ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 625/2014 НА КОМИСИЯТА
от 13 март 2014 година
за допълнение на Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета чрез приемане на регулаторни технически стандарти, с които се уточняват изискванията за инвеститор, спонсор, първоначални кредитори и институции инициатори във връзка с експозиции към прехвърлен кредитен риск
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 година относно пруденциалните изисквания за кредитните институции и инвестиционните посредници и за изменение на Регламент (ЕС) № 648/2012 (1), и по-специално член 410, параграф 2 от него,
като има предвид, че:
(1)
Запазването на икономически интерес има за цел съгласуване на интересите между страните, които съответно прехвърлят и поемат кредитен риск във връзка със секюритизираните експозиции. Когато даден субект секюритизира собствените си задължения, съгласуването на интереси става автоматично, без значение дали крайният длъжник обезпечава своя дълг. Когато е ясно, че инициаторът задържа кредитния риск, не е необходимо той да запазва интерес, тъй като това не би подобрило съществуващото положение.
(2)
Целесъобразно е да бъдат уточнени обстоятелствата, при които се смята, че възниква експозиция към прехвърлен кредитен риск за някои специфични случаи, в които институциите, които не действат като инициатори, спонсори или първоначални кредитори, може да се окажат изложени на кредитен риск във връзка със секюритизираща позиция, включително когато институциите действат като контрагент по дериватен инструмент на секюритизационната сделка, като хеджиращ контрагент по секюритизационната сделка, като доставчик на ликвидно улеснение по сделката, както и когато институциите притежават секюритизиращи позиции в търговския портфейл в контекста на дейност по поддържане на пазара.
(3)
При сделките по пресекюритизация възниква прехвърляне на кредитния риск при първата секюритизация на активи и при второто „преопаковане“ на сделката. Двете нива на сделката и съответните два случая на прехвърляне на кредитен риск са независими по отношение на изискванията, изложени в настоящия регламент. Запазването на нетния икономически интерес и комплексната проверка следва да бъдат подсигурени на всяко ниво на сделката от институциите, които ще бъдат изложени на прехвърлен кредитен риск на съответното ниво. Следователно, ако институцията придобива експозиция само на второто ниво на сделката (при „преопаковането“), изискванията, отнасящи се до запазване на нетен икономически интерес и до комплексната проверка, се прилагат за тази институция само по отношение на второто ниво на сделката. В рамките на една и съща сделка за пресекюритизация институциите, които са придобили експозиция на първото ниво на секюритизацията на активи, следва да спазват изискванията за запазване на икономическия интерес и за комплексна проверка по отношение на първото ниво на секюритизацията на сделката.
(4)
Целесъобразно е по-подробно да се конкретизират следните аспекти: прилагането на задължението за запазване на икономически интерес, включително спазване на задължението при наличието на множество инициатори, спонсори или първоначални кредитори; подробностите относно различните варианти на запазване; начинът на измерване на изискването за запазване при инициирането, а също и текущо; начинът на прилагане на изключения.
(5)
В член 405, параграф 1, букви а)-д) от Регламент (ЕС) № 575/2013 са представени различни варианти, при които изискването за запазване на интерес се смята за изпълнено. Настоящият регламент изяснява подробно начините за съобразяване с всеки от тези варианти.
(6)
Запазването на интерес може да се постигне чрез синтетична или условна форма на запазване, при условие че тези методи са напълно съобразени с един от възможните варианти, посочени в член 405, параграф 1, букви а)-д) от Регламент (ЕС) № 575/2013, към които може да бъде приравнена синтетичната или условната форма на запазване, и при условие че е подсигурено спазването на изискванията за оповестяване.
(7)
Забранява се хеджирането на запазения икономически интерес или неговата продажба, когато тези техники накърняват изискването за запазване, което означава, че те могат да бъдат разрешени, когато не подсигуряват на запазващото икономически интерес лице хеджиране срещу кредитен риск - нито на запазените секюритизиращи позиции, нито на запазените експозиции.
(8)
С цел да се подсигури текущо поддържане на нетен икономически интерес институциите следва да гарантират, че в секюритизационната структура липсват вградени механизми, чрез които минималното изискване за запазване на икономически интерес при инициирането непременно ще намалее по-бързо от прехвърления интерес. Също така не следва да се дава приоритет на запазения интерес по отношение на паричните потоци с цел преференциално извличане на ползи от частично или пълно погасяване, така че той да падне под 5 % от текущата номинална стойност на продадените траншове или секюритизираните експозиции. Освен това кредитната подкрепа, предоставена на институцията, поемаща експозиция към секюритизираща позиция, не следва да намалява непропорционално спрямо равнището на погасяване на базисните експозиции.
(9)
Институциите следва да могат да използват финансови модели, разработени от трети страни, различни от агенции за външна кредитна оценка (АВКО), с цел намаляване на административната тежест и разходите за привеждане в съответствие във връзка с изпълнението на задълженията за извършване на комплексна проверка. Институциите следва да използват финансови модели на трети страни само ако преди да инвестират са положили дължимата грижа да проверят точността на съответните допускания и структурирането на моделите, както и да разберат методологията, допусканията и резултатите на тези модели.
(10)
От съществено значение е допълнително да се конкретизира периодичността, с която институциите правят прегледи на съответствието с изискванията за комплексна проверка, начинът, по който да се преценява уместността на използването на различни правила и процедури за търговския и банковия портфейл, начинът на оценяване на съответствието, когато позициите се отнасят до портфейл за корелационно търгуване, както и да се уточнят някои термини от текста на член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013, като например „рискови параметри“ и „структурни елементи“.
(11)
Съгласно член 14, параграф 2, Регламент (ЕС) № 575/2013 установени в трети държави субекти, които са включени в консолидирания отчет в съответствие с член 18 от Регламент (ЕС) № 575/2013, но не попадат пряко в обхвата на прилагане на допълнителните рискови тегла, следва да не бъдат считани за нарушаващи член 405 от Регламент (ЕС) № 575/2013 при ограничени обстоятелства, като например във връзка с експозиции, държани в търговския портфейл за целите на дейност по поддържане на пазара. Не следва да се смята, че институциите нарушават този член, когато всички подобни експозиции или позиции в търговския портфейл не са съществени и не представляват непропорционално голям дял от търговията, при условие че е налице пълно разбиране относно експозициите или позициите и че се изпълняват подходящи и съизмерими формални правила и процедури спрямо общия рисков профил на съответния субект и на групата.
(12)
За ефективната комплексна проверка на секюритизиращите позиции е необходимо първоначално и текущо предоставяне на информация на инвеститорите относно степента на поетия ангажимент за запазване на икономически интерес и относно данните от съществено значение, включително за кредитното качество и показателите на базисната експозиция. Оповестените данни следва да включват подробни сведения за идентификационните данни на запазващото нетен икономически интерес лице, за избрания вариант за запазване на икономически интерес, както и относно първоначално предвидения и текущия ангажимент за запазване на икономически интерес. Когато са приложими изключенията, предвидени в член 405, параграфи 3 и 4 от Регламент (ЕС) № 575/2013, секюритизираните експозиции следва да бъдат изрично оповестени, когато не се прилага изискването за запазване, както и причината то да не бъде прилагано.
(13)
Настоящият регламент се основава на проектите за регулаторни технически стандарти, представени от Европейския надзорен орган (Европейския банков орган) на Комисията.
(14)
Европейският надзорен орган (Европейският банков орган) проведе открити обществени консултации по тези проекти на регулаторни технически стандарти, въз основа на които е изготвен настоящият регламент, анализира потенциалните разходи и ползи и поиска становище от Групата на участниците от банковия сектор, създадена по член 37 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (2),
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ОПРЕДЕЛЕНИЯ И ЕКСПОЗИЦИЯ КЪМ РИСКА ВЪВ ВРЪЗКА СЪС СЕКЮРИТИЗАЦИЯ
Член 1
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„запазващо лице“ означава субект, действащ като инициатор, спонсор или първоначален кредитор, който запазва нетен икономически интерес в схемата на секюритизация в съответствие с член 405, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
б)
„синтетична форма на запазване“ означава запазване на икономически интерес чрез използването на дериватни инструменти.
в)
„условна форма на запазване“ означава запазване на икономически интерес чрез използване на гаранции, акредитиви и други подобни форми на кредитна подкрепа за осигуряване на незабавно прилагане на запазването.
г)
„вертикален транш“ означава транш, който излага притежателя на транша на кредитния риск по всеки издаден транш на секюритизационната сделка на пропорционален принцип.
ГЛАВА II
ЕКСПОЗИЦИЯ КЪМ КРЕДИТЕН РИСК ВЪВ ВРЪЗКА СЪС СЕКЮРИТИЗИРАЩА ПОЗИЦИЯ
Член 2
Особени случаи на експозиция към кредитен риск във връзка със секюритизираща позиция
1. Когато дадена институция действа като контрагент по кредитни дериватни инструменти или като контрагент, осигуряващ хеджирането, или като доставчик на ликвидно улеснение по секюритизационна сделка, се счита, че тя остава изложена на кредитен риск във връзка със секюритизираща позиция, когато дериватът, хеджирането или ликвидното улеснение поемат кредитния риск на секюритизираните експозиции или секюритизиращите позиции.
2. За целите на член 405 и член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013 когато ликвидното улеснение отговаря на условията, посочени в член 255, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013 г., доставчикът на ликвидност не се счита за изложен на кредитен риск във връзка със секюритизираща позиция.
3. Когато става въпрос за пресекюритизация с повече от едно ниво или секюритизация чрез няколко отделни базисни операции, дадена институция може да се счита за изложена на кредитен риск само във връзка с отделната секюритизираща позиция или сделка, към която приема експозиция.
4. Приема се, че институциите не са в нарушение на член 405 от Регламент (ЕС) № 575/2013 в съответствие с член 14, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013 на консолидирана основа, при положение че са изпълнени следните условия:
а)
субектът, който държи секюритизиращите позиции, е установен в трета държава и е включен в консолидираната група в съответствие с член 18 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
секюритизиращите позиции се държат в търговския портфейл на субекта, посочен в буква а), за целите на дейността по поддържане на пазара;
в)
секюритизиращите позиции не са значими по отношение на общия рисков профил на търговския портфейл на групата, посочен в буква а), и не представляват несъразмерен дял от търговската дейност на групата.
ГЛАВА III
ЗАПАЗВАНЕ НА НЕТЕН ИКОНОМИЧЕСКИ ИНТЕРЕС
Член 3
Лица, запазващи значим нетен икономически интерес
1. Запазеният значим нетен икономически интерес не се разделя между различни видове запазващи лица. Изискването за запазване на значим нетен икономически интерес се удовлетворява в пълна степен от което и да е от следните лица:
а)
инициатора или инициаторите;
б)
спонсора или спонсорите;
в)
първоначалния кредитор или първоначалните кредитори.
