РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 967/2012 НА СЪВЕТА
от 9 октомври 2012 година
за изменение на Регламент за изпълнение (ЕС) № 282/2011 по отношение на специалните режими за неустановени данъчнозадължени лица, предоставящи телекомуникационни услуги, услуги за радио- и телевизионно излъчване или електронни услуги на данъчно незадължени лица
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2006/112/ЕО на Съвета от 28 ноември 2006 г. относно общата система на данъка върху добавената стойност (1), и по-специално член 397 от нея,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
В Директива 2006/112/ЕО се предвижда считано от 1 януари 2015 г. всички телекомуникационни услуги, услуги за радио- и телевизионно излъчване и електронни услуги да се облагат в държавата-членка, в която клиентът е установен или има постоянен адрес или обичайно местоживеене (наричана по-нататък „държава-членка по потребление“), без значение къде е установено данъчнозадълженото лице, предоставящо тези услуги.
(2)
За да се улесни спазването на фискалните задължения при предоставянето на такива услуги на данъчно незадължени лица, беше въведен специален режим за данъчнозадължените лица, установени в рамките на Общността, но не в държавата-членка, където се предоставят услугите (наричан по-нататък „режим в Съюза“). Използването на другия специален режим за данъчнозадължени лица, неустановени в рамките на Общността, който се прилага понастоящем (наричан по-нататък „режим извън Съюза“), беше разширен, за да обхване всички тези услуги. Това ще позволи на неустановените данъчнозадължени лица да определят една държава-членка по идентификация, която да бъде единствената точка за електронен контакт за идентификация по данъка върху добавената стойност (ДДС) и за предоставяне на справките декларации за ДДС.
(3)
Данъчнозадължено лице, установено в повече от една държава-членка, следва да може съгласно режима в Съюза да определи всяка от въпросните държави-членки за държава-членка по идентификация, освен ако мястото му на стопанска дейност е в рамките на Общността. В този случай държавата-членка по идентификация е тази, в която данъчнозадълженото лице има място на стопанска дейност.
(4)
С цел да се избегне непропорционалната тежест за данъчнозадължените лица, използващи режима в Съюза, следва да се уточни как може да се извърши промяна на държавата-членка по идентификация, когато данъчнозадълженото лице смени постоянния си обект или мястото си на установяване на стопанска дейност по такъв начин, че да е необходима промяна на държавата-членка по идентификация, за да може това лице да продължи да използва режима.
(5)
Телекомуникационните услуги, услугите за радио- и телевизионно излъчване и електронните услуги, предоставяни в държави-членки, където данъчнозадълженото лице е установило стопанската си дейност или притежава постоянен обект, не попадат в обхвата на специалните режими. Следва да се уточни, че такива доставки следва да се декларират директно в съответната държава-членка.
(6)
Тъй като и двата специални режима са незадължителни, неустановено данъчнозадължено лице може във всеки един момент да реши да спре да ги използва. Необходимо е да се установи от кой момент това решение ще породи действие.
(7)
При все това за да се избегне ненужната тежест за данъчните органи, на данъчнозадължено лице, което реши да прекрати използването на един от специалните режими, следва за известен период от време да бъде отказано повторно включване в този режим.
(8)
За да поддържат актуални данните по регистрацията в базата данни, държавите-членки по идентификация разчитат на информацията, получена от данъчнозадълженото лице. С цел да се гарантира, че базите данни се актуализират своевременно, е необходимо да се определи срок, в рамките на който данъчнозадължените лица, ползващи специалните режими, следва да съобщават всяка информация, свързана с преустановяването или промяната на дейностите и относно изменения на всяка предоставена вече информация.
(9)
На неустановени данъчнозадължени лица, които желаят да използват специалните режими, трябва да се предоставят идентификационни номера по ДДС. За да се предотврати възможността данъчнозадължени лица, които вече са идентифицирани за целите на ДДС, да използват неволно режимите със задна дата, е необходимо да бъде уточнено от кой момент следва да се прилагат специалните режими.
(10)
За да се избегнат съмнения относно коя е компетентната държава-членка, следва да се посочи държавата-членка, която може да изключи данъчнозадължено лице от използване на специален режим. Обстоятелствата, при които посочената държава-членка следва да вземе решение за изключване също следва да бъдат посочени, както и от кой момент посоченото решение поражда действие.
(11)
Следва да се уточни кога неустановено данъчнозадължено лице, може да се разглежда като преустановило дейностите си обхванати от един от специалните режими, както и какво може да се характеризира като системно неспазване от страна на неустановеното данъчнозадължено лице.
(12)
С цел да се насърчи съответствие и да се избегне ненужната тежест за данъчните органи, на данъчнозадължено лице, което е изключено от един от специалните режими поради системно неспазване, следва за известен период от време да бъде отказано включване в който и да е от специалните режими.
(13)
Следва да бъде ясно, че когато данъчнозадължено лице преустанови да използва един от специалните режими, бъде изключено от един от тях или промени държавата-членка по идентификация, всички данъчни задължения във връзка с периоди за деклариране преди преустановяването, изключването или промяната трябва да бъдат погасени пред държавата-членка, която е била държавата-членка по идентификация преди преустановяването, изключването или промяната.
(14)
Всеки период за деклариране следва да се разглежда отделно, с цел да се улесни контролът от държавата-членка по потребление, и изменения следва да се правят единствено върху съответната справка декларация за ДДС.
(15)
По причини, свързани с контрола, е уместно да се изисква справка декларация за ДДС да се подава от неустановеното данъчнозадължено лице в държавата-членка по идентификация, дори когато не са предоставяни услуги по време на периода за деклариране. Следва да се уточни, че трябва да се посочи точната сума на ДДС без закръгляне надолу или нагоре.
(16)
По отношение на последващи изменения на справката декларация за ДДС е необходимо да се установи срок, в рамките на който справката декларация може да се подава по електронен път в държавата-членка по идентификация. Държавите-членки по потребление следва при всички случаи да могат да приемат или да поискат съответната информация пряко от данъчнозадълженото лице и да обработят изчисляването на ДДС в съответствие със своите национални правила.
(17)
Когато държавата-членка по идентификация няма еврото за своя валута, неустановените данъчнозадължени лица следва да бъдат обвързани от решението на тази държава-членка относно валутата, в която трябва да се изготвят всички справки декларации за ДДС по специалните режими.
(18)
Без да се засягат националните правила за компенсиране на надвзетите плащания на държавите-членки по потребление и единствено с цел да бъде осигурено ефикасното администриране на специалните режими от страна на държавата-членка по идентификация и да се избегне прекомерната административна тежест за тази държава-членка и за държавите-членки по потребление, следва да се гарантира, че данъчнозадължените лица не може да отнасят суми от ДДС, платени по повече от една справка декларация, било от началото или посредством последващи корекции.
(19)
В случай на неплащане, плащане на данък в по-малък размер или надвнесен данък, извършено от неустановените данъчнозадължени лица, и по отношение на лихви, санкции или други разноски, е важно да се уточнят задълженията съответно на държавата-членка по идентификация и на държавите-членки по потребление, за да се улесни събирането на ДДС и да се гарантира, че е платена точната сума по отношение на предоставените услуги по специалните режими.
(20)
Регистрите, водени от неустановените данъчнозадължени лица, трябва да са достатъчно подробни, за да могат данъчните органи на държавите-членки по потребление да проверят верността на справката декларация за ДДС. Следва да се уточни каква е минималната информация, която се изисква в регистрите.
(21)
За да бъде улеснено прилагането на специалните режими и за да могат услугите, предоставяни от 1 януари 2015 г., да бъдат обхванати от тези режими, следва да се предвиди възможност неустановените данъчнозадължени лица да предоставят своите данни за регистрация в държавата-членка, посочена от тях като държава-членка по идентификация, считано от 1 октомври 2014 г.
