διέπεται από την εν λόγω συμφωνία.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης πραγματοποιεί αξιολόγηση και εκδίδει σύσταση απευθυνόμενη στις εθνικές αρχές εξυγίανσης σχετικά με την αναγνώριση και επιβολή διαδικασιών εξυγίανσης οι οποίες διεξάγονται από αρχές εξυγίανσης τρίτης χώρας σε σχέση με ίδρυμα ή μητρική επιχείρηση τρίτης χώρας που διαθέτει:
α)
μία ή περισσότερες ενωσιακές θυγατρικές εγκατεστημένες σε ένα ή περισσότερα συμμετέχοντα κράτη μέλη· ή
β)
περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα ή υποχρεώσεις που βρίσκονται σε ένα ή περισσότερα συμμετέχοντα κράτη μέλη ή διέπονται από την εθνική νομοθεσία των συμμετεχόντων κρατών μελών.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης διενεργεί την αξιολόγησή του κατόπιν διαβούλευσης με τις εθνικές αρχές εξυγίανσης και, στις περιπτώσεις που συστήνεται ευρωπαϊκό σώμα εξυγίανσης δυνάμει του άρθρου 89 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, με τις αρχές εξυγίανσης μη συμμετεχόντων κρατών μελών.
Η αξιολόγηση λαμβάνει δεόντως υπόψη τα συμφέροντα κάθε συμμετέχοντος κράτους μέλους στο οποίο δραστηριοποιείται ίδρυμα τρίτης χώρας ή μητρική επιχείρηση τρίτης χώρας, και ιδίως τον ενδεχόμενο αντίκτυπο που θα έχει η αναγνώριση και επιβολή των διαδικασιών εξυγίανσης τρίτης χώρας στα άλλα τμήματα του ομίλου και στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα των σχετικών κρατών μελών.
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης συνιστά την άρνηση αναγνώρισης ή επιβολής των διαδικασιών εξυγίανσης που προβλέπονται στην παράγραφο 1, εάν θεωρεί ότι:
α)
οι διαδικασίες εξυγίανσης της τρίτης χώρας θα είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα συμμετέχοντος κράτους μέλους·
β)
βάσει των διαδικασιών εξυγίανσης στην τρίτη χώρα καταγωγής, οι πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων ιδίως των καταθετών που βρίσκονται ή είναι πληρωτέοι σε συμμετέχον κράτος μέλος, δεν θα ετύγχαναν της ίδιας μεταχείρισης με τους πιστωτές και τους καταθέτες της τρίτης χώρας οι οποίοι έχουν παρόμοια νόμιμα δικαιώματα·
γ)
η αναγνώριση ή η επιβολή των διαδικασιών εξυγίανσης της τρίτης χώρας θα είχε σημαντικές δημοσιονομικές επιπτώσεις στο συμμετέχον κράτος μέλος· ή
δ)
οι συνέπειες της αναγνώρισης ή της επιβολής αυτής θα ήταν αντίθετες προς το εθνικό δίκαιο του συμμετέχοντος κράτους μέλους.
4. Οι εθνικές αρχές εξυγίανσης εφαρμόζουν τη σύσταση του Συμβουλίου Εξυγίανσης και ζητούν την επιβολή των αναγνωρισμένων διαδικασιών εξυγίανσης στο έδαφός τους, ή εξηγούν με αιτιολογημένη δήλωση προς το Συμβούλιο Εξυγίανσης τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούν να εφαρμόσουν τη σύσταση του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
5. Κατά την άσκηση εξουσιών εξυγίανσης σε σχέση με οντότητες τρίτων χωρών, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης, κατά περίπτωση, ασκούν τις εξουσίες που τους έχουν ανατεθεί βάσει των διατάξεων που αναφέρονται στο άρθρο 94 παράγραφος 4 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 5
Εξουσίες έρευνας
Άρθρο 34
Αιτήσεις παροχής πληροφοριών
1. Για τους σκοπούς της εκτέλεσης των καθηκόντων του δυνάμει του παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται, μέσω των εθνικών αρχών εξυγίανσης ή άμεσα, κατόπιν ενημέρωσής τους, και αξιοποιώντας πλήρως όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες από την ΕΚΤ ή τις εθνικές αρμόδιες αρχές, να απαιτεί από τα ακόλουθα νομικά ή φυσικά πρόσωπα να παρέχουν όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση των καθηκόντων που του ανατίθενται από τον παρόντα κανονισμό:
α)
τις οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2·
β)
τους υπαλλήλους των οντοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 2·
γ)
τρίτους στους οποίους οι οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2 έχουν αναθέσει καθήκοντα ή δραστηριότητες.
2. Οι οντότητες και τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παρέχουν τις πληροφορίες που απαιτούνται σύμφωνα με την εν λόγω παράγραφο. Οι απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου δεν απαλλάσσουν τις εν λόγω οντότητες και τα πρόσωπα από την υποχρέωση παροχής αυτών των πληροφοριών. Η παροχή των ζητούμενων πληροφοριών δεν θεωρείται ότι συνιστά παραβίαση των απαιτήσεων επαγγελματικού απορρήτου.
3. Όταν το Συμβούλιο Εξυγίανσης αποκτά πληροφορίες απευθείας από τις εν λόγω οντότητες και τα πρόσωπα, θέτει τις πληροφορίες αυτές στη διάθεση των οικείων εθνικών αρχών εξυγίανσης.
4. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης είναι σε θέση να αποκτά, μεταξύ άλλων σε συνεχή βάση, οιαδήποτε πληροφορία είναι αναγκαία για την άσκηση των καθηκόντων του βάσει του παρόντος κανονισμού, ιδίως σχετικά με το κεφάλαιο, τη ρευστότητα, τα περιουσιακά στοιχεία και τις υποχρεώσεις που αφορούν ίδρυμα το οποίο υπόκειται στις εξουσίες εξυγίανσής του.
5. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, η ΕΚΤ, οι εθνικές αρμόδιες αρχές και οι εθνικές αρχές εξυγίανσης δύνανται να συντάσσουν μνημόνια συνεννόησης με διαδικασία που αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών. Η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του Συμβουλίου Εξυγίανσης, της ΕΚΤ, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών αρχών εξυγίανσης δεν θεωρείται ότι συνιστά παραβίαση των απαιτήσεων επαγγελματικού απορρήτου.
6. Οι εθνικές αρμόδιες αρχές, η ΕΚΤ, κατά περίπτωση, και οι εθνικές αρχές εξυγίανσης συνεργάζονται με το Συμβούλιο Εξυγίανσης προκειμένου να εξακριβώσουν εάν ορισμένες ή όλες οι πληροφορίες που ζητούνται είναι ήδη διαθέσιμες. Σε περίπτωση που οι εν λόγω πληροφορίες είναι διαθέσιμες, οι εθνικές αρμόδιες αρχές, η ΕΚΤ, κατά περίπτωση, ή οι εθνικές αρχές εξυγίανσης παρέχουν τις πληροφορίες αυτές στο Συμβούλιο Εξυγίανσης.
Άρθρο 35
Γενικές έρευνες
1. Για τους σκοπούς της εκτέλεσης των καθηκόντων του δυνάμει του παρόντος κανονισμού, και με την επιφύλαξη των τυχόν άλλων όρων που καθορίζονται στο σχετικό ενωσιακό δίκαιο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται, μέσω των εθνικών αρχών εξυγίανσης ή άμεσα, κατόπιν ενημέρωσής τους, να διενεργεί όλες τις απαραίτητες έρευνες σχετικά με τα νομικά ή φυσικά πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 και τα οποία είναι εγκατεστημένα ή βρίσκονται σε συμμετέχον κράτος μέλος.
Για τον σκοπό αυτό, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί:
α)
να απαιτεί την υποβολή εγγράφων·
β)
να εξετάζει τα βιβλία και αρχεία των νομικών ή φυσικών προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 και να λαμβάνει αντίγραφα ή αποσπάσματα αυτών·
γ)
να λαμβάνει προφορικές ή γραπτές εξηγήσεις από κάθε νομικό ή φυσικό πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 ή τους εκπροσώπους του ή τα μέλη του προσωπικού του·
δ)
να εξετάζει κάθε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο που συναινεί να ερωτηθεί με σκοπό τη συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με το αντικείμενο της έρευνας.
2. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 υπόκεινται σε έρευνες που δρομολογούνται με απόφαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
Όταν ένα πρόσωπο παρεμποδίζει τη διενέργεια της έρευνας, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης του συμμετέχοντος κράτους μέλους στο οποίο βρίσκονται οι σχετικές εγκαταστάσεις παρέχουν, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, την αναγκαία συνδρομή, περιλαμβανομένης της διευκόλυνσης της πρόσβασης του Συμβουλίου Εξυγίανσης στους επαγγελματικούς χώρους των φυσικών ή νομικών προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 1, προκειμένου να καταστεί δυνατή η άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων.
Άρθρο 36
Επιτόπιες επιθεωρήσεις
1. Για τους σκοπούς της εκτέλεσης των καθηκόντων του δυνάμει του παρόντος κανονισμού, και με την επιφύλαξη άλλων όρων που προβλέπονται στο σχετικό ενωσιακό δίκαιο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 37 και με την επιφύλαξη της προειδοποίησης των ενδιαφερόμενων εθνικών αρχών εξυγίανσης και των σχετικών αρμόδιων εθνικών αρχών, και, κατά περίπτωση, σε συνεργασία με αυτές, να διενεργήσει όλες τις αναγκαίες επιτόπιες επιθεωρήσεις στους επαγγελματικούς χώρους των φυσικών ή νομικών προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να διεξάγει την επιτόπια επιθεώρηση χωρίς να ειδοποιούνται προηγουμένως τα εν λόγω νομικά πρόσωπα, όταν αυτό απαιτείται για την ορθή διεξαγωγή και την αποτελεσματικότητα των επιθεωρήσεων.
2. Οι υπάλληλοι του Συμβουλίου Εξυγίανσης και άλλα πρόσωπα εξουσιοδοτημένα από αυτό για τη διεξαγωγή επιτόπιας επιθεώρησης μπορούν να εισέρχονται σε οιεσδήποτε επαγγελματικές εγκαταστάσεις και χώρους των νομικών προσώπων που αποτελούν αντικείμενο απόφασης έρευνας η οποία εκδόθηκε από το Συμβούλιο Εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 35 παράγραφος 2 και διαθέτουν όλες τις εξουσίες που αναφέρονται στο άρθρο 35 παράγραφος 1.
3. Τα νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 υπόκεινται σε επιτόπιες επιθεωρήσεις που δρομολογούνται βάσει απόφασης του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
4. Οι υπάλληλοι των εθνικών αρχών εξυγίανσης των κρατών μελών και τα λοιπά συνοδεύοντα πρόσωπα που είναι εξουσιοδοτημένα ή διορισμένα από αυτές και στα οποία πρόκειται να διεξαχθεί η επιθεώρηση συνεπικουρούν ενεργά, υπό την εποπτεία και τον συντονισμό του Συμβουλίου Εξυγίανσης, τους υπαλλήλους του Συμβουλίου Εξυγίανσης και τα λοιπά εξουσιοδοτημένα από αυτό πρόσωπα. Για τον σκοπό αυτόν, διαθέτουν τις εξουσίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Οι υπάλληλοι των εθνικών αρχών εξυγίανσης των οικείων συμμετεχόντων κρατών μελών έχουν επίσης το δικαίωμα να συμμετέχουν στις επιτόπιες επιθεωρήσεις.
5. Στην περίπτωση που υπάλληλοι και άλλα συνοδεύοντα πρόσωπα που είναι εξουσιοδοτημένα ή διορισμένα από το Συμβούλιο Εξυγίανσης διαπιστώνουν ότι κάποιο πρόσωπο αντιτίθεται σε επιθεώρηση που έχει διαταχθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης των οικείων συμμετεχόντων κρατών μελών τους παρέχουν την αναγκαία συνδρομή σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο. Στη συνδρομή αυτή περιλαμβάνεται η δυνατότητα να σφραγίζονται οιεσδήποτε επαγγελματικές εγκαταστάσεις και βιβλία ή αρχεία, στον βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για την επιθεώρηση. Εάν οι σχετικές εθνικές αρχές εξυγίανσης δεν διαθέτουν αυτή την εξουσία, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ασκεί την εξουσία του για να ζητήσουν αυτές την αναγκαία συνδρομή άλλων εθνικών αρχών.
Άρθρο 37
Άδεια από δικαστική αρχή
1. Εάν, σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες, απαιτείται άδεια δικαστικής αρχής για την επιτόπια επιθεώρηση που προβλέπεται στο άρθρο 36 παράγραφοι 1 και 2 ή για τη συνδρομή που προβλέπεται στο άρθρο 36 παράγραφος 5, ζητείται η άδεια αυτή.
2. Όταν ζητείται η άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η εθνική δικαστική αρχή ελέγχει τη γνησιότητα της απόφασης του Συμβουλίου Εξυγίανσης, καθώς και κατά πόσον τα σχεδιαζόμενα αναγκαστικά μέτρα δεν είναι ούτε αυθαίρετα ούτε υπερβολικά σε σχέση με το αντικείμενο της επιθεώρησης. Κατά τον έλεγχο της αναλογικότητας των εν λόγω αναγκαστικών μέτρων, η εθνική δικαστική αρχή μπορεί να ζητήσει λεπτομερείς εξηγήσεις από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, ιδίως τους λόγους για τους οποίους το Συμβούλιο Εξυγίανσης υποπτεύεται ότι έχει διαπραχθεί παράβαση της απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 29, τη σοβαρότητα της εικαζόμενης παράβασης και τη φύση της συμμετοχής του προσώπου στο οποίο επιβάλλονται τα αναγκαστικά μέτρα. Ωστόσο, η εθνική δικαστική αρχή δεν επανεξετάζει την αναγκαιότητα διεξαγωγής της επιθεώρησης, ούτε ζητεί να της παρασχεθούν οι πληροφορίες του φακέλου του Συμβουλίου Εξυγίανσης. Η νομιμότητα της απόφασης του Συμβουλίου Εξυγίανσης υπόκειται αποκλειστικά σε επανεξέταση από το Δικαστήριο.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 6
Ποινές
Άρθρο 38
Πρόστιμα
1. Εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης διαπιστώσει ότι οντότητα αναφερόμενη στο άρθρο 2 έχει διαπράξει εκ προθέσεως ή εξ αμελείας μια από τις παραβάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2, το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει απόφαση για την επιβολή προστίμου σύμφωνα με την παράγραφο 3.
Παράβαση από τέτοια οντότητα θεωρείται ότι έχει διαπραχθεί εκ προθέσεως εάν δεν υπάρχουν αντικειμενικοί παράγοντες που να αποδεικνύουν ότι η οντότητα ή το διοικητικό όργανο ή τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη της ενήργησαν εσκεμμένως προκειμένου να διαπράξουν την παράβαση.
2. Τα πρόστιμα επιβάλλονται σε οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2 για τις ακόλουθες παραβάσεις:
α)
όταν δεν παρέχουν τις πληροφορίες που ζητούνται σύμφωνα με το άρθρο 34·
β)
όταν δεν υποβάλλονται σε γενική έρευνα σύμφωνα με το άρθρο 35 ή σε επιτόπια επιθεώρηση σύμφωνα με το άρθρο 36·
γ)
όταν δεν συμμορφώνονται με την απόφαση που τους απευθύνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 29.
3. Το βασικό ποσό των προστίμων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου είναι ποσοστό του συνολικού ετήσιου καθαρού ύψους του κύκλου εργασιών της επιχείρησης κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος, συμπεριλαμβανομένων των ακαθάριστων εσόδων τα οποία αποτελούνται από εισπρακτέους τόκους και εξομοιούμενα έσοδα, έσοδα από μετοχές και άλλους τίτλους μεταβλητής ή σταθερής απόδοσης, και προμήθειες ή τέλη που εισπράττονται σύμφωνα με το άρθρο 316 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ή, στα κράτη μέλη που δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ, η αντίστοιχη αξία στο εθνικό νόμισμα στις 19 Αυγούστου 2014, και βρίσκεται εντός των παρακάτω ορίων:
α)
για τις παραβάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχεία α) και β), το βασικό ποσό ανέρχεται τουλάχιστον στο 0,05 % και δεν υπερβαίνει το 0,15 %·
β)
για τις παραβάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ), το βασικό ποσό ανέρχεται τουλάχιστον στο 0,25 % και δεν υπερβαίνει το 0,5 %.
Για να αποφασιστεί εάν το βασικό ποσό των προστίμων θα πρέπει να οριστεί στο κατώτερο όριο, στην ενδιάμεση τιμή ή στο ανώτερο όριο που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη τον ετήσιο κύκλο εργασιών της συγκεκριμένης οντότητας κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος. Το βασικό ποσό ανέρχεται στο κατώτατο όριο για οντότητες με ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο του 1 000 000 000 EUR, στην ενδιάμεση τιμή για οντότητες με ετήσιο κύκλο εργασιών μεταξύ 1 000 000 000 EUR και 5 000 000 000 EUR και στο ανώτατο όριο για οντότητες με ετήσιο κύκλο εργασιών άνω των 5 000 000 000 EUR.
