ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1046/2014 НА КОМИСИЯТА
от 28 юли 2014 година
за допълнение на Регламент (ЕС) № 508/2014 на Европейския парламент и на Съвета относно Европейския фонд за морско дело и рибарство по отношение на критериите за изчисляване на допълнителните разходи на операторите във връзка с риболова, отглеждането, преработването и предлагането на пазара на определени продукти от риболов и аквакултури от най-отдалечените региони
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 508/2014 на Европейския парламент и на Съвета от 15 май 2014 г. за Европейския фонд за морско дело и рибарство и за отмяна на регламенти (ЕО) № 2328/2003, (ЕО) № 861/2006, (ЕО) № 1198/2006 и (ЕО) № 791/2007 на Съвета и Регламент (ЕС) № 1255/2011 на Европейския парламент и на Съвета (1), и по-специално член 72, параграф 4 от него,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно глава V от Регламент (ЕС) № 508/2014 Европейският фонд за морско дело и рибарство може да подпомага компенсирането на допълнителните разходи на операторите във връзка с риболова, отглеждането, преработването и предлагането на пазара на определени продукти от риболов и аквакултури от най-отдалечените региони на Съюза, посочени в член 349 от Договора.
(2)
С цел да се запази конкурентоспособността на определени продукти от риболов и аквакултури от най-отдалечените региони на Съюза спрямо подобни продукти от други региони на Съюза, през 1992 г. Съюзът въведе мерки за компенсиране на съответните допълнителни разходи в сектора на рибарството и аквакултурите. Мерките за компенсиране през периода 2007-2013 г. бяха определени с Регламент (ЕО) № 791/2007 на Съвета (2). Поради структурната, социалната и икономическата ситуация в най-отдалечените региони на Съюза, усложнена от тяхната отдалеченост, островен характер, малка площ, трудна топография, икономическа зависимост от малко на брой продукти и специфични климатични условия, е необходимо да продължи предоставянето на помощ, за да се компенсират допълнителните разходи за риболова, отглеждането, преработването и предлагането на пазара на определени продукти от риболов и аквакултури, считано от 1 януари 2014 г. Компенсирането на допълнителните разходи, направени от операторите в тези региони, действително им помага да останат икономически жизнеспособни.
(3)
Тези допълнителни разходи следва да бъдат посочени в план за компенсации, както е посочено в член 72 от Регламент (ЕС) № 508/2014.
(4)
С цел да се осигури хармонизирано и равно третиране на всички засегнати региони, чрез по-добра съпоставимост между различните региони и между последователни години, и особено за да се избегне свръхкомпенсиране на допълнителни разходи, е необходимо да се определят критериите за изчисляване на допълнителните разходи, произтичащи от специфичните проблеми в най-отдалечените региони на Съюза. Общите критерии, които трябва да се използват, ще гарантират, че за всички засегнати региони се прилага хомогенен метод за изчисляване на допълнителните разходи.
(5)
Референтните разходи за продукти или категории продукти, направени от операторите в континенталната част на държавата членка или на територията на Съюза, въз основа на които се определят допълнителни разходи, следва да се оценят особено грижливо, за да се избегне свръхкомпенсиране.
(6)
Съществуват продукти или категории продукти, за които не съществуват критерии за сравнение или единици за измерване в континенталната част от територията на съответната държава членка. В такива случаи референтната стойност за изчисляване на допълнителните разходи се определя в сравнение с разходите за еквивалентен продукт или категории продукти, направени от оператори от континенталната част на Съюза.
(7)
Предвид различните пазарни условия в най-отдалечените региони, колебанията в улова и запасите, както и в пазарното търсене, съответните държави членки следва сами да определят продуктите (или категориите продукти) от риболов и аквакултури, отговарящи на изискванията за компенсиране, съответните максимални количества и размера на компенсацията в рамките на общото разпределение за държава членка.
(8)
Държавите членки следва да определят размера на компенсацията на ниво, което позволява да се компенсират подходящо допълнителните разходи, породени от специфичните проблеми на най-отдалечените региони, и да се избегне свръхкомпенсиране. За тази цел при определянето на размера на компенсацията следва да се вземат предвид и другите видове публична намеса, включително всякаква държавна помощ, нотифицирана съгласно член 108, параграф 3 от Договора и член 73 от Регламент (ЕС) № 508/2014, които оказват въздействие върху размера на допълнителните разходи.