(22)
Регламент за изпълнение (ЕС) № 282/2011 на Съвета (2) следва да бъде съответно изменен,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
В Регламент за изпълнение (ЕС) № 282/2011 раздел 2 от глава XI се заменя със следното:
„РАЗДЕЛ 2
Специални режими за неустановени данъчнозадължени лица, предоставящи далекосъобщителни услуги, услуги за радио- и телевизионно излъчване или електронни услуги на данъчно незадължени лица (членове 358-369к от директива 2006/112/ЕО)
Подраздел 1
Определения
Член 57а
За целите на настоящия раздел се прилагат следните определения:
(1)
„режим извън Съюза“ означава специалният режим за телекомуникационни услуги, услуги за радио- и телевизионно излъчване или електронни услуги, предоставяни от данъчнозадължени лица, които не са установени в рамките на Общността, както е предвидено в дял XII, глава 6, раздел 2 от Директива 2006/112/ЕО;
(2)
„режим в Съюза“ означава специалният режим за телекомуникационни услуги, услуги за радио- и телевизионно излъчване или електронни услуги, предоставяни от данъчнозадължени лица, установени в рамките на Общността, но които не са установени в държавата-членка по потребление, както е предвидено в дял XII, глава 6, раздел 3 от Директива 2006/112/ЕО;
(3)
„специални режими“ означава „режимът извън Съюза“ и/или „режимът в Съюза“ съгласно контекста;
(4)
„данъчнозадължено лице“ е данъчнозадължено лице, което не е установено в рамките на Общността, както е определено в член 358а, точка 1 от Директива 2006/112/ЕО, или данъчнозадължено лице, което не е установено в държавата-членка по потребление, както е определено в член 369а, първа алинея, точка 1 от посочената директива.
Подраздел 2
Прилагане на режима в Съюза
Член 57б
Когато данъчнозадължено лице, използващо режима в Съюза, е установило стопанската си дейност в рамките на Общността, държавата-членка, в която е установена стопанската му дейност е държавата-членка по идентификация.
Когато данъчнозадължено лице, използващо режима в Съюза, е установило стопанската си дейност извън Общността, но има повече от един постоянен обект в нея, то може да избере за държава-членка по идентификация, която и да е държава-членка, в която има постоянен обект, в съответствие с член 369а, втора алинея от Директива 2006/112/ЕО.
Подраздел 3
Обхват на режима в Съюза
Член 57в
Режимът в Съюза не се прилага за телекомуникационни услуги, услуги за радио- и телевизионно излъчване или електронни услуги, предоставени в държавата-членка, където данъчнозадълженото лице е установило стопанската си дейност или има постоянен обект. Доставките на тези услуги се декларират пред компетентните данъчни органи на тази държава-членка в справката декларация за ДДС, както е предвидено в член 250 от Директива 2006/112/ЕО.
Подраздел 4
Идентификация
Член 57г
Когато данъчнозадължено лице информира държавата-членка по идентификация, че възнамерява да използва един от специалните режими, този специален режим се прилага от първия ден на следващото календарно тримесечие.
При все това, когато първото предоставяне на услуги, което е в обхвата на този специален режим, е осъществено преди датата, посочена в първата алинея, специалният режим се прилага от датата на първата доставка, при условие че данъчнозадълженото лице информира държавата-членка по идентификация за започване на дейностите, които са в обхвата на специалния режим, не по-късно от десетия ден на месеца, следващ първата доставка.
Член 57д
Държавата-членка по идентификация идентифицира данъчнозадълженото лице, използващо режима в Съюза, въз основа на идентификационния му номер по ДДС, както е посочено в членове 214 и 215 от Директива 2006/112/ЕО.
Член 57е
1. Когато данъчнозадължено лице, използващо режима в Съюза, престане да отговаря на условията предвидени в определението, съгласно член 369а, първа алинея, точка 2 от Директива 2006/112/ЕО, държавата-членка, в която това лице е било идентифицирано, престава да бъде държава-членка по идентификация. Ако данъчнозадълженото лице все още отговаря на условията, необходими за използването на този специален режим, то, за да продължи да използва този режим, посочва като нова държава-членка по идентификация държавата-членка, в която е установило стопанската си дейност, или, ако не е установило стопанската си дейност в рамките на Общността - държава-членка, в която има постоянен обект.
2. Когато държавата-членка по идентификация бъде променена съгласно параграф 1, тази промяна се прилага от датата, на която мястото на установяване на стопанската дейност или постоянния обект на данъчнозадълженото лице престане да бъде в държавата-членка, посочена преди това като държава-членка по идентификация.
Член 57ж
Данъчнозадължено лице, използващо специален режим, може да спре да използва този режим независимо дали продължава да предоставя услуги, които могат да бъдат обхванати от този режим. Данъчнозадълженото лице информира държавата-членка по идентификация най-малко 15 дни преди края на календарното тримесечие преди това, от което възнамерява да преустанови използването на режима. Преустановяването поражда действие от първия ден на следващото календарно тримесечие.
Задълженията по ДДС, свързани с доставки на телекомуникационни услуги, услуги за радио- и телевизионно излъчване или електронни услуги, възникващи след датата, на която преустановяването е породило действие, се погасяват пряко пред данъчните органи на съответната държава-членка по потребление.
Когато данъчнозадължено лице преустанови използването на специален режим в съответствие с първа алинея, то се изключва от използването на режима във всички държави-членки за две календарни тримесечия от датата на преустановяване.
Подраздел 5
Задължения за отчитане
Член 57з
1. Данъчнозадълженото лице, не по-късно от десетия ден на месеца, следващ преустановяването или промяната, информира по електронен път държавата-членка по идентификация за:
-
преустановяването на дейностите му, попадащи в обхвата на специален режим;
-
всякакви промени на дейностите му, попадащи в обхвата на специален режим, при които то вече не отговаря на условията, необходими за използването на този специален режим; както и
-
всякакви промени на информацията, предоставяна на държавата-членка по идентификация.
2. Когато държавата-членка по идентификация бъде променена съгласно член 57е, данъчнозадълженото лице информира за промяната двете съответни държави-членки не по-късно от десетия ден на месеца, следващ промяната на установяването. То съобщава на новата държава-членка по идентификация регистрационните данни, които се изискват, когато данъчнозадължено лице използва специален режим за първи път.
Подраздел 6
Изключване
Член 58
Когато поне един от критериите за изключване, установени в член 363 или член 369д от Директива 2006/112/ЕО, е приложим по отношение на данъчнозадължено лице, използващо един от специалните режими, държавата-членка по идентификация изключва това данъчнозадължено лице от съответния режим.
Единствено държавата-членка по идентификация може да изключи данъчнозадължено лице от използване на един от специалните режими.
Държавата-членка по идентификация взема своето решение за изключване въз основа на всяка налична информация, включително информация, предоставена от всяка друга държава-членка.
Изключването поражда действие от първия ден на календарното тримесечие, следващо датата, на която решението за изключването е било изпратено по електронен път на данъчнозадълженото лице.
Когато обаче изключването е вследствие на промяна на мястото на стопанска дейност или мястото на постоянния обект, изключването поражда действие от датата на промяната.
Член 58а
Когато данъчнозадължено лице, което използва специален режим, не е предоставяло доставки на услуги, в обхвата от този режим, в нито една държава-членка по потребление за период от осем последователни календарни тримесечия, се смята, че облагаемите му дейности по смисъла на член 363, буква б) или съответно член 369д, буква б) от Директива 2006/112/ЕО са преустановени. Това преустановяване не му пречи да използва специален режим, когато отново започне да извършва дейностите си, уредени от двата режима.
Член 58б
1. Данъчнозадължено лице, което е изключено от един от специалните режими за системно неспазване на правилата, свързани с този режим, остава изключено от използването и на двата режима във всички държави-членки за период от осем календарни тримесечия след календарното тримесечие, в което данъчнозадълженото лице е било изключено.
