РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1302/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 17 декември 2013 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1082/2006 относно Европейската група за териториално сътрудничество (ЕГТС) с цел по-голяма яснота, опростяване и усъвършенстване на процеса на създаване и функциониране на такива групи
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 175, трета алинея от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателен акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Икономическия и социален комитет (1),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура,
като имат предвид, че:
(1)
В съответствие с Регламент (ЕО) № 1082/2006 на Европейския парламент и на Съвета (3), на 29 юли 2011 г. Комисията прие доклад до Европейския парламент и до Съвета относно прилагането на посочения регламент. В посочения доклад Комисията обяви намерението си да предложи ограничен брой изменения на Регламент (ЕО) № 1082/2006, за да се улесни създаването и функционирането на ЕГТС, както и да бъде внесена яснота в някои от съществуващите разпоредби. Пречките пред създаването на нови ЕГТС следва да бъдат отстранени, като се запази приемствеността и се улесни функционирането на вече съществуващите групи, което ще позволи по-масовото използване на ЕГТС за подобряване на съгласуваността между политиките и на сътрудничеството между публичните органи, без това да създава допълнителна тежест за националните администрации или за тези на Съюза.
(2)
Създаването на ЕГТС е въпрос, който подлежи на решаване от нейните членове и техните национални органи и не е автоматично свързано с юридически или финансови преимущества на равнището на Съюза.
(3)
С Договора от Лисабон се добави териториалното измерение на политиката на сближаване и терминът „Общност“ беше заменен с термина „Съюз“. Поради това новата терминология следва да бъде въведена в Регламент (ЕО) № 1082/2006.
(4)
ЕГТС могат да имат потенциала да засилят насърчаването и постигането на хармоничното развитие на Съюза като цяло и по-специално на икономическото, социалното и териториалното сближаване на неговите региони, както и да допринесат за постигане на целите на стратегията „Европа 2020 за интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж“ („стратегия Европа 2020“). ЕГТС могат също така да допринесат положително за намаляване на пречките пред териториалното сътрудничество между регионите, които са засегнати от сериозни и постоянни неблагоприятни природни или демографски условия, включително и по отношение на специфичната ситуация с най-отдалечените региони, и могат да бъдат от основно значение за укрепване на сътрудничеството между трети държави, отвъдморски страни и територии („ОСТ“) и пограничните региони на Съюза, включително чрез използване на програмите на Съюза за външно сътрудничество.
(5)
Опитът, натрупан от създадените до момента ЕГТС, показва, че ЕГТС се използват като правен инструмент и за сътрудничество в контекста на други политики на Съюза, различни от политиката на сближаване, включително чрез изпълнение на програми или части от програми, с финансова подкрепа от Съюза, различна от подкрепата в рамките на политиката на сближаване. Ефикасността и ефективността на ЕГТС следва да бъдат подобрени, като се добавят нови аспекти към същността на ЕГТС, като се премахнат съществуващите пречки и се улесни създаването и дейността на ЕГТС, като същевременно се запази способността на държавите-членки да ограничават действията, които ЕГТС могат да извършват без финансова подкрепа от Съюза. Съгласно Регламент (ЕО) № 1082/2006 на Съюза ЕГТС се ползват във всяка държава-членка с възможно най-широката правосубектност, предоставена на юридическите лица по националното право, включително способността да сключват споразумения с други ЕГТС или с други правни образувания за целите на осъществяване на съвместни проекти за сътрудничество, за да се осигури, наред с другото, по-ефективно управление на макрорегионалните стратегии.
(6)
По дефиниция ЕГТС извършват дейност в повече от една държава-членка. Поради това Регламент (ЕО) № 1082/2006 предвижда възможността в конвенцията за ЕГТС и устава им да бъде определено приложимото право по дадени въпроси. Следва да бъдат изяснени случаите, в които това определяне дава приоритет в йерархията на приложимото право, установена в същия регламент, на националното право на държавата-членка, в която е седалището на ЕГТС. В същото време обхватът на разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1082/2006 относно приложимото право следва да бъде разширен, за да се включват актовете и дейностите на ЕГТС, които подлежат на правен контрол от страна на държавитe-членки във всеки отделен случай.
(7)
В резултат на разликите в статута на местните и регионалните органи в държавите-членки е възможно дадени правомощия да са от компетентността на регионален орган в една държава, а в съседна на нея държава -на национален орган, особено в по-малки или централизирани държави-членки. Затова национални органи следва да могат да станат членове на ЕГТС наред с държавата-членка.
(8)
Независимо че Регламент (ЕО) № 1082/2006 позволява членството в ЕГТС на организации, учредени по реда на частното право, при условие че се считат за „публичноправни организации по смисъла на Директива 2004/18/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (4), следва да е възможно ЕГТС да се използват в бъдеще за съвместно управление на публични услуги с особен акцент върху услугите от общ икономически интерес или в областта на инфраструктурата. По този начин други участници от частния и публичния сектор също следва да могат да станат членове на ЕГТС. Поради това в обхвата следва да се включат и „публичните предприятия“ по смисъла на Директива 2004/17/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (5), както и предприятия, натоварени с изпълнението на услуги от общ икономически интерес в области като образование и обучение, медицински грижи, социални нужди по отношение на здравеопазването и дългосрочни грижи, грижи за децата, достъп до и реинтеграция на пазара на труда, социални жилища и грижа за и социално включване на уязвими групи.
(9)
В Регламент (ЕО) № 1082/2006 не се съдържат подробни правила относно участието на образувания от трети държави в ЕГТС, създадена в съответствие със същия регламент, т.е. от членове от най-малко две държави-членки. Предвид допълнителното привеждане в съответствие на правилата относно сътрудничеството между една или повече държави-членки и една или повече трети държави - най-вече в контекста на трансграничното сътрудничество в рамките на Европейския инструмент за съседство (ЕИС) и Инструмента за предприсъединителна помощ (ИПП II), но също и в контекста на допълнителното финансиране от Европейския фонд за развитие, както и на транснационалното сътрудничество по цел „Европейско териториално сътрудничество“, като отпуснатите средства от ЕИС и ИПП II ще бъдат прехвърлени, за да бъдат обединени с отпуснатите средства от Европейския фонд за регионално развитие (ЕФРР) по линия на съвместни програми за сътрудничество - следва изрично да се предвиди участието на членове от трети държави, граничещи с държава-членка, в т.ч. нейните най-отдалечени региони, в ЕГТС, създадени от най-малко две държави-членки. Това следва да е възможно, ако законодателството на третата държава или споразуменията между най-малко една участваща държава-членка и трета държава позволяват това.
(10)
С цел да се укрепи икономическото, социалното и териториалното сближаване на Съюза, а с това да се повиши по-специално ефективността на един или повече аспекти на териториалното сътрудничество - трансграничен, транснационален и междурегионален - между членовете на ЕГТС, следва да се позволи участието в ЕГТС на трети държави, граничещи с държава-членка, в т.ч. нейните най-отдалечени региони. Поради това операциите в рамките на програми за европейско териториално сътрудничество, съфинансирани от Съюза, следва да продължават да преследват целите на политиката на сближаване на Съюза дори ако се изпълняват, частично или изцяло, извън територията на Съюза, като по този начин дейностите на дадена ЕГТС се осъществяват поне до известна степен извън територията на Съюза. В този контекст и когато въобще е от значение, приносът на дейностите на дадена ЕГТС с членове и от трети държави, граничещи най-малко с една държава-членка, в т.ч. с нейните най-отдалечени региони, към целите на политиките в областта на външната дейност на Съюза (напр. цели на сътрудничеството за развитие или на икономическото, финансовото и техническото сътрудничество) продължава да бъде само епизодичен, тъй като центърът на тежестта на съответните тематични програми за сътрудничество и следователно дейностите на дадена ЕГТС следва да бъде основно съсредоточен върху целите на политиката на сближаване на Съюза. Вследствие на това евентуалните цели на сътрудничеството за развитие или на икономическото, финансовото и техническото сътрудничество между само една държава-членка, в т.ч. нейните най-отдалечени региони, и една или повече трети държави имат единствено спомагателна функция по отношение на целите на териториалното сътрудничество, основаващо се на политиката на сближаване, между държавите-членки, включително техните най-отдалечени региони. Поради това член 175, трета алинея от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) е достатъчно правно основание за приемането на настоящия регламент.
(11)
След получаването на разрешение за участие в ЕГТС на национални, регионални, подрегионални и местни органи и организации, както и, когато е целесъобразно, други публични органи или институции, включително доставчици на публични услуги от ОСТ въз основа на Решение 2013/755/ЕС на Съвета (6), и като се има предвид намерението за програмния период 2014-2020 г. чрез отпускането на специални допълнителни финансови средства по многогодишната финансова рамка да се укрепи сътрудничеството на най-отдалечените региони на Съюза със съседни трети държави и някои от ОСТ, изброени в приложение II към ДФЕС и съседни на тези най-отдалечени региони, ЕГТС като правен инструмент следва да бъде отворен и за членове от ОСТ. С оглед на правната сигурност и прозрачността следва да се създадат специални процедури за одобряване за присъединяването на членове от ОСТ към ЕГТС, включително във връзка с това, ако е необходимо, и специални правила относно приложимото право по отношение на съответната ЕГТС с членове и от ОСТ.
(12)
Регламент (ЕО) № 1082/2006 прави разграничение между конвенцията, с която се определят съставните елементи на бъдещата ЕГТС, и устава, определящ елементите на нейното функциониране. Съгласно посочения регламент обаче уставът понастоящем трябва да съдържа всички разпоредби на конвенцията. Въпреки че и конвенцията, и уставът подлежат на изпращане на държавите-членки, те са различни документи и процедурата по одобряване следва да бъде ограничена до конвенцията. Освен това някои елементи, които понастоящем са в обхвата на устава, следва вместо това да бъдат включени в конвенцията.
(13)
Опитът, натрупан при създаването на ЕГТС, показва, че тримесечният срок за процедурата за одобряване от държавата-членка рядко се спазва. Затова този срок следва да бъде удължен на шест месеца. От друга страна, за да се осигури правна сигурност, след този срок конвенцията следва да се счита за одобрена с мълчаливо съгласие, ако е приложимо, в съответствие с националното право на съответните държави-членки, включително със съответните им конституционни изисквания. Държавата-членка, в която ще се намира предложеното седалище на ЕГТС, следва обаче официално да одобри конвенцията. Макар че държавите-членки следва да могат да прилагат национални правила по отношение на процедурата за одобряване на участие на потенциален член в ЕГТС или да създадат специални правила в рамките на националните правила за прилагане на Регламент (ЕО) № 1082/2006, следва да бъдат изключени дерогации от разпоредбата относно мълчаливото съгласие след изтичане на шестмесечния срок, освен в случаите, предвидени в настоящия регламент.
(14)
Следва да бъдат определени основанията, при които държавите-членки могат да откажат да одобрят участието на потенциалния член или конвенцията.При одобрението следва да не се взема предвид всяко национално законодателство, с което се изискват различни правила и процедури от тези, предвидени в Регламент (ЕО) № 1082/2006.
(15)
Тъй като Регламент (ЕО) № 1082/2006 не може да се прилага в трети държави, държавата-членка, в която ще се намира предложеното седалище на ЕГТС, следва при одобряването на участието на потенциални членове от трети държави, създадени съгласно законодателството на тези трети държави, да се увери, като се консултира с тези държави-членки, съгласно чието законодателство са създадени други потенциалните членове на ЕГТС, че третите държави са приложили условия и процедури, равностойни на тези, предвидени в Регламент (ЕО) № 1082/2006, или приети в съответствие с международни двустранни или многостранни споразумения, сключени между държави членки на Съвета на Европа, независимо дали са и държави членки на Съюза, въз основа на Европейската рамковата конвенция за трансгранично сътрудничество между териториалните общности или власти, подписана в Мадрид на 21 май 1980 г., и допълнителните протоколи, приети съгласно нея. В случай на участие на няколко държави-членки на Съюза и една или повече трети държави следва да е достатъчно споразумението да е сключено между съответната трета държава и една от участващите държави-членки на Съюза.
(16)
За да се насърчи присъединяването на нови членове към вече съществуващи ЕГТС, следва да бъде опростена процедурата за изменение на конвенцията в такива случаи. След това, в случай на нов член от държава-членка, която вече е одобрила конвенцията, за тези изменения следва да не бъдат уведомявани всички участващи държави-членки, а само държавата-членка, съгласно чието право е създаден новият потенциален член, и държавата-членка, в която се намира седалището на ЕГТС. За всички последващи изменения на конвенцията следва да бъдат уведомявани всички заинтересовани държави-членки. Това опростяване на процедурата за изменение обаче не следва да се прилага в случай на нов потенциален член от държава-членка, която все още не е одобрила конвенцията, от трета държава или от ОСТ, за да се даде възможност на всички участващи държави-членки да проверят дали неговото присъединяване е в съответствие с техния обществен интерес или обществен ред.
(17)
Предвид връзките между държавите-членки и ОСТ, процедурите за одобряване на участието на потенциални членове от ОСТ следва да включват тези държави-членки. В съответствие със специфичните управленски отношения между държавата-членка и ОСТ, държавата-членка следва или да одобри участието на потенциалния член от ОСТ, или да предостави писмено потвърждение на държавата-членка, в която ще се намира предложеното седалище на ЕГТС, че компетентните органи в ОСТ са одобрили участието на потенциалния член в съответствие с условия и процедури, равностойни на предвидените в Регламент (ЕО) № 1082/2006. Същата процедура следва да се прилага в случай че потенциален член от ОСТ желае да се присъедини към съществуваща ЕГТС.