(9)
С цел да се осигури хармонизирано представяне на допълнителните разходи е необходимо те да бъдат изразени на базата на тонове живо тегло, както е определено в Регламент (ЕО) № 1224/2009 на Съвета (3) и Регламент (ЕО) № 409/2009 на Комисията (4), с който се определят коефициенти на преобразуване и кодове на начините за представяне на прясна и прясно осолена преработена риба в Европейския съюз, използвани за преобразуване на теглото на съхранената или преработена риба в живо тегло за целите на наблюдението на улова.
(10)
С цел да се докаже, че не съществува свръхкомпенсиране, държавите членки следва да включват съответна информация относно прилагането на компенсационния механизъм в рамките на годишния доклад за изпълнението, посочен в член 114, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 508/2014.
(11)
За да се осигури бързо прилагане на мерките, предвидени в настоящия регламент, при положение че разходите вече отговарят на условията за Европейския фонд за морско дело и рибарство от 1 януари 2014 г. в съответствие с член 65, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 на Европейския парламент и на Съвета (5), настоящият регламент следва да влезе в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
С настоящия регламент се установяват критериите за изчисляване на допълнителните разходи, направени в периода на допустимост, определен в член 65, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 от операторите във връзка с риболова, отглеждането, преработването и предлагането на пазара на определени продукти от риболов и аквакултури от най-отдалечените региони на Съюза, посочени в член 349 от Договора, поради специфичните проблеми на най-отдалечените региони.
Член 2
1. Допълнителните разходи, посочени в член 1, се изчисляват отделно за всяка от следните дейности:
а)
риболов;
б)
отглеждане;
в)
преработване;
г)
предлагане на пазара.
2. В рамките на всяка от дейностите, посочени в параграф 1, допълнителните разходи се изчисляват като разходни позиции, изброени в плана за компенсации, посочен в член 72 от Регламент (ЕС) № 508/2014, за всеки продукт или категория продукти, определени от държавата членка като отговарящи на условията за компенсация.
3. Допълнителните разходи се определят за всяка разходна позиция като разликата между разходите, направени от операторите в съответните най-отдалечени региони, от които са приспаднати всички други видове публична намеса, които оказват въздействие върху равнището на допълнителните разходи, и съпоставимите разходи, направени от операторите в континенталната част на съответната държава членка.
4. Чрез дерогация от параграф 3 за разходни позиции, специфични за продукти или категории продукти, за които не съществуват критерии за сравнение, или единици за измерване в континенталната част от територията на държавата членка, допълнителните разходи следва да се определят въз основа на сравняване със съпоставимите разходи за еквивалентни продукти или категории продукти, направени от оператори от континенталната част на Съюза.
5. При изчисляването на допълнителните разходи се взема под внимание всяка публична намеса, включително всяка държавна помощ, нотифицирана съгласно член 108, параграф 3 от Договора и член 73 от Регламент (ЕС) № 508/2014.
Член 3
1. Изчисляването на допълнителните разходи се основава само на разходи, произтичащи от специфичните проблеми на най-отдалечените региони.
2. Изчисляването на допълнителните разходи се основава на средна годишна стойност на регистрираните цени.
3. Допълнителните разходи се изразяват в евро за тон живо тегло и, когато е необходимо, всички разходни компоненти на общите допълнителни разходи се изразяват в евро за тон живо тегло.
Член 4
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 28 юли 2014 година.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1046/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 28ης Ιουλίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας, για τον καθορισμό των κριτηρίων για τον υπολογισμό των πρόσθετων δαπανών που βαρύνουν τους οικονομικούς φορείς κατά την αλίευση, καλλιέργεια, μεταποίηση και εμπορία ορισμένων προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που προέρχονται από τις εξόχως απόκεντρες περιοχές
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 508/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2328/2003, (ΕΚ) αριθ. 861/2006, (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 και (ΕΚ) αριθ. 791/2007 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1255/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 72 παράγραφος 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το κεφάλαιο V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ) μπορεί να στηρίξει την αντιστάθμιση για τις συμπληρωματικές δαπάνες με τις οποίες επιβαρύνονται οι οικονομικοί φορείς κατά την αλίευση, καλλιέργεια, μεταποίηση και εμπορία ορισμένων προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που προέρχονται από εξόχως απόκεντρες περιοχές οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 349 της Συνθήκης.
