РЕШЕНИЕ № 994/2012/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 25 октомври 2012 година
за създаване на механизъм за обмен на информация във връзка с междуправителствени споразумения между държавите членки и трети държави в областта на енергетиката
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 194 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта за законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
след консултация с Комитета на регионите,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Европейският съвет поиска от държавите членки от 1 януари 2012 г. да информират Комисията за всички свои нови и действащи двустранни споразумения с трети държави в областта на енергетиката. Комисията следва да предоставя тази информация на разположение на всички останали държави членки в подходяща форма, като отчита необходимостта от защита на чувствителната търговска информация.
(2)
Член 4 от Договора за Европейския съюз (ДЕС) изисква държавите членки да предприемат всички подходящи мерки, за да гарантират изпълнението на задълженията, произтичащи от Договорите или от актовете на институциите на Съюза. Поради това държавите членки следва да избягват или да отстраняват всякакви несъответствия между правото на Съюза и международните споразумения, сключени между държавите членки и трети държави.
(3)
Правилното функциониране на вътрешния енергиен пазар налага вносът на енергия в Съюза да се урежда изцяло от правилата за създаване на вътрешния енергиен пазар. Неправилното функциониране на вътрешния енергиен пазар поставя Съюза в уязвимо и неизгодно положение по отношение на сигурността на енергийните доставки и намалява потенциалните ползи на този пазар за европейските потребители и промишленост. Високата степен на прозрачност по отношение на споразуменията между държавите членки и трети държави в областта на енергетиката ще позволи на Съюза да предприема координирани действия, в дух на солидарност, за да се гарантира, че тези споразумения съответстват на правото на Съюза и гарантират реална сигурност на енергийните доставки. Тази прозрачност би била от полза за постигането както на по-тясно сътрудничество в рамките на Съюза в областта на външните отношения, свързани с енергетиката, така и на дългосрочните цели на политиката на Съюза в областта на енергетиката, климата и сигурността на енергийните доставки.
(4)
Ето защо следва да бъде създаден нов механизъм за обмен на информация. Той следва да се прилага само за междуправителствените споразумения, които имат последици за вътрешния енергиен пазар или за сигурността на енергийните доставки в Съюза, тъй като тези два въпроса са неразривно свързани. Държавите членки следва да отговарят за първоначалната оценка на това, дали дадено междуправителствено споразумение или друг текст, към който изрично препраща дадено междуправителствено споразумение, има последици за вътрешния енергиен пазар или за сигурността на енергийните доставки в Съюза; при съмнение държавите членки следва да се консултират с Комисията. По принцип споразуменията, които вече не са в сила или не се прилагат, нямат последици за вътрешния енергиен пазар или за сигурността на енергийните доставки в Съюза и поради това този механизъм за обмен на информация не следва да се прилага за тях. Механизмът за обмен на информация следва да обхваща по-специално всички междуправителствени споразумения, които имат последици за доставките на газ, нефт или електроенергия чрез трайно установена инфраструктура или които имат последици за количеството енергия, внасяно в Съюза.
(5)
Междуправителствените споразумения, които трябва да бъдат нотифицирани на Комисията в тяхната цялост съгласно други актове на Съюза, следва да бъдат изключени от механизма за обмен на информация. Въпреки това освобождаването не следва да се прилага по отношение на междуправителствени споразумения с трети държави, които имат последици за развитието и използването на газовата инфраструктура и доставките на газ, които трябва да бъдат предадени на Комисията в съответствие с член 13, параграф 6, буква а) от Регламент (ЕС) № 994/2010 на Европейския парламент и на Съвета от 20 октомври 2010 г. относно мерките за гарантиране на сигурността на доставките на газ (3). Тези споразумения следва да бъдат нотифицирани съгласно правилата, установени в настоящото решение. За да се избегне повторение, следва да се приеме, че с подаването на нотификацията в съответствие с настоящото решение е изпълнено задължението, предвидено в член 13, параграф 6, буква а) от Регламент (ЕС) № 994/2010.
(6)
В приложното поле на настоящото решение не следва да попадат междуправителствени споразумения по въпроси от приложното поле на Договора за създаване на Европейската общност за атомна енергия.
