РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1026/2012 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 25 октомври 2012 година
относно някои мерки, целящи опазването на рибни запаси, по отношение на държави, позволяващи неустойчив риболов
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 43, параграф 2 и член 207 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Както е предвидено в Конвенцията на ООН по морско право от 10 декември 1982 г. и в Споразумението на Организацията на обединените нации за прилагане на разпоредби на Конвенцията на ООН по морско право от 10 декември 1982 г., свързани с опазването и управлението на трансгранично преминаващите и далекомигриращите рибни запаси от 4 август 1995 г. („Споразумението на ООН за рибните запаси“), управлението на някои общи, трансгранично преминаващи и далекомигриращи рибни запаси изисква сътрудничеството на всички държави, в чиито води се намират запасите (крайбрежни държави), и на държавите, чиято флота експлоатира тези запаси (държави, извършващи риболовна дейност). Това сътрудничество може да се извършва в рамките на регионални организации за управление на рибарството („РОУР“) или, в случаите, когато въпросният запас не е от компетентността на РОУР, посредством ad hoc договорености между държавите, заинтересовани от съответния вид риболов.
(2)
В случаите когато трети държави, заинтересовани от определен вид риболов, включващ запас от общ интерес за тази държава и Съюза, позволяват - без да спазват съществуващите риболовни модели или правата, задълженията и интересите на други държави и на Съюза - риболовни дейности, които застрашават устойчивостта на запаса, и не си сътрудничат с други държави и със Съюза в управлението на този запас, следва да се приемат конкретни мерки, за да се насърчат тези държави да допринасят към опазването на запаса.
(3)
Следва да се счита, че рибните запаси са в неустойчиво състояние, когато те не се поддържат непрекъснато на или над нивата, при които се осигурява максимален устойчив улов, или, ако не е възможно да се определят тези нива, когато запасите не се поддържат непрекъснато в рамките на безопасни биологични граници.
(4)
Необходимо е да се определят условията, при които може да се счита, че дадена държава е държава, позволяваща неустойчив риболов и подлежаща на мерки съгласно настоящия регламент, включително процедура, предоставяща на въпросните държави право да бъдат изслушани, като им се дава възможност да предприемат коригиращи действия.
(5)
В допълнение е необходимо да се определят видовете мерки, които могат да се предприемат по отношение на държавите, позволяващи неустойчив риболов, и да се установят общи условия за приемане на такива мерки, така че те да се основават на обективни критерии и да са справедливи, рентабилни и съвместими с международното право, по-специално със Споразумението за създаване на Световната търговска организация.
(6)
Подобни мерки следва да са насочени към премахване на стимулите за държавите, позволяващи неустойчив риболов на запаса от общ интерес. Това може да се постигне inter alia чрез ограничаване на вноса на рибни продукти, уловени от кораби, извършващи риболов на запаси от общ интерес под контрола на държавата, позволяваща неустойчив риболов, чрез ограничаване на достъпа на тези кораби до пристанища или чрез предотвратяване на възможността риболовни кораби на Съюза или риболовно оборудване на Съюза да се използват за риболов на запаса от общ интерес под контрола на държавата, позволяваща неустойчив риболов.
(7)
За да се гарантират ефективност и съгласуваност на дейността на Съюза за опазването на рибните запаси, е важно да се вземат под внимание мерките, предвидени в Регламент (ЕО) № 1005/2008 на Съвета от 29 септември 2008 г. за създаване на система на Общността за предотвратяване, възпиране и премахване на незаконния, недеклариран и нерегулиран риболов (3).
(8)
С цел да се гарантира, че приетите съгласно настоящия регламент мерки срещу дадена държава са екологосъобразни, ефективни, пропорционални и съвместими с международните правила, е необходимо приемането на такива мерки да бъде предшествано от оценка на очакваното екологично, търговско, икономическо и социално въздействие.
(9)
Ако приетите съгласно настоящия регламент мерки срещу дадена държава са неефективни и продължава да се счита, че тази държава е държава, позволяваща неустойчив риболов, могат да се приемат допълнителни мерки в съответствие с настоящия регламент.
(10)
Прилагането на приетите в съответствие с настоящия регламент мерки срещу дадена държава следва да бъде преустановено, когато държавата, позволяваща неустойчив риболов, приеме необходимите мерки за допринасянето от нейна страна за опазване на запаса от общ интерес.
(11)
За да се гарантират еднакви условия за прилагане на настоящия регламент, на Комисията следва да се предоставят изпълнителни правомощия за определяне на държавите, позволяващи неустойчив риболов, за приемане на мерки по отношение на такива държави и за вземане на решение дали да се преустанови прилагането на тези мерки. Тези правомощия следва да се упражняват в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (4).
