ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 499/2014 НА КОМИСИЯТА
от 11 март 2014 година
за допълване на регламенти (ЕС) № 1308/2013 и (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета чрез изменение на Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 на Комисията по отношение на секторите на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. за установяване на обща организация на пазарите на селскостопански продукти и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 922/72, (ЕИО) № 234/79, (ЕО) № 1037/01 и (ЕО) № 1234/07 на Съвета (1), и по-специално член 37, буква в), подточка iv) и буква г), подточка xiii), член 173, параграф 1, букви б), в) и е), член 181, параграф 2 и член 231, параграф 1 от него,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. относно финансирането, управлението и мониторинга на общата селскостопанска политика и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 352/78, (ЕО) № 165/94, (ЕО) № 2799/98, (ЕО) № 814/00, (ЕО) № 1290/05 и (ЕО) № 485/2008 на Съвета (2), и по-специално член 64, параграф 6 от него,
като има предвид, че:
(1)
Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 (3) на Комисията беше приет въз основа на Регламент (ЕО) № 1234/2007 (4) на Съвета, който беше отменен и заменен с Регламент (ЕС) № 1308/2013.
(2)
Регламент (ЕС) № 1308/2013 съдържа някои нови разпоредби относно секторите на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци. Тези разпоредби трябва да бъдат допълнени по отношение на финансовите вноски на членовете на организация на производители в сектора на плодовете и зеленчуците („организация на производители“), предлагането на пазара на цялата продукция чрез организацията на производители, възлагането на дейности на външни изпълнители, демократичната отчетност, определянето на тавани за разходите за управление и предотвратяване на кризи, условията за презасаждане на овощни градини като мярка за управление и предотвратяване на кризи, някои елементи на процедурата в случай на неспазване на критериите за признаване и прилагането на системата на входни цени, както и условия за предоставяне на гаранция.
(3)
Член 160 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 предвижда уставът на организацията на производителите да изисква от производителите, които са нейни членове, да предлагат на пазара цялата си съответна продукция посредством организацията на производителите. За да се осигури гъвкавост в сектора на плодовете и зеленчуците, е целесъобразно да се позволи на производителите при определени условия да предлагат на пазара продукцията си извън организацията на производителите.
(4)
Съгласно член 26 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 основната дейност на организацията на производители е свързана с концентриране на предлагането и предлагане на пазара на продуктите на членовете ѝ, за които е призната. Необходимо е да се изясни как се извършва тази дейност, по-специално в случай на възлагане на дейности на външни изпълнители. Освен това, за да се позволи на държавите членки да осъществяват необходимия контрол, организациите на производители следва да съхраняват водената отчетност, която осигурява възможност на държавите членки да установяват, че организацията на производители е изпълнила своите задачи.
(5)
Член 27 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 изисква организацията на производители да продължава да бъде отговорна за възложените на външни изпълнители дейности. Целесъобразно е по-подробното уточняване на средствата, чрез които се гарантира, че възложените на външни изпълнители дейности продължават да бъдат контролирани от организацията на производители, която е възложила тези дейности.
(6)
Член 31 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 изисква от държавите членки да предприемат всички мерки, които считат за необходими, за да предотвратят злоупотреба с власт или влияние от страна на един или няколко от членовете на организация на производители. Организациите на производители следва да предоставят доказателства на държавите членки за своята демократична отчетност по отношение на производители, които са техни членове. Във връзка с това следва да се ограничи максималният процент за правото на глас и дяловете, които всяко физическо или юридическо лице може да притежава в организация на производители.
(7)
Член 153, параграф 2, буква б) от Регламент (ЕС) № 1308/2013 изисква уставът на организацията на производители да предвижда налагането на задължение на членовете за финансови вноски, необходими за нейното финансиране. За да се гарантира, че членовете на организацията на производители заплащат финансовите вноски, необходими за създаването и захранването на оперативния фонд, предвиден в член 32 от регламента, е необходимо да се предвиди включване на такова задължение в устава на организацията на производители.
(8)
С цел да се избегнат ситуации, в които мерките за предотвратяване и управление на кризи видят до неравномерно финансиране в рамките на асоциация на организации на производители, на равнището на всяка членуваща организация на производители следва да се изчислят тавани на разходите за предотвратяване и управление на кризи по оперативните програми на асоциации на организации на производители. Освен това следва да се установят и условия за презасаждане на овощни градини като мярка за управление и предотвратяване на кризи. За да се избегне неравномерно финансиране на оперативни програми, следва да се определи максимален процент на разходите, които могат да се предвидят за презасаждане на овощни градини.
(9)
В член 114 от Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 се установяват санкциите, които да се прилагат при неспазване на критериите за признаване. Съгласно член 154, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 държавите членки трябва да извършват редовни проверки, за да потвърдят, че организациите на производители спазват критериите за признаване, налагат санкции на тези организации при неспазване или нередности и при необходимост вземат решение за оттегляне на признаването. По-ефективна би била системата, при която се прави разграничаване на съществените и незначителните нередности при спазването на критериите за признаване, като така би се избегнало различното тълкуване от страна на държавите членки. Поради това е целесъобразно да се установи опростена процедура или система със степени на санкции, както се предвижда в член 64 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, за да се избегне неправомерното възползване от подпомагане от Съюза от страна на организации на производители, които вече не отговарят на изискванията за признаване.
(10)
Член 181 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 предвижда прилагане на Митническия кодекс за митническо оформяне на стоки по системата на входни цени. Тъй като въпросните стоки са малотрайни и стойността им в момента на митническото оформяне невинаги е установена, е необходимо на Комисията да се предостави възможност да приеме правила с цел проверка на достоверността на декларираната входна цена на съответна партида спрямо фиксирана стойност при вноса, за да се ускорят процедурите за митническо оформяне. Освен това опитът, придобит при прилагането на системата на входни цени, показа, че е целесъобразно да се поиска предоставяне на гаранция, когато митническата стойност, определена в съответствие с договорната стойност, посочена в член 29 от Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета (5), надвишава с повече от 8 % стандартната стойност при вноса, изчислена от Комисията.
(11)
Поради това Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 следва да бъде съответно изменен.
(12)
За да се гарантира плавен преход при оперативните програми, одобрени съгласно Регламент (ЕО) № 1234/2007, в новите правила на Регламент (ЕС) № 1308/2013 следва да бъдат предвидени преходни разпоредби.
(13)
Разпоредбите относно предотвратяването и управлението на кризи следва да се прилагат от 1 януари 2014 г., т.е. датата, от която се прилагат съответните нови разпоредби на Регламент (ЕС) № 1308/2013. С цел да се осигури възможност на организациите на производители да се адаптират към новите правила относно изискванията за възлагане на дейности на външни изпълнители и за демократична отчетност, съответните разпоредби следва да се прилагат едва от 1 януари 2015 г. Член 181 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се прилага от 1 октомври 2014 г. нататък и поради това съответните нови разпоредби на този регламент относно проверката на достоверността на декларираната входна цена на партида и условията за предоставяне на гаранция следва да се прилагат от същата дата,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 се изменя, както следва:
1.
