РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) № 1247/2012 НА КОМИСИЯТА
от 19 декември 2012 година
за установяване на технически стандарти за изпълнение по отношение на формата и периодичността на отчетите за трансакциите, предавани на регистрите на трансакции съгласно Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на трансакции
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взе предвид Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 6 юли 2012 година относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на трансакции (2), и по-специално член 9, параграф 6 от него,
като има предвид, че:
(1)
За да не се допусне непоследователност, всички данни, изпращани на регистрите на трансакции съгласно член 9 от Регламент (ЕС) № 648/2012, следва да отговарят на едни и същи правила и стандарти и да са в еднаква форма за всички регистри на трансакции, всички контрагенти и всички видове деривати. Следователно за описанието на всички сделки с деривати следва да се използва единен набор от данни.
(2)
Тъй като извънборсовите деривати обикновено не могат да бъдат идентифицирани еднозначно чрез съществуващите кодове, които са широко използвани на финансовите пазари, например международните идентификационни номера на ценни книжа (ISIN номера), нито могат да бъдат описани чрез кодовете за класификация на финансовите инструменти (CFI кодове) на Международната организация по стандартизация (ISO), трябва да бъде разработен нов универсален метод за идентификация. Ако има единен идентификационен код на продуктите, който е съобразен с принципите на единност, неутралност, надеждност, отворен код, възможност за допълнително разширяване, достъпност, който може да се ползва при разумни разходи, който се предлага в рамките на подходящи разпоредби за управление и който е приет за използване в Съюза, той следва да се използва. Ако няма единен идентификационен код на продуктите, отговарящ на тези изисквания, следва да бъде използвана временна класификация.
(3)
Базовият актив следва да бъде идентифициран чрез единен идентификационен код, но понастоящем няма общоприета стандартизирана система от кодове за идентифициране на базовите активи в дадена кошница активи. Ето защо от контрагентите следва да се изисква поне да посочват, че базовите активи са кошница от активи, и да използват ISIN номерата за стандартизираните индекси, когато това е възможно.
(4)
За да се осигури последователност, всички страни по договор за дериватив следва да бъдат идентифицирани с единен код. За идентифицирането на всички финансови и нефинансови контрагенти, брокери, централни контрагенти и ползващи се лица следва да се използва система от глобални идентификационни кодове на правните субекти или система от временни идентификационни кодове на субектите - когато вече има такава система - която трябва да бъде определена съгласно разпоредби за управлението, съвместими с препоръките на Съвета за финансова стабилност относно изискванията за данните, и да бъде приета за използване в Съюза; целта по-конкретно е да бъде взет предвид докладът на Комитета по платежните и сетълмент системите и Международната организация на комисиите по ценни книжа, който се отнася до предаването на данни за извънборсовите деривати и изискванията за агрегирането и в който системите от идентификационни кодове на правните субекти са посочени като средство за агрегиране. При трансакциите с посредник ползващите се лица следва да бъдат идентифицирани като физическото или юридическото лице, за чиято сметка е сключен договорът.
(5)
Следва да бъде отчетен подходът, който се възприема в трети държави и от самите регистри на трансакции при започването на дейността им. Ето защо за да се осигури икономически ефективно решение за контрагентите и да се ограничи операционният риск за регистрите на трансакции, за различните класове деривати следва да се предвиди постепенно въвеждане на отчитането, като се започне от най-стандартизираните класове активи и се премине към другите класове. Договорите за деривати, сключени преди, на или след датата на влизане в сила на Регламент (ЕС) № 648/2012, които са били изпълнени до началната дата на отчитането, не са от голямо значение за регулаторни цели. Въпреки това те трябва да бъдат отчетени съгласно член 9, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕС) № 648/2012. За да се осигури ефикасен и пропорционален ред за отчитане в тези случаи и като се има предвид, че е трудно да се събират данни за договори с приключило изпълнение, за предаването на тези отчети следва да се предвиди по-дълъг срок.
(6)
Настоящият регламент е изготвен въз основа на проектите на технически стандарти за изпълнение, представени на Комисията от Европейския орган за ценни книжа и пазари (ЕОЦКП).
(7)
Съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета от 24 ноември 2010 година за създаване на Европейски надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари) (3) ЕОЦКП проведе открити обществени консултации по тези проекти на технически стандарти за изпълнение, анализира потенциалните свързани с тях разходи и ползи и поиска становището на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, създадена в съответствие с член 37 от посочения регламент,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Форма на отчетите за договорите за деривати
Информацията в отчетите по член 9 от Регламент (ЕС) № 648/2012 се представя във формата, изложена в приложението към настоящия регламент.
