РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1299/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 17 декември 2013 година
относно специални разпоредби за подкрепа от Европейския фонд за регионално развитие по цел „Европейско териториално сътрудничество“
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 178 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура,
като имат предвид, че:
(1)
В член 176 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) се предвижда, че Европейският фонд за регионално развитие (ЕФРР) е предназначен да подпомага преодоляването на основните различия между регионите в Съюза. В съответствие с посочения член и с член 174, първа и втора алинея от ДФЕС, ЕФРР трябва да допринася за намаляване на неравенството между нивата на развитие на различните региони и да намалява изостаналостта на най-необлагодетелстваните региони, сред които трябва да се обръща специално внимание на селски райони, районите, засегнати от промишлен преход и региони, засегнати от сериозни и постоянни неблагоприятни природни или демографски условия, като например най-северните региони с много ниска гъстота на населението и островните, трансграничните и планинските региони.
(2)
Регламент (ЕС) № 1303/2013 на Европейския парламент и на Съвета (3). предвижда общи разпоредби за ЕФРР, Европейския социален фонд (ЕСФ), Кохезионния фонд, Европейския земеделски фонд за развитие на селските райони (ЕЗФРСР) и Европейския фонд за морско дело и рибарство (ЕФМДР). Регламент (ЕС) №1301 /2013 на Европейския парламент и на Съвета (4) предвижда специални разпоредби относно вида дейности, които могат да бъдат финансирани от ЕФРР и определя техните цели. Посочените регламенти не са изцяло адаптирани към специфичните потребности на цел „Европейско териториално сътрудничество“, при която си сътрудничат най-малко две държави-членки или държава-членка и трета държава. Поради това е необходимо да се определят специални разпоредби за целта „Европейско териториално сътрудничество“ относно нейното приложно поле, географски обхват, финансови средства, тематична концентрация и инвестиционни приоритети, програмиране, мониторинг и оценка, техническа помощ, допустимост, управление, контрол и определяне, участие на трети държави и финансово управление.
(3)
С цел да се увеличи добавената стойност на политиката на сближаване на Съюза специалните разпоредби следва да са насочени към постигане на значително опростяване за всички участници: бенефициери, органи по програмите, органи в участващите държави-членки на съответното местно, регионално или национално равнище, и трети държави, както и на равнището на Комисията.
(4)
С цел да подкрепи хармоничното развитие на територията на Съюза на различни равнища ЕФРР следва да предоставя подкрепа за трансгранично, транснационално и междурегионално сътрудничество по целта „Европейско териториално сътрудничество“.
(5)
Трансграничното сътрудничество има за цел преодоляването на общи предизвикателства, установени съвместно в граничните региони, като: затруднен достъп, по-конкретно в областта на информационните и комуникационните технологии (ИКТ) свързването и на транспортната инфраструктура, упадък на местната промишленост, неподходяща среда за стопанска дейност, липса на мрежови структури между местната и регионалната администрация, ниско равнище на научни изследвания, иновации и навлизане на ИКТ, замърсяване на околната среда, предотвратяване на риска, отрицателни нагласи към гражданите на съседни държави като цели и използването на неоползотворения потенциал за растеж в граничните райони (развитие на трансгранични бази и групи за научни изследвания и иновации, трансгранична интеграция на трудовия пазар, сътрудничество между образователни институции, включително университети или между здравни центрове) чрез засилен процес на сътрудничество за общото хармонично развитие на Съюза.
(6)
Транснационалното сътрудничество има за цел укрепване на сътрудничеството чрез действия, благоприятстващи интегрираното териториално развитие и обвързани с приоритетите на политиката на сближаване на Съюза, и следва също да включва морско трансгранично сътрудничество, което не е застъпено в програми за трансгранично сътрудничество.
(7)
Междурегионалното сътрудничество следва да има за цел да повиши ефективността на политиката на сближаване, като насърчава обмена на опит между регионите по тематичните цели и развитието на градските райони, включително връзките между градските и селските райони, да подобри изпълнението на програмите и действията за териториално сътрудничество, както и да насърчи анализирането на тенденциите на развитието в областта на териториалното сближаване чрез проучвания, събиране на данни и други мерки. Обменът на опит относно тематичните цели следва да подобрява разработването и изпълнението главно на оперативни програми по цел „Инвестиции за растеж и работни места“, но също, по целесъобразност, на програми по целта „Европейско териториално сътрудничество“, включително насърчаването на взаимноизгодно сътрудничество между новаторски групи за интензивни научни изследвания и обмена между научните работници и научноизследователските институции както в развитите, така и в по-малко развитите райони, като се вземе предвид опитът от програмите „Региони на знанието“ и „Научноизследователски потенциал на регионите по цел „Сближаване“ и най-отдалечените региони“ по Седмата рамкова програма за научни изследвания.
(8)
Следва да се определят обективни критерии за допустимост на региони и райони. За тази цел набелязването на региони и райони на равнището на Съюза, които отговарят на критериите за допустимост, следва да се основава на общата система за класификация на регионите, въведена с Регламент (ЕО) № 1059/2003 на Европейския парламент и на Съвета (5).
(9)
Трансграничното сътрудничество следва да подкрепя региони, разположени по сухопътни или морски граници. Въз основа на опита от предишни програмни периоди Комисията следва да определи списък на трансграничните райони, които следва да получават подкрепа по отделните програми за трансгранично сътрудничество с опростена процедура. При съставянето на списъка Комисията следва да отчита необходимите корекции с цел да се гарантират съгласуваност, по-специално по отношение на сухопътните и морските граници, и непрекъснатост на програмните райони, установени за програмния период 2007-2013 г. Тези корекции биха могли представляват намаляване или да разширяване съществуващите програмни райони или броя на програмите за трансгранично сътрудничество като допускат възможността за географско припокриване.
(10)
Комисията следва да определи районите за транснационално сътрудничество с оглед на необходимите действия за насърчаване на интегрирано териториално развитие.При определянето на тези райони, Комисията следва да вземе предвид придобития от предходни програми опит и, по целесъобразност, макрорегионалните стратегии и стратегиите за морските басейни.
(11)
За да се осигури за всички региони на Съюза полза от обмена на опит и добри практики, програмите за междурегионално сътрудничество следва да обхващат цялата територия на Съюза.
(12)
Необходимо е да продължи да се подкрепя или по целесъобразност да се установява трансгранично, транснационално и междурегионално сътрудничество със съседните на Съюза трети държави, тъй като това сътрудничество е важен инструмент на политиката за регионално развитие и следва да бъде от полза за регионите на държавите-членки, граничещи с трети държави. За тази цел ЕФРР следва да предоставя принос за трансгранични програми и програми за морските басейни, създадени по Европейския инструмент за съседство (ЕИС) в съответствие с бъдещ законодателен акт на Съюза относно Европейския инструмент за съседство за периода 2014-2020г. („ЕИС“) и Инструмента за предприсъединителна помощ (ИПП II) в съответствие с бъдещ законодателен акт на Съюза относно Инструмента за предприсъединителна помощ за периода 2014 - 2020 г. („законодателен акт относно ИПП II“).
(13)
Освен при интервенции по външните граници, подкрепени от инструменти на външната политика на Съюза, които обхващат гранични региони в рамките на Съюза и извън него, следва да е възможно програмите за сътрудничество, подкрепяни от ЕФРР да обхващат региони в рамките на Съюза и в определени случаи извън него, когато регионите извън Съюза не попадат в обхвата на инструментите на външната политика, било защото не са определени като държава бенефициер, или защото такива програми за външно сътрудничество не могат да бъдат създадени. Необходимо е обаче да се вземат необходимите мерки за това подкрепата от ЕФРР за операции, провеждани на територията на трети държави, да обслужва на първо място интересите на регионите на Съюза. В рамките на тези ограничения, когато съставя списъците на трансграничните и транснационалните програмни райони, Комисията следва да включва в тях и региони в трети държави.
(14)
Необходимо е да се предвидят средствата, които ще бъдат разпределени за всеки от компонентите на цел „Европейско териториално сътрудничество“, като значителна част от средствата останат съсредоточени за трансгранично сътрудничество, включително делът на всяка държава-членка от общите средства за трансгранично и транснационално сътрудничество, потенциалът, който е на разположение на държавите-членки във връзка с гъвкавостта между компонентите, и бъде осигурена достатъчна степен на финансова подкрепа за сътрудничество в най-отдалечените региони.
(15)
В интерес на регионите на Съюза следва да се създаде механизъм за организиране на подкрепата от ЕФРР за инструменти на външната политика, като ЕИС и ИПП II, включително в случаите, когато не могат да бъдат приети програми за външно сътрудничество или те трябва да бъдат прекратени. Този механизъм следва да се стреми да постигне оптимално действие и възможно най-добра координация между тези инструменти.
(16)
По-голямата част от финансирането по ЕФРР за програми за трансгранично и транснационално сътрудничество следва да се концентрира върху ограничен брой тематични цели, така че политиката на сближаване да постигне оптимално въздействие на цялата територия на Съюза. Въпреки това при програмата за междурегионалното сътрудничество по тематичните цели концентрацията следва да намери отражение в целта на всяка операция, а не в ограничаване на броя на тематичните цели, така че междурегионалното сътрудничество да допринесе във възможно най-голяма степен за повишаване главно на ефективността на политиката на сближаване по цел „Инвестиции за растеж и работни места” и също така, по целесъобразност, по цел „Европейско териториално сътрудничество”. При другите програми за междурегионално сътрудничество, тематичната концентрация следва да произтича от техния специфичен обхват.
(17)
За постигане на целите и задачите, заложени в стратегията на Съюза за интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж, в рамките на цел „Европейско териториално сътрудничество“ ЕФРР следва да допринесе за тематичните цели за развитие на икономика, основана на знанието, научните изследвания и иновациите, включително посредством насърчаване на сътрудничеството между предприятията, по-конкретно между МСП, и посредством насърчаване на създаването на системи за трансграничен обмен на информация в областта на ИКТ; за насърчаване на по-екологична, по-ефективно използваща ресурсите и по-конкурентна икономика, включително чрез насърчаване на устойчива трансгранична мобилност; за постигане на висока степен на заетост, която води до социално и териториално сближаване, включително посредством дейности за подкрепа на устойчив туризъм, на културата и националното наследство като част от една териториална стратегия, целяща постигане на растеж, допринасящ за заетостта; и за развитие на административен капацитет. Списъкът на инвестиционните приоритети по различните тематични цели обаче следва да бъде адаптиран към специфичните потребности на цел „Европейско териториално сътрудничество“ чрез предоставяне на допълнителни инвестиционни приоритети, като в рамките на трансграничното сътрудничество бъде предоставена възможност по-специално за продължаване на правното и административно сътрудничество, сътрудничеството между гражданите и институциите и на сътрудничеството в областта на заетостта, обучението, приобщаването на общностите и социалното приобщаване в трансграничен аспекти бъдат разработени координирани макрорегионални стратегии и стратегии за морските басейни в рамките на транснационалното сътрудничество. В допълнение следва да се определят специфични или допълнителни инвестиционни приоритети за определени междурегионални програми за сътрудничество, които да отразяват техните специфични дейности.
(18)
В рамките на тематичната цел за насърчаване на социалното приобщаване и борбата с бедността и като се има предвид нейното практическото значение е необходимо да се гарантира, че по трансграничната програма PEACE между Северна Ирландия и граничните райони на Ирландия за подкрепа на мира и помирението, ЕФРР следва да допринася и за насърчаване на социалната и икономическата стабилност в съответните региони, по-специално посредством действия за насърчаване на сближаването между общностите. Предвид спецификата на посочената трансгранична програма някои правила относно подбора на операции съгласно настоящия регламент следва да не се прилагат към тази трансгранична програма.
(19)
Необходимо е изискванията за съдържанието на програмите за сътрудничество по цел „Европейско териториално сътрудничество” да бъдат съобразени с техните специфични потребности. В тези изисквания следва да бъдат застъпени и необходимите аспекти за ефективното им изпълнение на територията на участващите държави-членки, като тези относно отговорните органи за одит и контрол, процедура за създаване на съвместен секретариат и разпределение на задълженията в случай на финансови корекции. Когато държавите-членки участват в макрорегионални стратегии и стратегии за морските басейни, съответните програми за сътрудничество следва да уточняват по какъв начин намесата би могла да допринесе за тези стратегии. Освен това поради хоризонталния характер на програмите за междурегионално сътрудничество тяхното съдържание следва да се адаптира, особено по отношение на определянето на бенефициера или бенефициерите по текущите програми INTERACT и ESPON.
(20)
С цел да се стимулира координацията на финансирането от ЕФРР за програми за сътрудничество, приети съгласно настоящия регламент, в които участват най-отдалечените региони, с възможното допълващо финансиране от Европейския фонд за развитие (ЕФР), ЕИС, ЕПП II и Европейската инвестиционна банка (ЕИБ), държавите-членки и третите държави или отвъдморски страни или територии (последните наричани по-нататък „територии“), участващи в тези програми за сътрудничество, следва да установят правила за механизми за координация в тези програми.
(21)
Уместно е третите държави или територии да бъдат привличани в процеса на подготовка на програмите за сътрудничество, след като са приели поканата за участие в такива програми. В настоящия регламент следва да се установят специални процедури за такова привличане. Чрез дерогация от стандартната процедура, когато в програма за сътрудничество са включени най-отдалечени райони и трети държави или територии, участващите държави-членки провеждат консултации с тези трети държави или територии, преди да представят програмите на Комисията. За да бъде по-ефективно и прагматично участието на трети държави или територии в програмите за сътрудничество, следва да е възможно споразуменията относно съдържанието на програмите за сътрудничество и относно евентуалния принос на третите държави или територии да бъдат направени чрез официално одобрените протоколи от консултациите с тези трети държави или територии или от обсъжданията в организациите за регионално сътрудничество. Като се отчитат принципите на споделено управление и на опростяване процедурите за одобряване на оперативните програми следва да бъдат такива, че Комисията да одобрява само централните елементи на програмите за сътрудничество, а останалите елементи следва да бъдат одобрени от участващата държава-членка или държави-членки. От съображения за правна сигурност и прозрачност е необходимо да се гарантира, че когато участващата държава-членка или държави-членки изменят елемент на програмата за сътрудничество, който не подлежи на одобрение от страна на Комисията, управляващият орган на тази програма уведомява Комисията за всяко такова решение за изменение в срок от един месец от датата на решението за изменение.
(22)
В съответствие със стратегията на Съюза за интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж европейските структурни и инвестиционни фондове следва да осигуряват по-интегриран и приобщаващ подход за преодоляване на местните проблеми. За укрепването на този подход подкрепата от ЕФРР в граничните региони следва да бъде координирана с подкрепата от ЕЗФРСР и ЕФМДР, като по целесъобразност включва европейски групи за териториално сътрудничество (ЕГТС), създадени в съответствие с Регламент (ЕС) № 1302/2013 на Европейския парламент и на Съвета (6), когато местното развитие е една от целите им.
(23)
Въз основа на опита от програмния период 2007-2013 г. условията за избор на операции следва да бъдат по-ясни и по-стриктни с цел да се гарантира, че се избират само действително съвместни операции. Поради специфичния контекст и особеностите на програмите за сътрудничество между най-отдалечените райони и трети държави или територии, следва да бъдат установени и пригодени по-леки условия за сътрудничество по отношение на провежданите по тези програми операции. Следва да се даде определение на понятието „единствени бенефициери“ и на тези бенефициери следва да се позволи самостоятелно да изпълняват операции за сътрудничество.
(24)
Следва да се уточнят отговорностите на водещите бенефициери, които носят цялостна отговорност за изпълнението на определена операция.
(25)
Изискванията към докладите за изпълнението следва да бъдат съобразени с контекста на сътрудничество и да отразяват цикъла на изпълнение на програмите. С оглед на доброто управление годишният преглед следва да може да се извършва в писмен вид.
(26)
В съответствие с Регламент (ЕС) № 1303/2013 управляващият орган следва да гарантира, че оценките на програмите за сътрудничество се извършват въз основа на плана за оценка и включват оценки за измерване на ефективността, ефикасността и въздействието на тези програми. Поне веднъж по време на програмния период, една оценка следва да оцени по какъв начин предоставената подкрепа е допринесла за постигането на целите на програмата. Тези оценки следва да съдържат информация за всякакви предложения за корекции по време на програмния период.
(27)
В приложение към настоящия регламент следва да бъде съставен общ набор от показатели за изпълнението, които да улеснят извършването на оценка на напредъка на изпълнението на програмите, съобразен със специфичния характер на програмите за сътрудничество. Тези показатели следва да се допълват от специфични за програмата показатели за резултатите и където е уместно - от специфични за програмата показатели за изпълнението.
(28)
Поради участието на повече от една държава-членка и произтичащите от това по-големи административни разходи, по-специално за проверки и превод, таванът на разходите за техническа помощ следва да бъде по-висок, отколкото по цел „Инвестиции за растеж и работни места“. С цел компенсиране на по-високите административни разходи държавите-членки следва да се насърчават, когато е възможно, да намалят административната тежест по отношение на изпълнението на съвместни проекти. Освен това програми за сътрудничество, за които се предоставя ограничена подкрепа от ЕФРР, следва да получат определена минимална сума за техническа помощ, която би могло да е по-голяма от 6 %, с цел да се осигурят достатъчно финансови средства за ефективни дейности за техническа помощ.
(29)
Поради участието на повече от една държава-членка общото правило, предвидено в Регламент (ЕС) № 1303/2013, според което всяка държава-членка приема национални правила за допустимост на разходите, не е целесъобразно за цел „Европейско териториално сътрудничество“. Въз основа на опита от програмния период 2007-2013 г. следва да бъде определена ясна йерархия на правилата за допустимост на разходите със силна ориентация към правила за допустимост на разходите,установени на равнището на Съюза или за дадена програма за сътрудничество като цяло, за да се избегнат всякакви възможни противоречия или несъответствия между различни регламенти и между регламентите и националните правила. По-конкретно Комисията, въз основа на опита от програмния период 2007-2013 г., следва да приеме правила за допустимост на разходите за категориите разходи, предвидени в настоящия регламент.
(30)
Тъй като в изпълнението на операциите често участва персонал от повече от една държава-членка и предвид броя на операциите, при които разходите за персонал представляват съществено перо, следва да се прилага единна ставка на разходите за персонал, основана на другите преки разходи за операциите за сътрудничество, за да се избегне отделно счетоводство за управлението на такива операции.
(31)
Правилата за гъвкавост относно местоположението на операциите извън програмния район следва да бъдат опростени. Освен това е необходимо да се подкрепя и улеснява чрез специфични правила ефективно трансгранично, транснационално и междурегионално сътрудничество със съседните на Съюза трети държави или територии, когато това е нужно, за да се гарантира ефективна подкрепа за развитието на регионите на държавите-членки. Във връзка с това в изключителни случаи и при определени условия е целесъобразно да се разреши подкрепа от ЕФРР за операции извън частта на Съюза от програмния район и на територията на съседни трети държави, ако тези операции са от полза за регионите на Съюза.
(32)
Държавите-членки следва да бъдат поощрявани да възложат функциите на управляващия орган наЕГТС или да възложат на такава група отговорността за управлението на тази част от програмата за сътрудничество, която e свързана с територията, обхваната от тази група.
(33)
Управляващият орган следва да създаде съвместен секретариат, който, inter alia, предоставя информация на кандидатите за подкрепа, занимава се със заявленията за проекти и подпомага бенефициерите при изпълнението на техните операции.
(34)
Управляващите органи следва да отговарят за всички функции, установени в Регламент (ЕС) № 1303/2013, включително проверки на управлението, с цел да се гарантират единни стандарти в целия програмен район. Въпреки това когато за управляващ орган бъде определена ЕГТС, тези проверки следва да бъдат провеждани от или под отговорността на управляващия орган поне за тези държави-членки и трети държави или територии, от които има членове, участващи в ЕГТС, докато контрольорите следва единствено да бъдат използвани в останалите държави-членки и трети държави или територии. Дори когато не бъде определена ЕГТС, управляващият орган следва да бъде упълномощен от участващите държави-членки да извършва проверки на целия програмен район.
(35)
Сертифициращите органи следва да носят отговорност за всички функции на сертифициращия орган, установени с Регламент (ЕС) № 1303/2013. Държавите-членки следва да могат да определят управляващ орган, който да изпълнява и функциите на сертифициращ орган.
(36)
Един одитен орган следва да отговаря за извършването на одитните функции, установени с Регламент (ЕС) № 1303/2013, с цел да се гарантират единни стандарти в целия програмен район. Когато няма такава възможност, одитният орган по програмата следва да бъде подпомогнат от група одитори.
(37)
С цел да се засили икономическото, социалното и териториалното сближаване на Съюза и да се увеличи ефективността на неговата политика на сближаване, следва да се позволи на трети държави да участват чрез принос към ресурсите на ИПП II и ЕИС в програми за транснационално и междурегионално сътрудничество. Операциите, съфинансирани в рамките на такива програми, следва обаче да продължават да преследват целите на политиката на сближаване, дори ако се изпълняват, частично или изцяло, извън територията на Съюза. В този контекст приносът към целите на външните действия на Съюза продължава да има само съпътстващ характер, тъй като центърът на интереса на програмите за сътрудничество следва да се определя от тематичните цели и инвестиционните приоритети на политиката на сближаване. За да бъде осигурено ефективното участие на трети държави в програмите за сътрудничество, управлявани в съответствие с принципа на споделеното управление, условията за изпълнението на програмите следва да се съдържат в самите програми за сътрудничество и ако е необходимо - в споразуменията за финансиране, сключени между Комисията, правителствата на всяка от третите държави и държавата-членка, на чиято територия се намира управляващият орган на съответната програма за сътрудничество. Условията за изпълнението на програмите следва да съответстват на разпоредбите на приложимото право на Съюза и, по целесъобразност - на разпоредбите на националното право на участващите държави-членки, които са свързани с неговото прилагане.
(38)
Следва да се създаде ясна йерархия на финансовите задължения с оглед възстановяването на средства при установени нередности - от бенефициерите през водещия бенефициер и управляващия орган до Комисията. Следва да се предвиди държавите-членки да носят отговорност в случаите, когато средствата не могат да бъдат възстановени.
(39)
Въз основа на опита от програмния период 2007-2013 г. следва да се предвиди изрична дерогация за преизчисляване на разходи, извършени във валута, различна от евро, като се прилага месечен обменен курс към възможно най-близката дата до момента на реалното извършване на разходите или през месеца, когато разходите са подадени за проверка или през месеца, когато разходите са докладвани на водещия бенефициер. Плановете за финансиране, докладите и отчетите по съвместни операции за сътрудничество се представят пред съвместния секретариат, органите по програмата и мониторинговия комитет само в евро. Извършва се проверка за точността на преизчисляването.
(40)
С цел да бъдат определени специални правила за изменение на общите показатели за изпълнението и за допустимост на разходите, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от ДФЕС във връзка с изменението на списъка с общите показатели за изпълнението, установени в приложението към настоящия регламент и със специфичните правила за допустимост на разходите за програмите за сътрудничество. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(41)
За да се гарантират еднакви условия за изпълнение на настоящия регламент, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия по отношение на списъците на трансгранични райони и транснационални райони, на списъка на всички програми за сътрудничество и на общия размер на подкрепата от ЕФРР за всяка програма за сътрудничество, на номенклатурата относно категориите интервенции, и на образците за програми за сътрудничество и докладите за изпълнението. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с разпоредбите на Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (7).
(42)
На Комисията се предоставят изпълнителни правомощия за приемането на решения за одобряване на определени елементи от програмите за сътрудничество и за последващи изменения на тези елементи.
(43)
Настоящият регламент следва да не засяга продължаването или промяната на помощта, одобрена от Комисията въз основа на Регламент (ЕО) № 1080/2006 на Европейския парламент и на Съвета (8) или на друг законодателен акт, приложим за тази помощ към 31 декември 2013 г. Посоченият регламент или друго приложимо законодателство впоследствие следва да продължи да се прилага и след 31 декември 2013 г. по отношение на тази помощ или на съответните операции до тяхното приключване. Заявленията за получаване на помощ, представени или одобрени в рамките на Регламент (ЕО) № 1080/2006, следва да продължат да бъдат валидни.
