РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) 2015/253 НА КОМИСИЯТА
от 16 февруари 2015 година
за определяне на правилата относно вземането на проби и докладването съгласно Директива 1999/32/ЕО на Съвета по отношение на съдържанието на сяра в корабните горива
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 1999/32/ЕО на Съвета от 26 април 1999 г. относно намаляването на съдържанието на сяра в определени течни горива и за изменение на Директива 93/12/ЕИО (1), и по-специално член 6, параграф 1б и член 7, параграф 1а от нея,
като има предвид, че:
(1)
Икономически ефективното и съгласувано прилагане и привеждане в изпълнение на Директива 1999/32/ЕО има високо приоритетно значение за постигане на планираните в нея здравни и екологични ползи, произтичащи от намаление на емисиите на серен диоксид от корабоплаването, което би допринесло за равноправна конкуренция и за по-голяма устойчивост на морския транспорт.
(2)
С оглед реално да се прилагат членове 3а, 4а и 4б от Директива 1999/32/ЕО е необходимо държавите членки да осигурят извършването на достатъчно често и прецизно вземане на проби от корабните горива, които са в процес на доставяне до корабите или се използват на борда на корабите, включително и с инспекции на корабните дневници (log books) и разписките за доставено гориво (bunker delivery notes).
(3)
В член 6, параграф 1 от Директива 1999/32/ЕО се изисква от държавите членки да предприемат всички необходими мерки за проверка чрез вземане на проби на съдържанието на сяра в корабните горива, използвани за горене на борда на корабите в съответни морски зони и пристанища. В този контекст вземането на проби следва да се разбира в широкия смисъл на думата, като обхващащо всички методи за проверка на съответствието, посочени в член 6, параграф 1а, букви а), б) и в) от цитираната директива.
(4)
Вземането на веществени проби от корабни горива, използвани за удостоверяване на съответствието, следва да се извършва или чрез вземане и анализ на локална проба от горивоподаващата система на кораба, или чрез анализ на съответни съхранявани на борда пломбирани проби от бункерованото гориво.
(5)
Честотата на вземането на проби се определя въз основа на броя на отделните кораби, пристигащи в дадена държава членка, проверяването на корабната документация, използването на алтернативни техники за таргетиране с цел осигуряване на справедливо разпределяне на натоварването между държавите членки и на икономическа ефективност, както и въз основа на конкретни тревожни признаци (specific alerts) за отделни кораби.
(6)
Вземането на проби от корабни горива, които са в процес на доставяне до корабите, следва да е специално насочено към тези доставчици, за чиито корабни горива няколкократно е установено, че не са в съответствие със спецификацията, декларирана в разписката за доставено гориво, като се взема предвид и количеството корабни горива, търгувани от съответния доставчик.
(7)
С оглед Директива 1999/32/ЕО да се прилага по икономически ефективен начин, държавите членки следва да бъдат насърчени да спазват честотата на вземане на проби чрез избиране на кораби за проверка на съответствието въз основа на базиращи се на оценка на риска национални механизми за таргетиране или чрез използване на иновативни технологии за проверка на съответствието, както и да споделят събраната информация с други държави членки.
(8)
Като платформа за записване и обмен на информация за резултатите от отделните проверки на съответствието съгласно Директива 1999/32/ЕО ще служи специално предназначена за целта Информационна система на ЕС, която е разработена и се поддържа от Европейската агенция за морска безопасност, и която ще бъде на разположение на държавите членки от 1 януари 2015 г. Държавите членки следва да бъдат насърчени да използват системата, която може значително да допринесе за рационализиране и оптимизиране на оценката на съответствието с изискванията на горепосочената директива.
(9)
С оглед да не бъдат натоварвани с непропорционална административна тежест държавите членки, които нямат излаз на море, плаващите под техен флаг кораби или техните доставчици на корабни горива, някои разпоредби следва да не се прилагат за тези държави членки.
(10)
Във връзка с докладването следва да се има предвид най-доброто използване на всички разполагаеми и съответстващи на съвременното техническо равнище технологии, така че административната тежест да бъде сведена до възможния минимум, като в същото време се даде възможност за гъвкавост на тези държави членки, които биха предпочели да докладват по по-традиционен начин. Поради това държавите членки следва да имат възможност да използват Информационната система на ЕС при изпълнението на своите задължения за ежегодно докладване съгласно Директива 1999/32/ЕО.
(11)
Не по-рано от 1 януари 2016 г. и при условие че са налице общи споделени данни относно проверки на съответствието и проби във връзка с ограниченията за съдържанието на сяра, държавите членки могат да използват базиращия се на оценка на рисковете механизъм за таргетиране, включен в Информационната система на ЕС, с цел определяне на приоритетни обекти при проверяването на корабните горива по икономически ефективен начин.
(12)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на Комитета, учреден съгласно член 9, параграф 1 от Директива 1999/32/ЕО,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Предмет
В настоящото решение са определени правилата относно вземането на проби и докладването съгласно Директива 1999/32/ЕО по отношение на съдържанието на сяра в корабните горива.
