РЕШЕНИЕ 2014/913/ОВППС НА СЪВЕТА
от 15 декември 2014 година
за подкрепа на Хагския кодекс за поведение и неразпространението на балистични ракети в рамките на изпълнението на Стратегията на ЕС срещу разпространението на оръжия за масово унищожение
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за Европейския съюз, и по-специално член 26, параграф 2 от него,
като има предвид, че:
(1)
На 12 декември 2003 г. Европейският съвет прие Стратегия на ЕС срещу разпространението на оръжия за масово унищожение (наричана по-долу „Стратегията“), глава III от която съдържа списък с мерките, които трябва да се предприемат както в Европейския съюз (ЕС), така и в трети държави за борба с разпространението на такива оръжия.
(2)
ЕС изпълнява активно Стратегията и привежда в действие мерките, изброени в глави II и III от нея, например чрез отпускане на финансови средства в подкрепа на конкретни проекти, водещи до укрепване на многостранна система за неразпространение и многостранни мерки за изграждане на доверие. Хагският кодекс за поведение срещу разпространението на балистични ракети (наричан по-нататък „Кодексът“ или „ХКП“) и Режимът за контрол на ракетните технологии (РКРТ) представляват неразделна част от многостранната система за неразпространение. Целта на Кодекса и РКРТ е предотвратяване и ограничаване на разпространението на балистични ракетни системи, способни да пренасят оръжия за масово унищожение (ОМУ), и свързаните с тях технологии.
(3)
На 17 ноември 2003 г. Съветът прие Обща позиция 2003/805/ОВППС (1). В посочената обща позиция се призовава, наред с другото, към насърчаване на присъединяването на възможно най-много държави към Кодекса, особено на онези с капацитет в областта на балистичните ракети, както и за по-нататъшно развитие и изпълнение на Кодекса, особено на предвидените в него мерки за изграждане на доверие, и за насърчаване на по-тясна връзка между Кодекса и многостранната система на ООН за неразпространение.
(4)
На 8 декември 2008 г. Съветът прие заключенията си и документ, озаглавен „Нови насоки за действие от страна на Европейския съюз в борбата срещу разпространението на оръжия за масово унищожение и системите за тяхната доставка“. В документа се посочва, наред с другото, че разпространението на ОМУ и на системите за тяхната доставка продължава да бъде едно от най-големите предизвикателства пред сигурността и че политиката на неразпространение е съществена част от общата външна политика и политика на сигурност. С оглед на постигнатия напредък и на продължаващите усилия за прилагане на „новите насоки за действие“ през декември 2010 г. Съветът постигна съгласие да удължи срока за тяхното прилагане до края на 2012 г.
(5)
На 18 декември 2008 г. Съветът прие Решение 2008/974/ОВППС (2) в подкрепа на Кодекса в рамките на изпълнението на Стратегията.
(6)
На 23 юли 2012 г. Съветът прие Решение 2012/423/ОВППС (3). Посоченото решение даде възможност за успешно насърчаване на всеобщото приложение на Кодекса и за спазване на неговите принципи. Приоритет на Съюза е да продължи диалога между присъединилите се и неприсъединилите се държави с оглед допълнителното насърчаване на всеобщото приложение на Кодекса, както и по-доброто му изпълнение и укрепване. Настоящото решение следва да допринесе за този процес.
(7)
В по-общ план продължаващото разпространение на балистични ракети, способни да пренасят ОМУ, поражда сериозна загриженост сред международната общност, по-специално текущите програми за балистични ракети в Близкия изток, Североизточна Азия и Югоизточна Азия, включително Иран, Сирия и Корейската народнодемократична република (КНДР).