2. Данъчнозадължено лице се счита за системно неспазващо правилата, свързани със специален режим, по смисъла на член 363, буква г) или член 369д, буква г) от Директива 2006/112/ЕО, най-малко в следните случаи:
а)
когато съгласно член 60а държавата-членка по идентификация му е издавала напомняния за последните три предходни календарни тримесечия и справката декларация за ДДС не е била предоставяна в рамките на десет дни след изпращането на напомнянето;
б)
когато съгласно член 63а държавата-членка по идентификация му е издавала напомняния за последните три предходни календарни тримесечия и пълната сума на декларирания ДДС не е платена от лицето за всяко отделно календарно тримесечие в рамките на десет дни след изпращането на напомнянето, освен когато оставащата неплатена сума е по-малка от 100 EUR за всяко календарно тримесечие;
в)
когато след поискване от държавата-членка по идентификация или държавата-членка по потребление и един месец след последващо напомняне от държавата-членка по идентификация данъчнозадълженото лице не е подало по електронен път регистрите, посочени в членове 369 и 369к от Директива 2006/112/ЕО.
Член 58в
Ако данъчнозадължено лице е изключено от един от специалните режими, то погасява всички задължения по ДДС, свързани с доставки на телекомуникационни услуги, услуги за радио- и телевизионно излъчване или електронни услуги, възникващи след датата, на която изключването е породило действие, пряко пред данъчните органи на съответната държава-членка по потребление.
Подраздел 7
Справка декларация за ДДС
Член 59
1. Всеки период за деклариране по смисъла на член 364 или член 369е от Директива 2006/112/ЕО е самостоятелен период за деклариране.
2. Когато в съответствие с член 57 г, втора алинея се прилага специален режим от датата на първата доставка, данъчнозадълженото лице подава отделна справка декларация за ДДС за календарното тримесечие, през което е осъществена първата доставка.
3. Когато данъчнозадължено лице е регистрирано по всеки от специалните режими по време на период за деклариране, то подава справки декларации за ДДС и прави съответните плащания в държавите-членки по идентификация за всеки режим по отношение на доставките, осъществени по време на включените в този режим периоди.
4. Когато държавата-членка по идентификация бъде променена съгласно член 57е след първия ден на въпросното календарно тримесечие, данъчнозадълженото лице подава справки декларации за ДДС и прави съответните плащания както в старата, така и в новата държава-членка по идентификация, като включва осъществените доставки по време на съответния период от тримесечието през което държавите-членки са били държава-членка по идентификация
Член 59а
Когато данъчнозадължено лице, използващо специален режим не е предоставяло услуги съгласно този режим по време на даден период за деклариране в никоя от държавите-членки по потребление, то подава справка декларация за ДДС, в която се посочва, че не са извършвани доставки по време на този период (нулева справка декларация за ДДС).
Член 60
Сумите в справките декларации за ДДС, съставени по специалните режими, не се закръглят нагоре или надолу до най-близкото цяло число в съответната парична единица. Посочва се и се превежда точната сума на ДДС.
Член 60а
Когато дадена справка декларация за ДДС не е подадена съгласно член 364 или член 369е от Директива 2006/112/ЕО, държавата-членка по идентификация напомня по електронен път на данъчнозадълженото лице за задължението му да подаде справка декларация. Държавата-членка по идентификация издава напомняне на десетия ден след деня, в който справката декларация е следвало да бъде подадена като информира другите държави-членки по електронен път, че е издадено напомняне.
За всички последващи напомняния и стъпки, предприети за определяне и за събиране на ДДС, е отговорна съответната държава-членка по потребление.
Независимо от издадените напомняния и предприетите стъпки от държава-членка по потребление, данъчнозадълженото лице подава справката декларация за ДДС в държавата-членка по идентификация.
Член 61
1. Последващи изменения в съдържащите се в справката декларация за ДДС стойности, след подаването ѝ, се извършват само чрез изменения на тази справка декларация, а не чрез корекции в справка декларация за по-късен период.
2. Измененията, посочени в параграф 1 се предоставят по електронен път на държавата-членка по идентификация до три години, считано от датата, на която е трябвало да бъде подадена първоначалната справка декларация.
Това обаче не засяга правилата на държавата-членка по потребление във връзка с изчисленията и измененията.
Член 61а
Когато данъчнозадължено лице:
а)
престане да използва един от режимите;
б)
бъде изключено от един от режимите; или
в)
промени държавата-членка по идентификация в съответствие с член 57е,
то подава последната справка декларация за ДДС и съответното ѝ плащане, както и всички корекции или подадени със закъснение предходни справки декларации и съответните им плащания в държавата-членка, която е била държава-членка по идентификация преди преустановяването, изключването или промяната.
Подраздел 8
Валута
Член 61б
Когато държава-членка по идентификация, чиято парична единица не е еврото, определи, че справките декларации за ДДС трябва да се изготвят в нейната национална валута, това се прилага за справките декларации за ДДС на всички данъчнозадължени лица, които използват специалните режими.
Подраздел 9
Плащания
Член 62
Без да се засягат член 63а, трета алинея и член 63б, данъчнозадълженото лице извършва всички плащания в държавата-членка по идентификация.
Плащанията на ДДС, извършени от данъчнозадълженото лице съгласно член 367 или член 369и от Директива 2006/112/ЕО, се отнасят за справката декларация за ДДС, подадена в съответствие с член 364 или член 369е от посочената директива. Всички последващи корекции на платените суми се извършват от данъчнозадълженото лице само при позоваване на тази справка декларация и не могат да бъдат отнасяни до друга справка декларация или да бъдат извършвани по справка декларация за по-късен период. Всяко плащане се отнася до референтния номер на конкретната справка декларация.
Член 63
Държавата-членка по идентификация, получила по-голям размер от сумата, получена като резултат по подадената съгласно член 364 или член 369е от Директива 2006/112/ЕО справка декларация за ДДС, възстановява надвнесената сума пряко на съответното данъчнозадължено лице.
Когато държавата-членка по идентификация е получила сума по справка декларация за ДДС, която впоследствие се оказва неточна, а държавата-членка вече е разпределила тази сума в държавите-членки по потребление, тези държави-членки по потребление възстановяват получените от тях съответни части от надвнесената сума пряко на данъчнозадълженото лице.
Когато обаче надвнесените суми се отнасят за периодите до последния период за деклариране през 2018 г. включително, държавата-членка по идентификация възстановява релевантен дял от съответната част от сумата, задържана в съответствие с член 46, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 904/2010, а държавите-членки по потребление възстановяват разликата между надвнесената сума и сумата, която се възстановява от държавата-членка по идентификация.
Държавата-членка по потребление информира по електронен път държавата-членка по идентификация за размера на тези възстановявания.
Член 63а
Когато данъчнозадължено лице е подало справка декларация за ДДС съгласно член 364 или член 369е от Директива 2006/112/ЕО, но не е извършено плащане или плащането е в по-малък размер от сумата, получена като резултат по справката декларация, държавата-членка по идентификация напомня по електронен път на данъчнозадълженото лице за всеки просрочен ДДС на десетия ден след деня, в който плащането е трябвало най-късно да бъде направено, съгласно член 367 или член 369и от Директива 2006/112/ЕО.
Държавата-членка по идентификация информира по електронен път държавата-членка по потребление, че е изпратено напомняне.
За всички последващи напомняния и стъпки, предприети за събиране на ДДС, е отговорна съответната държава-членка по потребление. Когато тези последващи напомняния са издадени от държава-членка по потребление, съответния ДДС се плаща на тази държава-членка.
Държавата-членка по потребление информира по електронен път държавата-членка по идентификация, че е издадено напомняне.
Член 63б
Когато не бъде подадена справка декларация за ДДС, или когато справката декларация за ДДС е подадена със закъснение или е непълна или неточна, или когато плащането на ДДС е със закъснение, всякакви лихви, глоби или други разноски се начисляват и оценяват от държавата-членка по потребление. Данъчнозадълженото лице заплаща тези лихви, глоби или други разноски пряко на държавата-членка по потребление.
