РЕШЕНИЕ № 565/2014/EС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 15 май 2014 година
за въвеждане на опростен режим за контрола на лица на външните граници, който се основава на едностранното призн аване от страна на България, Хърватия, Кипър и Румъния на определени документи за равностойни на националните им визи за транзитно преминаване или планиран престой на тяхна територия, ненадвишаващ 90 дни в рамките на период от 180 дни, и за отмяна на Решения № 895/2006/EО и № 582/2008/EО
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 77, параграф 2, букви а) и б) от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
В съответствие с член 4, параграф 1 от Акта за присъединяване от 2011 г., от Хърватия, която се присъедини към Съюза на 1 юли 2013 г., се изисква от тази дата да наложи задължение за притежаване на виза на гражданите на третите държави, които са изброени в приложение I към Регламент (ЕО) № 539/2001 на Съвета (2).
(2)
Съгласно член 4, параграф 2 от Акта за присъединяване от 2011 г. разпоредбите на достиженията на правото от Шенген относно условията и критериите за издаване на единни визи, както и разпоредбите за взаимно признаване на визи и за равностойността между разрешенията за пребиваване, визите за дългосрочно пребиваване и визите за краткосрочно пребиваване, се прилагат в Хърватия единствено след приемането на решение на Съвета за тази цел. Те обаче са задължителни за Хърватия от датата на присъединяване.
(3)
Поради това от Хърватия се изисква да издава национални входни визи или национални визи за транзитно преминаване през нейна територия на граждани на трети държави, притежаващи единна виза или виза за дългосрочно пребиваване или разрешение за пребиваване, издадена/издадено от държава-членка, която прилага изцяло достиженията на правото от Шенген, или подобни документи, издадени от България, Кипър и Румъния, които все още не прилагат изцяло достиженията на правото от Шенген.
(4)
Притежателите на документи, издадени от държавите-членки, които прилагат изцяло достиженията на правото от Шенген, както и на документи, издадени от България, Кипър и Румъния, не представляват риск за Хърватия, тъй като те са били подложени на всички необходими проверки от тези държави-членки. С цел да се избегне налагането на неоправдана допълнителна административна тежест за Хърватия, следва да се приемат общи правила, с които на Хърватия се разрешава едностранно да признава определени документи, издадени от тези държави-членки, за равностойни на националните си визи и да въведе опростен режим за контрола на лица на външните граници въз основа на тази едностранна равностойност.
(5)
Общите правила, въведени с Решение № 895/2006/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (3) и с Решение № 582/2008/ЕО Европейския парламент и на Съвета (4), следва да бъдат отменени. По отношение на Кипър, който прилага общия режим, установен с Решение № 895/2006/ЕО, от 10 юли 2006 г. насам, както и на България и на Румъния, които прилагат общия режим, установен с Решение № 582/2008/ЕО, от 18 юли 2008 г. насам, следва да се приемат общи правила, с които на България, Кипър и Румъния се разрешава, подобно на Хърватия, едностранно да признават определени документи, издадени от държави-членки, които прилагат изцяло достиженията на правото от Шенген, както и подобни документи, издадени от Хърватия, за равностойни на националните си визи и да въведат опростен режим за контрола на лица на външните граници въз основа на тази едностранна равностойност. Настоящото решение не засяга целта на България и Румъния да станат незабавно държави-членки от Шенгенското пространство.
(6)
Опростеният режим, определен в настоящото решение, следва да се прилага през преходен период до датата, която следва да бъде определена с решение на Съвета, както е посочено в член 3, параграф 2, първа алинея от Акта за присъединяване от 2003 г. по отношение на Кипър, в член 4, параграф 2, първа алинея от Акта за присъединяване от 2005 г. по отношение на България и Румъния и в член 4, параграф 2, първа алинея от Акта за присъединяване от 2011 г. по отношение на Хърватия, при спазване на евентуалните преходни разпоредби относно документи, издадени преди тази дата.
(7)
Участието в опростения режим следва да бъде незадължително, без на държавите-членки да се налагат задължения в допълнение към предвидените в Акта за присъединяване от 2003 г., в Акта за присъединяване от 2005 г. или в Акта за присъединяване от 2011 г.