(18)
Тъй като уставът вече не съдържа всички разпоредби на конвенцията, както конвенцията, така и уставът следва да се регистрират или публикуват или и двете. Освен това с цел прозрачност следва да бъде публикувано известие относно решението за създаване на ЕГТС в серия C на Официален вестник на Европейския съюз. От съображения за съответствие това известие следва да съдържа подробната информация, посочена в приложението към Регламент (ЕО) № 1082/2006, така както е изменен с настоящия регламент.
(19)
Обхватът на целта на ЕГТС следва да бъде разширен, за да включва улесняване и поощряване на териториалното сътрудничество като цяло, включително в областта на стратегическото планиране и разрешаването на въпроси от регионално и местно значение в съответствие с политиката на сближаване и други политики на Съюза, като по този начин се допринесе за изпълнението на стратегията „Европа 2020“ или на макрорегионалните стратегии. Поради това ЕГТС следва да може да изпълнява също така операции с финансова подкрепа, различна от предоставяната в рамките на политиката на сближаване на Съюза. Освен това, всеки член от държавите-членки или от трети представени държави следва да притежава необходимото правомощие за ефективното функциониране на ЕГТС, освен ако държавата-членка или трета държави одобряват участието на член, създаден по националното право, дори когато този член не е компетентен по всички задачи, посочени в конвенцията.
(20)
С ЕГТС като правен инструмента не се цели заобикаляне на рамката, предвидена от достиженията на правото на Съвета на Европа, която предлага различни възможности и рамки, позволяващи на регионалните и местните органи да осъществяват трансгранично сътрудничество, включително чрез новите еврорегионални групи за сътрудничество (7), нито се предлага набор от конкретни общи правила, които по еднакъв начин да уреждат всички такива механизми в целия Съюз.
(21)
Както конкретните задачи на ЕГТС, така и възможността държавите-членки да ограничат действията, които ЕГТС могат да осъществяват без финансовата подкрепа от Съюза, следва да бъдат в съответствие с разпоредбите, които уреждат ЕФРР, Европейския социален фонд и Кохезионния фонд за програмния период 2014 - 2020 г.
(22)
Въпреки че в Регламент (ЕО) № 1082/2006 е предвидено, че задачите на една ЕГТС, наред с другото, не включват „правомощията на регулиращите органи“, които може да имат различни правни последици в различните държави-членки, все пак събранието на ЕГТС следва да се определи, ако конвенцията нарочно предвижда това, и при спазване на националното право и правото на Съюза, да определи реда и условията за използване на дадена част от инфраструктурата, която ЕГТС управлява, или реда и условията, при които може да се предоставя дадена услуга от общ икономически интерес, включително тарифите и таксите, заплащани от нейните ползватели.
(23)
Вследствие на отварянето на ЕГТС към членове от трети държави или от ОТС в конвенцията следва да се съдържат разпоредбите, регламентиращи тяхното участие.
(24)
Конвенцията следва да съдържа освен позоваване на приложимото право като цяло, както понастоящем е предвидено в член 2 от Регламент (ЕО) № 1082/2006, така и да посочва правилата на Съюза и националното право, приложимо за ЕГТС. Освен това следва да е възможно за това национално право да бъде правото на държавата-членка, в която органите на ЕГТС упражняват своите правомощия, по-специално в случаите, в които персоналът работи под ръководството на директора и се намира в държава-членка, различна от държавата членка, в която е седалището на ЕГТС. Конвенцията следва също така да изброява приложимото право на Съюза и националното право, пряко относими към дейностите на ЕГТС, извършвани в рамките на посочените в конвенцията задачи, включително когато ЕГТС управлява услуги от общ интерес или инфраструктура.
(25)
Настоящият регламент не следва да обхваща срещаните от ЕГТС проблеми във връзка с възлагането на трансгранични обществени поръчки.
(26)
Предвид значимостта на правилата, приложими по отношение на персонала на ЕГТС, както и принципите, залегнали в разпоредбите във връзка с управлението на персонала и процедурите за неговото наемане, тези правила и принципи следва да се определят в конвенцията, а не в устава. Следва да е възможно в конвенцията да могат да се предвидят различни възможности за избора на приложимите правила за персонала на ЕГТС. Уставът следва да съдържа конкретни разпоредби относно управлението на персонала и процедурите за неговото наемане.
(27)
Държавите-членки следва да използват в по-голяма степен възможностите, предвидени в Регламент (ЕО) № 883/2004 на Европейския парламент и на Съвета (8), да се предвидят чрез общо споразумение изключения във връзка с определянето на приложимото законодателство съгласно посочения регламент в интерес на някои лица или категории лица и третират персонала на ЕГТС като такава категория лица.
(28)
Предвид значимостта на разпоредбите за отговорността на членовете тези разпоредби следва да бъдат уредени в конвенцията, а не в устава.
(29)
Когато дадена ЕГТС има за изключителна цел управлението на програма за сътрудничество или част от нея, подпомагана от ЕФРР, или когато ЕГТС има за цел междурегионално сътрудничество или мрежи, следва да не се изисква информация за територията, в която ЕГТС може да изпълнява своите задачи. В първия случай обхватът на територия следва да бъде определена, и когато е целесъобразно, да бъде и изменен в съответната програма за сътрудничество. Във втория случай изискванията за такава информация, макар че се отнасят главно до нематериални дейности, биха могли да попречат на участието на нови членове в междурегионалното сътрудничество или в мрежите.
(30)
Следва да бъдат изяснени различните правила във връзка с контрола на управлението на публичните фондове, от една страна, и одита на отчетните документи на ЕГТС, от друга.
(31)
ЕГТС, чиито членове са с ограничена отговорност, следва да бъдат по-ясно разграничени от тези, чиито членове са с неограничена отговорност. Освен това, за да се даде възможност на ЕГТС, чиито членове имат ограничена отговорност, да извършват дейности, от които потенциално може да възникнат дългове, на държавите-членки следва да се позволи да изискват тези ЕГТС да сключат подходяща застраховка или да са обект на подходяща финансова гаранция, която да покрива специфичните рискове във връзка с тези дейности.
(32)
Държавите-членки следва да предоставят на Комисията всички разпоредби, както и всички техни изменения, приети за прилагане на Регламент (ЕО) № 1082/2006. За да се подобри обменът на информация и координацията между държавите-членки, Комисията и Комитета на регионите, Комисията следва да предава текста на тези разпоредби на държавите-членки и на Комитета на регионите. Комитетът на регионите създава платформа за ЕГТС, която позволява на всички заинтересовани лица да обменят опит и добри практики и подобрява комуникацията относно възможностите и предизвикателствата пред ЕГТС, като улеснява обмена на опит във връзка със създаването на ЕГТС на териториално равнище и споделянето на знания за най-добрите практики за териториално сътрудничество.
(33)
Следва да бъде определен нов краен срок за доклада за прилагането на Регламент (ЕО) № 1082/2006. В съответствие с инициативата на Комисията за преминаване към разработване на политики въз основа на надеждни данни, в този доклад следва да се разглеждат основните въпроси във връзка с оценката, включително ефективността, ефикасността, относимостта, европейската добавена стойност, диапазона за опростяване и устойчивостта. Ефективността следва да се разбира и като отнасяща се, inter alia, до естеството на опитите в отделните служби на Комисията, както и между Комисията и други органи като например Европейската служба за външна дейност, за разпространяване на информация относно инструмента ЕГТС. Комисията следва да изпрати този доклад на Европейския парламент, Съвета и, съгласно член 307, първа алинея от ДФЕС, на Комитета на регионите. Този доклад следва да бъде изпратен до 1 август 2018 г.
(34)
За да се изготви списък с индикатори, който да се използва за изготвянето на доклада за прилагането на Регламент (ЕО) № 1082/2006, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема актове съгласно член 290 от ДФЕС. От особена важност е Комисията да направи подходящи консултации по време на подготвителната си работа, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегирани актове Комисията следва да осигури незабавно, своевременно и по подходящ начин предаване на съответните документи на Европейския парламент и на Съвета.
(35)
Съществуващите ЕГТС следва да не бъдат задължавани да адаптират конвенцията и устава си съобразно измененията на Регламент (ЕО) № 1082/2006, въведени с настоящия регламент.
(36)
Необходимо е да се уточни при действието на кой набор от правила следва да бъдат одобрени ЕГТС, за които процедурата за одобряване вече е започнала преди настоящият регламент да започне да се прилага.
(37)
За да бъдат адаптирани съществуващите национални правила за прилагане на настоящия регламент преди програмите съгласно цел „Европейско териториално сътрудничество“ да бъдат представени на Комисията, настоящият регламент следва да започне да се прилага шест месеца след датата на влизането му в сила. При адаптиране на своите съществуващи национални правила държавите-членки следва да гарантират, че са определени компетентните органи, отговарящи за одобрението на ЕГТС, и че в съответствие с техните правни и административни разпоредби тези органи са същите такива, които отговарят за получаването на известия в съответствие с член 4 от Регламент (ЕО) № 1082/2006.
(38)
Тъй като целта на настоящия регламент, а именно подобряване на правния инструмент ЕГТС, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки и следователно може да бъде по-добре постигната на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, установен в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на посочената цел, като се има предвид, че участието в ЕГТС не е задължително и се извършва при спазване на конституционния ред на всяка държава-членка.
(39)
Поради това Регламент (ЕО) № 1082/2006 следва да бъде съответно изменен,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Изменения на Регламент (ЕО) № 1082/2006
Регламент (ЕО) № 1082/2006 се изменя, както следва:
1)
Член 1 се изменя, както следва:
а)
параграфи 1 и 2 се заменят със следното:
„1. Европейска група за териториално сътрудничество („ЕГТС“) може да бъде създадена на територията на Съюза при условията и разпоредбите, предвидени в настоящия регламент.
2. Целта на ЕГТС е да улеснява и насърчава по-специално териториалното сътрудничество, включително един или повече аспекти на трансграничното, транснационалното и междурегионалното сътрудничество между нейните членове, както са определени в член 3, параграф 1, с цел по-голямо икономическо, социално и териториално сближаване на Съюза.“;
б)
добавя се следният параграф:
„5. Седалището на ЕГТС се намира в държава-членка, съгласно чието право е създаден поне един от членовете на ЕГТС.“;
2)
Член 2 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Актовете на органите на ЕГТС се уреждат от:
а)
настоящия регламент;
б)
конвенцията, посочена в член 8, когато това е изрично разрешено по настоящия регламент; както и
в)
при въпроси, които не са уредени от настоящия регламент или са само частично уредени от него - националното право на държавата-членка, в която се намира седалището на ЕГТС.
Когато е необходимо да се определи приложимото право съгласно правото на Съюза или международното частно право, дадена ЕГТС се счита за образувание от държавата-членка, в която е седалището й.“;
б)
вмъква се следният параграф:
„1a. Дейностите на ЕГТС във връзка с изпълнение на задачите, посочени в член 7, параграфи 2 и 3, в рамките на Съюза се уреждат от приложимото право на Съюза и националното право, определени от конвенцията, посочена в член 8.
Дейностите на ЕГТС, които са съфинансирани от бюджета на Съюза, отговарят на изискванията, установени в приложимото право на Съюза и националното право, по отношение на прилагането на правото на Съюза.“;
3)
Член 3 се изменя, както следва:
а)
параграф 1, първа алинея се заменя със следното:
„1. Следните образувания могат да станат членове на ЕГТС:
а)
държави-членки или органи на национално равнище;
б)
регионални органи;
в)
местни органи;
г)
публични предприятия по смисъла на член 2, параграф 1, буква б) от Директива 2004/17/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (9) или публичноправни организации по смисъла на член 1, параграф 9, втора алинея от Директива 2004/18/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (10);
д)
предприятия, на които е възложено извършването на услуги от общ икономически интерес, в съответствие с приложимото право на Съюза и национално право;
е)
национални, регионални или местни органи или организации, или публични предприятия, равностойни на посочените в буква г), от трети държави, при условията, определени в член 3а.“;
(9) Директива 2004/17/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 31 март 2004 г. относно координиране на процедурите за възлагане на обществени поръчки от възложители, извършващи дейност във водоснабдяването, енергетиката, транспорта и пощенските услуги (ОВ L 134, 30.4.2004 г., стр. 1)." 						
(10) Директива 2004/18/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 31 март 2004 г. относно координирането на процедурите за възлагане на обществени поръчки за строителство, услуги и доставки (ОВ L 134, 30.4.2004 г., стр. 114)." 						
б)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. ЕГТС се състои от членове, установени на територията на най-малко две държави-членки, с изключение на случаите, предвидени в член 3а, параграфи 2 и 5.“;
4)
Вмъква се следният член:
„Член 3а
Приемане на членове от трети държави или отвъдморски страни или територии (OCT)
1. В съответствие с член 4, параграф 3а ЕГТС може да се състои от членове, установени на територията на най-малко две държави-членки и една или повече трети държави, граничещи най-малко с една държава-членка, включително с нейните най-отдалечени региони, ако тези държави-членки и трети държави съвместно извършват действия за териториално сътрудничество и изпълнение на програми, подпомагани от Съюза.
