ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 907/2014 НА КОМИСИЯТА
от 11 март 2014 година
за допълнение на Регламент (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета във връзка с разплащателните агенции и други органи, финансовото управление, уравняването на сметки, обезпеченията и използването на еврото
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. относно финансирането, управлението и мониторинга на общата селскостопанска политика и за отмяна на регламенти на Съвета (ЕИО) № 352/78, (ЕО) № 165/94, (ЕО) № 2799/98, (ЕО) № 814/2000, (ЕО) № 1290/2005 и (ЕО) № 485/2008 (1), и по-специално член 8, параграф 1, член 40, член 46, параграфи 1, 2, 3, и 4, член 53, параграф 3, член 57, параграф 1, член 66, параграф 3, член 79, параграф 2, член 106, параграфи 5 и 6 и член 120 от него,
като има предвид, че:
(1)
В Регламент (ЕС) № 1306/2013 се определят основните разпоредби относно, inter alia, акредитацията на разплащателните агенции и координиращите органи, задълженията на разплащателните агенции във връзка с публичната интервенция, финансовото управление и процедурите за уравняване на сметки, обезпеченията и използването на еврото. С цел да се гарантира безпрепятственото функциониране на новата нормативна уредба трябва да се приемат някои правила, за да се допълнят разпоредбите, определени с Регламент (ЕС) № 1306/2013 в съответните области. Новите разпоредби следва да заменят съществуващите регламенти (ЕО) № 883/2006 (2), (ЕО) № 884/2006 (3), (ЕО) № 885/2006 (4), (ЕО) № 1913/2006 (5), (ЕО) № 1106/2010 (6) на Комисията и Регламент за изпълнение (ЕО) № 282/2012 (7) на Комисията, които се основават на вече заменени с Регламент (ЕС) № 1306/2013 регламенти на Съвета. За повече яснота и правна сигурност регламенти (ЕО) № 883/2006 (ЕО) № 884/2006, (ЕО) № 885/2006, (ЕО) № 1913/2006, (ЕС) № 1106/2010 и Регламент за изпълнение (ЕС) № 282/2012 следва да бъдат отменени.
(2)
В съответствие с член 7 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 разплащателните агенции следва да се акредитират от държавите членки само ако отговарят на определени минимални условия, установени на равнището на Съюза. Тези критерии следва да обхващат четири основни области: вътрешната среда, контролните дейности, информацията и комуникацията, както и мониторинга. Държавите членки следва да могат да определят допълнителни условия за акредитиране, съобразени със специфични характеристики на дадена разплащателна агенция. Освен това следва да се определят подробни разпоредби по отношение на критериите за акредитиране на координиращите органи, посочени в член 7, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
(3)
Мерките за публична интервенция могат да се финансират само ако съответните разходи се извършват от разплащателните агенции, определени от държавите членки като отговорни за някои задължения по отношение на публичната интервенция. В съответствие с член 7, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕС) № 1306/2013 обаче изпълнението на задачи, по-специално такива, които са свързани с управлението и проверката на мерки за интервенция, с изключение на изплащането на помощи, може да се делегира. Следва да има възможност няколко разплащателни агенции да изпълняват тези задачи. Следва също така да се разпореди управлението на някои мерки за публично съхранение да може да се повери на трети страни - публични или частни структури, под отговорността на разплащателната агенция. Поради това е уместно да се уточни обхватът на отговорността на разплащателните агенции в този контекст, да се уточнят техните задължения и да се определи при какви условия и според кои правила управлението на някои мерки по публично съхранение може да се повери на трети страни - публични или частни структури. В този случай следва да се предвиди, че съответните органи трябва да действат съгласно договор въз основа на общи задължения и принципи, които следва да бъдат определени.
(4)
По отношение на ЕФГЗ в законодателството на Съюза в областта на селското стопанство са предвидени крайни срокове за изплащане на помощите на бенефициерите, които следва да се спазват от държавите членки. Плащанията, извършени извън тези срокове, за които закъснението е необосновано, се считат за нередовни плащания и поради това не подлежат на възстановяване от Комисията, както е предвидено в член 40 от Регламент (ЕС) № 1306/2013. Анализът на забавените плащания на помощ от страна на държавите членки показва, че някои от тях се дължат на допълнителни проверки на държавите членки, които се отнасят до спорни искове, жалби и други национални съдебни спорове. В съответствие с принципа на пропорционалност по отношение на разходите следва да се определи фиксиран марж, в рамките на който да не се намаляват месечните плащания в тези случаи. Освен това при надхвърляне на този марж, с цел финансовото въздействие да се намали пропорционално на констатираното закъснение на плащането, следва да се предвиди възможността Комисията да прилага степенувано намаляване на плащанията от страна на Съюза в зависимост от продължителността на констатираното просрочване на плащането. Плащането на помощта преди най-ранната възможна дата за плащане, предвидена в съюзното законодателство в областта на селското стопанство, не може да бъде обосновано със същите причини, както при плащанията след най-късната дата за плащане. Поради това за тези ранни плащания не следва да бъде предвидено пропорционално намаление. Следва обаче да се предвиди изключение за случаите, в които в законодателството в областта на селското стопанство се предвижда авансово плащане до определен максимален размер.
(5)
Комисията извършва месечни или периодични плащания в полза на държавите членки въз основа на предоставените от тях декларации за разходи. Тя следва обаче да вземе предвид приходите на разплащателните агенции за сметка на бюджета на Съюза. В тази връзка е необходимо да се определят условията, при които следва да се извърши известно прихващане между някои видове разходи и приходи, осъществени по линия на ЕФГЗ и ЕЗФРСР.
(6)
В случай че бюджетът на Съюза не е приет до началото на финансовата година, по силата на член 16, параграф 2, трета алинея от Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012 на Европейския парламент и на Съвета (8) плащанията може да се извършват по глави с месечна периодичност до максимален размер от една дванадесета от предвидените по съответната глава бюджетни кредити за предходната финансова година. С цел справедливото разпределение на наличните бюджетни кредити между държавите членки е необходимо в този случай да се предвиди месечните плащания по линия на ЕФГЗ и междинните плащания по линия на ЕЗФРСР да се извършват до определен процент от разходите, декларирани от всяка държава членка, а непокритата в рамките на съответния месец разлика да се пренасочи с решение на Комисията към следващото месечно или междинно плащане.
(7)
Приложимите валутни курсове следва да се определят в зависимост от съществуването или не на правопораждащ факт в секторното законодателство в областта на селското стопанство. С цел държавите членки, които не са приели еврото, да не прилагат различни валутни курсове, при осчетоводяването в парична единица, различна от еврото, на приходите или помощите, изплатени на бенефициерите - от една страна, и от друга страна - в декларациите за разходите от разплащателните агенции, съответните държави членки следва да прилагат същия валутен курс за декларациите на разходите по линия на ЕФГЗ, като използвания при получаването на тези приходи или извършването на плащанията към бенефициерите. Освен това с цел опростяване на административните формалности по отношение на възстановяването на разходи, свързани с няколко операции, следва да се предвиди единен валутен курс при осчетоводяването на тези възстановени разходи.
(8)
С цел да се даде възможност на Комисията да проверява, че държавите членки спазват задължението си да защитават финансовите интереси на Съюза и да се гарантира ефективното прилагане на процедурата за уравняване по съответствие, предвидена в член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, следва да бъдат определени разпоредби относно критериите и методологията за прилагане на корекции. Следва да бъдат определени различните видове корекции, посочени в член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, както и да бъдат установени принципи за това как ще се вземат под внимание обстоятелствата на съответния случай с цел да се определят сумите на корекцията. Освен това следва да бъдат определени правила за това как възстановените от държавите членки разходи на бенефициерите ще се добавят към фондовете.
(9)
В Регламент (ЕС) № 1306/2013 се предвижда проверка на търговските документи на субектите, които получават или извършват плащания, свързани пряко или косвено със системата за финансиране на ЕФГЗ, с цел да се установи дали транзакциите, представляващи част от системата за финансиране на ЕФГЗ, действително са били извършени и дали са били изпълнени правилно. Уместно е от прилагането на посочения регламент да се изключат онези мерки, чието естество не позволява последващ контрол чрез проверки на търговските документи, както и мерките, при които плащанията се извършват на площ или не са свързани с търговски документи, които могат да бъдат проверявани.
(10)
В редица разпоредби в законодателството на Съюза в областта на селското стопанство се предвижда предоставяне на обезпечение, с което се гарантира изплащането на дължимата сума при неспазване на задължение. Опитът показва обаче, че това изискване на практика се тълкува по много различни начини. Поради това с цел да се избегнат неравностойни условия на конкуренция, следва да бъдат определени приложимите към това изискване условия.
(11)
Разходите по внасянето на обезпечение за лицето, внасящо обезпечението, както и за компетентния орган, могат да се окажат непропорционални спрямо сумата, чието плащане е гарантирано с обезпечението, ако тази сума е под определен размер. Поради това компетентните органи следва да имат право да отменят изискването за обезпечение за плащане на сума под този размер. Освен това компетентните органи следва да бъдат оправомощени да отменят изискването за обезпечение, ако статутът на лицето, отговорно за изпълнение на задълженията, прави това изискване ненужно.
(12)
Компетентният орган следва да има право да откаже предложено обезпечение, ако прецени, че е незадоволително.
(13)
С Регламент (ЕС) № 1306/2013 се въвеждат по-строги разпоредби, които изискват внасянето на обезщетение, с което се гарантира изплащането на дължимата сума при неспазване на задължение. Тази единна хоризонтална нормативна уредба следва да бъде допълнена с единни правила за случаите на непреодолима сила, на задържане или освобождаване на обезпечението. Регламент (ЕО) № 376/2008 на Комисията (9) и Регламент (ЕО) № 612/2009 на Комисията (10) съдържат правила за освобождаването и задържането на обезпеченията при режима на лицензии и при режима на възстановяванията при износ. Новите правила, предвидени в настоящия регламент, следва да се прилагат и по отношение на тези области. От съображения за яснота и правна сигурност съответните разпоредби на регламенти (ЕО) № 376/2008 и (ЕО) № 612/2009 следва да бъдат заличени.
(14)
В Регламент за изпълнение (ЕС) № 282/2012 бе направено разграничение между главни, вторични и подчинени изисквания, докато ограничен брой регламенти на Комисията се отнасят само до първичните изисквания. При неизпълнение на дадено изискване обезпечението е било задържано в пълен или в размер, пропорционален на обезпечението, което го гарантира, определен въз основа на сложни методи на изчисление. При спазване на принципа на пропорционалност следва да се прилага опростен подход във връзка със задържането на обезпечения в случаи, когато дадено задължение не е изпълнено, не е изпълнено в срок, както и ако доказателството за изпълнението му не е представено в определения срок.
(15)
В редица разпоредби в законодателството на Съюза в областта на селското стопанство се предвижда дадено обезпечение да бъде задържано при нарушение на обезпечено задължение, без да се прави разлика между видовете нарушения. В интерес на равнопоставеността следва да се направи ясно разграничение между последиците от нарушение на различни задължения. По-специално следва да се предвиди разпоредба в някои конкретни случаи да се задържа само част от обезпечението.
(16)
Последиците от неизпълнение на дадено задължение не следва да бъдат разграничавани в зависимост от това дали е получено или не авансово плащане. Съответно дадените срещу авансови плащания обезпечения следва да се уреждат в отделни разпоредби.
(17)
Следва да бъдат установени правопораждащите факти за валутните курсове, приложими в различните случаи, които възникват в рамките на секторното законодателство в областта на селското стопанство, без да се засягат специфичните определения или изключения, предвидени в разпоредбите за съответните сектори въз основа на критериите по член 106, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
(18)
За всички цени или суми, които трябва да бъдат определени в рамките на търговията с трети държави, приемането на митническата декларация е правопораждащият факт, който е най-подходящ за постигането на съответната търговска цел. Същото се отнася за възстановяванията при износ и за определянето на входната цена на плодовете и зеленчуците в Съюза, по която продуктите се класират в Общата митническа тарифа. Ето защо този правопораждащ факт следва да бъде приет.
(19)
При възстановявания при производство правопораждащият факт за валутния курс по правило е свързан с изпълнението на някои специфични формални изисквания. С цел хармонизиране на разпоредбите следва да бъде предвидено като правопораждащ факт да бъде определено настъпването на датата, на която се декларира, че продуктите са достигнали изискваното местоназначение, когато има такова изискване за местоназначението, а във всички останали случаи - приемането на заявлението за изплащане на сумата за възстановяване от разплащателната агенция.
(20)
При помощта, която се предоставя за количество търгуван продукт или продукт за използване по определен начин, задължението, което трябва да бъде спазено за целите на предоставянето на помощта, е факт, който гарантира, че въпросните продукти се използват по съответния начин. Придобиването на продуктите от съответния оператор е предпоставка, която позволява на компетентните органи да извършват необходимите проверки или ревизии на сметките на оператора, и гарантира еднакво третиране на досиетата. Ето защо правопораждащият факт за валутния курс следва да бъде определен в зависимост от придобиването на продуктите.
(21)
При другите видове помощи, предоставяни в сектора на селското стопанство, случаите могат да са коренно различни. Въпреки това такива помощи винаги се предоставят по заявление и в сроковете, установени от законодателството. Ето защо в този случай като правопораждащ факт за валутния курс следва да бъде определено настъпването на крайния срок за подаване на заявленията.
(22)
По отношение на подпомагането, помощите и премиите за лозаро-винарския сектор правопораждащият факт за валутния курс следва да бъде свързан - в зависимост от ситуацията - с началната дата на винарската година, със завършването на определени операции или с настъпването на определена дата. Ето защо правопораждащият факт, който трябва да се вземе предвид, следва да бъде определен за всеки отделен случай.
(23)
Обстоятелствата, които трябва да бъдат отчетени при определянето на правопораждащия факт, се различават много в отделните сектори. Поради това правопораждащият факт следва да бъде определен според особеностите на всеки отделен случай и мерките за съответните селскостопански сектори, по-конкретно за помощите за сектора на млякото и млечните продукти, схемата за предлагане на плодове в училищата, сектора на захарта, мерките за насърчаване, някои мерки за сектора на плодовете и зеленчуците.
(24)
По отношение на сумите със структурен или екологичен характер, посочени в Регламент (ЕС) № 1305/2013 на Европейския парламент и на Съвета (11), и сумите, които са одобрени съгласно Регламент (ЕО) № 1698/2005 на Съвета (12) и за които плащанията се осигуряват по програмите за развитие на селските райони, одобрени съгласно Регламент (ЕС) № 1305/2013, се определят за пазарна година или за календарна година. Следователно търговската цел е постигната, ако правопораждащият факт за валутния курс е установен за съответната година. Въз основа на това като правопораждащ факт следва да бъде определено настъпването на 1 януари на годината, през която е взето решението за отпускане на помощта.
(25)
По отношение на авансовите плащания и обезпеченията сумите за плащане или гарантираните суми се определят в евро съгласно секторното законодателство в областта на селското стопанство. Ето защо валутният курс, който се прилага за тези суми, трябва да бъде определен към дата, близка до датата на авансовото плащане или към датата, на която е предоставено обезпечението. Ако се използват обезпеченията, стойността на тези обезпечения трябва също така да покрива всички рискове, за които са учредени. При тези обстоятелства правопораждащият факт за валутния курс следва да бъде определен в зависимост или от деня, в който е фиксирана сумата на авансовото плащане или е внесено обезпечението, или от датата, на която те са платени.
(26)
В съответствие с Регламент (ЕО) № 1290/2005 на Съвета (13) Комисията автоматично отменя бюджетен кредит, който не е използван по линия на програма за развитие на селските райони за периода 2007-2013 г., в края на втората година, следваща годината, в която е поето бюджетното задължение. В Регламент (ЕС) № 1306/2013 правилото е променено, като се предвижда, че бюджетният кредит отпада автоматично в края на третата година, следваща годината, в която е поето бюджетното задължение. От съображения за последователност правилото N+2 следва да продължи да се прилага за програмите за развитие на селските райони за периода 2007-2013 г. и следва да се предвиди съответно преходно правило. По същия начин междинните плащания по линия на програмите за развитие на селските райони за периода 2007-2013 г. следва да продължат да се определят според общия размер на приноса на ЕЗФРСР за всеки отделен приоритет за целия срок на изпълнение на съответната програма. Освен това с цел последователност в управлението на тези програми настоящите преходни разпоредби следва да се прилагат от 1 януари 2014 г.,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
РАЗПЛАЩАТЕЛНИ АГЕНЦИИ И ДРУГИ ОРГАНИ
Член 1
Условия за акредитиране на разплащателните агенции
1. Както е определено в член 7, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, в хода на извършване на управление и контрол на разходите разплащателните агенции предоставят достатъчно гаранции по отношение на извършваните от тях плащания, както и относно предаването и съхраняването на информация, че:
а)
преди разрешаване на плащането се проверява допустимостта на исканията, а в рамките на развитието на селските райони - и процедурата за отпускане на помощи, както и тяхното съответствие с разпоредбите на Съюза;
б)
се водят точни и изчерпателни отчети за извършените плащания;
в)
се извършват проверките, определени в законодателството на Съюза;
г)
се представят изискваните документи в сроковете и във вида, регламентирани в разпоредбите на Съюза;
д)
документите са достъпни и се съхраняват по начин, който гарантира тяхната пълнота, валидност и четливост, включително по отношение на електронните документи по смисъла на разпоредбите на Съюза.
2. Държавите членки акредитират като разплащателни агенции отдели или органи, които отговарят на условията по параграф 1. Освен това, за да бъде акредитирана, разплащателната агенция трябва да разполага с административна организация и система за вътрешен контрол, които отговарят на критериите, установени в приложение I („условия за акредитиране“), по отношение на:
а)
вътрешната среда;
б)
контролните дейности;
в)
информацията и комуникацията, и
г)
мониторинга.
Държавите членки могат да определят допълнителни условия за акредитиране с цел да се отчете размерът, отговорностите и други особености на разплащателната агенция.
Член 2
Условия за акредитиране на координиращите органи
1. Ако има повече от една акредитирана разплащателна агенция, в съответствие с член 7, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 с официален акт на равнище министри съответната държава членка взима решение относно акредитирането на координиращия орган, след като се е уверила, че административните правила на този орган предлагат достатъчни гаранции, че той е в състояние да изпълнява задачите, посочени в този член.
2. За да бъде акредитиран, координиращият орган следва да е въвел процедурите, които гарантират, че:
а)
декларациите до Комисията са въз основа на информация от надлежно оторизирани източници;
б)
декларациите до Комисията са надлежно одобрени преди изпращането им;
в)
в подкрепа на информацията, изпратена на Комисията, има възможност за реално одиторско проследяване;
г)
запис на получената и предадената информация се съхранява надеждно на хартиен носител или в електронен формат.
Член 3
Задължения на разплащателната агенция по отношение на публичната интервенция
1. Разплащателните агенции, посочени в член 7, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, управляват и упражняват контрол върху поверените им операции, свързани с мерките за интервенция под формата на публично съхранение, при определените в приложение II към настоящия регламент условия, както и, ако е необходимо, в секторното законодателство в областта на селското стопанство, по-специално въз основа на минималната честота на проверките, установена в посоченото приложение.
Разплащателните агенции могат да делегират правомощията си в тази връзка на интервенционни агенции, които отговарят на условията за одобрение, определени в точка 1.В от приложение I към настоящия регламент, или да осъществяват дейност чрез други разплащателни агенции.
2. Без да се засяга цялостната им отговорност по отношение на публичното съхранение, разплащателните агенции или интервенционните агенции могат:
а)
да поверят управлението на някои мерки за публично съхранение на физически или юридически лица, съхраняващи закупени селскостопански продукти, („оператори на складове“).