(12)
Комисията следва да приема актове за изпълнение с незабавно приложение, когато в надлежно обосновани случаи, свързани с прекратяването на прилагането на мерките, приети в съответствие с настоящия регламент, наложителни причини за спешност изискват това,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет и приложно поле
1. Настоящият регламент определя рамката за приемане на някои мерки относно свързани с риболова дейности и политики на трети държави с цел да се гарантира дългосрочното опазване на рибните запаси от общ интерес за Съюза и за тези трети държави.
2. Приетите в съответствие с настоящия регламент мерки може да се прилагат във всички случаи, когато за съвместното управление на запасите от общ интерес е необходимо сътрудничество между трети държави и Съюза, включително когато това сътрудничество се извършва в рамките на РОУР или подобен орган.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„запас от общ интерес“ означава рибен запас, който поради своето географско разпределение е достъпен както за Съюза, така и за трети държави и за чието управление е необходимо сътрудничество между тези държави и Съюза, на двустранна или многостранна основа;
б)
„съпътстващи видове“ означава всички видове риба, спадащи към същата екосистема като запаса от общ интерес, който те използват за храна, от който те са използвани за храна, с който те се съревновават за храна и обитаеми места или с който се намират в една и съща риболовна зона, и които са експлоатирани или са случайно уловени в рамките на същия вид риболов или същите видове риболов;
в)
„регионална организация за управление на рибарството“ или „РОУР“ означава подрегионална, регионална или друга подобна организация с компетентност по международното право да определя мерки за опазване и управление на живи морски ресурси, за които отговаря съгласно конвенцията или споразумението, с което е създадена;
г)
„внос“ означава внасянето на риба или рибни продукти на територията на Съюза, включително с цел трансбордиране в пристанища на негова територия;
д)
„трансбордиране“ означава претоварването на всички или на част от рибата или рибните продукти, намиращи се на борда на риболовен кораб, на друг риболовен кораб;
е)
„неустойчиво състояние“ означава условия, в които запасът не се поддържа непрекъснато на или над нивата, при които се осигурява максимален устойчив улов, или, ако не е възможно да се определят тези нива, когато запасът не се поддържа непрекъснато в рамките на безопасни биологични граници; нивата на запаса, които обуславят дали запасът е в неустойчиво състояние, се определят въз основа на най-добрите налични научни становища;
ж)
„безопасни биологични граници“ означава граничните стойности на количеството на запас, при които има голяма вероятност запасът да може да се самовъзстановява и които същевременно позволяват извършването на риболов, характеризиращ се с висок улов на този запас;
з)
„държава“ означава трета държава, включително територии, които имат правно положение на самоуправляващи се и на които са предоставени правомощия в областта на опазването и управлението на живите морски ресурси.
Член 3
Държави, позволяващи неустойчив риболов
Дадена държава може да бъде определена като държава, позволяваща неустойчив риболов, когато:
а)
не сътрудничи в управлението на запас от общ интерес при пълно спазване на разпоредбите на Конвенцията на ООН по морско право и Споразумението на ООН за рибните запаси или на всякакво друго международно споразумение или норма на международното право; и
б)
или
i)
не е приела необходимите мерки за управление на риболова; или
ii)
е приела мерки за управление на риболова без необходимото съобразяване с правата, интересите и задълженията на други държави и на Съюза, и тези мерки за управление на риболова, когато се разглеждат съвместно с мерките, предприети от други държави и Съюза, водят до риболовни дейности, които биха могли да доведат до неустойчиво състояние на запаса. Счита се, че това условие е изпълнено и когато мерките за управление на риболова, приети от тази държава, не са довели до неустойчиво състояние на запаса единствено благодарение на мерките, приети от други.