За целите на настоящия регламент за трета държава или ОСТ се счита държава или ОСТ, граничеща с държава-членка, включително с нейните най-отдалечени региони, когато третата държава или ОСТ и същата държава-членка имат обща сухопътна граница или когато както третата държава или ОСТ, така и държавата-членка отговарят на условията на съвместна морска трансгранична или транснационална програма по целта „Европейско териториално сътрудничество“ или отговарят на условията на друга трансгранична програма за сътрудничество или програма за сътрудничество, свързана с прекосяване на море или с морски басейни, включително когато са разделени от международни води.
2. ЕГТС може да се състои от членове, установени на територията само на една държава-членка и една или повече трети държави, граничещи със същата държава-членка, включително нейните най-отдалечени региони, ако заинтересованата държава-членка счита, че тази ЕГТС е в съответствие с обхвата на провежданото от нея териториално сътрудничество в контекста на трансграничното или транснационалното сътрудничество или двустранните отношения със съответните трети държави.
3. За целите на параграфи 1 и 2 трети държави, граничещи с държава-членка, включително нейните най-отдалечени региони, включват морските граници между съответните държави.
4. В съответствие с член 4а и при условията по параграф 1 от настоящия член дадена ЕГТС може да се състои и от членове, установени на територията на най-малко две държави-членки, включително техните най-отдалечени региони, и една или повече ОСТ, със или без членове от една или повече трети държави.
5. В съответствие с член 4а и при условията по параграф 2 от настоящия член дадена ЕГТС може да се състои и от членове, установени на територията само на една държава-членка, включително нейните най-отдалечени региони, и една или повече ОСТ, със или без членове от една или повече трети държави.
6. ЕГТС не може да се създава от членове само от една държава-членка и една или повече ОСТ, свързани със същата държава-членка.“;
5)
Член 4 се изменя, както следва:
а)
параграф 3 се заменя със следното:
„3. След известие съгласно параграф 2, получено от потенциален член, държавата-членка, която е получила известието, като взима под внимание своята конституционна структура, одобрява участието на потенциалния член в ЕГТС и конвенцията, освен ако същата държава членка счита, че:
а)
това участие или конвенцията не е в съответствие с нито едно от следните:
i)
настоящия регламент;
ii)
други разпоредби на правото на Съюза относно актовете и дейностите на ЕГТС;
iii)
националното право, свързано с правомощията и компетентността на потенциалния член;
б)
такова участие не е обосновано по причини, свързани с обществения интерес или обществения ред на същата държава-членка; или
в)
уставът не е в съответствие с конвенцията.
В случай на отказ на одобрение държавата-членка излага мотивите си да откаже одобрение и, по целесъобразност, предлага необходимите изменения в конвенцията.
Държавата-членка взема решение относно одобрение в срок от шест месеца от датата на получаване на известие в съответствие с параграф 2. Ако държавата-членка, която е получила известието, не направи възражение в този срок, участието на потенциалния член и конвенцията се считат за одобрени. Независимо от това държавата-членка, в която ще се намира предложеното седалище на ЕГТС, официално одобрява конвенцията, за да се позволи създаването на ЕГТС.
Всяко искане за допълнителна информация от държавата-членка до потенциален член прекъсва срока, посочен в трета алинея. Прекъсването започва от деня, следващ датата, на която държавата-членка е изпратила забележките си до потенциалния член, и продължава, докато потенциалният член даде отговор по забележките.
Прекъсване на срока, посочен в трета алинея обаче не настъпва, ако потенциалният член представи отговор по забележките на държавата-членка в срок от десет работни дни след началото на периода на прекъсване.
При вземане на решение относно участието на потенциален член в ЕГТС държавите-членки могат да приложат националните си правила.“;
б)
вмъква се следният параграф:
„3a. В случай на ЕГТС с потенциални членове от една или повече трети държави държавата-членка, в която ще се намира предложеното седалище на ЕГТС, като се консултира с другите заинтересовани държави-членки, се уверява, че са спазени условията, определени в член 3а, и че всяка трета държава е одобрила участието на потенциалния член в съответствие с едно от следните:
а)
условия и процедури, равностойни на установените в настоящия регламент; или
б)
споразумение, сключено между най-малко една държава-членка, съгласно чието законодателство е създаден потенциалният член, и тази трета държава.“;
в)
параграфи 5 и 6 се заменят със следното:
„5. Членовете се споразумяват относно конвенцията, посочена в член 8, като осигуряват нейната съгласуваност с одобрението в съответствие с параграф 3 от настоящия член.
6. ЕГТС уведомява държавите-членки, съгласно чието право са създадени членовете на ЕГТС, за всички изменения на конвенцията или на устава. Всяко изменение в конвенцията, с изключение единствено в случай на присъединяване на нов член по реда и при условията на параграф 6а, буква а), подлежи на одобряване от тези държави-членки в съответствие с процедурата, предвидена в настоящия член.“;
г)
добавя се следният параграф:
„6a. В случай на присъединяване на нови членове към съществуваща ЕГТС се прилагат следните разпоредби:
а)
в случай на присъединяване на нов член от държава-членка, която вече е одобрила конвенцията, това присъединяване подлежи на одобряване само от държавата-членка, съгласно чието право е създаден новият член в съответствие с процедурата, предвидена в параграф 3, и за него се уведомява държавата-членка, в която се намира седалището на ЕГТС;
б)
в случай на присъединяване на нов член от държава-членка, която все още не е одобрила конвенцията, се прилага процедурата, предвидена в параграф 6;
в)
в случай на присъединяване на нов член от трета държава към вече съществуваща ЕГТС, това присъединяване подлежи на разглеждане от държавата-членка, в която се намира седалището на ЕГТС, в съответствие с процедурата, предвидена в параграф 3а.“;
6)
Вмъква се следният член:
„Член 4а
Участие на членове от ОСТ
В случай на ЕГТС с потенциален член от ОСТ, държавата-членка, с която е свързана ОСТ, се уверява, че са спазени условията по член 3а, и като взема предвид връзката си с ОСТ:
а)
одобрява участието на потенциалния член в съответствие с член 4, параграф 3; или
б)
дава писмено потвърждение на държавата-членка, в която ще се намира предложеното седалище на ЕГТС, че компетентните органи в ОСТ са одобрили участието на потенциалния член в съответствие с условия и процедури, равностойни на предвидените в настоящия регламент.“;
7)
Член 5 се заменя със следното:
„Член 5
Придобиване на статут на юридическо лице и публикуване в Официален вестник
1. Конвенцията и уставът, както и всяко последващо тяхно изменение, се регистрират или публикуват или и двете в държавата-членка, където се намира седалището на съответното ЕГТС, в съответствие с приложимото национално право в тази държава членка. ЕГТС придобива статут на юридическо лице от датата на регистрацията или публикуването на конвенцията и устава, в зависимост от това кое от тези събития настъпва първо. Членовете информират съответните държави-членки и Комитета на регионите за регистрацията или за публикуването на конвенцията и на устава.
2. ЕГТС гарантира, че в срок от десет работни дни от датата на регистрацията или от публикуването на конвенцията и устава се изпраща заявление до Комитета на регионите в съответствие с образеца, посочен в приложението към настоящия регламент. След това Комитетът на регионите предава това заявление на Службата за публикации на Европейския съюз за публикуване на известие в серия C на Официален вестник на Европейския съюз, оповестяващо създаването на ЕГТС и съдържащо данните, посочени в приложението към настоящия регламент.“;
8)
В член 6 параграф 4 се заменя със следното:
„4. Независимо от параграфи 1, 2 и 3 от настоящия член, ако задачите на дадена ЕГТС, както са посочени в член 7, параграф 3, включват дейности, съфинансирани от Съюза, се прилага съответното законодателство относно контрола на средствата, предоставени от Съюза.“;
9)
Член 7 се изменя, както следва:
а)
параграфи 2 и 3 се заменят със следното:
„2. ЕГТС действа съгласно възложените й задачи, а именно улесняване и поощряване на териториалното сътрудничество за укрепване на икономическото, социалното и териториалното сближаване в Съюза и преодоляване на пречките за вътрешния пазар. Всяка задача се определя от нейните членове, така че да попада в кръга на компетентност на всеки член, освен ако държавата-членка или третата държава не одобри участието на член, създаден съгласно национално й право, даже и ако този член не е компетентен по отношение на всички задачи, посочени в конвенцията.
3. Дадена ЕГТС може да извършва конкретни дейности във връзка с териториалното сътрудничество между нейните членове за постигане на целта, посочена в член 1, параграф 2, със или без финансова подкрепа от Съюза.
Преди всичко задачите на ЕГТС може да се отнасят до изпълнението на програми за сътрудничество или части от тях или до изпълнението на операции, подпомагани от Съюза чрез Европейския фонд за регионално развитие, Европейския социален фонд и/или Кохезионния фонд.
Държавите-членки могат да ограничат задачите, които ЕГТС може да изпълняват без финансова подкрепа от Съюза. Държавите-членки обаче, без да се засяга член 13, не могат да изключват задачите относно инвестиционните приоритети, посочени в член 7 от Регламент (ЕС) № 1299/2013 на Европейския парламент и на Съвета (11).“;
(11) Регламент (ЕС) № 1299/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. относно конкретните разпоредби за подкрепа от Европейския регионален фонд за развитие на целта за европейско териториално сътрудничество (ОВ L 347, 20.12.2013 г., стр. 259)“;" 						
б)
в параграф 4 се добавя следната алинея:
„В съответствие с приложимото право на Съюза и национално право, посоченото в член 10, параграф 1, буква а) събрание на ЕГТС може обаче да определи реда и условията за използване на дадена част от инфраструктурата, която ЕГТС управлява, или реда и условията, при които се предоставя дадена услуга от общ икономически интерес, включително тарифите и таксите, заплащани от ползвателите.“;
10)
В член 8 параграф 2 се заменя със следното:
„2. В конвенцията се определят:
а)
наименованието и седалището на ЕГТС;
б)
териториалният обхват, в който ЕГТС може да изпълнява своите задачи;
в)
целта и задачите на ЕГТС;
г)
срокът, за който е учредена ЕГТС, и условията за прекратяването й;
д)
списъкът на членовете на ЕГТС;
е)
списъкът на органите на ЕГТС и съответните им правомощия;
ж)
приложимото право на Съюза и национално право на държавата-членка, в която се намира седалището на ЕГТС, за целите на тълкуването и прилагането на конвенцията;
з)
приложимото право на Съюза и национално право на държавата-членка, в която функционират органите на ЕГТС;
и)
условията за участие на членове от трети държави или от ОСТ, ако е целесъобразно, включително установяването на приложимото право, когато ЕГТС изпълнява задачи в трети държави или в ОСТ;
й)
приложимото право на Съюза и национално право, пряко свързани с дейностите на ЕГТС, извършвани в рамките на посочените в конвенцията задачи;
к)
правилата, приложими по отношение на персонала на ЕГТС, както и принципите, уреждащи разпоредбите във връзка с управлението на персонала и процедурите за неговото наемане;
л)
разпоредбите относно отговорността на ЕГТС и на нейните членове в съответствие с член 12;
м)
съответните условия за взаимно признаване, включително по отношение на финансовия контрол на управлението на обществените фондове; и
н)
процедурите за приемане на устава и изменение на конвенцията, които са в съответствие със задълженията, посочени в членове 4 и 5.
3. Ако задачите на ЕГТС се отнасят единствено до управлението на програма за сътрудничество или част от нея съгласно Регламент (ЕС) № 1299/2013 или ако ЕГТС се отнася до междурегионално сътрудничество или мрежи, информацията съгласно параграф 2, буква б) не се изисква.“;
11)
Член 9 се заменя със следния текст:
„Член 9
Устав
1. Уставът на ЕГТС се приема от нейните членове с единодушие въз основа на нейната конвенцията и в съответствие с нея.
2. В устава на ЕГТС се определя най-малко следното:
а)
разпоредбите относно работата на органите на ЕГТС и техните правомощия, както и броят на представителите на членовете в съответните органи;
б)
нейните процедури за вземане на решение;
в)
нейният работен език или работни езици;
г)
редът за нейното функциониране;
д)
нейните процедури относно управлението на персонала и неговото наемане;
е)
редът за финансовата вноска на нейните членове;
ж)
отчетните и бюджетните правила, приложими от нейните членове;
з)
назначеният независим външен одитор на нейните отчетни документи; и
и)
процедурите за изменение на нейния устав, които са в съответствие със задълженията, установени в членове 4 и 5.“;
12)
В член 11 параграф 2 се заменя със следното:
„2. Изготвянето на отчетните документи на ЕГТС и при необходимост на годишния отчет към тях, както и одитът и публикуването на тези отчетни документи, се уреждат от националното право на държавата-членка, в която е седалището на ЕГТС.“;
13)
Член 12 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 се добавя следната алинея:
„ЕГТС носи отговорност за всичките си дългове.“;
б)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. Без да се засяга параграф 3, когато активите на ЕГТС се окажат недостатъчни, за да покрият пасивите й, членове й носят отговорност за дълговете на ЕГТС независимо от естеството на дълговете, като делът на всеки от членовете се определя пропорционално на неговата финансова вноска. Условията за финансовото участие се определят в устава.
