РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1228/2014 НА КОМИСИЯТА
от 17 ноември 2014 година
относно разрешение и отказ за разрешение на някои здравни претенции за храните, които се отнасят до намаляване на риска от заболяване
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1924/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 20 декември 2006 г. относно хранителни и здравни претенции за храните (1), и по-специално член 17, параграф 3 от него,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно Регламент (ЕО) № 1924/2006 здравните претенции за храните са забранени, освен ако не са разрешени от Комисията в съответствие с посочения регламент и не са включени в списък на разрешените претенции.
(2)
В Регламент (ЕО) № 1924/2006 се предвижда също, че заявления за разрешение на здравни претенции могат да бъдат подавани от стопанските субекти в хранителната промишленост до националния компетентен орган на държава членка. Националният компетентен орган препраща валидните заявления на Европейския орган за безопасност на храните (ЕОБХ), наричан по-долу „Органът“.
(3)
След получаването на заявление Органът незабавно информира останалите държави членки и Комисията за него и се произнася със становище по съответната здравна претенция.
(4)
Комисията взема решение относно разрешението на здравните претенции, като се съобразява със становището на Органа.
(5)
След като Abtei Pharma Vertriebs GmbH подаде заявление съгласно член 14, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 1924/2006, Органът трябваше да се произнесе със становище по здравна претенция относно въздействието на таблетки за дъвчене с калций и витамин D3 върху загубата на костно вещество (въпрос № EFSA-Q-2008-721) (2). Предложената от заявителя претенция беше формулирана по следния начин: „Таблетките за дъвчене с калций и витамин D подобряват костната плътност при жените над 50-годишна възраст. Следователно таблетките за дъвчене могат да намалят риска от остеопоротични фрактури.“
(6)
На 7 август 2009 г. Комисията и държавите членки получиха становището на Органа, основаващо се на предоставените данни, според което е установена причинно-следствена връзка между приема на калций - самостоятелно или в комбинация с витамин D - и намаляването на загубата на костна минерална плътност (КМП) при жените след менопауза. Намалената загуба на КМП може да спомогне за понижаване на риска от костни фрактури. Поради това двете здравни претенции, за които се отнася посоченото заключение, следва да се считат за съобразени с изискванията на Регламент (ЕО) № 1924/2006 и да бъдат включени в списъка на Съюза на разрешените претенции. Въпреки това Органът стигна до заключението, че предоставената информация е недостатъчна, за да се установят условия за използване на претенциите. Впоследствие Комисията отново се обърна към него за допълнителна консултация, за да даде възможност на службите за управление на риска да определят подходящи условия за използване на съответните здравни претенции. На 17 май 2010 г. Комисията и държавите членки получиха становището на Органа (въпрос № EFSA-Q-2009-00940) (3), според което претендираният ефект може да се постигне само при дневен прием на най-малко 1 200 mg калций от всички източници или най-малко 1 200 mg калций и 800 I.U. (20 μg) витамин D от всички източници.
(7)
Когато здравната претенция се отнася само до калция, за да се гарантира, че дадена храна осигурява значително количество от този елемент, е целесъобразно да се определят условия за използване, които позволяват претенцията да обхваща храни, осигуряващи най-малко 400 mg калций на количествено определена доза.
(8)
Когато здравната претенция се отнася до комбинирания прием от калций и витамин D, предвид високата доза витамин D, необходима за постигане на претендирания ефект (20 μg), е целесъобразно използването на претенцията да се ограничи до хранителни добавки. С цел да се гарантира, че дадена хранителна добавка ще осигури значително количество калций и витамин D в контекста на тази претенция, е целесъобразно да се определят условия за използване, които позволяват тя да се отнася само до хранителни добавки, осигуряващи най-малко 400 mg калций и 15 μg витамин D за дневна доза.