Член 2
Определения
За целите на настоящото решение се прилагат следните определения:
1)
„работен резервоар“ („service tank“) означава резервоар, от който горивото се подава към машините и съоръженията с горивни процеси;
2)
„горивоподаваща система“ („fuel service system“) означава системата, която извършва разпределянето, филтрирането, пречистването и подаването на гориво от работните резервоари до машините и съоръженията с горивни процеси;
3)
„представител на кораба“ („ship's representative“) означава капитана на кораба или дежурния офицер, отговарящ за използваните корабни горива, за съответната документация и за съгласуване на алтернативно място на вземане на проба;
4)
„инспектор за сярата“ („sulphur inspector“) означава лице, надлежно оправомощено от компетентния орган на държава членка да проверява съответствието с изискванията съгласно Директива 1999/32/ЕО;
5)
„Информационна система на ЕС“ („Union information system“) означава система, използваща данните за влизанията в пристанища на отделни кораби, които се съдържат в мрежата SafeSeaNet - системата за управление на информация, създадена съгласно член 22а от Директива 2002/59/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (2) („SafeSeaNet“), с цел записване и обмен информация относно резултатите от отделни проверки на съответствието съгласно Директива 1999/32/ЕО, и която се поддържа от Европейската агенция за морска безопасност. Разработен е базиращ се на оценка на рисковете механизъм на ЕС за таргетиране въз основа на резултатите от отделни проверки на съответствието и съответните констатации съгласно Директива 1999/32/ЕО.
Член 3
Честота на вземането на проби от корабни горива, използвани на борда на корабите
1. Годишно държавите членки трябва да провеждат инспекции на корабните дневници и разписки за доставено гориво поне на 10 % от общия брой на отделните кораби, влизащи в пристанищата на съответните държави членки.
Общият брой на отделните кораби, влизащи в пристанищата на дадена държава членка, се определя като средна стойност на съответните бройки кораби през трите предходни години, отчетени в SafeSeaNet.
2. Считано от 1 януари 2016 г., трябва да се проверява също и чрез вземане на проби, анализ, или и чрез двете, съдържанието на сяра в използваните на борда корабни горива в следния процент от инспектираните кораби по параграф 1:
а)
40 % в държавите членки, които изцяло граничат със зони за контрол на емисиите на серни оксиди (SECAs);
б)
30 % в държавите членки, които частично граничат със зони за контрол на емисиите на серни оксиди;
в)
20 % в държавите членки, които не граничат със зони за контрол на емисиите на серни оксиди.
Считано от 1 януари 2020 г., в държавите членки, които не граничат със зони за контрол на серни оксиди, трябва да се проверява също и чрез вземане на проби, анализ, или и чрез двете, съдържанието на сяра в използваните на борда корабни горива в 30 % от инспектираните кораби по параграф 1.
Държавите членки могат да спазват определената в настоящия параграф честота на проверките като избират проверяваните кораби въз основа на национален базиращ се на оценка на риска механизъм за таргетиране, както и на конкретни тревожни признаци за отделни кораби, докладвани в Информационната система на ЕС.
3. Изчисленият съгласно параграф 2 брой на отделните кораби, които трябва да се проверяват също и чрез вземане на проби, анализ, или и чрез двете, може да бъде коригиран, но без да се намалява с повече от 50 %, било чрез:
а)
изваждане на броя на отделните кораби, за които се прави проверка за възможно несъответствие посредством използване на технологии за дистанционно мерене или на методи за анализ чрез бърза избирателна проверка (quick scan analysing methods);
б)
задаване на подходящ брой в случаите, при които проверките на документацията по параграф 1 се провеждат годишно на борда на поне 40 % от отделните кораби, влизащи в пристанищата на съответната държава членка.
Корекцията на броя на проверяваните кораби съгласно посоченото в букви а) и б) трябва да се докладва в Информационната система на ЕС.
4. Считано от 1 януари 2016 г., държавата членка може вместо да спазва посочената в параграфи 1, 2 и 3 честота, да прилага годишна честота на вземането на проби въз основа на базиращия се на оценка на риска механизъм на ЕС за таргетиране.
5. Настоящият член не се прилага за Чешката република, Люксембург, Унгария, Австрия и Словакия.
Член 4
Честота на вземането на проби от корабни горива, които са в процес на доставка към корабите
1. В съответствие с член 6, параграф 1а, буква б) от Директива 1999/32/ЕО и като се взема предвид количеството на доставяните корабни горива, държавите членки трябва да извършват вземане на проби и анализ на корабните горива, намиращи се в процес на доставка до корабите от тези регистрирани в съответната държава членка доставчици на корабни горива, за които е установено, че поне три пъти в дадена година са доставили гориво, несъответстващо на декларираната спецификация в разписката за доставено гориво, по данни съгласно Информационната система на ЕС или съгласно годишния доклад по член 7.
2. Настоящият член не се прилага за Чешката република, Люксембург, Унгария, Австрия и Словакия.
Член 5
Методи за вземане на проби за проверка на съдържанието на сяра в корабните горива, използвани на борда на корабите
1. В съответствие с член 3, в случаите при които се проверява съдържанието на сяра в използваните на борда корабни горива, държавите членки трябва да прилагат следния поетапен подход за вземане на проби и проверка на съответствието със стандартите за съдържанието на сяра:
а)
проверка на корабните дневници и на разписките за доставено гориво;
б)
както е уместно, един от следните начини за вземане на проба и анализ:
i)
анализ на съхраняваните на борда пломбирани проби от бункерованото гориво, придружаващи разписката за доставено гориво, които са взети в съответствие с Правило 18, алинеи 8.1 и 8.2 от Анекс VI към Международната конвенция за предотвратяване на замърсяването от кораби (MARPOL);
ii)
вземане на борда на локална проба от корабните горива, предназначени за горене на борда, в съответствие с член 6, последвано от анализ.