Членовете на ЕГТС могат да предвидят в устава, че те носят отговорност и след като са престанали да бъдат членове на ЕГТС, за задължения, произтичащи от дейности на ЕГТС, извършени по време на тяхното членство.
2a. Ако отговорността на най-малко един от членовете на ЕГТС от държава-членка е ограничена по силата на националното право, съгласно което е създаден той, останалите членове могат също да ограничат своята отговорност в конвенцията, когато националното право за прилагането на настоящия регламент им дава възможност за това.
Наименованието на ЕГТС, съставена от членове с ограничена отговорност, включва думата „ограничена“.
Изискванията за публикуване на конвенцията, устава и отчетните документи на ЕГТС, чиито членове са с ограничена отговорност, са най-малко равностойни на изискванията за другите правни субекти с ограничена отговорност, съгласно законите на държавата-членка, в която се намира седалището на ЕГТС.
В случай на ЕГТС, чиито членове са с ограничена отговорност, всяка заинтересована държава-членка може да изиска ЕГТС да сключи подходяща застраховка или да е обект на гаранция, предоставена от банка или друга финансова институция, установена в държава-членка, или да е покрита от инструмент, предоставен като гаранция от публичен орган или от държавата-членка, за да се покрият специфичните рискове във връзка с дейностите на ЕГТС.“;
14)
В член 15, параграф 2 първа алинея се заменя със следното:
„2. Ако в настоящия регламент не е предвидено друго, при спорове, по които ЕГТС е страна, се прилага правото на Съюза относно юрисдикцията. За всички случаи, които не са уредени от правото на Съюза в тази област, компетентните съдебните инстанции за уреждане на споровете са тези в държавата-членка, в която е седалището на ЕГТС.“;
15)
Член 16 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Държавите-членки приемат разпоредби за осигуряване на ефективното прилагане на настоящия регламент, включително във връзка с определянето на компетентните органи, които отговарят за процедурата за одобрение в съответствие с тяхната правна и административна уредба.
Когато това се изисква съгласно националното право, съответната държава-членка може да установи подробен списък на задачите, които членовете на дадена ЕГТС по смисъла на член 3, параграф 1, създадени съгласно нейните закони, вече изпълняват в същата държава-членка във връзка с териториалното сътрудничество.
Държавата-членка предоставя на Комисията текста на всички разпоредби, приети съгласно настоящия член, както и техните изменения. Комисията предава тези разпоредби на останалите държави-членки и Комитета на регионите.”;
б)
вмъква се следният параграф:
„1a. Разпоредбите, посочени в параграф 1, доколкото засягат държава-членка, с която е свързана ОСТ, като се вземе предвид връзката на държавата-членка с тази ОСТ, осигуряват ефективното прилагане на настоящия регламент и по отношение на онези ОСТ, които граничат с други държави-членки или най-отдалечени региони на тези държави-членки.“;
16)
Член 17 се заменя със следното:
„Член 17
Доклад
До 1 август 2018 г. Комисията представя на Европейския парламент, на Съвета и на Комитета на регионите доклад относно прилагането на настоящия регламент, в който се оценява, въз основа на показатели, неговата ефективност, ефикасност, практическо значение, европейска добавена стойност и възможностите за неговото опростяване.
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 17а, с които се определя списъкът на показателите, посочен в първа алинея.“;
17)
Създава се следният член 17а:
„Член 17а
Упражняване на делегирането
1. Правомощията да приема делегирани актове се предоставят на Комисията при условията, предвидени в настоящия член.
2. Правомощията за приемане на делегирани актове, посочени в член 17, втора алинея, се предоставят на Комисията за период от пет години, считано от 21 декември 2013 г..
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 17, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията уведомява за това едновременно Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 17, втора алинея, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от три месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с три месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.“.
Член 2
Преходни разпоредби
1. ЕГТС, създадени преди 21 декември 2013 г., не са задължени да приведат своята конвенция и устава си в съответствие с разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1082/2006 във версията му, както е изменен с настоящия регламент.
2. В случай на ЕГТС, по отношение на които е започнала процедура съгласно член 4 от Регламент (ЕО) № 1082/2006 преди 22 юни 2014 г., и за които остава само регистрация или публикуване съгласно член 5 от Регламент (ЕО) № 1082/2006, конвенцията или уставите се регистрират, публикуват или и двете в съответствие с разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1082/2006 във версията му преди неговото изменение с настоящия регламент.
3. ЕГТС, по отношение на които е започнала процедура съгласно член 4 от Регламент (ЕО) № 1082/2006 повече от шест месеца преди 22 юни 2014 г., се одобряват в съответствие с разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1082/2006 преди изменението му с настоящия регламент.
4. ЕГТС, различни от посочените в параграфи 2 и 3 от настоящия член, по отношение на които е започнала процедура съгласно член 4 от Регламент (ЕО) № 1082/2006 преди 22 юни 2014 г., се одобряват в съответствие с разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1082/2006, така както е изменен с настоящия регламент.
5. Държавите-членки предават на Комисията текста на необходимите изменения на националните разпоредби, приети в съответствие с член 16, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 1082/2006, така както е изменен с настоящия регламент, не по-късно от 22 юни 2014 г.
Член 3
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 22 юни 2014 г..
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 17 декември 2013 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1302/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2013
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 για τον ευρωπαϊκό όμιλο εδαφικής συνεργασίας (ΕΟΕΣ) όσον αφορά την αποσαφήνιση, την απλούστευση και τη βελτίωση της διαδικασίας ίδρυσης και λειτουργίας αυτών των ομίλων
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 175 τρίτο εδάφιο,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας ότι:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), η Επιτροπή εξέδωσε στις 29 Ιουλίου 2011 έκθεση για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού. Στην εν λόγω έκθεση, η Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεσή της να προτείνει ορισμένες τροποποιήσεις στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 για τη διευκόλυνση της σύστασης και λειτουργίας των ΕΟΕΣ, καθώς και να προτείνει την αποσαφήνιση ορισμένων από τις ισχύουσες διατάξεις. Θα πρέπει να αρθούν τα προσκόμματα στη σύσταση νέων ΕΟΕΣ και, παράλληλα, θα πρέπει να διατηρηθεί η συνέχεια των ήδη ιδρυθέντων ομίλων και να διευκολυνθεί η λειτουργία τους, ώστε να καταστεί δυνατόν η περισσότερο εκτεταμένη χρήση των ΕΟΕΣ να συμβάλλει στην καλύτερη συνοχή των πολιτικών και συνεργασία μεταξύ των δημόσιων φορέων, χωρίς να επιβαρύνονται επιπλέον οι εθνικές ή ενωσιακές διοικήσεις.
(2)
Η σύσταση ενός ΕΟΕΣ αποτελεί ζήτημα που πρέπει να αποφασίζεται από τα μέλη του και τις οικείες εθνικές αρχές και δεν συνδέεται αυτομάτως με κάποιου είδους νομικό ή χρηματοοικονομικό πλεονέκτημα σε επίπεδο Ένωσης.
(3)
Η Συνθήκη της Λισσαβώνας προσέθεσε την εδαφική διάσταση στην πολιτική συνοχής και αντικατέστησε τον όρο «Κοινότητα» με τον όρο «Ένωση». Επομένως, η νέα ορολογία θα πρέπει να εισαχθεί στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1082/2006.
(4)
Οι ΕΟΕΣ μπορούν να έχουν τη δυνατότητα να ενισχύσουν την προώθηση και την επίτευξη της αρμονικής ανάπτυξης της Ένωσης συνολικά και της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής των περιφερειών της ειδικότερα, και να συμβάλλουν στην εκπλήρωση των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη («Στρατηγική Ευρώπη 2020»). Οι ΕΟΕΣ μπορούν επίσης να συμβάλλουν θετικά στη μείωση των εμποδίων της εδαφικής συνεργασίας μεταξύ των περιφερειών που πλήττονται από σοβαρά και μόνιμα φυσικά ή δημογραφικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η ιδιαίτερη κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιοχών, και μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των τρίτων χωρών, των υπερπόντιων χωρών και εδαφών («ΥΧΕ») και των παραμεθόριων περιοχών της Ένωσης, μεταξύ άλλων μέσω της χρήσης προγραμμάτων εξωτερικής συνεργασίας της Ένωσης.
(5)
Η εμπειρία από τους ΕΟΕΣ που έχουν συσταθεί μέχρι τώρα έχει καταδείξει ότι οι ΕΟΕΣ χρησιμοποιούνται επίσης ως νομικό μέσο και σε θέματα συνεργασίας στο πλαίσιο άλλων πολιτικών της Ένωσης πλην της πολιτικής συνοχής, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής προγραμμάτων ή τμημάτων προγραμμάτων που λαμβάνουν χρηματοοικονομική στήριξη από την Ένωση εκτός του πλαισίου της πολιτικής για τη συνοχή. Η αποτελεσματικότητα των ΕΟΕΣ θα πρέπει να ενισχυθεί με τη διεύρυνση του χαρακτήρα τους, την άρση των εμποδίων που εξακολουθούν να υφίστανται και τη διευκόλυνση της ίδρυσης των ΕΟΕΣ και των ενεργειών τους, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα των κρατών μελών να περιορίζουν τις δραστηριότητες που μπορούν να αναπτύσσουν οι ΕΟΕΣ χωρίς τη χρηματοοικονομική στήριξη της Ένωσης. Βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, οι ΕΟΕΣ έχουν σε κάθε κράτος μέλος την ευρύτερη νομική ικανότητα που αναγνωρίζεται στα νομικά πρόσωπα βάσει του εθνικού δικαίου του εν λόγω κράτους μέλους, η οποία συμπεριλαμβάνει τη δυνατότητα να συνάπτουν συμφωνίες με άλλους ΕΟΕΣ ή άλλες νομικές οντότητες, με σκοπό την εκτέλεση κοινών προγραμμάτων συνεργασίας που, μεταξύ άλλων, συμβάλλουν στην αποτελεσματικότερη υλοποίηση των μακροπεριφερειακών στρατηγικών.
(6)
Οι ΕΟΕΣ εξ ορισμού λειτουργούν σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη. Για τον λόγο αυτό, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 παρέχει στη σύμβαση και στα καταστατικά των ΕΟΕΣ τη δυνατότητα προσδιορισμού του εφαρμοστέου δικαίου όσον αφορά ορισμένα ζητήματα. Θα πρέπει να αποσαφηνιστούν οι περιπτώσεις στις οποίες οι εν λόγω διατάξεις δίνουν προτεραιότητα, με βάση την ιεραρχία δικαίου που προσδιορίζεται στον εν λόγω κανονισμό, στο εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο ο ΕΟΕΣ έχει την καταστατική του έδρα. Ταυτόχρονα, οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 για το εφαρμοστέο δίκαιο θα πρέπει να επεκταθούν, ώστε να συμπεριλάβουν επίσης τις πράξεις και τις δραστηριότητες των ΕΟΕΣ που υπόκεινται σε νομικό έλεγχο από τα κράτη μέλη στην εκάστοτε περίπτωση.
(7)
Ως αποτέλεσμα των διαφορών στα καθεστώτα των τοπικών και περιφερειακών φορέων από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, αρμοδιότητες, οι οποίες από τη μια πλευρά των συνόρων είναι περιφερειακές, μπορούν να είναι εθνικές από την άλλη, ειδικά στα μικρότερα ή με κεντρική διοίκηση κράτη μέλη. Συνεπώς, οι εθνικές αρχές θα πρέπει να μπορούν να γίνουν μέλη ενός ΕΟΕΣ παράλληλα με το αντίστοιχο κράτος μέλος.
(8)
Επειδή ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 επιτρέπει σε οργανισμούς ιδιωτικού δικαίου να γίνουν μέλη ενός ΕΟΕΣ υπό την προϋπόθεση ότι θεωρούνται «οργανισμοί δημοσίου δικαίου» κατά την έννοια της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), οι ΕΟΕΣ θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για την από κοινού διαχείριση δημόσιων υπηρεσιών με ιδιαίτερη έμφαση στις υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος ή υποδομών. Επομένως, και άλλες οντότητες ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου θα πρέπει να μπορούν επίσης να γίνουν μέλη ενός ΕΟΕΣ. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να καλύπτονται και οι «δημόσιες επιχειρήσεις» κατά την έννοια της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), καθώς επίσης και οι επιχειρήσεις στις οποίες έχει ανατεθεί η παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος, σε τομείς όπως η εκπαίδευση και η κατάρτιση, υπηρεσιών ιατρικής περίθαλψης, κοινωνικών αναγκών σε σχέση με την υγεία και τη μακροχρόνια μέριμνα, φύλαξης παιδιών, πρόσβασης και επανένταξης στην αγορά εργασίας, κοινωνικής στέγασης και κοινωνικής ένταξης ευάλωτων ομάδων.