(44)
Тъй като целта на настоящия регламент, а именно укрепване на икономическото, социалното и териториалното сближаване чрез преодоляване на основните различия между регионите в Съюза, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки, а поради степента на неравенство между нивата на развитие на различните региони и изостаналостта на най-необлагодетелстваните региони, както и ограниченията на финансовите ресурси на държавите-членки и регионите, може да бъде по-добре постигната на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, установен в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, установен в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тази цел.
(45)
За да се създадат условия за незабавното прилагане на мерките, предвидени в настоящия регламент, настоящият регламент следва да влезе в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
Общи разпоредби
Член 1
Предмет и обхват
1. Настоящият регламент определя обхвата на ЕФРР по отношение на цел „Европейско териториално сътрудничество“ и въвежда специални разпоредби във връзка с тази цел.
2. Настоящият регламент определя за цел „Европейско териториално сътрудничество“приоритетните цели и организацията на ЕФРР, критериите за допустимост на държавите-членки и регионите за получаване на подкрепа от ЕФРР, наличните финансови средства за подкрепа от ЕФРР и критериите за тяхното разпределяне.
С него се въвеждат и необходимите разпоредби с цел да се гарантират ефективното изпълнение, мониторинг, финансово управление и контрол на оперативните програми по цел „Европейско териториално сътрудничество“ („програми за сътрудничество“), включително в случаите, когато в такива програми за сътрудничество участват трети държави.
3. Разпоредбите на Регламент (ЕС) № 1303/2013 и глава I от Регламент (ЕС) № 1301/2013 се прилагат за цел „Европейско териториално сътрудничество“ и програмите за сътрудничество по нея, освен когато по силата на настоящия регламент изрично е предвидено друго или когато посочените разпоредби могат да се прилагат единствено за цел „Инвестиции за растеж и работни места.“
Член 2
Компоненти на цел „Европейско териториално сътрудничество“
По цел „Европейско териториално сътрудничество“ ЕФРР предоставя подкрепа за следните компоненти:
(1)
трансгранично сътрудничество между гранични региони за насърчаване на интегрирано регионално развитие между съседни региони от две или повече държави-членки, граничещи по суша или по море, или между съседни гранични региони от поне една държава-членка и една трета държава по външните граници на Съюза, които не са обхванати от други програми по външните финансови инструменти на Съюза;
(2)
транснационално сътрудничество на големи транснационални територии с участието на национални, регионални и местни партньори, включително морско трансгранично сътрудничество в случаите, които не са обхванати по линия на трансграничното сътрудничество, с оглед постигането на по-висока степен на териториална интеграция на съответните територии;
(3)
междурегионално сътрудничество за по-ефективна политика на сближаване чрез насърчаване на:
a)
обмен на опит, съсредоточен върху тематични цели между партньорите на цялата територия на Съюза, включително във връзка с развитието на регионите, посочени в член 174 от ДФЕС, за установяване и разпространение на добри практики с оглед на пренасянето им главно в оперативни програми по цел „Инвестиции за растеж и работни места“, но също, при необходимост, в програми за сътрудничество;
б)
обмен на опит за установяване, пренос и разпространение на добри практики в областта на устойчивото развитие на градските райони, включително връзките между градските и селските райони;
в)
обмен на опит за установяване, пренос и разпространение на добри практики и новаторски подходи по отношение на изпълнението на действия и програми за сътрудничество, както и използването на ЕГТС;
г)
анализ на тенденции в развитието по отношение на целите за териториално сближаване, включително териториалните аспекти на икономическото и социалното сближаване, и хармонично развитие на територията на Съюза чрез проучвания, събиране на данни и други мерки.
Член 3
Географски обхват
1. По отношение на трансграничното сътрудничество подкрепа получават региони на Съюза на ниво 3 по NUTS по всички вътрешни и външни сухопътни граници, които не са обхванати от други програми по външните финансови инструменти на Съюза, и всички региони на Съюза на ниво 3 по NUTS по морски граници, отстоящи най-много на 150 km, без да се засягат евентуални корекции, необходими с цел да се гарантират съгласуваност и непрекъснатост на районите по програмите за сътрудничество, определени за програмния период 2007-2013 г.
Комисията, чрез актове за изпълнение, приема решение, установяващо списъка на трансграничните райони, които получават подкрепа, разбит по програми за сътрудничество. Тези изпълнителни актове се приемат в съответствие с процедура по консултиране, посочена в член 150, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
В списъка се уточняват и регионите на Съюза на ниво 3 по NUTS, които се имат предвид при разпределянето на средства от ЕФРР за трансгранично сътрудничество по всички вътрешни граници и по външните граници, обхванати от външните финансови инструменти на Съюза, като ЕИС, съгласно законодателния акт относно ЕИС и ИПП II, съгласно законодателния акт относно ИПП II.
Когато представят проект на програми за трансгранично сътрудничество, държавите-членки могат - в надлежно обосновани случаи и с цел да осигурят съгласуваността между трансграничните райони - да поискат региони на ниво 3 по NUTS, различни от изброените в решението, посочено във втора алинея, да бъдат включени в даден район за трансгранично сътрудничество.
По искане на съответната държава-членка или държави-членки с цел улесняване на трансграничното сътрудничество по морските граници за най-отдалечените региони и без да се засягат разпоредбите на първа алинея, Комисията може да включи в решението, посочено във втора алинея, регионите на ниво 3 по NUTS в най-отдалечените региони по морски граници, отстоящи на над 150 km, като трансгранични райони, които могат да получават подкрепа от съответните средства на тези държави-членки,.
2. Без да се засягат разпоредбите на член 20, параграфи 2 и 3, в програмите за трансгранично сътрудничество могат да бъдат включени региони в Норвегия и Швейцария както и Лихтенщайн, Андора, Монако и Сан Марино, както и трети държави или територии, съседни на най-отдалечените региони, всички от които съответстват на ниво 3 по NUTS.
3. По отношение на транснационалното сътрудничество Комисията приема чрез актове за изпълнение решение, установяващо списък на транснационалните райони, които следва да получават подкрепа, разбит по програми за сътрудничество и обхващащ региони на ниво 2 по NUTS, и гарантира непрекъснатост на сътрудничеството в по-големи съгласувани райони въз основа на предходни програми, при отчитане на макрорегионални стратегии и стратегии за морските басейни, където е уместно. Тези изпълнителни актове се приемат в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 150, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
Когато представят проекти на програми за транснационално сътрудничество, държавите-членки могат да поискат към даден район за транснационално сътрудничество да бъдат добавени допълнителни региони на ниво 2 по NUTS, граничещи с регионите, изброени в решението, посочено по първа алинея. Държавите-членки посочат мотивите за това искане.
4. Без да се засяга член 20, параграфи 2 и 3, в програмите за транснационално сътрудничество могат да бъдат включени региони от следните трети държави или територии:
a)
третите държави или територии, изброени или посочени в параграф 2 от настоящия член;
б)
Фарьорските острови и Гренландия.
Без да се засяга член 20, параграфи 2 и 3, в програмите за транснационално сътрудничество могат да бъдат включени и региони на трети държави, обхванати от външните финансови инструменти на Съюза, като ЕИС съгласно законодателния акт относно ЕИС, включително съответните региони на Руската федерация, и ИПП II, съгласно законодателния акт относно ИПП II.На разположение се предоставят годишни бюджетни кредити, съответстващи на подкрепата от ЕИС и ИПП II за тези програми, при условие че в програмите по подходящ начин са застъпени съответните цели в областта на външното сътрудничество.
Тези региони съответстват на ниво 2 по NUTS.
5. По отношение на междурегионалното сътрудничество подкрепата от ЕФРР обхваща цялата територия на Съюза.
Без да се засяга член 20, параграфи 2 и 3, програмите за междурегионално сътрудничество могат да обхващат цялата територия или част от третите държави или територии, посочени в параграф 4, първа алинея, букви а) и б)от настоящия член.
6. С информативна цел регионите на трети държави или територии, посочени в параграфи 2 и 4, се споменават в списъците по параграфи 1 и 3.
7. В надлежно обосновани случаи с цел увеличаване на ефикасността на изпълнението на програмата, най-отдалечените региони могат да включат в единна програма за териториално сътрудничество сумите от ЕФРР, разпределени за трансгранично и транснационално сътрудничество, включително допълнителните средства, предвидени в член 4, параграф 2 при спазване на приложимите правила за всяка от тези суми.
Член 4
Ресурси за цел „Европейско териториално сътрудничество“
1. Средствата за цел „Европейско териториално сътрудничество“ възлизат на 2,75 % от глобалните налични средства за поемане на бюджетни задължения от ЕФРР, ЕСФ и Кохезионния фонд за програмния период 2014-2020 г., посочени в член 91, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 (т.е. общо 8 948 259 330 EUR), и се разпределят, както следва:
a)
74,05 % (или общо 6 626 631 760 EUR за трансгранично сътрудничество;
б)
20,36 % (или общо 1 821 627 570 EUR) за транснационално сътрудничество;
в)
5,59 % (или общо 500 000 000 EUR) за междурегионално сътрудничество.
2. За програми по целта „Европейско териториално сътрудничество“ за най-отдалечените региони се разпределят средства в размер най-малко 150 % от предоставената подкрепа от ЕФРР за програмния период 2007-2013 г. за програми за сътрудничество. Освен това сума в размер 50 000 000 EUR от средствата, разпределени за междурегионално сътрудничество, се отделя за сътрудничество в най-отдалечените региони. По отношение на тематичната концентрация за тези допълнителни средства се прилага член 6, параграф 1.
3. Комисията уведомява всяка държава-членка за дела й от общите суми за трансгранично и транснационално сътрудничество съгласно посоченото в параграф 1, букви а) и б), с разпределението по години. Критерий за разпределението по държави-членки е броят на населението в районите, посочени в член 3, параграф 1, втора алинея и член 3, параграф 3, първа алинея.
Въз основа на сумите, оповестени съгласно първа алинея всяка държава-членка информира Комисията дали и как е използвала възможността за трансфер, предвидена в член 5, и произтичащото от нея разпределение на средства между трансграничните и транснационалните програми, в които държавата-членка участва. Въз основа на предоставената от държавите-членки информация Комисията приема чрез актове за изпълнение решение, в което се съдържа списък с всички програми за сътрудничество и се посочва общият размер на цялостната подкрепа от ЕФРР за всяка програма. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 150, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1303/2013
4. Приносът от ЕФРР за трансгранични програми и програми за морските басейни по ЕИС, както и за трансгранични програми по ИПП II, се определя от Комисията и съответните държави-членки. Определеният за всяка държава-членка принос от ЕФРР впоследствие не се преразпределя между съответните държави-членки.
5. Подкрепата от ЕФРР за отделните трансгранични програми и програми за морските басейни по ЕИС и трансграничните програми по ИПП II се предоставя, при условие че от ЕИС и ИПП II бъдат предоставени най-малко средства в равностоен размер. Този равностоен размер е в рамките на максималната сума, определена в законодателния акт относно ЕИС или законодателния акт относно ИПП II.
6. Годишните бюджетни кредити, съответстващи на подкрепата от ЕФРР за трансграничните програми и програмите за морските басейни по ЕИС и трансграничните програми по ИПП II, се вписват в съответните бюджетни редове за тези инструменти за бюджетната 2014 година.
7. През 2015 и 2016 г. годишният принос от ЕФРР за програмите по ЕИС и ИПП II, за който до 30 юни в Комисията не е била представена нито една програма по трансграничните програми и програмите за морските басейни в рамките на ЕИС и трансграничните програми по ИПП II, и който не е бил преразпределен в полза на друга програма, представена в рамките на същата категория програми за външно сътрудничество, се разпределя за вътрешни програми за трансгранично сътрудничество по параграф 1, буква а), в които участва(т) съответната(ите) държава(и)-членка(и).
Ако до 30 юни 2017 г. все още има трансгранични програми и програми за морските басейни в рамките на ЕИС и трансгранични програми по ИПП II, които не са били представени в Комисията, цялата подкрепа от ЕФРР, посочена в параграф 4 за тези програми, за оставащия период до 2020 г., която не е била преразпределена в полза на друга приета програма в рамките на същата категория програми за външно сътрудничество, се разпределя за вътрешни програми за трансгранично сътрудничество в съответствие с параграф 1, буква а), в които участва(т) съответната(ите) държава(и)-членка(и).
8. Всички трансгранични програми и програми за морските басейни, посочени в параграф 4, приети от Комисията, се прекратяват, или разпределените за програмата средства се намаляват в съответствие с приложимите правила и процедури, по-специално в случай че:
a)
нито една от държавите партньори, обхванати от програмата, не е подписала съответното финансово споразумение в срока, определен в съответствие с законодателния акт относно ЕИС или законодателния акт относно ИПП II; или
б)
програмата не може да бъде изпълнена съгласно плана поради възникнали проблеми във взаимоотношенията между участващите държави.
В тези случаи по искане на съответната(ите) държава(и)-членка(и), посочената в параграф 4 подкрепа от ЕФРР, съответстваща на годишните вноски, за които все още не са били поети задължения, или на годишните вноски, за които са били поети задължения и тези задължения са били отменени изцяло или частично през същата бюджетна година, и които не са били преразпределени в полза на друга програма в рамките на същата категория програми за външно сътрудничество, се разпределя за вътрешни програми за трансгранично сътрудничество съгласно параграф 1, буква а), в които участва(т) съответната(ите) държава(и)-членка(и).
9. Комисията предоставя на комитета, създаден съгласно член 150, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, годишно обобщение на финансовото изпълнение на трансграничните програми и програмите за морските басейни по ЕИС, както и на трансграничните програми по ИПП II, за които ЕФРР допринася в съответствие с настоящия член.
Член 5
Опция за прехвърляне
Всяка държава-членка може да прехвърли до 15 % от разпределените за нея финансови средства за всеки от компонентите, посочени в член 4, параграф 1, букви а) и б) от един от тези компоненти към друг компонент.
ГЛАВА II
Тематична концентрация и инвестиционни приоритети
Член 6
Тематична концентрация
1. Поне 80 % от средствата, отпускани от ЕФРР за всяка програма за трансгранично сътрудничество и за всяка транснационална програма, се концентрират върху най-много четири от тематичните цели, посочени в член 9, първа алинея от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
2. Всички тематични цели, посочени в член 9, първа алинея от Регламент (ЕС) № 1303/2013 г., могат да се избират за междурегионално сътрудничество, посочено в член 2, точка 3, буква а) от настоящия регламент.
Член 7
Инвестиционни приоритети
1. ЕФРР, в рамките на своя обхват, както е посочено в член 3 от Регламент (ЕС) № 1301/2013, допринася за постигането на тематичните цели, изложени в член 9, първа алинея от Регламент (ЕС) № 1303/2013. чрез съвместни действия по трансгранични, транснационални и междурегионални програми за сътрудничество. В допълнение към инвестиционните приоритети, посочени в член 5 от Регламент (ЕС) № 1301 /2013., ЕФРР може също така да подкрепя следните инвестиционни приоритети в рамките на тематичните цели, посочени за всеки от компонентите на европейското териториално сътрудничество:
a)
в областта на трансграничното сътрудничество:
i)
насърчаване на устойчива и качествена заетост и подкрепа за мобилността на работната сила чрез интеграция на трансграничните трудови пазари, включително трансгранична мобилност, съвместни местни инициативи за заетост, информационни и консултационни услуги и съвместно обучение;
ii)
насърчаване на социалното приобщаване, борба с бедността и всяка форма на дискриминация чрез насърчаване на равенството между половете, равните възможности, както и интеграцията на общностите през граница;
iii)
инвестиции в образованието, обучението и професионално обучение за умения и ученето през целия живот чрез разработване и изпълнение на съвместни образователни и обучителни схеми и на схеми в областта на професионалното обучение;
iv)
повишаване на институционалния капацитет на публичните органи и заинтересованите страни и ефикасна публична администрация чрез насърчаване на правното и административното сътрудничество и сътрудничеството между гражданите и институциите;
б)
в областта на транснационалното сътрудничество: повишаване на институционалния капацитет на публичните органи и заинтересованите страни и ефикасна публична администрация чрез развиване и координиране на макрорегионални стратегии и стратегии за морските басейни;
в)
в областта на междурегионалното сътрудничество: повишаване на институционалния капацитет на публичните органи и заинтересованите страни и ефикасна публична администрация чрез:
i)
разпространяване на добри практики и експертен опит и извличане на ползи от резултатите от обмяната на опит във връзка с устойчиво градско развитие, включително връзките между градските и селските райони, съгласно член 2, точка 3, буква б).
ii)
насърчаване на обмяната на опит с цел укрепване на ефективността на програмите и действията за териториално сътрудничество, както и използването на ЕГТС съгласно член 2, точка 3, буква в);
iii)
укрепване на доказателствената база с цел укрепване на ефективността на политиката на сближаване и постигането на тематичните цели чрез анализ на тенденциите за развитие съгласно член 2, точка 3, буква г);
2. При трансграничната програма PEACE и в рамките на тематичната цел за насърчаване на социалното приобщаване, борбата с бедността и всяко форма на дискриминация, ЕФРР допринася също така за насърчаването на социалната и икономическата стабилност в съответните региони, по-специално чрез действия за насърчаване на сближаването между общностите.
ГЛАВА III
Програмиране
Член 8
Съдържание, приемане и изменение на програмите за сътрудничество
1. Всяка програма за сътрудничество се състои от приоритетни оси. Без да се засягат разпоредбите на член 59 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, всяка приоритетна ос отговаря на една тематична цел и включва един или няколко инвестиционни приоритета от същата тематична цел в съответствие с членове 6 и 7 от настоящия регламент. По целесъобразност и с цел увеличаване на нейното въздействие и ефективност чрез тематично съгласуван интегриран подход за осъществяване на целите на стратегията на Съюза за интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж, дадена приоритетна ос може, в надлежно обосновани случаи, да съчетава един или повече допълнителни инвестиционни приоритета от различни тематични цели, за да се постигне максимален принос към тази приоритетна ос.
2. Всяка програма за сътрудничество допринася за стратегията на Съюза за интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж и за постигането на икономическото, социалното и териториалното сближаване и посочва:
a)
обосновка на избора на тематични цели, съответстващите им инвестиционни приоритети и разпределените за тях финансови средства, с оглед на общата стратегическа рамка, предвидена в Приложение I към Регламент (ЕС) № 1303/2013 въз основа на анализ на нуждите в програмния район и избраната в отговор на тези нужди стратегия, разглеждане, по целесъобразност, на липсващите връзки в трансграничната инфраструктура, като се вземат предвид резултатите от предварителната оценка, направена в съответствие с член 55 от Регламент (ЕС) № 1303/2013;
б)
за всяка приоритетна ос, различна от техническата помощ:
i)
инвестиционните приоритети и съответстващите им конкретни цели;
ii)
за да се укрепи насочеността на програмирането към постигането на резултати - очакваните резултати по специфичните цели и съответните показатели за резултатите, с базова стойност и целева стойност, количествено определена, когато е целесъобразно, в съответствие с член 16;
iii)
описание на видовете и примерите за действия, които ще получат подкрепа по всеки инвестиционен приоритет, и очаквания им принос за постигането на специфичните цели, посочени в подточка i), включително ръководните принципи за подбора на операциите и, когато е целесъобразно, определяне на основни целеви групи, конкретни целеви територии, категории бенефициери, планираното използване на финансовите инструменти, както и на големи проекти;
iv)
общите и специфичните показатели за изпълнението, включително количествено определената целева стойност, които се очаква да допринесат за постигането на резултатите, в съответствие с член 16, за всеки един инвестиционен приоритет;
v)
набелязване на стъпки за изпълнението на финансови показатели и на показатели за изпълнението, и когато е целесъобразно на показателите за резултати, които да служат за етапни цели и целеви стойности на рамката на изпълнението в съответствие с член 21, параграф 1 и приложение II към посочения регламент (ЕС) № 1303/2013;
vi)
по целесъобразност, резюме на планираното използване на техническа помощ, включително, когато е необходимо, действия за укрепване на административния капацитет на органите, участващи в управлението и контрола на програмите, и бенефициерите и, когато е необходимо, действия за повишаване на административния капацитет на съответните партньори за участие в изпълнението на програмите;
vii)
съответстващите категории интервенции, въз основа на номенклатура, приета от Комисията, и ориентировъчно разпределение на програмираните средства;
в)
за всяка приоритетна ос, която засяга техническата помощ:
i)
специфични цели;
ii)
очакваните резултати за всяка конкретна цел и, където това е обективно оправдано, предвид съдържанието на действията, съответните показатели за резултати с базова стойност и целева стойност в съответствие с член 16;
iii)
описание на действията, които ще получат подкрепа, и очаквания им принос за постигане на конкретните цели, посочени в подточка i);
iv)
показателите за изпълнението, които се очаква да допринесат за постигане на резултатите;
v)
съответстващите категории интервенции, въз основа на номенклатура, приета от Комисията, и ориентировъчно разпределение на програмираните средства;
Подточка ii) не се прилага, когато приносът на Съюза за приоритетната ос или приоритетните оси, които засягат техническата помощ в рамките на определена програма за сътрудничество, не надвишава 15 000 000 EUR;
г)
план за финансиране със следните таблици (без подялба по участващи държави-членки):
i)
таблица, в която за всяка година в съответствие с правилата за равнищата на съфинансиране, посочени в членове 60, 120 и 121 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, се посочва размерът на общия финансов бюджетен кредит, предвиден за подкрепата от ЕФРР;
ii)
таблица, в която за целия програмен период за програмата за сътрудничество и за всяка приоритетна ос се посочва размерът на общия финансов бюджетен кредит на подкрепата от ЕФРР и националното съфинансиране. За приоритетните оси, които съчетават инвестиционни приоритети от различни тематични цели, в таблицата се посочва размерът на общия финансов бюджетен кредит и националното съфинансиране за всяка една от съответните тематични цели. Когато националното съфинансиране е съставено от публично и частно съфинансиране, в таблицата се дава ориентировъчна разбивка на публичните и частните източници. Тя показва с информативна цел евентуалния принос на участващите в програмата трети държави, и предвижданото участие от ЕИБ;
д)
списък на големите проекти, чието изпълнение е планирано в рамките на програмния период.
Комисията приема актове за изпълнение относно номенклатура, посочена в първа алинея, буква б), подточка vii) и буква в), подточка v). Тези актове за изпълнение са приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 150, параграф 3 от Регламент № 1303/2013.
3. При отчитане на нейното съдържание и цели дадена програма за сътрудничество описва интегрирания подход за териториално развитие, включително по отношение на регионите и районите, посочени в член 174, параграф 3 от ДФЕС, като се вземат предвид споразуменията за партньорство на участващите държави-членки и представя начините, по които тази програма за сътрудничество допринася за изпълнението на нейните цели и планираните резултати, като уточнява, по целесъобразност, следното;
a)
подхода за използването на инструментите на ръководеното от общностите местно развитие и принципите за определяне на областите, в които той ще бъде приложен;
б)
принципите за определяне на областите в градовете, в които ще се изпълняват интегрирани действия за устойчиво градско развитие, и ориентировъчен размер на разпределяната от ЕФРР подкрепа за тези действия;
в)
подхода за използването на инструмента за интегрирани териториални инвестиции, посочен в член 11, в случаи, различни от обхванатите в буква б), и примерната сума, отпусната за тях по всяка приоритетна ос;
г)
когато държавите-членки и регионите участват в макрорегионални стратегии и стратегии за морските басейни, приноса на планираните интервенции по програмата за сътрудничество към тези стратегии, предмет на потребностите на програмния район, както са установени от съответните държави-членки и при отчитане, когато е приложимо, на стратегически важните проекти, определени в тези стратегии.