(8)
Общите правила следва да се прилагат за краткосрочните единни визи, визите за дългосрочно пребиваване и разрешенията за пребиваване, издадени от държави-членки, които прилагат изцяло достиженията на правото от Шенген, визите с ограничена териториална валидност, издадени на кандидат, който притежава документ за задгранично пътуване, който не е признат в една или повече, но не във всички държави-членки в съответствие с Регламент (ЕО) № 810/2009 на Европейския парламент и на Съвета (5) (Визов кодекс), както и от държавите, асоциирани в процеса на изпълнение, прилагане и развитие на достиженията на правото от Шенген, а така също и за визите за краткосрочно пребиваване, визите за дългосрочно пребиваване и разрешенията за пребиваване, издадени от България, Хърватия, Кипър и Румъния. Признаването на даден документ следва да бъде ограничено до срока на валидност на документа.
(9)
Условията за влизане на граждани на трети страни за престой на територията на държавите-членки, който не надвишава 90 дни за период от 180 дни, както е посочено в Регламент (ЕО) № 562/2006 на Европейския парламент и на Съвета (6), трябва да бъдат изпълнени, с изключение на условието да притежават валидна виза, ако такава се изисква съгласно Регламент (ЕО) № 539/2001, доколкото с настоящото решение се създава режим на едностранно признаване от страна на България, Хърватия, Кипър и Румъния на определени документи, издадени от държави-членки, които прилагат изцяло достиженията на правото от Шенген, както и на подобни документи, издадени от България, Хърватия, Кипър и Румъния за транзитно преминаване или за планиран престой на тяхна територия, ненадвишаващ 90 дни в рамките на период от 180 дни.
(10)
Тъй като целта на настоящото решение, а именно въвеждането на режим на едностранно признаване от страна на България, Хърватия, Кипър и Румъния на определени документи, издадени от други държави-членки, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки и следователно може да бъде постигната по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в посочения член, настоящото решение не надхвърля необходимото за постигането на тази цел.
(11)
По отношение на Исландия и Норвегия настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението, сключено от Съвета на Европейския съюз и Република Исландия и Кралство Норвегия за асоциирането на тези две държави в процеса на изпълнение, прилагане и развитие на достиженията на правото от Шенген (7), които попадат в областта, посочена в член 1, буква Б от Решение 1999/437/ЕО на Съвета (8).
(12)
По отношение на Швейцария настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария за асоцииране на Конфедерация Швейцария към въвеждането, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген (9), които попадат в областта, посочена в член 1, буква Б от Решение 1999/437/ЕО, във връзка с член 3 от Решение 2008/146/ЕО на Съвета (10).
(13)
По отношение на Лихтенщайн настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген по смисъла на Протокола, подписан между Европейския съюз, Европейската общност, Конфедерация Швейцария и Княжество Лихтенщайн относно присъединяването на Княжество Лихтенщайн към Споразумението между Европейския съюз, Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно асоциирането на Конфедерация Швейцария към изпълнението, прилагането и развитието на достиженията на правото от Шенген (11), които попадат в рамките на областта, посочена в член 1, буква Б от Решение 1999/437/ЕО, във връзка с член 3 от Решение 2011/350/ЕС на Съвета (12).
(14)
В съответствие с членове 1 и 2 от Протокол № 22 относно позицията на Дания, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз, Дания не участва в приемането на настоящото решение и не е обвързана от него, нито от неговото прилагане.
(15)
Настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в които Обединеното кралство не участва в съответствие с Решение 2000/365/ЕО на Съвета, (13) и следователно Обединеното кралство не участва в неговото приемане и не е обвързано от него, нито от неговото прилагане.
(16)
Настоящото решение представлява развитие на разпоредбите на достиженията на правото от Шенген, в които Ирландия не участва в съответствие с Решение 2002/192/ЕО на Съвета (14), и следователно Ирландия не участва в неговото приемане и не е обвързана от него, нито от неговото прилагане,
ПРИЕХА НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
С настоящото решение се въвежда опростен режим за контрола на лица на външните граници, съгласно който България, Хърватия, Кипър и Румъния могат едностранно да признават за равностойни на националните си визи за транзитно преминаване или за планиран престой на тяхна територия, ненадвишаващ 90 дни в рамките на период от 180 дни, документите, посочени в член 2, параграф 1 и член 3 от настоящото решение, които са издадени на граждани на трети държави, задължени да притежават виза съгласно Регламент (ЕО) № 539/2001.
Изпълнението на настоящото решение не засяга проверките на лица на външните граници в съответствие с членове 5 - 13 и 18 - 19 от Регламент (ЕО) № 562/2006.