Член 2
Периодичност на отчетите за договорите за деривати
Оценките на договорите по пазарна стойност или оценките им на базата на модел се отчитат пред регистрите на трансакции ежедневно, когато това е предвидено в член 11, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 648/2012. Всички други данни за отчитане, предвидени в приложението към настоящия регламент и приложението към делегирания акт относно регулаторните технически стандарти за определяне на минимално изискваните данни за отчитане пред регистрите на трансакции съгласно член 9, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 648/2012, се предават текущо и съобразно срока по член 9 от Регламент (ЕС) № 648/2012, по-специално във връзка със сключването, изменението или приключването на договорите.
Член 3
Идентифициране на контрагентите и други субекти
1. Във всеки отчет се използва идентификационен код на правния субект, за да се идентифицира:
а)
ползващо се лице, което е юридическо лице;
б)
посредник;
в)
централен контрагент;
г)
клирингов член, който е юридическо лице;
д)
контрагент, който е юридическо лице;
е)
предаващ отчета субект.
2. Когато няма идентификационен код на правния субект, в отчета се посочва временен идентификационен код на субекта, който е определен на равнището на Съюза и който е:
а)
единен;
б)
неутрален;
в)
надежден;
г)
с отворен код;
д)
с възможност за допълнително разширяване;
е)
достъпен;
ж)
с възможност за ползване при разумни разходи;
з)
уреден от подходящи разпоредби за управление.
3. Когато няма нито идентификационен код на правния субект, нито временен идентификационен код на субекта, в отчета се използва бизнес идентификационен код съгласно стандарта ISO 9362, ако има такъв.
Член 4
Идентификация на дериватите
1. Във всеки отчет договорите за деривати се идентифицират чрез единен идентификационен код на продукта, който е:
а)
единен;
б)
неутрален;
в)
надежден;
г)
с отворен код;
д)
с възможност за допълнително разширяване;
е)
достъпен;
ж)
с възможност за ползване при разумни разходи;
з)
уреден от подходящи разпоредби за управление.
2. Когато не съществува единен идентификационен код на продукта, във всеки отчет договорите за деривати се идентифицират чрез използване на комбинация от определения международен идентификационен номер на ценни книжа (ISIN номер) съгласно стандарта ISO 6166 или алтернативен идентификационен код на продукта и съответстващия код за класификация на финансовите инструменти (CFI код) съгласно стандарта ISO 10962.
3. Когато не е възможно да се използва съчетанието по параграф 2, видът на деривата се определя по следния начин:
а)
класът на деривата се идентифицира като един от следните:
i)
дериват върху стоки;
ii)
дериват върху кредит;
iii)
дериват върху чуждестранна валута;
iv)
дериват върху капиталов инструмент;
v)
дериват върху лихвен процент;
vi)
друг.
б)
видът на деривата се идентифицира като един от следните:
i)
договори за разлики;
ii)
споразумения за форуърдния курс;
iii)
форуърдни договори;
iv)
фючърсни договори;
v)
опции;
vi)
суапи;
vii)
друг.
в)
при деривати, които не могат да бъдат отнесени към определен клас или вид, в отчета се посочва класът или видът, на който договорът за дериват най-много прилича по общото мнение на контрагентите.
Член 5
Начална дата на отчитането
1. Договорите за деривати върху кредити и върху лихвени проценти се отчитат, както следва:
а)
до 1 юли 2013 г., когато за съответния клас деривати има регистриран преди 1 април 2013 г. регистър на трансакции съгласно член 55 от Регламент (ЕС) № 648/2012;
б)
90 дни след регистрацията на регистър на трансакции за съответния клас деривати съгласно член 55 от Регламент (ЕС) № 648/2012, когато за съответния клас деривати към 1 април 2013 г. включително няма регистриран регистър на трансакции;
в)
до 1 юли 2015 г., когато за съответния клас деривати няма регистриран до 1 юли 2015 г. регистър на трансакции съгласно член 55 от Регламент (ЕС) № 648/2012. Задължението за отчитане започва на тази дата, а договорите се отчитат пред ЕОЦКП съгласно член 9, параграф 3 от посочения регламент до регистрацията на регистър на трансакции за съответния клас деривати.
