РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1144/2014 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 22 октомври 2014 година
за мерките за информиране и насърчаване, свързани със селскостопанските продукти, прилагани на вътрешния пазар и в трети държави, и за отмяна на Регламент (ЕО) № 3/2008 на Съвета
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 42 и член 43, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
В съответствие с Регламент (ЕО) № 3/2008 на Съвета (4) Съюзът може да прилага на вътрешния пазар и в трети държави мерки за информиране и насърчаване, свързани със селскостопанските продукти и с методите им на производство, както и с някои хранителни продукти, произведени на базата на селскостопански продукти.
(2)
Предвид натрупания опит и перспективите за развитие на селскостопанския сектор и на пазарите както в рамките на Съюза, така и извън него, следва да се преразгледа схемата, установена с Регламент (ЕО) № 3/2008, и да се повиши нейната съгласуваност и ефективност. Следователно Регламент (ЕО) № 3/2008 следва да бъде отменен и заменен с нов регламент.
(3)
Целта на тези мерки за информиране и насърчаване е повишаването на конкурентоспособността на селскостопанския сектор в Съюза, като по този начин се постигнат по-справедливи условия на конкуренция както на вътрешния пазар, така и в трети държави. По-специално мерките за информиране и насърчаване следва да имат за цел да повишат осведомеността на потребителите за качествата на селскостопанските продукти и методи на производство в Съюза и да повишат осведомеността за схемите за качество на Съюза и тяхната разпознаваемост. Също така те следва да повишат конкурентоспособността на селскостопанските продукти от Съюза и тяхното потребление, да подобрят репутацията им както в рамките на Съюза, така и извън него, и да увеличат пазарния дял на тези продукти, като се обърне специално внимание на пазарите в трети държави, които имат най-голям потенциал за растеж. В случай на сериозни смущения на пазара, загуба на потребителското доверие или други специфични проблеми тези мерки следва да спомогнат за възстановяване на нормалните пазарни условия. Мерките за информиране и насърчаване следва да допълват и подсилват по полезен начин мерките, прилагани от държавите членки. За да постигнат своите цели, мерките за информиране и насърчаване следва да продължат да бъдат прилагани както в рамките на Съюза, така и извън него.
(4)
Мерките следва също така да целят изтъкване на автентичността на продуктите от Съюза с цел да се подобри осведомеността на потребителите относно качествата на автентичните продукти в сравнение с имитациите и фалшивите продукти; това ще допринесе значително за разпознаването както в Съюза, така и в трети държави на символите, означенията и съкращенията, обозначаващи участие в европейските схеми за качество, създадени с Регламент (ЕС) № 1151/2012 на Европейския парламент и на Съвета (5).
(5)
Една от силните страни на Съюза при производството на храни е свързана с разнообразието на неговите продукти и с техните специфични характеристики, които са свързани с различните географски области и различните традиционни методи и които предлагат уникални вкусове, чието разнообразие и автентичност са все по-търсени от потребителите както в Съюза, така и извън него.
(6)
В допълнение към информацията за характерните особености на селскостопанските и хранителните продукти от Съюза допустимите мерки могат също така да съдържат достъпни за потребителите послания, насочени, наред с другото, към хранителната стойност, вкуса, традицията, разнообразието и културата.
(7)
Мерките за информиране и насърчаване не следва да са насочени към търговски марки или произход. При все това следва да е възможно търговските марки и произходът на продукта да бъдат обозначени с цел подобряване на качеството и ефективността на демонстрациите, дегустациите и материалите за информиране и насърчаване, при условие че се зачита принципът за забрана на дискриминацията и че мерките не са насочени към насърчаване на потреблението на даден продукт единствено въз основа на неговия произход. Освен това тези мерки следва да са съобразени с общите принципи на правото на Съюза и не следва да водят до ограничаване на свободното движение на селскостопански и хранителни продукти в нарушение на член 34 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС). Следва да бъдат предвидени специални правила относно визуалното представяне на марката и произхода в основното, свързано със Съюза, послание на кампанията.
(8)
Съюзът изнася предимно крайни селскостопански продукти, сред които селскостопански продукти, които не са включени в приложение I към ДФЕС. Следователно мерките за информиране и насърчаване следва да бъдат разширени, така че да включат някои продукти, които не са включени в обхвата на приложение I към ДФЕС. Това би съответствало на другите схеми на Общата селскостопанска политика (ОСП), като например европейските схеми за качество, които вече са отворени за тези продукти.
(9)
Мерките за информиране и насърчаване на Съюза, свързани с вина, предвидени в рамките на ОСП, са един от ключовите елементи в програмите за помощ в лозаро-винарския сектор. Мерките за информиране и насърчаване следва да намират приложение единствено при вина с наименование за произход или защитено географско указание, както и вина с обозначение на винения сорт лоза. При обикновените програми съответната програма следва също така да включва друг селскостопански или хранителен продукт. По същия начин Регламент (ЕС) № 508/2014 на Европейския парламент и на Съвета (6) предвижда насърчаването на продуктите от риболов и аквакултури. Следователно е необходимо да се ограничи допустимостта по отношение на продуктите от риболов и аквакултури, изброени в приложение I към Регламент (ЕС)№ 1379/2013 на Европейския парламент и на Съвета (7), във връзка с които могат да се прилагат мерки за информиране и насърчаване в рамките на настоящата схема, единствено до случаите, когато продуктите от риболов и аквакултури са свързани с друг селскостопански или хранителен продукт.
(10)
Мерките за информиране и насърчаване следва да могат да се прилагат за продуктите, обхванати от схемите за качество на Съюза и от схеми за качество, признати от държавите членки, тъй като тези схеми предоставят на потребителите гаранции относно качеството и характеристиките на продукта или използвания производствен процес, осигуряват добавена стойност за съответните продукти и подобряват възможностите за тяхната пазарна реализация. Мерките за информиране и насърчаване следва също така да могат да се прилагат и за биологичния производствен метод, както и за логото за качествен селскостопански продукт от най-отдалечените региони.
(11)
През периода 2001-2011 г. само 30 % от бюджета, предназначен за мерки за информиране и насърчаване, са били изразходвани за мерки, насочени към пазарите на трети държави, макар че тези пазари предлагат значителен потенциал за растеж. Необходимо е да се предвидят правила с цел насърчаване на прилагането на по-голям брой мерки за информиране и насърчаване, свързани със селскостопанските продукти от Съюза в трети държави, по-специално чрез предоставянето на засилена финансова подкрепа.
(12)
С цел да се гарантира ефективността на прилаганите мерки за информиране и насърчаване, те следва да бъдат разработвани в рамките на програми за информиране и насърчаване. Досега тези програми бяха представяни от браншови и/или междубраншови организации. С цел да се повиши броят на предлаганите мерки и да се подобри тяхното качество обхватът на бенефициерите следва да се разшири, така че да се включат организациите на производители и техни асоциации, обединения и органи на хранително-вкусовия сектор, чиято цел и дейност е да предоставят информация за селскостопанските продукти и да ги популяризират.
(13)
Съфинансираните от Съюза мерки за информиране и насърчаване следва да демонстрират характерно за Съюза измерение. За тази цел, както и с цел да се избегне разпиляване на ресурси и да се увеличи видимостта на Европа чрез тези мерки за информиране и насърчаване, свързани със селскостопанските продукти и определени хранителни продукти, е необходимо изготвянето на работна програма, в която да се определят стратегическите приоритети на тези мерки от гледна точка на целевите популации, продукти, схеми или пазари, както и естеството на посланията за информиране и насърчаване. Програмата следва да бъде разработена въз основа на общите и специфичните цели, установени съгласно настоящия регламент, и следва да е съобразена с предлаганите от пазарите възможности, както и с необходимостта от допълване и засилване на действията, предприети от държавите членки и операторите, както на вътрешния пазар, така и в трети държави, с цел да се осигури съгласуваност на политиката за информиране и насърчаване. За тази цел при разработването на програмата Комисията следва да се консултира с държавите членки и съответните заинтересовани страни.
(14)
Работната програма следва да предвижда, наред с другото, специални правила с оглед реагиране в случай на сериозни смущения на пазара, загуба на доверието на потребителите или други специфични проблеми. В допълнение Комисията следва да вземе предвид по-специално преобладаващото място на малките и средните предприятия от хранително-вкусовия сектор - сектор, който се ползва от извънредните мерки, предвидени в членове 219, 220 и 221 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета (8), а по отношение на мерките, насочени към трети държави, да вземе предвид споразуменията за свободна търговия, попадащи в обхвата на общата търговска политика на Съюза. При разработването на тази програма Комисията следва да вземе предвид също така неблагоприятните характеристики на планинските, островните и най-отдалечените региони на Съюза.
(15)
С цел да се гарантира ефективност при прилагането на мерките за информиране и насърчаване, то следва да бъде възложено на прилагащи организации, избрани посредством състезателна процедура. При все това в надлежно обосновани случаи предлагащите организации следва да имат възможност да приложат пряко определени части от своята програма.
(16)
Комисията следва да може да прилага мерки за информиране и насърчаване по своя собствена инициатива, включително мисии на високо равнище, по-специално с оглед да допринася за отварянето на нови пазари. Комисията също така следва да има възможност да провежда свои собствени кампании с цел бърза и ефективна реакция в случай на сериозни смущения на пазара или загуба на доверието на потребителите. Ако е необходимо, Комисията следва да преразгледа своите инициативи, предназначени за провеждането на подобни кампании. Бюджетните кредити, отпуснати за текущи обикновени или многонационални програми за информиране и насърчаване, не следва да се намаляват в случай на действие, предприето от Комисията при тези обстоятелства.
(17)
Извън и в допълнение към мерките за информиране и насърчаване е необходимо Комисията да разработи и координира услуги за техническа подкрепа на равнището на Съюза с цел да се помогне на операторите да участват в съфинансираните програми, да провеждат ефективни кампании или да развиват експортните си дейности. Тези услуги следва, по-специално, да включват даване на насоки за подпомагане на потенциалните бенефициери при спазването на правилата и процедурите, свързани с тази политика.
(18)
Резултатите от усилията за популяризиране на продуктите от Съюза на пазарите в трети държави понякога са ограничени поради конкуренция с имитации и фалшиви продукти. Услугите за техническа подкрепа, разработени от Комисията, следва да включват консултации за сектора с оглед на защита на продуктите от Съюза от имитация и фалшификация.
(19)
Опростяването на нормативната среда на ОСП е важен приоритет на Съюза. Този подход следва да се приложи и към настоящия регламент. По-специално следва да бъдат преразгледани принципите на административно управление на програмите за информиране и насърчаване с цел те да бъдат опростени и да се даде възможност на Комисията да установи правила и процедури, уреждащи представянето, оценката и подбора на предложенията за програми. При все това Комисията следва да гарантира, че държавите членки получават своевременно информация относно всички предложени и избрани програми. Тази информация следва да включва по-специално броя на получените предложения, заинтересованите държави членки и сектори и резултата от оценката на тези предложения.