Подраздел 10
Регистри
Член 63в
1. С оглед да бъдат разглеждани като достатъчно подробни по смисъла на членове 369 и 369к от Директива 2006/112/ЕО, регистрите, водени от данъчнозадълженото лице, съдържат следната информация:
а)
държавата-членка по потребление, в която е предоставена услугата;
б)
вида на предоставената услуга;
в)
датата на предоставяне на услугата;
г)
данъчната основа, като се посочва използваната валута;
д)
всякакво последващо увеличаване или намаляване на данъчната основа;
е)
прилаганата ставка на ДДС;
ж)
размера на дължимия ДДС, като се посочва използваната валута;
з)
датата и размера на получените плащания;
и)
всякакви плащания по сметка, получени преди предоставянето на услугата;
й)
когато е издадена фактура, информацията, която се съдържа във фактурата;
к)
името на клиента, когато е известно на данъчнозадълженото лице;
л)
информацията, използвана за определяне на мястото, където е установен клиентът или където има постоянен адрес или обичайно местоживеене.
2. Информацията, посочена в параграф 1, се записва от данъчнозадълженото лице по начин, по който може да се предостави незабавно по електронен път и за всяка отделна предоставена услуга.“
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 1 януари 2015 г.
При все това държавите-членки позволяват на неустановени данъчнозадължени лица да предоставят информацията, изисквана съгласно член 360 или член 369в от Директива 2006/112/ЕО за регистриране по специалните режими за неустановени данъчнозадължени лица, предоставящи телекомуникационни услуги, услуги за радио- и телевизионно излъчване или електронни услуги на данъчно незадължени лица, считано от 1 октомври 2014 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Люксембург на 9 октомври 2012 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 967/2012 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 9ης Οκτωβρίου 2012
για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 282/2011 όσον αφορά τα ειδικά καθεστώτα για μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι παρέχουν τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκείμενους στον φόρο
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), και ιδίως το άρθρο 397,
Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ ορίζει ότι από την 1η Ιανουαρίου 2015 όλες οι τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές και ηλεκτρονικές υπηρεσίες φορολογούνται στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ή έχει τον τόπο της κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του ο πελάτης (στο εξής «κράτος μέλος κατανάλωσης») ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασης του υποκείμενου στον φόρο ο οποίος παρέχει αυτές τις υπηρεσίες.
(2)
Για να διευκολυνθεί η συμμόρφωση προς τις φορολογικές υποχρεώσεις όταν οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται σε μη υποκείμενους στον φόρο, θεσπίζεται ειδικό καθεστώς για τους υποκείμενους στον φόρο που είναι εγκατεστημένοι εντός της Κοινότητας αλλά όχι στο κράτος μέλος στο οποίο παρέχονται οι υπηρεσίες (στο εξής «ενωσιακό καθεστώς»). Το υφιστάμενο ειδικό καθεστώς για τους υποκείμενους στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι εντός της Κοινότητας (στο εξής «μη ενωσιακό καθεστώς») έχει επεκταθεί ώστε να καλύπτει όλες τις ανωτέρω υπηρεσίες. Με τον τρόπο αυτό, οι μη εγκατεστημένοι υποκείμενοι στον φόρο θα διαθέτουν τη δυνατότητα να ορίζουν ένα κράτος μέλος εγγραφής ως ενιαίο σημείο ηλεκτρονικής επαφής για την εγγραφή για σκοπούς ΦΠΑ και την υποβολή δηλώσεων ΦΠΑ.
(3)
Οι υποκείμενοι στον φόρο με εγκαταστάσεις σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν, στο πλαίσιο του ενωσιακού καθεστώτος, να ορίζουν οποιοδήποτε από τα εν λόγω κράτη μέλη ως το κράτος μέλος εγγραφής, εκτός εάν η έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς τους βρίσκεται εντός της Κοινότητας. Σε αυτή την περίπτωση, το κράτος μέλος εγγραφής είναι εκεί όπου ο υποκείμενος στον φόρο διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του.
(4)
Για να αποφεύγεται ο δυσανάλογος φόρτος για τους υποκείμενους στον φόρο που χρησιμοποιούν το ενωσιακό καθεστώς, θα πρέπει να διευκρινισθεί με ποιον τρόπο μπορεί να πραγματοποιηθεί η μεταβολή του κράτους μέλους εγγραφής όταν ο υποκείμενος στον φόρο μεταβάλλει τη μόνιμη εγκατάστασή του ή την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του, κατά τρόπο που είναι απαραίτητη αλλαγή στο κράτος μέλος εγγραφής, προκειμένου να μπορέσει να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το καθεστώς.
(5)
Οι τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές και ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται στα κράτη μέλη στα οποία ο υποκείμενος στον φόρο διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ή μόνιμη εγκατάσταση δεν καλύπτονται από κανένα ειδικό καθεστώς. Θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι η παροχή των εν λόγω υπηρεσιών πρέπει να δηλώνεται απευθείας στο οικείο κράτος μέλος.
(6)
Δεδομένου ότι αμφότερα τα ειδικά καθεστώτα είναι προαιρετικά, κάθε μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο δύναται ανά πάσα στιγμή να αποφασίσει να διακόψει τη χρησιμοποίησή τους. Είναι αναγκαίο να προσδιορισθεί ο χρόνος έναρξης ισχύος μιας τέτοιας απόφασης.
(7)
Ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθεί ο άσκοπος φόρτος για τις φορολογικές αρχές, ο υποκείμενος στον φόρο που αποφασίζει να διακόψει τη χρησιμοποίηση ενός από τα ειδικά καθεστώτα θα πρέπει, για ορισμένη περίοδο, να μην έχει δυνατότητα υπαγωγής εκ νέου στο εν λόγω καθεστώς.
(8)
Για την ενημέρωση των στοιχείων καταχώρισης στις βάσεις δεδομένων τους, το κράτος μέλος εγγραφής στηρίζεται στις πληροφορίες που έχει λάβει από τον υποκείμενο στον φόρο. Για να διασφαλίζεται η άμεση ενημέρωση των βάσεων δεδομένων, είναι αναγκαίος ο καθορισμός προθεσμίας εντός της οποίας ο υποκείμενος στον φόρο που υπάγεται στα ειδικά καθεστώτα θα πρέπει να κοινοποιεί οποιαδήποτε πληροφορία σε σχέση με την παύση ή μεταβολή δραστηριοτήτων και με αλλαγές σε οποιοδήποτε από τα στοιχεία που ήδη υποβλήθηκαν.
(9)
Είναι αναγκαίο να χορηγείται αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο που επιθυμεί να υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς. Για να αποφευχθεί η ακούσια αναδρομική χρήση από υποκείμενους στον φόρο που διαθέτουν ήδη αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός του χρόνου έναρξης εφαρμογής των ειδικών καθεστώτων.
(10)
Για να αποφεύγονται οι αμφιβολίες ως προς το ποιο κράτος μέλος έχει δικαιοδοσία, θα πρέπει να καθορισθεί το κράτος μέλος που δύναται να εξαιρεί έναν υποκείμενο στον φόρο από τη χρήση ενός ειδικού καθεστώτος. Οι περιστάσεις κατά τις οποίες το εν λόγω κράτος μέλος λαμβάνει την απόφασή του για την εξαίρεση θα πρέπει επίσης να καθορισθούν, όπως θα πρέπει να καθορισθεί και ο χρόνος από τον οποίο ισχύει η απόφαση αυτή.
(11)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί η έννοια του τερματισμού των δραστηριοτήτων ενός μη εγκατεστημένου υποκείμενου στον φόρο που χρησιμοποιεί ένα από τα ειδικά καθεστώτα, όπως επίσης και η έννοια της συστηματικής μη συμμόρφωσης από πλευράς του μη εγκατεστημένου υποκείμενου στον φόρο.
(12)
Προκειμένου να ενισχυθεί η συμμόρφωση και να αποφευχθεί ο άσκοπος φόρτος για τις φορολογικές αρχές, ένας υποκείμενος στον φόρο ο οποίος έχει εξαιρεθεί από ένα ειδικό καθεστώς λόγω συστηματικής μη συμμόρφωσης θα πρέπει για ορισμένο διάστημα να μην έχει δυνατότητα υπαγωγής σε οποιοδήποτε από τα ειδικά καθεστώτα.