2. Договорите за деривати извън посочените в параграф 1 се отчитат, както следва:
а)
до 1 януари 2014 г., когато за съответния клас деривати има регистриран преди 1 октомври 2013 г. регистър на трансакции съгласно член 55 от Регламент (ЕС) № 648/2012;
б)
90 дни след регистрацията на регистър на трансакции за съответния клас деривати съгласно член 55 от Регламент (ЕС) № 648/2012, когато за съответния клас деривати към 1 октомври 2013 г. включително няма регистриран регистър на трансакции;
в)
до 1 юли 2015 г., когато за съответния клас деривати няма регистриран до 1 юли 2015 г. регистър на трансакции съгласно член 55 от Регламент (ЕС) № 648/2012. Задължението за отчитане започва на тази дата, а договорите се отчитат пред ЕОЦКП съгласно член 9, параграф 3 от посочения регламент до регистрацията на регистър на трансакции за съответния клас деривати.
3. Договорите за деривати, чието изпълнение не е било приключило към 16 август 2012 г. включително и все още не е приключило към началната дата на отчитането, се отчитат пред регистър на трансакции в срок от 90 дни от началната дата на отчитане за определен клас деривати.
4. Договорите за деривати, които:
а)
са сключени преди 16 август 2012 г. и чието изпълнение не е приключило към 16 август 2012 г. включително, или
б)
които са сключени на или след 16 август 2012 г.,
и чието изпълнение е приключило преди началната дата на отчитането, се отчитат пред регистър на трансакции в срок от 3 години от началната дата на отчитане за определен клас деривати.
5. Началната дата на отчитането се отлага със 180 дни по отношение на информацията по член 3 от делегирания акт относно регулаторните технически стандарти за определяне на минимално изискваните данни за отчитане пред регистрите на трансакции съгласно член 9, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 648/2012.
Член 6
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 19 декември 2012 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1247/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 19ης Δεκεμβρίου 2012
για τη θέσπιση εκτελεστικών τεχνικών προτύπων όσον αφορά τον μορφότυπο και τη συχνότητα αναφορών συναλλαγών σε αρχεία καταγραφής συναλλαγών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών (2), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 6,
Εκτιμώντας ότι:
(1)
Προκειμένου να αποφευχθούν ανακολουθίες, όλα τα δεδομένα που αποστέλλονται σε αρχεία καταγραφής συναλλαγών βάσει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 θα πρέπει να ακολουθούν τους ίδιους κανόνες, πρότυπα και μορφοτύπους για όλα τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών, όλους τους αντισυμβαλλομένους και όλους τους τύπους παραγώγων. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να χρησιμοποιείται ένα μοναδικό σύνολο δεδομένων για την περιγραφή των συναλλαγών παραγώγων.
(2)
Εφόσον τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα δεν είναι τυπικώς ούτε με μοναδικό τρόπο αναγνωρίσιμα από υπάρχοντες κωδικούς που χρησιμοποιούνται ευρέως στις χρηματαγορές, όπως οι Διεθνείς Αριθμοί Αναγνώρισης Τίτλων (ISIN), ούτε περιγράψιμα με τον κωδικό ISO ταξινόμησης χρηματοπιστωτικών μέσων (CFI), θα πρέπει να αναπτυχθεί μια νέα και καθολική μέθοδος αναγνώρισης. Εάν καταστεί διαθέσιμος ένας μοναδικός αναγνωριστικός κωδικός προϊόντος και ακολουθεί τις αρχές της μοναδικότητας, της ουδετερότητας, της αξιοπιστίας, της ανοικτής πηγής, της κλιμακωσιμότητας, της προσβασιμότητας, έχει βάση εύλογου κόστους, προσφέρεται βάσει κατάλληλου πλαισίου διακυβέρνησης και εγκρίνεται για χρήση στην Ένωση, θα πρέπει να χρησιμοποιείται. Εάν δεν είναι διαθέσιμος μοναδικός αναγνωριστικός κωδικός προϊόντος που πληροί αυτές τις απαιτήσεις, θα πρέπει να χρησιμοποιείται προσωρινή ταξινόμηση.
(3)
Το υποκείμενο στοιχείο θα πρέπει να αναγνωρίζεται χρησιμοποιώντας μοναδικό αναγνωριστικό κωδικό, ωστόσο δεν υπάρχει προς το παρόν ευρέως τυποποιημένος κωδικός αγοράς που να αναγνωρίζει τα υποκείμενα στοιχεία εντός ενός καλαθιού. Οι αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει, συνεπώς, να καταδεικνύουν τουλάχιστον ότι το υποκείμενο στοιχείο είναι ένα καλάθι και ότι χρησιμοποιούν ISIN για τυποποιημένους δείκτες, όπου αυτό είναι εφικτό.