2. Ако секюритизираните експозиции са създадени от няколко инициатори, изискването за запазване се удовлетворява от всеки инициатор по отношение на дела от общия размер на секюритизираните експозиции, за които той е инициатор.
3. Ако секюритизираните експозиции са създадени от няколко първоначални кредитори, изискването за запазване се удовлетворява от всеки първоначален кредитор по отношение на дела от общия размер на секюритизираните експозиции, за които той е първоначален кредитор.
4. Чрез дерогация от параграфи 2 и 3, ако секюритизираните експозиции са създадени от няколко инициатори или няколко първоначални кредитори, изискването за запазване може да бъде изпълнено в пълна степен от един инициатор или първоначален кредитор, при условие че е спазено поне едно от следните условия:
а)
инициаторът или първоначалният кредитор е учредил и управлява програмата или схемата за секюритизация;
б)
инициаторът или първоначалният кредитор е учредил програмата или схемата за секюритизация и е допринесъл за над 50 % от общия размер на секюритизираните експозиции.
5. Ако секюритизираните експозиции са спонсорирани от няколко спонсори, изискването за запазване следва да бъде изпълнено от един от следните участници:
а)
спонсорът, чийто икономически интерес е най-добре съгласуван с инвеститорите, както е договорено със съответните спонсори въз основа на обективни критерии, включително структурата на таксите, участието в учредяването и управлението на програмата или схемата за секюритизация и изложеността на кредитен риск във връзка със секюритизиращите позиции;
б)
от всеки спонсор - пропорционално в зависимост от броя на спонсорите.
Член 4
Изпълнение на изискването за запазване чрез синтетична или условна форма на запазване
1. Изискването за запазване може да бъде изпълнено по начин, еквивалентен на един от вариантите, предвидени в член 405, параграф 1, алинея втора от Регламент (ЕС) № 575/2013, чрез синтетична или условна форма на запазване, когато са изпълнени следните условия:
а)
запазената сума е най-малко равностойна на изискването по варианта, към който може да бъде приравнена синтетичната или условната форма на запазване;
б)
запазващото лице изрично е оповестило, че ще запази постоянен значим нетен икономически интерес в това отношение, включително подробности относно формата на запазване, използваната методология при неговото определяне, както и неговата еквивалентност на един от посочените варианти.
2. Когато субект, различен от кредитна институция, както е определена в член 4, параграф 1, подточка 1) от Регламент (ЕС) № 575/2013, действа като запазващо лице посредством синтетична или условна форма на запазване, запазеният на синтетична или условна база интерес следва да бъде напълно обезпечен с парични средства и държан отделно като „средства, които принадлежат на клиенти“, съобразно член 13, параграф 8 от Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (3).
Член 5
Вариант на запазване а): пропорционално запазване на интерес във всеки от продадените или прехвърлени на инвеститори траншове
1. Посоченото в член 405, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕС) № 575/2013 запазване на поне 5 % от номиналната стойност на всеки от продадените или прехвърлени траншове може да бъде постигнато също така посредством:
а)
запазване на най-малко 5 % от номиналната стойност на всяка от секюритизираните експозиции, при условие че кредитният риск на такива експозиции е от същия ранг или е подчинен на секюритизирания за същите експозиции кредитен риск. В случай на револвираща секюритизация, както е определена в член 242, параграф 13 от Регламент (ЕС) № 575/2013, това може да стане чрез запазване на интереса на инициатора, като се приема, че неговият интерес е възлизал на поне 5 % от номиналната стойност на всяка от секюритизираните експозиции и е бил от същия ранг или е бил подчинен на секюритизирания за същите експозиции кредитен риск;
б)
предоставянето в контекста на програма за търговски книжа, обезпечени с активи, на ликвидно улеснение, което може да бъде от най-висок ранг в договорния план за разпределение на загубите, когато са изпълнени следните условия:
i)
ликвидното улеснение обхваща 100 % от кредитния риск на секюритизираните експозиции;
ii)
ликвидното улеснение покрива кредитния риск за периода, през който запазващото лице е длъжно да поддържа икономически интерес посредством такова ликвидно улеснение за съответната секюритизираща позиция;
iii)
ликвидното улеснение се предоставя от инициатора, спонсора или първоначалния кредитор в секюритизационната сделка;
iv)
институцията, която придобива експозиция към подобна секюритизация, е получила достъп до съответната информация, позволяваща проверка на спазването на точки i), ii) и iii).
в)
Запазване на вертикален транш, който е с номинална стойност от поне 5 % от общата номинална стойност на всички емитирани траншове на дългови ценни книжа.
Член 6
Вариант на запазване б): запазване на интереса на инициатора за револвиращите експозиции
Запазването, посочено като вариант в член 405, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕС) № 575/2013, може да бъде постигнато чрез запазване на най-малко 5 % от номиналната стойност на всяка от секюритизираните експозиции, при условие че запазеният кредитен риск по тези експозиции е от същия ранг или е подчинен на секюритизирания за същите експозиции кредитен риск.
Член 7
Вариант на запазване в): запазване на случайно избрани експозиции
1. Групата от най-малко 100 потенциално секюритизирани експозиции, от която са запазени и секюритизирани случайно избрани експозиции, посочени в член 405, параграф 1, буква в), втора алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013, е достатъчно разнообразна, за да се избегне прекомерното концентриране на запазения интерес. При подготовката на процеса на подбор запазващото лице взема под внимание подходящи количествени и качествени показатели, за да се гарантира, че разграничението между запазените и секюритизираните експозиции е действително на случаен принцип. Ако е уместно, при подбора на експозициите запазващото лице на случайно избрани експозиции взема под внимание показатели като дата на емисия, продукт, география, дата на иницииране, падеж, съотношение между заем и стойност, вид собственост, промишлен отрасъл и остатък за изплащане.
2. Запазващото лице не определя различни отделни експозиции като запазени експозиции в различни моменти, освен ако това е необходимо за изпълнение на изискване за запазване по отношение на секюритизация, при която секюритизираните експозиции варират във времето - поради нови експозиции, които са добавени към секюритизацията, или поради промяна в нивото на отделните секюритизирани експозиции.
Член 8
Вариант на запазване г): запазване на транша за първа загуба
1. Запазването на транша за първа загуба в съответствие с член 405, параграф 1, буква г), втората алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013 се извършва от балансови или задбалансови позиции и може също така да бъде реализирано чрез някоя от следните възможности:
а)
предоставяне на условна форма на запазването, както е посочено в член 1, параграф 1, буква в), или на ликвидно улеснение в контекста на програмата за търговски книжа, обезпечени с активи, което отговаря на следните критерии:
i)
покрива най-малко 5 % от номиналната стойност на секюритизираните експозиции;
ii)
представлява първа загубена позиция във връзка със секюритизацията;
iii)
покрива кредитния иск за целия период на задължението за запазване;
iv)
предоставя се от инициатора, спонсора или първоначалния кредитор в секюритизацията;
v)
институцията, която придобива експозиция към подобна секюритизация, е получила достъп до съответната информация, позволяваща проверка на спазването на точки i), ii), iii) и iv).
б)
свръхобезпечение - като форма на кредитно подобрение, ако това свръхобезпечение играе ролята на запазване за „първа загуба“ на най-малко 5 % от номиналната стойност на траншовете, емитирани по схемата за секюритизация.
2. Когато траншът за първа загуба надвишава 5 % от номиналната стойност на секюритизираните експозиции, запазващото лице има възможност да запази само част от такъв транш за първа загуба, когато тази част се равнява на поне 5 % от номиналната стойност на секюритизираните експозиции.
3. Във връзка с изпълнението на изискването за запазване на риска на равнище схема за секюритизация институциите вземат предвид съществуването на базисни сделки, в които инициаторите или първоначалните кредитори запазват експозиция за първа загуба на конкретното равнище на сделката.
Член 9
Вариант на запазване д): запазване на първа загуба във всяка секюритизирана експозиция
1. Запазването на експозицията за първа загуба на равнището на всяка секюритизирана експозиция в съответствие с член 405, параграф 1, буква д), втората алинея се прилага по такъв начин, че запазеният кредитен риск е винаги подчинен на кредитния риск, който е бил секюритизиран във връзка със същите тези експозиции.
2. Запазването по параграф 1 може да бъде реализирано чрез продажбата при дисконтирана стойност на базисните експозиции от инициатора или първоначалния кредитор, като размерът на отстъпката е поне 5 % от номиналната стойност на всяка експозиция, а сумата на продажбата при дисконтирана стойност подлежи на възстановяване само на инициатора или първоначалния кредитор, когато не е компенсирана от загуби, свързани с кредитния риск по секюритизираните експозиции.
Член 10
Измерване на равнището на запазване
1. При измерване на равнището на запазване на нетен икономически интерес се прилагат следните критерии:
а)
за момент на възникване се счита моментът, в който експозициите за били секюритизирани за първи път;
б)
изчисляването на равнището на запазване се основава на номиналните стойности, а цената на придобиване на активите не се взема под внимание;
в)
„допълнителният спред“, както е определен в член 242, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013, не се взема под внимание, когато се оценява нетният икономически интерес на запазващото нетен икономически интерес лице;
г)
Същият вариант на запазване и същата методология се използват за изчисляване на нетния икономически интерес за периода на действие на секюритизационната сделка, освен ако извънредни обстоятелства налагат промяна и тази промяна не се използва като средство за намаляване на размера на запазения интерес.
2. В допълнение към критериите, посочени в параграф 1, при условие че липсва вграден механизъм, чрез който запазеният интерес при инициирането да намалява по-бързо от прехвърления интерес, изпълнението на изискването за запазване не се счита за засегнато от намалението на размера на запазения интерес чрез разпределяне на парични потоци или чрез разпределение на загуби, които всъщност намаляват равнището на запазване с течение на времето. От запазващото лице не се изисква постоянно възстановяване или коригиране на запазения интерес до поне 5 % при реализиране на загуби по негови експозиции или при тяхното разпределяне по неговата запазена позиция.
Член 11
Измерване на запазването за неусвоените суми в експозиции под формата на кредитни улеснения
Изчисляването на нетния икономически интерес, който трябва да бъде запазен за кредитни улеснения, включително кредитни карти, се основава единствено на вече усвоените, реализирани или получени суми и се коригира в съответствие с промените в тези суми.
Член 12
Забрана за хеджиране или продажба на запазен интерес
1. Задължението, посочено в член 405, параграф 1, трета алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013, запазеният нетен икономически интерес да не бъде подлаган на редуциране на кредитния риск, поемане на къси позиции, други действия по хеджиране или продажба се прилага, като се има предвид целта на изискването за запазване и като се взема под внимание икономическата същност на сделката. Хеджирането на нетния икономически интерес не се счита за хеджиране за целите на член 405, параграф 1, трета алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013 и може да бъде съответно разрешено само ако запазващото лице не е хеджирано срещу кредитен риск на запазените секюритизиращи позиции или запазените експозиции.