4. В програмата за сътрудничество се посочват и:
a)
разпоредбите за изпълнение, които:
i)
определят управляващия орган, сертифициращия орган по целесъобразност и одитния орган;
ii)
определят органа или органите, определени да изпълняват контролни функции;
iii)
определят органа или органите, определени да отговарят за изпълнението на одиторски функции;
iv)
установяват процедурата за създаване на съвместен секретариат;
v)
определят общо описание на механизмите за управление и контрол;
vi)
определят разпределянето на задълженията между участващите държави-членки в случай на финансови корекции, наложени от управляващия орган или Комисията.
б)
органът, към който Комисията прави плащания;
в)
предприетите действия за включване на партньорите, посочени в член 5 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, в подготовката на програмата за сътрудничество, и ролята на тези партньори в подготовката и изпълнението на програмата за сътрудничество, включително включването им в мониторинговия комитет;
5. В програмата за сътрудничество се посочва и следното, като се взема предвид съдържанието на споразуменията за партньорство и се отчита институционалната и правната рамка на държавите-членки:
a)
механизми, с които се гарантира ефективна координация между ЕФРР, ЕСФ, Кохезионния фонд, ЕЗФРСР, ЕФМДР и други инструменти за финансиране, национални и на Съюза, включително координацията и евентуалната комбинация с Механизма за свързване на Европа съгласно Регламент (ЕС) № 1316/2013 на Европейския парламент и на Съвета (9), ЕИС, ЕФР и ИПП II, както и с ЕИБ, като се отчитат разпоредбите, изложени в приложение I към Регламент (ЕС) № 1303/2013, в случаите, когато държавите-членки и трети държави или територии участват в програми за сътрудничество, които включват използването на бюджетни кредити по ЕФРР за най-отдалечените региони и средства от ЕФР, механизми за координация на подходящо равнище с цел улесняване на ефективната координация на използването на тези бюджетни средства и ресурси;
б)
резюме на оценката на административната тежест за бенефициерите и, при необходимост, на планираните действия за намаляване на тази тежест, придружено от ориентировъчен график за тези действия.
6. Изискваната информация по параграф 2, първа алинея, буква а), параграф 2, първа алинея, буква б), подточки i)-vii), параграф 3 и параграф 5, буква а) се адаптира към специфичния характер на програмите за сътрудничество съгласно член 2, точка 3, букви б), в) и г). Изискваната информация по параграф 2, първа алинея, буква д) и параграф 5, буква б), не се включва в програмите за сътрудничество съгласно член 2, точка 3, букви в) и г).
7. Всяка програма за сътрудничество, по целесъобразност и предмет на съответната надлежно обоснована оценка от страна на държавите-членки за съответствието им със съдържанието и целите на програмата, съдържа описание на:
a)
конкретните действия, с които при избора на операциите се отчитат изискванията за опазване на околната среда, ресурсната ефективност, смекчаването на изменението на климата и приспособяването към него, устойчивостта при бедствия, както и превенцията и управлението на риска;
б)
конкретните действия за насърчаване на равните възможности и предотвратяване на дискриминация на основата на пол, расов или етнически произход, религия или вероизповедание, увреждане, възраст или сексуална ориентация по време на подготовката, разработването и изпълнението на програмата за сътрудничество, и по-специално във връзка с достъпа до финансиране, като се имат предвид потребностите на различните целеви групи, изправени пред риск от подобна дискриминация, и по-специално изискванията за осигуряване на достъпност за хората с увреждания;
в)
приноса на програмата за сътрудничество за насърчаване на равенството между мъжете и жените и - където е целесъобразно - описание на уредбата, с която се гарантира отчитането на социалния аспект на пола на ниво програма и на ниво операции.
Първа алинея, букви а) и б) не се прилагат за програми за сътрудничество по член 2, точка 3, букви б), в) и г).
8. В програмите за сътрудничество по член 2, точка 3, букви в) и г) се определят техният бенефициер или бенефициери и може да бъде определена процедурата за отпускане на средства
9. Участващите държави-членки и - когато са приели поканата за участие в програмата за сътрудничество - третите държави или територии, когато е приложимо, потвърждават писмено съгласието си със съдържанието на програмата за сътрудничество преди представянето ѝ в Комисията. Това споразумение включва и ангажимент от страна на всички участващи държави-членки и, по целесъобразност, трети държави или територии, да предоставят необходимото съфинансиране за изпълнение на програмата за сътрудничество и, когато е приложимо, ангажимента за финансов принос от страна на третите държави или територии.
Чрез дерогация от първа алинея, в случай на програми за сътрудничество, които включват най-отдалечени региони и трети държави или територии, съответните държави-членки провеждат консултации с тези трети държави или територии, преди да представят програмите за сътрудничество на Комисията. В този случай постигнатото съгласие по съдържанието на програмите за сътрудничество и евентуалния принос на третите държави или територии може да бъде изразено в официално одобрения протокол от срещите за консултации с третите държави или територии или обсъжданията в рамките на организациите за регионално сътрудничество.
10. Участващите държави-членки и - когато са приели поканата за участие в програмата за сътрудничество - третите държави и територии изготвят програмата за сътрудничество в съответствие с приетия от Комисията образец.
11. Комисията приема образеца, посочени в параграф 10 чрез актове за изпълнение. Тези изпълнителни актове се приемат в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 150, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
12. Чрез актове за изпълнение Комисията приема решение за одобряване на всички елементи, включително бъдещи изменения, които попадат в обхвата на настоящия член, с изключение на елементите, попадащи в обхвата на параграф 2, буква б), подточка vii), параграф 2, буква в), подточка v), параграф 2, буква д), параграф 4, буква а), подточка i) и параграф 4, буква в), и параграфи 5 и 7 от настоящия член, за които участващите държави-членки продължават да носят отговорност.
13. За всяко решение за изменение на елементите на програмата за сътрудничество, които не попадат в обхвата на решението на Комисията, посочено в параграф 12, управляващият орган уведомява Комисията в рамките на един месец от датата на решението за изменение. В решението за изменение се посочва датата на влизането му в сила, която не може да предшества датата на неговото приемане.
Член 9
Съвместен план за действие
В случаите, когато за изпълнението на съвместния план за действие, посочен в член 104, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, като бенефициер отговаря ЕГТС, служители на съвместния секретариат на програмата за сътрудничество и членове на Общото събрание на ЕГТС могат да участват като членове в управителния комитет по член 108, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1303/2013. Членовете на Общото събрание на ЕГТС не могат да представляват мнозинство в управителния съвет.
Член 10
Водено от общностите местно развитие
Водено от общностите местно развитие съгласно член 32 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 може да се осъществява по програми за трансгранично сътрудничество, при условие че в състава на местната група за развитие участват представители на поне две държави, една от които е държава-членка.
Член 11
Интегрирани териториални инвестиции
Междинният орган по програмите за сътрудничество, който управлява и реализира интегрираните териториални инвестиции, посочени в член 36, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, е юридическо лице, учредено в съответствие със законодателството на една от участващите държави, при условие че негови учредители са публични органи или организации от поне две участващи държави, или ЕГТС.
Член 12
Избор на операции
1. Операции по програмите за сътрудничество се избират от мониторингов комитет, посочен в член 47 от Регламент (ЕС) № 1303/2013. Посоченият мониторингов комитет може да състави управителен комитет, който да работи под негово ръководство и да осъществи избора на операции.
2. В избраните операции за трансгранично и транснационално сътрудничество участват бенефициери най-малко от две участващи държави, поне една от които е държава-членка. Определена операция може да се изпълнява на територията на една-единствена държава, при условие че са установени трансгранични и транснационални въздействия и ползи.
В операции в областта на междурегионалното сътрудничество, посочени в член 2, точка 3, букви а) и б), участват бенефициери най-малко от три държави, поне две от които са държави-членки.
Условията, посочени в първа алинея, не се прилагат за операции по трансграничната програма PEACE между Северна Ирландия и граничните райони на Ирландия за подкрепа на мира и помирението съгласно посоченото в член 7, параграф 2.
3. Независимо от разпоредбите на параграф 2 ЕГТС или друго юридическо лице, учредено в съответствие със законодателството на една от участващите държави, може да бъде единствен бенефициер за определена операция, при условие че учредителите са публични органи или организации от: поне две участващи държави при трансгранично и транснационално сътрудничество и поне три участващи държави при междурегионално сътрудничество.
Юридическо лице, което прилага съответно финансов инструмент или фонд на фондове, може да бъде единственият бенефициер за определена операция, без да се прилагат изискванията за неговия състав, определени в първа алинея.
4. Бенефициерите си сътрудничат при разработването и изпълнението на операциите. Освен това те си сътрудничат по отношение на осигуряването с персонал или на финансирането на операциите, или по отношение на двете.
При операция по програми между най-отдалечени региони и трети държави или територии от бенефициерите се изисква да си сътрудничат само в две от областите, посочени в първа алинея.
5. За всяка операция управляващият орган предоставя на водещия или единствен бенефициер документ, с който се определят условията за предоставяне на подкрепа за операцията, включително специалните изисквания за продуктите или услугите, които ще бъдат предоставяни в рамките на операцията, план за финансиране и график за изпълнение.
Член 13
Бенефициери
1. Когато в определена операция по програма за сътрудничество участват двама или повече бенефициери, всички бенефициери определят един от тях като водещ бенефициер.
2. Водещият бенефициер:
a)
определя взаимоотношенията си с останалите бенефициери чрез споразумение, включващо разпоредби, inter alia, които гарантират доброто финансово управление на отпуснатите за операцията средства, включително механизмите за възстановяване на неправомерно изплатени суми;
б)
поема отговорност да осигури изпълнението на цялата операция;
в)
гарантира, че представените от всички бенефициери разходи са били извършени за изпълнение на операцията и съответстват на дейностите, договорени между всички бенефициери, както и в съответствие с документа, предоставен от управляващия орган съгласно член 12, параграф 5;
г)
прави необходимото за това, разходите, представени от другите бенефициери, да бъдат проверени от контрольор(и) в случаите, когато такава проверка не се извършва от управляващия орган, съгласно член 23, параграф 3.
3. Освен ако в споразуменията по параграф 2, буква а) не е предвидено друго, водещият бенефициер гарантира, че останалите бенефициери получават общата сума на предоставения от фондовете принос възможно най-бързо и изцяло. Не се приспада или удържа каквато и да е сума и не се начислява специална такса или друга такса със същия ефект, която би намалила тези суми за останалите бенефициери.
4. Водещите бенефициери трябва да се намират на територията на държава-членка, участваща в програмата за сътрудничество. При все това държавите-членки и третите държави или територии, участващи в програма за сътрудничество, могат да се договорят, че водещият бенефициер може да се намира на територията на трета държава или територия, участваща в тази програма за сътрудничество, при условие че управляващият орган се е уверил, че водещият бенефициер е в състояние да изпълнява задачите по параграфи 2 и 3 и че са изпълнени изискванията за управление, проверки и одит.
5. Единствените бенефициери трябва да бъдат регистрирани на територията на държава-членка, участваща в програмата за сътрудничество. Те могат да бъдат регистрирани обаче в държава-членка, неучастваща в програмата, при положение че са изпълнени условията по член 12, параграф 3.
ГЛАВА IV
Мониторинг и оценка
Член 14
Доклади за изпълнението
1. До 31 май 2016 г. и до същата дата на всяка следваща година до 2023 г. включително управляващият орган представя на Комисията годишен доклад за изпълнението в съответствие с член 50, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1303/2013. Представеният през 2016 г. доклад за изпълнението обхваща финансовата 2014 и 2015 г. и периода от началната дата за допустимост на разходите до 31 декември 2013 г.
2. За докладите, представени през 2017 г. и 2019 г., крайният срок, посочен в параграф 1, е 30 юни.
3. Годишните доклади за изпълнението съдържат информация за:
a)
изпълнението на програмата за сътрудничество в съответствие с член 50, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1303/2013;
б)
по целесъобразност, напредъка по подготовката и изпълнението на основните проекти и съвместните планове за действие.
4. Годишните доклади за изпълнението, представени през 2017 и 2019 г., съдържат изложение и оценка на изискваната информация по член 50, параграфи 4 и 5 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 и информацията, посочена в параграф 2 от настоящия член, както и следната информация:
а)
напредъка по изпълнението на плана за оценка и предприетите действия във връзка с констатациите от извършените оценки;
б)
резултатите от осъществените мерки за информация и публичност, извършени по комуникационната стратегия;
в)
участието на партньорите в изпълнението, мониторинга и оценката на програмата за сътрудничество.
Годишните доклади за изпълнението, представени през 2017 г. и 2019 г. могат, с оглед на съдържанието и целите на всяка от програмите за сътрудничество, да установят информация относно и да оценяват следното:
a)
напредъка по изпълнението на интегрирания подход за териториално развитие, включително устойчиво градско развитие и водено от общностите местно развитие в рамките на програмата за сътрудничество;
б)
напредъка по изпълнението на действия, целящи да повишат капацитета на органите и бенефициерите да администрират и да използват ЕФРР;
в)
по целесъобразност, приноса към макрорегионалните стратегии и стратегиите за морските басейни;
г)
предприетите конкретни действия за насърчаване на равенството между мъжете и жените и за насърчаване на недискриминация, по-специално достъпност за хора с увреждания, както и създадената уредба, с която се гарантира отчитането на социалните аспекти на пола в програмата за сътрудничество и операциите;
д)
предприетите действия за насърчаване на устойчивото развитие;
ж)
напредъка по изпълнението на действия в областта на социалните иновации;
5. Годишните доклади за изпълнението и окончателният доклад се съставят съгласно образци, приети от Комисията чрез актове за изпълнение. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 150, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
Член 15
Годишен преглед
Срещата за годишния преглед се организира в съответствие с член 51 от Регламент (ЕС) № 1303 /2013.
В случаите, когато не се организира среща за годишен преглед в съответствие с член 51, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, годишният преглед може да се извърши в писмена форма.
Член 16
Показатели по цел „Европейско териториално сътрудничество“
1. Общите показатели за изпълнение, посочени в приложението към настоящия регламент, показателите за резултатите по отделните програми, както и по целесъобразност, показателите за изпълнение по отделните програми, се използват в съответствие с член 27, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 и с член 8, параграф 2, буква б), подточки ii) и iv) и буква в), подточки ii) и iv) от настоящия регламент.
2. По отношение на общите показатели за изпълнение и на показателите за изпълнение по отделните програми за базовите стойности се задава нула. Кумулативните количествено определени целеви стойности за тези показатели се определят за 2023 г.
3. По отношение на показателите за резултатите по отделните програми, които са свързани с инвестиционните приоритети, за базовите стойности се използват последните налични данни и се определят цели за 2023 г. Целите могат да имат количествено или качествено изражение.
4. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегиран акт в съответствие с член 29, за да измени списъка на общите показатели за изпълнение, определени в приложението към настоящия регламент с цел да извърши корекции, когато е обосновано, за осигуряване на ефективната оценка на напредъка при изпълнението на програмата.
Член 17
Техническа помощ
Сумата на разпределените средства от ЕФРР за техническа помощ се ограничава до 6 % от общата сума, разпределена за програмата за сътрудничество. За програми с общ размер на разпределените средства, който не надвишава 50 000 000 EUR, сумата на разпределените средства от ЕФРР за техническа помощ се ограничава до 7 % от общата разпределена сума, но не може да бъде по-малка от 1 500 000 EUR и по-голяма от 3 000 000 EUR.
ГЛАВА V
Допустимост
Член 18
Правила за допустимост на разходите
1. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 29 за установяването на специални правила относно допустимостта на разходите по програми за сътрудничество във връзка с разходите за персонал, разходите за офиси и административните разходи, разходите за път и престой, разходите за външни експертни оценки и разходите за услуги и оборудване. Комисията уведомява едновременно Европейския парламент и Съвета за делегираните актове, приети в съответствие с член 29 до 22 април 2014 г..
2. Без да се засягат правилата за допустимост, определени по силата на или на основание на членове 65-71 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, Регламент (ЕС) № 1301/2013, на настоящия регламент или на делегирания акт, посочен в параграф 1 от настоящия член, участващата в мониторинговия комитет държава-членка определя допълнителни правила за допустимост на разходите за цялата програма за сътрудничество.
3. В случаите, които не са уредени от правилата за допустимост, определени по силата на или на основание на членове 65-71 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, Регламент (ЕС) № 1301/2013, на делегирания акт, посочен в параграф 1 от настоящия член, или на правилата, установени съвместно от участващите държави-членки съгласно параграф 2 от настоящия член, се прилагат националните правила на държавата-членка, в която са извършени разходите.
Член 19
Разходи за персонал
Разходите за персонал по дадена операция могат да се изчисляват при единна ставка в размер до 20 % от преките разходи, различни от разходите за персонал по съответната операция.
Член 20
Допустимост на операциите по програмите за сътрудничество в зависимост от местоположението им
1. Операции по програми за сътрудничество, които са предмет на дерогациите по параграфи 2 и 3, се изпълняват в частта от програмния район, която е на територията на Съюза („част на програмния район в Съюза“).
2. Управляващият орган има право да приеме цялата операция или част от нея да се осъществява на територия извън частта на програмния район в Съюза, при положение че бъдат изпълнени всички от посочените по-долу условия:
a)
операцията е от полза за програмния район;
б)
разпределената обща сума по програмата за сътрудничество за операции на територия извън частта на програмния район в Съюза не надвишава 20 % от подкрепата от ЕФРР на програмно равнище или 30 % по програми за сътрудничество, при които частта на програмния район в Съюза са най-отдалечените региони;
в)
задълженията на управляващите и одитните органи във връзка с управлението, контрола и одита на операцията се изпълняват от органите на програмата за сътрудничество или те сключват споразумения за това с органи в държавата-членка, трета държава или територия, където се осъществява операцията.
3. Разходите за операции, свързани с техническа помощ или дейности за популяризация и изграждане на капацитет, могат да се извършват на територия извън частта на програмния район в Съюза, при положение че бъдат изпълнени условията, посочени в параграф 2, букви а) и в).
ГЛАВА VI
Управление, контрол и определяне
Член 21
Определяне на органите
1. За целите на член 123, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 държавите-членки, участващи в програма за сътрудничество, определят единен управляващ орган; за целите на член 123, параграф 2 от същия регламент - единен сертифициращ орган; а за целите на член 123, параграф 4 от същия регламент - единен одитен орган. Управляващият орган и одитният орган са разположени в една и съща държава-членка.
Държавите-членки, участващи в програмата за сътрудничество, могат да определят управляващия орган да бъде отговорен и за упражняване на функциите на сертифициращ орган. Това определяне не засяга разпределянето на отговорностите във връзка с прилагането на финансовите корекции между участващите държави-членки, както е заложено в програмата за сътрудничество.
2. Сертифициращият орган получава плащанията от Комисията и като общо правило прави плащания към водещия бенефициер в съответствие с член 132 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
3. Процедурата за определяне на управляващия орган и - когато това е целесъобразно - на сертифициращия орган, изложена в член 124 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, се провежда от държавата-членка, на чиято територия се намира органът.
Член 22
Европейска група за териториално сътрудничество
Държавите-членки, участващи в програмата за сътрудничество, имат право да използват ЕГТС и да я натоварят с управлението на тази програма за сътрудничество или част от нея, по-специално като ѝ възложат отговорностите на управляващ орган.
Член 23
Функции на управляващия орган
1. Без да се засягат разпоредбите на параграф 4 от настоящия член управляващият орган на програмата за сътрудничество изпълнява функциите, предвидени в член 125 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
2. Управляващият орган създава съвместен секретариат след проведени консултации с държавите-членки и третите държави, участващи в програмата за сътрудничество.
Съвместният секретариат подпомага управляващия орган и мониторинговия комитет за изпълнението на функциите им. Съвместният секретариат също така предоставя информация на потенциални бенефициери за възможности за финансиране по програмите за сътрудничество и подпомага бенефициерите при изпълнението на операциите.
3. В случаите, когато управляващият орган е ЕГТС, проверките по член 125, параграф 4, буква а) от Регламент (ЕС) № 1303/2013 се извършват от или на отговорността на управляващия орган поне за тези държави-членки и трети държави или територии, от които има членове, участващи в ЕГТС.
4. Когато управляващият орган не извършва проверките по член 125, параграф 4, буква а) от Регламент (ЕС) № 1303/2013 в целия програмен район или когато проверките не се извършват от или на отговорността на управляващия орган за тези държави-членки и трети държави или територии, от които има членове, участващи в ЕГТС в съответствие с параграф 3, всяка държава-членка, или когато е приела поканата за участие в програмата за сътрудничество, всяка трета държава или територия, определя орган или лице, което отговаря за извършването на такива проверки на бенефициерите на нейна територия („контрольор/и“).
За контрольори, посочени в първа алинея, може да се определят същите органи, които отговарят за извършването на такива проверки по оперативните програми по цел „Инвестиции за растеж и работни места“ или, когато участват трети държави, за извършването на съпоставими проверки по инструментите на външната политика на Съюза.
Управляващият орган се уверява, че разходите на всеки бенефициер, участващ в дадена операция, са били проверени от определения контрольор.
Всяка държава-членка прави необходимото разходите на бенефициера да могат да бъдат проверявани в срок от три месеца от подаването на документите от страна на съответния бенефициер.
Всяка държава-членка или - когато е приела поканата за участие в програмата за сътрудничество - всяка трета държава, отговаря за проверките, които се извършват на нейна територия.
5. В случаите, когато предоставянето на съфинансирани продукти или услуги може да се провери само по отношение на цялата операция, проверката се извършва от управляващия орган или от контрольора на държавата-членка, в която се намира водещият бенефициер.
Член 24
Функции на сертифициращия орган
Сертифициращият орган на програмата за сътрудничество изпълнява функциите, предвидени в член 126 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
Член 25
Функции на одитния орган
1. Държавите-членки и третите държави, участващи в програмата за сътрудничество, могат да вземат решение и да оправомощят одитния орган пряко да извършва функциите, предвидени в член 127 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, на цялата територия, обхваната от програмата за сътрудничество. Те уточняват случаите, в които одитният орган се придружава от одитор от държава-членка или трета държава.
2. В случаите, когато одитният орган не притежава правомощието, посочено в параграф 1, той се подпомага от група одитори, която изпълнява функциите, предвидени в член 127 от Регламент (ЕС) № 1303/2013, и в чийто състав влизат представители от всяка държава-членка или трета държава, участваща в програмата за сътрудничество. Всяка държава-членка или всяка трета държава - когато е приела поканата за участие в програма за сътрудничество - отговаря за одитите, които се извършват на нейна територия.
Всеки представител от всяка държава-членка или трета държава, участваща в програмата за сътрудничество, отговаря за предоставянето на фактическите елементи, свързани с разходите на негова територия, които одитният орган изисква за извършване на оценката си.
Групата одитори се създава до три месеца след решението за одобрение на програмата за сътрудничество. Тя съставя собствен процедурен правилник и определя за свой председател одитния орган на програмата за сътрудничество.
3. Във функционално отношение одиторите са независими от контрольорите, извършващи проверки по член 23.
ГЛАВА VII
Участие на трети държави в програми за транснационално и междурегионално сътрудничество
Член 26
Условия за изпълнение за участието на трети държави
Приложимите условия за изпълнение на програмите, които уреждат финансовото управление, програмирането, мониторинга, оценката и контрола на участието на трети държави чрез принос с ресурси на ИПП II или ЕИСза програми за транснационално и междурегионално сътрудничество, се определят в съответната програма за сътрудничество и, при необходимост, във финансовото споразумение между Комисията, правителствата на съответните трети държави и държавата-членка, на чиято територия се намира управляващият орган на съответната програма за сътрудничество. Условията за изпълнение на програмите съответстват на правилата на политиката на сближаване на Съюза.
ГЛАВА VIII
Финансово управление
Член 27
Бюджетни задължения, плащания и възстановяване на средствата
1. Подкрепата от ЕФРР за програмите за сътрудничество постъпва в една сметка без национални подсметки.
2. Управляващият орган гарантира, че водещият или единствен бенефициер възстановява всички суми, платени в резултат на нередности. Бенефициерите връщат на водещия бенефициер всички неправомерно платени суми.