(8)
В Резолюция 1540 (2004) Съветът за сигурност на ООН подчерта, а в Резолюция 1977 (2011) припомни, че разпространението на ядрени, химически и биологически оръжия, както и на средствата за тяхната доставка, съставлява заплаха за международния мир и сигурност, и задължи държавите, наред с другото, да се въздържат от подпомагане с каквито и да било средства на недържавни участници за разработване, придобиване, производство, притежаване, транспортиране, трансфер или използване на ядрени, химически или биологически оръжия и системите за тяхната доставка. Заплахата, която представляват ядрените, химическите и биологическите оръжия и средствата за тяхната доставка за международния мир и сигурност, беше потвърдена в Резолюция 1887 (2009) на Съвета за сигурност на ООН относно ядреното неразпространение и ядреното разоръжаване. Освен това в резолюции 1929 (2010) и 1718 (2006) на Съвета за сигурност на ООН, основаващи се наред с другото на резолюции 1540(2004), 1977(2011) и 1887(2009) на Съвета за сигурност на ООН, Съветът за сигурност на ООН реши, че Иран и КНДР не следва да предприемат каквито и да било действия, свързани с балистични ракети, способни да доставят ядрени оръжия, включително установки за изстрелване с балистична технология, както и че държавите следва да предприемат всички необходими мерки да предотвратят трансфер на технологии или техническа помощ за Иран и КНДР, свързани с такива дейности.
(9)
Настоящото решение следва да послужи, в по-общ план, за подкрепа на спектър от дейности, насочени срещу разпространението на балистични ракети,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. За да се осигури непрекъснатото и практическото изпълнение на някои елементи от Стратегията съгласно предвиденото в приложението, Съюзът:
а)
подпомага дейности за подкрепа на Кодекса и РКРТ, по-специално с цел:
i)
насърчаване на всеобщото приложение, и по-специално присъединяването към Кодекса на всички държави със способности в областта на балистичните ракети;
ii)
подкрепа на изпълнението и по-широко популяризиране на Кодекса;
iii)
насърчаване на спазването на насоките на РКРТ и приложението към него;
б)
в по-общ план - подпомага определен спектър от дейности за борбата срещу разпространението на балистични ракети, насочени по-специално към повишаване на осведомеността за тази заплаха, увеличаване на усилията за по-голяма ефективност на многостранните инструменти, засилване на подкрепата за инициативи за търсене на решения по тези конкретни предизвикателства и оказване на помощ на заинтересованите държави да укрепят националния си режим за контрол на износа.
2. В този контекст проектите, които ще подкрепя Съюзът, обхващат следните специфични дейности:
a)
дейности в подкрепа на Кодекса:
i)
изготвяне и публикуване на „пакет от встъпителни материали“ за информационни дейности, насочени към неприсъединилите се държави, като същевременно се припомнят задълженията на присъединилите се държави;
ii)
организиране на съпътстващи информационни прояви във Виена в рамките на годишната среща на присъединилите се към ХКП държави;
iii)
организиране на съпътстващи информационни прояви в подкрепа на ХКП в рамките на заседанията на Първи комитет на Общото събрание на ООН;
iv)
организиране на до три регионални информационни семинара въз основа на приоритетите на ЕС (евентуално в Азия, района на Персийския залив и Латинска Америка);
v)
насърчаване на представителите на присъединилите се и на неприсъединилите се държави от развиващите се страни да присъстват на годишните срещи на ХКП и на информационните семинари;
vi)
организиране на семинари за повишаване на осведомеността за държавите, които са се присъединили неотдавна към ХКП, за да им се окаже съдействие за изпълнение на задълженията им, включително в рамките на годишната среща на ХКП във Виена;
vii)
подкрепа за координирането на усилията за популяризиране на ХКП с дейностите на Комитет 1540 на ООН, включително чрез финансиране на участието на експерти на ХКП в посещенията на Комитет 1540 в отделни държави;
viii)
подкрепа за защитения механизъм на ХКП за електронна информация и комуникация, базиран в интернет (e-ICC), включително чрез техническо укрепване на уебсайта;
б)
дейности в подкрепа на неразпространението на балистични ракети като цяло:
i)
организиране на до четири семинара за повишаване на осведомеността относно разпространението на балистичните ракети в рамките на многостранни форуми, евентуално във връзка с информационните семинари за ХКП, посочени в буква а), като например семинар в рамките на Общото събрание на ООН или на подготвителните комитети на Договора за неразпространение на ядреното оръжие;
ii)