2. Запазващото лице може да използва всякакви запазени експозиции или секюритизиращи позиции за обезпечаване на финансиране, при условие че тази употреба не прехвърля кредитния риск по тези запазени секюритизирани експозиции или секюритизиращи позиции към трета страна.
Член 13
Изключения от член 405, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 575/2013
Посочените в член 405, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 575/2013 сделки обхващат секюритизиращите позиции в портфейла за корелационно търгуване, които са референтни инструменти, удовлетворяващи критерия по член 338, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕС) № 575/2013, или са допустими за включване в портфейла за корелационно търгуване.
Член 14
Запазване на консолидирана основа
Институция, която отговаря на изискването за запазване на основата на консолидираното състояние на съответната кредитна институция майка от ЕС, на финансовия холдинг от ЕС или на смесения финансов холдинг от ЕС в съответствие с член 405, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013, в случай че запазващото лице вече не е включено в обхвата на надзора на консолидирана основа, гарантира, че един или повече от останалите субекти, включени в обхвата на надзора на консолидирана основа, предполага експозиция към секюритизацията, за да се гарантира непрекъснато изпълнение на изискването.
ГЛАВА IV
ИЗИСКВАНИЯ ЗА КОМПЛЕКСНА ПРОВЕРКА ЗА ИНСТИТУЦИИТЕ, КОИТО ПРИЕМАТ ЕКСПОЗИЦИЯ КЪМ СЕКЮРИТИЗИРАЩА ПОЗИЦИЯ
Член 15
Възлагане на дейности на външни изпълнители и други общи съображения
1. Когато липсва информация за конкретните експозиции, които ще бъдат секюритизирани, в това число за експозициите, натрупани преди тяхната секюритизация, или когато те могат да бъдат заменени в съществуваща револвираща секюритизация, институцията се счита за изпълнила задълженията си за комплексна проверка по член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013 за всяка от секюритизиращите си позиции на основата на съответните критерии за допустимост за тези експозиции.
2. При възлагането на външни изпълнители на определени задачи в процеса на изпълнение на задълженията, установени в член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013, включително водене на регистри, институциите, които придобиват изложеност към риск във връзка със секюритизация, запазват пълен контрол върху този процес.
Член 16
Уточняване на рисковите параметри и структурните елементи
1. Рисковите параметри на отделната секюритизираща позиция, посочени в член 406, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕС) № 575/2013, включват следните най-подходящи и съществени параметри:
а)
ранг на транша;
б)
профил на паричния поток;
в)
съществуващ рейтинг;
г)
предишни резултати от подобни траншове;
д)
задължения, свързани с траншове, включени в документацията по секюритизацията;
е)
кредитно подобрение.
2. Рисковите параметри на експозициите, свързани със секюритизиращата позиция по член 406, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013, включват най-подходящите и съществени параметри, като например показателите по член 406, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013 във връзка с експозиции по жилищни ипотечни заеми. Институциите определят подходящи и съпоставими инструменти за анализ на рисковите характеристики на други класове активи.
3. Допълнителните структурни елементи, както е посочено в член 406, параграф 1, буква ж) от Регламент (ЕС) № 575/2013, включват дериватни инструменти, обезпечения, акредитиви и други подобни форми на кредитна подкрепа.
Член 17
Периодичност на прегледа
Институциите правят най-малко веднъж годишно преглед на съответствието си с член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013 след придобиване на експозиция към секюритизираща позиция и по-често - веднага след като институциите научат за нарушение на задълженията, включени в документацията за секюритизацията, или за съществена промяна в някой от следните аспекти:
а)
структурните елементи, които могат значително да повлияят върху резултатите на секюритизиращата позиция;
б)
рисковите параметри на секюритизиращите позиции и на базисните експозиции.
Член 18
Стрес тестове
1. Стрес тестовете по член 406, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013 включват всички съответни секюритизиращи позиции и са част от стратегиите и процедурите за стрес тестове, които институциите извършват в съответствие с процедурата за оценка на вътрешната капиталова адекватност, посочена в член 73 от Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (4).
2. С цел изпълнение на изискванията за стрес тестовете, посочени в член 406, параграф 1, втората алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013, институциите могат да използват съпоставими финансови модели, разработени от трети страни, в допълнение към разработените от АВКО, при условие че при поискване могат да докажат, че преди инвестицията са положили дължимата грижа с цел да проверят точността на съответните допускания и структурирането на моделите, както и да разберат методологията, допусканията и резултатите.
3. При провеждането на стрес тестовете, посочени в член 406, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013, в рамките на програмата за търговски книжа, обезпечени с активи съгласно 242, подточка 9) от Регламент (ЕС) № 575/2013, която е подкрепена от ликвидно улеснение, покриващо в пълна степен кредитния риск на секюритизираните експозиции, институциите могат да направят стрес тестове по-скоро във връзка с кредитоспособността на доставчика на ликвидното улеснение, отколкото по отношение на секюритизираните експозиции.
Член 19
Експозиции в търговския портфейл и банковия портфейл
1. Поддържането на секюритизираща позиция съответно в търговския или банковия портфейл само по себе си не представлява достатъчно основание за прилагането на различни правила и процедури или различна интензивност на прегледа в изпълнение на задължението за комплексна проверка по член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013. При определяне на това, дали да се прилагат различни правила и процедури или различна интензивност на прегледа, под внимание се вземат всички значими фактори, оказващи съществено въздействие върху рисковия профил на всеки от портфейлите и на съответните секюритизиращи позиции, включително размера на позициите, въздействието върху капиталовата база на институцията при неблагоприятни обстоятелства, както и концентрацията на риск в една конкретна сделка, емитент или клас активи.
2. Институциите гарантират, че всяко съществено изменение, задълбочаващо рисковия профил на секюритизиращите позиции в техния търговски и банков портфейл, се отразява чрез съответните промени в техните процедури за комплексна проверка по отношение на тези секюритизиращи позиции. В тази връзка в своите формални правила и процедури за търговския и банковия портфейл институциите определят обстоятелствата, които може да доведат до преглед на задълженията във връзка с комплексната проверка.
Член 20
Позиции в портфейла за корелационно търгуване
Член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013 се смята за спазен, когато са изпълнени следните условия:
а)
секюритизиращите позиции или са държани в портфейла за корелационно търгуване и са референтни инструменти по член 338, параграф 1, буква б) от посочения регламент, или отговарят на изискванията за включване в портфейла за корелационно търгуване;
б)
институцията се съобразява с член 377 от посочения регламент, що се отнася до изчисляването на изискванията за собствените средства във връзка с нейния портфейл за корелационно търгуване;
в)
подходът на институцията за изчисляване на собствените средства във връзка с търговския портфейл води до всеобхватно и задълбочено познаване на рисковия профил на нейната инвестиция в секюритизиращи позиции;
г)
институцията е приложила формални правила и процедури, подходящи за портфейла за корелационно търгуване и съизмерими с рисовия профил на нейните инвестиции в съответните секюритизирани позиции, за анализиране и съхранение на съответната информация, посочена в член 406, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
ГЛАВА V
ИЗИСКВАНИЯ ЗА ИНИЦИАТОРИТЕ, СПОНСОРИТЕ И ПЪРВОНАЧАЛНИТЕ КРЕДИТОРИ
Член 21
Политики за кредитиране
1. Изпълнението на задължението по член 408 от Регламент (ЕС) № 575/2013 от страна на институциите инициатори или спонсори не предполага включването на типове заемополучатели и кредитни продукти, които са едни и същи за секюритизираните и несекюритизираните експозиции.
2. Когато институциите спонсори и инициатори не са били ангажирани в първоначалното отпускане на кредити за експозициите, които ще бъдат секюритизирани, или не са активни в отпускането на кредити за специфични видове експозиции, които ще бъдат секюритизирани, тези институции получават цялата необходима информация, за да се прецени дали критериите, приложени към кредитирането на тези експозиции, са също толкова надеждни и точни, както критериите, приложими към несекюритизирани експозиции.
Член 22
Оповестяване на равнището на поетото задължение за поддържане на нетен икономически интерес
1. В съответствие с член 409 от Регламент (ЕС) № 575/2013 запазващото лице предоставя на инвеститорите най-малко следната информация относно равнището на задължението си за поддържане на нетен икономически интерес в схемата на секюритизация:
а)
потвърждение за идентификационните данни на запазващото лице и за това, дали то е в ролята на инициатор, спонсор или първоначален кредитор;
б)
дали във връзка със запазването на нетен икономически интерес са приложени възможностите, предвидени в член 405, параграф 1, втората алинея, букви а), б), в), г) или д) от Регламент (ЕС) № 575/2013;
в)
всяка промяна във възможностите за запазване на нетен икономически интерес, както е посочено в буква б), в съответствие с член 10, параграф 1, буква г);
г)
потвърждение за равнището на запазване при иницииране и за задължението за запазване на текуща основа, което се отнася само до продължаване на изпълнението на първоначалното задължение и не изисква данни относно текущата номинална или пазарна стойност или относно каквито и да било обезценки или намаления на стойността на запазения интерес.
2. Когато изключенията по член 405, параграф 3 или параграф 4 от Регламент (ЕС) № 575/2013 са приложими към сделка по секюритизация, институциите, действащи като инициатор, спонсор или първоначален кредитор, оповестяват информация относно приложимото изключение за инвеститорите.
3. Информацията, посочена в параграфи 1 и 2, се документира по подходящ начин и се оповестява публично, освен при двустранни или частни сделки, при които непубличното оповестяване се счита за достатъчно от страните. Включването на декларация за задължение за запазване в проспекта за ценни книжа, емитирани като част от програмата за секюритизация, се разглежда като подходящо средство за изпълнение на изискването.
4. Оповестената информация се потвърждава също така след инициирането със същата периодичност, както периодичността на отчитане на сделката, най-малко веднъж годишно и при което и да е от следните обстоятелства:
а)
при нарушаване на задължение за запазване по член 405, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
при съществена промяна в резултатите на секюритизиращата позиция или рисковите параметри на секютиризацията, или базисните експозиции;
в)
при нарушение на задълженията, включени в документацията по секюритизацията.
Член 23
Оповестяване на данни от съществено значение
1. Инициаторите, спонсорите и първоначалните кредитори гарантират, че данните от съществено значение в съответствие с член 409 от Регламент (ЕС) № 575/2013 са лесно достъпни за инвеститорите, без да се налагат прекомерни административни тежести.