4. Τα βασικά ποσά που προβλέπονται στην παράγραφο 3 προσαρμόζονται, αν είναι απαραίτητο, λαμβάνοντας υπόψη τους επιβαρυντικούς ή ελαφρυντικούς παράγοντες που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6, σύμφωνα με τους σχετικούς συντελεστές που αναφέρονται στην παράγραφο 9.
Οι σχετικοί ελαφρυντικοί συντελεστές εφαρμόζονται έκαστος με τη σειρά του στο βασικό ποσό. Εάν εφαρμόζονται περισσότεροι του ενός ελαφρυντικοί συντελεστές, η διαφορά ανάμεσα στο βασικό ποσό και το ποσό που απορρέει από την εφαρμογή εκάστου επιμέρους ελαφρυντικού συντελεστή αφαιρείται από το βασικό ποσό.
Οι σχετικοί επιβαρυντικοί συντελεστές εφαρμόζονται έκαστος με τη σειρά του στο βασικό ποσό. Εάν εφαρμόζονται περισσότεροι του ενός επιβαρυντικοί συντελεστές, η διαφορά ανάμεσα στο βασικό ποσό και το ποσό που προκύπτει από την εφαρμογή εκάστου επιμέρους επιβαρυντικού συντελεστή προστίθεται στο βασικό ποσό.
5. Όσον αφορά τα πρόστιμα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, εφαρμόζονται οι παρακάτω επιβαρυντικοί παράγοντες:
α)
η παράβαση έχει διαπραχθεί εκ προθέσεως·
β)
η παράβαση έχει διαπραχθεί κατ' επανάληψη·
γ)
η παράβαση έχει διαπραχθεί για διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών·
δ)
η παράβαση έχει αποκαλύψει συστημικές αδυναμίες στην οργάνωση της οντότητας, ιδιαίτερα στις διαδικασίες, τα συστήματά διαχείρισης ή τους εσωτερικούς ελέγχους της·
ε)
δεν έχουν ληφθεί διορθωτικά μέτρα μετά τον εντοπισμό της παράβασης·
στ)
τα ανώτατα διοικητικά στελέχη δεν έχουν συνεργαστεί με το Συμβούλιο Εξυγίανσης στη διεξαγωγή των ερευνών του.
6. Όσον αφορά τα πρόστιμα της παραγράφου 1, εφαρμόζονται οι παρακάτω ελαφρυντικοί παράγοντες:
α)
η παράβαση έχει διαπραχθεί για διάστημα μικρότερο των 10 εργάσιμων ημερών·
β)
τα ανώτατα διοικητικά στελέχη της οντότητας μπορούν να αποδείξουν ότι έχουν λάβει όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την αποφυγή της παράβασης·
γ)
η οντότητα έχει ενημερώσει το Συμβούλιο Εξυγίανσης σχετικά με την παράβαση με ταχύτητα, αποτελεσματικότητα και πληρότητα·
δ)
η οντότητα έχει λάβει εθελοντικά μέτρα ώστε να εξασφαλιστεί ότι παρόμοια παραβίαση δεν θα μπορεί να διαπραχθεί στο μέλλον.
7. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 έως 6, τα πρόστιμα που επιβάλλονται δεν υπερβαίνουν το 1 % του ετήσιου κύκλου εργασιών της οντότητας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, όταν η οντότητα έχει άμεσο ή έμμεσο οικονομικό όφελος από την εν λόγω παράβαση και όταν μπορούν να προσδιοριστούν τα κέρδη που αποκτήθηκαν ή οι ζημίες που αποφεύχθηκαν λόγω της παράβασης, το πρόστιμο είναι τουλάχιστον ίσο προς το εν λόγω οικονομικό όφελος.
Όταν η πράξη ή παράλειψη οντότητας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 συνιστά περισσότερες από μία εκ των παραβάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, επιβάλλεται μόνο το ανώτερο πρόστιμο που υπολογίζεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο και αφορά μία εκ των εν λόγω παραβάσεων.
8. Στις περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από την παράγραφο 2, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να συστήσει στις εθνικές αρχές αξιολόγησης να λάβουν μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν την επιβολή κατάλληλων ποινών σύμφωνα με τα άρθρα 110 έως 114 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, καθώς και σύμφωνα με τυχόν σχετικές εθνικές νομοθετικές διατάξεις.
9. Κατά τον υπολογισμό των προστίμων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εφαρμόζει τους παρακάτω συντελεστές προσαρμογής σε σχέση με τους επιβαρυντικούς παράγοντες:
α)
εάν η παράβαση έχει διαπραχθεί κατ' επανάληψη, για κάθε φορά που έχει επαναληφθεί, εφαρμόζεται πρόσθετος συντελεστής 1,1·
β)
εάν η παράβαση έχει διαπραχθεί για διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών, εφαρμόζεται συντελεστής 1,5·
γ)
εάν η παράβαση έχει αποκαλύψει συστημικές αδυναμίες στην οργάνωση της οντότητας, ιδιαίτερα στις διαδικασίες, τα συστήματα διαχείρισης ή τους εσωτερικούς ελέγχους της, εφαρμόζεται συντελεστής 2,2·
δ)
εάν η παράβαση έχει διαπραχθεί εκ προθέσεως, εφαρμόζεται συντελεστής 2·
ε)
εάν δεν έχουν ληφθεί διορθωτικά μέτρα μετά τον εντοπισμό της παράβασης, εφαρμόζεται συντελεστής 1,7·
στ)
εάν τα ανώτατα διοικητικά στελέχη της οντότητας δεν έχουν συνεργαστεί με το Συμβούλιο Εξυγίανσης στη διεξαγωγή των ερευνών του, εφαρμόζεται συντελεστής 1,5.
Κατά τον υπολογισμό των προστίμων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εφαρμόζει τους παρακάτω συντελεστές προσαρμογής σε σχέση με τους ελαφρυντικούς παράγοντες:
α)
εάν η παράβαση διεπράχθη για διάστημα μικρότερο των 10 εργάσιμων ημερών, εφαρμόζεται συντελεστής 0,9·
β)
εάν τα ανώτατα διοικητικά στελέχη της οντότητας μπορούν να αποδείξουν ότι έχουν λάβει όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την αποφυγή της παράβασης, εφαρμόζεται συντελεστής 0,7·
γ)
εάν η οντότητα έχει ενημερώσει το Συμβούλιο Εξυγίανσης σχετικά με την παράβαση με ταχύτητα, αποτελεσματικότητα και πληρότητα, εφαρμόζεται συντελεστής 0,4·
δ)
εάν η οντότητα έχει λάβει εθελοντικά μέτρα ώστε να εξασφαλιστεί ότι παρόμοια παραβίαση δεν θα μπορεί να διαπραχθεί στο μέλλον, εφαρμόζεται συντελεστής 0,6.
Άρθρο 39
Περιοδικές χρηματικές ποινές
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης επιβάλλει με απόφασή του περιοδική χρηματική ποινή όσον αφορά οντότητα που αναφέρεται στο άρθρο 2 προκειμένου να υποχρεώσει:
α)
την εν λόγω οντότητα να συμμορφωθεί με απόφαση που εκδόθηκε βάσει του άρθρου 34·
β)
πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 να παράσχει πλήρεις πληροφορίες οι οποίες έχουν απαιτηθεί με απόφαση που εκδόθηκε σύμφωνα με το ίδιο άρθρο·
γ)
πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 1 να υποβληθεί σε έρευνα και ειδικότερα να παράσχει πλήρη αρχεία, δεδομένα, διαδικασίες ή οιοδήποτε άλλο απαιτούμενο υλικό, καθώς και να συμπληρώσει και να διορθώσει άλλες πληροφορίες που παρέχονται κατά τη διάρκεια έρευνας που έχει κινηθεί με απόφαση που εκδόθηκε σύμφωνα με το ίδιο άρθρο·
δ)
πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 36 παράγραφος 1 να υποβληθεί σε επιτόπια επιθεώρηση που έχει διαταχθεί με απόφαση που εκδόθηκε σύμφωνα με το ίδιο άρθρο.
2. Η περιοδική χρηματική ποινή είναι αποτελεσματική και αναλογική. Η περιοδική χρηματική ποινή επιβάλλεται σε καθημερινή βάση έως ότου η οντότητα που αναφέρεται στο άρθρο 2 ή το εμπλεκόμενο πρόσωπο συμμορφωθεί με τις σχετικές αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) έως δ) του παρόντος άρθρου.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, το ποσό της περιοδικής χρηματικής ποινής ανέρχεται στο 0,1 % του ημερήσιου κύκλου εργασιών κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος. Η περιοδική χρηματική ποινή υπολογίζεται από την ημερομηνία που ορίζεται στην απόφαση με την οποία αυτή επιβάλλεται.
4. Η περιοδική χρηματική ποινή επιβάλλεται για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες μετά την κοινοποίηση της απόφασης του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
Άρθρο 40
Ακρόαση των προσώπων τα οποία αφορά η διαδικασία
1. Πριν τη λήψη οιασδήποτε απόφασης επιβολής προστίμου και/ή περιοδικής χρηματικής ποινής δυνάμει του άρθρου 38 ή 39, το Συμβούλιο Εξυγίανσης παρέχει τη δυνατότητα ακρόασης σχετικά με τα πορίσματά του στα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία αφορά η διαδικασία. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θεμελιώνει τις αποφάσεις του μόνο επί πορισμάτων για τα οποία δόθηκε η δυνατότητα σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία αφορά η διαδικασία να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους.
2. Κατά τη διαδικασία διασφαλίζονται πλήρως τα δικαιώματα υπεράσπισης των φυσικών ή νομικών προσώπων τα οποία αφορά η διαδικασία. Τα πρόσωπα αυτά έχουν δικαίωμα πρόσβασης στον φάκελο του Συμβουλίου Εξυγίανσης, με την επιφύλαξη του έννομου συμφέροντος άλλων προσώπων για την προστασία του επιχειρηματικού απορρήτου τους. Το δικαίωμα πρόσβασης στον φάκελο δεν καλύπτει τις εμπιστευτικές πληροφορίες ή τα εσωτερικής χρήσης προπαρασκευαστικά έγγραφα του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
Άρθρο 41
Κοινοποίηση, φύση, επιβολή και κατανομή των προστίμων και των περιοδικών χρηματικών ποινών
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης δημοσιοποιεί τις αποφάσεις για την επιβολή ποινών που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 1 και στο άρθρο 39 παράγραφος 1, εκτός αν η εν λόγω κοινοποίηση θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την εξυγίανση της οικείας οντότητας. Η δημοσιοποίηση είναι ανώνυμη στις παρακάτω περιπτώσεις:
α)
όταν οι δημοσιοποιούμενες πληροφορίες περιλαμβάνουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και, μετά από υποχρεωτική προηγούμενη εκτίμηση, η δημοσιοποίηση των δεδομένων αυτών κρίνεται δυσανάλογη·
β)
όταν η δημοσιοποίηση θα έθετε σε κίνδυνο τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή διεξαγόμενη ποινική έρευνα·
γ)
όταν η δημοσιοποίηση θα προξενούσε, στον βαθμό που μπορεί αυτό να προσδιοριστεί, δυσανάλογη ζημία στα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που εμπλέκονται στη διαδικασία.
Εναλλακτικά, στις περιπτώσεις αυτές, η δημοσιοποίηση των σχετικών δεδομένων μπορεί να αναβληθεί για εύλογο χρονικό διάστημα, εφόσον μπορεί να προβλεφθεί ότι οι λόγοι της ανώνυμης δημοσιοποίησης θα εκλείψουν εντός αυτού του χρονικού διαστήματος.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενημερώνει την ΕΑΤ σχετικά με όλα τα πρόστιμα και τις χρηματικές ποινές που αυτό επιβάλλει δυνάμει των άρθρων 38 και 39 και παρέχει πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση των προσφυγών και τα αποτελέσματά τους.
2. Τα πρόστιμα και οι περιοδικές χρηματικές ποινές που επιβάλλονται σύμφωνα με τα άρθρα 38 και 39 είναι διοικητικής φύσης.
3. Τα πρόστιμα και οι περιοδικές χρηματικές ποινές που επιβάλλονται σύμφωνα με τα άρθρα 38 και 39 είναι εκτελεστά.
Η αναγκαστική εκτέλεση διέπεται από τους εφαρμοστέους διαδικαστικούς κανόνες που ισχύουν στο συμμετέχον κράτος μέλος όπου λαμβάνει χώρα η εκτέλεση. Ο εκτελεστήριος τύπος προσάπτεται στην απόφαση, χωρίς καμία άλλη διατύπωση πέραν της επαλήθευσης της γνησιότητας της απόφασης, από την αρχή που ορίζει η κυβέρνηση εκάστου συμμετέχοντος κράτους μέλους για τον σκοπό αυτό και την οποία γνωστοποιεί στο Συμβούλιο Εξυγίανσης και στο Δικαστήριο.
Όταν οι εν λόγω τυπικές διαδικασίες έχουν ολοκληρωθεί κατόπιν αίτησης του ενδιαφερομένου, αυτός δύναται να προχωρήσει στην αναγκαστική εκτέλεση σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, αποτεινόμενος απευθείας στον αρμόδιο φορέα.
Η αναγκαστική εκτέλεση αναστέλλεται μόνο με απόφαση του Δικαστηρίου. Ωστόσο, τα δικαστήρια του οικείου συμμετέχοντος κράτους μέλους έχουν δικαιοδοσία επί καταγγελιών για παράτυπη εκτέλεση της απόφασης.
4. Τα ποσά των προστίμων και των περιοδικών χρηματικών ποινών διατίθενται στο Ταμείο.
ΜΕΡΟΣ III
ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
ΤΙΤΛΟΣ I
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ
Άρθρο 42
Νομικό καθεστώς
1. Ιδρύεται Συμβούλιο Εξυγίανσης. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης είναι οργανισμός της Ένωσης με ειδική δομή αντίστοιχη με τα καθήκοντά του. Διαθέτει νομική προσωπικότητα.
2. Σε κάθε κράτος μέλος το Συμβούλιο Εξυγίανσης διαθέτει την ευρύτερη νομική ικανότητα που αναγνωρίζεται σε νομικά πρόσωπα με βάση την εθνική νομοθεσία. Μπορεί, ειδικότερα, να αποκτά ή να διαθέτει κινητή και ακίνητη περιουσία και να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου.
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκπροσωπείται από τον πρόεδρό του.
Άρθρο 43
Σύνθεση
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης απαρτίζεται από:
α)
τον πρόεδρο που διορίζεται κατά το άρθρο 56·
β)
τέσσερα ακόμη μέλη πλήρους απασχόλησης που διορίζονται κατά το άρθρο 56·
γ)
ένα μέλος που διορίζεται από κάθε συμμετέχον κράτος μέλος, το οποίο εκπροσωπεί τις εθνικές του αρχές εξυγίανσης.
2. Κάθε μέλος, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου, διαθέτει μία ψήφο.
3. Η Επιτροπή και η ΕΚΤ ορίζουν η καθεμία έναν εκπρόσωπο που έχει δικαίωμα συμμετοχής στις συνεδριάσεις των εκτελεστικών συνόδων και των συνόδων ολομέλειας ως μόνιμος παρατηρητής.
Οι εκπρόσωποι της Επιτροπής και της ΕΚΤ έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις συζητήσεις και έχουν πρόσβαση σε όλα τα έγγραφα.
4. Σε περίπτωση που σε ένα συμμετέχον κράτος μέλος υπάρχουν περισσότερες από μία εθνικές αρχές εξυγίανσης, επιτρέπεται η συμμετοχή δεύτερου εκπροσώπου ως παρατηρητή χωρίς δικαιώματα ψήφου.
5. Η διοικητική και διαχειριστική δομή του Συμβουλίου Εξυγίανσης περιλαμβάνει:
α)
σύνοδο ολομέλειας του Συμβουλίου Εξυγίανσης, η οποία εκτελεί τα καθήκοντα που προβλέπονται στο άρθρο 50·
β)
εκτελεστική σύνοδο του Συμβουλίου Εξυγίανσης, η οποία εκτελεί τα καθήκοντα που προβλέπονται στο άρθρο 54·
γ)
πρόεδρο, ο οποίος εκτελεί τα καθήκοντα που προβλέπονται στο άρθρο 56·
δ)
γραμματεία, η οποία παρέχει την αναγκαία διοικητική και τεχνική υποστήριξη κατά την εκτέλεση όλων καθηκόντων που ανατίθενται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης.
Άρθρο 44
Συμμόρφωση με το ενωσιακό δίκαιο
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενεργεί σε συμμόρφωση με το ενωσιακό δίκαιο, και ιδίως με τις αποφάσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής που εκδίδονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 45
Υποχρέωση λογοδοσίας
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης λογοδοτεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 8.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης υποβάλλει ετήσια έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στα εθνικά κοινοβούλια των συμμετεχόντων κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 46, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στο Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο σχετικά με την εκτέλεση των καθηκόντων που του ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό. Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου, η εν λόγω έκθεση δημοσιεύεται στον ιστότοπο του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
3. Ο πρόεδρος παρουσιάζει δημοσίως την εν λόγω έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
4. Κατόπιν αιτήσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο πρόεδρος συμμετέχει σε ακρόαση της αρμόδιας επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την εκτέλεση των καθηκόντων εξυγίανσης από το Συμβούλιο Εξυγίανσης. Πραγματοποιείται ακρόαση τουλάχιστον ετησίως.