(9)
След като DSM Nutritional Products Europe AG подаде заявление съгласно член 14, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 1924/2006, Органът трябваше да се произнесе със становище по здравна претенция относно въздействието на витамин D върху намаляването на риска от падане при мъже и жени над 60-годишна възраст (въпрос № EFSA-Q-2010-01233) (4). Предложената от заявителя претенция беше формулирана по следния начин: „Витамин D намалява риска от падане. Падането е рисков фактор за фрактури.“
(10)
На 30 септември 2011 г. Комисията и държавите членки получиха становището на Органа, основаващо се на предоставените данни, според което е установена причинно-следствена връзка между приемането на витамин D и намаляването на риска от падане, свързан с постурална нестабилност и мускулна слабост. Намаляването на риска от падане при мъжете и жените над 60-годишна възраст е от полза за човешкото здраве, тъй като се намалява рискът от костни фрактури. Поради това здравната претенция, за която се отнася посоченото заключение, следва да се счита за съобразена с изискванията на Регламент (ЕО) № 1924/2006 и да бъде включена в списъка на Съюза на разрешените претенции.
(11)
В становището на Органа се посочва също, че претендираният ефект може да се постигне само при дневен прием на 800 I.U. (20 μg) витамин D от всички източници. Предвид високата доза витамин D, необходима за постигане на претендирания ефект (20 μg), е целесъобразно използването на претенцията да се ограничи до хранителни добавки. С цел да се гарантира, че хранителната добавка ще осигури значително количество витамин D в контекста на тази претенция, е целесъобразно да се определят условия за използване, които позволяват тя да се отнася само до хранителни добавки, осигуряващи 15 μg витамин D за дневна доза.
(12)
В член 16, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1924/2006 се предвижда, че становището, поддържащо разрешаването на здравна претенция, следва да включва някои подробности. Тези подробности следва да бъдат съответно установени в приложение I към настоящия регламент във връзка с разрешените претенции и да включват, според случая, преформулирания текст на претенцията, специфичните условия за нейното използване, а когато това е приложимо - условията или ограниченията за употребата на храната и/или допълнителна информация или предупреждение в съответствие с правилата, установени в Регламент (ЕО) № 1924/2006 и съгласувани със становищата на Органа.
(13)
Една от целите на Регламент (ЕО) № 1924/2006 е да се гарантира, че здравните претенции съдържат вярна, ясна, надеждна и полезна за потребителя информация и че във връзка с това е обърнато внимание на формулировката и представянето. Поради това, когато формулировката на претенции има същото значение за потребителя като това на разрешена здравна претенция, тъй като при тях е налице същата връзка като съществуващата между категория храни, храна или една от нейните съставки и здравето, то те следва да се подчиняват на същите условия за използване, посочени в приложение I към настоящия регламент.
(14)
След като GP International Holding B.V. подаде заявление съгласно член 14, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 1924/2006, Органът трябваше да се произнесе със становище по здравна претенция относно глюкозамин хидрохлорид и въздействието му за забавяне на дегенерацията на хрущялната тъкан (въпрос № EFSA-Q-2009-00412) (5). Предложената от заявителя претенция беше формулирана по следния начин: „Забавя или намалява процеса на разграждане на хрущялната тъкан от мускулно-скелетната система, в резултат на което намалява риска от остеоартрит“.
(15)
На 29 октомври 2009 г. Комисията и държавите членки получиха становището на Органа, основаващо се на предоставените данни, според което не е установена причинно-следствена връзка между приемането на глюкозамин хидрохлорид и претендирания ефект. Тъй като претенцията не отговаря на изискванията на Регламент (ЕО) № 1924/2006, съответно следва тя да не бъде разрешена.
(16)
След като Европейската асоциация на производителите на натурални соеви храни (ENSA), Европейската федерация за зеленчукови протеини (EUVEPRO) и Асоциацията за соеви протеини (SPA) подадоха заявление съгласно член 14, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 1924/2006, Органът трябваше да се произнесе със становище по здравна претенция относно въздействието на изолирания соев протеин върху понижаването на нивото на LDL-холестерол в кръвта (въпрос № EFSA-Q-2011-00784) (6). Предложената от заявителя претенция беше формулирана по следния начин: „Доказано е, че богатата на протеини съставка на соята понижава или намалява нивото на холестерол в кръвта, като това, от своя страна, може да намали риска от (коронарна) болест на сърцето“.