(4)
Για να διασφαλιστεί η συνοχή, όλα τα μέρη σύμβασης παραγώγων θα πρέπει να αναγνωρίζονται με μοναδικό κωδικό. Ένας παγκόσμιος αναγνωριστικός κωδικός νομικής οντότητας ή προσωρινός αναγνωριστικός κωδικός οντότητας, ο οποίος θα οριστεί βάσει πλαισίου διακυβέρνησης το οποίο είναι συμβατό με τις συστάσεις του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (FSB) για τις απαιτήσεις δεδομένων και εγκρίνεται για χρήση στην Ένωση, θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την αναγνώριση όλων των χρηματοοικονομικών και μη χρηματοοικονομικών αντισυμβαλλομένων, χρηματομεσιτών, κεντρικών αντισυμβαλλομένων και δικαιούχων αφότου καταστεί διαθέσιμος, για να διασφαλίζεται ειδικότερα η συνοχή με την έκθεση της Επιτροπής Συστημάτων Πληρωμών και Διακανονισμού (CPSS) και του Διεθνούς Οργανισμού των Επιτροπών Κεφαλαιαγοράς (IOSCO) σχετικά με τις απαιτήσεις αναφοράς και συγκέντρωσης δεδομένων για εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, που περιγράφει τους αναγνωριστικούς κωδικούς νομικής οντότητας ως εργαλείο για τη συγκέντρωση δεδομένων. Στην περίπτωση συναλλαγών για λογαριασμό τρίτων, οι δικαιούχοι θα πρέπει να αναγνωρίζονται ως το άτομο ή η οντότητα για λογαριασμό των οποίων έχει συναφθεί η σύμβαση.
(5)
Η προσέγγιση που ακολουθείται σε τρίτες χώρες και επίσης από τα ίδια τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών, κατά την έναρξη των δραστηριοτήτων τους, θα πρέπει επίσης να συνεκτιμηθεί. Ως εκ τούτου, για να διασφαλιστεί οικονομικά αποδοτική λύση για τους αντισυμβαλλομένους και για να μετριαστεί ο λειτουργικός κίνδυνος για τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών, η ημερομηνία έναρξης της αναφοράς θα πρέπει να περιλαμβάνει ημερομηνίες σταδιακής εφαρμογής για διάφορες κατηγορίες παραγώγων, αρχής γενομένης με τις πλέον τυποποιημένες κατηγορίες και, στη συνέχεια, με επέκταση στις λοιπές κατηγορίες. Οι συμβάσεις παραγώγων που έχουν τεθεί σε ισχύ πριν, κατά ή μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, που δεν είναι άληκτες κατά ή μετά την ημερομηνία έναρξης της αναφοράς, δεν έχουν μείζονα σημασία για κανονιστικούς σκοπούς. Ωστόσο, πρέπει να αποτελούν αντικείμενο αναφοράς βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012. Προκειμένου να διασφαλιστεί αποτελεσματικό και αναλογικό καθεστώς αναφοράς σε αυτές τις περιπτώσεις και να ληφθούν υπόψη οι δυσκολίες στην αναδιάρθρωση δεδομένων των συμβάσεων που έχουν λήξει, θα πρέπει να παρέχεται μεγαλύτερη προθεσμία για την εν λόγω αναφορά.
(6)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται σε σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που έχει υποβάλει η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (εφεξής ΕΑΚΑΑ) στην Επιτροπή.