(7)
Настоящото решение не поражда задължения във връзка със споразумения между търговски оператори. То обаче не възпрепятства държавите членки да съобщават на Комисията на доброволна основа търговски споразумения, към които изрично препращат междуправителствени споразумения. Освен това, тъй като е възможно в търговските споразумения да се съдържат регулаторни разпоредби, търговските оператори, които договарят търговски споразумения с оператори от трети държави, следва да имат възможността да искат насоки от Комисията, за да се избегнат възможни стълкновения с правото на Съюза.
(8)
Държавите членки следва да представят на Комисията всички действащи междуправителствени споразумения, независимо дали са влезли в сила или се прилагат временно по смисъла на член 25 от Виенската конвенция за правото на договорите, както и всички нови междуправителствени споразумения.
(9)
По-голямата прозрачност по отношение на бъдещи междуправителствени споразумения, които ще бъдат договорени или се договарят между държавите членки и трети държави в областта на енергетиката, би могла да допринесе за последователността в подходите на държавите членки по отношение на такива споразумения, както и за съответствието с правото на Съюза и за сигурността на енергийните доставки в Съюза. Ето защо държавите членки следва да имат възможността да информират Комисията за преговорите по нови междуправителствени споразумения или изменения на действащи междуправителствени споразумения. Когато държавите членки изберат тази възможност, Комисията следва да бъде редовно информирана за напредъка на преговорите. Държавите членки следва да имат възможността да поканят Комисията да участва в преговорите като наблюдател.
Комисията следва да има и възможността да участва като наблюдател по свое искане, след одобрение от съответната държава членка. Държавите членки следва също така да могат да се обърнат към Комисията за съдействие по време на преговорите с трети държави. В такъв случай Комисията следва да има възможността да даде насоки как да се избегне несъвместимост с правото на Съюза и да обърне внимание на целите на енергийната политика на Съюза и на принципа на солидарност между държавите членки.
(10)
Комисията следва да оценява съвместимостта на действащите междуправителствени споразумения с правото на Съюза. В случай на несъвместимост държавите членки следва да предприемат всички необходими мерки, за да намерят подходящо решение с оглед отстраняване на установената несъвместимост.
(11)
За да се гарантира по-голяма прозрачност и да се избегнат възможните стълкновения с правото на Съюза, държавите членки следва да разполагат с възможността да информират Комисията във връзка с ново междуправителствено споразумение с трета държава преди началото или по време на преговорите. Когато държава членка, която е договорила междуправителствено споразумение, е информирала Комисията за това преди приключването на преговорите и ѝ е представила проекта на междуправителственото споразумение, Комисията следва да разполага с възможността да информира тази държава членка за становището си относно съвместимостта на договореното споразумение с правото на Съюза. В съответствие с член 258 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) Комисията има правото да започне производство за установяване на нарушение, когато прецени, че дадена държава членка не е изпълнила задълженията си по ДФЕС.
(12)
Всички окончателни, ратифицирани междуправителствени споразумения, попадащи в приложното поле на настоящото решение, следва да бъдат изпращани на Комисията, за да може да бъдат информирани всички останали държави членки.
(13)
Комисията следва да предостави на всички останали държави членки достъп до цялата получена от нея информация в защитен електронен формат. Комисията следва да зачита исканията на държавите членки за третиране на предоставената ѝ от тях информация като поверителна. Исканията за поверителност обаче не следва да ограничават достъпа на самата Комисия до поверителна информация, тъй като Комисията се нуждае от изчерпателна информация за целите на извършваната от нея оценка. Комисията следва да отговаря за осигуряване на прилагането на клаузата за поверителност. Исканията за поверителност не следва да засягат правото на достъп до документи, предвидено в Регламент (ЕО) № 1049/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 30 май 2001 г. относно публичния достъп до документи на Европейския парламент, на Съвета и на Комисията (4).
(14)
Ако някоя държава членка счита дадено междуправителствено споразумение за поверително, тя следва да предостави обобщена информация за него на Комисията, за да бъдат информирани и останалите държави членки.