5. Ο πρόεδρος μπορεί να διατυπώσει την άποψή του ενώπιον του Συμβουλίου, κατόπιν αιτήσεως του τελευταίου, όσον αφορά την εκτέλεση των καθηκόντων εξυγίανσης από το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
6. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης απαντά προφορικώς ή γραπτώς στις ερωτήσεις που του απευθύνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο, σύμφωνα με τις δικές του διαδικασίες και οπωσδήποτε εντός πέντε εβδομάδων από την παραλαβή της ερώτησης.
7. Κατόπιν αιτήσεως, ο πρόεδρος πραγματοποιεί, κεκλεισμένων των θυρών, εμπιστευτικές προφορικές συζητήσεις με τον πρόεδρο και τους αντιπροέδρους της αρμόδιας επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εάν οι εν λόγω συζητήσεις απαιτούνται για την άσκηση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βάσει της ΣΛΕΕ. Μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου Εξυγίανσης συνάπτεται συμφωνία για τις λεπτομέρειες της διοργάνωσης των συζητήσεων αυτών, ώστε να εξασφαλίζεται πλήρως η εμπιστευτικότητα σύμφωνα με τις υποχρεώσεις εμπιστευτικότητας που επιβάλλονται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης από τον παρόντα κανονισμό και στις περιπτώσεις που αυτό ενεργεί ως εθνική αρχή εξυγίανσης δυνάμει της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.
8. Κατά τη διάρκεια ερευνών από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης συνεργάζεται με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με την επιφύλαξη της ΣΛΕΕ και των κανονισμών που αναφέρονται στο άρθρο 226 αυτής. Εντός έξι μηνών από τον διορισμό του προέδρου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνάπτουν τους κατάλληλους διακανονισμούς σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες που αφορούν την άσκηση της δημοκρατικής λογοδοσίας και της εποπτείας κατά την άσκηση των καθηκόντων που ανατίθενται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης με τον παρόντα κανονισμό. Με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 226 ΣΛΕΕ, οι διακανονισμοί αυτοί καλύπτουν, μεταξύ άλλων, την πρόσβαση στις πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων σχετικά με τον χειρισμό και την προστασία διαβαθμισμένων πληροφοριών ή άλλων πληροφοριών εμπιστευτικού χαρακτήρα, τη συνεργασία σε ακροάσεις, όπως αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού, προφορικές συζητήσεις εμπιστευτικού χαρακτήρα, εκθέσεις, απαντήσεις σε ερωτήσεις, έρευνες, καθώς και την ενημέρωση για τη διαδικασία επιλογής του προέδρου, του αντιπροέδρου και των τεσσάρων μελών που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 46
Εθνικά κοινοβούλια
1. Λόγω των ειδικών καθηκόντων που ανατίθενται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης δυνάμει του παρόντος κανονισμού, τα εθνικά κοινοβούλια των συμμετεχόντων κρατών μελών, με δικές τους διαδικασίες, μπορούν να ζητούν από το Συμβούλιο Εξυγίανσης να απαντήσει και το Συμβούλιο Εξυγίανσης είναι υποχρεωμένο να χορηγήσει γραπτή απάντηση σε τυχόν παρατηρήσεις ή ερωτήματα που του υποβάλλουν σχετικά με τα καθήκοντα που ανατίθενται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης με τον παρόντα κανονισμό.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, όταν υποβάλλει την έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 45 παράγραφος 2, ταυτοχρόνως διαβιβάζει άμεσα την εν λόγω έκθεση στα εθνικά κοινοβούλια των συμμετεχόντων κρατών μελών. Τα εθνικά κοινοβούλια μπορούν να απευθύνουν στο Συμβούλιο Εξυγίανσης τις αιτιολογημένες παρατηρήσεις τους όσον αφορά την εν λόγω έκθεση. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης απαντά προφορικώς ή γραπτώς στις τυχόν παρατηρήσεις ή ερωτήσεις που του απευθύνονται από τα εθνικά κοινοβούλια των συμμετεχόντων κρατών μελών, σύμφωνα με τις δικές του διαδικασίες.
3. Το εθνικό κοινοβούλιο ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους μπορεί να καλέσει τον πρόεδρο να συμμετάσχει σε ανταλλαγή απόψεων με αντικείμενο την εξυγίανση των οντοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 στο εν λόγω κράτος μέλος από κοινού με εκπρόσωπο της εθνικής αρχής εξυγίανσης. Ο πρόεδρος υποχρεούται να δεχθεί την πρόσκληση αυτή.
4. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την υποχρέωση λογοδοσίας των εθνικών αρχών εξυγίανσης ενώπιον των εθνικών κοινοβουλίων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο για την εκτέλεση καθηκόντων που δεν ανατίθενται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο ή την Επιτροπή με τον παρόντα κανονισμό και για την άσκηση των δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται από αυτές σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3.
Άρθρο 47
Ανεξαρτησία
1. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που τους ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, το Συμβούλιο Εξυγίανσης και οι εθνικές αρχές εξυγίανσης ενεργούν ανεξάρτητα και σύμφωνα με το γενικό συμφέρον.
2. Ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης, του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Ενεργούν ανεξάρτητα και αντικειμενικά προς το συμφέρον της Ένωσης συνολικά και δεν επιτρέπεται να ζητούν ούτε να δέχονται οδηγίες από τα θεσμικά όργανα ή οργανισμούς της Ένωσης, από την κυβέρνηση οποιουδήποτε κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα.
Στις συζητήσεις και τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο του Συμβουλίου Εξυγίανσης εκφράζουν τη γνώμη τους και ψηφίζουν ανεξάρτητα.
3. Ούτε τα κράτη μέλη, τα θεσμικά όργανα ή οι οργανισμοί της Ένωσης ούτε κανένας άλλος δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας επιδιώκουν να επηρεάσουν τον πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο ή τα μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
4. Σύμφωνα με τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων που θεσπίζεται με τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 259/68 του Συμβουλίου (19) (κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης) και μνημονεύεται στο άρθρο 87 παράγραφος 6, ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β), μετά την έξοδό τους από την υπηρεσία, εξακολουθούν να δεσμεύονται από την υποχρέωση να συμπεριφέρονται με ακεραιότητα και διακριτικότητα σε σχέση με την αποδοχή ορισμένων θέσεων ή ευεργετημάτων.
Άρθρο 48
Έδρα
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης έχει την έδρα του στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο.
TIΤΛΟΣ II
ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ
Άρθρο 49
Συμμετοχή στις συνόδους ολομέλειας
Όλα τα μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 συμμετέχουν στις συνόδους της ολομέλειας.
Άρθρο 50
Καθήκοντα
1. Κατά τη σύνοδο ολομέλειας, το Συμβούλιο Εξυγίανσης:
α)
εγκρίνει, έως τις 30 Νοεμβρίου κάθε έτους, το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας του για το επόμενο έτος, με βάση σχέδιο που υποβάλλει ο πρόεδρος και το διαβιβάζει προς ενημέρωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στην ΕΚΤ·
β)
εγκρίνει και παρακολουθεί τον ετήσιο προϋπολογισμό του Συμβουλίου Εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 61 παράγραφος 2, εγκρίνει τους τελικούς λογαριασμούς του Συμβουλίου Εξυγίανσης και χορηγεί απαλλαγή στον πρόεδρο σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφοι 4 και 8·
γ)
με την επιφύλαξη της διαδικασίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1α αποφασίζει σχετικά με τη χρήση του Ταμείου, εάν η στήριξη από το Ταμείο η οποία απαιτείται στη συγκεκριμένη δράση εξυγίανσης υπερβαίνει το όριο των 5 000 000 000 EUR για το οποίο η στάθμιση της στήριξης ρευστότητας ισούται με 0,5·
δ)
εάν η καθαρή σωρευτική χρήση του Ταμείου κατά το αμέσως προηγούμενο 12μηνο έχει φτάσει το όριο των 5 000 000 000 EUR, αξιολογεί την εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης, ιδίως της χρήσης του Ταμείου, και παράσχει καθοδήγηση την οποία η εκτελεστική σύνοδος ακολουθεί κατά τις επόμενες αποφάσεις εξυγίανσης, ιδίως, διαφοροποιώντας, εφόσον ενδείκνυται, τη ρευστότητα από άλλες μορφές στήριξης·
ε)
αποφασίζει σχετικά με την ανάγκη για συγκέντρωση έκτακτων εκ των υστέρων εισφορών σύμφωνα με το άρθρο 71, σχετικά με τον εκούσιο δανεισμό μεταξύ χρηματοδοτικών ρυθμίσεων σύμφωνα με το άρθρο 72, σχετικά με τα εναλλακτικά μέσα χρηματοδότησης σύμφωνα με τα άρθρα 73 και 74, και σχετικά με την αλληλέγγυα χρήση των εθνικών χρηματοδοτικών ρυθμίσεων σύμφωνα με το άρθρο 78, που περιλαμβάνουν στήριξη από το Ταμείο η οποία υπερβαίνει το όριο που αναφέρεται στο στοιχείο γ) της παρούσας παραγράφου·
στ)
αποφασίζει σχετικά με τις επενδύσεις σύμφωνα με το άρθρο 75·
ζ)
εγκρίνει την ετήσια έκθεση πεπραγμένων σχετικά με τις δραστηριότητες του Συμβουλίου Εξυγίανσης που αναφέρεται στο άρθρο 45, η οποία περιέχει λεπτομερείς εξηγήσεις για την εκτέλεση του προϋπολογισμού·
η)
θεσπίζει τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 64·
θ)
εγκρίνει στρατηγική για την καταπολέμηση της απάτης, ανάλογη προς τους κινδύνους απάτης, λαμβάνοντας υπόψη το κόστος και τα οφέλη των μέτρων που θα εφαρμοστούν·
ι)
θεσπίζει κανόνες για την πρόληψη και τη διαχείριση συγκρούσεων συμφερόντων στις οποίες εμπλέκονται τα μέλη του·
ια)
εγκρίνει τον εσωτερικό κανονισμό του, καθώς και εκείνον που εφαρμόζεται για το Συμβούλιο Εξυγίανσης στην εκτελεστική συνοδό του·
ιβ)
σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, ασκεί, όσον αφορά το προσωπικό του Συμβουλίου Εξυγίανσης, τις εξουσίες οι οποίες ανατίθενται στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, δυνάμει του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων και στην αρμόδια για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεως αρχή, δυνάμει του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως θεσπίζεται με τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 259/68 του Συμβουλίου (καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό), (εξουσίες της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής)·
ιγ)
εκδίδει κατάλληλους εκτελεστικούς κανόνες για την εφαρμογή του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό, σύμφωνα με το άρθρο 110 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων·
ιδ)
διορίζει υπόλογο, δυνάμει του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό, ο οποίος λειτουργεί υπό καθεστώς ανεξαρτησίας κατά την άσκηση των καθηκόντων του·
ιε)
μεριμνά για τη δέουσα συνέχεια στα πορίσματα και στις συστάσεις που προκύπτουν από τις διάφορες εσωτερικές ή εξωτερικές εκθέσεις ελέγχου και αξιολογήσεις, καθώς και από τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF)·
ιστ)
λαμβάνει όλες τις αποφάσεις σχετικά με τη δημιουργία και, εφόσον χρειάζεται, την τροποποίηση των εσωτερικών δομών του Συμβουλίου Εξυγίανσης·
ιζ)
εγκρίνει το πλαίσιο που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 1 για την οργάνωση των πρακτικών λεπτομερειών για τη συνεργασία με τις εθνικές αρχές εξυγίανσης.
2. Η σύνοδος ολομέλειας του Συμβουλίου Εξυγίανσης, όταν λαμβάνει αποφάσεις, ενεργεί σύμφωνα με τους στόχους των άρθρων 6 και 14.
Για τους σκοπούς του στοιχείου γ) της παραγράφου 1, το σχέδιο εξυγίανσης που καταρτίζει ο πρόεδρος λογίζεται ως εγκριθέν, εκτός και εάν, εντός τριών ωρών από την υποβολή του σχεδίου από την εκτελεστική σύνοδο στη σύνοδο ολομέλειας, τουλάχιστον ένα μέλος της συνόδου ολομέλειας συγκαλέσει συνεδρίαση της συνόδου ολομέλειας. Στην τελευταία περίπτωση λαμβάνεται απόφαση σχετικά με το σχέδιο εξυγίανσης από τη σύνοδο ολομέλειας.
3. Κατά τη σύνοδο ολομέλειας, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκδίδει, σύμφωνα με το άρθρο 110 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων, απόφαση, βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων και του άρθρου 6 του καθεστώτος λοιπού προσωπικού, με την οποία αναθέτει στον πρόεδρο τις σχετικές εξουσίες της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής και καθορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η ανάθεση εξουσιών μπορεί να ανασταλεί. Ο πρόεδρος έχει το δικαίωμα να μεταβιβάζει περαιτέρω τις εξουσίες αυτές.
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης στη σύνοδο ολομέλειας μπορεί, όταν το επιβάλλουν εξαιρετικές περιστάσεις, να αποφασίσει να αναστείλει προσωρινά την ανάθεση στον πρόεδρο των εξουσιών της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής και οποιαδήποτε περαιτέρω μεταβίβαση εξουσιών και να τις ασκεί το ίδιο ή να τις αναθέσει σε ένα από τα μέλη του ή σε άλλο μέλος του προσωπικού πλην του προέδρου.
Άρθρο 51
Συνεδρίαση της συνόδου ολομέλειας του Συμβουλίου Εξυγίανσης
1. Ο πρόεδρος συγκαλεί συνεδριάσεις της συνόδου ολομέλειας του Συμβουλίου Εξυγίανσης και προεδρεύει των συνεδριάσεων αυτών σύμφωνα με το άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχείο α).
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης πραγματοποιεί ετησίως τουλάχιστον δύο τακτικές συνεδριάσεις της συνόδου ολομελείας. Επιπλέον, συνέρχεται με πρωτοβουλία του προέδρου ή εφόσον το ζητήσει το ένα τρίτο των μελών του. Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής δύναται να ζητήσει από τον πρόεδρο να συγκαλέσει συνεδρίαση της συνόδου ολομέλειας του Συμβουλίου Εξυγίανσης. Ο πρόεδρος, σε περίπτωση που δεν συγκαλέσει εγκαίρως συνεδρίαση, εκθέτει γραπτώς τους σχετικούς λόγους.
3. Κατά περίπτωση, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να προσκαλεί παρατηρητές, πέραν εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 3, να συμμετέχουν στις συνεδριάσεις της συνόδου ολομέλειάς του σε βάσηad hoc, συμπεριλαμβανομένου ενός εκπροσώπου της ΕΑΤ.
4. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης παρέχει υπηρεσίες γραμματείας στη σύνοδο ολομέλειας του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
Άρθρο 52
Γενικές διατάξεις σχετικά με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, στη σύνοδο ολομέλειας, λαμβάνει τις αποφάσεις του με απλή πλειοψηφία των μελών του, εκτός εάν προβλέπεται άλλως στον παρόντα κανονισμό. Κάθε ψηφίζον μέλος διαθέτει μία ψήφο. Σε περίπτωση ισοψηφίας, υπερισχύει η ψήφος του προέδρου.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 50 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ), καθώς και εκείνες που σχετίζονται με την αλληλέγγυα χρήση των εθνικών χρηματοδοτικών ρυθμίσεων σύμφωνα με το άρθρο 78, οι οποίες αφορούν χρήση χρηματοδοτικών μέσων που δεν υπερβαίνουν όσα είναι διαθέσιμα στο Ταμείο, λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία των μελών του Συμβουλίου Εξυγίανσης, και αντιπροσωπεύουν το 30 % των εισφορών. Κάθε ψηφίζον μέλος διαθέτει μία ψήφο. Σε περίπτωση ισοψηφίας, υπερισχύει η ψήφος του προέδρου.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, οι αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 50 παράγραφος 1 και συνεπάγονται τη συγκέντρωση εκ των υστέρων εισφορών κατά το άρθρο 71, σχετικά με τον εκούσιο δανεισμό μεταξύ χρηματοδοτικών ρυθμίσεων σύμφωνα με το άρθρο 72, τα εναλλακτικά μέσα χρηματοδότησης σύμφωνα με το άρθρο 73 και το άρθρο 74, καθώς και την αλληλέγγυα χρήση των εθνικών χρηματοδοτικών ρυθμίσεων σύμφωνα με το άρθρο 78, εφόσον αφορούν τη χρήση χρηματοδοτικών μέσων πέραν των διαθέσιμων στο Ταμείο, λαμβάνονται με πλειοψηφία των δύο τρίτων των μελών του Συμβουλίου Εξυγίανσης, που αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 50 % των εισφορών, κατά τη διάρκεια της οκταετούς μεταβατικής περιόδου έως την πλήρη αμοιβαιοποίηση του Ταμείου, και στη συνέχεια λαμβάνονται με πλειοψηφία των δύο τρίτων των μελών του Συμβουλίου Εξυγίανσης, που αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 30 % των εισφορών. Κάθε ψηφίζον μέλος διαθέτει μία ψήφο. Σε περίπτωση ισοψηφίας, υπερισχύει η ψήφος του προέδρου.