2. Подходящото оповестяване по член 409 от Регламент (ЕС) № 575/2013 се извършва най-малко веднъж годишно и при следните обстоятелства:
а)
когато се променят съществено резултатите на секюритизиращата позиция или рисковите параметри на секютиризацията, или базисните експозиции;
б)
при нарушение на задълженията, включени в документацията по секюритизацията;
в)
За да може да се приеме, че данните са от съществено значение по отношение на отделните базисни експозиции, в общия случай те се предоставят за всеки кредит поотделно, като в някои случаи се допуска и предоставяне на данните на агрегирана основа. При оценката на това, дали обобщената информация е достатъчна, се вземат под внимание различни фактори, сред които нееднородността на базисния пул и дали управлението на експозициите в такъв пул се основава на самия пул или се извършва на базата на всеки отделен заем.
3. Изискването за оповестяване е подчинено на всякакви други правни или регулаторни изисквания, приложими към запазващото нетен икономически интерес лице.
ГЛАВА VI
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 24
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 13 март 2014 година.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 625/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 13ης Μαρτίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου μέσω ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που καθορίζουν τις απαιτήσεις για επενδυτές, ανάδοχες οντότητες, αρχικούς δανειοδότες και μεταβιβάζοντα ιδρύματα σε σχέση με ανοίγματα σε μεταφερόμενο πιστωτικό κίνδυνο
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (1), και ιδίως το άρθρο 410 παράγραφος 2,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η διατήρηση ενός οικονομικού συμφέροντος αποσκοπεί στην ευθυγράμμιση των συμφερόντων μεταξύ των μερών που μεταφέρουν και αναλαμβάνουν, αντίστοιχα, τον πιστωτικό κίνδυνο των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων. Όταν μια οντότητα τιτλοποιεί τις υποχρεώσεις της, η ευθυγράμμιση των συμφερόντων πραγματοποιείται αυτόματα, ανεξάρτητα από το αν ο τελικός οφειλέτης εξασφαλίζει το χρέος του. Όταν είναι σαφές ότι η μεταβιβάζουσα οντότητα εξακολουθεί να φέρει τον πιστωτικό κίνδυνο, η διατήρηση του συμφέροντος από τη μεταβιβάζουσα οντότητα είναι άσκοπη και δεν θα βελτιώσει την προϋπάρχουσα θέση.
(2)
Κρίνεται σκόπιμο να διευκρινιστούν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες το άνοιγμα σε μεταφερόμενο πιστωτικό κίνδυνο θεωρείται ότι επέρχεται σε σχέση με ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις κατά τις οποίες τα ιδρύματα, πλην των περιπτώσεων που ενεργούν ως μεταβιβάζουσες οντότητες, ανάδοχες οντότητες ή αρχικοί δανειοδότες, μπορεί να είναι εκτεθειμένα σε πιστωτικό κίνδυνο μιας θέσης τιτλοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων κατά τις οποίες τα ιδρύματα ενεργούν ως αντισυμβαλλόμενος σε παράγωγο μέσο με τη συναλλαγή τιτλοποίησης, ως αντισυμβαλλόμενος που παρέχει την αντιστάθμιση με τη συναλλαγή τιτλοποίησης, ως πάροχος ταμειακής διευκόλυνσης για τη συναλλαγή, καθώς και των περιπτώσεων κατά τις οποίες τα ιδρύματα διαθέτουν θέσεις τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων ειδικής διαπραγμάτευσης.
(3)
Σε πράξεις επανατιτλοποίησης, η μεταφορά πιστωτικού κινδύνου εμφανίζεται στο επίπεδο της πρώτης τιτλοποίησης στοιχείων ενεργητικού και κατά το δεύτερο επίπεδο «επανασυσκευασίας» της συναλλαγής. Τα δύο επίπεδα της συναλλαγής, και οι δύο αντίστοιχες περιπτώσεις μεταφοράς πιστωτικού κινδύνου, είναι ανεξάρτητα από τις απαιτήσεις που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Σε κάθε επίπεδο της συναλλαγής, θα πρέπει να εξασφαλίζεται η διατήρηση καθαρού οικονομικού συμφέροντος και η δέουσα επιμέλεια από τα ιδρύματα που είναι εκτεθειμένα σε μεταφερόμενο πιστωτικό κίνδυνο στο συγκεκριμένο επίπεδο. Ως εκ τούτου, εάν ένα ίδρυμα είναι εκτεθειμένο μόνο στο δεύτερο επίπεδο «επανασυσκευασίας» της συναλλαγής, οι απαιτήσεις σχετικά με τη διατήρηση καθαρού οικονομικού συμφέροντος και τη δέουσα επιμέλεια ισχύουν για το εν λόγω ίδρυμα μόνο σε σχέση με το δεύτερο επίπεδο της συναλλαγής. Εντός της ίδιας πράξης επανατιτλοποίησης, τα ιδρύματα εκείνα που εκτέθηκαν στο πρώτο επίπεδο τιτλοποίησης στοιχείων ενεργητικού θα πρέπει να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις διατήρησης και δέουσας επιμέλειας σε σχέση με το πρώτο επίπεδο τιτλοποίησης στη συναλλαγή.
(4)
Είναι σκόπιμο να καθοριστεί με μεγαλύτερη λεπτομέρεια η εφαρμογή της δέσμευσης διατήρησης, συμπεριλαμβανομένης της συμμόρφωσης όταν υπάρχουν περισσότερες μεταβιβάζουσες οντότητες, ανάδοχες οντότητες ή αρχικοί δανειοδότες, λεπτομέρειες σε σχέση με τις διαφορετικές επιλογές διατήρησης, τον τρόπο εκτίμησης της απαίτησης διατήρησης κατά τη δημιουργία και σε συνεχή βάση, και τον τρόπο εφαρμογής των εξαιρέσεων.
(5)
Τα στοιχεία α) έως ε) του άρθρου 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 προβλέπουν διάφορες επιλογές σύμφωνα με τις οποίες είναι δυνατή η εκπλήρωση της απαιτούμενης διατήρησης συμφέροντος ύψους 5 %. Ο παρών κανονισμός, διευκρινίζει λεπτομερώς τους τρόπους συμμόρφωσης με κάθε μία από αυτές τις επιλογές.
(6)
Η διατήρηση του συμφέροντος θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω μιας σύνθετης ή μη μόνιμης μορφής διατήρησης, υπό την προϋπόθεση ότι οι μέθοδοι αυτές συνάδουν πλήρως με μία από τις επιλογές που προβλέπονται στα στοιχεία α) έως ε) του άρθρου 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, με την οποία μπορεί να εξισωθεί η σύνθετη ή μη μόνιμη μορφή διατήρησης και υπό την προϋπόθεση ότι διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τις απαιτήσεις δημοσιοποίησης.
(7)
Η αντιστάθμιση ή η πώληση του διατηρημένου συμφέροντος απαγορεύεται αν οι τεχνικές αυτές υπονομεύουν τον σκοπό της απαίτησης διατήρησης, γεγονός που σημαίνει ότι μπορούν να επιτραπούν εφόσον δεν αντισταθμίζουν τη διατήρηση έναντι του πιστωτικού κινδύνου είτε των διατηρημένων θέσεων τιτλοποίησης είτε των διατηρημένων ανοιγμάτων.
(8)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεχής διατήρηση του καθαρού οικονομικού συμφέροντος, τα ιδρύματα θα πρέπει να μεριμνούν ώστε να μην υφίσταται κάποιος ενσωματωμένος μηχανισμός στη δομή τιτλοποίησης με τον οποίο η απαίτηση ελάχιστης διατήρησης κατά τη δημιουργία θα μειωνόταν αναγκαστικά ταχύτερα από ό,τι το μεταφερόμενο συμφέρον. Ομοίως, δεν θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στο διατηρημένο συμφέρον από πλευράς ταμειακών ροών για την κατά προτίμηση ωφέλεια από την αποπληρωμή ή την απόσβεση που θα οδηγούσε σε πτώση της τρέχουσας ονομαστικής αξίας, κάτω του 5 %, των τμημάτων τιτλοποίησης που έχουν πωληθεί ή των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων. Επιπλέον, η πιστωτική στήριξη που παρέχεται στο ίδρυμα που αναλαμβάνει το άνοιγμα σε μια θέση τιτλοποίησης δεν θα πρέπει να μειωθεί δυσανάλογα σε σχέση με το ποσοστό αποπληρωμής για τα υποκείμενα ανοίγματα.
(9)
Τα ιδρύματα θα πρέπει να είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν τα χρηματοπιστωτικά μοντέλα που έχουν αναπτυχθεί από τρίτους, πέραν εκείνων που έχουν αναπτυχθεί από τους ΕΟΠΑ, προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος και το κόστος συμμόρφωσης για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων δέουσας επιμέλειας. Τα ιδρύματα θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα χρηματοπιστωτικά μοντέλα τρίτων μερών μόνο εφόσον έχουν μεριμνήσει δεόντως, πριν από την επένδυση, να επαληθεύσουν τις σχετικές παραδοχές και τη διάρθρωση των μοντέλων και να κατανοήσουν τη μεθοδολογία, τις παραδοχές και τα αποτελέσματα των εν λόγω μοντέλων.
(10)
Είναι απαραίτητο να καθοριστεί περαιτέρω η συχνότητα με την οποία τα ιδρύματα θα πρέπει να επανεξετάζουν τη συμμόρφωσή τους με τις απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας, ο τρόπος αξιολόγησης της καταλληλότητας της χρήσης διαφορετικών πολιτικών και διαδικασιών εντός και εκτός του χαρτοφυλακίου συναλλαγών, και ο τρόπος αξιολόγησης της συμμόρφωσης όταν οι θέσεις αφορούν το χαρτοφυλάκιο διαπραγμάτευσης συσχετίσεων, ενώ είναι αναγκαίο επίσης να διασαφηνιστούν ορισμένοι όροι, σύμφωνα με το άρθρο 406 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, όπως τα «χαρακτηριστικά κινδύνου» και τα «διαρθρωτικά χαρακτηριστικά».
(11)
Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οντότητες εγκατεστημένες σε τρίτες χώρες, οι οποίες περιλαμβάνονται στην ενοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, αλλά δεν εμπίπτουν άμεσα στο πεδίο εφαρμογής των πρόσθετων βαρών κινδύνου, θα πρέπει, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως για τα ανοίγματα που υπάγονται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών για τους σκοπούς των δραστηριοτήτων ειδικής διαπραγμάτευσης, να μη θεωρείται ότι παραβιάζουν τις διατάξεις του άρθρου 405 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι τα ιδρύματα παραβιάζουν τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου, όταν τέτοια ανοίγματα ή θέσεις στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών δεν είναι ουσιώδη και δεν αποτελούν δυσανάλογο μερίδιο των εμπορικών δραστηριοτήτων, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει πλήρης κατανόηση των ανοιγμάτων ή των θέσεων, και ότι έχουν εφαρμοστεί επίσημες πολιτικές και διαδικασίες οι οποίες είναι κατάλληλες και ανάλογες με το συνολικό προφίλ κινδύνου της εν λόγω οντότητας και του ομίλου.