(9)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 δεν περιλαμβάνει λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τη συμμετοχή οντοτήτων από τρίτες χώρες σε ΕΟΕΣ που συνιστώνται δυνάμει του εν λόγω κανονισμού, δηλαδή μεταξύ μελών από τουλάχιστον δύο κράτη μέλη. Δεδομένης της περαιτέρω ευθυγράμμισης των κανόνων που διέπουν τη συνεργασία μεταξύ ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών και ενός ή περισσοτέρων τρίτων χωρών, κατά κύριο λόγο, στο πλαίσιο διασυνοριακής συνεργασίας βάσει του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Γειτονίας (ΕΜΓ) και του Μηχανισμού Προενταξιακής Βοήθειας (ΜΠΒ ΙΙ), αλλά και στο πλαίσιο συμπληρωματικής χρηματοδότησης από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης, καθώς και στο πλαίσιο διακρατικής συνεργασίας βάσει του στόχου της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας, όταν κονδύλια από το ΕΜΓ και το ΜΠΒ ΙΙ πρέπει να μεταφερθούν προκειμένου να αξιοποιηθούν συνδυαστικά μαζί με κονδύλια του Ευρωπαίου Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) στο πλαίσιο κοινών προγραμμάτων συνεργασίας, θα πρέπει να προβλεφθεί ρητώς η συμμετοχή μελών από τρίτες χώρες συνορεύουσες με κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του, σε ΕΟΕΣ που έχουν συσταθεί μεταξύ τουλάχιστον δύο κρατών μελών. Η συμμετοχή αυτή θα πρέπει να δυνατή όταν επιτρέπεται από τη νομοθεσία της τρίτης χώρας ή από συμφωνίες μεταξύ τουλάχιστον ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους και μιας τρίτης χώρας.
(10)
Προκειμένου να ενισχυθεί η οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή της Ένωσης και να βελτιωθεί, στο πλαίσιο αυτό, ιδίως η αποτελεσματικότητα της εδαφικής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων μίας ή περισσότερων συνιστωσών διασυνοριακής, διακρατικής και διαπεριφερειακής συνεργασίας μεταξύ μελών ενός ΕΟΕΣ, θα πρέπει να επιτρέπεται να συμμετέχουν σε ΕΟΕΣ τρίτες χώρες συνορεύουσες με κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του. Οι δράσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας, εφόσον συγχρηματοδοτούνται από την Ένωση, θα πρέπει, κατά συνέπεια, να εξακολουθούν να επιδιώκουν την επίτευξη στόχων της ενωσιακής πολιτικής για τη συνοχή, ακόμα και εάν εφαρμόζονται, εν μέρει ή εν όλω, εκτός του εδάφους της Ένωσης και, κατά συνέπεια, οι δραστηριότητες ενός ΕΟΕΣ εκτελούνται τουλάχιστον σε ορισμένο βαθμό εκτός του εδάφους της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό και ανάλογα με την περίπτωση, η συνεισφορά των δραστηριοτήτων ΕΟΕΣ που περιλαμβάνει μέλη και από τρίτες χώρες συνορεύουσες με τουλάχιστον ένα κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του, στην επίτευξη των στόχων των πολιτικών εξωτερικής δράσης της Ένωσης, όπως επί παραδείγματι των στόχων της αναπτυξιακής συνεργασίας ή της οικονομικής, χρηματοδοτικής και τεχνικής συνεργασίας, παραμένει απλώς δευτερεύουσα, καθώς το κέντρο βάρους των σχετικών προγραμμάτων συνεργασίας και, κατά συνέπεια, οι δραστηριότητες του ΕΟΕΣ θα πρέπει να επικεντρώνονται σε στόχους της ενωσιακής πολιτικής για τη συνοχή.
(11)
Μετά την έγκριση συμμετοχής των εθνικών, περιφερειακών, υποπεριφερειακών και τοπικών αρχών και οργανισμών, καθώς επίσης και, οσάκις ενδείκνυται, άλλων δημόσιων φορέων ή θεσμικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένων των παρόχων δημόσιων υπηρεσιών, από ΥΧΕ σε έναν ΕΟΕΣ, με βάση την απόφαση 2013/755/ΕΕ του Συμβουλίου (6) και λαμβάνοντας υπόψη το σχέδιο που προβλέπει, στην περίπτωση της περιόδου προγραμματισμού 2014-2020, μια ειδική πρόσθετη οικονομική επιχορήγηση βάσει του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου που θα ενισχύσει τη συνεργασία των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης με τις γειτονικές τρίτες χώρες και ορισμένες από τις γειτονικές ΥΧΕ, όπως απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της ΣΛΕΕ, ως νομικό μέσο, ο ΕΟΕΣ θα πρέπει επίσης να συμπεριλαμβάνει και μέλη από τις ΥΧΕ. Για λόγους ασφάλειας δικαίου και διαφάνειας, θα πρέπει να καθορισθούν ειδικές διαδικασίες έγκρισης για την ένταξη μελών από ΥΧΕ σε ΕΟΕΣ, συμπεριλαμβανομένων στο πλαίσιο αυτό, οσάκις ενδείκνυται, και ειδικών κανόνων σχετικά με το δίκαιο που εφαρμόζεται στους ΕΟΕΣ που περιλαμβάνουν μέλη από ΥΧΕ.
(12)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 προβαίνει σε διάκριση μεταξύ της σύμβασης που θεσπίζει τα συστατικά στοιχεία του μελλοντικού ΕΟΕΣ και των καταστατικών που καθορίζουν τα στοιχεία εφαρμογής. Ωστόσο, σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό, είναι απαραίτητο τα καταστατικά πρέπει να περιέχουν όλες τις διατάξεις της σύμβασης. Παρότι η σύμβαση και τα καταστατικά πρέπει, αμφότερα, να αποστέλλονται στα κράτη μέλη, είναι χωριστά έγγραφα και η διαδικασία έγκρισης θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στη σύμβαση. Επιπλέον, ορισμένα στοιχεία που προς το παρόν καλύπτονται από τα καταστατικά θα πρέπει τώρα να καλύπτονται από τη σύμβαση.
(13)
Η εμπειρία που αποκτήθηκε από τη σύσταση των ΕΟΕΣ δείχνει ότι ελάχιστες μόνο φορές τηρήθηκε από τα κράτη μέλη η προθεσμία των τριών μηνών για τη διαδικασία έγκρισης. Η προθεσμία αυτή θα πρέπει, κατά συνέπεια, να παραταθεί σε έξι μήνες. Εξάλλου, προκειμένου να υπάρχει ασφάλεια δικαίου θα πρέπει, μετά την παρέλευση της εν λόγω περιόδου, να θεωρείται ότι η σύμβαση έχει εγκριθεί με σιωπηρή συμφωνία, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο των οικείων κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των αντίστοιχων συνταγματικών απαιτήσεών τους. Ωστόσο, το κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ θα πρέπει να υποχρεούται να εγκρίνει επισήμως τη σύμβαση. Παρόλο που τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν εθνικούς κανόνες για την εν λόγω διαδικασία έγκρισης της συμμετοχής προτιθέμενου μέλους στον ΕΟΕΣ ή να θεσπίζουν ειδικούς κανόνες στο πλαίσιο των εθνικών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, δεν θα πρέπει να επιτρέπονται παρεκκλίσεις από τη διάταξη για τη σιωπηρή συμφωνία μετά την παρέλευση της περιόδου των έξι μηνών, εκτός αν ορίζεται άλλως στον παρόντα κανονισμό.
(14)
Θα πρέπει να καθοριστούν οι περιπτώσεις σύμφωνα με τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να αρνηθούν να εγκρίνουν τη συμμετοχή ενός προτιθέμενου μέλους. Ωστόσο, οποιοδήποτε εθνικό δίκαιο απαιτεί διαφορετικούς κανόνες και διαδικασίες από εκείνους που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την απόφαση για την εν λόγω έγκριση.
(15)
Επειδή ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 δεν μπορεί να εφαρμοσθεί σε τρίτες χώρες, το κράτος μέλος στο οποίο θα βρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ θα πρέπει να βεβαιώνεται, κατά την έγκριση της συμμετοχής προτιθέμενων μελών από τρίτες χώρες, που έχουν συσταθεί με βάση το δίκαιο των τρίτων αυτών χωρών, σε συνεννόηση με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, με βάση το δίκαιο των οποίων έχουν συσταθεί άλλα προτιθέμενα μέλη του ΕΟΕΣ ότι οι τρίτες χώρες εφαρμόζουν ισοδύναμες προϋποθέσεις και διαδικασίες με εκείνες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/21006 ή σύμφωνα με τις διεθνείς διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, ανεξάρτητα από το αν τα κράτη αυτά είναι και κράτη μέλη της Ένωσης, με βάση την Ευρωπαϊκή σύμβαση-πλαίσιο για τη διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ τοπικών κοινοτήτων ή αρχών, που υπογράφηκε στην Μαδρίτη στις 21ης Μαΐου 1980 και τα πρόσθετα πρωτόκολλα που εγκρίθηκαν συνεπεία αυτής. Στην περίπτωση συμμετοχής διαφόρων κρατών μελών της Ένωσης και ενός ή περισσότερων τρίτων χωρών, θα πρέπει να αρκεί η σύναψη σχετικής συμφωνίας μεταξύ της αντίστοιχης τρίτης χώρας και ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους της Ένωσης.
(16)
Για να ενθαρρύνεται η ένταξη νέων μελών σε έναν υφιστάμενο ΕΟΕΣ, θα πρέπει να απλουστευθεί η διαδικασία τροποποίησης των συμβάσεων σε ανάλογες περιπτώσεις. Ως εκ τούτου, όταν πρόκειται για νέο μέλος από κράτος μέλος που έχει ήδη εγκρίνει τη σύμβαση, οι τροποποιήσεις αυτές δεν θα πρέπει να κοινοποιούνται σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, αλλά μόνο στο κράτος μέλος βάσει του δικαίου του οποίου έχει συσταθεί το νέο προτιθέμενο μέλος και στο κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται η καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ. Κάθε επακόλουθη τροποποίηση της σύμβασης θα πρέπει να κοινοποιείται σε όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Ωστόσο, παρόμοια απλούστευση της διαδικασίας τροποποίησης δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στην περίπτωση νέου προτιθέμενου μέλους από κράτος μέλος που δεν έχει εγκρίνει ακόμη τη σύμβαση ή από τρίτη χώρα ή ΥΧΕ, καθώς είναι αναγκαίο να δίνεται η δυνατότητα σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη να ελέγχουν κατά πόσο η ένταξη αυτή συνάδει με το δημόσιο συμφέρον ή τη δημόσια τάξη.
(17)
Δεδομένων των δεσμών μεταξύ των κρατών μελών και των ΥΧΕ, θα πρέπει να υπάρχει συμμετοχή των οικείων κρατών μελών στις διαδικασίες έγκρισης της συμμετοχής προτιθέμενων μελών από ΥΧΕ. Ανάλογα με την ειδική διοικητική σχέση μεταξύ του κράτους μέλους και της ΥΧΕ, το κράτος μέλος θα πρέπει είτε να εγκρίνει τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους από ΥΧΕ είτε να παρέχει στο κράτος μέλος στο οποίο θα ευρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ, γραπτή βεβαίωση ότι οι αρμόδιες αρχές της ΥΧΕ έχουν εγκρίνει τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους σύμφωνα με προϋποθέσεις και διαδικασίες ισοδύναμες με εκείνες που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1082/2006. Η ίδια διαδικασία θα πρέπει να εφαρμόζεται σε περίπτωση προτιθέμενου μέλους από ΥΧΕ που επιθυμεί να ενταχθεί σε υφιστάμενο ΕΟΕΣ.
(18)
Επειδή τα καταστατικά δεν απαιτείται πλέον να περιέχουν όλες τις διατάξεις της σύμβασης, θα πρέπει τόσο η σύμβαση όσο και τα καταστατικά, να καταχωρίζονται ή να δημοσιεύονται, ή και τα δύο. Επιπλέον, για λόγους διαφάνειας, θα πρέπει να δημοσιεύεται ανακοίνωση για την απόφαση σύστασης ενός ΕΟΕΣ στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για λόγους συνοχής, η ανακοίνωση αυτή θα πρέπει να περιέχει τις λεπτομέρειες που ορίζονται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, όπως τροποποιείται από τον παρόντα κανονισμό.
(19)
Ο σκοπός του ΕΟΕΣ θα πρέπει να επεκταθεί, ώστε να καλύπτει τη διευκόλυνση της εδαφικής συνεργασίας και γενικότερα την προαγωγή της, συμπεριλαμβανομένων του στρατηγικού σχεδιασμού και της αντιμετώπισης των περιφερειακών και τοπικών μελημάτων, σύμφωνα με την πολιτική συνοχής και τις άλλες ενωσιακές πολιτικές· αυτό θα έχει θετικό αντίκτυπο στη στρατηγική Ευρώπη 2020 ή στην υλοποίηση των μακρο-περιφερειακών στρατηγικών. Ως εκ τούτου, ένας ΕΟΕΣ θα πρέπει να είναι σε θέση να υλοποιεί δράσεις με χρηματοοικονομική στήριξη που δεν παρέχεται στο πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή της Ένωσης. Επιπλέον, καθένα από τα μέλη στα κράτη μέλη ή στις εκπροσωπούμενες τρίτες χώρες θα πρέπει να απαιτείται να έχει την αρμοδιότητα που είναι αναγκαία για την αποτελεσματική λειτουργία ενός ΕΟΕΣ, εκτός εάν το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα εγκρίνει τη συμμετοχή συσταθέντος βάσει του εθνικού του δικαίου μέλους που παρά ταύτα δεν είναι αρμόδιο για όλα τα καθήκοντα που ορίζονται στη σύμβαση.