4. Το Συμβούλιο εγκρίνει και δημοσιοποιεί τον εσωτερικό κανονισμό του. Ο εσωτερικός κανονισμός καθορίζει τις λεπτομερέστερες ρυθμίσεις για τις ψηφοφορίες, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένα μέλος μπορεί να ενεργεί για λογαριασμό άλλου, καθώς και τους κανόνες περί απαρτίας, κατά περίπτωση.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ
Άρθρο 53
Συμμετοχή στις εκτελεστικές συνόδους
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης στην εκτελεστική σύνοδό του αποτελείται από τον πρόεδρο και τα τέσσερα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β). Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, στην εκτελεστική σύνοδό του, συνέρχεται όσο συχνά κρίνεται αναγκαίο.
Οι συνεδριάσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης στην εκτελεστική σύνοδό του συγκαλούνται από τον πρόεδρο με δική του πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος οποιουδήποτε μέλους του και διεξάγονται υπό την προεδρία του προέδρου.
Κατά περίπτωση, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να προσκαλεί στην εκτελεστική συνοδό του παρατηρητές, πέραν εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 3, συμπεριλαμβανομένου ενός εκπροσώπου της ΕΑΤ, και προσκαλεί εθνικές αρχές εξυγίανσης μη συμμετεχόντων κρατών μελών, όταν συσκέπτεται για όμιλο που έχει θυγατρικές ή σημαντικά υποκαταστήματα στα εν λόγω μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, να συμμετάσχουν στις συνεδριάσεις του. Η συμμετοχή γίνεται σε βάση ad hoc.
2. Σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 4, τα μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο γ) συμμετέχουν στις εκτελεστικές συνόδους του Συμβουλίου.
3. Όταν το Συμβούλιο Εξυγίανσης συσκέπτεται για οντότητα αναφερόμενη στο άρθρο 2 ή για όμιλο οντοτήτων εγκατεστημένο σε ένα μόνο συμμετέχον κράτος μέλος, το μέλος που έχει διοριστεί από το εν λόγω κράτος μέλος συμμετέχει επίσης στις συσκέψεις και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και εφαρμόζονται οι κανόνες που ορίζονται στο άρθρο 55 παράγραφος 1.
4. Όταν το Συμβούλιο Εξυγίανσης συσκέπτεται για έναν διασυνοριακό όμιλο, το μέλος που έχει διοριστεί από το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου, καθώς και τα μέλη που έχουν διοριστεί από τα κράτη μέλη, στα οποία είναι εγκατεστημένη μια θυγατρική ή μια οντότητα που καλύπτεται από ενοποιημένη εποπτεία, συμμετέχουν επίσης στις συσκέψεις και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και εφαρμόζονται οι κανόνες που ορίζονται στο άρθρο 55 παράγραφος 2.
5. Τα μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) εξασφαλίζουν τη συνέπεια, καταλληλότητα και αναλογικότητα των αποφάσεων και δράσεων εξυγίανσης, ιδίως όσον αφορά τη χρήση του Ταμείου, οι οποίες συμφωνούνται στο πλαίσιο εκτελεστικών συνόδων του Συμβουλίου που πραγματοποιούνται με διαφορετική σύνθεση.
Άρθρο 54
Καθήκοντα
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, στην εκτελεστική σύνοδό του:
α)
προετοιμάζει όλες τις αποφάσεις που θεσπίζονται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης στη σύνοδο της ολομέλειάς του·
β)
λαμβάνει όλες τις αποφάσεις για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, εκτός εάν προβλέπεται άλλως στον παρόντα κανονισμό.
2. Στα καθήκοντα που εκτελεί το Συμβούλιο Εξυγίανσης δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου περιλαμβάνονται:
α)
η προετοιμασία, αξιολόγηση και έγκριση σχεδίων εξυγίανσης για οντότητες και ομίλους του άρθρου 7 παράγραφος 2, καθώς και για οντότητες και ομίλους του άρθρου 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) και παράγραφος 5, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή αυτών των παραγράφων, σύμφωνα με τα άρθρα 8, 10 και 11·
β)
η εφαρμογή απλουστευμένων υποχρεώσεων για ορισμένες οντότητες και ομίλους του άρθρου 7 παράγραφος 2, καθώς και για οντότητες και ομίλους του άρθρου 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) και παράγραφος 5, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή αυτών των παραγράφων, σύμφωνα με το άρθρο 11·
γ)
ο καθορισμός της ελάχιστης απαίτησης για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις που πρέπει να διατηρούν ανά πάσα στιγμή σύμφωνα με το άρθρο 12 οι οντότητες και οι όμιλοι του άρθρου 7 παράγραφος 2, καθώς και οι οντότητες και οι όμιλοι του άρθρου 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) και παράγραφος 5, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή αυτών των παραγράφων·
δ)
η παροχή στην Επιτροπή, το συντομότερο δυνατόν, σχεδίου εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 18 το οποίο θα συνοδεύεται από όλες τις σχετικές πληροφορίες που επιτρέπουν εγκαίρως στην Επιτροπή να αξιολογεί και να αποφασίζει ή, κατά περίπτωση, να προτείνει απόφαση στο Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 7·
ε)
η λήψη απόφασης σχετικά με το μέρος II του προϋπολογισμού του Συμβουλίου Εξυγίανσης για το Ταμείο, σύμφωνα με το άρθρο 60.
3. Εφόσον αυτό απαιτείται, σε επείγουσες περιπτώσεις, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, στην εκτελεστική του σύνοδο, μπορεί να λαμβάνει ορισμένες προσωρινές αποφάσεις εξ ονόματος του Συμβουλίου Εξυγίανσης στη σύνοδο ολομέλειας, ιδίως για θέματα διοικητικής διαχείρισης, μεταξύ άλλων και για θέματα προϋπολογισμού.
4. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, στην εκτελεστική σύνοδό του, ενημερώνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης στη σύνοδο ολομέλειάς του σχετικά με τις αποφάσεις που λαμβάνει σχετικά με την εξυγίανση.
Άρθρο 55
Λήψη αποφάσεων
1. Όταν συσκέπτονται για μεμονωμένη οντότητα ή για όμιλο εγκατεστημένο σε ένα μόνο συμμετέχον κράτος μέλος, εφόσον το σύνολο των μελών που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφοι 1 και 3 δεν είναι σε θέση να λάβει κοινή απόφαση με συναίνεση εντός της προθεσμίας που έχει ορίσει ο πρόεδρος, ο πρόεδρος και τα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) λαμβάνουν απόφαση με απλή πλειοψηφία.
2. Όταν συσκέπτονται για έναν διασυνοριακό όμιλο, εφόσον το σύνολο των μελών που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφοι 1 και 4 δεν είναι σε θέση να λάβει κοινή απόφαση με συναίνεση εντός της προθεσμίας που έχει ορίσει ο πρόεδρος, ο πρόεδρος και τα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) λαμβάνουν απόφαση με απλή πλειοψηφία.
3. Σε περίπτωση ισοψηφίας, υπερισχύει η ψήφος του προέδρου.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Άρθρο 56
Διορισμός και καθήκοντα
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης προεδρεύεται από πρόεδρο πλήρους απασχόλησης.
2. Ο πρόεδρος είναι επιφορτισμένος με τα εξής καθήκοντα:
α)
προετοιμασία των εργασιών του Συμβουλίου Εξυγίανσης, κατά τις συνόδους ολομέλειας και κατά τις εκτελεστικές συνόδους, καθώς και σύγκληση και διεξαγωγή των συνεδριάσεών του υπό την προεδρία του·
β)
όλα τα θέματα προσωπικού·
γ)
θέματα που αφορούν την τρέχουσα διαχείριση·
δ)
κατάρτιση σχεδίου προϋπολογισμού του Συμβουλίου Εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 61 παράγραφος 1 και εκτέλεση του προϋπολογισμού του Συμβουλίου Εξυγίανσης, σύμφωνα με το άρθρο 63·
ε)
διοίκηση του Συμβουλίου Εξυγίανσης·
στ)
υλοποίηση του ετήσιου προγράμματος εργασίας του Συμβουλίου εξυγίανσης·
ζ)
σύνταξη, ετησίως, σχεδίου της αναφερόμενης στο άρθρο 45 ετήσιας έκθεσης, το οποίο περιλαμβάνει μία ενότητα για τις δραστηριότητες εξυγίανσης του Συμβουλίου Εξυγίανσης και μία για τα οικονομικά και διοικητικά θέματα.
Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που ορίζονται στο παρόν άρθρο ο πρόεδρος επικουρείται από ειδικό προσωπικό.
3. Ο πρόεδρος επικουρείται από αντιπρόεδρο.
Ο αντιπρόεδρος ασκεί τα καθήκοντα του προέδρουκατά την απουσία του ή σε περίπτωση εύλογου κωλύματος, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
4. Ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) διορίζονται με κριτήριο τα προσόντα, τις ικανότητες, τις γνώσεις για τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά θέματα, καθώς και την πείρα σχετικά με την εποπτεία και ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα και σχετικά με την εξυγίανση των τραπεζών. Ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) επιλέγονται με βάση ανοικτή διαδικασία επιλογής που σέβεται τις αρχές τις ισόρροπης εκπροσώπησης των φύλων, της πείρας και των προσόντων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώνονται εγκαίρως και δεόντως σε κάθε στάδιο της διαδικασίας.
5. Η θητεία του προέδρου, του αντιπροέδρου και των μελών που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) διαρκεί πέντε έτη. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 6 του παρόντος άρθρου, η θητεία αυτή δεν μπορεί να ανανεωθεί.
Ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) δεν κατέχουν αξιώματα σε εθνικό, ενωσιακό ή διεθνές επίπεδο.
6. Μετά από ακρόαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης, στη σύνοδο ολομέλειάς του, η Επιτροπή διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πίνακα των επικρατέστερων υποψηφίων για τις θέσεις του προέδρου, του αντιπροέδρου και των μελών που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) και ενημερώνει το Συμβούλιο σχετικά με τον πίνακα αυτό.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, για τον διορισμό των πρώτων μελών του Συμβουλίου Εξυγίανσης μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή διαβιβάζει τον πίνακα των επικρατέστερων υποψηφίων χωρίς να έχει προηγηθεί ακρόαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
Η Επιτροπή υποβάλλει προς έγκριση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρόταση για τον διορισμό του προέδρου, του αντιπροέδρου και των μελών που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β). Μετά την έγκριση της πρότασης, το Συμβούλιο εκδίδει εκτελεστική απόφαση για το διορισμό του προέδρου, του αντιπροέδρου και των μελών που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β). Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.
7. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 5, η θητεία του πρώτου προέδρου που διορίζεται μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού είναι τριετής. Η θητεία αυτή μπορεί να ανανεωθεί μία φορά για διάστημα πέντε ετών. Ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους έως τον διορισμό των διαδόχων τους.
8. Ο πρόεδρος του οποίου η θητεία έχει παραταθεί δεν συμμετέχει σε άλλη διαδικασία επιλογής για την ίδια θέση στο τέλος της συνολικής περιόδου.
9. Εάν ο πρόεδρος ή ο αντιπρόεδρος ή κάποιο από τα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την άσκηση των καθηκόντων του ή εάν έχει κριθεί ένοχος σοβαρού παραπτώματος, το Συμβούλιο μπορεί, κατόπιν πρότασης της Επιτροπής που έχει εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να εκδώσει εκτελεστική απόφαση για την παύση του προέδρου από τα καθήκοντά του. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.
Για τους σκοπούς αυτούς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορεί να ενημερώνει την Επιτροπή ότι θεωρεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την απαλλαγή του προέδρου, του αντιπροέδρου ή των μελών που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) από τα καθήκοντά τους και η Επιτροπή ανταποκρίνεται στην ενημέρωση αυτή.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 57
Πόροι
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης αναλαμβάνει να διαθέσει τους αναγκαίους χρηματικούς και ανθρώπινους πόρους για την εκτέλεση των καθηκόντων που του ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό.
2. Η χρηματοδότηση του προϋπολογισμού του Συμβουλίου Εξυγίανσης ή των δράσεων εξυγίανσης αυτού δυνάμει του παρόντος κανονισμού δεν συνιστά σε καμία περίπτωση δημοσιονομική ευθύνη των κρατών μελών.
Άρθρο 58
Προϋπολογισμός
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης διαθέτει αυτόνομο προϋπολογισμό που δεν αποτελεί μέρος του προϋπολογισμού της Ένωσης. Για κάθε οικονομικό έτος, που αντιστοιχεί στο ημερολογιακό έτος, καταρτίζονται και εγγράφονται στον προϋπολογισμό του προβλέψεις για όλα τα έσοδα και τις δαπάνες του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
2. Ο προϋπολογισμός του Συμβουλίου Εξυγίανσης πρέπει να είναι ισοσκελισμένος ως προς τα έσοδα και τις δαπάνες.
3. Ο προϋπολογισμός απαρτίζεται από δύο μέρη: το μέρος I για τη διοίκηση του Συμβουλίου Εξυγίανσης και το μέρος II για το Ταμείο.
Άρθρο 59
Μέρος I του προϋπολογισμού για τη διοίκηση του Συμβουλίου Εξυγίανσης
1. Τα έσοδα του μέρους I του προϋπολογισμού προέρχονται από τις ετήσιες εισφορές που είναι αναγκαίες για την κάλυψη των ετήσιων εκτιμώμενων διοικητικών δαπανών.
2. Οι δαπάνες του μέρους I του προϋπολογισμού περιλαμβάνουν, τουλάχιστον, τις δαπάνες προσωπικού, τις αμοιβές, τις διοικητικές δαπάνες, τις δαπάνες υποδομής, τις δαπάνες επαγγελματικής επιμόρφωσης και τις λειτουργικές δαπάνες.
3. Το παρόν άρθρο δεν θίγει το δικαίωμα των εθνικών αρχών εξυγίανσης να επιβάλλουν τέλη σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, για τα είδη διοικητικών δαπανών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, περιλαμβανομένων των δαπανών που απορρέουν από τη συνεργασία τους με το Συμβούλιο Εξυγίανσης και την παροχή συνδρομής προς αυτό.
Άρθρο 60
Μέρος II του προϋπολογισμού για το Ταμείο
1. Τα έσοδα του μέρους II του προϋπολογισμού περιλαμβάνουν ιδίως τα ακόλουθα:
α)
εισφορές που καταβάλλονται από τα ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 67 παράγραφος 4 και τα άρθρα 69, 70 και 71·
β)
δάνεια που λαμβάνονται από άλλες χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1·
γ)
δάνεια που λαμβάνονται από χρηματοοικονομικά ιδρύματα ή άλλα τρίτα μέρη, σύμφωνα με το άρθρα 73 και 74·
δ)
αποδόσεις από τις πραγματοποιηθείσες επενδύσεις των ποσών που έχει στην κατοχή του το Ταμείο σύμφωνα με το άρθρο 75·
ε)
κάθε μέρος των δαπανών που προκύπτουν για τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 76 οι οποίες ανακτώνται κατά τη διαδικασία εξυγίανσης.
2. Οι δαπάνες του μέρους II του προϋπολογισμού περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
α)
δαπάνες για τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 76·
β)
επενδύσεις σύμφωνα με το άρθρο 75·
γ)
τόκους που καταβάλλονται για τα δάνεια που έχουν ληφθεί από άλλες χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1·
δ)
τόκους που καταβάλλονται για τα δάνεια που έχουν ληφθεί από χρηματοοικονομικά ιδρύματα ή άλλα τρίτα μέρη, σύμφωνα με τα άρθρα 73 και 74.
Άρθρο 61
Κατάρτιση και εκτέλεση του προϋπολογισμού
1. Έως τις 15 Φεβρουαρίου κάθε έτους, ο πρόεδρος καταρτίζει σχέδιο προϋπολογισμού του Συμβουλίου Εξυγίανσης, στο οποίο περιλαμβάνονται κατάσταση προβλέψεων των εσόδων και δαπανών του Συμβουλίου Εξυγίανσης για το επόμενο οικονομικό έτος και το οργανόγραμμα, και το υποβάλλει στο Συμβούλιο Εξυγίανσης προς έγκριση.
2. Έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους, το Συμβούλιο Εξυγίανσης στη σύνοδο της ολομέλειας προσαρμόζει, κατά περίπτωση, το σχέδιο που υπέβαλε ο πρόεδρος και εγκρίνει τον τελικό προϋπολογισμό του Συμβουλίου Εξυγίανσης μαζί με το οργανόγραμμα.
Άρθρο 62
Εσωτερικός έλεγχος και άλλοι έλεγχοι
1. Στο Συμβούλιο Εξυγίανσης δημιουργείται σύστημα εσωτερικού ελέγχου, ο οποίος πρέπει να διενεργείται τηρώντας τα σχετικά διεθνή πρότυπα. Ο εσωτερικός ελεγκτής, που διορίζεται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, είναι υπεύθυνος έναντι αυτού για την εξακρίβωση της ορθής λειτουργίας των συστημάτων εκτέλεσης του προϋπολογισμού και των διαδικασιών του προϋπολογισμού του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
2. Ο εσωτερικός ελεγκτής συμβουλεύει το Συμβούλιο Εξυγίανσης ως προς την αντιμετώπιση των κινδύνων, διατυπώνοντας ανεξάρτητα τη γνώμη του σχετικά με την ποιότητα των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου και εκδίδοντας συστάσεις για τη βελτίωση των όρων εκτέλεσης των πράξεων και για την προώθηση της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης.