(20)
Сътрудничеството между икономическите оператори от различни държави членки допринася съществено за повишаване на добавена стойност на Съюза и за подчертаване на разнообразието от селскостопански продукти от Съюза. Независимо от приоритета, който се дава на програмите, разработени съвместно от предлагащи организации от различни държави членки, през периода 2001-2011 г. бюджетът за такива програми е бил едва 16 % от бюджета, предназначен за мерки за информиране и насърчаване. Ето защо, за да се преодолеят съществуващите пречки, свързани с изпълнението на многонационалните програми, следва да се въведат нови правила, по-специално по отношение на управлението им.
(21)
Следва да се определят правила за финансирането. По принцип Съюзът следва да поема само част от разходите по програмите, за да се гарантира, че заинтересованите предлагащи организации поемат своята част от отговорността. Въпреки това някои административни разходи и разходи за персонал, които не са свързани с прилагането на ОСП, са неразделна част от мерките за информиране и насърчаване и следва да е допустимо финансирането им от Съюза.
(22)
Всяка мярка следва да подлежи на мониторинг и оценка с оглед да се подобри качеството ѝ и да се докажат постигнатите резултати. В този контекст следва да се изготви списък с показатели, като въздействието на политиката за насърчаване следва да се оценява от гледна точка на стратегическите цели на тази политика. Комисията следва да установи рамка за мониторинг и оценка на тази политика в съответствие с общата рамка за мониторинг и оценка на ОСП.
(23)
С цел допълване или изменение на някои несъществени елементи от настоящия регламент на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 290 ДФЕС. Това правомощие следва да обхваща внасянето на допълнения в списъка в приложение I към настоящия регламент, критериите за допустимост на предлагащите организации, условията, уреждащи състезателната процедура за подбор на прилагащи организации, специалните условия за допустимост във връзка с обикновените програми, разходите за мерки за информиране и насърчаване и административни разходи и разходи за персонал, както и разпоредбите, необходими за улесняване на прехода между Регламент (ЕО) № 3/2008 и настоящия регламент. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(24)
За да се гарантират еднакви условия за изпълнение на настоящия регламент, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия във връзка с подробните правила относно визуалното представяне на търговски марки по време на демонстрации или дегустации на продукти и върху информационните и промоционалните материали, както и относно визуалното представяне на произхода на продуктите върху информационните и промоционалните материали; годишните работни програми; подбора на обикновените програми; подробните правила, съгласно които предлагаща организация може да получи разрешение да изпълни самостоятелно някои части от обикновена програма; реда и условията за изпълнение, мониторинг и контрол на обикновените програми; правилата за сключване на договори за изпълнение на обикновените програми, избрани в съответствие с настоящия регламент, и общата рамка за оценка на въздействието на програмите, както и система от показатели. Тези правомощия следва да се упражняват в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (9).
(25)
Доколкото, предвид съществуващите връзки между политиката за насърчаване и другите инструменти на ОСП и като се има предвид многогодишната гаранция за финансиране от Съюза и съсредоточаването на това финансиране върху ясно определени приоритети, целите на настоящия регламент не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки, а могат да бъдат по-добре постигнати на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тези цели,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет
Настоящият регламент установява условията, при които мерките за информиране и насърчаване, свързани със селскостопанските продукти и някои хранителни продукти, произведени на базата на селскостопански продукти, прилагани на вътрешния пазар или в трети държави (наричани по-нататък „мерки за информиране и насърчаване“), могат да бъдат финансирани изцяло или частично от бюджета на Съюза.
Член 2
Общи и специфични цели на мерките за информиране и насърчаване
1. Общата цел на мерките за информиране и насърчаване е да се подобри конкурентоспособността на селскостопанския сектор на Съюза.
2. Специфичните цели на действията за информиране и насърчаване са:
а)
повишаване на осведомеността относно качествата на селскостопанските продукти от Съюза и относно високите стандарти, приложими към производствените методи в Съюза;
б)
повишаване на конкурентоспособността и потреблението на селскостопански продукти и определени хранителни продукти от Съюза и подобряване на репутацията им както в рамките на Съюза, така и извън него;
в)
повишаване на осведомеността за схемите на Съюза за качество и на тяхната разпознаваемост;
г)
увеличаване на пазарния дял на селскостопанските продукти от Съюза и на някои хранителни продукти, като се обръща специално внимание на пазарите в трети държави с най-голям потенциал за растеж;
д)
възстановяване на нормалните пазарни условия в случай на сериозни смущения на пазара, загуба на доверието на потребителите или други специфични проблеми.
Член 3
Описание на мерките за информиране и насърчаване
Мерките за информиране и насърчаване са насочени към:
а)
подчертаване на особените характеристики на методите на селскостопанско производство в Съюза, по-специално от гледна точка на безопасността на храните, проследимостта, автентичността, етикетирането, аспектите, свързани с хранителната стойност и опазването на здравето, хуманното отношение към животните, опазването на околната среда и устойчивостта, както и характеристиките на селскостопанските и хранителните продукти, по-специално от гледна точка на тяхното качество, вкус, разнообразие или традиции;
б)
повишаване на осведомеността относно автентичността на европейските защитени наименования за произход, защитени географски указания и храни с традиционно специфичен характер.
Тези мерки се състоят, по-специално, от действия за връзки с обществеността и информационни кампании и могат също така да са под формата на участие в събития, панаири и изложения с национално, европейско и международно значение.
Член 4
Характеристики на мерките
1. Действията за информиране и насърчаване не са насочени към търговски марки. Независимо от това трябва да има възможност търговските марки да бъдат видими по време на демонстрации или дегустации на продуктите и върху информационните и промоционалните материали, при условие че се спазва принципът за забрана на дискриминация и че не се променя общият характер на мерките като мерки, които не са насочени към търговски марки. Принципът за забрана на дискриминация се прилага, като се гарантира равно третиране и достъп за всички търговски марки на предлагащите организации и на равно третиране на държавите членки. Всяка търговска марка е видима в еднаква степен, а за нейното графично представяне се използва по-малък формат отколкото за главното послание за Съюза в рамките на кампанията. Излагат се няколко търговски марки, освен при надлежно обосновани обстоятелства, които произтичат от специфичното положение на съответната държава членка.
2. Мерките за информиране и насърчаване не трябва да са насочени към произхода на продуктите. Мерките не са насочени към насърчаване на потреблението на продукти единствено въз основа на произхода им. Независимо от това трябва да има възможност произходът на продуктите да бъде видим върху информационните и промоционалните материали при следните условия:
а)
на вътрешния пазар обозначаването на произхода трябва винаги да е второстепенно спрямо главното послание за Съюза на кампанията;
б)
в трети държави обозначаването на произхода може да е наравно с главното послание за Съюза на кампанията;
в)
за продукти, които са признати съгласно схемите за качество, посочени в член 5, параграф 4, буква а), регистрираният в наименованието произход може да се обозначава без ограничение.
3. Комисията приема актове за изпълнение, установяващи подробни правила относно:
а)
визуалното представяне на търговски марки по време на демонстрации или дегустации и върху информационните и промоционалните материали съгласно посоченото в параграф 1, както и еднаквите условия, съгласно които може да бъде изложена само една търговска марка; както и
б)
визуалното представяне на произхода на продуктите върху информационните и промоционалните материали съгласно посоченото в параграф 2.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.
Член 5
Допустими продукти и схеми
1. Мерките за информиране и насърчаване могат да обхващат следните продукти:
а)
продуктите, изброени в списъка от приложение I към ДФЕС, с изключение на тютюна;
б)
продуктите, изброени в приложение I към настоящия регламент;
в)
спиртните напитки със защитено географско указание съгласно Регламент (ЕО) № 110/2008 на Европейския парламент и на Съвета (10).
2. На Комисията се предоставя правомощието с цел отчитане на пазарните тенденции да приема делегирани актове в съответствие с член 22 за допълване на списъка в приложение I към настоящия регламент чрез добавяне на хранителни продукти към този списък.
3. Независимо от параграф 1:
а)
мерките за информиране и насърчаване могат да обхващат единствено вина с наименование за произход или защитено географско указание, както и вина с обозначение на винения сорт лоза; при обикновените програми, посочени в член 6, параграф 3, съответната програма трябва да обхваща и други продукти, посочени в параграф 1, букви а) и б);
б)
по отношение на спиртните напитки, посочени в параграф 1, буква в), вината, посочени в буква а) от настоящия параграф, и бирата, мерките, насочени към вътрешния пазар, се ограничават до информиране на потребителите относно схемите, посочени в параграф 4, и отговорната консумация на тези напитки;
в)
мерките за информиране и насърчаване могат да се прилагат за продуктите от риболов и аквакултури, изброени в приложение I към Регламент (ЕС) № 1379/2013, само ако съответната програма се прилага и за други продукти, посочени в параграф 1.
4. Мерките за информиране и насърчаване могат да обхващат следните схеми:
а)
схемите за качество, установени в Регламент (ЕС) № 1151/2012, в Регламент (ЕО) № 110/2008 и в член 93 от Регламент (ЕС) № 1308/2013;
б)
биологичният метод на производство по смисъла на определението в Регламент (ЕО) № 834/2007 на Съвета (11);
в)
графичният символ на качествените селскостопански продукти, специфични за най-отдалечените региони на Съюза, посочен в член 21 от Регламент (ЕС) № 228/2013 на Европейския парламент и на Съвета (12);
г)
схемите за качество, посочени в член 16, параграф 1, букви б) и в) от Регламент (ЕС) № 1305/2013 на Европейския парламент и на Съвета (13).
ГЛАВА II
ПРИЛАГАНЕ НА МЕРКИТЕ ЗА ИНФОРМИРАНЕ И НАСЪРЧАВАНЕ
РАЗДЕЛ 1
Общи разпоредби
Член 6
Видове действия
1. Мерките за информиране и насърчаване са под формата на:
а)
програми за информиране и насърчаване (наричани по-нататък „програмите“); и
б)
мерките по инициатива на Комисията, посочени в член 9.
2. Програмите се състоят от набор от съгласувани операции и се прилагат в продължение на най-малко една година, но не по-дълго от три години.
3. Обикновените програми, които са допълнително уредени в раздел 2 от настоящата глава, могат да бъдат представяни от една или повече предлагащи организации, посочени в член 7, параграф 1, буква а), в) или г), като всички организации трябва да са от една и съща държава членка.
4. Многонационалните програми, които са допълнително уредени в раздел 3 от настоящата глава, могат да бъдат представяни от:
а)
най-малко две предлагащи организации, посочени в член 7, параграф 1, буква а), в) или г), от най-малко две държави членки; или
б)
от една или повече организации на Съюза, посочени в член 7, параграф 1, буква б).