(20)
Ως νομικό μέσο οι ΕΟΕΣ δεν πρόκειται να καταστρατηγήσουν το πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί με το κεκτημένο του Συμβουλίου της Ευρώπης που προσφέρει διάφορες ευκαιρίες και πλαίσια εντός των οποίων οι περιφερειακές και τοπικές αρχές μπορούν να δραστηριοποιούνται σε διασυνοριακό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων ομίλων ευρωπεριφερειακής συνεργασίας (7), ή να θεσπίσουν μια σειρά ειδικών κοινών κανόνων που θα διέπουν ομοιόμορφα όλες τις σχετικές ρυθμίσεις σε ολόκληρη την Ένωση.
(21)
Τα ειδικά καθήκοντα ενός ΕΟΕΣ και η δυνατότητα που έχουν τα κράτη μέλη να περιορίζουν τις δράσεις που μπορούν να διεξάγουν οι ΕΟΕΣ, χωρίς τη χρηματοοικονομική στήριξη της Ένωσης, θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τις διατάξεις που διέπουν το ΕΤΠΑ, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής για την προγραμματική περίοδο 2014-2020.
(22)
Παρόλο που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 ότι τα καθήκοντα ενός ΕΟΕΣ δεν αφορούν, μεταξύ άλλων, «ρυθμιστικές εξουσίες», που μπορούν να έχουν διαφορετικές νομικές συνέπειες σε διάφορα κράτη μέλη, η συνέλευση όλων των μελών του ΕΟΕΣ θα πρέπει, εντούτοις, να έχει τη δυνατότητα να καθορίσει, εφόσον η σύμβαση ΕΟΕΣ το ορίζει ρητά και σύμφωνα με το ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο, τους όρους και τις προϋποθέσεις της χρήσης ενός στοιχείου υποδομής που διαχειρίζεται ο ΕΟΕΣ ή τους όρους και τις προϋποθέσεις σύμφωνα με τις οποίες είναι δυνατή η παροχή μιας υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος, συμπεριλαμβανομένων των δασμών και των τελών που πρέπει να καταβάλλουν οι χρήστες.
(23)
Συνεπεία του ανοίγματος των ΕΟΕΣ σε μέλη από τρίτες χώρες ή ΥΧΕ, η σύμβαση θα πρέπει να περιέχει λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με τη συμμετοχή τους.
(24)
Η σύμβαση, επιπλέον μιας γενικής παραπομπής στο εφαρμοστέο δίκαιο, όπως προβλέπεται επί του παρόντος στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, θα πρέπει να απαριθμεί επίσης το ενωσιακό και εθνικό δίκαιο που ισχύει για τον ΕΟΕΣ. Επιπλέον, το εν λόγω εθνικό δίκαιο θα πρέπει να είναι εκείνο του κράτους μέλους στο οποίο τα καταστατικά όργανα ασκούν την εξουσία τους, ειδικά όταν το προσωπικό που εργάζεται υπό την ευθύνη του διευθυντή και ευρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος από εκείνο στο οποίο ευρίσκεται η καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ. Η σύμβαση θα πρέπει επίσης να παραθέτει το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο, το οποίο διέπει άμεσα τις δραστηριότητες του ΕΟΕΣ, οι οποίες διεξάγονται στο πλαίσιο των καθηκόντων που ορίζονται στη σύμβαση, ακόμα και όταν ο ΕΟΕΣ διαχειρίζεται δημόσιες υπηρεσίες γενικού ενδιαφέροντος ή υποδομές.
(25)
Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να καλύπτει προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ΕΟΕΣ όσον αφορά τη διασυνοριακή σύναψη δημόσιων συμβάσεων.
(26)
Δεδομένης της σημασίας των κανόνων που εφαρμόζονται στο προσωπικό των ΕΟΕΣ καθώς και των αρχών που διέπουν τις ρυθμίσεις όσον αφορά τις διαδικασίες διαχείρισης και πρόσληψης προσωπικού, αυτοί οι κανόνες και αρχές θα πρέπει να αναφέρονται στη σύμβαση και όχι στα καταστατικά. Θα πρέπει να καταστεί δυνατό να προβλεφθεί ότι θα μπορούν να ορίζονται στη σύμβαση διαφορετικές επιλεκτικές δυνατότητες όσον αφορά την επιλογή των κανόνων που εφαρμόζονται στο προσωπικό των ΕΟΕΣ. Οι ειδικές διατάξεις που αφορούν τις διαδικασίες διαχείρισης και πρόσληψης προσωπικού θα πρέπει να περιλαμβάνονται στα καταστατικά.
(27)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αξιοποιήσουν περαιτέρω τις δυνατότητες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), ώστε να προβλεφθούν, βάσει κοινής συμφωνίας, εξαιρέσεις στον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό προς όφελος ορισμένων προσώπων ή κατηγοριών προσώπων και για να θεωρηθεί ότι το προσωπικό των ΕΟΕΣ αποτελεί μία τέτοια κατηγορία προσώπων.
(28)
Δεδομένης της σημασίας των διατάξεων για την ευθύνη των μελών, οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να καλύπτονται από τη σύμβαση και όχι από το καταστατικό.
(29)
Στην περίπτωση που ένας ΕΟΕΣ έχει ως αποκλειστικό στόχο του τη διαχείριση ενός προγράμματος συνεργασίας ή μέρος αυτού, το οποίο υποστηρίζεται από το ΕΤΠΑ, ή όταν ένας ΕΟΕΣ ασχολείται με διαπεριφερειακή συνεργασία ή δίκτυα, δεν θα πρέπει να απαιτείται ενημέρωση σχετικά με το έδαφος στο οποίο μπορεί να ασκεί τα καθήκοντά του ο ΕΟΕΣ. Στην πρώτη περίπτωση, το έδαφος θα πρέπει να προσδιορίζεται και να αλλάζει, κατά περίπτωση, στο σχετικό πρόγραμμα συνεργασίας. Στη δεύτερη περίπτωση, επειδή κατά κύριο λόγο πρόκειται για άυλες δραστηριότητες, η απαίτηση ανάλογης ενημέρωσης θα δυσχέραινε την ένταξη νέων μελών σε δίκτυα διαπεριφερειακής συνεργασίας.
(30)
Οι διαφορετικές διατάξεις που αναφέρονται στον έλεγχο της διαχείρισης δημόσιων ταμείων, αφενός, και στον έλεγχο των λογαριασμών των ΕΟΕΣ, αφετέρου, θα πρέπει να διασαφηνισθούν.
(31)
Θα πρέπει να γίνεται σαφέστερη διάκριση μεταξύ των ΕΟΕΣ τα μέλη των οποίων έχουν περιορισμένη ευθύνη και των Ε Ο ΕΣ τα μέλη των οποίων έχουν απεριόριστη ευθύνη. Επιπλέον, προκειμένου να μπορούν οι ΕΟΕΣ τα μέλη των οποίων έχουν περιορισμένη ευθύνη να ασκούν δραστηριότητες που ενδέχεται να δημιουργήσουν χρέη, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να απαιτούν από τους ΕΟΕΣ αυτούς τη σύναψη ασφαλιστηρίων συμβάσεων ή την κάλυψή των ΕΟΕΣ από κατάλληλη οικονομική εγγύηση έναντι των κινδύνων που συνδέονται με τις δραστηριότητές τους.
(32)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή τυχόν διατάξεις που έχουν θεσπίσει για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, και τυχόν τροποποιήσεις τους. Για να βελτιωθεί η ανταλλαγή πληροφοριών και ο συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών, της Επιτροπής και της Επιτροπής των Περιφερειών, η Επιτροπή θα πρέπει να διαβιβάζει αυτές τις διατάξεις στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή των Περιφερειών. Η Επιτροπή των Περιφερειών έχει θέσει σε λειτουργία μια πλατφόρμα ΕΟΕΣ που επιτρέπει σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να ανταλλάσσουν εμπειρίες και καλές πρακτικές και να βελτιώνουν την επικοινωνία για τις ευκαιρίες και προκλήσεις που προσφέρουν οι ΕΟΕΣ, διευκολύνοντας την ανταλλαγή εμπειριών για τη σύσταση ΕΟΕΣ σε εδαφικό επίπεδο και ανταλλάσσοντας βέλτιστες πρακτικές για την εδαφική συνεργασία.
(33)
Θα πρέπει να καθορισθεί μια νέα προθεσμία για την έκθεση όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006. Σύμφωνα με τον προσανατολισμό της Επιτροπής προς χάραξη πολιτικής που θα βασίζεται σε τεκμηριωμένα στοιχεία, στην εν λόγω έκθεση θα πρέπει να εξετάζονται βασικά θέματα της αξιολόγησης στα οποία περιλαμβάνονται η αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα, συνάφεια, ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία και στόχος απλοποίησης. Ως αποτελεσματικότητα θα πρέπει να νοούνται μεταξύ άλλων και οι προσπάθειες που καταβάλλονται στο εσωτερικό των διαφόρων υπηρεσιών της Επιτροπής, καθώς επίσης και από την Επιτροπή και από άλλους οργανισμούς, όπως από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, για τη διάδοση γνώσεων σχετικά με το μέσο ΕΟΕΣ. Η Επιτροπή θα πρέπει να διαβιβάσει την εν λόγω έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και, σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του άρθρου 307 ΣΛΕΕ, την Επιτροπή Περιφερειών. Η έκθεση αυτή θα πρέπει να διαβιβασθεί έως την 1η Αυγούστου 2018.
(34)
Προκειμένου να θεσπισθεί κατάλογος δεικτών προς χρήση στην αξιολόγηση και προετοιμασία της έκθεσης σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(35)
Οι υπάρχοντες ΕΟΕΣ δεν θα πρέπει να υποχρεούνται να προσαρμόσουν τη σύμβαση και τα καταστατικά τους στις τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 που εισάγει ο παρών κανονισμός.
(36)
Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί με βάση ποιο σύνολο κανόνων θα εγκρίνεται ο ΕΟΕΣ για τον οποίο έχει ξεκινήσει η διαδικασία έγκρισης πριν από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
(37)
Προκειμένου να προσαρμοσθούν οι ισχύοντες εθνικοί κανόνες ώστε να εφαρμοσθεί ο παρών κανονισμός πριν υποβληθούν στην Επιτροπή προγράμματα στο πλαίσιο του στόχου της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται 6 μήνες μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του. Κατά την προσαρμογή των ισχυόντων εθνικών κανόνων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την έγκριση των ΕΟΕΣ έχουν καθορισθεί και ότι, σύμφωνα με τις νομικές και διοικητικές ρυθμίσεις τους, οι αρχές αυτές θα πρέπει να είναι και οι φορείς που θα είναι αρμόδιοι για την παραλαβή των γνωστοποιήσεων σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006.
(38)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η βελτίωση του νομικού μέσου του ΕΟΕΣ, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και, επομένως, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου, δεδομένου ότι η προσφυγή στον ΕΟΕΣ είναι προαιρετική, σύμφωνα με το συνταγματικό σύστημα κάθε κράτους μέλους.
(39)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
Οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Ένας ευρωπαϊκός όμιλος εδαφικής συνεργασίας («ΕΟΕΣ») δύναται να ιδρυθεί στο έδαφος της Ένωσης υπό τις προϋποθέσεις και σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
2. Ο ΕΟΕΣ αποσκοπεί στη διευκόλυνση και την προαγωγή ιδίως της εδαφικής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων μίας ή περισσότερων συνιστωσών διασυνοριακής, διακρατικής και διαπεριφερειακής συνεργασίας, μεταξύ των μελών του, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, με σκοπό την ενίσχυση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής της Ένωσης.»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«5. Η καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ ευρίσκεται σε κράτος μέλος βάσει του δικαίου του οποίου έχει συσταθεί τουλάχιστον ένα από τα μέλη του.»·
2)
Το άρθρο 2 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Οι πράξεις των καταστατικών οργάνων ενός ΕΟΕΣ διέπονται από τα εξής:
α)
τον παρόντα κανονισμό,
β)
τη σύμβαση που αναφέρεται στο άρθρο 8, όπου επιτρέπεται ρητά από τον παρόντα κανονισμό να το κάνουν, και
γ)
στην περίπτωση θεμάτων που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ή εμπίπτουν σ’ αυτό μόνον εν μέρει, το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο ευρίσκεται η καταστατική έδρα του.
Για τις ανάγκες καθορισμού του εφαρμοστέου δικαίου δυνάμει του ενωσιακού δικαίου ή του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, ο ΕΟΕΣ θεωρείται οντότητα του κράτους μέλους στο οποίο έχει την καταστατική του έδρα.»·
β)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. Οι δραστηριότητες ενός ΕΟΕΣ σχετικά με την εκτέλεση καθηκόντων που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφοι 2 και 3, διέπονται εντός της Ένωσης από το εφαρμοστέο ενωσιακό δίκαιο και το εθνικό δίκαιο όπως ορίζεται στη σύμβαση μνεία της οποίας γίνεται στο άρθρο 8.
Οι δραστηριότητες ενός ΕΟΕΣ που συγχρηματοδοτούνται από τον ενωσιακό προϋπολογισμό πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται στο εφαρμοστέο ενωσιακό δίκαιο και το εθνικό δίκαιο που αφορά την εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου αυτού.».