б)
да възложат за определено време на физически или юридически лица да извършват някои специфични задачи, определени в секторното законодателство в областта на селското стопанство.
В случаите, когато разплащателните агенции поверят управлението на операторите на складове, както е посочено в буква а) от първа алинея, управлението се извършва съгласно договори за съхранение въз основа на задълженията и общите принципи, изложени в приложение III.
3. Задълженията на разплащателните агенции по отношение на публичното съхранение са по-специално, както следва:
а)
да водят отчети за складова наличност и финансови отчети за всеки продукт, обхванат от мярка за интервенция, включваща публично съхранение, въз основа на операциите, които извършват от 1 октомври на дадена година до 30 септември на следващата година - период, наричан по-долу „отчетна година“;
б)
да водят актуален списък на операторите на складове, с които са сключили договори за публично съхранение. Този списък съдържа позовавания, които позволяват точното определяне на всички пунктове на съхранение, капацитета им, броя на складовете, хладилните складове и силозите, както и чертежи и схеми за тях;
в)
да предоставят на Комисията стандартните договори, използвани за публично съхранение, утвърдените правила за приемането, съхранението и изтеглянето на продукти от складовете на операторите на складове, както и приложимите правила по отношение на отговорността на операторите на складове;
г)
да водят централизирани отчети за складова наличност в електронен формат за всички складови наличности, в които са обхванати всички места за съхранение, всички продукти и всички количества и качества на различните продукти, като във всеки отделен случай се уточнява теглото (нето и бруто, когато е приложимо) или обемът;
д)
да извършват всички операции по съхранение, запазване, транспорт или прехвърляне на интервенционните продукти в съответствие със законодателството на Съюза и националното законодателство, без да се засяга отговорността на купувачите, на другите разплащателни агенции, участващи в операцията, както и на всяко друго лице, което действа по указания в това отношение;
е)
да извършват проверки на нередовни интервали и без предварително предупреждение през цялата година на местата, където се съхраняват складовите наличности за интервенция. При условие че не е застрашена целта на контрола обаче, може да бъде пратено уведомление, строго ограничено до минималния необходим срок. Подобно уведомление не превишава 24 часа, с изключение на надлежно обосновани случаи;
ж)
да извършват годишна инвентаризация в съответствие с член 4.
Когато в дадена държава членка управлението на отчетите за публично съхранение на един или повече продукти се извършва от повече от една разплащателна агенция, отчетите за складова наличност и финансовите отчети, посочени в букви а) и г), се консолидират на равнището на държавата членка преди съответната информация да се съобщи на Комисията.
4. Разплащателните агенции предприемат всички необходими стъпки, за да се гарантира:
а)
че продуктите, обхванати от мерките за интервенция на Съюза, се запазват правилно, чрез проверка на качеството на съхраняваните продукти поне веднъж годишно;
б)
цялостността на складовите наличности за интервенция.
5. Разплащателните агенции незабавно информират Комисията:
а)
за случаите, когато удължаването на срока на съхранение на даден продукт би довело до развалянето му;
б)
за количествени загуби или разваляне на продукта поради природни бедствия.
Ако са приложими ситуациите, посочени в букви а) и б) от първа алинея, Комисията взема подходящото решение:
а)
по отношение на ситуациите, посочени в буква а) от първата алинея - в съответствие с процедурата за разглеждане, определена в член 229, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета (14);
б)
по отношение на ситуациите, посочени в буква б) от първата алинея - в съответствие с процедурата за разглеждане, определена в член 116, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
6. Разплащателните агенции носят всички финансови последици от лошото съхранение на продукти, обхванати от мерки за интервенция на Съюза, по-специално в резултат на неподходящи методи на съхранение. Без да се засяга правото за предявяване на иск срещу операторите на складове, разплащателните агенции носят финансова отговорност, ако не изпълнят ангажиментите или задълженията си.
7. Разплащателните агенции осигуряват непрекъснат достъп - по електронен път или на място в разплащателните агенции -до отчетите за публично съхранение и всички документи, договори и досиета, съставени или получени в рамките на операции по интервенция, на представители на Комисията или на лица, упълномощени от Комисията.
Член 4
Инвентаризация
1. През всяка отчетна година разплащателните агенции извършват инвентаризация на всеки продукт, който е бил предмет на интервенция от Съюза.
Те сравняват резултатите от инвентаризацията със счетоводните данни. Всички установени разлики в количествата и сумите вследствие на разлики в качеството, установени по време на проверки, се отчитат в съответствие с приетите разпоредби въз основа на член 46, параграф 6, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
2. За целите на параграф 1 липсващите количества вследствие на нормални операции по съхранение са равни на разликата между теоретичната складова наличност, установена от инвентарните списъци, от една страна, и действителната физическа складова наличност, установена въз основа на инвентаризацията, предвидена в параграф 1, или складовата наличност, посочена като оставаща в счетоводните книги, след изчерпване на физическата складова наличност на даден склад, от друга страна, и са съобразени с границите на отклонение, установени в приложение IV.
ГЛАВА II
ФИНАНСОВО УПРАВЛЕНИЕ
Член 5
Неспазване на последния срок за плащане
1. По отношение на ЕФГЗ в съответствие с изключенията, посочени в член 40, първа алинея на Регламент (ЕС) № 1306/2013, и в съответствие с принципа за пропорционалност направените след изтичането на сроковете за плащане разходи са допустими за плащания от страна на Съюза съгласно условията, определени в параграфи 2 до 6 от настоящия член.
2. Ако направените след сроковете за плащане разходи не надхвърлят 5 % от тези, направени в срок, не се прави намаление на месечните плащания.
Ако направените след сроковете за плащане разходи надхвърлят прага от 5 %, всички разходи, направени със закъснение, се намаляват в съответствие със следните разпоредби:
а)
разходите, направени през първия месец след месеца, в който е изтекъл срокът за плащане, се намаляват с 10 %,
б)
разходите, направени през втория месец след месеца, в който е изтекъл срокът за плащане, се намаляват с 25 %;
в)
разходите, направени през третия месец след месеца, в който е изтекъл срокът за плащане, се намаляват с 45 %;
г)
разходите, направени през четвъртия месец след месеца, в който е изтекъл срокът за плащане, се намаляват със 70 %;
д)
разходите, направени по-късно от четвъртия месец след месеца, в който е изтекъл срокът за плащане, се намаляват със 100 %.
3. Чрез дерогация от параграф 2 по отношение на преките плащания, попадащи под тавана, посочен в член 7 от Регламент (ЕС) № 1307/2013 на Европейския парламент и на Съвета (15), се прилагат следните условия:
а)
ако прагът, посочен в параграф 2, първа алинея, не е използван изцяло, по отношение на календарна година N, за извършените до 15 октомври на година N+1 плащания и оставащата част от прага надхвърля 2 %, оставащата част се намалява на 2 %;
б)
През дадена финансова година N + 1 преките плащания, различни от плащанията, предвидени в Регламент (ЕС) № 228/2013 на Европейския парламент и на Съвета (16) и в Регламент (ЕС) № 229/2013 на Европейския парламент и на Съвета (17), по отношение на календарните години N-1 или по-рано, извършени след крайния срок за плащане, ще бъдат допустими за финансиране от ЕФГЗ само ако общата сума на преките плащания, извършени в рамките на финансова година N+1, където е приложимо, коригирани за суми преди корекцията, предвидена в член 26 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, не надхвърля тавана, посочен в приложение III към Регламент (ЕС) № 1307/2013 по отношение на календарната година N, в съответствие с член 7 от посочения регламент.
в)
разходите, надхвърлящи посочените в буква а) или б) ограничения, се намаляват със 100 %.
Сумите на възстановяванията, посочени в член 26, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, не се вземат предвид, за да се провери спазването на условието, посочено в точка б) от алинея първа на настоящия параграф.
4. Комисията прилага различни срокове от определените в параграфи 2 и 3 и/или по-ниско или нулево процентно намаляване, ако има специални условия за управление на определени мерки или ако държавите членки са представили основателни причини за това.
Първа алинея не се прилага обаче за разходите, надхвърлящи посочения в параграф 3, буква б) лимит.
5. Проверките на спазването на сроковете за плащане в рамките на месечните плащания се извършват двукратно за една финансова година:
а)
за разходите, направени до 31 юли;
б)
за разходите, направени до 15 октомври.
Всяко просрочване на сроковете през август, септември и октомври се взема предвид в решението за уравняване на счетоводните сметки, посочено в член 51 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
6. Посочените в този член намаления се прилагат без да се засяга последващото решение за уравняването по съответствие, както е посочено в член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Член 6
Неспазване на най-ранната дата на плащане
Що се отнася до ЕФГЗ, ако на държавите членки е разрешено да отпускат авансови плащания до определен максимален размер преди най-ранната дата на плащане, определена в секторното законодателство в областта на селското стопанство, всички разходи, изплатени над тази максимална сума, се считат за разходи, направени преди най-ранната дата на плащане. В съответствие с изключенията, посочени в член 40, първа алинея от Регламент (ЕС) № 1306/2013 обаче, тези разходи са допустими за плащания в Съюза след намаление от 10 %.
Член 7
Изравняване от разплащателните агенции
1. С решението си относно месечните плащания, което се приема съгласно член 18, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, Комисията извършва плащане на остатъка от декларираните от всяка държава членка разходи, намален с целевите приходи, които съответната държава членка е включила в същата декларация за разходите. Това изравняване се счита за равностойно на събиране на съответните приходи.
Бюджетните кредити за поети задължения и бюджетните кредити за плащания, генерирани от целевите приходи, са открити от момента, в който приходите бъдат прехвърлени към бюджетните линии. В съответствие с разпоредбите, определени в член 43, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, отпускането на средствата се извършва при осчетоводяването на целевите приходи в рамките на два месеца след получаване на отчетите на държавите членки.
2. Ако сумите по член 43, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 са били задържани преди изплащането на помощта, във връзка с която са установени нередности или небрежност, те се приспадат от съответния разход.
3. Размерът на участието по линия на ЕЗФРСР, възстановяван от бенефициерите в рамките на съответната програма за развитие на селските райони за референтния период, се приспада от сумите за изплащане от ЕЗФРСР в декларациите за разходи за споменатия период.
4. По-голямата или по-малката сума, която евентуално се получава от уравняването на сметките съгласно член 51 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 и която може да се използва повторно за програмата за развитие на селските райони, се добавя или изважда от размера на участието на ЕЗФРСР при изготвянето на първата декларация след решението за уравняване на сметките.
5. Финансирането от ЕФГЗ е равно на разходите, изчислени въз основа на съобщената от разплащателната агенция информация, след приспадане на натрупаните от мерките за интервенция приходи, валидирани от установената от Комисията компютризирана система и включени от разплащателната агенция в декларацията ѝ за разходи.
Член 8
Късно приемане на бюджета на Съюза
1. Що се отнася до ЕФГЗ, ако бюджетът на Съюза не е приет до началото на бюджетната година, месечните плащания, посочени в член 18 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се предоставят като процент на декларираните от всяка държава членка разходи, който се определя за всяка глава на бюджета и в рамките на границите, определени в член 16 от Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012. Комисията взема предвид невъзстановения на държавите членки остатък, при решенията за следващите възстановявания на разходи.
2. Що се отнася до ЕЗФРСР, ако бюджетът на Съюза не е приет до началото на бюджетната година:
а)
Междинните плащания, посочени в член 36 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се предоставят пропорционално на разполагаемите кредити като процент от декларациите за разходи, получени за всяка програма за развитие на селските райони. Комисията взема предвид невъзстановения на държавите членки остатък при следващи междинни плащания.
б)
По отношение на бюджетните задължения, посочени в член 33 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, за първите годишни вноски след приемане на програмите за развитие на селските райони се спазва редът за приемане на тези програми. Бюджетните задължения за следващите годишни вноски се изпълняват по реда на изчерпване на средствата по тези задължения от програмите. Комисията може да направи частични годишни вноски за програмите за развитие на селските райони, ако наличните бюджетни кредити за поети задължения са ограничени. Оставащите средства за тези програми се поемат като задължение на първо място, след като допълнителните бюджетни кредити за поети задължения са налице.
Член 9
Отсрочване на месечните плащания
След като информира заинтересованите държави членки, Комисията може да забави месечните плащания, посочени в член 18 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 до държавите членки, в случай че съобщенията, посочени в член 102, параграф 1, буква в), подточки i) и ii) от този регламент, се предоставят със закъснение или съдържат несъответствия, изискващи допълнителни проверки.
Член 10
Временно преустановяване на плащанията в случай на закъснение
1. Временното преустановяване на плащанията по член 42 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 се прилага спрямо всички мерки, изброени в приложение V към настоящия регламент.
2. По отношение на разходите по ЕФГЗ се прилагат следните ставки на временно преустановяване на плащания:
а)
ако резултатите от контрола не са били изпратени до 15 октомври, 1 % от разходите, за които съответната информация не е била изпратена навреме;
б)
ако резултатите от контрола не са били изпратени до 1 декември, 1,5 % от разходите, за които съответната информация не е била изпратена навреме.
3. По отношение на разходите по ЕЗФРСР се прилагат следните ставки на временно преустановяване на плащанията:
а)
ако резултатите от контрола не са били изпратени до 15 октомври, 1 % от разходите, за които съответната информация не е била изпратена навреме;
б)
ако резултатите от контрола не са били изпратени до 15 януари, 1,5 % от разходите, за които съответната информация не е била изпратена навреме.
Член 11
Приложим валутен курс за изготвяне на декларациите за разходи
1. В съответствие с член 106, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 по отношение на ЕФГЗ при изготвянето на декларациите си за разходи държавите членки, които не са приели еврото, прилагат същия валутен курс, който са използвали при извършването на плащанията към бенефициерите или при получаването на приходите в съответствие с глава V и секторното законодателство в областта на селското стопанство. За решенията за уравняване, посочени в членове 51 и 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, държавите членки използват първия валутен курс, установен от Европейската централна банка след датата на приемане на такова решение.
В случаи, различни от посочените в първа алинея, по-специално по отношение на програми за насърчаване, одобрени съгласно Регламент (ЕО) № 3/2008 на Съвета (18), за мерки за насърчаване в лозаро-винарския сектор, както и за операциите, за които в секторното законодателство в областта на селското стопанство не е предвиден правопораждащ факт, приложимият валутен курс е предпоследният валутен курс, установен от Европейската централна банка преди месеца, по отношение на който са декларирани разходите или целевите приходи.
2. По отношение на програмите за развитие на селското стопанство при изготвянето на декларациите си за разходи държавите членки, които не са част от еврозоната, прилагат за всяка операция по плащане или възстановяване предпоследния валутен курс, установен от Европейската централна банка преди месеца, в който са регистрирани операциите в счетоводните книги на разплащателната агенция.
ГЛАВА III
УРАВНЯВАНЕ НА СМЕТКИ И ДРУГИ ПРОВЕРКИ
Член 12
Критерии и методология за прилагане на корекциите в рамките на уравняването по съответствие
1. С цел вземане на решение в съответствие с член 52, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 относно сумите, които да бъдат изключени от финансиране от Съюза, Комисията прави ясна разлика между сумите или частите от суми, определени като неправомерно изразходвани, и сумите, определени чрез екстраполирани или фиксирани корекции.
За целите на определянето на сумите, които да бъдат изключени от финансиране от Съюза, когато бъде установено, че разходите не са били направени в съответствие със законодателството на Съюза, а по отношение на ЕЗФРСР - в съответствие с приложимото съюзно и национално законодателство, Комисията използва собствените си констатации и взема под внимание предоставената от държавите членки информация в рамките на процедурата за уравняване по съответствие съгласно член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
2. Комисията решава кои суми трябва да бъдат изключени от финансиране чрез определяне на неправомерно изразходваните суми само ако тези суми могат да бъдат определени чрез пропорционални усилия. Когато не е възможно чрез пропорционални усилия Комисията да определи неправомерно изразходваните суми, държавата членка може в рамките на определените срокове в хода на процедурата за уравняване по съответствие да предостави данни относно проверката на тези суми въз основа на анализ на всеки отделен случай, при който има възможност да е направен пропуск. Проверката обхваща всички разходи, направени в нарушение на приложимото право и за сметка на бюджета на Съюза. Предоставените данни включват всички отделни суми, които са счетени за недопустими поради съответния пропуск.
3. Ако не е възможно неправомерно изразходваните суми да бъдат определени в съответствие с параграф 2, Комисията може да установи сумите, които трябва да бъдат изключени, чрез ектраполирани корекции. За да се даде възможност на Комисията да установи съответните суми в сроковете, предвидени от Комисията в хода на процедурата за уравняване по съответствие, държавите членки могат да представят на Комисията изчисления на сумите, които трябва да бъдат изключени от финансиране от Съюза, чрез екстраполиране със статистически инструментариум на резултатите от проверките, направени на представителна извадка от тези случаи. Извадката трябва да бъде от генералната съвкупност, за която има основателни очаквания, че може да съдържа същия пропуск.
4. С оглед да се вземат под внимание представените от държавите членки резултати от изчисленията, посочени в параграфи 2 и 3, Комисията има право да:
а)
направи оценка на методите за изчисляване или екстраполация, които държавите членки трябва да опишат ясно;
б)
провери представителността на извадката по параграф 3;
в)
провери съдържанието и резултатите от представеното ѝ изчисление или екстраполация;
г)
получи достатъчно и подходящи одитни доказателства по отношение на изходните данни.
5. При прилагането на параграф 3 държавите членки могат да използват контролните статистически данни на разплащателните агенции, потвърдени от сертифициращия орган, или определеното от този орган ниво на грешките в контекста на одита му, посочен в член 9 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, при следните условия:
а)
Комисията е удовлетворена от работата, извършена от сертифициращите органи, както по отношение на одитната стратегия, така и по отношение на съдържанието, обхвата и качеството на същинската одитна дейност;
б)
обхватът на работата на сертифициращите органи е съобразен с обхвата на съответното проучване във връзка с уравняването по съответствие, по-специално що се отнася до мерките или схемите;
в)
взет е под внимание размерът на санкциите, които е трябвало да бъдат наложени.
6. Ако не са изпълнени условията, посочени в параграфи 2 и 3, за установяване на сумите, които трябва да бъдат изключени, или ако естеството на случая не позволява сумите да бъдат установени въз основа на посочените параграфи, Комисията прилага подходящи фиксирани корекции, като надлежно отчита естеството и тежестта на нарушението и своята оценка на риска от финансовата вреда, причинена на Съюза.
Нивото на фиксираната корекция се определя, като се взема предвид по-специално видът на установения пропуск. За тази цел пропуските при прилагането на мерките за контрол се разделят на пропуски, установени при основни проверки, и на такива при спомагателни проверки, както следва:
а)
Основните проверки са административните проверки и проверките на място, необходими за определяне на допустимостта на помощта и съответната приложимост на намаления и санкции;
б)
Спомагателни проверки са всички останали административни дейности, необходими за правилното обработване на исканията.
Ако в рамките на една и съща процедура за уравняване по съответствие бъдат установени различни случаи на нарушения, които поотделно изискват различни фиксирани корекции, тогава се прилага най-високото ниво на фиксирана корекция.