(7)
Σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (3), η ΕΑΚΑΑ διενήργησε ανοιχτές δημόσιες διαβουλεύσεις για τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων, ανέλυσε τα ενδεχόμενα συναφή κόστη και τις ωφέλειες και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών της ΕΑΚΑΑ, που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 37 του εν λόγω κανονισμού,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Μορφότυπος των αναφορών συμβάσεων παραγώγων
Οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται σε αναφορά που υποβάλλεται βάσει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 παρέχονται στον μορφότυπο που προσδιορίζεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Συχνότητα των αναφορών στο πλαίσιο συμβάσεων παραγώγων
Στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, οι αποτιμήσεις συμβάσεων στην τρέχουσα τιμή της αγοράς (mark to market) ή βάσει μοντέλου (mark to model) που αναφέρονται σε αρχείο καταγραφής συναλλαγών πραγματοποιούνται σε καθημερινή βάση. Οποιαδήποτε άλλα στοιχεία αναφοράς που προβλέπονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού και στο παράρτημα της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα, όπου καθορίζονται οι ελάχιστες λεπτομέρειες των δεδομένων που πρέπει να αναφέρονται στα αρχεία καταγραφής συναλλαγών σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, αναφέρονται κατά την εμφάνισή τους και λαμβάνοντας υπόψη το χρονικό όριο που προβλέπεται βάσει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, ιδίως όσον αφορά τη σύναψη, την τροποποίηση ή τη λήξη σύμβασης.
Άρθρο 3
Αναγνώριση αντισυμβαλλομένων και άλλων οντοτήτων
1. Η αναφορά χρησιμοποιεί αναγνωριστικό κωδικό νομικής οντότητας για την αναγνώριση:
α)
δικαιούχου που είναι νομικό πρόσωπο·
β)
χρηματομεσιτικής οντότητας·
γ)
κεντρικού αντισυμβαλλομένου·
δ)
εκκαθαριστικού μέλους που είναι νομικό πρόσωπο·
ε)
αντισυμβαλλομένου που είναι νομική οντότητα·
στ)
υποβάλλουσας οντότητας.
2. Σε περίπτωση που δεν είναι διαθέσιμος αναγνωριστικός κωδικός νομικής οντότητας, η αναφορά περιλαμβάνει προσωρινό αναγνωριστικό κωδικό οντότητας, όπως ορίζεται στο επίπεδο της Ένωσης, ο οποίος είναι:
α)
μοναδικός·
β)
ουδέτερος·
γ)
αξιόπιστος·
δ)
προερχόμενος από ανοικτή πηγή·
ε)
κλιμακώσιμος·
στ)
προσβάσιμος·
ζ)
διαθέσιμος σε βάση εύλογου κόστους·
η)
υποκείμενος σε κατάλληλο πλαίσιο διακυβέρνησης.
3. Σε περίπτωση που δεν είναι διαθέσιμος ούτε αναγνωριστικός κωδικός νομικής οντότητας ούτε προσωρινός αναγνωριστικός κωδικός οντότητας, η αναφορά χρησιμοποιεί επιχειρηματικό αναγνωριστικό κωδικό (BIC) σύμφωνα με το ISO 9362 όπου είναι διαθέσιμος.
Άρθρο 4
Αναγνώριση παραγώγων
1. Η αναφορά αναγνωρίζει σύμβαση παραγώγων χρησιμοποιώντας μοναδικό αναγνωριστικό κωδικό προϊόντος που είναι:
α)
μοναδικός·
β)
ουδέτερος·
γ)
αξιόπιστος·
δ)
προερχόμενος από ανοικτή πηγή·
ε)
κλιμακώσιμος·
στ)
προσιτός·
ζ)
διαθέσιμος σε βάση εύλογου κόστους·
η)
υποκείμενος σε κατάλληλο πλαίσιο διακυβέρνησης.
2. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει μοναδικός αναγνωριστικός κωδικός, η αναφορά αναγνωρίζει σύμβαση παραγώγων χρησιμοποιώντας τον συνδυασμό καθορισμένου κωδικού ISO 6166 ISIN ή εναλλακτικού αναγνωριστικού κωδικού του μέσου με τον αντίστοιχο κωδικό ISO 10962 CFI.
3. Σε περίπτωση που δεν είναι διαθέσιμος ο συνδυασμός που αναφέρεται στην παράγραφο 2, ο τύπος του παραγώγου αναγνωρίζεται στην ακόλουθη βάση:
α)
Η κατηγορία του παραγώγου αναγνωρίζεται ως μία από τις ακόλουθες:
i)
βασικό προϊόν·
ii)
πίστωση·
iii)
συνάλλαγμα·
iv)
μετοχή·
v)
επιτόκιο·
vi)
άλλη.
β)
Ο τύπος παραγώγου αναγνωρίζεται ως ένας από τους ακόλουθους:
i)
σύμβαση επί διαφοράς·
ii)
προθεσμιακή συμφωνία επιτοκίων·
iii)
προθεσμιακή πράξη·
iv)
σύμβαση μελλοντικής εκπλήρωσης·
v)
δικαίωμα προαίρεσης·
vi)
πράξη ανταλλαγής (swap)·
vii)
άλλος.