2. При завършване на проверката за съдържанието на сяра и съответния анализ, инспекторът за сярата трябва да запише данните за конкретната инспекция на горивото и констатациите в съответствие с изисквания вид информация, съгласно посоченото в член 7, буква а).
Член 6
Вземане на локални проби на борда на корабите
1. Държавите членки трябва да вземат бордовата локална проба от корабно гориво посредством вземане на една или няколко локални проби от мястото, където е инсталиран кран за вземане на проби от горивото в горивоподаващата система, както е указано в схемата на тръбните инсталации или в устройствения план на кораба, и както е одобрено от флаговата администрация или от признатата организация, действаща от нейно име.
2. При отсъствие на място, описано в параграф 1, точката за вземане на проба трябва е от място, където е инсталиран кран за вземане на проби, и което трябва да отговаря на следните условия:
а)
да е достъпно по лесен и безопасен начин;
б)
да е съобразено с различните марки горива, използвани в машината/съоръжението с горивен процес;
в)
да е разположено по пътя на подаване на горивото от работния резервоар;
г)
да е толкова близо до машината/съоръжението с горивен процес, колкото това е възможно и безопасно, като се вземат предвид видовете горива, дебитът, температурата и налягането при избраната точка за вземане на проба;
д)
да е предложено от представителя на кораба и да е прието от инспектора за сярата.
3. Държавите членки могат да вземат локална проба от повече от едно място в горивоподаващата система с цел да определят дали няма взаимно замърсяване между отделните горива при отсъствие на напълно разделени горивоподващи системи, или в случай на схеми с няколко работни резервоара.
4. Държавите членки трябва да осигуряват събиране на локалната проба в такъв контейнер, от който да могат да се напълнят поне три бутилки за вземане на проби, които да са представителни за използваното корабно гориво.
5. Държавите членки трябва да предприемат мерки за осигуряване на следните действия:
а)
бутилките за вземане на проби да се пломбират от инспектора за сярата с уникален идентификационен знак, в присъствието на представителя на кораба;
б)
две бутилки за вземане на проби да се отнасят на брега за анализ;
в)
една бутилка за вземане на проби да остава при представителя на кораба за период от най-малко 12 месеца след датата на вземане на пробата.
Член 7
Информация, която трябва да се съдържа в годишния доклад
Годишният доклад, който се представя от държавите членки на Комисията относно съответствието със стандартите за съдържанието на сяра в корабните горива, трябва да съдържа поне следната информация:
а)
общия годишен брой и вида на несъответствията на измереното съдържание на сяра в проверените горива, включително размера на отделните несъответствия и средното съдържание на сяра, определено при вземането на проби и анализа;
б)
годишния общ брой на проверките на документи, включително на разписки за доставено гориво, мястото на бункероване на горивото, горивните дневници, корабните дневници, процедурите за преминаване към използване на друг вид гориво (fuel change-over procedures) и протоколите;
в)
твърдения за неразполагаемост на определени видове корабни горива съгласно посоченото в член 4а, параграф 5б от Директива 1999/32/ЕО, включително с данни за корабите, пристанището на бункероване и държавите членки, където е имало такава неразполагаемост, броят на такива твърдения, направени от същия кораб, и вида на неразполагаемото бункероване;
г)
информация за известията и протестните писма по отношение на съдържанието на сяра в горивата, подадени срещу доставчиците на корабни горива на тяхната територия;
д)
списък, съдържащ имената и адресите на всички доставчици на корабни горива в съответната държава членка;
е)
описание на използването на алтернативни методи за намаляване на емисиите, включително изпитания и непрекъснат мониторинг на емисиите, или използване на алтернативни горива и проверки на съответствието за непрекъснато постигане на намаление на емисиите на SOx, в съответствие с приложения I и II към Директива 1999/32/ЕО в корабите, плаващи под флага на съответната държава членка;
ж)
за съответните случаи, описание на националните базиращи се на оценка на риска механизми за таргетиране, включително на конкретни тревожни признаци, и използването и резултатите от дистанционно мерене и други налични технологии за определяне на отделни кораби за приоритетно проверяване на съответствието;
з)
общия брой и вид на инициираните процедури за нарушение, санкции, или и двете, и сумата на наложените от компетентния орган глоби както на операторите на кораби, така и на доставчици на корабни горива;
и)
следните данни за всеки отделен кораб, след като му е направена инспекция на корабните дневници и разписките за доставено гориво, или след вземането на проби, или след като са извършени и двете:
i)
данни за кораба, включително номер в Международната морска организация (IMO number), тип, възраст и тонаж на кораба;
ii)
отчети за вземането и анализа на проби, включително с данни за броя и вида на пробите, използваните методи за вземане на проби, и местата на вземане на проби за проверка на съответствието за типа кораб;
iii)
съответна информация за разписките за доставено гориво, мястото на бункероване на гориво, горивните дневници, корабните дневници, процедурите за преминаване към използване на друг вид гориво (fuel change-over procedures) и протоколите;
iv)
инициирани на национално ниво действия за правоприлагане и правни процедури, или санкции, или и двете, по отношение на този отделен кораб.
