ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 153/2013 НА КОМИСИЯТА
от 19 декември 2012 година
за допълване на Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета по отношение на регулаторните технически стандарти относно изискванията към централните контрагенти
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взе предвид Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 4 юли 2012 г. относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на трансакции (2), и по-специално член 25, параграф 8, член 26, параграф 9, член 29, параграф 4, член 34, параграф 3, член 41, параграф 5, член 42, параграф 5, член 44, параграф 2, член 45, параграф 5, член 46, параграф 3, член 47, параграф 8 и член 49, параграф 4 от него,
като има предвид, че:
(1)
Разпоредбите от настоящия регламент са тясно свързани помежду си, тъй като се отнасят до организационните изисквания, в т.ч. съхраняването на данни и непрекъснатостта на стопанската дейност, и пруденциалните изисквания, в т.ч. по отношение на допълнителните обезпечения, гаранционния фонд, механизмите за контрол на ликвидния риск, каскадния принцип при неизпълнение, обезпеченията, инвестиционната политика, преразглеждането на модели, стрес тестове и бек тестове. С оглед на съгласуването на посочените разпоредби, които следва да влязат в сила едновременно, и на осигуряването на възможност за цялостен поглед и лесен достъп до тях за лицата, които трябва да спазват произтичащите от тях задължения, е желателно всички регулаторни технически стандарти, изисквани съгласно дял III и дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012, да бъдат включени в един регламент.
(2)
С оглед на глобалния характер на финансовите пазари настоящият регламент следва да вземе предвид издадените от Комитета по платежни и сетълмент системи и Международната организация на комисиите по ценни книжа принципи по отношение на пазарните инфраструктури (по-долу „Принципи на КПСС - МОКЦК“), които служат като световен еталон за регулаторните изисквания към централните контрагенти (по-долу „ЦК“).
(3)
За да бъдат гарантирани сигурността и стабилността на ЦК при всякакви пазарни условия, е от основно значение ЦК да приемат процедури за разумно управление на риска, надлежно обхващащи всички рискове, на които те са или може да бъдат изложени. В тази връзка стандартите за управление на риска, прилагани на практика от ЦК, следва да бъдат по-строги от посочените в настоящия регламент, ако това се счита за целесъобразно с оглед управлението на риска.
(4)
За да бъдат ясно установени ограниченият брой произхождащи от Регламент (ЕС) № 648/2012 концепции, както и за да бъдат определени техническите понятия, необходими за разработването на настоящия технически стандарт, е необходимо да бъдат определени няколко понятия.
(5)
Важно е да се гарантира, че признатите ЦК от трета държава не нарушават нормалното функциониране на пазарите в Съюза. За целта е особено важно да бъде гарантирано, че признатите ЦК не са в състояние да занижат своите изисквания по отношение на управлението на риска под стандартите на Съюза, което може да създаде предпоставки за регулаторен арбитраж. Информацията, която трябва да се предостави на ЕОЦКП във връзка с признаването на ЦК от трета държава, следва да позволи на ЕОЦКП да прецени дали въпросният ЦК отговаря изцяло на пруденциалните изисквания, приложими в тази трета държава. Освен това с определянето на еквивалентността от страна на Комисията следва да се гарантира, че законовите и подзаконовите разпоредби на третата държава са еквивалентни на всяка от разпоредбите по дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012 и по настоящия регламент.
(6)
За да се осигури подходящо равнище на защита на инвеститорите, при признаването на ЦК от трета държава Европейският орган за ценни книжа и пазари (по-долу „ЕОЦКП“) може да изиска допълнителна информация освен строго необходимата за установяване дали са изпълнени условията по Регламент (ЕС) № 648/2012.
(7)
Компетентният орган на третата държава извършва текуща оценка дали ЦК от тази трета държава спазва изцяло пруденциалните изисквания на третата държава. С информацията, която подалият заявление ЦК от трета държава трябва да предостави на ЕОЦКП, не би следвало да се цели дублиране на оценката на компетентния орган на третата държава, а да се гарантира, че ЦК е обект на ефективен надзор и правоприлагане в съответната трета държава и по този начин да се осигури висока степен на защита на инвеститорите.
(8)
За да може ЕОЦКП да извърши цялостна оценка, информацията, предоставена от подалия заявление ЦК от трета държава, следва да бъде допълнена от информацията, необходима за оценяване на ефективността на текущия надзор, изпълнителните правомощия и действията, предприети от компетентния орган на третата държава. Тази информация следва да се предоставя в рамките на споразумение за сътрудничество, установено в съответствие с Регламент (ЕС) № 648/2012. Това споразумение за сътрудничество следва да гарантира, че ЕОЦКП бива своевременно информиран за всички надзорни мерки или действия по правоприлагане, предприети спрямо подалия заявление ЦК от трета държава, за всяка промяна на условията, при които на съответния ЦК е било предоставено разрешение, както и относно всяка актуализация на информацията, която ЦК е предоставил първоначално в процеса на признаване.
(9)
Изискванията по Регламент (ЕС) № 648/2012 относно йерархичната структура на отчитане на вътрешния риск трябва да бъдат допълнително уточнени с оглед прилагане на рамка за управление на риска, която включва структурата, правата и отговорностите на вътрешния процес по управление на риска. В правилата за управление следва да бъдат отчитани различните режими на дружествено право в Съюза, за да се гарантира стабилната нормативна уредба за дейността на ЦК.
(10)
Ролята и отговорностите на функцията по проверка на съответствието на ЦК следва да бъдат уточнени, за да се гарантира, че ЦК прилага необходимите процедури за съблюдаване на настоящия регламент, Регламент (ЕС) № 648/2012 и Регламент за изпълнение (ЕС) № 1249/2012 на Комисията (3).
(11)
Необходимо е ясно да се определят отговорностите на ръководния съвет и висшия ръководен състав, както и да се определят минимални изисквания за дейността на ръководния съвет, за да се гарантира, че организационната структура на ЦК му позволява да изпълнява неговите задачи и дейности по последователен и организиран начин. За гарантиране на отчетността е необходимо също да се установи ясна и пряка йерархична структура на отчитане.
(12)
С цел да се гарантира стабилното и разумно управление на ЦК е важно неговата политика за възнагражденията да не насърчава поемането на прекомерни рискове. Политиката за възнагражденията ще доведе до желаните последствия, ако тя бъде целесъобразно контролирана и преразглеждана от ръководния съвет, който следва да създаде специален комитет, надлежно следящ за изпълнението на политиката за възнагражденията.
(13)
За да се гарантира, че ЦК разполагат с човешките ресурси, необходими за изпълнението на всички техни задължения, че те са отговорни за изпълнението на своите дейности и че компетентните органи разполагат със съответните точки за контакт в рамките на поднадзорните им ЦК, ЦК следва да назначат поне директор по управление на риска, директор по проверка на съответствието и директор по технологиите
(14)
ЦК следва целесъобразно да оценяват и контролират доколко членовете на ръководния съвет, участващи в ръководните органи на различни дружества, могат да попаднат в конфликт на интереси както в рамките, така и извън групата на ЦК. Членовете на ръководния съвет не следва да бъдат възпрепятствани да участват в ръководни органи, освен когато това поражда конфликти на интереси.
(15)
За постигането на ефективна одитна функция ЦК следва да определи отговорностите и йерархичната структура на отчитане на своите вътрешни одитори, за да се гарантира, че съответните въпроси биват своевременно отнасяни до ръководния съвет на ЦК и компетентните органи. При установяването и поддържането на функцията по вътрешен одит следва ясно да бъдат определени нейната мисия, независимост и обективност, обхват и отговорност, правомощия, отчетност и стандарти на работа.
(16)
С оглед ефективното изпълнение на задълженията си съответният компетентен орган следва да разполага с достъп до цялата информация, необходима да се установи дали ЦК съблюдава условията на неговото разрешение. Тази информация следва да бъде своевременно предоставяна от ЦК.
(17)
Съхраняваните от ЦК данни следва да предоставят цялостна представа за кредитните експозиции на ЦК към клиринговите членове и да позволяват текущ мониторинг на произтичащия системен риск. Тези данни следва да позволяват на компетентните органи, ЕОЦКП и съответните членове на Европейската система на централните банки (по-долу „ЕСЦБ“) да пресъздадат по подходящ начин клиринговия процес с цел да се оцени съответствието му с регулаторните изисквания, включително изискванията за отчитане. Съхраняваните данни са полезни и за ЦК с оглед спазване на регулаторните изисквания и задължения към клиринговите членове, както и при съдебни спорове.
(18)
Данните, отчитани от ЦК пред регистрите на трансакции, следва да бъдат съхранявани, за да могат компетентните органи да проверят дали ЦК спазват задължението за отчетност, установено в Регламент (ЕС) № 648/2012, и да получат лесен достъп до информацията, която не може да бъде намерена в регистрите на трансакции.
(19)
По отношение на изискването за съхраняване на данни за сделките следва да се прилагат понятията, използвани при предвиденото в член 9 от Регламент (ЕС) № 648/2012 задължение за отчетност, с което да се гарантира целесъобразното отчитане от страна на ЦК.
(20)
С оглед осигуряване непрекъснатостта на стопанската дейност при смущения алтернативният обработвателен център на ЦК следва да бъде достатъчно отдалечен и географски обособен от основния център, така че да не бъде засегнат от същото катастрофично събитие, което би могло да причини спирането на функциите на основния център. Необходимо е да бъдат подготвени сценарии, с помощта на които да се анализира въздействието от кризисни събития върху основните услуги, включително сценарии, които предвиждат спирането на функциите на системите вследствие на природно бедствие. Тези анализи следва да подлежат на периодичен преглед.
(21)
Като част от системно значимата инфраструктура на финансовите пазари ЦК следва да могат да възстановят основните си функции в рамките на два часа, като в идеалния случай техните резервни системи трябва да започнат обработката на данни непосредствено след настъпването на инцидент. ЦК следва също така да гарантират с много висока степен на вероятност, че няма да бъдат загубени данни.
(22)
При неизпълнение от страна на клирингов член е важно останалите участници на пазара да не понесат значителни загуби. Следователно посредством допълнителните обезпечения, предоставени от неизправната страна, ЦК трябва да осигурят най-малко покритието на съответната част от евентуалните загуби, които ЦК биха претърпели в рамките на процеса по приключване на вземането. Правилата следва да определят минималния процент, който допълнителните обезпечения следва да покриват за различните класове финансови инструменти. Освен това ЦК следва да прилагат принципи, позволяващи равнищата на допълнително обезпечаване да бъдат целесъобразно адаптирани според характеристиките на всеки финансов инструмент или портфейл, по отношение на който извършват клиринг.
(23)
Съществуването на силно конкурентна среда не следва да е причина за ЦК да намаляват допълнителното обезпечаване до равнища, които застрашават тяхната сигурност. Поради това при изчисляването на допълнителното обезпечение следва да се спазват специфични изисквания по отношение на неговите основни компоненти. В този смисъл допълнителните обезпечения следва да са съобразени с всички възможни пазарни условия, в т.ч. периоди на сътресения.
(24)
Следва да бъдат установени правила за определяне на подходящия процент и времевите хоризонти за периода на ликвидация и изчисляването на променливостта за минали периоди. Въпреки това, за да бъде гарантирано, че ЦК управляват надлежно риска, на който са изложени, е желателно да не се посочва подходът, който ЦК следва да предприеме за изчисляване на изискваното допълнително обезпечение по тези параметри. По същите причини ЦК не следва да бъдат възпрепятствани да използват различни надеждни методологични подходи за допълнително обезпечаване на ниво портфейл. Те следва да могат да прилагат методи, основани на корелациите между ценовия риск на финансовия инструмент или набора от финансови инструменти, по отношение на които те осъществяват клиринг, както и други подходящи методи, основани на еквивалентни статистически зависимости.
(25)
Когато се определя времевият период, през който ЦК е изложен на пазарен риск, свързан с управлението на позицията на неизправната страна, ЦК следва да отчете съответните характеристики на финансови инструменти или портфейли, за които е осъществил клиринг, например степента на ликвидност и размера на позицията или нейната концентрация. ЦК следва да направи предпазлива оценка на времето, необходимо за цялостното приключване на позицията на неизправната страна след привличането на последното допълнително обезпечение, размера на позицията и нейната концентрация.
(26)
За да не се дестабилизира или влошава финансовата обстановка, ЦК следва, доколкото е възможно, да прилага далновидни методологии по отношение на допълнителните обезпечения, които ограничават вероятност от проциклични промени в изискванията за допълнително обезпечение, без това да нарушава устойчивостта на ЦК.
(27)
При извънборсовите деривати е обикновено оправдано използването на по-голям доверителен интервал, тъй като при тях ценообразуването може да бъде по-ненадеждно, а данните за минали периоди, на които се основават приблизителните оценки на експозицията - по-ограничени. ЦК може да извършват клиринг на извънборсови деривати, които не са засегнати от тези фактори и чиито характеристики на риска съвпадат с тези на борсово търгуваните деривати, като те следва да могат да извършват последователен клиринг на тези продукти независимо от метода на изпълнение.
(28)
Подходящото определение на екстремни, но реалистични пазарни условия представлява основен елемент от управлението на риска на ЦК. С оглед актуализирането на рамката за управление на риска на ЦК понятието екстремни, но реалистични пазарни условия не следва да се разглежда статично, а по-скоро като явление, което се променя с течение на времето и се различава за отделните пазари. Един пазарен сценарий може да бъде екстремен, но реалистичен за даден ЦК и същевременно да не бъде от голямо значение за друг ЦК. ЦК следва да изгради устойчива вътрешна рамка за определяне на пазарите, във връзка с които е изложен на риск, и да прилага общ минимален набор от стандарти за определяне на екстремните, но реалистични условия на всеки от определените пазари. Той следва също така да разгледа обективно възможността за настъпване на едновременни сътресения на няколко пазара.
(29)
За да бъде осигурено наличието на подходящи и надеждни правила за управление, използваната от ЦК рамка за установяване на екстремни, но реалистични пазарни условия следва да бъде обсъдена от комитета за управление на риска и одобрена от ръководния съвет. Тя следва да подлежи най-малко веднъж годишно на преглед, резултатите от който биват обсъдени от комитета за управление на риска и след това представени пред ръководния съвет. Прегледът следва да гарантира, че промените в мащаба и концентрацията на експозициите на ЦК, както и тенденциите на пазарите, на които той оперира, са отразени в определението на екстремни, но реалистични пазарни условия. Този преглед обаче не следва да замества оценката, която ЦК текущо извършва на адекватността на своя гаранционен фонд съобразно променящите се пазарни условия.
(30)
За да се осигури ефективното управление на техния ликвиден риск, от ЦК следва да се изисква да изградят рамка за управление на ликвидния риск. Въпросната рамка следва да зависи от естеството на задълженията на ЦК и да обхваща инструментите, с които той разполага за оценка на своя ликвиден риск, за определяне на ликвидните затруднения, които могат да възникнат, и за гарантиране на адекватността на ликвидните му средства.
(31)
От ЦК следва да се изисква, когато оценява адекватността на ликвидните си средства, да взема предвид размера и ликвидността на ресурсите, с които разполага, както и евентуалния риск от концентрация на тези активи. Важно е ЦК да могат да установят всички основни видове концентрация на ликвиден риск в рамките на своите ресурси, за да могат при необходимост да получат незабавен достъп до ликвидните си ресурси. ЦК следва също така да отчетат допълнителните рискове, произтичащи от множеството взаимовръзки, взаимозависимости и концентрации.
(32)
Тъй като ликвидността по трансакциите трябва да бъде гарантирана към определената дата или дори в рамките на деня на трансакцията, ЦК може да използва парични средства при емитиращата централна банка, парични средства при кредитоспособни търговски банки, предварително договорени кредитни линии, предварително договорени репо сделки, високоликвидно обезпечение, държано при попечител, и инвестиции, които са леснодостъпни и обратими в парични средства при предварително определени и много надеждни договорености за финансиране, включително при неблагоприятни пазарни условия. Само при определени условия тези парични средства и обезпечения следва да се считат за предварително договорени ликвидни финансови ресурси.
(33)
За да се осигурят необходимите стимули за ЦК да спазва пруденциалните изисквания и да поддържа съответната сума на подходящо равнище, като същевременно избягва регулаторния арбитраж, е важно да се установи обща методология за изчисляване и поддържане на определен размер целеви собствени ресурси, с които ЦК следва да разполага и да използва съгласно каскадния принцип при неизпълнение. Важно е тези ресурси, служещи за покриване на загуби от неизпълнение, да бъдат отделени и функционално независими от минималния изискуем капитал на ЦК, който покрива други рискове, на които ЦК може да бъде изложен.
(34)
За да им бъдат осигурени равностойни условия на конкуренция, е необходимо ЦК да прилагат съгласувана методология за изчисляване на собствените ресурси, които трябва да се използват съгласно каскадния принцип при неизпълнение. Ако бъде позволено на ЦК да прилагат по своя преценка ненапълно изяснени методологии, отделните ЦК ще постигнат твърде различни резултати, като по този начин ще бъдат създадени стимули за регулаторен арбитраж. Ето защо е изключително важно методологията да не оставя възможност за индивидуална интерпретация от страна на ЦК. За тази цел би било целесъобразно да се използва обикновен процент, основан на ясно разграничими параметри и ясна методология, с което да се осигури съгласуваност при изчисляването на собствените ресурси на ЦК, които да бъдат използвани съгласно каскадния принцип при неизпълнение.
(35)
Следва да бъде установен минимален набор от критерии, за да се гарантира, че подходящото обезпечение е високоликвидно и може бързо да бъде превърнато в парични средства при минимално въздействие върху цената. Тези критерии следва да се отнасят до емитента на обезпечението, възможността то да бъде реализирано на пазара и дали неговата стойност се намира в правопропорционална зависимост от кредитоспособността на члена, предоставил обезпечението, с оглед покриване на евентуалния утежняващ риск. ЦК следва да може да прилага допълнителни критерии, необходими за постигане на желаното ниво на надеждност.
(36)
ЦК следва да приемат единствено високоликвидни обезпечения с минимален кредитен и пазарен риск. За да се гарантира, че държаните от ЦК обезпечения са високоликвидни във всеки един момент, е необходимо ЦК да установят прозрачни и предвидими политики и процедури за оценка и постоянен мониторинг на ликвидността на активите, приети като обезпечение, както и да прилагат подходящи методологии за оценка. За целта ЦК следва също да използват граници на концентрация, с които се цели поддържането на необходимата диверсификация на обезпеченията, гарантираща, че те може да бъдат ликвидирани своевременно, без стойността им да бъде повлияна от значителен пазарен риск. Когато определят своите политики относно допустимите обезпечения и границите на концентрация, ЦК следва да вземат под внимание глобалната наличност на съответното обезпечение с оглед на потенциалните макроикономически ефекти на своите политики.
(37)
За да се избегне утежняващият риск, на клиринговите членове не следва като цяло да бъде разрешено да използват като обезпечение собствените си ценни книжа или ценни книжа, емитирани от дружество от тяхната група. ЦК следва да могат обаче да позволят на клиринговите членове да предоставят обезпечени облигации, които са защитени от неплатежоспособност на емитента. Съответното обезпечение следва все пак да бъде отделено по подходящ начин от емитента и да отговоря на минимални критерии за приемане на обезпечението. Клирингов член не следва да емитира финансови инструменти, чиято основна цел е да бъдат използвани като обезпечение от друг клирингов член.
(38)
За да се осигури стабилността на ЦК, те следва да приемат като обезпечение издадените от търговски банки гаранции единствено след задълбочена оценка на емитента и на правната, договорната и оперативната рамка на гаранцията. Необезпечените експозиции на ЦК към търговски банки следва да се избягват. Следователно гаранции на търговски банки могат да бъдат приемани само при строго определени условия. Тези условия са изпълнени обикновено на пазари, характеризиращи се с висока концентрация на търговски банки, които желаят да предоставят кредити на нефинансовите клирингови членове. Ето защо в тези случаи следва да се допускат по-високи граници на концентрация.
(39)
С цел да ограничи пазарния си риск ЦК следва да бъде задължен да преоценява ежедневно своите обезпечения. Той следва да прилага проценти за намаляване на стойността на обезпечението, които по предпазлив начин отразяват потенциалното намаление на стойността на обезпечението за интервала между неговата последна преоценка и момента, към който се счита за логично то да бъде ликвидирано при неблагоприятни пазарни условия. Степента на обезпеченост следва също така да е съобразена с потенциалните експозиции към утежняващ риск.
(40)
Прилагането на проценти за намаляване на стойността на обезпечението следва да помогне на ЦК да избегнат значителните и неочаквани корекции на размера на изискваното обезпечение, като по този начин се предотвратява, доколкото е възможно, процикличното въздействие.
(41)
Приеманите от ЦК обезпечения не следва да бъдат концентрирани върху ограничен брой емитенти или ограничен брой активи, с което се цели да се избегнат потенциалните значителни отрицателни ценови ефекти в случай на ускорена ликвидация на обезпечението. Поради тази причина концентрираните позиции от обезпечения не следва да се считат за високоликвидни.
(42)
Ликвидният, пазарният и кредитният риск следва да се разглеждат както на равнище портфейл, така и за всеки отделен финансов инструмент. Концентрацията на равнище портфейл може да има значителен отрицателен ефект върху ликвидността на обезпечението или на финансовите инструменти, в които ЦК може да инвестира своите финансови ресурси, тъй като продажбата на значителни позиции при неблагоприятни пазарни условия вероятно ще доведе до намаляване на пазарната цена. По същата причина съхраняваните от ЦК обезпечения следва да се наблюдават и оценяват постоянно, за да се гарантира тяхната ликвидност.
(43)
Пазарите на енергийни деривати са много силно обвързани със стоковите спот пазари, които се характеризират с висок дял нефинансови клирингови членове. Голяма част от участниците на тези пазари са едновременно и производители на съответните стоки. Осигуряването на достатъчно обезпечение с цел пълно покриване на гаранциите на търговските банки би могло да накара тези нефинансови клирингови членове да се освободят от значителна част от текущите си позиции или да им попречи да продължат да осъществяват клиринг на своите позиции като пряк клирингов член на ЦК. Този процес би могъл да причини смущения на енергийните пазари, свързани с ликвидността и разнообразието на участниците на пазара. Поради това неговото прилагане следва да бъде отложено съгласно ясно установен график.
(44)
С цел да се осигури последователното прилагане на рамката, установена в Регламент (ЕС) № 648/2012, посочените в окончателните правила изисквания следва да бъдат аналогични за всички сектори. Енергийните дружества оперират понастоящем в добре уредена среда, която ще се нуждае от време за адаптация към установените нови изисквания с цел да се избегнат неблагоприятните последици за реалната икономика. Следователно за този тип пазари е желателно да се установи дата на прилагане, която ще позволи настоящата пазарна практика да бъде постепенно адаптирана, без да бъдат ненужно засегнати пазарната структура и ликвидността.
(45)
В инвестиционната политика на ЦК следва да се отдаде най-висок приоритет на принципите на запазване на капитала и постигане на максимална ликвидност. Инвестиционната политика следва също така да гарантира, че няма да възникнат конфликти с търговските интереси на ЦК.
(46)
Критериите, които финансовите инструменти следва да покриват, за да бъдат считани за приемливи инвестиции на ЦК, следва да са съобразени с принцип 16 от Принципите на КПСС - МОКЦК, за да се постигне съгласуваност в международен мащаб. По-специално от ЦК следва да бъде изискано да прилагат ограничителни стандарти към емитента на финансовия инструмент, прехвърляемостта на финансовия инструмент и кредитния, пазарния, валутния и свързания с променливостта риск на финансовия инструмент. ЦК следва да гарантира, че неговите прекомерни експозиции към даден финансов инструмент, вид финансов инструмент, отделен емитент, вид емитент или индивидуален попечител не засягат мерките, предприети за ограничаване на рисковите експозиции на неговите инвестиции.
(47)
Когато използва деривати, ЦК се излага на допълнителни кредитни и пазарни рискове и затова е необходимо да се определи ограничен набор от обстоятелства, при които ЦК може да инвестира своите финансови ресурси в деривати. Като бъде отчетено, че целта на ЦК е да неутрализира пазарния риск, единствените рисковете, които ЦК ще трябва да хеджира, са свързани с приетото от него обезпечение или произтичат от неизпълнение на клирингов член. Рисковете по отношение на обезпечението, прието от ЦК, могат да бъдат ефективно управлявани чрез процентите за намаляване на стойността на обезпечението, като в този случай не се смята за необходимо ЦК да използва деривати. ЦК следва също така да използва деривати единствено за управлението на ликвидния риск, произтичащ от експозиции към различни валути, и с оглед хеджиране на портфейл на намиращ се в неизпълнение клирингов член само когато това е предвидено в процедурите на ЦК за управление на неизпълнението.
(48)
За да се гарантира тяхната стабилност, на ЦК следва да бъде разрешено да поддържат единствено минимално количество парични средства под формата на необезпечени депозити. За да предпазят паричните си средства, ЦК следва постоянно да гарантират, че към всеки един момент те са целесъобразно защитени срещу ликвиден риск.
(49)
Необходимо е да се установят строги изисквания към стрес тестовете и бек тестовете, за да се осигури доброто функциониране на моделите на ЦК, техните методологии и рамката за управление на ликвидния риск, като се отчитат всички рискове, на които ЦК е изложен, за да може ЦК да разполага във всеки един момент с необходимите средства за покриване на тези рискове.
(50)
За осигуряването на последователно прилагане на изискванията към ЦК е необходимо да се определят подробни разпоредби по отношение на видовете тестове, които трябва да бъдат осъществявани, в т.ч. стрес тестове и бек тестове. За да се разшири кръгът от ценни книжа и дериватни договори, които може да подлежат на клиринг в бъдеще, да бъдат отразени различията между дейността и подходите за управление на риска на ЦК, да се позволи отразяването на бъдещи промени и нови рискове, както и да се осигури достатъчна гъвкавост, е необходим подход, който е основан на покриването на критерии.
(51)
При одобряването на моделите на ЦК, техните методологии и рамка за управление на ликвидния риск е необходимо участието на подходяща независима трета страна, така че преди тяхното прилагане да бъдат установени и предприети необходимите корективни мерки и да бъдат избегнати потенциалните съществени конфликти на интереси. Независимата трета страна следва да бъде целесъобразно отделена от подразделението на ЦК, което разработва, прилага и ще управлява модела или политиките, които са в процес на утвърждаване, и не следва да бъде в съществен конфликт на интереси. Тези условия могат да бъдат изпълнени или от вътрешна страна, подчинена на отделна йерархична структура на отчитане, или от външна страна.
(52)
Различните елементи на финансовите ресурси на ЦК, по-специално покритието на допълнителното обезпечение, гаранционните фондове и другите финансови ресурси, имат за цел да обхващат различни сценарии и цели. Поради това е необходимо да се предвидят специфични изисквания, отразяващи тези цели, и да се осигури последователното им прилагане сред ЦК. Когато определя необходимото покритие, ЦК не следва да нетира експозициите между намиращите се в неизпълнение клирингови членове, за да се избегне намаляването на потенциалното въздействие на тези експозиции.
(53)
Различните видове финансови инструменти, по отношение на които ЦК може да извършва клиринг, са изложени на множество специфични рискове. Поради това ЦК следва да бъде задължен в своите модели, техните методологии и рамката за управление на ликвидния риск да отчита всички рискове, свързани с пазарите, на които предоставя клирингови услуги, за да гарантира, че адекватно оценява своята потенциална бъдеща експозиция. За да бъдат тези рискове надлежно отчетени, изискванията по отношение на стрес тестовете следва да включват специфичните рискове, свързани с различните видове финансови инструменти.
(54)
За да гарантира, че моделът за изчисляване на първоначалното допълнително обезпечение адекватно отразява неговите потенциални експозиции, ЦК следва да извършва бек тест на ключовите параметри и допускания на модела в допълнение към ежедневните бек тестове на покритието на допълнителното обезпечение, с което се проверява целесъобразността на изисканите допълнителни обезпечения. Това е необходимо, за да се гарантира, че моделите на ЦК изчисляват точно първоначалното допълнително обезпечение.
(55)
Надлежният анализ на чувствителността на изискваните допълнителни обезпечения може да бъде от съществено значение, когато пазарите са неликвидни или нестабилни, и следва да се използва за определяне на въздействието на основните променливи параметри на модела. Анализът на чувствителността е ефективен инструмент за проучване на скрити недостатъци, които не могат да бъдат открити чрез бек тестове.
(56)
Липсата на редовни стрес тестове и бек тестове може да доведе до равнище на финансовите и ликвидните средства на ЦК, което е недостатъчно за покриване на действителните рискове, на които той е изложен. Подходящите тестове ще позволяват също така в моделите на ЦК, техните методологии и рамката за управление на ликвидния риск да бъдат своевременно отразявани пазарните промени и новите рискове. Ето защо ЦК следва да използват своевременно резултатите от тестовете, когато преразглеждат своите модели, методологии и рамка за управление на ликвидния риск.
(57)
Моделирането на екстремни пазарни условия може да помогне на ЦК да установи границите на своите настоящи модели, рамката за управление на ликвидния риск и финансовите и ликвидни средства. То обаче изисква ЦК да използват собствената си преценка при моделиране на различните пазари и продукти. Провеждането на обратни стрес тестове следва да се счита за полезен, но не и основен инструмент за определяне на подходящото ниво на финансовите ресурси.
(58)
Участието на клиринговите членове, клиенти и други заинтересовани страни в изпитването на процедурите на ЦК за управление на неизпълнението чрез симулационни проверки е от съществено значение, за да се гарантира, че те разполагат с познанията и оперативния капацитет, позволяващи им да участват успешно в управление на неизпълнението. При симулациите следва да се възпроизвежда сценарий на неизпълнение, представящ ролята и отговорностите на клиринговите членове, клиенти и други заинтересовани страни. Освен това е важно ЦК да разполага с подходящи механизми, които му позволяват да установи дали са необходими корективни действия и дали прилаганите правила и процедури се отличават с липса на яснота, или позволяват индивидуална интерпретация. Изпитването на процедурите на ЦК за управление на неизпълнението е особено важно, когато в процеса на приключване се разчита на подкрепата на изправните клирингови членове или трети страни или когато процедурите при неизпълнение никога не са били изпитвани в условията на реално неизпълнение.
(59)
Настоящият регламент е изготвен въз основа на проектите на регулаторни технически стандарти, предадени на Комисията от Европейския орган за ценни книжа и пазари (ЕОЦКП).
(60)
ЕОЦКП се консултира по целесъобразност с Европейския банков орган (по-долу „ЕБО“), Европейския съвет за системен риск и членовете на ЕСЦБ, преди да представи проектите на технически стандарти, въз основа на които е изготвен настоящият регламент. В съответствие с член 10 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета от 24 ноември 2010 г. за създаване на Европейски надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари) (4) ЕОЦКП проведе открити обществени консултации по тези проекти на регулаторни технически стандарти, анализира свързаните с тях потенциални разходи и ползи и поиска становището на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, създадена в съответствие с член 37 от Регламент (ЕС) № 1095/2010,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ОБЩИ ПОЛОЖЕНИЯ
Член 1
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1.
„базисен риск“ е рискът, произтичащ от непълно корелираните промени между два или повече актива или договора, по отношение на които централен контрагент (по-долу „ЦК“) извършва клиринг;
2.
„доверителен интервал“ е процентът на промяна на експозицията за всеки финансов инструмент, на който е извършен клиринг, в рамките на определен наблюдаван минал период, който ЦК трябва да покрие през дадения период на ликвидация;
3.
„приемлива печалба“ е печалбата от пряката собственост върху физическата стока, която зависи както от пазарните условия, така и от други фактори, като например разходи по физическото съхранение;
4.
„допълнително обезпечение“ е обезпечението, посочено в член 41 от Регламент (ЕС) № 648/2012, което може да включва първоначално допълнително обезпечение и променлив маржин;
5.
„първоначално допълнително обезпечение“ е допълнителното обезпечение, привлечено от ЦК за покриване на потенциалната бъдеща експозиция към клиринговите членове, осигуряващи допълнителното обезпечение, и когато е приложимо, към оперативно съвместимите ЦК във времевия интервал между привличането на последното допълнително обезпечение и ликвидирането на позициите в резултат на неизпълнение от страна на клирингов член или оперативно съвместим ЦК;
6.
„променлив маржин“ е обезпечението, привлечено или изплатено с оглед на текущите експозиции, произтичащи от действителните промени в пазарната цена;
7.
„риск от внезапно неизпълнение“ е рискът от неочаквано неизпълнение на контрагент или емитент, преди пазарът да е имал време да отрази това чрез увеличаване на неговия риск от неизпълнение;
8.
„период на ликвидация“ е използваният за изчисляване на допълнителното обезпечение период от време, който ЦК счита за необходим за уреждането на своята експозиция към намиращ се в неизпълнение клирингов член и в рамките на който ЦК е изложен на пазарен риск, свързан с управлението на позициите на неизправната страна;
9.
„наблюдаван минал период“ е времевият хоризонт, използван за изчисляване на променливостта за минали периоди;
10.
„изключения при изпитване“ са резултатите от тест, които показват, че моделът или рамката за управление на ликвидния риск на ЦК не са доведели до желаното ниво на покритие;
11.
„утежняващ риск“ е рискът от експозиция към контрагент или емитент, когато обезпечението, предоставено от този контрагент или емитирано от този емитент, се характеризира с висока степен на корелация с неговия кредитен риск.
ГЛАВА II
ПРИЗНАВАНЕ НА УСТАНОВЕН В ТРЕТА ДЪРЖАВА ЦК
(член 25 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
Член 2
Информация, която се представя на ЕОЦКП за признаването на ЦК
Заявлението за признаване, подадено от установен в трета държава ЦК, съдържа най-малко следната информация:
а)
пълното наименование на юридическото лице;
б)
самоличност на акционерите или съдружниците, имащи квалифицирано дялово участие;
в)
списък на държавите членки, в които ЦК възнамерява да предоставя услуги;
г)
класове финансови инструменти, за които се извършва клиринг;
д)
данни, които ще бъдат включени в уебсайта на ЕОЦКП в съответствие с член 88, параграф 1, буква д) от Регламент (ЕС) № 648/2012;
е)
данни за неговите финансови ресурси, формата и начините, по които те се поддържат, както и мерките за осигуряване на тяхната сигурност, включително процедури за управление на неизпълнението;
ж)
данни относно методологията във връзка с допълнителните обезпечения и изчисляването на гаранционния фонд;
з)
списък на допустимите обезпечения;
и)
разбивка по всяка от валутите на ЕС на обемите, включително при нужда и на прогнозните обеми, на извършения от подалия заявлението ЦК клиринг;
й)
резултати от стрес тестовете и бек тестовете, проведени през годината, предхождаща датата на заявлението;
к)
неговите правила и вътрешни процедури, както и доказателство за пълното им съответствие с изискванията, приложими в тази трета държава;
л)
данни за всички споразумения за възлагане на дейности на външни подизпълнители;
м)
данни относно споразуменията за отделяне и тяхната правна обоснованост и приложимост;
н)
данни относно въведените от ЦК изисквания за достъп и условия за временно преустановяване и прекратяване на членство;
о)
данни за всяко споразумение за оперативна съвместимост, включително информацията, предоставена на компетентния орган на третата държава с оглед оценяване на споразумението.
ГЛАВА III
ОРГАНИЗАЦИОННИ ИЗИСКВАНИЯ
(член 26 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
Член 3
Правила за управлението
1. Ключовите компоненти на правилата за управлението на ЦК, определящи неговата организационна структура, както и ясно определените и надлежно документирани политики, процедури и процеси, съгласно които функционират ръководният му съвет и неговият висш ръководен състав, включват следното:
а)
състава, ролята и отговорностите на ръководния съвет и комитетите към него;
б)
ролята и отговорностите на ръководния състав;
в)
структурата на висшия ръководен състав;
г)
йерархичната структура на отчитане между висшия ръководен състав и ръководния съвет;
д)
процедури за назначаване на членове на ръководния съвет и висшия ръководен състав;
е)
организация на функциите по управление на риска, проверка на съответствието и вътрешен контрол;
ж)
процесите за осигуряване на отчетността пред заинтересованите страни.
2. ЦК разполага с необходимия персонал, за да изпълни всички задължения по настоящия регламент и Регламент (ЕС) № 648/2012. ЦК не предоставя персонала си на други дружества от групата, освен в рамките на споразумения за възлагане на дейности на външни подизпълнители в съответствие с член 35 от Регламент (ЕС) № 648/2012.
3. ЦК установява йерархия на отговорностите, която е ясна, последователна и целесъобразно документирана. ЦК гарантира, че функциите на директора по управление на риска, директора по проверка на съответствието и директора по технологиите се изпълняват от отделни лица, които са служители на ЦК, на които е възложена изключителната отговорност да изпълняват тези функции.
4. Когато ЦК е част от група, той отчита евентуалните последствия от това върху собствените си правила за управлението, включително дали разполага с необходимата степен на независимост за изпълнение на регулаторните си задължения като отделно юридическо лице и дали неговата независимост може да бъде нарушена от структурата на групата или от факта, че член на неговия ръководен съвет участва и в ръководния съвет на друго дружество от същата група. Такъв ЦК трябва да подготви специфични процедури за предотвратяване и управление на конфликти на интереси, в т.ч. и по отношение на споразуменията за възлагане на дейности на външни подизпълнители.
5. Когато ЦК използва двустепенна система на управление, ролята и отговорностите на ръководния съвет, установени в настоящия регламент и в Регламент (ЕС) № 648/2012, се разпределят целесъобразно между надзорния съвет и управителния съвет.
6. Политиките, процедурите и системите за управление на риска, както и съответните механизми за контрол са част от съгласувана и последователна рамка на управление, която се преразглежда и актуализира редовно.
Член 4
Механизми за управление на риска и вътрешен контрол
1. ЦК разполага със стабилна рамка за цялостно управление на всички съществени рискове, на които е или може да бъде изложен. ЦК установява документирани политики, процедури и системи, които разкриват, измерват, проследяват и управляват тези рискове. Когато установява политиките, процедурите и системите за управление на риска, ЦК ги структура по начин, гарантиращ, че клиринговите членове управляват правилно и ограничават рисковете, които те създават за ЦК.
2. ЦК извършва интегриран и цялостен преглед на всички съответни рискове. Тук спадат рисковете, които поема от и създава за своите клирингови членове и доколкото е приложимо, клиенти, както и рисковете, които поема от и създава за други дружества, в т.ч. оперативно съвместими ЦК, системи за сетълмент на ценни книжа и платежни системи, банки, извършващи сетълмент, доставчици на ликвидност, централни депозитари на ценни книжа, обслужвани от ЦК места за търговия и други ключови доставчици на услуги.
3. ЦК разработва подходящи инструменти за управление на риска, които му позволяват да управлява и докладва всички основни рискове. Тук спадат разкриването и управлението на системните, пазарните и други взаимовръзки. Ако ЦК предоставя свързани с клиринг услуги, които представляват отделен от неговите функции рисков профил и потенциално създават значителни допълнителни рискове за него, ЦК трябва да управлява тези допълнителни рискове по подходящ начин. Това може да включва правното отделяне на допълнителните услуги, които ЦК предоставя, от основните му функции.
4. С правилата за управлението се гарантира, че ръководният съвет на ЦК поема окончателната отговорност и отчетност за управление на рисковете на ЦК. Ръководният съвет определя, установява и документира подходящите граници и капацитет за поемане на риск от страна на ЦК. Ръководният съвет и висшият ръководен състав гарантират, че политиките, процедурите и контролните механизми на ЦК са в съответствие с неговите граници и капацитет за поемане на риск и че посочват начина, по който ЦК установява, докладва, проследява и управлява рисковете.
5. ЦК прилага надеждни системи за информация и контрол на рисковете, които предоставят на ЦК, по целесъобразност, на неговите клирингови членове и доколкото е приложимо, клиенти възможността да получат своевременна информация и да прилагат целесъобразно политиките и процедурите за управление на риска. Тези системи гарантират най-малко, че кредитните и ликвидните експозиции се следят непрекъснато на равнище ЦК, на равнище клирингов член, както и доколкото е приложимо - на равнище клиент.
6. ЦК гарантира, че функцията по управление на риска разполага с нужните правомощия, средства, опит и достъп до цялата необходима информация и че е достатъчно независима от другите функции на ЦК. Директорът по управлението на риска на ЦК прилага рамката за управление на риска, включително установените от ръководния съвет политики и процедури.
7. ЦК разполага с подходящи механизми за вътрешен контрол, които подпомагат ръководния съвет при мониторинга и оценката на адекватността и ефективността на неговите политики, процедури и системи за управление на риска. Тези механизми включват надеждни административни и счетоводни процедури, стабилна функция по проверка на съответствието и независима функция за вътрешен одит и одобряване или преразглеждане.
8. Финансовите отчети на ЦК се изготвят на годишна основа и се заверяват от задължителни одитори или одиторски дружества по смисъла на Директива 2006/43/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (5).
Член 5
Политика и процедури по проверка на съответствието
1. ЦК установява, прилага и поддържа подходящи политики и процедури, предназначени да разкриват риска от неспазване на задълженията на ЦК и неговите служители по настоящия регламент, Регламент (ЕС) № 648/2012 и Регламент за изпълнение (ЕС) № 1249/2012, както и свързаните с това рискове, и въвеждат подходящи мерки и процедури, предназначени да сведат до минимум този риск, както и да позволят на компетентните органи да упражняват ефективно своите правомощия по посочените регламенти.
2. ЦК гарантира, че неговите правила, процедури и договорни споразумения са ясни и изчерпателни и осигуряват спазването на настоящия регламент, Регламент (ЕС) № 648/2012 и Регламент за изпълнение (ЕС) № 1249/2012, както и на всички други приложими регулаторни и надзорни изисквания.
Правилата, процедурите и договорните споразумения на ЦК се съхраняват в писмен вид или на друг траен носител. Тези правила, процедури и договорни споразумения, както и всички съпътстващи материали трябва да бъдат точни, актуални и леснодостъпни за компетентните органи, клиринговите членове и по целесъобразност, клиентите.
ЦК установява и анализира надеждността на правилата, процедурите и договорните споразумения на ЦК. За целите на анализа може да се потърси независимо правно становище. ЦК разполага с механизъм за предлагане и въвеждане на промени в своите правила и процедури, като преди въвеждането на съществени промени се консултира с всички засегнати клирингови членове и представя предложените промени пред компетентния орган.