(13)
Θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι, όταν υποκείμενος στον φόρο παύει να χρησιμοποιεί ένα από τα ειδικά καθεστώτα, εξαιρείται από ένα ειδικό καθεστώς ή μεταβάλλει το κράτος μέλος εγγραφής, όλες οι φορολογικές υποχρεώσεις που αφορούν φορολογικές περιόδους που προηγούνται της παύσης, της εξαίρεσης ή της μεταβολής πρέπει να εξοφλούνται στο κράτος μέλος το οποίο ήταν το κράτος μέλος εγγραφής πριν από την παύση, την εξαίρεση ή τη μεταβολή.
(14)
Κάθε φορολογική περίοδος θα πρέπει να αντιμετωπίζεται χωριστά ώστε να διευκολύνεται ο έλεγχος από τα κράτη μέλη κατανάλωσης, ενώ τυχόν τροποποιήσεις θα πρέπει να αφορούν μόνον την οικεία δήλωση ΦΠΑ.
(15)
Ενδείκνυται, για λόγους ελέγχου, να προβλεφθεί η υποβολή δηλώσεων ΦΠΑ από τον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο στο κράτος μέλος εγγραφής, ακόμη και εάν δεν έχουν παρασχεθεί υπηρεσίες στη διάρκεια της φορολογικής περιόδου που αφορά η δήλωση Θα πρέπει επίσης να διευκρινισθεί ότι το ακριβές ποσό του ΦΠΑ πρέπει να δηλώνεται χωρίς στρογγυλοποίηση προς τα πάνω ή προς τα κάτω.
(16)
Είναι αναγκαίο, αναφορικά με τις τροποποιήσεις μιας δήλωσης ΦΠΑ, να καθορισθεί προθεσμία εντός της οποίας μπορεί να υποβληθεί ηλεκτρονικά στο κράτος μέλος εγγραφής. Τα κράτη μέλη κατανάλωσης θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να μπορούν να λαμβάνουν ή να ζητούν σχετικές πληροφορίες απευθείας από τον υποκείμενο στον φόρο και να προβαίνουν στον υπολογισμό του ΦΠΑ σύμφωνα με τους εθνικούς τους κανόνες.
(17)
Όταν το κράτος μέλος εγγραφής δεν έχει ως νόμισμά του το ευρώ, οι μη εγκατεστημένοι υποκείμενοι στον φόρο θα πρέπει να δεσμεύονται από την απόφαση του εν λόγω κράτους μέλους αναφορικά με το νόμισμα που θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τη συμπλήρωση όλων των δηλώσεων ΦΠΑ στο πλαίσιο των ειδικών καθεστώτων.
(18)
Με επιφύλαξη των εθνικών κανόνων των κρατών μελών κατανάλωσης για τον συμψηφισμό πληρωμών μεγαλύτερων των κανονικών ποσών και αποκλειστικά για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική διαχείριση των ειδικών καθεστώτων από το κράτος μέλος εγγραφής και να αποφεύγεται ο υπερβολικός διοικητικός φόρτος, τόσο στο εν λόγω κράτος μέλος όσο και στα κράτη μέλη κατανάλωσης, θα πρέπει να διασφαλισθεί ότι οι υποκείμενοι στον φόρο δεν μπορούν να μεταφέρουν καταβληθέντα ποσά ΦΠΑ σε περισσότερες της μιας περιόδους, είτε εξαρχής είτε με μεταγενέστερες προσαρμογές.
(19)
Σε περίπτωση μη πληρωμής, καταβολής μικρότερου ή μεγαλύτερου ποσού από τον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο και αναφορικά με τόκους, πρόστιμα και άλλες παρεπόμενες χρεώσεις, είναι σημαντικό να καθορισθούν οι αντίστοιχες υποχρεώσεις του κράτους μέλους εγγραφής και των κρατών μελών κατανάλωσης, ώστε να διευκολύνεται η είσπραξη του ΦΠΑ και να διασφαλίζεται η καταβολή του σωστού ποσού όσον αφορά τις υπηρεσίες που παρέχονται στο πλαίσιο των ειδικών καθεστώτων.
(20)
Οι καταχωρίσεις στα λογιστικά βιβλία των μη εγκατεστημένων υποκείμενων στον φόρο θα πρέπει να είναι επαρκώς λεπτομερείς, ώστε οι φορολογικές αρχές των κρατών μελών κατανάλωσης να μπορούν να ελέγχουν την ακρίβεια των δηλώσεων ΦΠΑ. Επομένως, θα πρέπει να καθορισθούν οι απαιτούμενες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνουν οι καταχωρίσεις αυτές.
(21)
Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή των ειδικών καθεστώτων και να είναι δυνατή η κάλυψη από τα καθεστώτα αυτά των παρεχόμενων από 1ης Ιανουαρίου 2015 υπηρεσιών, οι μη εγκατεστημένοι υποκείμενοι στον φόρο θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν τα στοιχεία εγγραφής τους στο κράτος μέλος που έχουν ορίσει ως κράτος μέλος εγγραφής από 1ης Οκτωβρίου 2014.
(22)
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2011 (2) θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 282/2011, το τμήμα 2 του κεφαλαίου ΧΙ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ΤΜΗΜΑ 2
Ειδικά καθεστώτα για μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι παρέχουν τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκείμενους στον φόρο (άρθρα 358 έως 369ια της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Υποτμήμα 1
Ορισμοί
Άρθρο 57α
Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, νοούνται ως:
1)
“μη ενωσιακό καθεστώς”, το ειδικό καθεστώς για τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες παρεχόμενες από υποκείμενους στον φόρο μη εγκατεστημένους εντός της Κοινότητας, όπως προβλέπεται στο τμήμα 2 του κεφαλαίου 6 του τίτλου XII της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
2)
“ενωσιακό καθεστώς”, το ειδικό καθεστώς για τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες παρεχόμενες από υποκείμενους στον φόρο που είναι εγκατεστημένοι εντός της Κοινότητας αλλά δεν είναι εγκατεστημένοι στο κράτος μέλος κατανάλωσης, όπως προβλέπεται στο τμήμα 3 του κεφαλαίου 6 του τίτλου XII της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
3)
“ειδικά καθεστώτα”, το “μη ενωσιακό καθεστώς” και/ή το “ενωσιακό καθεστώς”, ανάλογα με την περίπτωση·
4)
“υποκείμενος στον φόρο”, ο υποκείμενος στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος εντός της Κοινότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 358α σημείο 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ ή ο υποκείμενος στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 369α πρώτο εδάφιο σημείο 1 της εν λόγω οδηγίας.
Υποτμήμα 2
Εφαρμογή του ενωσιακού καθεστώτος
Άρθρο 57β
Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο που χρησιμοποιεί το ενωσιακό καθεστώς διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του εντός της Κοινότητας, το κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του είναι το κράτος μέλος εγγραφής.
Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο που χρησιμοποιεί το ενωσιακό καθεστώς διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του εκτός της Κοινότητας, αλλά έχει περισσότερες από μία μόνιμες εγκαταστάσεις στην Κοινότητα, δύναται να επιλέξει οποιοδήποτε από τα κράτη μέλη στα οποία έχει μόνιμη εγκατάσταση ως το κράτος μέλος εγγραφής σύμφωνα με τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 369α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Υποτμήμα 3
Πεδίο εφαρμογής του ενωσιακού καθεστώτος
Άρθρο 57γ
Το ενωσιακό καθεστώς δεν ισχύει για τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται σε κράτος μέλος στο οποίο ο υποκείμενος στον φόρο διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ή μόνιμη εγκατάσταση. Η παροχή των εν λόγω υπηρεσιών πρέπει να δηλώνεται στις αρμόδιες φορολογικές αρχές του οικείου κράτους μέλους με τη δήλωση ΦΠΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 250 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Υποτμήμα 4
Εγγραφή
Άρθρο 57δ
Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο ενημερώνει το κράτος μέλος εγγραφής ότι προτίθεται να χρησιμοποιήσει ένα από τα ειδικά καθεστώτα, το ειδικό αυτό καθεστώς εφαρμόζεται από την πρώτη ημέρα του επόμενου ημερολογιακού τριμήνου.