(12)
Η αρχική και συνεχής πληροφόρηση των επενδυτών σχετικά με το επίπεδο της δέσμευσης διατήρησης και όλων των σημαντικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της πιστωτικής ποιότητας και των αποδόσεων του υποκείμενου ανοίγματος, είναι αναγκαία για την επίδειξη δέουσας επιμέλειας σε σχέση με τις θέσεις τιτλοποίησης. Τα δεδομένα που γνωστοποιούνται θα πρέπει να περιλαμβάνουν στοιχεία σε σχέση με την ταυτότητα της οντότητας που διατηρεί συμφέρον, την προτιμηθείσα επιλογή διατήρησης και την αρχική και συνεχή δέσμευση για τη διατήρηση οικονομικού συμφέροντος. Όταν εφαρμόζονται οι εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 405 παράγραφοι 3 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, θα πρέπει να υπάρχει ρητή γνωστοποίηση των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων, όπου δεν ισχύει η απαίτηση διατήρησης και ο λόγος για τη μη εφαρμογή.
(13)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) στην Επιτροπή.
(14)
Η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) διεξήγαγε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, προέβη σε ανάλυση του δυνητικού σχετικού κόστους/οφέλους και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων, που συστάθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΙΤΛΟΠΟΙΗΣΗΣ
Άρθρο 1
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
Ως «οντότητα που διατηρεί συμφέρον» νοείται η οντότητα που ενεργεί ως μεταβιβάζουσα οντότητα, ανάδοχος οντότητα ή αρχικός δανειοδότης και η οποία διατηρεί καθαρό οικονομικό συμφέρον στην τιτλοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
β)
Ως «σύνθετη μορφή διατήρησης» νοείται η διατήρηση των οικονομικών συμφερόντων μέσω της χρήσης παράγωγων μέσων.
γ)
Ως «μη μόνιμη μορφή διατήρησης» νοείται η διατήρηση των οικονομικών συμφερόντων μέσω της χρήσης εγγυήσεων, πιστωτικής επιστολής και άλλων παρόμοιων μορφών πιστωτικής στήριξης που εξασφαλίζουν την άμεση επιβολή της διατήρησης.
δ)
Ως «κάθετο τμήμα» νοείται ένα τμήμα το οποίο εκθέτει τον κάτοχο του τμήματος στον πιστωτικό κίνδυνο κάθε εκδιδόμενου τμήματος της πράξης τιτλοποίησης σε αναλογική βάση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΜΙΑΣ ΘΕΣΗΣ ΤΙΤΛΟΠΟΙΗΣΗΣ
Άρθρο 2
Ειδικές περιπτώσεις έκθεσης στον πιστωτικό κίνδυνο μιας θέσης τιτλοποίησης
1. Σε περίπτωση που ένα ίδρυμα ενεργεί ως αντισυμβαλλόμενος σε πράξεις πιστωτικών παραγώγων ή ως αντισυμβαλλόμενος που παρέχει την αντιστάθμιση ή ως πάροχος ταμειακής διευκόλυνσης σε σχέση με μια συναλλαγή τιτλοποίησης, θεωρείται ότι εκτίθεται στον πιστωτικό κίνδυνο μιας θέσης τιτλοποίησης όταν το παράγωγο, η αντιστάθμιση ή η ταμειακή διευκόλυνση αναλαμβάνει τον πιστωτικό κίνδυνο των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων ή των θέσεων τιτλοποίησης.
2. Για τους σκοπούς των άρθρων 405 και 406 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, σε περίπτωση που μια ταμειακή διευκόλυνση πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 255 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ο πάροχος ρευστότητας δεν θεωρείται ότι εκτίθεται στον πιστωτικό κίνδυνο μιας θέσης τιτλοποίησης.
3. Στο πλαίσιο επανατιτλοποίησης με περισσότερα από ένα επίπεδα ή τιτλοποίησης με πολλαπλές διακριτές υποκείμενες συναλλαγές, ένα ίδρυμα θεωρείται ότι εκτίθεται στον πιστωτικό κίνδυνο μόνο της επιμέρους θέσης τιτλοποίησης ή της συναλλαγής στο πλαίσιο της οποίας αναλαμβάνει το άνοιγμα.
4. Τα ιδρύματα δεν θεωρούνται ότι παραβιάζουν το άρθρο 405 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε ενοποιημένη βάση εάν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η οντότητα που διατηρεί τις θέσεις τιτλοποίησης είναι εγκατεστημένη σε τρίτη χώρα και συμπεριλαμβάνεται στον ενοποιημένο όμιλο σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
β)
οι θέσεις τιτλοποίησης τηρούνται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών της οντότητας που αναφέρεται στο στοιχείο α) για τους σκοπούς των δραστηριοτήτων ειδικής διαπραγμάτευσης·
γ)
οι θέσεις τιτλοποίησης δεν είναι σημαντικές σε σχέση με το συνολικό προφίλ κινδύνου του χαρτοφυλακίου συναλλαγών του ομίλου που αναφέρεται στο στοιχείο α) και δεν αποτελούν δυσανάλογο μερίδιο των εμπορικών δραστηριοτήτων του ομίλου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΚΑΘΑΡΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ
Άρθρο 3
Οντότητες που διατηρούν σημαντικό καθαρό οικονομικό συμφέρον
1. Το διατηρούμενο σημαντικό οικονομικό συμφέρον δεν κατανέμεται μεταξύ διαφορετικών τύπων οντοτήτων που διατηρούν συμφέρον. Η απαίτηση διατήρησης σημαντικού καθαρού οικονομικού συμφέροντος πρέπει να πληρούται στο σύνολό της από καθεμία από τις ακόλουθες οντότητες:
α)
τη μεταβιβάζουσα οντότητα ή πολλαπλές μεταβιβάζουσες οντότητες·
β)
την ανάδοχο οντότητα ή πολλαπλές ανάδοχες οντότητες·
γ)
τον αρχικό δανειοδότη ή πολλαπλούς αρχικούς δανειοδότες.
2. Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τα τιτλοποιημένα ανοίγματα δημιουργούνται από πολλαπλές μεταβιβάζουσες οντότητες, η απαίτηση διατήρησης θα πρέπει να πληρούται από κάθε μεταβιβάζουσα οντότητα, σε σχέση με το ποσοστό του συνόλου των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων για τα οποία αποτελεί τη μεταβιβάζουσα οντότητα.
3. Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τα τιτλοποιημένα ανοίγματα δημιουργούνται από πολλαπλούς αρχικούς δανειοδότες, η απαίτηση διατήρησης θα πρέπει να πληρούται από κάθε αρχικό δανειοδότη, σε σχέση με το ποσοστό του συνόλου των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων για τα οποία αποτελεί τον αρχικό δανειοδότη.
4. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 2 και 3, όταν τα τιτλοποιημένα ανοίγματα δημιουργούνται από πολλαπλές μεταβιβάζουσες οντότητες ή πολλαπλούς αρχικούς δανειοδότες, η υποχρέωση διατήρησης μπορεί να εκπληρωθεί εξ ολοκλήρου από μία και μόνο μεταβιβάζουσα οντότητα ή αρχικό δανειοδότη υπό τον όρο ότι πληρούνται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η μεταβιβάζουσα οντότητα ή ο αρχικός δανειοδότης έχει καταρτίσει και διαχειρίζεται το πρόγραμμα ή το σχέδιο τιτλοποίησης,
β)
η μεταβιβάζουσα οντότητα ή ο αρχικός δανειοδότης έχει καταρτίσει το πρόγραμμα ή το σχέδιο τιτλοποίησης και έχει συμβάλει με ποσοστό άνω του 50 % του συνόλου των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων.
5. Όταν τα τιτλοποιημένα ανοίγματα έχουν χρηματοδοτηθεί από πολλαπλές ανάδοχες οντότητες, η απαίτηση διατήρησης πρέπει να εκπληρώνεται είτε:
α)
από την ανάδοχο οντότητα της οποίας το οικονομικό συμφέρον είναι δεόντως ευθυγραμμισμένο με τους επενδυτές, όπως έχει συμφωνηθεί από τις πολλαπλές ανάδοχες οντότητες, με βάση αντικειμενικά κριτήρια που περιλαμβάνουν τη διάρθρωση τελών, τη συμμετοχή στη δημιουργία και τη διαχείριση του προγράμματος ή του συστήματος τιτλοποίησης και άνοιγμα στον πιστωτικό κίνδυνο των τιτλοποιήσεων·
β)
από κάθε ανάδοχο οντότητα αναλογικά σε σχέση με τον αριθμό των ανάδοχων οντοτήτων.
Άρθρο 4
Εκπλήρωση της απαίτησης διατήρησης μέσω σύνθετης ή μη μόνιμης μορφής διατήρησης
1. Η απαίτηση διατήρησης μπορεί να εκπληρωθεί κατά ισοδύναμο τρόπο με μία από τις επιλογές που ορίζονται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 μέσω σύνθετης ή μη μόνιμης μορφής διατήρησης εφόσον συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το διατηρημένο ποσό είναι τουλάχιστον ίσο με την απαίτηση στο πλαίσιο της επιλογής με την οποία μπορεί να εξισωθεί η σύνθετη ή μη μόνιμη μορφή της διατήρησης·
β)
η οντότητα που διατηρεί συμφέρον έχει γνωστοποιήσει ρητώς την πρόθεσή της να διατηρήσει, σε συνεχή βάση, σημαντικό καθαρό οικονομικό συμφέρον με αυτόν τον τρόπο, καθώς και λεπτομέρειες σε σχέση με τη μορφή της διατήρησης, τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό της και την ισοδυναμία της με μία από αυτές τις επιλογές.
2. Σε περίπτωση που μια οντότητα, πλην πιστωτικού ιδρύματος όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο 1) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ενεργεί ως οντότητα που διατηρεί συμφέρον μέσω σύνθετης ή μη μόνιμης μορφής διατήρησης, το συμφέρον που διατηρείται σε σύνθετη ή μη μόνιμη βάση είναι πλήρως εξασφαλισμένο με ταμειακά διαθέσιμα και τηρείται σε ξεχωριστή βάση ως κεφάλαια «πελατών», όπως αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 8 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3).