Член 4
Мерки по отношение на държави, позволяващи неустойчив риболов
1. Комисията може да приема посредством актове за изпълнение следните мерки по отношение на държава, позволяваща неустойчив риболов:
а)
определяне на съответната държава като държава, позволяваща неустойчив риболов;
б)
определяне, когато е необходимо, на конкретните риболовни кораби или флоти на съответната държава, за които са приложими определени мерки;
в)
налагане на количествени ограничения на вноса на риба с произход от запаса от общ интерес, която е била уловена под контрола на тази държава, и на рибни продукти, произведени от или съдържащи такава риба;
г)
налагане на количествени ограничения върху вноса на риба от всякакви съпътстващи видове и рибни продукти, произведени от или съдържащи такава риба, когато рибата е била уловена при риболов на запаса от общ интерес под контрола на тази държава; при приемането на мярката Комисията определя кои видове, включително техният улов, попадат в нейния обхват в съответствие с член 5, параграф 4 от настоящия регламент и при прилагане на принципа на пропорционалност;
д)
налагане на ограничения върху използването на пристанища на Съюза от кораби, плаващи под знамето на съответната държава, които извършват риболов на запаса от общ интерес и/или съпътстващи видове, и от кораби, които превозват риба и рибни продукти с произход от запаса от общ интерес и/или съпътстващи видове, уловени от кораби, плаващи под знамето на съответната държава, или от кораби, получили от нея разрешение, докато плават под чуждо знаме; подобни ограничения не се прилагат в случаите на непреодолима сила или бедствие по смисъла на член 18 от Конвенцията на ООН по морско право за предоставяне на услугите, абсолютно необходими за справяне с тези ситуации;
е)
забрана на закупуването от стопански субекти от Съюза на риболовни кораби, плаващи под знамето на съответната държава;
ж)
забрана на смяната на знамето на риболовни кораби, плаващи под знамето на държава членка, със знамето на съответната държава;
з)
забрана за държавите членки да разрешават сключване на споразумения за наем на кораб между стопански субекти от Съюза и стопански субекти от съответната държава;
и)
забрана на износа към съответната държава на риболовни кораби, плаващи под знамето на държава членка, или на риболовно оборудване или консумативи, необходими за риболов на запаса от общ интерес;
й)
забрана за сключване на частни търговски споразумения между стопански субекти от Съюза и съответната държава, които допускат риболовен кораб, който плава под знамето на дадена държава членка, да използва възможностите за риболов на тази държава;
к)
забрана на съвместни риболовни операции с участието на риболовни кораби, плаващи под знамето на държава членка, и риболовни кораби, плаващи под знамето на съответната държава.
2. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 8, параграф 2.
Член 5
Общи изисквания относно приетите в съответствие с настоящия регламент мерки
1. Мерките, посочени в член 4, са:
а)
свързани с опазването на запаса от общ интерес;
б)
прилагани във връзка с ограничения за риболова от кораби на Съюза или за производството или потреблението в рамките на Съюза на риба от видовете, за които са приети мерките, и рибни продукти, произведени от или съдържащи такава риба;
в)
пропорционални на преследваните цели и съвместими със задълженията, наложени с международни споразумения, по които Съюзът е страна, и на всякакви други приложими норми на международното право.
2. Мерките, посочени в член 4, трябва да са съобразени с вече приети мерки в съответствие с Регламент (ЕО) № 1005/2008.
3. Мерките, посочени в член 4, не се прилагат по начин, който може да представлява средство за произволна или неоправдана дискриминация между държави при преобладаващи еднакви условия или прикрито ограничение на международната търговия.
4. При приемане на мерките, посочени в член 4, Комисията оценява екологичното, търговското, икономическото и социалното въздействие на тези мерки в краткосрочен и дългосрочен план, както и административната тежест, свързана с тяхното прилагане, с цел гарантиране на екологосъобразността, ефективността, пропорционалността и съвместимостта на мерките с международните правила.
5. В мерките, посочени в член 4, се предвижда подходяща система за тяхното изпълнение от страна на компетентните органи.
Член 6
Процедури преди приемането на мерки по отношение на държавите, позволяващи неустойчив риболов
1. Когато счете за необходимо да приеме мерки, посочени в член 4, Комисията уведомява съответната държава за намерението си да я определи като държава, позволяваща неустойчив риболов. Европейският парламент и Съветът биват незабавно информирани в подобни случаи.
2. Това уведомление включва информация относно причините за определянето на тази държава като държава, позволяваща неустойчив риболов, и описание на възможните мерки, които могат да бъдат приети във връзка с това в съответствие с настоящия регламент.
3. Преди приемането на мерките, посочени в член 4, Комисията предоставя на съответната държава разумна възможност да отговори в писмена форма на уведомлението и да коригира положението в срок от един месец след получаване на уведомлението.
Член 7
Срок на прилагане на мерките по отношение на държавите, позволяващи неустойчив риболов
1. Прилагането на мерките, посочени в член 4, се преустановява, когато държавата, позволяваща неустойчив риболов, приеме подходящи коригиращи мерки, необходими за опазването и управлението на запаса от общ интерес, които:
а)
са самостоятелно приети или са договорени в рамките на консултации със Съюза и когато е приложимо, с други засегнати държави; и
б)
не застрашават въздействието на мерките, приети от Съюза самостоятелно или в сътрудничество с други държави с цел опазването на съответните рибни запаси.