В член 26, параграф 1 се добавят следните втора и трета алинеи:
„Пускането на пазара се извършва от организацията на производители или под контрола на организацията на производители в случай на възлагане на дейности на външни изпълнители съгласно член 27. Това включва решението за продукта, който ще се продава, избора на канал на разпространение и освен ако продажбата не се извършва чрез търг, договарянето на неговото количество и цена.
Организациите на производители съхраняват водената отчетност, включително счетоводни документи, в продължение на поне 5 години, с които се доказва, че организацията на производители е концентрирала предлагането и е пускала на пазара продуктите на членове, за които е призната“
2.
Вмъква се следният член 26а:
„Член 26а
Предлагане на пазара на продукцията извън организацията на производители
Когато организацията на производители позволява това и когато се спазват условията, определени от организацията на производители, членуващите производители могат:
1)
да продават не повече от определен процент от своята продукция или продукти пряко или извън стопанства на производители, в които участват, на потребители за техни лични нужди, като процентите се определят от държавите членки в размер на не по-малко от 10 %;
2)
да предлагат на пазара сами или чрез друга организация на производители, определена от тяхната собствена организация, количества продукти, които са незначителни спрямо обема на предлаганата на пазара продукция от собствената им организация;
3)
да предлагат на пазара сами и чрез друга организация на производители, определена от тяхната собствена организация, продукти, които поради своите характеристики не се включват обичайно в търговската дейност на съответната организация на производители.“
3.
Член 27 се заменя със следния текст:
„Член 27
Възлагане на дейности на външни изпълнители
1. Дейностите, чието възлагане на външни изпълнители може да бъде разрешено от държавите членки в съответствие с член 155 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета (6), са свързани с целите на организациите на производители, определени в член 152, параграф 1, буква в) от посочения регламент, и могат да включват, наред с другото, събиране, съхраняване, пакетиране и предлагане на пазара на продукта на членовете на организацията на производители.
2. Организация на производители, която възлага дейност на външни изпълнители, сключва търговско споразумение чрез писмен договор с друг субект, включително един или няколко от своите членове или дъщерно дружество, с цел извършване на съответната дейност. Организацията на производители продължава да бъде отговорна за гарантиране на изпълнението на възложената на външни изпълнителни дейност, както и за контрола върху цялостното управление и наблюдението на търговското споразумение за извършване на дейността.
3. Контролът върху цялостното управление и наблюдението, посочени в параграф 2, се извършват ефективно, като се изисква договорът за възлагане на дейности на външни извършители:
а)
да позволява на организацията на производители да издава обвързващи инструкции и да включва условия, позволяващи на организацията на производители да прекратява договора, ако доставчикът на услуги не спазва сроковете и условията на договора за възлагане на дейности на външни изпълнители,
б)
да съдържа подробни условия, включително задължения за докладване и крайни срокове, които позволяват на организацията на производители да извършва оценка и да упражнява действителен контрол над възложените на външни изпълнители дейности.
Договорите за възлагане на дейности на външни изпълнители, както и докладите, посочени в буква б), се съхраняват от организацията на производители поне 5 години за целите на последващи проверки и са достъпни за всички членове при поискване от тяхна страна.
(6) Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. за установяване на обща организация на пазарите на селскостопански продукти и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 922/72, (ЕИО) № 234/79, (ЕО) № 1037/01 и (ЕО) № 1234/2007 на Съвета (ОВ L 347, 20.12.2013 г., стр. 671).“" 						
4.
Член 31 се заменя със следния текст:
„Член 31
Демократична отчетност на организациите на производители
1. Държавите членки определят максимален процент за правото на глас и дяловете, които всяко физическо или юридическо лице може да притежава в организация на производители. Максималният процент за право на глас и дялове трябва да бъде под 50 % от общите права на глас и под 50 % от дяловете. В надлежно обосновани случаи държавите членки могат да определят по-висок максимален процент за дяловете, които юридическо лице може да притежава в организация на производители, при условие че е избегната всякаква възможност за злоупотребата с власт от страна на това юридическо лице.
Посредством дерогация от първа алинея, когато организации на производители изпълняват оперативна програма към 17 май 2014 г., максималният процент на дяловете, определен от държавата членка за изпълнението на първа алинея, се прилага едва след края на срока на оперативната програма.
2. Органите на държавите членки извършват проверки на правата на глас и дяловете, включващи проверки на самоличността на физическите или юридическите лица, притежаващи дялове на членовете на организацията на производители, които от своя страна са юридически лица.
3. Когато организация на производители е ясно обособена част от юридическо лице, държавите членки приемат мерки, с които се ограничават или забраняват правомощията на това юридическо лице да изменя, одобрява или отхвърля решения на организацията на производители.“
5.
В член 53 се добавя следният параграф 3:
„3. Уставът на организация на производители в сектора на плодовете и зеленчуците изисква членуващите в нея производители да заплащат финансовите вноски, предвидени в нейния учредителен акт, за създаването и попълването на оперативния фонд, предвиден в член 32 от Регламент (ЕС) № 1308/2013.“
6.
В член 62 се добавя следният параграф 5:
„5. Таванът на разходите за управление и предотвратяване на кризи, посочен в член 33, параграф 3, четвърта алинея от Регламент (ЕС) № 1308/2013, по оперативните програми на асоциации на организации на производители се изчислява на равнището на всяка членуваща организация на производители.“
7.
Вмъква се следният член 89а:
„Член 89а
Презасаждане на овощни градини поради задължително изкореняване
Когато държавите членки включат в националната си стратегия презасаждането на овощни градини поради задължително изкореняване по съображения, свързани със здравето на човека или растенията, като мярка при кризи, те определят видовете и при необходимост сортовете, които са допустими за тази мярка, и условията, свързани с нейното прилагане. В случай на изкореняване поради съображения, свързани със здравето на растенията, мерките, предприети от държавите членки за презасаждане на овощни градини, са съобразени с Директива 2000/29/ЕО на Съвета (7).
За презасаждането на овощни градини не се изразходват повече от 20 % от общите разходи по оперативната програма. Държавите членки могат да вземат решение за определяне на по-нисък процент.
(7) Директива 2000/29/ЕС на Съвета от 8 май 2000 г. относно защитните мерки срещу въвеждането в Общността на вредители по растенията или растителните продукти и срещу тяхното разпространение в Общността (ОВ L 169, 10.7.2000 г., стр. 1).“" 						
8.