организиране на до три регионални семинара за повишаване на осведомеността относно разпространението на балистичните ракети и насърчаване на обсъжданията относно перспективите за намиране на по-добър отговор на заплахата от разпространение на балистични ракети на регионално равнище, евентуално във връзка с други информационни дейности на ЕС относно ХКП; заедно със заинтересованите държави семинарите биха могли да се проведат в Азия, района на Персийския залив и Латинска Америка;
iii)
изготвяне на четири документа за размисъл относно възможните бъдещи многостранни стъпки за предотвратяване на заплахата от разпространението на ракети и за насърчаване на усилията за разоръжаване в областта на балистичните ракети, като се обръща особено внимание на възможните мерки за изграждане на доверие, и проучване на възможността за предприемане на насочени към конкретни региони мерки като първа стъпка, например в регионите от особен интерес за Съюза и/или където може да се очаква постигането на напредък в близко бъдеще;
iv)
организиране на до три семинара за повишаване на осведомеността за експерти, особено сред научните среди и/или сред занимаващите се с изследвания на космоса научни среди и отрасли, с цел предотвратяване на ранен етап на трансфер на знания и на технологии с двойна употреба;
v)
насърчаване на достъпа на учени от развиващите се страни, работещи в областта на неразпространението на балистични ракети, до проекти на центровете на ЕС за високи постижения;
vi)
в координация с центровете на ЕС за високи постижения - организиране на целеви експертни мисии в трети държави с цел споделяне на информация и извлечени поуки относно контрола на износа на ракетни технологии и изделия с двойна употреба, и с цел подпомагане на усилията им за изграждане национален капацитет;
vii)
подкрепа за обучението на експерти в областта на неразпространението на балистични ракети чрез участие в програми на ЕС, като например програми на Европейския колеж по сигурност и отбрана, или в програми на държавите - членки на Съюза (наричани по-долу „държавите членки“).
В приложението се съдържа подробно описание на проектите.
Член 2
1. Върховният представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност (ВП) отговаря за изпълнението на настоящото решение.
2. Техническото изпълнение на проектите, посочени в член 1, параграф 2, се осъществява от Fondation pour la recherche stratégique (Фондацията за стратегически изследвания - ФСИ), която изпълнява тази задача под ръководството на ВП. За тази цел ВП постига необходимите договорености с ФСИ.
Член 3
1. Референтната сума за изпълнението на проектите, посочени в член 1, параграф 2, е 990 000 EUR.
2. Разходите, финансирани чрез посочената в параграф 1 сума, се управляват в съответствие с процедурите и правилата, приложими към общия бюджет на Съюза.
3. Комисията упражнява надзор върху правилното управление на разходите, посочени в параграф 1. За тази цел тя сключва споразумение за финансиране с ФСИ. В него се предвижда, че ФСИ осигурява подходяща на размера на приноса на ЕС публичност.
4. Комисията полага усилия да сключи посоченото в параграф 3 споразумение за финансиране във възможно най-кратък срок след влизането в сила на настоящото решение. Тя информира Съвета за възникналите трудности в този процес, както и за датата на сключване на споразумението за финансиране.
Член 4
1. ВП докладва на Съвета за изпълнението на настоящото решение въз основа на редовни доклади, изготвяни от ФСИ. Тези доклади представляват основа за оценката, извършвана от Съвета.
2. Комисията предоставя информация относно финансовите аспекти на проектите, посочени в член 1, параграф 2.
Член 5
1. Настоящото решение влиза в сила в деня на приемането му.
2. Срокът на действие на настоящото решение изтича 30 месеца след датата на сключване на споразумението за финансиране, посочено в член 3, параграф 3. Срокът на действие обаче изтича шест месеца след влизането на решението в сила, ако в рамките на този срок не е сключено споразумение за финансиране.
Съставено в Брюксел на 15 декември 2014 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ 2014/913/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Δεκεμβρίου 2014
προς στήριξη του Κώδικα Συμπεριφοράς της Χάγης και της μη διάδοσης των βαλλιστικών πυραύλων στο πλαίσιο της εφαρμογής της στρατηγικής της ΕΕ κατά της διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 26 παράγραφος 2,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στις 12 Δεκεμβρίου 2003, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υιοθέτησε τη στρατηγική της ΕΕ κατά της διάδοσης όπλων μαζικής καταστροφής («στρατηγική»), η οποία περιλαμβάνει, στο Κεφάλαιο ΙΙΙ, κατάλογο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν τόσο εντός της Ένωσης όσο και σε τρίτες χώρες για την καταπολέμηση της διάδοσης των όπλων αυτών.