7. При определянето на нивото на фиксираните корекции Комисията по-специално взема под внимание следните обстоятелства, сочещи към по-сериозни пропуски, които предполагат и по-висок риск от загуба за сметка на бюджета на Съюза:
а)
една или няколко от основните проверки не са извършени, или са извършвани толкова некачествено или толкова рядко, че могат да бъдат определени като недостатъчно ефективни за определянето на допустимостта на искането или за предотвратяването на нередностите; или
б)
открити са три или повече пропуска по отношение на една и съща система за контрол; или
в)
установено е, че държавата членка не прилага контролна система или че са налице сериозни пропуски в нейното действие, както и че има доказателства за много нередности и небрежност в борбата с неправомерните практики или злоупотреби; или
г)
спрямо съответната държава членка вече е била прилагана корекция за подобни пропуски в същия сектор - след проверка от Комисията за всякакви коригиращи или компенсаторни мерки, които вече са предприети от държавата членка.
8. Ако държавата членка представи определени обективни сведения, които не отговарят на условията, посочени в параграфи 2 и 3 от настоящия член, но които показват, че максималната загуба за фондовете се ограничава до размер, по-нисък от размера на загубата, която би възникнала при прилагането на по-ниска от предложената фиксирана ставка, Комисията използва по-ниската фиксирана ставка при определяне на сумите, които трябва да бъдат изключени от финансирането от Съюза в съответствие с член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
9. От сумата, която Комисията е решила да се изключи от финансирането от Съюза в съответствие с член 52 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се приспадат възстановените суми, събрани от държавата членка от бенефициерите и начислени в полза на фонда преди крайната дата, която се определя от Комисията в хода на процедурата за уравняване по съответствие.
Член 13
Задължение след процедури по възстановяване
След приключването на процедурите по възстановяване, посочени в член 54, параграф 2, първа алинея от Регламент (ЕС) № 1306/2013, държавите членки:
а)
разпределят към ЕФГЗ петдесет процента от възстановените суми след приспадане на разходите за възстановяване, както е предвидено в член 55, параграф 2 от посочения регламент;
б)
разпределят към ЕЗФРСР петдесет процента от сумите, възстановени след приключването на програмата за развитие на селските райони или преди приключването на съответната програма, но които не са били преразпределени в съответствие с член 56 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Член 14
Проверка на трансакциите
Системата за проверка на трансакциите, установена в дял V, глава III от Регламент (ЕС) № 1306/2013, не се прилага спрямо мерките, представени в приложение VI към настоящия регламент.
ГЛАВА IV
ОБЕЗПЕЧЕНИЯ
РАЗДЕЛ 1
Обхват и използвани термини
Член 15
Обхват
Настоящата глава се прилага във всички случаи, в които секторното законодателство в областта на селското стопанство предвижда обезпечение, дори когато специфичният термин „обезпечение“ не е употребен.
Настоящата глава не се прилага за обезпечения, с които се гарантира плащането на вносните и износните мита, посочени в Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета (19).
Член 16
Термини, използвани в настоящата глава
За целите на настоящата глава:
а)
„компетентен орган“ е страната, оправомощена да приеме обезпечението или страната, оправомощена да вземе решение в съответствие със съответния регламент за освобождаването или задържането на обезпечението;
б)
„блоково обезпечение“ е обезпечение, предоставяно на компетентния орган с цел осигуряване на изпълнението на повече от едно задължение;
в)
„съответната част от гарантираната сума“ означава тази част от сумата, съответстваща на количеството, за което е било нарушено дадено изискване.
РАЗДЕЛ 2
Изискване за обезпечение
Член 17
Отговорна страна
Обезпечението се предоставя от или от името на страната, отговорна да изплати дължимата парична сума при неизпълнение на задължение.
Член 18
Отмяна на изискването за обезпечение
1. Компетентният орган може да отмени изискването за обезпечение в случаите, когато страната, задължена да изпълни поетото задължение, е:
а)
обществена структура, изпълняваща функциите на орган на държавно управление; или
б)
частен орган, изпълняващ функциите, посочени в буква а), под надзора на държавата.
2. Компетентният орган може да отмени изискването за обезщетение, когато размерът на гарантираната сума е по-малък от 500 EUR. В този случай заинтересованата страна се задължава в писмен вид да изплати сума, равна на размера на отмененото обезпечение, ако съответното задължение не бъде изпълнено.
При прилагането на първата алинея стойността на обезпечението се изчислява, като се включват всички съответни задължения, свързани с една и съща операция.
Член 19
Условия, приложими за обезпеченията
1. Компетентният орган отказва да приеме или изисква заместването на всяко обезпечение, което счита за неподходящо или недостатъчно или което не предполага покритие за достатъчно дълъг период.
2. Депозирането на парични средства чрез превод не се приема за учредяване на обезпечение, докато компетентният орган не се увери, че разполага със съответната сума.
3. Чек за сума, чието изплащане е гарантирано от призната за целта финансова институция от държавата членка, където се намира съответният компетентен орган, се приема за паричен депозит. Компетентният орган не е длъжен да представи чека за плащане, докато не наближи изтичането на срока на неговата валидност.
Чек, различен от посочения в първата алинея, представлява обезпечение само в случаите, когато компетентният орган се увери, че разполага със съответната сума.
4. Таксите, наложени от финансова институция, се поемат от страната, предоставяща гаранцията.
5. За обезпечения, предоставени под формата на парични депозити, не се начислява лихва.
Член 20
Използване на еврото
1. Обезпеченията се учредяват в евро.
2. Ако обезпечението се приема в националната парична единица на държава членка, която не е приела еврото, размерът на обезпечението в евро се преизчислява в приложимата национална парична единица в съответствие с разпоредбите на глава V. Поетото задължение, което съответства на обезпечението, както и всяка сума, удържана в случай на нередности или нарушения, остават определени в евро.
Член 21
Гарант
1. Гарантът е с официално регистрирано местожителство в Съюза или е установен в него и при спазване на разпоредбите на Договора относно свободата на предоставяне на услуги трябва да бъде одобрен от компетентния орган на държавата членка, в която е предоставено обезпечението. Гарантът се задължава с писмена гаранция.
2. В писмената гаранция посочва поне:
а)
задължението или в случай на блоково обезпечение - вида (видовете) задължение, чието изпълнение се гарантира от изплащането на парична сума;
б)
максималният размер на отговорността, която гарантът приема;
в)
че гарантът поема солидарна отговорност заедно с лицето, отговорно за изпълнението на задължението, да изплати в срок от 30 дни от получаване на искането за плащане от компетентния орган всяка сума в рамките на размера на гаранцията, дължима в случай на задържане на обезпечението.
3. В случаите на вече дадено блоково обезпечение компетентният орган определя процедурата, която трябва да се следва, за да бъде разпределено цялото блоково обезпечение или част от него за покриване на определено задължение.
Член 22
Прилагане на клаузата за непреодолима сила
Ако неспазването на обезпечено задължение се дължи на непреодолима сила, отговорното за това задължение лице доказва по удовлетворителен начин пред компетентните органи, че се прилага клаузата за непреодолима сила. Ако компетентният орган признае случай на непреодолима сила, задължението се отменя единствено за целта на освобождаването на обезпечението.
РАЗДЕЛ 3
Освобождаване и задържане на обезпечения, различни от посочените в раздел 4
Член 23
Задържане на обезпечения
1. Задължението, посочено в член 66, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, е изискване за изпълнение или въздържане от изпълнение на действие, което е от основно значение за целите на регламента, който го налага.
2. Ако дадено задължение не е изпълнено и няма определен срок за изпълнение, обезпечението се задържа, когато компетентният орган установи, че то не е било изпълнено.
3. Ако изпълнението на задължение е обвързано с определен срок и изпълнението е осъществено след този срок, обезпечението се задържа.
В тези случаи 10 % от обезпечението се задържат незабавно, след което се начислява допълнителен процент върху оставащата част от:
а)
2 % за всеки календарен ден просрочване на срока, ако задължението се отнася до вноса на продукти в трета държава;
б)
5 % за всеки календарен ден просрочване на срока, ако задължението се отнася до напускане на продуктите от митническата територия на Съюза.
4. Ако задължението е изпълнено своевременно, а за представянето на доказателство за изпълнението има определен срок, обезпечението по задължението се задържа за всеки календарен ден, надхвърлящ този определен срок, съгласно формулата 0,2/срока в дни и като се взема предвид член 25.
Ако посоченото в първа алинея задължение се отнася до представянето на използван или изтекъл лиценз за внос или износ или до представянето на доказателство, че продуктите са напуснали митническата територия на Съюза, обезпечението подлежи на задържане в размер на 15 %, ако това доказателство е представено преди определения срок, посочен в първа алинея, но не по-късно от 730-ия календарен ден след датата на изтичане на срока на лиценза. След тези 730 календарни дни останалата част от обезпечението се задържа в пълен размер.
Ако посоченото в първа алинея задължение се отнася до представянето на използван или изтекъл лиценз за износ с предварително фиксиране на възстановяването при износ, обезпечението се задържа, както следва:
а)
10 %, ако лицензът бъде представен между 61-ия и 90-ия календарен ден след датата на изтичане на лиценза;
б)
50 %, ако лицензът бъде представен между 91-ия и 120-ия календарен ден след датата на изтичане на лиценза;
в)
70 %, ако лицензът бъде представен между 121-ия и 150-ия календарен ден след датата на изтичане на лиценза;
г)
80 %, ако лицензът бъде представен между 151-ия и 180-ия календарен ден след датата на изтичане на лиценза;
д)
100 %, ако лицензът бъде представен след 180-ия календарен ден след датата на изтичане на лиценза.
5. Размерът на обезпечението, което се задържа, се закръгля до първата по-ниска цяла сума в евро или в приложимата национална парична единица.
Член 24
Освобождаване на обезпечения
1. След представяне на доказателството, предвидено в специфичните разпоредби на Съюза, че дадено задължение е изпълнено или че обезпечението е било частично задържано в съответствие с член 66, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 и член 23 от настоящия регламент, обезпечението или остатъка от него се освобождава незабавно.
2. Обезпечението се освобождава частично при поискване, когато е представено съответното доказателство по отношение на част от определено количество продукти, при условие че тази част не е по-малка от минималното количество, определено в регламента, с който се изисква гаранцията, или при липса на такъв, както е определено от държавата членка.
3. Когато не е предвиден срок за представяне на доказателството, необходимо за освобождаването на гарантираната сума, този срок е 365 календарни дни, считано от определения за спазването на задължението срок, за което е внесено обезпечение, когато такъв срок не е определен, срокът е 365 календарни дни от датата, на която всички задължения са били изпълнени.
Определеният в първа алинея срок не надхвърля 1 095 календарни дни, считано от датата на учредяване на обезпечението за изпълнение на определено задължение.
Член 25
Прагове
1. Общата задържана сума не надхвърля 100 % от съответната част на гарантираната сума.
2. Компетентният орган може да се откаже от задържането на сума в размер под 100 EUR, при условие че е предвидено за сходни случаи в законови, подзаконови или административни разпоредби от националното законодателство.
РАЗДЕЛ 4
Обезпечения във връзка с авансови плащания
Член 26
Обхват
Разпоредбите на настоящия раздел се прилагат във всички случаи, когато в специфични разпоредби на Съюза се предвижда дадена сума да бъде предоставена авансово, преди да е спазено задължението, установено за получаване на помощ или облекчение.
Член 27
Освобождаване на обезпечения
1. Дадено обезпечение се освобождава при следните условия:
а)
при установяване на правото да се придобие окончателно сумата, платена като аванс;
б)
или при връщане на отпуснатата авансова сума и добавките към нея, предвидени в специфичните разпоредби на Съюза.
2. След като изтече крайният срок за доказване на правото да се придобие окончателно отпуснатата сума, без да са представени доказателствата за правото, компетентният орган незабавно прилага процедурата за задържане на обезпечението.
Доказателствата могат да бъдат представени след тази дата срещу частично възстановяване на обезпечението в случаите, в които това е предвидено в специални разпоредби на Съюза.
ГЛАВА V
ИЗПОЛЗВАНЕ НА ЕВРОТО
Член 28
Възстановявания при износ и търговия с трети страни
1. За сумите, свързани с вноса на стоки, и за таксите при износ, които са определени в евро в законодателен акт на Съюза в областта на общата селскостопанска политика и които трябва да бъдат прилагани от държавите членки в националната парична единица, валутният курс е курсът, приложим в съответствие с член 18, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2913/92.
2. За възстановявания при износ, определени в евро, и за цените и сумите, изразени в евро в законодателен акт на Съюза в областта на селското стопанство по отношение на търговията с трети държави, правопораждащият факт за валутния курс е приемането на митническата декларация.
3. При изчисляването на стандартната стойност при внос на плодове и зеленчуци, посочена в член 136, параграф 1 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 на Комисията (20), с цел определяне на входната цена по член 137, параграф 1 от посочения регламент, правопораждащият факт за валутния курс за представителните цени, използвани за изчисляване на тази стандартна стойност и размера на намалението по член 134, параграф 3 от същия регламент, е настъпването на деня, за който се отнасят представителните цени.
Член 29
Възстановявания при производство и специфични видове помощ
1. Правопораждащият факт за валутния курс, който се прилага за сумите за възстановяване при производство, определени в евро в законодателен акт на Съюза, е датата, на която се декларира, че продуктите са достигнали местоназначението, евентуално изисквано съгласно този законодателен акт. В случаите, когато няма такова изискване за местоназначението, правопораждащият факт е приемането на заявлението за плащане на сумата за възстановяване от разплащателната агенция.
2. Без да се засягат членове 30 - 33, за помощта, отпускана за количество търгуван продукт или продукт, използван по специфичен начин, правопораждащият факт за валутния курс е първата операция, с която се осигурява съответното използване на въпросните продукти след придобиването на продуктите от съответния оператор и която води до отпускането на помощта.
3. За помощта за частно съхранение правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на първия ден на периода, за който се отпуска помощта, свързана с един и същ договор.
4. За помощ извън посочената в параграфи 2 и 3 от настоящия член и в членове 30 и 31 правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на крайния срок за подаване на заявленията.
Член 30
Лозаро-винарски сектор
1. Правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на първия ден на винарската година, през която се предоставят помощи за следното:
а)
преструктуриране и конверсия на лозя съгласно член 46 от Регламент (ЕС) № 1308/2013;
б)
създаване на взаимоспомагателни фондове съгласно член 48 от Регламент (ЕС) № 1308/2013;
в)
застраховане на реколтата съгласно член 49 от Регламент (ЕС) № 1308/2013.
2. За помощите, изплащани за доброволната или задължителната дестилация на странични продукти съгласно член 52 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на първия ден на винарската година, в която се доставя страничният продукт.
3. За инвестициите по член 50 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 и иновациите в лозаро-винарския сектор по член 51 от новия Регламент (ЕС) № 1308/2013 правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на 1 януари на годината, през която е взето решението за отпускане на помощта.
4. За операции по бране на плодове и зеленчуци, докато са още зелени по член 47 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, правопораждащият факт за валутния курс настъпва на датата, на която се осъществява такава операция.
Член 31
Суми и плащания в сектора на млякото и млечните продукти
1. За помощта, отпускана за доставка на някои млечни продукти за ученици съгласно член 1 от Регламент (ЕО) № 657/2008 на Комисията (21), правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на първия ден от периода, за който се отнася подаденото заявление за плащане по член 11 от посочения регламент.
2. За плащането на таксата, посочена в член 1 от Регламент (ЕО) № 595/2004 на Комисията (22), за даден дванадесетмесечен период по смисъла на част II, дял I, глава III от Регламент (ЕС) № 1234/2007 на Съвета (23) правопораждащият факт за валутния курс е 1 април, следващ съответния период.
3. За транспортните разходи по член 30, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1272/2009 на Комисията (24) правопораждащият факт за валутния курс настъпва на датата, на която компетентните органи са получили валидна оферта.
Член 32
Размер и плащания на помощта във връзка с въвеждането на схемата за предлагане на плодове в училищата
За отпуснатата от Общността помощ за доставянето на плодове и зеленчуци, преработени плодове и зеленчуци и бананови продукти на децата в учебните заведения, както е посочено в член 1 от Регламент (ЕО) № 288/2009 на Комисията (25), правопораждащият факт за валутния курс е 1 януари, предшестващ периода по член 4, параграф 1 от посочения регламент.
Член 33
Минимална цена за цвеклото, такса за свръхпроизводство и производствена такса в сектора на захарта
За производствената такса за захарта, за минималната цена на цвеклото и за таксата за свръхпроизводство, посочени съответно в член 128, член 135 и член 142 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на 1 октомври на пазарната година, по отношение на която се прилагат или плащат цените или сумите.
Член 34
Суми със структурен или екологичен характер и административни разходи по оперативни програми
1. За сумите, посочени в приложение II към Регламент (ЕС) № 1305/2013, както и за сумите, свързани с мерки, одобрени съгласно Регламент (ЕО) № 1698/2005, за които плащанията към бенефициерите са осигурени по програмите за развитие на селските райони, одобрени по Регламент (ЕС) № 1305/2013, правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на 1 януари на годината, през която е взето решението за отпускане на помощта.
Въпреки това когато съгласно разпоредбите на Съюза плащането на сумите по първата алинея е разсрочено в рамките на няколко години, правопораждащият факт за валутния курс за всяко от годишните частични плащания е настъпването на 1 януари на годината, за която се извършва съответното частично плащане.
2. За сумите по точка 2, буква а) от приложение IХ към Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011, предназначени за покриването на административни разходи, свързани по-конкретно с оперативните фондове или програмите по членове 32 и 33 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на 1 януари на годината, за която се отнасят тези административни разходи.
Член 35
Суми, свързани с разрешението за отпускане на национална финансова помощ за организациите на производители на плодове и зеленчуци и с частичното възстановяване на тази национална финансова помощ
1. При искане за издаване на разрешение за отпускане на национална финансова помощ по член 35 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 правопораждащият факт е настъпването на крайния срок за представяне на искането пред Комисията съгласно член 92, параграф 1 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011.
2. При възстановяване от Съюза на национална финансова помощ съгласно член 95 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на срока за представяне на заявленията за помощ от организациите на производители пред компетентните органи на държавата членка съгласно член 69, параграф 1 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011.
Член 36
Други суми и цени
За цените или сумите извън посочените в членове 28 - 35, или сумите, свързани с тези цени, изразени в евро в законодателен акт на Съюза или изразени в евро в рамките на тръжна процедура, правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на деня, в който се извършва едно от следните правни действия:
а)
при покупки - получаване на валидна оферта;
б)
при продажби - получаване на валидна оферта;
в)
за изтегляне на продукти в сектора на плодовете и зеленчуците - извършване на изтеглянето;
г)
за операции по небране и бране на зелено в сектора на плодовете и зеленчуците - извършването на съответната операция;
д)
за разходите за транспорт, преработка или публично складиране и за сумите, предназначени за проучвания като част от тръжна процедура - настъпването на крайния срок за подаване на оферти;
е)
за записването на цени, суми или тръжни процедури на пазара - настъпването на деня, по отношение на който се записва цената, сумата или офертата;
ж)
за наказания за неспазване на законодателството в областта на селското стопанство - датата на акта на компетентния орган, с който се установяват фактите;
з)
за оборот или суми, свързани с обемите на производство - началото на референтния период, установен със законодателен акт в областта на селското стопанство.
Член 37
Авансови плащания
За авансови плащания правопораждащият факт за валутния курс е правопораждащият факт, определен за цената или сумата, с които е свързано авансовото плащане, когато този факт е възникнал до момента на авансовото плащане или, в други случаи, датата на определяне на авансовото плащане в евро, или, при невъзможност, датата на авансовото плащане. Правопораждащият факт за валутния курс се прилага за авансовите плащания, без да засяга прилагането за целия размер на въпросната цена или сума на правопораждащия факт за тази цена или сума.
Член 38
Обезпечения
За обезпечения правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на датата, на която се предоставя обезпечението.