Член 114 се заменя със следния текст:
„Член 114
Неспазване на критериите за признаване
1. Ако държава членка установи, че организация на производители не спазва някой от критериите за признаване, свързани с изискванията от членове 21, 23, член 26, параграфи 1 и 2 и член 31, тя изпраща на въпросната организация на производители, не по-късно от 2 месеца след установяване на неспазването, предупредително писмо с препоръчана поща, в което се посочва установената нередност, коригиращите мерки и срокът, в рамките на който се предприемат тези мерки, като той не трябва да надвишава 4 месеца. От момента на установяване на неспазването държавите членки преустановяват плащанията на помощи, докато не бъдат предприети удовлетворяващи ги коригиращи мерки.
2. Неспазването на критериите за признаване, посочени в параграф 1, в рамките на определения от държавата членка срок, води до спиране на признаването на организацията на производители. Държавата членка уведомява организацията на производители за периода на спиране, който не надвишава 12 месеца от датата на получаване на предупредителното писмо от страна на организацията на производители. Тази мярка се прилага, без да се засяга прилагането на хоризонталното национално законодателство, което може да предвижда спирането на такива действия след започване на свързани съдебни производства.
В периода на спиране на признаването организацията на производители може да продължи да извършва дейност, но плащанията на помощи се преустановяват до отмяната на спирането на признаването. Годишната стойност на помощта се намалява с 2 % за всеки започнат календарен месец, през който е спряно признаването.
Спирането на признаването се прекратява в деня на проверката, която показва, че въпросните критерии за признаване са изпълнени.
3. Ако критериите не са изпълнени до края на срока за спиране на признаването, определен от компетентния орган на държавата членка, държавата членка оттегля признаването, считано от датата, на която условията за признаване не са изпълнени, или, ако не е възможно тази дата да бъде установена, от датата на установяване на нередността. Тази мярка се прилага, без да се засяга прилагането на хоризонталното национално законодателство, което може да предвижда спирането на такива действия след започване на свързани съдебни производства. Дължимите помощи не се изплащат, а неправомерно платените помощи се възстановяват.
4. Ако държава членка установи, че организация на производители не спазва някой от другите критерии за признаване, установени в член 154 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, освен посочените в параграф 1, тя изпраща на въпросната организация на производители, не по-късно от 2 месеца след установяване на неспазването, предупредително писмо с препоръчана поща, в което се посочва установената нередност, коригиращите мерки и срокът, в рамките на който се предприемат тези мерки, като той не трябва да надвишава 4 месеца.
5. Непредприемането на коригиращите мерки, посочени в параграф 4, в рамките на определения от държавата членка срок, води до временно преустановяване на плащанията и намаляване на размера на годишната помощ с 1 % за всеки започнат календарен месец, който надвишава този срок. Тази мярка се прилага, без да се засяга прилагането на хоризонталното национално законодателство, което може да предвижда спирането на такива действия след започване на свързани съдебни производства.
6. Когато обаче организация на производители предостави на държавата членка доказателства, че поради природни бедствия, неблагоприятни климатични условия, болести или нашествия от вредители, въпреки че е предприела необходимите мерки за предотвратяване на риска, тя не е в състояние да спазва условията за признаване, предвидени в член 154, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕС) № 1308/2013 по отношение на минималния обем или стойност на предлаганата на пазара продукция, определени от държавата членка, държавата членка може за въпросната година да приложи дерогация от минималния обем или стойност на предлаганата на пазара продукция за тази организация на производители.
7. В случаите когато се прилагат параграфи 1, 2, 4 и 5, държавите членки може да извършват плащания след крайния срок, посочен в член 70, когато това е необходимо за прилагането на този член. Тези плащания обаче не могат да бъдат извършвани по-късно от 15 октомври през втората година след годината на изпълнение на програмата.“
9.
Член 137 се заменя със следния текст:
„Член 137
Основа за входни цени
1. Член 181, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се прилага по отношение на продуктите, изброени в приложение XVI.
2. Когато митническата стойност на продуктите, изброени в част A на приложение XVI, се определя според договорната стойност, посочена в член 29 от Регламент (ЕИО) № 2913/92, и тази митническа стойност е по-висока с повече от 8 % от фиксираната стойност, изчислена от Комисията като стандартната стойност при вноса в момента на съставяне на декларацията за допускане на продуктите за свободно обращение, вносителят трябва да предостави гаранцията, посочена в член 248, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2454/93. За тази цел размерът на вносното мито, което в крайна сметка би се дължало за продуктите, изброени в част А от приложение XVI, се равнява на дължимото мито, ако въпросният продукт е бил класифициран въз основа на съответната стандартна стойност при вноса.
Първа алинея не се прилага, когато съответната стандартна стойност при вноса е по-висока от входните цени, изброени в приложение I, част III, раздел I, приложение 2 към Регламент (ЕИО) № 2658/87 на Съвета (8) и когато заявителят изисква незабавното вписване в сметките на размера на митото, което може в крайна сметка да е дължимо за стоките, вместо предоставяне на гаранция.
3. Когато митническата стойност на продуктите, изброени в част А от приложение XVI, се изчислява в съответствие с член 30, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕИО) № 2913/92, приспадането на митото се извършва при условията, предвидени в член 136, параграф 1 от настоящия регламент. В такъв случай вносителят предоставя гаранция съгласно член 248, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 2454/93, която е равна на размера на митото, което той би платил, ако класификацията на продуктите се правеше на основата на стандартната стойност при вноса.
4. Митническата стойност на стоките, внесени на консигнация, се определя директно в съответствие с член 30, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕИО) № 2913/92, като за тази цел по време на срока, в който е в сила, се прилага стандартната стойност при вноса, изчислена в съответствие с член 136.
5. Вносителят разполага с един месец от продажбата на въпросните продукти, като се спазва максималният срок от четири месеца от датата на приемане на декларацията за допускане за свободно обращение, да докаже, че партидата е освободена според условия, потвърждаващи правилното определяне на цените, посочени в член 29 от Регламент (ЕИО) № 2913/92, или да определи митническата стойност, посочена в член 30, параграф 2, буква в) от този регламент. Неспазването на един от тези крайни срокове води до загуба на предоставената гаранция, без да се засяга прилагането на параграф 6.
Предоставената гаранция се освобождава, при условие че се предоставя удовлетворяващо митническите органи доказателство за условията на освобождаване. В противен случай гаранцията се задържа посредством плащане на вносни мита.
За да се докаже, че партидата е освободена съгласно условията, посочени в първа алинея, освен фактурата вносителят предоставя всички документи, необходими за извършването на съответната митническа проверка по отношение на продажбата и освобождаването на всеки продукт от въпросната партида, включително документите, свързани с транспорта, застраховката, обработката и съхраняването на партидата.