3. Когато разработва своите правила, процедури и договорни споразумения, ЦК взема предвид съответните регулаторни принципи, стандартите за сектора и пазарните протоколи и ясно посочва в кои случаи тези практики са залегнали в документацията, уреждаща правата и задълженията на ЦК, неговите клирингови членове и заинтересованите трети страни.
4. ЦК установява и анализира потенциалните случаи на стълкновение на правни норми и разработва правила и процедури, които намаляват произтичащите от това правни рискове. За целите на анализа ЦК може при нужда да потърси независимо правно становище.
В правилата и процедурите на ЦК се посочва ясно правото, което би следвало да се прилага по отношение на всеки един аспект от дейностите и операциите на ЦК.
Член 6
Функция по проверка на съответствието
1. ЦК установява и поддържа постоянна и ефективна функция по проверка на съответствието, която е независима от другите функции на ЦК. ЦК гарантира, че функцията по проверка на съответствието разполага с необходимите правомощия, средства, опит и достъп до цялата необходима информация.
При установяването на своята функция по проверка на съответствието ЦК взема предвид естеството, мащаба и сложността на дейността си, както и естеството и обхвата на услугите и дейностите, извършвани в хода на тази дейност.
2. Директорът по проверка на съответствието е натоварен най-малко със следните отговорности:
а)
да наблюдава и редовно оценява адекватността и ефективността на въведените в съответствие с член 5, параграф 4 мерки, както и на предприетите действия за отстраняване на всички пропуски при спазването на задълженията от страна на ЦК;
б)
да администрира политиките и процедурите по проверка на съответствието, установени от висшия ръководен състав и ръководния съвет;
в)
да консултира и съдейства на лицата, отговорни за изпълнението на услугите и дейностите на ЦК, във връзка със спазване на задълженията на ЦК по настоящия регламент, Регламент (ЕО) № 648/2012 и Регламент за изпълнение (ЕС) № 1249/2012, и други приложими нормативни изисквания, ако има такива;
г)
да отчита редовно пред ръководния съвет спазването от страна на ЦК и неговите служители на задълженията им по настоящия регламент, Регламент (ЕС) № 648/2012 и Регламент за изпълнение (ЕС) № 1249/2012;
д)
да установява процедури за ефективно преодоляване на случаите на неспазване;
е)
да гарантира, че ангажираните с функцията по проверка на съответствието лица не участват в изпълнението на наблюдаваните от тях услуги или дейности и че конфликтите на интереси на тези лица биват надлежно разкривани и отстранявани.
Член 7
Организационна структура и отделяне на йерархичната структура на отчитане
1. ЦК определя състава, ролята и отговорностите на ръководния съвет, висшия ръководен състав и комитетите към ръководния съвет. Тези договорености са ясно определени и надлежно документирани. Ръководният съвет създава най-малко одитен комитет и комитет по възнагражденията. Създаденият в съответствие с член 28 от Регламент (ЕС) № 648/2012 комитет за управление на риска изпълнява консултативни функции към ръководния съвет.
2. Ръководният съвет поема най-малко следните отговорности:
а)
установяване на ясни цели и стратегии на ЦК;
б)
ефективен мониторинг на висшия ръководен състав;
в)
установяване на подходящи политики за възнагражденията;
г)
установяване и надзор на функцията по управление на риска;
д)
надзор на функциите по проверка на съответствието и по вътрешен контрол;
е)
надзор на споразуменията за възлагане на дейности на външни подизпълнители;
ж)
надзор на спазването на всички разпоредби по настоящия регламент, Регламент (ЕС) № 648/2012 и Регламент за изпълнение (ЕС) № 1249/2012, и на всички други регулаторни и надзорни изисквания;
з)
осигуряване на отчетност пред акционерите или собствениците и служителите, клиринговите членове и техните клиенти и другите заинтересовани страни.
3. Висшият ръководен състав е натоварен най-малко със следните отговорности:
а)
осигуряване на съгласуваност на дейностите на ЦК с определените от ръководния съвет цели и стратегия на ЦК;
б)
разработване и установяване на процедури по проверка на съответствието и вътрешен контрол, които насърчават целите на ЦК;
в)
подлагане на процедурите за вътрешен контрол на редовен преглед и изпитване;
г)
осигуряване на достатъчно средства за управление на риска и проверка на съответствието;
д)
активно участие в процеса на контрол на риска;
е)
осигуряване на надлежното преодоляване на рисковете, които ЦК поема във връзка с извършваните от него клиринг и клирингови дейности.
4. Когато ръководният съвет делегира задачи на комитети или подкомитети, той запазва правомощията за одобрение на решенията, които биха могли да имат съществено въздействие върху рисковия профил на ЦК.
5. Договореностите, при които функционират ръководният съвет и висшият ръководен състав, включват процеси за установяване, преодоляване и управление на потенциални конфликти на интереси на членовете на ръководния съвет и висшия ръководен състав.
6. ЦК разполага с ясна и пряка йерархична структура на отчитане между неговия ръководен съвет и висшия му ръководен състав, с което се гарантира, че висшият ръководен състав носи отговорност за своите резултати. Йерархичната структура за отчитане на управлението на риска, проверката на съответствието и вътрешен одит е ясна и отделена от структурата за другите дейности на ЦК. Директорът по управлението на риска се отчита пряко пред ръководния съвет или чрез председателя на комитета за управление на риска. Директорът по проверка на съответствието и функцията по вътрешен одит се отчитат пряко пред ръководния съвет.
Член 8
Политика за възнагражденията
1. Комитетът по възнагражденията разработва и развива политиката за възнагражденията, контролира нейното изпълнение от страна на висшия ръководен състав и редовно преглежда нейното практическо изпълнение. Самата политика се документира и преразглежда най-малко веднъж годишно.
2. Политиката за възнагражденията е изготвена така, че нивото и структурата на възнагражденията да бъдат съгласувани с разумното управление на риска. Политиката отчита както бъдещите, така и настоящите рискове и тяхното въздействие. Графикът на изплащане на възнагражденията трябва да зависи от времевия хоризонт на рисковете. При променливите възнаграждения конкретно политиката трябва да отдаде дължимото внимание на евентуалните времеви несъответствия между резултати и риск и да гарантира, че плащанията биват целесъобразно отлагани във времето. Между фиксираните и променливите елементи на общото възнаграждение съществува баланс, съответстващ на риска.
3. С политиката за възнагражденията се гарантира, че възнаграждението на персонала, ангажиран с управление на риска, проверка на съответствието и вътрешен одит, не зависи от резултатите от стопанската дейност на ЦК. Равнището на възнаграждение е съобразено с отговорностите, както и с равнището на възнаграждение в съответната сфера на стопанска дейност.
4. Политиката за възнагражденията подлежи на ежегоден независим одит. Резултатите от тези одити се предоставят на компетентния орган.
Член 9
Системи за информационни технологии
1. При разработването на своите системи за информационни технологии ЦК гарантира, че те са надеждни и сигурни, както и в състояние да обработват информацията, необходима за безопасното и ефикасно изпълнение на дейностите и операциите на ЦК.
Структурата на информационните технологии е надлежно документирана. Системите са разработени, за да покрият оперативните нужди на ЦК и рисковете, на които той е изложен. Те са устойчиви, включително при неблагоприятни пазарни условия, а при необходимост може да бъдат разширени, за да обработят допълнителната информация. ЦК предвижда процедури и планира капацитет, в т.ч. достатъчно излишен капацитет, за да може при сериозни смущения системата да обработи всички висящи трансакции в рамките на деня. ЦК предвижда процедури за въвеждането на нови технологии, включително ясни планове за връщане към предишното технологично състояние.
2. С цел да осигури висока степен на сигурност при обработването на информация, както и да предвиди възможности за връзка със своите клирингови членове, клиенти и доставчици на услуги, ЦК изгражда своите информационни системи на базата на международно признати технически стандарти и на най-добрите практики в сектора. Преди първоначалната употреба, след въвеждането на значителни изменения, както и след настъпването на сериозни смущения ЦК подлага своите системи на строги тестове, симулиращи неблагоприятни пазарни условия. Клиринговите членове и клиенти, оперативно съвместимите ЦК и другите заинтересовани страни участват, доколкото е уместно, в подготовката и провеждането на тези тестове.
3. ЦК поддържа стабилна рамка за информационна сигурност, посредством която управлява по подходящ начин риска в областта на информационната сигурност. Рамката включва подходящи механизми, политики и процедури за защита на информацията от неразрешено оповестяване, за осигуряване на точността и целостта на данните и за гарантиране на достъпа до услугите на ЦК.
4. Рамката за информационна сигурност включва най-малко следните елементи:
а)
контрол на достъпа до системата;
б)
подходящи предпазни мерки срещу проникване и злоупотреба с данни;
в)
специфични устройства за запазване на автентичността и целостта на данните, включително криптографски техники;
г)
надеждни мрежи и процедури за точно и бързо прехвърляне на данни при ниски нива на смущение;
д)
одитни пътеки.
5. Системите за информационни технологии и рамката за информационна сигурност се преразглеждат най-малко веднъж годишно. Те подлежат на независими одити. Резултатите от тези одити се докладват на ръководния съвет и се предоставят на компетентния орган.
Член 10
Оповестяване
1. ЦК осигурява безплатен обществен достъп до следната информация:
а)
информация относно неговите правила за управлението, в т.ч.:
i)
неговата организационна структура, както и ключови цели и стратегии;
ii)
ключови елементи на политиката за възнагражденията;
iii)
ключова финансова информация, включително най-актуалните одитирани финансови отчети;
б)
информация относно неговите правила, в т.ч.:
i)
процедури за управление на неизпълнението, процедури и допълнителни текстове;
ii)
информация във връзка с непрекъснатостта на стопанската дейност;
iii)
информация относно неговите системи, техники и резултати в областта на управлението на риска в съответствие с глава XII;
iv)
пълната информация относно неговата структура и операции, както и относно правата и задълженията на клиринговите членове и клиенти, необходима за ясното разграничаване и цялостното разбиране на рисковете и разходите, свързани с използването на услугите на ЦК;
v)
настоящите клирингови услуги на ЦК, включително подробна информация за обхвата на всяка една услуга;
vi)
неговите системи, техники и резултати в областта на управлението на риска, включително информация относно финансовите ресурси, инвестиционната политика, източниците на ценови данни и моделите, използвани при изчисляване на допълнителните обезпечения;
vii)
законодателството и правилата, които уреждат:
1)
достъпа до ЦК;
2)
договорите, сключени от ЦК с клирингови членове и доколкото е приложимо, с клиенти;
3)
договорите, които ЦК приема за клиринг;
4)
всяко споразумение за оперативна съвместимост;
5)
използването на обезпечения и вноски в гаранционния фонд, включително ликвидирането на позиции и обезпечения и степента, до която обезпечението е защитено срещу искове на трети страни;
в)
информация относно допустимите обезпечения и приложимите проценти за намаляване на тяхната стойност;
г)
списък на всички настоящи клирингови членове, включително критерии за приемане, временно преустановяване и прекратяване на членството.
Когато компетентният орган е съгласен с ЦК, че всяко разкриване на информацията по буква б) или в) от настоящия параграф може да изложи на риск търговската тайна или сигурността и стабилността на ЦК, ЦК може да реши да оповести тази информация по начин, който предотвратява или намалява тези рискове, или да не я оповестява.
2. ЦК оповестява пред обществеността безплатно информацията относно всяка съществена промяна в своите правила за управлението, целите, стратегиите и ключовите политики, както и в действащите правила и процедури.
3. Информацията, която трябва да бъде публично оповестена от ЦК, е достъпна на неговия уебсайт. Информацията е достъпна най-малко на езика, обичайно използван в сферата на международните финанси.
Член 11
Вътрешен одит
1. ЦК създава и поддържа функция по вътрешен одит, която е отделена и независима от другите функции и дейности на ЦК и която изпълнява следните задачи:
а)
изработва, прилага и поддържа план за одит, с помощта на който се проверяват и оценяват адекватността и ефективността на системите, механизмите и процедурите на ЦК за вътрешен контрол и правилата за управлението;
б)
издава препоръки въз основа на работата, извършена в съответствие с буква а);
в)
проверява спазването на тези препоръки;
г)
докладва пред ръководния съвет по въпроси, свързани с вътрешния одит.
2. Функцията по вътрешен одит разполага с необходимите правомощия, средства, опит и достъп до цялата документация, необходима за нейното осъществяване. Тя е достатъчно независима от управлението и се отчита директно пред ръководния съвет.
3. Вътрешният одит оценява ефективността на процедурите на ЦК за управление и механизмите за контрол на риска по начин, пропорционален на рисковете, пред които са изправени различните сфери на дейност, и независимо от оценяваните области на дейността. Функцията по вътрешен одит разполага с достъп до информацията, необходима за извършването на преглед на всички дейности и операции, процеси и системи на ЦК, включително възложените на външни подизпълнители.
4. Изготвените от вътрешния одит оценки се основават на цялостен одитен план, който се преразглежда и докладва на компетентния орган най-малко веднъж годишно. ЦК гарантира, че при настъпването на определени събития може в кратък срок да извърши необходимите специални одити. Одитният план и прегледът се одобряват от ръководния съвет.
5. Клиринговите операции, процесите по управление на риска, както и механизмите за вътрешен контрол и счетоводното отчитане подлежат на независим одит. Независимите одити се извършват най-малко веднъж годишно.
ГЛАВА IV
СЪХРАНЯВАНЕ НА ДАННИ
(член 29 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
Член 12
Общи изисквания
1. ЦК съхранява данните на траен носител, позволяващ информацията да бъде предоставена на компетентните органи, ЕОЦКП и съответните членовете на ЕСЦБ в такава форма и вид, че да бъдат спазени следните условия:
а)
възможно е да се възпроизведат всички основни етапи на извършената от ЦК обработка;
б)
възможно е да се регистрира, проследи и извлече първоначалното съдържание на данните, преди всякакви поправки или други изменения;
в)
въведени са мерки за предотвратяване на неправомерното изменение на данни;
г)
съществуват подходящи мерки за осигуряване на сигурността и поверителността на съхраняваните данни;
д)
в системата за съхраняване на данни е изграден механизъм за установяване и отстраняване на грешки;
е)
системата за съхраняване на данни осигурява навременното възстановяване на данни в случай на повреда в системата.
2. Когато данните или информацията са съхранявани за период, по-кратък от шест месеца, те се предоставят на органите, изброени в параграф 1, възможно най-бързо и най-късно в рамките на работния ден, следващ деня на получаване на искане от съответния орган.
3. Когато данните или информацията са съхранявани за период, по-дълъг от шест месеца, те се предоставят на органите, изброени в параграф 1, възможно най-бързо и в рамките на пет работни дни от получаване на искане от съответния орган.
4. Когато обработваната от ЦК информация съдържа лични данни, ЦК съблюдават своите задължения по Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (6) и Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета (7).
5. Когато ЦК съхранява данните извън Съюза, той гарантира, че компетентният орган, ЕОЦКП и съответните членове на ЕСЦБ могат да получат идентичен достъп до данните в рамките на същите срокове, както при съхраняване на данните в рамките на Съюза.
6. Всеки ЦК посочва съответните лица, които в рамките на установените в параграфи 2 и 3 срокове за предоставяне на съответните данни могат да пояснят съдържанието на неговите данни пред компетентните органи.
7. Всички данни, които ЦК трябва да съхранява в съответствие с настоящия регламент, подлежат на проверка от страна на компетентния орган. При поискване ЦК предоставя на компетентния орган пряк достъп до данните, изисквани по членове 13 и 14.
Член 13
Съхраняване на данни за трансакциите
1. ЦК съхранява данните за всички трансакции по всички договори, по отношение на които той осъществява клиринг, и гарантира, че съхраняваните от него данни включват цялата информация, необходима за пълното и точно възстановяване на клиринговия процес по всеки договор, и че данните по всяка трансакция могат да бъдат еднозначно идентифицирани и открити най-малко по всички критерии, свързани с ЦК, оперативно съвместим ЦК, клирингов член, клиент, ако е известен на ЦК, и финансов инструмент.
2. По отношение на всяка трансакция, за която е получено искане за клиринг, ЦК - веднага след получаване на съответната информация, съхранява и актуализира следните данни:
а)
цена, ставка или спред и количество;
б)
клирингов капацитет, който посочва дали трансакцията е за покупка или продажба от гледна точка на регистрирането от ЦК;
в)
идентификация на инструмента;
г)
идентификация на клиринговия член;
д)
идентификация на мястото, където е бил сключен договорът;
е)
дата и час на намеса на ЦК;
ж)
дата и час на прекратяване на договора;
з)
условия и срокове на сетълмента;
и)
дата и час на сетълмента или на откупуване на трансакцията, както и по целесъобразност следните елементи:
i)
дата и час на първоначално сключване на договора;
ii)
първоначалните условия и страни по договора;
iii)
ако е приложимо, идентификация на оперативно съвместимия ЦК, който извършва клиринг на една част от сделката;
iv)
самоличността на клиента, включително на непреките клиенти, когато тя е известна на ЦК, и в случай на отказ, идентификация на страната, която е прехвърлила договора.
Член 14
Съхраняване на данни за позициите
1. ЦК съхранява данни за позициите, държани от всеки клирингов член. За всяка сметка, водена в съответствие с член 39 от Регламент (ЕС) № 648/2012, се съхраняват отделни данни, като ЦК гарантира, че съхраняваните от него данни включват цялата информация, необходима за пълното и точно възстановяване на трансакциите, с които позицията е създадена, както и че данните по всяка трансакция могат да бъдат еднозначно идентифицирани и открити най-малко по всички критерии, свързани с ЦК, оперативно съвместим ЦК, клирингов член, клиент, ако е известен на ЦК, и финансов инструмент.
2. Към края на всеки работен ден ЦК съхранява за всяка позиция следните данни, доколкото те са свързани с въпросната позиция:
а)
идентификация на клиринговия член, на клиента, ако е известен на ЦК, както и по целесъобразност на всеки оперативно съвместим ЦК, поддържащ такава позиция;
б)
знака на позицията;
в)
ежедневно изчисляваната стойност на позицията, включително данни за стойностите, на които договорите се оценяват, както и всяка друга необходима информация.
3. По отношение на всяка отделна сметка на клирингов член и клиент, ако той е известен на ЦК, ЦК съхранява и актуализира данни за стойността на допълнителните обезпечения, вноските в гаранционния фонд и посочените в член 43 от Регламент (ЕС) № 648/2012 други финансови ресурси, изисквани от ЦК, както и съответната стойност на действително предоставените от клиринговия член средства към края на деня и промените в тази стойност, които могат да възникнат в рамките на деня.
Член 15
Съхраняване на данни за стопанската дейност
1. ЦК съхранява адекватни и точни данни за дейностите, свързани с неговата стопанска дейност и вътрешна организация.
2. Посочените в параграф 1 данни се актуализират при всяка съществена промяна в съответните документи и включват най-малко:
а)
организационната структура на ръководния съвет и съответните комитети, звеното за клиринг, звеното за управление на риска, както и всички други релевантни звена или подразделения;
б)
самоличността на акционерите или съдружниците, преки или непреки, физически или юридически лица, които имат квалифицирано участие, и данни за размера на това участие;
в)
документите, удостоверяващи политиките, процедурите и процесите, изисквани по глава III и член 29;
г)
протоколите от заседанията на ръководния съвет и, ако е приложимо, от заседанията на подкомитетите към ръководния съвет и от комитетите към висшия ръководен състав;
д)
протоколите от заседанията на комитета за управление на риска;
е)
протоколите от заседанията на консултативните групи с клиринговите членове и клиенти, ако има такива;
ж)
вътрешни и външни одитни доклади, доклади за управлението на риска, доклади за проверка на съответствието, както и доклади на консултантските фирми, включително отговорите от страна на ръководството;
з)
политиката за непрекъснатост на стопанската дейност и плана за възстановяване при катастрофично събитие, изисквани съгласно член 17;
и)
плана и дневните отчети на ликвидността, изисквани съгласно член 32;
й)
данни за всички активи, пасиви и капиталови сметки, изисквани съгласно член 16 от Регламент (ЕС) № 648/2012;
к)
получени жалби, включително име, адрес и номер на сметката на жалбоподателя; датата, на която е получена жалбата; имената на всички лица, посочени в жалбата; описание на естеството на жалбата; уреждане на жалбата и дата, на която жалбата е била приключена;
л)
данни за всяко прекъсване или неправилно функциониране на услугите, включително подробен доклад относно графика, последствията и корективните действия;
м)
данни за резултатите от проведените стрес тестове и бек тестове;
н)
писмена кореспонденция с компетентните органи, ЕОЦКП и съответните членове на ЕСЦБ;
о)
правни становища, получени в съответствие с глава III;
п)
когато е приложимо, документацията относно споразуменията за оперативна съвместимост с други ЦК;
р)
информацията по член 10, параграф 1, буква б), подточка vii) и буква г);
с)
документите, описващи разработването на нови бизнес инициативи.
Член 16
Съхраняване на данните, отчитани пред регистър на трансакции
ЦК установява и съхранява цялата информация и данни, които трябва да бъдат отчитани в съответствие с член 9 от Регламент (ЕС) № 648/2012, заедно с данни за датата и часа на отчитане на трансакцията.
ГЛАВА V
НЕПРЕКЪСНАТОСТ НА ДЕЙНОСТТА
(член 34 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
Член 17
Стратегия и политика
1. ЦК разполага с политика за непрекъснатост на стопанската дейност и план за възстановяване при катастрофично събитие, които са одобрени от ръководния съвет. Политиката за непрекъснатост на стопанската дейност и планът за възстановяване при катастрофично събитие подлежат на независим преглед, резултатите от който се докладват на ръководния съвет.
2. В политиката за непрекъснатост на стопанската дейност са посочени всички ключови стопански функции и съответни системи и са включени стратегията, политиките и целите на ЦК, гарантиращи непрекъснатостта на тези функции и системи.
3. Политиката за непрекъснатост на стопанската дейност е съобразена с външните връзки и взаимозависимости в рамките на финансовата инфраструктура, включително местата за търговия, на които ЦК осъществява клиринг, системите за разплащане и за сетълмент на ценни книжа, както и кредитните институции, използвани от ЦК или свързан ЦК. В нея биват отчетени и ключовите функции или услуги, чието изпълнение е било възложено на трети страни.
4. Политиката за непрекъснатост на стопанската дейност и планът за възстановяване при катастрофично събитие съдържат ясно определени и документирани механизми, които се използват при свързани с непрекъснатостта извънредни ситуации, бедствия или кризи и които са предназначени да осигурят минимално ниво на обслужване на ключовите функции.
5. В плана за възстановяване при катастрофично събитие са посочени и включени цели по отношение на етапите и времето за възстановяване на ключовите функции и е определена най-подходящата стратегия за възстановяване на всяка от тези функции. Тези механизми имат за цел да гарантират, че при извънредни ситуации ключовите функции ще бъдат приключени навреме, а договорените нива на обслужване - постигнати.
6. В политиката за непрекъснатост на стопанската дейност на ЦК е определено максимално допустимото време, през което ключовите функции и системи са неизползваеми. Максималното време за възстановяване на ключовите функции на ЦК, което се посочва в политиката за непрекъснатост на стопанската дейност, не надхвърля 2 часа. Процедурите и плащанията по ежедневното приключване се осъществяват в рамките на изискваното време и при всякакви обстоятелства.
7. Когато определя времето за възстановяване на всяка една функция, ЦК отчита потенциалното цялостно въздействие върху ефективността на пазара.
Член 18
Анализ на въздействието върху стопанската дейност
1. ЦК извършва анализ на въздействието върху стопанската дейност, чиято цел е да установи кои стопански функции са от ключово значение за гарантиране на услугите на ЦК. В анализа се отчита значението на тези функции за други институции и функции във финансовата инфраструктура.
2. ЦК използва сценариен анализ на риска, чиято цел е да установи как различните сценарии влияят на рисковете, свързани с неговите ключови стопански функции.
3. Когато оценява рисковете, ЦК отчита зависимостта от външни доставчици, в т.ч. и на комунални услуги. ЦК предприема действия за управление на тези зависимости чрез подходящи договорни и организационни разпоредби.
4. Анализът на въздействието върху стопанската дейности и сценарийният анализ се актуализират редовно и най-малкото веднъж годишно, както и след инцидент или съществени организационни промени. Анализите отчитат всички съществени промени, включително пазарните и технологичните тенденции.
Член 19
Възстановяване при катастрофично събитие
1. ЦК разполага с механизми за осигуряване на непрекъснатостта на своите ключови функции, основани на сценарии за катастрофични събития. Тези механизми обхващат най-малко наличието на необходимите човешки ресурси, максималната продължителност на прекъсване на ключовите функции, както и преминаването към алтернативен обработвателен център и възстановяване на функциите в рамките на този център.
2. ЦК поддържа алтернативен обработвателен център, който може да гарантира непрекъснатост на всички ключови функции на ЦК, идентична на тази в основния център. Географският рисков профил на алтернативния център е различен от този на основния център.
3. ЦК поддържа или разполага с незабавен достъп до алтернативния стопански център, позволяващ на служителите да гарантират най-малко непрекъснатостта на обслужването, когато основният център не е на разположение.
4. ЦК разглежда необходимостта от изграждане на допълнителни обработвателни центрове, особено когато диверсификацията на рисковите профили на основния и алтернативния център не е достатъчна, за да гарантира изцяло, че целите по отношение на непрекъснатостта на стопанската дейност на ЦК ще бъдат изпълнени при всички сценарии.
Член 20
Изпитване и мониторинг
1. ЦК подлага своята политика за непрекъснатост на стопанската дейност и плана за възстановяване при катастрофично събитие на изпитване и мониторинг, извършвани редовно и след всяка значителна модификация или изменение в системите или съответните функции, за да гарантира, че с политиката за непрекъснатост на стопанската дейност ще бъдат постигнати поставените цели, включително двучасовия максимален срок за възстановяване на функциите. Тестовете са планирани и документирани.
2. Изпитванията на политика за непрекъснатост на стопанската дейност и плана за възстановяване при катастрофично събитие отговарят на следните условия:
а)
включват сценарии за широкомащабни катастрофични събития и преминаване от основния към алтернативния център;
б)
включват участието на клирингови членове, външни доставчици и съответните институции във финансовата инфраструктура, по отношение на които са установени взаимозависимости в политиката за непрекъснатост на стопанската дейност.
Член 21
Поддържане
1. ЦК преразглежда редовно и актуализира своята политика за непрекъснатост на стопанската дейност, за да включи всички ключови функции, както и най-подходящата стратегия за тяхното възстановяване.
2. ЦК преразглежда редовно и актуализира своя план за възстановяване при катастрофично събитие, за да бъдат включени най-подходящите стратегии за възстановяване на всички ключови функции.
3. В актуализираните варианти на политиката за непрекъснатост на стопанската дейност и плана за възстановяване при катастрофично събитие се вземат предвид резултатите от тестовете и препоръките от независимите прегледи, другите прегледи и от компетентните органи. След всяко значително смущение ЦК преразглежда своята политика за непрекъснатост на стопанската дейност и плана за възстановяване при катастрофично събитие, за да установи причините и всички необходими подобрения на своите операции, политика за непрекъснатост на стопанската дейност и план за възстановяване при катастрофично събитие.
Член 22
Управление на кризи
1. ЦК разполага с функция за управление на кризи, която се задейства при извънредни ситуации. Процедурата за управление на кризи е ясна и писмено документирана. Ръководният съвет контролира функцията за управление на кризи и редовно получава и преглежда отчетите за нея.
2. Функцията за управление на кризи включва добре структурирани и ясни процедури за управление на вътрешната и външната комуникация по време на криза.
3. След настъпването на кризисно събитие ЦК извършва преглед на начина, по който е преодолял кризата. Прегледът обхваща, когато е приложимо, участието на клиринговите членове и други външни заинтересовани страни.
Член 23
Комуникация
1. ЦК разполага с комуникационен план, документиращ начина, по който висшият ръководен състав, ръководният съвет и съответните външни заинтересовани страни, в т.ч. компетентни органи, клирингови членове, клиенти, агенти по сетълмента, системи за разплащане и за сетълмент на ценни книжа, както и места за търговия, ще бъдат целесъобразно осведомявани по време на криза.
2. Сценарийните анализи, анализите на риска, прегледите и резултатите от мониторинга и изпитванията биват докладвани на ръководния съвет.
ГЛАВА VI
ДОПЪЛНИТЕЛНИ ОБЕЗПЕЧЕНИЯ
(член 41 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
Член 24
Процент
1. ЦК изчислява първоначалното допълнително обезпечение, което покрива произтичащите от промените на пазара експозиции, за всеки обезпечаван на продуктова основа финансов инструмент в рамките на периода, определен в член 25, и при допускане за времеви хоризонт за ликвидация на позицията съгласно посоченото в член 26. За изчисляването на първоначалните допълнителни обезпечения ЦК спазва най-малко следните доверителни интервали:
а)
99,5 % за извънборсови деривати;
б)
99 % за финансови инструменти, различни от извънборсови деривати.
2. Когато определя подходящите доверителни интервали за всеки клас финансови инструменти, по отношение на които осъществява клиринг, ЦК взема също така предвид най-малко следните фактори:
а)
сложността и равнището на несигурност при ценообразуването на класа финансови инструменти, които могат да ограничат възможностите за одобряване на изчисленията на първоначалното обезпечение и променливия маржин;
б)
рисковите параметри на класа финансови инструменти, в т.ч. променливост, дюрация, ликвидност, нелинейни ценови характеристики, риск от внезапно неизпълнение и утежняващ риск;
в)
степента, до която другите механизми за контрол на риска не ограничават целесъобразно кредитните експозиции;
г)
присъщия за класа финансови инструменти ливъридж, включително дали класът финансови инструменти се характеризира с високо ниво на променливост, високо ниво на концентрация сред няколко участници на пазара или трудности при закриване.
3. ЦК информира съответния си компетентен орган и своите клирингови членове относно критериите, използвани за определяне на процента, прилаган за изчисляване на допълнителните обезпечения за всеки клас финансови инструменти.
4. Когато ЦК извършва клиринг на извънборсови деривати, чиито характеристики на риска съвпадат с тези на дериватите, търгувани на регулиран пазар или на еквивалентен пазар на трета страна, ЦК може на базата на рисковите фактори, посочени в параграф 2, да използва за тези договори доверителни интервали от най-малко 99 %, ако рисковете по договорите за извънборсови деривати, по отношение на които той извършва клиринг, са подходящо ограничени чрез този доверителен интервал и условията по параграф 2 са спазени.
Член 25
Времеви хоризонт, използван за изчисляване на променливостта за минали периоди
1. ЦК гарантира, че съгласно своята методология и процес за одобряване на модела, установени в съответствие с глава XII, първоначалните допълнителни обезпечения покриват най-малко при определения в член 24 доверителен интервал и за определения в член 26 период на ликвидация експозициите, произтичащи от променливостта за минали периоди, изчислена на базата на данни, обхващащи най-малко последните 12 месеца.
ЦК гарантира, че данните, използвани за изчисляване на променливостта за минали периоди, отразяват всички възможни условия на пазара, включително периодите на напрежение.
2. При изчисляването на променливостта за минали периоди ЦК може да използва други времеви хоризонти, при условие че с използването на тези времеви хоризонти се постигат допълнителни обезпечения, които са поне толкова високи, колкото получените при определения в параграф 1 времеви период.
3. Параметрите на допълнителните обезпечения за финансови инструменти, за които липсват данни за минали периоди, се основават на консервативни допускания. ЦК адаптира своевременно изчисленията на необходимите допълнителни обезпечения посредством анализ на ценовите данни за минали периоди на новите финансови инструменти.
Член 26
Времеви хоризонти за периода на ликвидация
1. ЦК определя времевите хоризонти за периода на ликвидация, като взема предвид характеристиките на подлежащия на клиринг финансов инструмент, пазара, на който той се търгува, както и периода за изчисляване и привличане на допълнителните обезпечения. Тези периоди за ликвидация представляват най-малко:
а)
пет работни дни за извънборсови деривати;
б)
два работни дни за финансови инструменти, различни от извънборсови деривати.
2. Когато определя подходящия период на ликвидация, ЦК оценява и сумира най-малко:
а)
възможно най-дългия период между момента на привличане на последните допълнителни обезпечения и момента, в който ЦК декларира неизпълнението или започва процедурата по управление на неизпълнението;
б)
очаквания период, необходим за разработване и изпълнение на стратегията за управление на неизпълнението на клирингов член според особеностите на всеки клас финансови инструменти, включително равнището на ликвидност, размера и концентрацията на позициите, както и пазарите, които ЦК ще използва, за да приключи или хеджира изцяло позицията на клиринговия член;
в)
когато е приложимо, необходимия период за покриване на риска от контрагента, на който ЦК е изложен.
3. При оценяване на определените в параграф 2 периоди ЦК взема предвид най-малко факторите, посочени в член 24, параграф 2, и времевия хоризонт за изчисляване на променливостта за минали периоди, посочен в член 25.
4. Когато извършва клиринг на извънборсови деривати, чиито характеристики на риска съвпадат с тези на дериватите, търгувани на регулиран пазар или на еквивалентен пазар на трета страна, ЦК може да използва времеви хоризонт за периода на ликвидация, различен от посочения в параграф 1, при условие че той може да удостовери пред съответния си компетентен орган:
а)
че с оглед на специфичните характеристики на съответните извънборсови деривати този времеви хоризонт би бил по-подходящ от посочения в параграф 1;
б)
че този времеви хоризонт е най-малко два работни дни.
Член 27
Допълнително обезпечаване на ниво портфейл
1. ЦК може да допусне необходимите допълнителни обезпечения по финансовите инструменти да бъдат компенсирани или намалени, ако ценовият риск на един финансов инструмент или набор от финансови инструменти се характеризира с високо и постоянно равнище на корелация или се основава на еквивалентни параметри за статистическа зависимост с ценовия риск на други финансови инструменти.
2. ЦК документира своя подход за допълнително обезпечаване на ниво портфейл и гарантира, че корелацията или еквивалентните параметри за статистическа зависимост между два или повече подлежащи на клиринг финансови инструменти са доказали своята надеждност в рамките на изчисления в съответствие с член 25 минал период, както и устойчивостта си при неблагоприятни исторически или хипотетични условия. ЦК удостоверява съществуването на икономическа обосновка за ценовата зависимост.
3. Всички финансови инструменти, по отношение на които се прилага обезпечаване на ниво портфейл, са обхванати от един и същ гаранционен фонд. Чрез дерогация, ако ЦК може предварително да удостовери пред съответния му компетентен орган и своите клирингови членове начина, по който потенциалните загуби ще бъдат разпределени между различните гаранционни фондове, и в своите правила е установил необходимите за целта разпоредби, обезпечаването на ниво портфейл може да се прилага спрямо финансови инструменти, обхванати от различни гаранционни фондове.
4. Когато допълнителното обезпечаване на ниво портфейл обхваща множество инструменти, намаленият размер на допълнителните обезпечения не надхвърля 80 % от разликата между сумата на допълнителните обезпечения, изчислени поотделно за всеки продукт, и допълнителните обезпечения, изчислени въз основа на комбинираната прогнозна оценка на експозицията на комбинирания портфейл. Когато ЦК не е изложен на потенциален риск от намаляване на допълнителното обезпечение, той може да приложи намаление, достигащо до 100 % от тази разлика.
5. Намаляването на допълнителните обезпечения на ниво портфейл е обект на солидна програма от стрес тестове в съответствие с глава XII.
Член 28
Процикличност
1. ЦК гарантира, че с неговата политика за подбор и преразглеждане на доверителния интервал, периода на ликвидация и наблюдавания минал период се постигат далновидни, стабилни и предпазливи изисквания по отношение на допълнителното обезпечение, които ограничават процикличността до ниво, което не застрашава устойчивостта и финансовата сигурност на ЦК. Това изисква, доколкото е възможно, да се избягват резките или съществените промени в изискванията по отношение на допълнителното обезпечение и да се установят прозрачни и предвидими процедури за адаптиране на тези изисквания при промяна на условията на пазара. За целта ЦК използва поне един от следните варианти:
а)
прилага буфер, който възлиза на най-малко 25 % от изчислените допълнителни обезпечения и може да бъде временно изчерпан, ако изчислените изисквания за допълнително обезпечение нараснат значително;
б)
придава най-малко 25-процентово тегло на неблагоприятните данни в рамките на изчисления в съответствие с член 26 минал период;
в)
гарантира, че неговите изисквания за допълнително обезпечение не са по-ниски от тези, които биха били изчислени при променливост, определена въз основа на 10-годишен исторически период.
2. Когато преразглежда параметрите на модела за определяне на допълнителните обезпечения с оглед по-доброто отразяване на текущите пазарни условия, ЦК взема предвид всяко потенциално проциклично въздействие на това преразглеждане.
ГЛАВА VII
ГАРАНЦИОНЕН ФОНД
(член 42 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
Член 29
Рамка и управление
1. Когато определя минималния размер на гаранционния фонд и сумата на другите финансови ресурси, необходими за спазване на изискванията по членове 42 и 43 от Регламент (ЕС) № 648/2012, ЦК отчита груповите зависимости и прилага вътрешна рамка за определяне на видовете екстремни, но реалистични пазарни условия, които биха могли да го изложат на прекомерен риск.
2. Рамката съдържа декларация, в която се описва как ЦК определя екстремните, но реалистични пазарни условия. Тя е изцяло документирана и се съхранява в съответствие с член 12.
3. Рамката се обсъжда от комитета за управление на риска и се одобрява от ръководния съвет. Надеждността на рамката и способността ѝ да отразява промените на пазара подлежат най-малко веднъж годишно на преглед. Прегледът се обсъжда от комитета за управление на риска и се докладва на ръководния съвет.
Член 30
Установяване на екстремни, но реалистични пазарни условия
1. Описаната в член 29 рамка отразява рисковия профил на ЦК, като по целесъобразност се отчитат трансграничните и валутните експозиции. В нея са посочени всички пазарни рискове, на които ЦК би бил изложен при неизпълнение от страна на един или повече клирингови членове, включително неблагоприятни промени в пазарните цени на инструментите, на които е извършен клиринг, ограничена пазарна ликвидност на тези инструменти и спад на ликвидационната стойност на обезпечението. Рамката отразява също допълнителните рискове за ЦК, произтичащи от едновременното неспазване на задълженията на дружествата, принадлежащи към групата на намиращия се в неизпълнение клирингов член.
2. В рамката са посочени поотделно всички пазари, на които ЦК би имал експозиция в случай на неизпълнение на клирингов член. За всеки от посочените пазари ЦК определя екстремните, но реалистични условия въз основа на:
а)
набор от исторически сценарии - включително периоди на екстремни промени на пазара, наблюдавани през последните 30 години или от момента на съществуване на надеждни данни - които биха изложили ЦК на прекомерен финансов риск. Ако ЦК реши, че е малко вероятно да се повторят наблюдавани в миналото значителни ценови изменения, той обосновава пред компетентния орган защо те не са включени в рамката;
б)
набор от потенциални бъдещи сценарии, основани на съгласувани допускания по отношение на пазарната променливост и ценовата корелация между пазарите и финансовите инструменти, като се отчитат както количествените, така и качествените оценки на потенциалните пазарни условия.
3. Рамката отчита също така в количествено и качествено изражение до каква степен екстремните ценови промени биха могли да възникнат в няколко от установените пазари едновременно. В рамката е отчетена възможността ценовите корелации за минали периоди да не бъдат приложими при екстремни, но реалистични пазарни условия.
Член 31
Преглед на екстремни, но реалистични сценарии
Описаните в член 30 процедури се преразглеждат редовно от ЦК, като се вземат под внимание всички съответни пазарни промени и мащабът и концентрацията на експозициите на клиринговите членове. Съвкупността от исторически и хипотетични сценарии, използвани от ЦК за установяване на екстремните, но реалистични пазарни условия, се преразглежда от ЦК, след консултации с комитета за управление на риска, поне веднъж годишно и по-често, ако развитието на пазара или настъпването на съществени промени в съвкупността от договори, по отношение на които ЦК е извършил клиринг, влияе върху стоящите в основата на сценариите допускания и следователно изисква промяната на сценариите. Съществените промени в рамката се отчитат пред ръководния съвет.
ГЛАВА VIII
МЕХАНИЗМИ ЗА КОНТРОЛ НА ЛИКВИДНИЯ РИСК
(член 44 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
Член 32
Оценка на ликвидния риск
1. ЦК установяват стабилна рамка за управление на ликвидния риск, която включва ефективни оперативни и аналитични инструменти за текущо и своевременно установяване, измерване и мониторинг на сетълмента и финансовите потоци, включително използваната от него ликвидност в рамките на деня. ЦК редовно оценяват структурата и функционирането на своята рамка за управление на ликвидността, в т.ч. чрез отчитане на резултатите от стрес тестове.
2. Рамката за управление на ликвидността на ЦК е достатъчно устойчива, за да гарантира, че ЦК е в състояние да изпълни дължимите си задължения за плащане и сетълмент във всички съответни валути, включително и в рамките на деня, когато това е целесъобразно. Рамката за управление на ликвидността на ЦК включва също така оценка на неговите потенциални бъдещи нужди от ликвидни средства в рамките на широк спектър от потенциални стресови сценарии. Към стресовите сценарии спада неизпълнение от страна на клиринговите членове съгласно член 44 от Регламент (ЕС) № 648/2012 - от датата на неизпълнението до края на периода на ликвидация, и ликвидният риск, генериран от инвестиционната политика и процедури на ЦК при екстремни, но реалистични пазарни условия.
3. Рамката за управление на ликвидността включва план за ликвидността, който се документира и съхранява в съответствие с член 12. Планът за ликвидността включва най-малко процедури на ЦК за:
а)
поне ежедневно управление и мониторинг на неговите ликвидни нужди съгласно набор от пазарни сценарии;
б)
поддържане на достатъчно ликвидни финансови ресурси за покриване на неговите ликвидни нужди и разграничаване между използваните различни видове ликвидни средства;
в)
ежедневна оценка и измерване на ликвидните активи, с които ЦК разполага, и необходимите му ликвидни средства;
г)
установяване на източниците на ликвиден риск;
д)
оценяване на сроковете, през които ликвидните финансови средства на ЦК трябва да бъдат на разположение;
е)
отчитане на ликвидните средства, които са потенциално необходими с оглед правото на клиринговите членове да разменят парични срещу непарични обезпечения;
ж)
процесите при недостиг на ликвидност;
з)
попълването на всички ликвидни финансови ресурси, които могат да се използват при неблагоприятни събития.
Ръководният съвет на ЦК одобрява плана след консултация с комитета за управление на риска.