Прилагат се обаче следните изключения:
а)
за обезпечения, свързани с авансови плащания, правопораждащият факт за валутния курс е правопораждащият факт, определен за сумата на авансовото плащане, когато този факт е възникнал до момента на плащане на обезпечението;
б)
за обезпечения, свързани с представянето на оферти, правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на деня, в който се подава офертата;
в)
за обезпечения, свързани с резултатите от провеждането на тръжни процедури, правопораждащият факт за валутния курс е настъпването на крайния срок на поканата за подаване на оферти.
Член 39
Проверка на трансакциите
Размерът на сумите в евро, които са посочени в дял V, глава III от Регламент (ЕС) № 1306/2013, когато е необходимо, се конвертират в национална валута чрез прилагане на валутните курсове, в сила на първия работен ден от годината, в която започва контролният период, и публикувани в серия С на Официален вестник на Европейския съюз.
Член 40
Определяне на валутния курс
Когато правопораждащ факт е определен по силата на законодателен акт на Съюза, валутният курс, който трябва да се използва, е последният курс, определен от Европейската централна банка (ЕЦБ) преди първия ден на месеца, през който възниква правопораждащият факт.
В следните случаи обаче валутният курс, който трябва да се използва, е:
а)
за случаите по член 28, параграф 2, при които правопораждащият факт за валутния курс е приемането на митническата декларация - курсът по член 18, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2913/92;
б)
за интервенционните разходи, извършени в контекста на операции по публично складиране - курсът, който се получава при прилагането на член 3, параграф 2 от Делегиран регламент (ЕС) № 906/2014 на Комисията (26);
в)
за минималната цена за цвеклото по член 33 от настоящия регламент -средният курс, определен от ЕЦБ за месеца преди възникването на правопораждащия факт.
ГЛАВА VI
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 41
Преходни разпоредби
1. Когато разплащателна агенция, акредитирана в съответствие с Регламент (ЕС) № 1290/2005, поема отговорност за разходи, за които дотогава не е била отговорна, тя получава акредитация за новите отговорности не по-късно от 1 януари 2015 г.
2. Мерките, посочени в приложението към Регламент (ЕО) № 1106/2010, не подлежат на системата за проверка, установена в дял V от глава III на Регламент (ЕС) № 1306/2013 за целите на проверката по отношение на разходите, направени преди финансовата година 2014.
3. Когато в специфично законодателство се прави позоваване на главни, вторични и подчинени изисквания, както е посочено в Регламент за изпълнение (ЕС) № 282/2012, се прилага член 23, параграфи 2, 3 и 4 от настоящия регламент.
4. За програмите за развитие на селските райони, посочени в член 15 от Регламент (ЕО) № 1698/2005:
а)
разпоредбите на член 38, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 се прилагат за бюджетните задължения, които не са използвани до 31 декември на втората година след годината, в която е поето бюджетното задължение. В член 38 от посочения регламент позоваванията на година N+3 се считат за позовавания на година N+2;
б)
междинните плащания от страна на Комисията не превишават общия размер на приноса на ЕЗФРСР за всеки отделен приоритет за целия срок на изпълнение на въпросната програма, както е посочено в член 36, параграф 3, буква б) от Регламент (ЕС) № 1306/2013;
в)
за целите на прилагането на членове 37 и 38 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 крайната дата на допустимост на разходите е посочената в член 71, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1698/2005.
5. За целите на прилагането на член 54, параграфи 1 и 2 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 за случаите, които са или ще бъдат докладвани на Комисията по отношение на финансовите години 2013 и 2014, както е посочено в член 6, буква з) от Регламент (ЕО) № 885/2006, финансовата година на първоначалното установяване на нередност, по смисъла на член 35 от Регламент (ЕО) № 1290/2005, продължава да се взема предвид. За случаите, при които до 16 октомври 2014 г. не е установена нередност в първоначално заключение по административен или съдебен ред, се прилагат разпоредбите на член 54, параграфи 1 и 2 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
По отношение на ЕЗФРСР за целите за уравняването на сметките в съответствие с член 51 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 се прилагат разпоредбите на член 54, параграф 2 от посочения регламент, считано от уравняването на сметките за финансовата година 2014.
Член 42
Изменение на Регламент (ЕО) № 376/2008
Член 34, параграфи 6 и 7 от Регламент (ЕО) № 376/2008 се заличават.
Тези разпоредби обаче продължават да се прилагат за валидно учредените обезпечения по този регламент преди влизането в сила на настоящия регламент.
Член 43
Изменение на Регламент (ЕО) № 612/2009
Член 47, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 612/2009 на Комисията се заличава.
Тези разпоредби обаче продължават да се прилагат за валидно учредените обезпечения по този регламент преди влизането в сила на настоящия регламент.
Член 44
Отмяна
Регламенти (ЕО) № 883/2006, (ЕО) № 884/2006, (ЕО) № 885/2006, (ЕО) № 1913/2006, (ЕС) № 1106/2010 и Регламент за изпълнение (ЕС) № 282/2012 се отменят.
Прилагат се обаче, както следва:
а)
Регламент (ЕС) № 282/2012 продължава да се прилага за валидно учредените обезпечения съгласно този регламент преди влизането в сила на настоящия регламент;
б)
Член 4 от Регламент (ЕО) № 883/2006 продължава да се прилага за разходи, направени до 15 октомври 2014 г.;
в)
Член 11 и глава III от Регламент (ЕО) № 885/2006 продължават да се прилагат до 31 декември 2014 г.
Член 45
Влизане в сила и прилагане
Настоящият регламент влиза в сила на седмия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 41, параграф 4 се прилага от 1 януари 2014 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 11 март 2014 година.
ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 907/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 11ης Μαρτίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όσον αφορά τους οργανισμούς πληρωμών και άλλους οργανισμούς, τη δημοσιονομική διαχείριση, την εκκαθάριση λογαριασμών, τις εγγυήσεις και τη χρήση του ευρώ
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 1, το άρθρο 40, το άρθρο 46 παράγραφοι 1, 2, 3 και 4, το άρθρο 53 παράγραφος 3, το άρθρο 57 παράγραφος 1, το άρθρο 66 παράγραφος 3, το άρθρο 79 παράγραφος 2, το άρθρο 106 παράγραφοι 5 και 6, και το άρθρο 120,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 θέσπισε τις βασικές διατάξεις που αφορούν, μεταξύ άλλων, τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών συντονισμού, τις υποχρεώσεις των οργανισμών πληρωμών όσον αφορά τη δημόσια παρέμβαση, τη δημοσιονομική διαχείριση και τις διαδικασίες εκκαθάρισης λογαριασμών, τις εγγυήσεις και τη χρήση του ευρώ. Για να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία του νέου νομικού πλαισίου πρέπει να θεσπιστούν ορισμένοι κανόνες που θα συμπληρώνουν τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 στους οικείους τομείς. Οι νέοι κανόνες θα πρέπει να αντικαταστήσουν τους υφιστάμενους κανονισμούς της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 883/2006 (2), (ΕΚ) αριθ. 884/2006 (3), (ΕΚ) αριθ. 885/2006 (4), (ΕΚ) αριθ. 1913/2006 (5), (ΕΕ) αριθ. 1106/2010 (6), τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 282/2012 (7), οι οποίοι βασίζονταν σε κανονισμούς του Συμβουλίου που έχουν ήδη αντικατασταθεί από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 883/2006, (ΕΚ) αριθ. 884/2006, (ΕΚ) αριθ. 885/2006, (ΕΚ) αριθ. 1913/2006, (ΕΕ) αριθ. 1106/2010 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2012 θα πρέπει να καταργηθούν.
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαπιστεύουν τους οργανισμούς πληρωμών μόνον εφόσον ανταποκρίνονται σ’ ένα ελάχιστο σύνολο κριτηρίων τα οποία καθορίζονται σε επίπεδο Ένωσης. Τα εν λόγω κριτήρια θα πρέπει να καλύπτουν τέσσερις βασικούς τομείς: το εσωτερικό περιβάλλον, τις δραστηριότητες ελέγχου, την ενημέρωση και επικοινωνία και την παρακολούθηση. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ελεύθερα να θεσπίσουν πρόσθετα κριτήρια διαπίστευσης, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τυχόν ειδικά χαρακτηριστικά ενός οργανισμού πληρωμών. Επιπλέον, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες όσον αφορά τα κριτήρια διαπίστευσης των οργανισμών συντονισμού που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
(3)
Τα μέτρα δημόσιας παρέμβασης μπορούν να χρηματοδοτούνται μόνον εάν οι σχετικές δαπάνες πραγματοποιήθηκαν από τους οργανισμούς πληρωμών που έχουν ορισθεί από τα κράτη μέλη ως υπεύθυνοι για ορισμένες υποχρεώσεις σχετικές με τη δημόσια παρέμβαση. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η εκτέλεση των καθηκόντων που αφορούν ιδίως τη διαχείριση και τον έλεγχο των μέτρων παρέμβασης, με εξαίρεση την καταβολή των ενισχύσεων, μπορεί να γίνεται κατ’ εξουσιοδότηση. Θα πρέπει επίσης να υπάρχει δυνατότητα διεκπεραίωσης των καθηκόντων αυτών από περισσότερους του ενός οργανισμούς πληρωμών. Θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί ότι η διαχείριση ορισμένων μέτρων δημόσιας αποθεματοποίησης μπορεί να ανατίθεται σε τρίτους, ήτοι σε δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς, υπό την ευθύνη του οργανισμού πληρωμών. Είναι συνεπώς σκόπιμο να διευκρινιστεί η έκταση της ευθύνης που υπέχουν, στο πλαίσιο αυτό, οι οργανισμοί πληρωμών, να διευκρινιστούν οι υποχρεώσεις τους και να καθοριστεί υπό ποιες προϋποθέσεις και σύμφωνα με ποιους κανόνες μπορεί να ανατίθεται σε τρίτους, ήτοι σε δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς, η διαχείριση ορισμένων μέτρων δημόσιας αποθεματοποίησης. Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί ότι οι εν λόγω οργανισμοί υποχρεούνται να ενεργούν εντός του πλαισίου συμβάσεων ανάθεσης, με βάση γενικές υποχρεώσεις και αρχές που θα πρέπει να καθοριστούν.
(4)
Η γεωργική νομοθεσία της Ένωσης προβλέπει, για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), προθεσμίες για την καταβολή των ενισχύσεων στους δικαιούχους, τις οποίες τα κράτη μέλη οφείλουν να τηρούν. Οι πληρωμές που διενεργούνται εκτός των προθεσμιών αυτών πρέπει να θεωρούνται μη επιλέξιμες για ενωσιακές ενισχύσεις και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να επιστραφούν από την Επιτροπή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Η ανάλυση των εκπρόθεσμων πληρωμών ενισχύσεων από τα κράτη μέλη έχει καταδείξει ότι ορισμένες από αυτές οφείλονται σε συμπληρωματικούς ελέγχους των κρατών μελών με αντικείμενο αμφισβητήσιμες απαιτήσεις, προσφυγές και άλλες εθνικές δικαστικές διενέξεις. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, θα πρέπει να καθοριστεί ένα σταθερό περιθώριο ανοχής όσον αφορά τις δαπάνες, εντός του οποίου δεν θα επιβάλλονται μειώσεις των μηνιαίων πληρωμών για τις περιπτώσεις αυτές. Επιπλέον, όταν σημειώνεται υπέρβαση του εν λόγω περιθωρίου, για να κλιμακώνεται η δημοσιονομική επίπτωση ανάλογα με την καθυστέρηση της πληρωμής, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι η Επιτροπή μειώνει αναλογικά τις ενωσιακές πληρωμές ανάλογα με τη διάρκεια της καθυστέρησης της πληρωμής. Οι πληρωμές ενισχύσεων πριν από την έναρξη της προθεσμίας πληρωμής που προβλέπεται στην ενωσιακή γεωργική νομοθεσία δεν μπορούν να δικαιολογηθούν για τους ίδιους λόγους με τις πληρωμές μετά τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής. Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να προβλεφθεί αναλογική μείωση για αυτές τις πρόωρες πληρωμές. Ωστόσο, θα πρέπει να προβλεφθεί μια εξαίρεση για τις περιπτώσεις στις οποίες η ενωσιακή γεωργική νομοθεσία προβλέπει την πληρωμή προκαταβολής μέχρις ορισμένου ανώτατου ποσού.
(5)
Η Επιτροπή πραγματοποιεί μηνιαίες ή άλλες περιοδικές πληρωμές προς τα κράτη μέλη βάσει δηλώσεων δαπανών που αυτά της διαβιβάζουν. Ωστόσο, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα έσοδα που εισπράττουν οι οργανισμοί πληρωμών για λογαριασμό του προϋπολογισμού της Ένωσης. Είναι, συνεπώς, σκόπιμο να καθοριστεί υπό ποίους όρους μπορούν να γίνονται συμψηφισμοί μεταξύ ορισμένων ειδών δαπανών και εσόδων στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ.
(6)
Σε περίπτωση που ο προϋπολογισμός της Ένωσης δεν έχει εγκριθεί κατά την έναρξη του οικονομικού έτους, το άρθρο 16 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) προβλέπει ότι οι πράξεις πληρωμής μπορούν να διενεργούνται μηνιαίως ανά κεφάλαιο, εντός του ορίου του ενός δωδεκάτου των πιστώσεων που έχουν εγγραφεί στο συγκεκριμένο κεφάλαιο για το προηγούμενο οικονομικό έτος. Για τη δίκαιη κατανομή των διαθέσιμων πιστώσεων μεταξύ των κρατών μελών, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι, σε τέτοια περίπτωση, οι μηνιαίες πληρωμές στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ και οι ενδιάμεσες πληρωμές στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ πραγματοποιούνται μέχρι ενός ποσοστού των δηλώσεων δαπανών που υποβάλλει κάθε κράτος μέλος και το μη χρησιμοποιηθέν υπόλοιπο ενός μήνα διατίθεται εκ νέου βάσει αποφάσεων της Επιτροπής σχετικών με μεταγενέστερες πληρωμές, μηνιαίες ή ενδιάμεσες.
(7)
Οι εφαρμοστέες συναλλαγματικές ισοτιμίες θα πρέπει να καθορίζονται συναρτήσει της ύπαρξης ή μη γενεσιουργού αιτίου στην τομεακή γεωργική νομοθεσία. Για να μη χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ διαφορετικές συναλλαγματικές ισοτιμίες κατά τη λογιστική εγγραφή σε νόμισμα άλλο πλην του ευρώ των εσόδων που εισπράττουν ή των ενισχύσεων που καταβάλλουν στους δικαιούχους, αφενός, και κατά την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών των οργανισμών πληρωμών, αφετέρου, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν στις δηλώσεις δαπανών που αφορούν το ΕΓΤΕ την ίδια συναλλαγματική ισοτιμία με εκείνη που χρησιμοποιούν για τα ως άνω έσοδα ή τις ενισχύσεις που καταβάλλονται στους δικαιούχους. Εξάλλου, για να απλοποιηθούν οι διοικητικές διατυπώσεις για εισπράξεις που αφορούν περισσότερες της μιας πράξεις, θα πρέπει να εφαρμόζεται μία και μόνη συναλλαγματική ισοτιμία κατά τη λογιστική εγγραφή των εν λόγω εισπράξεων.
(8)
Για να μπορεί η Επιτροπή να επαληθεύει ότι τα κράτη μέλη τηρούν την υποχρέωσή τους να προστατεύουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που προβλέπεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ 1306/2013, θα πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις σχετικά με τα κριτήρια και τη μεθοδολογία επιβολής διορθώσεων. Θα πρέπει να καθοριστούν τα διάφορα είδη διορθώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και θα πρέπει να θεσπιστούν αρχές για τον τρόπο με τον οποίο θα λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις κάθε υπόθεσης για τον προσδιορισμό του ύψους των διορθώσεων. Επιπλέον, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για τον τρόπο με τον οποίο θα πιστώνονται στα ταμεία οι ανακτήσεις που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη από τους δικαιούχους.
(9)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 προβλέπει έλεγχο των εμπορικών εγγράφων των δικαιούχων ή οφειλετριών οντοτήτων που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το σύστημα χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ, προκειμένου να διαπιστώνεται κατά πόσον οι πράξεις που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ έχουν όντως πραγματοποιηθεί και κατά πόσον έχουν εκτελεσθεί ορθώς. Είναι σκόπιμο να εξαιρεθούν από την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού τα μέτρα που από τη φύση τους δεν επιδέχονται εκ των υστέρων έλεγχο μέσω της εξέτασης των εμπορικών εγγράφων, ελέγχους, καθώς και τα μέτρα τα οποία αφορούν πληρωμές που είτε συνδέονται με την έκταση είτε δεν συνδέονται με εμπορικά έγγραφα τα οποία είναι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο ελέγχων.
(10)
Πολλές διατάξεις των γεωργικών κανονισμών της Ένωσης απαιτούν τη σύσταση εγγύησης για να εξασφαλισθεί η καταβολή του οφειλόμενου ποσού σε περίπτωση που δεν τηρείται κάποια υποχρέωση. Ωστόσο, εκ πείρας αποδεικνύεται ότι η απαίτηση αυτή ερμηνεύεται στην πράξη με πολύ διαφορετικούς τρόπους. Ως εκ τούτου, για να αποφευχθούν άνισες συνθήκες ανταγωνισμού, θα πρέπει να καθοριστούν οι προϋποθέσεις που θα ισχύουν για την εν λόγω απαίτηση.
(11)
Οι δαπάνες για τη σύσταση εγγύησης, οι οποίες βαρύνουν, τόσο το μέρος που συστήνει την εγγύηση όσο και την αρμόδια αρχή, μπορεί να είναι δυσανάλογες σε σχέση με το ποσό, την καταβολή του οποίου διασφαλίζει η εγγύηση, αν το εν λόγω ποσό είναι κατώτερο από ένα ορισμένο όριο. Ως εκ τούτου, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να μην απαιτούν εγγύηση για την καταβολή ποσού κατώτερου από το όριο αυτό. Εξάλλου, η αρμόδια αρχή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να μην απαιτεί εγγύηση, όταν η φύση του προσώπου που είναι υπεύθυνο για την τήρηση των υποχρεώσεων καθιστά άσκοπη την απαίτηση αυτή.
(12)
Η αρμόδια αρχή θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να αρνείται την προσφερόμενη εγγύηση όταν δεν τη θεωρεί ικανοποιητική.
(13)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 έχει ενισχύσει τους κανόνες που απαιτούν τη σύσταση εγγύησης για να εξασφαλισθεί η καταβολή του οφειλόμενου ποσού σε περίπτωση που δεν τηρείται κάποια υποχρέωση. Το εν λόγω ενιαίο οριζόντιο νομικό πλαίσιο θα πρέπει να συμπληρωθεί με ενιαίους κανόνες σχετικά με την ανωτέρα βία και με την κατάπτωση ή αποδέσμευση της εγγύησης. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 376/2008 της Επιτροπής (9) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 612/2009 της Επιτροπής (10) περιλαμβάνουν κανόνες σχετικά με την αποδέσμευση και την κατάπτωση εγγυήσεων στον τομέα των πιστοποιητικών εισαγωγής και εξαγωγής και του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή. Οι νέοι κανόνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να εφαρμόζονται επίσης στους εν λόγω τομείς. Για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, θα πρέπει να καταργηθούν οι σχετικές διατάξεις των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 376/2008 και (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
(14)
Βάσει του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 282/2012 γινόταν διάκριση μεταξύ πρωτογενών, δευτερογενών και τριτογενών απαιτήσεων, ενώ μικρός αριθμός κανονισμών της Επιτροπής αναφέρεται μόνο στις πρωτογενείς απαιτήσεις. Η μη τήρηση της απαίτησης επέφερε την καθ’ ολοκληρία ή κατ’ αναλογία κατάπτωση της εγγύησης που καλύπτει την εν λόγω απαίτηση σύμφωνα με πολύπλοκες μεθόδους υπολογισμού, οι οποίες προκαλούσαν σύγχυση. Τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας, μια απλουστευμένη προσέγγιση της κατάπτωσης θα πρέπει να ακολουθεί την πραγματική κατάσταση, ήτοι ότι μια υποχρέωση είτε δεν εκπληρώθηκε είτε δεν εκπληρώθηκε εγκαίρως ή η απόδειξη εκπλήρωσης της υποχρέωσης δεν υποβλήθηκε εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών.