Ωστόσο, όταν η πρώτη παροχή υπηρεσιών που πρόκειται να καλυφθεί από αυτό το ειδικό καθεστώς πραγματοποιείται πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, το ειδικό καθεστώς ισχύει από την ημερομηνία της πρώτης παροχής υπηρεσιών, εφόσον ο υποκείμενος στον φόρο ενημερώσει το κράτος μέλος εγγραφής σχετικά με τη έναρξη των δραστηριοτήτων που καλύπτονται από το εν λόγω καθεστώς το αργότερο τη δέκατη ημέρα του μήνα που ακολουθεί την εν λόγω πρώτη παροχή υπηρεσιών.
Άρθρο 57ε
Το κράτος μέλος εγγραφής εγγράφει τον υποκείμενο σε φόρο που χρησιμοποιεί το ενωσιακό καθεστώς με τον ατομικό του αριθμό ΦΠΑ σύμφωνα με τα άρθρα 214 και 215 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 57στ
1. Σε περίπτωση που υποκείμενος στον φόρο ο οποίος χρησιμοποιεί το ενωσιακό καθεστώς παύσει να πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον ορισμό του άρθρου 369α πρώτο εδάφιο σημείο 2) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το κράτος μέλος στο οποίο διαθέτει φορολογικό μητρώο παύει να είναι το κράτος μέλος εγγραφής. Σε περίπτωση που ο υποκείμενος στον φόρο εξακολουθεί να πληροί τις προϋποθέσεις για τη χρήση του εν λόγω ειδικού καθεστώτος, για να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το καθεστώς αυτό πρέπει να ορίσει ως νέο κράτος μέλος εγγραφής το κράτος μέλος στο οποίο διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ή, εάν δεν διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του στην Κοινότητα, άλλο κράτος μέλος στο οποίο διατηρεί μόνιμη εγκατάσταση.
2. Όταν το κράτος μέλος εγγραφής αλλάξει σύμφωνα με την παράγραφο 1, η αλλαγή αυτή ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία ο υποκείμενος στον φόρο παύει να διατηρεί έδρα οικονομικής δραστηριότητας ή μόνιμη εγκατάσταση στο κράτος μέλος που είχε ορισθεί προηγουμένως ως κράτος μέλος εγγραφής.
Άρθρο 57ζ
Ο υποκείμενος σε φόρο που χρησιμοποιεί ένα ειδικό καθεστώς μπορεί να παύσει να χρησιμοποιεί αυτό το ειδικό καθεστώς ανεξάρτητα από το αν εξακολουθεί να παρέχει υπηρεσίες που μπορούν να καλύπτονται από αυτό το ειδικό καθεστώς. Ο υποκείμενος στον φόρο ενημερώνει το κράτος μέλος εγγραφής τουλάχιστον 15 ημέρες πριν από τη λήξη του ημερολογιακού τριμήνου που προηγείται εκείνου από το οποίο προτίθεται να παύσει τη χρήση του καθεστώτος. Η παύση τίθεται σε ισχύ από την πρώτη ημέρα του επόμενου ημερολογιακού τριμήνου.
Οι υποχρεώσεις ΦΠΑ σε σχέση με την παροχή τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών που ανακύπτουν μετά την ημερομηνία κατά την οποία άρχισε να ισχύει η παύση εξοφλούνται απευθείας ενώπιον των φορολογικών αρχών του οικείου κράτους μέλους κατανάλωσης.
Εάν ένας υποκείμενος στον φόρο παύσει να χρησιμοποιεί ένα ειδικό καθεστώς, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο αποκλείεται από τη χρήση του καθεστώτος αυτού σε οποιοδήποτε κράτος μέλος για δύο ημερολογιακά τρίμηνα από την ημερομηνία παύσης.
Υποτμήμα 5
Υποχρεώσεις κοινοποίησης
Άρθρο 57η
1. Ο υποκείμενος στον φόρο ενημερώνει, το αργότερο μέχρι τη δέκατη ημέρα του επόμενου μήνα, με ηλεκτρονικά μέσα το κράτος μέλος εγγραφής σχετικά με:
-
την παύση των δραστηριοτήτων του που υπάγονται σε ένα από τα ειδικά καθεστώτα,
-
οποιεσδήποτε μεταβολές στις δραστηριότητές του που καλύπτονται από ένα ειδικό καθεστώς κατά τρόπον ώστε να μην πληροί πλέον τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο εν λόγω ειδικό καθεστώς, και
-
οποιεσδήποτε αλλαγές των πληροφοριών που παρείχε προηγουμένως στο κράτος μέλος εγγραφής.
2. Σε περίπτωση που, σύμφωνα με το άρθρο 57στ, το κράτος μέλος εγγραφής αλλάξει, ο υποκείμενος στον φόρο ενημερώνει αμφότερα τα οικεία κράτη μέλη σχετικά με την αλλαγή το αργότερο τη δέκατη ημέρα του μήνα που ακολουθεί την αλλαγή της εγκατάστασης. Κοινοποιεί στο νέο κράτος μέλος εγγραφής τις λεπτομέρειες εγγραφής που απαιτούνται όταν ένας υποκείμενος στον φόρο χρησιμοποιεί για πρώτη φορά ένα ειδικό καθεστώς.
Υποτμήμα 6
Εξαίρεση
Άρθρο 58
Εάν υποκείμενος σε φόρο που υπάγεται σε ένα από τα ειδικά καθεστώτα πληροί τουλάχιστον ένα από τα κριτήρια εξαίρεσης που ορίζονται στα άρθρα 363 ή 369ε της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το κράτος μέλος εγγραφής εξαιρεί τον εν λόγω υποκείμενο στον φόρο από το καθεστώς αυτό.
Μόνον το κράτος μέλος εγγραφής δύναται να εξαιρέσει έναν υποκείμενο στον φόρο από την υπαγωγή σε ένα από τα ειδικά καθεστώτα.
Το κράτος μέλος εγγραφής θεμελιώνει την απόφασή του για εξαίρεση σε οποιαδήποτε διαθέσιμη πληροφορία, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που παρέχονται από οιοδήποτε άλλο κράτος μέλος.
Η εξαίρεση τίθεται σε ισχύ από την πρώτη ημέρα του ημερολογιακού τριμήνου που ακολουθεί την ημέρα κατά την οποία η απόφαση για την εξαίρεση αποστέλλεται με ηλεκτρονικά μέσα στον υποκείμενο στον φόρο.
Ωστόσο, εάν η εξαίρεση οφείλεται σε αλλαγή της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας ή μόνιμης εγκατάστασης, η εξαίρεση ισχύει από την ημερομηνία αυτής της αλλαγής.
Άρθρο 58α
Υποκείμενος στον φόρο ο οποίος κάνει χρήση ενός ειδικού καθεστώτος και ο οποίος για διάστημα οκτώ διαδοχικών ημερολογιακών τριμήνων, δεν έχει παράσχει υπηρεσίες που καλύπτονται από το συγκεκριμένο καθεστώς σε κανένα κράτος μέλος κατανάλωσης, θεωρείται ότι έχει παύσει τις φορολογητέες του δραστηριότητες κατά την έννοια του στοιχείου β) του άρθρου 363 ή του στοιχείου β) του άρθρου 369ε της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, αντίστοιχα. Η εν λόγω παύση δεν τον εμποδίζει να κάνει χρήση ενός ειδικού καθεστώτος εάν επαναλάβει τις δραστηριότητές του που καλύπτονται από οποιοδήποτε καθεστώς.