(17)
На 2 февруари 2012 г. Комисията и държавите членки получиха становището на Органа, основаващо се на предоставените данни, според което не е установена причинно-следствена връзка между приема на изолиран соев протеин и претендирания ефект, посочен от заявителя. Тъй като претенцията не отговаря на изискванията на Регламент (ЕО) № 1924/2006, съответно следва тя да не бъде разрешена.
(18)
След като Health Concern B.V. подаде заявление съгласно член 14, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 1924/2006, Органът трябваше да се произнесе със становище по здравна претенция относно въздействието на комбинирания прием на растителни стероли и Cholesternorm®mix върху понижаването на нивото на LDL-холестерол в кръвта (въпрос №EFSA-Q-2009-00237, EFSA-Q-2011-01114) (7). Предложената от заявителя претенция беше формулирана по следния начин: „Активно понижава нивото на холестерола.“
(19)
На 17 юли 2012 г. Комисията и държавите членки получиха становището на Органа, основаващо се на предоставените данни, според което не е установена причинно-следствена връзка между комбинирания прием на растителни стероли и Cholesternorm®mix и претендирания ефект при предложените условия за използване. Тъй като претенцията не отговаря на изискванията на Регламент (ЕО) № 1924/2006, съответно следва тя да не бъде разрешена.
(20)
След като Minami Nutrition Health BVBA подаде заявление съгласно член 14, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 1924/2006, Органът трябваше да се произнесе със становище по здравна претенция относно въздействието на ейкозапентаеновата киселина (EPA) върху намаляването на съотношението между арахидонова киселина (AA) и ейкозапентаенова киселина (съотношение AA/EPA) в кръвта при деца със синдром на дефицит на вниманието и хиперактивност (ADHD) (въпрос № EFSA-Q-2012-00573) (8). Предложената от заявителя претенция беше формулирана по следния начин: „Доказано е, че EPA намалява съотношението AA/EPA в кръвта. Високото ниво на съотношението AA/EPA е рисков фактор за затруднената концентрация при децата със симптоми, сходни на тези при ADHD. За тези деца е характерна и по-ниската хиперактивност и/или съпровождащото я опозиционно поведение“.
(21)
На 8 април 2013 г. Комисията и държавите членки получиха становището на Органа, основаващо се на предоставените данни, според което целевата група от населението, към която е насочена претенцията, е засегната от съответното заболяване (т.е. децата с ADHD) и претендираният ефект е свързан с неговото лечение.
(22)
Регламент (ЕО) № 1924/2006 допълва общите принципи на Директива 2000/13/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 20 март 2000 г. за сближаване на законодателствата на държавите членки относно етикетирането, представянето и рекламата на храните (9). В член 2, параграф 1, буква б) от Директива 2000/13/ЕО се предвижда, че етикетирането не трябва да приписва на дадена храна свойството да предотвратява, лекува или излекува болест при хората, нито да се позовава на такива свойства. Тъй като приписването на лечебни свойства на храните е забранено, претенцията относно въздействието на ейкозапентаеновата киселина (EPA) върху намаляване на съотношението AA/EPA в кръвта при деца с ADHD следва съответно да не бъде разрешена.
(23)
След като McNeil Nutritionals and Raisio Nutrition Ltd. подаде заявление съгласно член 14, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 1924/2006, Органът трябваше да се произнесе със становище по здравна претенция относно приема на 2 g растителни станоли (под формата на растителни станолови естери) дневно като част от бедна на наситени мазнини диета и два пъти по-ниското ниво на LDL-холестерол в сравнение с провеждането на същата диета без такъв прием (въпрос № EFSA-Q-2012-00915) (10). Предложената от заявителя претенция беше формулирана по следния начин: „Приемът на 2 g растителни станоли (под формата на растителни станолови естери) дневно като част от бедна на наситени мазнини диета води до два пъти по-ниско ниво на LDL-холестерол, отколкото провеждането на същата диета без такъв прием. Високият холестерол е рисков фактор за развитието на коронарна болест на сърцето“.