3. Ако водещият бенефициер не успее да осигури връщане на средствата от останалите бенефициери или управляващият орган не успее да осигури връщане на средствата от водещия или единствен бенефициер, държавата-членка или третата държава, на чиято територия се намира, а за ЕГТС - на чиято територия е регистриран съответният бенефициер, възстановява на управляващия орган всякакви неправомерни платенш на бенефициера суми. Управляващият орган носи отговорност за възстановяването на съответните суми в общия бюджет на Съюза в съответствие с разпределението на задълженията между участващите държави-членки, предвидено в програмата за сътрудничество.
Член 28
Използване на еврото
Чрез дерогация от член 133 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 бенефициерите преизчисляват в евро разходи, извършени в друга валута, като използват месечния счетоводен обменен курс на Комисията за месеца, в който разходите:
а)
са били извършени,или
б)
са представени за проверка на управляващия орган или контрольора в съответствие с член 23 от настоящия регламент, или
в)
са били докладвани на водещия бенефициер.
Избраният метод се представя в програмата за сътрудничество и е приложим към всички бенефициери.
Преизчисляването им се проверява от управляващия орган или контрольора в държавата-членка или в третата държава, в която се намира бенефициерът.
ГЛАВА IX
Заключителни разпоредби
Член 29
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 16, параграф 4 и член 18, параграф 1, се предоставя на Комисията от 21 декември 2013 г. до 31 декември 2020 г.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 16, параграф 4 и член 18, параграф 1, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 16, параграф 4 и член 18, параграф 1, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 30
Преходни разпоредби
1. Настоящият регламент не засяга нито продължаването, нито промяната, включително цялостната или частичната отмяна на помощта, одобрена от Комисията въз основа на Регламент (ЕО) № 1080/2006 или друг законодателен акт, приложим за тази помощ към 31 декември 2013 г. Посоченият регламент или друго приложимо законодателство впоследствие продължава да се прилага и след 31 декември 2013 г. по отношение на тази помощ или съответните операции до тяхното приключване. За целите на настоящия параграф помощта обхваща оперативни програми и големи проекти.
2. Заявленията за получаване на помощ, подадени или одобрени съгласно Регламент (ЕО) № 1080/2006 преди 1 януари 2014 г., остават в сила.
Член 31
Преразглеждане
Европейският парламент и Съветът преразглеждат настоящия регламент до 31 декември 2020 г., в съответствие с член 178 от ДФЕС.
Член 32
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Членове 4, 27 и 28 се прилагат от 1 януари 2014 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 17 декември 2013 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1299/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2013
περί καθορισμού ειδικών διατάξεων για την υποστήριξη του στόχου της Ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 178,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα εξής:
(1)
Το άρθρο 176 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει ότι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) έχει ως στόχο να συμβάλλει στη διόρθωση των κυριότερων περιφερειακών ανισοτήτων στην Ένωση. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό και το άρθρο 174 δεύτερη και τρίτη παράγραφος της ΣΛΕΕ, το ΕΤΠΑ πρέπει να συμβάλλει στη μείωση των ανομοιοτήτων μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης των διαφόρων περιοχών και στη μείωση της καθυστέρησης των πλέον μειονεκτικών περιοχών, μεταξύ των οποίων ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να αποδίδεται στις αγροτικές περιοχές, στις περιοχές στις οποίες συντελείται βιομηχανική μετάβαση και στις περιοχές με σοβαρά και μόνιμα φυσικά ή δημογραφικά μειονεκτήματα, όπως οι υπερβόρειες περιοχές με πολύ χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού και οι νησιωτικές, διασυνοριακές και ορεινές περιοχές.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) ορίζει διατάξεις που είναι κοινές για το ΕΤΠΑ, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ). Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1301/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) ορίζει ειδικές διατάξεις σχετικά με το είδος των δραστηριοτήτων που είναι δυνατόν να υποστηριχθούν από το ΕΤΠΑ και καθορίζει τους στόχους για τις εν λόγω δραστηριότητες. Οι κανονισμοί αυτοί δεν έχουν προσαρμοσθεί πλήρως στις ειδικές ανάγκες του στόχου της Ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας, στο πλαίσιο του οποίου συνεργάζονται τουλάχιστον δύο κράτη μέλη ή ένα κράτος μέλος και μια τρίτη χώρα. Συνεπώς, είναι αναγκαίο να θεσπισθούν ειδικές διατάξεις για τον στόχο της Ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής και τη γεωγραφική κάλυψη, τους χρηματοδοτικούς πόρους, τη θεματική συγκέντρωση και τις επενδυτικές προτεραιότητες, τον προγραμματισμό, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση, την τεχνική βοήθεια, την επιλεξιμότητα, τη διαχείριση, τον έλεγχο και τον προσδιορισμό, τη συμμετοχή των τρίτων χωρών και τη δημοσιονομική διαχείριση.
(3)
Προκειμένου να αυξηθεί η προστιθέμενη αξία της πολιτικής της Ένωσης για τη συνοχή, οι ειδικές διατάξεις θα πρέπει να στοχεύουν στην επίτευξη σημαντικής απλούστευσης για όλους τους εμπλεκόμενους: δικαιούχους, αρχές που είναι αρμόδιες για τα προγράμματα, αρχές στα κράτη μέλη και στις τρίτες χώρες που συμμετέχουν σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, όπως ενδείκνυται, καθώς και η Επιτροπή.
(4)
Προκειμένου να υποστηριχθεί η αρμονική ανάπτυξη στο έδαφος της Ένωσης, σε διάφορα επίπεδα, το ΕΤΠΑ θα πρέπει να υποστηρίζει τη διασυνοριακή, διακρατική και διαπεριφερειακή συνεργασία, βάσει του στόχου της Ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας.
(5)
Η διασυνοριακή συνεργασία θα πρέπει να έχει ως στόχο την αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων που αναγνωρίζονται από κοινού στις παραμεθόριες περιοχές (όπως: δύσκολη πρόσβαση, ειδικότερα όσον αφορά τις τεχνολογίες της πληροφόρησης και της επικοινωνίας, τη συνδεσιμότητα ΤΠΕ και τις υποδομές μεταφορών, τοπικές βιομηχανίες σε ύφεση, ακατάλληλο επιχειρηματικό περιβάλλον, απουσία δικτύων μεταξύ τοπικών και περιφερειακών διοικήσεων, χαμηλό επίπεδο όσον αφορά την έρευνα και την καινοτομία και εφαρμογή των ΤΠΕ, περιβαλλοντική ρύπανση, ανάληψη κινδύνων, αρνητική στάση έναντι των πολιτών γειτονικών χωρών και στοχεύει στην αξιοποίηση του ανεκμετάλλευτου δυναμικού ανάπτυξης στην παραμεθόρια περιοχή (ανάπτυξη διασυνοριακών εγκαταστάσεων και ομίλων έρευνας και καινοτομίας, διασυνοριακή ένταξη στην αγορά εργασίας, συνεργασία μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων των πανεπιστημίων ή μεταξύ των κέντρων υγείας), με παράλληλη ενίσχυση της διαδικασίας συνεργασίας με σκοπό τη συνολική αρμονική ανάπτυξη της Ένωσης.
(6)
Η διακρατική συνεργασία θα πρέπει να έχει ως στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας μέσα από δράσεις που συμβάλλουν στην ολοκληρωμένη εδαφική ανάπτυξη η οποία συνδέεται με τις προτεραιότητες της πολιτικής της Ένωσης για τη συνοχήκαι θα πρέπει να καλύπτει επίσης τη θαλάσσια διασυνοριακή συνεργασία η οποία δεν εμπίπτει στα προγράμματα διασυνοριακής συνεργασίας.
(7)
Η διαπεριφερειακή συνεργασία θα πρέπει να έχει ως στόχο την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της πολιτικής για τη συνοχή μέσω της ενθάρρυνσης της ανταλλαγής εμπειριών μεταξύ των περιφερειών όσον αφορά τους θεματικούς στόχους και την αστική ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένων των συνδέσεων μεταξύ αγροτικών και αστικών περιοχών, την καλύτερη εφαρμογή των προγραμμάτων και δράσεων εδαφικής συνεργασίας, καθώς και την προώθηση της ανάλυσης των τάσεων στην ανάπτυξη στον τομέα της εδαφικής συνοχής, μέσω μελετών, συλλογής δεδομένων και λοιπών μέτρων. Η ανταλλαγή εμπειριών όσον αφορά τους θεματικούς στόχους θα πρέπει να ενισχύσει κυρίως τον σχεδιασμό και την εφαρμογή των επιχειρησιακών προγραμμάτων βάσει του στόχου της επένδυσης στην ανάπτυξη και την απασχόληση, αλλά και, κατά περίπτωση, τα προγράμματα στο πλαίσιο του στόχου της Ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβαίας επωφελούς συνεργασίας μεταξύ καινοτόμων ομίλων προσανατολισμένων στην έρευνα και τις ανταλλαγές μεταξύ ερευνητών και ερευνητικών ιδρυμάτων, σε αμφότερες τις αναπτυγμένες και λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες, λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία των «περιφερειών της γνώσης» και του «ερευνητικού δυναμικού στις περιφέρειες σύγκλισης και στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες» σύμφωνα με το έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο για την έρευνα.
(8)
Θα πρέπει να καθορισθούν αντικειμενικά κριτήρια για τον προσδιορισμό των επιλέξιμων περιφερειών και περιοχών. Για τον σκοπό αυτό, ο προσδιορισμός των επιλέξιμων περιφερειών και περιοχών σε επίπεδο Ένωσης θα πρέπει να βασίζεται στο κοινό σύστημα ταξινόμησης των περιφερειών που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5).
(9)
H διασυνοριακή συνεργασία θα πρέπει να υποστηρίζει τις περιοχές που βρίσκονται σε χερσαία ή θαλάσσια σύνορα. Με βάση την εμπειρία από προηγούμενες περιόδους προγραμματισμού, η Επιτροπή θα πρέπει να καταρτίσει τον κατάλογο των διασυνοριακών περιοχών που θα υποστηρίζονται στο πλαίσιο των προγραμμάτων διασυνοριακής συνεργασίας με απλούστερο τρόπο ανά πρόγραμμα συνεργασίας. Κατά την κατάρτιση του εν λόγω καταλόγου, η Επιτροπή θα πρέπει να λάβει υπόψη τις προσαρμογές που χρειάζονται για να εξασφαλιστεί η συνεκτικότητα, ιδίως σε σχέση με τα χερσαία και τα θαλάσσια σύνορα, και η συνέχεια των περιοχών προγράμματος που καθορίστηκαν για την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013. Οι προσαρμογές αυτές θα μπορούσαν να αφορούν τον περιορισμό ή την επέκταση των υπαρχουσών περιοχών προγράμματος ή τον αριθμό των προγραμμάτων διασυνοριακής συνεργασίας, και να επιτρέπουν την πιθανότητα γεωγραφικής αλληλεπικάλυψης.
(10)
Η Επιτροπή θα πρέπει να καθορίσει τις περιοχές για διακρατική συνεργασία λαμβάνοντας υπόψη τις δράσεις που χρειάζονται για την προώθηση της ολοκληρωμένης εδαφικής ανάπτυξης. Για τον προσδιορισμό αυτών των περιοχών, η Επιτροπή θα πρέπει να λάβει υπόψη την εμπειρία που αποκτήθηκε από προηγούμενες περιόδους προγραμματισμού και, κατά περίπτωση, τις μακροπεριφερειακές στρατηγικές και στρατηγικές θαλάσσιων λεκανών.
(11)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι όλες οι περιφέρειες στην Ένωση μπορούν να επωφεληθούν από την ανταλλαγή εμπειρίας και καλών πρακτικών, τα προγράμματα διαπεριφερειακής συνεργασίας θα πρέπει να καλύπτουν ολόκληρη την Ένωση.
(12)
Είναι ανάγκη να εξακολουθήσουν να υποστηρίζονται, ή, κατά περίπτωση, να καθιερωθούν, η διασυνοριακή, η διακρατική και η διαπεριφερειακή συνεργασία με τις τρίτες χώρες που γειτνιάζουν με την Ένωση, καθώς αυτή η συνεργασία είναι ένα σημαντικό εργαλείο της περιφερειακής αναπτυξιακής πολιτικής και θα πρέπει να βοηθήσει να επωφεληθούν οι περιοχές των κρατών μελών που συνορεύουν με τρίτες χώρες. Για τον σκοπό αυτό, το ΕΤΠΑ θα πρέπει να συνεισφέρει στα διασυνοριακά προγράμματα και στα προγράμματα για τις θαλάσσιες λεκάνες που θα θεσπιστούν στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού μηχανισμού γειτονίας (ΕΜΓ) κατ’ εφαρμογή μελλοντικών ενωσιακών νομικών πράξεων που αφορούν τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Γειτονίας για την περίοδο 2014-2020 (η «νομική πράξη ΕΜΓ») και του μηχανισμού προενταξιακής βοήθειας (ΜΠΒ II) κατ’ εφαρμογή μελλοντικών ενωσιακών νομικών πράξεων που αφορούν τον Μηχανισμό Προενταξιακής Βοήθειας για την περίοδο 2014-2020 (η «νομική πράξη ΕΜΠ ΙΙ»).
(13)
Εκτός από τις παρεμβάσεις στα εξωτερικά σύνορα που υποστηρίζονται από τα μέσα εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης που καλύπτουν τις παραμεθόριες περιοχές εντός και εκτός της Ένωσης, θα πρέπει να υπάρχουν προγράμματα συνεργασίας που υποστηρίζονται από το ΕΤΠΑ που καλύπτουν περιοχές τόσο εντός όσο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, εκτός της Ένωσης, όταν οι περιοχές εκτός της Ένωσης δεν καλύπτονται από τα μέσα εξωτερικής πολιτικής, είτε επειδή δεν πρόκειται για καθορισμένη χώρα-δικαιούχο είτε επειδή δεν μπορούν να θεσπισθούν τέτοια προγράμματα εξωτερικής συνεργασίας. Απαιτείται, εντούτοις, να διασφαλισθεί ότι η στήριξη από το ΕΤΠΑ δράσεων που υλοποιούνται στο έδαφος τρίτων χωρών, θα πρέπει να λειτουργεί πρωτίστως προς όφελος των περιφερειών της Ένωσης. Υπό αυτούς τους περιορισμούς, η Επιτροπή θα πρέπει, όταν καταρτίζει τους καταλόγους των περιοχών διασυνοριακών και διακρατικών προγραμμάτων, να καλύπτει επίσης και περιοχές από τρίτες χώρες.
(14)
Είναι ανάγκη να καθορισθούν οι πόροι που διατίθενται σε καθεμία από τις διαφορετικές συνιστώσες του στόχου της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας, διατηρώντας, παράλληλα, σημαντική συγκέντρωση πόρων στη διασυνοριακή συνεργασία, συμπεριλαμβανομένου του μεριδίου που αναλογεί σε κάθε κράτος μέλος από τα συνολικά ποσά για διασυνοριακή και διακρατική συνεργασίακαι τις δυνατότητες που τίθενται στη διάθεση των κρατών μελών ως προς την ευελιξία μεταξύ αυτών των συνιστωσών, και εξασφαλίζοντας επαρκή επίπεδα χρηματοδότησης για τη συνεργασία των εξόχως απόκεντρων περιοχών.
(15)
Προς όφελος των περιφερειών της Ένωσης θα πρέπει να θεσπισθεί μηχανισμός για την οργάνωση της υποστήριξης από το ΕΤΠΑ μέσων εξωτερικής πολιτικής, όπως ο ΕΜΓ και ο IPA ΙΙ, ακόμη και σε περιπτώσεις στις οποίες τα προγράμματα εξωτερικής συνεργασίας δεν μπορούν να θεσπισθούν ή πρέπει να διακοπούν. Ο εν λόγω μηχανισμός θα πρέπει να επιδιώκει να διασφαλίζει τη βέλτιστη λειτουργία και τον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό συνεργασίας μεταξύ των εν λόγω μέσων.
(16)
Το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης του ΕΤΠΑ για τα προγράμματα διασυνοριακής και διακρατικής συνεργασίας θα πρέπει να συγκεντρώνεται σε περιορισμένο αριθμό ώστε να μεγιστοποιείται ο αντίκτυπος της πολιτικής για τη συνοχή σε ολόκληρη την Ένωση. Εντούτοις, η συγκέντρωση στο πλαίσιο του προγράμματος διαπεριφερειακής συνεργασίας όσον αφορά τους θεματικούς στόχους θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται στον στόχο της κάθε πράξης και όχι σε περιορισμό του αριθμού των θεματικών στόχων, ώστε να αξιοποιείται κατά το δυνατόν η διαπεριφερειακή συνεργασία με σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της πολιτικής για τη συνοχή σύμφωνα κυρίως με τους στόχους της επένδυσης στην ανάπτυξη και την απασχόληση καθώς και, κατά περίπτωση, της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας. Στην περίπτωση των προγραμμάτων διαπεριφερειακής συνεργασίας, η θεματική συγκέντρωση θα πρέπει να απορέει από τον ειδικό σκοπό τους.
(17)
Για την επίτευξη των στόχων που ορίζονται στη στρατηγική για έξυπνη, αειφόρο και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, το ΕΤΠΑ θα πρέπει, σύμφωνα με τον στόχο της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας, να συνεισφέρει στους θεματικούς στόχους της ανάπτυξης μιας οικονομίας βασιζόμενης στη γνώση, την έρευνα και την καινοτομία, μεταξύ άλλων μέσω της προαγωγής της συνεργασίας μεταξύ των επιχειρήσεων, ειδικότερα των ΜΜΕ, καθώς και μέσω της προώθησης της εγκατάστασης συστημάτων για τη διασυνοριακή ανταλλαγή πληροφοριών στον τομέα των ΤΠΕ· μέσω της προώθησης μιας πιο «πράσινης», ενεργειακά αποδοτικότερης και ανταγωνιστικότερης οικονομίας, μεταξύ άλλων με την προώθηση της βιώσιμης διασυνοριακής κινητικότητας· με την ενίσχυση των υψηλών ποσοστών απασχόλησης, τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα την κοινωνική και εδαφική συνοχή, μεταξύ άλλων μέσω δραστηριοτήτων για την ενίσχυση του βιώσιμου τουρισμού, του πολιτισμού και της φυσικής κληρονομιάς ως μέρος μιας εδαφικής στρατηγικής με στόχο την επίτευξη της φιλικής προς την απασχόληση ανάπτυξης· και με την ανάπτυξη της διοικητικής ικανότητας. Ωστόσο, ο κατάλογος των επενδυτικών προτεραιοτήτων βάσει των διαφόρων θεματικών στόχων θα πρέπει να προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες του στόχου της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας, παρέχοντας πρόσθετες προτεραιότητες επενδύσεων που επιτρέπουν, ιδίως, τη συνέχιση, στο πλαίσιο της διασυνοριακής συνεργασίας, της νομικής και διοικητικής συνεργασίας και της συνεργασίας μεταξύ πολιτών και θεσμών και της συνεργασίας στους τομείς της απασχόλησης, της κατάρτισης, της ενσωμάτωσης των κοινοτήτων και της κοινωνικής ένταξης σε μια διασυνοριακή προοπτική, και μέσω της ανάπτυξης και του συντονισμού μακροπεριφερειακών στρατηγικών και στρατηγικών για τις θαλάσσιες λεκάνες στο πλαίσιο διακρατικής συνεργασίας. Επιπροσθέτως, θα πρέπει να ορισθούν συγκεκριμένες ή πρόσθετες επενδυτικές προτεραιότητες για ορισμένα προγράμματα διαπεριφερειακής συνεργασίας με σκοπό την αντανάκλαση των ειδικών τους δραστηριοτήτων.
(18)
Στο πλαίσιο του θεματικού στόχου της προώθησης της κοινωνικής ένταξης και της καταπολέμησης της φτώχειας και λαμβάνοντας υπόψη την πρακτική του σημασία, είναι ανάγκη να διασφαλισθεί ότι στην περίπτωση του διασυνοριακού προγράμματος PEACE μεταξύ της Βορείου Ιρλανδίας και των μεθοριακών κομητειών της Ιρλανδίας για την υποστήριξη της ειρήνης και της συμφιλίωσης, το ΕΤΠΑ θα πρέπει επίσης να συμβάλλει στην προώθηση της κοινωνικής και οικονομικής σταθερότητας στις οικείες περιοχές, ιδίως μέσα από δράσεις προώθησης της συνοχής μεταξύ των κοινοτήτων. Δεδομένων των ιδιαιτεροτήτων του προαναφερθέντος διασυνοριακού προγράμματος, ορισμένοι κανόνες επιλογής δράσεων του παρόντος κανονισμού δεν θα πρέπει να ισχύουν για το εν λόγω διασυνοριακό πρόγραμμα.
(19)
Είναι ανάγκη να προσαρμοσθούν οι απαιτήσεις σχετικά με το περιεχόμενο των προγραμμάτων συνεργασίας, βάσει του στόχου της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας, στις ιδιαίτερες ανάγκες τους αυτές. Οι εν λόγω απαιτήσεις, θα πρέπει συνεπώς να καλύπτουν τις πτυχές που είναι αναγκαίες για την αποτελεσματική εφαρμογή τους στο έδαφος των συμμετεχόντων κρατών μελών, όπως εκείνες που αφορούν τους φορείς που είναι αρμόδιοι για τους ελέγχους, τη διαδικασία για τη δημιουργία κοινής Γραμματείας και την κατανομή των υποχρεώσεων σε περίπτωση δημοσιονομικών διορθώσεων. Όταν τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες συμμετέχουν σε μακροπεριφερειακές στρατηγικές και στρατηγικές για τις θαλάσσιες λεκάνες, τα εν λόγω προγράμματα συνεργασίας θα πρέπει να ορίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι παρεμβάσεις μπορούν ενδεχομένως να συμβάλλουν σε αυτές τις στρατηγικές. Επιπλέον, λόγω του οριζόντιου χαρακτήρα των προγραμμάτων διασυνοριακής συνεργασίας, το περιεχόμενο των εν λόγω προγραμμάτων συνεργασίας θα πρέπει να αναπροσαρμοσθεί, ιδίως όσον αφορά τον ορισμό του δικαιούχου ή των δικαιούχων, με βάση τα ισχύοντα προγράμματα INTERACT και ESPON.
(20)
Προκειμένου να ενισχυθεί ο συντονισμός της υποστήριξης προγραμμάτων συνεργασίας από το ΕΤΠΑ, τα οποία θεσπίζονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και στα οποία συμμετέχουν οι εξόχως απόκεντρες περιοχές με πιθανή συμπληρωματική χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ΕΤΑ), τον ΕΜΓ, τον IPA ΙΙ και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), τα κράτη μέλη και οι τρίτες χώρες ή τις υπερπόντιες χώρες ή τα εδάφη (εφεξής «εδάφη») που συμμετέχουν στα εν λόγω προγράμματα συνεργασίας θα πρέπει να θεσπίσουν μηχανισμούς συνεργασίας σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στα εν λόγω προγράμματα.