Когато пазарните стандарти, посочени в член 3, изискват сортът на продукта или търговският вид на плодовете и зеленчуците да бъдат посочени на опаковката, сортът на продукта или търговският вид на плодовете и зеленчуците, които съставляват част от партидата, се посочват на документите, свързани с транспорта, фактурите и ордера за доставка.
6. Максималният срок от четири месеца, посочен в параграф 5, първа алинея, може да бъде удължен от компетентните органи на държавата членка максимум с три месеца по искане на вносителя, което трябва да бъде надлежно обосновано.
Ако при проверка компетентните органи на държавите членки установят, че изискванията на настоящия член не са спазени, те събират дължимото мито по член 220 от Регламент (ЕИО) № 2913/92. Размерът на митата, които следва да бъдат събрани или които остава да бъдат събрани, включва лихва от датата на допускане на стоките за свободно обращение до датата на събиране на дължимите мита. Прилаганият лихвен процент е този, който е в сила за операциите по събиране на вземания съгласно националното законодателство.
(8) Регламент (ЕИО) № 2658/87 на Съвета от 23 юли 1987 г. относно тарифната и статистическа номенклатура и Общата митническа тарифа (ОВ L 256, 7.9.1987 г., стр. 1).“" 						
Член 2
Преходни разпоредби
Когато държава членка е одобрила оперативна програма съгласно член 64, параграф 2, трета алинея от Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011 преди 20 януари 2014 г., тази оперативна програма се счита за одобрена съгласно Регламент (ЕО) № 1234/2007.
Без да се засягат членове 65 и 66 от изменя Регламент за изпълнение (ЕС) № 543/2011, по искане на организация на производители оперативна програма, одобрена съгласно Регламент (ЕО) № 1234/2007, може:
а)
да продължи да се изпълнява до приключването ѝ;
б)
да бъде изменена, така че да отговаря на изискванията на Регламент (ЕС) № 1308/2013; или
в)
да бъде заменена с нова оперативна програма, одобрена съгласно Регламент (ЕС) № 1308/2013.
Член 3
Влизане в сила и прилагане
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 1, параграфи 6 и 7 и член 2 се прилагат от 1 януари 2014 г.
Член 1, параграф 9 се прилага от 1 октомври 2014 г.
Член 1, параграфи 3 и 4 се прилагат от 1 януари 2015 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 11 март 2014 година.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 499/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 11ης Μαρτίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/01 και (ΕΚ) αριθ. 1234/07 (1), και ιδίως το άρθρο 37 στοιχείο γ) σημείο iv), το άρθρο 37 στοιχείο δ) σημείο xiii), το άρθρο 173 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ) και στ), το άρθρο 181 παράγραφος 2, καθώς και το άρθρο 231 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 (2), και ιδίως το άρθρο 64 παράγραφος 6,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής (3) θεσπίστηκε βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (4), ο οποίος καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 περιλαμβάνει ορισμένες νέες διατάξεις σχετικά με τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών. Οι εν λόγω διατάξεις πρέπει να συμπληρωθούν όσον αφορά τη χρηματική εισφορά των μελών της οργάνωσης παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (στο εξής «οργάνωση παραγωγών»), τη διάθεση στο εμπόριο του συνόλου της παραγωγής τους μέσω της οργάνωσης παραγωγών, την εξωτερική ανάθεση των δραστηριοτήτων, τον δημοκρατικό έλεγχο, τον καθορισμό ανώτατων ορίων για τις δαπάνες διαχείρισης και πρόληψης κρίσεων, τις προϋποθέσεις όσον αφορά την αναφύτευση οπωρώνων ως μέτρο πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, ορισμένα στοιχεία της διαδικασίας σε περίπτωση μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης, την εφαρμογή του συστήματος τιμής εισόδου, καθώς και τις συνθήκες υπό τις οποίες απαιτείται η σύσταση εγγύησης.
(3)
Το άρθρο 160 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 προβλέπει ότι τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών υποχρεώνουν τους παραγωγούς που είναι μέλη τους να διαθέτουν στο εμπόριο το σύνολο της σχετικής παραγωγής τους μέσω της οργάνωσης παραγωγών. Για να εξασφαλιστεί κάποια ευελιξία στον τομέα των οπωροκηπευτικών, είναι σκόπιμο να επιτραπεί στους παραγωγούς να διαθέτουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την παραγωγή τους στο εμπόριο εκτός του πλαισίου της οργάνωσης παραγωγών.
(4)
Σύμφωνα με το άρθρο 26 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, η κύρια δραστηριότητα μιας οργάνωσης παραγωγών αφορά τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων των μελών της, για τα οποία έχει αναγνωριστεί. Είναι απαραίτητο να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο εκτελείται η εν λόγω δραστηριότητα, ιδίως σε περίπτωση εξωτερικής ανάθεσης. Επιπλέον, για να μπορούν τα κράτη μέλη να διενεργούν τους απαιτούμενους ελέγχους, οι οργανώσεις παραγωγών θα πρέπει να τηρούν μητρώα που θα επιτρέπουν στα κράτη μέλη να ελέγχουν εάν οι εν λόγω οργανώσεις ασκούν σωστά τα καθήκοντά τους.
(5)
Το άρθρο 27 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 ορίζει ότι οι οργανώσεις παραγωγών πρέπει να παραμένουν υπεύθυνες για τις δραστηριότητες που αποτελούν αντικείμενο εξωτερικής ανάθεσης. Είναι σκόπιμο να διευκρινιστούν διεξοδικότερα τα μέσα που διασφαλίζουν ότι οι δραστηριότητες που αποτελούν αντικείμενο εξωτερικής ανάθεσης παραμένουν υπό τον έλεγχο της οργάνωσης παραγωγών που έχει προβεί στην εν λόγω ανάθεση.
(6)
Το άρθρο 31 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 ορίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν όλα τα μέτρα τα οποία θεωρούν αναγκαία προκειμένου να αποφεύγεται κάθε κατάχρηση εξουσίας ή επιρροής ενός ή περισσότερων μελών μιας οργάνωσης παραγωγών. Οι οργανώσεις παραγωγών θα πρέπει να παρέχουν στα κράτη μέλη αποδεικτικά στοιχεία για τη δημοκρατική λογοδοσία έναντι των παραγωγών-μελών τους. Για τον σκοπό αυτό, το μέγιστο ποσοστό δικαιωμάτων ψήφου και μεριδίων συμμετοχής που μπορεί να κατέχει φυσικό ή νομικό πρόσωπο σε μια οργάνωση παραγωγών θα πρέπει να είναι περιορισμένο.