(15)
Πολλές διατάξεις της γεωργικής νομοθεσίας της Ένωσης προβλέπουν ότι η εγγύηση που έχει συσταθεί καταπίπτει, εάν δεν τηρείται η υποχρέωση για την οποία έχει συσταθεί, χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ τύπων παράβασης. Για λόγους ίσης μεταχείρισης, θα πρέπει να γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ των συνεπειών της μη τήρησης διαφόρων υποχρεώσεων. Ειδικότερα, θα πρέπει να προβλεφθεί η κατάπτωση μέρους μόνον της εγγύησης σε ειδικές περιπτώσεις.
(16)
Δεν θα πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των συνεπειών της μη τήρησης υποχρέωσης, με βάση τη χορήγηση ή μη προκαταβολής. Κατά συνέπεια, οι εγγυήσεις που συστήνονται για προκαταβολές θα πρέπει να διέπονται από ιδιαίτερους κανόνες.
(17)
Θα πρέπει να καθοριστούν οι γενεσιουργοί αιτίες των συναλλαγματικών ισοτιμιών οι οποίες ισχύουν στις διάφορες περιπτώσεις που παρουσιάζονται στο πλαίσιο της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας, με την επιφύλαξη τυχόν ειδικών ορισμών ή παρεκκλίσεων που προβλέπονται στους κανόνες των σχετικών τομέων, βάσει των κριτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 106 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
(18)
Για όλες τις τιμές ή τα ποσά που καθορίζονται στο πλαίσιο των συναλλαγών με τρίτες χώρες, η αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης αποτελεί την πλέον κατάλληλη γενεσιουργό αιτία για την επίτευξη του σχετικού εμπορικού στόχου. Το ίδιο ισχύει για τις επιστροφές κατά την εξαγωγή και τον καθορισμό της τιμής εισόδου των οπωροκηπευτικών στην Ένωση, βάσει της οποίας τα προϊόντα ταξινομούνται στο κοινό δασμολόγιο. Αυτή, συνεπώς, θα πρέπει να είναι η γενεσιουργός αιτία που θα καθοριστεί.
(19)
Για τις επιστροφές κατά την παραγωγή, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας συνδέεται κατά κανόνα με τη διεκπεραίωση ορισμένων ειδικών διατυπώσεων. Για λόγους εναρμόνισης των κανόνων, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι η γενεσιουργός αιτία είναι η ημερομηνία κατά την οποία τα προϊόντα δηλώνεται ότι έχουν φθάσει στον απαιτούμενο προορισμό, στις περιπτώσεις που απαιτείται προορισμός, και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις η αποδοχή της αίτησης πληρωμής της επιστροφής από τον οργανισμό πληρωμών.
(20)
Για τις ενισχύσεις που χορηγούνται για ποσότητες προϊόντων που διατίθενται στην αγορά ή που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν κατά συγκεκριμένο τρόπο, η υποχρέωση που πρέπει να τηρείται όσον αφορά τη χορήγηση της ενίσχυσης συνίσταται σε πράξη η οποία εγγυάται την κατάλληλη χρήση των εν λόγω προϊόντων. Η παραλαβή των προϊόντων από τον ενδιαφερόμενο οικονομικό φορέα αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση που επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές να πραγματοποιούν τους απαιτούμενους ελέγχους πάσης φύσεως στους λογαριασμούς του και εγγυάται την ομοιογενή αντιμετώπιση των φακέλων. Επομένως, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας θα πρέπει να καθορίζεται σε σχέση με την παραλαβή των προϊόντων.
(21)
Για τις άλλες ενισχύσεις που χορηγούνται στον γεωργικό τομέα, οι καταστάσεις μπορεί να είναι πολύ διαφορετικές. Εντούτοις, οι ενισχύσεις αυτές χορηγούνται πάντοτε κατόπιν αίτησης και εντός των προθεσμιών που προβλέπει η νομοθεσία. Συνεπώς, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας θα πρέπει σε αυτή την περίπτωση να είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων.
(22)
Για τα μέτρα στήριξης, τις ενισχύσεις και τις πριμοδοτήσεις στον αμπελοοινικό τομέα, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας θα πρέπει να συνδέεται, ανάλογα με την περίπτωση, με την ημερομηνία έναρξης της περιόδου εμπορίας του οίνου, τη συμπλήρωση ορισμένων εργασιών ή μια συγκεκριμένη ημερομηνία. Επομένως, η γενεσιουργός αιτία που θα λαμβάνεται υπόψη θα πρέπει να προσδιοριστεί για κάθε περίπτωση.
(23)
Οι καταστάσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της γενεσιουργού αιτίας διαφέρουν πολύ από τομέα σε τομέα. Η γενεσιουργός αιτία θα πρέπει, ως εκ τούτου, να καθορίζεται σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες κάθε κατάστασης και κάθε μέτρου που καλύπτεται από τους εν λόγω γεωργικούς τομείς, ιδίως όσον αφορά τις ενισχύσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, το σχέδιο προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία, τον τομέα της ζάχαρης, τα μέτρα προώθησης, ορισμένα μέτρα που υπάγονται στον τομέα των οπωροκηπευτικών.
(24)
Τα ποσά διαρθρωτικού ή περιβαλλοντικού χαρακτήρα που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11) και τα ποσά που εγκρίνονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου (12), η καταβολή των οποίων εξασφαλίζεται με τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης που εγκρίνονται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, καθορίζονται για την περίοδο εμπορίας ή το ημερολογιακό έτος. Συνεπώς, ο εμπορικός στόχος επιτυγχάνεται εάν η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας καθορίζεται για το σχετικό έτος. Με βάση αυτά τα στοιχεία, ως γενεσιουργός αιτία θα πρέπει να καθορίζεται η 1η Ιανουαρίου του έτους κατά τη διάρκεια του οποίου λαμβάνεται η απόφαση χορήγησης της ενίσχυσης.
(25)
Για τις προκαταβολές και τις εγγυήσεις, τα ποσά που πρέπει να πληρώνονται ή τα εγγυημένα ποσά καθορίζονται σε ευρώ σύμφωνα με τη γεωργική νομοθεσία. Η συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει για τα εν λόγω ποσά πρέπει συνεπώς να είναι όσο το δυνατόν πλησιέστερη στην ημερομηνία πληρωμής της προκαταβολής ή στην ημερομηνία σύστασης των εγγυήσεων. Σε περίπτωση χρησιμοποίησης των εγγυήσεων, το ποσό τους πρέπει επίσης να καλύπτει το σύνολο των κινδύνων τους οποίους αφορούν. Η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας θα πρέπει σε αυτές τις περιπτώσεις να καθορίζεται είτε με βάση την ημερομηνία καθορισμού του ποσού της προκαταβολής ή την ημερομηνία σύστασης της εγγύησης είτε με βάση την ημερομηνία καταβολής τους.
(26)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου (13), η αυτόματη αποδέσμευση δημοσιονομικής δέσμευσης για ένα πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης της περιόδου 2007-2013, η οποία δεν χρησιμοποιήθηκε, γίνεται από την Επιτροπή στο τέλος του μεθεπόμενου έτους από εκείνο της δημοσιονομικής δέσμευσης. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 έχει τροποποιήσει τον κανόνα προβλέποντας την αυτόματη αποδέσμευση στο τέλος του τρίτου έτους που έπεται του έτους της δημοσιονομικής δέσμευσης. Για λόγους συνέπειας, για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης της περιόδου 2007-2013 θα πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται ο κανόνας του Ν + 2 και θα πρέπει να θεσπιστεί αντίστοιχος μεταβατικός κανόνας. Παρομοίως, οι ενδιάμεσες πληρωμές για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης της περιόδου 2007-2013 θα πρέπει να εξακολουθήσουν να εξαρτώνται από την τήρηση του συνολικού ποσού της συμμετοχής του ΕΓΤΑΑ σε καθέναν από τους άξονες προτεραιότητας για ολόκληρη την περίοδο που καλύπτεται από το οικείο πρόγραμμα. Επιπλέον, για να εξασφαλιστεί η συνέχεια στη διαχείριση των εν λόγω προγραμμάτων, αυτοί οι μεταβατικοί κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2014,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Προϋποθέσεις διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών
1. Οι οργανισμοί πληρωμών που ασκούν τη διαχείριση και τον έλεγχο των δαπανών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, παρέχουν, για τις πληρωμές στις οποίες προβαίνουν καθώς και για την κοινοποίηση και τήρηση των στοιχείων, επαρκή εχέγγυα όσον αφορά:
α)
τον έλεγχο της επιλεξιμότητας των αιτήσεων και, στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, της διαδικασίας χορήγησης των ενισχύσεων, καθώς και της συμφωνίας τους προς τους ενωσιακούς κανόνες, πριν από την έγκριση της πληρωμής·
β)
την ακριβή και πλήρη καταχώριση των διενεργούμενων πληρωμών στα λογιστικά βιβλία·
γ)
τη διενέργεια των ελέγχων που προβλέπονται από τη νομοθεσία της Ένωσης·
δ)
την υποβολή των απαιτούμενων εγγράφων εντός των προθεσμιών και με τη μορφή που προβλέπονται από τους κανόνες της Ένωσης·
ε)
τη δυνατότητα πρόσβασης στα έγγραφα και την τήρησή τους κατά τρόπο που να διασφαλίζει την πληρότητα, την εγκυρότητα και την αναγνωσιμότητά τους διαχρονικώς, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών εγγράφων υπό την έννοια των κανόνων της Ένωσης.
2. Τα κράτη μέλη διαπιστεύουν ως οργανισμούς πληρωμών υπηρεσίες ή φορείς που πληρούν τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 1. Επιπλέον, για τη διαπίστευσή του, ένας οργανισμός πληρωμών πρέπει να διαθέτει διοικητική οργάνωση και σύστημα εσωτερικού ελέγχου που να ανταποκρίνονται στα κριτήρια τα οποία καθορίζονται στο παράρτημα I («κριτήρια διαπίστευσης») όσον αφορά:
α)
το εσωτερικό περιβάλλον·
β)
τις δραστηριότητες ελέγχου·
γ)
την ενημέρωση και επικοινωνία·
δ)
την παρακολούθηση.
Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν επιπλέον κριτήρια διαπίστευσης ώστε να λαμβάνονται υπόψη το μέγεθος, οι αρμοδιότητες και άλλα ειδικά χαρακτηριστικά του οργανισμού πληρωμών.
Άρθρο 2
Προϋποθέσεις διαπίστευσης των οργανισμών συντονισμού
1. Σε περίπτωση διαπίστευσης περισσότερων του ενός οργανισμών πληρωμών, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, το οικείο κράτος μέλος εκδίδει, με επίσημη πράξη σε υπουργικό επίπεδο, την απόφαση διαπίστευσης του οργανισμού συντονισμού, αφού βεβαιωθεί ότι οι διοικητικές διατάξεις του εν λόγω οργανισμού παρέχουν επαρκή εχέγγυα ότι ο οργανισμός είναι σε θέση να εκτελεί τα καθήκοντα που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο.
2. Για τη διαπίστευσή του, ο οργανισμός συντονισμού εφαρμόζει διαδικασίες οι οποίες διασφαλίζουν ότι:
α)
δηλώσεις προς την Επιτροπή βασίζονται σε στοιχεία από δεόντως εξουσιοδοτημένες πηγές·
β)
οι δηλώσεις στην Επιτροπή εγκρίνονται πλήρως πριν διαβιβαστούν·
γ)
υφίσταται η προσήκουσα διαδρομή ελέγχου για την υποστήριξη των στοιχείων που διαβιβάζονται στην Επιτροπή·
δ)
τα στοιχεία που λαμβάνονται και διαβιβάζονται αποθηκεύονται σε ασφαλές σημείο, είτε σε έντυπη είτε σε ηλεκτρονική μορφή.
Άρθρο 3
Υποχρεώσεις του οργανισμού πληρωμών όσον αφορά τη δημόσια παρέμβαση
1. Οι οργανισμοί πληρωμών που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 διασφαλίζουν τη διαχείριση και τον έλεγχο των συναφών με τα μέτρα παρέμβασης πράξεων σχετικά με τη δημόσια αποθεματοποίηση για την οποία είναι υπεύθυνοι, υπό τους όρους που καθορίζονται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού και, κατά περίπτωση, στη γεωργική νομοθεσία του οικείου τομέα, ιδίως με βάση τα καθοριζόμενα στο εν λόγω παράρτημα ελάχιστα ποσοστά ελέγχων.
Οι οργανισμοί πληρωμών μπορούν να μεταβιβάζουν τις αρμοδιότητές τους στους οργανισμούς παρέμβασης οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις έγκρισης που καθορίζονται στο σημείο 1.Γ του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού ή να παρεμβαίνουν μέσω άλλων οργανισμών πληρωμών.
2. Οι οργανισμοί πληρωμών ή οι οργανισμοί παρέμβασης μπορούν, τηρουμένης της συνολικής ευθύνης τους όσον αφορά τη δημόσια αποθεματοποίηση:
α)
να αναθέτουν τη διαχείριση ορισμένων μέτρων δημόσιας αποθεματοποίησης σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναλαμβάνουν την αποθεματοποίηση των γεωργικών προϊόντων παρέμβασης («αποθεματοποιητές»)·
β)
να αναθέτουν σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα την εκτέλεση ορισμένων συγκεκριμένων καθηκόντων που προβλέπονται από τη γεωργική νομοθεσία του οικείου τομέα.
Εάν οι οργανισμοί πληρωμών αναθέτουν τη διαχείριση σε αποθεματοποιητές, όπως αναφέρεται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου, η εν λόγω διαχείριση γίνεται υποχρεωτικά στο πλαίσιο συμβάσεων αποθεματοποίησης, με βάση τις υποχρεώσεις και τις γενικές αρχές που παρατίθενται στο παράρτημα III.
3. Οι υποχρεώσεις τις οποίες αναλαμβάνουν οι οργανισμοί πληρωμών, όσον αφορά τη δημόσια αποθεματοποίηση, είναι ιδίως οι εξής:
α)
τήρηση λογιστικής αποθήκης και χρηματοοικονομικής λογιστικής για καθένα από τα προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο μέτρου παρέμβασης δημόσιας αποθεματοποίησης, με βάση τις πράξεις που διενεργούν στο διάστημα από την 1η Οκτωβρίου ενός έτους μέχρι την 30ή Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους, καλούμενο «λογιστική χρήση»·
β)
τήρηση ενημερωμένου καταλόγου των αποθεματοποιητών με τους οποίους έχουν συνάψει συμβάσεις δημόσιας αποθεματοποίησης. Ο κατάλογος αυτός περιέχει τα στοιχεία αναφοράς τα οποία επιτρέπουν την ακριβή ταυτοποίηση όλων των σημείων αποθεματοποίησης, τις χωρητικότητές τους, τους αριθμούς αναγνώρισης των αποθηκών, των ψυκτικών θαλάμων ή σιλό, των σχεδίων και κατόψεών τους·
γ)
τήρηση στη διάθεση της Επιτροπής των υποδειγμάτων σύμβασης που χρησιμοποιούνται για τη δημόσια αποθεματοποίηση, των κανόνων που έχουν οριστεί για την παραλαβή των προϊόντων, την αποθεματοποίηση και την έξοδό τους από τις αποθήκες των αποθεματοποιητών, και των κανόνων που ισχύουν για την ευθύνη των αποθεματοποιητών·
δ)
συγκεντρωτική τήρηση ηλεκτρονικής λογιστικής αποθήκης για τα αποθέματα, αναφερόμενης σε όλους τους τόπους αποθεματοποίησης, σε όλα τα προϊόντα, σε όλες τις ποσότητες και ποιότητες των διαφόρων προϊόντων, με μνεία, για καθένα από αυτά, του βάρους (ενδεχομένως του καθαρού και μεικτού βάρους) ή του όγκου·
ε)
εκτέλεση όλων των πράξεων που είναι συναφείς με την αποθεματοποίηση, τη διατήρηση, τις μεταφορές ή τις μεταβιβάσεις των προϊόντων παρέμβασης, σύμφωνα με τις ενωσιακές και εθνικές νομοθετικές ρυθμίσεις, με την επιφύλαξη της ιδίας ευθύνης των αγοραστών, των λοιπών οργανισμών πληρωμών που παρεμβαίνουν στο πλαίσιο μιας πράξης ή των ειδικών εντολοδόχων τους·
στ)
διενέργεια ελέγχων στους τόπους αποθεματοποίησης των προϊόντων παρέμβασης, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, σε μη τακτά διαστήματα και αιφνιδιαστικά. Εντούτοις, είναι δυνατόν να υπάρξει προειδοποίηση, περιορισμένη στο απολύτως αναγκαίο χρονικό διάστημα, υπό τον όρο ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο ο σκοπός του ελέγχου. Η προειδοποίηση αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 24 ώρες, με εξαίρεση δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις·
ζ)
διενέργεια ετήσιας απογραφής υπό τους καθοριζόμενους στο άρθρο 4 όρους.
Όταν σε ένα κράτος μέλος η διαχείριση των λογαριασμών δημόσιας αποθεματοποίησης για ένα ή περισσότερα προϊόντα πραγματοποιείται από περισσότερους του ενός οργανισμούς πληρωμών, η λογιστική αποθήκης και η χρηματοοικονομική λογιστική, που αναφέρονται στα στοιχεία α) και δ), ενοποιούνται στο επίπεδο του κράτους μέλους πριν από την κοινοποίηση των αντίστοιχων πληροφοριών στην Επιτροπή.
4. Οι οργανισμοί πληρωμών λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα με σκοπό να διασφαλίσουν:
α)
την κατάλληλη διατήρηση των προϊόντων που αποτελούν αντικείμενο μέτρων παρέμβασης της Ένωσης μέσω του ελέγχου της ποιότητας των αποθεματοποιημένων προϊόντων τουλάχιστον μία φορά κάθε έτος·
β)
την ακεραιότητα των αποθεμάτων παρέμβασης.
5. Οι οργανισμοί πληρωμών ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά με:
α)
τις περιπτώσεις στις οποίες η παράταση της περιόδου αποθεματοποίησης ενός προϊόντος είναι ικανή να προκαλέσει υποβάθμιση του προϊόντος αυτού·
β)
τις ποσοτικές απώλειες ή την υποβάθμιση του προϊόντος εξαιτίας φυσικών καταστροφών.