Член 2
1. България, Хърватия, Кипър и Румъния могат да считат за равностойни на своите национални визи за транзитно преминаване или за планиран престой на тяхна територия, ненадвишаващ 90 дни в рамките на период от 180 дни, следните документи, издавани от държавите-членки, които прилагат изцяло достиженията на правото от Шенген, независимо от гражданството на техните притежатели:
а)
„единна виза“ по смисъла на член 2, точка 3 от Визовия кодекс, валидна за две или многократни влизания;
б)
„виза за дългосрочно пребиваване“, посочена в член 18 от Конвенцията за прилагане на споразумението от Шенген (15);
в)
„разрешение за пребиваване“ по смисъла на член 2, точка 15 от Регламент (ЕО) № 562/2006.
2. България, Хърватия, Кипър и Румъния могат също да считат за равностойни на своите национални визи за транзитно преминаване или за планиран престой на тяхна територия, ненадвишаващ 90 дни в рамките на период от 180 дни, визите с ограничена териториална валидност, издадени в съответствие с член 25, параграф 3, първо изречение от Визовия кодекс.
3. Ако България, Хърватия, Кипър или Румъния решат да прилагат настоящото решение, те признават всички документи, посочени в параграфи 1 и 2, независимо коя държава-членка е издала документа, освен когато тези документи са поставени върху документи за пътуване, които те не признават, или върху документи за пътуване, издадени от трета държава, с която те не поддържат дипломатически отношения.
Член 3
1. Ако България, Хърватия, Кипър или Румъния решат да прилагат член 2, те могат, в допълнение към документите, посочени в настоящия член, да признават за равностойни на националните си визи за транзитно преминаване или за планиран престой на тяхна територия, ненадвишаващ 90 дни в рамките на период от 180 дни:
а)
националните визи за краткосрочен престой и националните визи за дългосрочен престой, издадени от България, Хърватия, Кипър или Румъния в единния формат, определен с Регламент (ЕО) № 1683/95 на Съвета (16);
б)
разрешенията за пребиваване, издадени от България, Хърватия, Кипър или Румъния в съответствие с единния формат, установен с Регламент (ЕО) № 1030/2002 на Съвета (17),
освен когато визите и разрешенията за пребиваване са поставени върху документи за пътуване, които тези държави-членки не признават, или върху документи за пътуване, издадени от трета държава, с която те не поддържат дипломатически отношения.
2. Документите, издавани от България, които могат да бъдат признати, са изброени в приложение I.
Документите, издавани от Хърватия, които могат да бъдат признати, са изброени в приложение II.
Документите, издавани от Кипър, които могат да бъдат признати, са изброени в приложение III.
Документите, издавани от Румъния, които могат да бъдат признати, са изброени в приложение IV.
Член 4
Срокът на валидност на документите, посочени в членове 2 и 3, обхваща времетраенето на транзитното преминаване или престоя.
Член 5
България, Хърватия, Кипър и Румъния нотифицират Комисията в срок от 20 работни дни от влизането в сила на настоящото решение, ако решат да прилагат настоящото решение. Комисията публикува съобщената ѝ от тези държави-членки информация в Официален вестник на Европейския съюз.
В тези нотификации, когато е приложимо, се посочват третите държави, по отношение на които България, Хърватия, Кипър и Румъния, поради липсата на дипломатически отношения, не прилагат настоящото решение в съответствие с член 2, параграф 3 и член 3, параграф 1.
Член 6
Решения № 895/2006/ЕО и № 582/2008/ЕО се отменят.
Член 7
Настоящото решение влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
То се прилага до датата, определена с решение на Съвета, прието съгласно член 3, параграф 2, първа алинея от Акта за присъединяване от 2003 г. - по отношение на Кипър, съгласно член 4, параграф 2, първа алинея от Акта за присъединяване от 2005 г. - по отношение на България и Румъния, и съгласно член 4, параграф 2, първа алинея от Акта за присъединяване от 2011 г. - по отношение на Хърватия, на която дата всички разпоредби на достиженията на правото от Шенген в областта на общата визова политика и движението на граждани на трети държави, законно пребиваващи на територията на държавите-членки, се прилагат за съответната държава-членка.
Член 8
Адресати на настоящото решение са Република България, Република Хърватия, Република Кипър и Румъния.