(15)
Постоянният обмен на информация за междуправителствените споразумения на равнището на Съюза следва да позволи разработването на най-добри практики. Въз основа на тези най-добри практики Комисията, когато е уместно в сътрудничество с Европейската служба за външна дейност (ЕСВД) по въпросите, свързани с външната политика на Съюза, следва да разработи незадължителни образци на разпоредби, които да се използват в междуправителствените споразумения между държавите членки и трети държави. Използването на тези образци на разпоредби следва да има за цел да се избегнат стълкновения на междуправителствените споразумения с правото на Съюза, по-специално с правото в областта на конкуренцията и правилата за вътрешния енергиен пазар, както и стълкновенията с международните споразумения, сключени от Съюза. Използването им следва да бъде незадължително, а съдържанието им следва да може да се адаптира към всякакви особени обстоятелства.
(16)
Предвид съществуването на вътрешен енергиен пазар и целите на енергийната политика на Съюза държавите членки следва надлежно да отчитат тези цели, когато договарят междуправителствени споразумения в областта на енергетиката, които имат последици за енергийната политика на Съюза.
(17)
По-доброто взаимно познаване на действащите и на нови междуправителствени споразумения следва да спомогне за по-добра координация по въпросите на енергетиката между държавите членки и между държавите членки и Комисията. Тази подобрена координация следва да позволи на държавите членки да се ползват в пълна степен от политическата и икономическата тежест на Съюза, а също така да позволи на Комисията да предлага решения на констатираните проблеми в областта на междуправителствените споразумения.
(18)
Комисията следва да улеснява и насърчава координацията между държавите членки с цел да се увеличи стратегическата роля на Съюза като цяло посредством твърд и ефикасен съгласуван подход към държавите производителки, държавите на транзитно преминаване и държавите потребителки.
(19)
Механизмът за обмен на информация, включително оценките, които се извършват от държавите членки при прилагането му, не засяга прилагането на правилата на Съюза относно нарушенията, държавната помощ и конкуренцията.
(20)
Комисията следва да направи оценка на това, дали настоящото решение е достатъчно и ефективно за целите на осигуряването на съответствие на междуправителствените споразумения с правото на Съюза и на гарантиране на висока степен на координация между държавите членки по отношение на междуправителствените споразумения в областта на енергетиката.
(21)
Тъй като целта на настоящото решение, а именно обменът на информация между държавите членки и Комисията по междуправителствените споразумения в областта на енергетиката, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите членки, а поради последиците от настоящото решение може да бъде по-добре постигната на равнището на Съюза, Съюзът може да предприеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от ДЕС. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящото решение не надхвърля необходимото за постигането на тази цел,
ПРИЕХА НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Предмет и приложно поле
1. С настоящото решение се създава механизъм за обмен на информация между държавите членки и Комисията във връзка с междуправителствени споразумения в областта на енергетиката по смисъла на член 2 с цел да се подобри функционирането на вътрешния енергиен пазар.
2. Настоящото решение не се прилага за междуправителствени споразумения, за които като цяло вече се прилагат други специални процедури за нотифициране съгласно правото на Съюза.
Независимо от първа алинея настоящото решение се прилага за междуправителствените споразумения, които се предават на Комисията съгласно член 13, параграф 6, буква а) от Регламент (ЕС) № 994/2010.
Член 2
Определения
За целите на настоящото решение се прилагат следните определения:
1)
„междуправителствено споразумение“ означава всяко правно обвързващо споразумение между една или няколко държави членки и една или няколко трети държави, което има последици за действието или функционирането на вътрешния енергиен пазар или за сигурността на енергийните доставки в Съюза; въпреки това, когато такова правно обвързващо споразумение обхваща и други въпроси, „междуправителствено споразумение“ представляват само разпоредбите, които се отнасят до енергетиката, включително общите разпоредби, приложими към свързаните с енергетиката разпоредби;
2)
„действащо междуправителствено споразумение“ означава междуправителствено споразумение, което е влязло в сила или се прилага временно преди влизането в сила на настоящото решение.
Член 3
Обмен на информация между държавите членки и Комисията
1. До 17 февруари 2013 г. държавите членки представят на Комисията всички действащи междуправителствени споразумения, включително техните приложения и изменения. Когато тези действащи междуправителствени споразумения съдържат изрично препращане към други текстове, държавите членки представят на Комисията и тези други текстове, доколкото те съдържат елементи, имащи последици за функционирането на вътрешния енергиен пазар или за сигурността на енергийните доставки в Съюза. Това задължение обаче не се прилага към споразуменията между търговски оператори.