(21)
Ενδείκνυται η συμμετοχή τρίτων χωρών ή εδαφών που λαμβάνουν ήδη μέρος στην προπαρασκευαστική διαδικασία των προγραμμάτων συνεργασίας, όταν έχουν αποδεχθεί την πρόσκληση να συμμετάσχουν σε τέτοια προγράμματα. Για τη συμμετοχή αυτή, θα πρέπει να προβλέπονται ειδικές διαδικασίες στον παρόντα κανονισμό. Κατά παρέκκλιση από τη συνήθη διαδικασία, όταν στα προγράμματα συνεργασίας συμμετέχουν εξόχως απόκεντρες περιοχές και τρίτες χώρες ή εδάφη, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διαβουλεύονται με τις αντίστοιχες τρίτες χώρες ή εδάφη πριν να υποβάλλουν τα προγράμματα στην Επιτροπή. Προκειμένου να είναι πιο αποτελεσματική και ουσιαστική η συμμετοχή των τρίτων χωρών ή εδαφών στα προγράμματα συνεργασίας, οι συμφωνίες ως προς το περιεχόμενο των προγραμμάτων συνεργασίας και η πιθανή συμβολή των τρίτων χωρών ή εδαφών θα πρέπει επίσης να εκφράζονται στα επισήμως εγκεκριμένα πρακτικά των συναντήσεων διαβούλευσης με τις τρίτες χώρες ή εδάφη ή των συζητήσεων μεταξύ των οργανισμών περιφερειακής συνεργασίας. Λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της κοινής διαχείρισης και της απλούστευσης, η δαδικασία έγκρισης των επιχειρησιακών προγραμμάτων θα πρέπει να διαρθρώνεται έτσι ώστε η Επιτροπή να εγκρίνει μόνο τα βασικά στοιχεία των προγραμμάτων συνεργασίας, ενώ τα λοιπά στοιχεία θα πρέπει να εγκρίνονται από το συμμετέχον κράτος μέλος ή τα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Χάριν της ασφάλειας του δικαίου και της διαφάνειας, είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί ότι, όταν η διαχειριστική αρχή συμμετέχοντος κράτους μέλος ή κρατών μελών τροποποιήσει στοιχεία προγράμματος συνεργασίας που δεν υπόκεινται σε έγκριση της Επιτροπής, τότε η διαχειριστική αρχή του εν λόγω προγράμματος θα πρέπει να κοινοποιεί αυτή την τροποποιητική απόφαση στην Επιτροπή εντός ενός μηνός από την ημερομηνία της σχετικής τροποποιητικής απόφασης.
(22)
Συμφώνως προς τη στρατηγική της Ενωσης για μια έξυπνη, αειφόρο και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά και επενδυτικά ταμεία θα πρέπει να παρέχουν μια πιο ολοκληρωμένη και εμπεριστατωμένη προσέγγιση της αντιμετώπισης των τοπικών προβλημάτων. Για να ενισχυθεί αυτή η προσέγγιση, η υποστήριξη από το ΕΤΠΑ στις παραμεθόριες περιοχές θα πρέπει να συντονίζεται με την υποστήριξη από το ΕΓΤΑΑ και το ΕΤΘΑ και θα πρέπει, κατά περίπτωση, να εμπλέκονται οι ευρωπαϊκοί όμιλοι εδαφικής συνεργασίας (ΕΟΕΣ), οι οποίοι θεσπίζονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1302/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), όπου η τοπική ανάπτυξη αποτελεί ένα από τους στόχους τους.
(23)
Με βάση την εμπειρία από την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013, οι όροι για την επιλογή των πράξεων θα πρέπει να αποσαφηνισθούν και να ενισχυθούν, έτσι ώστε να εξασφαλισθεί η επιλογή μόνο πράγματι κοινών πράξεων. Λόγω του ειδικού περιεχομένου και των ιδιαιτεροτήτων των προγραμμάτων συνεργασίας μεταξύ των εξόχως απόκεντρων περιοχών και τρίτων χωρών ή εδαφών, θα πρέπει να θεσπισθούν και να προσαρμοσθούν ελαφρύτεροι όροι συνεργασίας όσον αφορά την επεξεργασία των πράξεων στο πλαίσιο των εν λόγω προγραμμάτων. H έννοια των μόνον δικαιούχων θα πρέπει να ορισθεί και οι δικαιούχοι αυτοί θα πρέπει να δικαιούνται να εκτελούν οι ίδιοι πράξεις συνεργασίας.
(24)
Θα πρέπει να καθορισθούν οι αρμοδιότητες των κύριων δικαιούχων, οι οποίοι έχουν τη συνολική ευθύνη για την εκτέλεση μιας πράξης.
(25)
Οι απαιτήσεις για τις εκθέσεις εφαρμογής θα πρέπει να προσαρμοσθούν στο πλαίσιο συνεργασίας και να αντικατοπτρίζουν τον κύκλο εφαρμογής του προγράμματος. Για λόγους χρηστής διαχείρισης, θα πρέπει να είναι δυνατόν να πραγματοποιείται γραπτώς ετήσια επανεξέταση.
(26)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1303 /2013, η διαχειριστική αρχή θα πρέπει να διασφαλίσει ότι διεξάγεται αξιολόγηση των προγραμμάτων συνεργασίας βάσει του προγράμματος αξιολόγησης και ότι περιλαμβάνει εκτιμήσεις για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας, της αποδοτικότητας και του αντικτύπου των εν λόγω προγραμμάτων. Τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια της περιόδου προγραμματισμού, θα πρέπει να αξιολογείται κατά πόσον η παρασχεθείσα στήριξη συνέβαλε στην επίτευξη των στόχων του προγράμματος. Οι εν λόγω αξιολογήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τυχόν προτεινόμενες τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου προγραμματισμού.
(27)
Θα πρέπει να καθορισθεί κοινό σύνολο δεικτών εκροών σε παράρτημα του παρόντος κανονισμού, προκειμένου να διευκολυνθεί η αξιολόγηση της προόδου της εφαρμογής ενός προγράμματος, προσαρμοσμένων στον ιδιαίτερο χαρακτήρα των προγραμμάτων συνεργασίας, πριν το κράτος μέλος να καταρτίσει τα προγράμματα συνεργασίας του. Οι εν λόγω δείκτες θα πρέπει να συμπληρώνονται από ειδικούς δείκτες αποτελεσμάτων για κάθε συγκεκριμένο πρόγραμμα και, όπου απαιτείται, από ειδικούς, ανά πρόγραμμα, δείκτες εκροών.
(28)
Λόγω της συμμετοχής περισσότερων από ένα κρατών μελών και, ως εκ τούτου, του υψηλότερου διοικητικού κόστους, ιδίως όσον αφορά τους ελέγχους και τη μετάφραση, το ανώτατο όριο των δαπανών για τεχνική βοήθεια θα πρέπει να είναι υψηλότερο από ό,τι στην περίπτωση του στόχου της επένδυσης στην ανάπτυξη και την απασχόληση. Προκειμένου να αντισταθμισθεί αυτό το υψηλότερο διοικητικό κόστος, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνονται, όπου είναι δυνατόν, να μειώνουν τον διοικητικό φόρτο όσον αφορά την υλοποίηση κοινών σχεδίων. Επιπλέον, τα προγράμματα συνεργασίας με περιορισμένη υποστήριξη από το ΕΤΠΑ θα πρέπει να λαμβάνουν ένα ελάχιστο ποσό για τεχνική υποστήριξη, το οποίο θα μπορούσε να υπερβαίνει το 6 %, ώστε να εξασφαλισθεί επαρκής χρηματοδότηση για δραστηριότητες αποτελεσματικής τεχνικής βοήθειας.
(29)
Λόγω της συμμετοχής περισσότερων από ένα κρατών μελών, ο γενικός κανόνας που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, σύμφωνα με τον οποίο κάθε κράτος μέλος πρέπει να θεσπίζει τους δικούς του κανόνες επιλεξιμότητας δαπανών, δεν είναι κατάλληλος για τον στόχο της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας. Με βάση την εμπειρία από την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013, θα πρέπει να θεσπισθεί μια σαφής ιεραρχία κανόνων επιλεξιμότητας δαπανών, με έντονο προσανατολισμό στους κοινούς κανόνες επιλεξιμότητας δαπανών που ορίζονται σε επίπεδο Ένωσης, προκειμένου να αποφεύγονται ενδεχόμενες αντιφάσεις και ανακολουθίες μεταξύ των διαφορετικών κανονισμών και μεταξύ των κανονισμών και των εθνικών κανόνων. Ειδικότερα, η Επιτροπή θα πρέπει, με βάση την εμπειρία από την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013, να θεσπίσει κανόνες επιλεξιμότητας δαπανών για τις κατηγορίες κόστους που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
(30)
Λόγω της συχνής συμμετοχής προσωπικού από περισσότερα από ένα κράτη μέλη στην υλοποίηση των πράξεων, και δεδομένου του αριθμού πράξεων για τις οποίες οι δαπάνες προσωπικού αποτελούν σημαντικό στοιχείο, ένα κατ’ αποκοπή ποσό για τις δαπάνες προσωπικού θα πρέπει να εφαρμόζεται βασισμένο στις υπόλοιπες άμεσες δαπάνες των πράξεων συνεργασίας, αποφεύγοντας έτσι τον ατομικό καταλογισμό για τη διαχείριση αυτών των πράξεων.
(31)
Θα πρέπει να απλουστευθούν οι κανόνες περί ευελιξίας όσον αφορά τη γεωγραφική εκτέλεση των πράξεων εκτός της περιοχής του προγράμματος. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να υποστηριχθεί και να διευκολυνθεί, μέσω ειδικών ρυθμίσεων, η αποτελεσματική διασυνοριακή, διακρατική και διαπεριφερειακή συνεργασία με τις γειτνιάζουσες με την Ένωση τρίτες χώρες ή εδάφη, όταν αυτό είναι αναγκαίο για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική υποστήριξη της ανάπτυξης των περιφερειών των κρατών μελών. Συνεπώς, ενδείκνυται να επιτρέπεται, κατ’ εξαίρεση και υπό ορισμένους όρους, η υποστήριξη από το ΕΤΠΑ πράξεων που εκτελούνται για μέρος του προγράμματος που εκτελείται στο έδαφος των γειτνιαζουσών τρίτων χωρών, όταν αυτές οι πράξεις ωφελούν περιφέρειες της Ένωσης.
(32)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να αναθέσουν τα καθήκοντα της διαχειριστικής αρχής σε έναν ΕΟΕΣ ή να αναθέσουν σε έναν τέτοιον όμιλο την αρμοδιότητα της διαχείρισης μέρους ενός προγράμματος συνεργασίας που αφορά το έδαφος που καλύπτει ο εν λόγω ΕΟΕΣ.
(33)
Η διαχειριστική αρχή θα πρέπει να συγκροτήσει κοινή Γραμματεία η οποία, μεταξύ άλλων, θα παρέχει πληροφορίες σε όσους υποβάλλουν αίτηση για υποστήριξη, θα διαχειρίζεται τις αιτήσεις έργων και θα επικουρεί τους δικαιούχους στην εκτέλεση των πράξεών τους.
(34)
Οι διαχειριστικές αρχές θα πρέπει να είναι υπεύθυνες για τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 114 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, συμπεριλαμβανομένων των διαχειριστικών επαληθεύσεων για την εξασφάλιση ομοιόμορφων προτύπων σε ολόκληρη την περιοχή του εκάστοτε προγράμματος. Ωστόσο, όταν ορίζεται ως διαχειριστική αρχή ένας ΕΟΕΣ, οι εν λόγω επαληθεύσεις θα πρέπει να διενεργούνται από τη διαχειριστική αρχή ή υπό την ευθύνη της τουλάχιστον για τα κράτη μέλη και τις τρίτες χώρες μέλη ή εδάφη όταν υπάρχουν μέλη από αυτά που συμμετέχουν στον ΕΟΕΣ, ενώ οι έλεγχοι θα πρέπει να διενεργούνται από ελεγκτές μόνο στα υπόλοιπα κράτη μέλη και τρίτες χώρες ή εδάφη. Ακόμη και όταν δεν ορίζεται ένας ΕΟΕΣ, η διαχειριστική αρχή θα πρέπει να εξουσιοδοτείται από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη να διενεργεί επαληθεύσεις σε ολόκληρη την περιοχή του προγράμματος.
(35)
Οι αρχές πιστοποίησης θα πρέπει να είναι υπεύθυνες για τα καθήκοντα της αρχής πιστοποίησης, που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ 1303 /2013. Το κράτος μέλος θα πρέπει να μπορεί να αναθέτει στη διαχειριστική αρχή επίσης την εκτέλεση των καθηκόντων της αρχής πιστοποίησης.
(36)
Μια και μόνη ελεγκτική αρχή θα πρέπει να είναι αρμόδια για την εκτέλεση των καθηκόντων που αντιστοιχούν σε μία αρχή ελέγχου, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, έτσι ώστε να εξασφαλίζονται ομοιόμορφα πρότυπα σε ολόκληρη την περιοχή του προγράμματος. Όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, μια ομάδα ελεγκτών θα πρέπει να μπορεί να επικουρεί την ελεγκτική αρχή του προγράμματος.
(37)
Για την καλύτερη οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή της Ένωσης και τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της πολιτικής της για τη συνοχή, θα πρέπει να επιτρέπεται η συμμετοχή τρίτων χωρών σε διακρατικά και διαπεριφερειακά προγράμματα συνεργασίας με τη συμβολή πόρων των ΜΠΒ ΙΙ και ΕΜΓ. Εντούτοις, οι πράξεις που συγχρηματοδοτούνται στο πλαίσιο τέτοιων προγραμμάτων θα πρέπει να εξακολουθούν να επιδιώκουν τους στόχους της πολιτικής για τη συνοχή, ακόμη και όταν εκτελούνται, μερικώς ή εξ ολοκλήρου, εκτός του εδάφους της Ένωσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η συμβολή στους στόχους της εξωτερικής δράσης της Ένωσης έχει δευτερεύοντα ρόλο, καθώς το κέντρο βάρους των προγραμμάτων συνεργασίας θα πρέπει να καθορίζεται από τους θεματικούς στόχους και τις επενδυτικές προτεραιότητες της πολιτικής για τη συνοχή. Προκειμένου να διασφαλίζεται η αποτελεσματική συμμετοχή τρίτων χωρών σε προγράμματα συνεργασίας, η διαχείριση των οποίων υπόκειται στην αρχή της κοινής διαχείρισης, οι όροι εφαρμογής των προγραμμάτων θα πρέπει να ορίζονται στα ίδια τα προγράμματα συνεργασίας και, όπου απαιτείται, στις χρηματοδοτικές συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ της Επιτροπής, των κυβερνήσεων έκαστης τρίτης χώρας και του κράτους μέλους που φιλοξενεί τη διαχειριστική αρχή του σχετικού προγράμματος συνεργασίας. Οι όροι εφαρμογής ενός προγράμματος θα πρέπει να συνάδουν με το ισχύον ενωσιακό δίκαιο και, κατά περίπτωση, με εκείνες τις διατάξεις του εθνικού δικαίου των συμμετεχόντων κρατών μελών που άπτονται της εφαρμογής του.
(38)
Θα πρέπει να θεσπισθεί μια σαφής αλυσίδα οικονομικών ευθυνών όσον αφορά την ανάκτηση σε περίπτωση παρατυπιών, από τους δικαιούχους στον κύριο δικαιούχο, στη διαχειριστική αρχή και στην Επιτροπή. Θα πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη για την ευθύνη των κρατών μελών σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή παρόμοια ανάκτηση.
(39)
Με βάση την εμπειρία από την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013, θα πρέπει να προβλεφθεί σαφής εξαίρεση για τη μετατροπή των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν σε νόμισμα διαφορετικό από το ευρώ, με την εφαρμογή της μηνιαίας τιμής μετατροπής σε ημερομηνία κατά το δυνατόν πλησιέστερη στη χρονική στιγμή πραγματοποίησης της εκάστοτε δαπάνης ή στον μήνα κατά τον οποίο η δαπάνη υποβλήθηκε προς έλεγχο ή στον μήνα κατά τον οποίο η δαπάνη κοινοποιήθηκε στον βασικό δικαιούχο. Τα σχέδια χρηματοδότησης, οι εκθέσεις και οι λογαριασμοί σχετικά με κοινές πράξεις συνεργασίας θα πρέπει να υποβάλλονται μόνο σε ευρώ στην κοινή Γραμματεία, στις αρχές που είναι αρμόδιες για τα προγράμματα και στην επιτροπή παρακολούθησης. Θα πρέπει να επαληθεύεται η ορθότητα της μετατροπής.
(40)
Για να θεσπιστούν ειδικοί κανόνες για την τροποποίηση των κοινών δεικτών εκροών και την επιλεξιμότητα των δαπανών θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ τροποποιώντας τον κατάλογο των κοινών δεικτών εκροών που απαριθμούνται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού και σχετικά με τους ειδικούς κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα των δαπανών για τα προγράμματα συνεργασίας Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να εξασφαλίζει την κατά τον δέοντα τρόπο ταυτόχρονη και έγκαιρη διαβίβαση των συναφών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(41)
Για να εξασφαλισθούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες όσον αφορά τους καταλόγους των διασυνοριακών περιοχών και των διακρατικών περιοχών, τους καταλόγους όλων των προγραμμάτων συνεργασίας, του συνολικού ποσού της στήριξης από το ΕΤΠΑ για κάθε πρόγραμμα συνεργασίας, την ονοματολογία σχετικά με τις κατηγορίες παρέμβασης και τα υποδείγματα για τα προγράμματα συνεργασίας και τις εκθέσεις εφαρμογής. Οι εξουσίες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7).
(42)
Θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές εξουσίες στην Επιτροπή προκειμένου να θεσπίζει αποφάσεις για την έγκριση στοιχείων των προγραμμάτων συνεργασίας και των τυχόν συνακόλουθων τροποποιήσεων αυτών των στοιχείων.
(43)
Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να επηρεάζει ούτε τη συνέχιση ούτε την τροποποίηση της συνδρομής την οποία έχει εγκρίνει η Επιτροπή βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1080/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) ή κάθε άλλης νομοθετικής πράξης που διέπει τη συνδρομή αυτή την 31η Δεκεμβρίου 2013. Ο εν λόγω κανονισμός ή άλλη τέτοια εφαρμοστέα νομοθεσία, θα πρέπει να συνεχίσει κατά συνέπεια να εφαρμόζεται μετά την 31η Δεκεμβρίου 2013 για τη συνδρομή αυτή ή τα σχετικά έργα έως την ολοκλήρωσή τους. Ως εκ τούτου, οι αιτήσεις συνδρομής που έχουν υποβληθεί ή εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1080/2006 θα πρέπει να να παραμείνουν έγκυρες.
(44)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η ενίσχυση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής μέσω της άμβλυνσης των περιφερειακων ανισοτήτων στην Ένωση, δεν μπορούν να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλ, μπορεί όμως, λόγω της έκτασης των δυσαναλογιών στα επίπεδα ανάπτυξης των διάφορων περιφερειών, της βραδείας προόδου των πλέον μειονεκτικών περιοχών και των περιορισμένων οικονομικών πόρων των κρατών μελών και των περιφερειών, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, ως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.
(45)
Προκειμένου να καταστεί δυνατή η άμεση εφαρμογή των προβλεπόμενων στον παρόντα κανονισμό μέτρων, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει το πεδίο εφαρμογής του ΕΤΠΑ όσον αφορά τον στόχο της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας και θεσπίζει ειδικές διατάξεις σχετικά με τον εν λόγω στόχο.
2. Ο παρών κανονισμός καθορίζει, για τον στόχο της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας, τους στόχους προτεραιότητας και την οργάνωση του ΕΤΠΑ, τα κριτήρια για να είναι τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες επιλέξιμα για υποστήριξη από το ΕΤΠΑ, τους χρηματοδοτικούς πόρους που είναι διαθέσιμοι για υποστήριξη από το ΕΤΠΑ, καθώς και τα κριτήρια για τη διάθεσή τους.
Θεσπίζει επίσης τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να εξασφαλιστούν η αποτελεσματική εφαρμογή, η παρακολούθηση, η δημοσιονομική διαχείριση και ο έλεγχος των επιχειρησιακών προγραμμάτων στο πλαίσιο του στόχου της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας («προγράμματα συνεργασίας»), μεταξύ άλλων και όταν στα εν λόγω προγράμματα συνεργασίας συμμετέχουν τρίτες χώρες.
3. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 και το κεφάλαιο I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1301/2013 εφαρμόζονται στον στόχο της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας και στα προγράμματα συνεργασίας που καταρτίζονται βάσει αυτού, εκτός αν υπάρχει ρητή σχετική πρόβλεψη στο παρόντα κανονισμό ή αν οι διατάξεις αυτές μπορούν να εφαρμοστούν μόνο στον στόχο για επενδύσεις στην ανάπτυξη και την απασχόληση.
Άρθρο 2
Συνιστώσες του στόχου της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας
Στο πλαίσιο του στόχου της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας, το ΕΤΠΑ υποστηρίζει τις ακόλουθες συνιστώσες:
(1)
τη διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ όμορων περιοχών, με σκοπό την προώθηση της ολοκληρωμένης περιφερειακής ανάπτυξης μεταξύ γειτονικών χερσαίων και θαλάσσιων παραμεθόριων περιοχών από δύο ή περισσότερα κράτη μέλη ή μεταξύ γειτονικών παραμεθόριων περιοχών από τουλάχιστον ένα κράτος μέλος και μία τρίτη χώρα σε εξωτερικά σύνορα της Ένωσης διαφορετικά από εκείνα που καλύπτονται από προγράμματα στο πλαίσιο των εξωτερικών χρηματοδοτικών μέσων της Ένωσης·
(2)
τη διακρατική συνεργασία σε ευρύτερα διακρατικά εδάφη, στην οποία συμμετέχουν εθνικοί, περιφερειακοί και τοπικοί εταίροι, και η οποία επίσης καλύπτει τη θαλάσσια διασυνοριακή συνεργασία σε περιπτώσεις που δεν καλύπτεται από τη διασυνοριακή συνεργασία, με σκοπό την επίτευξη μεγαλύτερου βαθμού εδαφικής ολοκλήρωσης των εν λόγω εδαφών ·
(3)
τη διαπεριφερειακή συνεργασία, με σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της πολιτικής για τη συνοχή, προωθώντας:
α)
την ανταλλαγή εμπειριών με επίκεντρο τους θεματικούς στόχους μεταξύ εταίρων σε ολόκληρη την Ένωση, καθώς και σε σχέση με την ανάπτυξη των περιφερειών που αναφέρονται στο άρθρο 174 ΣΛΕΕ όσον αφορά τον εντοπισμό και τη διάδοση ορθών πρακτικών, με σκοπό τη μεταφορά τους κυρίως στα επιχειρησιακά προγράμματα στο πλαίσιο του στόχου των επενδύσεων στην ανάπτυξη και την απασχόληση, καθώς επίσης και στα προγράμματα συνεργασίας, όπου απαιτείται·
β)
την ανταλλαγή εμπειριών όσον αφορά τον εντοπισμό, τη μεταφορά και τη διάδοση ορθών πρακτικών για τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένων των δεσμών μεταξύ αστικού και αγροτικού περιβάλλοντος·
γ)
την ανταλλαγή εμπειριών όσον αφορά τον εντοπισμό, τη μεταφορά και τη διάδοση ορθών πρακτικών και καινοτόμων προσεγγίσεων σε σχέση με την υλοποίηση προγραμμάτων και ενεργειών εδαφικής συνεργασίας καθώς και με τη χρήση των ΕΟΕΣ·
δ)
την ανάλυση των τάσεων ανάπτυξης σε σχέση με τους στόχους της εδαφικής συνοχής, συμπεριλαμβανομένων των εδαφικών πτυχών της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, και της αρμονικής ανάπτυξης του εδάφους της 'Ενωσης μέσω μελετών, συλλογής στοιχείων και άλλων μέτρων.
Άρθρο 3
Γεωγραφική κάλυψη
1. Για τη διασυνοριακή συνεργασία, οι περιοχές που θα υποστηριχθούν είναι οι περιφέρειες NUTS επιπέδου 3 της Ένωσης μαζί με όλα τα εσωτερικά και εξωτερικά χερσαία σύνορα που είναι διαφορετικά από εκείνα τα οποία καλύπτονται από προγράμματα βάσει των εξωτερικών χρηματοδοτικών μέσων της Ένωσης και όλες οι περιφέρειες NUTS επιπέδου 3 της Ένωσης κατά μήκος των θαλάσσιων συνόρων που χωρίζονται το πολύ από 150 χιλιόμετρα, με την επιφύλαξη των δυνητικών προσαρμογών που χρειάζονται για να εξασφαλιστούν η συνεκτικότητα και η συνέχεια των περιοχών του προγράμματος συνεργασίας οι οποίες καθορίστηκαν για την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013.
Η Επιτροπή εκδίδει απόφαση, μέσω εκτελεστικών πράξεων, για τον ορισμό του καταλόγου των διασυνοριακών περιοχών που θα υποστηριχθούν, κατανεμημένων κατά πρόγραμμα συνεργασίας. Οι εκτελεστικές αυτές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 150 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013/.