Член 8
Формат на доклада
1. Държавите членки могат да използват Информационната система на ЕС, в която да записват директно след съответната проверка всички конкретни данни и констатации от инспекцията, включително информация във връзка с вземането на проби.
2. Ако дадена държава членка използва Информационната система на ЕС за записване, обмен и споделяне на данни относно проверките на съответствието, тя може да използва годишната агрегирана компилация на данните за действията по правоприлагане, предоставяна от Информационната система на ЕС, за целите по изпълнение на своите задължения за докладване, посочени в член 7 от Директива 1999/32/ЕО.
3. Държавите членки, които не използват Информационната система на ЕС, трябва или да осигурят връзка между Информационната система на ЕС и своята национална система, която най-малкото да може да служи за попълване, в съответните случаи, на същите полета като тези в Информационната система на ЕС, или да докладват по електронен път по всички въпроси, посочени в член 7.
Член 9
Влизане в сила
Настоящото решение влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Съставено в Брюксел на 16 февруари 2015 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ (ΕΕ) 2015/253 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 16ης Φεβρουαρίου 2015
για τον καθορισμό των κανόνων σχετικά με τη δειγματοληψία και την υποβολή εκθέσεων στο πλαίσιο της οδηγίας 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου όσον αφορά την περιεκτικότητα των καυσίμων πλοίων σε θείο
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο και για την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1β και το άρθρο 7 παράγραφος 1α,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Μια οικονομικά αποδοτική και συνεκτική εφαρμογή και επιβολή της οδηγίας 1999/32/ΕΚ είναι υψηλής προτεραιότητας ώστε να επιτευχθούν τα προβλεπόμενα οφέλη για την υγεία και το περιβάλλον που θα προκύψουν από τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του θείου που προκαλούνται από τις θαλάσσιες μεταφορές, γεγονός που θα συμβάλλει στον θεμιτό ανταγωνισμό και στην αύξηση της βιωσιμότητας των θαλάσσιων μεταφορών.
(2)
Με σκοπό την αποτελεσματική εφαρμογή των άρθρων 3α, 4α και 4β της οδηγίας 1999/32/ΕΚ, τα κράτη μέλη είναι απαραίτητο να εξασφαλίζουν τη δειγματοληψία, με επαρκή συχνότητα και ακρίβεια, των καυσίμων πλοίων που παραδίδονται σε πλοία ή που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των επιθεωρήσεων των ημερολογίων και των δελτίων παράδοσης των αποθηκών καυσίμων.
(3)
Το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας 1999/32/ΕΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να ελέγχεται με δειγματοληψία η περιεκτικότητα σε θείο των χρησιμοποιούμενων καυσίμων πλοίων που προορίζονται για καύση επί των πλοίων, ενώ βρίσκονται στις οικείες θαλάσσιες περιοχές και λιμένες. Στο πλαίσιο αυτό η δειγματοληψία θα πρέπει να ερμηνεύεται διασταλτικά, έτσι ώστε να καλύπτει όλες τις μεθόδους ελέγχου της συμμόρφωσης που ορίζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1α στοιχεία α), β) και γ) της εν λόγω οδηγίας.
(4)
Η φυσική δειγματοληψία των χρησιμοποιούμενων καυσίμων πλοίων με σκοπό τον έλεγχο της συμμόρφωσης θα πρέπει να διενεργείται είτε μέσω της συλλογής και της ανάλυσης δείγματος από το σύστημα καυσίμων του πλοίου είτε μέσω της ανάλυσης των σχετικών σφραγισμένων δειγμάτων από τις αποθήκες καυσίμων που βρίσκονται επί των πλοίων.
(5)
Η συχνότητα της δειγματοληψίας θα πρέπει να προσδιορίζεται με βάση τον αριθμό των πλοίων που καταπλέουν σε ένα κράτος μέλος, τον έλεγχο των εγγράφων του πλοίου, τη χρήση εναλλακτικών τεχνολογιών στόχευσης που αποσκοπούν να εξασφαλίσουν τη δίκαιη κατανομή του φόρτου μεταξύ των κρατών μελών και τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας, καθώς και ειδικές προειδοποιήσεις για μεμονωμένα πλοία.
(6)
Η δειγματοληψία των καυσίμων πλοίων κατά την παράδοσή τους στα πλοία θα πρέπει να στοχεύει τους προμηθευτές καυσίμων πλοίων για τους οποίους έχει επανειλημμένα διαπιστωθεί ότι δεν συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές που αναφέρονται στο δελτίο παράδοσης των αποθηκών καυσίμων, και να λαμβάνει υπόψη τον όγκο των καυσίμων πλοίων που διατίθενται στην αγορά από τον προμηθευτή.