(2)
Η ΕΕ εφαρμόζει ενεργά τη στρατηγική καθώς και τα μέτρα που απαριθμούνται στα Κεφάλαια ΙΙ και ΙΙΙ της στρατηγικής αυτής, παραδείγματος χάριν με τη διάθεση χρηματοδοτικών πόρων προς στήριξη ειδικών σχεδίων για την ενίσχυση πολυμερούς συστήματος μη διάδοσης και πολυμερών μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Ο Κώδικας Συμπεριφοράς της Χάγης κατά της διάδοσης των βαλλιστικών πυραύλων («Κώδικας» ή «ΚΣΧ») και το Καθεστώς ελέγχου της τεχνολογίας πυραύλων («MTCR») αποτελούν αναπόσπαστα μέρη του πολυμερούς συστήματος κατά της μη διάδοσης. Ο Κώδικας και το MTCR αποσκοπούν στην πρόληψη και τον περιορισμό της διάδοσης συστημάτων βαλλιστικών πυραύλων ικανών να φέρουν όπλα μαζικής καταστροφής («WMD») και συναφών τεχνολογιών.
(3)
Το Συμβούλιο εξέδωσε, στις 17 Νοεμβρίου 2003, την κοινή θέση 2003/805/ΚΕΠΠΑ (1). Η κοινή αυτή θέση επιδιώκει, μεταξύ άλλων, την προώθηση της προσχώρησης όσο το δυνατόν περισσοτέρων χωρών στον Κώδικα, ειδικότερα των χωρών με δυνατότητες βαλλιστικών πυραύλων, καθώς και την περαιτέρω ανάπτυξη και εφαρμογή του Κώδικα, ιδίως των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης και την προώθηση στενότερης σχέσης μεταξύ του Κώδικα και του πολυμερούς συστήματος του ΟΗΕ για τη μη διάδοση.
(4)
Το Συμβούλιο ενέκρινε, στις 8 Δεκεμβρίου 2008, τα συμπεράσματά του και έγγραφο με τίτλο «Νέες γραμμές για δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την καταπολέμηση της διάδοσης όπλων μαζικής καταστροφής και του συστήματος διανομής τους» στο οποίο αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η διάδοση των ΟΜΚ και των συστημάτων διανομής τους συνεχίζει να αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στον τομέα της ασφάλειας και ότι η πολιτική μη διάδοσης συνιστά ουσιώδες τμήμα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας. Υπό το πρίσμα της σημειωθείσας προόδου και των συνεχιζόμενων προσπαθειών για την εφαρμογή των «νέων γραμμών δράσης», το Συμβούλιο συμφώνησε, τον Δεκέμβριο του 2010, να παρατείνει την περίοδο εφαρμογής τους έως τα τέλη του 2012.
(5)
Το Συμβούλιο εξέδωσε, στις 18 Δεκεμβρίου 2008, την απόφαση 2008/974/ΚΕΠΠΑ (2) προς στήριξη του Κώδικα στο πλαίσιο της εφαρμογής της στρατηγικής.
(6)
Στις 23 Ιουλίου 2012, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2012/423/ΚΕΠΠΑ (3) η οποία προώθησε με επιτυχία τον καθολικό χαρακτήρα του Κώδικα και τη συμμόρφωση προς τις αρχές του. Αποτελεί προτεραιότητα της Ένωσης η συνέχιση του διαλόγου μεταξύ προσχωρησάντων και μη προσχωρησάντων κρατών με σκοπό την περαιτέρω προαγωγή του καθολικού χαρακτήρα του Κώδικα καθώς και την καλύτερη εφαρμογή και ενίσχυσή του. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να συμβάλει στη διαδικασία αυτή.