Στον κατάλογο αυτόν καθορίζονται επίσης οι περιφέρειες NUTS επιπέδου 3 της Ένωσης που λαμβάνονται υπόψη για τη διάθεση της συνδρομής από το ΕΤΠΑ στη διασυνοριακή συνεργασία σε όλα τα εσωτερικά σύνορα και στα εξωτερικά σύνορα που καλύπτονται από εξωτερικά χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης, όπως το ΕΜΓ, κατ’ εφαρμογή της νομικής πράξης ΕΜΓ, και το IPA ΙΙ, κατ’ εφαρμογή της νομικής πράξης ΙΠΑ ΙΙ.
Όταν υποβάλλουν σχέδια προγραμμάτων διασυνοριακής συνεργασίας, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις και προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή των διασυνοριακών περιοχών, τα κράτη μέλη μπορούν να ζητούν να προστίθενται, σε δεδομένη περιοχή διασυνοριακής συνεργασίας, περιφέρειες NUTS επιπέδου 3 άλλες από εκείνες που απαριθμούνται στην απόφαση που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο.
Κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή των ενδιαφερόμενων κρατών μελών, προκειμένου να διευκολυνθεί η διασυνοριακή συνεργασία στα θαλάσσια σύνορα των εξόχως απόκεντρων περιοχών και με την επιφύλαξη των διατάξεων του πρώτου εδαφίου, η Επιτροπή μπορεί νασυμπεριλαμβάνει, στην απόφαση που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο, περιφέρειες NUTS επιπέδου 3 στις εξόχως απόκεντρες περιοχές κατά μήκος των θαλάσσιων συνόρων σε απόσταση μεγαλύτερη των 150 χιλιομέτρων ως διασυνοριακές περιοχές, οι οποίες μπορούν ενδεχομένως να λάβουν στήριξη από τα αντίστοιχα κονδύλια των εν λόγω κρατών μελών.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 20 παράγραφοι 2 και 3, τα προγράμματα διασυνοριακής συνεργασίας μπορούν να καλύπτουν περιοχές της Νορβηγίας και της Ελβετίας και καλύπτουν επίσης το Λιχτενστάιν, την Ανδόρα, το Μονακό και τον Άγιο Μαρίνο καθώς και τρίτες χώρες ή εδάφη γειτονικά εξόχως απόκεντρων περιοχών. Οι εν λόγω περιοχές είναι ισοδύναμες των περιφερειών NUTS επιπέδου 3.
3. Για τη διακρατική συνεργασία, η Επιτροπή εκδίδει απόφαση, μέσω εκτελεστικών πράξεων, καθορίζοντας τον κατάλογο των προς υποστήριξη διακρατικών περιοχών, κατανεμημένων κατά πρόγραμμα συνεργασίας και καλύπτοντας τις περιφέρειες NUTS επιπέδου 2, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη συνέχεια της εν λόγω συνεργασίας στις ευρύτερες συνεκτικές περιοχές με βάση τα προηγούμενα προγράμματα, με εκτελεστικές πράξεις, λαμβάνοντας υπόψη, οσάκις ενδείκνυται, τις μακροπεριφερειακές στρατηγικές και τις στρατηγικές για τις θαλάσσιες λεκάνες, όταν αυτό κρίνεται σκόπιμο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 150 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Όταν υποβάλλουν σχέδια προγραμμάτων διασυνοριακής συνεργασίας, τα κράτη μέλη μπορούν να ζητούν να προστίθενται σε δεδομένη περιοχή διακρατικής συνεργασίας πρόσθετες περιφέρειες NUTS επιπέδου 2 όμορες με εκείνες που απαριθμούνται στην απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο. Τα κράτη μέλη αιτιολογούν το αίτημά τους.
4. Με την επιφύλαξη του άρθρου 20 παράγραφοι 2 και 3, τα προγράμματα διακρατικής συνεργασίας μπορούν να καλύπτουν περιοχές και των ακόλουθων τρίτων χωρών ή εδαφών:
α)
τρίτες χώρες ή εδάφη που απαριθμούνται ή αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, και
β)
Φερόες Νήσοι και Γροιλανδία.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 20 παράγραφοι 2 και 3, τα προγράμματα διασυνοριακής συνεργασίας μπορούν επίσης να καλύπτουν περιοχές τρίτων χωρών οι οποίες καλύπτονται από τα εξωτερικά χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης, όπως το ΕΜΓ, κατ’ εφαρμογή της νομικής πράξης ΕΜΓ, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών περιοχών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, και το ΜΠΒ II, κατ’ εφαρμογή της νομικής πράξης ΜΠΓ ΙΙ. Οι ετήσιες πιστώσεις που αντιστοιχούν στην υποστήριξη των εν λόγω προγραμμάτων από το ΕΜΓ και το ΜΠΒ ΙΙ διατίθενται με την προϋπόθεση ότι τα προγράμματα καλύπτουν επαρκώς τους σχετικούς στόχους εξωτερικής συνεργασίας.
Οι λόγω περιοχές είναι ισοδύναμες των περιφερειών NUTS επιπέδου 2.
5. Για την διαπεριφερειακή συνεργασία, η υποστήριξη από το ΕΤΠΑ καλύπτει ολόκληρη την επικράτεια της Ένωσης.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 20 παράγραφοι 2 και 3, τα προγράμματα διαπεριφερειακής συνεργασίας μπορούν να καλύπτουν το σύνολο ή μέρος του εδάφους των τρίτων χωρών ή εδαφών που αναφέρονται στην παράγραφο 4 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) του παρόντος άρθρου.
6. Για λόγους πληροφόρησης, οι περιοχές και οι τρίτες χώρες ή τα εδάφη που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 4 απαριθμούνται τους καταλόγους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 3.
7. Για να αυξηθεί η αποδοτικότητα της υλοποίησης των προγραμμάτων, οι εξόχως απόκεντρες περιοχές μπορούν, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, να συνδυάσουν σε ένα μοναδικό πρόγραμμα εδαφικής συνεργασίας τα ποσά που διατίθενται από το ΕΤΠΑ για τη διασυνοριακή και διακρατική συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης της επιπλέον συνδρομής σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2, τηρώντας παράλληλα τους ισχύοντες κανόνες για κάθε μία από τις εν λόγω συνδρομές.
Άρθρο 4
Πόροι για τον στόχο της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας
1. Οι πόροι για τον στόχο της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας ανέρχονται στο 2,75 % των συνολικών διαθέσιμων πόρων για δημοσιονομικές αναλήψεις υποχρεώσεων από το ΕΤΠΑ, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) και το Ταμείο Συνοχής για την περίοδο 2014 έως 2020 του προγράμματος και παρατίθενται στο άρθρο 91 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 (δηλ. συνολικά 8 948 259 330 EUR) και κατανέμονται ως εξής:
α)
74,05 % (δηλ. συνολικά 6 626 631 760 EUR) για τη διασυνοριακή συνεργασία·
β)
20,36 % (δηλ. συνολικά 1 821 627 570 EUR) για τη διακρατική συνεργασία·
γ)
5,59 % (δηλ. συνολικά 500 000 000 EUR) για τη διαπεριφερειακή συνεργασία.
2. Για τα προγράμματα στο πλαίσιο του στόχου της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας, οι εξόχως απόκεντρες περιοχές λαμβάνουν όχι λιγότερο από το 150 % της συνεισφοράς του ΕΤΠΑ που έλαβαν κατά την περίοδο 2007-2013 για τα προγράμματα συνεργασίας. Επιπλέον, το ποσό των 50 000 000 EUR από τη συνδρομή που αφορά τη διαπεριφερειακή συνεργασία διατίθεται για τη συνεργασία των εξόχως απόκεντρων περιοχών. Όσον αφορά τη θεματική συγκέντρωση, το άρθρο 6 παράγραφος 1 εφαρμόζεται στην πρόσθετη αυτή συνδρομή.
3. Η Επιτροπή ανακοινώνει σε κάθε κράτος μέλος το μερίδιο που του αναλογεί από τα συνολικά ποσά για διασυνοριακή και διακρατική συνεργασία σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχεία α) και β), κατανεμημένο ανά έτος. Ο πληθυσμός στις περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο και στο άρθρο 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο, χρησιμοποιείται ως το κριτήριο για την ετήσια κατανομή ανά κράτος μέλος.
Με βάση τα ποσά που ανακοινώνονται κατά το πρώτο εδάφιο, κάθε κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή για το εάν και πώς χρησιμοποίησε τη δυνατότητα μεταφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 5 και την κατανομή των κεφαλαίων που προέκυψε μεταξύ των διασυνοριακών και διακρατικών προγραμμάτων στα οποία το κράτος μέλος συμμετέχει. Η Επιτροπή, με βάση τις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη, εκδίδει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, απόφαση που περιλαμβάνει κατάλογο όλων των προγραμμάτων συνεργασίας και αναφέρει το πλήρες ποσό της συνολικής στήριξης κάθε προγράμματος από το ΕΤΠΑ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία συμβουλευτικής επιτροπής στην οποία παραπέμπει το άρθρο 150 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303 /2013.
4. Η συνεισφορά από το ΕΤΠΑ στα διασυνοριακά προγράμματα και στα προγράμματα για τις θαλάσσιες λεκάνες βάσει του ΕΜΓ, καθώς και στα διασυνοριακά προγράμματα βάσει του ΜΠΒ ΙΙ, καθορίζεται από την Επιτροπή και τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Η συνεισφορά του ΕΤΠΑ που καθορίζεται για κάθε κράτος μέλος δεν ανακατανέμεται στη συνέχεια μεταξύ των σχετικών κρατών μελών.
5. Η υποστήριξη από το ΕΤΠΑ για κάθε διασυνοριακό πρόγραμμα και πρόγραμμα για τις θαλάσσιες λεκάνες βάσει του ΕΜΓ και τα διασυνοριακά προγράμματα βάσει του IPA ΙΙ παρέχεται υπό τον όρο ότι παρέχονται από το ΕΜΓ και το ΜΠΒ ΙΙ τουλάχιστον ισοδύναμα ποσά. Η ισοδυναμία αυτή υπόκειται σε ανώτατο όριο το οποίο καθορίζεται στη νομική πράξη ΕΜΓ ή τη νομική πράξη ΜΠΒ.
6. Οι ετήσιες πιστώσεις που αντιστοιχούν στην υποστήριξη από το ΕΤΠΑ για τα διασυνοριακά προγράμματα, και τα προγράμματα για τις θαλάσσιες λεκάνες βάσει του ΕΜΓ και τα διασυνοριακά προγράμματα βάσει του ΜΠΒ ΙΙ εγγράφονται στις σχετικές γραμμές του προϋπολογισμού των εν λόγω μέσων για το οικονομικό έτος 2014.
7. Το 2015 και το 2016 η ετήσια συνδρομή από το ΕΤΠΑ για προγράμματα μέσω του ΕΜΓ και του ΜΠΒ ΙΙ για τα οποία δεν έχει υποβληθεί πρόγραμμα στην Επιτροπή έως τις 30 Ιουνίου στο πλαίσιο των διασυνοριακών προγραμμάτων και των προγραμμάτων για τις θαλάσσιες λεκάνες βάσει του ΕΜΓ και για τα διασυνοριακά προγράμματα βάσει του IPA ΙΙ, και η οποία δεν έχει ανακατανεμηθεί σε άλλο πρόγραμμα που υποβάλλεται στο πλαίσιο της ίδιας κατηγορίας προγραμμάτων εξωτερικής συνεργασίας, διατίθεται στα εσωτερικά προγράμματα διασυνοριακής συνεργασίας, βάσει της παραγράφου 1 στοιχείο α), στα οποία συμμετέχουν το οικείο κράτος μέλος ή κράτη μέλη.
Αν έως τις 30 Ιουνίου 2017 υπάρχουν ακόμη προγράμματα στο πλαίσιο των διασυνοριακών προγραμμάτων και των προγραμμάτων για τις θαλάσσιες λεκάνες βάσει του ΕΜΓ και του διασυνοριακά προγράμματα βάσει ΜΠΒ ΙΙ που δεν έχουν υποβληθεί στην Επιτροπή, το σύνολο της συνεισφοράς από το ΕΤΠΑ που αναφέρεται στην παράγραφο 4 για τα εν λόγω προγράμματα για τα υπόλοιπα έτη έως το 2020, η οποία δεν έχει ανακατανεμηθεί σε άλλο εγκριθέν πρόγραμμα στο πλαίσιο της ίδιας κατηγορίας προγραμμάτων εξωτερικής συνεργασίας, διατίθεται στα εσωτερικά προγράμματα διασυνοριακής συνεργασίας, βάσει της παραγράφου 1 στοιχείο α), στα οποία συμμετέχουν το οικείο κράτος μέλος ή κράτη μέλη κράτη μέλη.
8. Τα διασυνοριακά προγράμματα και τα προγράμματα για τις θαλάσσιες λεκάνες που αναφέρονται στην παράγραφο 4 και τα οποία έχουν εγκριθεί από την Επιτροπή διακόπτονται, ή η κατανομή του προγράμματος μειώνεται, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες και διαδικασίες, ιδίως αν:
α)
ουδεμία από τις χώρες-εταίρους που καλύπτονται από το πρόγραμμα έχει υπογράψει τη σχετική συμφωνία χρηματοδότησης εντός της προθεσμίας που καθορίζεται σύμφωνα με τη νομική πράξη ΕΝΙ ή στη νομική πράξη ΜΠΒ ΙΙ ή
β)
το πρόγραμμα δεν μπορεί να εφαρμοσθεί, όπως σχεδιάστηκε λόγω προβλημάτων που ανακύπτουν στις σχέσεις μεταξύ των συμμετεχουσών χωρών.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η συνδρομή από το ΕΤΠΑ που αναφέρεται στην παράγραφο 4 η οποία αντιστοιχεί στις ετήσιες δόσεις που δεν έχουν ακόμη καταβληθεί, ή στις ετήσιες δόσεις που έχουν καταβληθεί και αποδεσμευθεί πλήρως ή μερικώς στη διάρκεια του ίδιου οικονομικού έτους, οι οποίες δεν έχουν ανακατανεμηθεί σε άλλο πρόγραμμα της ίδιας κατηγορίας προγραμμάτων εξωτερικής συνεργασίας, διατίθεται στα εσωτερικά προγράμματα διασυνοριακής συνεργασίας, βάσει της παραγράφου 1 στοιχείο α), στα οποία συμμετέχουν ένα ή περισσότερα οικεία κράτη μέλη,κατόπιν σχετικού αιτήματός τους.
9. Η Επιτροπή παρέχει ετήσια σύνοψη της οικονομικής υλοποίησης των διασυνοριακών προγραμμάτων και των προγραμμάτων για τις θαλάσσιες λεκάνες στο πλαίσιο του ΕΜΓ καθώς και των διασυνοριακών προγραμμάτων στο πλαίσιο του ΜΠΒ ΙΙ στα οποία συνεισφέρει το ΕΤΠΑ σύμφωνα με το παρόν άρθρο στην επιτροπή που συγκροτείται δυνάμει του άρθρου 150 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Άρθρο 5
Δυνατότητα μεταφοράς
Κάθε κράτος μέλος μπορεί να μεταφέρει έως το 15 % της χρηματοδοτικής του ενίσχυσης για κάθε μία από τις συνιστώσες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) από τη μία συνιστώσα στην άλλη.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Θεματική συγκέντρωση και επενδυτικές προτεραιότητες
Άρθρο 6
Θεματική συγκέντρωση
1. Τουλάχιστον το 80 % των χορηγήσεων του ΕΤΠΑ για κάθε πρόγραμμα διασυνοριακής συνεργασίας και κάθε διακρατικό πρόγραμμα θα επικεντρώνεται σε μέχρι τέσσερεις από τους θεματικούς στόχους που ορίζονται στο άρθρο 9 πρώτη παράγραφος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
2. Όλοι οι θεματικοί στόχοι, που ορίζονται στο άρθρο 9 πρώτη παράγραφος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 μπορούν να επιλέγονται για τη διαπεριφερειακή συνεργασία, όπως αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 7
Επενδυτικές προτεραιότητες
1. Το ΕΤΠΑ συμβάλλει, στο πλαίσιο του πεδίου των καθηκόντων του, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1301/2013, στους θεματικούς στόχους που ορίζονται στο άρθρο 9 πρώτη παράγραφος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, μέσω κοινής δράσης στο πλαίσιο των προγραμμάτων διασυνοριακής, διακρατικής και διαπεριφερειακής συνεργασίας. Επιπλέον των επενδυτικών προτεραιοτήτων που ορίζονται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1301/2013, το ΕΤΠΑ μπορεί επίσης να υποστηρίζει τις ακόλουθες επενδυτικές προτεραιότητες εντός των θεματικών στόχων που συνδέονται με τις ακόλουθες συνιστώσες της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας:
α)
στο πλαίσιο της διασυνοριακής συνεργασίας:
i)
προώθηση της βιώσιμης και ποιοτικής απασχόλησης και υποστήριξη της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού, μέσω: της ολοκλήρωσης των διασυνοριακών αγορών εργασίας, συμπεριλαμβανομένων της διασυνοριακής κινητικότητας, των κοινών πρωτοβουλιών τοπικής απασχόλησης, των υπηρεσιών πληροφοριών και των συμβουλευτικών υπηρεσιών, καθώς και της κοινής κατάρτισης ·
ii)
προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμηση της φτώχειας και των διακρίσεων μέσω: της προώθησης της ισότητας των φύλων, των ίσων ευκαιριών και της ένταξης των κοινοτήτων σε διασυνοριακό επίπεδο ·
iii)
επένδυση στην εκπαίδευση και κατάρτιση, συμπεριλαμβανομένης της επαγγελματικής κατάρτισης και της τη διά βίου μάθησης μέσω: της ανάπτυξης και της εφαρμογής κοινών συστημάτων εκπαίδευσης, επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαιδευτικών προγραμμάτων ·
iv)
βελτίωση της θεσμικής ικανότητας των δημόσιων αρχών και των ενδιαφερομένων κύκλων και συμβολή στην αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης μέσω: της προώθησης της νομικής και διοικητικής συνεργασίας και της συνεργασίας μεταξύ πολιτών και θεσμών.
β)
στο πλαίσιο της διακρατικής συνεργασίας: βελτίωση της θεσμικής ικανότητας των δημόσιων αρχών και των ενδιαφερομένων κύκλων και συμβολή στην αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης μέσω: της ανάπτυξης και του συντονισμού των μακροπεριφερειακών στρατηγικών και των στρατηγικών για τις θαλάσσιες λεκάνες·
γ)
στο πλαίσιο της διαπεριφερειακής συνεργασίας: βελτίωση της θεσμικής ικανότητας των δημόσιων αρχών και των ενδιαφερομένων κύκλων και συμβολή στην αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης με:
i)
διάδοση ορθών πρακτικών και εμπειρογνωμοσύνης και αξιοποίηση των αποτελεσμάτων από την ανταλλαγή εμπειριών σχετικά με τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένων των δεσμών μεταξύ αστικού και αγροτικού περιβάλλοντος σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο β).
ii)
προώθηση της ανταλλαγής εμπειριών με σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των προγραμμάτων και των ενεργειών εδαφικής συνεργασίας και της χρήσης των ΕΟΕΣ σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο γ)·
iii)
ενίσχυση της βάσης αποδεικτικών στοιχείων με σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της πολιτικής συνοχής και της επίτευξης των θεματικών στόχων μέσω της ανάλυσης των τάσεων ανάπτυξης σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο δ)·
2. Στην περίπτωση του διασυνοριακού προγράμματος PEACE, και στο πλαίσιο του θεματικού στόχου για την προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμησης της φτώχειας και των διακρίσεων, το ΕΤΠΑ συμβάλλει επίσης στην προώθηση της κοινωνικής και οικονομικής σταθερότητας στις εν λόγω περιφέρειες, ιδίως με δράσεις για την προώθηση της συνοχής μεταξύ των κοινοτήτων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Προγραμματισμός
Άρθρο 8
Περιεχόμενο, έγκριση και τροποποίηση των προγραμμάτων συνεργασίας
1. Ένα πρόγραμμα συνεργασίας αποτελείται από άξονες προτεραιότητας. Με την επιφύλαξη του άρθρου 59 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, ένας άξονας αντιστοιχεί σε έναν θεματικό στόχο και περιλαμβάνει μία ή περισσότερες επενδυτικές προτεραιότητες του εν λόγω θεματικού στόχου, σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 6 του παρόντος κανονισμού. Κατά περίπτωση και προκειμένου να αυξηθεί ο αντίκτυπος και η αποτελεσματικότητά του σε μια θεματικά συνεπή ολοκληρωμένη προσέγγιση για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Ένωσης για μια έξυπνη, αειφόρο και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, ένας άξονας προτεραιότητας μπορεί, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, να συνδυάζει μία ή περισσότερες συμπληρωματικές επενδυτικές προτεραιότητες από διαφορετικούς θεματικούς στόχους προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη συνεισφορά σε αυτό τον άξονα προτεραιότητας.
2. Ένα πρόγραμμα συνεργασίας συμβάλλει στη στρατηγική της Ένωσης για μια έξυπνη, αειφόρο και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη και στην επίτευξη της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής και καθορίζει:
α)
μια αιτιολόγηση της επιλογής των θεματικών στόχων, των αντίστοιχων επενδυτικών προτεραιοτήτων και της κατανομής των πόρων, λαμβάνοντας υπόψη το κοινό στρατηγικό πλαίσιο όπως ορίζεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 και βάσει μιας ανάλυσης των αναγκών της περιοχής του προγράμματος στο σύνολό του και τη στρατηγική που επιλέγεται προς τον σκοπό αυτόν, με την κάλυψη, όταν αυτό κρίνεται σκόπιμο, των κόμβων που λείπουν από τις διασυνοριακές υποδομές, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της εκ των προτέρων αξιολόγησης που εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 55 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013·
β)
για κάθε άξονα προτεραιότητας εκτός της τεχνικής βοήθειας:
i)
τις επενδυτικές προτεραιότητες και τους αντίστοιχους ειδικούς στόχους·
ii)
προκειμένου να ενισχυθεί ο προσανατολισμός του προγραμματισμού με γνώμονα τα αποτελέσματα, τα αναμενόμενα αποτελέσματα για τους ειδικούς στόχους και τους αντίστοιχους δείκτες αποτελεσμάτων, με μια τιμή βάσης και μια τιμή-στόχο, κατά περίπτωση ποσοτικοποιημένη, σύμφωνα με το άρθρο 16·
iii)
περιγραφή του είδους και παραδειγμάτων των ενεργειών που θα υποστηριχθούν στο πλαίσιο κάθε επενδυτικής προτεραιότητας και της αναμενόμενης συμβολής τους στους ειδικούς στόχους που αναφέρονται στο σημείο i), συμπεριλαμβανομένων των κατευθυντήριων αρχών για την επιλογή δράσεων και, κατά περίπτωση, του προσδιορισμού των βασικών ομάδων-στόχων, των ιδιαίτερων στοχευμένων εδαφών και των τύπων των δικαιούχων, καθώς και της προγραμματισμένης χρήσης των χρηματοδοτικών μέσων και των μεγάλων έργων·
iv)
τους κοινούς και τους ειδικούς δείκτες εκροών, συμπεριλαμβανομένης της ποσοτικά προσδιορισμένης τιμής-στόχου, που αναμένεται να συμβάλουν στα αποτελέσματα, σύμφωνα με το άρθρο 16, για κάθε επενδυτική προτεραιότητα·
v)
καθορισμό των σταδίων υλοποίησης και των χρηματοοικονομικών δεικτών και των δεικτών εκροών και κατά περίπτωση των δεικτών αποτελέσματος που θα χρησιμεύσουν ως ορόσημα και στόχοι για το πλαίσιο επίδοσης σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 και το παράρτημα ΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013·
vi)
κατά περίπτωση, συνοπτική παρουσίαση της προγραμματιζόμενης χρήσης της τεχνικής βοήθειας, συμπεριλαμβανομένων, όταν κρίνεται απαραίτητο, ενεργειών για την ενίσχυση της διοικητικής ικανότητας των αρχών που συμμετέχουν στη διαχείριση και τον έλεγχο των προγραμμάτων και των δικαιούχων και, κατά περίπτωση, ενεργειών για την ενίσχυση της διοικητικής ικανότητας των σχετικών εταίρων που συμμετέχουν στην υλοποίηση των προγραμμάτων·
vii)
τις αντίστοιχες κατηγορίες παρέμβασης βάσει ονοματολογίας που έχει εκδώσει η Επιτροπή και ενδεικτική κατανομή των προγραμματισμένων πόρων·
γ)
για κάθε άξονα προτεραιότητας που αφορά την τεχνική βοήθεια:
i)
ειδικούς στόχους·
ii)
τα αναμενόμενα αποτελέσματα για κάθε ειδικό στόχο και, εφόσον υπάρχει αντικειμενική δικαιολόγηση βάσει του περιεχομένου των δράσεων, τους αντίστοιχους δείκτες αποτελεσμάτων, με αρχική τιμή και τιμή στόχου σύμφωνα με το άρθρο 16·
iii)
περιγραφή των δράσεων που θα υποστηριχθούν και της αναμενόμενης συμβολής τους στους ειδικούς στόχους που αναφέρονται στο σημείο i)·
iv)
τους δείκτες εκροών που αναμένεται να συμβάλουν στα αποτελέσματα·
v)
τις αντίστοιχες κατηγορίες παρέμβασης βάσει ονοματολογίας που έχει εκδώσει η Επιτροπή και ενδεικτική κατανομή των προγραμματισμένων πόρων·
Το σημείο ii) δεν εφαρμόζεται όταν η συνεισφορά της Ένωσης στον άξονα ή τους άξονες προτεραιότητας σχετικά με την τεχνική βοήθεια προς πρόγραμμα συνεργασίας δεν υπερβαίνει το ποσό των 15 000 000 EUR.