(24)
На 8 април 2013 г. Комисията и държавите членки получиха становището на Органа, основаващо се на предоставените данни, според което представените от заявителя доказателства не установяват, че приемът на 2 g растителни станоли (под формата на растителни станолови естери) дневно води до два пъти по-ниско ниво на LDL-холестерол в сравнение с провеждането на същата диета без такъв прием. Тъй като претенцията не отговаря на изискванията на Регламент (ЕО) № 1924/2006, съответно следва тя да не бъде разрешена.
(25)
При определянето на мерките, предвидени в настоящия регламент, бяха взети под внимание коментарите на заявителите и на отделни граждани, получени от Комисията съгласно член 16, параграф 6 от Регламент (ЕО) № 1924/2006.
(26)
Добавянето или използването на вещества в храните, както и класификацията на продуктите като храни или лекарствени продукти, е регламентирано в специфичното законодателство на Съюза и в специфичното национално законодателство. Решенията във връзка със здравна претенция в съответствие с Регламент (ЕО) № 1924/2006, като например за включване в списъка с разрешените здравни претенции по член 14, параграф 1 от същия регламент, не представляват разрешения за търговия с веществото, за което се отнася претенцията, решения за използване на веществото в храни, нито класификация на определен продукт като храна.
(27)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Постоянния комитет по хранителната верига и здравето на животните,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
1. Изброените в приложение I към настоящия регламент здравни претенции могат да се използват по отношение на храни, предлагани на пазара на Съюза, при спазване на условията, определени в посоченото приложение.
2. Здравните претенции, посочени в параграф 1, се включват в списъка на Съюза на разрешените претенции, предвиден в член 14, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1924/2006.
Член 2
Изброените в приложение II към настоящия регламент здравни претенции не се включват в списъка на Съюза на разрешените претенции, предвиден в член 14, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1924/2006.
Член 3
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 17 ноември 2014 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1228/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 17ης Νοεμβρίου 2014
σχετικά με την έγκριση και την άρνηση έγκρισης ορισμένων ισχυρισμών υγείας οι οποίοι διατυπώνονται για τα τρόφιμα και αφορούν τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα (1), και ιδίως το άρθρο 17 παράγραφος 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, απαγορεύονται οι ισχυρισμοί υγείας στα τρόφιμα αν δεν έχουν εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό και αν δεν περιλαμβάνονται σε κατάλογο επιτρεπόμενων ισχυρισμών.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 προβλέπει επίσης ότι οι αιτήσεις για την έγκριση ισχυρισμών υγείας μπορούν να υποβάλλονται από τους υπευθύνους των επιχειρήσεων τροφίμων στην αρμόδια εθνική αρχή ενός κράτους μέλους. Η αρμόδια εθνική αρχή διαβιβάζει τις έγκυρες αιτήσεις στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA), εφεξής αποκαλούμενη «η Αρχή».
(3)
Μετά την παραλαβή της αίτησης, η Αρχή ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση τα υπόλοιπα κράτη μέλη και την Επιτροπή σχετικά με την αίτηση και διατυπώνει γνώμη για τον εν λόγω ισχυρισμό υγείας.
(4)
Η Επιτροπή αποφασίζει για την έγκριση των ισχυρισμών υγείας, λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη της Αρχής.
(5)
Μετά την αίτηση που υπέβαλε η Abtei Pharma Vertriebs GmbH σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να εκδώσει γνώμη σχετικά με ισχυρισμό υγείας ο οποίος αφορούσε μασώμενα δισκία ασβεστίου και βιταμίνης D3 και την απώλεια οστικής μάζας (Ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2008-721) (2). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Τα μασώμενα δισκία με ασβέστιο και βιταμίνη D βελτιώνουν την οστική πυκνότητα στις γυναίκες ηλικίας 50 ετών και άνω. Ως εκ τούτου, τα μασώμενα δισκία μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καταγμάτων λόγω οστεοπόρωσης».