4. ЦК оценява ликвидния риск, пред който е изправен, включително невъзможността на ЦК или неговите клирингови членове да покрият дължимите си задължения за плащане в рамките на процедурата по клиринг или сетълмент, като бъде отчетена и инвестиционната дейност на ЦК. Рамката за управление на риска обхваща ликвидните средства, които са необходими с оглед на отношенията между ЦК и всяко лице, към което ЦК има ликвидна експозиция, включително:
а)
банки, извършващи сетълмент;
б)
платежни системи;
в)
системи за сетълмент на ценни книжа;
г)
ностро агенти;
д)
банки попечители;
е)
доставчици на ликвидност;
ж)
оперативно съвместими ЦК;
з)
доставчици на услуги.
5. В своята рамка за управление на ликвидния риск ЦК взема под внимание всички взаимозависимости между лицата, изброени в параграф 4, и различните взаимовръзки, които може да съществуват между ЦК и посочено в параграф 4 лице.
6. ЦК изработва ежедневен доклад за нуждите и ресурсите по параграф 3, букви а) - в), както и тримесечен доклад относно плана за ликвидността по параграф 3, букви г) - з). Докладите се документират и съхраняват в съответствие с глава IV.
Член 33
Достъп до ликвидност
1. ЦК съхранява във всяка от съответните валути ликвидни средства, съответстващи на необходимите му ликвидни средства съгласно член 44 от Регламент (ЕС) № 648/2012 и член 32 от настоящия регламент. Тези ликвидни средства са ограничени до:
а)
парични депозити при емитиращата централна банка;
б)
парични депозити при лицензирани кредитни институции в съответствие с член 47;
в)
предварително договорени кредитни линии или сходни механизми с изправни клирингови членове;
г)
предварително договорени споразумения за обратно изкупуване;
д)
активно търгувани финансови инструменти, които отговарят на изискванията по член 45 и член 46 и за които ЦК може да удостовери, че са леснодостъпни и обратими в парични средства в рамките на деня при предварително определени и много надеждни договорености за финансиране, включително при неблагоприятни пазарни условия.
2. ЦК следи валутите, в които неговите задължения са деноминирани, и взема предвид потенциалното въздействие на неблагоприятни пазарни условия върху способността му да получи достъп до чуждестранните валутни пазари по начин, който съответства на цикъла за сетълмент на ценни книжа в чуждестранна валута и системите за сетълмент на ценни книжа.
3. Предварително договорените кредитни линии, осигурени срещу предоставено от клиринговите членове обезпечение, не трябва да се отчитат два пъти като ликвидни средства. ЦК предприема действия за мониторинг и контрол на концентрацията на експозиции от ликвиден риск към всеки отделен доставчик на ликвидност.
4. ЦК провежда стриктни надлежни проверки на възможностите на своите доставчици на ликвидност да действат съгласно договореностите за ликвидност.
5. ЦК периодично изпитва своите процедури за достъп до предварително установените механизми за финансиране. Това може да включва тестово изтегляне на суми от банкови кредитни линии, проверка на бързината на достъп до ресурсите и надеждността на процедурите.
6. В рамките на плана си за ликвидността ЦК разполага с подробни процедури за използване на своите ликвидни финансови ресурси с оглед покриване на задълженията си за плащане при недостиг на ликвидност. В процедурите по отношение на ликвидността се посочва ясно кога трябва да се използват отделните ресурси. В процедурите се описват и начините за достъп до парични депозити или овърнайт инвестиции на парични депозити, за изпълнение на пазарни трансакции със сетълмент в рамките на деня или за ползване на предварително установени линии за ликвидност. Тези процедури се подлагат на редовно изпитване. ЦК установява също така подходящ план за подновяване на договорености за финансиране преди изтичането на техния срок.
Член 34
Риск от концентрация
1. ЦК следи отблизо и контролира концентрацията на своята експозиция към ликвиден риск, включително своите експозиции към лицата, изброени в член 32, параграф 4, и към лицата от същата група.
2. Рамката за управление на ликвидния риск на ЦК включва използването на граници на експозиция и на концентрация.
3. ЦК определя процеси и процедури при нарушение на границите на концентрация.
ГЛАВА IX
КАСКАДЕН ПРИНЦИП ПРИ НЕИЗПЪЛНЕНИЕ
(член 45 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
Член 35
Изчисляване на размера на собствените ресурси на ЦК, които да се използват в рамките на каскадния принцип при неизпълнение
1. ЦК завежда и посочва отделно в баланса си сумата на собствените си ресурси, заделени за посочената в член 45, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 648/2012 цел.
2. ЦК изчислява минималната сума, посочена в параграф 1, като умножава по 25 % минималния капитал, включително неразпределената печалба и резервите, притежавани в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 648/2012 и Делегиран регламент (ЕС) № 152/2013 на Комисията (8).
ЦК преразглежда тази минимална сума най-малко веднъж годишно.
3. Когато ЦК е създал повече от един гаранционен фонд за различните класове финансови инструменти, по отношение на които той осъществява клиринг, общият размер на целевите собствени ресурси, изчислени съгласно параграф 1, се разпределя между гаранционните фондове пропорционално на размера на всеки гаранционен фонд, посочва се отделно в баланса и се използва за случаи на неизпълнение в отделните пазарни сегменти, за които се отнася гаранционният фонд.
4. За съблюдаване на изискванията по параграф 1 не се използват ресурси, различни от капитал, включително неразпределена печалба и резерви, както е посочено в член 16 от Регламент (ЕС) № 648/2012.
Член 36
Поддържане на сумата на собствените ресурси на ЦК, които се използват в рамките на каскадния принцип при неизпълнение
1. ЦК информира незабавно компетентния орган, ако сумата на целевите собствени ресурси спадне под изискваната в член 35 стойност, заедно с основанията за нарушението и подробно писмено описание на мерките и графика за възстановяване на тази сума.
2. Когато настъпи последващо неизпълнение от страна на един или повече клирингови членове, преди ЦК да е възстановил целевите собствени ресурси, за целите на член 45 от Регламент (ЕС) № 648/2012 се използва само остатъчната сума на разпределените целеви собствени ресурси.
3. ЦК възстановява целевите собствени ресурси най-късно в рамките на един месец от получаване на уведомлението по параграф 1.
ГЛАВА X
ОБЕЗПЕЧЕНИЕ
(член 46 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
Член 37
Общи изисквания
ЦК установява и прилага прозрачни и предвидими политики и процедури за оценка и постоянен мониторинг на ликвидността на активите, приети като обезпечение, и при необходимост предприема корективни действия.
ЦК преразглежда най-малко веднъж годишно своите политики и процедури по отношение на допустимите активи. Такъв преглед се извършва също така и при всяка съществена промяна, която засяга рисковите експозиции на ЦК.
Член 38
Парично обезпечение
За целите на член 46, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 648/2012 високоликвидното обезпечение от парични средства е деноминирано в една от следните валути:
а)
валута, по отношение на която ЦК може да удостовери пред компетентните органи, че е в състояние да управлява съответния ѝ риск;
б)
валута, в която ЦК извършва клиринг на трансакции, в рамките на изискваното обезпечение за покриване на експозициите на ЦК в тази валута.
Член 39
Финансови инструменти
За целите на член 46, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 648/2012 за високоликвидно обезпечение може да се считат финансовите инструменти, банковите гаранции и златото, които отговарят на изложените в приложение I условия.
Член 40
Оценяване на обезпеченията
1. С оглед оценяване на високоликвидните обезпечения, посочени в член 37, ЦК установява и прилага политики и процедури за мониторинг в почти реално време на кредитното качество, пазарната ликвидност и променливостта на цената на всеки приет като обезпечение актив. ЦК проверява редовно и най-малко веднъж годишно адекватността на своите политики и процедури за оценяване. Такава проверка се извършва също така и при всяка съществена промяна, която засяга рисковите експозиции на ЦК.
2. ЦК оценява по пазарни стойности и в почти реално време своите обезпечения, а когато това не е възможно, ЦК трябва да може да удостовери пред компетентните органи, че е в състояние да управлява съответните рискове.
Член 41
Проценти за намаляване на стойността на обезпечението
1. ЦК установява и прилага политики и процедури, с които по предпазлив начин да определя процентите за намаляване на стойността на обезпечението.
2. Процентите за намаляване на стойността на обезпечението са съобразени с евентуалната необходимост от ликвидиране на обезпечението при неблагоприятни пазарни условия и отчитат времето, необходимо за неговата ликвидация. ЦК удостоверява пред компетентния орган, че процентите за намаляване на стойността на обезпечението се изчисляват по консервативен начин, за да бъде, доколкото е възможно, ограничено процикличното въздействие. Процентът за намаляване на стойността на всеки служещ като обезпечение актив се определя, като се вземат под внимание приложимите критерии, в т.ч.:
а)
видът на актива и свързаното с финансовия инструмент ниво на кредитен риск според вътрешната оценка на ЦК. При извършване на тази оценка ЦК прилага точна и обективна методология, която не се основава изцяло на външни становища и отчита риска, произтичащ от установяването на емитента в конкретната държава;
б)
падежът на актива;
в)
историческата и хипотетичната бъдеща променливост на цената на актива при неблагоприятни пазарни условия;
г)
ликвидността на основния пазар, включително спредовете между цените „продава“ и „купува“;
д)
валутният риск, ако има такъв;
е)
утежняващият риск.
3. ЦК проверява редовно адекватността на процентите за намаляване на стойността на обезпечението. ЦК преразглежда политиките и процедурите за определяне на процентите за намаляване на стойността на обезпечението най-малко веднъж годишно и при всяка съществена промяна, която засяга рисковите експозиции на ЦК, като следва, доколкото е възможно, да избягва резките или съществените промени в тези проценти, които могат да доведат до процикличност. Политиките и процедурите за определяне на процентите за намаляване на стойността на обезпечението се одобряват от независимо лице най-малко веднъж годишно.
Член 42
Граници на концентрация
1. ЦК установява и прилага политики и процедури за поддържане на необходимата диверсифицикация на обезпечението, която позволява неговата ликвидация в рамките на определения период на държане без значителни пазарни последствия. В тези политики и процедури се определят мерките за намаляване на риска, които трябва да бъдат прилагани при превишаване на посочените в параграф 2 граници.
2. ЦК определя граници на концентрацията на ниво:
а)
отделни емитенти;
б)
вид емитент;
в)
вид актив;
г)
отделен клирингов член;
д)
всички клирингови членове.
3. Границите на концентрация се определят по консервативен начин, като се вземат предвид всички приложими критерии, в т.ч.:
а)
финансовите инструменти, емитирани от емитенти от един и същ икономически сектор, област на дейност и географски регион;
б)
равнището на кредитен риск на финансовия инструмент или на емитента според вътрешната оценка на ЦК. При извършване на тази оценка ЦК прилага точна и обективна методология, която не се основава изцяло на външни становища и отчита риска, произтичащ от установяването на емитента в конкретната държава;
в)
ликвидността и променливостта на цената на финансовите инструменти.
4. ЦК гарантира, че най-много 10 % от неговите обезпечения са гарантирани от една кредитна институция или еквивалентна финансова институция от трета държава или от предприятие, което е част от групата на кредитната институция или финансовата институция от трета държава. Когато обезпеченията, получени от ЦК под формата на гаранции на търговски банки, надхвърлят 50 % от общия размер на обезпеченията, тази граница може да бъде увеличена до 25 %.
5. При изчисляване на предвидените в параграф 2 граници ЦК включва общата стойност на експозицията на ЦК към емитента, включително сумата на използваните от ЦК кумулативни кредитни линии, депозитни сертификати, срочни депозити, спестовни сметки, депозитни сметки, текущи сметки, инструментите на паричния пазар и механизми за обратни репо сделки. Тези ограничения не се прилагат по отношение на обезпечението, държано от ЦК в превишение на минималните изисквания по отношение на допълнителните обезпечения, гаранционния фонд или другите финансови ресурси.
6. При определяне на границите на концентрация за експозицията на ЦК към отделен емитент ЦК сумира и третира като отделен риск експозицията си към всички финансови инструменти, емитирани или изрично гарантирани от емитента или от групата на емитента, и към финансовите инструменти, емитирани от предприятия, чиято изключителна цел е да притежават средства за производство, които са от съществено значение за дейността на емитента.
7. ЦК проверява редовно адекватността на своите политики и процедури по отношение на границите на концентрация. ЦК преразглежда своите политики и процедури по отношение на границите на концентрация най-малко веднъж годишно и при всяка съществена промяна, която засяга рисковите експозиции на ЦК.
8. ЦК информира компетентния орган и клиринговите членове относно приложимите граници на концентрация и всяко изменение на тези граници.
9. Ако ЦК наруши в значителна степен границите на концентрация, установени в неговите политики и процедури, той незабавно уведомява компетентния орган. ЦК отстранява нарушението във възможно най-кратък срок.
ГЛАВА XI
ИНВЕСТИЦИОННА ПОЛИТИКА
(член 47 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
Член 43
Високоликвидни финансови инструменти
За целите на член 47, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 648/2012 дълговите инструменти се считат за високоликвидни и с минимален кредитен и пазарен риск, когато те са дългови инструменти, отговарящи на всяко едно от посочените в приложение II условия.
Член 44
Споразумения за депозиране на финансови инструменти при висока степен на сигурност
1. Ако ЦК не е в състояние да депозира посочените в член 45 финансови инструменти или тези, предоставени му под формата на допълнителни обезпечения, вноските в гаранционния фонд или вноските към други финансови ресурси, чрез прехвърляне на собственост и право на обезпечение към оператор на система за сетълмент на ценни книжа, която осигурява пълната защита на тези инструменти, то тези финансови инструменти се депозират при:
а)
централна банка, която осигурява пълната защита на тези инструменти и при нужда предоставя на ЦК бърз достъп до финансовите инструменти;
б)
лицензирана кредитна институция според определението от Директива 2006/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (9), която осигурява пълното отделяне и защита на тези инструменти, предоставя на ЦК бърз достъп до финансовите инструменти при нужда и е с нисък кредитен риск, удостоверен от вътрешната оценка на ЦК. При извършване на тази оценка ЦК прилага точна и обективна методология, която не се основава изцяло на външни становища и отчита риска, произтичащ от установяването на емитента в конкретната държава;
в)
финансова институция от трета държава, която подлежи на и спазва пруденциални правила, считани от компетентните органи за поне толкова строги, колкото установените в Директива 2006/48/ЕО, разполага с надеждни счетоводни практики, процедури за съхранение и вътрешен контрол, осигурява пълното отделяне и защита на тези инструменти, предоставя на ЦК бърз достъп до финансовите инструменти при нужда и е с нисък кредитен риск, удостоверен от вътрешната оценка на ЦК. При извършване на тази оценка ЦК прилага точна и обективна методология, която не се основава изцяло на външни становища и отчита риска, произтичащ от установяването на емитента в конкретната държава.
2. Когато финансовите инструменти са депозирани в съответствие с параграф 1, буква б) или в), те се съхраняват при условия, които предотвратяват всякакви загуби на ЦК вследствие на неизпълнение или неплатежоспособност на лицензираната финансова институция.
3. Споразуменията за депозиране при висока степен на сигурност на финансови инструменти, предоставени под формата на допълнителни обезпечения, вноски в гаранционния фонд или вноски към други финансови ресурси, позволяват на ЦК повторната употреба на тези финансови инструменти само когато са изпълнени условията по член 39, параграф 8 от Регламент (ЕС) № 648/2012 и с повторната употреба се цели извършване на плащания, управление на неизпълнение на клирингов член или изпълнение на споразумение за оперативна съвместимост.
Член 45
Споразумения за поддържане на парични средства при висока степен на сигурност
1. За целите на член 47, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 648/2012, когато паричните средства не са депозирани при централна банка, този депозит отговаря на всяко едно от следните условия:
а)
депозитът е в една от следните валути:
i)
валута, по отношение на която ЦК може с високо ниво на увереност да удостовери, че е в състояние да управлява съответния ѝ риск;
ii)
валута, в която ЦК извършва клиринг на трансакции, в рамките на полученото в тази валута обезпечение;
б)
депозитът е открит при една от следните институции:
i)
лицензирана кредитна институция според определението от Директива 2006/48/ЕО, която е с нисък кредитен риск, удостоверен от вътрешната оценка на ЦК. При извършване на тази оценка ЦК прилага точна и обективна методология, която не се основава изцяло на външни становища и отчита риска, произтичащ от установяването на емитента в конкретната държава;
ii)
финансова институция от трета държава, която подлежи на и спазва пруденциални правила, считани от компетентните органи за поне толкова строги, колкото установените в Директива 2006/48/ЕО, разполага с надеждни счетоводни практики, процедури за съхранение и вътрешен контрол и е с нисък кредитен риск, удостоверен от вътрешната оценка на ЦК. При извършване на тази оценка ЦК прилага точна и обективна методология, която не се основава изцяло на външни становища и отчита риска, произтичащ от установяването на емитента в конкретната държава.
2. Когато паричните средства се поддържат чрез овърнайт депозит в съответствие с параграф 1, най-малко 95 % от тези парични средства, изчислени като средна стойност за един календарен месец, се депозират посредством механизми, които осигуряват обезпечаването на паричните средства чрез високоликвидни финансови инструменти, които отговарят на изискванията по член 45, с изключение на изискването по параграф 1, буква в) от същия член.
Член 45
Граници на концентрация
1. ЦК установява и прилага политики и процедури, гарантиращи, че финансовите инструменти, в които са инвестирани неговите финансови ресурси, са достатъчно диверсифицирани.
2. ЦК определя граници на концентрация и следи концентрацията на ниво:
а)
отделни финансови инструменти;
б)
видове финансови инструменти;
в)
отделни емитенти;
г)
видове емитенти;
д)
контрагенти, с които са сключени споразумения по член 44, параграф 1, букви б) и в) или по член 45, параграф 2.
3. При определяне на вида емитент ЦК взема предвид следното:
а)
географското разпределение;
б)
взаимозависимостите и множеството взаимовръзки между даденото лице и ЦК;
в)
равнището на кредитен риск;
г)
експозициите на ЦК към емитента във вид на продукти, по отношение на които ЦК осъществява клиринг.
4. В политиките и процедурите се определят мерките за намаляване на риска, които трябва да бъдат прилагани при превишаване на границите на концентрация.
5. При определяне на границите на концентрация за експозицията на ЦК към отделен емитент или попечител ЦК сумира и третира като отделен риск експозицията си към всички финансови инструменти, емитирани или изрично гарантирани от емитента, и към всички финансови ресурси, депозирани при попечителя.
6. ЦК проверява редовно адекватността на своите политики и процедури по отношение на границите на концентрация. В допълнение ЦК преразглежда своите политики и процедури по отношение на границите на концентрация най-малко веднъж годишно и при всяка съществена промяна, която засяга рисковата експозиция на ЦК.
7. Ако ЦК наруши границите на концентрация, установени в неговите политики и процедури, той незабавно уведомява компетентния орган. ЦК отстранява нарушението във възможно най-кратък срок.
Член 46
Непарични обезпечения
Когато обезпечението е получено под формата на финансови инструменти съгласно разпоредбите на глава X, се прилагат единствено членове 44 и 45.
ГЛАВА XII
ПРЕГЛЕД НА МОДЕЛИ, СТРЕС ТЕСТОВЕ И БЕК ТЕСТОВЕ
(член 49 от Регламент (ЕС) № 648/2012)
РАЗДЕЛ 1
Модели и програми
Член 47
Одобряване на модели
1. Моделите, техните методологии и рамката за управление на ликвидния риск на ЦК, използвани за количествено определяне, агрегиране и управление на неговите рискове, преминават през широкообхватна процедура за одобряване. Всяко съществено изменение или промяна на неговите модели, техните методологии и рамката за управление на ликвидния риск е обект на подходящо управление, включително консултация с комитета за управление на риска, и преди прилагане се одобрява от квалифицирано и независимо лице.
2. Прилаганият от ЦК процес за одобряване се документира, като в него се посочват най-малко политиките, използвани за изпитване на методологиите за допълнителните обезпечения, гаранционния фонд и другите финансови ресурси, и рамката за изчисляване на ликвидните финансови ресурси. Всяко съществено изменение или промяна на тези политики е обект на подходящо управление, включително консултация с комитета за управление на риска, и преди прилагане се одобрява от квалифицирано и независимо лице.
3. Широкообхватната процедура за одобряване включва най-малко следното:
а)
оценка на концептуалната обоснованост на моделите и рамката, като се отчитат използваните при разработването доказателства в подкрепа на това;
б)
преглед на текущите процедури за мониторинг, включително проверка на процесите и сравнителните показатели;
в)
преглед на параметрите и допусканията, направени при разработването на неговите модели, техните методологии и рамката;
г)
преглед на адекватността и целесъобразността на моделите, техните методологии и рамката, приета по отношение на видовете договори, към които се прилагат;
д)
преглед на целесъобразността на сценариите на стрес тестовете в съответствие с глава VII и член 52;
е)
анализ на резултатите от тестовете.
4. ЦК определя критериите, по които оценява дали неговите модели, техните методологии и рамката за управление на ликвидния риск могат да бъдат успешно одобрени. Критериите включват успешните резултати от тестовете.
5. Когато ценовите данни не са леснодостъпни или надеждни, ЦК отчита тези ограничения, като използва най-малко консервативни допускания, основаващи се на наблюдаваните корелирани или свързани пазари и текущите тенденции на пазара.
6. Когато ценовите данни не са леснодостъпни или надеждни, използваните за целта системи и модели за оценка са обект на подходящо управление, включително консултация с комитета за управление на риска, одобряване и изпитване. Моделите за оценка на ЦК се одобряват при разнообразни пазарни сценарии от квалифицирано и независимо лице, за да се гарантира целесъобразността на генерираните чрез тези модели цени, като при необходимост ЦК коригира начина на изчисляване на първоначалното допълнително обезпечение с оглед отразяване на установените рискове, свързани с модела.
7. ЦК редовно извършва оценка на теоретичните и емпиричните характеристики на своя модел за определяне на допълнителните обезпечения за всички финансови инструменти, по отношение на които той осъществява клиринг.
Член 48
Програми за изпитване
1. ЦК разполага с политики и процедури, които съдържат подробно описание на програмите за стрес тестове и бек тестове, провеждани за определяне на целесъобразността, точността, надеждността и устойчивостта на моделите и техните методологии, които се използват за изчисляване на неговите механизми за контрол на риска, включително допълнителните обезпечения, вноските в гаранционния фонд и другите финансови ресурси при широк набор от пазарни условия.
2. В политиките и процедурите на ЦК се посочва подробно програмата за стрес тестове, която се използва за определяне на целесъобразността, точността, надеждността и устойчивостта на рамката за управление на ликвидния риск.
3. Политиките и процедурите включват най-малко методологии за инициирането на подбора и разработването на подходящи тестове, в т.ч. подбор на данни за портфейла и пазара, периодичност на изпитването, специфични характеристики на риска на финансовите инструменти, за които е извършен клиринг, анализ на резултатите от тестовете и изключенията, както и съответните необходими корективни мерки.
4. При провеждането на всеки тест ЦК включва всички клиентски позиции.
РАЗДЕЛ 2
Бек тестове
Член 49
Процедура за извършване на бек тестове
1. ЦК оценява степента на покритие на допълнителните обезпечения, като извършва последваща съпоставка на наблюдаваните с очакваните резултати, получени при използване на моделите за определяне на допълнителните обезпечения. Такива основани на бек тестове анализи се извършват ежедневно, за да се прецени дали съществуват изключения при изпитването на степента на покритие на допълнителните обезпечения. Степента на покритие се оценява на базата на текущите позиции във финансови инструменти и на клиринговите членове, като се вземат под внимание възможните последици от допълнително обезпечаване на ниво портфейл и по целесъобразност оперативно съвместимите ЦК.
2. В програмата си за извършване на бек тестове ЦК прилага подходящи исторически времеви хоризонти, за да гарантира, че използваният период на наблюдение е достатъчен за ограничаване на отрицателното въздействие върху статистическата значимост.
3. В програмата си за извършване на бек тестове ЦК прилага най-малко ясни статистически тестове и определени от него критерии за оценка на резултатите от бек тестовете.
4. Без да нарушава поверителността, ЦК периодично докладва резултатите и анализите от своите бек тестове на комитета за управление на риска, който дава своите препоръки във връзка с прегледа на модела за определяне на допълнителните обезпечения.
5. Резултатите и анализите от бек тестовете се предоставят на разположение на всички клирингови членове и всички известни на ЦК клиенти. Всички други клиенти получават при поискване достъп до резултатите и анализите от бек тестовете от съответните клирингови членове. Тази информация следва да бъде обобщена по начин, който запазва поверителността, като клиринговите членове и клиенти получават достъп единствено до подробните резултати и анализи от бек тестовете на своите портфейли.
6. ЦК формулира процедурите за определяне на действията, които би могъл да предприеме с оглед на резултатите от анализите на бек тестовете.
РАЗДЕЛ 3
Изпитване и анализи на чувствителността
Член 50
Процедура за изпитване и анализ на чувствителността
1. ЦК провежда изпитвания и анализи на чувствителността, за да оцени покритието на своя модел за определяне на допълнителните обезпечения при разнообразни пазарни условия чрез използване на данни от минали периоди за настъпили неблагоприятни пазарни условия и хипотетични данни за ненастъпили неблагоприятни пазарни условия.
2. За да разбере по какъв начин степента на покритие на допълнителните обезпечения може да бъде засегната от много неблагоприятни пазарни условия и промени в основните параметри на модела, ЦК използва широк набор от параметри и допускания, с които обхваща различните исторически и хипотетични условия, включително периодите с най-високо ниво на променливост, които са били наблюдавани на обслужваните от него пазари, и екстремните промени в корелационните зависимости между цените на договорите, по отношение на които ЦК осъществява клиринг.
3. Анализ на чувствителността се извършва по отношение на редица действителни и представителни портфейли на клирингови членове. Представителните портфейли се избират въз основа на тяхната чувствителност към съществените рискови фактори и корелациите, на които е изложен ЦК. Тези изпитвания и анализи на чувствителността са разработени с цел изпитване на ключовите параметри и допускания на модела за определяне на първоначалното допълнително обезпечение при редица доверителни интервали, за да се определи чувствителността на системата към допускане на грешки при калибрирането на тези параметри и допускания. Трябва да се обърне дължимото внимание на срочната структура на рисковите фактори и предполагаемата корелация между тях.
4. ЦК оценява потенциалните загуби по позициите на клиринговия член.
5. ЦК отчита по целесъобразност параметрите, отразяващи едновременното неизпълнение от страна на клиринговите членове, които емитират финансови инструменти, по отношение на които ЦК осъществява клиринг, или базов актив на дериватите, по отношение на които ЦК осъществява клиринг. Когато е приложимо, се отчитат също последствията от неизпълнението на клиент, емитиращ финансови инструменти, по отношение на които ЦК осъществява клиринг, или базов актив на дериватите, по отношение на които ЦК осъществява клиринг.
6. Без да нарушава поверителността, ЦК периодично докладва резултатите от своите изпитвания и анализи на чувствителността на комитета за управление на риска, който дава своите препоръки във връзка с прегледа на модела за определяне на допълнителните обезпечения.
7. ЦК формулира процедурите за определяне на действията, които би могъл да предприеме с оглед на резултатите от анализите на чувствителността.
РАЗДЕЛ 4
Стрес тестове
Член 51
Процедура за извършване на стрес тестове
1. При извършваните от ЦК стрес тестове на моделите, използвани за оценка на рисковите експозиции, се прилагат неблагоприятни параметри, допускания и сценарии, за да се гарантира, че финансовите ресурси на ЦК са достатъчни, за да покрият тези експозиции при екстремни, но реалистични пазарни условия.
2. Програмата за стрес тестове на ЦК изисква от него да провежда редовно редица стрес тестове, обхващащи продуктовата гама на ЦК и всички елементи на неговите модели и техните методологии, както и на рамката му за управление на ликвидния риск.
3. Програмата за стрес тестове на ЦК изисква извършването на стрес тестове по определени за целта сценарии, включващи както минали, така и хипотетични екстремни, но реалистични пазарни условия в съответствие с глава VII. Използваните минали условия се преглеждат и адаптират, когато това е целесъобразно. ЦК взема предвид и други форми на подходящи сценарии за стрес тестове, сред които техническа или финансова неизправност на извършващите сетълмент банки, ностро агенти, банки попечители, доставчици на ликвидност или оперативно съвместими ЦК.
4. ЦК има възможност бързо да адаптира своите стрес тестове с оглед включване на нови или възникващи рискове.
5. ЦК взема предвид потенциалните загуби, възникнали от неизпълнението на евентуално известен му клиент, извършващ клиринг чрез няколко клирингови членове.
6. Без да нарушава поверителността, ЦК периодично докладва резултатите и анализите от своите стрес тестове на комитета за управление на риска, който дава своите препоръки във връзка с прегледа на неговите модели, методологии, както и на рамката му за управление на ликвидния риск.
7. Резултатите и анализите от стрес тестовете се предоставят на разположение на всички клирингови членове и всички известни на ЦК клиенти. Всички други клиенти получават достъп до резултатите и анализите от стрес тестовете от съответните клирингови членове при поискване. Тази информация следва да бъде обобщена по начин, който запазва поверителността, като клиринговите членове и клиенти получават достъп единствено до подробните резултати и анализи от стрес тестовете на своите портфейли.
8. ЦК определя процедурите, определящи подробно действията, които би могъл да предприеме с оглед на резултатите от анализите на стрес тестовете.
Член 52
Рискови фактори, подлагани на стрес тестове
1. ЦК установява и разполага с подходящ метод за измерване на съответните рискови фактори, които са специфични за договорите, по отношение на които той осъществява клиринг, и биха могли да повлияят върху неговите загуби. В стрес тестовете на ЦК се отчитат най-малко рисковите фактори, определени за следните видове финансови инструменти:
а)
договори, свързани с лихвен процент: рисковите фактори по отношение на лихвените проценти във всяка валута, в която ЦК извършва клиринг на финансови инструменти. Моделът на кривата на доходността е разделен на различни падежни интервали, за да бъдат обхванати колебанията в променливостта на лихвените проценти по цялата крива на доходността. Броят на съответните рискови фактори зависи от сложността на лихвените договори, по отношение на които ЦК извършва клиринг. Базисният риск, произтичащ от непълно корелираните движения между лихвените проценти по държавни ценни книжа и други инструменти с фиксирана доходност, се представя самостоятелно;
б)
договори, свързани с обменния курс: рисковите фактори по отношение на всяка една чуждестранна валута, в която ЦК извършва клиринг на финансови инструменти, и на обменния курс между валутата на исканията за допълнително обезпечение и валутата, в която ЦК извършва клиринг на финансови инструменти;
в)
договори, свързани с акции: рисковите фактори по отношение на променливостта на отделните емисии от акции за всеки един от пазарите, на които ЦК осъществява клиринг, и на променливостта на различните сектори на съвкупния пазар на акции. Сложността и естеството на техниките за моделиране на даден пазар съответстват на експозицията на ЦК на пазара като цяло, както и на съответната му концентрация в отделни емисии на акции от този пазар;
г)
договори, свързани със стоки: рисковите фактори, които отчитат различните категории и подкатегории договори за стоки и свързаните с тях деривати, по отношение на които ЦК извършва клиринг, включително по целесъобразност колебанията в приемливата печалба между дериватните позиции и паричните позиции в стоката;
д)
договори, свързани с кредит: рисковите фактори по отношение на риска от внезапно неизпълнение, включително кумулативния риск вследствие на неизпълнение на повече от един контрагент, базисния риск и променливост на нормата на възстановяване.
2. В своите стрес тестове ЦК взема предвид най-малко следните фактори:
а)
корелации, включително между установени рискови фактори и сходни договори, по отношение на които ЦК извършва клиринг;
б)
фактори, свързани с предполагаемата променливост и променливостта за минали периоди на подлежащия на клиринг договор;
в)
специфични характеристики на всички нови договори, по отношение на които ЦК извършва клиринг;
г)
риска от концентрация, в т.ч. към клирингов член и към лице от групата на клиринговите членове;
д)
взаимозависимости и множество взаимовръзки;
е)
съответните рискове, включително валутен риск;
ж)
установените граници на експозициите;
з)
утежняващия риск.
Член 53
Общи финансови ресурси, подлагани на стрес тестове
1. С програмата за стрес тестове на ЦК се гарантира, че неговите съвкупни допълнителни обезпечения, вноски в гаранционния фонд и други финансови ресурси са достатъчни, за да покрият най-малко неизпълнението на двамата клирингови членове, към които ЦК има най-големи експозиции, при екстремни, но реалистични пазарни условия. Чрез програмата за стрес тестове се проучват също така потенциалните загуби вследствие на неизпълнението на лицата от съответната група на всеки от двамата клирингови членове, към които ЦК има най-големи експозиции, при екстремни, но реалистични пазарни условия.
2. С програмата за стрес тестове на ЦК се гарантира, че неговите допълнителни обезпечения и гаранционен фонд са достатъчни, за да покрият най-малко неизпълнението от страна на клиринговия член, към който ЦК има най-големите експозиции, или от страна на клиринговите членове, към които ЦК има вторите и третите по големина експозиции, ако тяхната сума е по-голяма, съгласно член 42 от Регламент (ЕС) № 648/2012.
3. ЦК провежда задълбочен анализ на потенциалните загуби, които може да претърпи, и оценява потенциалните загуби по позициите на клиринговия член, включително риска, че ликвидацията на тези позиции може да окаже въздействие върху пазара и степента на покритие на допълнителните обезпечения на ЦК.
4. В своите стрес тестове ЦК отчита по целесъобразност последствията от неизпълнението на клирингов член, емитиращ финансови инструменти, по отношение на които ЦК осъществява клиринг, или базов актив на дериватите, по отношение на които ЦК осъществява клиринг. По целесъобразност се отчитат също последствията от неизпълнението на клиент, емитиращ финансови инструменти, по отношение на които ЦК осъществява клиринг, или базов актив на дериватите, по отношение на които ЦК осъществява клиринг.
5. В стрес тестовете на ЦК се отчита предвиденият в член 26 период на ликвидация.
Член 54
Ликвидни финансови ресурси, подлагани на стрес тестове
1. С програмата на ЦК за извършване на стрес тестове на неговите ликвидни финансови ресурси се гарантира, че те отговарят на изложените в глава VIII изисквания.
2. ЦК разполага с ясни и прозрачни правила и процедури за преодоляване на разкритите в рамките на стрес тестовете проблеми по отношение на недостатъчната ликвидност на финансовите ресурси, за да се осигури сетълментът на задълженията за плащане.
ЦК разполага също с ясни процедури за използване на резултатите и анализите от своите стрес тестове, за да оцени и адаптира адекватността на своята рамка за управление на ликвидния риск и доставчиците на ликвидност.
3. Сценариите, използвани при извършването на стрес тестове по отношение на ликвидните финансови ресурси, отчитат структурата и дейността на ЦК и включват всички лица, които могат да представляват значителен ликвиден риск за него. Тези стрес тестове отчитат още всяка силна обвързаност или сходни експозиции между неговите клирингови членове, включително дружества, които са част от една и съща група, и оценяват вероятността от неизпълнение на повече от един контрагент и верижния ефект, който подобно неизпълнение може да предизвика сред неговите клирингови членове.
РАЗДЕЛ 5
Обхват и използване на резултатите от изпитването
Член 55
Поддържане на достатъчно покритие
1. ЦК установява и поддържа процедури за разкриване на промените в пазарните условия, в т.ч. увеличаване на променливостта или намаляване на ликвидността на финансовите инструменти, по отношение на които осъществява клиринг, за да може своевременно да адаптира изчисленията си на изискваното допълнително обезпечение и надлежно да отчете новите пазарни условия.
2. ЦК извършва тестове по отношение на своите проценти за намаляване на стойността на обезпечението, за да гарантира, че при екстремни, но реалистични пазарни условия обезпечението може да бъде ликвидирано най-малко по намалената стойност.
3. Ако вместо на ниво продукт ЦК набира обезпеченията на ниво портфейл, той постоянно преразглежда и изпитва компенсациите между продуктите. ЦК основава тези компенсации на предпазлива и икономически обоснована методология, която отразява степента на ценова зависимост между продуктите. По-специално ЦК изпитва как се променят корелациите по време на периоди на реални и хипотетични тежки пазарни условия.
Член 56
Преглед на модели въз основа на резултатите от тестове
1. ЦК разполага с ясни процедури за определяне на размера на допълнителните обезпечения, които може да се наложи да привлече, включително в рамките на деня, и за пренастройване на модела за определяне на допълнителните обезпечения, когато бек тестовете показват, че моделът не е функционирал според очакванията и поради това не е установил подходящия размер на първоначалните допълнителни обезпечения, необходим за постигане на желаното ниво на увереност. Установената от ЦК необходимост от допълнително обезпечение се отразява в следващото искане за предоставяне на допълнително обезпечение.
2. ЦК оценява източника на разкритите от бек тестовете изключения. В зависимост от източника на изключенията ЦК решава дали е необходима съществена промяна на модела за определяне на допълнителните обезпечения или на захранващите го модели и дали е нужно пренастройване на текущите параметри.
3. ЦК оценява източниците на разкритите от стрес тестовете изключения. В зависимост от естеството на изключенията ЦК решава дали е необходима съществена промяна на неговите модели, техните методологии или на рамката за управление на ликвидния риск и дали е нужно пренастройване на текущите параметри и допускания.
4. Когато резултатите от тестовете показват недостатъчно покритие на допълнителните обезпечения, гаранционния фонд или другите финансови ресурси, ЦК увеличава цялостното покритие на своите финансови ресурси до приемливо ниво преди следващото искане за предоставяне на допълнително обезпечение. Когато резултатите от тестовете показват недостатъчна ликвидност на финансовите ресурси, ЦК увеличава възможно най-бързо своите ликвидни финансови ресурси до приемливо ниво.
5. Когато преразглежда своите модели, методологии и рамка за управление на ликвидния риск, ЦК следи честотата на поява на тестови изключения, за да може своевременно и целесъобразно да определи и премахне проблемите.
РАЗДЕЛ 6
Обратни стрес тестове
Член 57
Обратни стрес тестове
1. ЦК провежда обратни стрес тестове, предназначени да установят при какви пазарни условия неговите съвкупни допълнителни обезпечения, гаранционен фонд и други финансови ресурси няма да осигурят необходимото покритие на кредитните експозиции и неговите ликвидни финансови ресурси могат да бъдат недостатъчни. При провеждане на тези тестове ЦК моделира екстремни пазарни условия, които не се считат за реалистични, за да може да определи границите на своите модели, рамката за управление на ликвидния риск, финансовите ресурси и ликвидните финансови ресурси.
2. ЦК разработва обратни стрес тестове, съобразени със специфичните рискове на пазарите и на договорите, по отношение на които предоставя клирингови услуги.
3. ЦК използва условията, определени в параграф 1, и резултатите и анализите от своите обратни стрес тестове, за да може да определи екстремните, но реалистични сценарии в съответствие с глава VII.
4. Без да нарушава поверителността, ЦК периодично докладва резултатите и анализите от своите обратни стрес тестове на комитета за управление на риска, който дава своите препоръки във връзка с техния преглед.
РАЗДЕЛ 7
Процедури при неизпълнение
Член 58
Изпитване на процедурите при неизпълнение
1. ЦК изпитва и преразглежда своите процедури при неизпълнение, за да осигури тяхната практичност и ефективност. ЦК извършва симулационни проверки като част от изпитването на своите процедури при неизпълнение.
2. Въз основа на изпитването на своите процедури при неизпълнение ЦК установява всяка несигурност и целесъобразно адаптира своите процедури с оглед нейното ограничаване.
3. Чрез провеждането на симулационни проверки ЦК удостоверява дали всички клирингови членове, евентуално клиенти и други заинтересовани страни, включително оперативно съвместими ЦК и всички свързани доставчици на услуги, са надлежно информирани и запознати с процедурите при неизпълнение.
РАЗДЕЛ 8
Одобряване и честота на изпитване
Член 59
Честота
1. ЦК подлага своите модели и техните методологии на широкообхватна процедура за одобряване най-малко веднъж годишно.
2. ЦК подлага своята рамка за управление на ликвидния риск на широкообхватна процедура за одобряване най-малко веднъж годишно.
3. ЦК подлага своите модели за оценка на цялостна процедура за одобряване най-малко веднъж годишно.
4. ЦК преглежда целесъобразността на посочените в член 51 политики най-малко веднъж годишно.
5. ЦК анализира и следи резултатите от своя модел и покритието на финансовите ресурси в случай на неизпълнение, като подлага на ежедневни бек тестове покритието на допълнителните обезпечения и провежда ежедневни стрес тестове при използване на стандартни и предварително определени параметри и допускания.
6. ЦК анализира и следи своята рамка за управление на ликвидния риск, като подлага своите ликвидни финансови ресурси на най-малко ежедневни стрес тестове.
7. ЦК провежда най-малко веднъж месечно подробен и задълбочен анализ на резултатите от тестовете, за да гарантира верността на своите сценарии за стрес тестове, модели и рамка за управление на ликвидния риск, основни параметри и допускания. При неблагоприятни пазарни условия този анализ се провежда по-често, включително когато финансови инструменти, за които се извършва клиринг, или обслужваните като цяло пазари се характеризират с високо ниво на променливост, станат по-слабо ликвидни или когато размерът или концентрацията на позициите, притежавани от неговите клирингови членове, нарасне значително или се очаква ЦК да действа при неблагоприятни пазарни условия.
8. Най-малко веднъж месечно се извършва анализ на чувствителността, като се използват резултатите от изпитванията на чувствителността. Този анализ се провежда по-често, когато пазарите са необичайно нестабилни или по-слабо ликвидни или когато нарасне значително размерът или концентрацията на позициите, притежавани от неговите клирингови членове.
9. ЦК подлага на тест най-малко веднъж годишно компенсациите между финансовите инструменти и промяната на корелациите по време на реални и хипотетични тежки пазарни условия.
10. Използваните от ЦК проценти за намаляване на стойността на обезпечението се подлагат на тест най-малко веднъж месечно.
11. ЦК провежда обратни стрес тестове най-малко веднъж на три месеца.
12. Най-малко веднъж на три месеца ЦК изпитва и преразглежда своите процедури при неизпълнение и извършва най-малко веднъж годишно симулационни проверки в съответствие с член 61. ЦК извършва също симулационни проверки след всяка съществена промяна в своите процедури при неизпълнение.