δ)
ένα σχέδιο χρηματοδότησης που περιλαμβάνει τους ακόλουθους πίνακες (χωρίς κατανομή ανά συμμετέχον κράτος μέλος):
i)
έναν πίνακα στον οποίο καθορίζεται για κάθε έτος, σύμφωνα με τους κανόνες περί ποσοστών συγχρηματοδότησης που ορίζονται στα άρθρα 60, 120 και 121 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, το ποσό των συνολικών πιστώσεων που προβλέπεται ότι θα συνεισφέρει το ΕΤΠΑ·
ii)
έναν πίνακα στον οποίο καθορίζεται, για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού, για το πρόγραμμα συνεργασίας και για κάθε άξονα προτεραιότητας, το ποσό των συνολικών πιστώσεων που προβλέπεται ότι θα συνεισφέρει το ΕΤΠΑ και η εθνική συγχρηματοδότηση. Για τους άξονες προτεραιότητας, οι οποίοι συνδυάζουν επενδυτικές προτεραιότητες από διαφόρους θεματικούς στόχους, ο πίνακας θα προσδιορίζει το ποσό των συνολικών πιστώσεων και την εθνική συμμετοχή για κάθε ένα από τους αντίστοιχους θεματικούς στόχους. Στις περιπτώσεις στις οποίες η εθνική συγχρηματοδότηση αποτελείται από δημόσια και ιδιωτική συγχρηματοδότηση, στον πίνακα εμφαίνεται η ενδεικτική κατανομή μεταξύ των δημόσιων και των ιδιωτικών συνιστωσών. Επίσης, εμφαίνεται, για σκοπούς πληροφόρησης, η ενδεχόμενη εισφορά των τρίτων χωρών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, καθώς και η προβλεπόμενη συμμετοχή της ΕΤΕπ·
ε)
κατάλογο των μεγάλων έργων η υλοποίηση των οποίων έχει σχεδιασθεί για την περίοδο προγραμματισμού.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με την ονοματολογία που αναφέρεται στο στοιχείο β) σημείο vii) και στο στοιχείο γ) σημείο v) του πρώτου εδαφίου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 150 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
3. Λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο και τους στόχους του προγράμματος συνεργασίας, αυτό περιγράφει την ολοκληρωμένη προσέγγιση της εδαφικής ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών και τομέων που αναφέρονται στο άρθρο 174 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ, έχοντας υπόψη τις συμφωνίες εταιρικής σχέσης των συμμετεχόντων κρατών μελών και διατυπώνει με ποιον τρόπο η το εν λόγω πρόγραμμα συνεργασίας συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων του προγράμματος και των αναμενόμενων αποτελεσμάτων προσδιορίζοντας, οσάκις ενδείκνυται, τα ακόλουθα:
α)
η προσέγγιση στη χρήση μέσων τοπικής ανάπτυξης με την πρωτοβουλία τοπικών κοινοτήτων και τις αρχές για τον καθορισμό των περιοχών στις οποίες θα εφαρμοσθεί·
β)
τις αρχές για την αναγνώριση των αστικών περιοχών στις οποίες πρόκειται να εφαρμοστούν προγράμματα βιώσιμης αστικής ανάπτυξης και η ενδεικτική κατανομή της υποστήριξης του ΕΤΠΑ για τις εν λόγω δράσεις ·
γ)
την προσέγγιση της χρήσης του μέσου ολοκληρωμένων χωρικών επένδυσης (ΟΧΕ), όπως αναφέρεται στο άρθρο 11, εκτός των περιπτώσεων που καλύπτονται από το στοιχείο β), και την ενδεικτική κατανομή από κάθε άξονα προτεραιότητας·
δ)
όταν τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες συμμετέχουν σε μακροπεριφερειακές στρατηγικές και στρατηγικές για τις θαλάσσιες λεκάνες, η συνεισφορά των σχεδιασμένων παρεμβάσεων βάσει του προγράμματος συνεργασίας για τις εν λόγω στρατηγικές, εξαρτάται από τις ανάγκες της περιοχής του προγράμματος όπως προσδιορίζονται από το σχετικό κράτος μέλος και, κατά περίπτωση, λαμβάνει υπόψη τα έργα στρατηγικής σημασίας που προσδιορίζονται στις εν λόγω στρατηγικές.
4. Το πρόγραμμα συνεργασίας καθορίζει:
α)
τις διατάξεις εφαρμογής οι οποίες:
i)
προσδιορίζουν τη διαχειριστική αρχή, την αρχή πιστοποίησης, ανάλογα με την περίπτωση, και τηςνελεγκτική αρχή·
ii)
προσδιορίζουν τον φορέα ή τους φορείς που έχουν οριστεί για τη διενέργεια καθηκόντων ελέγχου·
iii)
προσδιορίζουν τον φορέα ή τους φορείς που έχουν οριστεί αρμόδιοι για τη διενέργεια καθηκόντων δημοσιονομικού ελέγχου·
iv)
καθορίζουν τη διαδικασία για τη σύσταση της κοινής Γραμματείας·
v)
καθορίζουν συνοπτική περιγραφή των διευθετήσεων για τη διαχείριση και τους ελέγχους ·
vi)
καθορίζουν τον καταμερισμό των ευθυνών μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών σε περίπτωση δημοσιονομικών διορθώσεων που επιβάλλονται από τη διαχειριστική αρχή ή από την Επιτροπή.
β)
τον φορέα στον οποίο η Επιτροπή πρέπει να καταβάλλει τις πληρωμές·
γ)
τα μέτρα που λαμβάνονται για τη συμμετοχή των εταίρων που αναφέρονται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 στην προετοιμασία του προγράμματος συνεργασίας και τον ρόλο των εν λόγω εταίρων στην προετοιμασία και στην υλοποίηση του προγράμματος συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής τους στην επιτροπή παρακολούθησης·
5. Το πρόγραμμα συνεργασίας καθορίζει επίσης τα ακόλουθα, σε σχέση με το περιεχόμενο των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και λαμβάνοντας υπόψη το θεσμικό και νομικό πλαίσιο των κρατών μελών:
α)
μηχανισμοί που εξασφαλίζουν την αποτελεσματική συνεργασία του ΕΤΠΑ, του ΕΚΤ, του Ταμείου Συνοχής, του ΕΓΤΑΑ, του ΕΤΘΑ και των υπόλοιπων ενωσιακών και εθνικών χρηματοδοτικών μέσων, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας και του ενδεχόμενου συνδυασμού με τη Διευκόλυνση «Συνδέοντας την Ευρώπη»,κατά τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1316/2013του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9) τα ΕΜΓ, ΕΤΑ και IPA ΙΙ, καθώς και με την ΕΤΕπ, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις που ορίζονται στο Παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, στα οποία τα κράτη μέλη και οι τρίτες χώρες ή εδάφη συμμετέχουν σε προγράμματα συνεργασίας που περιλαμβάνουν τη χρήση πιστώσεων του ΕΤΠΑ για τις εξόχως απόκεντρες περιοχές και πόρους του ΕΤΑ, μηχανισμούς συντονισμού στο κατάλληλο επίπεδο για τη διευκόλυνση της αποτελεσματικής συνεργασίας όσον αφορά τη χρήση των εν λόγω πιστώσεων και πόρων·
β)
μια συνοπτική παρουσίαση της αξιολόγησης του διοικητικού φόρτου για τους δικαιούχους και, οσάκις απαιτείται, των δράσεων που έχουν σχεδιασθεί, για τη μείωση της του διοικητικού φόρτου, συνοδευόμενες από ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα για τις δράσεις αυτές.
6. Τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 2 στοιχείο α), του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 2, στοιχείο β), περιπτώσεις i-vii, της παραγράφου 3 και της παραγράφου 5, στοιχείο α), προσαρμόζονται στον ειδικό χαρακτήρα των προγραμμάτων συνεργασίας σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο β), γ) και δ). Τα στοιχεία που απαιτούνται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 στοιχείο ε) και της παραγράφου 5 στοιχείο β) δεν περιλαμβάνονται στα προγράμματα συνεργασίας σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχεία γ) και δ).
7. Κάθε πρόγραμμα συνεργασίας, κατά περίπτωση και με την επιφύλαξη της σχετικής δεόντως αιτιολογημένης αξιολόγησης από το κράτος μέλος της σημασίας του για το περιεχόμενο και τους στόχους του προγράμματος, περιλαμβάνει περιγραφή:
α)
των ειδικών δράσεων ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι απαιτήσεις περιβαλλοντικής προστασίας, η αποτελεσματικότητα των πόρων, ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής και η προσαρμογή σε αυτήν, η ανθεκτικότητα στις καταστροφές καθώς και η πρόληψη αλλά και η διαχείριση των κινδύνων στην επιλογή των πράξεων·
β)
των ειδικών δράσεων ώστε να προωθείται η ισότητα των ευκαιριών και να εμποδίζεται οποιαδήποτε διάκριση λόγω φύλου, φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, του σχεδιασμό και της εφαρμογής του προγράμματος συνεργασίας, ιδίως σε σχέση με την πρόσβαση στη χρηματοδότηση, λαμβανομένων υπόψη των αναγκών των διαφόρων ομάδων-στόχων που διατρέχουν κίνδυνο τέτοιων διακρίσεων, και ιδιαίτερα των απαιτήσεων εξασφάλισης της προσβασιμότητας για τα άτομα με αναπηρίες·
γ)
της συμβολής του προγράμματος συνεργασίας στην προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών και, κατά περίπτωση, των ρυθμίσεων για την εξασφάλιση της ενσωμάτωσης του ζητήματος της ισότητας των φύλων σε επίπεδο επιχειρησιακού προγράμματος και πράξεων.
Τα στοιχεία α) και β) του πρώτου εδαφίου δεν εφαρμόζονται στα προγράμματα συνεργασίας βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 3 στοιχεία β), γ) και δ).
8. Τα προγράμματα συνεργασίας βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 3 στοιχεία γ) και δ) ορίζουν τον δικαιούχο ή τους δικαιούχους για ένα τέτοιο πρόγραμμα συνεργασίας και μπορεί να καθορίζουν τη διαδικασία παροχής επιχορήγησης.
9. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη και, αφού αποδεχθούν την πρόσκληση να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα συνεργασίας, οι τρίτες χώρες ή τα εδάφη, κατά περίπτωση, που συμμετέχουν, επιβεβαιώνουν γραπτώς τη συμφωνία τους με το περιεχόμενο ενός προγράμματος συνεργασίας πριν από την υποβολή του στην Επιτροπή. Η εν λόγω συμφωνία περιλαμβάνει επίσης δέσμευση όλων των συμμετεχόντων κρατών μελών και, κατά περίπτωση, των τρίτων χωρών ή εδαφών, να παράσχουν τη συγχρηματοδότηση που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του προγράμματος συνεργασίας και, στην περίπτωση αυτή, τη δέσμευση χρηματοδοτικής συνεισφοράς των τρίτων χωρών ή εδαφών.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, στην περίπτωση των προγραμμάτων συνεργασίας που περιλαμβάνουν εξόχως απόκεντρες περιοχές και τρίτες χώρες ή εδάφη, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη διαβουλεύονται με τις αντίστοιχες τρίτες χώρες ή εδάφη πριν να υποβάλλουν τα προγράμματα συνεργασίας στην Επιτροπή. Στην περίπτωση αυτή, οι συμφωνίες σχετικά με το περιεχόμενο των προγραμμάτων συνεργασίας και την πιθανή συμβολή των τρίτων χωρών ή εδαφών είναι δυνατόν να διατυπώνονται στα επισήμως εγκεκριμένα πρακτικά των συνεδριάσεων διαβουλεύσεων με τις τρίτες χώρες ή εδάφη ή των συζητήσεων των περιφερειακών οργανώσεων συνεργασίας.
10. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη και, όταν αποδεχθούν την πρόσκληση να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα συνεργασίας, οι τρίτες χώρες ή τα εδάφη, σχεδιάζουν τα προγράμματα συνεργασίας σύμφωνα με υπόδειγμα που εκδίδει η Επιτροπή.
11. Η επιτροπή εκδίδει το υπόδειγμα αυτό που αναφέρεται στην παράγραφο 10, μέσω εκτελεστικών πράξεων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 150 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
12. Η Επιτροπή εκδίδει απόφαση, μέσω εκτελεστικών πράξεων, για την έγκριση όλων των στοιχείων (συμπεριλαμβανομένων των τυχόν μελλοντικών τροποποιήσεών τους) που εμπίπτουν στο παρόν άρθρο, εκτός από όσα εμπίπτουν στην παράγραφο 2 στοιχείο β) σημείο vii), στην παράγραφο 2 στοιχεία γ) και ν), στην παράγραφο 2 στοιχείο ε), στην παράγραφο 4 στοιχείο α) σημείο i), στην παράγραφο 4 στοιχείο γ) και στις παραγράφους 5 και 7 του παρόντος άρθρου, που παραμένουν υπό την ευθύνη των συμμετεχόντων κρατών μελών.
13. Η διαχειριστική αρχή κοινοποιεί στην Επιτροπή τυχόν απόφαση που τροποποιεί τα στοιχεία του προγράμματος συνεργασίας τα οποία δεν καλύπτονται από την απόφαση της Επιτροπής που αναφέρεται στην παράγραφο 12 κοινοποιούνται από τη διαχειριστική αρχή στην Επιτροπή εντός ενός μηνός από την ημερομηνία της τροποποιητικής απόφασης. Η τροποποιητική απόφαση ορίζει την ημερομηνία έναρξης ισχύος της, που δεν είναι προγενέστερη από την ημερομηνία έκδοσής της.
Άρθρο 9
Κοινό σχέδιο δράσης
Όταν ένα κοινό σχέδιο δράσης που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 εφαρμόζεται υπό την ευθύνη ενός ΕΟΕΣ ως δικαιούχου, το προσωπικό της κοινής γραμματείας του προγράμματος συνεργασίας και τα μέλη της συνέλευσης του ΕΟΕΣ μπορούν να γίνουν μέλη της διευθύνουσας επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 108 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013. Τα μέλη της συνέλευσης του ΕΟΕΣ δεν αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των μελών της επιτροπής καθοδήγησης.
Άρθρο 10
Τοπική ανάπτυξη με την πρωτοβουλία τοπικών κοινοτήτων
Η τοπική ανάπτυξη με την πρωτοβουλία τοπικών κοινοτήτων βάσει του άρθρου 32 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 μπορεί να εφαρμόζεται στα προγράμματα διασυνοριακής συνεργασίας, υπό τον όρο ότι η ομάδα τοπικής ανάπτυξης απαρτίζεται από αντιπροσώπους τουλάχιστον δύο χωρών, μία από τις οποίες είναι κράτος μέλος.
Άρθρο 11
Ολοκληρωμένη χωρική επένδυση
Για τα προγράμματα συνεργασίας, ο ενδιάμεσος φορέας που πραγματοποιεί τη διαχείριση και την εφαρμογή μιας ολοκληρωμένης χωρικής επένδυσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 36 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 είναι είτε νομικό πρόσωπο που έχει συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία μιας από τις συμμετέχουσες χώρες, υπό τον όρο ότι έχει συσταθεί από δημόσιες αρχές ή φορείς τουλάχιστον δύο συμμετεχουσών χωρών, είτε ΕΟΕΣ.
Άρθρο 12
Επιλογή των πράξεων
1. Οι δράσεις βάσει των προγραμμάτων συνεργασίας επιλέγονται από επιτροπή παρακολούθησης όπως αναφέρεται στο άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013. Η εν λόγω επιτροπή παρακολούθησης μπορεί να συστήσει επιτροπή καθοδήγησης λειτουργούσα υπό την ευθύνη της για την επιλογή των δράσεων.
2. Στις πράξεις που επιλέγονται στο πλαίσιο της διασυνοριακής και της διακρατικής συνεργασίας συμμετέχουν δικαιούχοι από τουλάχιστον δύο συμμετέχουσες χώρες, ένας τουλάχιστον από τους οποίους είναι από κράτος μέλος. Μια πράξη μπορεί να εκτελείται σε μία μόνο χώρα, υπό τον όρο ότι εντοπίζονται διασυνοριακά ή διακρατικά οφέλη και επιπτώσεις.
Στις πράξεις, στο πλαίσιο της διαπεριφερειακής συνεργασίας που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχεία α) και β), συμμετέχουν δικαιούχοι από τουλάχιστον τρεις χώρες, δύο τουλάχιστον εκ των οποίων είναι από κράτη μέλη.
Οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο δεν ισχύουν για δράσεις στο πλαίσιο του προγράμματος PEACE μεταξύ της Βόρειας Ιρλανδίας και των μεθοριακών κομητειών της Ιρλανδίας προς υποστήριξη της ειρήνης και της συμφιλίωσης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2.
3. Παρά την παράγραφο 2, ένας ΕΟΕΣ ή άλλο νομικό πρόσωπο που έχει συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία μιας από τις συμμετέχουσες χώρες μπορεί να είναι μόνος δικαιούχος για μια πράξη, υπό τον όρο ότι έχει συσταθεί από δημόσιες αρχές ή φορείς τουλάχιστον δύο συμμετεχουσών χωρών, για διασυνοριακή και διακρατική συνεργασία, και τουλάχιστον τριών συμμετεχουσών χωρών, στην περίπτωση διαπεριφερειακής συνεργασίας.
Νομικό πρόσωπο που υλοποιεί χρηματοδοτικό μέσο ή αμοιβαία κεφάλαια αμοιβαίων κεφαλαίων, κατά περίπτωση, μπορεί να είναι ο μόνος δικαιούχος για μια πράξη χωρίς την εφαρμογή των απαιτήσεων περί σύστασης του που θεσπίζονται στο πρώτο εδάφιο.
4. Οι δικαιούχοι συνεργάζονται στην ανάπτυξη και την υλοποίηση των πράξεων. Επιπλέον, συνεργάζονται για τη στελέχωση ή τη χρηματοδότηση των πράξεων, ή και στους δύο τομείς.
Για πράξεις σε προγράμματα που έχουν συσταθεί μεταξύ εξόχως απόκεντρων περιοχών και τρίτων χωρών ή εδαφών, οι δικαιούχοι απαιτείται να συνεργάζονται μόνο σε δύο από τα πεδία που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.
5. Για κάθε πράξη, η διαχειριστική αρχή παρέχει στον κύριο ή μόνο δικαιούχο έγγραφο στο οποίο καθορίζονται οι όροι για τη υποστήριξη της πράξης, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών απαιτήσεων όσον αφορά τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που πρέπει να παραδοθούν στο πλαίσιο της πράξης, το σχέδιο χρηματοδότησης και την προθεσμία εκτέλεσης.
Άρθρο 13
Δικαιούχοι
1. Όταν υπάρχουν δύο οι περισσότεροι δικαιούχοι για μια πράξη σε ένα πρόγραμμα συνεργασίας, ένας από αυτούς ορίζεται από όλους τους δικαιούχους ως ο κύριος δικαιούχος.
2. Ο κύριος δικαιούχος:
α)
καθορίζει τις ρυθμίσεις με τους υπόλοιπους δικαιούχους σε μια συμφωνία που περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες, μεταξύ άλλων, εγγυώνται τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση των πόρων που διατίθενται για την πράξη, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμίσεων για την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών·
β)
φέρει την ευθύνη για την εξασφάλιση της εκτέλεσης ολόκληρης της πράξης·
γ)
εξασφαλίζει ότι οι δαπάνες που υποβάλλονται από όλους τους δικαιούχους έχουν πραγματοποιηθεί κατά την εκτέλεση της πράξης και αντιστοιχούν στις δραστηριότητες που συμφωνήθηκαν μεταξύ όλων των δικαιούχων και είναι σύμφωνες με το έγγραφο που παρέχει η διαχειριστική αρχή, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 5·
δ)
εξασφαλίζει ότι οι δαπάνες που υποβλήθηκαν από τους υπόλοιπους δικαιούχους επαληθεύτηκαν από ελεγκτή ή ελεγκτές, όταν η επαλήθευση αυτή δεν πραγματοποιείται από τη διαχειριστική αρχή σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 3.
3. Εάν δεν ορίζεται άλλως στις ρυθμίσεις που καθορίζονται δυνάμει της παραγράφου 2 στοιχείο α), ο κύριος δικαιούχος εξασφαλίζει ότι οι υπόλοιποι δικαιούχοι εισπράττουν το συντομότερο δυνατόν και πλήρως το συνολικό ποσό της συνεισφοράς από τα ταμεία. Κανένα ποσό δεν αφαιρείται ούτε παρακρατείται, ούτε εισπράττεται οποιαδήποτε ειδική επιβάρυνση ή άλλο τέλος ισοδύναμου αποτελέσματος, το οποίο θα είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των ποσών αυτών για τους υπόλοιπους δικαιούχους.
4. Οι κύριοι δικαιούχοι είναι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος που συμμετέχει στο πρόγραμμα συνεργασίας. Εντούτοις, τα κράτη μέλη και οι τρίτες χώρες ή εδάφη που συμμετέχουν σε πρόγραμμα συνεργασίας μπορούν να συμφωνήσουν ότι ο κύριος δικαιούχος μπορεί να είναι εγκατεστημένος σε τρίτη χώρα ή έδαφος που συμμετέχει στο εν λόγω πρόγραμμα συνεργασίας, με την προϋπόθεση ότι η διαχειριστική αρχή είναι πεπεισμένη ότι ο κύριος δικαιούχος μπορεί να εκτελέσει τα καθήκοντα που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 και ότι πληρούνται οι απαιτήσεις για τη διαχείριση, τις επαληθεύσεις και τους λογιστικούς ελέγχους.