(6)
Με βάση τα υποβληθέντα στοιχεία, η Αρχή στη γνώμη της, η οποία παρελήφθη από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη στις 7 Αυγούστου 2009, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι δεν τεκμηριώνεται η σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ της πρόσληψης ασβεστίου, είτε μόνου είτε σε συνδυασμό με βιταμίνη D, και της μείωσης της απώλειας οστικής πυκνότητας (BMD) σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Η μείωση της απώλειας οστικής πυκνότητας μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου καταγμάτων. Συνεπώς, δύο ισχυρισμοί υγείας που αντικατοπτρίζουν το συμπέρασμα αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί ότι συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και θα πρέπει να συμπεριληφθούν στον κατάλογο της Ένωσης με τους επιτρεπόμενους ισχυρισμούς. Εντούτοις, η Αρχή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα στοιχεία που υποβλήθηκαν ήταν ανεπαρκή για την τεκμηρίωση όρων χρήσης για τους ισχυρισμούς. Κατόπιν, η Επιτροπή απευθύνθηκε εκ νέου στην Αρχή για να ζητήσει περαιτέρω συμβουλές, ώστε οι διαχειριστές κινδύνων να είναι σε θέση να καθορίσουν τους δέοντες όρους χρήσης για τους σχετικούς ισχυρισμούς υγείας. Στη γνώμη της, η οποία παραλήφθηκε από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη στις 17 Μαΐου 2010 (ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2009-00940) (3), η Αρχή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να καταναλώνονται καθημερινά τουλάχιστον 1 200 mg ασβεστίου από όλες τις πηγές ή τουλάχιστον 1 200 mg ασβεστίου και 800 I.U. (20 μg) βιταμίνης D από όλες τις πηγές για να επιτευχθεί η κατά τους ισχυρισμούς επίδραση.
(7)
Όταν ο ισχυρισμός υγείας διατυπώνεται μόνο σχετικά με το ασβέστιο, για να διασφαλιστεί ότι ένα τρόφιμο περιέχει σημαντική ποσότητα ασβεστίου είναι σκόπιμο να καθοριστούν όροι χρήσης που επιτρέπουν τη διατύπωση του ισχυρισμού μόνο σχετικά με τρόφιμα που παρέχουν τουλάχιστον 400 mg ασβεστίου ανά δόση, όπως αυτή ορίζεται ποσοτικά.
(8)
Λαμβανομένης υπόψη της υψηλής δόσης πρόσληψης βιταμίνης D που απαιτείται για να επιτευχθεί η κατά τους ισχυρισμούς επίδραση (20 μg), όταν ο ισχυρισμός υγείας γίνεται αναφορικά με τον συνδυασμό ασβεστίου και βιταμίνης D είναι σκόπιμο να περιορίζεται η χρήση του ισχυρισμού σε συμπληρώματα διατροφής. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ένα συμπλήρωμα διατροφής παρέχει σημαντική ποσότητα ασβεστίου και βιταμίνης D στο πλαίσιο του εν λόγω ισχυρισμού, είναι σκόπιμο να καθοριστούν όροι χρήσης που να επιτρέπουν τη διατύπωση του ισχυρισμού μόνο για τα συμπληρώματα διατροφής που παρέχουν τουλάχιστον 400 mg ασβεστίου και 15 μg βιταμίνης D ανά ημερήσια μερίδα.
(9)
Μετά την αίτηση που υπέβαλε η DSM Nutritional Products Europe AG σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να εκδώσει γνώμη σχετικά με ισχυρισμό υγείας ο οποίος αφορούσε την επίδραση της βιταμίνης D και τον κίνδυνο πτώσης για άνδρες και γυναίκες ηλικίας 60 ετών και άνω (Ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2010-01233) (4). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Η βιταμίνη D μειώνει τον κίνδυνο πτώσης. Η πτώση αποτελεί παράγοντα κινδύνου για κατάγματα».