3)
Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Οι ακόλουθες οντότητες μπορούν να γίνουν μέλη ενός ΕΟΕΣ:
α)
κράτη μέλη ή αρχές σε εθνικό επίπεδο·
β)
περιφερειακές αρχές·
γ)
τοπικές αρχές·
δ)
δημόσιες επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9) ή οργανισμοί δημοσίου δικαίου κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 9 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10)·
ε)
επιχειρήσεις στις οποίες έχει ανατεθεί η παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος σύμφωνα με το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο·
στ)
εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές ή οργανισμοί ή δημόσιες επιχειρήσεις, αντίστοιχες με εκείνες που αναφέρονται στο στοιχείο δ), τρίτων χωρών, με την επιφύλαξη των όρων που θεσπίζονται στο άρθρο 3α.
(9) Οδηγία 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (ΕΕ L 134, 30.4.2004, σ. 1)." 						
(10) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, 30.4.2004, σ. 114).»·" 						
β)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Ένας ΕΟΕΣ απαρτίζεται από μέλη που ευρίσκονται στο έδαφος τουλάχιστον δύο κρατών μελών, με εξαίρεση τα προβλεπόμενα στο άρθρο 3α παράγραφοι 2 και 5.».
4)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 3α
Ένταξη μελών από τρίτες χώρες και υπερπόντιες χώρες ή εδάφη (ΥΧΕ)
1. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3α, ένας ΕΟΕΣ μπορεί να απαρτίζεται από μέλη που προέρχονται από το έδαφος τουλάχιστον δύο κρατών μελών και μίας ή περισσότερων τρίτων χωρών που συνορεύουν με τουλάχιστον ένα από τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών τους, εφόσον τα εν λόγω κράτη μέλη και τρίτες χώρες εκτελούν από κοινού δράσεις εδαφικής συνεργασίας ή εφαρμόζουν προγράμματα που στηρίζονται από την Ένωση.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, τρίτη χώρα ή ΥΧΕ θεωρείται ότι συνορεύει με ένα κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του, όταν η τρίτη χώρα ή η ΥΧΕ έχει κοινά χερσαία σύνορα με αυτό ή όταν, τόσο η τρίτη χώρα ή η ΥΧΕ όσο και ένα κράτος μέλος, είναι επιλέξιμα βάσει ενός κοινού προγράμματος θαλάσσιας διασυνοριακής ή διακρατικής συνεργασίας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας ή είναι επιλέξιμα βάσει άλλου προγράμματος διασυνοριακής ή θαλάσσιας συνεργασίας ή συνεργασίας για θαλάσσιες λεκάνες, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που χωρίζονται από διεθνή ύδατα.
2. Ένας ΕΟΕΣ μπορεί να απαρτίζεται από μέλη που προέρχονται από το έδαφος ενός μόνο κράτους μέλους και μίας ή περισσοτέρων τρίτων χωρών που συνορεύουν με το εν λόγω κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του, εφόσον το εν λόγω κράτος μέλος θεωρεί ότι ο εν λόγω ΕΟΕΣ συμφωνεί με το πεδίο εφαρμογής της εδαφικής συνεργασίας του στο πλαίσιο διασυνοριακής ή διακρατικής συνεργασίας ή διμερών σχέσεων με τις εν λόγω τρίτες χώρες.
3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, στις τρίτες χώρες που συνορεύουν με κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του, περιλαμβάνονται και τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των οικείων χωρών.
4. Σύμφωνα με το άρθρο 4α και υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, ένας ΕΟΕΣ μπορεί επίσης να αποτελείται από μέλη που ευρίσκονται το έδαφος τουλάχιστον δύο κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών τους και από μία ή περισσότερες ΥΧΕ, είτε έχει μέλη από μία ή περισσότερες τρίτες χώρες είτε όχι.
5. Σύμφωνα με το άρθρο 4α και υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στη παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, ένας ΕΟΕΣ μπορεί επίσης να αποτελείται από μέλη που ευρίσκονται στο έδαφος ενός μόνο κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του και από μία ή περισσότερες ΥΧΕ, με ή χωρίς μέλη από μία ή περισσότερες τρίτες χώρες.
6. ΕΟΕΣ δύναται να συσταθεί μόνον μεταξύ μελών προερχομένων από ένα κράτος μέλος και μία ή περισσότερες ΥΧΕ που συνδέονται με το κράτος μέλος αυτό.».
5)
Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Μετά την κοινοποίηση δυνάμει της παραγράφου 2 από προτιθέμενο μέλος, το κράτος μέλος που έχει παραλάβει την εν λόγω κοινοποίηση εγκρίνει, λαμβανομένης υπόψη της συνταγματικής του δομής, τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους στον ΕΟΕΣ και τη σύμβαση, εκτός εάν το εν λόγω κράτος μέλος κρίνει ότι:
α)
η συμμετοχή αυτή ή η σύμβαση δεν είναι σύμφωνη με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
(i)
τον παρόντα κανονισμό·
(ii)
άλλες διατάξεις του ενωσιακού δικαίου που αφορούν τις πράξεις και τις δραστηριότητες του ΕΟΕΣ·
(iii)
διατάξεις εθνικού δικαίου που σχετίζονται με τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες του προτιθέμενου μέλους·
β)
η συμμετοχή αυτή δεν δικαιολογείται για λόγους δημόσιου συμφέροντος ή δημόσιας πολιτικής του εν λόγω κράτους μέλους· ή
γ)
τα καταστατικά δεν συνάδουν με τη σύμβαση.
Σε περίπτωση μη έγκρισης, το κράτος μέλος αναφέρει τους λόγους ς άρνησης της έγκρισης και προτείνει, εφόσον ενδείκνυται, τις αναγκαίες τροποποιήσεις στη σύμβαση.
Το κράτος μέλος λαμβάνει την σχετική με την έγκριση απόφασή του εντός περιόδου έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης, σύμφωνα με την παράγραφο 2. Εάν το κράτος μέλος που έχει παραλάβει τη κοινοποίηση δεν προβάλει αντίρρηση εντός της περιόδου αυτής, η συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους στη σύμβαση θεωρείται ότι έχει εγκριθεί. Ωστόσο, το κράτος μέλος στο οποίο θα ευρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ εγκρίνει επισήμως τη σύμβαση προκειμένου να επιτρέψει τη σύσταση του ΕΟΕΣ.
Σε περίπτωση που το κράτος μέλος ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες από ένα προτιθέμενο μέλος, η προθεσμία που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο αναστέλλεται. Το διάστημα της αναστολής αρχίζει από την επομένη της ημερομηνίας αποστολής των παρατηρήσεων του κράτους μέλους στο προτιθέμενο μέλος και διαρκεί έως ότου προτιθέμενο μέλος να απαντήσει σε αυτές.
Ωστόσο, η αναστολή της προθεσμίας που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο δεν ενεργοποιείται εφόσον το προτιθέμενο μέλος υποβάλει την απάντηση του στις παρατηρήσεις του κράτους μέλους εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την έναρξη της περιόδου αναστολής.
Κατά τη λήψη απόφασης για τη συμμετοχή προτιθέμενου μέλους σε ΕΟΕΣ, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τους εθνικούς τους κανόνες.»·
β)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3α. Στην περίπτωση ενός ΕΟΕΣ με προτιθέμενα μέλη από μία ή περισσότερες τρίτες χώρες, το κράτος μέλος στο οποίο θα ευρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ διασφαλίζει, σε διαβούλευση με τα λοιπά ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, ότι πληρούνται οι όροι του άρθρου 3α και ότι η τρίτη χώρα έχει εγκρίνει τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους, σύμφωνα με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
(α)
ισοδύναμους όρους και διαδικασίες με εκείνους που θεσπίζονται στον παρόντα κανονισμό, ή
(β)
συμφωνία που έχει συναφθεί τουλάχιστον μεταξύ ενός κράτους μέλους με βάση το δίκαιο του οποίου έχει συσταθεί το προτιθέμενο μέλος και της εν λόγω τρίτης χώρας.»·
γ)
οι παράγραφοι 5 και 6 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Τα μέλη συνομολογούν τη σύμβαση που αναφέρεται στο άρθρο 8 και διασφαλίζουν την ύπαρξη συνοχής με την έγκριση σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
6. Κάθε τροποποίηση της σύμβασης ή των καταστατικών κοινοποιείται από τον ΕΟΕΣ στα κράτη μέλη με βάση το δίκαιο των οποίων έχουν συσταθεί τα μέλη του. Κάθε τροποποίηση της σύμβασης, εξαιρουμένης αποκλειστικά της περίπτωσης ένταξης νέου μέλους που αναφέρεται στην παράγραφο 6α στοιχείο α), εγκρίνεται από τα εν λόγω κράτη μέλη σύμφωνα με τη διαδικασία του παρόντος άρθρου.»·
δ)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«6α. Οι ακόλουθες διατάξεις εφαρμόζονται σε περίπτωση ένταξης νέων μελών σε υφιστάμενο ΕΟΕΣ:
α)
σε περίπτωση ένταξης νέου μέλους από κράτος μέλος που έχει ήδη εγκρίνει τη σύμβαση, η ένταξη αυτή εγκρίνεται μόνο από το κράτος μέλος με βάση το δίκαιο του οποίου έχει συσταθεί το νέο μέλος σύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφεται στην παράγραφο 3 και κοινοποιείται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την καταστατική του έδρα ο ΕΟΕΣ·
β)
σε περίπτωση ένταξης νέου μέλους από κράτος μέλος που δεν έχει εγκρίνει ακόμη τη σύμβαση, εφαρμόζεται η διαδικασία της παραγράφου 6·
γ)
σε περίπτωση ένταξης νέου μέλους από τρίτη χώρα σε υφιστάμενο ΕΟΕΣ, η ένταξη εξετάζεται από το κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται η καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγράφου 3α»·
6)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 4α
Συμμετοχή μελών από ΥΧΕ
Σε περίπτωση ΕΟΕΣ με προτιθέμενο μέλος από ΥΧΕ, το κράτος μέλος με το οποίο συνδέεται η ΥΧΕ διασφαλίζει ότι πληρούνται οι όροι του άρθρου 3α και, λαμβανομένης υπόψη της σχέσης του με την ΥΧΕ, είτε:
α)
εγκρίνει τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3, ή
β)
βεβαιώνει εγγράφως στο κράτος μέλος στο οποίο θα ευρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ ότι οι αρμόδιες αρχές της ΥΧΕ έχουν εγκρίνει τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους σύμφωνα με προϋποθέσεις και διαδικασίες ισοδύναμες με εκείνες που θεσπίζονται στον παρόντα κανονισμό.».
7)
Το άρθρο 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 5
Απόκτηση νομικής προσωπικότητας και δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα
1. Η σύμβαση και τα καταστατικά καθώς και ενδεχόμενες μεταγενέστερες τροποποιήσεις τους καταχωρίζονται ή δημοσιεύονται, ή και τα δύο, στο κράτος μέλος στο οποίο ο ΕΟΕΣ έχει την καταστατική του έδρα σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους. Ο ΕΟΕΣ αποκτά νομική προσωπικότητα από την ημέρα της καταχώρισης ή της δημοσίευσης της σύμβασης και των καταστατικών, όποια από τις δύο ημερομηνίες προηγείται. Τα μέλη ενημερώνουν τα οικεία κράτη μέλη και την Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με την καταχώριση ή τη δημοσίευση της σύμβασης και των καταστατικών.
2. Ο ΕΟΕΣ διασφαλίζει ότι, εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την καταχώριση ή δημοσίευση της σύμβασης και των καταστατικών, αποστέλλεται αίτημα στην Επιτροπή των Περιφερειών σύμφωνα με τον μορφότυπο που περιέχεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή στη συνέχεια διαβιβάζει το εν λόγω αίτημα στην Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να δημοσιευθεί στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωση για τη σύσταση του ΕΟΕΣ, που περιέχει τις πληροφορίες που παρατίθενται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.».
8)
Στο άρθρο 6, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, όταν τα καθήκοντα ενός ΕΟΕΣ, που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3, καλύπτουν δράσεις που συγχρηματοδοτούνται από την Ένωση, εφαρμόζεται η σχετική νομοθεσία που αφορά τον έλεγχο των κονδυλίων που παρέχει η Ένωση.».
9)
Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:
α)
Οι παράγραφοι 2 και 3 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Ο ΕΟΕΣ ενεργεί εντός των ορίων των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί, ήτοι της διευκόλυνσης και την προαγωγής της εδαφικής συνεργασίας για την ενίσχυση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής της Ένωσης, και της άρσης των εμποδίων στην εσωτερική αγορά. Καθένα από τα καθήκοντα αυτά καθορίζεται από τα μέλη του κατά τρόπο ώστε να εμπίπτουν στο πεδίο αρμοδιότητας κάθε μέλους, εκτός εάν το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα εγκρίνει τη συμμετοχή μέλους συσταθέντος δυνάμει του εθνικού δικαίου του, ακόμα και εάν το μέλος αυτό δεν είναι αρμόδιο για όλα τα καθήκοντα που ορίζονται στη σύμβαση.
3. Ένας ΕΟΕΣ μπορεί να διενεργεί ειδικές δράσεις εδαφικής συνεργασίας μεταξύ των μελών του, με την επιδίωξη του στόχου που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, με ή χωρίς την οικονομική συνεισφορά της Ένωσης.