2. Комисията приема актове за изпълнение, с които определя дали условията, предвидени в параграф 1, са спазени и с които при необходимост се предвижда преустановяване на прилагането на мерките, приети по отношение на съответната държава в съответствие с член 4. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 8, параграф 2.
При наличие на надлежно обосновани наложителни причини за спешност, свързани с непредвидени икономически или социални сътресения, Комисията приема актове за изпълнение с незабавно приложение, в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 8, параграф 3, с цел вземане на решение за това, дали да се преустанови прилагането на мерките, приети в съответствие с член 4.
Член 8
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитет. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
3. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 8 от Регламент (ЕС) № 182/2011 във връзка с член 5 от него.
4. Резултатите от оценката, посочена в член 5, параграф 4, се предоставят на Европейския парламент и на Съвета в съответствие с процедурата, предвидена в член 10, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 182/2011, заедно с останалите документи, посочени в него.
Член 9
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Страсбург на 25 октомври 2012 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) αριθ. 1026/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 25ης Οκτωβρίου 2012
για τη λήψη ορισμένων μέτρων με στόχο τη διατήρηση των ιχθυαποθεμάτων, κατά των χωρών οι οποίες επιτρέπουν τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2 και το άρθρο 207,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Όπως προβλέπεται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου 1982 (εφεξής «UNCLOS») και στη συμφωνία για την εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θαλάσσης της 10ης Δεκεμβρίου 1982, όσον αφορά τη διατήρηση και διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων και των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων της 4ης Αυγούστου 1995 (εφεξής «συμφωνία UNFSA»), η διαχείριση ορισμένων κοινών, αλληλοεπικαλυπτόμενων και ιδιαίτερα αποδημητικών ειδών απαιτεί τη συνεργασία όλων των χωρών στα ύδατα των οποίων απαντάται το απόθεμα (τα παράκτια κράτη) και των χωρών οι στόλοι των οποίων αλιεύουν το εν λόγω απόθεμα (τα αλιευτικά κράτη). Η εν λόγω συνεργασία μπορεί να επιτευχθεί στο πλαίσιο περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ) ή, σε περιπτώσεις στις οποίες οι ΠΟΔΑ δεν είναι αρμόδιες για το εν λόγω απόθεμα, μέσω ειδικών ρυθμίσεων μεταξύ των χωρών που έχουν ενδιαφέρον για τον εν λόγω τύπο αλιείας.
(2)
Στις περιπτώσεις στις οποίες μία τρίτη χώρα, με ενδιαφέρον για δεδομένο τύπο αλιείας στο πλαίσιο του οποίου αλιεύεται απόθεμα κοινού ενδιαφέροντος για την εν λόγω χώρα και για την Ένωση, επιτρέπει αλιευτικές δραστηριότητες οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του εν λόγω αποθέματος χωρίς να σέβεται τις υπάρχουσες πρακτικές αλιείας ή τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις και τα συμφέροντα των άλλων χωρών και εκείνων της Ένωσης, και αδυνατεί να συνεργασθεί με άλλες χώρες και την Ένωση για τη διαχείρισή του, θα πρέπει να υιοθετούνται ειδικά μέτρα με στόχο την ενθάρρυνση της συνεισφοράς της εν λόγω χώρας στη διατήρηση του αποθέματος.
(3)
Τα ιχθυαποθέματα θεωρείται ότι βρίσκονται σε μη βιώσιμη κατάσταση όταν δεν διατηρούνται συνεχώς σε επίπεδο στο οποίο παράγουν τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση ή υψηλότερο από αυτό, ή στις περιπτώσεις στις οποίες τα επίπεδα αυτά δεν μπορούν να υπολογισθούν, όταν τα αποθέματα δεν διατηρούνται συνεχώς εντός ασφαλών βιολογικών ορίων.
(4)
Είναι απαραίτητο να καθοριστούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μια χώρα δύναται να θεωρηθεί ότι επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας και να υπόκειται στην εφαρμογή μέτρων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, και κυρίως η διαδικασία βάσει της οποίας θα χορηγείται στις εν λόγω χώρες το δικαίωμα να εκφράζουν την άποψή τους και θα τους δίνεται η ευκαιρία να λαμβάνουν διορθωτικά μέτρα.