Όταν έχουν εφαρμογή οι περιπτώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β), η Επιτροπή εκδίδει τις κατάλληλες αποφάσεις:
α)
όσον αφορά τις καταστάσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β), σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14)·
β)
όσον αφορά τις καταστάσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β), σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 116 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
6. Οι οργανισμοί πληρωμών αναλαμβάνουν τις χρηματοοικονομικές συνέπειες της κακής διατήρησης των προϊόντων που έχουν αποτελέσει αντικείμενο μέτρων παρέμβασης της Ένωσης, ιδίως λόγω ακαταλληλότητας των χρησιμοποιούμενων μεθόδων αποθεματοποίησης. Στις περιπτώσεις που δεν τηρούν τις δεσμεύσεις ή υποχρεώσεις τους, κινείται εις βάρος των οργανισμών πληρωμών η διαδικασία για τη χρηματοοικονομική ευθύνη που υπέχουν, με την επιφύλαξη τυχόν προσφυγών κατά των αποθεματοποιητών.
7. Οι οργανισμοί πληρωμών τηρούν διαρκώς στη διάθεση των υπαλλήλων της Επιτροπής και των εξουσιοδοτημένων από αυτήν προσώπων, διά της ηλεκτρονικής οδού ή στην έδρα του οργανισμού πληρωμών, τους λογαριασμούς δημόσιας αποθεματοποίησης και όλα τα έγγραφα, συμβάσεις και δελτία που έχουν συντάξει ή έχουν παραλάβει στο πλαίσιο της παρέμβασης.
Άρθρο 4
Απογραφή
1. Οι οργανισμοί πληρωμών προβαίνουν, κατά τη διάρκεια κάθε λογιστικής χρήσης, σε απογραφή κάθε προϊόντος που έχει αποτελέσει αντικείμενο παρέμβασης της Ένωσης.
Προβαίνουν στη σύγκριση των αποτελεσμάτων της εν λόγω απογραφής με τα λογιστικά δεδομένα. Οι διαφορές που διαπιστώνονται όσον αφορά τις ποσότητες και τα ποσά που προκύπτουν από τις ποιοτικές διαφορές που διαπιστώνονται κατά τους ελέγχους, καταχωρίζονται λογιστικά σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 46 παράγραφος 6 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, οι ελλείπουσες ποσότητες, οι οποίες προκύπτουν από τις συνήθεις ενέργειες αποθεματοποίησης, αντιστοιχούν προς τη διαφορά μεταξύ των θεωρητικών αποθεμάτων που απορρέουν από τη λογιστική απογραφή, αφενός, και του πραγματικού αποθέματος που καταγράφηκε βάσει της προβλεπόμενης στην παράγραφο 1 απογραφής ή του εναπομένοντος λογιστικού αποθέματος μετά την εξάντληση του πραγματικού αποθέματος μιας αποθήκης, αφετέρου, και υπόκεινται στα όρια ανοχής που παρατίθενται στο παράρτημα IV.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ
Άρθρο 5
Μη τήρηση της ημερομηνίας λήξης της προθεσμίας πληρωμής
1. Όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), δυνάμει των εξαιρέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 40 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, οι δαπάνες που πραγματοποιούνται μετά τη λήξη των προθεσμιών πληρωμής είναι επιλέξιμες για πληρωμή από την Ένωση υπό τους όρους που καθορίζονται στις παραγράφους 2 έως 6 του παρόντος άρθρου.
2. Όταν οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν εκπρόθεσμα δεν υπερβαίνουν το 5 % των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν εμπρόθεσμα, δεν επιβάλλεται καμία μείωση των μηνιαίων πληρωμών.
Όταν οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν εκπρόθεσμα υπερβαίνουν το όριο του 5 %, κάθε επιπλέον δαπάνη που πραγματοποιήθηκε εκπρόθεσμα μειώνεται ως εξής:
α)
δαπάνη που πραγματοποιήθηκε κατά τον πρώτο μήνα που έπεται του μήνα λήξης της προθεσμίας πληρωμής μειώνεται κατά 10 %·
β)
δαπάνη που πραγματοποιήθηκε κατά τον δεύτερο μήνα που έπεται του μήνα λήξης της προθεσμίας πληρωμής μειώνεται κατά 25 %·
γ)
δαπάνη που πραγματοποιήθηκε κατά τον τρίτο μήνα που έπεται του μήνα λήξης της προθεσμίας πληρωμής μειώνεται κατά 45 %·
δ)
δαπάνη που πραγματοποιήθηκε κατά τον τέταρτο μήνα που έπεται του μήνα λήξης της προθεσμίας πληρωμής μειώνεται κατά 70 %·
ε)
δαπάνη που πραγματοποιήθηκε μετά τον τέταρτο μήνα που έπεται του μήνα λήξης της προθεσμίας πληρωμής μειώνεται κατά 100 %.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, για τις άμεσες ενισχύσεις που υπόκεινται στο ανώτατο όριο που αναφέρεται στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) ισχύουν οι ακόλουθοι όροι:
α)
εάν το όριο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 δεν έχει χρησιμοποιηθεί εξ ολοκλήρου για πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν για το ημερολογιακό έτος Ν το αργότερο στις 15 Οκτωβρίου του έτους N + 1 και το εναπομένον ποσοστό υπερβαίνει το 2 %, το ποσοστό αυτό μειώνεται σε 2 %·
β)
κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους N + 1, οι άμεσες ενισχύσεις, εκτός από τις ενισχύσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16) και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 229/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17), για τα ημερολογιακά έτη N - 1 ή παλαιότερα, οι οποίες καταβλήθηκαν μετά τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής, θα είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ, μόνον εάν το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους N + 1, ενδεχομένως διορθωμένο κατά τα ποσά πριν από την αναπροσαρμογή που προβλέπεται στο άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο που καθορίζεται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για το ημερολογιακό έτος N, σύμφωνα με το άρθρο 7 του εν λόγω κανονισμού·
γ)
οι δαπάνες οι οποίες υπερβαίνουν τα όρια που αναφέρονται στο στοιχείο α) ή β) μειώνονται κατά 100 %.
Τα ποσά των επιστροφών που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δεν λαμβάνονται υπόψη για την επαλήθευση της τήρησης του όρου που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της παρούσας παραγράφου.
4. Η Επιτροπή εφαρμόζει κλιμάκωση διαφορετική εκείνων που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 και/ή ποσοστά μείωσης χαμηλότερα ή μηδενικά εάν συντρέχουν ιδιαίτεροι όροι διαχείρισης για ορισμένα μέτρα ή εάν τα κράτη μέλη προβάλλουν βάσιμες αιτιολογίες.
Εντούτοις, το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται για τις δαπάνες οι οποίες υπερβαίνουν το ανώτατο όριο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 στοιχείο β).
5. Δύο φορές ανά οικονομικό έτος διενεργούνται επαληθεύσεις όσον αφορά την τήρηση των προθεσμιών πληρωμής, στο πλαίσιο των μηνιαίων πληρωμών:
α)
επί των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν μέχρι τις 31 Ιουλίου·
β)
επί των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν μέχρι τις 15 Οκτωβρίου.
Ενδεχόμενες υπερβάσεις κατά τους μήνες Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο συνεκτιμώνται στην απόφαση εκκαθάρισης λογαριασμών που αναφέρεται στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
6. Οι μειώσεις που αναφέρονται στο παρόν άρθρο εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της μεταγενέστερης απόφασης εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 6
Μη τήρηση της ημερομηνίας έναρξης της προθεσμίας πληρωμής
Όσον αφορά το ΕΓΤΕ, εάν επιτρέπεται στα κράτη μέλη να χορηγούν προκαταβολές μέχρι ορισμένο ανώτατο ποσό πριν από την έναρξη της προθεσμίας πληρωμής που καθορίζεται στη γεωργική τομεακή νομοθεσία, οι δαπάνες που καταβάλλονται πέραν του ανώτατου αυτού ποσού θεωρούνται δαπάνες που έχουν πραγματοποιηθεί πριν από την έναρξη της προθεσμίας πληρωμής. Ωστόσο, σύμφωνα με τις εξαιρέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 40 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, οι εν λόγω δαπάνες είναι επιλέξιμες για πληρωμή από την Ένωση αφού εφαρμοστεί μείωση 10 %.
Άρθρο 7
Συμψηφισμός από τους οργανισμούς πληρωμών
1. Στην απόφασή της σχετικά με τις μηνιαίες πληρωμές, η οποία εκδίδεται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η Επιτροπή καταβάλλει το υπόλοιπο των δαπανών που έχουν δηλωθεί από κάθε κράτος μέλος, μειωμένο κατά το ποσό των εσόδων ειδικού προορισμού που το εκάστοτε κράτος μέλος έχει συμπεριλάβει στην ίδια δήλωση δαπανών. Ο συμψηφισμός αυτός ισοδυναμεί με είσπραξη των αντίστοιχων εσόδων.
Οι πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων και οι πιστώσεις πληρωμών που προκύπτουν από τα έσοδα ειδικού προορισμού ανοίγουν από τη στιγμή κατά την οποία τα έσοδα αυτά διατίθενται στα κονδύλια του προϋπολογισμού, πράγμα που συμβαίνει κατά τη στιγμή της λογιστικής εγγραφής των εσόδων ειδικού προορισμού, στη διάρκεια των δύο μηνών μετά την παραλαβή των καταστάσεων που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Εάν τα ποσά που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 παρακρατήθηκαν πριν από την πληρωμή της ενίσχυσης την οποία αφορά η παρατυπία ή η αμέλεια, αφαιρούνται από την αντίστοιχη δαπάνη.
3. Τα ποσά συμμετοχής του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), τα οποία ανακτώνται από τους δικαιούχους στο πλαίσιο του εκάστοτε προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης σε κάθε περίοδο αναφοράς, αφαιρούνται από το ποσό που θα καταβάλει το ΕΓΤΑΑ για τη δήλωση δαπανών της ίδιας περιόδου.
4. Τα μεγαλύτερα ή μικρότερα ποσά τα οποία προκύπτουν, κατά περίπτωση, από την εκκαθάριση λογαριασμών που αναφέρεται στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και τα οποία ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν εκ νέου για το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, προστίθενται ή αφαιρούνται από το ποσό της συμμετοχής του ΕΓΤΑΑ κατά την κατάρτιση της πρώτης δήλωσης μετά την απόφαση εκκαθάρισης.
5. Η χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ είναι ίση με τις δαπάνες, οι οποίες υπολογίζονται με βάση τα στοιχεία που κοινοποιεί ο οργανισμός πληρωμών, αφαιρουμένων των τυχόν εσόδων που προκύπτουν από τα μέτρα παρέμβασης, και οι οποίες έχουν επικυρωθεί από το σύστημα πληροφορικής που έχει εγκαταστήσει η Επιτροπή και συμπεριληφθεί από τον οργανισμό πληρωμών στη δήλωση δαπανών.
Άρθρο 8
Καθυστερημένη έγκριση του προϋπολογισμού της Ένωσης
1. Όσον αφορά το ΕΓΤΕ, εάν ο προϋπολογισμός της Ένωσης δεν έχει εγκριθεί κατά την έναρξη του οικονομικού έτους, οι μηνιαίες πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 καταβάλλονται μέχρι ενός ποσοστού των δηλώσεων δαπανών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, καθοριζόμενου ανά κεφάλαιο δαπανών και εντός των ορίων που προβλέπει το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012. Σε αποφάσεις που αφορούν μεταγενέστερες επιστροφές, η Επιτροπή συνεκτιμά το υπόλοιπο που δεν επιστράφηκε στα κράτη μέλη.
2. Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, εάν ο προϋπολογισμός της Ένωσης δεν έχει εγκριθεί κατά την έναρξη του οικονομικού έτους:
α)
οι ενδιάμεσες πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 36 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 καταβάλλονται ανάλογα με τα διαθέσιμα κονδύλια μέχρι ενός ποσοστού των δηλώσεων δαπανών που έχουν υποβληθεί για κάθε πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης. Η Επιτροπή συνεκτιμά το υπόλοιπο που δεν επιστράφηκε στα κράτη μέλη στις επόμενες ενδιάμεσες πληρωμές·
β)
όσον αφορά τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 33 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η εκταμίευση των πρώτων ετήσιων δόσεων μετά την έγκριση των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης γίνεται βάσει της σειράς με την οποία εγκρίθηκαν τα εν λόγω προγράμματα. Οι δημοσιονομικές δεσμεύσεις για τις επόμενες ετήσιες δόσεις αναλαμβάνονται με τη σειρά των προγραμμάτων που έχουν εξαντλήσει τις αντίστοιχες πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων. Η Επιτροπή μπορεί να προβαίνει σε μερικές ετήσιες δημοσιονομικές δεσμεύσεις για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, εάν οι διαθέσιμες πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων είναι περιορισμένες. Το εναπομένον υπόλοιπο για τα προγράμματα αυτά δεσμεύεται πρώτο μόλις διατεθούν πρόσθετες πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων.
Άρθρο 9
Καθυστέρηση των μηνιαίων πληρωμών
Η Επιτροπή, αφού ενημερώσει τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, μπορεί να καθυστερήσει τις μηνιαίες πληρωμές προς τα κράτη μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εάν οι κοινοποιήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημεία i) και ii) του εν λόγω κανονισμού φθάσουν καθυστερημένα ή περιέχουν ανακολουθίες για τις οποίες απαιτούνται περαιτέρω εξακριβώσεις.
Άρθρο 10
Αναστολή της πληρωμής σε περίπτωση εκπρόθεσμης υποβολής
1. Η αναστολή πληρωμών που αναφέρεται στο άρθρο 42 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εφαρμόζεται στα μέτρα που απαριθμούνται στο παράρτημα V του παρόντος κανονισμού.
2. Όσον αφορά τις δαπάνες στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ, εφαρμόζονται τα ακόλουθα ποσοστά αναστολής των πληρωμών:
α)
εάν τα αποτελέσματα των ελέγχων δεν έχουν αποσταλεί έως τις 15 Οκτωβρίου, το 1 % των δαπανών για τις οποίες οι σχετικές πληροφορίες δεν έχουν αποσταλεί εγκαίρως·
β)
εάν τα αποτελέσματα των ελέγχων δεν έχουν αποσταλεί έως την 1η Δεκεμβρίου, το 1,5 % των δαπανών για τις οποίες οι σχετικές πληροφορίες δεν έχουν αποσταλεί εγκαίρως.
3. Όσον αφορά τις δαπάνες στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ, εφαρμόζονται τα ακόλουθα ποσοστά αναστολής των πληρωμών:
α)
εάν τα αποτελέσματα των ελέγχων δεν έχουν αποσταλεί έως τις 15 Οκτωβρίου, το 1 % των δαπανών για τις οποίες οι σχετικές πληροφορίες δεν έχουν αποσταλεί εγκαίρως·
β)
εάν τα αποτελέσματα των ελέγχων δεν έχουν αποσταλεί έως τις 15 Ιανουαρίου, το 1,5 % των δαπανών για τις οποίες οι σχετικές πληροφορίες δεν έχουν αποσταλεί εγκαίρως.
Άρθρο 11
Εφαρμοζόμενη ισοτιμία για την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών
1. Σύμφωνα με το άρθρο 106 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, όσον αφορά το ΕΓΤΕ, για την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών, τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ εφαρμόζουν την ίδια συναλλαγματική ισοτιμία με τη χρησιμοποιηθείσα κατά τη διενέργεια των πληρωμών προς τους δικαιούχους ή κατά την είσπραξη των εσόδων, σύμφωνα με το κεφάλαιο V και την τομεακή γεωργική νομοθεσία. Για τις αποφάσεις εκκαθάρισης που αναφέρονται στα άρθρα 51 και 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν την πρώτη συναλλαγματική ισοτιμία που καθορίστηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μετά την ημερομηνία έκδοσης των εν λόγω αποφάσεων.
Στις λοιπές περιπτώσεις εκτός εκείνων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, ιδίως για τα προγράμματα προώθησης που εγκρίθηκαν βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου (18) και για τα μέτρα προώθησης στον αμπελοοινικό τομέα, καθώς και για τις πράξεις για τις οποίες η τομεακή γεωργική νομοθεσία δεν έχει καθορίσει γενεσιουργό αιτία, η ισοτιμία που εφαρμόζεται είναι η προτελευταία ισοτιμία που καθόρισε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πριν από τον μήνα για τον οποίο δηλώθηκε η δαπάνη ή το έσοδο ειδικού προορισμού.
2. Όσον αφορά τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, για την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών, τα εκτός ζώνης του ευρώ κράτη μέλη εφαρμόζουν, για κάθε πράξη πληρωμής ή ανάκτησης, την προτελευταία ισοτιμία που καθόρισε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πριν από τον μήνα στη διάρκεια του οποίου καταγράφονται οι πράξεις στους λογαριασμούς του οργανισμού πληρωμών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ
Άρθρο 12
Κριτήρια και μεθοδολογία για την επιβολή διορθώσεων στο πλαίσιο της εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση
1. Για την έκδοση της απόφασης, δυνάμει του άρθρου 52 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, σχετικά με τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης, η Επιτροπή διακρίνει μεταξύ αυτών των ποσών ή τμημάτων των ποσών που χαρακτηρίζονται αδικαιολογήτως δαπανηθέντα και εκείνων που προσδιορίζονται με την εφαρμογή κατά παρεκβολή ή κατ’ αποκοπή διορθώσεων.
Η Επιτροπή, για να προσδιορίσει τα ποσά που ενδέχεται να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης, όταν διαπιστώσει ότι οι δαπάνες δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία και, όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, σύμφωνα με την εφαρμοστέα ενωσιακή και εθνική νομοθεσία, βασίζεται στις δικές της διαπιστώσεις και λαμβάνει υπόψη της τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν από τα κράτη μέλη στη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, η οποία διεξήχθη σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Η Επιτροπή βασίζει τον αποκλεισμό στον προσδιορισμό των αδικαιολογήτως δαπανηθέντων ποσών, μόνον εάν τα ποσά αυτά μπορούν να προσδιορισθούν με λογική προσπάθεια. Όταν η Επιτροπή δεν μπορεί να προσδιορίσει τα αδικαιολογήτως δαπανηθέντα ποσά με λογική προσπάθεια, τα κράτη μέλη μπορούν, εντός των προθεσμιών που καθορίζονται από την Επιτροπή στη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, να υποβάλουν στοιχεία σχετικά με την επαλήθευση των ποσών αυτών βάσει εξέτασης όλων των μεμονωμένων περιπτώσεων που ενδεχομένως επηρεάζονται από τη μη συμμόρφωση. Η επαλήθευση καλύπτει όλες τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν κατά παράβαση του εφαρμοστέου δικαίου και καταλογίστηκαν στον προϋπολογισμό της Ένωσης. Τα δεδομένα που υποβάλλονται περιλαμβάνουν όλα τα επιμέρους ποσά τα οποία δεν είναι επιλέξιμα λόγω της σχετικής μη συμμόρφωσης.
3. Όταν τα αδικαιολογήτως δαπανηθέντα ποσά δεν μπορούν να προσδιορισθούν σύμφωνα με την παράγραφο 2, η Επιτροπή μπορεί να προσδιορίσει τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν εφαρμόζοντας κατά παρεκβολή διορθώσεις. Για να δοθεί η δυνατότητα στην Επιτροπή να προσδιορίσει τα σχετικά ποσά, τα κράτη μέλη μπορούν, εντός των προθεσμιών που καθορίζονται από την Επιτροπή στη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, να υποβάλουν υπολογισμό του ποσού που πρέπει να αποκλειστεί από τη χρηματοδότηση της Ένωσης, με παρεκβολή, βάσει στατιστικών μέσων, των αποτελεσμάτων των ελέγχων που διενεργήθηκαν σε αντιπροσωπευτικό δείγμα των εν λόγω περιπτώσεων. Το δείγμα λαμβάνεται από πληθυσμό για τον οποίο εύλογα αναμένεται να διαπιστωθεί η προσδιορισθείσα μη συμμόρφωση.