(7)
Προκειμένου να εφαρμοστεί η οδηγία 1999/32/ΕΚ με οικονομικά αποδοτικό τρόπο, θα πρέπει να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να τηρούν τη συχνότητα δειγματοληψίας επιλέγοντας πλοία για έλεγχο της συμμόρφωσης καυσίμων με γνώμονα τους εθνικούς μηχανισμούς στόχευσης με βάση τον κίνδυνο ή εφαρμόζοντας καινοτόμους τεχνολογίες ελέγχου της συμμόρφωσης, και να ανταλλάσσουν τις πληροφορίες που συλλέγουν με άλλα κράτη μέλη.
(8)
Ένα ειδικό σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης, το οποίο αναπτύχθηκε και λειτουργεί υπό την ευθύνη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα και τίθεται στη διάθεση των κρατών μελών από την 1η Ιανουαρίου 2015, πρόκειται να χρησιμεύσει ως πλατφόρμα για την καταγραφή και την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τα αποτελέσματα των επιμέρους ελέγχων συμμόρφωσης σύμφωνα με την οδηγία 1999/32/ΕΚ. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να χρησιμοποιούν το εν λόγω σύστημα που μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στον εξορθολογισμό και τη βελτιστοποίηση της εκτίμησης της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της εν λόγω οδηγίας.
(9)
Προκειμένου να μην επιβάλλεται δυσανάλογος διοικητικός φόρτος στα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν ακτογραμμή, καθώς και στα πλοία που φέρουν τη σημαία τους ή στους οικείους προμηθευτές καυσίμων πλοίων, δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται σε αυτά τα κράτη μέλη ορισμένες διατάξεις.
(10)
Για την υποβολή εκθέσεων θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με τον καλύτερο τρόπο όλες οι διαθέσιμες τεχνολογίες αιχμής, έτσι ώστε ο διοικητικός φόρτος να μειώνεται στο ελάχιστο, και παράλληλα να παρέχεται ευελιξία στα κράτη μέλη που μπορεί να επιθυμούν να υποβάλλουν τα στοιχεία τους με πιο παραδοσιακούς τρόπους. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης ώστε να εκπληρώνουν τις σχετικές υποχρεώσεις υποβολής ετήσιας έκθεσης σύμφωνα με την οδηγία 1999/32/ΕΚ.
(11)
Το νωρίτερο την 1η Ιανουαρίου 2016 και με την επιφύλαξη της διαθεσιμότητας κοινών στοιχείων όσον αφορά τη δειγματοληψία και τον έλεγχο της συμμόρφωσης με τις διατάξεις σχετικά με το θείο, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τον μηχανισμό στόχευσης με βάση τον κίνδυνο, που έχει ενσωματωθεί στο σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης, ώστε να ιεραρχούν τους ελέγχους των καυσίμων πλοίων με οικονομικά αποδοτικό τρόπο.
(12)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 1999/32/ΕΚ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα απόφαση καθορίζει τους κανόνες σχετικά με τις μεθόδους και τη συχνότητα δειγματοληψίας, καθώς και την υποβολή εκθέσεων στο πλαίσιο της οδηγίας 1999/32/ΕΚ όσον αφορά την περιεκτικότητα των καυσίμων πλοίων σε θείο.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
(1)
ως «δεξαμενή» νοείται η δεξαμενή καυσίμων από την οποία τροφοδοτούνται οι κατάντη μηχανές πετρελαίου εσωτερικής καύσης·
(2)
ως «σύστημα καυσίμων» νοείται το σύστημα που υποστηρίζει τη διανομή, τη διήθηση, τον καθαρισμό και την παροχή καυσίμων από τις δεξαμενές στις μηχανές πετρελαίου εσωτερικής καύσης·
(3)
ως «εκπρόσωπος του πλοίου» νοείται ο πλοίαρχος ή ο αξιωματικός που είναι υπεύθυνος για τα χρησιμοποιούμενα καύσιμα πλοίων, τα έγγραφα του πλοίου και την επίτευξη συμφωνίας σχετικά με τη θέση του εναλλακτικού σημείου δειγματοληψίας καυσίμου·
(4)
ως «επιθεωρητής σχετικά με το θείο» νοείται το πρόσωπο που έχει εξουσιοδοτηθεί δεόντως από την αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους να ελέγχει τη συμμόρφωση με τις διατάξεις της οδηγίας 1999/32/ΕΚ·
(5)
ως «σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης» νοείται το σύστημα που χρησιμοποιεί τα δεδομένα του λιμένα κατάπλου των πλοίων στο πλαίσιο του συστήματος SafeSeaNet, το σύστημα διαχείρισης πληροφοριών που συστάθηκε με το άρθρο 22α της οδηγίας 2002/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2) («SafeSeaNet»), το οποίο καταγράφει και ανταλλάσσει πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των επιμέρους ελέγχων συμμόρφωσης βάσει της οδηγίας 1999/32/ΕΚ και το οποίο λειτουργεί υπό την ευθύνη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα. Η Ένωση αναπτύσσει μηχανισμό στόχευσης με βάση τον κίνδυνο ο οποίος εδράζεται στα εν λόγω αποτελέσματα των επιμέρους ελέγχων συμμόρφωσης και των σχετικών πορισμάτων βάσει της οδηγίας 1999/32/ΕΚ.