(7)
Σύμφωνα με το άρθρο 153 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, το καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών προβλέπει την υποχρέωση των μελών της να καταβάλλουν τις χρηματικές εισφορές που απαιτούνται για τη χρηματοδότησή της. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα μέλη της οργάνωσης παραγωγών καταβάλλουν τις χρηματικές εισφορές που απαιτούνται για τη δημιουργία και την τροφοδότηση του επιχειρησιακού ταμείου που προβλέπεται στο άρθρο 32 του εν λόγω κανονισμού, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί η προσθήκη της υποχρέωσης αυτής στο καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών.
(8)
Για την αποφυγή καταστάσεων στις οποίες τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων συνεπάγονται άνιση χρηματοδότηση στο πλαίσιο μιας ένωσης οργανώσεων παραγωγών, τα ανώτατα όρια για τις δαπάνες διαχείρισης και πρόληψης κρίσεων στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών θα πρέπει να υπολογίζονται στο επίπεδο κάθε οργάνωσης παραγωγών που είναι μέλος της ένωσης. Θα πρέπει να θεσπιστούν επίσης οι προϋποθέσεις για την αναφύτευση οπωρώνων ως μέτρο πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων. Για την αποφυγή της άνισης χρηματοδότησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων, θα πρέπει να καθοριστεί μέγιστο ποσοστό δαπανών για την αναφύτευση οπωρώνων.
(9)
Το άρθρο 114 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 ορίζει τις κυρώσεις που πρέπει να επιβάλλονται σε περίπτωση μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης. Σύμφωνα με το άρθρο 154 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, τα κράτη μέλη οφείλουν να διενεργούν, σε τακτά διαστήματα, ελέγχους προκειμένου να βεβαιωθούν ότι οι οργανώσεις παραγωγών ανταποκρίνονται στα κριτήρια αναγνώρισης, επιβάλλουν κυρώσεις στις εν λόγω οργανώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών και ότι αποφασίζουν, εφόσον είναι αναγκαίο, την ανάκληση της αναγνώρισης. Ένα σύστημα που να εξασφαλίζει τη διάκριση μεταξύ ουσιαστικών και ήσσονος σημασίας αδυναμιών συμμόρφωσης με τα κριτήρια αναγνώρισης θα ήταν αποτελεσματικότερο και θα επέτρεπε την αποφυγή διαφορετικών ερμηνειών από τα κράτη μέλη. Είναι συνεπώς σκόπιμη η θέσπιση απλουστευμένης διαδικασίας και κλιμακούμενων κυρώσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 64 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, για την αποφυγή αδικαιολόγητης στήριξης από την Ένωση σε οργανώσεις παραγωγών οι οποίες παύουν να ανταποκρίνονται στα κριτήρια αναγνώρισης.
(10)
Το άρθρο 181 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 προβλέπει την εφαρμογή του τελωνειακού κώδικα για τον εκτελωνισμό εμπορευμάτων που υπόκεινται στο σύστημα τιμής εισόδου. Δεδομένου ότι τα υπό εξέταση εμπορεύματα είναι αλλοιώσιμα και ότι η αξία τους δεν είναι πάντα δυνατόν να προσδιοριστεί κατά τη χρονική στιγμή του εκτελωνισμού, είναι απαραίτητο να επιτραπεί στην Επιτροπή να θεσπίσει κανόνες σχετικά με την επαλήθευση της ορθότητας της δηλούμενης τιμής εισόδου μιας παρτίδας με τη χρήση κατ' αποκοπή τιμής εισαγωγής, προκειμένου να επιταχυνθούν οι διαδικασίες εκτελωνισμού. Επίσης, με βάση την πείρα που έχει αποκτηθεί στο πλαίσιο της εφαρμογής του συστήματος τιμής εισόδου, είναι σκόπιμο να ζητείται η σύσταση εγγύησης όταν η δασμολογητέα αξία που καθορίζεται βάσει της συναλλακτικής αξίας που αναφέρεται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (5) υπερβαίνει κατά περισσότερο από 8 % την κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής που υπολογίζεται από την Επιτροπή.
(11)
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011 θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως.
(12)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση των επιχειρησιακών προγραμμάτων που έχουν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 στους νέους κανόνες δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, θα πρέπει να προβλεφθούν μεταβατικές διατάξεις.
(13)
Οι διατάξεις για την πρόληψη και διαχείριση κρίσεων θα πρέπει να εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2014, δηλαδή από την ημερομηνία εφαρμογής των σχετικών νέων διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013. Για να καταστεί δυνατή η προσαρμογή των οργανώσεων παραγωγών στους νέους κανόνες όσον αφορά τις απαιτήσεις για την εξωτερική ανάθεση δραστηριοτήτων και τη δημοκρατική λογοδοσία, οι σχετικές διατάξεις θα πρέπει να εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2015. Το άρθρο 181 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 εφαρμόζεται από την 1η Οκτωβρίου 2014 και, ως εκ τούτου, οι αντίστοιχες νέες διατάξεις του παρόντος κανονισμού σχετικά με τον έλεγχο της ορθότητας της δηλούμενης τιμής εισόδου μιας παρτίδας και με τις συνθήκες υπό τις οποίες απαιτείται η σύσταση εγγύησης θα πρέπει να εφαρμόζονται από την ίδια ημερομηνία,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 26 παράγραφος 1 προστίθενται τα ακόλουθα δεύτερο και τρίτο εδάφια:
«Η διάθεση στην αγορά διεξάγεται από την οργάνωση παραγωγών, ή υπό τον έλεγχο της οργάνωσης παραγωγών σε περίπτωση εξωτερικής ανάθεσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 27. Η δραστηριότητα αυτή περιλαμβάνει την απόφαση σχετικά με το προϊόν που πρόκειται να πωληθεί, την επιλογή του διαύλου διανομής και τη διαπραγμάτευση σχετικά με την ποσότητα και την τιμή, εκτός εάν η πώληση γίνεται μέσω πλειστηριασμού.
Οι οργανώσεις παραγωγών φυλάσσουν τα αρχεία, που περιλαμβάνουν και λογιστικά έγγραφα, τουλάχιστον επί 5 έτη, τα οποία αποδεικνύουν ότι η οργάνωση παραγωγών συγκέντρωσε την προσφορά και διέθεσε στην αγορά τα προϊόντα των μελών της, για τα οποία έχει αναγνωριστεί.»