(7)
Γενικότερα, η συνεχιζόμενη διάδοση βαλλιστικών πυραύλων ικανών να φέρουν όπλα μαζικής καταστροφής αποτελεί λόγο εντεινόμενης ανησυχίας για τη διεθνή κοινότητα, ιδίως τα εν εξελίξει προγράμματα πυραύλων στη Μέση Ανατολή, στη Βορειοανατολική και Νοτιοανατολική Ασία, συμπεριλαμβανομένων του Ιράν, της Συρίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας («ΛΔΚ»).
(8)
Το Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΕ, στις αποφάσεις του 1540(2004) και 1977(2011), τονίζει και υπενθυμίζει αντιστοίχως ότι η διάδοση πυρηνικών, χημικών και βιολογικών όπλων, καθώς και οι φορείς τους, συνιστούν απειλή κατά της διεθνούς ειρήνης και ασφαλείας και επιβάλλει στα κράτη, μεταξύ άλλων, την υποχρέωση να μην παρέχουν καμία υποστήριξη σε μη κρατικούς φορείς για την ανάπτυξη, κτήση, κατασκευή, κατοχή, μεταφορά, μεταβίβαση ή χρησιμοποίηση πυρηνικών, χημικών ή βιολογικών όπλων, και των φορέων τους. Η απειλή κατά της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας από πυρηνικά, χημικά και βιολογικά όπλα και τους φορείς τους επιβεβαιώθηκε στην απόφαση 1887(2009) του ΣΑΗΕ σχετικά με τη μη διάδοση πυρηνικών όπλων και τον πυρηνικό αφοπλισμό. Επιπλέον, το Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΕ καθόρισε στις αποφάσεις του 1929 (2010) και 1718 (2006), με βάση μεταξύ άλλων τις αποφάσεις του ΣΑΗΕ 1540 (2004), 1977 (2011) και 1887 (2009), ότι το Ιράν και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας δεν θα πρέπει να αναλάβουν οιαδήποτε δράση σχετιζόμενη με βαλλιστικούς πυραύλους ικανούς να φέρουν πυρηνικά όπλα, συμπεριλαμβανομένων πεδίων εκτόξευσης που χρησιμοποιούν τεχνολογία βαλλιστικών πυραύλων, και ότι τα κράτη οφείλουν να λάβουν κάθε αναγκαίο μέτρο για την αποτροπή της μεταφοράς τεχνολογίας ή τεχνικής βοήθειας στο Ιράν και την Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας σε σχέση με τέτοιου είδους δραστηριότητες.
(9)
Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να χρησιμεύσει, γενικότερα, για την υποστήριξη σειράς δραστηριοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της διάδοσης βαλλιστικών πυραύλων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Για την εξασφάλιση της αδιάλειπτης και πρακτικής εφαρμογής ορισμένων, αναφερομένων στο παράρτημα, στοιχείων της στρατηγικής κατά της διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής, η Ένωση:
α)
υποστηρίζει δραστηριότητες προς ενίσχυση του Κώδικα, καθώς και του MTCR, με σκοπό ιδίως:
i)
την προαγωγή του καθολικού χαρακτήρα του Κώδικα, ειδικότερα της προσχώρησης σε αυτόν όλων των κρατών με δυνατότητες βαλλιστικών πυραύλων·
ii)
την υποστήριξη της εφαρμογής και την ενίσχυση της προβολής του Κώδικα·
iii)
την προώθηση της προσχώρησης στο MTCR και στο παράρτημά του.
β)
γενικότερα, την υποστήριξη σειράς δραστηριοτήτων για την καταπολέμηση της διάδοσης βαλλιστικών πυραύλων, οι οποίες αποσκοπούν ιδίως στη μεγαλύτερη επίγνωση της απειλής αυτής, την ενίσχυση των προσπαθειών για την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των πολυμερών μέσων, την υποστήριξη πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων αυτών προκλήσεων και την παροχή βοήθειας σε ενδιαφερόμενες χώρες για την εθνική ενίσχυση των οικείων καθεστώτων ελέγχου των εξαγωγών.