Съставено в Брюксел на 15 май 2014 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 565/2014/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Μαΐου 2014
για την εισαγωγή απλουστευμένου καθεστώτος για τον έλεγχο των προσώπων στα εξωτερικά σύνορα, βασιζόμενου στη μονομερή αναγνώριση από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία ορισμένων εγγράφων ως ισοδύναμων με τις εθνικές τους θεωρήσεις για διέλευση ή για πρόθεση παραμονής στην επικράτειά τους η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών και για την κατάργηση των αποφάσεων αριθ. 895/2006/EΚ και αριθ. 582/2008/EΚ
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2011, η Κροατία, η οποία προσχώρησε στην Ένωση την 1η Ιουλίου 2013, υποχρεούται από την ίδια ημερομηνία να απαιτεί θεώρηση από τους υπηκόους τρίτων χωρών, οι οποίοι απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου (2).
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2011, οι διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν για τους όρους και τα κριτήρια έκδοσης ομοιόμορφων θεωρήσεων, καθώς και οι διατάξεις για την αμοιβαία αναγνώριση των θεωρήσεων και για την ισοδυναμία μεταξύ των αδειών διαμονής/των θεωρήσεων διαμονής μακράς διαρκείας και των θεωρήσεων παραμονής βραχείας διαρκείας, εφαρμόζονται στην Κροατία μόνο μετά την έκδοση σχετικής απόφασης του Συμβουλίου. Παρ' όλα αυτά, είναι δεσμευτικές για την Κροατία από την ημερομηνία προσχώρησης.
(3)
Απαιτείται συνεπώς από την Κροατία να εκδίδει εθνικές θεωρήσεις εισόδου ή διέλευσης από την επικράτειά της σε υπηκόους τρίτων χωρών που διαθέτουν ομοιόμορφη θεώρηση ή θεώρηση μακράς διαρκείας ή άδεια διαμονής που εκδίδεται από κράτος μέλος που εφαρμόζει πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν ή παρόμοια έγγραφα που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κύπρο και τη Ρουμανία, που δεν το εφαρμόζουν ακόμα πλήρως.
(4)
Οι κάτοχοι εγγράφων που εκδίδονται από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν και εγγράφων που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κύπρο και τη Ρουμανία δεν αντιπροσωπεύουν κανένα κίνδυνο για την Κροατία, δεδομένου ότι έχουν υποβληθεί από τα ανωτέρω κράτη μέλη σε όλους τους αναγκαίους ελέγχους. Για να αποφευχθεί η επιβολή αδικαιολόγητου επιπρόσθετου διοικητικού φόρτου για την Κροατία, θα πρέπει να θεσπισθούν κοινοί κανόνες που επιτρέπουν στην Κροατία να αναγνωρίζει μονομερώς ορισμένα έγγραφα που εκδίδονται από αυτά τα κράτη μέλη ως ισοδύναμα προς τις εθνικές της θεωρήσεις και να θεσπίσει ένα απλουστευμένο καθεστώς για τον έλεγχο των προσώπων στα εξωτερικά σύνορά της βάσει της εν λόγω μονομερούς ισοδυναμίας.
(5)
Οι κοινοί κανόνες που καθιερώθηκαν με την απόφαση αριθ. 895/2006/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) και την απόφαση αριθ. 582/2008/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) θα πρέπει να καταργηθούν. Όσον αφορά την Κύπρο, η οποία εφαρμόζει το κοινό καθεστώς που θεσπίστηκε με την απόφαση αριθ. 895/2006/EΚ από τις 10 Ιουλίου 2006 και τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, οι οποίες εφαρμόζουν το κοινό καθεστώς που θεσπίστηκε με την απόφαση αριθ. 582/2008/EΚ από τις 18 Ιουλίου 2008, θα πρέπει να θεσπισθούν κοινοί κανόνες που επιτρέπουν στη Βουλγαρία, στην Κύπρο και στη Ρουμανία, όπως και στην Κροατία, να αναγνωρίζουν μονομερώς ορισμένα έγγραφα που εκδίδονται από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, καθώς και παρόμοια έγγραφα που εκδίδονται από την Κροατία, ως ισοδύναμα προς τις εθνικές της θεωρήσεις και να καθιερώσουν ένα απλουστευμένο καθεστώς για τον έλεγχο των προσώπων στα εξωτερικά σύνορα βάσει αυτής της μονομερούς ισοδυναμίας. Η παρούσα απόφαση δεν θίγει τον στόχο της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας να καταστούν χωρίς καθυστέρηση κράτη μέλη του Σένγκεν.
(6)
Το απλουστευμένο καθεστώς που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση θα πρέπει να εφαρμοσθεί για μεταβατική περίοδο, μέχρι την ημερομηνία που θα καθορισθεί με απόφαση του Συμβουλίου, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2003 όσον αφορά την Κύπρο, στο άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2005 όσον αφορά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και στο άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2011 όσον αφορά την Κροατία, υπό την επιφύλαξη ενδεχομένων μεταβατικών διατάξεων όσον αφορά έγγραφα που έχουν εκδοθεί πριν από την ως άνω ημερομηνία.