Άρθρο 3
Συχνότητα δειγματοληψίας των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί του πλοίου
1. Τα κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους των ημερολογίων των πλοίων και των δελτίων παράδοσης των αποθηκών καυσίμων επί των πλοίων στο 10 % τουλάχιστον του συνολικού αριθμού των πλοίων που καταπλέουν στο οικείο κράτος μέλος ανά έτος.
Ο συνολικός αριθμός των πλοίων που καταπλέουν σε ένα κράτος μέλος αντιστοιχεί στον μέσο αριθμό των πλοίων των τριών προηγούμενων ετών, όπως έχει κοινοποιηθεί μέσω του SafeSeaNet.
2. Από την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων πρέπει επίσης να ελέγχεται με δειγματοληψία ή με ανάλυση ή και με τις δύο μεθόδους τουλάχιστον στο ακόλουθο ποσοστό των επιθεωρούμενων πλοίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1:
α)
40 % στα κράτη μέλη των οποίων τα σύνορα συμπίπτουν απολύτως με περιοχές ελέγχου των εκπομπών SOx (ΠΕΕΟΘ)·
β)
30 % στα κράτη μέλη των οποίων ένα μέρος των συνόρων τους συμπίπτει με ΠΕΕΟΘ·
γ)
20 % στα κράτη μέλη που δεν συνορεύουν με ΠΕΕΟΘ.
Από την 1η Ιανουαρίου 2020, στα κράτη μέλη που δεν συνορεύουν με ΠΕΕΟΘ η περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων πρέπει επίσης να ελέγχεται με δειγματοληψία ή με ανάλυση ή και με τις δύο μεθόδους τουλάχιστον σε ποσοστό 30 % των επιθεωρούμενων πλοίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Τα κράτη μέλη μπορούν να συμμορφώνονται με τις συχνότητες που καθορίζονται στην παρούσα παράγραφο επιλέγοντας πλοία βάσει των εθνικών μηχανισμών στόχευσης με βάση τον κίνδυνο και των ειδικών προειδοποιήσεων για πλοία που αναφέρονται στο σύστημα πληροφοριών της Ένωσης.
3. Ο αριθμός των πλοίων που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και ελέγχεται επίσης με δειγματοληψία ή ανάλυση ή και με τις δύο μεθόδους μπορεί να προσαρμόζεται, αλλά όχι να μειώνεται κατά πάνω από 50 % είτε:
α)
κατόπιν αφαίρεσης του αριθμού των πλοίων των οποίων η ενδεχόμενη μη συμμόρφωση ελέγχεται με τη βοήθεια τεχνολογιών τηλεανίχνευσης ή μεθόδων ανάλυσης με ταχεία σάρωση·
β)
κατόπιν καθορισμού του κατάλληλου αριθμού πλοίων, όταν οι έλεγχοι των εγγράφων του πλοίου σύμφωνα με την παράγραφο 1 διεξάγονται επί του πλοίου στο 40 % τουλάχιστον των πλοίων που καταπλέουν στο σχετικό κράτος μέλος ανά έτος.
Η προσαρμογή που αναφέρεται στα στοιχεία α) και β) κοινοποιείται στο σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης.
4. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, αντί να συμμορφώνεται με την ετήσια συχνότητα που ορίζεται στις παραγράφους 1, 2 και 3, ένα κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόζει ετήσια συχνότητα δειγματοληψίας σύμφωνα με τον ενωσιακό μηχανισμό στόχευσης με βάση τον κίνδυνο.
5. Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για την Τσεχική Δημοκρατία, το Λουξεμβούργο, την Ουγγαρία, την Αυστρία και τη Σλοβακία.
Άρθρο 4
Συχνότητα δειγματοληψίας των καυσίμων πλοίων κατά την παράδοσή τους στα πλοία
1. Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1α στοιχείο β) της οδηγίας 1999/32/ΕΚ και λαμβανομένου υπόψη του όγκου των καυσίμων πλοίων που παραδίδονται, τα κράτη μέλη πραγματοποιούν δειγματοληψία και ανάλυση των καυσίμων πλοίων κατά την παράδοσή τους στα πλοία από τους προμηθευτές καυσίμων πλοίων που είναι εγγεγραμμένοι στο εν λόγω κράτος μέλος και για τους οποίους έχει διαπιστωθεί ότι, τουλάχιστον τρεις φορές σε ένα συγκεκριμένο έτος, παρέδωσαν καύσιμα που δεν συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές που αναφέρονται στο δελτίο παράδοσης αποθηκών καυσίμων με βάση τις εκθέσεις που υποβάλλονται στο πλαίσιο του συστήματος ενημέρωσης της Ένωσης ή την ετήσια έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 7.
2. Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για την Τσεχική Δημοκρατία, το Λουξεμβούργο, την Ουγγαρία, την Αυστρία και τη Σλοβακία.