Член 7
Предлагащи организации
1. Програмата може да бъде предлагана от:
а)
браншови или междубраншови организации, установени в държава членка и представителни за съответния сектор или сектори в тази държава членка, и по-специално междубраншовите организации, посочени в член 157 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, и групите по смисъла на определението в член 3, точка 2 от Регламент (ЕС) № 1151/2012, при условие че те са представителни за наименование, което е защитено съгласно Регламент (ЕС) № 1151/2012 и е обхванато от програмата;
б)
браншови или междубраншови организации на Съюза, представителни за съответния сектор или сектори на равнището на Съюза;
в)
организации на производители или асоциации на организации на производители, посочени в членове 152 и 156 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, които са признати от държава членка;
г)
органи на хранително-вкусовия сектор, чиято цел и дейност е да предоставят информация за селскостопанските продукти и да ги промотират и на които съответната държава членка е възложила ясно определени задачи, свързани с обществени услуги в тази област; тези органи трябва да са законно създадени във въпросната държава членка най-малко две години преди датата на поканата за представяне на предложения, посочена в член 8, параграф 2.
2. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22 за определяне на специалните условия, съгласно които всяка предлагаща организация, всяка група и всеки орган, посочени в параграф 1, могат да представят програма. По-специално тези условия трябва да гарантират представителността на тези организации, групи и органи и значимостта на обхвата на програмата.
Член 8
Годишна работна програма
1. Комисията приема актове за изпълнение, установяващи за всяка година годишна работна програма, в която се посочват преследваните оперативни цели, оперативните приоритети, очакваните резултати, методът за изпълнение и общата сума на плана за финансиране. Годишната работна програма, и по-специално нейните оперативни приоритети трябва да са съобразени с общите и специфичните цели, изложени в член 2. По-специално в програмата се предвиждат специални временни мерки за реагиране на сериозни смущения на пазара, загуба на потребителското доверие или други специфични проблеми, посочени в член 2, параграф 2, буква д). Тя съдържа също така основните критерии за оценка, описание на мерките, които ще се финансират, размер на сумите, разпределени за всеки вид мерки, примерен график на изпълнението и, по отношение на безвъзмездните средства, максималния процент на финансовото участие на Съюза. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.
2. При обикновените и многонационалните програми работната програма, посочена в параграф 1, се изпълнява чрез публикуването от Комисията на покани за представяне на предложения в съответствие с част I, дял VI от Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012 на Европейския парламент и на Съвета (14).
Член 9
Мерки по инициатива на Комисията
1. Комисията може да прилага мерките за информиране и насърчаване, описани в член 3, включително кампании в случай на сериозни смущения на пазара, загуба на доверието на потребителите или други специфични проблеми, посочени в член 2, параграф 2, буква д). Тези мерки могат да бъдат по-специално под формата на мисии на високо равнище, на участие чрез щандове в търговски панаири и изложения с международно значение или на операции, предназначени да подобрят репутацията на продуктите от Съюза.
2. Комисията разработва услуги за техническа подкрепа, по-специално с оглед на:
а)
насърчаване на осведомеността за различните пазари, включително чрез проучвателни бизнес срещи;
б)
поддържане на динамична браншова мрежа, свързана с политиката за информиране и насърчаване, включително чрез предоставяне на консултации на сектора във връзка със заплахата от имитации и фалшиви продукти в трети държави; и
в)
подобряване на осведомеността за правилата на Съюза, свързани с разработването и изпълнението на програмите.
Член 10
Забрана за двойно финансиране
Мерките за информиране и насърчаване, финансирани съгласно настоящия регламент, не могат да получават каквото и да е друго финансиране от бюджета на Съюза.
РАЗДЕЛ 2
Изпълнение и управление на обикновените програми
Член 11
Подбор на обикновените програми
1. Комисията извършва оценка и подбор на предложенията за обикновени програми, изпратени в отговор на поканата за представяне на предложения, посочена в член 8, параграф 2. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22 за определяне на конкретните условия за допустимост по отношение на обикновените програми.
2. Комисията приема актове за изпълнение, с които определя избраните обикновени програми, евентуалните изменения, които да бъдат направени в тях, и съответните бюджети. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.
Член 12
Информация относно подбора на обикновените програми
Комисията предоставя на комитета по член 23 и по този начин - на държавите членки, своевременна информация по всички предложени или избрани програми.
Без да се засяга Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012, Комисията предоставя по-специално:
а)
информация относно броя на получените предложения, държавите членки, в които са установени предлагащите организации, включените сектори и пазара или пазарите, към които са насочени;
б)
информация относно резултатите от оценката на предложенията и обобщеното им описание.
Член 13
Прилагащи организации за обикновените програми
1. След надлежното провеждане на състезателна процедура предлагащата организация избира прилагащите организации за избраните обикновени програми, по-специално с оглед да се гарантира ефективност при прилагането на мерките.
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22 за определяне на условията, уреждащи състезателната процедура за подбора на прилагащите организации, посочени в първа алинея.
2. Чрез дерогация от параграф 1 определени части от програмата могат да бъдат изпълнени самостоятелно от предлагаща организация при спазване на условията, свързани с опита на предлагащата организация в областта на изпълнението на подобни мерки, до разходите за тези мерки в сравнение с нормалните пазарни цени и до дела от общите разходи, който съответства на частта от програмата, изпълнявана от предлагащата организация.
Комисията приема актове за изпълнение, с които определя подробни правила, при спазване на които предлагащата организация може да получи разрешение да изпълни самостоятелно определени части от програмата. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.
Член 14
Изпълнение, мониторинг и контрол на обикновените програми
1. Съответните държави членки отговарят за правилното изпълнение на обикновените програми, избрани съгласно член 11, както и за извършване на свързаните с тях плащания. Държавите членки гарантират, че информационните и промоционалните материали, изготвени в рамките на посочените програми, са в съответствие с правото на Съюза.
Комисията приема актове за изпълнение, с които определя мерките за изпълнение, мониторинг и контрол, както и правилата, свързани със сключването на договори за изпълнението на избраните съгласно настоящия регламент обикновени програми. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.
2. Държавите членки осигуряват изпълнението, мониторинга и контрола на обикновените програми в съответствие с Регламент (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета (15) и в съответствие с актовете за изпълнение, приети съгласно параграф 1.
Член 15
Финансови разпоредби, свързани с обикновените програми
1. Финансовото участие на Съюза в обикновените програми на вътрешния пазар съответства на 70 % от допустимите разходи.Финансовото участие на Съюза в обикновените програми в третите държави съответства на 80 % от допустимите разходи. Останалата част от разходите е изцяло за сметка на предлагащите организации.
2. Процентите, посочени в параграф 1, се увеличават на 85 % в случай на сериозни смущения на пазара, загуба на потребителското доверие или други специфични проблеми, посочени в член 2, параграф 2, буква д).
3. Чрез дерогация от параграфи 1 и 2 по отношение на предлагащите организации, установени в държави членки, които на или след 1 януари 2014 г. получават финансова помощ в съответствие с членове 136 и 143 ДФЕС, процентите по параграф 1 са съответно 75 % и 85 %, а процентът, посочен в параграф 2 - 90 %.
Първа алинея се прилага единствено за програмите, във връзка с които Комисията е взела решение преди датата, от която съответната държава членка вече не получава такава финансова помощ.
4. Допуска се проучванията за оценка на резултатите от мерките за информиране и насърчаване, предприети в съответствие с общата рамка, посочена в член 25, да бъдат финансирани от Съюза при спазване на условия, подобни на тези, уреждащи съответната обикновена програма.
5. Съюзът финансира изцяло разходите за експертни услуги, свързани с подбора на програмите, съгласно член 4, параграф 2, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
6. Предлагащите организации предоставят гаранции с цел да се обезпечи правилното изпълнение на обикновените програми.
7. Съюзът финансира мерки за информиране и насърчаване, прилагани чрез обикновени програми, съгласно член 4, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
8. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22 за определяне на конкретните условия, при които се допуска финансиране от Съюза за разходите, свързани с мерките за информиране и насърчаване, и когато е приложимо - административните разходи и разходите за персонал.
РАЗДЕЛ 3
Изпълнение и управление на многонационалните програми и на мерките, прилагани по инициатива на комисията
Член 16
Форми на финансиране
1. Финансирането може да се извършва в една или няколко от формите, предвидени в Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012, и по-специално под формата на:
а)
безвъзмездни средства - за многонационалните програми;
б)
поръчки - за мерките, прилагани по инициатива на Комисията.
2. Съюзът финансира мерки за информиране и насърчаване, прилагани чрез многонационални програми или по инициатива на Комисията, съгласно член 4, параграф 2, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Член 17
Оценка на многонационалните програми
Предложенията за многонационални програми се оценяват и избират въз основа на критериите, обявени в поканата за представяне на предложения, посочена в член 8, параграф 2.
Член 18
Информация относно изпълнението на многонационалните програми
Комисията предоставя на комитета по член 23 и по този начин - на държавите членки, своевременна информация по всички предложени или избрани програми.
Член 19
Финансови разпоредби, свързани с многонационалните програми
1. Финансовото участие на Съюза в многонационалните програми съответства на 80 % от допустимите разходи. Останалата част от разходите е изцяло за сметка на предлагащите организации.
2. Процентът, посочен в параграф 1, се увеличава на 85 % в случай на сериозни смущения на пазара, загуба на потребителското доверие или други специфични проблеми, посочени в член 2, параграф 2, буква д).
3. Чрез дерогация от параграфи 1 и 2 по отношение на предлагащите организации, установени в държави членки, които на или след 1 януари 2014 г. получават финансова помощ в съответствие с членове 136 и 143 ДФЕС, процентите по параграфи 1 и 2 са съответно 85 % и 90 %.
Първа алинея се прилага единствено за програмите, във връзка с които Комисията е взела решение преди датата, от която съответната държава членка вече не получава такава финансова помощ.
Член 20
Възлагане на поръчки за мерки по инициатива на Комисията
Всяка поръчка, възложена от Комисията от нейно име или съвместно с държавите членки, се урежда от правилата за възлагане на поръчки, установени в Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012 и Делегиран регламент (ЕС) № 1268/2012 на Комисията (16).
Член 21
Защита на финансовите интереси на Съюза
1. Комисията предприема необходимите мерки, за да гарантира, че при прилагането на мерките, финансирани съгласно настоящия раздел, финансовите интереси на Съюза са защитени чрез прилагането на превантивни мерки срещу измама, корупция и всякакви други незаконни дейности, чрез ефективни проверки и, при установяването на нередности, чрез събирането на недължимо платените суми и, когато е целесъобразно, чрез ефективни, пропорционални и възпиращи административни и финансови санкции.