2. Εν προκειμένω, τα σχέδια που θα υποστηριχθούν από την Ένωση καλύπτουν τις ακόλουθες ειδικές δραστηριότητες:
α)
δραστηριότητες στην υποστήριξη του Κώδικα:
i)
προετοιμασία και δημοσίευση «πακέτου υποδοχής» για δράσεις προβολής στα μη προσχωρήσαντα κράτη, με παράλληλη υπενθύμιση των υποχρεώσεων των προσχωρησάντων κρατών·
ii)
διοργάνωση παράλληλων εκδηλώσεων προβολής στη Βιέννη στο περιθώριο της ετήσιας συνόδου των κρατών που έχουν προσχωρήσει στον ΚΣΧ·
iii)
διοργάνωση παράλληλων εκδηλώσεων προβολής προς στήριξη του ΚΣΧ στο περιθώριο των συνεδριάσεων της Πρώτης Επιτροπής της Γενικής Συνέλευσης των ΗΕ·
iv)
διοργάνωση έως και τριών περιφερειακών σεμιναρίων προβολής βασισμένων στις προτεραιότητες της Ένωσης (ενδεχομένως Ασία, χώρες του Κόλπου και Λατινική Αμερική)·
v)
προτροπή των αντιπροσώπων αναπτυσσόμενων χωρών, είτε έχουν προσχωρήσει είτε όχι, να παρίστανται στις ετήσιες συνόδους του ΚΣΧ και στα σεμινάρια προβολής·
vi)
διοργάνωση συνόδων ευαισθητοποίησης για τα κράτη που προσεχώρησαν πρόσφατα στον ΚΣΧ με σκοπό να τους παρασχεθεί βοήθεια στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους, μεταξύ άλλων στο περιθώριο των ετήσιων συνόδων του ΚΣΧ στη Βιέννη·
vii)
ενισχυμένος συντονισμός των προσπαθειών προώθησης του ΚΣΧ με τις δραστηριότητες της επιτροπής 1540 των ΗΕ, μεταξύ άλλων με τη χρηματοδότηση της συμμετοχής εμπειρογνωμόνων του ΚΣΧ στις επισκέψεις χωρών που πραγματοποιεί η επιτροπή 1540·
viii)
υποστήριξη του ασφαλούς, βασισμένου στο διαδίκτυο μηχανισμού πληροφοριών και επικοινωνίας του ΚΣΧ (e-ICC), μεταξύ άλλων με την τεχνική βελτίωση του δικτυακού τόπου·
β)
Δραστηριότητες για την εν γένει υποστήριξη της μη διάδοσης βαλλιστικών πυραύλων:
i)
διοργάνωση έως και τεσσάρων σεμιναρίων ευαισθητοποίησης ως προς τη διάδοση των βαλλιστικών πυραύλων στο περιθώριο πολυμερών φόρα, ενδεχομένως σε συνδυασμό με εκδηλώσεις προβολής του Κώδικα που αναφέρονται στο σημείο α), όπως σεμινάριο στο περιθώριο της ΓΣΗΕ ή των προπαρασκευαστικών επιτροπών της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση.
ii)
διοργάνωση έως και τριών περιφερειακών σεμιναρίων ευαισθητοποίησης ως προς τη διάδοση των βαλλιστικών πυραύλων και ενθάρρυνση συζητήσεων ως προς τις προοπτικές καλύτερης αντιμετώπισης της απειλής αυτής σε περιφερειακό επίπεδο, ενδεχομένως σε συνδυασμό με τις δράσεις προβολής της EE για τον ΚΣΧ. Θα μπορούσαν να οργανωθούν, σε συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα κράτη, σεμινάρια στην Ασία, στην περιοχή του Κόλπου και στη Λατινική Αμερική.
iii)
σύνταξη τεσσάρων εγγράφων προβληματισμού για πιθανές περαιτέρω πολυμερείς ενέργειες για την αποτροπή της απειλής της διάδοσης πυραύλων και την προώθηση προσπαθειών αφοπλισμού στον τομέα των βαλλιστικών πυραύλων, με ιδιαίτερη έμφαση σε ενδεχόμενα μέτρα οικοδόμησης της εμπιστοσύνης και διερεύνηση της δυνατότητας να υιοθετηθεί περιφερειακή προσέγγιση ως πρώτο βήμα, λόγου χάρη σε περιοχές οι οποίες παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ένωση ή/και στις οποίες μπορεί να αναμένεται πρόοδος στο εγγύς μέλλον.