Άρθρο 5
Επιλογή διατήρησης (α): κατ' αναλογία διατήρηση σε κάθε ένα από τα τμήματα τιτλοποίησης που έχουν πωληθεί ή μεταβιβαστεί στους επενδυτές
1. Η διατήρηση τουλάχιστον του 5 % της ονομαστικής αξίας καθενός από τα τμήματα τιτλοποίησης που έχουν πωληθεί ή μεταβιβαστεί, όπως αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, μπορεί επίσης να επιτευχθεί με τα ακόλουθα:
α)
διατήρηση τουλάχιστον του 5 % της ονομαστικής αξίας καθενός από τα τιτλοποιημένα ανοίγματα, υπό την προϋπόθεση ότι ο πιστωτικός κίνδυνος των εν λόγω ανοιγμάτων είναι της ίδιας προτεραιότητας με ή κατατάσσεται μετά τον πιστωτικό κίνδυνο που έχει τιτλοποιηθεί για τα ίδια ανοίγματα. Στην περίπτωση ανακυκλούμενης τιτλοποίησης, όπως ορίζεται στο άρθρο 242 παράγραφος 13 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, αυτό θα συμβεί μέσω της διατήρησης του συμφέροντος της μεταβιβάζουσας οντότητας υποθέτοντας ότι το συμφέρον της μεταβιβάζουσας οντότητας ανερχόταν τουλάχιστον στο 5 % της ονομαστικής αξίας καθενός από τα τιτλοποιημένα ανοίγματα και είναι της ίδιας προτεραιότητας με ή κατατάσσεται μετά τον πιστωτικό κίνδυνο που έχει τιτλοποιηθεί σε σχέση με τα ίδια ανοίγματα·
β)
πρόβλεψη, στο πλαίσιο ενός προγράμματος ABCP, ταμειακής διευκόλυνσης που μπορεί να είναι πρώτη στη συμβατική σειρά προτεραιότητας, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
η ταμειακή διευκόλυνση καλύπτει το 100 % του πιστωτικού κινδύνου των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων·
ii)
η ταμειακή διευκόλυνση καλύπτει τον πιστωτικό κίνδυνο για όσο χρονικό διάστημα η οντότητα που διατηρεί συμφέρον οφείλει να διατηρήσει το οικονομικό συμφέρον μέσω της εν λόγω ταμειακής διευκόλυνσης για τη σχετική θέση τιτλοποίησης·
iii)
η ταμειακή διευκόλυνση παρέχεται από τη μεταβιβάζουσα οντότητα, την ανάδοχο οντότητα ή τον αρχικό δανειοδότη στο πλαίσιο της συναλλαγής τιτλοποίησης·
iv)
το ίδρυμα που αναλαμβάνει το άνοιγμα στην εν λόγω τιτλοποίηση έχει αποκτήσει πρόσβαση στις κατάλληλες πληροφορίες προκειμένου να είναι σε θέση να επαληθεύσει ότι τηρούνται τα στοιχεία i), ii) και iii)·
γ)
διατήρηση ενός κάθετου τμήματος το οποίο έχει ονομαστική αξία όχι μικρότερη από το 5 % της συνολικής ονομαστικής αξίας του συνόλου των εκδοθέντων τμημάτων χρεογράφων.
Άρθρο 6
Επιλογή διατήρησης (β): διατήρηση του συμφέροντος της μεταβιβάζουσας οντότητας για ανακυκλούμενα ανοίγματα
Η διατήρηση, όπως αναφέρεται στο σημείο β) του άρθρου 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, μπορεί να επιτευχθεί με τη διατήρηση τουλάχιστον του 5 % της ονομαστικής αξίας καθενός από τα τιτλοποιημένα ανοίγματα, υπό την προϋπόθεση ότι ο διατηρημένος πιστωτικός κίνδυνος των εν λόγω ανοιγμάτων είναι της ίδιας προτεραιότητας ή κατατάσσεται μετά τον πιστωτικό κίνδυνο που έχει τιτλοποιηθεί για τα ίδια ανοίγματα.
Άρθρο 7
Επιλογή διατήρησης (γ): διατήρηση τυχαία επιλεγμένων ανοιγμάτων
1. Η ομάδα τουλάχιστον 100 ενδεχόμενων τιτλοποιημένων ανοιγμάτων από τα οποία επιλέγονται τυχαία ορισμένα διατηρούμενα και τιτλοποιημένα ανοίγματα, σύμφωνα με το στοιχείο γ) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, πρέπει να είναι επαρκώς διαφοροποιημένη προκειμένου να αποφευχθεί η υπερβολική συγκέντρωση του διατηρούμενου συμφέροντος. Κατά την προετοιμασία της διαδικασίας επιλογής, η οντότητα που διατηρεί συμφέρον λαμβάνει υπόψη κατάλληλους ποσοτικούς και ποιοτικούς παράγοντες προκειμένου να διασφαλίσει ότι η διάκριση μεταξύ των διατηρημένων και των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων είναι πραγματικά τυχαία. Η οντότητα που διατηρεί συμφέρον από τυχαία επιλεγμένα ανοίγματα λαμβάνει υπόψη, κατά περίπτωση, ορισμένους παράγοντες, όπως ημερομηνία έκδοσης, προϊόν, γεωγραφία, ημερομηνία δημιουργίας, ημερομηνία λήξης, λόγο δανείου προς αξία, είδος περιουσίας, βιομηχανικό κλάδο και ανεξόφλητο υπόλοιπο δανείου, κατά την επιλογή ανοιγμάτων.
2. Η οντότητα που διατηρεί συμφέρον δεν ορίζει διαφορετικά επιμέρους ανοίγματα ως διατηρημένα ανοίγματα σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο για την εκπλήρωση της απαίτησης διατήρησης σε σχέση με μια τιτλοποίηση στην οποία τα τιτλοποιημένα ανοίγματα παρουσιάζουν διακυμάνσεις με την πάροδο του χρόνου, είτε λόγω των νέων ανοιγμάτων που προστίθενται στην τιτλοποίηση είτε λόγω αλλαγών στο επίπεδο των επιμέρους τιτλοποιημένων ανοιγμάτων.
Άρθρο 8
Επιλογή διατήρησης (δ): διατήρηση του τμήματος πρωτεύουσας ζημίας
1. Η διατήρηση του τμήματος πρωτεύουσας ζημίας, σύμφωνα με το στοιχείο δ) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, πραγματοποιείται με θέσεις είτε εντός είτε εκτός ισολογισμού και είναι, επίσης, δυνατή με τη χρήση ενός εκ των κάτωθι:
α)
παροχή μη μόνιμης μορφής διατήρησης, σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο γ) ή ταμειακής διευκόλυνσης, στο πλαίσιο ενός προγράμματος έκδοσης εμπορικών χρεογράφων εξασφαλισμένων με στοιχεία ενεργητικού (ABCP), το οποίο πληροί τα ακόλουθα κριτήρια:
i)
καλύπτει τουλάχιστον το 5 % της ονομαστικής αξίας των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων·
ii)
αποτελεί θέση πρωτεύουσας ζημίας σε σχέση με την τιτλοποίηση·
iii)
καλύπτει τον πιστωτικό κίνδυνο για όλη τη διάρκεια της δέσμευσης διατήρησης·
iv)
παρέχεται από τη μεταβιβάζουσα οντότητα, την ανάδοχο οντότητα ή τον αρχικό δανειοδότη στο πλαίσιο της τιτλοποίησης·
v)
το ίδρυμα που αναλαμβάνει το άνοιγμα στην εν λόγω τιτλοποίηση έχει αποκτήσει πρόσβαση στις κατάλληλες πληροφορίες προκειμένου να είναι σε θέση να επαληθεύσει ότι τηρούνται τα στοιχεία i), ii), iii) και iv)·
β)
υπερεξασφάλιση, ως μορφή πιστωτικής ενίσχυσης, εάν η υπερεξασφάλιση αυτή λειτουργεί ως διατήρηση «πρωτεύουσας ζημίας» τουλάχιστον του 5 % της ονομαστικής αξίας των τμημάτων που εκδίδονται από την τιτλοποίηση.
2. Σε περίπτωση που το τμήμα πρωτεύουσας ζημίας υπερβαίνει το 5 % της ονομαστικής αξίας των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων, πρέπει να είναι δυνατό η οντότητα που διατηρεί συμφέρον να διατηρεί μόνο ένα μέρος του εν λόγω τμήματος πρωτεύουσας ζημίας, εφόσον το τμήμα αυτό ισοδυναμεί τουλάχιστον με το 5 % της ονομαστικής αξίας των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων.
3. Ο ορισμός του τμήματος πρωτεύουσας ζημίας σε επίπεδο συνολικού προγράμματος τιτλοποίησης για τους σκοπούς διατήρησης του κινδύνου δεν επηρεάζεται από την ύπαρξη υποκείμενων συναλλαγών κατά τις οποίες οι μεταβιβάζουσες οντότητες ή οι αρχικοί δανειοδότες διατηρούν άνοιγμα πρωτεύουσας ζημίας στο επίπεδο που αφορά τη συγκεκριμένη συναλλαγή.
Άρθρο 9
Επιλογή διατήρησης (ε): διατήρηση πρωτεύουσας ζημίας σε κάθε τιτλοποιημένο άνοιγμα
1. Η διατήρηση ανοίγματος πρωτεύουσας ζημίας στο επίπεδο κάθε τιτλοποιημένου ανοίγματος, σύμφωνα με το στοιχείο ε) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 405 παράγραφος 1, εφαρμόζεται κατά τρόπο τέτοιον ώστε ο διατηρημένος πιστωτικός κίνδυνος να κατατάσσεται πάντοτε μετά τον πιστωτικό κίνδυνο που έχει τιτλοποιηθεί σε σχέση με τα ίδια ανοίγματα.
2. Η διατήρηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 μπορεί να εκπληρωθεί με την πώληση σε μειωμένη αξία των υποκείμενων ανοιγμάτων από τη μεταβιβάζουσα ή τον αρχικό δανειοδότη, εφόσον το ποσό της έκπτωσης δεν είναι μικρότερο από 5 % επί της ονομαστικής αξίας του κάθε ανοίγματος και εφόσον το ποσό της έκπτωσης στην πώληση επιστρέφεται στη μεταβιβάζουσα οντότητα ή τον αρχικό δανειοδότη όταν δεν απορροφάται από ζημίες που σχετίζονται με τον πιστωτικό κίνδυνο που συνδέεται με τα τιτλοποιημένα ανοίγματα.
Άρθρο 10
Μέτρηση του επιπέδου διατήρησης
1. Κατά τη μέτρηση του επιπέδου διατήρησης καθαρού οικονομικού συμφέροντος, εφαρμόζονται τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
ως δημιουργία νοείται η στιγμή κατά την οποία τα ανοίγματα τιτλοποιήθηκαν για πρώτη φορά·
β)
ο υπολογισμός του επιπέδου διατήρησης βασίζεται σε ονομαστικές αξίες και η τιμή απόκτησης των στοιχείων ενεργητικού δεν λαμβάνεται υπόψη·
γ)
το «υπερβάλλον περιθώριο», όπως ορίζεται στο άρθρο 242 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, δεν λαμβάνεται υπόψη κατά τη μέτρηση του καθαρού οικονομικού συμφέροντος της οντότητας που διατηρεί συμφέρον·
δ)
η ίδια επιλογή διατήρησης και μεθοδολογίας χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του καθαρού οικονομικού συμφέροντος κατά τη διάρκεια μιας συναλλαγής τιτλοποίησης, εκτός εάν εξαιρετικές περιστάσεις απαιτούν μια αλλαγή και η εν λόγω αλλαγή δεν χρησιμοποιείται ως μέσο για τη μείωση του ποσού του διατηρημένου συμφέροντος.