(7)
Η συμμετοχή στο απλουστευμένο σύστημα θα πρέπει να είναι προαιρετική, χωρίς να επιβάλλονται στα κράτη μέλη πρόσθετες υποχρεώσεις πέραν εκείνων που προβλέπονται στην πράξη προσχώρησης του 2003, στην πράξη προσχώρησης του 2005 ή στην πράξη προσχώρησης του 2011.
(8)
Οι κοινοί κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται σε ομοιόμορφες θεωρήσεις παραμονής βραχείας διάρκειας, θεωρήσεις διαμονής μακράς διάρκειας και σε άδειες διαμονής που εκδίδονται από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, σε θεωρήσεις περιορισμένης εδαφικής ισχύος που εκδίδονται σε αιτούντα που είναι κάτοχος ταξιδιωτικού εγγράφου μη ανεγνωρισμένου από ένα ή πλείονα κράτη μέλη, όχι όμως και από όλα, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) (κώδικας θεωρήσεων) και από τις χώρες που συνδέονται με την εφαρμογή, την εκτέλεση και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, καθώς και στις θεωρήσεις παραμονής βραχείας διάρκειας, τις θεωρήσεις διαμονής μακράς διάρκειας και τις άδειες διαμονής που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία. Η αναγνώριση ενός εγγράφου θα πρέπει να περιορίζεται στην περίοδο ισχύος του.
(9)
Οι όροι εισόδου για υπηκόους τρίτων χωρών για πρόθεση διαμονής στην επικράτειά των κρατών μελών που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες σε διάστημα 180 ημερών που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) πρέπει να πληρούνται, με εξαίρεση τον όρο να διαθέτουν έγκυρη θεώρηση, εφόσον απαιτείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001, στον βαθμό που η παρούσα απόφαση καθιερώνει καθεστώς μονομερούς αναγνώρισης από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία ορισμένων εγγράφων που εκδίδονται από κράτη μέλη που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν και παρόμοιων εγγράφων που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία για διέλευση μέσω της επικράτειάς τους ή για πρόθεση διαμονής στην επικράτειά τους που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.
(10)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας απόφασης, ήτοι η θέσπιση ενός καθεστώτος μονομερούς αναγνώρισης από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία ορισμένων εγγράφων που εκδίδονται από άλλα κράτη μέλη, δεν δύναται να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως να επιτευχθεί σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να θεσπίζει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως θεσπίζεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα απόφαση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.
(11)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που συνήφθη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την εφαρμογή, την εκτέλεση και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (7), που εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (8).
(12)
Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την εφαρμογή, την εκτέλεση και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (9), που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (10).
(13)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την εφαρμογή, την εκτέλεση και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (11), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (12).
(14)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
(15)
Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στο οποίο δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/EΚ του Συμβουλίου (13)· το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει, επομένως, στην έκδοσή της και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
(16)
Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στο οποίο δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/EΚ του Συμβουλίου (14)· η Ιρλανδία δεν συμμετέχει, επομένως, στην έκδοσή της και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η παρούσα απόφαση εισάγει απλουστευμένο καθεστώς για τον έλεγχο των προσώπων στα εξωτερικά σύνορα, βάσει του οποίου η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία μπορούν να αναγνωρίζουν μονομερώς ως ισοδύναμα προς τις εθνικές τους θεωρήσεις για διέλευση μέσω της επικράτειάς τους ή για πρόθεση παραμονής στην επικράτειά τους η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 και στο άρθρο 3 της παρούσας απόφασης, τα οποία εκδίδονται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001.
Η εφαρμογή της παρούσας απόφασης δεν επηρεάζει τους ελέγχους που πρέπει να διενεργούνται επί προσώπων στα εξωτερικά σύνορα σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 13 και 18 και 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006.
Άρθρο 2
1. Η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία μπορούν να θεωρούν ως ισοδύναμα προς τις εθνικές τους θεωρήσεις, για διέλευση μέσω της επικράτειάς τους ή για πρόθεση παραμονής στην επικράτειά τους η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 μέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, τα ακόλουθα έγγραφα που εκδίδονται από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, ανεξαρτήτως της ιθαγένειας των κατόχων:
α)
«ομοιόμορφη θεώρηση», όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 3 του κώδικα θεωρήσεων, έγκυρη για δύο ή πολλαπλές εισόδους·
β)
«θεώρηση για διαμονή μακράς διαρκείας», κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 18 της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν (15)·
γ)
«άδεια διαμονής», όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006.