(2)
Προκειμένου να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα ορισμένων αλιευτικών προϊόντων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας από τις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες της Ένωσης σε σχέση με την εκείνη των ομοειδών προϊόντων από άλλες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ένωση θέσπισε το 1992 μέτρα για να αντισταθμίσει τις σχετικές συμπληρωματικές δαπάνες στον κλάδο της αλιείας. Τα μέτρα αντιστάθμισης για την περίοδο 2007-2013 θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 791/2007 του Συμβουλίου (2). Επειδή η διαρθρωτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης επιδεινώνεται από τη μεγάλη απόσταση, τον νησιωτικό τους χαρακτήρα, τη μικρή έκταση, τη δύσκολη μορφολογία του εδάφους, την οικονομική εξάρτηση από έναν μικρό αριθμό προϊόντων, και τις ιδιαίτερες κλιματικές συνθήκες, είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η παροχή στήριξης για την αντιστάθμιση των συμπληρωματικών δαπανών για την αλίευση, καλλιέργεια, μεταποίηση και εμπορία ορισμένων προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας από την 1η Ιανουαρίου 2014. Πράγματι, η αποζημίωση για συμπληρωματικές δαπάνες συμβάλλει στην οικονομική βιωσιμότητα των επιχειρηματιών από τις περιοχές αυτές.
(3)
Οι εν λόγω πρόσθετες δαπάνες πρέπει να ορίζονται σε ένα πρόγραμμα αντιστάθμισης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 72 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014.
(4)
Για να προβλεφθεί εναρμονισμένη και ίση μεταχείριση όλων των ενδιαφερόμενων περιφερειών, μέσω πληρέστερης συγκρισιμότητας μεταξύ των περιφερειών και από έτος σε έτος και, ειδικότερα, προκειμένου να αποφευχθεί υπεραντιστάθμιση των πρόσθετων δαπανών, είναι αναγκαίο να καθοριστούν κριτήρια για τον υπολογισμό της πρόσθετης δαπάνης που προκύπτει από τα ιδιαίτερα μειονεκτήματα των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης. Τα κοινά κριτήρια που πρέπει να χρησιμοποιούνται θα εξασφαλίσουν ομοιογενή μέθοδο υπολογισμού των πρόσθετων δαπανών σε όλες τις ενδιαφερόμενες περιοχές.
(5)
Το κόστος αναφοράς για προϊόντα ή κατηγορίες προϊόντων που επιβαρύνει τους οικονομικούς φορείς στο ηπειρωτικό τμήμα του κράτους μέλους ή του εδάφους της Ένωσης βάσει του οποίου καθορίζονται οι πρόσθετες δαπάνες πρέπει να εκτιμάται με ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να αποφεύγεται τυχόν υπεραντιστάθμιση.
(6)
Υπάρχουν προϊόντα ή κατηγορίες προϊόντων για τις οποίες δεν υπάρχουν κριτήρια σύγκρισης ή μονάδες μέτρησης στο ηπειρωτικό τμήμα του εδάφους κράτους μέλους. Στις περιπτώσεις αυτές, το στοιχείο αναφοράς για τον υπολογισμό των πρόσθετων δαπανών ορίζεται σε σύγκριση με το κόστος για ισοδύναμα προϊόντα ή κατηγορίες προϊόντων που βαρύνει τους οικονομικούς φορείς από το ηπειρωτικό τμήμα του εδάφους της Ένωσης.
(7)
Λόγω των διαφορετικών συνθηκών εμπορίας στις εν λόγω εξόχως απόκεντρες περιοχές, των διακυμάνσεων στα αλιεύματα και τα αποθέματα, καθώς και στη ζήτηση της αγοράς, ο καθορισμός των αλιευτικών προϊόντων που είναι επιλέξιμα για αντιστάθμιση, οι αντίστοιχες μέγιστες ποσότητες και τα αντισταθμιστικά ποσά στο πλαίσιο της συνολικής κατανομής ανά κράτος μέλος πρέπει να επαφίενται στα εμπλεκόμενα κράτη μέλη.
(8)
Τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίζουν τα αντισταθμιστικά ποσά σε επίπεδα που να επιτρέπουν ορθή αντιστάθμιση των πρόσθετων δαπανών που προκύπτει από τα ιδιαίτερα μειονεκτήματα των απόκεντρων περιφερειών και να αποφεύγεται υπεραντιστάθμιση. Για τον σκοπό αυτό, στο ποσό της αντιστάθμισης πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψη άλλοι τύποι δημόσιας παρέμβασης, συμπεριλαμβανομένων τυχόν κρατικών ενισχύσεων που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης και το άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014, που συνεπάγονται αντίκτυπο στο επίπεδο των πρόσθετων δαπανών.