(5)
Επιπλέον, είναι απαραίτητο να καθοριστεί το είδος των μέτρων που μπορούν να λαμβάνονται σε σχέση με τις χώρες που επιτρέπουν τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας και να θεσπιστούν γενικές προϋποθέσεις για την έγκριση των εν λόγω μέτρων ώστε αυτές να βασίζονται σε αντικειμενικά, δίκαια, αποδοτικά ως προς το κόστος και συμβατά με τη διεθνή νομοθεσία κριτήρια, ειδικότερα με τη συμφωνία για τη θέσπιση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
(6)
Τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να αποσκοπούν στην εξάλειψη των κινήτρων των χωρών που επιτρέπουν τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας που στοχεύει στην εκμετάλλευση αποθέματος κοινού ενδιαφέροντος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, μέσω της απαγόρευσης των εισαγωγών αλιευτικών προϊόντων τα οποία έχουν αλιευθεί από σκάφη που αλιεύουν ένα απόθεμα κοινού ενδιαφέροντος υπό τον έλεγχο της χώρας η οποία επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας, με απαγόρευση της πρόσβασης σε λιμένα στα εν λόγω σκάφη, ή με απαγόρευση της χρήσης αλιευτικών σκαφών ή αλιευτικού εξοπλισμού της Ένωσης για την εκμετάλλευση αποθέματος κοινού ενδιαφέροντος υπό τον έλεγχο της χώρας που επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας.
(7)
Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική και συγκροτημένη δράση της Ένωσης για τη διατήρηση των ιχθυαποθεμάτων, είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη τα μέτρα που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2008, περί δημιουργίας κοινοτικού συστήματος πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (3).
(8)
Για να εξασφαλισθεί ότι τα μέτρα που έχουν εγκριθεί κατά μιας χώρας στα πλαίσια του παρόντος κανονισμού είναι φιλικά προς το περιβάλλον, αποτελεσματικά, αναλογικά και συμβατά με τους διεθνείς κανόνες, είναι απαραίτητο πριν από την υιοθέτησή τους να προηγείται αξιολόγηση των αναμενόμενων περιβαλλοντικών, εμπορικών, οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεών τους.
(9)
Εάν μέτρα που έχουν εγκριθεί κατά χώρας στα πλαίσια του παρόντος κανονισμού είναι αναποτελεσματικά και η χώρα αυτή εξακολουθεί να θεωρείται χώρα που επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας, μπορούν να εγκριθούν περαιτέρω μέτρα σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
(10)
Η ισχύς των μέτρων που έχουν εγκριθεί κατά μιας χώρας στα πλαίσια του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να λήγει εφόσον η χώρα η οποία επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας εγκρίνει τα μέτρα τα οποία είναι απαραίτητα για τη συμβολή της στη διατήρηση του αποθέματος κοινού ενδιαφέροντος.
(11)
Προκειμένου να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ενδείκνυται να εκχωρηθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή ως προς την αναγνώριση μιας χώρας η οποία επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας, την υιοθέτηση μέτρων έναντι της τρίτης αυτής χώρας και την απόφαση ότι τα εγκριθέντα μέτρα θα πρέπει να σταματήσουν να ισχύουν. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (4).
(12)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις που συνδέονται με τη λήξη της εφαρμογής μέτρων που έχουν ληφθεί δυνάμει του παρόντος κανονισμού, εφόσον το απαιτούν λόγοι επείγουσας ανάγκης,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει το πλαίσιο για την έγκριση ορισμένων μέτρων όσον αφορά τις δραστηριότητες και πολιτικές τρίτων χωρών που συνδέονται με την αλιεία προκειμένου να εξασφαλισθεί μακροπρόθεσμη διατήρηση των αποθεμάτων κοινού ενδιαφέροντος τόσο για την Ένωση όσο και για τις εν λόγω τρίτες χώρες.