(10)
Με βάση τα υποβληθέντα στοιχεία, η Αρχή, στη γνώμη της, η οποία παρελήφθη από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη στις 30 Σεπτεμβρίου 2011, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι τεκμηριώνεται η σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ, αφενός, της πρόσληψης βιταμίνης D και, αφετέρου, της μείωσης του κινδύνου πτώσης που συνδέεται θετικά με την ορθοστατική αστάθεια και τη μυϊκή αδυναμία. Η μείωση του κινδύνου πτώσης μεταξύ των ανδρών και των γυναικών ηλικίας 60 ετών και άνω είναι ευεργετική για την ανθρώπινη υγεία λόγω της μείωσης του κινδύνου καταγμάτων. Συνεπώς, ένας ισχυρισμός υγείας που αντικατοπτρίζει το συμπέρασμα αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί ότι συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και θα πρέπει να συμπεριληφθεί στον κατάλογο της Ένωσης με τους επιτρεπόμενους ισχυρισμούς.
(11)
Στη γνώμη της, η Αρχή κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να καταναλώνονται καθημερινά 800 I.U. (20 μg) βιταμίνης D από όλες τις πηγές για να επιτευχθεί η κατά τους ισχυρισμούς επίδραση. Λαμβανομένης υπόψη της υψηλής δόσης πρόσληψης βιταμίνης D που απαιτείται για να επιτευχθεί η κατά τους ισχυρισμούς επίδραση (20 μg), είναι σκόπιμο να περιορίζεται η χρήση του ισχυρισμού σε συμπληρώματα διατροφής. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ένα συμπλήρωμα διατροφής θα παρέχει σημαντική ποσότητα βιταμίνης D στο πλαίσιο του εν λόγω ισχυρισμού, είναι σκόπιμο να καθοριστούν όροι χρήσης που να επιτρέπουν τη διατύπωση του ισχυρισμού μόνο για τα συμπληρώματα διατροφής που παρέχουν τουλάχιστον 15 μg βιταμίνης D ανά ημερήσια μερίδα.
(12)
Το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 προβλέπει ότι μια γνώμη υπέρ της έγκρισης ενός ισχυρισμού υγείας θα πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένα στοιχεία. Συνεπώς, τα στοιχεία αυτά θα πρέπει να παρατίθενται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τους εγκεκριμένους ισχυρισμούς και να περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, την αναθεωρημένη διατύπωση του ισχυρισμού, τους ειδικούς όρους χρήσης του ισχυρισμού και, αν κρίνεται σκόπιμο, τους όρους ή τους περιορισμούς χρήσης του τροφίμου και/ή πρόσθετη δήλωση ή προειδοποίηση, σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και σύμφωνα με τις γνώμες της Αρχής.
(13)
Ένας από τους σκοπούς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 είναι να εξασφαλίζει ότι οι ισχυρισμοί υγείας είναι αληθείς, σαφείς, αξιόπιστοι και χρήσιμοι για τον καταναλωτή και ότι η διατύπωση και η παρουσίαση λαμβάνονται υπόψη ως προς αυτό. Επομένως, όταν η διατύπωση των ισχυρισμών έχει το ίδιο νόημα για τους καταναλωτές με τη διατύπωση ενός εγκεκριμένου ισχυρισμού υγείας, επειδή καταδεικνύουν την ίδια σχέση που υπάρχει μεταξύ, αφενός, μιας κατηγορίας τροφίμων, ενός τροφίμου ή ενός από τα συστατικά του και, αφετέρου, της υγείας, θα πρέπει να υπόκεινται στους ίδιους όρους χρήσης που καθορίζονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού.
(14)
Μετά την αίτηση που υπέβαλε η GP International Holding BV σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή να εκδώσει γνώμη σχετικά με ισχυρισμό υγείας που αφορά την υδροχλωρική γλυκοζαμίνη και τα μειωμένα ποσοστά εκφύλισης χόνδρων (ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2009-00412) (5). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Επιβραδύνει/μειώνει τη διαδικασία καταστροφής των χόνδρων του μυοσκελετικού συστήματος και κατά συνέπεια μειώνει τον κίνδυνο οστεοαρθρίτιδας».