РАЗДЕЛ 9
Времеви хоризонти при извършването на тестове
Член 60
Времеви хоризонти
1. Използваните при стрес тестове времеви хоризонти се определят в съответствие с глава VII и обхващат в перспектива екстремните, но реалистични пазарни условия.
2. Времевите хоризонти, използвани при бек тестовете за минали периоди, включват най-малко данни от текущата година или от момента, в който ЦК е започнал да извършва клиринг на съответния финансов инструмент, ако този период е по-малък от година.
РАЗДЕЛ 10
Публично оповестяване
Член 61
Информация, която трябва да бъде публично оповестена
1. ЦК оповестява публично общите принципи, които стоят в основата на неговите модели и техните методологии, естеството на провежданите тестове, обобщените на високо равнище резултати от тестовете и всички предприети корективни действия.
2. ЦК оповестява публично ключовите аспекти на своите процедури при неизпълнение, в т.ч.:
а)
обстоятелствата, при които могат да бъдат предприемани действия;
б)
лицата, които могат да предприемат тези действия;
в)
обхвата на действията, които могат да бъдат предприети, включително третиране на собствените и клиентските позиции, фондове и активи;
г)
механизми за покриване на задълженията на ЦК към изправните клирингови членове;
д)
механизми за подпомагане покриването на задълженията на намиращ се в неизпълнение клирингов член към неговите клиенти.
Член 62
Влизане в сила и прилагане
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Буква з) от раздел 2 от приложение I се прилага след третата година от влизането в сила на настоящия регламент по отношение на сделките с деривати по смисъла на член 2, параграф 4, букви б) и г) от Регламент (ЕС) № 1227/2011 на Европейския парламент и на Съвета (10).
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 19 декември 2012 година.
ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 153/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 19ης Δεκεμβρίου 2012
για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα σχετικά με τις απαιτήσεις για τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωση,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών (2), και ιδίως το άρθρο 25 παράγραφος 8, το άρθρο 26 παράγραφος 9, το άρθρο 29 παράγραφος 4, το άρθρο 34 παράγραφος 3, το άρθρο 41 παράγραφος 5, το άρθρο 42 παράγραφος 5, το άρθρο 44 παράγραφος 2, το άρθρο 45 παράγραφος 5, το άρθρο 46 παράγραφος 3, το άρθρο 47 παράγραφος 8 και το άρθρο 49 παράγραφος 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού συνδέονται στενά, εφόσον αφορούν οργανωτικές απαιτήσεις, μεταξύ άλλων την τήρηση αρχείων και την αδιάλειπτη λειτουργία, και απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας, μεταξύ άλλων σε σχέση με τα περιθώρια ασφαλείας, το κεφάλαιο εκκαθάρισης, τους ελέγχους κινδύνου ρευστότητας, τις γραμμές άμυνας σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης, την παροχή ασφαλειών, την επενδυτική πολιτική, την επανεξέταση μοντέλων, τους ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες και τους απολογιστικούς ελέγχους. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ αυτών των διατάξεων, οι οποίες θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ ταυτόχρονα, και να διευκολυνθούν τα πρόσωπα που υπόκεινται στις εξ αυτών υποχρεώσεις να έχουν πλήρη εικόνα και συνεκτική πρόσβαση στο κείμενο των διατάξεων αυτών, κρίνεται σκόπιμο να συμπεριληφθούν όλα τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που απαιτούνται δυνάμει του τίτλου III και του τίτλου IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 σε έναν ενιαίο κανονισμό.
(2)
Λόγω του παγκόσμιου χαρακτήρα των χρηματοπιστωτικών αγορών, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να λάβει υπόψη τις αρχές για τις υποδομές της χρηματοπιστωτικής αγοράς, τις οποίες διατύπωσε η Επιτροπή Συστημάτων Πληρωμών και Διακανονισμού και ο Διεθνής Οργανισμός των Επιτροπών Κεφαλαιαγοράς («Αρχές CPSS-IOSCO»), που αποτελούν παγκόσμιο σημείο αναφοράς για τις κανονιστικές απαιτήσεις όσον αφορά κεντρικούς αντισυμβαλλομένους.
(3)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι είναι ασφαλείς και εύρωστοι υπό οποιεσδήποτε συνθήκες αγοράς, είναι σημαντικό να υιοθετούν συνετές διαδικασίες διαχείρισης των κινδύνων, οι οποίες να καλύπτουν δεόντως όλους τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται ή δύναται να εκτεθούν. Εν προκειμένω, τα πρότυπα διαχείρισης κινδύνου που εφαρμόζονται όντως από τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους θα πρέπει να είναι πιο αυστηρά από εκείνα που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό, εφόσον κριθεί σκόπιμο για τους σκοπούς της διαχείρισης κινδύνου.
(4)
Προκειμένου να επεξηγηθεί σαφώς ένας περιορισμένος αριθμός εννοιών που απορρέουν από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012, όπως και για να διευκρινιστούν οι τεχνικοί όροι που είναι αναγκαίοι για την κατάρτιση του παρόντος τεχνικού προτύπου, θα πρέπει να δοθεί ο ορισμός ορισμένων όρων.
(5)
Είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι οι αναγνωρισμένοι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι τρίτης χώρας δεν διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία των ενωσιακών αγορών. Για τον λόγο αυτόν, είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί ότι οι αναγνωρισμένοι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι δεν είναι σε θέση να υποβαθμίσουν τις απαιτήσεις τους όσον αφορά τη διαχείριση κινδύνων κάτω από τα επίπεδα που προβλέπονται στην Ένωση, πράγμα το οποίο θα μπορούσε να καταλήξει σε ρυθμιστικό αρμπιτράζ. Οι πληροφορίες που παρέχονται στην ΕΑΚΑΑ σχετικά με την αναγνώριση κεντρικού αντισυμβαλλομένου τρίτης χώρας θα πρέπει να επιτρέπουν στην ΕΑΚΑΑ να εκτιμήσει κατά πόσον ο συγκεκριμένος κεντρικός αντισυμβαλλόμενος συμμορφώνεται πλήρως προς τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που εφαρμόζονται στη συγκεκριμένη τρίτη χώρα. Επιπλέον, ο προσδιορισμός της ισοδυναμίας από την Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι οι νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις της τρίτης χώρας είναι ισοδύναμες με όλες τις διατάξεις του τίτλου IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και του παρόντος κανονισμού.
(6)
Προκειμένου να διασφαλιστεί επαρκές επίπεδο προστασίας των επενδυτών, κατά την αναγνώριση κεντρικών αντισυμβαλλομένων τρίτης χώρας η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ) μπορεί να ζητήσει επιπρόσθετες πληροφορίες από τις απολύτως απαραίτητες, προκειμένου να κρίνει αν πληρούνται οι όροι του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
(7)
Η συνεχής αξιολόγηση της πλήρους συμμόρφωσης κεντρικού αντισυμβαλλομένου τρίτης χώρας προς τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας της εν λόγω τρίτης χώρας είναι καθήκον της αρμόδιας αρχής της τρίτης χώρας. Οι πληροφορίες που πρέπει να παράσχει στην ΕΑΚΑΑ ο αιτών κεντρικός αντισυμβαλλόμενος τρίτης χώρας δεν θα πρέπει να αποσκοπούν στην αλληλεπικάλυψη της αξιολόγησης της αρμόδιας αρχής της τρίτης χώρας, αλλά στη διασφάλιση ότι ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος υπόκειται σε αποτελεσματική εποπτεία και επιβολή της νομοθεσίας στη συγκεκριμένη τρίτη χώρα, διασφαλίζοντας τοιουτοτρόπως υψηλό βαθμό προστασίας των επενδυτών.
(8)
Προκειμένου η ΕΑΚΑΑ να διενεργεί πλήρη αξιολόγηση, οι πληροφορίες που παρέχονται από τον αιτούντα κεντρικό αντισυμβαλλόμενο τρίτης χώρας θα πρέπει να συμπληρώνονται από εκείνες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της διαρκούς εποπτείας, των εξουσιών επιβολής της νομοθεσίας και των δράσεων που αναλαμβάνει η αρμόδια αρχή της τρίτης χώρας. Οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται στο πλαίσιο της ρύθμισης συνεργασίας που καθιερώνεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012. Η εν λόγω ρύθμιση συνεργασίας θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η ΕΑΚΑΑ ενημερώνεται έγκαιρα για οποιαδήποτε εποπτική ή σχετική με την επιβολή της νομοθεσίας δράση έχει αναληφθεί κατά του κεντρικού αντισυμβαλλομένου που υποβάλλει αίτηση αναγνώρισης, και για οποιαδήποτε μεταβολή των όρων υπό τους οποίους έχει χορηγηθεί άδεια στον σχετικό κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, καθώς και για οποιαδήποτε σχετική επικαιροποίηση των πληροφοριών που είχε παράσχει αρχικά o κεντρικός αντισυμβαλλόμενος στο πλαίσιο της διαδικασίας αναγνώρισης.
(9)
Οι απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 σχετικά με τις εσωτερικές γραμμές αναφοράς κινδύνου χρειάζονται περαιτέρω προσδιορισμό διευκρινίσεις προκειμένου να εφαρμοστεί ένα πλαίσιο διαχείρισης κινδύνου, το οποίο περιλαμβάνει τη δομή, τα δικαιώματα και τις αρμοδιότητες της εσωτερικής διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου. Οι ρυθμίσεις διακυβέρνησης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα διάφορα καθεστώτα εταιρικού δικαίου που ισχύουν στην Ένωση, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι λειτουργούν εντός υγιούς νομικού πλαισίου.
(10)
Για να διασφαλιστεί ότι ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εφαρμόζει τις ενδεδειγμένες διαδικασίας συμμόρφωσης προς τον παρόντα κανονισμό, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1249/2012 της Επιτροπής (3), θα πρέπει να καθοριστούν ο ρόλος και οι αρμοδιότητες της υπηρεσίας συμμόρφωσης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου.
(11)
Είναι αναγκαίο να οριστούν σαφώς οι αρμοδιότητες του συμβουλίου και των ανώτατων διοικητικών στελεχών, καθώς και να προσδιοριστούν οι ελάχιστες απαιτήσεις λειτουργίας του συμβουλίου προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η οργανωτική δομή κεντρικού αντισυμβαλλομένου τού επιτρέπει την άσκηση των υπηρεσιών και των δραστηριοτήτων του με αδιάλειπτο και εύρυθμο τρόπο. Είναι επίσης αναγκαίο να καθοριστούν σαφείς και άμεσες ιεραρχικές σχέσεις, ώστε να εξασφαλίζεται λογοδοσία.
(12)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η χρηστή και συνετή διαχείριση κεντρικού αντισυμβαλλομένου, είναι σημαντικό η πολιτική αποδοχών που εφαρμόζει να αποθαρρύνει την ανάληψη υπερβολικού κινδύνου. Για να επιφέρει η πολιτική αποδοχών τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο ενδεδειγμένης παρακολούθησης και επανεξέτασης από πλευράς του συμβουλίου το οποίο θα πρέπει να συστήσει ειδική επιτροπή που θα εποπτεύει καταλλήλως την εφαρμογή της πολιτικής αποδοχών.
(13)
Για να διασφαλιστεί ότι οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι λειτουργούν με το απαραίτητο επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού, προκειμένου να εκπληρώνουν όλες τις υποχρεώσεις τους, ότι είναι υπόλογοι για την εκτέλεση των δραστηριοτήτων τους και ότι οι αρμόδιες αρχές έχουν τα σχετικά σημεία επαφής εντός των κεντρικών αντισυμβαλλομένων τους οποίους εποπτεύουν, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον έναν υπεύθυνο κινδύνου, έναν υπεύθυνο συμμόρφωσης και έναν υπεύθυνο τεχνολογίας.
(14)
Οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να αξιολογούν και να παρακολουθούν τον βαθμό στον οποίο τα μέλη του συμβουλίου που παρίστανται στα συμβούλια διαφορετικών οντοτήτων έχουν συγκρούσεις συμφερόντων, είτε εντός είτε εκτός του ομίλου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Τα μέλη του συμβουλίου δεν θα πρέπει να εμποδίζονται να παρίστανται σε διαφορετικά συμβούλια, εκτός εάν αυτό συνεπάγεται συγκρούσεις συμφερόντων.
(15)
Προκειμένου να έχει αποτελεσματική υπηρεσία λογιστικού ελέγχου, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να καθορίσει τις αρμοδιότητες και τις γραμμές αναφοράς των εσωτερικών ελεγκτών του, να εξασφαλίσει ότι τα σχετικά ζητήματα παραπέμπονται έγκαιρα στο συμβούλιο του κεντρικού αντισυμβαλλομένου και στις αρμόδιες αρχές. Κατά τη συγκρότηση και τη διατήρηση υπηρεσίας εσωτερικού ελέγχου, θα πρέπει να ορίζονται σαφώς η αποστολή της, η ανεξαρτησία και η αντικειμενικότητα, το πεδίο εφαρμογής και η ευθύνη, η εξουσία, η υποχρέωση λογοδοσίας και τα πρότυπα λειτουργίας.
(16)
Για να ασκεί αποτελεσματικά τα καθήκοντά της, η οικεία αρμόδια αρχή θα πρέπει να έχει πρόσβαση σε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε να αποφαίνεται αν ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος πληροί τους όρους χορήγησης άδειας λειτουργίας. Οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει να είναι διαθέσιμες από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
(17)
Τα αρχεία που τηρούν οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να διευκολύνουν την ενδελεχή γνώση της πιστωτικής έκθεσης των κεντρικών αντισυμβαλλομένων έναντι εκκαθαριστικών μελών και να επιτρέπουν την παρακολούθηση του τεκμαρτού συστημικού κινδύνου. Θα πρέπει επίσης να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές, στην ΕΑΚΑΑ και στα σχετικά μέλη του ευρωπαϊκού συστήματος κεντρικών τραπεζών (ΕΣΚΤ) να ανασυστήσουν επαρκώς τη διαδικασία εκκαθάρισης προκειμένου να αξιολογηθεί η συμμόρφωση προς κανονιστικές απαιτήσεις περιλαμβανομένων των απαιτήσεων αναφοράς. Αφού καταγραφούν, τα δεδομένα αυτά είναι επίσης χρήσιμα στους κεντρικούς συμβαλλόμενους για την εκπλήρωση των κανονιστικών απαιτήσεων και υποχρεώσεων έναντι εκκαθαριστικών μελών και σε περιπτώσεις διαφοράς.
(18)
Τα δεδομένα που αναφέρουν οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι σε αρχεία καταγραφής συναλλαγών θα πρέπει να καταγράφονται έτσι ώστε οι αρμόδιες αρχές να δύνανται να ελέγχουν τη συμμόρφωση των κεντρικών αντισυμβαλλομένων προς την υποχρέωση αναφοράς που διατυπώνεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και να έχουν εύκολη πρόσβαση σε πληροφορίες σε περιπτώσεις όπου αυτές δεν μπορούν να αναζητηθούν σε αρχεία καταγραφής συναλλαγών.
(19)
Οι απαιτήσεις τήρησης αρχείων σε σχέση με συναλλαγές θα πρέπει να χρησιμοποιούν τις ίδιες έννοιες που χρησιμοποιούνται στην υποχρέωση αναφοράς του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, προκειμένου να διασφαλίζεται η ενδεδειγμένη αναφορά από πλευράς των κεντρικών αντισυμβαλλομένων.
(20)
Για να εξασφαλιστεί η αδιάλειπτη λειτουργία κατά τη στιγμή της διακοπής, η δευτερεύουσα εγκατάσταση επεξεργασίας του κεντρικού αντισυμβαλλομένου θα πρέπει να βρίσκεται σε επαρκή απόσταση και σε επαρκώς διακριτή, από γεωγραφική άποψη, τοποθεσία από την κύρια εγκατάσταση έτσι ώστε να μην υπόκειται στην ίδια καταστροφή που δύναται να προκαλέσει η μη διαθεσιμότητα της κύριας εγκατάστασης. Θα πρέπει να καταρτιστούν σενάρια που αναλύουν τις επιπτώσεις σε γεγονότα κρίσης σε υπηρεσίες κρίσιμης σημασίας, περιλαμβανομένων σεναρίων που προβλέπουν τη μη διαθεσιμότητα συστημάτων λόγω φυσικής καταστροφής. Οι συγκεκριμένες αναλύσεις θα πρέπει να επανεξετάζονται σε περιοδική βάση.
(21)
Οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι είναι συστημικώς σημαντικές υποδομές των χρηματοπιστωτικών αγορών και θα πρέπει να ανακτούν κρίσιμες λειτουργίες εντός δύο ωρών, διαθέτοντας εφεδρικά συστήματα τήρησης αρχείων τα οποία ιδεωδώς αρχίζουν την επεξεργασία αμέσως μετά το συμβάν. Οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει επίσης να διασφαλίζουν με άκρως υψηλή πιθανότητα ότι δεν χαθούν δεδομένα.
(22)
Είναι σημαντικό η αθέτηση υποχρέωσης από εκκαθαριστικό μέλος να μην προκαλεί σημαντικές ζημίες σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά. Συνεπώς, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να καλύπτουν μέσω περιθωρίων ασφαλείας που παρέχει το υπερήμερο μέλος, τουλάχιστον, σημαντικό ποσοστό της πιθανής ζημίας που μπορεί να υποστεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος στη διάρκεια της διαδικασίας συμψηφισμού. Κανόνες θα πρέπει να καθορίζουν το ελάχιστο ποσοστό που θα πρέπει να καλύπτουν τα περιθώρια ασφαλείας για διάφορες κατηγορίες χρηματοπιστωτικών μέσων. Επιπλέον, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να ακολουθούν αρχές για την επαρκή προσαρμογή των επιπέδων των περιθωρίων ασφαλείας τους στα χαρακτηριστικά εκάστου χρηματοπιστωτικού μέσου ή χαρτοφυλακίου που εκκαθαρίζουν.
(23)
Οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να μη μειώνουν τα περιθώρια ασφαλείας τους σε επίπεδο που να διακυβεύει την ασφάλειά τους ως αποτέλεσμα της ύπαρξης άκρως ανταγωνιστικού περιβάλλοντος. Για τον λόγο αυτόν, οι υπολογισμοί του περιθωρίου ασφαλείας θα πρέπει να ακολουθούν ειδικές απαιτήσεις ως προς τις βασικές τους συνιστώσες. Υπό την έννοια αυτή, τα περιθώρια ασφαλείας θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το πλήρες φάσμα των συνθηκών αγοράς, μεταξύ άλλων τις περιόδους ακραίων συνθηκών.
(24)
Θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες που να προσδιορίζουν το ενδεδειγμένο ποσοστό και τους ενδεδειγμένους χρονικούς ορίζοντες για την περίοδο εκκαθάρισης και τον υπολογισμό της ιστορικής μεταβλητότητας. Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι διαχειρίζονται δεόντως τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν, είναι επιθυμητό να μην προσδιοριστεί η προσέγγιση την οποία θα πρέπει να υιοθετήσει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος για τον υπολογισμό των απαιτήσεων παροχής περιθωρίου ασφαλείας από αυτές τις παραμέτρους. Για τους ίδιους λόγους, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να μην εμποδίζονται να βασίζονται σε διάφορες αξιόπιστες μεθοδολογικές προσεγγίσεις για την ανάπτυξη του καθορισμού περιθωρίου βάσει χαρτοφυλακίου, θα πρέπει να δύνανται να χρησιμοποιούν μεθόδους βασισμένες σε συσχετίσεις μεταξύ κινδύνου τιμών του χρηματοπιστωτικού μέσου ή του συνόλου των χρηματοπιστωτικών μέσων που εκκαθαρίζουν, καθώς και τυχόν ενδεδειγμένες μεθόδους που βασίζονται σε ισοδύναμες στατιστικές παραμέτρους εξάρτησης.
(25)
Για να καθοριστεί η χρονική περίοδος κατά την οποία ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκτίθεται σε κίνδυνο αγοράς σε σχέση με τη διαχείριση θέσης υπερήμερου μέλους, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να εξετάσει τα σχετικά χαρακτηριστικά των εκκαθαριζόμενων χρηματοπιστωτικών μέσων ή χαρτοφυλακίου, όπως το επίπεδο ρευστότητάς τους και το μέγεθος της θέσης ή της συγκέντρωσής της. Οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να αξιολογούν συνετά τον χρόνο που απαιτείται για το κλείσιμο της θέσης υπερήμερου μέρους μετά την πλέον πρόσφατη συγκέντρωση περιθωρίων ασφαλείας, το μέγεθος της θέσης και τη συγκέντρωσή της.
(26)
Προκειμένου να αποφευχθεί πρόκληση ή επιδείνωση χρηματοπιστωτικής αστάθειας, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει, στον μέγιστο εφικτό βαθμό, να υιοθετήσουν μελλοντοστρεφείς μεθοδολογίες για τα περιθώρια ασφαλείας οι οποίες περιορίζουν την πιθανότητα φιλοκυκλικών μεταβολών των απαιτήσεων παροχής περιθωρίου ασφαλείας, χωρίς να υπονομευτεί η ανθεκτικότητα του κεντρικού αντισυμβαλλομένου.
(27)
Ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα εμπιστοσύνης για εξωχρηματιστηριακά παράγωγα δικαιολογείται τυπικά επειδή τα συγκεκριμένα προϊόντα μπορεί να επηρεάζονται από λιγότερο αξιόπιστη διαμόρφωση τιμών και πιο βραχυπρόθεσμης διάρκειας ιστορικά στοιχεία στα οποία βασίζονται οι εκτιμήσεις της έκθεσης. Οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι δύνανται να εκκαθαρίζουν εξωχρηματιστηριακά παράγωγα που δεν επηρεάζονται από τέτοια φαινόμενα και έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά κινδύνου με τα απαριθμούμενα παράγωγα και θα πρέπει να είσαι σε θέση να εκκαθαρίζουν τα συγκεκριμένα προϊόντα με συνέπεια, ανεξαρτήτως της μεθόδου εκτέλεσης.
(28)
Ο ενδεδειγμένος ορισμός των ακραίων αλλά ευλογοφανών συνθηκών αγοράς αποτελεί βασική συνιστώσα της διαχείρισης της κρίσης από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο. Για τους σκοπούς της τήρησης επικαιροποιημένου πλαισίου διαχείρισης της κρίσης από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, οι ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες αγοράς θα πρέπει να μην θεωρούνται στατική έννοια, αλλά μάλλον συνθήκες που μεταβάλλονται με την πάροδο του χρόνου και ποικίλλουν μεταξύ των αγορών. Ένα σενάριο αγοράς μπορεί να είναι ακραίο αλλά ευλογοφανές για κεντρικό αντισυμβαλλόμενο αλλά να μην έχει μεγάλη σημασία για κάποιον άλλον. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να θεσπίσει ένα άρτιο πλαίσιο εσωτερικής πολιτικής για την ταυτοποίηση των αγορών στις οποίες εκτίθεται και να χρησιμοποιεί ορισμένα κοινά ελάχιστα πρότυπα για τον καθορισμό ακραίων αλλά ευλογοφανών συνθηκών σε κάθε ταυτοποιηθείσα αγορά. Θα πρέπει επίσης να εκτιμά αντικειμενικά την πιθανότητα άσκησης ταυτόχρονων πιέσεων σε πολλαπλές αγορές.
(29)
Για να εξασφαλιστεί η εφαρμογή ενδεδειγμένων και άρτιων ρυθμίσεων διακυβέρνησης, το πλαίσιο που χρησιμοποιεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος για την ταυτοποίηση ακραίων αλλά ευλογοφανών συνθηκών αγοράς θα πρέπει να συζητείται από την επιτροπή κινδύνου και να εγκρίνεται από το συμβούλιο. Θα πρέπει να επανεξετάζεται τουλάχιστον σε ετήσια βάση, ενώ τα αποτελέσματα θα πρέπει να συζητούνται από την επιτροπή κινδύνου και στη συνέχεια να κοινοποιούνται στο συμβούλιο. Η επανεξέταση θα πρέπει να διασφαλίζει ότι οι μεταβολές στην κλίμακα και στη συγκέντρωση της έκθεσης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, καθώς και οι εξελίξεις στις αγορές στις οποίες λειτουργεί αντικατοπτρίζονται στον ορισμό των ακραίων αλλά ευλογοφανών συνθηκών αγοράς. Η εν λόγω επανεξέταση δεν θα πρέπει, όμως, να θεωρηθεί υποκατάστατο της συνεχούς αποτίμησης από πλευράς του κεντρικού αντισυμβαλλομένου της επάρκειας του κεφαλαίου εκκαθάρισης που διαθέτει υπό το πρίσμα των εξελισσόμενων συνθηκών αγοράς
(30)
Για να εξασφαλιστεί η επαρκής διαχείριση του κινδύνου ρευστότητάς τους, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να θεσπίσουν πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας. Το συγκεκριμένο πλαίσιο θα πρέπει να εξαρτάται από τον χαρακτήρα των υποχρεώσεών του και να εξετάζει τα εργαλεία που διαθέτει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος για την εκτίμηση του κινδύνου ρευστότητας που αντιμετωπίζει, τον καθορισμό των πιέσεων επί της ρευστότητας που πιθανόν να επέλθουν και τη διασφάλιση της επάρκειας των ρευστοποιήσιμων πόρων του.
(31)
Κατά την εκτίμηση της επάρκειας των ρευστοποιήσιμων πόρων του, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να εξετάζει το μέγεθος και τη ρευστότητα των πόρων που κατέχει, καθώς και τον πιθανό κίνδυνο συγκέντρωσης αυτών των περιουσιακών στοιχείων. Είναι σημαντικό οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι να εντοπίζουν όλα τα σημαντικά είδη συγκεντρώσεων κινδύνου της ρευστότητας στο πλαίσιο των πόρων τους έτσι ώστε η ρευστότητα των κεντρικών αντισυμβαλλομένων να είναι άμεσα διαθέσιμη όπου είναι αναγκαίο. Οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει επίσης να εξετάζουν επιπρόσθετους κινδύνους που απορρέουν από πολλαπλές σχέσεις αλληλεξαρτήσεις και συγκεντρώσεις.
(32)
Δεδομένου ότι η ρευστότητα θα πρέπει να άμεσα διαθέσιμη για συναλλαγές της ίδιας ημέρας ή ακόμα και για ενδοημερήσιες συναλλαγές, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να χρησιμοποιεί ρευστά διαθέσιμα στην κεντρική τράπεζα έκδοσης, ρευστά διαθέσιμα σε φερέγγυες εμπορικές τράπεζες, δεσμευθείσες πιστώσεις, δεσμευθέντα ρέπος, άκρως εμπορεύσιμα στοιχεία επιπρόσθετης ασφάλειας που τίθενται σε θεματοφυλακή και επενδύσεις που είναι άμεσα διαθέσιμες και μετατρέψιμες σε ρευστά διαθέσιμα με προκαθορισμένες και άκρως αξιόπιστες ρυθμίσεις χρηματοδότησης, ακόμα και σε ακραίες συνθήκες στις αγορές. Τα εν λόγω κίνητρα και ασφάλειες θα πρέπει να λογίζονται μόνον ως μέρος προκαθορισμένων ρευστοποιήσιμων χρηματοοικονομικών πόρων υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
(33)
Προκειμένου να παρέχεται το απαραίτητο κίνητρο στον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο να καθορίσει συνετές απαιτήσεις και να διατηρήσει το εν λόγω ποσό σε επαρκές επίπεδο αποφεύγοντας παράλληλα το ρυθμιστικό αρμπιτράζ, είναι σημαντικό να καθοριστεί κοινή μεθοδολογία για τον υπολογισμό και τη διατήρηση συγκεκριμένου ποσού των ειδικών ιδίων πόρων που θα πρέπει να διατηρεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος για να τους χρησιμοποιεί στις γραμμές άμυνας σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης. Είναι ουσιαστικό να διατηρεί χωριστά αυτούς τους πόρους καλύπτουν ζημίες από αθέτηση υποχρέωσης και με διακριτή λειτουργία από τις ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις του κεντρικού αντισυμβαλλομένου που καλύπτουν διάφορους κινδύνους στους οποίους δύναται να εκτεθεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος.
(34)
Είναι σημαντικό οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι να εφαρμόζουν συνεπή μεθοδολογία για τον υπολογισμό των ιδίων πόρων που θα χρησιμοποιηθούν στις γραμμές άμυνας σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης, προκειμένου να εξασφαλιστούν ισοδύναμοι όροι μεταξύ κεντρικών αντισυμβαλλομένων. Η παροχή διακριτικής ευχέρειας στους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους για να εφαρμόσουν επαρκώς σαφή μεθοδολογία θα οδηγήσει σε πολύ διαφορετικά αποτελέσματα μεταξύ των κεντρικών αντισυμβαλλομένων, παρέχοντας τοιουτοτρόπως κίνητρα για ρυθμιστικό αρμπιτράζ. Συνεπώς, είναι βασικό να μην επιτρέπει η μεθοδολογία τη διακριτική ευχέρεια των κεντρικών αντισυμβαλλομένων. Για τον σκοπό αυτόν, ενδείκνυται να έχουν απλό ποσοστό βάσει σαφώς αναγνωρίσιμου μέτρου και σαφούς μεθοδολογίας, προκειμένου να διασφαλίζεται συνεκτικός υπολογισμός των ιδίων πόρων των κεντρικών αντισυμβαλλομένων που χρησιμοποιούνται στις γραμμές άμυνας σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης.
(35)
Θα πρέπει να θεσπιστούν ορισμένα ελάχιστα κριτήρια που διασφαλίζουν ότι αποδεκτές ασφάλειες είναι άκρως ρευστοποιήσιμες και μπορούν να μετατραπούν ταχέως σε ρευστά διαθέσιμα με ελάχιστες επιπτώσεις επί των τιμών. Τα κριτήρια αυτά θα πρέπει να αφορούν τον εκδότη της ασφάλειας, τον βαθμό στον οποίον μπορεί να ρευστοποιηθεί στη αγορά και το κατά πόσο η αξία της συσχετίζεται με την πιστωτική ικανότητα του μέλους που παρέχει την ασφάλεια ώστε να ληφθεί μέριμνα για πιθανό κίνδυνο δυσμενούς συσχέτισης. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να έχει την επιλογή να εφαρμόζει επιπρόσθετα κριτήρια όπου είναι αναγκαίο για την επίτευξη του ευκταίου επιπέδου ευρωστίας.
(36)
Οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να αποδέχονται μόνον άκρως ρευστοποιήσιμες ασφάλειες με ελάχιστο πιστωτικό κίνδυνο και κίνδυνο αγοράς. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι ασφάλειες τις οποίες κατέχουν οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι παραμένουν άκρως ρευστοποιήσιμες ανά πάσα στιγμή, είναι αναγκαίο να καθιερώσουν οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι διαφανείς και προβλέψιμες πολιτικές και διαδικασίες προκειμένου να αξιολογούν και να παρακολουθούν διαρκώς τη ρευστότητα των περιουσιακών στοιχείων που γίνονται αποδεκτά ως ασφάλειες, εφαρμόζοντας κατάλληλες μεθοδολογίες αποτίμησης. Για τον σκοπό αυτόν, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει επίσης να εφαρμόζουν όρια συγκέντρωσης με σκοπό να διατηρούν επαρκή διαφοροποίηση των ασφαλειών, ώστε να εξασφαλίζεται η δυνατότητα άμεσης ρευστοποίησης, χωρίς σημαντικό κίνδυνο αγοράς που θα μπορούσε να επηρεάσει την αξία τους. Κατά τον καθορισμό των πολιτικών τους για επιλέξιμες ασφάλειες και όρια συγκέντρωσης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την παγκόσμια διαθεσιμότητα αυτών των ασφαλειών δεδομένων των δυνητικών μακροοικονομικών επιπτώσεων των πολιτικών τους.
(37)
Για να αποφευχθεί κίνδυνος δυσμενούς συσχέτισης, τα εκκαθαριστικά μέλη δεν θα πρέπει, εν γένει, να δύνανται να χρησιμοποιούν ως ασφάλεια ίδιες κινητές αξίες ή κινητές αξίες εκδοθείσες από οντότητα του ομίλου τους. Ωστόσο, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να είναι σε θέση να επιτρέπει σε εκκαθαριστικά μέλη να παρέχουν καλυμμένα ομόλογα τα οποία είναι απομονωμένα από την αφερεγγυότητα του εκδότη. Η υποκείμενη ασφάλεια θα πρέπει παρ’ όλα αυτά να είναι κατάλληλα διαχωρισμένη από τον εκδότη και να πληροί τα ελάχιστα κριτήρια για να μπορεί να είναι αποδεκτή ως ασφάλεια. Το εκκαθαριστικό μέλος θα πρέπει να μην εκδίδει χρηματοπιστωτικά μέσα με πρωταρχικό σκοπό τη χρησιμοποίησή τους ως ασφάλειας από άλλο εκκαθαριστικό μέλος.
(38)
Για να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των κεντρικών αντισυμβαλλόμενων, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να αποδέχεται ως ασφάλεια εγγύηση εμπορικής τράπεζας μόνο μετά από ενδελεχή αξιολόγηση του εκδότη και του νομικού, συμβατικού και λειτουργικού πλαισίου της εγγύησης. Ακάλυπτη έκθεση των κεντρικών αντισυμβαλλομένων σε εμπορικές τράπεζες θα πρέπει να αποφεύγεται. Συνεπώς, οι εγγυήσεις εμπορικών τραπεζών δύνανται να γίνονται αποδεκτές μόνον υπό αυστηρούς όρους. Οι όροι αυτοί πληρούνται, εν γένει, σε αγορές που χαρακτηρίζονται από υψηλή συγκέντρωση εμπορικών τραπεζών που επιθυμούν να χορηγήσουν πιστώσεις σε μη χρηματοοικονομικά εκκαθαριστικά μέλη. Για τον λόγο αυτόν, θα πρέπει να επιτραπεί υψηλότερο όριο συγκέντρωσης στις συγκεκριμένες περιπτώσεις.
(39)
Για να περιορίσει τον κίνδυνο αγοράς, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να αποτιμά την ασφάλειά του τουλάχιστον σε ημερήσια βάση. Θα πρέπει να εφαρμόσει συνετούς συντελεστές αποκοπής που αντικατοπτρίζουν τη δυνητική μείωση της αξίας της ασφάλειας κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της τελευταίας αναπροσαρμογής της και της περιόδου κατά την οποία η ασφάλεια μπορεί εύλογα να θεωρηθεί ρευστοποιήσιμη σε ακραίες συνθήκες αγοράς. Το επίπεδο της ασφάλειας θα πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη τη δυνητική έκθεση σε κίνδυνο δυσμενούς συσχέτισης.
(40)
Η εφαρμογή συντελεστών αποκοπής θα επιτρέψει επίσης στον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο να αποφεύγει ευρείες και απροσδόκητες προσαρμογές στο ποσό της απαιτούμενης ασφάλειας, αποφεύγοντας φιλοκυκλικές επιπτώσεις, στο μέτρο του δυνατού.
(41)
Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να μη συγκεντρώνει ασφάλειες σε περιορισμένο αριθμό εκδοτών ή σε περιορισμένο αριθμό περιουσιακών στοιχείων, έτσι ώστε να αποφεύγονται δυνητικές σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις επί των τιμών σε περίπτωση ρευστοποίησης της ασφάλειας βραχυπρόθεσμα. Για τον λόγο αυτόν, συγκεντρωμένες θέσεις ασφαλειών θα πρέπει να μη θεωρούνται άκρως ρευστοποιήσιμες.
(42)
Ο κίνδυνος ρευστότητας, ο πιστωτικός κίνδυνος και ο κίνδυνος αγοράς θα πρέπει να εξετάζονται σε επίπεδο χαρτοφυλακίου, καθώς και στο επίπεδο μεμονωμένου χρηματοπιστωτικού μέσου. Το συγκεντρωμένο χαρτοφυλάκιο μπορεί έχει σημαντική αρνητική επίπτωση στη ρευστότητα της ασφάλειας ή των χρηματοπιστωτικών μέσων στα οποία ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να επενδύσει τους χρηματοοικονομικούς πόρους του, εφόσον η πώληση μεγάλων θέσεων σε ακραίες συνθήκες αγοράς είναι απίθανο να καταστεί εφικτή χωρίς συμπίεση των αγοραίων τιμών. Για τον ίδιο λόγο, οι ασφάλειες που διατηρεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να παρακολουθούνται και να αποτιμώνται σε αδιάλειπτη βάση προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι διατηρούν τη ρευστότητά τους.
(43)
Οι αγορές παραγώγων ενέργειας δείχνουν ιδιαίτερα έντονη διασύνδεση με αγορές άμεσης παράδοσης βασικών προϊόντων και στις συγκεκριμένες αγορές παραγώγων το ποσοστό των μη χρηματοοικονομικών εκκαθαριστικών μελών είναι υψηλό. Σε αυτές τις αγορές, σημαντικός αριθμός συμμετεχόντων στην αγορά είναι επίσης παραγωγοί του υποκείμενου βασικού προϊόντος. Η πρόσβαση σε επαρκείς ασφάλειες για την πλήρη στήριξη των εγγυήσεων εμπορικών τραπεζών μπορεί να απαιτεί σημαντική αποεπένδυση των τρεχουσών θέσεών τους από αυτά τα μη χρηματοοικονομικά εκκαθαριστικά μέλη ή μπορεί να τα εμποδίσει από τη συνέχιση της εκκαθάρισης των θέσεών τους ως άμεσο εκκαθαριστικό μέλος κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Η συγκεκριμένη διαδικασία μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στις αγορές ενέργειας, όσον αφορά τη ρευστότητα και την ποικιλομορφία των συμμετεχόντων στην αγορά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να αναβληθεί η εφαρμογή της σύμφωνα με σαφώς καθορισμένο χρονοδιάγραμμα.
(44)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή του πλαισίου που θεσπίζει ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 648/2012, όλοι οι τομείς θα πρέπει να αντιμετωπίσουν παρεμφερείς απαιτήσεις στην τελική μορφή των εφαρμοστέων κανόνων. Οι ενεργειακές εταιρείες λειτουργούν επί του παρόντος εντός επαρκώς καθορισμένου πλαισίου που απαιτεί χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες απαιτήσεις, προκειμένου να αποφευχθούν αρνητικές επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία. Συνεπώς, είναι ευκταίο να οριστεί ημερομηνία εφαρμογής για τους συγκεκριμένους τύπους αγοράς, η οποία θα επιτρέψει την ενδεδειγμένη μετάβαση από την τρέχουσα πρακτική αγοράς χωρίς να επηρεαστεί αδικαιολόγητα η δομή και η ρευστότητα της αγοράς.
(45)
Η επενδυτική πολιτική του κεντρικού αντισυμβαλλομένου θα πρέπει να αποδίδει την ύψιστη προτεραιότητα στις αρχές της διατήρησης κεφαλαίων και της μεγιστοποίησης της ρευστότητας. Η επενδυτική πολιτική θα πρέπει επίσης να διασφαλίζει ότι δεν θα προκληθούν συγκρούσεις συμφερόντων με τα εμπορικά συμφέροντα του κεντρικού αντισυμβαλλομένου.
(46)
Τα κριτήρια που θα πρέπει να τηρούν τα χρηματοπιστωτικά μέσα για να θεωρηθούν επιλέξιμες επενδύσεις για τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την αρχή 16 της CPSS-IOSCO, προκειμένου να διασφαλιστεί η διεθνής συνεκτικότητα. Ειδικότερα, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να εφαρμόζει περιοριστικά πρότυπα όσον αφορά τον εκδότη του χρηματοπιστωτικού μέσου, τη μεταβιβασιμότητα του χρηματοπιστωτικού μέσου και την πιστωτική αγορά, τη μεταβλητότητα και τον συναλλαγματικό κίνδυνο του χρηματοπιστωτικού μέσου. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να διασφαλίσει ότι δεν θα υπονομεύσει τα μέτρα που θα ληφθούν για να περιοριστεί η έκθεση σε κίνδυνο των επενδύσεών του λόγω υπερβολικής έκθεσης σε τυχόν μεμονωμένο χρηματοπιστωτικό μέσο, τύπο χρηματοπιστωτικού μέσου, μεμονωμένο εκδότη, τύπο εκδότη ή μεμονωμένο θεματοφύλακα.
(47)
Η χρησιμοποίηση παραγώγων από κεντρικό αντισυμβαλλόμενο τον εκθέτει σε επιπρόσθετους πιστωτικούς κινδύνους και κινδύνους αγοράς και είναι συνεπώς απαραίτητο να καθοριστεί ένα περιοριστικό σύνολο περιστάσεων υπό τις οποίες ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να επενδύσει τους χρηματοοικονομικούς πόρους σε παράγωγα. Δεδομένου ότι σκοπός του κεντρικού αντισυμβαλλομένου θα πρέπει να είναι η διατήρηση επίπεδης θέσης όσον αφορά τον κίνδυνο αγοράς, οι μόνοι κίνδυνοι που θα πρέπει να καλύψει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος είναι εκείνοι που αφορούν τις ασφάλειες που αποδέχεται ή οι κίνδυνοι που απορρέουν από την αθέτηση υποχρέωσης από εκκαθαριστικό μέλος. Οι κίνδυνοι όσον αφορά την ασφάλεια που αποδέχεται ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να τύχουν επαρκούς διαχείρισης μέσω συντελεστών αποκοπής και δεν θεωρείται αναγκαίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος να χρησιμοποιεί παράγωγα εν προκειμένω. Τα παράγωγα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο μόνο για τη διαχείριση του κινδύνου ρευστότητας που απορρέει από έκθεση σε διαφορετικά νομίσματα και για τους σκοπούς της αντιστάθμισης χαρτοφυλακίου υπερήμερου εκκαθαριστικού μέλους και μόνο σε περιπτώσεις όπου οι διαδικασίες διαχείρισης αθέτησης υποχρέωσης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου προβλέπουν την εν λόγω χρησιμοποίηση.
(48)
Για να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των κεντρικών αντισυμβαλλομένων, θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον η διατήρηση ρευστών διαθέσιμων σε ακάλυπτες καταθέσεις σε ελάχιστες αναλογίες. Κατά τη διασφάλιση των ρευστών διαθέσιμων τους, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τυγχάνουν πάντα επαρκούς προστασίας έναντι κινδύνου ρευστότητας.