2. Τα μέτρα που εγκρίνονται δυνάμει του εν λόγω κανονισμού δύνανται να εφαρμόζονται σε όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες απαιτείται η συνεργασία μεταξύ τρίτων χωρών και της Ένωσης για την από κοινού διαχείριση των αποθεμάτων κοινού ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων κατά τις οποίες η εν λόγω συνεργασία πραγματοποιείται στο πλαίσιο ΠΟΔΑ ή παρόμοιου φορέα.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «απόθεμα κοινού ενδιαφέροντος» νοείται το ιχθυαπόθεμα του οποίου η γεωγραφική κατανομή το καθιστά προσβάσιμο τόσο στην Ένωση όσο και σε τρίτες χώρες και η διαχείριση του οποίου απαιτεί τη συνεργασία μεταξύ αυτών των χωρών και της Ένωσης, τόσο σε διμερές όσο και σε πολυμερές επίπεδο·
β)
ως «συναφή είδη» νοείται κάθε είδος ιχθύος που ανήκει στο ίδιο οικοσύστημα με το απόθεμα κοινού ενδιαφέροντος το οποίο θηρεύει, θηρεύεται από αυτό, ανταγωνίζεται με αυτό για την τροφή και τον ζωτικό χώρο ή συναπαντάται στην ίδια αλιευτική ζώνη και αλιεύεται ή συλλαμβάνεται τυχαία στο πλαίσιο της ίδιας αλιείας·
γ)
ως «περιφερειακή οργάνωση διαχείρισης της αλιείας» ή «ΠΟΔΑ» νοείται ένας υποπεριφερειακός, περιφερειακός ή παρόμοιος οργανισμός με αρμοδιότητα, αναγνωρισμένη βάσει του διεθνούς δικαίου, να θεσπίζει μέτρα διατήρησης και διαχείρισης των έμβιων θαλάσσιων πόρων που έχουν τεθεί υπό την ευθύνη του, βάσει της ιδρυτικής του σύμβασης ή συμφωνίας·
δ)
ως «εισαγωγή» νοείται η είσοδος ιχθύων ή αλιευτικών προϊόντων στην επικράτεια της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων μεταφορτώσεων σε λιμένες της επικράτειάς της·
ε)
ως «μεταφόρτωση» νοείται η εκφόρτωση μέρους ή του συνόλου των ιχθύων και των αλιευτικών προϊόντων που βρίσκονται επί αλιευτικού σκάφους σε άλλο αλιευτικό σκάφος·
στ)
ως «μη βιώσιμη κατάσταση» νοείται η κατάσταση κατά την οποία το απόθεμα δεν διατηρείται συνεχώς σε επίπεδα στα οποία μπορεί να παράγεται η μέγιστη βιώσιμη απόδοση ή σε υψηλότερα από αυτά, ή, εάν τα επίπεδα αυτά δεν μπορούν να υπολογισθούν, όπου το απόθεμα δεν διατηρείται συνεχώς εντός ασφαλών βιολογικών ορίων· τα επίπεδα αποθέματος που καθορίζουν το κατά πόσον το απόθεμα ευρίσκεται σε μη βιώσιμη κατάσταση θα πρέπει να καθορίζονται με βάση τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές συμβουλές·
ζ)
ως «ασφαλή βιολογικά όρια» νοούνται τα όρια του μεγέθους ενός αποθέματος στα πλαίσια των οποίων το απόθεμα μπορεί να αναπληρωθεί με μεγάλο βαθμό πιθανότητας ενώ παράλληλα επιτρέπεται αλιεία υψηλής απόδοσης επί του εν λόγω αποθέματος·
η)
ως «χώρα» νοείται μια τρίτη χώρα, συμπεριλαμβανομένων εδαφών που απολαμβάνουν καθεστώτος αυτονομίας και διαθέτουν αρμοδιότητες στον τομέα της διατήρησης και διαχείρισης έμβιων θαλάσσιων πόρων.
Άρθρο 3
Χώρες που επιτρέπουν τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας
Μια χώρα μπορεί να θεωρηθεί ως χώρα που επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας σε περίπτωση που:
α)
δεν συνεργάζεται στη διαχείριση ενός αποθέματος κοινού ενδιαφέροντος σε πλήρη συμφωνία με τις διατάξεις της UNCLOS και της UNFSA, ή οποιασδήποτε άλλης διεθνούς συμφωνίας ή κανόνα διεθνούς δικαίου, και
β)
ή
i)
δεν έχει εγκρίνει αναγκαία μέτρα με στόχο τη διαχείριση της αλιείας ή
ii)
έχει εγκρίνει μέτρα διαχείρισης της αλιείας δίχως όμως να λαμβάνει δεόντως υπόψη τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και τα καθήκοντα των άλλων χωρών και της Ένωσης ενώ τα εν λόγω μέτρα διαχείρισης της αλιείας, όταν εξετάζονται σε συνδυασμό με μέτρα που λαμβάνουν άλλες χώρες και η Ένωση, οδηγούν σε αλιευτικές δραστηριότητες οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν ως αποτέλεσμα τη μη βιώσιμη κατάσταση του αποθέματος. Η κατάσταση αυτή θεωρείται ότι ισχύει επίσης όταν τα εγκεκριμένα από την εν λόγω χώρα μέτρα διαχείρισης της αλιείας δεν οδήγησαν το απόθεμα σε μη βιώσιμη κατάσταση αποκλειστικά και μόνο λόγω των μέτρων που εγκρίθηκαν από άλλους.