(15)
Με βάση τα υποβληθέντα στοιχεία, η Αρχή στη γνώμη της, η οποία παρελήφθη από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη στις 29 Οκτωβρίου 2009, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι δεν τεκμηριώνεται η σχέση αίτιου-αποτελέσματος μεταξύ της πρόσληψης υδροχλωρικής γλυκοζαμίνης και της αναφερόμενης επίδρασης. Συνεπώς, εφόσον ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(16)
Μετά την αίτηση που υπέβαλε η ένωση ευρωπαίων παραγωγών φυσικών τροφίμων με βάση τη σόγια (ENSA), την ευρωπαϊκή ομοσπονδία φυτικών πρωτεϊνών (EUVEPRO) και την ένωση παραγωγών πρωτεΐνης σόγιας (SpA) σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να εκφέρει γνώμη σχετικά με ισχυρισμό υγείας ο οποίος αφορούσε την επίδραση της καθαρής πρωτεΐνης σόγιας στη μείωση των συγκεντρώσεων χοληστερόλης LDL στο αίμα (ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2011-00784) (6). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Έχει αποδειχθεί ότι το πρωτεϊνούχο συστατικό της σόγιας μειώνει/περιορίζει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα· η μείωση των επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα μειώνει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας (στεφανιαίας νόσου)».
(17)
Με βάση τα υποβληθέντα στοιχεία, η Αρχή στη γνώμη της, η οποία παρελήφθη από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη στις 2 Φεβρουαρίου 2012, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι δεν τεκμηριώνεται η σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ της κατανάλωσης καθαρής πρωτεΐνης σόγιας, όπως ορίζεται από τον αιτούντα, και της ισχυριζόμενης επίδρασης. Συνεπώς, εφόσον ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(18)
Μετά την αίτηση που υπέβαλε η Health Concern BV σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να εκδώσει γνώμη σχετικά με ισχυρισμό υγείας ο οποίος αφορούσε έναν συνδυασμό φυτοστερολών και Cholesternorm®mix, αφενός, και τη μείωση των συγκεντρώσεων χοληστερόλης LDL στο αίμα, αφετέρου (ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2009-00237, EFSA-Q-2011-01114) (7). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Μειώνει ενεργά τη χοληστερόλη».
(19)
Με βάση τα υποβληθέντα στοιχεία, η Αρχή στη γνώμη της, η οποία παρελήφθη από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη στις 17 Ιουλίου 2012, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι δεν τεκμηριώνεται η σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ της κατανάλωσης ενός συνδυασμού φυτοστερολών και Cholesternorm®mix, και της ισχυριζόμενης επίδρασης σύμφωνα με τους προτεινόμενους όρους χρήσης. Συνεπώς, εφόσον ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(20)
Μετά την αίτηση που υπέβαλε η Minami Nutrition Health BVBA σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να εκδώσει γνώμη σχετικά με ισχυρισμό υγείας που αφορούσε την επίδραση του εικοσαπενταενοϊκού οξέος (EPA) στη μείωση της αναλογίας αραχιδονικού οξέος (AA)/EPA στο αίμα παιδιών με διαταραχή έλλειψης προσοχής με υπερκινητικότητα (ADHD) (ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2012-00573) (8). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Το EPA έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την αναλογία AA/EPA στο αίμα. Μια υψηλή αναλογία AA/EPA αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη διαταραχών συγκέντρωσης σε παιδιά με συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ADHD. Τα παιδιά αυτά χαρακτηρίζονται επίσης από λιγότερη υπερκινητικότητα και/ή συνυπάρχουσα αντιθετική συμπεριφορά».
(21)
Με βάση τα υποβληθέντα στοιχεία, η Αρχή στη γνώμη της, που παρελήφθη από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη στις 8 Απριλίου 2013, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο πληθυσμός-στόχος για τον ισχυρισμό είναι ασθενής πληθυσμός (δηλαδή παιδιά με ADHD) και ότι η κατά τους ισχυρισμούς επίδραση σχετίζεται με τη θεραπεία μιας ασθένειας.