2)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 26α:
«Άρθρο 26 a
Διάθεση της παραγωγής στην αγορά εκτός του πλαισίου της οργάνωσης παραγωγών
Εάν το επιτρέπει η οργάνωση παραγωγών και εφόσον πληρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις που έχει καθορίσει η οργάνωση παραγωγών, οι παραγωγοί που είναι μέλη της μπορούν:
1)
να πωλούν στους καταναλωτές για την κάλυψη προσωπικών τους αναγκών, απευθείας ή εκτός των εγκαταστάσεων της εκμετάλλευσής τους, ένα καθορισμένο ποσοστό της παραγωγής ή των προϊόντων τους, το οποίο δεν υπερβαίνει το ποσοστό που καθορίζουν τα κράτη μέλη και το οποίο δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το 10 %·
2)
να διαθέτουν στην αγορά, οι ίδιοι ή μέσω άλλης οργάνωσης παραγωγών που ορίζεται από την οργάνωσή τους, ποσότητες προϊόντων οι οποίες είναι αμελητέες σε σχέση με τον όγκο της εμπορεύσιμης παραγωγής της οργάνωσής τους·
3)
να διαθέτουν στην αγορά, οι ίδιοι ή μέσω άλλης οργάνωσης παραγωγών που ορίζεται από την οργάνωσή τους, προϊόντα τα οποία, λόγω των χαρακτηριστικών τους, δεν εμπίπτουν κανονικά στις εμπορικές δραστηριότητες της συγκεκριμένης οργάνωσης παραγωγών.».
3)
Το άρθρο 27 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 27
Εξωτερική ανάθεση
1. Οι δραστηριότητες για τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την εξωτερική ανάθεση σύμφωνα με το άρθρο 155 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) συνδέονται με τους στόχους των οργανώσεων παραγωγών, όπως ορίζονται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού και είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη συλλογή, την αποθήκευση, τη συσκευασία και την εμπορία των προϊόντων των μελών της οργάνωσης παραγωγών.
2. Η εξωτερική ανάθεση δραστηριότητας από μια οργάνωση παραγωγών συνεπάγεται τη σύναψη από την οργάνωση παραγωγών γραπτής εμπορικής συμφωνίας με άλλη οντότητα, μεταξύ άλλων με ένα ή περισσότερα μέλη της ή με θυγατρική, για την εκτέλεση της σχετικής δραστηριότητας. Η οργάνωση παραγωγών παραμένει υπεύθυνη για την εξασφάλιση της εκτέλεσης της δραστηριότητας αυτής, καθώς και για τον γενικό έλεγχο της διαχείρισης και την εποπτεία της εμπορικής συμφωνίας για την εκτέλεση της συγκεκριμένης δραστηριότητας.
3. Ο γενικός έλεγχος της διαχείρισης και η εποπτεία που αναφέρονται στην παράγραφο 2 πρέπει να είναι αποτελεσματικοί και να θέτουν ως όρο ότι η σύμβαση εξωτερικής ανάθεσης:
α)
παρέχει στην οργάνωση παραγωγών τη δυνατότητα να εκδίδει δεσμευτικές οδηγίες και περιλαμβάνει διατάξεις που επιτρέπουν στην οργάνωση παραγωγών να καταγγείλει τη σύμβαση εάν ο πάροχος υπηρεσιών δεν πληροί τους όρους και τις προϋποθέσεις των συμβάσεων εξωτερικής ανάθεσης,
β)
προβλέπει λεπτομερείς όρους και προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων και την υποχρεωτική υποβολή εκθέσεων, καθώς και προθεσμίες που επιτρέπουν στην οργάνωση παραγωγών να αξιολογεί και να ασκεί πραγματικό έλεγχο επί των δραστηριοτήτων που αποτελούν αντικείμενο εξωτερικής ανάθεσης.
Οι συμβάσεις εξωτερικής ανάθεσης, καθώς και οι εκθέσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β), φυλάσσονται από την οργάνωση παραγωγών επί τουλάχιστον 5 έτη για τους εκ των υστέρων ελέγχους και όλα τα μέλη έχουν πρόσβαση σ' αυτές, κατόπιν σχετικού αιτήματος.
(6) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 671).»." 						
4)
Το άρθρο 31 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 31
Δημοκρατική λογοδοσία των οργανώσεων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν μέγιστο ποσοστό των δικαιωμάτων ψήφου και των μεριδίων συμμετοχής τα οποία μπορεί να κατέχει ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο σε μια οργάνωση παραγωγών. Το ανώτατο ποσοστό των δικαιωμάτων ψήφου και των μεριδίων συμμετοχής πρέπει να είναι μικρότερο από το 50 % των συνολικών δικαιωμάτων ψήφου και από το 50 % των μεριδίων συμμετοχής. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίζουν υψηλότερο μέγιστο ποσοστό μεριδίων συμμετοχής τα οποία μπορεί να κατέχει νομικό πρόσωπο σε οργάνωση παραγωγών, υπό την προϋπόθεση ότι αποφεύγεται σε κάθε περίπτωση η κατάχρηση εξουσίας του εν λόγω νομικού προσώπου.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, στην περίπτωση οργανώσεων παραγωγών που εφαρμόζουν επιχειρησιακό πρόγραμμα στις 17 Μαΐου 2014, το μέγιστο ποσοστό μεριδίων συμμετοχής που καθορίζει το κράτος μέλος κατ' εφαρμογή του πρώτου εδαφίου εφαρμόζεται μόνο μετά το τέλος του επιχειρησιακού προγράμματος.
2. Οι αρχές των κρατών μελών διεξάγουν ελέγχους όσον αφορά τα δικαιώματα ψήφου και τις συμμετοχές, οι οποίοι περιλαμβάνουν και ελέγχους των στοιχείων ταυτότητας των φυσικών ή νομικών προσώπων τα οποία κατέχουν τα μερίδια των μελών της οργάνωσης παραγωγών που είναι και τα ίδια νομικά πρόσωπα.
3. Όταν μια οργάνωση παραγωγών είναι σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας, τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα περιοριστικού ή απαγορευτικού χαρακτήρα όσον αφορά τα δικαιώματα μιας νομικής οντότητας να τροποποιεί, να εγκρίνει ή να απορρίπτει αποφάσεις της οργάνωσης παραγωγών.».
5)
Στο άρθρο 53 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 3:
«3. Το καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών υποχρεώνει τους παραγωγούς που είναι μέλη της να καταβάλλουν τις χρηματικές εισφορές που προβλέπονται από το καταστατικό της ένωσης για τη δημιουργία και την τροφοδότηση του επιχειρησιακού ταμείου που προβλέπεται στο άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.».
6)
Στο άρθρο 62 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 5:
«5. Το ανώτατο όριο για τις δαπάνες διαχείρισης και πρόληψης κρίσεων, που αναφέρεται στο άρθρο 33 παράγραφος 3 τέταρτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών υπολογίζεται στο επίπεδο κάθε οργάνωσης παραγωγών που είναι μέλος τους.».