Άρθρο 4
Μέτρα κατά των χωρών που επιτρέπουν τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας
1. Η Επιτροπή δύναται να εγκρίνει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα ακόλουθα μέτρα κατά χώρας που επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας:
α)
να αναγνωρίζει τη χώρα αυτή ως χώρα που επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας·
β)
να εντοπίζει, όπου αυτό απαιτείται, τα συγκεκριμένα σκάφη ή στόλους της χώρας αυτής κατά των οποίων θα εφαρμόζονται ορισμένα μέτρα·
γ)
να επιβάλει ποσοτικούς περιορισμούς στις εισαγωγές ιχθύων που προέρχονται από το απόθεμα κοινού ενδιαφέροντος το οποίο έχει αλιευθεί υπό τον έλεγχο της εν λόγω χώρας και εισαγωγές αλιευτικών προϊόντων τα οποία περιέχουν ή έχουν παραχθεί με βάση τα εν λόγω είδη ιχθύων·
δ)
να επιβάλει ποσοτικούς περιορισμούς στις εισαγωγές ιχθύων οιωνδήποτε συναφών ειδών και αλιευτικών προϊόντων τα οποία έχουν παραχθεί από ή περιέχουν τα εν λόγω είδη ιχθύων, εφόσον έχουν αλιευθεί κατά τη διεξαγωγή τύπων αλιείας που προέρχονται από αλιεία του αποθέματος κοινού ενδιαφέροντος υπό τον έλεγχο της χώρας αυτής· κατά την υιοθέτηση του μέτρου, η Επιτροπή καθορίζει, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού, κατ’ εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, ποια είδη και τα αλιεύματά τους εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του μέτρου·
ε)
να επιβάλλει περιορισμούς ως προς τη χρήση των λιμένων της Ένωσης σε σκάφη τα οποία φέρουν τη σημαία της χώρας αυτής τα οποία αλιεύουν από το απόθεμα κοινού ενδιαφέροντος και/ή συναφή είδη και σε σκάφη τα οποία μεταφέρουν ιχθύες και αλιευτικά προϊόντα που προέρχονται από το απόθεμα κοινού ενδιαφέροντος και/ή συναφή είδη που έχουν αλιευθεί είτε από σκάφη που φέρουν τη σημαία της χώρας αυτής είτε από σκάφη που διαθέτουν άδεια αλιείας από αυτή ενώ φέρουν σημαία άλλου κράτους· οι εν λόγω περιορισμοί δεν ισχύουν σε περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή κινδύνου κατά την έννοια του άρθρου 18 της UNCLOS για υπηρεσίες απολύτως αναγκαίες για την αντιμετώπιση των καταστάσεων αυτών·
στ)
να απαγορεύει σε οικονομικούς φορείς της Ένωσης την αγορά αλιευτικού σκάφους που φέρει τη σημαία της χώρας αυτής·
ζ)
να απαγορεύει τη μετανηολόγηση αλιευτικού σκάφους που φέρει τη σημαία κράτους μέλους στη σημαία της χώρας αυτής·
η)
να απαγορεύει στα κράτη μέλη να επιτρέπουν τη σύναψη συμφωνιών ναύλωσης με τις οποίες οικονομικοί φορείς της Ένωσης ναυλώνουν τα σκάφη τους σε οικονομικούς φορείς της χώρας αυτής·
θ)
να απαγορεύει την εξαγωγή στην εν λόγω χώρα αλιευτικών σκαφών που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους ή αλιευτικού εξοπλισμού και προμηθειών που απαιτούνται για την αλιεία από το απόθεμα κοινού ενδιαφέροντος·
ι)
να απαγορεύει τη σύναψη ιδιωτικών εμπορικών διευθετήσεων μεταξύ οικονομικών φορέων της Ένωσης και της εν λόγω χώρας προκειμένου αλιευτικό σκάφος που φέρει τη σημαία κράτους μέλους να χρησιμοποιήσει τις αλιευτικές δυνατότητες της εν λόγω χώρας·
ια)
να απαγορεύει τις κοινές αλιευτικές δραστηριότητες αλιευτικών σκαφών που φέρουν τη σημαία ενός κράτους μέλους και αλιευτικών σκαφών που φέρουν τη σημαία της εν λόγω χώρας.
2. Οι εκτελεστικές αυτές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2.