Действащите междуправителствени споразумения, които към датата на влизане в сила на настоящото решение вече са предадени на Комисията в съответствие с член 13, параграф 6, буква а) от Регламент (ЕС) № 994/2010, се считат за представени за целите на настоящия параграф, при условие че предаването им съответства на изискванията по първа алинея от настоящия параграф. До 17 февруари 2013 г. държавите членки информират Комисията дали някоя част на тези действащи междуправителствени споразумения трябва да се счита за поверителна и дали предоставената информация може да бъде обменяна с други държави членки.
Когато съгласно настоящия параграф дадена държава членка представя на Комисията действащо междуправителствено споразумение, което попада и в приложното поле на член 13, параграф 6, буква а) от Регламент (ЕС) № 994/2010, се приема, че тя е изпълнила задължението за предаване, предвидено в посочения член.
2. Когато след първата си оценка Комисията има резерви относно съвместимостта на споразуменията, представени ѝ съгласно параграф 1, с правото на Съюза, и по-специално с правото на Съюза в областта на конкуренцията и със законодателството на Съюза относно вътрешния енергиен пазар, Комисията информира заинтересованите държави членки за това в срок от 9 месеца от представянето на споразуменията.
3. Преди или по време на преговорите с трета държава по междуправителствено споразумение или по изменение на действащо междуправителствено споразумение дадена държава членка може писмено да информира Комисията за целите на преговорите и разпоредбите, които са предмет на преговорите, като може да съобщи на Комисията и всякаква друга информация от значение. Когато държавата членка изпрати на Комисията такова уведомление за преговори, заинтересованата държава членка информира редовно Комисията за хода на преговорите.
Заинтересованата държава членка посочва на Комисията дали представената съгласно първа алинея информация може да бъде обменяна с всички останали държави членки. В случай че информацията може да бъде обменяна, Комисията предоставя на всички държави членки достъп до получената информация в защитен електронен формат, освен до поверителните части, определени в съответствие с член 4.
4. Ако дадена държава членка изпрати на Комисията уведомление за преговори съгласно параграф 3, Комисията може да ѝ даде насоки как да се избегне несъвместимост на междуправителственото споразумение или изменението на действащо междуправителствено споразумение, което е предмет на преговорите, с правото на Съюза.
5. При ратифициране на междуправителствено споразумение или при изменение на междуправителствено споразумение заинтересованата държава членка представя на Комисията междуправителственото споразумение или изменението, заедно с всякакви приложения към споразумението или изменението.
Когато междуправителственото споразумение или изменението на междуправителствено споразумение препраща изрично към други текстове, държавите членки представят и тези други текстове, доколкото те съдържат елементи, които имат последици за функционирането на вътрешния енергиен пазар или за сигурността на енергийните доставки в Съюза. Това задължение обаче не се прилага за споразуменията между търговски оператори.
6. Без да се засягат параграф 7 от настоящия член и член 4, Комисията предоставя на всички останали държави членки достъп до получените от нея съгласно параграфи 1 и 5 документи в защитен електронен формат.
7. Когато дадена държава членка даде указание на Комисията в съответствие с член 4 да не предоставя достъп на други държави членки до действащо междуправителствено споразумение, изменение на действащо междуправителствено споразумение или ново междуправителствено споразумение, тя предоставя обобщение на представената информация. Това обобщение съдържа най-малкото следната информация относно съответното споразумение или изменение:
а)
предмет;
б)
цел и приложно поле;
в)
срок на действие;
г)
договарящи страни;
д)
информация за основните му елементи.
Комисията предоставя на всички останали държави членки достъп до обобщението в електронен формат.
Член 4
Поверителност
1. Когато предоставя информация на Комисията съгласно член 3, параграфи 1-6, държавата членка може да посочи дали някоя част от информацията, била тя търговска или друга информация, чието разгласяване би могло да навреди на дейностите на участващите страни, трябва да се счита за поверителна и дали предоставената информация може да бъде обменяна с други държави членки. Комисията се съобразява с тези указания.