4. Για να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη, όπως αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 3, η Επιτροπή είναι σε θέση:
α)
να αξιολογεί τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό ή την παρεκβολή, οι οποίες περιγράφονται με σαφήνεια από τα κράτη μέλη·
β)
να ελέγχει την αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος που αναφέρεται στην παράγραφο 3·
γ)
να ελέγχει το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα του προσδιορισμού ή της παρεκβολής που υποβλήθηκαν·
δ)
να αποκτά επαρκή και κατάλληλα αποδεικτικά στοιχεία λογιστικού ελέγχου σχετικά με τα υποκείμενα δεδομένα.
5. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 3, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τις στατιστικές ελέγχου των οργανισμών πληρωμών που επιβεβαιώθηκαν από τον οργανισμό πιστοποίησης ή την αξιολόγηση του εν λόγω οργανισμού σχετικά με το επίπεδο σφάλματος στο πλαίσιο του δικού του λογιστικού ελέγχου που αναφέρεται στο άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, υπό τον όρο ότι:
α)
η Επιτροπή κρίνει ικανοποιητικές τις εργασίες που διεξήγαγαν οι οργανισμοί πιστοποίησης, τόσο όσον αφορά τη στρατηγική ελέγχου, όσο και σχετικά με το περιεχόμενο, την έκταση και την ποιότητα του πραγματικού ελεγκτικού έργου·
β)
το πεδίο των εργασιών των οργανισμών πιστοποίησης συμφωνεί με το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω έρευνας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, ιδίως όσον αφορά τα μέτρα ή τα καθεστώτα·
γ)
το ποσό των κυρώσεων που θα έπρεπε να είχαν επιβληθεί ελήφθη υπόψη στις αξιολογήσεις.
6. Όταν δεν πληρούνται οι όροι προσδιορισμού των ποσών που πρέπει να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης, όπως αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 3, ή όταν η φύση της υπόθεσης δεν επιτρέπει τον προσδιορισμό των ποσών που πρέπει να αποκλειστούν βάσει των εν λόγω παραγράφων, η Επιτροπή επιβάλλει τις κατάλληλες κατ’ αποκοπή διορθώσεις λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και τη σοβαρότητα της παράβασης, καθώς και τη δική της εκτίμηση για τον κίνδυνο πρόκλησης οικονομικής ζημίας στην Ένωση.
Το επίπεδο της κατ’ αποκοπή διόρθωσης καθορίζεται λαμβάνοντας ιδίως υπόψη το είδος της μη συμμόρφωσης που διαπιστώθηκε. Προς τούτο, οι ελλείψεις ως προς τους ελέγχους υποδιαιρούνται σε ελλείψεις που αφορούν βασικούς και επικουρικούς ελέγχους, ως εξής:
α)
βασικοί έλεγχοι είναι οι διοικητικοί και επιτόπιοι έλεγχοι που απαιτούνται για να κριθεί η επιλεξιμότητα της ενίσχυσης και η σχετική επιβολή μειώσεων και ποινών·
β)
επικουρικοί έλεγχοι είναι όλες οι άλλες διοικητικές πράξεις που απαιτούνται για την ορθή διεκπεραίωση των αιτήσεων.
Εάν, στο πλαίσιο της ίδιας διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, διαπιστωθούν διαφορετικές περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που μεμονωμένα θα οδηγούσαν σε χωριστές κατ’ αποκοπή διορθώσεις, τότε επιβάλλεται μόνο η υψηλότερη κατ’ αποκοπή διόρθωση.
7. Κατά τον καθορισμό του ύψους των κατ’ αποκοπή διορθώσεων, η Επιτροπή λαμβάνει ειδικά υπόψη τις ακόλουθες περιστάσεις, οι οποίες αποδεικνύουν αυξημένη σοβαρότητα των ελλείψεων που συνιστά μεγαλύτερο κίνδυνο απώλειας για τον προϋπολογισμό της Ένωσης:
α)
ένας ή περισσότεροι από τους βασικούς ελέγχους δεν διενεργούνται ή διενεργούνται ελλιπώς ή με περιορισμένη συχνότητα ώστε να κρίνονται αναποτελεσματικοί όσον αφορά τον καθορισμό της επιλεξιμότητας της αίτησης ή την πρόληψη παρατυπιών· ή
β)
διαπιστώνονται τρεις ή περισσότερες ελλείψεις όσον αφορά το ίδιο σύστημα ελέγχου· ή
γ)
διαπιστώνεται ότι το κράτος μέλος δεν εφαρμόζει σύστημα ελέγχου ή το σύστημα εμφανίζει σοβαρές ελλείψεις και υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για εκτεταμένες παρατυπίες και αμέλειες στην αντιμετώπιση παράτυπων ή δόλιων πρακτικών· ή
δ)
έχει ήδη επιβληθεί διόρθωση στο εν λόγω κράτος μέλος για παρόμοιες ελλείψεις στον ίδιο τομέα, λαμβανομένων πάντως υπόψη των διορθωτικών ή αντισταθμιστικών μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί από το κράτος μέλος.
8. Όταν το κράτος μέλος υποβάλλει ορισμένα αντικειμενικά στοιχεία, τα οποία δεν ικανοποιούν μεν τις απαιτήσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου, αλλά αποδεικνύουν ότι η μέγιστη απώλεια για τα Ταμεία περιορίζεται σε ποσό μικρότερο από εκείνο που θα προέκυπτε από την εφαρμογή του προτεινόμενου κατ’ αποκοπή ποσοστού, τότε η Επιτροπή χρησιμοποιεί το χαμηλότερο κατ’ αποκοπή ποσοστό για τη λήψη απόφασης σχετικά με τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
9. Ποσά που ανακτώνται πραγματικά από τους δικαιούχους και πιστώνονται στα Ταμεία πριν από τη σχετική ημερομηνία, η οποία καθορίζεται από την Επιτροπή στη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, αφαιρούνται από το ποσό που η Επιτροπή αποφασίζει να αποκλείσει από τη χρηματοδότηση της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 13
Υποχρέωση μετά τις διαδικασίες ανάκτησης
Μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών ανάκτησης που αναφέρονται στο άρθρο 54 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη:
α)
πιστώνουν στο ΕΓΤΕ ποσοστό 50 % των ανακτηθέντων ποσών, αφού αφαιρέσουν τα έξοδα ανάκτησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 55 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού·
β)
πιστώνουν στο ΕΓΤΑΑ ποσοστό 50 % των ποσών που είτε ανακτώνται μετά την περάτωση του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης είτε ανακτώνται πριν την περάτωση του προγράμματος, αλλά δεν μπορούν να επαναδιατεθούν σύμφωνα με το άρθρο 56 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 14
Έλεγχος των συναλλαγών
Το σύστημα ελέγχου που θεσπίζεται με το κεφάλαιο III του τίτλου V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δεν εφαρμόζεται στα μέτρα που απαριθμούνται στο παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Πεδίο εφαρμογής και χρήση των όρων
Άρθρο 15
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις για τις οποίες η τομεακή γεωργική νομοθεσία προβλέπει τη σύσταση εγγύησης, ανεξαρτήτως του αν χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος όρος «εγγύηση».
Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στις εγγυήσεις που παρέχονται για την εξασφάλιση της καταβολής των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (19).
Άρθρο 16
Όροι που χρησιμοποιούνται στο παρόν κεφάλαιο
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου:
α)
ως «αρμόδια αρχή» νοείται είτε η αρχή που είναι αρμόδια να αποδέχεται εγγύηση είτε η αρχή που είναι αρμόδια να αποφασίζει εάν θα αποδεσμευθεί ή θα καταπέσει η εγγύηση σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία·
β)
ως «συνολική εγγύηση» νοείται η εγγύηση που συστήνεται με την αρμόδια αρχή με σκοπό την εξασφάλιση της τήρησης περισσοτέρων της μιας υποχρεώσεων·
γ)
ως «αντίστοιχο τμήμα του εγγυημένου ποσού» νοείται το τμήμα του εγγυημένου ποσού που αντιστοιχεί στην ποσότητα για την οποία δεν τηρήθηκε μια απαίτηση.
ΤΜΗΜΑ 2
Απαίτηση σύστασης εγγύησης
Άρθρο 17
Υπεύθυνος για τη σύσταση εγγύησης
Η εγγύηση συστήνεται από ή για λογαριασμό προσώπου που είναι υπεύθυνο για την καταβολή του οφειλόμενου χρηματικού ποσού εάν δεν εκπληρωθεί μια υποχρέωση.
Άρθρο 18
Άρση της απαίτησης για τη σύσταση εγγύησης
1. Η αρμόδια αρχή μπορεί να μην απαιτεί εγγύηση αν ο υπεύθυνος για την τήρηση των υποχρεώσεων είναι:
α)
δημόσιος φορέας υπεύθυνος για την εκτέλεση των καθηκόντων δημόσιας αρχής, ή
β)
ιδιωτικός φορέας που ασκεί, υπό κρατική εποπτεία, τα καθήκοντα που αναφέρονται στο στοιχείο α).
2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να μην απαιτεί τη σύσταση εγγύησης όταν το υπό εγγύηση ποσό είναι κατώτερο από 500 ευρώ. Στην περίπτωση αυτή, ο ενδιαφερόμενος αναλαμβάνει γραπτώς την υποχρέωση καταβολής ποσού ίσου με τη μη συσταθείσα εγγύηση εάν δεν εκπληρωθεί η αντίστοιχη υποχρέωση.
Για την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου, η αξία της εγγύησης υπολογίζεται ως σύνολο που περιλαμβάνει όλες τις συναφείς υποχρεώσεις που συνδέονται με την ίδια πράξη.
Άρθρο 19
Όροι που ισχύουν για τις εγγυήσεις
1. Η αρμόδια αρχή αρνείται την αποδοχή ή απαιτεί την αντικατάσταση κάθε προσφερόμενης εγγύησης, όταν κρίνει ότι η εγγύηση αυτή είναι ανεπαρκής ή μη ικανοποιητική ή ότι δεν παρέχει κάλυψη για επαρκή χρονική περίοδο.
2. Όταν η κατάθεση μετρητών διενεργείται με έμβασμα, δεν θεωρείται ότι έχει συσταθεί εγγύηση παρά μόνον όταν η αρμόδια αρχή εξασφαλίσει ότι τα χρήματα μπορούν να πιστωθούν στον λογαριασμό της.
3. Επιταγή που αφορά ποσό, την πληρωμή του οποίου εγγυάται χρηματοπιστωτικός οργανισμός αναγνωρισμένος για τον σκοπό αυτό από το κράτος μέλος της αρμόδιας αρχής, θεωρείται κατάθεση μετρητών. Η αρμόδια αρχή δεν υποχρεούται να προσκομίσει την επιταγή αυτή προς πληρωμή παρά μόνον όταν η περίοδος που καλύπτεται από την εγγύηση πρόκειται να λήξει.
Επιταγή, άλλη από αυτή που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, συνιστά εγγύηση μόνον όταν η αρμόδια αρχή εξασφαλίσει ότι τα χρήματα μπορούν να πιστωθούν στον λογαριασμό της.
4. Τα έξοδα που επιβάλλονται από τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς βαρύνουν το μέρος που συστήνει την εγγύηση.
5. Εγγύηση που συστήνεται με τη μορφή μετρητών δεν είναι τοκοφόρος γι’ αυτόν που τη συστήνει.
Άρθρο 20
Χρήση του ευρώ
1. Οι εγγυήσεις συστήνονται σε ευρώ.
2. Εάν η εγγύηση γίνεται αποδεκτή σε κράτος μέλος που δεν έχει υιοθετήσει το ευρώ, το ποσό της εγγύησης σε ευρώ μετατρέπεται στο οικείο εθνικό νόμισμα σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου V. Η υποχρέωση που αντιστοιχεί στην εγγύηση και κάθε ποσό που παρακρατείται σε περίπτωση παρατυπίας ή παράβασης εξακολουθούν να εκφράζονται σε ευρώ.
Άρθρο 21
Εγγυητής
1. Ο εγγυητής έχει την επίσημα καταχωρισμένη κατοικία του ή είναι εγκατεστημένος στην Ένωση και, με την επιφύλαξη των διατάξεων της Συνθήκης για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, έχει γίνει αποδεκτός από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο συστήνεται η εγγύηση. Ο εγγυητής δεσμεύεται με γραπτή εγγύηση.
2. Η γραπτή εγγύηση αναφέρει τουλάχιστον:
α)
την υποχρέωση, ή εφόσον πρόκειται για συνολική εγγύηση, τον τύπο ή τους τύπους της υποχρέωσης, την τήρηση των οποίων εγγυάται η καταβολή χρηματικού ποσού·
β)
το μέγιστο ποσό που αποδέχεται να καταβάλει ο εγγυητής·
γ)
ότι ο εγγυητής δεσμεύεται, από κοινού και εις ολόκληρον με τον υπεύθυνο για την τήρηση της υποχρέωσης, να καταβάλει, εντός 30 ημερών σε πρώτη ζήτηση της αρμόδιας αρχής και εντός των ορίων της εγγύησης, το οφειλόμενο ποσό κατά την κατάπτωση της εγγύησης.
3. Η αρμόδια αρχή καθορίζει, όταν έχει ήδη συσταθεί συνολική γραπτή εγγύηση, την ακολουθητέα διαδικασία σύμφωνα με την οποία ολόκληρη ή μέρος της συνολικής εγγύησης διατίθεται για συγκεκριμένη υποχρέωση.
Άρθρο 22
Συνδρομή ανωτέρας βίας
Κάθε πρόσωπο υπεύθυνο για υποχρέωση που καλύπτεται από εγγύηση, το οποίο ισχυρίζεται ότι η μη τήρηση της υποχρέωσης οφείλεται σε ανωτέρα βία, αποδεικνύει, με τρόπο ικανοποιητικό για τις αρμόδιες αρχές, ότι συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας. Εάν η αρμόδια αρχή αναγνωρίσει ότι πρόκειται για περίπτωση ανωτέρας βίας, η υποχρέωση ακυρώνεται για τον σκοπό και μόνο της αποδέσμευσης της εγγύησης.
ΤΜΗΜΑ 3
Αποδέσμευση και κατάπτωση εγγυήσεων πλην εκείνων που αναφέρονται στο τμήμα 4
Άρθρο 23
Κατάπτωση εγγυήσεων
1. Η υποχρέωση που αναφέρεται στο άρθρο 66 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 είναι η απαίτηση να πραγματοποιηθεί ενέργεια ή να μην πραγματοποιηθεί ενέργεια, η οποία αποτελεί βασικό στόχο του κανονισμού που την επιβάλλει.
2. Σε περίπτωση αθέτησης μιας υποχρέωσης για την οποία δεν έχει ταχθεί προθεσμία εκπλήρωσης, η εγγύηση καταπίπτει όταν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει την αθέτησή της.
3. Εάν έχει ταχθεί προθεσμία για την εκπλήρωση της υποχρέωσης και η υποχρέωση εκπληρώθηκε μετά τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, η εγγύηση καταπίπτει.
Στην περίπτωση αυτή, καταπίπτει αμέσως το 10 % του ποσού της εγγύησης και στη συνέχεια πρόσθετο ποσοστό του υπολοίπου:
α)
2 % ανά ημερολογιακή ημέρα υπέρβασης της προθεσμίας, εάν η υποχρέωση αφορά την εισαγωγή προϊόντων σε τρίτη χώρα·
β)
5 % ανά ημερολογιακή ημέρα υπέρβασης της προθεσμίας, εάν η υποχρέωση αφορά την έξοδο προϊόντων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
4. Σε περίπτωση έγκαιρης εκπλήρωσης της υποχρέωσης, όταν η προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων για την εκπλήρωσή της υπόκειται σε συγκεκριμένη προθεσμία, η εγγύηση που έχει συσταθεί για την υποχρέωση αυτή καταπίπτει για κάθε ημερολογιακή ημέρα μετά την καταληκτική ημερομηνία σύμφωνα με τον μαθηματικό τύπο 0,2 / προθεσμία σε ημέρες και λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 25.
Εάν η απόδειξη που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο συνίσταται στην υποβολή πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής που έχει χρησιμοποιηθεί ή έχει λήξει ή στην υποβολή της απόδειξης ότι τα προϊόντα έχουν εγκαταλείψει το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, καταπίπτει το 15 % του ποσού της εγγύησης, εφόσον η εν λόγω απόδειξη υποβληθεί μετά τη λήξη της συγκεκριμένης προθεσμίας που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, αλλά το αργότερο την 730ή ημερολογιακή ημέρα μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού. Μετά την παρέλευση των 730 ημερολογιακών ημερών, καταπίπτει και το υπόλοιπο ποσό της εγγύησης.
Εάν η απόδειξη που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο συνίσταται στην υποβολή πιστοποιητικού εξαγωγής με προκαθορισμό της επιστροφής, το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί ή έχει λήξει, η εγγύηση που καταπίπτει είναι:
α)
10 %, εάν το πιστοποιητικό υποβληθεί μεταξύ της 61ης και της 90ής ημερολογιακής ημέρας μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού·
β)
50 %, εάν το πιστοποιητικό υποβληθεί μεταξύ της 91ης και της 120ής ημερολογιακής ημέρας μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού·
γ)
70 %, εάν το πιστοποιητικό υποβληθεί μεταξύ της 121ης και της 150ής ημερολογιακής ημέρας μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού·
δ)
80 %, εάν το πιστοποιητικό υποβληθεί μεταξύ της 151ης και της 180ής ημερολογιακής ημέρας μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού·
ε)
100 %, εάν το πιστοποιητικό υποβληθεί μετά την 180ή ημερολογιακή ημέρα μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού.
5. Το ποσό της προς κατάπτωση εγγύησης στρογγυλοποιείται στο αμέσως μικρότερο ακέραιο ποσό σε ευρώ ή στο οικείο εθνικό νόμισμα.
Άρθρο 24
Αποδέσμευση εγγυήσεων
1. Μόλις παρασχεθεί η απόδειξη που προβλέπεται από την ειδική νομοθεσία της Ένωσης ότι η υποχρέωση έχει εκπληρωθεί ή ότι η εγγύηση έχει καταπέσει εν μέρει σύμφωνα με το άρθρο 66 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και το άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού, η εγγύηση ή, κατά περίπτωση, το υπόλοιπο ποσό της εγγύησης, αποδεσμεύεται χωρίς καθυστέρηση.
2. Η εγγύηση αποδεσμεύεται εν μέρει κατόπιν αιτήσεως, όταν προσκομιστεί η απόδειξη που προβλέπεται για τον σκοπό αυτό για ένα τμήμα της ποσότητας του προϊόντος, υπό την προϋπόθεση ότι το τμήμα αυτό αντιστοιχεί σε ποσότητα τουλάχιστον ίση με την ελάχιστη ποσότητα που καθορίζεται στον κανονισμό ο οποίος επιβάλλει την εγγύηση ή, άλλως, με την ποσότητα που καθορίζει το κράτος μέλος.
3. Όταν δεν έχει οριστεί συγκεκριμένη προθεσμία για την προσκόμιση των απαραίτητων αποδείξεων για την αποδέσμευση της εγγύησης, η προθεσμία είναι 365 ημερολογιακές ημέρες από τη λήξη της προθεσμίας για την εκπλήρωση της υποχρέωσης για την οποία έχει συσταθεί η εγγύηση. Σε περίπτωση που δεν έχει οριστεί συγκεκριμένη προθεσμία, η προθεσμία είναι 365 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία εκπλήρωσης του συνόλου των υποχρεώσεων.