2. Комисията или нейни представители и Сметната палата имат правомощия за извършване на одити по документи и на място на всички бенефициери на безвъзмездни средства, изпълнители и подизпълнители, които са получили финансиране от Съюза.
3. Европейската служба за борба с измамите (OLAF) може да извършва разследвания, включително проверки и инспекции на място, в съответствие с разпоредбите и процедурите, предвидени в Регламент (ЕС, Евратом) № 883/2013 на Европейския парламент и на Съвета (17) и Регламент (Евратом, ЕО) № 2185/96 на Съвета (18), с цел да установи дали е налице измама, корупция или всякаква друга незаконна дейност, накърняваща финансовите интереси на Съюза във връзка със споразумение за отпускане на безвъзмездни средства, решение за отпускане на безвъзмездни средства или договор, свързан с финансиране от Съюза.
4. Без да се засягат параграфи 1, 2 и 3, споразуменията за сътрудничество с трети държави и международни организации, договорите, споразуменията за отпускане на безвъзмездни средства и решенията за отпускане на безвъзмездни средства, произтичащи от прилагането на програма по настоящия регламент, съдържат разпоредби, с които Комисията, Сметната палата и OLAF изрично се оправомощават да провеждат такива одити и разследвания в съответствие със съответната им компетентност.
ГЛАВА III
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
РАЗДЕЛ 1
Делегиране на правомощия и разпоредби за прилагане
Член 22
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове по член 5, параграф 2, член 7, параграф 2, член 11, параграф 1, член 13, параграф 1, член 15, параграф 8 и член 29, параграф 2 се предоставя на Комисията за срок от пет години, считано от 24 ноеумври 2014 г. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на петгодишния срок. Делегирането на правомощия се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възрази срещу подобно продължаване не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 5, параграф 2, член 7, параграф 2, член 11, параграф 1, член 13, параграф 1, член 15, параграф 8 и член 29, параграф 2, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно настоящия регламент, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 23
Комитет
1. Комисията се подпомага от Комитета за общата организация на селскостопанските пазари, създаден с член 229 от Регламент (ЕС) № 1308/2013. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
РАЗДЕЛ 2
Консултации, оценка и докладване
Член 24
Консултации
В рамките на прилагането на настоящия регламент Комисията може да се консултира с групата за граждански диалог за качество и насърчаване, създадена в съответствие с Решение 2013/767/ЕС на Комисията (19).
Член 25
Обща рамка за оценка на въздействието на мерките
В съответствие с общата рамка за мониторинг и оценка на Общата селскостопанска политика, предвидена в член 110 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, Комисията приема актове за изпълнение, с които установява общата рамка за оценка на въздействието на програмите за информиране и насърчаване, финансирани съгласно настоящия регламент, както и система от показатели. Тези актове се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 23, параграф 2.
Всички заинтересовани лица представят на Комисията всички данни и цялата информация, необходими за извършването на оценка на въздействието на мерките.
Член 26
Доклад
1. До 31 декември 2018 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета междинен доклад относно прилагането на настоящия регламент. В този междинен доклад се посочва степента на прилагане в различните държави членки, като той се придружава евентуално от подходящи предложения.
2. До 31 декември 2020 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад относно прилагането на настоящия регламент, придружен евентуално от подходящи предложения.
РАЗДЕЛ 3
Държавна помощ, отмяна, преходни разпоредби, влизане в сила и начална дата на прилагане
Член 27
Държавна помощ
Чрез дерогация от член 211, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 и член 3 от Регламент (ЕО) № 1184/2006 на Съвета (20), както и в съответствие с член 42, първа алинея ДФЕС, членове 107, 108 и 109 ДФЕС не се прилагат по отношение на плащанията, извършени от държавите членки съгласно настоящия регламент и в съответствие с неговите разпоредби, нито по отношение на финансовото участие, получено от парафискални такси, задължителни вноски или други финансови инструменти на държавите членки, за програмите, за които е допустимо подпомагане от Съюза и които Комисията е избрала в съответствие с настоящия регламент.
Член 28
Отмяна
Регламент (ЕО) № 3/2008 се отменя.
Позоваванията на отменения регламент се считат за позовавания на настоящия регламент и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение II към настоящия регламент.
Член 29
Преходни разпоредби
1. Регламент (ЕО) № 3/2008 продължава да се прилага за мерките за информиране и насърчаване, за чието финансиране Комисията е взела решение преди 1 декември 2015 г.
2. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 22 с цел осигуряване на плавния преход от прилагането на Регламент (ЕО) № 3/2008 към прилагането на настоящия регламент.
Член 30
Влизане в сила и начална дата на прилагане
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 1 декември 2015 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Страсбург на 22 октомври 2014 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) αριθ. 1144/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 22ας Οκτωβρίου 2014
σχετικά με τις ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και εφαρμόζονται στην εσωτερική αγορά και σε τρίτες χώρες και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 42 και το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου (4), η Ένωση μπορεί να υλοποιεί ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης στην εσωτερική αγορά και σε τρίτες χώρες για τα γεωργικά προϊόντα και τις μεθόδους παραγωγής τους, καθώς και για ορισμένα προϊόντα διατροφής που έχουν ως βάση γεωργικά προϊόντα.
(2)
Λαμβανομένων υπόψη, αφενός, της πείρας που έχει αποκτηθεί και, αφετέρου, των πιθανών εξελίξεων του γεωργικού τομέα και των αγορών, τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης, το καθεστώς που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3/2008 θα πρέπει να αναθεωρηθεί και να καταστεί αποτελεσματικότερο και συνεκτικότερο. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 και να αντικατασταθεί με νέο κανονισμό.
(3)
Στόχος παρόμοιων ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του γεωργικού τομέα της Ένωσης, επιτυγχάνοντας με τον τρόπο αυτό δικαιότερο ανταγωνισμό τόσο στην εσωτερική αγορά όσο και σε τρίτες χώρες. Ειδικότερα, οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης θα πρέπει να αποσκοπούν στην αύξηση της ευαισθητοποίησης των καταναλωτών για τα πλεονεκτήματα των γεωργικών προϊόντων και των μεθόδων παραγωγής της Ένωσης και στην ενίσχυση της ευαισθητοποίησης και της αναγνώρισης ως προς τα συστήματα ποιότητας της Ένωσης. Επιπλέον, θα πρέπει να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα και την κατανάλωση των γεωργικών προϊόντων της Ένωσης, να βελτιώσουν την προβολή τους τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης και να αυξήσουν το μερίδιο αγοράς των εν λόγω προϊόντων, με ιδιαίτερη έμφαση σε εκείνες τις αγορές τρίτων χωρών που έχουν τις μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης. Σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων, οι ενέργειες αυτές θα πρέπει να συμβάλουν στην αποκατάσταση των κανονικών συνθηκών της αγοράς. Παρόμοιες ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης θα πρέπει να συμπληρώνουν και ενισχύουν επωφελώς τις ενέργειες που υλοποιούνται από τα κράτη μέλη. Προκειμένου να επιτυγχάνουν τους στόχους τους, θα πρέπει οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης να συνεχίσουν να εφαρμόζονται τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης.
(4)
Θα πρέπει επίσης οι ενέργειες να αποσκοπούν στην ενίσχυση της γνησιότητας των προϊόντων της Ένωσης, ώστε να ευαισθητοποιηθούν οι καταναλωτές όσον αφορά τις ιδιότητες των γνήσιων προϊόντων σε σχέση με τις απομιμήσεις ή τα παραποιημένα προϊόντα. Αυτό θα συμβάλει ουσιαστικά στην εξοικείωση των καταναλωτών, τόσο στην Ένωση όσο και σε τρίτες χώρες, με τα σύμβολα, τις ενδείξεις και τα αρκτικόλεξα που καταδεικνύουν τη συμμετοχή στα ευρωπαϊκά συστήματα ποιότητας, τα οποία θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5).
(5)
Ένα από τα πλεονεκτήματα της Ένωσης όσον αφορά την παραγωγή τροφίμων έγκειται στην ποικιλία των προϊόντων της και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, τα οποία συνδέονται με διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές και διαφορετικές παραδοσιακές μεθόδους και τα οποία παρέχουν μοναδικές γεύσεις, προσφέροντας την ποικιλία και τη γνησιότητα την οποία σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό αναζητούν οι καταναλωτές, τόσο εντός όσο και εκτός Ένωσης.
(6)
Πέραν των πληροφοριών για τα εγγενή χαρακτηριστικά των γεωργικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής της Ένωσης, οι επιλέξιμες ενέργειες θα πρέπει επίσης να αποστέλλουν φιλικά προς τον καταναλωτή μηνύματα που θα εστιάζουν, μεταξύ άλλων, στη διατροφή, στη γεύση, στην παράδοση, στην ποικιλία και στον πολιτισμό.
(7)
Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης δεν θα πρέπει να είναι προσανατολισμένες σε συνάρτηση με τις εμπορικές επωνυμίες ή την προέλευση. Ωστόσο, προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα των επιδείξεων, των γευσιγνωσιών και του ενημερωτικού και διαφημιστικού υλικού, θα πρέπει να είναι δυνατή η αναφορά στις εμπορικές επωνυμίες και στην προέλευση του προϊόντος, εφόσον τηρείται η αρχή της μη εφαρμογής διακρίσεων και εφόσον οι ενέργειες δεν αποσκοπούν στην ενθάρρυνση της κατανάλωσης οποιουδήποτε προϊόντος αποκλειστικά και μόνο λόγω της προέλευσής του. Επιπλέον, παρόμοιες ενέργειες θα πρέπει να τηρούν τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης και δεν θα πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της ελεύθερης διακίνησης γεωργικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής κατά παράβαση του άρθρου 34 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Ειδικοί κανόνες θα πρέπει να θεσπιστούν όσον αφορά την προβολή των εμπορικών επωνυμιών και της προέλευσης των προϊόντων σε σχέση με το κύριο μήνυμα της εκστρατείας της Ένωσης.
(8)
Η Ένωση εξάγει κυρίως τελικά γεωργικά προϊόντα, μεταξύ των οποίων γεωργικά προϊόντα που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της ΣΛΕΕ. Είναι επομένως σκόπιμο να επεκταθούν οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για να συμπεριλάβουν ορισμένα προϊόντα εκτός του πεδίου εφαρμογής του παραρτήματος I της ΣΛΕΕ. Τούτο θα ήταν σύμφωνο με τα λοιπά καθεστώτα της κοινής γεωργικής πολιτικής («ΚΓΠ»), όπως τα ευρωπαϊκά συστήματα ποιότητας, τα οποία ήδη καλύπτουν τα εν λόγω προϊόντα.