Άρθρο 58β
1. Εάν υποκείμενος στον φόρο εξαιρείται από ένα ειδικό καθεστώς επειδή συστηματικά δεν συμμορφώνεται με τους κανόνες του εν λόγω καθεστώτος, ο εν λόγω υποκείμενος στον φόρο παραμένει αποκλεισμένος από οποιαδήποτε (ένα κενό) καθεστώτα σε όλα τα κράτη μέλη για οκτώ ημερολογιακά τρίμηνα μετά το τέλος του ημερολογιακού τριμήνου κατά τη διάρκεια του οποίου εξαιρέθηκε ο υποκείμενος στον φόρο.
2. Ένας υποκείμενος στον φόρο θεωρείται ότι συστηματικά δεν συμμορφώνεται προς τους κανόνες που αφορούν ένα ειδικό καθεστώς, κατά την έννοια του στοιχείου δ) του άρθρου 363 ή του στοιχείου δ) του άρθρου 369ε της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, τουλάχιστον στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν, σύμφωνα με το άρθρο 60α, το κράτος μέλος εγγραφής έχει εκδώσει υπενθυμίσεις προς τον υποκείμενο στον φόρο για τα τρία αμέσως προηγούμενα ημερολογιακά τρίμηνα και αυτός δεν έχει υποβάλει δήλωση ΦΠΑ για καθένα από τα εν λόγω ημερολογιακά τρίμηνα εντός δέκα ημερών μετά την αποστολή της υπενθύμισης·
β)
όταν, σύμφωνα με το άρθρο 63α, το κράτος μέλος εγγραφής έχει εκδώσει υπενθυμίσεις προς τον υποκείμενο στον φόρο για τα τρία αμέσως προηγούμενα ημερολογιακά τρίμηνα και ο υποκείμενος στον φόρο δεν έχει ακόμα καταβάλει το σύνολο του ποσού του δηλωθέντος ΦΠΑ για καθένα από τα εν λόγω ημερολογιακά τρίμηνα εντός δέκα ημερών μετά την αποστολή της υπενθύμισης, εκτός εάν το υπόλοιπο μη καταβληθέν ποσό δεν υπερβαίνει τα 100 EUR για κάθε ημερολογιακό τρίμηνο·
γ)
όταν, μετά από αίτημα του κράτους μέλους εγγραφής ή του κράτους μέλους κατανάλωσης, και έναν μήνα μετά την επακόλουθη υπενθύμιση από το κράτος μέλος εγγραφής, δεν έχει κοινοποιήσει με ηλεκτρονικά μέσα τις καταχωρίσεις που αναφέρονται στα άρθρα 369 και 369ια της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 58γ
Ένας υποκείμενος στον φόρο που έχει εξαιρεθεί από ένα ειδικό καθεστώς, εξοφλεί όλες τις υποχρεώσεις ΦΠΑ σε σχέση με την παροχή τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών που έχουν ανακύψει μετά την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε ισχύ η εξαίρεση απευθείας ενώπιον των φορολογικών αρχών του οικείου κράτους μέλους κατανάλωσης.
Υποτμήμα 7
Δήλωση ΦΠΑ
Άρθρο 59
1. Κάθε φορολογική περίοδος κατά την έννοια του άρθρου 364 ή του άρθρου 369στ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ είναι ανεξάρτητη φορολογική περίοδος.
2. Όταν, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 57δ, εφαρμόζεται ειδικό καθεστώς από την ημερομηνία της πρώτης παροχής υπηρεσιών, ο υποκείμενος στον φόρο υποβάλλει χωριστή δήλωση ΦΠΑ για το ημερολογιακό τρίμηνο κατά το οποίο έγινε η πρώτη παροχή υπηρεσιών.
3. Όταν υποκείμενος στον φόρο έχει εγγραφεί σε καθένα από τα ειδικά καθεστώτα κατά τη διάρκεια μιας φορολογικής περιόδου, υποβάλλει δηλώσεις ΦΠΑ και καταβάλλει τις αντίστοιχες πληρωμές στο κράτος μέλος εγγραφής για κάθε καθεστώς σε σχέση με τις υπηρεσίες που παρασχέθηκαν κατά τη διάρκεια των αντίστοιχων περιόδων που καλύπτονται από τα εν λόγω καθεστώτα.
4. Εάν το κράτος μέλος εγγραφής αλλάξει σύμφωνα με το άρθρο 57στ μετά την πρώτη ημέρα του εν λόγω ημερολογιακού τριμήνου, ο υποκείμενος στον φόρο υποβάλλει δηλώσεις ΦΠΑ και προβαίνει σε αντίστοιχες πληρωμές και στο προηγούμενο και στο νέο κράτος μέλος εγγραφής που καλύπτουν τις παροχές υπηρεσιών που έγιναν τις αντίστοιχες περιόδους κατά τις οποίες τα κράτη μέλη υπήρξαν κράτος μέλος εγγραφής.
Άρθρο 59α
Σε περίπτωση που υποκείμενος στον φόρο ο οποίος χρησιμοποιεί ένα ειδικό καθεστώς δεν έχει παράσχει υπηρεσίες σε οποιοδήποτε κράτος μέλος κατανάλωσης στο πλαίσιο του εν λόγω ειδικού καθεστώτος κατά τη διάρκεια μιας φορολογικής περιόδου, υποβάλλει δήλωση ΦΠΑ βεβαιώνοντας ότι δεν πραγματοποιήθηκε καμία παροχή υπηρεσιών στη διάρκεια αυτής της περιόδου (μηδενική δήλωση ΦΠΑ).
Άρθρο 60
Τα ποσά των δηλώσεων ΦΠΑ που υποβάλλονται στα πλαίσια των ειδικών καθεστώτων δεν στρογγυλοποιούνται στην πλησιέστερη προς τα πάνω ή προς τα κάτω ακέραια νομισματική μονάδα. Δηλώνεται και καταβάλλεται το ακριβές ποσό του ΦΠΑ.
Άρθρο 60α
Το κράτος μέλος εγγραφής υπενθυμίζει με ηλεκτρονικά μέσα στους υποκείμενους στον φόρο που δεν έχουν υποβάλει δήλωση ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 364 ή το άρθρο 369στ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, την υποχρέωσή τους να υποβάλουν τέτοια δήλωση. Το κράτος μέλος εγγραφής εκδίδει την υπενθύμιση τη δέκατη ημέρα μετά την ημέρα κατά την οποία θα έπρεπε να έχει υποβληθεί η δήλωση και ενημερώνει με ηλεκτρονικά μέσα τα άλλα κράτη μέλη ότι εκδόθηκε υπενθύμιση.
Για τυχόν επακόλουθες υπενθυμίσεις και ενέργειες για τον υπολογισμό και την είσπραξη του ΦΠΑ αρμόδιο είναι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κατανάλωσης.
Παρά τις υπενθυμίσεις που εκδόθηκαν και τις ενέργειες που έγιναν από το κράτος μέλος κατανάλωσης, ο υποκείμενος στον φόρο υποβάλλει τη δήλωση ΦΠΑ στο κράτος μέλος εγγραφής.
Άρθρο 61
1. Αλλαγές στα αριθμητικά στοιχεία που περιέχονται σε δήλωση ΦΠΑ μετά την υποβολή της, γίνονται μόνο μέσω τροποποιήσεων της δήλωσης αυτής και όχι μέσω αναπροσαρμογών σε επόμενη δήλωση.
2. Οι τροποποιήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 υποβάλλονται με ηλεκτρονικά μέσα στο κράτος μέλος εγγραφής εντός τριών ετών από την ημερομηνία κατά την οποία προβλέπεται η υποβολή της αρχικής δήλωσης.
Ωστόσο, οι κανόνες του κράτους μέλους κατανάλωσης σχετικά με τους υπολογισμούς και τις τροποποιήσεις παραμένουν αναλλοίωτοι.
Άρθρο 61α
Όταν ο υποκείμενος στον φόρο:
α)
παύει να χρησιμοποιεί ένα από τα ειδικά καθεστώτα·
β)
εξαιρείται από ένα ειδικό καθεστώς ή
γ)
αλλάζει κράτος μέλος εγγραφής σύμφωνα με το άρθρο 57στ,
υποβάλλει την τελική του δήλωση ΦΠΑ και την αντίστοιχη πληρωμή καθώς και τυχόν διορθώσεις ή καθυστερημένες υποβολές προηγούμενων δηλώσεων και τις αντίστοιχες πληρωμές στο κράτος μέλος που υπήρξε το κράτος μέλος εγγραφής κατά τον χρόνο παύσης, εξαίρεσης ή αλλαγής.