3. Η ευθύνη για την εφαρμογή συστημάτων και διαδικασιών εσωτερικού ελέγχου που είναι κατάλληλα για την εκτέλεση των καθηκόντων του εσωτερικού ελεγκτή βαρύνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
Άρθρο 63
Εκτέλεση του προϋπολογισμού, απόδοση λογαριασμών και απαλλαγή
1. Ο πρόεδρος ασκεί καθήκοντα διατάκτη και εκτελεί τον προϋπολογισμό του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
2. Έως την 1η Μαρτίου του επόμενου οικονομικού έτους, ο υπόλογος του Συμβουλίου Εξυγίανσης διαβιβάζει τους προσωρινούς λογαριασμούς, συνοδευόμενους από την έκθεση δημοσιονομικής και οικονομικής διαχείρισης του οικονομικού έτους στο Ελεγκτικό Συνέδριο, προκειμένου αυτό να διατυπώσει τις παρατηρήσεις του.
Έως την 31η Μαρτίου του επόμενου οικονομικού έτους, ο υπόλογος του Συμβουλίου Εξυγίανσης υποβάλλει την έκθεση δημοσιονομικής και οικονομικής διαχείρισης στα μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης, καθώς και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή.
3. Έως την 31η Μαρτίου κάθε έτους, ο πρόεδρος διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή τους προσωρινούς λογαριασμούς του Συμβουλίου Εξυγίανσης για το προηγούμενο οικονομικού έτος.
4. Μετά την παραλαβή των παρατηρήσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τους προσωρινούς λογαριασμούς του Συμβουλίου Εξυγίανσης, ο πρόεδρος, ενεργώντας με δική του ευθύνη, καταρτίζει τις οριστικές οικονομικές καταστάσεις και τις διαβιβάζει στο Συμβούλιο Εξυγίανσης στη σύνοδο ολομέλειάς του προς έγκριση.
5. Έως την 1η Ιουλίου κάθε έτους, ο πρόεδρος διαβιβάζει, έπειτα από την έγκριση του Συμβουλίου Εξυγίανσης, τις οριστικές οικονομικές καταστάσεις για το προηγούμενο οικονομικό έτος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο.
6. Εάν ληφθούν παρατηρήσεις από το Ελεγκτικό Συνέδριο, ο πρόεδρος αποστέλλει απάντηση έως τις 30 Σεπτεμβρίου.
7. Έως τις 15 Νοεμβρίου κάθε έτους οι οριστικές οικονομικές καταστάσεις για το προηγούμενο οικονομικό έτος δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
8. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, στη σύνοδο ολομέλειάς του, απαλλάσσει τον πρόεδρο από την ευθύνη για την εκτέλεση του προϋπολογισμού.
9. Ο πρόεδρος υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο, κατόπιν αιτήματος οποιουδήποτε εξ αυτών, κάθε πληροφορία που περιέχεται στους λογαριασμούς του Συμβουλίου Εξυγίανσης, με την επιφύλαξη των απαιτήσεων εμπιστευτικότητας που θεσπίζονται με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 64
Δημοσιονομικοί κανόνες
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, μετά από διαβούλευση με το Ελεγκτικό Συνέδριο της Ένωσης και την Επιτροπή, εγκρίνει εσωτερικές δημοσιονομικές διατάξεις, οι οποίες καθορίζουν ιδίως τη λεπτομερή διαδικασία κατάρτισης και εκτέλεσης του προϋπολογισμού του σύμφωνα με τα άρθρα 61 και 63.
Στο βαθμό που αυτό συμβιβάζεται με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του Συμβουλίου Εξυγίανσης, οι δημοσιονομικές διατάξεις βασίζονται στο δημοσιονομικό κανονισμό πλαίσιο ο οποίος εκδίδεται για οργανισμούς που δημιουργούνται δυνάμει της ΣΛΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 208 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20).
Άρθρο 65
Εισφορές για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών του Συμβουλίου Εξυγίανσης
1. Οι οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2 συνεισφέρουν στο μέρος I του προϋπολογισμού του Συμβουλίου Εξυγίανσης, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και τις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις για τις εισφορές που εκδίδονται βάσει της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου.
2. Τα ποσά των εισφορών καθορίζονται σε τέτοιο επίπεδο ώστε να διασφαλίζεται ότι τα έσοδα από αυτές επαρκούν καταρχήν για να ισοσκελίζεται κάθε έτος το μέρος I του προϋπολογισμού του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης καθορίζει και αυξάνει, σύμφωνα με τις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, τις εισφορές που οφείλονται από κάθε οντότητα που αναφέρεται στο άρθρο 2, με απόφαση που απευθύνεται στην ενδιαφερόμενη οντότητα. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εφαρμόζει κανόνες διαδικασίας, υποβολής εκθέσεων και λοιπούς κανόνες, που εξασφαλίζουν ότι οι εισφορές καταβάλλονται πλήρως και εγκαίρως.
4. Τα ποσά που συγκεντρώνονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 χρησιμοποιούνται μόνο για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.
5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις για τις εισφορές σύμφωνα με το άρθρο 93, προκειμένου:
α)
να καθορίζει τον τύπο των εισφορών και τους λόγους για τους οποίους οφείλονται, τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεται το ποσό των εισφορών και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να καταβάλλονται·
β)
να εξειδικεύει τους κανόνες καταχώρισης, λογιστικής, υποβολής εκθέσεων και τους λοιπούς κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 οι οποίοι είναι αναγκαίοι για να διασφαλίζεται ότι οι εισφορές καταβάλλονται πλήρως και εγκαίρως·
γ)
να καθορίζει τις ετήσιες εισφορές που απαιτούνται για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών του Συμβουλίου Εξυγίανσης προτού καταστεί πλήρως λειτουργικό.
Άρθρο 66
Μέτρα για την καταπολέμηση της απάτης
1. Για τους σκοπούς της καταπολέμησης της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21), το Συμβούλιο Εξυγίανσης προσχωρεί, μέσα σε διάστημα έξι μηνών από την ημέρα που τέθηκε σε λειτουργία, στη διοργανική συμφωνία της 25ης Μαΐου 1999 σχετικά με τις εσωτερικές έρευνες που πραγματοποιούνται από την OLAF και θεσπίζει αμέσως τις κατάλληλες διατάξεις που εφαρμόζονται σε όλο το προσωπικό του Συμβουλίου Εξυγίανσης, χρησιμοποιώντας το υπόδειγμα που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της εν λόγω διοργανικής συμφωνίας.
2. Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο έχει την εξουσία ελέγχου, βάσει παραστατικών και επιτόπιου ελέγχου, επί των δικαιούχων, εργολάβων και υπεργολάβων που έλαβαν κονδύλια από το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
3. Η OLAF μπορεί να διενεργεί έρευνες, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων ελέγχων και επιθεωρήσεων, με σκοπό να διαπιστωθεί αν υπάρχει απάτη, διαφθορά ή άλλη παράνομη ενέργεια εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης σε σχέση με σύμβαση που χρηματοδοτείται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, σύμφωνα με τις διατάξεις και τις διαδικασίες που προβλέπονται στον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου (22) και τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 2
Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης
Τμήμα 1
Ιδρύση του Ταμείου
Άρθρο 67
Γενικές διατάξεις
1. Ιδρύεται Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης («Ταμείο»). Τροφοδοτείται σύμφωνα με τους κανόνες για τη μεταβίβαση των χρηματοδοτικών πόρων που εισπράττονται σε εθνικό επίπεδο προς το Ταμείο όπως αυτοί ορίζονται στη συμφωνία.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης χρησιμοποιεί το Ταμείο μόνο για να εξασφαλίζει την αποτελεσματική εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης και άσκηση των εξουσιών εξυγίανσης που ορίζονται στο μέρος II, τίτλος I και σύμφωνα με τους στόχους της εξυγίανσης και τις αρχές που διέπουν την εξυγίανση, που προβλέπονται στα άρθρα 14 και 15. Σε καμία περίπτωση δεν βαρύνονται ο προϋπολογισμός της Ένωσης ή οι εθνικοί προϋπολογισμοί των κρατών μελών για έξοδα ή ζημίες του Ταμείου.
3. Ιδιοκτήτης του Ταμείου είναι το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
4. Τις εισφορές που αναφέρονται στα άρθρα 69, 70 και 71 τις συγκεντρώνουν οι εθνικές αρχές εξυγίανσης από τις οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2 και τις μεταβιβάζουν στο Ταμείο.
Άρθρο 68
Απαίτηση θέσπισης ρυθμίσεων χρηματοδότησης της εξυγίανσης
Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θεσπίζουν ρυθμίσεις χρηματοδότησης σύμφωνα με το άρθρο 100 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 69
Επίπεδο-στόχος
1. Έως το τέλος μιας αρχικής περιόδου οκτώ ετών από την 1η Ιανουαρίου 2016 ή, άλλως, από την ημερομηνία εφαρμογής της παρούσας παραγράφου δυνάμει του άρθρου 99 παράγραφος 6, τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα του Ταμείου ανέρχονται τουλάχιστον στο 1 % του ποσού των καλυπτόμενων καταθέσεων όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων με άδεια λειτουργίας σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
2. Κατά την αρχική περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 1, οι εισφορές στο Ταμείο, που υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 70 και εισπράττονται σύμφωνα με το άρθρο 67 παράγραφος 4, κατανέμονται όσο το δυνατόν ισομερώς χρονικά μέχρις ότου επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος, αλλά λαμβανομένης δεόντως υπόψη της φάσης του οικονομικού κύκλου, καθώς και του αντικτύπου προκυκλικών εισφορών στη χρηματοοικονομική θέση των συνεισφερόντων ιδρυμάτων.
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης παρατείνει την αρχική περίοδο για διάστημα το πολύ τεσσάρων ετών στην περίπτωση που το Ταμείο έχει προβεί σε σωρευτικές εκταμιεύσεις που υπερβαίνουν το 0,5 % του συνολικού ποσού των καλυπτόμενων καταθέσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και εφόσον πληρούνται τα κριτήρια της κατ' εξουσιοδότηση πράξης που αναφέρονται στην παράγραφο 5 στοιχείο β).
4. Εάν, μετά την αρχική περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα μειωθούν κάτω του επιπέδου-στόχου που καθορίζεται στην εν λόγω παράγραφο, οι τακτικές εισφορές που υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 70 αυξάνονται έως ότου επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος. Μετά την επίτευξη του επιπέδου-στόχου για πρώτη φορά και εάν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα έχουν μετέπειτα μειωθεί σε λιγότερο από τα δύο τρίτα του επιπέδου-στόχου, οι εν λόγω εισφορές καθορίζονται σε ύψος που επιτρέπει την επίτευξη του επιπέδου-στόχου εντός έξι ετών.
Η τακτική εισφορά λαμβάνει δεόντως υπόψη τη φάση του οικονομικού κύκλου και τον ενδεχόμενο αντίκτυπο των προκυκλικών εισφορών κατά τον καθορισμό των ετήσιων εισφορών στο πλαίσιο της παρούσας παραγράφου.
5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 93 για να διευκρινίσει τα εξής:
α)
τα κριτήρια για τη χρονική κατανομή των εισφορών στο Ταμείο που υπολογίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2·
β)
τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του αριθμού των ετών παράτασης της αρχικής περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, σύμφωνα με την παράγραφο 3·
γ)
τα κριτήρια για τον καθορισμό των ετήσιων εισφορών που προβλέπονται στην παράγραφο 4.
Άρθρο 70
Εισφορές εκ των προτέρων
1. Η ατομική εισφορά κάθε ιδρύματος εισπράττεται τουλάχιστον ετησίως και υπολογίζεται κατ' αναλογία προς το ύψος των υποχρεώσεών του (εξαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων) μείον τις καλυπτόμενες καταθέσεις, σε σχέση με το σύνολο των υποχρεώσεων (εξαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων) μείον τις καλυπτόμενες καταθέσεις, όλων των ιδρυμάτων με άδεια λειτουργίας στο έδαφος όλων των συμμετεχόντων κρατών μελών.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης υπολογίζει ετησίως, κατόπιν διαβούλευσης με την ΕΚΤ ή την εθνική αρμόδια αρχή και σε στενή συνεργασία με τις εθνικές αρχές εξυγίανσης, τις επιμέρους εισφορές, προκειμένου να εξασφαλίσει ότι οι εισφορές που οφείλονται από το σύνολο των ιδρυμάτων με άδεια λειτουργίας στο έδαφος των συμμετεχόντων κρατών μελών δεν υπερβαίνουν το 12,5 % του επιπέδου-στόχου.
Κάθε έτος, ο υπολογισμός των εισφορών για τα επιμέρους ιδρύματα βασίζεται σε:
α)
μια κατ' αποκοπή εισφορά, που βασίζεται κατ' αναλογία στο ύψος των υποχρεώσεων ενός ιδρύματος, εξαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων και των καλυπτόμενων καταθέσεων, σε σχέση με το σύνολο των υποχρεώσεων, εξαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων και των καλυπτόμενων καταθέσεων, όλων των ιδρυμάτων με άδεια λειτουργίας στο έδαφος των συμμετεχόντων κρατών μελών και
β)
μια προσαρμοσμένη βάσει κινδύνου εισφορά, που βασίζεται στα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 103 παράγραφος 7 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αναλογικότητας, χωρίς να προκαλούνται στρεβλώσεις ανάμεσα στις δομές του τραπεζικού τομέα των κρατών μελών.
Η σχέση μεταξύ της κατ' αποκοπή εισφοράς και των προσαρμοσμένων βάσει κινδύνου εισφορών λαμβάνει υπόψη την ισόρροπη κατανομή των εισφορών ανάμεσα σε διάφορους τύπους τραπεζών.
Το συνολικό ποσό των επιμέρους εισφορών όλων των ιδρυμάτων με άδεια λειτουργίας στο έδαφος των συμμετεχόντων κρατών μελών, οι οποίες υπολογίζονται σύμφωνα με τα στοιχεία α) και β), δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση το 12,5 % του επιπέδου-στόχου ετησίως.
3. Τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος που καθορίζεται στο άρθρο 69 μπορεί να περιλαμβάνουν αμετάκλητες αναλήψεις πληρωμών οι οποίες καλύπτονται πλήρως από εξασφαλίσεις με περιουσιακά στοιχεία χαμηλού κινδύνου που δεν βαρύνονται από τυχόν δικαιώματα τρίτων μερών, στην απόλυτη διάθεση του Συμβουλίου Εξυγίανσης και προοριζόμενα για αποκλειστική χρήση από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, για τους σκοπούς που καθορίζονται στο άρθρο 76 παράγραφος 1. Το μερίδιο των εν λόγω αμετάκλητων αναλήψεων πληρωμών δεν υπερβαίνει το 30 % του συνολικού ποσού των εισφορών που συγκεντρώνονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
4. Οι δεόντως εισπραχθείσες εισφορές κάθε οντότητας που αναφέρεται στο άρθρο 2 δεν επιστρέφονται στις οντότητες αυτές.
5. Σε περίπτωση που τα συμμετέχοντα κράτη μέλη έχουν ήδη καθιερώσει εθνικές ρυθμίσεις χρηματοδότησης της εξυγίανσης, μπορούν να προβλέπουν ότι αυτές οι ρυθμίσεις χρησιμοποιούν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά τους μέσα, τα οποία είχαν συγκεντρωθεί από ιδρύματα στο διάστημα από 17ης Ιουνίου 2010 έως την ημερομηνία έναρξης ισχύος της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, προκειμένου να παρασχεθεί αντιστάθμιση στα ιδρύματα για τις εκ των προτέρων εισφορές που τα εν λόγω ιδρύματα ενδέχεται να υποχρεωθούν να καταβάλουν στο Ταμείο. Η εν λόγω επιστροφή πραγματοποιείται με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών βάσει της οδηγίας 2014/49/ΕΕ.
6. Εφαρμόζονται οι κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 7 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, στις οποίες προσδιορίζεται η έννοια της προσαρμογής των εισφορών ανάλογα με το προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων.
7. Το Συμβούλιο, ενεργώντας κατόπιν πρότασης της Επιτροπής, εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, στο πλαίσιο των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 6, προκειμένου να καθορίσει τις προϋποθέσεις εφαρμογής των παραγράφων 1, 2 και 3, ιδίως όσον αφορά:
α)
την εφαρμογή της μεθοδολογίας για τον υπολογισμό των επιμέρους εισφορών·
β)
τις πρακτικές λεπτομέρειες της κατανομής στα ιδρύματα των παραγόντων κινδύνου που προσδιορίζονται στην κατ' εξουσιοδότηση πράξη.
Άρθρο 71
Έκτακτες εκ των υστέρων εισφορές
1. Εάν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα δεν επαρκούν για την κάλυψη των ζημιών, δαπανών ή άλλων εξόδων τα οποία συνεπάγεται η χρήση του Ταμείου σε δράσεις εξυγίανσης, συγκεντρώνονται έκτακτες εκ των υστέρων εισφορές από τα ιδρύματα με άδεια λειτουργίας στο έδαφος των συμμετεχόντων κρατών μελών, προκειμένου να καλυφθούν τα επιπλέον ποσά. Οι εν λόγω έκτακτες εισφορές υπολογίζονται και κατανέμονται μεταξύ των ιδρυμάτων σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται στα άρθρα 69 και 70.