2. Η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία μπορούν επίσης να θεωρούν ως ισοδύναμες προς τις εθνικές τους θεωρήσεις, για διέλευση μέσω της επικράτειάς τους ή για πρόθεση διαμονής στην επικράτειά τους, η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 μέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, θεωρήσεις περιορισμένης εδαφικής ισχύος που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 3 πρώτη περίοδος του κώδικα θεωρήσεων.
3. Εάν η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος ή η Ρουμανία αποφασίσουν να εφαρμόσουν την παρούσα απόφαση, αναγνωρίζουν όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 ανεξάρτητα από το κράτος μέλος που έχει εκδώσει το έγγραφο, εκτός εάν προσαρτώνται σε ταξιδιωτικά έγγραφα τα οποία δεν αναγνωρίζουν ή σε ταξιδιωτικά έγγραφα που έχουν εκδοθεί από τρίτη χώρα με την οποία δεν έχουν διπλωματικές σχέσεις.
Άρθρο 3
1. Εάν η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος ή η Ρουμανία αποφασίσουν να εφαρμόσουν το άρθρο 2, δύνανται να αναγνωρίζουν, επιπλέον των εγγράφων που αναφέρονται στο παρόν άρθρο, ως ισοδύναμες προς τις εθνικές τους θεωρήσεις για διέλευση μέσω της επικράτειάς τους ή για πρόθεση διαμονής στην επικράτειά τους η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών:
α)
τις εθνικές θεωρήσεις διαμονής μακράς διάρκειας που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο ή τη Ρουμανία σύμφωνα με τον ενιαίο τύπο που καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου (16)·
β)
τις άδειες διαμονής που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο ή τη Ρουμανία σύμφωνα με τον ενιαίο τύπο που καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1030/2002 του Συμβουλίου (17),
εκτός εάν οι θεωρήσεις και άδειες παραμονής προσαρτώνται σε ταξιδιωτικά έγγραφα τα οποία τα εν λόγω κράτη μέλη δεν αναγνωρίζουν ή σε ταξιδιωτικά έγγραφα που έχουν εκδοθεί από τρίτη χώρα με την οποία δεν έχουν διπλωματικές σχέσεις.
2. Τα έγγραφα που εκδίδονται από τη Βουλγαρία και τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.
Τα έγγραφα που εκδίδονται από την Κροατία και τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ.
Τα έγγραφα που εκδίδονται από την Κύπρο και τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ.
Τα έγγραφα που εκδίδονται από τη Ρουμανία και τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν απαριθμούνται στο παράρτημα ΙV.
Άρθρο 4
Η περίοδος ισχύος των εγγράφων που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3 καλύπτει τη διάρκεια της διέλευσης ή της διαμονής.
Άρθρο 5
Η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία κοινοποιούν στην Επιτροπή εντός 20 εργάσιμων ημερών από την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης εάν έχουν αποφασίσει να την εφαρμόσουν. Η Επιτροπή δημοσιεύει τις πληροφορίες που της γνωστοποιούν τα εν λόγω κράτη μέλη στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι εν λόγω κοινοποιήσεις διευκρινίζουν, εάν συντρέχει λόγος, τις τρίτες χώρες έναντι των οποίων η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία, λόγω της απουσίας διπλωματικών σχέσεων, δεν εφαρμόζουν την παρούσα απόφαση δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 3 και του άρθρου 3 παράγραφος 1.
Άρθρο 6
Οι αποφάσεις αριθ. 895/2006/EΚ και αριθ. 582/2008/EΚ καταργούνται.
Άρθρο 7
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται έως την ημερομηνία που ορίζει η απόφαση του Συμβουλίου που θεσπίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2003 όσον αφορά την Κύπρο, στο άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2005 όσον αφορά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και στο άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2011 όσον αφορά την Κροατία, ημερομηνία κατά την οποία τίθενται σε ισχύ στο οικείο κράτος όλες οι διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν στον τομέα της κοινής πολιτικής θεωρήσεων και της κυκλοφορίας υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην επικράτεια των κρατών μελών.
Άρθρο 8
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Βουλγαρία, στην Κροατία, στην Κύπρο και στη Ρουμανία.
Βρυξέλλες, 15 Μαΐου 2014.