(9)
Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης της Ένωσης σχετικά με τους οίνους στα πλαίσια της ΚΓΠ συγκαταλέγονται μεταξύ των εμβληματικών μέτρων των προγραμμάτων στήριξης στον αμπελοοινικό τομέα. Μόνο οίνοι με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη και οίνοι που φέρουν ένδειξη οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης. Σε περίπτωση απλών προγραμμάτων, το σχετικό πρόγραμμα θα πρέπει επίσης να καλύπτει άλλο γεωργικό προϊόν ή προϊόν διατροφής. Παρομοίως, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 508/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) προβλέπει την προώθηση των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας. Κατά συνέπεια, η επιλεξιμότητα των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που παρατίθενται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) σε ό,τι αφορά ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης στο πλαίσιο του παρόντος καθεστώτος θα πρέπει να περιοριστεί αποκλειστικά στην περίπτωση των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που συνδέονται με άλλο γεωργικό προϊόν ή προϊόν διατροφής.
(10)
Προϊόντα που καλύπτονται από συστήματα ποιότητας της Ένωσης και από συστήματα ποιότητας που έχουν αναγνωριστεί από κράτη μέλη θα πρέπει να είναι επιλέξιμα για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης διότι τα συστήματα αυτά παρέχουν εγγυήσεις στους καταναλωτές για την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος ή για τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο παραγωγής, επιτυγχάνουν προστιθέμενη αξία για τα εν λόγω προϊόντα και αυξάνουν τις ευκαιρίες τους στην αγορά. Παρομοίως, η βιολογική παραγωγή, καθώς και το γραφικό σύμβολο για τα γεωργικά προϊόντα ποιότητας που χαρακτηρίζουν τις εξόχως απόκεντρες περιοχές, θα πρέπει να μπορούν να επιλεγούν για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης.
(11)
Την περίοδο 2001-2011, μόλις το 30 % του προϋπολογισμού των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης διατέθηκε για ενέργειες με στόχο τις αγορές τρίτων χωρών, παρόλο που οι αγορές αυτές παρέχουν σημαντικές αναπτυξιακές δυνατότητες. Απαιτούνται, συνεπώς, οι απαραίτητες ρυθμίσεις για να ενθαρρυνθεί η υλοποίηση περισσότερων ενεργειών ενημέρωσης σχετικά με τα αγροτικά προϊόντα της Ένωσης και προώθησής τους σε τρίτες χώρες, κυρίως με παροχή μεγαλύτερης χρηματοδοτικής στήριξης.
(12)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των υλοποιούμενων ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, θα πρέπει αυτές να αναπτύσσονται στο πλαίσιο προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης. Τα προγράμματα αυτά υποβάλλονται επί του παρόντος από επαγγελματικές και/ή διεπαγγελματικές οργανώσεις. Για να αυξηθεί ο αριθμός των προτεινόμενων ενεργειών και να βελτιωθεί η ποιότητά τους, θα πρέπει να επεκταθεί το φάσμα των δικαιούχων ώστε να περιλαμβάνει οργανώσεις παραγωγών και τις ενώσεις τους, ομάδες και φορείς του αγροδιατροφικού τομέα που έχουν στόχο και δραστηριότητα την παροχή ενημέρωσης σχετικά με τα γεωργικά προϊόντα και την προώθηση των τελευταίων.
(13)
Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που συγχρηματοδοτούνται από την Ένωση θα πρέπει να προβάλλουν συγκεκριμένη ενωσιακή διάσταση. Προς τούτο, καθώς και για να αποφευχθεί η διασπορά των πόρων και προκειμένου να προβληθεί καλύτερα η Ευρώπη μέσω των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης που αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και ορισμένα προϊόντα διατροφής, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η κατάρτιση προγράμματος εργασιών, στο οποίο θα καθορίζονται, αφενός, οι στρατηγικές προτεραιότητες των εν λόγω ενεργειών από πλευράς στοχευόμενων πληθυσμών, προϊόντων, συστημάτων ή αγορών και, αφετέρου, τα χαρακτηριστικά των μηνυμάτων της ενημέρωσης και προώθησης. Το πρόγραμμα θα πρέπει να διαμορφωθεί στη βάση των γενικών και ειδικών στόχων που θεσπίζονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ευκαιρίες που προσφέρουν οι αγορές και την ανάγκη να συμπληρωθούν και να ενισχυθούν οι δράσεις που έχουν αναληφθεί από τα κράτη μέλη και τους οικονομικούς φορείς, τόσο στην αγορά της Ένωσης όσο και σε τρίτες χώρες, με σκοπό να εξασφαλιστεί ότι η πολιτική προβολής και ενημέρωσης είναι συνεκτική. Προς τον σκοπό αυτό, θα πρέπει η Επιτροπή, κατά την εκπόνηση του εν λόγω προγράμματος, να πραγματοποιεί διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη και τους σχετικούς ενδιαφερόμενους.
(14)
Το πρόγραμμα εργασίας θα πρέπει να προβλέπει, μεταξύ άλλων, ειδικές διατάξεις ώστε να είναι δυνατή η αντίδραση σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς ή απώλειας της εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων ειδικών προβλημάτων. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή θα πρέπει να λάβει ιδίως υπόψη τη δεσπόζουσα θέση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στον αγροδιατροφικό τομέα, έναν τομέα που επωφελείται από τα έκτακτα μέτρα των άρθρων 219, 220 και 221 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) και, στην περίπτωση των ενεργειών που στοχεύουν τρίτες χώρες, από τις συμφωνίες ελευθέρων συναλλαγών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της κοινής εμπορικής πολιτικής της Ένωσης. Κατά την εκπόνηση του εν λόγω προγράμματος, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να λάβει υπόψη τα μειονεκτήματα των ορεινών, νησιωτικών και εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης.
(15)
Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική υλοποίηση των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, η εκτέλεσή τους θα πρέπει να ανατεθεί σε εκτελεστικούς οργανισμούς που έχουν επιλεγεί με ανταγωνιστική διαδικασία. Ωστόσο, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, οι προτείνουσες οργανώσεις θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να υλοποιούν απευθείας ορισμένα τμήματα του προγράμματός τους.
(16)
Η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να υλοποιεί ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης με δική της πρωτοβουλία, συμπεριλαμβανομένων αποστολών υψηλού επιπέδου, κυρίως προκειμένου να συμβάλει στο άνοιγμα νέων αγορών. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να διεξάγει τις δικές της εκστρατείες προκειμένου να αντιδρά με άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς ή απώλειας της εμπιστοσύνης των καταναλωτών. Εφόσον κρίνεται αναγκαίο, η Επιτροπή θα πρέπει να αναθεωρεί τον προγραμματισμό των δικών της πρωτοβουλιών που στοχεύουν στην υλοποίηση παρόμοιων εκστρατειών. Πιστώσεις που έχουν διατεθεί σε εν εξελίξει προγράμματα ενημέρωσης και προώθησης, είτε πρόκειται για απλά προγράμματα είτε για πολυπρογράμματα, δεν θα πρέπει να μειώνονται σε περίπτωση ενέργειας που αναλαμβάνεται από την Επιτροπή υπό αυτές τις συνθήκες.
(17)
Πέραν των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, είναι αναγκαίο να αναπτυχθούν και να συντονίζονται από την Επιτροπή υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης σε ενωσιακό επίπεδο, με σκοπό την παροχή βοήθειας στους οικονομικούς παράγοντες για τη συμμετοχή τους στα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, την οργάνωση αποτελεσματικών εκστρατειών ή την ανάπτυξη των εξαγωγικών τους δραστηριοτήτων. Οι εν λόγω υπηρεσίες θα πρέπει ιδίως να προβλέπουν μεταξύ άλλων κατευθυντήριες γραμμές που θα βοηθήσουν τους δυνάμει δικαιούχους να συμμορφωθούν με τους κανόνες και τις διαδικασίες που συνδέονται με την εν λόγω πολιτική.
(18)
Οι προσπάθειες για την προώθηση των προϊόντων της Ένωσης σε αγορές τρίτων χωρών καθίστανται ενίοτε αναποτελεσματικές λόγω του ανταγωνισμού από προϊόντα απομίμησης ή παραποίησης. Οι υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης που έχει αναπτύξει η Επιτροπή θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν συμβουλές για τον τομέα προκειμένου να προστατεύονται τα προϊόντα της Ένωσης από προϊόντα απομίμησης και παραποίησης.
(19)
Η απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος της ΚΓΠ αποτελεί σημαντική προτεραιότητα της Ένωσης. Η προσέγγιση αυτή θα πρέπει να εφαρμοστεί και στον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, θα πρέπει να αναθεωρηθούν οι αρχές της διοικητικής διαχείρισης των προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης, με σκοπό την απλούστευσή τους και την παροχή στην Επιτροπή της δυνατότητας να θεσπίζει κανόνες και διαδικασίες για την υποβολή, την αξιολόγηση και την επιλογή των προτάσεων προγραμμάτων. Η Επιτροπή θα πρέπει, ωστόσο, να μεριμνά ώστε τα κράτη μέλη να λαμβάνουν εγκαίρως πληροφορίες σχετικά με όλα τα προγράμματα που προτείνονται και επιλέγονται. Οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει ιδίως να περιλαμβάνουν τον αριθμό των προτάσεων που παρελήφθησαν, τα κράτη μέλη και τους τομείς που αφορούν αυτές και το αποτέλεσμα της αξιολόγησης αυτών των προτάσεων.
(20)
Η συνεργασία μεταξύ οικονομικών παραγόντων διαφορετικών κρατών μελών συμβάλλει ουσιαστικά στην αύξηση της ενωσιακής προστιθέμενης αξίας και στη μεγαλύτερη προβολή της ποικιλίας των ενωσιακών γεωργικών προϊόντων. Παρά την προτεραιότητα που είχαν τα προγράμματα τα οποία καταρτίζουν από κοινού προτείνουσες οργανώσεις από διαφορετικά κράτη μέλη, στα προγράμματα αυτά αναλογούσε την περίοδο 2001-2011 μόλις το 16 % του προϋπολογισμού των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να προβλεφθούν νέες διατάξεις, κυρίως όσον αφορά τη διαχείριση των πολυπρογραμμάτων, ώστε να αρθούν τα εμπόδια στα οποία προσκρούει σήμερα η εφαρμογή τους.
(21)
Είναι σκόπιμο να καθοριστούν τα κριτήρια χρηματοδότησης των ενεργειών. Κατά κανόνα και προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ενδιαφερόμενες προτείνουσες οργανώσεις θα αναλάβουν το μερίδιο ευθυνών που τους αναλογεί, η Ένωση θα πρέπει να επιβαρύνεται μόνο με μέρος του κόστους των προγραμμάτων. Ωστόσο, ορισμένες διοικητικές δαπάνες και δαπάνες προσωπικού, που δεν συνδέονται με την εφαρμογή της ΚΓΠ, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και θα πρέπει να είναι επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση.