2. Исканията за поверителност по настоящия член не ограничават достъпа на самата Комисия до поверителна информация. Комисията взема мерки за това достъп до поверителната информация да имат само службите на Комисията, за които е абсолютно необходимо да разполагат с тази информация.
Член 5
Съдействие от Комисията
Когато дадена държава членка изпрати на Комисията уведомление за преговори съгласно член 3, параграф 3, тази държава членка може да поиска съдействие от Комисията за тези преговори.
Комисията може да участва в преговорите като наблюдател по искане на заинтересованата държава или по искане на Комисията и с писменото съгласие на съответната държава членка.
Когато Комисията участва в преговорите като наблюдател, тя може да предостави на заинтересованата държава членка насоки как да се избегне несъвместимостта на междуправителственото споразумение или изменението, предмет на преговорите, с правото на Съюза.
Член 6
Оценка на съвместимостта
1. Когато дадена държава членка договаря междуправителствено споразумение или изменение на действащо междуправителствено споразумение и не е в състояние да стигне въз основа на собствената си оценка до категорично заключение относно съвместимостта с правото на Съюза на междуправителственото споразумение или на изменението, предмет на преговорите, тя информира Комисията за това преди приключването на преговорите и ѝ представя съответния проект на споразумение или на изменение заедно с всички приложения към него.
2. В срок от четири седмици от датата на получаване на проекта на споразумение или на изменение, заедно с приложенията към него, Комисията информира съответната държава членка за всички свои резерви относно съвместимостта на проекта на междуправителствено споразумение или на изменение с правото на Съюза. При липса на отговор от страна на Комисията в рамките на посочения срок се счита, че Комисията няма резерви.
3. Когато Комисията информира съгласно параграф 2 заинтересованата държава членка, че има резерви, тя информира заинтересованата държава членка за своето становище относно съвместимостта с правото на Съюза на съответния проект на междуправителствено споразумение или на изменение в срок от 10 седмици от датата на получаване, посочена в параграф 2 („срок за проверка“). Срокът за проверка на съвместимостта може да бъде удължен със съгласието на заинтересованата държава членка. При липса на становище от страна на Комисията в рамките на срока за проверка се счита, че Комисията не е повдигнала никакви възражения.
4. Когато обстоятелствата го изискват, сроковете, посочени в параграфи 2 и 3, се съкращават със съгласието на Комисията.
Член 7
Координация между държавите членки
Комисията улеснява и насърчава координацията между държавите членки с цел:
a)
да прави преглед на тенденциите в областта на междуправителствените споразумения и да се стреми към последователност и съгласуваност във външните отношения на Съюза в областта на енергетиката с държавите производителки, държавите на транзитно преминаване и държавите потребителки;
б)
да набележи общите проблеми при междуправителствените споразумения, да проучи подходящите мерки за решаване на тези проблеми и, когато е целесъобразно, да предложи решения;
в)
въз основа на най-добрите практики и като се консултира с държавите членки, да разработи незадължителни образци на разпоредби, които, ако бъдат използвани, биха подобрили значително съответствието на бъдещите междуправителствени споразумения с правото на Съюза;
г)
да подпомага, когато е целесъобразно, изготвянето на многостранни междуправителствени споразумения с участието на няколко държави членки или на Съюза като цяло.
Член 8
Доклади и преглед
1. До 1 януари 2016 г. Комисията представя на Европейския парламент, Съвета и Европейския икономически и социален комитет доклад за прилагането на настоящото решение.
2. В доклада по-специално се прави оценка на това доколко настоящото решение спомага за осигуряване на съответствие на междуправителствените споразумения с правото на Съюза, както и на висока степен на координация между държавите членки по отношение на междуправителствените споразумения. В него се оценяват и последиците от настоящото решение за преговорите на държавите членки с трети държави, а също и целесъобразността на приложното поле на настоящото решение и предвидените в него процедури.
3. След представянето на първия доклад, посочен в параграф 1 от настоящия член, Комисията докладва на всеки три години на Европейския парламент и на Съвета за информацията, получена съгласно член 3, като надлежно взема предвид разпоредбите на настоящото решение относно поверителността.