Το συνολικό ποσό των έκτακτων εκ των υστέρων εισφορών κατ' έτος δεν υπερβαίνει το τριπλάσιο του ετήσιου ποσού των εισφορών που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 70.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης αναβάλλει, με δική του πρωτοβουλία κατόπιν διαβούλευσης με την εθνική αρχή εξυγίανσης, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει σύμφωνα με τις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3, την καταβολή έκτακτων εκ των υστέρων εισφορών από ένα ίδρυμα σύμφωνα με την παράγραφο 1, εάν αυτό είναι αναγκαίο προκειμένου να προστατευθεί η χρηματοοικονομική θέση του. Η αναβολή αυτή δεν παραχωρείται για περίοδο μεγαλύτερη των έξι μηνών, αλλά μπορεί να ανανεωθεί κατόπιν αιτήσεως του ιδρύματος. Οι εισφορές των οποίων η καταβολή αναβλήθηκε σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο καταβάλλονται αργότερα, σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η πληρωμή δεν θέτει πια σε κίνδυνο τη χρηματοοικονομική θέση του ιδρύματος.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 93 για τον καθορισμό των περιστάσεων και προϋποθέσεων υπό τις οποίες η καταβολή εκ των υστέρων εισφορών από μια οντότητα που αναφέρεται στο άρθρο 2 ενδέχεται να αναβληθεί, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, κατ' εφαρμογή της παραγράφου 2.
Άρθρο 72
Εκούσιος δανεισμός μεταξύ χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης αποφασίζει να υποβάλει αίτηση για να δανειστεί σε εκούσια βάση για το Ταμείο από χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης στα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, στην περίπτωση που:
α)
τα ποσά που συγκεντρώνονται δυνάμει του άρθρου 70 δεν επαρκούν για να καλύψουν ζημίες, δαπάνες ή άλλα έξοδα τα οποία συνεπάγεται η χρήση του Ταμείου όσον αφορά τις δράσεις εξυγίανσης,
β)
δεν υπάρχει άμεση πρόσβαση στις έκτακτες εκ των υστέρων εισφορές που προβλέπονται στο άρθρο 71, και
γ)
δεν υπάρχει άμεση πρόσβαση στα εναλλακτικά χρηματοδοτικά μέσα που προβλέπονται στο άρθρο 73 υπό εύλογους όρους.
2. Οι εν λόγω χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης αποφασίζουν επί του αιτήματος αυτού σύμφωνα με το άρθρο 106 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Οι όροι του δανεισμού υπόκεινται στο άρθρο 106 παράγραφοι 4, 5 και 6 της εν λόγω οδηγίας.
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενδέχεται να αποφασίσει να δανείσει σε άλλες ρυθμίσεις χρηματοδότησης της εξυγίανσης σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη εφόσον υποβληθεί αίτημα σύμφωνα με το άρθρο 106 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Οι όροι του δανεισμού υπόκεινται στο άρθρο 106 παράγραφοι 4, 5 και 6 της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 73
Εναλλακτικά χρηματοδοτικά μέσα
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να συνομολογεί για το Ταμείο δάνεια ή άλλες μορφές στήριξης από τα ιδρύματα, χρηματοοικονομικά ιδρύματα ή άλλα τρίτα μέρη που προσφέρουν ευνοϊκότερους χρηματοδοτικούς όρους στην καταλληλότερη χρονική στιγμή προκειμένου να βελτιστοποιεί το κόστος της χρηματοδότησης και να διαφυλάσσει τη φήμη του, εάν στα ποσά που συγκεντρώνονται σύμφωνα με τα άρθρα 70 και 71 δεν υπάρχει άμεση πρόσβαση ή εάν αυτά δεν καλύπτουν τα έξοδα που συνεπάγεται η χρήση του Ταμείου όσον αφορά τις δράσεις εξυγίανσης.
2. Ο δανεισμός ή οι άλλες μορφές στήριξης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να καλυφθούν πλήρως σύμφωνα με τα άρθρα 69, 70 και 71 έως τη λήξη του δανείου.
3. Τα έξοδα που συνεπάγεται η χρήση των δανειοληπτικών πράξεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1, βαρύνουν το μέρος II του προϋπολογισμού του Συμβουλίου Εξυγίανσης και όχι τον προϋπολογισμό της Ένωσης ή τα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
Άρθρο 74
Πρόσβαση σε χρηματοδοτική διευκόλυνση
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης συνομολογεί για το Ταμείο ρυθμίσεις χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων, όπου είναι δυνατόν, δημοσίων ρυθμίσεων χρηματοδότησης, για την άμεση διαθεσιμότητα πρόσθετων χρηματοδοτικών μέσων προς χρήση σύμφωνα με το άρθρο 76, εάν τα ποσά που συγκεντρώνονται σύμφωνα με τα άρθρα 70 και 71δεν επαρκούν για να εκπληρωθούν οι υποχρεώσεις του Ταμείου.
Τμήμα 2
Διοίκηση του Ταμείου
Άρθρο 75
Επενδύσεις
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης διοικεί το Ταμείο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και τις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με την παράγραφο 4.
2. Τα ποσά που εισπράττονται από ένα ίδρυμα υπό εξυγίανση ή από μεταβατικό ίδρυμα, οι τόκοι και άλλα κέρδη επί των επενδύσεων και οποιαδήποτε άλλα κέρδη είναι προς όφελος μόνο του Ταμείου.
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εφαρμόζει μια συνετή και ασφαλή πολιτική επενδύσεων που προβλέπεται στις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου και επενδύει τα ποσά που βρίσκονται στην κατοχή του Ταμείου σε χρεόγραφα κρατών μελών ή διακυβερνητικών οργανισμών ή σε στοιχεία ενεργητικού υψηλής ρευστότητας και υψηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης, λαμβάνοντας υπόψη την κατ' εξουσιοδότηση πράξη που αναφέρονται στο άρθρο 460 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, καθώς και άλλες συναφείς διατάξεις του εν λόγω κανονισμού. Οι επενδύσεις διαφοροποιούνται επαρκώς από τομεακή, γεωγραφική και αναλογική άποψη. Η απόδοση των επενδύσεων αυτών είναι προς όφελος του Ταμείου.
4. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες για τη διοίκηση του Ταμείου και σχετικά με τις γενικές αρχές και τα κριτήρια για την επενδυτική στρατηγική του, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93.
Τμήμα 3
Χρήση του Ταμείου
Άρθρο 76
Αποστολή του Ταμείου
1. Εντός του μηχανισμού εξυγίανσης, κατά την εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης για τις οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να χρησιμοποιήσει το Ταμείο μόνο στον βαθμό που είναι αναγκαίο για να εξασφαλιστεί η ουσιαστική εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης για τους ακόλουθους σκοπούς:
α)
να εγγυάται τα περιουσιακά στοιχεία ή τις υποχρεώσεις του ιδρύματος υπό εξυγίανση, των θυγατρικών του, ενός μεταβατικού ιδρύματος ή ενός φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων·
β)
να παρέχει δάνεια στο ίδρυμα υπό εξυγίανση, στις θυγατρικές του, σε ένα μεταβατικό ίδρυμα ή σε έναν φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων·
γ)
να αγοράζει περιουσιακά στοιχεία του υπό εξυγίανση ιδρύματος·
δ)
να καταβάλλει εισφορές σε μεταβατικό ίδρυμα και σε φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων·
ε)
να καταβάλλει αποζημίωση στους μετόχους ή τους πιστωτές, εάν, μετά την αξιολόγηση σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 5 έχουν υποστεί μεγαλύτερες ζημίες από όσες θα υφίσταντο, κατόπιν αποτίμησης σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 16, σε εκκαθάριση με κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας·
στ)
να καταβάλλει εισφορά στο υπό εξυγίανση ίδρυμα αντί της απομείωσης ή της μετατροπής των οφειλών ορισμένων πιστωτών, όταν εφαρμόζεται το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα και λαμβάνεται η απόφαση να εξαιρεθούν ορισμένοι πιστωτές από το πεδίο εφαρμογής της διάσωσης με ίδια μέσα σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 5·
ζ)
να επιλέγει οποιονδήποτε συνδυασμό των ενεργειών που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως στα).
2. Το Ταμείο μπορεί να χρησιμοποιείται για την εκτέλεση των ενεργειών που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ζ) παράγραφος 1 επίσης όσον αφορά τον αγοραστή στο πλαίσιο του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων.
3. Το Ταμείο δεν χρησιμοποιείται άμεσα για την απορρόφηση των ζημιών οντότητας που αναφέρεται στο άρθρο 2 ή για την ανακεφαλαιοποίηση της εν λόγω οντότητας. Στην περίπτωση που η χρήση του Ταμείου για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου έχει ως έμμεσο αποτέλεσμα να μετακυλισθεί στο Ταμείο μέρος των ζημιών οντότητας που αναφέρεται στο άρθρο 2, εφαρμόζονται οι αρχές που διέπουν τη χρήση του Ταμείου σύμφωνα με το άρθρο 27.
4. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης δεν μπορεί να διατηρεί στην κατοχή του το κεφάλαιο που έχει εισφερθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο στ) για χρονικό διάστημα άνω των πέντε ετών.
Άρθρο 77
Χρήση του Ταμείου
Η χρήση του Ταμείου εξαρτάται από τη συμφωνία μέσω της οποίας τα συμμετέχοντα κράτη μέλη συμφωνούν να μεταβιβάζουν στο Ταμείο τις εισφορές που συγκεντρώνουν σε εθνικό επίπεδο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και με την οδηγία 2014/59/ΕΕ και τηρεί τις αρχές που διατυπώνονται στην εν λόγω συμφωνία.
Συνεπώς, έως ότου να φτάσει το Ταμείο το επίπεδο-στόχο που προβλέπεται στο άρθρο 69, αλλά το αργότερο οκτώ έτη μετά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος άρθρου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης χρησιμοποιεί το Ταμείο σύμφωνα με τις αρχές που θεμελιώνονται στη διαίρεση του Ταμείου σε εθνικά τμήματα που αντιστοιχούν σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος και στη βαθμιαία συγχώνευση των διάφορων χρηματοδοτικών πόρων που εισπράττονται σε εθνικό επίπεδο προκειμένου να κατανέμονται στα εθνικά τμήματα του Ταμείου, όπως προβλέπεται στη συμφωνία.
Άρθρο 78
Αλληλέγγυα χρήση των εθνικών χρηματοδοτικών ρυθμίσεων σε περίπτωση εξυγίανσης ομίλου στην οποία συμμετέχουν ιδρύματα από μη συμμετέχοντα κράτη μέλη
Σε περίπτωση εξυγίανσης ομίλου με τη συμμετοχή ιδρυμάτων που είναι εγκατεστημένα σε ένα ή περισσότερα συμμετέχοντα κράτη μέλη, αφενός, και ιδρυμάτων που είναι εγκατεστημένα σε ένα ή περισσότερα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, αφετέρου, το Ταμείο συνεισφέρει στη χρηματοδότηση της εξυγίανσης του ομίλου σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 107 παράγραφοι 2 έως 5 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
Άρθρο 79
Χρήση συστημάτων εγγύησης καταθέσεων στο πλαίσιο της εξυγίανσης
1. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, όταν το Συμβούλιο Εξυγίανσης προβαίνει σε δράση εξυγίανσης και εφόσον η δράση αυτή διασφαλίζει ότι οι καταθέτες εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση στις καταθέσεις τους, το σύστημα εγγύησης των καταθέσεων στο οποίο συμμετέχει το ίδρυμα ευθύνεται για τα ποσά που ορίζονται στο άρθρο 109 παράγραφοι 1 και 4 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
Το συναφές σύστημα εγγύησης των καταθέσεων υποκαθίσταται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των καλυπτόμενων καταθετών σε διαδικασίες εκκαθάρισης για ποσό που ισούται με την πληρωμή του.
2. Ο προσδιορισμός του ποσού για το οποίο ευθύνεται το σύστημα εγγύησης των καταθέσεων σύμφωνα την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου πληροί τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 20.
3. Πριν από τη λήψη απόφασης, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, για το ποσό κατά το οποίο ευθύνεται το σύστημα εγγύησης των καταθέσεων το Συμβούλιο Εξυγίανσης διαβουλεύεται με την ενδιαφερόμενη ορισθείσα αρχή κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 σημείο 18 της οδηγίας 2014/49/ΕΕ, λαμβάνοντας πλήρως υπόψη τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος.
4. Εάν οι επιλέξιμες καταθέσεις σε ένα ίδρυμα υπό εξυγίανση μεταβιβάζονται σε άλλη οντότητα μέσω του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ή του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος, οι καταθέτες δεν έχουν καμία απαίτηση δυνάμει της οδηγίας 2014/49/ΕΕκατά του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων όσον αφορά οποιοδήποτε μέρος των καταθέσεών τους σε ένα ίδρυμα υπό εξυγίανση που δεν μεταβιβάζονται, εφόσον το ύψος των κεφαλαίων που μεταβιβάζονται είναι ίσο ή μεγαλύτερο από το συνολικό επίπεδο κάλυψης που προβλέπεται στο άρθρο 6 της εν λόγω οδηγίας.
5. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 έως 4, εάν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα ενός συστήματος εγγύησης των καταθέσεων χρησιμοποιηθούν σύμφωνα με το παρόν άρθρο και κατόπιν τούτου μειωθούν σε λιγότερο από τα δύο τρίτα του επιπέδου-στόχου του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων, οι τακτικές εισφορές στο σύστημα εγγύησης των καταθέσεων καθορίζονται σε ύψος που επιτρέπει την επίτευξη του επιπέδου-στόχου εντός έξι ετών.
Η ευθύνη του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων δεν υπερβαίνει ποσό ίσο προς το 50 % του επιπέδου-στόχου που καθορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/49/ΕΕ.
Υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, η συμμετοχή του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού δεν υπερβαίνει τις ζημίες που θα είχε υποστεί σε περίπτωση εκκαθάρισης υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας.
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 80
Προνόμια και ασυλίες
Το πρωτόκολλο αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προσαρτάται στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ εφαρμόζεται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης και στο προσωπικό του.
Άρθρο 81
Γλωσσικό καθεστώς
1. Στο Συμβούλιο Εξυγίανσης εφαρμόζεται ο κανονισμός αριθ. 1 (23) του Συμβουλίου.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης αποφασίζει σχετικά με το εσωτερικό γλωσσικό καθεστώς του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να αποφασίσει ποιες από τις επίσημες γλώσσες θα πρέπει να χρησιμοποιεί κατά τη διαβίβαση εγγράφων στα θεσμικά όργανα ή τους οργανισμούς της Ένωσης.
4. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να συμφωνήσει με κάθε εθνική αρχή εξυγίανσης σχετικά με τη γλώσσα ή τις γλώσσες στις οποίες συντάσσονται τα έγγραφα που αποστέλλονται στις ή από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης.
5. Οι μεταφραστικές υπηρεσίες που απαιτούνται για τη λειτουργία του Συμβουλίου Εξυγίανσης παρέχονται από το Μεταφραστικό Κέντρο των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 82
Προσωπικό
1. Για το προσωπικό του Συμβουλίου Εξυγίανσης ισχύουν ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων, το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό και οι κανόνες που θέσπισαν από κοινού τα θεσμικά όργανα της Ένωσης για την εφαρμογή τους.
Κατ' εξαίρεση από το πρώτο εδάφιο, ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τα τέσσερα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β) εξομοιώνονται αντίστοιχα με αντιπρόεδρο, δικαστή και γραμματέα του Δικαστηρίου όσον αφορά το καθεστώς χρηματικών απολαβών και την ηλικία συνταξιοδότησης, όπως προβλέπεται στον κανονισμό αριθ. 422/67/ΕΟΚ, αριθ. 5/67/Ευρατόμ του Συμβουλίου (24)· δεν υπόκεινται σε μέγιστη ηλικία συνταξιοδότησης. Όσον αφορά πτυχές που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό ή από τον κανονισμό αριθ. 422/67EOK, αριθ. 5/67/Ευρατόμ, εφαρμόζονται κατ' αναλογία ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων και το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, σε συμφωνία με την Επιτροπή, θεσπίζει τα αναγκαία μέτρα εφαρμογής σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 110 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.
3. Όσον αφορά το προσωπικό του, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ασκεί τις εξουσίες που ανατίθενται στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή από τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων και στην αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων αρχή από το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό.
Άρθρο 83
Ανταλλαγή προσωπικού
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να χρησιμοποιεί αποσπασμένους εθνικούς εμπειρογνώμονες ή άλλο προσωπικό που δεν έχει προσληφθεί από το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης στη σύνοδο ολομέλειας εκδίδει κατάλληλες αποφάσεις για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με την ανταλλαγή και απόσπαση στο Συμβούλιο Εξυγίανσης προσωπικού από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης και μεταξύ αυτών.
3. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να συγκροτεί εσωτερικά κλιμάκια εξυγίανσης αποτελούμενα από δικό του προσωπικό και προσωπικό των εθνικών αρχών εξυγίανσης, καθώς και παρατηρητές από αρχές εξυγίανσης μη συμμετεχόντων κρατών μελών, εφόσον ενδείκνυται.