Η χρονική περίοδος που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο δεν υπερβαίνει τις 1 095 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία σύνδεσης της εγγύησης με συγκεκριμένη υποχρέωση.
Άρθρο 25
Κατώτατα όρια
1. Το σύνολο του ποσού που καταπίπτει δεν υπερβαίνει το 100 % του αντίστοιχου τμήματος του εγγυημένου ποσού.
2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να παραιτείται από το δικαίωμα για κατάπτωση ποσού κάτω των 100 ευρώ, υπό την προϋπόθεση ότι παρόμοιες εθνικές διατάξεις για ανάλογες περιπτώσεις προβλέπονται με νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις.
ΤΜΗΜΑ 4
Εγγυήσεις όσον αφορά τις προκαταβολές
Άρθρο 26
Πεδίο εφαρμογής
Οι διατάξεις του παρόντος τμήματος εφαρμόζονται σε όλες τις περιπτώσεις για τις οποίες ειδικές διατάξεις της Ένωσης προβλέπουν τη δυνατότητα προκαταβολής πριν από την εκπλήρωση υποχρέωσης που έχει τεθεί ως προϋπόθεση για τη χορήγηση ενίσχυσης ή πλεονεκτήματος.
Άρθρο 27
Αποδέσμευση των εγγυήσεων
1. Η εγγύηση αποδεσμεύεται:
α)
είτε όταν έχει αποδειχθεί το οριστικό δικαίωμα προς απόληψη του ποσού που έχει προκαταβληθεί·
β)
είτε όταν έχει επιστραφεί το ποσό που χορηγήθηκε, επαυξημένο κατά το ποσοστό που προβλέπεται από τις ειδικές διατάξεις της Ένωσης.
2. Εφόσον έχει παρέλθει η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας για να αποδειχθεί το οριστικό δικαίωμα χορήγησης του ποσού που έχει προκαταβληθεί χωρίς να έχει προσκομισθεί η απόδειξη για το δικαίωμα, η αρμόδια αρχή κινεί αμέσως τη διαδικασία για την κατάπτωση της εγγύησης.
Ωστόσο, στις περιπτώσεις που υπάρχει σχετική πρόβλεψη από ειδικές διατάξεις της Ένωσης, η απόδειξη μπορεί να προσκομισθεί και μετά την ημερομηνία αυτή, έναντι μερικής επιστροφής της εγγύησης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ
Άρθρο 28
Επιστροφές κατά την εξαγωγή και συναλλαγές με τρίτες χώρες
1. Όσον αφορά τα ποσά σχετικά με τις εισαγωγές και τους φόρους κατά την εξαγωγή, που καθορίζονται σε ευρώ από την ενωσιακή νομοθεσία σχετικά με την κοινή γεωργική πολιτική και εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη σε εθνικό νόμισμα, η ισοτιμία μετατροπής είναι ειδικά ίση με την ισοτιμία που εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92.
2. Για τις επιστροφές κατά την εξαγωγή που καθορίζονται σε ευρώ και τις τιμές και τα ποσά σε ευρώ που προβλέπει η γεωργική νομοθεσία της Ένωσης όσον αφορά τις συναλλαγές με τρίτες χώρες, γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης.
3. Για τον υπολογισμό της κατ’ αποκοπή τιμής των οπωροκηπευτικών κατά την εισαγωγή, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 136 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής (20), προκειμένου να καθοριστεί η τιμή εισόδου που αναφέρεται στο άρθρο 137 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας για τις αντιπροσωπευτικές τιμές, οι οποίες χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της εν λόγω κατ’ αποκοπή τιμής και του ποσού της μείωσης που αναφέρεται στο άρθρο 134 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, είναι η ημέρα την οποία αφορούν οι αντιπροσωπευτικές τιμές.
Άρθρο 29
Επιστροφές κατά την παραγωγή και ειδικές ενισχύσεις
1. Για τις επιστροφές κατά την παραγωγή που καθορίζονται σε ευρώ από τη νομοθεσία της Ένωσης, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημερομηνία κατά την οποία δηλώνεται ότι τα προϊόντα έφθασαν στον προορισμό τους που ενδέχεται να απαιτείται από την εν λόγω νομοθεσία. Στις περιπτώσεις που δεν απαιτείται προορισμός, η γενεσιουργός αιτία είναι η αποδοχή της αίτησης πληρωμής της επιστροφής από τον οργανισμό πληρωμών.
2. Για τις ενισχύσεις που χορηγούνται για συγκεκριμένες ποσότητες προϊόντων που διατίθενται στο εμπόριο ή προϊόντων που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν κατά συγκεκριμένο τρόπο, με την επιφύλαξη των άρθρων 30 έως 33, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η πρώτη πράξη η οποία εξασφαλίζει, μετά την παραλαβή των προϊόντων από τον ενδιαφερόμενο οικονομικό φορέα, την κατάλληλη χρήση των εν λόγω προϊόντων και δημιουργεί την υποχρέωση χορήγησης της ενίσχυσης.
3. Για τις ενισχύσεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η πρώτη ημέρα της περιόδου για την οποία χορηγείται η ενίσχυση που προβλέπεται βάσει μιας και της ιδίας σύμβασης.
4. Για τις λοιπές ενισχύσεις πλην εκείνων που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου και στα άρθρα 30 και 31, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων.
Άρθρο 30
Αμπελοοινικός τομέας
1. Η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η πρώτη ημέρα της αμπελουργικής περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας παρέχεται στήριξη για:
α)
την αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων που αναφέρεται στο άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013·
β)
τη σύσταση των ταμείων αλληλοβοήθειας που αναφέρονται στο άρθρο 48 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013·
γ)
την ασφάλιση συγκομιδής που αναφέρεται στο άρθρο 49 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
2. Για τις ενισχύσεις που καταβάλλονται με σκοπό την προαιρετική ή υποχρεωτική απόσταξη υποπροϊόντων οινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η πρώτη ημέρα της αμπελουργικής περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας παραδίδεται το υποπροϊόν.
3. Για τις επενδύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 50 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και την καινοτομία στον αμπελοοινικό τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Ιανουαρίου του έτους κατά το οποίο ελήφθη η απόφαση χορήγησης της ενίσχυσης.
4. Για τις εργασίες πρώιμης συγκομιδής που αναφέρονται στο άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημέρα πραγματοποίησης των εργασιών πρώιμης συγκομιδής.
Άρθρο 31
Ποσά και πληρωμές στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Για την ενίσχυση που χορηγείται για τη διάθεση ορισμένων γαλακτοκομικών προϊόντων σε μαθητές σχολείων, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 657/2008 της Επιτροπής (21), γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η πρώτη ημέρα της περιόδου την οποία αφορά η αίτηση πληρωμής που αναφέρεται στο άρθρο 11 του εν λόγω κανονισμού.
2. Για την πληρωμή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 595/2004 της Επιτροπής (22), για μια συγκεκριμένη δωδεκάμηνη περίοδο κατά την έννοια του κεφαλαίου ΙΙΙ του τίτλου I του μέρους II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (23), η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Απριλίου που έπεται της σχετικής περιόδου.
3. Για το κόστος μεταφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009 της Επιτροπής (24), η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημέρα παραλαβής της έγκυρης προσφοράς από την αρμόδια αρχή.
Άρθρο 32
Ποσά και πληρωμές της ενίσχυσης που συνδέεται με την εφαρμογή του σχεδίου προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία
Για την ενίσχυση που χορηγείται για την προμήθεια οπωροκηπευτικών, μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και προϊόντων μπανάνας στα παιδιά, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 288/2009 της Επιτροπής (25), η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Ιανουαρίου που προηγείται της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 33
Ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα, εισφορά επί του πλεονάσματος και τέλος παραγωγής στον τομέα της ζάχαρης
Για το τέλος παραγωγής στον τομέα της ζάχαρης, την ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα και την εισφορά επί του πλεονάσματος που αναφέρονται αντίστοιχα στα άρθρα 128, 135 και 142 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Οκτωβρίου της περιόδου εμπορίας την οποία αφορούν οι τιμές ή κατά την οποία καταβάλλονται τα σχετικά ποσά.
Άρθρο 34
Ποσά διαρθρωτικού ή περιβαλλοντικού χαρακτήρα και γενικά έξοδα των επιχειρησιακών προγραμμάτων
1. Για τα ποσά που αναφέρονται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, καθώς και για τα ποσά που έχουν σχέση με τα μέτρα που εγκρίνονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, τα οποία πληρώνονται στους δικαιούχους από τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης που εγκρίνονται βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Ιανουαρίου του έτους κατά το οποίο λαμβάνεται η απόφαση χορήγησης της ενίσχυσης.
Εντούτοις, στις περιπτώσεις που, βάσει των ενωσιακών κανόνων, τα ποσά που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο καταβάλλονται σταδιακά σε διάστημα περισσοτέρων του ενός ετών, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας για κάθε ετήσια δόση είναι η 1η Ιανουαρίου του έτους κατά το οποίο πληρώνεται η εν λόγω ετήσια δόση.
2. Για τα ποσά που αναφέρονται στο σημείο 2 στοιχείο α) του παραρτήματος IX του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, τα οποία έχουν ως στόχο να καλύψουν τα γενικά έξοδα που αφορούν ειδικά τα επιχειρησιακά ταμεία ή τα επιχειρησιακά προγράμματα που αναφέρονται στα άρθρα 32 και 33 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Ιανουαρίου του έτους το οποίο αφορούν αυτά τα έξοδα.
Άρθρο 35
Ποσά που συνδέονται με την έγκριση χορήγησης εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής στις οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών και τη μερική επιστροφή της εν λόγω εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής
1. Για την αίτηση έγκρισης χορήγησης της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής που αναφέρεται στο άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής της αίτησης στην Επιτροπή, όπως ορίζεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011.
2. Για την επιστροφή από την Ένωση της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής σύμφωνα με το άρθρο 95 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας για την υποβολή των αιτήσεων ενίσχυσης από τις οργανώσεις παραγωγών στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 69 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011.
Άρθρο 36
Άλλα ποσά και τιμές
Για τις άλλες τιμές ή ποσά πλην αυτών που αναφέρονται στα άρθρα 28 έως 35 ή για τα ποσά που έχουν σχέση με αυτές τις τιμές και εκφράζονται σε ευρώ στην ενωσιακή νομοθεσία ή εκφράζονται σε ευρώ στο πλαίσιο διαδικασίας υποβολής προσφορών, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημέρα κατά την οποία λαμβάνει χώρα μία από τις ακόλουθες έννομες πράξεις:
α)
για τις αγορές, η παραλαβή της έγκυρης προσφοράς·
β)
για τις πωλήσεις, η παραλαβή της έγκυρης προσφοράς·
γ)
για τις αποσύρσεις οπωροκηπευτικών προϊόντων, η ημέρα που γίνεται η απόσυρση·
δ)
για τη μη συγκομιδή και τις εργασίες πρώιμης συγκομιδής στον τομέα των οπωροκηπευτικών, η ημέρα της μη συγκομιδής και της πραγματοποίησης των εργασιών πρώιμης συγκομιδής·
ε)
για το κόστος μεταφοράς, μεταποίησης ή δημόσιας αποθεματοποίησης, καθώς και για τα ποσά που διατίθενται για μελέτες στο πλαίσιο διαδικασίας υποβολής προσφορών, η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής των προσφορών·
στ)
για την καταγραφή των τιμών, των ποσών ή των προσφορών στην αγορά, η ημέρα καταγραφής των τιμών, των ποσών ή των προσφορών·
ζ)
για τις κυρώσεις λόγω μη τήρησης της γεωργικής νομοθεσίας, η ημερομηνία της πράξης διαπίστωσης των γεγονότων από την αρμόδια αρχή·
η)
για τον κύκλο εργασιών ή τα ποσά σχετικά με τον όγκο της παραγωγής, η έναρξη της περιόδου αναφοράς που προβλέπει η γεωργική νομοθεσία.
Άρθρο 37
Πληρωμή προκαταβολών
Για τις προκαταβολές, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η γενεσιουργός αιτία που ισχύει για την τιμή ή το ποσό με το οποίο έχει σχέση η προκαταβολή, όταν αυτή η γενεσιουργός αιτία έχει επέλθει κατά τον χρόνο πληρωμής της προκαταβολής ή, σε άλλες περιπτώσεις, η ημερομηνία καθορισμού της προκαταβολής σε ευρώ ή, άλλως, η ημερομηνία πληρωμής της προκαταβολής. Η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας ισχύει για τις προκαταβολές, με την επιφύλαξη της ισχύος για ολόκληρη την τιμή ή ολόκληρο το ποσό της γενεσιουργού αιτίας που καθορίζεται γι’ αυτή την τιμή ή γι’ αυτό το ποσό.
Άρθρο 38
Εγγυήσεις
Για τις εγγυήσεις, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημερομηνία σύστασης της εγγύησης.
Ισχύουν ωστόσο οι ακόλουθες εξαιρέσεις:
α)
για τις εγγυήσεις που έχουν σχέση με προκαταβολές, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η γενεσιουργός αιτία που καθορίζεται για το ποσό της προκαταβολής, όταν αυτή έχει επέλθει κατά τον χρόνο καταβολής της εγγύησης·
β)
για τις εγγυήσεις που έχουν σχέση με την υποβολή προσφορών, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημέρα υποβολής της προσφοράς·
γ)
για τις εγγυήσεις που έχουν σχέση με την υλοποίηση των προσφορών, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής προσφορών.
Άρθρο 39
Έλεγχος των συναλλαγών
Τα ποσά σε ευρώ που αναφέρονται στο κεφάλαιο III του τίτλου V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 μετατρέπονται, ενδεχομένως, σε εθνικά νομίσματα με εφαρμογή των ισοτιμιών που ισχύουν την πρώτη εργάσιμη ημέρα του έτους κατά το οποίο αρχίζει η περίοδος ελέγχου και δημοσιεύονται στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 40
Καθορισμός της συναλλαγματικής ισοτιμίας
Όταν μια γενεσιουργός αιτία καθορίζεται βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας, η συναλλαγματική ισοτιμία που χρησιμοποιείται είναι η πλέον πρόσφατη ισοτιμία που έχει καθορισθεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) πριν από την πρώτη ημέρα του μηνός κατά τον οποίο επέρχεται η γενεσιουργός αιτία.
Εντούτοις, στις ακόλουθες περιπτώσεις, η συναλλαγματική ισοτιμία που χρησιμοποιείται είναι η εξής:
α)
για τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 28 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού και στις οποίες η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης, η ισοτιμία που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92·
β)
για τις δαπάνες παρέμβασης που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των ενεργειών δημόσιας αποθεματοποίησης, η ισοτιμία που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014 της Επιτροπής (26)·
γ)
για την ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα που αναφέρεται στο άρθρο 33 του παρόντος κανονισμού, η μέση ισοτιμία που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για τον τελευταίο μήνα πριν από τη γενεσιουργό αιτία.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ
Άρθρο 41
Μεταβατικές διατάξεις
1. Εάν ένας οργανισμός πληρωμών που έχει διαπιστευθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 αναλαμβάνει την ευθύνη δαπανών για τις οποίες δεν ήταν προηγουμένως υπεύθυνος, λαμβάνει διαπίστευση για τις νέες αρμοδιότητες έως την 1η Ιανουαρίου 2015.
2. Τα μέτρα που απαριθμούνται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1106/2010 δεν υπόκεινται στο σύστημα ελέγχου που θεσπίστηκε με το κεφάλαιο III του τίτλου V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για τους σκοπούς του ελέγχου δαπανών προγενέστερων του οικονομικού έτους 2014.
3. Όταν σε ειδική νομοθεσία γίνεται αναφορά στις πρωτογενείς, δευτερογενείς ή τριτογενείς απαιτήσεις που αναφέρονται στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 282/2012, εφαρμόζεται το άρθρο 23 παράγραφοι 2, 3 και 4 του παρόντος κανονισμού.
4. Για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης που αναφέρονται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου:
α)
εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 38 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του μεθεπόμενου έτους από εκείνο της δημοσιονομικής δέσμευσης. Στο άρθρο 38 του ίδιου κανονισμού οι αναφορές στο έτος Ν + 3 θεωρούνται αναφορές στο έτος Ν + 2·
β)
οι ενδιάμεσες πληρωμές που διενεργούνται από την Επιτροπή εξαρτώνται, όπως αναφέρεται στο άρθρο 36 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, από την απουσία υπέρβασης της συνολικής συμμετοχής του ΕΓΤΑΑ σε καθέναν από τους άξονες προτεραιότητας για ολόκληρη την περίοδο που καλύπτεται από το οικείο πρόγραμμα·
γ)
για την εφαρμογή των άρθρων 37 και 38 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η καταληκτική ημερομηνία επιλεξιμότητας των δαπανών είναι η προβλεπόμενη στο άρθρο 71 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.
5. Για την εφαρμογή του άρθρου 54 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, για τις περιπτώσεις που αναφέρθηκαν ή πρόκειται να αναφερθούν στην Επιτροπή σε σχέση με τα οικονομικά έτη 2013 και 2014, όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 885/2006, εξακολουθεί να λαμβάνεται υπόψη το οικονομικό έτος της πρώτης διαπίστωσης της παρατυπίας κατά την έννοια του άρθρου 35 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005. Για τις περιπτώσεις για τις οποίες δεν υπάρχει πρώτη διοικητική ή δικαστική διαπίστωση της παρατυπίας πριν από την 16η Οκτωβρίου 2014, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 54 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, για τους σκοπούς της εκκαθάρισης των λογαριασμών σύμφωνα με το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 54 παράγραφος 2 του ίδιου κανονισμού, αρχής γενομένης με την εκκαθάριση των λογαριασμών για το οικονομικό έτος 2014.
Άρθρο 42
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008
Οι παράγραφοι 6 και 7 του άρθρου 34 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 απαλείφονται.
Ωστόσο, οι διατάξεις αυτές εξακολουθούν να εφαρμόζονται για τις εγγυήσεις που έχουν συσταθεί εγκύρως βάσει του εν λόγω κανονισμού πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 43
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009
Το άρθρο 47 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 της Επιτροπής απαλείφεται.
Ωστόσο, οι διατάξεις αυτές εξακολουθούν να εφαρμόζονται για τις εγγυήσεις που έχουν συσταθεί εγκύρως βάσει του εν λόγω κανονισμού πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 44
Κατάργηση
Καταργούνται οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 883/2006, (ΕΚ) αριθ. 884/2006, (ΕΚ) αριθ. 885/2006, (ΕΚ) αριθ. 1913/2006, (ΕΕ) αριθ. 1106/2010 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2012.
Ισχύουν ωστόσο τα εξής:
α)
ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2012 εξακολουθεί να εφαρμόζεται για τις εγγυήσεις που έχουν συσταθεί εγκύρως βάσει του εν λόγω κανονισμού πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού·
β)
το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2006 εξακολουθεί να εφαρμόζεται στις δαπάνες που πραγματοποιούνται έως τις 15 Οκτωβρίου 2014·
γ)
το άρθρο 11 και το κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 885/2006 εξακολουθούν να εφαρμόζονται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014.
Άρθρο 45
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το άρθρο 41 παράγραφος 4 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 11 Μαρτίου 2014.