7)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 89α:
«Άρθρο 89a
Αναφύτευση οπωρώνων έπειτα από υποχρεωτική εκρίζωση
Στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στην εθνική τους στρατηγική την επαναφύτευση οπωρώνων, έπειτα από υποχρεωτική εκρίζωση για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους, ως μέτρο πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, προσδιορίζουν το είδος και, εφόσον απαιτείται, τις ποικιλίες που είναι επιλέξιμες, καθώς και τους όρους σχετικά με την εφαρμογή του εν λόγω μέτρου. Σε περίπτωση εκρίζωσης για φυτοϋγειονομικούς λόγους, τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη για την αναφύτευση οπωρώνων είναι σύμφωνα με την οδηγία 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου (7).
Η αναφύτευση οπωρώνων δεν καλύπτει πάνω από το 20 % των συνολικών δαπανών στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να καθορίσουν χαμηλότερο ποσοστό.
(7) Οδηγία 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2000, περί μέτρων κατά της εισαγωγής στην Κοινότητα οργανισμών επιβλαβών για τα φυτά ή τα φυτικά προϊόντα και κατά της εξάπλωσής τους στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ L 169 της 10.7.2000, σ. 1).»." 						
8)
Το άρθρο 114 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 114
Μη τήρηση των κριτηρίων αναγνώρισης
1. Εάν ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι μια οργάνωση παραγωγών δεν τηρεί κάποιο από τα κριτήρια αναγνώρισης που συνδέονται με τις απαιτήσεις των άρθρων 21, 23, 26 παράγραφοι 1 και 2, και του άρθρου 31, αποστέλλει στην εν λόγω οργάνωση παραγωγών, το αργότερο εντός 2 μηνών από τη διαπίστωση της αδυναμίας, συστημένη προειδοποιητική επιστολή στην οποία αναφέρονται η διαπιστωθείσα αδυναμία, τα διορθωτικά μέτρα και οι προθεσμίες για τη λήψη των εν λόγω μέτρων, οι οποίες δεν υπερβαίνουν τους 4 μήνες. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται κάποια αδυναμία, τα κράτη μέλη αναστέλλουν την καταβολή της ενίσχυσης μέχρις ότου ληφθούν διορθωτικά μέτρα που να τα ικανοποιούν.
2. Η αδυναμία τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης, η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1, εντός της προθεσμίας που καθορίζει το κράτος μέλος οδηγεί στην αναστολή της αναγνώρισης της οργάνωσης παραγωγών. Το κράτος μέλος κοινοποιεί στην οργάνωση παραγωγών την περίοδο αναστολής, η οποία δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες από την ημερομηνία παραλαβής της προειδοποιητικής επιστολής από την οργάνωση παραγωγών, με την επιφύλαξη της εφαρμογής οριζόντιας εθνικής νομοθεσίας, η οποία ενδεχομένως προβλέπει την αναστολή της εν λόγω δράσης μετά την κίνηση νομικής διαδικασίας σχετικά με το θέμα αυτό.
Κατά την περίοδο αναστολής της αναγνώρισης, η οργάνωση παραγωγών μπορεί να συνεχίσει τις δραστηριότητές της, αλλά οι πληρωμές της ενίσχυσης παρακρατούνται έως ότου αρθεί η αναστολή της αναγνώρισης. Το ετήσιο ποσό της ενίσχυσης μειώνεται κατά 2 % για κάθε ημερολογιακό μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου ανεστάλη η αναγνώριση.
Η αναστολή λήγει την ημέρα διεξαγωγής του ελέγχου στο πλαίσιο του οποίου αποδεικνύεται ότι πληρούνται τα εν λόγω κριτήρια αναγνώρισης.
3. Εάν έως το τέλος της περιόδου αναστολής που ορίζεται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους δεν πληρούνται τα σχετικά κριτήρια, το κράτος μέλος ανακαλεί την αναγνώριση, με ισχύ από την ημερομηνία κατά την οποία άρχισαν να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις της αναγνώρισης, ή, εάν δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί η εν λόγω ημερομηνία, από την ημερομηνία κατά την οποία διαπιστώθηκε η αδυναμία, με την επιφύλαξη της εφαρμογής οριζόντιας εθνικής νομοθεσίας, η οποία ενδεχομένως προβλέπει την αναστολή της εν λόγω δράσης μετά την κίνηση νομικής διαδικασίας σχετικά με το θέμα αυτό, δεν καταβάλλεται το υπόλοιπο ποσό της ενίσχυσης και ανακτάται η αχρεωστήτως καταβληθείσα ενίσχυση.
4. Εάν ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι κάποια οργάνωση παραγωγών δεν τηρεί οποιοδήποτε εκ των κριτηρίων αναγνώρισης που προβλέπονται στο άρθρο 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, πλην εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, αποστέλλει στην εν λόγω οργάνωση παραγωγών, το αργότερο εντός 2 μηνών από την ημερομηνία της διαπίστωσης, συστημένη προειδοποιητική επιστολή στην οποία αναφέρει τη διαπιστωθείσα αδυναμία, τα διορθωτικά μέτρα και τις προθεσμίες εντός των οποίων πρέπει να ληφθούν τα εν λόγω μέτρα, οι οποίες δεν υπερβαίνουν τους 4 μήνες.
5. Η παράλειψη λήψης των διορθωτικών μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 εντός της προθεσμίας που τάσσει το κράτος μέλος έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή των πληρωμών και τη μείωση του ετήσιου ποσού της ενίσχυσης κατά 1 % για κάθε ημερολογιακό μήνα μετά τη λήξη της εν λόγω χρονικής περιόδου, με την επιφύλαξη της εφαρμογής οριζόντιας εθνικής νομοθεσίας, η οποία ενδεχομένως προβλέπει την αναστολή της εν λόγω δράσης μετά την κίνηση νομικής διαδικασίας σχετικά με το θέμα αυτό.
6. Ωστόσο, όταν μία οργάνωση παραγωγών παρέχει στο κράτος μέλος στοιχεία που αποδεικνύουν ότι, λόγω φυσικών καταστροφών, δυσμενών καιρικών φαινομένων, ασθενειών ή προσβολής από επιβλαβείς οργανισμούς, παρόλο που έλαβε τα απαιτούμενα μέτρα για την πρόληψη των κινδύνων, δεν είναι σε θέση να τηρήσει τα κριτήρια αναγνώρισης που προβλέπονται στο άρθρο 154 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 όσον αφορά την ελάχιστη ποσότητα ή αξία εμπορεύσιμης παραγωγής που καθορίζεται από τα κράτη μέλη, το κράτος μέλος μπορεί, για το εν λόγω έτος, να παρεκκλίνει από την ελάχιστη ποσότητα ή αξία εμπορεύσιμης παραγωγής για την εν λόγω οργάνωση παραγωγών.