2. Εκτός από τα κριτήρια που ορίζονται στην παράγραφο 1, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υφίσταται κάποιος ενσωματωμένος μηχανισμός με τον οποίο το διατηρημένο συμφέρον κατά τη δημιουργία θα μειώνεται ταχύτερα από το μεταφερόμενο συμφέρον, η εκπλήρωση της απαίτησης διατήρησης δεν θεωρείται ότι έχει επηρεασθεί από την απόσβεση της διατήρησης μέσω κατανομής των ταμειακών ροών ή μέσω της κατανομής των ζημιών, οι οποίες, στην πραγματικότητα, μειώνουν το επίπεδο της διατήρησης με την πάροδο του χρόνου. Μια οντότητα που διατηρεί συμφέρον δεν υποχρεούται να αναπληρώνει διαρκώς ή να αναπροσαρμόζει το διατηρημένο συμφέρον της τουλάχιστον στο 5 %, καθώς οι ζημίες πραγματοποιούνται επί των ανοιγμάτων της ή κατανέμονται στη διατηρημένη θέση της.
Άρθρο 11
Μέτρηση της διατήρησης για τα μη αναληφθέντα ποσά σε ανοίγματα υπό τη μορφή πιστωτικών διευκολύνσεων
Ο υπολογισμός του καθαρού οικονομικού συμφέροντος που πρέπει να διατηρηθεί για τις πιστωτικές διευκολύνσεις, συμπεριλαμβανομένων των πιστωτικών καρτών, βασίζεται αποκλειστικά σε ποσά που έχουν ήδη αναληφθεί, αποκομισθεί ή ληφθεί και προσαρμόζεται σύμφωνα με τις μεταβολές των ποσών αυτών.
Άρθρο 12
Απαγόρευση αντιστάθμισης ή πώλησης του διατηρημένου συμφέροντος
1. Η υποχρέωση, κατά το τρίτο εδάφιο του άρθρου 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, μη υπαγωγής του διατηρημένου καθαρού οικονομικού συμφέροντος σε οιαδήποτε μείωση πιστωτικού κινδύνου, αρνητικές θέσεις, ή άλλη αντιστάθμιση ή πώληση εφαρμόζεται λαμβάνοντας υπόψη τον σκοπό της απαίτησης διατήρησης και την οικονομική ουσία της συναλλαγής. Οι αντισταθμίσεις του καθαρού οικονομικού συμφέροντος δεν πρέπει να θεωρούνται αντιστάθμιση για τους σκοπούς του τρίτου εδαφίου του άρθρου 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και μπορούν, συνεπώς, να επιτρέπονται μόνο εφόσον δεν αντισταθμίζουν τη διατήρηση έναντι του πιστωτικού κινδύνου είτε των διατηρημένων θέσεων τιτλοποίησης είτε των διατηρημένων ανοιγμάτων.
2. Η οντότητα που διατηρεί συμφέρον δύναται να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε διατηρημένα ανοίγματα ή θέσεις τιτλοποίησης ως εξασφάλιση για σκοπούς εξασφαλισμένης χρηματοδότησης, εφόσον η χρήση αυτή δεν μεταφέρει τον πιστωτικό κίνδυνο των εν λόγω διατηρημένων ανοιγμάτων ή θέσεων τιτλοποίησης σε τρίτους.
Άρθρο 13
Εξαιρέσεις από το άρθρο 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
Οι συναλλαγές που αναφέρονται στο άρθρο 405 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 περιλαμβάνουν τις θέσεις τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο διαπραγμάτευσης συσχετίσεων που αποτελούν χρηματοπιστωτικά μέσα αναφοράς που πληρούν το κριτήριο του άρθρου 338 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ή είναι επιλέξιμες να συμπεριληφθούν στο χαρτοφυλάκιο διαπραγμάτευσης συσχετίσεων.
Άρθρο 14
Διατήρηση σε ενοποιημένη βάση
Ένα ίδρυμα που ικανοποιεί την απαίτηση διατήρησης βάσει της ενοποιημένης κατάστασης του σχετικού μητρικού πιστωτικού ιδρύματος εγκατεστημένου στην ΕΕ, της σχετικής εγκατεστημένης στην ΕΕ χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή της σχετικής εγκατεστημένης στην ΕΕ μεικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών, σύμφωνα με το άρθρο 405 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θα πρέπει, στην περίπτωση που η οντότητα που διατηρεί συμφέρον δεν περιλαμβάνεται πλέον στο πεδίο εφαρμογής της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση, να διασφαλίζει ότι μία ή περισσότερες από τις υπόλοιπες οντότητες που περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση αναλαμβάνει το άνοιγμα στην τιτλοποίηση, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχιση της εκπλήρωσης της απαίτησης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΔΕΟΥΣΑΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΚΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΤΙΤΛΟΠΟΙΗΣΗΣ
Άρθρο 15
Εξωτερική ανάθεση και λοιπά γενικά ζητήματα
1. Όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τα ειδικά ανοίγματα που πρόκειται να τιτλοποιηθούν, μεταξύ άλλων, όταν τα ανοίγματα συσσωρεύονται πριν από την τιτλοποίησή τους ή εφόσον μπορούν να υποκατασταθούν σε μια υφιστάμενη ανακυκλούμενη τιτλοποίηση, ένα ίδρυμα θεωρείται ότι εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του σε σχέση με τη δέουσα επιμέλεια, σύμφωνα με το άρθρο 406 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, για κάθε μία από τις επιμέρους θέσεις τιτλοποίησής του βάσει των σχετικών κριτηρίων επιλεξιμότητας για τα εν λόγω ανοίγματα.
2. Όταν αναθέτουν ορισμένα καθήκοντα της διαδικασίας για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στο άρθρο 406 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, καθώς και για την τήρηση αρχείων, τα ιδρύματα που εκτίθενται στους κινδύνους τιτλοποίησης διατηρούν τον πλήρη έλεγχο αυτής της διαδικασίας.
Άρθρο 16
Προσδιορισμός των χαρακτηριστικών κινδύνου και των διαρθρωτικών χαρακτηριστικών
1. Τα χαρακτηριστικά κινδύνου της επιμέρους θέσης τιτλοποίησης που αναφέρονται στο άρθρο 406 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 περιλαμβάνουν τα ακόλουθα καταλληλότερα και πιο ουσιώδη χαρακτηριστικά, όπως:
α)
επίπεδο προτεραιότητας του τμήματος τιτλοποίησης·
β)
προφίλ των ταμειακών ροών·
γ)
οποιαδήποτε υφιστάμενη διαβάθμιση·
δ)
ιστορικές επιδόσεις παρόμοιων τμημάτων τιτλοποίησης·
ε)
υποχρεώσεις που σχετίζονται με τα τμήματα που περιλαμβάνονται στον φάκελο τεκμηρίωσης της τιτλοποίησης·
στ)
πιστωτική ενίσχυση.
2. Τα χαρακτηριστικά κινδύνου των υποκείμενων ανοιγμάτων στη θέση τιτλοποίησης που αναφέρονται στο άρθρο 406 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 περιλαμβάνουν τα καταλληλότερα και πιο ουσιώδη χαρακτηριστικά και, μεταξύ άλλων, τις πληροφορίες επιδόσεων που αναφέρονται στο άρθρο 406 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 όσον αφορά τα ανοίγματα σε υποθήκες επί ακινήτων κατοικίας. Τα ιδρύματα προσδιορίζουν κατάλληλες και συγκρίσιμες μετρήσεις για την ανάλυση των χαρακτηριστικών κινδύνου των άλλων κατηγοριών περιουσιακών στοιχείων.
3. Τα πρόσθετα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά, σύμφωνα με το άρθρο 406 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, περιλαμβάνουν τα παράγωγα μέσα, τις εγγυήσεις, τις πιστωτικές επιστολές και άλλες παρόμοιες μορφές πιστωτικής στήριξης.
Άρθρο 17
Συχνότητα επανεξέτασης
Τα ιδρύματα επανεξετάζουν τη συμμόρφωση τους με το άρθρο 406 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, κατόπιν εκθέσεώς τους σε θέσεις τιτλοποίησης, τουλάχιστον ετησίως και συχνότερα, αμέσως μόλις το ίδρυμα αντιληφθεί παραβίαση των υποχρεώσεων που περιλαμβάνονται στον φάκελο τεκμηρίωσης της τιτλοποίησης ή αντιληφθεί σημαντική αλλαγή σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
α)
στα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά που μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην απόδοση της θέσης τιτλοποίησης·
β)
στα χαρακτηριστικά κινδύνου των θέσεων τιτλοποίησης και των υποκείμενων ανοιγμάτων.
Άρθρο 18
Δοκιμές προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων
1. Οι δοκιμές προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 406 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, περιλαμβάνουν όλες τις σχετικές θέσεις τιτλοποίησης και ενσωματώνονται στις στρατηγικές και τις διαδικασίες των δοκιμών προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων που διεξάγουν τα ιδρύματα, σύμφωνα με την εσωτερική διαδικασία αξιολόγησης της κεφαλαιακής επάρκειας που ορίζεται στο άρθρο 73 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4).
2. Για την ικανοποίηση των απαιτήσεων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 406 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιήσουν συγκρίσιμα χρηματοπιστωτικά μοντέλα που έχουν αναπτυχθεί από τρίτους, πέραν εκείνων που έχουν αναπτυχθεί από τους ΕΟΠΑ, υπό την προϋπόθεση ότι μπορούν να αποδείξουν, εφόσον τους ζητηθεί, ότι πριν από την επένδυση μερίμνησαν δεόντως ώστε να επαληθεύσουν τις σχετικές παραδοχές και τη διάρθρωση των μοντέλων, και να κατανοήσουν τη μεθοδολογία, τις παραδοχές και τα αποτελέσματα.
3. Κατά τη διεξαγωγή των δοκιμών που αναφέρονται στο άρθρο 406 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, στο πλαίσιο ενός προγράμματος ABCP, σύμφωνα με το άρθρο 242 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το οποίο στηρίζεται από ταμειακή διευκόλυνση που καλύπτει πλήρως τον πιστωτικό κίνδυνο των τιτλοποιημένων ανοιγμάτων, τα ιδρύματα μπορούν να πραγματοποιούν δοκιμές προσομοίωσης για τον έλεγχο της φερεγγυότητας του παρόχου ταμειακής διευκόλυνσης και όχι για τα τιτλοποιημένα ανοίγματα.