Τα καθήκοντα ενός ΕΟΕΣ μπορούν να αφορούν, κατά κύριο λόγο, την εφαρμογή προγραμμάτων συνεργασίας ή μέρους αυτών ή εφαρμογή δράσεων που έχουν τη στήριξη της Ένωσης μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και/ή του Ταμείου Συνοχής.
Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τα καθήκοντα που δύνανται να εκτελούν οι ΕΟΕΣ χωρίς την οικονομική συνεισφορά της Ένωσης. Ωστόσο, με την επιφύλαξη του άρθρου 13, τα κράτη μέλη δεν αποκλείουν τα καθήκοντα που αφορούν τις επενδυτικές προτεραιότητες που αναφέρονται στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).
(11) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. [1299]/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού ειδικών διατάξεων για την υποστήριξη του στόχου της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 259).»" 						
β)
στην παράγραφο 4, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Ωστόσο, σύμφωνα με το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο, η συνέλευση ενός ΕΟΕΣ που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο α) μπορεί να καθορίσει τους όρους και τις προϋποθέσεις της χρήσης ενός στοιχείου υποδομής το οποίο διαχειρίζεται ο ΕΟΕΣ, ή τους όρους και τις προϋποθέσεις σύμφωνα με τα οποία είναι δυνατή η παροχή μιας υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος, συμπεριλαμβανομένων των δασμών και τελών που πρέπει να καταβάλλουν οι χρήστες.».
10)
Στο άρθρο 8, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Στη σύμβαση διευκρινίζονται:
α)
η ονομασία του ΕΟΕΣ και η καταστατική του έδρα·
β)
η έκταση του υπερπόντιου εδάφους στην οποία ο ΕΟΕΣ μπορεί να ασκεί τα καθήκοντά του·
γ)
ο συγκεκριμένος στόχος και τα καθήκοντα του ΕΟΕΣ·
δ)
η διάρκεια του ΕΟΕΣ και οι προϋποθέσεις για τη διάλυσή του·
ε)
ο κατάλογος των μελών του ΕΟΕΣ·
στ)
ο κατάλογος των οργάνων του ΕΟΕΣ και οι αντίστοιχες αρμοδιότητές τους·
ζ)
το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο έχει την καταστατική του έδρα ο ΕΟΕΣ για τους σκοπούς της ερμηνείας και της επιβολής της εφαρμογής της σύμβασης·
η)
το εφαρμοστέο ενωσιακό δίκαιο και το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο λειτουργούν τα καταστατικά όργανα του ΕΟΕΣ·
θ)
οι ρυθμίσεις για τη συμμετοχή μελών από τρίτες χώρες ή ΥΧΕ, κατά περίπτωση, συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού του εφαρμοστέου δικαίου σε περίπτωση που ο ΕΟΕΣ εκτελεί καθήκοντα σε τρίτες χώρες ή ΥΧΕ·
ι)
το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο το οποίο σχετίζεται άμεσα με τις δραστηριότητες του ΕΟΕΣ που διεξάγονται στο πλαίσιο των καθηκόντων που ορίζονται στη σύμβαση·
ια)
οι κανόνες που ισχύουν για το προσωπικό του ΕΟΕΣ καθώς και οι αρχές που διέπουν τις ρυθμίσεις σχετικά με τις διαδικασίες διαχείρισης και πρόσληψης προσωπικού·
ιβ)
οι ρυθμίσεις για την ευθύνη του ΕΟΕΣ και των μελών του σύμφωνα με το άρθρο 12·
ιγ)
οι κατάλληλες ρυθμίσεις για την αμοιβαία αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για το δημοσιονομικό έλεγχο της διαχείρισης των δημοσίων κονδυλίων, και
ιδ)
οι διαδικασίες έγκρισης του καταστατικού και τροποποίησης της σύμβασης, που συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις των άρθρων 4 και 5.
3. Στην περίπτωση που τα καθήκοντα ενός ΕΟΕΣ αφορούν αποκλειστικά τη διαχείριση προγράμματος συνεργασίας ή μέρους αυτού δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013, ή στην περίπτωση που ο ΕΟΕΣ αφορά διαπεριφερειακή συνεργασία ή δίκτυα, δεν απαιτούνται οι πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2 στοιχείο β).».
11)
Το άρθρο 9 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 9
Καταστατικά
1. Το καταστατικό του ΕΟΕΣ εγκρίνεται ομόφωνα από τα μέλη του με βάση και σύμφωνα προς τη σύμβαση.
2. Τα καταστατικά του ΕΟΕΣ διευκρινίζουν τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
τις διατάξεις λειτουργίας των διοικητικών οργάνων του και τις αρμοδιότητες των οργάνων αυτών, καθώς και τον αριθμό εκπροσώπων των μελών στα αρμόδια διοικητικά όργανα·
β)
τις διαδικασίες του για τη λήψη αποφάσεων·
γ)
τη γλώσσα ή τις γλώσσες εργασίας του·
δ)
τις ρυθμίσεις για τη λειτουργία του·
ε)
τις διαδικασίες του όσον αφορά τη διαχείριση και την πρόσληψη προσωπικού ·
στ)
τις ρυθμίσεις για τις οικονομικές συνεισφορές των μελών του·
ζ)
τους εφαρμοστέους λογιστικούς και δημοσιονομικούς κανόνες για τα μέλη του ·
η)
τον διορισμό ανεξάρτητου εξωτερικού ελεγκτή για τους λογαριασμούς, και
θ)
τις διαδικασίες τροποποίησης του καταστατικού του, που συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις των άρθρων 4 και 5.».
12)
Στο άρθρο 11, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Η κατάρτιση των λογαριασμών του, συμπεριλαμβανομένης, εφόσον απαιτείται, της συνοδευτικής ετήσιας έκθεσης, και ο έλεγχος και η δημοσίευση των εν λόγω λογαριασμών διέπονται από το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο έχει την καταστατική του έδρα ο ΕΟΕΣ.».
13)
Το άρθρο 12 τροποποιείται ως εξής:
α)
Στην παράγραφο 1 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Ο ΕΟΕΣ είναι υπεύθυνος για τα πάσης φύσεως χρέη του.»·
β)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, στο βαθμό που τα στοιχεία του ενεργητικού του ΕΟΕΣ δεν επαρκούν για να ανταποκριθεί στις οικονομικές του υποχρεώσεις, τα μέλη του φέρουν την ευθύνη για τα χρέη του ανεξάρτητα από τη φύση των χρεών αυτών, το δε μερίδιο της ευθύνης εκάστου μέλους ορίζεται ανάλογα με την οικονομική συνεισφορά του. Οι τεχνικές ρυθμίσεις για την εν λόγω οικονομική συνεισφορά ορίζονται στα καταστατικά.
Τα μέλη του ΕΟΕΣ μπορούν να προβλέπουν στα καταστατικά ότι ευθύνονται, μετά την απώλεια της ιδιότητας του μέλους του εν λόγω ΕΟΕΣ, για υποχρεώσεις που προκύπτουν από δραστηριότητες του ΕΟΕΣ κατά την περίοδο που ήσαν μέλη του.
2α. Εάν η ευθύνη τουλάχιστον ενός μέλους ΕΟΕΣ από κράτος μέλος είναι περιορισμένη λόγω των διατάξεων του εθνικού δικαίου βάσει του οποίου έχει συσταθεί, τα λοιπά μέλη μπορούν επίσης να περιορίζουν την ευθύνη τους στη σύμβαση, εφόσον τους παρέχεται η δυνατότητα από τις διατάξεις του εθνικού δικαίου με τις οποίες εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός.
Η ονομασία των ΕΟΕΣ των οποίων τα μέλη έχουν περιορισμένη ευθύνη περιλαμβάνει τον όρο «περιορισμένη ευθύνη».
Οι απαιτήσεις έκδοσης της σύμβασης, των καταστατικών και των λογαριασμών ενός ΕΟΕΣ τα μέλη του οποίου έχουν περιορισμένη ευθύνη, είναι τουλάχιστον ισοδύναμες με τις αντίστοιχες απαιτήσεις για άλλα είδη νομικών οντοτήτων περιορισμένης ευθύνης, οι οποίες έχουν συσταθεί δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο ο ΕΟΕΣ έχει την καταστατική του έδρα.
Στην περίπτωση ΕΟΕΣ του οποίου τα μέλη έχουν περιορισμένη ευθύνη, κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να απαιτήσει από τον ΕΟΕΣ να συνάψει κατάλληλες ασφαλιστήριες συμβάσεις ή να καλυφθεί από εγγύηση τράπεζας ή άλλου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος εγκατεστημένου στο κράτος μέλος ή από μέσο παρεχόμενο ως εγγύηση από δημόσιο φορέα ή από το κράτος μέλος για την κάλυψη των κινδύνων που συνδέονται με τις δραστηριότητες του ΕΟΕΣ.».
14)
Στο άρθρο 15 παράγραφος 2, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Εκτός εάν προβλέπεται άλλως από τον παρόντα κανονισμό, για τις διαφορές στις οποίες εμπλέκεται ΕΟΕΣ εφαρμόζεται το δίκαιο της Ένωσης περί δικαιοδοσίας. Για κάθε περίπτωση που δεν εμπίπτει στο εν λόγω δίκαιο της Ένωσης, αρμόδια για την επίλυση των διαφορών είναι τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο ο ΕΟΕΣ έχει την καταστατική του έδρα.».
15)
Το άρθρο 16 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις κατάλληλες διατάξεις για να εξασφαλίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών με τον καθορισμό αρμόδιων αρχών που είναι υπεύθυνες για τη διαδικασία έγκρισης σύμφωνα με τις νομικές και τις διοικητικές τους ρυθμίσεις.
Εφόσον το απαιτεί το εθνικό δίκαιο κράτους μέλους, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να καταρτίζει πλήρη κατάλογο των καθηκόντων που έχουν ήδη τα μέλη του ΕΟΕΣ, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1, τα οποία έχουν συσταθεί βάσει του δικαίου του εν λόγω κράτους μέλους, κατά το βαθμό που αφορά την εδαφική συνεργασία εντός του κράτους μέλους αυτού.
Το κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή τυχόν διατάξεις που έχουν θεσπισθεί δυνάμει του παρόντος άρθρου καθώς και τις τροποποιήσεις τους. Η Επιτροπή στη συνέχεια διαβιβάζει τις διατάξεις αυτές στα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή των Περιφερειών.»·
β)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. Οι διατάξεις της παραγράφου 1, στον βαθμό που αφορούν κράτος μέλος με το οποίο συνδέεται μια ΥΧΕ, διασφαλίζουν επίσης, λαμβανομένης υπόψη της σχέσης του με την ΥΧΕ, την ουσιαστική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την ΥΧΕ που συνορεύει με άλλα κράτη μέλη ή εξόχως απόκεντρες περιοχές αυτών των κρατών μελών.».
16)
Το άρθρο 17 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 17
Έκθεση
Έως την 1η Αυγούστου 2018, η Επιτροπή διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή των Περιφερειών έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, στην οποία αξιολογούνται βάσει δεικτών, η αποτελεσματικότητα, η αποδοτικότητα, η συνάφεια προς τον σκοπό, η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία και οι δυνατότητες απλούστευσής του.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 17α, σχετικά με την κατάρτιση του καταλόγου των δεικτών που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο.».
17)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 17α
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 17 δεύτερη παράγραφος εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από 21ης Δεκεμβρίου 2013
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 17 δεύτερη παράγραφος μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 17 δεύτερη παράγραφος τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός τριών μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά τρεις μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.».
Άρθρο 2
Μεταβατικές διατάξεις
1. Οι ΕΟΕΣ που έχουν ιδρυθεί πριν από τις 21ης Δεκεμβρίου 2013 δεν υποχρεούνται να ευθυγραμμίσουν τη σύμβαση και τα καταστατικά τους με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, όπως τροποποιείται από τον παρόντα κανονισμό.
2. Στην περίπτωση ΕΟΕΣ για τους οποίους έχει ξεκινήσει η διαδικασία του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 πριν από τις 22ης Ιουνίου 2014 και για τους οποίους εκκρεμεί μόνο η καταχώριση ή η δημοσίευση, σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, η σύμβαση και το καταστατικό καταχωρίζονται ή δημοσιοποιούνται, ή αμφότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 πριν από την τροποποίησή του από τον παρόντα κανονισμό.
3. Οι ΕΟΕΣ για τους οποίους η διαδικασία του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 έχει ξεκινήσει περισσότερο από έξι μήνες πριν από τις 22ης Ιουνίου 2014 εγκρίνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 πριν από την τροποποίησή του από τον παρόντα κανονισμό.
4. Οι ΕΟΕΣ εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου για τους οποίους η διαδικασία του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 ξεκίνησε πριν από 22ης Ιουνίου 2014, εγκρίνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 όπως τροποποιείται από τον παρόντα κανονισμό.
5. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τις αναγκαίες τροποποιήσεις των εθνικών διατάξεων που έχουν θεσπισθεί σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 όπως τροποποιείται από τον παρόντα κανονισμό το αργότερο έως τις 22ης Ιουνίου 2014.
Άρθρο 3
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από τις 22ης Ιουνίου 2014
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2013.