(49)
Είναι αναγκαίο να καθοριστούν αυστηρές απαιτήσεις για ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες και απολογιστικούς ελέγχους που διασφαλίζουν ότι τα μοντέλα κεντρικού αντισυμβαλλομένου, οι μεθοδολογίες τους και το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας λειτουργούν σωστά, λαμβανομένων υπόψη όλων των κινδύνων στους οποίους εκτίθεται ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, έτσι ώστε ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος να διαθέτει αδιαλείπτως επαρκείς πόρους για την κάλυψη αυτών των κινδύνων.
(50)
Για να εξασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή των απαιτήσεων για τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν λεπτομερείς διατάξεις όσον αφορά τους τύπους των αναληπτέων ελέγχων, μεταξύ άλλων έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες και απολογιστικοί έλεγχοι. Προκειμένου να καλυφθεί το φάσμα συμβάσεων ασφάλειας και συμβάσεων παραγώγων που μπορεί να εκκαθαριστούν στο μέλλον, να αντικατοπτριστούν οι διαφορές στις επιχειρηματικές προσεγγίσεις και στις προσεγγίσεις διαχείρισης κινδύνου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, να καταστεί δυνατή η αντιμετώπιση μελλοντικών εξελίξεων και νέων κινδύνων και να επιτραπεί επαρκής ευελιξία, απαιτείται προσέγγιση βασισμένη σε κριτήρια.
(51)
Κατά την επικύρωση των μοντέλων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, των μεθοδολογιών τους και του πλαισίου διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας είναι σημαντικό να χρησιμοποιηθεί ενδεδειγμένο ανεξάρτητο μέρος, έτσι ώστε να εντοπιστούν και να ληφθούν τα τυχόν απαραίτητα διορθωτικά μέτρα πριν από την εφαρμογή και να αποφευχθούν τυχόν σημαντικές συγκρούσεις συμφερόντων. Το ανεξάρτητο μέρος θα πρέπει να είναι επαρκώς διαχωρισμένο από το τμήμα της δραστηριότητας του κεντρικού αντισυμβαλλομένου που αναπτύσσει, εφαρμόζει και λειτουργεί το μοντέλο ή τις πολιτικές που επανεξετάζονται και θα πρέπει να μην έχει ουσιαστική σύγκρουση συμφερόντων. Οι εν λόγω προϋποθέσεις μπορούν να πληρούνται είτε στην περίπτωση εσωτερικού μέρους με χωριστές γραμμές αναφοράς είτε στην περίπτωση εξωτερικού μέρους.
(52)
Διάφορες πτυχές των χρηματοοικονομικών πόρων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, ιδίως κάλυψη περιθωρίων ασφαλείας, κεφάλαια εκκαθάρισης και άλλοι χρηματοοικονομικοί πόροι, αποβλέπουν στην κάλυψη διαφόρων σεναρίων και στόχων. Συνεπώς είναι απαραίτητο να παρέχονται ειδικές απαιτήσεις ώστε να αντικατοπτρίζονται αυτοί οι στόχοι και να εξασφαλίζεται η συνεπής εφαρμογή από τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους. Κατά την αξιολόγηση της απαραίτητης κάλυψης, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να μην αφαιρεί τυχόν έκθεση μεταξύ υπερήμερων εκκαθαριστικών μελών προκειμένου να αποφευχθεί ο μετριασμός των δυνητικών επιπτώσεων που μπορούσαν να έχει η συγκεκριμένη έκθεση.
(53)
Οι διάφοροι τύποι χρηματοπιστωτικών μέσων που μπορεί να εκκαθαρίσει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος υπόκεινται σε ποικιλία ειδικών κινδύνων. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει συνεπώς να λάβει υπόψη όλους τους κινδύνους σχετικά με τις αγορές στις οποίες παρέχει υπηρεσίες εκκαθάρισης με βάση τα μοντέλα του, τις μεθοδολογίες τους και το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας ώστε να εξασφαλίσει ότι εκτιμά επαρκώς τη δυνητική μελλοντική έκθεσή του. Για να ληφθούν καταλλήλως υπόψη οι κίνδυνοι αυτοί, οι απαιτήσεις ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες θα πρέπει να περιλαμβάνουν κινδύνους ειδικούς κατά μέσο οι οποίοι είναι σημαντικοί για διάφορους τύπους χρηματοπιστωτικών μέσων.
(54)
Για να διασφαλίσει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ότι το μοντέλο του για τον υπολογισμό των αρχικών περιθωρίων ασφαλείας αντικατοπτρίζει επαρκώς τη δυνητική έκθεσή του, εκτός από τον ημερήσιο απολογιστικό έλεγχο της κάλυψης του περιθωρίου ασφαλείας του που εξετάζει την επάρκεια του απαιτούμενου περιθωρίου ασφαλείας, θα πρέπει επίσης να εκτελεί απολογιστικούς ελέγχους των βασικών παραμέτρων και υποθέσεων του μοντέλου. Αυτό είναι ουσιώδες προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα μοντέλα των κεντρικών αντισυμβαλλομένων υπολογίζουν επακριβώς το αρχικό περιθώριο ασφαλείας.
(55)
Η αυστηρή ανάλυση του ευαίσθητου χαρακτήρα των απαιτήσεων παροχής περιθωρίου ασφαλείας μπορεί να αποκτήσει αυξημένη σημασία όταν οι αγορές είναι μη ρευστοποιήσιμες ή μεταβλητές και θα πρέπει να χρησιμοποιείται για να καθορίζονται οι επιπτώσεις των ποικίλων σημαντικών παραμέτρων του μοντέλου. Η ανάλυση του ευαίσθητου χαρακτήρα είναι αποτελεσματικό εργαλείο για τη διερεύνηση των συγκαλυμμένων ελλείψεων που δεν αποκαλύπτονται με τους απολογιστικούς ελέγχους.
(56)
Η μη δυνατότητα διενέργειας ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες και απολογιστικών ελέγχων μπορεί να οδηγήσει σε ανεπάρκεια των χρηματοοικονομικών και ρευστοποιήσιμων πόρων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου για την κάλυψη των πραγματικών κινδύνων στους οποίους εκτίθεται. Οι ενδεδειγμένοι έλεγχοι επιτρέπουν επίσης στα μοντέλα, στις μεθοδολογίες τους και στο πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας που διαθέτει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος να αντιμετωπίζουν άμεσα τις μεταβαλλόμενες αγορές και τους νέους κινδύνους. Επομένως, τα αποτελέσματα των ελέγχων θα πρέπει να χρησιμοποιούνται αμέσως από τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους προκειμένου να επανεξετάζουν τα μοντέλα, τις μεθοδολογίες τους και το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας.
(57)
Η διαμόρφωση μοντέλων για ακραίες συνθήκες αγοράς μπορεί να βοηθήσει τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο να καθορίσει τα όρια των τρεχόντων μοντέλων του, το πλαίσιο διαχείρισης κινδύνου ρευστότητας και τους χρηματοοικονομικούς και ρευστοποιήσιμους πόρους του. Ωστόσο, απαιτεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος να εκφέρει γνώμη κατά τη διαμόρφωση μοντέλων για διαφορετικές αγορές και προϊόντα. Οι αντίστροφοι έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες θα πρέπει να θεωρηθούν πρόσφορο εργαλείο διαχείρισης, αν και όχι το κυριότερο, για τον καθορισμό του κατάλληλου επιπέδου των χρηματοοικονομικών πόρων.
(58)
Η συμμετοχή εκκαθαριστικών μελών, πελατών και άλλων σχετικών συμφεροντούχων στον έλεγχο των διαδικασιών διαχείρισης αθέτησης υποχρέωσης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, μέσω ασκήσεων προσομοίωσης, είναι ουσιώδης προκειμένου να διασφαλιστεί ότι έχουν την αντίληψη και την επιχειρησιακή ικανότητα να συμμετέχουν επιτυχώς σε μία κατάσταση διαχείρισης αθέτησης υποχρέωσης. Οι ασκήσεις προσομοίωσης θα πρέπει να αντιγράφουν ένα σενάριο αθέτησης υποχρέωσης που καταδεικνύει τους ρόλους και τις ευθύνες των εκκαθαριστικών μελών, των πελατών και άλλων σχετικών συμφεροντούχων. Επιπροσθέτως, είναι σημαντικό ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος να έχει κατάλληλους μηχανισμούς που του επιτρέπουν να εξακριβώσει αν απαιτείται η ανάληψη διορθωτικής δράσης και να εντοπίσει τυχόν έλλειψη σαφήνειας, ή επιτρεπόμενη διακριτική ευχέρεια, σε κανόνες και διαδικασίες. Ο έλεγχος των διαδικασιών διαχείρισης αθέτησης υποχρέωσης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου είναι ιδιαίτερα σημαντικός όταν βασίζεται σε μη υπερήμερα εκκαθαριστικά μέλη ή τρίτα μέρη που συνδράμουν τη διαδικασία εκκαθάρισης και όταν οι διαδικασίες σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης ουδέποτε έχουν ελεγχθεί με πραγματική αθέτηση υποχρέωσης.
(59)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ) στην Επιτροπή.
(60)
Η ΕΑΚΑΑ προβαίνει, όπου ενδείκνυται, σε διαβουλεύσεις με την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (ΕΑΤ), το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου και τα μέλη του ΕΣΚΤ, πριν από την υποβολή των σχεδίων τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός. Σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (4), η ΕΑΚΑΑ πραγματοποίησε ανοιχτές δημόσιες διαβουλεύσεις για τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων, ανέλυσε τα δυνητικά συναφή κόστη και οφέλη και ζήτησε τη γνώμη της Ομάδας Συμφεροντούχων Κινητών Αξιών και Αγορών, που συστάθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΑ
Άρθρο 1
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «κίνδυνος βάσης»: ο κίνδυνος που ανακύπτει από μεταβολές που δεν είναι πλήρως συσχετιζόμενες μεταξύ δύο ή περισσότερων περιουσιακών στοιχείων ή συμβάσεων που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος·
2) «χρονικό διάστημα εμπιστοσύνης»: το ποσοστό των μεταβολών της έκθεσης για κάθε χρηματοπιστωτικό μέσο που εκκαθαρίζεται, με αναφορά σε συγκεκριμένη προγενέστερη περίοδο που πρέπει να καλύψει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος για ορισμένη περίοδο εκκαθάρισης·
3) «απόδοση ευκολίας»: οφέλη από άμεση κατοχή φυσικού βασικού προϊόντος που επηρεάζονται τόσο από συνθήκες της αγοράς όσο και από παράγοντες όπως το φυσικό κόστος αποθήκευσης·
4) «περιθώρια ασφαλείας»: περιθώρια που αναφέρονται στο άρθρο 41 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, τα οποία αποτελούνται, τουλάχιστον, από αρχικά περιθώρια και περιθώρια διαφορών αποτίμησης·
5) «αρχικό περιθώριο ασφαλείας»: περιθώρια ασφαλείας που συλλέγονται από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο για να καλύψει δυνητική μελλοντική έκθεση σε εκκαθαριστικά μέλη που παρέχουν το περιθώριο ασφαλείας και, όπου ενδείκνυται, σε διαλειτουργικούς κεντρικούς αντισυμβαλλομένους, στο χρονικό διάστημα μεταξύ της τελευταίας συλλογής περιθωρίου ασφαλείας και της εκκαθάρισης θέσεων κατόπιν αθέτησης υποχρέωσης από εκκαθαριστικό μέλος ή αθέτηση υποχρέωσης από διαλειτουργικό κεντρικό αντισυμβαλλόμενο·
6) «περιθώριο διαφορών αποτίμησης»: περιθώρια ασφαλείας που συλλέγονται ή αποπληρώνονται για να αντικατοπτρίζουν την τρέχουσα έκθεση που απορρέει από πραγματικές μεταβολές της αγοραίας τιμής·
7) «αιφνίδια απόκλιση σε κίνδυνο αθέτησης υποχρέωσης» (jump-to-default risk): ο κίνδυνος να αθετήσει αιφνιδίως ο αντισυμβαλλόμενος ή ο εκδότης υποχρέωση, προτού προλάβει η αγορά να αντιδράσει στον αυξημένο κίνδυνο αθέτησης υποχρέωσής του·
8) «περίοδος εκκαθάρισης»: η χρονική περίοδος που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των περιθωρίων ασφαλείας, την οποία ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος κρίνει αναγκαία για να διαχειριστεί την έκθεσή του σε υπερήμερο μέλος και στη διάρκεια της οποίας ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκτίθεται σε κίνδυνο αγοράς σχετικά με τη διαχείριση των θέσεων υπερήμερου μέλους·
9) «προγενέστερη περίοδος»: ο χρονικός ορίζοντας για τον υπολογισμό της ιστορικής μεταβλητότητας·
10) «εξαίρεση ελέγχου»: το αποτέλεσμα ελέγχου που δείχνει ότι το μοντέλο ή το πλαίσιο διαχείρισης κινδύνου ρευστότητας του κεντρικού αντισυμβαλλομένου δεν επέφερε το επιδιωκόμενο επίπεδο κάλυψης·
11) «κίνδυνος δυσμενούς συσχέτισης»: ο κίνδυνος που απορρέει από έκθεση σε αντισυμβαλλόμενο ή εκδότη, όταν οι ασφάλειες που παρέχει ο αντισυμβαλλόμενος ή εκδίδει ο εκδότης έχουν υψηλή συσχέτιση με τον πιστωτικό του κίνδυνο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΝΤΙΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΥ ΤΡΙΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
[Άρθρο 25 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
Άρθρο 2
Πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στην ΕΑΚΑΑ για την αναγνώριση κεντρικού αντισυμβαλλομένου
Η αίτηση αναγνώρισης που υποβάλλεται από κεντρικό αντισυμβαλλόμενο εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα περιλαμβάνει, τουλάχιστον, τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
την πλήρη επωνυμία της νομικής οντότητας·
β)
ταυτότητες των μετόχων ή μελών με ειδικές συμμετοχές·
γ)
κατάλογο κρατών μελών στα οποία προτίθεται να παρέχει υπηρεσίες·
δ)
κατηγορίες εκκαθαριζόμενων χρηματοπιστωτικών μέσων·
ε)
λεπτομέρειες που πρέπει να περιληφθούν στον ιστότοπο της ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012·
στ)
λεπτομέρειες για τους χρηματοοικονομικούς πόρους του, τη μορφή και τις μεθόδους υπό τις οποίες διατηρούνται και τις ρυθμίσεις διασφάλισής τους, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών διαχείρισης αθέτησης υποχρέωσης·
ζ)
λεπτομέρειες σχετικά με τη μεθοδολογία του περιθωρίου ασφαλείας και για τον υπολογισμό του κεφαλαίου εκκαθάρισης·
η)
κατάλογος των επιλέξιμων ασφαλειών·
θ)
ανάλυση των αξιών, υπό μορφή μελλοντικών προβλέψεων εφόσον απαιτείται, που εκκαθαρίζονται από τον αιτούντα κεντρικό αντισυμβαλλόμενο ανά εκκαθαριζόμενο νόμισμα της Ένωσης·
ι)
αποτελέσματα των ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες και των απολογιστικών ελέγχων που διενεργήθηκαν κατά το έτος πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης·
ια)
κανόνες και εσωτερικές διαδικασίες που εφαρμόζει, με αποδεικτικά στοιχεία πλήρους συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις που ισχύουν στη συγκεκριμένη τρίτη χώρα·
ιβ)
λεπτομέρειες για τυχόν ρυθμίσεις εξωτερικής ανάθεσης·
ιγ)
λεπτομέρειες για ρυθμίσεις διαχωρισμού και την αντίστοιχη νομική ορθότητα και εκτελεστότητα·
ιδ)
λεπτομέρειες για τις απαιτήσεις πρόσβασης στον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο και τους όρους αναστολής και απώλειας της ιδιότητας του μέλους·
ιε)
λεπτομέρειες τυχόν ρύθμισης διαλειτουργικότητας, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που παρασχέθηκαν στην αρμόδια αρχή της τρίτης χώρας για την αξιολόγηση της ρύθμισης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ
[Άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
Άρθρο 3
Ρυθμίσεις διακυβέρνησης
1. Οι βασικές συνιστώσες των ρυθμίσεων διακυβέρνησης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, που καθορίζουν την οργανωτική δομή του, καθώς και σαφώς προσδιορισμένες και τεκμηριωμένες πολιτικές, διαδικασίες και διεργασίες σύμφωνα με τις οποίες λειτουργούν το συμβούλιο και τα ανώτατα διοικητικά στελέχη του, περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
α)
τη σύνθεση, τον ρόλο και τις αρμοδιότητες του συμβουλίου και τυχόν επιτροπών του συμβουλίου·
β)
τους ρόλους και τις αρμοδιότητες της διοίκησης·
γ)
τη δομή των ανώτατων διοικητικών στελεχών·
δ)
τις ιεραρχικές σχέσεις μεταξύ των ανώτατων διοικητικών στελεχών και του συμβουλίου·
ε)
τις διαδικασίες για τον διορισμό των μελών του συμβουλίου και των ανώτατων διοικητικών στελεχών·
στ)
τον σχεδιασμό των λειτουργιών διαχείρισης κινδύνου, συμμόρφωσης και εσωτερικού ελέγχου·
ζ)
τις διαδικασίες για τη διασφάλιση της λογοδοσίας προς τους συμφεροντούχους.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διαθέτει επαρκές προσωπικό για την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος δεν έχει κοινό προσωπικό με άλλες οντότητες του ομίλου, με την επιφύλαξη ρύθμισης σχετικής με την εξωτερική ανάθεση, σύμφωνα με το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος προβαίνει σε σαφή, συνεπή και επαρκώς τεκμηριωμένη κατανομή των γραμμών ευθύνης. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διασφαλίζει ότι τα καθήκοντα υπεύθυνου κινδύνου, υπεύθυνου συμμόρφωσης και υπεύθυνου τεχνολογίας ασκούνται από διαφορετικά άτομα, που είναι υπάλληλοι του κεντρικού αντισυμβαλλομένου στους οποίους έχει ανατεθεί αποκλειστική αρμοδιότητα για την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος που αποτελεί μέρος ομίλου λαμβάνει υπόψη τυχόν συνέπειες του ομίλου όσον αφορά δικές του ρυθμίσεις διακυβέρνησης, μεταξύ άλλων, αν διαθέτει το αναγκαίο επίπεδο ανεξαρτησίας για να εκπληρώνει τις κανονιστικές υποχρεώσεις του ως διακριτό νομικό πρόσωπο και αν ενδέχεται να διακυβευτεί η ανεξαρτησία του από τη δομή του ομίλου ή από οποιοδήποτε μέλος του συμβουλίου που είναι επίσης μέλος του συμβουλίου άλλων οντοτήτων του ίδιου ομίλου. Ειδικότερα, ο εν λόγω κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εξετάζει ειδικές διαδικασίες για την πρόληψη και τη διαχείριση των συγκρούσεων συμφερόντων, μεταξύ άλλων, όσον αφορά τις ρυθμίσεις εξωτερικής ανάθεσης.
5. Σε περιπτώσεις που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διατηρεί δυαδικό σύστημα συμβουλίου, ο ρόλος και οι αρμοδιότητες του συμβουλίου, όπως ορίζονται στον παρόντα κανονισμό και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012, κατανέμονται αναλόγως στο εποπτικό συμβούλιο και στο διοικητικό συμβούλιο.
6. Οι πολιτικές, οι διαδικασίες, τα συστήματα και οι έλεγχοι διαχείρισης κινδύνου αποτελούν μέρος συνεκτικού και συνεπούς πλαισίου διακυβέρνησης το οποίο αποτελεί αντικείμενο τακτικής επανεξέτασης και επικαιροποίησης.
Άρθρο 4
Διαχείριση κινδύνου και μηχανισμοί εσωτερικού ελέγχου
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διαθέτει άρτιο πλαίσιο για τη συνολική διαχείριση όλων των ουσιαστικών κινδύνων στους οποίους εκτίθεται ή ενδέχεται να εκτεθεί. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θεσπίζει τεκμηριωμένες πολιτικές, διαδικασίες και συστήματα που εντοπίζουν, εκτιμούν, παρακολουθούν και διαχειρίζονται τους εν λόγω κινδύνους. Κατά τη θέσπιση πολιτικών, διαδικασιών και συστημάτων για τη διαχείριση του κινδύνου, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος τα διαρθρώνει κατά τρόπο που διασφαλίζεται ότι τα εκκαθαριστικά μέλη διαχειρίζονται καταλλήλως και περιορίζουν τους κινδύνους που τίθενται στον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έχει ολοκληρωμένη και συνολική εικόνα όλων των σχετικών κινδύνων. Περιλαμβάνουν τους κινδύνους που φέρει ή θέτει στα εκκαθαριστικά μέλη του και, στο μέτρο του εφικτού, σε πελάτες καθώς και τους κινδύνους που φέρει ή θέτει σε άλλες οντότητες όπως διαλειτουργικοί κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι, συστήματα διακανονισμού και πληρωμής αξιογράφων, τράπεζες διακανονισμού, πάροχοι ρευστότητας, κεντρικά αποθετήρια τίτλων, τόποι διαπραγμάτευσης που εξυπηρετεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος και άλλοι πάροχοι κρίσιμων υπηρεσιών.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναπτύσσει κατάλληλα εργαλεία διαχείρισης κινδύνου ώστε να είναι σε θέση να διαχειρίζεται και να αναφέρει όλους τους σχετικούς κινδύνους. Περιλαμβάνουν την αναγνώριση και διαχείριση του συστήματος, της αγοράς ή άλλων αλληλεξαρτήσεων. Εάν ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος παρέχει υπηρεσίες συναφείς με την εκκαθάριση που παρουσιάζουν διακριτό προφίλ κινδύνου από τις λειτουργίες του και θέτουν δυνητικά σημαντικούς επιπρόσθετους κινδύνους σε αυτόν, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διαχειρίζεται καταλλήλως τους επιπρόσθετους κινδύνους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τον νομικό διαχωρισμό των επιπρόσθετων υπηρεσιών που παρέχει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος από τις βασικές λειτουργίες του.
4. Οι ρυθμίσεις διακυβέρνησης εξασφαλίζουν ότι το συμβούλιο κεντρικού αντισυμβαλλομένου αναλαμβάνει την τελική ευθύνη και λογοδοσία για τη διαχείριση κινδύνων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Το συμβούλιο ορίζει, καθορίζει και τεκμηριώνει ενδεδειγμένο επίπεδο ανοχής κινδύνου και ικανότητας ανάληψης κινδύνου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Το συμβούλιο και τα ανώτατα διοικητικά στελέχη μεριμνούν ώστε οι πολιτικές, οι διαδικασίες και οι έλεγχοι του κεντρικού αντισυμβαλλομένου να συνάδουν με το επίπεδο ανοχής κινδύνου και την ικανότητα ανάληψης κινδύνου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, και να εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναγνωρίζει, αναφέρει, παρακολουθεί και διαχειρίζεται κινδύνους.
5. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί άρτια συστήματα πληροφόρησης και ελέγχου του κινδύνου τα οποία παρέχουν στον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο και, κατά περίπτωση, στα εκκαθαριστικά μέλη του και, εάν είναι δυνατόν, σε πελάτες την ικανότητα να ενημερώνονται έγκαιρα και να εφαρμόζουν ενδεδειγμένες διαδικασίες και πολιτικές διαχείρισης του κινδύνου. Τα συστήματα αυτά εξασφαλίζουν, τουλάχιστον, ότι η πιστωτική έκθεση και η έκθεση ρευστότητας τυγχάνουν συνεχούς παρακολούθησης σε επίπεδο κεντρικού αντισυμβαλλομένου καθώς και σε επίπεδο εκκαθαριστικού μέλους και, στο μέτρο του εφικτού, σε επίπεδο πελάτη.
6. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εξασφαλίζει ότι η υπηρεσία διαχείρισης κινδύνου διαθέτει την απαραίτητη δικαιοδοσία, τους απαραίτητους πόρους, εμπειρογνωμοσύνη και πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες και ότι είναι επαρκώς ανεξάρτητη από τις άλλες υπηρεσίες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Ο υπεύθυνος κινδύνου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου εφαρμόζει το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου μεταξύ άλλων τις πολιτικές και τις διαδικασίες που θεσπίζει το συμβούλιο.
7. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διαθέτει επαρκείς μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου που συνδράμουν το συμβούλιο στην παρακολούθηση και εκτίμηση της επάρκειας και αποτελεσματικότητας των πολιτικών, διαδικασιών και συστημάτων διαχείρισης κινδύνου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Οι εν λόγω μηχανισμοί περιλαμβάνουν ορθές διοικητικές και λογιστικές διαδικασίες, άρτια υπηρεσία συμμόρφωσης και ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο και υπηρεσία επικύρωσης ή επανεξέτασης.
8. Κατάσταση των λογαριασμών του κεντρικού αντισυμβαλλομένου προετοιμάζεται σε ετήσια βάση και ελέγχεται από νόμιμους ελεγκτές ή ελεγκτικά γραφεία κατά την έννοια της οδηγίας 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5).
Άρθρο 5
Διαδικασίες και πολιτική συμμόρφωσης
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θεσπίζει, εφαρμόζει και διατηρεί κατάλληλες πολιτικές και διαδικασίες που αποσκοπούν να εντοπίσουν τυχόν κίνδυνο μη συμμόρφωσης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου και των υπαλλήλων του προς τις υποχρεώσεις του δυνάμει του παρόντος κανονισμού, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1249/2012, καθώς και τους συναφείς κινδύνους, και εφαρμόζει επαρκή μέτρα και διαδικασίες που αποσκοπούν στην ελαχιστοποίηση τέτοιων κινδύνων και στη δυνατότητα των αρμόδιων αρχών να ασκήσουν αποτελεσματικά τις εξουσίες τους δυνάμει αυτών των κανονισμών.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διασφαλίζει ότι οι κανόνες, διαδικασίες και συμβατικές ρυθμίσεις του είναι σαφείς και συνολικές και εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση προς τον παρόντα κανονισμό, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1249/2012, καθώς και τις λοιπές εφαρμοστέες κανονιστικές και εποπτικές απαιτήσεις.
Οι κανόνες, οι διαδικασίες και οι συμβατικές ρυθμίσεις του κεντρικού αντισυμβαλλομένου παρέχονται εγγράφως ή με άλλο σταθερό μέσο. Οι εν λόγω κανόνες, διαδικασίες, και τυχόν συνοδευτικό υλικό θα πρέπει να είναι ακριβείς, ενημερωμένοι και άμεσα διαθέσιμοι στην αρμόδια αρχή, στα εκκαθαριστικά μέλη και, κατά περίπτωση, σε πελάτες.
Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναγνωρίζει και αναλύει την ορθότητα των κανόνων, διαδικασιών και συμβατικών ρυθμίσεων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Εάν κρίνεται απαραίτητο, μπορεί να ζητηθεί νομική γνωμοδότηση για τους σκοπούς της συγκεκριμένης ανάλυσης. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έχει θεσπίσει διαδικασία με την οποία προτείνει και εφαρμόζει αλλαγές στους κανόνες και στις διαδικασίες του και, πριν από την εφαρμογή τυχόν ουσιαστικών αλλαγών, προβαίνει σε διαβουλεύσεις με όλα τα ενδιαφερόμενα εκκαθαριστικά μέλη και υποβάλλει τις προτεινόμενες αλλαγές στην αρμόδια αρχή.
3. Κατά την ανάπτυξη των κανόνων, των διαδικασιών και των συμβατικών ρυθμίσεών του, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος λαμβάνει υπόψη σχετικές κανονιστικές αρχές και βιομηχανικά πρότυπα και πρωτόκολλα αγοράς και καταδεικνύει σαφώς τοις περιπτώσεις ενσωμάτωσης των εν λόγω πρακτικών στην τεκμηρίωση που διέπει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, των εκκαθαριστικών μελών του και άλλων σχετικών τρίτων.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εντοπίζει και αναλύει δυνητικές συγκρούσεις νομικών ζητημάτων και αναπτύσσει κανόνες και διαδικασίες που μετριάζουν τον νομικό κίνδυνο που απορρέει από τα εν λόγω ζητήματα. Εάν κριθεί απαραίτητο, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ζητεί ανεξάρτητες νομικές γνωμοδοτήσεις για τους σκοπούς της συγκεκριμένης ανάλυσης.
Οι κανόνες και οι διαδικασίες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου καταδεικνύουν σαφώς τη νομοθεσία που εφαρμόζεται σε κάθε πτυχή των δραστηριοτήτων και λειτουργιών του κεντρικού αντισυμβαλλομένου.
Άρθρο 6
Υπηρεσία συμμόρφωσης
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος συγκροτεί και διατηρεί μόνιμη και αποτελεσματική υπηρεσία συμμόρφωσης που λειτουργεί ανεξάρτητα από τις άλλες υπηρεσίες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Διασφαλίζει ότι η υπηρεσία συμμόρφωσης διαθέτει την απαραίτητη εξουσία, πόρους, εμπειρογνωμοσύνη και πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες.
Κατά τη συγκρότηση της υπηρεσίας ελέγχου, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος λαμβάνει υπόψη τον χαρακτήρα, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα της δραστηριότητάς του, καθώς και τον χαρακτήρα και το φάσμα των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων που αναλαμβάνονται στη διάρκεια αυτής της δραστηριότητας.
2. Ο υπεύθυνος συμμόρφωσης έχει, τουλάχιστον, τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
α)
παρακολούθηση και, σε τακτική βάση, εκτίμηση της επάρκειας και αποτελεσματικότητας των μέτρων που εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 και των δράσεων που αναλαμβάνονται για την αντιμετώπιση τυχόν ελλείψεων όσον αφορά τη συμμόρφωση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου προς τις υποχρεώσεις του·
β)
διαχείριση των πολιτικών και διαδικασιών συμμόρφωσης που θεσπίζουν τα ανώτατα διοικητικά στελέχη και το συμβούλιο·
γ)
παροχή συμβουλών και συνδρομής στους υπεύθυνους για την άσκηση των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου ώστε να εκπληρούνται οι υποχρεώσεις που υπέχει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος δυνάμει του παρόντος κανονισμού, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1249/2012 και άλλων κανονιστικών απαιτήσεων, όπου έχει εφαρμογή·
δ)
τακτική αναφορά στο συμβούλιο σχετικά με τη συμμόρφωση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου και των υπαλλήλων του προς τον παρόντα κανονισμό, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1249/2012·
ε)
θέσπιση διαδικασιών για την αποτελεσματική επανόρθωση των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης·
στ)
διασφάλιση ότι οι αρμόδιοι που συμμετέχουν στην υπηρεσία συμμόρφωσης δεν συμμετέχουν στην εκτέλεση των υπηρεσιών ή δραστηριοτήτων που παρακολουθούν και ότι τυχόν συγκρούσεις συμφερόντων των εν λόγω προσώπων εντοπίζονται και απαλείφονται καταλλήλως.
Άρθρο 7
Οργανωτική δομή και διαχωρισμός των γραμμών αναφοράς
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ορίζει τη σύνθεση, τον ρόλο και τις αρμοδιότητες του συμβουλίου και των ανώτατων διοικητικών στελεχών. Οι ρυθμίσεις είναι σαφώς καθορισμένες και επαρκώς τεκμηριωμένες. Το συμβούλιο συγκροτεί, κατ’ ελάχιστο, επιτροπή λογιστικού ελέγχου και επιτροπή αποδοχών. Η επιτροπή κινδύνου που συγκροτείται σύμφωνα με το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 είναι συμβουλευτική επιτροπή του συμβουλίου.
2. Το συμβούλιο αναλαμβάνει, τουλάχιστον, τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
α)
τον καθορισμό σαφών στόχων και στρατηγικών για τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο·
β)
την αποτελεσματική παρακολούθηση των ανώτατων διοικητικών στελεχών·
γ)
τη θέσπιση κατάλληλων πολιτικών για τις αποδοχές·
δ)
τη συγκρότηση και εποπτεία της υπηρεσίας διαχείρισης του κινδύνου·
ε)
την εποπτεία της υπηρεσίας συμμόρφωσης και της υπηρεσίας εσωτερικού ελέγχου·
στ)
την εποπτεία των ρυθμίσεων εξωτερικής ανάθεσης·
ζ)
την εποπτεία της συμμόρφωσης προς όλες τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1249/2012 και των λοιπών κανονιστικών και εποπτικών απαιτήσεων·
η)
την πρόβλεψη λογοδοσίας για τους μετόχους ή τους κατόχους και υπαλλήλους, τα εκκαθαριστικά μέλη και τους πελάτες τους και άλλους σχετικούς συμφεροντούχους.
3. Τα ανώτατα διοικητικά στελέχη έχουν, τουλάχιστον, τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
α)
διασφάλιση της συνέπειας των δραστηριοτήτων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου με τους στόχους και τη στρατηγική του κεντρικού αντισυμβαλλομένου όπως καθορίζονται από το συμβούλιο·
β)
σχεδιασμό και καθορισμό των διαδικασιών συμμόρφωσης και εσωτερικού ελέγχου που προωθούν τους στόχους του κεντρικού αντισυμβαλλομένου·
γ)
υπαγωγή των διαδικασιών εσωτερικού ελέγχου σε τακτική επανεξέταση και τακτικό έλεγχο·
δ)
διασφάλιση ότι επαρκείς πόροι χορηγούνται για τη διαχείριση του κινδύνου και τη συμμόρφωση·
ε)
ενεργή συμμετοχή στη διαδικασία ελέγχου κινδύνων·
στ)
διασφάλιση της δέουσας αντιμετώπισης των κινδύνων που συνεπάγονται για τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο η εκκαθάρισή του και οι δραστηριότητες που συνδέονται με την εκκαθάριση.
4. Σε περίπτωση που το συμβούλιο αναθέτει καθήκοντα σε επιτροπές ή υποεπιτροπές, διατηρεί την ευθύνη έγκρισης αποφάσεων που μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο προφίλ κινδύνου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου.
5. Οι ρυθμίσεις με τις οποίες λειτουργούν το συμβούλιο και τα ανώτατα διοικητικά στελέχη περιλαμβάνουν διαδικασίες που εντοπίζουν, αντιμετωπίζουν και διαχειρίζονται δυνητικές συγκρούσεις συμφερόντων μελών του συμβουλίου και ανώτατων διοικητικών στελεχών.
6. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έχει σαφείς και άμεσες γραμμές αναφοράς μεταξύ του συμβουλίου του και των ανώτατων διοικητικών στελεχών προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα ανώτατα διοικητικά στελέχη είναι υπόλογα για την εκτέλεση της διαχείρισης. Οι γραμμές αναφοράς για τη διαχείριση κινδύνου, τη συμμόρφωση και τον εσωτερικό λογιστικό έλεγχο είναι σαφείς και χωριστές από εκείνες των άλλων δραστηριοτήτων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Ο υπεύθυνος κινδύνου αναφέρεται στο συμβούλιο είτε άμεσα είτε μέσω της επιτροπής κινδύνου. Ο υπεύθυνος συμμόρφωσης και η υπηρεσία εσωτερικού λογιστικού ελέγχου αναφέρονται απευθείας στο συμβούλιο.
Άρθρο 8
Πολιτική αποδοχών
1. Η επιτροπή αποδοχών σχεδιάζει και αναπτύσσει περαιτέρω την πολιτική αποδοχών, εποπτεύει την εφαρμογή της με ανώτατα διοικητικά στελέχη και επανεξετάζει την πρακτική λειτουργία της σε τακτική βάση. Η πολιτική καθαυτή τεκμηριώνεται και επανεξετάζεται τουλάχιστον σε ετήσια βάση.
2. Η πολιτική αποδοχών αποσκοπεί να ευθυγραμμίσει το επίπεδο και τη δομή των αποδοχών με τη συνετή διαχείριση κινδύνου. Η πολιτική λαμβάνει υπόψη μελλοντικούς καθώς και υφιστάμενους κινδύνους και αποτελέσματα κινδύνου. Τα χρονοδιαγράμματα αποπληρωμής επηρεάζονται από τον χρονικό ορίζοντα των κινδύνων. Ειδικότερα, στην περίπτωση μεταβλητών αποδοχών, η πολιτική λαμβάνει δεόντως υπόψη πιθανές αναντιστοιχίες των περιόδων εκτέλεσης και κινδύνου και εξασφαλίζει ότι οι πληρωμές αναβάλλονται κατά περίπτωση. Οι σταθερές και μεταβλητές συνιστώσες των συνολικών αποδοχών εξισορροπούνται και είναι συνεπείς με ευθυγράμμιση του κινδύνου.
3. Η πολιτική αποδοχών προβλέπει ότι το προσωπικό που απασχολείται στις υπηρεσίες διαχείρισης κινδύνου, συμμόρφωσης και εσωτερικού ελέγχου αμείβεται με τρόπο ανεξάρτητο από τις επιχειρηματικές επιδόσεις του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Το επίπεδο αποδοχών είναι επαρκές ως προς την ευθύνη καθώς και σε σύγκριση με το επίπεδο των αποδοχών στους επιχειρηματικούς τομείς.
4. Η πολιτική αποδοχών υπόκειται σε ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο σε ετήσια βάση. Τα αποτελέσματα αυτών των λογιστικών ελέγχων είναι διαθέσιμα στην αρμόδια αρχή.
Άρθρο 9
Συστήματα τεχνολογίας των πληροφοριών
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος σχεδιάζει και εξασφαλίζει αξιόπιστα και ασφαλή συστήματα τεχνολογίας των πληροφοριών, καθώς και ικανά για επεξεργασία των πληροφοριών που χρειάζεται ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος για να εκτελεί τις δραστηριότητες και λειτουργίες του με ασφαλή και αποτελεσματικό τρόπο.
Η διάρθρωση της τεχνολογίας των πληροφοριών είναι επαρκώς τεκμηριωμένη. Τα συστήματα είναι μελετημένα για την κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών του κεντρικού αντισυμβαλλομένου και των κινδύνων που αντιμετωπίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, είναι ανθεκτικά, μεταξύ άλλων υπό ακραίες συνθήκες αγοράς, και κλιμακώσιμα, εάν κρίνεται απαραίτητο, για την επεξεργασία επιπρόσθετων πληροφοριών. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος προβλέπει διαδικασίες και σχεδιασμό χωρητικότητας, καθώς και επαρκή πλεονάζουσα χωρητικότητα που θα επιτρέπει στο σύστημα να επεξεργάζεται όλες τις εναπομένουσες συναλλαγές πριν από το τέλος της ημέρας σε περίπτωση μείζονος διακοπής. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος προβλέπει διαδικασίες εισαγωγής νέας τεχνολογίας μεταξύ άλλων προγράμματα ανάκτησης δεδομένων.
2. Προκειμένου να εξασφαλιστεί υψηλός βαθμός ασφαλείας στην επεξεργασία πληροφοριών και να καταστεί δυνατή η συνδεσιμότητα με τα εκκαθαριστικά μέλη του και τους πελάτες καθώς και με τους παρόχους υπηρεσιών, κεντρικός αντισυμβαλλόμενος βασίζει τα συστήματα τεχνολογίας των πληροφοριών του σε διεθνώς αναγνωρισμένα τεχνικά πρότυπα και βέλτιστες πρακτικές του κλάδου. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος υποβάλλει τα συστήματά του σε αυστηρό έλεγχο, προσομοίωση σε ακραίες συνθήκες, πριν από την αρχική χρήση τους, μετά την πραγματοποίηση σημαντικών μεταβολών και μετά από μείζονα διακοπή. Εκκαθαριστικά μέλη και πελάτες, διαλειτουργικοί κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη συμμετέχουν, κατά περίπτωση, στον σχεδιασμό και στη διενέργεια αυτών των ελέγχων.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διατηρεί άρτιο πλαίσιο ασφαλείας των πληροφοριών το οποίο διαχειρίζεται καταλλήλως τον κίνδυνο ασφάλειας των πληροφοριών του. Το πλαίσιο περιλαμβάνει κατάλληλους μηχανισμούς, πολιτικές και διαδικασίες για την προστασία των πληροφοριών από μη εξουσιοδοτημένη δημοσιοποίηση, για τη διασφάλιση της ακρίβειας και της ακεραιότητας των δεδομένων και για την εγγύηση της διαθεσιμότητας των υπηρεσιών του κεντρικού αντισυμβαλλομένου.
4. Το πλαίσιο ασφαλείας των πληροφοριών περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
α)
ελέγχους πρόσβασης στο σύστημα·
β)
επαρκής προστασία έναντι παρεισδύσεων και παράνομης χρήσης δεδομένων·
γ)
ειδικές διατάξεις για την προστασία της αυθεντικότητας και ακεραιότητας δεδομένων, περιλαμβανομένων τεχνικών·
δ)
αξιόπιστα δίκτυα και διαδικασίες για ακριβή και ταχεία διαβίβαση δεδομένων·
ε)
πληροφορίες ελέγχου.
5. Τα συστήματα τεχνολογίας των πληροφοριών και το πλαίσιο ασφαλείας των πληροφοριών επανεξετάζονται τουλάχιστον σε ετήσια βάση. Υπόκεινται σε αξιολογήσεις ανεξάρτητου ελέγχου. Τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων αναφέρονται στο συμβούλιο και τίθενται στη διάθεση της αρμόδιας αρχής.