(22)
Κάθε μέτρο θα πρέπει να παρακολουθείται και να αξιολογείται με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας και την απόδειξη της αποτελεσματικότητάς του. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να καταρτιστεί κατάλογος δεικτών και να αξιολογείται ο αντίκτυπος της πολιτικής της προώθησης ως προς τους στρατηγικούς στόχους της. Είναι σκόπιμο να καθορίσει η Επιτροπή ένα πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης της εν λόγω πολιτικής, το οποίο να συνάδει με το κοινό πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης της ΚΓΠ.
(23)
Για τη συμπλήρωση ή την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ. Αυτή η εξουσιοδότηση θα πρέπει επίσης να καλύπτει τη συμπλήρωση του καταλόγου στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, τα κριτήρια επιλεξιμότητας των προτεινουσών οργανώσεων, τους όρους της ανταγωνιστικής διαδικασίας για την επιλογή των εκτελεστικών οργάνων, τους ειδικούς όρους επιλεξιμότητας στην περίπτωση των απλών προγραμμάτων, τις δαπάνες των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και τις διοικητικές δαπάνες και τις δαπάνες προσωπικού και τις διατάξεις για τη διευκόλυνση της μετάβασης από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3/2008 στον παρόντα κανονισμό. Έχει ιδιαίτερη σημασία να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, συμπεριλαμβανομένων διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την έγκαιρη, κατάλληλη και ταυτόχρονη διαβίβαση όλων των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(24)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού, εκτελεστικές αρμοδιότητες θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες οι οποίοι διέπουν τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζονται οι εμπορικές επωνυμίες προϊόντων κατά τη διάρκεια επιδείξεων ή γευσιγνωσιών των προϊόντων και το υλικό ενημέρωσης και προώθησης, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται η προέλευση των προϊόντων σε υλικό ενημέρωσης και προώθησης, σχετικά με τα ετήσια προγράμματα εργασιών, σχετικά με την επιλογή των απλών προγραμμάτων, σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες βάσει των οποίων μπορεί να επιτραπεί σε μια προτείνουσα οργάνωση να υλοποιήσει η ίδια ορισμένα μέρη του προγράμματος, σχετικά με τις διευθετήσεις για την εκτέλεση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο των απλών προγραμμάτων, σχετικά με τους κανόνες σύναψης συμβάσεων για την εφαρμογή των απλών προγραμμάτων που επιλέγονται βάσει του παρόντος κανονισμού και σχετικά με το κοινό πλαίσιο αξιολόγησης του αντίκτυπου των προγραμμάτων, καθώς και ένα σύστημα δεικτών. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(25)
Δεδομένου ότι, λαμβανομένων υπόψη των δεσμών της πολιτικής της προώθησης με τα λοιπά μέσα της ΚΓΠ και έχοντας υπόψη την πολυετή εγγύηση ενωσιακής χρηματοδότησης και την επικέντρωση της εν λόγω χρηματοδότησης σε σαφώς καθορισμένες προτεραιότητες, οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους όρους σύμφωνα με τους οποίους οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης, οι οποίες αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και ορισμένα προϊόντα διατροφής που έχουν ως βάση γεωργικά προϊόντα, οι οποίες υλοποιούνται στην εσωτερική αγορά ή σε τρίτες χώρες («ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης»), μπορούν να χρηματοδοτούνται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, από τον προϋπολογισμό της Ένωσης.
Άρθρο 2
Γενικός στόχος και ειδικοί στόχοι των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης
1. Γενικός στόχος των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του γεωργικού τομέα της Ένωσης.
2. Οι ειδικοί στόχοι των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης είναι:
α)
να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση σχετικά με τα πλεονεκτήματα των γεωργικών προϊόντων της Ένωσης και τα υψηλά πρότυπα που εφαρμόζονται στις μεθόδους παραγωγής στην Ένωσης·
β)
να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα και η κατανάλωση γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων διατροφής της Ένωσης και να βελτιωθεί η προβολή τους τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης·
γ)
να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση και αναγνώριση σχετικά με τα ενωσιακά συστήματα ποιότητας·
δ)
να αυξηθεί το μερίδιο αγοράς των γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων διατροφής της Ένωσης, με ιδιαίτερη έμφαση σε εκείνες τις αγορές τρίτων χωρών που έχουν τις μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης·
ε)
να αποκαθίστανται κανονικές συνθήκες της αγοράς σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων.
Άρθρο 3
Περιγραφή των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης
Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης έχουν στόχο:
α)
την επισήμανση των ιδιαιτεροτήτων των μεθόδων γεωργικής παραγωγής στην Ένωση, ιδίως όσον αφορά την ασφάλεια των τροφίμων, την ιχνηλασιμότητα, τη γνησιότητα, την επισήμανση, τις πτυχές σχετικά με τη θρεπτική αξία και την υγεία, την καλή μεταχείριση των ζώων, την προστασία του περιβάλλοντος και της βιωσιμότητας, καθώς και των χαρακτηριστικών των γεωργικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής, ιδίως από την άποψη της ποιότητάς τους, της γεύσης τους, της ποικιλίας τους ή των παραδόσεων τους·
β)
την αυξημένη ευαισθητοποίηση σχετικά με την αυθεντικότητα των ευρωπαϊκών προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης, της προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης και των εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων.
Οι εν λόγω ενέργειες αποτελούνται ιδίως από ενέργειες δημοσίων σχέσεων και ενημερωτικές εκστρατείες και μπορούν επίσης να λαμβάνουν τη μορφή συμμετοχής σε εκδηλώσεις, εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις εθνικής, ευρωπαϊκής και διεθνούς σημασίας.
Άρθρο 4
Χαρακτηριστικά των ενεργειών
1. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης δεν προσανατολίζονται σε συνάρτηση με τις εμπορικές επωνυμίες. Ωστόσο, οι εμπορικές επωνυμίες των προϊόντων μπορούν να εμφανίζονται κατά τη διάρκεια επιδείξεων ή γευσιγνωσιών των προϊόντων και στο ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό, υπό την προϋπόθεση ότι τηρείται η αρχή της μη εφαρμογής διακρίσεων και ότι δεν μεταβάλλεται ο εν γένει χαρακτήρας των ενεργειών και η μη χρήση των εμπορικών επωνυμιών ως οδηγού για αυτές. Η αρχή της μη εφαρμογής διακρίσεων εφαρμόζεται εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση και πρόσβαση σε όλες τις εμπορικές επωνυμίες των προτεινουσών οργανώσεων, καθώς και ίση μεταχείριση μεταξύ κρατών μελών. Κάθε εμπορική επωνυμία διαθέτει τον ίδιο βαθμό προβολής και η γραφική απεικόνισή της είναι μικρότερη από το κύριο μήνυμα της δράσης της Ένωσης. Απεικονίζονται περισσότερες της μιας εμπορικές επωνυμίες, εξαιρουμένων των περιπτώσεων στις οποίες συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένες συνθήκες που αφορούν τη συγκεκριμένη κατάσταση των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
2. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης δεν προσανατολίζονται σε συνάρτηση με την προέλευση. Οι εν λόγω ενέργειες δεν επιδιώκουν να ενθαρρύνουν την κατανάλωση προϊόντων αποκλειστικά και μόνο λόγω της προέλευσής τους. Ωστόσο, η προέλευση των προϊόντων μπορεί να εμφανίζεται στο ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό, υπό τους ακόλουθους όρους:
α)
στην εσωτερική αγορά, η αναφορά στην προέλευση πρέπει να είναι πάντα δευτερεύουσα σε σχέση με το κύριο μήνυμα της δράσης της Ένωσης·
β)
σε τρίτες χώρες, η αναφορά στην προέλευση μπορεί να βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το κύριο μήνυμα της δράσης της Ένωσης·
γ)
για προϊόντα που υπάγονται στα συστήματα ποιότητας που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 στοιχείο α), η προέλευση όπως έχει καταχωριστεί στην ονομασία μπορεί να αναφέρεται χωρίς κανένα περιορισμό.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων όσον αφορά:
α)
τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζονται οι εμπορικές επωνυμίες κατά τη διάρκεια επιδείξεων ή γευσιγνωσιών και στο ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό σύμφωνα με την παράγραφο 1, καθώς και τις ενιαίες προϋποθέσεις βάσει των οποίων μπορεί να εμφανίζεται μια μεμονωμένη εμπορική επωνυμία· και
β)
τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται η προέλευση των προϊόντων σε ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό σύμφωνα με την παράγραφο 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
Άρθρο 5
Επιλέξιμα προϊόντα και συστήματα
1. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης μπορεί να καλύπτουν τα ακόλουθα προϊόντα:
α)
τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της Συνθήκης της ΣΛΕΕ, εξαιρουμένου του καπνού·
β)
τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού·
γ)
τα αλκοολούχα ποτά με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10).
2. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στην αγορά, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, δυνάμει του άρθρου 22, για τη συμπλήρωση του καταλόγου του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού με την προσθήκη προϊόντων διατροφής σε αυτόν.
3. Παρά την παράγραφο 1:
α)
οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης μπορούν να καλύπτουν μόνο οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, καθώς και οίνους που φέρουν ένδειξη οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου· σε περίπτωση απλών προγραμμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, το σχετικό πρόγραμμα πρέπει επίσης να καλύπτει άλλα προϊόντα που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 1·
β)
στην περίπτωση των αλκοολούχων ποτών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ), του οίνου που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου και της μπίρας, οι ενέργειες που στοχεύουν την εσωτερική αγορά περιορίζονται στην ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με τα συστήματα που θεσπίζονται στην παράγραφο 4 και σχετικά με την υπεύθυνη κατανάλωση αυτών των ποτών·
γ)
τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που παρατίθενται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, μόνο εάν το σχετικό πρόγραμμα καλύπτει και άλλα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
4. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης μπορεί να καλύπτουν τα ακόλουθα συστήματα:
α)
τα συστήματα ποιότητας που προβλέπονται στον κανονισμό (EE) αριθ. 1151/2012, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 110/2008 και στο άρθρο 93 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013·
β)
η βιολογική παραγωγή, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου (11)·
γ)
το γραφικό σύμβολο για τα γεωργικά προϊόντα ποιότητας που χαρακτηρίζουν τις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12)·
δ)
τα συστήματα ποιότητας που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ) του άρθρου 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13).