Υποτμήμα 8
Νόμισμα
Άρθρο 61β
Όταν ένα κράτος μέλος εγγραφής το νόμισμα του οποίου δεν είναι το ευρώ ορίζει ότι η δήλωση ΦΠΑ πρέπει να συμπληρώνεται στο εθνικό νόμισμά του, ο ορισμός αυτός ισχύει για τις δηλώσεις ΦΠΑ όλων των υποκειμένων στον φόρο που χρησιμοποιούν τα ειδικά καθεστώτα.
Υποτμήμα 9
Πληρωμές
Άρθρο 62
Με την επιφύλαξη του τρίτου εδαφίου του άρθρου 63α και του άρθρου 63β, ο υποκείμενος στον φόρο καταβάλλει οιαδήποτε πληρωμή στο κράτος μέλος εγγραφής.
Οι πληρωμές ΦΠΑ που γίνονται από τον υποκείμενο στον φόρο σύμφωνα με το άρθρο 367 ή το άρθρο 369θ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ αφορούν αποκλειστικά τη δήλωση ΦΠΑ, η οποία υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 364 ή το άρθρο 369στ της εν λόγω οδηγίας. Κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση των καταβληθέντων ποσών από τον υποκείμενο στον φόρο γίνεται μόνο με αναφορά στην εν λόγω δήλωση και τα ποσά δεν μεταφέρονται σε άλλη δήλωση, ούτε γίνεται διόρθωση των στοιχείων σε επόμενη δήλωση. Κάθε πληρωμή πρέπει να παραπέμπει στον αριθμό αναφοράς εκείνης της συγκεκριμένης δήλωσης.
Άρθρο 63
Το κράτος μέλος εγγραφής το οποίο έχει εισπράξει ποσό μεγαλύτερο από το αναφερόμενο στη δήλωση ΦΠΑ που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 364 ή το άρθρο 369στ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, επιστρέφει το επιπλέον καταβληθέν ποσό απευθείας στον οικείο υποκείμενο στον φόρο.
Όταν το κράτος μέλος εγγραφής έχει εισπράξει ποσό που αντιστοιχεί σε δήλωση ΦΠΑ η οποία μεταγενέστερα διαπιστώνεται ότι είναι λανθασμένη, και το εν λόγω κράτος μέλος έχει ήδη κατανείμει το ποσό στα κράτη μέλη κατανάλωσης, κάθε κράτος μέλος κατανάλωσης επιστρέφει απευθείας στον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο το αντίστοιχο μέρος από το επιπλέον καταβληθέν ποσό.
Εντούτοις, όταν τα επιπλέον καταβληθέντα ποσά έχουν σχέση με περιόδους μέχρι και την τελευταία περίοδο υποβολής δηλώσεων του 2018, το κράτος μέλος εγγραφής επιστρέφει το σχετικό τμήμα του αντίστοιχου μέρους του ποσού που κρατήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 904/2010, και το κράτος μέλος κατανάλωσης επιστρέφει το επιπλέον καταβληθέν ποσό μείον το ποσό που πρέπει να επιστραφεί από το κράτος μέλος εγγραφής.
Τα κράτη μέλη κατανάλωσης ενημερώνουν με ηλεκτρονικά μέσα το κράτος μέλος εγγραφής σχετικά με το ποσό των επιστροφών.
Άρθρο 63α
Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο υπέβαλε δήλωση ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 364 ή το άρθρο 369στ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, αλλά δεν έχει πραγματοποιηθεί πληρωμή ή η πληρωμή είναι μικρότερη από εκείνη που προκύπτει από τη δήλωση, το κράτος μέλος εγγραφής, τη δέκατη ημέρα από την επομένη ημέρα από εκείνη που έπρεπε να γίνει η πληρωμή σύμφωνα με το άρθρο 367 ή το άρθρο 369θ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, υπενθυμίζει με ηλεκτρονικά μέσα στον υποκείμενο σε φόρο την όποια οφειλή ΦΠΑ.
Το κράτος μέλος εγγραφής ενημερώνει με ηλεκτρονικά μέσα τα κράτη μέλη κατανάλωσης ότι η υπενθύμιση στάλθηκε.
Για όποιες επακόλουθες υπενθυμίσεις και ενέργειες με σκοπό την είσπραξη του ΦΠΑ αρμόδιο είναι το οικείο κράτος μέλους κατανάλωσης. Όταν το κράτος μέλος κατανάλωσης έχει εκδώσει τέτοιες επακόλουθες υπενθυμίσεις, ο αντίστοιχος ΦΠΑ καταβάλλεται σε αυτό το κράτος μέλος.
Το κράτος μέλος κατανάλωσης ενημερώνει με ηλεκτρονικά μέσα το κράτος μέλος εγγραφής ότι έχει εκδώσει υπενθύμιση.
Άρθρο 63β
Όταν δεν υποβληθεί δήλωση ΦΠΑ ή όταν η υποβληθείσα δήλωση ΦΠΑ είναι εκπρόθεσμη, ελλιπής ή ανακριβής, ή όταν ο ΦΠΑ καταβάλλεται εκπρόθεσμα, οι όποιοι τόκοι, πρόστιμα ή άλλες χρεώσεις υπολογίζονται και εκτιμώνται από το κράτος μέλος κατανάλωσης. Ο υποκείμενος στον φόρο καταβάλλει τους προαναφερόμενους τόκους, πρόστιμα και άλλες χρεώσεις απευθείας στο κράτος μέλος κατανάλωσης.
Υποτμήμα 10
Καταχωρίσεις
Άρθρο 63γ
1. Προκειμένου να θεωρούνται επαρκώς λεπτομερείς κατά την έννοια των άρθρων 369 και 369ια της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι καταχωρίσεις στα λογιστικά βιβλία του υποκείμενου στον φόρο περιλαμβάνουν τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
το κράτος μέλος κατανάλωσης στο οποίο παρέχεται η υπηρεσία·
β)
το είδος της παρεχόμενης υπηρεσίας·
γ)
την ημερομηνία παροχής της υπηρεσίας·
δ)
τη φορολογητέα βάση με ένδειξη του χρησιμοποιούμενου νομίσματος·
ε)
τυχόν μεταγενέστερη αύξηση ή μείωση της φορολογητέας βάσης·
στ)
τον ισχύοντα συντελεστή ΦΠΑ·
ζ)
το πληρωτέο ποσό ΦΠΑ με ένδειξη του χρησιμοποιούμενου νομίσματος·
η)
την ημερομηνία και το ύψος των εισπραχθέντων ποσών·
θ)
τυχόν προκαταβολές που εισπράχθηκαν πριν από την παροχή της υπηρεσίας·
ι)
σε περίπτωση έκδοσης τιμολογίου, τις πληροφορίες που περιέχονται στο τιμολόγιο·
ια)
το όνομα του πελάτη, εφόσον είναι γνωστό στον υποκείμενο στον φόρο·
ιβ)
τις πληροφορίες που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του τόπου εγκατάστασης ή μόνιμης διεύθυνσης ή συνήθους διαμονής του πελάτη.
2. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καταχωρίζονται στα λογιστικά βιβλία από τον υποκείμενο στον φόρο κατά τρόπο ώστε να είναι άμεσα διαθέσιμες με ηλεκτρονικά μέσα για κάθε παρεχόμενη υπηρεσία χωριστά.»
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη επιτρέπουν στους μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο να υποβάλλουν από 1ης Οκτωβρίου 2014 τις πληροφορίες που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 360 ή το άρθρο 369γ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ώστε να υπαχθούν στα ειδικά καθεστώτα για μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι παρέχουν τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκείμενους στον φόρο από 1ης Οκτωβρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Λουξεμβούργο, 9 Οκτωβρίου 2012.