Άρθρο 10
Δημοσιοποίηση
1. O κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θέτει δωρεάν στη διάθεση του κοινού τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
πληροφορίες σχετικά με τις ρυθμίσεις διακυβέρνησής του, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
i)
την οργανωτική δομή του, καθώς και βασικούς στόχους και στρατηγικές·
ii)
βασικά στοιχεία της πολιτικής αποδοχών·
iii)
βασικές χρηματοοικονομικές πληροφορίες που περιλαμβάνονται στις τελευταίες ελεγμένες καταστάσεις λογαριασμών του·
β)
πληροφορίες σχετικά με τους κανόνες που εφαρμόζει, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
i)
διαδικασίες διαχείρισης αθέτησης υποχρέωσης, διαδικασίες και συμπληρωματικά κείμενα·
ii)
πληροφορίες σχετικά με την αδιάλειπτη λειτουργία·
iii)
πληροφορίες σχετικά με συστήματα, τεχνικές και επιδόσεις όσον αφορά τη διαχείριση κινδύνου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου σύμφωνα με το κεφάλαιο ΧΙΙ·
iv)
όλες τις σχετικές πληροφορίες για τον σχεδιασμό και τις δραστηριότητές του καθώς και για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις εκκαθαριστικών μελών και πελατών, που είναι απαραίτητες προκειμένου να τους επιτραπεί να προσδιορίσουν σαφώς και να κατανοήσουν πλήρως τους κινδύνους και τα κόστη που συνδέονται με τη χρησιμοποίηση των υπηρεσιών του κεντρικού αντισυμβαλλομένου·
v)
οι τρέχουσες υπηρεσίες εκκαθάρισης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, μεταξύ άλλων λεπτομερείς πληροφορίες για το τι ακριβώς παρέχει στο πλαίσιο κάθε υπηρεσίας·
vi)
τα συστήματα, οι τεχνικές και οι επιδόσεις όσον αφορά τη διαχείριση κινδύνου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, μεταξύ άλλων πληροφορίες για τους χρηματοοικονομικούς πόρους, την επενδυτική πολιτική, τις πηγές δεδομένων για τις πηγές και τα μοντέλα που χρησιμοποιούνται κατά τους υπολογισμούς περιθωρίων ασφαλείας·
vii)
νομοθεσία και κανόνες που διέπουν:
1)
την πρόσβαση στον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο·
2)
τις συμβάσεις που έχει συνάψει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος με εκκαθαριστικά μέλη και, όπου είναι εφικτό, με πελάτες·
3)
τις συμβάσεις που αποδέχεται προς εκκαθάριση ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος·
4)
τυχόν ρυθμίσεις διαλειτουργικότητας·
5)
τη χρησιμοποίηση ασφαλειών και εισφορών σε κεφάλαιο εκκαθάρισης, μεταξύ άλλων η ρευστοποίηση θέσεων και ασφαλειών και ο βαθμός στον οποίο η ασφάλεια προστατεύεται έναντι των απαιτήσεων τρίτου·
γ)
πληροφορίες σχετικά με επιλέξιμες ασφάλειες και εφαρμοστέους συντελεστές αποκοπής·
δ)
κατάλογο όλων των τρεχόντων εκκαθαριστικών μελών, περιλαμβανομένων των κριτηρίων αποδοχής, αναστολής της ιδιότητας και εξόδου για τα εκκαθαριστικά μέλη.
Σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή συμφωνήσει με τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο ότι οποιαδήποτε από τις πληροφορίες που παρέχονται βάσει του στοιχείου β) ή γ) της παρούσας παραγράφου μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τα επιχειρηματικά μυστικά ή την ασφάλεια και την ευρωστία του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος δύναται να αποφασίσει τη δημοσιοποίηση αυτών των πληροφοριών κατά τρόπο που αποτρέπει ή περιορίζει αυτούς τους κινδύνους, ή τη μη δημοσιοποίηση των εν λόγω πληροφοριών.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος δημοσιοποιεί δωρεάν πληροφορίες όσον αφορά τυχόν σημαντικές μεταβολές στις ρυθμίσεις διακυβέρνησης, στους στόχους, στις στρατηγικές και στις βασικές πολιτικές του, καθώς και στους εφαρμοστέους κανόνες και διαδικασίες.
3. Οι πληροφορίες που δημοσιοποιούνται από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο είναι προσβάσιμες στον ιστότοπό του. Οι πληροφορίες διατίθενται τουλάχιστον σε μία γλώσσα συνήθη στη σφαίρα των διεθνών οικονομικών.
Άρθρο 11
Εσωτερικός λογιστικός έλεγχος
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος συγκροτεί και διατηρεί εσωτερική υπηρεσία λογιστικού ελέγχου η οποία είναι χωριστή και ανεξάρτητη από άλλες υπηρεσίες και δραστηριότητες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου και η οποία έχει τα ακόλουθα καθήκοντα:
α)
εκπονεί, εφαρμόζει και διατηρεί σχέδιο λογιστικού ελέγχου προκειμένου να εξετάζεται και να αξιολογείται η επάρκεια και η αποτελεσματικότητα των συστημάτων, των μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου και των ρυθμίσεων διακυβέρνησης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου·
β)
εκδίδει συστάσεις βάσει του αποτελέσματος των εργασιών που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το στοιχείο α)·
γ)
ελέγχει τη συμμόρφωση προς αυτές τις συστάσεις·
δ)
αναφέρει θέματα εσωτερικού λογιστικού ελέγχου στο συμβούλιο.
2. Η υπηρεσία εσωτερικού λογιστικού ελέγχου διαθέτει την απαραίτητη εξουσία, τους απαραίτητους πόρους, εμπειρογνωμοσύνη και πρόσβαση σε όλα τα σχετικά έγγραφα για την εκτέλεση των καθηκόντων της. Είναι επαρκώς ανεξάρτητη από τη διοίκηση και αναφέρεται απευθείας στο συμβούλιο.
3. Ο εσωτερικός λογιστικός έλεγχος αξιολογεί την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών διαχείρισης κινδύνου και των μηχανισμών ελέγχου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου κατά τρόπο αναλογικό των κινδύνων που αντιμετωπίζουν οι διάφορες γραμμές επιχειρηματικής δραστηριότητας και ανεξάρτητο από τους αξιολογούμενους επιχειρηματικούς τομείς. Η υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διαθέτει την απαραίτητη πρόσβαση σε πληροφορίες προκειμένου να επανεξετάζονται όλες οι δραστηριότητες και λειτουργίες, διεργασίες και συστήματα του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, μεταξύ άλλων οι δραστηριότητες εξωτερικής ανάθεσης.
4. Οι αξιολογήσεις εσωτερικού ελέγχου βασίζονται σε συνολικό σχέδιο λογιστικού ελέγχου το οποίο επανεξετάζεται και αναφέρεται στην αρμόδια αρχή τουλάχιστον σε ετήσια βάση. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εξασφαλίζει ότι ειδικοί λογιστικοί έλεγχοι δύνανται να διενεργούνται σε καθοδηγούμενη από συμβάντα βάση σε σύντομη προθεσμία. Ο σχεδιασμός και η επανεξέταση του λογιστικού ελέγχου εγκρίνονται από το συμβούλιο.
5. Οι εκκαθαριστικές δραστηριότητες, οι διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου, οι μηχανισμοί εσωτερικού ελέγχου και οι λογαριασμοί του κεντρικού αντισυμβαλλομένου υπόκεινται σε ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο. Οι ανεξάρτητοι λογιστικοί έλεγχοι διενεργούνται, τουλάχιστον, σε ετήσια βάση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΤΗΡΗΣΗ ΑΡΧΕΙΩΝ
[Άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
Άρθρο 12
Γενικές απαιτήσεις
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος τηρεί αρχεία σε σταθερό μέσο που επιτρέπει να παρέχονται οι πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές, στην ΕΑΚΑΑ και στα σχετικά μέλη του ευρωπαϊκού συστήματος κεντρικών τραπεζών (ΕΣΚΤ), και κατά τρόπο και μορφή ώστε να πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
να είναι εφικτή η ανασύσταση κάθε βασικού σταδίου της διαδικασίας από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο·
β)
να είναι εφικτή η καταγραφή, η ανίχνευση και η ανάκτηση του αρχικού περιεχομένου αρχείου, πριν από τυχόν διορθώσεις ή άλλες τροποποιήσεις·
γ)
να εφαρμόζονται κατάλληλα μέτρα για την αποτροπή της παράνομης αλλοίωσης των αρχείων·
δ)
να διασφαλίζονται με κατάλληλα μέτρα η ασφάλεια και η εμπιστευτικότητα των καταγεγραμμένων δεδομένων·
ε)
να ενσωματωθεί στο σύστημα τήρησης αρχείου ένας μηχανισμός για τον εντοπισμό και την επανόρθωση σφαλμάτων·
στ)
να διασφαλίζεται στο σύστημα τήρησης αρχείων η έγκαιρη ανάκτηση των αρχείων σε περίπτωση βλάβης του συστήματος.
2. Σε περίπτωση που τα αρχεία ή οι πληροφορίες φέρουν ημερομηνία παλαιότερη των έξι μηνών, παρέχονται στις αρχές που απαριθμούνται στην παράγραφο 1 το ταχύτερο δυνατόν και το αργότερο στο τέλος της επόμενης εργάσιμης ημέρας μετά την υποβολή της αίτησης από την αρμόδια αρχή.
3. Σε περίπτωση που τα αρχεία ή οι πληροφορίες φέρουν ημερομηνία μεταγενέστερη των έξι μηνών, παρέχονται στις αρχές που απαριθμούνται στην παράγραφο 1 το ταχύτερο δυνατόν και το αργότερο εντός 5 εργάσιμων ημερών μετά την υποβολή της αίτησης από την αρμόδια αρχή.
4. Σε περίπτωση που τα αρχεία περιλαμβάνουν προσωπικά δεδομένα, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι λαμβάνουν υπόψη τις υποχρεώσεις που υπέχουν δυνάμει της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7).
5. Σε περίπτωση που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διατηρεί αρχεία εκτός της Ένωσης, εξασφαλίζει ότι η αρμόδια αρχή, η ΕΑΚΑΑ και τα σχετικά μέλη του ΕΣΚΤ δύνανται να έχουν πρόσβαση στα αρχεία στον ίδιο βαθμό και εντός των ιδίων χρονικών περιόδων ωσάν να διατηρούνταν εντός της Ένωσης.
6. Κάθε κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναφέρει ονομαστικώς τους αρμόδιους οι οποίοι μπορούν, εντός της προθεσμίας που ορίζεται στις παραγράφους 2 και 3 για την παροχή των σχετικών αρχείων, να εξηγήσουν το περιεχόμενο των αρχείων τους στις αρμόδιες αρχές.
7. Όλα τα αρχεία που πρέπει να τηρεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος δυνάμει του παρόντος κανονισμού μπορούν να υποβληθούν σε έλεγχο από την αρμόδια αρχή. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος παρέχει στην αρμόδια αρχή άμεση ροή δεδομένων στα αρχεία που απαιτούνται βάσει των άρθρων 13 και 14, εφόσον ζητηθεί.
Άρθρο 13
Αρχεία συναλλαγών
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διατηρεί αρχεία όλων των συναλλαγών σε όλες τις συμβάσεις που εκκαθαρίζει και διασφαλίζει ότι τα αρχεία του περιλαμβάνουν όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση συνολικής και επακριβούς ανασυγκρότησης της διαδικασίας εκκαθάρισης για κάθε σύμβαση και ότι κάθε αρχείο για κάθε συναλλαγή είναι μοναδικά αναγνωρίσιμο και αναζητήσιμο τουλάχιστον από όλους τους τομείς που αφορούν τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, τον διαλειτουργικό κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, το εκκαθαριστικό μέλος, τον πελάτη, εφόσον τον γνωρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, και το χρηματοπιστωτικό μέσο.
2. Σχετικά με κάθε συναλλαγή που λαμβάνεται προς εκκαθάριση, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, αμέσως μετά τη λήψη των σχετικών πληροφοριών, δημιουργεί και διατηρεί επικαιροποιημένο αρχείο με τα ακόλουθα λεπτομερή στοιχεία:
α)
την τιμή, το επιτόκιο ή το άνοιγμα και την ποσότητα·
β)
την ικανότητα εκκαθάρισης, η οποία προσδιορίζει αν η συναλλαγή ήταν αγορά ή πώληση από την προοπτική της καταγραφής από πλευράς του κεντρικού αντισυμβαλλόμενου·
γ)
την ταυτοποίηση του μέσου·
δ)
την ταυτοποίηση του εκκαθαριστικού μέλους·
ε)
την ταυτοποίηση του τόπου όπου συνήφθη η σύμβαση·
στ)
την ημερομηνία και την ώρα παρέμβασης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου·
ζ)
την ημερομηνία και την ώρα λήξης της σύμβασης·
η)
τους όρους και το μέσο του διακανονισμού·
θ)
την ημερομηνία και την ώρα του διακανονισμού ή της εξαγοράς της συναλλαγής και, στον βαθμό που έχουν εφαρμογή, τα ακόλουθα λεπτομερή στοιχεία:
i)
την ημερομηνία και την ώρα κατά την οποία συνήφθη αρχικά η σύμβαση·
ii)
τους αρχικούς όρους και μέρη της σύμβασης·
iii)
την ταυτοποίηση του διαλειτουργικού κεντρικού αντισυμβαλλομένου που εκκαθαρίσει το ένα σκέλος της συναλλαγής, όπου έχει εφαρμογή·
iv)
την ταυτότητα του πελάτη, περιλαμβανομένου τυχόν έμμεσου πελάτη, εφόσον τον γνωρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος και, στην περίπτωση μη εμπιστευτικού, την ταυτοποίηση του μέρους που μεταβίβασε τη σύμβαση.
Άρθρο 14
Αρχεία θέσεων
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διατηρεί αρχεία των θέσεων που τηρούσε έκαστο εκκαθαριστικό μέλος. Ξεχωριστά αρχεία κρατούνται για κάθε λογαριασμό που τηρείται σύμφωνα με το άρθρο 39 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διασφαλίζει ότι τα αρχεία του περιλαμβάνουν όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση συνολικής και επακριβούς ανασυγκρότησης των συναλλαγών που καθόρισαν τη θέση και ότι κάθε αρχείο είναι αναγνωρίσιμο και αναζητήσιμο τουλάχιστον από όλους τους τομείς που αφορούν τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, τον διαλειτουργικό αντισυμβαλλόμενο, το εκκαθαριστικό μέλος, τον πελάτη, εφόσον τον γνωρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, και το χρηματοπιστωτικό μέσο.
2. Στο τέλος κάθε εργάσιμης ημέρας, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος δημιουργεί ένα αρχείο σχετικά με κάθε θέση το οποίο περιλαμβάνει τις ακόλουθες λεπτομέρειες, στον βαθμό που συνδέονται με την εν λόγω θέση:
α)
την ταυτοποίηση του εκκαθαριστικού μέλους, του πελάτη, εφόσον τον γνωρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, και τυχόν διαλειτουργικού κεντρικού αντισυμβαλλομένου που διατηρεί την εν λόγω θέση, εφόσον έχει εφαρμογή·
β)
την ένδειξη της θέσης·
γ)
τον ημερήσιο υπολογισμό της αξίας της θέσης με αρχεία των τιμών στις οποίες αποτιμώνται οι συμβάσεις, και τυχόν άλλες σχετικές πληροφορίες.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος δημιουργεί και τηρεί επικαιροποιημένο αρχείο των ποσών των περιθωρίων ασφαλείας, των εισφορών του κεφαλαίου εκκαθάρισης και των λοιπών χρηματοοικονομικών πόρων που αναφέρονται στο άρθρο 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και που ζητεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, και του αντίστοιχου ποσού που έχει πράγματι παράσχει το εκκαθαριστικό μέλος στο τέλος της ημέρας και των μεταβολών που ενδεχομένως επέλθουν στη διάρκεια της ημέρας, όσον αφορά κάθε μεμονωμένο λογαριασμό εκκαθαριστικού μέλους και πελάτη εφόσον τον γνωρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενο.
Άρθρο 15
Επιχειρηματικά αρχεία
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διατηρεί κατάλληλα και εύτακτα αρχεία δραστηριοτήτων σχετικά με την επιχειρηματική και εσωτερική οργάνωσή του.
2. Τα αρχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δημιουργούνται οσάκις επέρχεται ουσιαστική μεταβολή στα σχετικά έγγραφα και περιλαμβάνουν τουλάχιστον:
α)
τα οργανογράμματα του συμβουλίου και των σχετικών επιτροπών, της μονάδας εκκαθάρισης, της μονάδας διαχείρισης κινδύνου, και των λοιπών συναφών μονάδων ή τμημάτων·
β)
τις ταυτότητες των μετόχων ή μελών, είτε άμεσων είτε έμμεσων, φυσικών ή νομικών προσώπων, που διαθέτουν ειδικές συμμετοχές και τα ποσά αυτών των συμμετοχών·
γ)
τα έγγραφα που πιστοποιούν τις πολιτικές, τις διαδικασίες και τις διεργασίες που απαιτούνται βάσει του κεφαλαίου ΙΙΙ και του άρθρου 29·
δ)
τα πρακτικά των συνεδριάσεων του συμβουλίου και, όπου έχει εφαρμογή, των συνεδριάσεων των επιτροπών του συμβουλίου και των επιτροπών ανώτατων διοικητικών στελεχών·
ε)
τα πρακτικά των συνεδριάσεων της επιτροπής κινδύνου·
στ)
τα πρακτικά των ομάδων διαβούλευσης με εκκαθαριστικά μέλη και πελάτες, εφόσον υπάρχουν·
ζ)
εκθέσεις εσωτερικού και εξωτερικού λογιστικού ελέγχου, εκθέσεις διαχείρισης του κινδύνου, εκθέσεις συμμόρφωσης και εκθέσεις εταιρειών συμβούλων, μεταξύ άλλων για θέματα διαχείρισης·
η)
την πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας και το σχέδιο αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή, όπως απαιτείται δυνάμει του άρθρου 17·
θ)
το σχέδιο ρευστότητας και τις ημερήσιες εκθέσεις ρευστότητας, όπως απαιτείται δυνάμει του άρθρου 32·
ι)
αρχεία που αντικατοπτρίζουν όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού και λογαριασμών κεφαλαίου, όπως απαιτείται βάσει του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012·
ια)
παραληφθέντα παράπονα, με πληροφορίες σχετικά με το ονοματεπώνυμο, τη διεύθυνση και τον αριθμό λογαριασμού του παραπονούμενου, την ημερομηνία παραλαβής του παραπόνου· το ονοματεπώνυμο όλων των προσώπων που ταυτοποιούνται στο παράπονο· περιγραφή του χαρακτήρα του παραπόνου· τη διευθέτηση του παραπόνου και την ημερομηνία αντιμετώπισής του·
ιβ)
αρχεία τυχόν διακοπής των υπηρεσιών ή δυσλειτουργίας, περιλαμβανομένης διεξοδικής αναφοράς σχετικά με τη χρονική στιγμή, τις επιπτώσεις και τις διορθωτικές δράσεις·
ιγ)
αρχεία των αποτελεσμάτων των ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες και απολογιστικών ελέγχων που διενεργήθηκαν·
ιδ)
γραπτή επικοινωνία με αρμόδιες αρχές, την ΕΑΚΑΑ και τα σχετικά μέλη του ΕΣΚΤ·
ιε)
νομικές γνωμοδοτήσεις που έχουν παραληφθεί σύμφωνα με το κεφάλαιο ΙΙΙ·
ιστ)
όπου έχει εφαρμογή, τεκμηρίωση σχετικά με τις ρυθμίσεις διαλειτουργικότητας με άλλους κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους·
ιζ)
πληροφορίες βάσει του άρθρου 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο vii) και παράγραφος 1 στοιχείο δ)·
ιη)
τα σχετικά έγγραφα που περιγράφουν την εξέλιξη νέων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών.
Άρθρο 16
Αρχεία δεδομένων που αναφέρονται σε αρχείο καταγραφής συναλλαγών
Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος προσδιορίζει και διατηρεί όλες τις πληροφορίες και τα δεδομένα που πρέπει να αναφέρονται σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, από κοινού με αρχείο της ημερομηνίας και της ώρας αναφοράς της συναλλαγής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
[Άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
Άρθρο 17
Στρατηγική και πολιτική
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εφαρμόζει πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας και σχέδιο αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή τα οποία έχουν εγκριθεί από το συμβούλιο. Η πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας και το σχέδιο αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή υπόκεινται σε ανεξάρτητες επανεξετάσεις που αναφέρονται στο συμβούλιο.
2. Η πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας προσδιορίζει όλες τις κρίσιμες επιχειρηματικές λειτουργίες και τα σχετικά συστήματα, και περιλαμβάνει τη στρατηγική, την πολιτική και τους στόχους του κεντρικού αντισυμβαλλομένου προκειμένου να διασφαλίζεται η συνέχεια αυτών των λειτουργιών και συστημάτων.
3. Η πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας λαμβάνει υπόψη εξωτερικούς δεσμούς και αλληλεξαρτήσεις στο πλαίσιο της χρηματοπιστωτικής υποδομής μεταξύ άλλων τόπους διαπραγμάτευσης που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, διακανονισμό αξιογράφων και συστήματα πληρωμής και πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ή ένας συνδεδεμένος κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Λαμβάνει επίσης υπόψη κρίσιμες λειτουργίες ή υπηρεσίες που έχουν ανατεθεί εξωτερικά σε παρόχους τρίτου.
4. Η πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας και το σχέδιο αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή περιλαμβάνουν σαφώς καθορισμένες και τεκμηριωμένες ρυθμίσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται στην περίπτωση έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την αδιάλειπτη λειτουργία, καταστροφή ή κρίση και οι οποίες αποσκοπούν να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο επίπεδο υπηρεσίας των κρίσιμων λειτουργιών.
5. Το σχέδιο αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή προσδιορίζει και περιλαμβάνει στόχους σημείου ανάκτησης και στόχους χρόνου ανάκτησης για κρίσιμες λειτουργίες και καθορίζει την πλέον ενδεδειγμένη στρατηγική ανάκτησης για εκάστη αυτών των λειτουργιών. Οι εν λόγω ρυθμίσεις αποσκοπούν να διασφαλίσουν ότι σε ακραία σενάρια οι κρίσιμες λειτουργίες ολοκληρώνονται έγκαιρα και ότι πληρούνται τα συμφωνηθέντα επίπεδα υπηρεσίας.
6. Η πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας του κεντρικού αντισυμβαλλομένου καθορίζει τον μέγιστο αποδεκτό χρόνο κατά τον οποίο ενδέχεται να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι κρίσιμες λειτουργίες και συστήματα. Ο μέγιστος χρόνος ανάκτησης για τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο που πρέπει να περιλαμβάνεται στην πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας δεν υπερβαίνει τις δύο ώρες. Οι διαδικασίες και οι πληρωμές στο τέλος της ημέρας ολοκληρώνονται την απαιτούμενη ώρα και ημέρα υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις.
7. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος λαμβάνει υπόψη τις δυνητικές συνολικές επιπτώσεις στην αποτελεσματικότητα της αγοράς καθορίζοντας τους χρόνους ανάκτησης για κάθε λειτουργία.
Άρθρο 18
Ανάλυση των επιχειρηματικών επιπτώσεων
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος πραγματοποιεί ανάλυση των επιχειρηματικών επιπτώσεων η οποία αποσκοπεί να προσδιορίσει τις επιχειρηματικές λειτουργίες που είναι κρίσιμες για την εξασφάλιση των υπηρεσιών του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Η κρισιμότητα αυτών των λειτουργιών σε άλλους οργανισμούς και λειτουργίες της χρηματοπιστωτικής υποδομής αποτελούν μέρος της ανάλυσης.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί σενάριο βασισμένο σε ανάλυση κινδύνου που αποσκοπεί να προσδιορίσει τους τρόπους με τους οποίους τα διάφορα σενάρια επηρεάζουν τους κινδύνους για τις κρίσιμες επιχειρηματικές λειτουργίες του.
3. Κατά την εκτίμηση του κινδύνου, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος λαμβάνει υπόψη εξαρτήσεις από εξωτερικούς παρόχους, μεταξύ άλλων υπηρεσίες επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναλαμβάνει δράση για τη διαχείριση αυτών των εξαρτήσεων μέσω κατάλληλων συμβατικών και οργανωτικών ρυθμίσεων.
4. Η ανάλυση των επιχειρηματικών επιπτώσεων και η ανάλυση σεναρίων επικαιροποιούνται διαρκώς, επανεξετάζονται τουλάχιστον σε ετήσια βάση και κατόπιν συμβάντος ή σημαντικών οργανωτικών αλλαγών. Οι αναλύσεις λαμβάνουν υπόψη όλες τις συναφείς εξελίξεις, μεταξύ άλλων τις εξελίξεις στην αγορά και στον τομέα της τεχνολογίας.
Άρθρο 19
Αποκατάσταση λειτουργίας μετά από καταστροφή
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εφαρμόζει ρυθμίσεις που εξασφαλίζουν τη συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών του βάσει σεναρίων καταστροφής. Οι ρυθμίσεις αυτές εξετάζουν τουλάχιστον τη διαθεσιμότητα επαρκούς ανθρώπινου δυναμικού, τον μέγιστο χρόνο διακοπής των κρίσιμων λειτουργιών, την εναλλακτική σύνδεση ή εφεδρεία και την ανάκτηση σε δευτερεύουσα εγκατάσταση.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διατηρεί δευτερεύουσα εγκατάσταση επεξεργασίας που μπορεί να διασφαλίζει τη συνέχεια όλων των κρίσιμων λειτουργιών του κεντρικού αντισυμβαλλομένου πανομοιότυπα με τη βασική εγκατάσταση. Η δευτερεύουσα εγκατάσταση έχει γεωγραφικό προφίλ διακριτό από εκείνο της βασικής εγκατάστασης.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διατηρεί ή έχει άμεση πρόσβαση σε δευτερεύουσα επιχειρηματική εγκατάσταση, τουλάχιστον, ώστε να μπορεί το προσωπικό να εξασφαλίζει τη συνέχεια της υπηρεσίας εφόσον δεν είναι διαθέσιμος ο βασικός χώρος άσκησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας.
4. Η ανάγκη επιπρόσθετων εγκαταστάσεων επεξεργασίας εξετάζεται από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, ειδικότερα εάν η ποικιλομορφία των προφίλ κινδύνου της βασικής και της δευτερεύουσας εγκατάστασης δεν παρέχει επαρκή εμπιστοσύνη ότι οι στόχοι αδιάλειπτης λειτουργίας του κεντρικού αντισυμβαλλομένου πληρούνται σε όλα τα σενάρια.
Άρθρο 20
Έλεγχοι και παρακολούθηση
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ελέγχει και παρακολουθεί την πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας και το σχέδιο αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή κατά τακτά διαστήματα και μετά από σημαντικές τροποποιήσεις ή μεταβολές στα συστήματα ή σχετικές λειτουργίες για να εξασφαλιστεί ότι η πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας επιτυγχάνει τους αναφερόμενους στόχους μεταξύ άλλων τον στόχο του μέγιστου χρόνου ανάκτησης εντός δύο ωρών. Οι έλεγχοι προγραμματίζονται και τεκμηριώνονται.
2. Ο έλεγχος της πολιτικής αδιάλειπτης λειτουργίας και του σχεδίου αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή πληροί τους ακόλουθους όρους:
α)
περιλαμβάνει σενάρια καταστροφών μεγάλης κλίμακας και μεταβάσεις από τη βασική στη δευτερεύουσα εγκατάσταση·
β)
περιλαμβάνει τη συμμετοχή εκκαθαριστικών μελών, εξωτερικών παρόχων και σχετικών οργανισμών της χρηματοπιστωτικής υποδομής με τους οποίους έχουν εντοπιστεί αλληλεξαρτήσεις στο πλαίσιο της πολιτικής αδιάλειπτης λειτουργίας.
Άρθρο 21
Διατήρηση
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επανεξετάζει και ενημερώνει τακτικά την πολιτική του για την αδιάλειπτη λειτουργία ώστε να συμπεριλάβει όλες τις κρίσιμες λειτουργίες και την πλέον ενδεδειγμένη στρατηγική ανάκτησής τους.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επανεξετάζει και ενημερώνει τακτικά το σχέδιο αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή ώστε να συμπεριλάβει όλες τις κρίσιμες λειτουργίες.
3. Επικαιροποιήσεις της πολιτικής αδιάλειπτης λειτουργίας και του σχεδίου αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή λαμβάνουν υπόψη το αποτέλεσμα των ελέγχων και των συστάσεων ανεξάρτητων επανεξετάσεων και άλλων επανεξετάσεων και των αρμόδιων αρχών. Οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι επανεξετάζουν την πολιτική τους για την αδιάλειπτη λειτουργία και το σχέδιό τους για την αποκατάσταση λειτουργίας μετά από καταστροφή ύστερα από κάθε σημαντική διακοπή, προκειμένου να εντοπιστούν οι αιτίες και τυχόν απαιτούμενες βελτιώσεις στις δραστηριότητες, στην πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας και στο σχέδιο αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή του κεντρικού αντισυμβαλλόμενου.
Άρθρο 22
Διαχείριση κρίσεων
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διαθέτει υπηρεσία διαχείρισης κρίσεων που ενεργεί σε περίπτωση έκτασης ανάγκης. Η διαδικασία διαχείρισης κρίσεων είναι σαφής και τεκμηριωμένη γραπτώς. Το συμβούλιο παρακολουθεί την υπηρεσία διαχείρισης κρίσεων και λαμβάνει και επανεξετάζει τακτικά αναφορές σχετικά με αυτήν.
2. Η υπηρεσία διαχείρισης κρίσεων περιλαμβάνει επαρκώς διαρθρωμένες και σαφείς διαδικασίες για τη διαχείριση ανακοινώσεων εσωτερικών και εξωτερικών κρίσεων κατά τη διάρκεια συμβάντος ακραίων συνθηκών.
3. Μετά από συμβάν ακραίων συνθηκών, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναλαμβάνει επανεξέταση του τρόπου με τον οποίον χειρίστηκε την κρίση. Η επανεξέταση ενσωματώνει, όπου ενδείκνυται, εισφορές από εκκαθαριστικά μέλη και άλλους εξωτερικούς συμφεροντούχους.
Άρθρο 23
Επικοινωνία
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διαθέτει σχέδιο επικοινωνίας που τεκμηριώνει τον τρόπο με τον οποίο τα ανώτατα διοικητικά στελέχη, το συμβούλιο και οι σχετικοί εξωτερικοί συμφεροντούχοι, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται αρμόδιες αρχές, εκκαθαριστικά μέλη, πελάτες, διακανονιστές, συστήματα διακανονισμού και πληρωμής αξιογράφων και τόποι διαπραγμάτευσης, τηρούνται επαρκώς ενήμεροι κατά τη διάρκεια της κρίσης.
2. Αναλύσεις σεναρίων, αναλύσεις κινδύνων, επανεξετάσεις και αποτελέσματα παρακολούθησης και ελέγχων αναφέρονται στο συμβούλιο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ
[Άρθρο 41 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
Άρθρο 24
Ποσοστά
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος υπολογίζει τα αρχικά περιθώρια ασφαλείας για την κάλυψη των ανοιγμάτων που απορρέουν από μεταβολές της αγοράς για κάθε χρηματοπιστωτικό μέσο που καλύπτεται από ασφάλειες σε βάση προϊόντος, κατά τη χρονική περίοδο που ορίζεται στο άρθρο 25 και θεωρητικό χρονικό ορίζοντα για την εκκαθάριση της θέσης όπως ορίζεται στο άρθρο 26. Για τον υπολογισμό των αρχικών περιθωρίων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου τηρούνται τουλάχιστον τα ακόλουθα χρονικά διαστήματα εμπιστοσύνης:
α)
για εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, 99,5 %·
β)
για χρηματοπιστωτικά μέσα πλην των εξωχρηματιστηριακών, 99 %.
2. Για τον καθορισμό του επαρκούς χρονικού διαστήματος εμπιστοσύνης για κάθε κατηγορία χρηματοπιστωτικών μέσων που εκκαθαρίζει, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εξετάζει επιπλέον, τουλάχιστον, τους ακόλουθους παράγοντες:
α)
τις πολυπλοκότητες και το επίπεδο των ασαφειών όσον αφορά τον καθορισμό των τιμών της κατηγορίας των χρηματοπιστωτικών μέσων που δύνανται να περιορίζουν την επικύρωση του υπολογισμού του αρχικού περιθωρίου και του περιθωρίου διαφορών αποτίμησης·
β)
τα χαρακτηριστικά κινδύνου της κατηγορίας χρηματοπιστωτικών μέσων, που μπορεί να περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται σε, μεταβλητότητα, διάρκεια, ρευστότητα, μη γραμμικά χαρακτηριστικά της τιμής, αιφνίδια απόκλιση σε κίνδυνο αθέτησης υποχρέωσης και κίνδυνο δυσμενούς συσχέτισης·
γ)
τον βαθμό στον οποίον άλλοι έλεγχοι κινδύνου δεν περιορίζουν επαρκώς την πιστωτική έκθεση·
δ)
την εγγενή μόχλευση της κατηγορίας των χρηματοπιστωτικών μέσων, μεταξύ άλλων στην περίπτωση που η κατηγορία χρηματοπιστωτικού μέσου είναι σημαντικά μεταβλητή, είναι άκρως συγκεντρωμένη μεταξύ ολίγων παραγόντων της αγοράς ή μπορεί να είναι δύσκολο να συμψηφιστεί.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ενημερώνει την αρμόδια αρχή του και τα εκκαθαριστικά μέλη του για τα κριτήρια που θεωρεί ότι καθορίζουν το ποσοστό που εφαρμόζεται κατά τον υπολογισμό των περιθωρίων ασφαλείας για κάθε κατηγορία χρηματοπιστωτικών μέσων.
4. Σε περίπτωση που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκκαθαρίζει εξωχρηματιστηριακά παράγωγα που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά κινδύνου με τα παράγωγα που εκτελούνται σε ρυθμιζόμενες αγορές ή σε ισοδύναμη αγορά τρίτης χώρας, βάσει εκτίμησης των παραγόντων κινδύνου που απαριθμούνται στην παράγραφο 2, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να χρησιμοποιεί εναλλακτικό χρονικό διάστημα εμπιστοσύνης τουλάχιστον 99 % για τις συγκεκριμένες συμβάσεις εφόσον οι κίνδυνοι των συμβάσεων εξωχρηματιστηριακών παραγώγων που εκκαθαρίζει μετριάζονται καταλλήλως με τη χρησιμοποίηση των εν λόγω χρονικών διαστημάτων εμπιστοσύνης και τηρούνται οι όροι της παραγράφου 2.
Άρθρο 25
Χρονικός ορίζοντας για τον υπολογισμό της ιστορικής μεταβλητότητας
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διασφαλίζει ότι σύμφωνα με τη μεθοδολογία του μοντέλου και τη διαδικασία επικύρωσης που καθορίζονται σύμφωνα με το κεφάλαιο XII, τα αρχικά περιθώρια ασφαλείας καλύπτουν τουλάχιστον με το χρονικό διάστημα εμπιστοσύνης που ορίζεται στο άρθρο 24 και για την περίοδο εκκαθάρισης που ορίζεται στο άρθρο 26 την έκθεση που απορρέει από την ιστορική μεταβλητότητα υπολογιζόμενη με βάση δεδομένα που καλύπτουν τουλάχιστον το τελευταίο δωδεκάμηνο.
Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διασφαλίζει ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της ιστορικής μεταβλητότητας απεικονίζουν ένα πλήρες φάσμα των συνθηκών αγοράς, μεταξύ άλλων σε περιόδους ακραίων συνθηκών.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να χρησιμοποιεί οποιονδήποτε άλλο χρονικό ορίζοντα για τον υπολογισμό της ιστορικής μεταβλητότητας υπό τον όρο ότι η χρησιμοποίηση του εν λόγω χρονικού ορίζοντα οδηγεί σε απαιτήσεις περιθωρίων ασφαλείας τουλάχιστον όσο εκείνες που επιτυγχάνονταν με τη χρονική περίοδο που ορίζεται στην παράγραφο 1.
3. Οι παράμετροι του περιθωρίου ασφαλείας για χρηματοπιστωτικά μέσα χωρίς περίοδο ιστορικής παρακολούθησης βασίζονται σε συντηρητικές παραδοχές. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος προσαρμόζει άμεσα τον υπολογισμό των απαιτούμενων περιθωρίων που βασίζονται στην ανάλυση του ιστορικού τιμών των νέων χρηματοπιστωτικών μέσων.
Άρθρο 26
Χρονικοί ορίζοντες της περιόδου εκκαθάρισης
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ορίζει τους χρονικούς ορίζοντες για την περίοδο εκκαθάρισης λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του εκκαθαριζόμενου χρηματοπιστωτικού μέσου, την αγορά όπου γίνεται η διαπραγμάτευση και την περίοδο υπολογισμού και συλλογής των περιθωρίων ασφαλείας. Οι συγκεκριμένες περίοδοι εκκαθάρισης πρέπει να είναι τουλάχιστον:
α)
πέντε εργάσιμες ημέρες, για εξωχρηματιστηριακά παράγωγα·
β)
δύο εργάσιμες ημέρες, για χρηματοπιστωτικά μέσα πλην των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων.
2. Σε όλες τις περιπτώσεις, για τον καθορισμό της επαρκούς περιόδου εκκαθάρισης, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αξιολογεί και συνοψίζει τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
τη μέγιστη χρονική περίοδο που μπορεί να παρέλθει από την τελευταία συλλογή περιθωρίων ασφαλείας έως τη δήλωση αθέτησης υποχρέωσης από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο ή ενεργοποίησης της διαδικασίας διαχείρισης αθέτησης υποχρέωσης από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο·
β)
την εκτιμώμενη περίοδο που απαιτείται για τον σχεδιασμό και την εκτέλεση της στρατηγικής για τη διαχείριση αθέτησης υποχρέωσης από εκκαθαριστικό μέλος σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες κάθε κατηγορίας χρηματοπιστωτικού μέσου, μεταξύ άλλων το επίπεδο ρευστότητάς του και το μέγεθος και η συγκέντρωση θέσεων, και οι αγορές του κεντρικού αντισυμβαλλομένου που θα χρησιμοποιηθούν για να αντισταθμίσουν ή να καλύψουν πλήρως θέση εκκαθαριστικού μέλους·
γ)
όπου ενδείκνυται, η περίοδος που χρειάζεται για να καλυφθεί ο κίνδυνος από αντισυμβαλλόμενο στον οποίον εκτίθεται ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος.
3. Κατά την αξιολόγηση των περιόδων που ορίζονται στην παράγραφο 2, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος λαμβάνει, τουλάχιστον, υπόψη τους παράγοντες που αναφέρονται στο άρθρο 24 παράγραφος 2 και τη χρονική περίοδο για τον υπολογισμό της ιστορικής μεταβλητότητας που ορίζεται στο άρθρο 25.
4. Σε περίπτωση που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκκαθαρίζει εξωχρηματιστηριακά παράγωγα που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά κινδύνου με τα παράγωγα που εκτελούνται σε ρυθμιζόμενες αγορές ή σε ισοδύναμη αγορά τρίτης χώρας, μπορεί να χρησιμοποιήσει χρονικό ορίζοντα για την περίοδο εκκαθάρισης διαφορετικό από εκείνον που αναφέρεται στην παράγραφο 1, υπό τον όρο ότι μπορεί να αποδείξει στην αρμόδια αρχή του:
α)
ο εν λόγω χρονικός ορίζοντας ενδείκνυται περισσότερο από εκείνον που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεδομένων των ειδικών χαρακτηριστικών των σχετικών εξωχρηματιστηριακών παραγώγων·
β)
ο εν λόγω χρονικός ορίζοντας είναι τουλάχιστον δύο εργάσιμες ημέρες.
Άρθρο 27
Καθορισμός περιθωρίου ασφαλείας βάσει χαρτοφυλακίου
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να επιτρέψει συμψηφισμούς ή μειώσεις του απαιτούμενου περιθωρίου ασφαλείας μεταξύ των χρηματοπιστωτικών μέσων που εκκαθαρίζει εφόσον ο κίνδυνος τιμών ενός χρηματοπιστωτικού μέσου ή συνόλου χρηματοπιστωτικών μέσων συσχετίζεται σημαντικά και αξιόπιστα ή βασίζεται σε ισοδύναμη στατιστική παράμετρο εξάρτησης, με τον κίνδυνο τιμών άλλων χρηματοπιστωτικών μέσων.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος τεκμηριώνει την προσέγγισή του για τον καθορισμό περιθωρίου ασφαλείας βάσει χαρτοφυλακίου και τουλάχιστον προβλέπει ότι η συσχέτιση, ή ισοδύναμη στατιστική παράμετρος εξάρτησης, μεταξύ δύο ή περισσότερων χρηματοπιστωτικών μέσων που εκκαθαρίζονται αποδεικνύεται αξιόπιστη στη διάρκεια προγενέστερης περιόδου σύμφωνα με το άρθρο 25 και δείχνει ανθεκτικότητα στο πλαίσιο ιστορικών ή υποθετικών σεναρίων ακραίων συνθηκών. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος καταδεικνύει την ύπαρξη οικονομικής λογικής για τη σχέση τιμών.
3. Όλα τα χρηματοπιστωτικά μέσα στα οποία εφαρμόζεται ο καθορισμός περιθωρίου ασφαλείας βάσει χαρτοφυλακίου καλύπτονται από το ίδιο κεφάλαιο εκκαθάρισης. Κατά παρέκκλιση, εάν ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να αποδείξει εκ των προτέρων στην αρμόδια αρχή του και στα εκκαθαριστικά μέλη του τον τρόπο επιμερισμού των δυνητικών ζημιών μεταξύ διαφόρων κεφαλαίων εκκαθάρισης και έχει προβλέψει τις αναγκαίες διατάξεις στους κανόνες του, μπορεί να εφαρμόζεται καθορισμός περιθωρίου ασφαλείας βάσει χαρτοφυλακίου σε χρηματοπιστωτικά μέσα που καλύπτονται από διάφορα κεφάλαια εκκαθάρισης.
4. Σε περίπτωση που ο καθορισμός περιθωρίου ασφαλείας βάσει χαρτοφυλακίου καλύπτει πολλαπλά μέσα, το ποσό των μειώσεων του περιθωρίου δεν υπερβαίνει το 80 % της διαφοράς μεταξύ του αθροίσματος των περιθωρίων για κάθε προϊόν υπολογιζόμενο σε μεμονωμένη βάση και του περιθωρίου υπολογιζόμενου βάσει συνδυασμένης εκτίμησης της έκθεσης για το συνδυασμένο χαρτοφυλάκιο. Σε περίπτωση που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος δεν εκτίθεται σε τυχόν δυνητικό κίνδυνο από τη μείωση του περιθωρίου ασφαλείας, μπορεί να εφαρμόσει μείωση σε ποσοστό μέχρι 100 % της εν λόγω διαφοράς.
5. Οι μειώσεις του περιθωρίου ασφαλείας σχετικά με τον καθορισμό περιθωρίου ασφαλείας βάσει χαρτοφυλακίου υπόκειται σε άρτιο πρόγραμμα ελέγχου αντοχής σε ακραίες συνθήκες σύμφωνα με το κεφάλαιο XII.