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Κοινές διατάξεις
Άρθρο 6
Είδη ενεργειών
1. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης λαμβάνουν τη μορφή:
α)
προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης («τα προγράμματα»)· και
β)
ενεργειών σχετικών με την πρωτοβουλία της Επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 9.
2. Τα προγράμματα αποτελούνται από συνεκτικές δέσμες δράσεων και εφαρμόζονται σε περίοδο διάρκειας ενός έτους τουλάχιστον αλλά όχι μεγαλύτερης των τριών ετών.
3. Απλά προγράμματα, για τα οποία περαιτέρω λεπτομέρειες αναφέρονται στο τμήμα 2 του παρόντος κεφαλαίου, μπορούν να υποβληθούν από μία ή περισσότερες προτείνουσες οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α), γ) ή δ), οι οποίες προέρχονται όλες από το ίδιο κράτος μέλος.
4. Πολυπρογράμματα, για τα οποία περαιτέρω λεπτομέρειες αναφέρονται στο τμήμα 3 του παρόντος κεφαλαίου, μπορούν να υποβληθούν από:
α)
τουλάχιστον δύο προτείνουσες οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α), γ) ή δ), προερχόμενες από τουλάχιστον δύο κράτη μέλη· ή
β)
από μία ή περισσότερες οργανώσεις της Ένωσης όπως αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β).
Άρθρο 7
Προτείνουσες οργανώσεις
1. Προγράμματα μπορούν να προτείνουν:
α)
οι επαγγελματικές ή διεπαγγελματικές οργανώσεις εγκατεστημένες σε κράτος μέλος και αντιπροσωπευτικές του σχετικού τομέα ή των σχετικών τομέων στο εν λόγω κράτος μέλος, και ιδίως οι διεπαγγελματικές οργανώσεις όπως αναφέρονται στο άρθρο 157 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και οι ομάδες όπως ορίζονται στο άρθρο 3 σημείο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, με την προϋπόθεση ότι αυτές είναι αντιπροσωπευτικές για την ονομασία που είναι προστατευόμενη βάσει του δεύτερου κανονισμού που καλύπτεται από το εν λόγω πρόγραμμα·
β)
οι επαγγελματικές ή διεπαγγελματικές οργανώσεις που αντιπροσωπεύουν τον σχετικό τομέα ή τους σχετικούς τομείς σε επίπεδο Ένωσης·
γ)
οι οργανώσεις παραγωγών ή ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, όπως αναφέρονται στα άρθρα 152 και 156 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και αναγνωρίζονται από ένα κράτος μέλος·
δ)
οι φορείς του αγροδιατροφικού τομέα που έχουν στόχο την ενημέρωση σχετικά με τα γεωργικά προϊόντα και την προώθηση των τελευταίων και στους οποίους έχει ανατεθεί, από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, σαφώς οριοθετημένη αποστολή δημόσιας υπηρεσίας στο πεδίο αυτό· οι φορείς αυτοί πρέπει να έχουν νομίμως εγκατασταθεί στο εν λόγω κράτος μέλος τουλάχιστον δύο έτη πριν από την ημερομηνία της πρόσκλησης υποβολής προτάσεων που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 22, για τον καθορισμό ειδικών όρων υπό τους οποίους οποιαδήποτε από τις προτείνουσες οργανώσεις, τις ομάδες και οποιοσδήποτε από τους φορείς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορεί να υποβάλλει πρόγραμμα. Οι όροι αυτοί εξασφαλίζουν κυρίως ότι οι εν λόγω οργανώσεις, ομάδες, φορείς είναι αντιπροσωπευτικοί και ότι το πρόγραμμα είναι σημαντικής εμβέλειας.
Άρθρο 8
Ετήσιο πρόγραμμα εργασιών
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κάθε χρόνο ετήσιου προγράμματος εργασιών που θέτουν τους επιδιωκόμενους επιχειρησιακούς στόχους, τις επιχειρησιακές προτεραιότητες, τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, τη μέθοδο εφαρμογής και το συνολικό ποσό του σχεδίου χρηματοδότησης. Το εν λόγω ετήσιο πρόγραμμα εργασιών, και ιδίως οι επιχειρησιακές προτεραιότητές του, συνάδουν με τον γενικό στόχο και τους ειδικούς στόχους που καθορίζονται στο άρθρο 2. Ειδικότερα, το πρόγραμμα προβλέπει ειδικές προσωρινές διατάξεις που διέπουν την αντίδραση σε σοβαρή διατάραξη της αγοράς, απώλεια εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλα συγκεκριμένα προβλήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε). Περιλαμβάνει επίσης τα βασικά κριτήρια αξιολόγησης, περιγραφή των ενεργειών που πρόκειται να χρηματοδοτηθούν, ένδειξη του ποσού που διατίθεται για κάθε είδος ενέργειας, ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής και, όσον αφορά τις επιδοτήσεις, το μέγιστο ποσοστό χρηματοδοτικής συνεισφοράς της Ένωσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
2. Το αναφερόμενο στην παράγραφο 1 πρόγραμμα εργασιών εφαρμόζεται, για απλά προγράμματα και για πολυπρογράμματα, με τη δημοσίευση από την Επιτροπή προσκλήσεων υποβολής προτάσεων σύμφωνα με το μέρος I τίτλος VI του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14).
Άρθρο 9
Ενέργειες με πρωτοβουλία της Επιτροπής
1. Η Επιτροπή μπορεί να υλοποιεί ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης όπως αυτές που περιγράφονται στο άρθρο 3, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειών σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε). Οι ενέργειες αυτές μπορούν, μεταξύ άλλων, να έχουν τη μορφή αποστολών υψηλού επιπέδου, συμμετοχής σε εμπορικές και άλλες εκθέσεις διεθνούς σημασίας, με εκθεσιακά περίπτερα ή δραστηριότητες που προορίζονται να αναδείξουν την εικόνα των προϊόντων της Ένωσης.
2. Η Επιτροπή αναπτύσσει υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης, με κύριο σκοπό:
α)
την προαγωγή της γνώσης των διαφόρων αγορών, μεταξύ άλλων μέσω διερευνητικών επιχειρηματικών συναντήσεων·
β)
τη σταθερή πλαισίωση της πολιτικής της ενημέρωσης και προώθησης από ένα δυναμικό επαγγελματικό δίκτυο, μεταξύ άλλων μέσω της παροχής συμβουλών στον τομέα σχετικά με την απειλή της απομίμησης και της παραποίησης σε τρίτες χώρες· και
γ)
τη βελτίωση των γνώσεων σχετικά με τους κανόνες της Ένωσης που αφορούν την κατάρτιση και την εφαρμογή των προγραμμάτων.
Άρθρο 10
Απαγόρευση της διπλής χρηματοδότησης
Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος κανονισμού δεν τυγχάνουν καμίας άλλης χρηματοδότησης από τον προϋπολογισμό της Ένωσης.
ΤΜΗΜΑ 2
Εφαρμογή και διαχείριση των απλών προγραμμάτων
Άρθρο 11
Επιλογή των απλών προγραμμάτων
1. Η Επιτροπή διεξάγει αξιολόγηση και επιλογή των προτάσεων για απλά προγράμματα που παραλήφθηκαν κατόπιν της πρόσκλησης υποβολής προτάσεων που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 22 για τον καθορισμό των ειδικών όρων επιλεξιμότητας σε ό,τι αφορά τα απλά προγράμματα.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των επιλεγόμενων απλών προγραμμάτων, τυχόν τροποποιήσεών τους και των αντίστοιχων προϋπολογισμών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
Άρθρο 12
Πληροφορίες σχετικά με την επιλογή απλών προγραμμάτων
Η Επιτροπή παρέχει εγκαίρως στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 23 και συνεπώς στα κράτη μέλη πληροφορίες σχετικά με όλα τα προγράμματα που προτείνονται ή επιλέγονται.
Με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, η Επιτροπή παρέχει συγκεκριμένα στα κράτη μέλη:
α)
πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των προτάσεων που παρελήφθησαν, τα κράτη μέλη στα οποία είναι εγκατεστημένες οι προτείνουσες οργανώσεις, τους σχετικούς τομείς και τη σκοπούμενη αγορά ή τις σκοπούμενες αγορές·
β)
πληροφορίες σχετικά με το αποτέλεσμα της αξιολόγησης των προτάσεων και συνοπτική περιγραφή τους.
Άρθρο 13
Οργανισμοί επιφορτισμένοι με την εκτέλεση των απλών προγραμμάτων
1. Η προτείνουσα οργάνωση επιλέγει, μέσω ανταγωνιστικής διαδικασίας με τα ενδεδειγμένα μέσα, τους οργανισμούς που εκτελούν τα επιλεγόμενα απλά προγράμματα, κυρίως για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική εκτέλεση των ενεργειών.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22, για τον καθορισμό των όρων της ανταγωνιστικής διαδικασίας για την επιλογή των εκτελεστικών οργανισμών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, μια προτείνουσα οργάνωση μπορεί να υλοποιήσει η ίδια ορισμένα τμήματα του προγράμματος, υπό προϋποθέσεις που άπτονται της εμπειρίας που διαθέτει η προτείνουσα οργάνωση σχετικά με την υλοποίηση παρόμοιων μέτρων, του κόστους παρόμοιων μέτρων σε σχέση με τις συνήθεις τιμές της αγοράς και του μεριδίου του συνολικού κόστους που αντιστοιχεί στο τμήμα του προγράμματος που υλοποιεί η προτείνουσα οργάνωση.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των λεπτομερών κανόνων υπό τους οποίους μπορεί να επιτραπεί στην προτείνουσα οργάνωση να υλοποιήσει η ίδια ορισμένα μέρη του προγράμματος. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
Άρθρο 14
Εκτέλεση, παρακολούθηση και έλεγχος των απλών προγραμμάτων
1. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την ορθή εκτέλεση των απλών προγραμμάτων που επιλέγονται βάσει του άρθρου 11, καθώς και των σχετικών πληρωμών. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό που παράγεται στο πλαίσιο των εν λόγω προγραμμάτων να είναι σύμφωνο με το ενωσιακό δίκαιο.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των ειδικών όρων για την εκτέλεση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο και τους κανόνες σχετικά με τη σύναψη συμβάσεων για την εκτέλεση των απλών προγραμμάτων που επιλέγονται βάσει του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την εκτέλεση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο των απλών προγραμμάτων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) και σύμφωνα με τις εκτελεστικές πράξεις που πρόκειται να εκδοθούν βάσει της παραγράφου 1.
Άρθρο 15
Δημοσιονομικές διατάξεις σχετικά με τα απλά προγράμματα
1. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα απλά προγράμματα στην εσωτερική αγορά καλύπτει το 70 % των επιλέξιμων για στήριξη δαπανών. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα απλά προγράμματα σε τρίτες χώρες καλύπτει το 80 % των επιλέξιμων για στήριξη δαπανών. Το υπόλοιπο ποσοστό των δαπανών βαρύνει αποκλειστικά τις προτείνουσες οργανώσεις.
2. Τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αυξάνονται σε 85 % σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε).
3. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2 και για προτείνουσες οργανώσεις που είναι εγκατεστημένες σε κράτη μέλη και λαμβάνουν την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2014 χρηματοδοτική συνδρομή σύμφωνα με τα άρθρα 136 και 143 ΣΛΕΕ, τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ανέρχονται σε 75 % και 85 % αντιστοίχως και τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 2 ανέρχονται σε 90 %.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει μόνο για εκείνα τα προγράμματα για τα οποία έλαβε απόφαση η Επιτροπή πριν από την ημερομηνία από την οποία το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν λαμβάνει πλέον παρόμοια χρηματοδοτική συνδρομή.
4. Οι μελέτες που έχουν ως αντικείμενο την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και εκπονούνται σύμφωνα με το κοινό πλαίσιο που αναφέρεται στο άρθρο 25 είναι επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση υπό όρους ανάλογους με εκείνους που ισχύουν για το σχετικό απλό πρόγραμμα.
5. Η Ένωση καλύπτει εξ ολοκλήρου τα έξοδα πραγματογνωμοσύνης που σχετίζονται με την επιλογή των προγραμμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
6. Για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των απλών προγραμμάτων, οι προτείνουσες οργανώσεις καταθέτουν εγγυήσεις.
7. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που υλοποιούνται μέσω απλών προγραμμάτων χρηματοδοτούνται από την Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
8. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22, σχετικά με τους ειδικούς όρους επιλεξιμότητας για χρηματοδότηση από την Ένωση των δαπανών των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και, εφόσον είναι απαραίτητο, των διοικητικών δαπανών και των δαπανών προσωπικού.
ΤΜΗΜΑ 3
Εφαρμογή και διαχείριση των πολυπρογραμμάτων και των ενεργειών με πρωτοβουλία της Επιτροπής
Άρθρο 16
Μορφές χρηματοδότησης
1. Η χρηματοδότηση μπορεί να έχει μία ή περισσότερες από τις μορφές που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και, μεταξύ άλλων, να συνίσταται σε:
α)
επιδοτήσεις, στην περίπτωση των πολυπρογραμμάτων·
β)
σύναψη συμβάσεων, στην περίπτωση των ενεργειών με πρωτοβουλία της Επιτροπής.
2. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που υλοποιούνται μέσω πολυπρογραμμάτων ή με πρωτοβουλία της Επιτροπής χρηματοδοτούνται από την Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 17
Αξιολόγηση των πολυπρογραμμάτων
Οι προτάσεις για πολυπρογράμματα αξιολογούνται και επιλέγονται με βάση τα κριτήρια που καθορίζονται στην αναφερόμενη στο άρθρο 8 παράγραφος 2 πρόσκληση υποβολής προτάσεων.
Άρθρο 18
Πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των πολυπρογραμμάτων
Η Επιτροπή παρέχει εγκαίρως στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 23 και, μέσω αυτής, στα κράτη μέλη πληροφορίες σχετικά με όλα τα προγράμματα που προτείνονται ή επιλέγονται.
Άρθρο 19
Δημοσιονομικές διατάξεις σχετικά με τα πολυπρογράμματα
1. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα πολυπρογράμματα καλύπτει το 80 % των επιλέξιμων δαπανών. Το υπόλοιπο ποσοστό των δαπανών βαρύνει αποκλειστικά τις προτείνουσες οργανώσεις.
2. Τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αυξάνονται σε 85 % σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε).
3. Κατά παρέκκλιση των παραγράφων 1 και 2 και για προτείνουσες οργανώσεις που είναι εγκατεστημένες σε κράτη μέλη και λαμβάνουν την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2014 χρηματοδοτική συνδρομή σύμφωνα με τα άρθρα 136 και 143 ΣΛΕΕ, τα ποσοστά που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 ανέρχονται σε 85 % και 90 % αντιστοίχως.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει μόνο για εκείνα τα προγράμματα για τα οποία έλαβε απόφαση η Επιτροπή πριν από την ημερομηνία από την οποία το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν λαμβάνει πλέον παρόμοια χρηματοδοτική συνδρομή.
Άρθρο 20
Σύναψη συμβάσεων για τις ενέργειες με πρωτοβουλία της Επιτροπής
Κάθε σύναψη συμβάσεων από την Επιτροπή, εξ ιδίου ονόματος ή από κοινού με κράτη μέλη, υπόκειται στους κανόνες που διέπουν τη σύναψη συμβάσεων και καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1268/2012 της Επιτροπής (16).
Άρθρο 21
Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης
1. Η Επιτροπή λαμβάνει κατάλληλα μέτρα που διασφαλίζουν ότι, κατά την υλοποίηση ενεργειών που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος τμήματος, προστατεύονται τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων καταπολέμησης της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και, σε περίπτωση που διαπιστωθούν παρατυπίες, με την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, εάν χρειαστεί, με την επιβολή αποτελεσματικών, ανάλογων με τον επιδιωκόμενο σκοπό και αποτρεπτικών διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων.
2. Η Επιτροπή ή οι αντιπρόσωποί της και το Ελεγκτικό Συνέδριο είναι εξουσιοδοτημένοι να υποβάλλουν σε ελέγχους, βάσει εγγράφων και επιτόπιων ελέγχων, όλους τους δικαιούχους επιδοτήσεων, αντισυμβαλλομένους και υπεργολάβους που έχουν εισπράξει ενωσιακά κονδύλια.
3. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) μπορεί να διεξάγει έρευνες, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων ελέγχων και εξακριβώσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις και τις διαδικασίες του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17) και του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου (18), με σκοπό τη διαπίστωση τυχόν απάτης, διαφθοράς ή άλλης παράνομης δραστηριότητας, η οποία θίγει τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και σχετίζεται με συμφωνία επιδότησης, απόφαση επιδότησης ή σύμβαση που αφορά κονδύλια της Ένωσης.
4. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3, οι συμφωνίες συνεργασίας με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, οι συμβάσεις, οι συμφωνίες επιδότησης και οι αποφάσεις επιδότησης που απορρέουν από την εφαρμογή προγράμματος δυνάμει του παρόντος κανονισμού περιέχουν διατάξεις που εξουσιοδοτούν ρητά την Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο και την OLAF να διενεργούν ελέγχους και έρευνες σύμφωνα με τις αρμοδιότητές τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Εξουσιοδότηση και εκτελεστικές διατάξεις
Άρθρο 22
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, στο άρθρο 7 παράγραφος 2, στο άρθρο 11 παράγραφος 1, στο άρθρο 13 παράγραφος 1, στο άρθρο 15 παράγραφος 8 και στο άρθρο 29 παράγραφος 2 ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από την 24η Νοεμβρίου 2014. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, στο άρθρο 7 παράγραφος 2, στο άρθρο 11 παράγραφος 1, στο άρθρο 13 παράγραφος 1, στο άρθρο 15 παράγραφος 8 και στο άρθρο 29 παράγραφος 2 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης επιφέρει τη λήξη της εξουσιοδότησης που προσδιορίζεται σε αυτήν. Η ανάκληση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της εν λόγω απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Μόλις η Επιτροπή εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού τίθεται σε ισχύ μόνον εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δεν διατυπώσει αντιρρήσεις εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν πληροφορήσει την Επιτροπή ότι δεν προτίθενται να διατυπώσουν αντιρρήσεις. Η εν λόγω προθεσμία μπορεί να παραταθεί κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 23
Επιτροπή
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, η οποία έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 229 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
ΤΜΗΜΑ 2
Διαβουλεύσεις, αξιολόγηση και έκθεση
Άρθρο 24
Διαβούλευση
Στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή μπορεί να ζητεί τη γνώμη της ομάδας διαλόγου της κοινωνίας των πολιτών σε θέματα ποιότητας και προώθησης, η οποία έχει συσταθεί δυνάμει της απόφασης 2013/767/ΕΕ της Επιτροπής (19).
Άρθρο 25
Κοινό πλαίσιο για την αξιολόγηση του αντίκτυπου των ενεργειών
Η Επιτροπή, σύμφωνα με το κοινό πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης της κοινής γεωργικής πολιτικής, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 110 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη δημιουργία κοινού πλαισίου για την αξιολόγηση του αντίκτυπου των προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος κανονισμού, καθώς και ένα σύστημα δεικτών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη γνωστοποιούν στην Επιτροπή όλα τα αναγκαία στοιχεία και πληροφορίες ώστε να είναι δυνατή η αξιολόγηση του αντίκτυπου των ενεργειών.
Άρθρο 26
Έκθεση
1. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2018, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ενδιάμεση έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η εν λόγω ενδιάμεση έκθεση συμπεριλαμβάνει το ποσοστό απορρόφησης στα διάφορα κράτη μέλη, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από κατάλληλες προτάσεις.
2. Το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2020, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από κατάλληλες προτάσεις.
ΤΜΗΜΑ 3
Κρατικές ενισχύσεις, κατάργηση, μεταβατικές διατάξεις και έναρξη ισχύος και ημερομηνία εφαρμογής
Άρθρο 27
Κρατικές ενισχύσεις
Στην περίπτωση των προγραμμάτων για τα οποία μπορούν να χορηγηθούν ενωσιακές ενισχύσεις και τα οποία επιλέγει η Επιτροπή σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 211 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 του Συμβουλίου (20), καθώς και δυνάμει του άρθρου 42 πρώτο εδάφιο ΣΛΕΕ, τα άρθρα 107, 108 και 109 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζονται στις πληρωμές που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και σύμφωνα με τις διατάξεις του, ούτε εφαρμόζονται στις χρηματοδοτικές συνεισφορές που προέρχονται από έσοδα φόρων υπέρ τρίτων, από υποχρεωτικές εισφορές των κρατών μελών ή από άλλα χρηματοδοτικά μέσα, στην περίπτωση των προγραμμάτων για τα οποία μπορούν να χορηγηθούν ενωσιακές ενισχύσεις και τα οποία επιλέγει η Επιτροπή σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 28
Κατάργηση
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 καταργείται.
Οι παραπομπές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και ερμηνεύονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 29
Μεταβατικές διατάξεις
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε εκείνες τις ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για τη χρηματοδότηση των οποίων η Επιτροπή έχει λάβει απόφαση πριν από την 1η Δεκεμβρίου 2015.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22, για να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3/2008 στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 30
Έναρξη ισχύος και εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από 1ης Δεκεμβρίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 22 Οκτωβρίου 2014.