Άρθρο 5
Μέθοδοι δειγματοληψίας για τον έλεγχο της περιεκτικότητας σε θείο των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων
1. Σύμφωνα με το άρθρο 3, όταν ελέγχεται η περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την εξής σταδιακή προσέγγιση για τη δειγματοληψία και τον έλεγχο της συμμόρφωσης των προτύπων περιεκτικότητας σε θείο:
α)
επιθεώρηση των ημερολογίων των πλοίων και των δελτίων παράδοσης των αποθηκών καυσίμων·
β)
όταν κρίνεται σκόπιμο, ένα ή και τα δύο από τα εξής μέτρα δειγματοληψίας και ανάλυσης:
i)
ανάλυση των σφραγισμένων δειγμάτων από τις αποθήκες καυσίμων επί των πλοίων, που συνοδεύουν το δελτίο παράδοσης των αποθηκών καυσίμων, τα οποία λήφθηκαν σύμφωνα με τον κανονισμό 18(8.1) και (8.2) του παραρτήματος VI της MARPOL·
ii)
δειγματοληψία των καυσίμων πλοίων η οποία διενεργείται επί των πλοίων, τα οποία καύσιμα προορίζονται για καύση επί των πλοίων σύμφωνα με το άρθρο 6, ακολουθούμενη από ανάλυση.
2. Στο τέλος του ελέγχου και της ανάλυσης της περιεκτικότητας σε θείο, ο επιθεωρητής σχετικά με το θείο καταγράφει τις λεπτομέρειες της επιθεώρησης και των πορισμάτων για το συγκεκριμένο καύσιμο σύμφωνα με τις ζητούμενες πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 7 στοιχείο α).
Άρθρο 6
Δειγματοληψία επί των πλοίων
1. Τα κράτη μέλη συλλέγουν δείγματα καυσίμων πλοίων επί των πλοίων μέσω απλής ή πολλαπλής δειγματοληψίας στο σημείο όπου έχει τοποθετηθεί η βαλβίδα για τη συλλογή δείγματος στο σύστημα καυσίμων του πλοίου, όπως αναφέρεται στα συστήματα σωληνώσεων ή στο σχέδιο διάταξης καυσίμων του πλοίου και σύμφωνα με την έγκριση του κράτους της σημαίας ή αναγνωρισμένου οργανισμού που ενεργεί εξ ονόματός της.
2. Ελλείψει του σημείου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, το σημείο δειγματοληψίας των καυσίμων πρέπει να είναι το σημείο τοποθέτησης βαλβίδας για τη συλλογή δείγματος και να πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
να είναι προσβάσιμο με εύκολο και ασφαλή τρόπο·
β)
να λαμβάνει υπόψη τις διαφορετικές ποιότητες καυσίμου που χρησιμοποιούνται για τις μηχανές πετρελαίου εσωτερικής καύσης·
γ)
να είναι κατάντη του χρησιμοποιούμενου καυσίμου από τη δεξαμενή καυσίμων·
δ)
να βρίσκεται όσο το δυνατόν πλησιέστερα στο στόμιο εισόδου του καυσίμου στη μηχανή πετρελαίου εσωτερικής καύσης και να προσφέρει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια· να λαμβάνει παράλληλα υπόψη τον τύπο των καυσίμων, τον ρυθμό ροής, τη θερμοκρασία και την πίεση στο επιλεγμένο σημείο δειγματοληψίας.
ε)
να το έχει προτείνει ο εκπρόσωπος του πλοίου και να έχει γίνει αποδεκτό από τον επιθεωρητή σχετικά με το θείο.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να διενεργούν δειγματοληψία σε περισσότερα από ένα σημεία στο σύστημα καυσίμων, έτσι ώστε να διαπιστώνεται πιθανή αλλοίωση από διασταύρωση των καυσίμων ελλείψει πλήρως ξεχωριστών συστημάτων καυσίμων ή στην περίπτωση διάταξης πολλαπλών δεξαμενών.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το δείγμα συλλέγεται σε περιέκτη δειγματοληψίας από τον οποίο να μπορούν να πληρωθούν τουλάχιστον τρεις φιάλες δειγματοληψίας που είναι αντιπροσωπευτικές του χρησιμοποιούμενου καυσίμου πλοίων.
5. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα ώστε να διασφαλίσουν τα εξής:
α)
οι φιάλες δειγματοληψίας σφραγίζονται από τον επιθεωρητή σχετικά με το θείο με ένα μοναδικό μέσο αναγνώρισης που τοποθετείται παρουσία του εκπροσώπου του πλοίου·
β)
δύο φιάλες δειγματοληψίας μεταφέρονται στην ξηρά για ανάλυση·
γ)
μια φιάλη δειγματοληψίας παρακρατείται από τον αντιπρόσωπο του πλοίου για περίοδο τουλάχιστον 12 μηνών από την ημερομηνία συλλογής.