(9)
Για να υπάρξει εναρμονισμένη παρουσίαση των πρόσθετων δαπανών, είναι αναγκαίο να εκφραστεί με βάση τόνους βάρους ζωντανών αλιευμάτων, όπως ορίζονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου (3) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 409/2009 της Επιτροπής (4), που καθορίζει εάν είναι συντελεστές μετατροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα νωπά και νωπά αλατισμένα ψάρια και κωδικοί παρουσίασης για μεταποιημένους ιχθύς, για τη μετατροπή αποθηκευμένου ή μεταποιημένου βάρους ιχθύων σε βάρος ζωντανών ιχθύων με στόχο την παρακολούθηση των αλιευμάτων.
(10)
Προκειμένου να αποδείξουν ότι δεν υφίσταται υπεραντιστάθμιση, τα κράτη μέλη πρέπει να περιλαμβάνουν στην ετήσια έκθεση υλοποίησης συναφείς πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή του μηχανισμού αντιστάθμισης, όπως ορίζεται στο άρθρο 114 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014.
(11)
Προκειμένου να καταστεί δυνατή η άμεση εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, δεδομένου ότι οι δαπάνες είναι ήδη επιλέξιμες για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας, από την 1η Ιανουαρίου 2014, σύμφωνα με το άρθρο 65 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), ο παρών κανονισμός αναμένεται να αρχίσει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τα κριτήρια για τον υπολογισμό των συμπληρωματικών δαπανών που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της περιόδου επιλεξιμότητας που καθορίζεται στο άρθρο 65 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, από οικονομικούς φορείς κατά την αλίευση, καλλιέργεια, μεταποίηση και εμπορία ορισμένων προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που προέρχονται από εξόχως απόκεντρες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 349 της Συνθήκης, λόγω των ιδιαίτερων μειονεκτημάτων των εξόχως απόκεντρων περιοχών.
Άρθρο 2
1. Πρόσθετες δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 1 υπολογίζονται χωριστά για καθεμία από τις ακόλουθες δραστηριότητες:
α)
αλιεία·
β)
γεωργία·
γ)
μεταποίηση·
δ)
μάρκετινγκ.
2. Για κάθε δραστηριότητα που αναφέρεται στην παράγραφο 1, οι πρόσθετες δαπάνες υπολογίζονται σε στοιχεία δαπάνης, όπως απαριθμούνται στα σχετικά προγράμματα αντιστάθμισης που αναφέρεται στο άρθρο 72 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014, για κάθε προϊόν ή κατηγορία προϊόντων που προσδιορίζονται από τα κράτη μέλη ως επιλέξιμη για αποζημίωση.
3. Οι πρόσθετες δαπάνες προσδιορίζονται για κάθε συγκεκριμένο στοιχείο δαπάνης ως η διαφορά μεταξύ του κόστους που βαρύνει τους οικονομικούς φορείς των εξόχως απόκεντρων περιφερειών, μειώνονται με κάθε τύπο δημόσιας παρέμβασης που επηρεάζει το ύψος των πρόσθετων δαπανών, καθώς και τα παρεμφερή έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι ηπειρωτικές επιχειρήσεις του οικείου κράτους μέλους.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3, για τα στοιχεία των δαπανών που αναφέρονται σε προϊόντα ή κατηγορίες προϊόντων για τα οποία δεν υπάρχουν κριτήρια σύγκρισης ή μονάδες μέτρησης στο ηπειρωτικό τμήμα της επικράτειας του κράτους μέλους, η συμπληρωματική δαπάνη υπολογίζεται σε σχέση με τη συγκρίσιμη δαπάνη για ισοδύναμα προϊόντα ή κατηγορίες προϊόντων που βαρύνει τους οικονομικούς φορείς από το ηπειρωτικό τμήμα του εδάφους της Ένωσης.
5. Στον υπολογισμό των πρόσθετων δαπανών λαμβάνεται υπόψη κάθε κρατική παρέμβαση, περιλαμβανομένων των κρατικών ενισχύσεων που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης και το άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014.
Άρθρο 3
1. Ο υπολογισμός των συμπληρωματικών δαπανών βασίζεται μόνο σε δαπάνες που προκύπτουν από τα ιδιαίτερα μειονεκτήματα των εξόχως απόκεντρων περιοχών.
2. Ο υπολογισμός των συμπληρωματικών δαπανών βασίζεται σε ετήσιο μέσο όρο των καταγεγραμμένων τιμών.
3. Οι πρόσθετες δαπάνες εκφράζονται σε ευρώ ανά τόνο βάρους ζωντανών αλιευμάτων και, όπου είναι αναγκαίο, όλα τα στοιχεία κόστους των συνολικών συμπληρωματικών δαπανών μετατρέπονται σε ευρώ ανά τόνο βάρους ζωντανών αλιευμάτων.
Άρθρο 4
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 28 Ιουλίου 2014.