Άρθρο 5
Γενικές προϋποθέσεις όσον αφορά τα μέτρα τα οποία εγκρίνονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού
1. Τα μέτρα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 4:
α)
συνδέονται με τη διατήρηση του αποθέματος κοινού ενδιαφέροντος·
β)
καθίστανται αποτελεσματικά σε συνδυασμό με περιορισμούς της αλιείας από σκάφη της Ένωσης ή με περιορισμούς της παραγωγής ή της κατανάλωσης εντός της Ένωσης των ιχθύων και των αλιευτικών προϊόντων που περιέχουν ή έχουν παραχθεί με βάση τους εν λόγω ιχθείς των ειδών για τα οποία εγκρίθηκαν τα μέτρα·
γ)
είναι ανάλογα προς τους επιδιωκόμενους στόχους και συμβατά με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από διεθνείς συμφωνίες στις οποίες η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος και με άλλους συναφείς κανόνες του διεθνούς δικαίου.
2. Τα μέτρα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 4 λαμβάνουν υπόψη τα μέτρα τα οποία έχουν ήδη ληφθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008.
3. Τα μέτρα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 4 δεν εφαρμόζονται κατά τρόπο ο οποίος να συνιστά μέσο αυθαίρετων ή αδικαιολόγητων διακρίσεων μεταξύ χωρών στις οποίες επικρατούν οι ίδιες συνθήκες, ή συγκεκαλυμμένο περιορισμό του διεθνούς εμπορίου.
4. Κατά την έγκριση των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 4, η Επιτροπή, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα μέτρα αυτά είναι φιλικά προς το περιβάλλον, αποτελεσματικά, αναλογικά και συμβατά με τους διεθνείς κανόνες, αξιολογεί τις περιβαλλοντικές, εμπορικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις των εν λόγω μέτρων, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, καθώς και τον διοικητικό φόρτο που συνεπάγεται η εφαρμογή τους.
5. Τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 4 προβλέπουν κατάλληλο σύστημα για την επιβολή τους από τις αρμόδιες αρχές.
Άρθρο 6
Διαδικασίες πριν από την έγκριση μέτρων κατά των χωρών οι οποίες επιτρέπουν τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας
1. Όταν η Επιτροπή κρίνει αναγκαία την υιοθέτηση μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 4, κοινοποιεί στην οικεία χώρα την πρόθεσή της να τη χαρακτηρίσει ως χώρα η οποία επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώνονται πάραυτα.
2. Η εν λόγω κοινοποίηση περιέχει πληροφορίες σχετικά με τους λόγους στους οποίους οφείλεται ο χαρακτηρισμός της εν λόγω χώρας ως χώρας που επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας και περιγράφει τα πιθανά μέτρα που μπορεί να ληφθούν κατά αυτής σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
3. Πριν από την έγκριση μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 4, η Επιτροπή παρέχει στην ενδιαφερόμενη χώρα εύλογο περιθώριο να απαντήσει γραπτώς στην κοινοποίηση και να επανορθώσει την κατάσταση εντός ενός μηνός από την εν λόγω κοινοποίηση.
Άρθρο 7
Περίοδος εφαρμογής των μέτρων κατά χωρών οι οποίες επιτρέπουν τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας
1. Τα μέτρα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 4 παύουν να ισχύουν εφόσον η χώρα η οποία επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας υιοθετήσει κατάλληλα διορθωτικά μέτρα που είναι απαραίτητα για τη διατήρηση και διαχείριση του αποθέματος κοινού ενδιαφέροντος και τα εν λόγω διορθωτικά μέτρα:
α)
είτε έχουν εγκριθεί μεμονωμένα, ή έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο διαβουλεύσεων με την Ένωση και, όπου αυτό ισχύει, με άλλες οικείες χώρες και
β)
δεν υπονομεύουν τις επιπτώσεις των μέτρων που έχουν ληφθεί από την Ένωση είτε μεμονωμένα είτε σε συνεργασία με άλλες χώρες, με στόχο τη διατήρηση των οικείων αποθεμάτων.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που καθορίζουν εάν έχουν τηρηθεί οι προϋποθέσεις οι οποίες προβλέπονται στην παράγραφο 1 και αποφασίζει, όπου αυτό απαιτείται, την παύση των μέτρων που έχουν εγκριθεί έναντι της ενδιαφερόμενης χώρας δυνάμει του άρθρου 4. Οι εκτελεστικές αυτές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2.
Για δεόντως αιτιολογημένους επιτακτικούς λόγους επείγουσας ανάγκης σχετικά με απρόβλεπτη οικονομική ή κοινωνική αναταραχή, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 8 παράγραφος 3 ώστε να αποφασίσει για το εάν τα μέτρα τα οποία έχουν εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παύουν να ισχύουν.
Άρθρο 8
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από μια επιτροπή. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 αυτού.
4. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 διατίθενται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011, μαζί με άλλα έγγραφα που αναφέρονται σε αυτό.
Άρθρο 9
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 25 Οκτωβρίου 2012.