Член 9
Влизане в сила
Настоящото решение влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 10
Адресати
Адресати на настоящото решение са държавите членки.
Съставено в Страсбург на 25 октомври 2012 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 994/2012/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 25ης Οκτωβρίου 2012
για τη θέσπιση μηχανισμού ανταλλαγής πληροφοριών όσον αφορά τις διακυβερνητικές συμφωνίες μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών στον τομέα της ενέργειας
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 194,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε από τα κράτη μέλη να ενημερώνουν την Επιτροπή από την 1η Ιανουαρίου 2012, σχετικά με όλες τις νέες και τις υφιστάμενες διμερείς συμφωνίες τους με τρίτες χώρες στον τομέα της ενέργειας. Η Επιτροπή θα πρέπει να θέτει τις πληροφορίες αυτές στη διάθεση όλων των κρατών μελών, υπό την κατάλληλη μορφή, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη για προστασία των εμπορικά ευαίσθητων πληροφοριών.
(2)
Το άρθρο 4 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτεί από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίζουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις Συνθήκες ή από πράξεις των θεσμικών οργάνων της Ένωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, επομένως, να αποφεύγουν ή να εξαλείφουν οποιαδήποτε ασυμβατότητα μεταξύ του δικαίου της Ένωσης και των διεθνών συμφωνιών που συνάπτουν μεταξύ τους και με τρίτες χώρες.
(3)
Η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ενέργειας προϋποθέτει ότι η ενέργεια που εισάγεται στην Ένωση διέπεται πλήρως από τους κανόνες για τη δημιουργία της εσωτερικής αγοράς ενέργειας. Εάν η εσωτερική αγορά ενέργειας δεν λειτουργεί σωστά, η Ένωση έρχεται σε δύσκολη και μειονεκτική θέση όσον αφορά την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της και υπονομεύονται οιαδήποτε δυνητικά οφέλη θα πρόσφερε στους ευρωπαίους καταναλωτές και την ευρωπαϊκή βιομηχανία. Υψηλός βαθμός διαφάνειας όσον αφορά τις συμφωνίες μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών στον τομέα της ενέργειας θα παρέχει στην Ένωση τη δυνατότητα να αναλαμβάνει συντονισμένη δράση, με πνεύμα αλληλεγγύης, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι οι εν λόγω συμφωνίες τηρούν το δίκαιο της Ένωσης και διασφαλίζουν πράγματι τον ενεργειακό εφοδιασμό. Από τη διαφάνεια αυτή θα διευκολυνθεί τόσο η επίτευξη στενότερης συνεργασία εντός της Ένωσης στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων όσον αφορά την ενέργεια, όσο και η επίτευξη των μακροπρόθεσμων πολιτικών στόχων της Ένωσης όσον αφορά την ενέργεια, το κλίμα και την ασφάλεια του ενεργειακού ανεφοδιασμού.
(4)
Ένας νέος μηχανισμός ανταλλαγής πληροφοριών θα πρέπει επομένως να θεσπισθεί. Θα πρέπει να καλύπτει μόνο τις διακυβερνητικές συμφωνίες οι οποίες έχουν αντίκτυπο στην εσωτερική αγορά ενέργειας ή στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού στην Ένωση, καθώς τα δύο αυτά θέματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Θα πρέπει να εμπίπτει στην ευθύνη των κρατών μελών να αξιολογούν αρχικά εάν μία διακυβερνητική συμφωνία ή άλλο κείμενο στο οποίο παραπέμπει ρητώς διακυβερνητική συμφωνία έχει επίπτωση στην εσωτερική αγορά ενέργειας ή την ασφάλεια του ενεργειακού ανεφοδιασμού στην Ένωση. Σε περίπτωση αμφιβολίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαβουλεύονται την Επιτροπή. Σε γενικά πλαίσια, οι συμφωνίες που δεν ισχύουν ή δεν εφαρμόζονται πλέον δεν έχουν επίπτωση στην εσωτερική αγορά ενέργειας ή στην ασφάλεια του ενεργειακού ανεφοδιασμού στην Ένωση και συνεπώς δεν θα πρέπει να καλύπτονται από αυτό τον μηχανισμό ανταλλαγής πληροφοριών. Ο μηχανισμός ανταλλαγής πληροφοριών θα πρέπει να περιλαμβάνει ειδικότερα όλες τις διακυβερνητικές συμφωνίες που έχουν αντίκτυπο στην προμήθεια φυσικού αερίου, πετρελαίου ή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω σταθερής υποδομής ή στην ποσότητα της ενέργειας που εισάγεται στην Ένωση.