γ)
Στην περίπτωση παραγώγων που δεν εμπίπτουν σε ειδική κατηγορία παραγώγου ή τύπο παραγώγου, η αναφορά γίνεται στη βάση κατηγορίας παραγώγου ή τύπου παραγώγου που οι αντισυμβαλλόμενοι συμφωνούν όσον αφορά την κατηγορία η οποία ομοιάζει περισσότερο στη σύμβαση παραγώγων.
Άρθρο 5
Ημερομηνία έναρξης της αναφοράς
1. Οι συμβάσεις πιστωτικών παραγώγων και παραγώγων επιτοκίου δηλώνονται:
α)
έως την 1η Ιουλίου 2013, όταν το αρχείο καταγραφής συναλλαγών για τη συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων έχει καταχωριστεί βάσει του άρθρου 55 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 πριν από την 1η Απριλίου 2013·
β)
90 ημέρες μετά την καταχώριση αρχείου καταγραφής συναλλαγών για συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων βάσει του άρθρου 55 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, όταν δεν υπάρχει αρχείο καταγραφής συναλλαγών καταχωρισμένο για τη συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων πριν ή κατά την 1η Απριλίου 2013·
γ)
έως την 1η Ιουλίου 2015, όταν δεν υπάρχει αρχείο καταγραφής συναλλαγών καταχωρισμένο για τη συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων βάσει του άρθρου 55 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 μέχρι την 1η Ιουλίου 2015. Η υποχρέωση αναφοράς αρχίζει να ισχύει κατά την ημερομηνία αυτή και οι συμβάσεις αναφέρονται στην ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, μέχρις ότου καταχωριστεί αρχείο καταγραφής συναλλαγών για τη συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων.
2. Οι συμβάσεις παραγώγων που δεν αναφέρονται στην παράγραφο 1 δηλώνονται:
α)
έως την 1η Ιανουαρίου 2014, όταν το αρχείο καταγραφής συναλλαγών για τη συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων έχει καταχωριστεί βάσει του άρθρου 55 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 πριν από την 1η Οκτωβρίου 2013·
β)
90 ημέρες μετά την καταχώριση αρχείου καταγραφής συναλλαγών για συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων βάσει του άρθρου 55 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, όταν δεν υπάρχει αρχείο καταγραφής συναλλαγών καταχωρισμένο για τη συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων πριν ή κατά την 1η Οκτωβρίου 2013·
γ)
έως την 1η Ιουλίου 2015, όταν δεν υπάρχει αρχείο καταγραφής συναλλαγών καταχωρισμένο για τη συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων βάσει του άρθρου 55 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 μέχρι την 1η Ιουλίου 2015. Η υποχρέωση αναφοράς αρχίζει να ισχύει κατά την ημερομηνία αυτή και οι συμβάσεις αναφέρονται στην ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, μέχρις ότου καταχωριστεί αρχείο καταγραφής συναλλαγών για τη συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων.
3. Οι συμβάσεις παραγώγων που ήταν άληκτες στις 16 Αυγούστου 2012 και που παραμένουν άληκτες κατά την ημερομηνία έναρξης της αναφοράς δηλώνονται σε αρχείο καταγραφής συναλλαγών εντός 90 ημερών από την ημερομηνία έναρξης της αναφοράς για συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων.
4. Οι συμβάσεις παραγώγων
α)
που τέθηκαν σε ισχύ πριν από τις 16 Αυγούστου 2012 και παρέμεναν άληκτες στις 16 Αυγούστου 2012 ή
β)
που τέθηκαν σε ισχύ κατά ή μετά τις 16 Αυγούστου 2012,
και που δεν είναι άληκτες κατά την ημερομηνία έναρξης της αναφοράς ή μετά από αυτή, αναφέρονται σε αρχείο καταγραφής συναλλαγών εντός τριών ετών από την ημερομηνία έναρξης της αναφοράς για συγκεκριμένη κατηγορία παραγώγων.
5. Η ημερομηνία έναρξης της αναφοράς παρατείνεται κατά 180 ημέρες για την αναφορά πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 3 της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα, όπου καθορίζονται οι ελάχιστες λεπτομέρειες των δεδομένων που πρέπει να αναφέρονται στα αρχεία καταγραφής συναλλαγών σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
Άρθρο 6
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 19 Δεκεμβρίου 2012.