iv)
προκειμένου να προλαμβάνονται σε πρώιμο στάδιο η τεχνολογία διπλής χρήσης και η μεταφορά γνώσης, διοργάνωση έως και τριών συνεδριών ευαισθητοποίησης για εμπειρογνώμονες, ιδίως από την επιστημονική ή/και τη διαστημική κοινότητα και τη βιομηχανία.
v)
ενθάρρυνση της πρόσβασης πανεπιστημιακών από αναπτυσσόμενες χώρες που εργάζονται για τη μη διάδοση των πυραύλων σε σχέδια των κέντρων αριστείας της ΕΕ.
vi)
σε συντονισμό με τα κέντρα αριστείας της ΕΕ, διοργάνωση στοχευμένων αποστολών εμπειρογνωμόνων σε τρίτες χώρες με σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών και διδαγμάτων όσον αφορά τον έλεγχο των εξαγωγών ειδών διπλής χρήσης και πυραυλικής τεχνολογίας, και την παροχή βοήθειας σε αυτές τις χώρες για την ανάπτυξη των εθνικών της δυνατοτήτων.
vii)
υποστήριξη της εκπαίδευσης εμπειρογνωμόνων για τη μη διάδοση βαλλιστικών πυραύλων, μέσω της συμμετοχής σε προγράμματα της ΕΕ όπως το European Security and Defence College ή σε προγράμματα των κρατών μελών της ΕΕ («κράτη μέλη»).
Λεπτομερής περιγραφή των σχεδίων βρίσκεται στο παράρτημα.
Άρθρο 2
1. Η εφαρμογή της παρούσας απόφασης ανατίθεται στον Ύπατο Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (ΥΕ).
2. Η τεχνική υλοποίηση των σχεδίων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 πραγματοποιείται από το Ίδρυμα για τη Στρατηγική Έρευνα (ΙΣΕ), το οποίο εκτελεί τα καθήκοντά του αυτά υπό την ευθύνη της ΥΕ. Προς τούτο, η ΥΕ συνάπτει τους απαιτούμενους διακανονισμούς με το ΙΣΕ.
Άρθρο 3
1. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για την εκτέλεση των σχεδίων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 ανέρχεται σε 990 000 EUR.
2. Η διαχείριση των δαπανών που χρηματοδοτούνται από το οριζόμενο στην παράγραφο 1 ποσό γίνεται σύμφωνα με της διαδικασίες και της κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης.
3. Η Επιτροπή επιβλέπει την ορθή διαχείριση των δαπανών που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Προς τούτο, συνάπτει χρηματοδοτική συμφωνία με το ΙΣΕ. Η χρηματοδοτική συμφωνία ορίζει ότι το ΙΣΕ εξασφαλίζει προβολή της συνεισφοράς της ΕΕ, ανάλογη της το ύψος της.
4. Η Επιτροπή επιδιώκει να συνάψει τη χρηματοδοτική συμφωνία που αναφέρεται στην παράγραφο 3 το συντομότερο δυνατόν μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης. Ενημερώνει το Συμβούλιο για τυχόν δυσκολίες στη διαδικασία αυτή και για την ημερομηνία σύναψης της χρηματοδοτικής συμφωνίας.
Άρθρο 4
1. Η ΥΕ υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, βάσει τακτικών εκθέσεων που εκπονεί το ΙΣΕ. Οι εν λόγω εκθέσεις αποτελούν τη βάση για την αξιολόγηση που πραγματοποιεί το Συμβούλιο.
2. Η Επιτροπή παρέχει πληροφορίες σχετικά με της χρηματοδοτικές πτυχές των σχεδίων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2.
Άρθρο 5
1. Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.
2. Η παρούσα απόφαση λήγει 30 μήνες μετά την ημερομηνία σύναψης των χρηματοδοτικών συμφωνιών που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3. Ωστόσο, λήγει έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος της, εάν δεν έχει συναφθεί ως τότε καμία χρηματοδοτική συμφωνία.
Βρυξέλλες, 15 Δεκεμβρίου 2014.