Άρθρο 28
Φιλοκυκλικότητα
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διασφαλίζει ότι η πολιτική του για την επιλογή και αναθεώρηση του χρονικού διαστήματος εμπιστοσύνης, της περιόδου ρευστοποίησης και της προγενέστερης περιόδου παρέχει μελλοντοστρεφή πολιτική, σταθερές και συνετές απαιτήσεις περιθωρίων που περιορίζουν τη φιλοκυκλικότητα σε βαθμό που δεν επηρεάζεται αρνητικά η ορθότητα και η χρηματοοικονομική ασφάλεια του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Αυτό περιλαμβάνει αποφυγή σε περίπτωση πιθανών διαταρακτικών ή ουσιαστικών μεταβολών στις απαιτήσεις περιθωρίων και θέσπιση διαφανών και προβλέψιμων διαδικασιών για την προσαρμογή των απαιτήσεων παροχής περιθωρίου ως ανταπόκριση στις μεταβαλλόμενες συνθήκες αγοράς. Τοιουτοτρόπως, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες επιλογές:
α)
εφαρμόζει απόθεμα περιθωρίου ασφαλείας τουλάχιστον ίσο με το 25 % των υπολογιζόμενων περιθωρίων το οποίο μπορεί να εξαντλείται προσωρινά σε περιόδους όπου οι υπολογισθείσες απαιτήσεις παροχής περιθωρίου αυξάνονται σημαντικά·
β)
μεταβιβάζει τουλάχιστον 25 % βάρος σε παρατηρήσεις σε ακραίες συνθήκες κατά την προγενέστερη περίοδο υπολογιζόμενο σύμφωνα με το άρθρο 26·
γ)
διασφαλίζει ότι οι απαιτήσεις παροχής περιθωρίου δεν είναι χαμηλότερες εκείνων που θα υπολογίζονταν χρησιμοποιώντας εκτιμώμενη μεταβλητότητα για δεκαετή ιστορική προγενέστερη περίοδο.
2. Όταν ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναθεωρεί τις παραμέτρους του μοντέλου περιθωρίων προκειμένου να αντικατοπτρίζει καλύτερα τις τρέχουσες συνθήκες αγοράς, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τυχόν δυνητικές φιλοκυκλικές επιπτώσεις της εν λόγω αναθεώρησης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣ
[Άρθρο 42 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
Άρθρο 29
Πλαίσιο και διακυβέρνηση
1. Για να καθοριστεί το ελάχιστο μέγεθος του κεφαλαίου εκκαθάρισης και το ποσό άλλων χρηματοοικονομικών πόρων που απαιτούνται για την τήρηση των απαιτήσεων των άρθρων 42 και 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, λαμβάνοντας υπόψη τις εξαρτήσεις του ομίλου, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εφαρμόζει πλαίσιο εσωτερικής πολιτικής για τον καθορισμό των τύπων ακραίων αλλά ευλογοφανών συνθηκών αγοράς που μπορούν να τον εκθέσουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο.
2. Το πλαίσιο περιλαμβάνει έκθεση που περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ορίζει τις ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες αγοράς. Τεκμηριώνεται πλήρως και διατηρείται σύμφωνα με το άρθρο 12.
3. Το πλαίσιο συζητείται στην επιτροπή κινδύνου και εγκρίνεται από το συμβούλιο. Η ευρωστία του πλαισίου και η ικανότητά του να αντικατοπτρίζει τις μεταβολές της αγοράς υπόκειται τουλάχιστον σε ετήσια επανεξέταση. Η επανεξέταση συζητείται στην επιτροπή κινδύνου και αναφέρεται στο συμβούλιο.
Άρθρο 30
Προσδιορισμός ακραίων αλλά ευλογοφανών συνθηκών αγοράς
1. Το πλαίσιο που περιγράφεται στο άρθρο 29 αντικατοπτρίζει το προφίλ κινδύνου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, λαμβάνοντας υπόψη τη διασυνοριακή και διασυναλλαγματική έκθεση, όπου ενδείκνυται. Εντοπίζει όλους τους κινδύνους αγοράς στους οποίους μπορεί να εκτεθεί ο αντισυμβαλλόμενος κατόπιν αθέτησης υποχρέωσης από ένα ή περισσότερα εκκαθαριστικά μέλη, περιλαμβανομένων δυσμενών μεταβολών στις τιμές της αγοράς των εκκαθαριζόμενων μέσων, της μειωμένης ρευστότητας στην αγορά για τα συγκεκριμένα μέσα, και των αποκλίσεων στην αξία ρευστοποίησης των ασφαλειών. Το πλαίσιο αντικατοπτρίζει επίσης επιπρόσθετους κινδύνους για τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο που προκύπτουν από την ταυτόχρονη αδυναμία οντοτήτων του ομίλου του υπερήμερου εκκαθαριστικού μέλους.
2. Το πλαίσιο προσδιορίζει μεμονωμένα όλες τις αγορές στις οποίες ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκτίθεται στο σενάριο της αθέτησης υποχρέωσης από εκκαθαριστικό μέλος. Για κάθε προσδιορισθείσα αγορά ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναφέρει ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες με βάση τουλάχιστον:
α)
φάσμα ιστορικών σεναρίων, περιλαμβανομένων περιόδων ακραίων μεταβολών της αγοράς που παρατηρούνται τα τελευταία 30 χρόνια, ή για όσο χρονικό διάστημα διατίθενται αξιόπιστα δεδομένα, που θα μπορούσαν να εκθέσουν τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο σε μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό κίνδυνο. Εάν ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αποφασίσει ότι η επανάληψη ιστορικής περίπτωσης σημαντικών μεταβολών των τιμών δεν είναι ευλογοφανής, αιτιολογεί την παράλειψή της από το πλαίσιο στην αρμόδια αρχή·
β)
φάσμα δυνητικών μελλοντικών σεναρίων, που βασίζεται σε συνεπείς παραδοχές όσον αφορά τη μεταβλητότητα της αγοράς και τη συσχέτιση τιμών μεταξύ αγορών και χρηματοπιστωτικών μέσων, όπως αυτές προσδιορίζονται τόσο σε ποσοτικές όσο και ποιοτικές εκτιμήσεις των δυνητικών κινδύνων αγοράς.
3. Το πλαίσιο εξετάζει επίσης, σε ποσοτικό και ποιοτικό επίπεδο, τον βαθμό στον οποίο μπορεί να επέλθουν ακραίες μεταβολές τιμών σε πολλαπλές προσδιορισθείσες αγορές ταυτόχρονα. Το πλαίσιο αναγνωρίζει ότι ιστορικές συσχετίσεις τιμών μπορεί να οδηγήσουν σε ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες αγοράς.
Άρθρο 31
Επανεξέταση ακραίων αλλά ευλογοφανών σεναρίων
Οι διαδικασίες που περιγράφονται στο άρθρο 30 επανεξετάζονται από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο σε τακτική βάση, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις σχετικές εξελίξεις της αγοράς και την κλίμακα και συγκέντρωση της έκθεσης από εκκαθαριστικό μέλος. Το σύνολο των ιστορικών και υποθετικών σεναρίων που χρησιμοποιεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος για τον προσδιορισμό ακραίων αλλά ευλογοφανών συνθηκών αγοράς επανεξετάζεται από τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, σε διαβούλευση με την επιτροπή κινδύνου, τουλάχιστον άπαξ του έτους και συχνότερα, όταν οι εξελίξεις στην αγορά ή ουσιαστικές μεταβολές στο σύνολο των συμβάσεων που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επηρεάζουν τις παραδοχές στις οποίες βασίζονται τα σενάρια και, επομένως, υπαγορεύουν προσαρμογή των σεναρίων. Οι ουσιαστικές μεταβολές του πλαισίου αναφέρονται στο συμβούλιο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΕΛΕΓΧΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ
[Άρθρο 44 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
Άρθρο 32
Αξιολόγηση του κινδύνου ρευστότητας
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θεσπίζει ένα άρτιο πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας το οποίο περιλαμβάνει αποτελεσματικά λειτουργικά και αναλυτικά εργαλεία για τον καθορισμό, την εκτίμηση και την παρακολούθηση του διακανονισμού και των ροών χρηματοδότησης σε διαρκή και έγκαιρη βάση, περιλαμβανομένης της χρησιμοποίησης της ενδοημερήσιας ρευστότητας. Οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι προβαίνουν σε τακτικές αξιολογήσεις του σχεδιασμού και της λειτουργίας του πλαισίου διαχείρισης της ρευστότητας, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων υπόψη τα αποτελέσματα των ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες.
2. Το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας του κεντρικού αντισυμβαλλομένου είναι επαρκώς άρτιο ώστε να εξασφαλίζεται ότι ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος είναι σε θέση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του όσον αφορά πληρωμές και διακανονισμούς σε όλα τα σχετικά νομίσματα που καθίστανται πληρωτέα, μεταξύ άλλων όπου ενδείκνυται σε ενδοημερήσια βάση. Το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας του κεντρικού αντισυμβαλλομένου περιλαμβάνει επίσης την αξιολόγηση των δυνητικών μελλοντικών του αναγκών ρευστότητας στο πλαίσιο ευρέος φάσματος δυνητικών σεναρίων ακραίων συνθηκών. Το σενάριο ακραίων συνθηκών περιλαμβάνει την αθέτηση υποχρέωσης από εκκαθαριστικά μέλη σύμφωνα με το άρθρο 44 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 από την ημερομηνία αθέτησης υποχρέωσης ως το τέλος της περιόδου εκκαθάρισης και τον κίνδυνο ρευστότητας που προκαλεί η επενδυτική πολιτική και οι διαδικασίες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου σε ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες αγοράς.
3. Το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας περιλαμβάνει σχέδιο ρευστότητας το οποίο τεκμηριώνεται και τηρείται σύμφωνα με το άρθρο 12. Το ελάχιστο περιεχόμενο του σχεδίου ρευστότητας περιλαμβάνει διαδικασίες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου για:
α)
τη διαχείριση και παρακολούθηση, τουλάχιστον σε ημερήσια βάση, των αναγκών ρευστότητας εν μέσω φάσματος σεναρίων αγοράς·
β)
τη διατήρηση επαρκών ρευστοποιήσιμων χρηματοοικονομικών πόρων για την κάλυψη των αναγκών ρευστότητας και τη διάκριση μεταξύ της χρησιμοποίησης των διαφόρων τύπων ρευστοποιήσιμων πόρων·
γ)
την ημερήσια αξιολόγηση και αποτίμηση των ρευστοποιήσιμων περιουσιακών στοιχείων που είναι διαθέσιμα στον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο και των αναγκών ρευστότητάς του·
δ)
τον προσδιορισμό των πηγών κινδύνου ρευστότητας;
ε)
την αξιολόγηση των κλιμάκων χρόνου στη διάρκεια των οποίων θα πρέπει να διατίθενται οι ρευστοποιήσιμοι χρηματοοικονομικοί πόροι του κεντρικού αντισυμβαλλομένου·
στ)
την εκτίμηση των δυνητικών αναγκών ρευστότητας που απορρέουν από την ικανότητα των εκκαθαριστικών μελών να ανταλλάσσουν ασφάλειες που συνίστανται σε μετρητά με ασφάλειες που δεν συνίστανται σε μετρητά·
ζ)
τις διαδικασίες σε περίπτωση υστέρησης ρευστότητας·
η)
την αναπλήρωση τυχόν ρευστοποιήσιμων χρηματοοικονομικών πόρων που μπορεί να χρησιμοποιήσει στη διάρκεια συμβάντος ακραίων συνθηκών.
Το συμβούλιο του κεντρικού αντισυμβαλλομένου εγκρίνει το σχέδιο κατόπιν διαβούλευσης με την επιτροπή κινδύνου.
4. Κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αξιολογεί τον κίνδυνο ρευστότητας που αντιμετωπίζει μεταξύ άλλων σε περίπτωση που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ή εκκαθαριστικά μέλη του δεν μπορούν να διακανονίσουν τις υποχρεώσεις πληρωμής τους που αποτελούν μέρος της διαδικασίας εκκαθάρισης ή διακανονισμού, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την επενδυτική δραστηριότητα του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Το πλαίσιο διαχείρισης κινδύνου εξετάζει τις ανάγκες ρευστότητας που απορρέουν από τις σχέσεις του κεντρικού αντισυμβαλλομένου με οποιαδήποτε οντότητα προς την οποία ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αντιμετωπίζει έκθεση ρευστότητας, μεταξύ άλλων:
α)
τράπεζες διακανονισμού·
β)
συστήματα πληρωμών·
γ)
συστήματα διακανονισμού αξιογράφων·
δ)
φορείς nostrο·
ε)
τράπεζες θεματοφυλακής·
στ)
πάροχοι ρευστότητας·
ζ)
διαλειτουργικοί κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι·
η)
πάροχοι υπηρεσιών.
5. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος λαμβάνει υπόψη τυχόν αλληλεξαρτήσεις μεταξύ των οντοτήτων που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 και πολλαπλές σχέσεις που μία από τις οντότητες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 μπορεί να έχει με κεντρικό αντισυμβαλλόμενο στο πλαίσιο της διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας.
6. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκπονεί ημερήσια έκθεση σχετικά με τις ανάγκες και τους πόρους δυνάμει της παραγράφου 3 στοιχεία α), β) και γ) και τριμηνιαία έκθεση για το σχέδιο ρευστότητάς του βάσει της παραγράφου 3 στοιχεία δ) έως η). Οι εκθέσεις τεκμηριώνονται και τηρούνται σύμφωνα με το κεφάλαιο IV.
Άρθρο 33
Πρόσβαση στη ρευστότητα
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διατηρεί, σε κάθε σχετικό νόμισμα, ρευστοποιήσιμους πόρους αντίστοιχους με τις απαιτήσεις ρευστότητάς του, που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 44 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και το άρθρο 32 του παρόντος κανονισμού. Οι συγκεκριμένοι ρευστοποιήσιμοι πόροι περιορίζονται σε:
α)
μετρητά κατατεθειμένα σε κεντρική τράπεζα έκδοσης·
β)
μετρητά κατατεθειμένα σε αδειοδοτημένα πιστωτικά ιδρύματα σύμφωνα με το άρθρο 47·
γ)
δεσμευθείσες πιστώσεις ή ισοδύναμες ρυθμίσεις με υπερήμερα εκκαθαριστικά μέλη·
δ)
αναληφθείσες συμφωνία επαναγοράς·
ε)
άκρως διαπραγματεύσιμα χρηματοπιστωτικά μέσα τα οποία πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 45 και του άρθρου 46 και για τα οποία ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να αποδείξει ότι είναι άμεσα διαθέσιμα και μετατρέψιμα σε μετρητά σε βάση ιδίας ημέρας χρησιμοποιώντας προκαθορισμένες και άκρως αξιόπιστες ρυθμίσεις χρηματοδότησης, μεταξύ άλλων σε ακραίες συνθήκες αγοράς.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έχει υπόψη τα νομίσματα στα οποία είναι εκπεφρασμένες οι υποχρεώσεις του και λαμβάνει υπόψη τις δυνητικές επιπτώσεις των ακραίων συνθηκών στην ικανότητά του να έχει πρόσβαση σε συναλλαγματικές αγορές κατά τρόπο σύμφωνο με τους κύκλους διακανονισμού των συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων και συναλλάγματος.
3. Οι δεσμευθείσες πιστώσεις έναντι ασφαλειών που παρέχουν τα εκκαθαριστικά μέλη δεν λογίζονται διπλά ως ρευστοποιήσιμοι πόροι. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναλαμβάνει δράση για την παρακολούθηση και τον έλεγχο της συγκέντρωσης της έκθεσης σε κίνδυνο ρευστότητας σε μεμονωμένους παρόχους ρευστότητας.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επιδεικνύει τη δέουσα αυστηρή επιμέλεια ώστε οι πάροχοι ρευστότητάς του να έχουν επαρκή ικανότητα να ενεργούν σύμφωνα με τις ρυθμίσεις ρευστότητας.
5. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ελέγχει σε περιοδική βάση τις διαδικασίες του όσον αφορά την πρόσβαση σε προκαθορισμένες ρυθμίσεις χρηματοδότησης. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ανάληψη δοκιμαστικών ποσών από εμπορικές πιστώσεις, προκειμένου να επαληθευθεί η ταχύτητα πρόσβασης στους πόρους και η αξιοπιστία των διαδικασιών.
6. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εφαρμόζει λεπτομερείς διαδικασίες στο πλαίσιο του προγράμματος ρευστότητας όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των ρευστοποιήσιμων χρηματοοικονομικών πόρων του για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων πληρωμών του στη διάρκεια υστέρησης ρευστότητας. Οι διαδικασίες ρευστότητας αναφέρουν σαφώς τις περιπτώσεις όπου απαιτείται η χρησιμοποίηση ορισμένων πόρων. Οι διαδικασίες περιγράφουν επίσης τρόπους πρόσβασης σε ταμειακά διαθέσιμα ή επενδύσεις ταμειακών διαθέσιμων μιας ημέρας, τρόπους εκτέλεσης συναλλαγών αγοράς ιδίας ημέρας, ή τρόπους άντλησης προκαθορισμένων γραμμών ρευστότητας. Οι διαδικασίες ρευστότητας ελέγχονται σε τακτική βάση. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκπονεί επίσης επαρκές σχέδιο για την ανανέωση των ρυθμίσεων χρηματοδότησης πριν από τη λήξη.
Άρθρο 34
Κίνδυνος συγκέντρωσης
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς και ελέγχει τη συγκέντρωση της έκθεσής του σε κίνδυνο ρευστότητας, μεταξύ άλλων την έκθεσή του στις οντότητες που απαριθμούνται στο άρθρο 32 παράγραφος 4 και σε οντότητες του ιδίου ομίλου.
2. Το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας του κεντρικού αντισυμβαλλομένου περιλαμβάνει την εφαρμογή ορίων έκθεσης και συγκέντρωσης.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ορίζει διαδικασίες και διεργασίες για παραβάσεις των ορίων συγκέντρωσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX
ΓΡΑΜΜΕΣ ΑΜΥΝΑΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΘΕΤΗΣΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ
[Άρθρο 45 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
Άρθρο 35
Υπολογισμός του ποσού των ιδίων πόρων των κεντρικών αντισυμβαλλομένων που χρησιμοποιούνται στις γραμμές άμυνας σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διατηρεί, και επισημαίνει χωριστά στον ισολογισμό του, ποσό ειδικών ιδίων πόρων για τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 45 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος υπολογίζει το ελάχιστο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πολλαπλασιάζοντας το ελάχιστο κεφάλαιο, περιλαμβανομένων των αδιανέμητων κερδών και αποθεματικών για τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 152/2013 της Επιτροπής (8), με το 25 %.
Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναθεωρεί το εν λόγω ελάχιστο ποσό σε ετήσια βάση.
3. Σε περίπτωση που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έχει συστήσει περισσότερα του ενός κεφάλαια εκκαθάρισης για τις διάφορες κατηγορίες χρηματοπιστωτικών μέσων που εκκαθαρίζει, οι συνολικοί ειδικοί ίδιοι πόροι που υπολογίζονται βάσει της παραγράφου 1 χορηγούνται σε έκαστο των κεφαλαίων εκκαθάρισης κατ’ αναλογία του μεγέθους εκάστου κεφαλαίου εκκαθάρισης, επισημαίνονται χωριστά στον ισολογισμό του και χρησιμοποιούνται για αθετήσεις υποχρεώσεων που προκύπτουν στα διάφορα τμήματα αγοράς στα οποία αναφέρεται το κεφάλαιο εκκαθάρισης.
4. Ουδείς άλλος πόρος πλην κεφαλαίου, περιλαμβανομένων των αδιανέμητων κερδών και αποθεματικών, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 δεν χρησιμοποιείται για τη συμμόρφωση προς την απαίτηση της παραγράφου 1.
Άρθρο 36
Διατήρηση του ποσού των ιδίων πόρων των κεντρικών αντισυμβαλλομένων που χρησιμοποιούνται στις γραμμές άμυνας σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ενημερώνει άμεσα την αρμόδια αρχή εφόσον το ποσό των ειδικών ιδίων πόρων που διατηρεί είναι χαμηλότερο από το ποσό που απαιτείται βάσει του άρθρου 35, από κοινού με τους λόγους της αθέτησης και συνολική περιγραφή εγγράφως των μέτρων και του χρονοδιαγράμματος για την αναπλήρωση του συγκεκριμένου ποσού.
2. Σε περίπτωση μεταγενέστερης αθέτησης υποχρέωσης από ένα ή περισσότερα εκκαθαριστικά μέλη προτού ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αποκαταστήσει τους ειδικούς ίδιους πόρους, μόνο το εναπομένον ποσό των χορηγούμενων ειδικών ιδίων πόρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς του άρθρου 45 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αποκαθιστά τους ειδικούς ιδίους πόρους τουλάχιστον εντός μηνός από την κοινοποίηση βάσει της παραγράφου 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ X
ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ
[Άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
Άρθρο 37
Γενικές απαιτήσεις
Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος καθιερώνει και εφαρμόζει διαφανείς και προβλέψιμες πολιτικές και διαδικασίες όσον αφορά την πρόσβαση και την αδιάλειπτη παρακολούθηση της ρευστότητας περιουσιακών στοιχείων που γίνονται αποδεκτά ως ασφάλειες και αναλαμβάνει διορθωτική δράση, όπου ενδείκνυται.
Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επανεξετάζει τις πολιτικές και τις διαδικασίες του για τα επιλέξιμα περιουσιακά στοιχεία τουλάχιστον άπαξ του έτους. Η εν λόγω επανεξέταση πραγματοποιείται επίσης οσάκις επέρχεται ουσιαστική μεταβολή που επηρεάζει την έκθεση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου σε κίνδυνο.
Άρθρο 38
Ασφάλειες που συνίστανται σε μετρητά
Για τους σκοπούς του άρθρου 46 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, οι άκρως ρευστοποιήσιμες ασφάλειες υπό μορφή μετρητών είναι εκπεφρασμένες σε ένα από τα ακόλουθα:
α)
νόμισμα ως προς το οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να καταδείξει στις αρμόδιες αρχές ότι έχει την ικανότητα να διαχειριστεί τον κίνδυνο·
β)
νόμισμα στο οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκκαθαρίζει συναλλαγές, εντός του ορίου των ασφαλειών που απαιτούνται για την κάλυψη της έκθεσης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου στο συγκεκριμένο νόμισμα.
Άρθρο 39
Χρηματοπιστωτικά μέσα
Για τους σκοπούς του άρθρου 46 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, θεωρούνται άκρως ρευστοποιήσιμες ασφάλειες τα χρηματοπιστωτικά μέσα, οι τραπεζικές εγγυήσεις και ο χρυσός που πληρούν τους όρους του παραρτήματος I.
Άρθρο 40
Αποτίμηση ασφαλειών
1. Για τους σκοπούς της αποτίμησης άκρως ρευστοποιήσιμων ασφαλειών που ορίζονται στο άρθρο 37, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θεσπίζει και εφαρμόζει πολιτικές και διαδικασίες για να παρακολουθεί σε σχεδόν πραγματικό χρόνο την ποιότητα των πιστώσεων, τη ρευστότητα της αγοράς και τη μεταβλητότητα τιμών κάθε περιουσιακού στοιχείου που έχει γίνει αποδεκτό ως ασφάλεια. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος παρακολουθεί σε τακτική βάση, και τουλάχιστον άπαξ του έτους, την επάρκεια των πολιτικών και διαδικασιών αποτίμησης. Η εν λόγω επανεξέταση πραγματοποιείται επίσης οσάκις επέρχεται ουσιαστική μεταβολή που επηρεάζει τον κίνδυνο σε έκθεση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αποτιμά σε αγοραίες αξίες σε ημερήσια βάση σε σχεδόν πραγματικό χρόνο και, όπου αυτό δεν είναι εφικτό, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος είναι σε θέση να αποδείξει στις αρμόδιες αρχές την ικανότητά του όσον αφορά τη διαχείριση των κινδύνων.
Άρθρο 41
Συντελεστές αποκοπής
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θεσπίζει και εφαρμόζει πολιτικές για τον καθορισμό συνετών συντελεστών αποκοπής που εφαρμόζονται στην αξία των ασφαλειών.
2. Οι συντελεστές αποκοπής αναγνωρίζουν ότι οι ασφάλειες μπορεί να χρειαστεί να ρευστοποιηθούν σε ακραίες συνθήκες αγοράς και λαμβάνουν υπόψη τον χρόνο που απαιτείται για τη ρευστοποίησή τους. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος καταδεικνύει στην αρμόδια αρχή ότι οι συντελεστές αποκοπής υπολογίζονται με συντηρητικό τρόπο για να περιορίσουν κατά το δυνατόν φιλοκυκλικές επιπτώσεις. Για κάθε περιουσιακό στοιχείο ασφαλείας, ο συντελεστής αποκοπής καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη τα σχετικά κριτήρια, μεταξύ άλλων:
α)
τον τύπο του περιουσιακού στοιχείου και του πιστωτικού κινδύνου που συνδέονται με το χρηματοπιστωτικό μέσο βάσει εσωτερικής αξιολόγησης που διενεργεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Κατά τη διενέργεια της εν λόγω αξιολόγησης, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί καθορισμένη και αντικειμενική μεθοδολογία που δεν βασίζεται πλήρως σε εξωτερικές γνώμες και που λαμβάνει υπόψη τον κίνδυνο που προκύπτει από την εγκατάσταση του εκδότη σε συγκεκριμένη χώρα·
β)
τη διάρκεια του περιουσιακού στοιχείου·
γ)
την ιστορική και υποθετική μελλοντική μεταβλητότητα τιμών του περιουσιακού στοιχείου σε ακραίες συνθήκες αγοράς·
δ)
τη ρευστότητα της υποκείμενης αγοράς, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών τιμών μεταξύ ζήτησης και προσφοράς χρεογράφων·
ε)
τον συναλλαγματικό κίνδυνο, εάν υπάρχει·
στ)
τον κίνδυνο δυσμενούς συσχέτισης.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος παρακολουθεί σε τακτική βάση την επάρκεια των συντελεστών αποκοπής. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επανεξετάζει τις πολιτικές και τις διαδικασίες για τους συντελεστές αποκοπής τουλάχιστον άπαξ του έτους και οσάκις επέρχεται ουσιαστική μεταβολή που επηρεάζει τον κίνδυνο σε έκθεση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου, αλλά θα πρέπει να αποφεύγονται κατά το δυνατόν διαταρακτικές ή μεγάλες μεταβολές των συντελεστών αποκοπής που θα μπορούσαν να επιφέρουν φιλοκυκλικότητα. Οι πολιτικές και οι διαδικασίες για τους συντελεστές αποκοπής επικυρώνονται ανεξάρτητα τουλάχιστον σε ετήσια βάση.
Άρθρο 42
Όρια συγκέντρωσης
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θεσπίζει και εφαρμόζει πολιτικές προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι ασφάλειες παραμένουν επαρκώς διαφοροποιημένες ώστε να επιτρέπεται η ρευστότητά τους εντός καθορισμένης περιόδου κατοχής χωρίς σημαντικές επιπτώσεις στην αγορά. Οι πολιτικές και οι διαδικασίες ορίζουν τα μέτρα μετριασμού του κινδύνου τα οποία εφαρμόζονται όταν παρατηρείται υπέρβαση των ορίων που καθορίζονται στην παράγραφο 2.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος καθορίζει όρια συγκέντρωσης στο επίπεδο:
α)
μεμονωμένων εκδοτών·
β)
τύπου εκδότη·
γ)
τύπου περιουσιακού στοιχείου·
δ)
κάθε εκκαθαριστικού μέλους·
ε)
όλων των εκκαθαριστικών μελών.
3. Τα όρια συγκέντρωσης καθορίζονται με συντηρητικό τρόπο λαμβάνοντας υπόψη όλα τα σχετικά κριτήρια, μεταξύ άλλων:
α)
χρηματοπιστωτικά μέσα που έχουν εκδώσει εκδότες του ιδίου τύπου όσον αφορά τον οικονομικό τομέα, τη δραστηριότητα, τη γεωγραφική περιοχή·
β)
το επίπεδο του πιστωτικού κινδύνου του χρηματοπιστωτικού μέσου ή του εκδότη που βασίζεται σε εσωτερική αξιολόγηση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Κατά τη διενέργεια της εν λόγω αξιολόγησης, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί καθορισμένη και αντικειμενική μεθοδολογία που δεν βασίζεται πλήρως σε εξωτερικές γνώμες και που λαμβάνει υπόψη τον κίνδυνο που προκύπτει από την εγκατάσταση του εκδότη σε συγκεκριμένη χώρα·
γ)
τη ρευστότητα και τη μεταβλητότητα των τιμών των χρηματοπιστωτικών μέσων.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διασφαλίζει ότι μέχρι 10 % της ασφάλειάς του καλύπτεται από την εγγύηση ενός μόνο τραπεζικού ιδρύματος, ή ισοδύναμου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος τρίτης χώρας, ή από οντότητα που αποτελεί μέρος του ιδίου ομίλου με το πιστωτικό ίδρυμα ή το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα τρίτης χώρας. Σε περίπτωση που οι ασφάλειες που λαμβάνει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος με τη μορφή εγγυήσεων εμπορικών τραπεζών υπερβαίνουν το 50 % των συνολικών ασφαλειών, το συγκεκριμένο όριο μπορεί να οριστεί στο 25 %.
5. Κατά τον υπολογισμό των ορίων που προβλέπονται στην παράγραφο 2, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος συμπεριλαμβάνει τη συνολική έκθεση κεντρικού αντισυμβαλλομένου σε εκδότη, περιλαμβανομένου του ποσού των σωρευτικών πιστώσεων, των πιστοποιητικών κατάθεσης, των προθεσμιακών καταθέσεων, των αποταμιευτικών λογαριασμών, των τρεχούμενων λογαριασμών, των μέσων της χρηματαγοράς, και διευκολύνσεων αγοράς και επαναπώλησης που χρησιμοποιεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Τα συγκεκριμένα όρια δεν εφαρμόζονται σε ασφάλειες που κατέχει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος που υπερβαίνει τις ελάχιστες απαιτήσεις περιθωρίων ασφαλείας, κεφαλαίου εκκαθάρισης ή άλλων χρηματοοικονομικών πόρων.
6. Κατά τον καθορισμό του ορίου συγκέντρωσης όσον αφορά την έκθεση κεντρικού αντισυμβαλλομένου σε μεμονωμένο εκδότη, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος συγκεντρώνει και επεξεργάζεται ως έναν μόνο κίνδυνο την έκθεσή του σε όλα τα χρηματοπιστωτικά μέσα που εκδίδει ο εκδότης ή μία οντότητα του ομίλου, τα οποία εγγυάται ρητώς ο εκδότης ή μία οντότητα του ομίλου, και σε χρηματοπιστωτικά μέσα που εκδίδουν επιχειρήσεις οι οποίες έχουν ως αποκλειστικό σκοπό την κατοχή μέσων παραγωγής τα οποία είναι ουσιώδη για τη δραστηριότητα του εκδότη.
7. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος παρακολουθεί σε τακτική βάση την επάρκεια των πολιτικών και των διαδικασιών για τα όρια συγκέντρωσής του. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επανεξετάζει την πολιτική και τη διαδικασία για τα όρια συγκέντρωσής του τουλάχιστον άπαξ του έτους και οσάκις επέρχεται ουσιαστική μεταβολή που επηρεάζει τον κίνδυνο σε έκθεση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου.
8. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ενημερώνει την αρμόδια αρχή και τα εκκαθαριστικά μέλη για τα εφαρμοζόμενα όρια συγκέντρωσης και για τυχόν τροποποιήσεις αυτών των ορίων.
9. Σε περίπτωση που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος παραβιάζει ουσιωδώς όριο συγκέντρωσης που αναφέρεται στις πολιτικές και στις διαδικασίες του, ενημερώνει άμεσα την αρμόδια αρχή. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επανορθώνει την παραβίαση το ταχύτερο δυνατόν.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ XI
ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
[Άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
Άρθρο 43
Άκρως ρευστοποιήσιμα χρηματοπιστωτικά μέσα
Για τους σκοπούς του άρθρου 47 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, χρηματοπιστωτικά μέσα μπορούν να θεωρηθούν άκρως ρευστοποιήσιμα, που φέρουν ελάχιστο πιστωτικό κίνδυνο και κίνδυνο αγοράς, εφόσον είναι χρηματοπιστωτικά μέσα που πληρούν έκαστο των όρων του παραρτήματος II:
Άρθρο 44
Άκρως ασφαλείς ρυθμίσεις για την κατάθεση χρηματοπιστωτικών μέσων
1. Σε περίπτωση που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος δεν δύναται να καταθέσει τα χρηματοπιστωτικά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 45 ή εκείνα που του παρέχονται ως περιθώρια ασφαλείας, εισφορές σε κεφάλαιο εκκαθάρισης ή εισφορές σε άλλους χρηματοοικονομικούς πόρους, τόσο μέσω μεταβίβασης όσο και επιτοκίου ασφαλείας, όπου ο διαχειριστής του συστήματος διακανονισμού αξιογράφων διασφαλίζει την πλήρη προστασία αυτών των μέσων, τότε τα εν λόγω χρηματοπιστωτικά μέσα κατατίθενται σε οποιοδήποτε ίδρυμα από τα ακόλουθα:
α)
κεντρική τράπεζα η οποία διασφαλίζει την πλήρη προστασία αυτών των μέσων και επιτρέπει την άμεση πρόσβαση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου στα χρηματοπιστωτικά μέσα εφόσον αυτό απαιτείται·
β)
αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα όπως ορίζεται δυνάμει της οδηγίας 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9), το οποίο διασφαλίζει την πλήρη συγκέντρωση και προστασία αυτών των μέσων, επιτρέπει την άμεση πρόσβαση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου στα χρηματοπιστωτικά μέσα εφόσον αυτό απαιτείται και για τα οποία ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να αποδείξει ότι έχει χαμηλό πιστωτικό κίνδυνο βάσει εσωτερικής αξιολόγησης που διενεργεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Κατά τη διενέργεια της εν λόγω αξιολόγησης, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί καθορισμένη και αντικειμενική μεθοδολογία που δεν βασίζεται πλήρως σε εξωτερικές γνώμες και που λαμβάνει υπόψη τον κίνδυνο που προκύπτει από την εγκατάσταση του εκδότη σε συγκεκριμένη χώρα·
γ)
χρηματοπιστωτικό ίδρυμα τρίτης χώρας το οποίο υπόκειται και πληροί κανόνες προληπτικής εποπτείας τους οποίους οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν ως τουλάχιστον εξίσου αυστηρούς με εκείνους που θεσπίζει η οδηγία 2006/48/ΕΚ και το οποίο εφαρμόζει αυστηρές λογιστικές πρακτικές, διαδικασίες φύλαξης και εσωτερικούς ελέγχους και το οποίο διασφαλίζει τον πλήρη διαχωρισμό και προστασία αυτών των μέσων, επιτρέπει την άμεση πρόσβαση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου στα χρηματοπιστωτικά μέσα εφόσον αυτό απαιτείται και για το οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να αποδείξει στην αρμόδια αρχή ότι έχει χαμηλό πιστωτικό κίνδυνο βάσει εσωτερικής αξιολόγησης που διενεργεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Κατά τη διενέργεια της εν λόγω αξιολόγησης, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί καθορισμένη και αντικειμενική μεθοδολογία που δεν βασίζεται πλήρως σε εξωτερικές γνώμες και που λαμβάνει υπόψη τον κίνδυνο που προκύπτει από την εγκατάσταση του εκδότη σε συγκεκριμένη χώρα.
2. Σε περίπτωση που χρηματοπιστωτικά μέσα κατατίθενται σύμφωνα με τα στοιχεία β) και γ) της παραγράφου 1, τηρούνται βάσει ρυθμίσεων που αποτρέπουν τυχόν ζημίες για τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο λόγω αθέτησης υποχρέωσης ή αφερεγγυότητας του αδειοδοτημένου χρηματοπιστωτικού οργανισμού.
3. Άκρως ασφαλείς ρυθμίσεις για την κατάθεση χρηματοπιστωτικών μέσων που παρέχονται ως περιθώρια ασφαλείας, εισφορές σε κεφάλαιο εκκαθάρισης ή εισφορές σε άλλους χρηματοοικονομικούς πόρους επιτρέπουν στον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο την επαναχρησιμοποίηση αυτών των χρηματοπιστωτικών μέσων μόνον εφόσον πληρούνται οι όροι του άρθρου 39 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και σε περιπτώσεις όπου ο σκοπός της επαναχρησιμοποίησης είναι η πραγματοποίηση πληρωμών, η διαχείριση αθέτησης υποχρέωσης από εκκαθαριστικό μέλος ή για την εκτέλεση διαλειτουργικής ρύθμισης.
Άρθρο 45
Άκρως ασφαλείς ρυθμίσεις για τη διατήρηση ταμειακών διαθέσιμων
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 47 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, σε περίπτωση που ταμειακά διαθέσιμα τηρούνται σε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα πλην κεντρικής τράπεζας, τότε η εν λόγω κατάθεση πρέπει να πληροί έκαστο των ακόλουθων όρων:
α)
η κατάθεση γίνεται σε ένα από τα ακόλουθα νομίσματα:
i)
νόμισμα τον κίνδυνο του οποίου μπορεί να καταδείξει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος με υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης στις αρμόδιες αρχές που έχουν την ικανότητα να το διαχειριστούν·
ii)
νόμισμα στο οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκκαθαρίζει συναλλαγές, εντός του στο ορίου των ασφαλειών που λαμβάνει στο συγκεκριμένο νόμισμα·
β)
η κατάθεση πραγματοποιείται σε μία από τις ακόλουθες οντότητες:
i)
αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα όπως ορίζεται δυνάμει της οδηγίας 2006/48/ΕΚ για το οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να αποδείξει στην αρμόδια αρχή ότι έχει χαμηλό πιστωτικό κίνδυνο βάσει εσωτερικής αξιολόγησης που διενεργεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Κατά τη διενέργεια της εν λόγω αξιολόγησης, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί καθορισμένη και αντικειμενική μεθοδολογία που δεν βασίζεται πλήρως σε εξωτερικές γνώμες και ότι που λαμβάνει υπόψη τον κίνδυνο που προκύπτει από την εγκατάσταση του εκδότη σε συγκεκριμένη χώρα·
ii)
χρηματοπιστωτικό ίδρυμα τρίτης χώρας το οποίο υπόκειται και πληροί κανόνες προληπτικής εποπτείας τους οποίους οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν ως τουλάχιστον εξίσου αυστηρούς με εκείνους που θεσπίζει η οδηγία 2006/48/ΕΚ και το οποίο εφαρμόζει αυστηρές λογιστικές πρακτικές, διαδικασίες φύλαξης και εσωτερικούς ελέγχους και για το οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος μπορεί να αποδείξει στην αρμόδια αρχή με υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης ότι έχει χαμηλό πιστωτικό κίνδυνο βάσει εσωτερικής αξιολόγησης που διενεργεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Κατά τη διενέργεια της εν λόγω αξιολόγησης, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί καθορισμένη και αντικειμενική μεθοδολογία που δεν βασίζεται πλήρως σε εξωτερικές γνώμες και ότι που λαμβάνει υπόψη τον κίνδυνο που προκύπτει από την εγκατάσταση του εκδότη σε συγκεκριμένη χώρα.
2. Σε περίπτωση που ταμειακά διαθέσιμα τηρούνται για μία ημέρα σύμφωνα με την παράγραφο 1 τότε τουλάχιστον το 95 % των εν λόγω διαθέσιμων, υπολογιζόμενων για μέση περίοδο ενός ημερολογιακού μήνα, κατατίθενται μέσω ρυθμίσεων που διασφαλίζουν την παροχή ασφαλειών των ταμειακών διαθέσιμων με άκρως ρευστοποιημένα χρηματοπιστωτικά μέσα που πληρούν τις απαιτήσεις δυνάμει του άρθρου 45, με εξαίρεση την απαίτηση της παραγράφου 1 στοιχείο γ) του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 45
Όρια συγκέντρωσης
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θεσπίζει και εφαρμόζει πολιτικές και διαδικασίες που διασφαλίζουν ότι τα χρηματοπιστωτικά μέσα στα οποία έχει επενδύσει τους χρηματοοικονομικούς πόρους του παραμένουν επαρκώς διαφοροποιημένα.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος καθορίζει τα όρια συγκέντρωσης και παρακολουθεί τη συγκέντρωση των χρηματοοικονομικών πόρων του στο επίπεδο:
α)
μεμονωμένων χρηματοπιστωτικών μέσων·
β)
τύπων χρηματοπιστωτικών μέσων·
γ)
μεμονωμένων εκδοτών·
δ)
τύπων εκδοτών·
ε)
αντισυμβαλλομένων για τους οποίους ισχύουν οι ρυθμίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) ή στο άρθρο 45 παράγραφος 2.
3. Κατά την εξέταση των τύπων των εκδοτών ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα ακόλουθα:
α)
γεωγραφική κατανομή·
β)
αλληλεξαρτήσεις και πολλαπλές σχέσεις που μπορεί να έχει μια οντότητα με τον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο·
γ)
το επίπεδο πιστωτικού κινδύνου·
δ)
έκθεση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου απέναντι στον εκδότη μέσω προϊόντων.
4. Οι πολιτικές και οι διαδικασίες ορίζουν τα μέτρα μετριασμού των κινδύνων τα οποία εφαρμόζονται όταν παρατηρείται υπέρβαση των ορίων.
5. Κατά τον καθορισμό του ορίου συγκέντρωσης όσον αφορά την έκθεση κεντρικού αντισυμβαλλομένου σε μεμονωμένο εκδότη ή θεματοφύλακα, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος συγκεντρώνει και επεξεργάζεται ως έναν μόνο κίνδυνο την έκθεσή του σε όλα τα χρηματοπιστωτικά μέσα που εκδίδει ή εγγυάται ρητώς ο εκδότης και σε όλους τους χρηματοοικονομικούς πόρους που είναι κατατεθειμένοι στον θεματοφύλακα.
6. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος παρακολουθεί σε τακτική βάση την επάρκεια των πολιτικών και των διαδικασιών που εφαρμόζονται για τα όρια συγκέντρωσής του. Επιπλέον, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επανεξετάζει την πολιτική και τη διαδικασία για το όριο συγκέντρωσής του τουλάχιστον άπαξ του έτους και οσάκις επέρχεται ουσιαστική μεταβολή που επηρεάζει τον κίνδυνο σε έκθεση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου.
7. Σε περίπτωση που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος παραβιάζει ουσιωδώς όριο συγκέντρωσης που αναφέρεται στις πολιτικές και στις διαδικασίες του, ενημερώνει άμεσα την αρμόδια αρχή. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επανορθώνει την παραβίαση το ταχύτερο δυνατόν.
Άρθρο 46
Ασφάλειες που δεν συνίστανται σε μετρητά
Σε περίπτωση που λαμβάνεται ασφάλεια υπό μορφή χρηματοπιστωτικών μέσων σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου X, εφαρμόζονται μόνο τα άρθρα 44 και 45.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ XII
ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΜΟΝΤΕΛΩΝ, ΕΛΕΓΧΟΙ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΕ ΑΚΡΑΙΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ
[Άρθρο 49 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012]
ΤΜΗΜΑ 1
Μοντέλα και προγράμματα
Άρθρο 47
Επικύρωση μοντέλου
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος πραγματοποιεί συνολική επικύρωση των μοντέλων του, των μεθοδολογιών τους και του πλαισίου διαχείρισης τα οποία χρησιμοποιεί για την ποσοτική εκτίμηση, τη συγκέντρωση και τη διαχείριση των κινδύνων του. Τυχόν ουσιαστικές αναθεωρήσεις ή προσαρμογές των μοντέλων του, των μεθοδολογιών τους και της ρευστότητας του πλαισίου διαχείρισης του κινδύνου υπόκειται στην ενδεδειγμένη διακυβέρνηση, μεταξύ άλλων γνωμοδότηση από την επιτροπή κινδύνου, και επικύρωση από ειδικευμένο και ανεξάρτητο μέρος πριν από την εφαρμογή.
2. Η διαδικασία επικύρωσης του κεντρικού αντισυμβαλλομένου είναι τεκμηριωμένη και τουλάχιστον καθορίζει τις πολιτικές που χρησιμοποιούνται για να ελεγχθούν το περιθώριο ασφαλείας, το κεφάλαιο εκκαθάρισης και άλλες μεθοδολογίες και το πλαίσιο σχετικά με τους χρηματοοικονομικούς πόρους όσον αφορά τον υπολογισμό των ρευστοποιήσιμων χρηματοοικονομικών πόρων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου. Τυχόν ουσιαστικές αναθεωρήσεις ή προσαρμογές των μοντέλων του, των μεθοδολογιών τους και της ρευστότητας του πλαισίου διαχείρισης του κινδύνου υπόκειται στην ενδεδειγμένη διακυβέρνηση, μεταξύ άλλων γνωμοδότηση από την επιτροπή κινδύνου, και επικύρωση από ειδικευμένο και ανεξάρτητο μέρος πριν από την εφαρμογή.
3. Η συνολική επικύρωση πρέπει να περιλαμβάνει, τουλάχιστον, τα εξής:
α)
αξιολόγηση της εννοιολογικής ορθότητας των μοντέλων και του πλαισίου, μεταξύ άλλων αναπτυξιακά αποδεικτικά στοιχεία·
β)
επανεξέταση των τρεχουσών διαδικασιών παρακολούθησης, μεταξύ άλλων επαλήθευση των διεργασιών και συγκριτική αξιολόγηση·
γ)
επανεξέταση των παραμέτρων και των υποθέσεων που διατυπώνονται κατά την ανάπτυξη των μοντέλων, των μεθοδολογιών τους και του πλαισίου·
δ)
επανεξέταση της επάρκειας και της καταλληλότητας των μοντέλων, των μεθοδολογιών τους και του πλαισίου που έχουν υιοθετηθεί σε σχέση με τον τύπο των συμβάσεων στις οποίες εφαρμόζονται·
ε)
επανεξέταση της καταλληλότητας των σεναρίων σχετικά με τους ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες που διενεργεί σύμφωνα με το κεφάλαιο VII και το άρθρο 52·
στ)
ανάλυση της έκβασης των αποτελεσμάτων των ελέγχων.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θεσπίζει κριτήρια βάσει των οποίων αξιολογεί αν τα μοντέλα του, οι μεθοδολογίες τους και το πλαίσιο διαχείρισης της ρευστότητάς του μπορούν να επικυρωθούν επιτυχώς. Τα κριτήρια περιλαμβάνουν αποτελέσματα επιτυχών ελέγχων.
5. Σε περίπτωση που τα δεδομένα για τη διαμόρφωση των τιμών δεν είναι άμεσα διαθέσιμα ή αξιόπιστα, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εξετάζει τους εν λόγω περιορισμούς στη διαμόρφωση τιμών και, τουλάχιστον, υιοθετεί συντηρητικές υποθέσεις βασισμένες σε παρατηρηθείσες συσχετιζόμενες ή σχετικές αγορές και τρέχουσες συμπεριφορές της αγοράς.
6. Σε περίπτωση που τα δεδομένα για τη διαμόρφωση των τιμών δεν είναι άμεσα διαθέσιμα ή αξιόπιστα, τα συστήματα και τα μοντέλα αποτίμησης που χρησιμοποιούνται για τον σκοπό αυτόν υπόκειται σε κατάλληλη διακυβέρνηση, μεταξύ άλλων γνωμοδότηση από την επιτροπή κινδύνου, και επικύρωση και έλεγχο. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έχει επικυρώσει τα μοντέλα αποτίμησής του βάσει διαφόρων σεναρίων αγοράς από ειδικευμένο και ανεξάρτητο μέρος προκειμένου να διασφαλίσει ότι τα μοντέλα του παρέχουν τις ενδεδειγμένες τιμές και, κατά περίπτωση, προσαρμόζει τον υπολογισμό των αρχικών περιθωρίων του ώστε να αντικατοπτρίζεται τυχόν εντοπισθείς κίνδυνος μοντέλου.
7. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος πραγματοποιεί, σε τακτική βάση, αξιολόγηση των θεωρητικών και εμπειρικών ιδιοτήτων του μοντέλου περιθωρίου του για τα χρηματοπιστωτικά μέσα που εκκαθαρίζει.
Άρθρο 48
Προγράμματα ελέγχων
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εφαρμόζει πολιτικές και διαδικασίες που εξετάζουν λεπτομερώς τα προγράμματα που αναλαμβάνει για να αξιολογήσει την καταλληλότητα, την ακρίβεια, την αξιοπιστία και την ανθεκτικότητα των μοντέλων και των μεθοδολογιών τους που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του ελέγχου του κινδύνου του, μεταξύ άλλων περιθώριο ασφαλείας, κεφάλαιο εκκαθάρισης και εισφορές, και άλλοι χρηματοοικονομικοί πόροι σε ευρύ φάσμα συνθηκών.
2. Οι πολιτικές και οι διαδικασίες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου εξετάζουν λεπτομερώς το πρόγραμμα ελέγχου αντοχής σε ακραίες συνθήκες το οποίο αναλαμβάνει να αξιολογήσει την καταλληλότητα, την ακρίβεια, την αξιοπιστία και την ανθεκτικότητα του πλαισίου διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας.
3. Οι πολιτικές και οι διαδικασίες περιλαμβάνουν τουλάχιστον μεθοδολογίες για τη συμπερίληψη της επιλογής και της ανάπτυξης κατάλληλων ελέγχων, μεταξύ άλλων επιλογή δεδομένων για το χαρτοφυλάκιο και την αγορά, την κανονικότητα των ελέγχων, τα ειδικά χαρακτηριστικά κινδύνου των εκκαθαριζόμενων χρηματοπιστωτικών μέσων, την ανάλυση των αποτελεσμάτων και των εξαιρέσεων των ελέγχων και τα απαιτούμενα σχετικά διορθωτικά μέτρα.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος περιλαμβάνει τυχόν θέσεις πελατών κατά την εκτέλεση όλων των ελέγχων.
ΤΜΗΜΑ 2
Απολογιστικοί έλεγχοι
Άρθρο 49
Διαδικασία απολογιστικών ελέγχων
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αξιολογεί την κάλυψη του περιθωρίου του με εκ των υστέρων σύγκριση των παρατηρούμενων αποτελεσμάτων με τα αναμενόμενα αποτελέσματα που απορρέουν από τη χρησιμοποίηση μοντέλων περιθωρίων. Η εν λόγω ανάλυση των απολογιστικών ελέγχων πραγματοποιείται σε ημερήσια βάση προκειμένου να αξιολογείται αν υπάρχουν τις τυχόν εξαιρέσεις ελέγχου όσον αφορά την κάλυψη του περιθωρίου ασφαλείας. Η κάλυψη αξιολογείται με τρέχουσες θέσεις για χρηματοπιστωτικά μέσα, εκκαθαριστικά μέλη και λαμβάνει υπόψη πιθανές επιπτώσεις από καθορισμό περιθωρίου βάσει χαρτοφυλακίου και, κατά περίπτωση, διαλειτουργικούς κεντρικούς αντισυμβαλλομένους.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εξετάζει τους κατάλληλους ιστορικούς χρονικούς ορίζοντες όσον αφορά το πρόγραμμα απολογιστικών ελέγχων του προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η χρησιμοποιούμενη «θυρίδα παρατήρησης» είναι επαρκής για να αμβλύνει τυχόν επιζήμιες επιπτώσεις στη στατιστική σημασία.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εξετάζει στο πρόγραμμά του για τους απολογιστικούς ελέγχους, τουλάχιστον, σαφείς στατιστικούς ελέγχους, και κριτήρια απόδοσης που καθορίζονται από κεντρικούς αντισυμβαλλομένους για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των απολογιστικών ελέγχων.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναφέρει σε περιοδική βάση τα αποτελέσματα και την ανάλυση των απολογιστικών ελέγχων που διενεργεί υπό μορφή που δεν παραβιάζει την εμπιστευτικότητα στην επιτροπή κινδύνου με σκοπό τη γνωμοδότησή τους όσον αφορά την επανεξέταση του μοντέλου περιθωρίου ασφαλείας.
5. Τα αποτελέσματα και η ανάλυση των απολογιστικών ελέγχων καθίστανται διαθέσιμα σε όλα τα εκκαθαριστικά μέλη και, εφόσον τους γνωρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, σε πελάτες. Για τους λοιπούς πελάτες, τα αποτελέσματα και η ανάλυση των απολογιστικών ελέγχων διατίθενται από τα σχετικά εκκαθαριστικά μέλη κατόπιν αιτήματος. Οι εν λόγω πληροφορίες συγκεντρώνονται υπό μορφή που δεν παραβιάζει την εμπιστευτικότητα και τα εκκαθαριστικά μέλη και οι πελάτες θα έχουν μόνο πρόσβαση σε λεπτομερή αποτελέσματα και ανάλυση των απολογιστικών ελέγχων για τα ίδια χαρτοφυλάκια.
6. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ορίζει τις διαδικασίες που περιγράφουν λεπτομερώς τις δράσεις που μπορούν να αναληφθούν δεδομένων των αποτελεσμάτων της ανάλυσης των απολογιστικών ελέγχων.
ΤΜΗΜΑ 3
Έλεγχος και ανάλυση του ευαίσθητου χαρακτήρα
Άρθρο 50
Διαδικασία ελέγχου και ανάλυσης του ευαίσθητου χαρακτήρα
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διενεργεί έλεγχο και ανάλυση για να αξιολογήσει την κάλυψη του μοντέλου περιθωρίου υπό διαφορετικές συνθήκες αγοράς χρησιμοποιώντας ιστορικά δεδομένα από πραγματοποιηθείσες ακραίες συνθήκες αγοράς και υποθετικά δεδομένα για μη πραγματοποιηθείσες ακραίες συνθήκες αγοράς.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί ευρύ φάσμα παραμέτρων και υποθέσεων για να συλλάβει μια πολυμορφία ιστορικών και υποθετικών συνθηκών, μεταξύ άλλων τις περιόδους με τις μεγαλύτερες διαφορές αποτίμησης που έχουν σημειωθεί στις αγορές στις οποίες παρέχει τις υπηρεσίες του και ακραίες μεταβολές στις συσχετίσεις μεταξύ τιμών συμβάσεων που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, προκειμένου να γίνει κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο το επίπεδο της κάλυψης περιθωρίου μπορεί να επηρεαστεί από ιδιαίτερα ακραίες συνθήκες αγοράς και μεταβολές σε σημαντικές παραμέτρους του μοντέλου.
3. Η ανάλυση του ευαίσθητου χαρακτήρα πραγματοποιείται σε ορισμένα πραγματικά και αντιπροσωπευτικά χαρτοφυλάκια εκκαθαριστικών μελών. Τα αντιπροσωπευτικά χαρτοφυλάκια επιλέγονται βάσει του ευαίσθητου χαρακτήρα τους στους παράγοντες και στις συσχετίσεις ουσιαστικού κινδύνου στους οποίους εκτίθεται ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Ο εν λόγω έλεγχος και ανάλυση του ευαίσθητου χαρακτήρα αποσκοπεί να ελέγξει τις βασικές παραμέτρους και υποθέσεις του αρχικού μοντέλου περιθωρίου σε ορισμένα χρονικά διαστήματα εμπιστοσύνης προκειμένου να καθοριστεί ο ευαίσθητος χαρακτήρας του συστήματος σε σφάλματα διακρίβωσης των εν λόγω παραμέτρων και υποθέσεων. Θα πρέπει να ληφθεί δεόντως υπόψη η καμπύλη των παραγόντων κινδύνου, και στην υποθετική συσχέτιση μεταξύ παραγόντων κινδύνου.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αξιολογεί τις δυνητικές ζημίες στις θέσεις του εκκαθαριστικού μέλους.
5. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, όπου έχει εφαρμογή, εξετάζει παραμέτρους που αντικατοπτρίζουν την ταυτόχρονη αθέτηση υποχρέωσης από εκκαθαριστικά μέλη τα οποία εκδίδουν χρηματοπιστωτικά μέσα που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ή το υποκείμενο μέσο παραγώγων που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Όπου έχει εφαρμογή, εξετάζονται επίσης οι επιπτώσεις αθέτησης υποχρέωσης από πελάτη ο οποίος εκδίδει χρηματοπιστωτικά μέσα που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ή το υποκείμενο μέσο παραγώγων που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος.
6. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναφέρει, σε περιοδική βάση, τα αποτελέσματα του ελέγχου και της ανάλυσης για τον ευαίσθητο χαρακτήρα υπό μορφή που δεν παραβιάζει την εμπιστευτικότητα στην επιτροπή κινδύνου με σκοπό τη γνωμοδότησή της όσον αφορά την επανεξέταση του μοντέλου περιθωρίου ασφαλείας.
7. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ορίζει τις διαδικασίες για τη λεπτομερή περιγραφή των δράσεων που θα αναλάβει δεδομένων των αποτελεσμάτων της ανάλυσης των ελέγχων σχετικά με τον ευαίσθητο χαρακτήρα.
ΤΜΗΜΑ 4
Έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες
Άρθρο 51
Διαδικασία ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες
1. Οι έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου εφαρμόζουν παραμέτρους, υποθέσεις και σενάρια σε ακραίες συνθήκες στα μοντέλα που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση της έκθεσης σε κίνδυνο προκειμένου να εξακριβωθεί ότι οι χρηματοοικονομικοί πόροι του επαρκούν για την κάλυψη αυτής της έκθεσης υπό ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες αγοράς.
2. Το πρόγραμμα ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες απαιτεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος να διενεργεί, σε τακτική βάση, φάσμα ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες που θα εξετάζουν τον συνδυασμό προϊόντων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου και όλα τα στοιχεία των μοντέλων του και τις μεθοδολογίες τους και το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας που διαθέτει.
3. Το πρόγραμμα ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες ορίζει ότι διενεργούνται έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες, χρησιμοποιώντας καθορισμένα σενάρια ελέγχου σε ακραίες συνθήκες, τόσο για προγενέστερες όσο και για υποθετικές ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες αγοράς σύμφωνα με το κεφάλαιο VII. Οι προγενέστερες συνθήκες που θα χρησιμοποιηθούν επανεξετάζονται και προσαρμόζονται, όπου ενδείκνυται. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εξετάζει επίσης άλλες μορφές ενδεδειγμένων σεναρίων ελέγχου αντοχής σε ακραίες συνθήκες, μεταξύ άλλων την τεχνική ή χρηματοοικονομική ανεπάρκεια των τραπεζών διακανονισμού του, τους φορείς nostro, τις τράπεζες θεματοφυλακής, τους παρόχους ρευστότητας, ή τους διαλειτουργικούς κεντρικούς αντισυμβαλλομένους.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έχει την ικανότητα να προσαρμόζει ταχέως τους ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες προκειμένου να ενσωματώνει νέους ή αναδυόμενους κινδύνους.
5. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εξετάζει τις δυνητικές ζημίες που απορρέουν από την αθέτηση υποχρέωσης από πελάτη, εφόσον τον γνωρίζει, τις οποίες εκκαθαρίζει μεταξύ πολλαπλών εκκαθαριστικών μελών.
6. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναφέρει σε περιοδική βάση τα αποτελέσματα και την ανάλυση των ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες υπό μορφή που δεν παραβιάζει την εμπιστευτικότητα στην επιτροπή κινδύνου με σκοπό τη γνωμοδότησή της για τα μοντέλα του, τις μεθοδολογίες του και το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας.
7. Τα αποτελέσματα και η ανάλυση των ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες καθίστανται διαθέσιμα σε όλα τα εκκαθαριστικά μέλη και, εφόσον είναι γνωστοί στον κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, σε πελάτες. Για τους λοιπούς πελάτες, τα αποτελέσματα και η ανάλυση απολογιστικών ελέγχων διατίθενται από τα σχετικά εκκαθαριστικά μέλη κατόπιν αιτήματος. Οι εν λόγω πληροφορίες συγκεντρώνονται υπό μορφή που δεν παραβιάζει την εμπιστευτικότητα και τα εκκαθαριστικά μέλη και πελάτες έχουν πρόσβαση μόνο σε λεπτομερή αποτελέσματα και ανάλυση των ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες για τα ίδια χαρτοφυλάκια.
8. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ορίζει τις διαδικασίες που περιγράφουν λεπτομερώς τις δράσεις που μπορούν να αναληφθούν δεδομένων των αποτελεσμάτων της ανάλυσης των ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες.
Άρθρο 52
Παράγοντες κινδύνου στους ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εντοπίζει, και διαθέτει κατάλληλη μέθοδο εκτίμησης, σχετικούς παράγοντες κινδύνου για τις συμβάσεις που εκκαθαρίζει οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν τις ζημίες του. Οι έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου λαμβάνουν, τουλάχιστον, υπόψη ειδικούς παράγοντες που προσδιορίζονται για τον ακόλουθο τύπο χρηματοπιστωτικών μέσων, όπου έχει εφαρμογή:
α)
συμβάσεις σχετικές με επιτόκια: παράγοντες κινδύνου που αντιστοιχούν σε επιτόκια σε κάθε νόμισμα στο οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκκαθαρίζει χρηματοπιστωτικά μέσα. Το μοντέλο της καμπύλης απόδοσης χωρίζεται σε δύο τμήματα διάρκειας προκειμένου να απεικονίζει τη διακύμανση της μεταβλητότητας των επιτοκίων κατά μήκος της καμπύλης απόδοσης. Ο αριθμός των παραγόντων κινδύνου εξαρτάται από την πολυπλοκότητα των συμβάσεων επιτοκίου που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Ο κίνδυνος βάσης, που απορρέει από ατελώς συσχετιζόμενες μεταβολές μεταξύ επιτοκίου τίτλων του δημοσίου και άλλων επιτοκίων τίτλων σταθερού εισοδήματος, απεικονίζεται χωριστά·
β)
συμβάσεις σχετικές με συνάλλαγμα: παράγοντες κινδύνου που αντιστοιχούν σε κάθε ξένο νόμισμα στο οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκκαθαρίζει χρηματοπιστωτικά μέσα και στη συναλλαγματική ισοτιμία μεταξύ του νομίσματος στο οποίο γίνονται οι καλύψεις του περιθωρίου ασφαλείας και του νομίσματος στο οποίο ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκκαθαρίζει χρηματοπιστωτικά μέσα·
γ)
συμβάσεις σχετικές με συμμετοχικούς τίτλους: παράγοντες κινδύνου που αντιστοιχούν στη μεταβλητότητα μεμονωμένων εκδόσεων συμμετοχικών τίτλων για εκάστη των αγορών που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος και στη μεταβλητότητα των διαφόρων τομέων της συνολικής αγοράς συμμετοχικών τίτλων. Η εξειδίκευση και ο χαρακτήρας της τεχνικής της μοντελοποίησης για δεδομένη αγορά αντιστοιχεί στην έκθεση του κεντρικού αντισυμβαλλομένου στη συνολική αγορά καθώς και στη συγκέντρωσή του σε μεμονωμένες εκδόσεις συμμετοχικών τίτλων στη συγκεκριμένη αγορά·
δ)
συμβάσεις βασικών προϊόντων: παράγοντες κινδύνου που λαμβάνουν υπόψη τις διάφορες κατηγορίες και υποκατηγορίες συμβάσεων βασικών προϊόντων και σχετικών παραγώγων που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, μεταξύ, άλλων, όπου ενδείκνυται, διακυμάνσεις στην απόδοση ευκολίας μεταξύ θέσεων παραγώγων και ταμειακών διαθέσιμων όσον αφορά βασικά προϊόντα·
ε)
συμβάσεις σχετικά με πιστώσεις: παράγοντες κινδύνου που λαμβάνουν υπόψη την αιφνίδια απόκλιση σε κίνδυνο αθέτησης υποχρέωσης, μεταξύ άλλων τον σωρευτικό κίνδυνο που απορρέει από πολλαπλές αθετήσεις υποχρεώσεων, τον κίνδυνο βάσης και τη μεταβλητότητα του επιτοκίου ανάκτησης.
2. Στους ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες τους οποίους διενεργεί, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος λαμβάνει επίσης υπόψη, τουλάχιστον, τα ακόλουθα:
α)
συσχετίσεις, περιλαμβανομένων εκείνων μεταξύ εντοπισθέντων παραγόντων κινδύνου και παρεμφερών συμβάσεων που εκκαθαρίζει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος·
β)
παράγοντες που αντιστοιχούν στην τεκμαρτή και ιστορική μεταβλητότητα της σύμβασης που εκκαθαρίζεται·
γ)
ειδικά χαρακτηριστικά τυχόν νέων συμβάσεων που θα εκκαθαρίσει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος·
δ)
κίνδυνο συγκέντρωσης, μεταξύ άλλων σε εκκαθαριστικό μέλος και όμιλο οντοτήτων εκκαθαριστικών μελών·
ε)
αλληλεξαρτήσεις και πολλαπλές σχέσεις·
στ)
συναφείς κινδύνους μεταξύ άλλων συναλλαγματικός κίνδυνος·
ζ)
καθορισμό ορίων έκθεσης·
η)
κίνδυνο αθέτησης υποχρέωσης.
Άρθρο 53
Έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες για τους συνολικούς χρηματοοικονομικούς πόρους
1. Το πρόγραμμα ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου διασφαλίζει ότι ο συνδυασμός του περιθωρίου ασφαλείας, των εισφορών στο κεφάλαιο εκκαθάρισης και άλλων χρηματοοικονομικών πόρων επαρκούν για την κάλυψη ενός τουλάχιστον από τα δύο εκκαθαριστικά μέλη στα οποία είχε τη μεγαλύτερη έκθεση υπό ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες αγοράς. Το πρόγραμμα ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες εξετάζει δυνητικές ζημίες που απορρέουν από την αθέτηση υποχρεώσεων από οντότητες του ιδίου ομίλου ως τα δύο εκκαθαριστικά μέλη στα οποία έχει τη μεγαλύτερη έκθεση σε ακραίες αλλά αληθοφανείς συνθήκες αγοράς.
2. Το πρόγραμμα ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες του κεντρικού αντισυμβαλλομένου διασφαλίζει ότι τα περιθώριά του και το κεφάλαιο εκκαθάρισης είναι επαρκή για την κάλυψη τουλάχιστον της αθέτησης υποχρέωσης από το εκκαθαριστικό μέλος στο οποίο έχει τη μεγαλύτερη έκθεση ή του δεύτερου και του τρίτου μεγαλύτερου εκκαθαριστικού μέλους, εφόσον το άθροισμα της έκθεσής τους είναι μεγαλύτερο σύμφωνα με το άρθρο 42 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος πραγματοποιεί ενδελεχή ανάλυση των δυνητικών ζημιών που μπορεί να υποστεί και αξιολογεί τις δυνητικές ζημίες όσον αφορά τις θέσεις των εκκαθαριστικών μελών, μεταξύ άλλων τον κίνδυνο ότι η ρευστοποίηση των εν λόγω θέσεων μπορεί να έχει επιπτώσεις στην αγορά και στο επίπεδο κάλυψης περιθωρίου του κεντρικού αντισυμβαλλομένου.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος λαμβάνει υπόψη, όπου έχει εφαρμογή, τους ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες, τις επιπτώσεις της αθέτησης υποχρέωσης από εκκαθαριστικό μέλος που εκδίδει χρηματοπιστωτικά μέτρα που έχει εκκαθαρίσει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ή το υποκείμενο μέσο παραγώγων που έχει εκκαθαρίσει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος. Όπου έχει εφαρμογή, λαμβάνονται επίσης υπόψη οι επιπτώσεις της αθέτησης ή το υποκείμενο μέσο παραγώγων που έχει εκκαθαρίσει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ή το υποκείμενο μέσο παραγώγων που έχει εκκαθαρίσει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος.
5. Οι έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες τους οποίους διενεργεί ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος λαμβάνουν υπόψη την περίοδο ρευστοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 26.
Άρθρο 54
Έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες για τους ρευστοποιήσιμους χρηματοοικονομικούς πόρους
1. Το πρόγραμμα ελέγχου αντοχής σε ακραίες συνθήκες των ρευστοποιήσιμων χρηματοοικονομικών πόρων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου διασφαλίζει ότι είναι επαρκείς σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου VIII.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εφαρμόζει σαφείς και διαφανείς κανόνες και διαδικασίες για την αντιμετώπιση ανεπαρκών ρευστοποιήσιμων χρηματοοικονομικών πόρων που επισημαίνονται από τους ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες προκειμένου να διασφαλίζεται ο διακανονισμός των υποχρεώσεων πληρωμών.
Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εφαρμόζει επίσης σαφείς διαδικασίες για τη χρήση των αποτελεσμάτων και της ανάλυσης των ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες με σκοπό την αξιολόγηση και προσαρμογή της επάρκειας του πλαισίου διαχείρισης κινδύνου της ρευστότητάς του και των παρόχων ρευστότητας.
3. Τα σενάρια ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες που χρησιμοποιούνται στους ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες ρευστοποιήσιμων χρηματοοικονομικών πόρων λαμβάνουν υπόψη τον σχεδιασμό και τη λειτουργία του κεντρικού αντισυμβαλλομένου και περιλαμβάνουν όλες τις οντότητες που ενδεχομένως συνιστούν ουσιαστικό κίνδυνο ρευστότητας γι’ αυτόν. Οι εν λόγω έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες λαμβάνουν επίσης υπόψη τυχόν ισχυρές συνδέσεις ή παρεμφερή έκθεση μεταξύ των εκκαθαριστικών μελών, περιλαμβανομένων άλλων οντοτήτων που αποτελούν μέρος του ιδίου ομίλου, και αξιολογούν την πιθανότητα πολλαπλών αθετήσεων υποχρεώσεων και την επίπτωση της μετάδοσης μεταξύ των εκκαθαριστικών μελών του που μπορεί να προκαλέσουν οι εν λόγω αθετήσεις υποχρεώσεων.
ΤΜΗΜΑ 5
Κάλυψη και χρησιμοποίηση των αποτελεσμάτων των ελέγχων
Άρθρο 55
Διατήρηση επαρκούς κάλυψης
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θεσπίζει και διατηρεί διαδικασίες που αναγνωρίζουν τις μεταβολές των συνθηκών αγοράς, μεταξύ άλλων αυξήσεις στη μεταβλητότητα ή μειώσεις στη ρευστότητα των χρηματοοικονομικών μέσων που εκκαθαρίζει, έτσι ώστε να προσαρμόσει άμεσα τον υπολογισμό της απαίτησης παροχής περιθωρίου ασφαλείας ώστε να ερμηνεύσει καταλλήλως τις νέες συνθήκες αγοράς.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διενεργεί ελέγχους για τους συντελεστές αποκοπής προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι ασφάλειες μπορούν να ρευστοποιηθούν τουλάχιστον στην αξία της αποκοπής σε παρατηρούμενες και ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες αγοράς.
3. Εάν ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος συλλέγει περιθώρια σε ένα χαρτοφυλάκιο, σε αντίθεση με το επίπεδο προϊόντος, επανεξετάζει και ελέγχει συνεχώς τους συμψηφισμούς μεταξύ προϊόντων. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος στηρίζει τους εν λόγω συμψηφισμούς σε συνετή και ουσιώδη, από οικονομική άποψη, μεθοδολογία η οποία αντικατοπτρίζει τον βαθμό εξάρτησης των τιμών μεταξύ των προϊόντων. Ειδικότερα, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ελέγχει τον τρόπο με τον οποίον εκτελούνται συσχετίσεις μεταξύ περιόδων πραγματικών και υποθετικών αυστηρών συνθηκών αγοράς.
Άρθρο 56
Επανεξέταση των μοντέλων βάσει αποτελεσμάτων των ελέγχων
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διαθέτει σαφείς διαδικασίες για τον καθορισμό του ποσού πρόσθετου περιθωρίου που μπορεί να χρειαστεί να συγκεντρώσει, μεταξύ άλλων σε ενδοημερήσια βάση, και να επαναδιαβαθμίσει το μοντέλο περιθωρίου του σε περίπτωση που οι απολογιστικοί έλεγχοι δείχνουν ότι το μοντέλο δεν εκτελέστηκε κατά τα αναμενόμενα με αποτέλεσμα να μην προσδιορίζει το ενδεδειγμένο ποσό αρχικού περιθωρίου που απαιτείται για να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο επίπεδο εμπιστοσύνης. Σε περίπτωση που ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έχει καθορίσει ότι χρειάζεται να ζητήσει επιπρόσθετο περιθώριο, θα το πράξει με την επόμενη απαίτηση περιθωρίου.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αξιολογεί την πηγή των εξαιρέσεων από ελέγχους που επισημαίνονται στους απολογιστικούς ελέγχους του. Ανάλογα με την πηγή των εξαιρέσεων, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος καθορίζει αν απαιτείται θεμελιώδης μεταβολή του μοντέλου του περιθωρίου ασφαλείας, ή των μοντέλων που έχουν εισαχθεί σε αυτό, και αν είναι απαραίτητη η επαναδιαβάθμιση των τρεχουσών παραμέτρων.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αξιολογεί τις πηγές των εξαιρέσεων από ελέγχους που επισημαίνονται στους απολογιστικούς ελέγχους του. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος καθορίζει αν απαιτείται θεμελιώδης μεταβολή των μοντέλων του, των μεθοδολογιών τους ή του πλαισίου διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας ή αν είναι απαραίτητη η επαναδιαβάθμιση των τρεχουσών παραμέτρων ή υποθέσεων, βάσει των πηγών των εξαιρέσεων.
4. Σε περίπτωση που τα αποτελέσματα των ελέγχων δείχνουν ανεπαρκή κάλυψη του περιθωρίου, του κεφαλαίου εκκαθάρισης ή άλλων χρηματοοικονομικών πόρων, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αυξάνει τη συνολική κάλυψη των χρηματοοικονομικών πόρων του σε αποδεκτό επίπεδο από την επόμενη απαίτηση περιθωρίου. Σε περίπτωση που τα αποτελέσματα των ελέγχων δείχνουν ανεπαρκείς ρευστοποιήσιμους χρηματοοικονομικούς πόρους, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αυξάνει τους ρευστοποιήσιμους χρηματοοικονομικούς πόρους του σε αποδεκτό επίπεδο το ταχύτερο δυνατόν.
5. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, κατά την επανεξέταση των μοντέλων του, των μεθοδολογιών τους και του πλαισίου διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας, παρακολουθεί τη συχνότητα των εξαιρέσεων από ελέγχους προκειμένου τα ζητήματα να εντοπίζονται και να επιλύονται καταλλήλως χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
ΤΜΗΜΑ 6
Αντίστροφοι έλεγχοι αντοχής σε ακραίες συνθήκες
Άρθρο 57
Αντίστροφοι έλεγχοι αντοχής
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διενεργεί αντίστροφους ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες που αποσκοπούν να προσδιορίσουν υπό ποιες συνθήκες αγοράς ο συνδυασμός του περιθωρίου ασφαλείας του, του κεφαλαίου εκκαθάρισης και άλλων χρηματοοικονομικών πόρων μπορεί να παρέχει ανεπαρκή κάλυψη του πιστωτικού κινδύνου και για τις οποίες οι ρευστοποιήσιμοι χρηματοοικονομικοί πόροι του μπορεί να είναι ανεπαρκείς. Κατά τη διενέργεια των εν λόγω ελέγχων, ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διαμορφώνει μοντέλο ακραίων συνθηκών αγοράς που υπερβαίνει τις θεωρούμενες ευλογοφανείς συνθήκες αγοράς προκειμένου να συνδράμει τον καθορισμό των ορίων των μοντέλων του, του πλαισίου διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας, των χρηματοοικονομικών πόρων του και των ρευστοποιήσιμων χρηματοοικονομικών πόρων του.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος σχεδιάζει αντίστροφους ελέγχους αντοχής προσαρμοσμένους στους ειδικούς κινδύνους των αγορών και των συμβάσεων που προβλέπουν υπηρεσίες εκκαθάρισης.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος χρησιμοποιεί τους όρους που προσδιορίζονται στην παράγραφο 1 και τα αποτελέσματα και την ανάλυση όλων των αντίστροφων ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες προκειμένου να συνδράμουν στον προσδιορισμό ακραίων αλλά ευλογοφανών σεναρίων σύμφωνα με το κεφάλαιο VII.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναφέρει περιοδικά τα αποτελέσματα και την ανάλυση των αντίστροφων ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες υπό μορφή που δεν παραβιάσει την εμπιστευτικότητα στην επιτροπή κινδύνου με σκοπό τη γνωμοδότησή τους κατά την επανεξέτασή της.
ΤΜΗΜΑ 7
Διαδικασίες σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης
Άρθρο 58
Έλεγχος των διαδικασιών σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ελέγχει και επανεξετάζει τις διαδικασίες σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης προκειμένου να διασφαλίσει ότι αμφότερα είναι εφικτά και αποτελεσματικά. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκτελεί ασκήσεις προσομοίωσης ως μέρος των ελέγχων των διαδικασιών σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εντοπίζει, κατόπιν ελέγχου των διαδικασιών σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης, τυχόν αβεβαιότητες και προσαρμόζει καταλλήλως τις διαδικασίες του για το μετριασμό της εν λόγω αβεβαιότητας.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εξακριβώνει, με την εκτέλεση ασκήσεων προσομοίωσης, ότι όλα τα εκκαθαριστικά μέλη, κατά περίπτωση, πελάτες και άλλα σχετικά μέρη, μεταξύ άλλων διαλειτουργικοί κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι και τυχόν σχετικοί πάροχοι υπηρεσιών, ενημερώνονται δεόντως και γνωρίζουν τις διαδικασίες που συνεπάγεται ένα σενάριο αθέτησης υποχρέωσης.
ΤΜΗΜΑ 8
Συχνότητα της επικύρωσης και των ελέγχων
Άρθρο 59
Συχνότητα
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος προβαίνει σε συνολική επικύρωση των μοντέλων του και των μεθοδολογιών του τουλάχιστον σε ετήσια βάση.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος προβαίνει σε συνολική επικύρωση του πλαισίου διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας τουλάχιστον σε ετήσια βάση.
3. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος προβαίνει σε πλήρη επικύρωση των μοντέλων αποτίμησης τουλάχιστον σε ετήσια βάση.
4. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος επανεξετάζει την καταλληλότητα των πολιτικών που καθορίζονται στο άρθρο 51 τουλάχιστον σε ετήσια βάση.
5. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναλύει και παρακολουθεί την εκτέλεση του μοντέλου του και την κάλυψη των χρηματοοικονομικών πόρων του σε περίπτωση αθετήσεων υποχρεώσεων με απολογιστικούς ελέγχους της κάλυψης του περιθωρίου ασφαλείας τουλάχιστον σε ημερήσια βάση και τη διενέργεια τουλάχιστον ημερήσιων ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες χρησιμοποιώντας πρότυπες και προκαθορισμένες παραμέτρους και υποθέσεις.
6. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αναλύει και παρακολουθεί το πλαίσιο διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας διενεργώντας ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες των ρευστοποιήσιμων χρηματοοικονομικών πόρων του τουλάχιστον σε ημερήσια βάση.
7. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος πραγματοποιεί λεπτομερή ενδελεχή ανάλυση των αποτελεσμάτων των ελέγχων τουλάχιστον σε μηνιαία βάση προκειμένου να διασφαλίσει την ορθότητα των σεναρίων ελέγχων αντοχής σε ακραίες συνθήκες, των μοντέλων και του πλαισίου διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας, των υποκείμενων παραμέτρων και υποθέσεων. Η εν λόγω ανάλυση πραγματοποιείται συχνότερα σε ακραίες συνθήκες αγοράς, μεταξύ άλλων όταν τα εκκαθαριζόμενα χρηματοοικονομικά μέσα ή οι εξυπηρετούμενες αγορές εν γένει παρουσιάζουν υψηλή μεταβλητότητα, γίνονται λιγότερο ρευστοποιήσιμα, ή όταν το μέγεθος ή οι συγκεντρώσεις θέσεων που κατέχουν τα εκκαθαριστικά μέλη του αυξάνουν σημαντικά ή όταν προβλέπεται ότι ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος θα αντιμετωπίσει ακραίες συνθήκες αγοράς.
8. Η ανάλυση του ευαίσθητου χαρακτήρα πραγματοποιείται τουλάχιστον σε μηνιαία βάση, χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα των ελέγχων του ευαίσθητου χαρακτήρα. Η ανάλυση πρέπει πραγματοποιείται συχνότερα όταν οι αγορές είναι ασυνήθιστα μεταβλητές ή λιγότερο ρευστοποιήσιμες ή όταν το μέγεθος ή οι συγκεντρώσεις θέσεων που κρατούνται από εκκαθαριστικά μέλη αυξάνουν σημαντικά.
9. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ελέγχει συμψηφισμούς μεταξύ χρηματοοικονομικών μέσων και τρόπους άσκησης συσχετίσεων στη διάρκεια περιόδων πραγματικών και υποθετικών σοβαρών συνθηκών αγοράς τουλάχιστον σε ετήσια βάση.
10. Οι συντελεστές αποκοπής του κεντρικού αντισυμβαλλομένου ελέγχονται τουλάχιστον σε μηνιαία βάση.
11. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διενεργεί αντίστροφους ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες τουλάχιστον σε τριμηνιαία βάση.
12. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ελέγχει και επανεξετάζει τις διαδικασίες σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης τουλάχιστον σε τριμηνιαία βάση και εκτελεί ασκήσεις προσομοίωσης τουλάχιστον σε ετήσια βάση, σύμφωνα με το άρθρο 61. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος εκτελεί επίσης ασκήσεις προσομοίωσης μετά από τυχόν ουσιαστική μεταβολή των διαδικασιών του σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης.
ΤΜΗΜΑ 9
Χρονικοί ορίζοντες που χρησιμοποιούνται κατά τη διενέργεια των ελέγχων
Άρθρο 60
Οι χρονικοί ορίζοντες
1. Οι χρονικοί ορίζοντες που χρησιμοποιούνται για ελέγχους αντοχής σε ακραίες συνθήκες ορίζονται σύμφωνα με το κεφάλαιο VII και περιλαμβάνουν μελλοντοστρεφείς ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες αγοράς.
2. Οι ιστορικοί χρονικοί ορίζοντες που χρησιμοποιούνται για απολογιστικούς ελέγχους περιλαμβάνουν δεδομένα από το τελευταίο έτος κατ’ ελάχιστο ή για όσο χρονικό διάστημα ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έχει εκκαθαρίσει το σχετικό χρηματοοικονομικό μέσο εφόσον αυτό είναι μικρότερο του έτους.
ΤΜΗΜΑ 10
Δημοσιοποίηση
Άρθρο 61
Δημοσιοποίηση πληροφοριών
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος δημοσιοποιεί τις γενικές αρχές στις οποίες βασίζονται τα μοντέλα του και οι μεθοδολογίες τους, τον χαρακτήρα των διενεργούμενων ελέγχων, με συνοπτική παρουσίαση υψηλού επιπέδου των αποτελεσμάτων των ελέγχων και τυχόν διορθωτικών δράσεων που έχουν αναληφθεί.
2. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος καθιστά διαθέσιμες στο κοινό τις βασικές πτυχές των διαδικασιών του σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης, μεταξύ άλλων:
α)
τις περιστάσεις υπό τις οποίες μπορεί να αναληφθεί δράση·
β)
ποιος μπορεί να αναλάβει αυτές τις δράσεις·
γ)
το πεδίο εφαρμογής των δράσεων που μπορεί να αναληφθούν, μεταξύ άλλων η επεξεργασία των θέσεων κατόχου και πελάτη, τα κεφάλαια και τα περιουσιακά στοιχεία·
δ)
τους μηχανισμούς για την αντιμετώπιση των υποχρεώσεων του κεντρικού αντισυμβαλλομένου έναντι μη υπερήμερων εκκαθαριστικών μελών·
ε)
τους μηχανισμούς για την αντιμετώπιση των υποχρεώσεων υπερήμερου εκκαθαριστικού μέλους έναντι πελατών.
Άρθρο 62
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το παράρτημα I τμήμα 2 στοιχείο η) εφαρμόζεται τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τις συναλλαγές παραγώγων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 στοιχεία β) και δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1227/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10).
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 19 Δεκεμβρίου 2012.