4. Όταν το Συμβούλιο Εξυγίανσης συγκροτεί εσωτερικά κλιμάκια εξυγίανσης, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, διορίζει συντονιστές των κλιμακίων αυτών, οι οποίοι προέρχονται από το δικό του προσωπικό. Σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 3, οι συντονιστές μπορούν να προσκαλούνται ως παρατηρητές στις συνεδριάσεις της εκτελεστικής συνόδου του Συμβουλίου Εξυγίανσης, στις οποίες συμμετέχουν επίσης τα μέλη που διορίζουν τα αντίστοιχα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 53 παράγραφοι 3 και 4.
Άρθρο 84
Εσωτερικές επιτροπές
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να συγκροτεί εσωτερικές επιτροπές για να του παρέχουν συμβουλές και καθοδήγηση σχετικά με την εκτέλεση των καθηκόντων του που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 85
Ομάδα εξέτασης προσφυγών
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης συγκροτεί ομάδα εξέτασης προσφυγών η οποία λαμβάνει αποφάσεις σχετικά με προσφυγές που υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 3.
2. Η ομάδα εξέτασης προσφυγών αποτελείται από πέντε πρόσωπα, από κράτη μέλη, που χαρακτηρίζονται από ύψιστη εντιμότητα και με αποδεδειγμένο ιστορικό σχετικών γνώσεων και επαγγελματικής πείρας, συμπεριλαμβανομένης της εμπειρίας σε θέματα εξυγίανσης, αρκούντως υψηλού επιπέδου στους τομείς των τραπεζικών ή άλλων χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, αποκλειόμενου του εν ενεργεία προσωπικού του Συμβουλίου Εξυγίανσης, καθώς και του εν ενεργεία προσωπικού των αρχών εξυγίανσης ή άλλων εθνικών ή ενωσιακών θεσμικών και μη οργάνων που σχετίζονται με την εκτέλεση των καθηκόντων που ανατίθενται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης από τον παρόντα κανονισμό. Η ομάδα προσφυγών έχει επαρκείς πόρους και εμπειρογνωμοσύνη, ώστε να παρέχει εμπεριστατωμένες νομικές συμβουλές όσον αφορά τη νομιμότητα της άσκησης των εξουσιών του Συμβουλίου Εξυγίανσης. Τα μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης και δύο αναπληρωματικά μέλη διορίζονται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης για θητεία πέντε ετών, η οποία μπορεί να ανανεωθεί μία φορά, κατόπιν της δημοσίευσης δημόσιας πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν δεσμεύονται από οποιεσδήποτε οδηγίες.
3. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, περιλαμβανομένων των αρχών εξυγίανσης, μπορεί να προσφύγει κατά απόφασης του Συμβουλίου Εξυγίανσης του άρθρου 10 παράγραφος 10, του άρθρου 11, του άρθρου 12 παράγραφος 1, των άρθρων 38 έως 41, του άρθρου 65 παράγραφος 3, του άρθρου 71 και του άρθρου 90 παράγραφος 3 η οποία απευθύνεται στο εν λόγω πρόσωπο ή αφορά άμεσα ή έμμεσα το εν λόγω πρόσωπο.
Η προσφυγή, συνοδευόμενη από αιτιολογικό υπόμνημα, υποβάλλεται εγγράφως στην ομάδα εξέτασης προσφυγών εντός έξι εβδομάδων από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης στον ενδιαφερόμενο ή, ελλείψει κοινοποίησης, από την ημέρα κατά την οποία ο ενδιαφερόμενος έλαβε γνώση της απόφασης.
4. Η ομάδα εξέτασης προσφυγών αποφασίζει επί της προσφυγής εντός ενός μηνός από την κατάθεσή της.
Η ομάδα εξέτασης προσφυγών αποφασίζει με πλειοψηφία τουλάχιστον τριών από τα πέντε μέλη της.
5. Τα μέλη της ομάδας εξέτασης προσφυγών ενεργούν ανεξάρτητα και υπέρ του δημόσιου συμφέροντος. Για τον σκοπό αυτόν, υποβάλλουν δημόσια δήλωση δεσμεύσεων και δημόσια δήλωση συμφερόντων, όπου δηλώνουν κάθε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον που μπορεί να θεωρηθεί ότι θίγει την ανεξαρτησία τους ή την απουσία οποιουδήποτε παρόμοιου συμφέροντος.
6. Προσφυγή που ασκείται σύμφωνα με την παράγραφο 3 δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα.
Ωστόσο, η ομάδα εξέτασης προσφυγών μπορεί να αναστείλει την εφαρμογή της προσβαλλόμενης απόφασης, εάν κρίνει ότι το απαιτούν οι περιστάσεις.
7. Εάν η προσφυγή είναι παραδεκτή, η ομάδα εξέτασης προσφυγών εξετάζει κατά πόσον είναι βάσιμη. Καλεί τους διαδίκους να υποβάλουν, εντός καθορισμένης προθεσμίας, παρατηρήσεις επί των δικών του κοινοποιήσεων ή επί των ανακοινώσεων που προέρχονται από τους λοιπούς διαδίκους. Οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να διατυπώσουν τις απόψεις τους προφορικά.
8. Η ομάδα εξέτασης προσφυγών μπορεί είτε να επιβεβαιώσει την απόφαση που έλαβε το Συμβούλιο Εξυγίανσης είτε να παραπέμψει την υπόθεση σε αυτό. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης δεσμεύεται από την απόφαση της ομάδας εξέτασης προσφυγών και εγκρίνει τροποποιημένη απόφαση σχετικά με την υπό εξέταση υπόθεση.
9. Οι αποφάσεις της ομάδας εξέτασης προσφυγών αιτιολογούνται και κοινοποιούνται στα μέρη.
10. Η ομάδα εξέτασης προσφυγών εγκρίνει και δημοσιοποιεί τον εσωτερικό κανονισμό της.
Άρθρο 86
Προσφυγές ενώπιον του Δικαστηρίου
1. Είναι δυνατή η κίνηση διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, κατά απόφασης που έχει ληφθεί από την ομάδα εξέτασης προσφυγών ή, όταν δεν υπάρχει δικαίωμα προσφυγής ενώπιον της ομάδας εξέτασης προσφυγών, από το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
2. Τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, καθώς και οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, μπορούν να κινήσουν διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου κατά αποφάσεων του Συμβουλίου Εξυγίανσης, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ.
3. Εφόσον το Συμβούλιο Εξυγίανσης έχει υποχρέωση να ενεργήσει και δεν λαμβάνει απόφαση, μπορεί να ασκηθεί προσφυγή επί παραλείψει ενώπιον του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 265 ΣΛΕΕ.
4. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου.
Άρθρο 87
Ευθύνη του Συμβουλίου Εξυγίανσης
1. Η συμβατική ευθύνη του Συμβουλίου Εξυγίανσης διέπεται από το δίκαιο που εφαρμόζεται στην οικεία σύμβαση.
2. Το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να αποφαίνεται δυνάμει τυχόν ρήτρας διαιτησίας που περιλαμβάνεται σε σύμβαση που συνάπτει το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
3. Στην περίπτωση της εξωσυμβατικής ευθύνης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης, σύμφωνα με τις κοινές γενικές αρχές της νομοθεσίας σχετικά με την ευθύνη των δημόσιων αρχών των κρατών μελών, αποκαθιστά τις ζημίες που προξενεί το ίδιο ή το προσωπικό του κατά την άσκηση των καθηκόντων του και ιδίως των λειτουργιών εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένων πράξεων και παραλείψεων για την υποστήριξη διαδικασίας εξυγίανσης στην αλλοδαπή.
4. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης καλύπτει την αποζημίωση στην οποία μια εθνική αρχή εξυγίανσης έχει καταδικασθεί από εθνικό δικαστήριο ή την οποία έχει, σε συμφωνία με το Συμβούλιο Εξυγίανσης, αναλάβει να καταβάλει σύμφωνα με εξώδικο συμβιβασμό και η οποία είναι συνέπεια πράξης ή παράλειψης της εν λόγω εθνικής αρχής εξυγίανσης στο πλαίσιο οποιασδήποτε διαδικασίας εξυγίανσης βάσει του παρόντος κανονισμού, η οποία αφορά οντότητες και ομίλους που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 και οντότητες και ομίλους που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφοι 4 στοιχείο β) και 5, όταν πληρούνται οι όροι για την εφαρμογή των εν λόγω παραγράφων ή σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 7 παράγραφος 3. Η υποχρέωση αυτή δεν εφαρμόζεται εάν η εν λόγω πράξη ή παράλειψη συνιστά παράβαση του παρόντος κανονισμού, άλλης διάταξης της ενωσιακής νομοθεσίας, απόφασης του Συμβουλίου Εξυγίανσης, του Συμβουλίου ή της Επιτροπής, είτε αυτή έχει διαπραχθεί εκ προθέσεως είτε λόγω πρόδηλου και σοβαρού σφάλματος εκτίμησης.
5. Το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να εκδικάζει κάθε διαφορά που συνδέεται με τις παραγράφους 3 και 4. Αξιώσεις στο πεδίο της εξωσυμβατικής ευθύνης παραγράφονται πέντε έτη από την επέλευση του ζημιογόνου γεγονότος.
6. Η προσωπική ευθύνη των υπαλλήλων έναντι του Συμβουλίου Εξυγίανσης διέπεται από τις διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων ή του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό.
Άρθρο 88
Επαγγελματικό απόρρητο και ανταλλαγή πληροφοριών
1. Τα μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης, ο αντιπρόεδρος, τα μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο β), το προσωπικό του Συμβουλίου Εξυγίανσης και το προσωπικό που υπηρετεί με ανταλλαγή ή απόσπαση από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη και εκτελεί καθήκοντα εξυγίανσης υπόκεινται στις απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου σύμφωνα με το άρθρο 339 ΣΛΕΕ και τις σχετικές διατάξεις της ενωσιακής νομοθεσίας, ακόμη και μετά το πέρας των καθηκόντων τους. Ιδίως, απαγορεύεται να γνωστοποιούν πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα τις οποίες έχουν λάβει κατά την άσκηση των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων ή από αρμόδια αρχή ή αρχή εξυγίανσης όσον αφορά τα καθήκοντά τους δυνάμει του παρόντος κανονισμού σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή αρχή, παρά μόνο στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων τους βάσει του παρόντος κανονισμού ή σε συνοπτική ή συγκεντρωτική μορφή, ούτως ώστε να μην είναι δυνατή η αναγνώριση οντοτήτων του άρθρου 2, ή με τη ρητή και προηγούμενη συγκατάθεση της αρχής ή της οντότητας που παρέσχε τις πληροφορίες.
Οι πληροφορίες που υπόκεινται στις απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου δεν γνωστοποιούνται σε άλλη δημόσια ή ιδιωτική αρχή πέραν των περιπτώσεων που αυτό κρίνεται δέον για νομικούς λόγους.
Οι εν λόγω απαιτήσεις ισχύουν επίσης για τους δυνητικούς αγοραστές όταν πραγματοποιείται επαφή μαζί τους ενόψει της προετοιμασίας της εξυγίανσης μιας οντότητας σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3.
2. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εξασφαλίζει ότι τα πρόσωπα που παρέχουν οποιαδήποτε υπηρεσία, αμέσως ή εμμέσως, σε μόνιμη βάση ή περιστασιακά, σχετική με την εκτέλεση των καθηκόντων του, συμπεριλαμβανομένων υπαλλήλων του και άλλων προσώπων που εξουσιοδοτούνται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης ή διορίζονται από τις εθνικές αρχές εξυγίανσης για τη διενέργεια επιτόπιων επιθεωρήσεων, υπόκεινται σε αντίστοιχες απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου, ισοδύναμες με εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
3. Οι απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ισχύουν επίσης για παρατηρητές που παρίστανται στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης και για παρατηρητές από μη συμμετέχοντα κράτη μέλη οι οποίοι λαμβάνουν μέρος σε εσωτερικά κλιμάκια εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 83 παράγραφος 3.
4. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να κατοχυρώσει τον ασφαλή χειρισμό και την επεξεργασία των εμπιστευτικών πληροφοριών.
5. Πριν από τη δημοσιοποίηση οποιασδήποτε πληροφορίας το Συμβούλιο Εξυγίανσης μεριμνά ώστε αυτή να μην περιλαμβάνει εμπιστευτικές πληροφορίες, ιδίως μέσω της εκτίμησης των ενδεχόμενων συνεπειών της δημοσιοποίησης αυτής στο δημόσιο συμφέρον όσον αφορά τη χρηματοοικονομική, νομισματική ή οικονομική πολιτική, στα εμπορικά συμφέροντα φυσικών και νομικών προσώπων και στον σκοπό των επιθεωρήσεων, ερευνών και ελέγχων. Η διαδικασία εξακρίβωσης των συνεπειών της δημοσιοποίησης πληροφοριών περιλαμβάνει ειδική στάθμιση των συνεπειών κάθε δημοσιοποίησης του περιεχομένου και των λεπτομερειών των σχεδίων εξυγίανσης που αναφέρονται στα άρθρα 8 και 9, των πορισμάτων κάθε αξιολόγησης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 10 ή του σχεδίου εξυγίανσης που αναφέρεται στο άρθρο 18.
6. Το παρόν άρθρο δεν εμποδίζει το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο, την Επιτροπή, την ΕΚΤ, τις εθνικές αρχές εξυγίανσης ή τις εθνικές αρμόδιες αρχές, συμπεριλαμβανομένων των υπαλλήλων και των εμπειρογνωμόνων τους, να ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους και με τα αρμόδια υπουργεία, κεντρικές τράπεζες, εθνικά συστήματα εγγύησης καταθέσεων, συστήματα αποζημίωσης επενδυτών, αρχές αρμόδιες για τις κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, αρχές εξυγίανσης και αρμόδιες αρχές από μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, την ΕΑΤ ή, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 33, με αρχές τρίτων χωρών που επιτελούν ισοδύναμα καθήκοντα με τις αρχές εξυγίανσης ή, σύμφωνα με αυστηρές απαιτήσεις εμπιστευτικότητας, με δυνητικό αγοραστή, με σκοπό τον σχεδιασμό ή την εκτέλεση δράσης εξυγίανσης.
Άρθρο 89
Προστασία δεδομένων
Ο παρών κανονισμός ισχύει με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών αναφορικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (25) ή των υποχρεώσεων του Συμβουλίου Εξυγίανσης, του Συμβουλίου και της Επιτροπής αναφορικά με την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (26) κατά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους.
Άρθρο 90
Πρόσβαση σε έγγραφα
1. Στα έγγραφα τα οποία έχει στην κατοχή του το Συμβούλιο Εξυγίανσης εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (27).
2. Εντός έξι μηνών από την ημερομηνία της πρώτης συνεδρίασής του, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θεσπίζει τα πρακτικά μέτρα εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001.
3. Οι αποφάσεις που λαμβάνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης κατ' εφαρμογή του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο καταγγελίας στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή ή διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου, μετά από προσφυγή στην ομάδα προσφυγών του άρθρου 85 του παρόντος κανονισμού, εφόσον αυτή προβλέπεται, υπό τους όρους των άρθρων 228 και 263 ΣΛΕΕ αντιστοίχως.
4. Τα πρόσωπα που αποτελούν αντικείμενο των αποφάσεων του Συμβουλίου Εξυγίανσης έχουν δικαίωμα πρόσβασης στον φάκελο του Συμβουλίου Εξυγίανσης, με την επιφύλαξη του έννομου συμφέροντος άλλων προσώπων για την προστασία του επιχειρηματικού απορρήτου τους. Το δικαίωμα πρόσβασης στον φάκελο δεν καλύπτει τις εμπιστευτικές πληροφορίες ή τα εσωτερικής χρήσης προπαρασκευαστικά έγγραφα του Συμβουλίου Εξυγίανσης.
Άρθρο 91
Κανόνες ασφαλείας για την προστασία των διαβαθμισμένων και των ευαίσθητων μη διαβαθμισμένων πληροφοριών
Το Συμβούλιο Εξυγίανσης εφαρμόζει τις αρχές ασφαλείας που περιλαμβάνονται στους κανόνες ασφάλειας της Επιτροπής σχετικά με την προστασία των Διαβαθμισμένων Πληροφοριών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUCI) και των ευαίσθητων μη διαβαθμισμένων πληροφοριών, που καθορίζονται στο παράρτημα της απόφασης 2001/844/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ της Επιτροπής (28). Η εφαρμογή των αρχών ασφαλείας περιλαμβάνει την εφαρμογή διατάξεων που έχουν σχέση με την ανταλλαγή, την επεξεργασία και την αποθήκευση πληροφοριών αυτού του είδους.
Άρθρο 92
Ελεγκτικό Συνέδριο
1. Το Ελεγκτικό Συνέδριο συντάσσει ειδική έκθεση για κάθε δωδεκάμηνο, το οποίο εκκινεί την 1η Απριλίου κάθε έτους.
2. Η έκθεση εξετάζει εάν:
α)
ελήφθησαν επαρκώς υπόψη η οικονομία, η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητα με την οποία χρησιμοποιήθηκε το Ταμείο και ιδίως η ανάγκη ελαχιστοποίησης της χρήσης του Ταμείου·
β)
η αξιολόγηση της ενίσχυσης από το Ταμείο ήταν αποτελεσματική και αυστηρή.