5. Οι μόνοι δικαιούχοι πρέπει να είναι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος που συμμετέχει στο πρόγραμμα συνεργασίας. Μπορούν ωστόσο να είναι εγγεγραμμένοι σε κράτος μέλος που δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα, εφόσον πληρούνται οι όροι του άρθρο 12 παράγραφος 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
Παρακολούθηση και αξιολόγηση
Άρθρο 14
Εκθέσεις εφαρμογής
1. Έως τις 31 Μαΐου 2016 και έως την ίδια ημερομηνία κάθε επόμενου έτους έως και το 2023 η διαχειριστική αρχή υποβάλλει στην επιτροπή ετήσια έκθεση εφαρμογής σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013. Η έκθεση εφαρμογής που υποβάλλεται το 2016 καλύπτει τα οικονομικά έτη 2014 και 2015, καθώς και το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας έναρξης της επιλεξιμότητας των δαπανών και τις 31ης Δεκεμβρίου 2013.
2. Για τις εκθέσεις που υποβάλονται το 2017 και το 2019, η προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι 30 Ιουνίου 2017.
3. Οι ετήσιες εκθέσεις εφαρμογής παρέχουν πληροφορίες σχετικά με:
α)
την εφαρμογή του προγράμματος συνεργασίας σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013·
β)
οσάκις ενδείκνυται, την πρόοδο της προετοιμασίας και της εκτέλεσης των κύριων έργων και των κοινών σχεδίων δράσης.
4. Οι ετήσιες εκθέσεις εφαρμογής που υποβάλλονται το 2017 και το 2019 παραθέτουν και αξιολογούν τις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει του άρθρου 50 παράγραφοι 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 αντίστοιχα και τις πληροφορίες που παρατίθενται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, μαζί με τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
την πρόοδο στην εφαρμογή του σχεδίου αξιολόγησης και της συνέχειας που δίνεται στα πορίσματα των αξιολογήσεων·
β)
τα αποτελέσματα των μέτρων πληροφόρησης και δημοσιοποίησης που λαμβάνονται βάσει της επικοινωνιακής στρατηγικής·
γ)
τη συμμετοχή των εταίρων στην εφαρμογή, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση του προγράμματος συνεργασίας.
Οι ετήσιες εκθέσεις υλοποίησης που υποβάλλονται το 2017 και το 2019 μπορούν, ανάλογα με το περιεχόμενο και τους στόχους κάθε προγράματος συνεργασίας, να παραθέτουν και αξιολογούν πληροφορίες σχετικά με:
α)
την πρόοδο στην υλοποίηση της ολοκληρωμένης προσέγγισης στην εδαφική ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένων της διατηρήσιμης αστικής ανάπτυξης και της τοπικής ανάπτυξης με την πρωτοβουλία τοπικών κοινοτήτων βάσει του σχετικού προγράμματος συνεργασίας·
β)
την πρόοδο στην υλοποίηση των ενεργειών για την ενίσχυση της ικανότητας των αρχών και των δικαιούχων να διαχειρίζονται και να χρησιμοποιούν το ΕΤΠΑ·
γ)
οσάκις ενδείκνυται, τη συμβολή στις μακροπεριφερειακές στρατηγικές και στις στρατηγικές για τις θαλάσσιες λεκάνες·
δ)
τις ειδικές δράσεις που αναλαμβάνονται για την προώθηση της ισότητας των ανδρών και των γυναικών και της αρχής περί μη διακρίσεων, ιδίως όσον αφορά την προσβασιμότητα για τα άτομα με αναπηρία, καθώς και τις ρυθμίσεις που εφαρμόζονται προκειμένου να εξασφαλισθεί η ενσωμάτωση του ζητήματος της ισότητας των φύλων σε επίπεδο προγράμματος συνεργασίας και των σχετικών πράξεων·
ε)
τις δράσεις που αναλαμβάνονται για την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης·
στ)
την πρόοδο στην εφαρμογή των δράσεων στον τομέα της κοινωνικής καινοτομίας ·
5. Οι ετήσιες εκθέσεις υλοποίησης και η τελική έκθεση εφαρμογής καταρτίζονται βάσει υποδειγμάτων που εκδίδει η Επιτροπή με πράξεις εφαρμογής. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία συμβουλευτικής επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 150 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Άρθρο 15
Ετήσια επανεξέταση
Η ετήσια συνεδρίαση επανεξέτασης διοργανώνεται σύμφωνα με το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Όταν δεν διοργανώνεται ετήσια συνεδρίαση επανεξέτασης βάσει του άρθρου 51 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, η αίτηση για επανεξέταση μπορεί να πραγματοποιείται γραπτώς.
Άρθρο 16
Δείκτες για τον στόχο της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας
1. Οι κοινοί δείκτες εκροών, όπως καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού, οι ειδικοί δείκτες αποτελεσμάτων προγραμμάτων και, κατά περίπτωση, οι δείκτες εκροών για κάθε συγκεκριμένο πρόγραμμα χρησιμοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 και με το πρώτο εδάφιο του άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημεία (ii) και (iv) και στοιχείο γ) σημεία ii) και iv) του παρόντος κανονισμού.
2. Για τους κοινούς δείκτες εκροών και τους δείκτες εκροών που αφορούν το εκάστοτε συγκεκριμένο πρόγραμμα, οι τιμές βάσης τους ορίζονται σε μηδέν. Οι σωρευτικές ποσοτικοποιημένες τιμές-στόχοι για τους εν λόγω δείκτες ορίζονται για το 2023.
3. Για τους δείκτες αποτελεσμάτων που αφορούν το εκάστοτε συγκεκριμένο πρόγραμμα, οι οποίοι σχετίζονται με τις επενδυτικές προτεραιότητες, οι τιμές βάσης χρησιμοποιούν τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία και οι στόχοι ορίζονται για το 2023. Οι στόχοι μπορούν να εκφράζονται με ποσοτικούς ή ποιοτικούς όρους.
4. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 29 για την τροποποίηση του καταλόγου κοινών δεικτών επιδόσεων που ορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού, με σκοπό την επίτευξη προσαρμογών, οσάκις ενδείκνυται, προκειμένου να διασφαλισθεί η αποτελεσματική αξιολόγηση της προόδου κατά την υλοποίηση του προγράμματος.
Άρθρο 17
Τεχνική βοήθεια
Το ποσό του ΕΤΠΑ που διατίθεται για τεχνική βοήθεια περιορίζεται στο 6 % του συνολικού ποσού που διατίθεται για ένα πρόγραμμα συνεργασίας. Για προγράμματα με συνολικές κατανομές πόρων που δεν υπερβαίνουν το ποσό των 50 000 000 EUR, το ποσό του ΕΤΠΑ που διατίθεται για τεχνική βοήθεια περιορίζεται στο 7 % του συνολικού ποσού που διατίθεται, αλλά δεν είναι μικρότερο από το ποσό των 1 500 000 EUR και υψηλότερο από το ποσό των 3 000 000 EUR.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
Επιλεξιμότητα
Άρθρο 18
Γενικοί κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα των δαπανών
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 29, έτσι ώστε να θεσπίζονται ειδικοί κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα των δαπανών για τα προγράμματα συνεργασίας όσον αφορά τα έξοδα προσωπικού, γραφείων και τα διοικητικά έξοδα, τα έξοδα ταξιδιών και στέγασης, εξωτερικής πραγματογνωμοσύνης και τις δαπάνες υπηρεσιών και εξοπλισμού. Η Επιτροπή κοινοποιεί τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 29 ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, έως τις 22ας Απριλίου 2014.
2. Με την επιφύλαξη των κανόνων επιλεξιμότητας που προβλέπονται στα άρθρα 65 έως 71 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1301 /2013, τον παρόντα κανονισμό ή την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη στην επιτροπή παρακολούθησης θεσπίζουν επιπρόσθετους κανόνες επιλεξιμότητας δαπανών για το πρόγραμμα συνεργασίας στο σύνολό του.
3. Για τα ζητήματα που δεν καλύπτονται από τους κανόνες επιλεξιμότητας οι οποίοι προβλέπονται στα άρθρα 65 έως 71 ή βάσει των άρθρων 65 έως 71 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1301/2013, στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ή τους κανόνες που έχουν καταρτιστεί από κοινού από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, εφαρμόζονται οι εθνικοί κανόνες του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η δαπάνη.
Άρθρο 19
Δαπάνες προσωπικού
Οι δαπάνες προσωπικού μιας πράξης δύνανται να υπολογίζονται ως ένα κατ’ αποκοπή ποσό ύψους έως το 20 % των άμεσων δαπανών άλλων από τις δαπάνες προσωπικού της εν λόγω πράξης.
Άρθρο 20
Επιλεξιμότητα πράξεων στα προγράμματα συνεργασίας ανάλογα με τον τόπο
1. Οι πράξεις στο πλαίσιο των προγραμμάτων συνεργασίας, λαμβανομένων υπόψη των παρεκκλίσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3, εκτελούνται στο μέρος της περιοχής του προγράμματος που περιλαμβάνει έδαφος της Ένωσης (το «εντός Ένωσης μέρος της περιοχής του προγράμματος»).
2. Η διαχειριστική αρχή μπορεί να δεχθεί την εκτέλεση ολόκληρης ή μέρους μιας πράξης εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος, υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η πράξη είναι προς όφελος της περιοχής του προγράμματος·
β)
το συνολικό ποσό που διατίθεται ο πλαίσιο του προγράμματος συνεργασίας για πράξεις εκτελούνται εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος δεν υπερβαίνει το 20 % της συνδρομής του ΕΤΠΑ σε επίπεδο προγράμματος ή το 30 % στην περίπτωση προγραμμάτων συνεργασίας για τα οποία το εντός Ένωσης μέρος της περιοχής του προγράμματος αφορά εξόχως απόκεντρες περιοχές·
γ)
οι αρχές του προγράμματος συνεργασίας εκπληρώνουν οι ίδιες τις υποχρεώσεις της διαχειριστικής και της ελεγκτικής αρχής σε σχέση με τη διαχείριση, τον έλεγχο και τον δημοσιονομικό έλεγχο όσον αφορά την πράξη ή συνάπτουν συμφωνίες με αρχές στο κράτος μέλος ή την τρίτη χώρα ή το έδαφος όπου εκτελείται η πράξη.
3. Για πράξεις που αφορούν τεχνική βοήθεια ή δραστηριότητες προώθησης και ανάπτυξη ικανοτήτων, οι δαπάνες δύνανται να πραγματοποιούνται εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 2 στοιχείο α) και της παραγράφου 2 στοιχείο γ).
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
Διαχείριση, έλεγχος και ορισμός
Άρθρο 21
Ορισμός των αρχών
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 123 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, τα κράτη μέλη που συμμετέχουν σε ένα πρόγραμμα συνεργασίας ορίζουν μία και μόνη διαχειριστική αρχή, για τους σκοπούς του άρθρου 123 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού, μία και μόνη αρχή πιστοποίησης και, για τους σκοπούς του άρθρου 123 παράγραφος 4 του κανονισμού, μία και μόνη αρχή ελέγχου. Η διαχειριστική αρχή και η αρχή ελέγχου εδρεύουν στο ίδιο κράτος μέλος.
Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν σε πρόγραμμα συνεργασίας μπορούν να διορίζουν τη διαχειριστική αρχή που είναι επίσης αρμόδια να εκτελεί τα καθήκοντα της αρχής πιστοποίησης. Αυτός ο διορισμός δεν θίγει τον καταμερισμό των υποχρεώσεων σε ό,τι αφορά τις δημοσιονομικές διορθώσεις μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών όπως αυτές ορίζονται στο πρόγραμμα συνεργασίας.
2. Η αρχή πιστοποίησης λαμβάνει τις πληρωμές στις οποίες προβαίνει η Επιτροπή και πραγματοποιεί, κατά γενικό κανόνα, πληρωμές στον κύριο δικαιούχο σύμφωνα με το άρθρο 132 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
3. Η διαδικασία για τον διορισμό της διαχειριστικής αρχής και, κατά περίπτωση, της αρχής πιστοποίησης, όπως παρατίθεται στο άρθρο 124 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, πραγματοποιείται από το κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει η αρχή.
Άρθρο 22
Ευρωπαϊκός όμιλος εδαφικής συνεργασίας
Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν σε ένα πρόγραμμα συνεργασίας δύνανται να κάνουν χρήση ενός ΕΟΕΣ, αποβλέποντας στο να αναθέσουν στον όμιλο την ευθύνη για τη διαχείριση του εν λόγω προγράμματος συνεργασίας ή μέρους του, ιδίως αναθέτοντάς του τις αρμοδιότητες διαχειριστικής αρχής.
Άρθρο 23
Καθήκοντα της διαχειριστικής αρχής
1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 4 του παρόντος, η διαχειριστική αρχή ενός προγράμματος συνεργασίας εκτελεί τα καθήκοντα τα οποία καθορίζονται στο άρθρο 125 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
2. Η διαχειριστική αρχή, έπειτα από διαβούλευση με τα κράτη μέλη και τυχόν τρίτες χώρες συμμετέχουν σε πρόγραμμα συνεργασίας, συγκροτεί κοινή Γραμματεία.
Η κοινή Γραμματεία επικουρεί τη διαχειριστική αρχή και την επιτροπή παρακολούθησης στην εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων τους. Η κοινή Γραμματεία παρέχει επίσης πληροφορίες στους δυνητικούς δικαιούχους σχετικά με τις ευκαιρίες χρηματοδότησης βάσει των προγραμμάτων συνεργασίας και επικουρεί τους δικαιούχους στην εκτέλεση των πράξεων.
3. Όπου η διαχειριστική αρχή είναι ένας ΕΟΕΣ, οι επαληθεύσεις βάσει του άρθρου 125 παράγραφος 4 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 διενεργούνται από τη διαχειριστική αρχή ή υπό την ευθύνη της τουλάχιστον για τα κράτη μέλη και τις τρίτες χώρες ή εδάφη μέλη των οποίων συμμετέχουν στον ΕΟΕΣ.
4. Όταν η διαχειριστική αρχή δεν διενεργεί τις επαληθεύσεις βάσει του άρθρου 125 παράγραφος 4 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, σε ολόκληρη την περιοχή του προγράμματος, ή, όταν οι επαληθεύσεις δεν διενεργούνται από τη διαχειριστική αρχή ή υπό την ευθύνη της για τα κράτη μέλη και τις τρίτες χώρες ή εδάφη μέλη των οποίων συμμετέχουν στον ΕΟΕΣ σύμφωνα με την παράγραφο 3, κάθε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα ή έδαφος, εφόσον η τελευταία έχει αποδεχθεί την πρόσκληση να συμμετάσχει στο πρόγραμμα συνεργασίας, ορίζει τον φορέα ή το άτομο που είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των εν λόγω επαληθεύσεων σε σχέση με τους δικαιούχους στο έδαφός του («ελεγκτής/-ές»).
Ο ελεγκτές που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο μπορούν να είναι οι ίδιοι φορείς που είναι υπεύθυνοι για τη διενέργεια των εν λόγω επαληθεύσεων για τα επιχειρησιακά προγράμματα βάσει του στόχου της επένδυσης στην ανάπτυξη και την απασχόληση ή, σε περίπτωση τρίτων χωρών, για τη διενέργεια συγκρίσιμων επαληθεύσεων στο πλαίσιο των μέσων εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης.
Η διαχειριστική αρχή βεβαιώνεται ότι οι δαπάνες κάθε δικαιούχου που συμμετέχει σε μια πράξη έχουν επαληθευθεί από διορισμένο ελεγκτή.
Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι οι δαπάνες του εκάστοτε δικαιούχου μπορούν να επαληθευθούν εντός περιόδου τριών μηνών από την υποβολή των εγγράφων από τον ενδιαφερόμενο δικαιούχο.
Κάθε κράτος μέλος ή κάθε τρίτη χώρα, εφόσον η τελευταία έχει αποδεχθεί την πρόσκληση να συμμετάσχει στο πρόγραμμα συνεργασίας, είναι υπεύθυνα για τις επαληθεύσεις που διενεργούνται στο έδαφός τους.
5. Στην περίπτωση που η παράδοση των συγχρηματοδοτούμενων προϊόντων και υπηρεσιών είναι δυνατόν να επαληθευτεί μόνο σε σχέση με μια συνολική πράξη, η επαλήθευση πραγματοποιείται από τη διαχειριστική αρχή ή από τον ελεγκτή του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο κύριος δικαιούχος.
Άρθρο 24
Καθήκοντα της αρχής πιστοποίησης
Η αρχή πιστοποίησης ενός προγράμματος συνεργασίας εκτελεί τα καθήκοντα που προβλέπονται στο άρθρο 126 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Άρθρο 25
Καθήκοντα της ελεγκτικής αρχής
1. Τα κράτη μέλη και τρίτες χώρες που συμμετέχουν σε ένα πρόγραμμα συνεργασίας μπορούν να αποφασίσουν να εξουσιοδοτηθεί η ελεγκτική αρχή να εκτελεί απευθείας τα καθήκοντα που προβλέπονται στο άρθρο 127 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 σε ολόκληρη την επικράτεια που καλύπτεται από το πρόγραμμα συνεργασίας. Καθορίζουν πότε η ελεγκτική αρχή συνοδεύεται από ελεγκτή κράτους μέλους ή τρίτης χώρας.
2. Όταν η ελεγκτική αρχή δεν έχει την εξουσιοδότηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, επικουρείται από ομάδα ελεγκτών η οποία απαρτίζεται από έναν εκπρόσωπο κάθε κράτους μέλους ή τρίτης χώρας που συμμετέχει στο πρόγραμμα συνεργασίας και εκτελεί τα καθήκοντα που προβλέπονται στο άρθρο 127 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013. Κάθε κράτος μέλος ή, εφόσον έχει αποδεχθεί την πρόσκληση να συμμετάσχει στο πρόγραμμα συνεργασίας, κάθε τρίτη χώρα, είναι υπεύθυνα για τους λογιστικούς ελέγχους που διενεργούνται στο έδαφός τους.
Κάθε εκπρόσωπος κάθε κράτους μέλους ή τρίτης χώρας που συμμετέχει στο πρόγραμμα συνεργασίας είναι υπεύθυνος για την υποβολή των αποδεικτικών στοιχείων που σχετίζονται με τη δαπάνη, στο έδαφός του, που απαιτείται από την αρχή ελέγχου προκειμένου να διενεργήσει την αξιολόγησή της.
Η ομάδα ελεγκτών συγκροτείται το αργότερο εντός τριών μηνών από τη λήψη της απόφασης με την οποία εγκρίνεται το πρόγραμμα συνεργασίας. Η ομάδα θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της και προεδρεύεται από την αρχή ελέγχου για το πρόγραμμα συνεργασίας.
3. Οι ελεγκτές είναι λειτουργικά ανεξάρτητοι από τους ελεγκτές οι οποίοι διενεργούν ελέγχους βάσει του άρθρου 23.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
Συμμετοχή τρίτων χωρών σε διακρατικά και διαπεριφερειακά προγράμματα συνεργασίας
Άρθρο 26
Προϋποθέσεις εφαρμογής της συμμετοχής τρίτων χωρών
Οι εφαρμοστέοι όροι υλοποίησης του προγράμματος σχετικά με τη δημοσιονομική διαχείριση καθώς και τον προγραμματισμό, την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και τον έλεγχο της συμμετοχής τρίτων χωρών μέσω της συμβολής πόρων του ΜΠΒ ΙΙ ή του ΙΜΓ σε διακρατικά και διαπεριφερειακά προγράμματα συνεργασίας, θεσπίζονται στο σχετικό πρόγραμμα συνεργασίας και επίσης, οσάκις απαιτείται, στη συμφωνία χρηματοδότησης μεταξύ της Επιτροπής, των κυβερνήσεων των σχετικών τρίτων χωρών και του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η διαχειριστική αρχή του σχετικού προγράμματος συνεργασίας. Οι όροι υλοποίησης του προγράμματος είναι σύμφωνοι με τους κανόνες της πολιτικής συνοχής της Ένωσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
Δημοσιονομική διαχείριση
Άρθρο 27
Δημοσιονομικές αναλήψεις υποχρεώσεων, πληρωμές και ανακτήσεις
1. Η συνεισφορά του ΕΤΠΑ στα προγράμματα συνεργασίας καταβάλλεται σε έναν ενιαίο λογαριασμό χωρίς εθνικούς επί μέρους λογαριασμούς.
2. Η διαχειριστική αρχή μεριμνά ώστε τυχόν ποσά που καταβλήθηκαν ως αποτέλεσμα παρατυπίας να ανακτώνται από τον κύριο ή τον μόνο δικαιούχο. Οι δικαιούχοι επιστρέφουν στον κύριο δικαιούχο τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά.
3. Αν ο κύριος δικαιούχος δεν επιτύχει να εξασφαλίσει την επιστροφή των ποσών από τους υπόλοιπους δικαιούχους ή αν η διαχειριστική αρχή δεν επιτύχει να εξασφαλίσει την επιστροφή των ποσών από τον κύριο ή τον μόνο δικαιούχο, το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα στο έδαφός του/της οποίου/-ας είναι εγκατεστημένος ο δικαιούχος ή, στην περίπτωση ενός ΕΟΕΣ, είναι εγγεγραμμένος ο ΕΟΕΣ, επιστρέφει στη διαχειριστική αρχή τυχόν ποσά που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως στον δικαιούχο. Η διαχειριστική αρχή είναι υπεύθυνη για την επιστροφή των εν λόγω ποσών στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης, σύμφωνα με τον καταμερισμό των ευθυνών μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα συνεργασίας.
Άρθρο 28
Χρήση του ευρώ
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 133 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, οι δαπάνες που πραγματοποιούνται σε νόμισμα διαφορετικό από το ευρώ μετατρέπονται σε ευρώ από τους δικαιούχους με τη μηνιαία λογιστική ισοτιμία της Επιτροπής, για τον μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου:
α)
πραγματοποιήθηκαν οι δαπάνες,
β)
υποβλήθηκαν οι δαπάνες προς επαλήθευση στη διαχειριστική αρχή ή στον ελεγκτή σύμφωνα προς το άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού, ή
γ)
υποβλήθηκαν οι δαπάνες στον κύριο δικαιούχο.
Η επιλεγείσα μέθοδος ορίζεται στο πρόγραμμα συνεργασίας και εφαρμόζεται στο σύνολο των δικαιούχων.
Η μετατροπή επαληθεύεται από τη διαχειριστική αρχή ή από τον ελεγκτή στο κράτος μέλος ή στην τρίτη χώρα όπου είναι εγκατεστημένος ο δικαιούχος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX
Τελικές διατάξεις
Άρθρο 29
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 16 παράγραφος 4 και στο άρθρο 18 παράγραφος 1 από τις 21ης Δεκεμβρίου 2013, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 4 και στο άρθρο 18 παράγραφος 1 μπορεί να ανακληθεί, ανά πάσα στιγμή, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Παράγει αποτελέσματα από την επόμενη ημέρα της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σ’ αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύ κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 4 και του άρθρου 18 παράγραφος 1 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της εν λόγω περιόδου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 30
Μεταβατικές διατάξεις
1. Ο παρών κανονισμός δεν επηρεάζει ούτε τη συνέχιση ούτε την τροποποίηση, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους ή της μερικής ακύρωσης, συνδρομής την οποία έχει εγκρίνει η Επιτροπή βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1080/2006 ή οποιασδήποτε άλλης νομοθετικής πράξης που διέπει τη συνδρομή αυτήν στις 31 Δεκεμβρίου 2013. Ο εν λόγω κανονισμός ή κάθε άλλη εφαρμοστέα νομοθετική πράξη εξακολουθεί, κατά συνέπεια, να εφαρμόζεται μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2013, για τη συνδρομή αυτή ή για τα έργα αυτά μέχρι το κλείσιμό τους. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, η συνδρομή καλύπτει λειτουργικά προγράμματα και μεγάλα έργα.
2. Οι αιτήσεις για τη λήψη συνδρομής, οι οποίες υποβλήθηκαν ή εγκρίθηκαν βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1080/2006 πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014, παραμένουν σε ισχύ.
Άρθρο 31
Επανεξέταση
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο επανεξετάζουν τον παρόντα κανονισμό έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, σύμφωνα με το άρθρο 178 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 32
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα άρθρα 4, 27 έως 28 εφαρμόζονται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2013.