Άρθρο 7
Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση
Η ετήσια έκθεση που πρέπει να υποβάλλουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή σχετικά με την τήρηση των προτύπων για το θείο στα καύσιμα πλοίων πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τον συνολικό ετήσιο αριθμό και τύπο των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης της περιεκτικότητας σε θείο που μετρήθηκε στα καύσιμα που εξετάστηκαν, καθώς και τη σοβαρότητα της κάθε περίπτωσης μη συμμόρφωσης της περιεκτικότητας σε θείο και τη μέση περιεκτικότητα σε θείο που καθορίστηκαν μετά τη συλλογή και ανάλυση των δειγμάτων·
β)
τον συνολικό ετήσιο αριθμό ελέγχων των εγγράφων του πλοίου, συμπεριλαμβανομένων των δελτίων παράδοσης των αποθηκών καυσίμων, το σημείο ανεφοδιασμού σε καύσιμα, τα βιβλία καταγραφής πετρελαίου, τα ημερολόγια πλοίου, τις διαδικασίες αλλαγής καυσίμου και τα μητρώα·
γ)
τις δηλώσεις έλλειψης διαθεσιμότητας καυσίμων πλοίων, όπως ορίζεται στο άρθρο 4α στοιχείο 5β) της οδηγίας 1999/32/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων του πλοίου και του λιμένα ανεφοδιασμού, καθώς και των κρατών μελών στα οποία σημειώθηκε η έλλειψη, του αριθμού των δηλώσεων που έχουν υποβληθεί από το ίδιο πλοίο, καθώς και του είδους του καυσίμου που δεν ήταν διαθέσιμο.
δ)
τις κοινοποιήσεις και τις επιστολές διαμαρτυρίας σχετικά με την περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων προς τους προμηθευτές καυσίμων πλοίων στην επικράτειά τους·
ε)
κατάλογο με το όνομα και τη διεύθυνση όλων των προμηθευτών καυσίμων πλοίων στο οικείο κράτος μέλος·
στ)
την περιγραφή της χρήσης εναλλακτικών μεθόδων μείωσης των εκπομπών, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών και της συνεχούς παρακολούθησης των εκπομπών, ή της χρήσης εναλλακτικών καυσίμων και ελέγχων συμμόρφωσης που αφορούν τη συνεχή επίτευξη μείωσης των εκπομπών SOx σύμφωνα με τα παραρτήματα I και II της οδηγίας 1999/32/ΕΚ για τα πλοία που φέρουν τη σημαία του κράτους μέλους·
ζ)
κατά περίπτωση, περιγραφή των εθνικών μηχανισμών στόχευσης με βάση τον κίνδυνο, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών προειδοποιήσεων, καθώς και της χρήσης και των αποτελεσμάτων της τηλεανίχνευσης και άλλων διαθέσιμων τεχνολογιών που επιτρέπουν την ταξινόμηση κατά σειρά προτεραιότητας των πλοίων που πρόκειται να υποβληθούν σε έλεγχο συμμόρφωσης·
η)
τον συνολικό αριθμό και το είδος των διαδικασιών επί παραβάσει που κινήθηκαν ή των κυρώσεων ή και των δύο, το ποσό των προστίμων που επιβλήθηκαν από την αρμόδια αρχή τόσο στους φορείς εκμετάλλευσης πλοίων όσο και στους προμηθευτές καυσίμων πλοίων·
θ)
για κάθε πλοίο, μετά την επιθεώρηση των ημερολογίων και των δελτίων παράδοσης των αποθηκών καυσίμων ή μετά από δειγματοληψία ή και τα δύο:
i.
στοιχεία του πλοίου, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού ΔΝΟ, του τύπου, της ηλικίας και της χωρητικότητας του πλοίου·
ii.
εκθέσεις σχετικά με τη δειγματοληψία και την ανάλυση, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού και του είδους των δειγμάτων, των χρησιμοποιούμενων μεθόδων δειγματοληψίας και σημείων δειγματοληψίας, με σκοπό τον έλεγχο της συμμόρφωσης του τύπου του πλοίου·
iii.
τις σχετικές πληροφορίες για τα δελτία παράδοσης των αποθηκών καυσίμων, το σημείο του ανεφοδιασμού σε καύσιμα, τα βιβλία καταγραφής πετρελαίου, τα ημερολόγια πλοίου, τις διαδικασίες αλλαγής καυσίμου και τα μητρώα·
iv.
τα μέτρα επιβολής και τις νομικές διαδικασίες που έχουν κινηθεί σε εθνικό επίπεδο ή τις κυρώσεις ή και τα δύο έναντι συγκεκριμένου πλοίου.
Άρθρο 8
Παρουσίαση της έκθεσης
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης ώστε να καταχωρούν στο σύστημα, αμέσως μετά τον έλεγχο, όλα τα στοιχεία και πορίσματα σχετικά με τη συγκεκριμένη επιθεώρηση, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που αφορούν τη δειγματοληψία.
2. Ένα κράτος μέλος που χρησιμοποιεί το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης για την καταγραφή, την ανταλλαγή και τη διαβίβαση δεδομένων σχετικά με τον έλεγχο συμμόρφωσης, μπορεί να χρησιμοποιεί την ετήσια συγκεντρωτική συλλογή των προσπαθειών επιβολής που παρέχονται από το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης ώστε να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του σχετικά με την υποβολή εκθέσεων που ορίζονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 1999/32/ΕΚ.
3. Τα κράτη μέλη που δεν χρησιμοποιούν το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης οφείλουν είτε να διευκολύνουν τη σύνδεση του συστήματος ενημέρωσης της Ένωσης με το εθνικό τους σύστημα το οποίο να μπορεί τουλάχιστον να καταχωρεί στοιχεία, κατά περίπτωση, για τα ίδια πεδία με το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης, ή να υποβάλλουν ηλεκτρονικά πληροφορίες για όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 7.
Άρθρο 9
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βρυξέλλες, 16 Φεβρουαρίου 2015.