3. Κάθε έκθεση δυνάμει της παραγράφου 1 εκπονείται εντός έξι μηνών από το τέλος της περιόδου που καλύπτει.
4. Κατόπιν εξέτασης των οριστικών λογαριασμών που καταρτίζονται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 63, το Ελεγκτικό Συνέδριο συντάσσει έκθεση με τα πορίσματά του έως την 1η Δεκεμβρίου μετά τη λήξη κάθε οικονομικού έτους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο υποβάλλει έκθεση, ιδίως για κάθε ενδεχόμενη υποχρέωση (του Συμβουλίου Εξυγίανσης, του Συμβουλίου, της Επιτροπής ή άλλως) που απορρέει από την άσκηση των καθηκόντων του Συμβουλίου Εξυγίανσης, του Συμβουλίου και της Επιτροπής δυνάμει του κανονισμού.
5. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να ζητήσουν από το Ελεγκτικό Συνέδριο να εξετάσει οποιαδήποτε άλλα ζητήματα εμπίπτουν στην αρμοδιότητά τους που ορίζεται στο άρθρο 287 παράγραφος 4 ΣΛΕΕ.
6. Οι εκθέσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 4 αποστέλλονται στο Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή και δημοσιοποιούνται χωρίς καθυστέρηση.
7. Εντός δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσιοποίησης κάθε έκθεσης της παραγράφου 1 η Επιτροπή παρέχει λεπτομερή γραπτή απάντηση, η οποία δημοσιοποιείται.
Εντός δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσιοποίησης κάθε έκθεσης της παραγράφου 4 το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή παρέχουν λεπτομερή γραπτή απάντηση, η οποία δημοσιοποιείται.
8. Το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει την εξουσία να συγκεντρώνει από το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και την Επιτροπή οποιεσδήποτε πληροφορίες σχετίζονται με την εκτέλεση των καθηκόντων που του ανατίθενται βάσει του παρόντος άρθρου. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και η Επιτροπή παρέχουν οποιαδήποτε σχετική πληροφορία ζητηθεί εντός της προθεσμίας που ενδέχεται να ορίσει το Ελεγκτικό Συνέδριο.
ΜΕΡΟΣ IV
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 93
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 19 παράγραφος 8, στο άρθρο 65 παράγραφος 5, στο άρθρο 69 παράγραφος 5, στο άρθρο 71 παράγραφος 3 και στο άρθρο 75 παράγραφος 4 ισχύει για αόριστη διάρκεια από τις ημερομηνίες που αναφέρονται στο άρθρο 99.
3. Η Επιτροπή εξασφαλίζει τη συνέπεια μεταξύ κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που εκδίδονται βάσει του παρόντος κανονισμού και κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που εκδίδονται βάσει της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
4. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 19 παράγραφος 8, στο άρθρο 65 παράγραφος 5, στο άρθρο 69 παράγραφος 5, στο άρθρο 71 παράγραφος 3 και στο άρθρο 75 παράγραφος 4 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην απόφαση αυτή. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
5. Μόλις η Επιτροπή εκδώσει κατ' εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
6. Μια πράξη κατ' εξουσιοδότηση που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 8, το άρθρο 65 παράγραφος 5, το άρθρο 69 παράγραφος 5, το άρθρο 71 παράγραφος 3 και το άρθρο 75 παράγραφος 4 τίθεται σε ισχύ μόνο αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δεν διατυπώσει αντιρρήσεις εντός περιόδου 3 μηνών από την κοινοποίηση της πράξης αυτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο, ή αν πριν από την εκπνοή αυτής της προθεσμίας τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν ενημερώσει την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να εγείρουν αντιρρήσεις. Η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά τρεις μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
7. Η Επιτροπή δεν εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις όταν ο χρόνος ενδελεχούς εξέτασης από το Κοινοβούλιο μειώνεται λόγω διακοπής των εργασιών σε λιγότερο από πέντε μήνες, συμπεριλαμβανομένης τυχόν παράτασης.
Άρθρο 94
Επανεξέταση
1. Η Επιτροπή δημοσιεύει, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018 και στη συνέχεια ανά τριετία, έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, με ιδιαίτερη έμφαση στην παρακολούθηση του δυνητικού αντίκτυπου στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Η έκθεση αξιολογεί:
α)
τη λειτουργία του ΕΜΕ, της οικονομικής του απόδοσης, καθώς και των επιπτώσεων των δραστηριοτήτων εξυγίανσης στα συμφέροντα της Ένωσης ως συνόλου και στη συνοχή και την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των πιθανών επιπτώσεων στις δομές των εθνικών τραπεζικών συστημάτων εντός της Ένωσης σε σύγκριση με άλλα τραπεζικά συστήματα, και όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της συνεργασίας και των ρυθμίσεων ανταλλαγής πληροφοριών εντός του ΕΜΕ, μεταξύ ΕΜΕ και ΕΕΜ, καθώς και μεταξύ του ΕΜΕ, των εθνικών αρχών εξυγίανσης, των αρμόδιων αρχών και των αρχών εξυγίανσης μη συμμετεχόντων κρατών μελών, αξιολογώντας ιδίως:
i)
κατά πόσον τα καθήκοντα που αναθέτει ο παρών κανονισμός στο Συμβούλιο Εξυγίανσης, το Συμβούλιο και την Επιτροπή χρειάζεται να ασκούνται αποκλειστικά από ένα ανεξάρτητο όργανο της Ένωσης και, στην περίπτωση αυτή, κατά πόσον χρειάζεται να τροποποιηθούν οι σχετικές διατάξεις, ακόμη και σε επίπεδο πρωτογενούς δικαίου,
ii)
κατά πόσον είναι ενδεδειγμένη η συνεργασία μεταξύ του ΕΜΕ, του ΕΕΜ, του ΕΣΣΚ, της ΕΑΤ, της ΕΑΚΑΑ και της ΕΑΑΕΣ, καθώς και των άλλων αρχών που αποτελούν μέρος του ΕΣΧΕ,
iii)
κατά πόσον το χαρτοφυλάκιο επενδύσεων σύμφωνα με το άρθρο 75 αποτελείται από υγιή και διαφοροποιημένα περιουσιακά στοιχεία,
iv)
κατά πόσον ο δεσμός μεταξύ του δημόσιου χρέους και του τραπεζικού κινδύνου έχει διαρραγεί,
v)
κατά πόσον είναι κατάλληλες οι ρυθμίσεις διακυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων του καταμερισμού καθηκόντων εντός του Συμβουλίου Εξυγίανσης και των ρυθμίσεων ψηφοφορίας τόσο στις εκτελεστικές όσο και στις συνόδους ολομέλειας του Συμβουλίου Εξυγίανσης και στο πλαίσιο των σχέσεων με την Επιτροπή και το Συμβούλιο,
vi)
κατά πόσον είναι επαρκές το σημείο αναφοράς για τον καθορισμό του επιπέδου-στόχου για το Ταμείο, και ιδίως, κατά πόσον οι καλυπτόμενες καταθέσεις ή οι συνολικές υποχρεώσεις αποτελούν την πλέον κατάλληλη βάση, καθώς και κατά πόσον χρειάζεται να καθοριστεί απόλυτο κατώτατο όριο για το Ταμείο προκειμένου να αποφευχθεί η αστάθεια στη ροή των χρηματοδοτικών μέσων προς το Ταμείο και να εξασφαλιστεί η σταθερότητα και η επάρκεια της χρηματοδότησης του Ταμείου με την πάροδο του χρόνου,
vii)
κατά πόσον χρειάζεται να τροποποιηθούν το επίπεδο-στόχος που έχει καθοριστεί για το Ταμείο και το επίπεδο των εισφορών προκειμένου να εξασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού εντός της Ένωσης,
β)
την αποτελεσματικότητα των ρυθμίσεων περί ανεξαρτησίας και λογοδοσίας,
γ)
την αλληλεπίδραση μεταξύ του Συμβουλίου Εξυγίανσης και της ΕΑΤ,
δ)
την αλληλεπίδραση μεταξύ του Συμβουλίου Εξυγίανσης και των εθνικών αρχών εξυγίανσης των μη συμμετεχόντων κρατών μελών και τις επιπτώσεις του ΕΜΕ στα συγκεκριμένα κράτη μέλη, καθώς και την αλληλεπίδραση μεταξύ του Συμβουλίου Εξυγίανσης και των οικείων εθνικών αρχών εξυγίανσης τρίτων χωρών, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 90 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ,
ε)
την ενδεχόμενη ανάγκη λήψης μέτρων για την εναρμόνιση των διαδικασιών αφερεγγυότητας για ιδρύματα που έχουν πτωχεύσει.
2. Η έκθεση διαβιβάζεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Η Επιτροπή υποβάλλει, ενδεχομένως, συνοδευτικές προτάσεις.
3. Κατά την αναθεώρηση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, η Επιτροπή καλείται να υποβάλει αντίστοιχη αναθεώρηση του παρόντος κανονισμού κατά περίπτωση.
Άρθρο 95
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 4, το σημείο 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2)
ως “αρμόδιες αρχές” νοούνται:
i)
οι αρμόδιες αρχές όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, συμπεριλαμβανομένης τη Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε ό,τι αφορά ζητήματα που σχετίζονται με τα καθήκοντα που της ανατίθενται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, στην οδηγία 2007/64/ΕΚ και όπως αναφέρονται στην οδηγία 2009/110/ΕΚ,
ii)
όσον αφορά τις οδηγίες 2002/65/ΕΚ και 2005/60/ΕΚ, οι αρχές που είναι αρμόδιες να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση των πιστωτικών και χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων με τις απαιτήσεις των οδηγιών αυτών,
iii)
όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης καταθέσεων, οι φορείς που διαχειρίζονται συστήματα εγγύησης καταθέσεων σύμφωνα με την οδηγία 2014/49/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (29), ή, στην περίπτωση που τη λειτουργία του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων διαχειρίζεται ιδιωτική εταιρεία, η δημόσια αρχή που έχει την εποπτεία των συστημάτων αυτών δυνάμει αυτής της οδηγίας, και
iv)
όσον αφορά την οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (30) και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (31), οι αρχές εξυγίανσης που ορίζονται στο άρθρο 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης που ιδρύεται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014, καθώς και το Συμβούλιο και η Επιτροπή όταν αναλαμβάνουν δράσεις δυνάμει του άρθρου 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014, με εξαίρεση την περίπτωση κατά την οποία ασκούν διακριτικές εξουσίες ή προβαίνουν σε επιλογές πολιτικής.
(29) Οδηγία 2014/49/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Απριλίου 2014, περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων (ΕΕ L 173 της 12.6.2014, σ. 149)." 						
(30) Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, και των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 173 της 12.6.2014, σ. 190)." 						
(31) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ L 225 της 30.7.2014, σ. 1).»·" 						
2)
Στο άρθρο 25 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. Η Αρχή μπορεί να διοργανώνει και να διεξάγει αξιολογήσεις από ομοτίμους της ανταλλαγής πληροφοριών και των κοινών δραστηριοτήτων του Συμβουλίου Εξυγίανσης που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014 και των εθνικών αρχών εξυγίανσης των κρατών μελών που δεν συμμετέχουν στον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης για την εξυγίανση διασυνοριακών ομίλων, με στόχο να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα και η συνέπεια των αποτελεσμάτων. Προς τον σκοπό αυτόν, η Αρχή αναπτύσσει μεθόδους που θα καταστήσουν δυνατή την αντικειμενική εκτίμηση και τη σύγκριση.»·
3)
Στο άρθρο 40 παράγραφος 6 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Προκειμένου να ενεργεί στο πλαίσιο του άρθρου της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ο πρόεδρος του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης παρίσταται ως παρατηρητής στο συμβούλιο εποπτών.».
Άρθρο 96
Αντικατάσταση των εθνικών χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης
Από την ημερομηνία εφαρμογής που αναφέρεται στο άρθρο 99 παράγραφοι 2 και 6 του παρόντος κανονισμού, το Ταμείο θεωρείται η χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης των συμμετεχόντων κρατών μελών δυνάμει των άρθρων 99 έως 109 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
Άρθρο 97
Συμφωνία σχετικά με την έδρα και προϋποθέσεις λειτουργίας
1. Οι αναγκαίες διευθετήσεις όσον αφορά τη στέγαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης στο κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει και τις εγκαταστάσεις που πρέπει να θέσει στη διάθεσή του το εν λόγω κράτος μέλος, καθώς και οι ειδικοί κανόνες που εφαρμόζονται στο εν λόγω κράτος μέλος για τον πρόεδρο, τα μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης στη σύνοδο ολομέλειας, το προσωπικό του Συμβουλίου Εξυγίανσης και τα μέλη των οικογενειών τους, ορίζονται σε συμφωνία για την έδρα μεταξύ του Συμβουλίου Εξυγίανσης και του εν λόγω κράτους μέλους, η οποία συνάπτεται μετά από τη λήψη έγκρισης του Συμβουλίου Εξυγίανσης στη σύνοδο ολομέλειας και το αργότερο έως τις 20 Αυγούστου 2016.
2. Το κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει το Συμβούλιο Εξυγίανσης εξασφαλίζει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για την εύρυθμη λειτουργία του Συμβουλίου Εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένης της παροχής πολύγλωσσης και ευρωπαϊκού πνεύματος σχολικής εκπαίδευσης και των κατάλληλων συγκοινωνιακών συνδέσεων.
Άρθρο 98
Έναρξη των δραστηριοτήτων του Συμβουλίου Εξυγίανσης
1. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία έως την 1η Ιανουαρίου 2015.
2. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την εγκατάσταση και την αρχική λειτουργία του Συμβουλίου Εξυγίανσης, έως ότου αυτό αποκτήσει τη λειτουργική ικανότητα εκτέλεσης του προϋπολογισμού του. Για τον σκοπό αυτό:
α)
έως ότου αναλάβει τα καθήκοντά του ο πρόεδρος μετά τον διορισμό του από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 56, η Επιτροπή μπορεί να ορίσει έναν υπάλληλο της Επιτροπής για να ενεργεί ως πρόεδρος και να ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου·
β)
κατά παρέκκλιση από το άρθρο 50 παράγραφος 1 στοιχείο ιβ) και έως την έκδοση της απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 3, ο προσωρινός πρόεδρος ασκεί τις εξουσίες της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής·
γ)
η Επιτροπή μπορεί να προσφέρει συνδρομή στο Συμβούλιο Εξυγίανσης, ιδίως με την απόσπαση υπαλλήλων της Επιτροπής για την εκτέλεση των δραστηριοτήτων του οργανισμού υπό την ευθύνη του προσωρινού προέδρου ή του προέδρου.
3. Ο προσωρινός πρόεδρος μπορεί να εγκρίνει όλες τις πληρωμές που καλύπτονται από πιστώσεις εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του Συμβουλίου Εξυγίανσης και μπορεί να συνάπτει συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων για την πρόσληψη προσωπικού.
Άρθρο 99
Έναρξη ισχύος
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που προβλέπονται στις παραγράφους 3 έως 5, ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2016.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, οι διατάξεις που σχετίζονται με τις εξουσίες του Συμβουλίου Εξυγίανσης να συγκεντρώνει πληροφορίες και να συνεργάζεται με τις εθνικές αρχές εξυγίανσης για την κατάρτιση σχεδιασμού εξυγίανσης, δυνάμει των άρθρων 8 και 9 και όλων των λοιπών συναφών διατάξεων, εφαρμόζονται από 1ης Ιανουαρίου 2015.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, τα άρθρα 1 έως 4, 6, 30, 42 έως 48, 49, το άρθρο 50 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και ζ) έως ιστ), το άρθρο 50 παράγραφος 3, το άρθρο 51, το άρθρο 52 παράγραφοι 1 και 4, το άρθρο 53 παράγραφοι 1 και 2, το άρθρο 56 έως 59, τα άρθρα 56 έως 59, τα άρθρα 61 έως 66, τα άρθρα 80 έως 84, τα άρθρα 87 έως 95 και τα άρθρα 97 και 98 εφαρμόζονται από τις 19 Αυγούστου 2014.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, εφαρμόζονται από 1ης Νοεμβρίου 2014 το άρθρο 69 παράγραφος 5, το άρθρο 70 παράγραφοι 6 και 7 και το άρθρο 71 παράγραφος 3, τα οποία αναθέτουν στο Συμβούλιο την εξουσία να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις και στην Επιτροπή την εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις.
6. Από 1ης Ιανουαρίου 2015, το Συμβούλιο Εξυγίανσης υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή μηνιαία έκθεση εγκεκριμένη στη σύνοδο ολομέλειάς του σχετικά με το κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη μεταφορά εισφορών στο Ταμείο.
Από 1ης Δεκεμβρίου 2015, εάν οι εν λόγω εκθέσεις καταδεικνύουν ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη μεταφορά εισφορών στο Ταμείο, αναβάλλεται η εφαρμογή των διατάξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 κατά έναν μήνα κάθε φορά. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης υποβάλλει νέα έκθεση κάθε φορά στο τέλος του εν λόγω μήνα.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 15 Ιουλίου 2014.