7. Σε περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζονται οι παράγραφοι 1, 2, 4 και 5, τα κράτη μέλη μπορούν να προβούν σε πληρωμές μετά την προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 70 εφόσον είναι αναγκαίο για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Ωστόσο, οι πληρωμές αυτές δεν είναι δυνατόν να διενεργηθούν μετά τις 15 Οκτωβρίου του δεύτερου έτους που έπεται του έτους εφαρμογής του προγράμματος.».
9)
Το άρθρο 137 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 137
Βάση της τιμής εισόδου
1. Το άρθρο 181 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 εφαρμόζεται στα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα XVI.
2. Όταν η δασμολογητέα αξία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα XVI μέρος Α προσδιορίζεται με τη συναλλακτική αξία που αναφέρεται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 και η εν λόγω δασμολογητέα αξία υπερβαίνει κατά περισσότερο από 8 % το κατ' αποκοπή ποσό που υπολογίστηκε από την Επιτροπή ως κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής τη στιγμή της υποβολής της διασάφησης για τη θέση των προϊόντων σε ελεύθερη κυκλοφορία, ο εισαγωγέας οφείλει να προβεί στη σύσταση της εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93. Προς τον σκοπό αυτό, το ποσό του εισαγωγικού δασμού, στον οποίο είναι δυνατό τελικά να υπόκεινται τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI μέρος Α, είναι το ποσό του δασμού το οποίο θα οφειλόταν εάν το συγκεκριμένο προϊόν είχε καταταχθεί με βάση τη σχετική κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όταν η κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής είναι υψηλότερη από τις τιμές εισόδου που απαριθμούνται στο παράρτημα 2 του τμήματος I του μέρους III του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου (8), και εφόσον ο διασαφιστής ζητεί την άμεση βεβαίωση του ποσού των δασμών στους οποίους είναι δυνατό να υπόκεινται τελικά τα εμπορεύματα, αντί να προβεί στη σύσταση της εν λόγω εγγύησης.
3. Όταν η δασμολογητέα αξία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα XVI μέρος Α υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, ο δασμός αφαιρείται, όπως προβλέπεται στο άρθρο 136 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση αυτή, ο εισαγωγέας προβαίνει στη σύσταση εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, η οποία είναι ίση με το ποσό του δασμού τον οποίο θα πλήρωνε εάν η κατάταξη των προϊόντων είχε πραγματοποιηθεί με βάση την εφαρμοστέα κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής.
4. Η δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων που εισάγονται επί παρακαταθήκη καθορίζεται απευθείας σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 και, για τον σκοπό αυτόν, εφαρμόζεται κατά τη διάρκεια των περιόδων ισχύος η κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 136.
5. Ο εισαγωγέας οφείλει εντός ενός μηνός από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, και το πολύ εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία έγκρισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, να αποδείξει ότι η παρτίδα διατέθηκε υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, ή να προσδιορίσει τη δασμολογητέα αξία που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού. Η μη τήρηση μιας από τις ανωτέρω προθεσμίες έχει ως συνέπεια την απώλεια της συσταθείσας εγγύησης, με την επιφύλαξη της εφαρμογής της παραγράφου 6.
Η συσταθείσα εγγύηση αποδεσμεύεται στον βαθμό που προσκομίζονται αποδείξεις σχετικά με τους όρους διάθεσης, κατά τρόπο ικανοποιητικό για τις τελωνειακές αρχές. Διαφορετικά, η εγγύηση καταπίπτει, για να πληρωθούν οι εισαγωγικοί δασμοί.
Προκειμένου να αποδειχθεί ότι η παρτίδα διατέθηκε σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο, ο εισαγωγέας οφείλει να υποβάλει, πέραν του τιμολογίου, όλα τα έγγραφα που απαιτούνται για τη διεξαγωγή των προβλεπόμενων τελωνειακών ελέγχων σχετικά με την πώληση και τη διάθεση κάθε προϊόντος της παρτίδας, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων που αφορούν τη μεταφορά, την ασφάλιση, τον χειρισμό και την αποθήκευση της παρτίδας.
Σε περίπτωση που, βάσει των προδιαγραφών εμπορίας που αναφέρονται στο άρθρο 3, απαιτείται να αναφέρεται στη συσκευασία η ποικιλία προϊόντος ή ο εμπορικός τύπος των οπωροκηπευτικών, η ποικιλία προϊόντος ή ο εμπορικός τύπος των οπωροκηπευτικών που αποτελούν τμήμα της παρτίδας αναφέρεται στα έγγραφα που αφορούν τη μεταφορά, στα τιμολόγια και στο δελτίο παράδοσης.
6. Η προθεσμία των τεσσάρων μηνών που αναφέρεται στην παράγραφο 5 πρώτο εδάφιο δύναται να παραταθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, κατά τρεις μήνες το πολύ, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης του εισαγωγέα.
Εάν, στο πλαίσιο ελέγχου, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών διαπιστώσουν ότι δεν έχουν τηρηθεί οι όροι του παρόντος άρθρου, προβαίνουν στην είσπραξη των οφειλόμενων δασμών σύμφωνα με το άρθρο 220 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92. Για τον καθορισμό του ποσού των προς είσπραξη δασμών ή του προς είσπραξη υπολοίπου, λαμβάνεται υπόψη το τρέχον επιτόκιο, αρχής γενομένης από την ημερομηνία θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία του εμπορεύματος έως εκείνη της είσπραξης. Το εφαρμοζόμενο επιτόκιο είναι εκείνο το οποίο ισχύει κατά τις συναλλαγές ανάκτησης σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.
(8) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256 της 7.9.1987, σ. 1).»." 						
Άρθρο 2
Μεταβατικές διατάξεις
Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος έχει εγκρίνει επιχειρησιακό πρόγραμμα σύμφωνα με το άρθρο 64 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 πριν από τις 20 Ιανουαρίου 2014, το εν λόγω επιχειρησιακό πρόγραμμα θεωρείται ότι έχει εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Με την επιφύλαξη των άρθρων 65 και 66 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, κατόπιν σχετικής αίτησης οργάνωσης παραγωγών, τα επιχειρησιακά προγράμματα που έχουν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μπορούν:
α)
να συνεχίσουν να εφαρμόζονται έως τη λήξη τους·
β)
να τροποποιηθούν ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013· ή
γ)
να αντικατασταθούν από νέα επιχειρησιακά προγράμματα που έχουν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
Άρθρο 3
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το άρθρο 1 παράγραφοι 6 και 7 και το άρθρο 2 εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Το άρθρο 1 παράγραφος 9 εφαρμόζεται από την 1η Οκτωβρίου 2014.
Το άρθρο 1 σημεία 3 και 4 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 11 Μαρτίου 2014.