(22)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 συμπληρώνει τις γενικές αρχές της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων (9). Το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2000/13/ΕΚ ορίζει ότι στην επισήμανση δεν πρέπει να αποδίδονται στα τρόφιμα ιδιότητες πρόληψης, αγωγής ή θεραπείας ανθρώπινης νόσου, ούτε να αναφέρονται τέτοιες ιδιότητες. Συνεπώς, εφόσον ο καταλογισμός φαρμακευτικών ιδιοτήτων στα τρόφιμα απαγορεύεται, ο ισχυρισμός όσον αφορά την επίδραση του εικοσαπενταενοϊκού οξέος (EPA) σε μια μείωση της αναλογίας ΑΑ/EPA στο αίμα σε παιδιά με ADHD δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(23)
Μετά την αίτηση που υπέβαλαν οι McNeil Nutritionals και Raisio Nutrition Ltd. σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να εκδώσει γνώμη σχετικά με ισχυρισμό υγείας αναφορικά με την κατανάλωση 2g/ημέρα φυτοστανολών (ως εστέρων φυτοστανολών) ως μέρος διατροφής με χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη και τη δύο φορές μεγαλύτερη μείωση των συγκεντρώσεων χοληστερόλης LDL στο αίμα, σε σύγκριση με μια διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη (ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2012-00915) (10). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Η κατανάλωση 2 g/ημέρα φυτοστανολών (ως εστέρων φυτοστανολών) ως μέρος μιας διατροφής με χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη έχει ως αποτέλεσμα δύο φορές μεγαλύτερη μείωση των συγκεντρώσεων χοληστερόλης LDL στο αίμα απ' ό,τι μια διατροφή χαμηλή σε κορεσμένα λίπη. Τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης συνιστούν παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου».
(24)
Με βάση τα υποβληθέντα στοιχεία, η Αρχή στη γνώμη της, η οποία παρελήφθη από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη στις 8 Απριλίου 2013, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που υποβλήθηκαν από τον αιτούντα δεν αποδεικνύουν ότι η κατανάλωση 2 g/ημέρα φυτοστανολών (ως εστέρων φυτοστανολών) ως μέρος μιας διατροφής με χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη έχει ως αποτέλεσμα δύο φορές μεγαλύτερη μείωση των συγκεντρώσεων χοληστερόλης LDL στο αίμα απ' ό,τι μια διατροφή χαμηλή σε κορεσμένα λίπη. Συνεπώς, εφόσον ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(25)
Τα σχόλια των αιτούντων και του κοινού τα οποία παρέλαβε η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, ελήφθησαν υπόψη κατά τον καθορισμό των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
(26)
Η προσθήκη ουσιών ή η χρήση ουσιών στα τρόφιμα διέπεται από ειδική ενωσιακή και εθνική νομοθεσία, όπως και η ταξινόμηση προϊόντων ως τροφίμων ή φαρμάκων. Κάθε απόφαση σχετικά με ισχυρισμό υγείας σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, όπως η ένταξη στον κατάλογο των επιτρεπόμενων ισχυρισμών που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, δεν συνιστά άδεια για την εμπορία της ουσίας για την οποία γίνεται ο ισχυρισμός, απόφαση σχετικά με το κατά πόσον μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτή η ουσία στα τρόφιμα, ούτε ταξινόμηση ενός συγκεκριμένου προϊόντος ως τροφίμου.
(27)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1. Οι ισχυρισμοί υγείας που παρατίθενται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού μπορούν να διατυπώνονται για τρόφιμα που διατίθενται στην ενωσιακή αγορά σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο εν λόγω παράρτημα.
2. Οι ισχυρισμοί υγείας που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνονται στον κατάλογο επιτρεπόμενων ισχυρισμών της Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006.
Άρθρο 2
Οι ισχυρισμοί υγείας που παρατίθενται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο επιτρεπόμενων ισχυρισμών της Ένωσης όπως προβλέπεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Νοεμβρίου 2014.