Άρθρο 19
Ανοίγματα εντός και εκτός του χαρτοφυλακίου συναλλαγών
1. Η κατοχή μιας θέσης τιτλοποίησης εντός ή εκτός του χαρτοφυλακίου συναλλαγών, αντίστοιχα, δεν συνιστά επαρκή αιτιολογία από μόνη της για την εφαρμογή διαφορετικών πολιτικών και διαδικασιών ή διαφορετικής έντασης της εξέτασης για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων δέουσας επιμέλειας, σύμφωνα με το άρθρο 406 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Προκειμένου να προσδιοριστεί κατά πόσον πρέπει να εφαρμοστούν διαφορετικές πολιτικές και διαδικασίες ή διαφορετική ένταση της εξέτασης, λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες που επηρεάζουν σημαντικά το προφίλ κινδύνου καθενός από τα χαρτοφυλάκια και των σχετικών θέσεων τιτλοποίησης και, μεταξύ άλλων, το μέγεθος των θέσεων, οι επιπτώσεις στην κεφαλαιακή βάση του ιδρύματος κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ακραίων καταστάσεων και η συγκέντρωση του κινδύνου σε μία συγκεκριμένη συναλλαγή, εκδότη ή κατηγορία περιουσιακών στοιχείων.
2. Τα ιδρύματα μεριμνούν ώστε οποιαδήποτε ουσιώδης αλλαγή που αυξάνει το προφίλ κινδύνου των θέσεων τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών και εκτός του χαρτοφυλακίου συναλλαγών τους να αντικατοπτρίζεται με την κατάλληλη μεταβολή των διαδικασιών δέουσας επιμέλειας όσον αφορά τις θέσεις τιτλοποίησης. Σε αυτό το πλαίσιο, τα ιδρύματα προσδιορίζουν στις επίσημες πολιτικές και διαδικασίες τους εντός και εκτός του χαρτοφυλακίου συναλλαγών τις συνθήκες που θα οδηγούσαν σε επανεξέταση των υποχρεώσεων δέουσας επιμέλειας.
Άρθρο 20
Θέσεις στο χαρτοφυλάκιο διαπραγμάτευσης συσχετίσεων
Το άρθρο 406 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θεωρείται ότι τηρείται, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
οι θέσεις τιτλοποίησης ανήκουν στο χαρτοφυλάκιο διαπραγμάτευσης συσχετίσεων και αποτελούν μέσα αναφοράς, σύμφωνα με το άρθρο 338 παράγραφος 1 στοιχείο β) του εν λόγω κανονισμού ή είναι επιλέξιμες για να συμπεριληφθούν στο χαρτοφυλάκιο διαπραγμάτευσης συσχετίσεων·
β)
το ίδρυμα τηρεί τις διατάξεις του άρθρου 377 του εν λόγω κανονισμού όσον αφορά τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων σε σχέση με το χαρτοφυλάκιο διαπραγμάτευσης συσχετίσεων που διαθέτει·
γ)
η προσέγγιση του ιδρύματος για τον υπολογισμό των ιδίων κεφαλαίων σε σχέση με το χαρτοφυλάκιο διαπραγμάτευσης που διαθέτει έχει ως αποτέλεσμα τη διεξοδική και σε βάθος κατανόηση του προφίλ κινδύνου της επένδυσής του σε θέσεις τιτλοποίησης·
δ)
το ίδρυμα έχει εφαρμόσει επίσημες πολιτικές και διαδικασίες που είναι κατάλληλες για το χαρτοφυλάκιο διαπραγμάτευσης συσχετίσεων και ανάλογες με το προφίλ κινδύνου των επενδύσεών του στις αντίστοιχες τιτλοποιημένες θέσεις, για την ανάλυση και την καταγραφή των σχετικών πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 406 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. του 575/2013.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΥΣΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ, ΤΙΣ ΑΝΑΔΟΧΟΥΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΚΟΥΣ ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΕΣ
Άρθρο 21
Πολιτικές για τη χορήγηση πιστώσεων
1. Η εκπλήρωση της υποχρέωσης εκ μέρους της μεταβιβάζουσας ή της αναδόχου οντότητας, σύμφωνα με το άρθρο 408 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, δεν συνεπάγεται ότι τα είδη δανειολήπτη και δανειακών προϊόντων πρέπει να είναι τα ίδια για τιτλοποιημένα και μη τιτλοποιημένα ανοίγματα.
2. Σε περίπτωση που ανάδοχος και μεταβιβάζουσα οντότητα δεν συμμετείχαν στην αρχική χορήγηση πιστώσεων για ανοίγματα που πρόκειται να τιτλοποιηθούν ή δεν δραστηριοποιούνται στη χορήγηση πιστώσεων για τους συγκεκριμένους τύπους ανοιγμάτων που τιτλοποιούνται, οι εν λόγω οντότητες διασφαλίζουν την απόκτηση όλων των αναγκαίων πληροφοριών προκειμένου να αξιολογήσουν κατά πόσον τα κριτήρια που ισχύουν για τη χορήγηση πιστώσεων για τα εν λόγω ανοίγματα είναι το ίδιο ορθά και σαφώς προσδιορισμένα με τα κριτήρια που ισχύουν για μη τιτλοποιημένα ανοίγματα.
Άρθρο 22
Γνωστοποίηση του επιπέδου της δέσμευσης για τη διατήρηση καθαρού οικονομικού συμφέροντος
1. Η οντότητα που διατηρεί συμφέρον γνωστοποιεί στους επενδυτές, σύμφωνα με το άρθρο 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με το επίπεδο της δέσμευσής της να διατηρεί καθαρό οικονομικό συμφέρον στην τιτλοποίηση:
α)
επιβεβαίωση της ταυτότητας της οντότητας που διατηρεί συμφέρον και του εάν διατηρεί συμφέρον ως μεταβιβάζουσα οντότητα, ανάδοχος οντότητα ή αρχικός δανειοδότης·
β)
εάν οι όροι που προβλέπονται στα στοιχεία α), β), γ), δ) και ε) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 έχουν εφαρμοστεί για τη διατήρηση καθαρού οικονομικού συμφέροντος·
γ)
οποιαδήποτε αλλαγή στους όρους διατήρησης καθαρού οικονομικού συμφέροντος, όπως αναφέρεται στο στοιχείο β) σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο δ)·
δ)
επιβεβαίωση του επιπέδου διατήρησης κατά τη δημιουργία και της δέσμευσης για διατήρηση σε συνεχή βάση, η οποία αφορά μόνο τη συνέχιση της εκπλήρωσης της αρχικής υποχρέωσης και δεν απαιτεί στοιχεία σχετικά με την τρέχουσα ονομαστική ή αγοραία αξία, ή σχετικά με οποιεσδήποτε απομειώσεις ή υποτιμήσεις της αξίας του διατηρημένου συμφέροντος.
2. Όταν οι εξαιρέσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 3 ή 4 του άρθρου 405 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 εφαρμόζονται σε συναλλαγή τιτλοποίησης, τα ιδρύματα που ενεργούν ως μεταβιβάζουσες οντότητες, ανάδοχες οντότητες ή αρχικοί δανειοδότες παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την ισχύουσα απαλλαγή προς τους επενδυτές.
3. Η γνωστοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και 2 τεκμηριώνεται δεόντως και δημοσιοποιείται, με εξαίρεση στις περιπτώσεις διμερών ή ιδιωτικών συναλλαγών στις οποίες η ιδιωτική γνωστοποίηση θεωρείται από τα μέρη ως επαρκής. Η συμπερίληψη μιας δήλωσης σχετικά με τη δέσμευση διατήρησης στο ενημερωτικό δελτίο για τους τίτλους που έχουν εκδοθεί στο πλαίσιο του προγράμματος τιτλοποίησης θεωρείται ότι αποτελεί κατάλληλο μέσο για την εκπλήρωση της απαίτησης.
4. Η γνωστοποίηση πρέπει επίσης να επιβεβαιωθεί μετά τη δημιουργία, με την ίδια συχνότητα με την οποία υποβάλλεται αναφορά σχετικά με τη συναλλαγή, τουλάχιστον σε ετήσια βάση και σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εφόσον υπάρξει παραβίαση της δέσμευσης διατήρησης που αναφέρεται στο άρθρο 405 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
β)
εφόσον η απόδοση της θέσης τιτλοποίησης ή τα χαρακτηριστικά κινδύνου της τιτλοποίησης ή των υποκείμενων ανοιγμάτων παρουσιάζουν σημαντική αλλαγή·
γ)
κατόπιν παραβίασης των υποχρεώσεων που περιλαμβάνονται στον φάκελο τεκμηρίωσης της τιτλοποίησης.
Άρθρο 23
Γνωστοποίηση σημαντικών δεδομένων
1. Οι μεταβιβάζουσες οντότητες, οι ανάδοχες οντότητες και οι αρχικοί δανειοδότες οφείλουν να διασφαλίζουν ότι τα σημαντικά δεδομένα, σύμφωνα με το άρθρο 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, είναι εύκολα προσβάσιμα από τους επενδυτές, χωρίς υπερβολικό διοικητικό φόρτο.
2. Η δέουσα γνωστοποίηση, δυνάμει του άρθρου 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, θα πρέπει να πραγματοποιείται τουλάχιστον ετησίως και στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εφόσον η απόδοση της θέσης τιτλοποίησης ή τα χαρακτηριστικά κινδύνου της τιτλοποίησης ή των υποκείμενων ανοιγμάτων παρουσιάζουν σημαντική αλλαγή·
β)
κατόπιν παραβίασης των υποχρεώσεων που περιλαμβάνονται στον φάκελο τεκμηρίωσης της τιτλοποίησης.
γ)
Προκειμένου τα δεδομένα να θεωρούνται σημαντικά όσον αφορά τα επιμέρους υποκείμενα ανοίγματα πρέπει να παρέχονται, γενικά, για κάθε δάνειο χωριστά, ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου τα δεδομένα μπορεί να παρέχονται σε συγκεντρωτική βάση. Προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον οι συγκεντρωτικές πληροφορίες είναι επαρκείς, οι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη περιλαμβάνουν τη διασπορά της υποκείμενης ομάδας και κατά πόσον η διαχείριση των ανοιγμάτων στην εν λόγω ομάδα βασίζεται στην ίδια την ομάδα ή σε κάθε δάνειο χωριστά.
3. Η δημοσιοποίηση των πληροφοριών υπόκειται σε οποιεσδήποτε άλλες νομικές ή κανονιστικές απαιτήσεις που ισχύουν για την οντότητα που διατηρεί συμφέρον.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 24
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 13 Μαρτίου 2014.