(5)
Θα πρέπει να εξαιρεθούν από τον μηχανισμό ανταλλαγής πληροφοριών οι διακυβερνητικές συμφωνίες των οποίων το πλήρες κείμενο πρέπει να κοινοποιείται στην Επιτροπή δυνάμει άλλων πράξεων της Ένωσης. Ωστόσο, η απαλλαγή αυτή δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε διακυβερνητικές συμφωνίες με τρίτες χώρες οι οποίες έχουν αντίκτυπο στην ανάπτυξη και τη χρήση των υποδομών φυσικού αερίου και στην προμήθεια φυσικού αερίου, οι οποίες πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 6 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 994/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τα μέτρα κατοχύρωσης της ασφάλειας εφοδιασμού με αέριο (3). Οι εν λόγω συμφωνίες θα πρέπει στο εξής να κοινοποιούνται σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται στην παρούσα απόφαση. Για να αποφευχθούν οι επικαλύψεις, θα πρέπει να θεωρείται ότι οι κοινοποιήσεις που υποβάλλονται σύμφωνα με την παρούσα απόφαση πληρούν την υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 6 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 994/2010.
(6)
Οι διακυβερνητικές συμφωνίες σχετικά με θέματα αρμοδιότητας της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης.
(7)
Η παρούσα απόφαση δεν δημιουργεί υποχρεώσεις όσον αφορά τις συμφωνίες μεταξύ εμπορικών επιχειρήσεων. Δεν εμποδίζει ωστόσο κράτη μέλη να διαβιβάσουν σε εθελοντική βάση στην Επιτροπή εμπορικές συμφωνίες που αναφέρονται ρητά σε διακυβερνητικές συμφωνίες. Επιπλέον, καθώς οι εμπορικές συμφωνίες είναι δυνατόν να περιέχουν κανονιστικές διατάξεις, οι εμπορικές επιχειρήσεις που διαπραγματεύονται εμπορικές συμφωνίες με φορείς εκμετάλλευσης από τρίτες χώρες θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ζητούν καθοδήγηση από την Επιτροπή προκειμένου να αποφεύγονται πιθανές συγκρούσεις με το δίκαιο της Ένωσης.
(8)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις υφιστάμενες διακυβερνητικές συμφωνίες που έχουν θέσει σε ισχύ ή οι ποίες εφαρμόζονται προσωρινά κατά την έννοια του άρθρου 25 της σύμβασης της Βιέννης περί του δικαίου των συνθηκών, καθώς και όλες τις νέες διακυβερνητικές συμφωνίες.
(9)
Περισσότερη διαφάνεια όσον αφορά τις μελλοντικές διακυβερνητικές συμφωνίες που θα αποτελέσουν το αντικείμενο διαπραγμάτευσης ή που αποτελούν τώρα το αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών στον τομέα της ενέργειας θα μπορούσαν να συμβάλουν στη συνοχή όσον αφορά τις προσεγγίσεις των κρατών μελών στις εν λόγω συμφωνίες, καθώς και στην τήρηση του δικαίου της Ένωσης και την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού στην Ένωση. Θα πρέπει συνεπώς τα κράτη μέλη να έχουν την επιλογή να ενημερώνουν την Επιτροπή για διαπραγματεύσεις σχετικά με νέες διακυβερνητικές συμφωνίες ή τροποποιήσεις υφιστάμενων διακυβερνητικών συμφωνιών. Στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη κάνουν χρήση της επιλογής αυτής, η Επιτροπή θα πρέπει να ενημερώνεται τακτικά για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να καλούν την Επιτροπή να συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις ως παρατηρητής.
Η Επιτροπή θα πρέπει εξάλλου να έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει ως παρατηρητής κατόπιν ιδίας πρωτοβουλίας, κατόπιν έγκρισης του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να έχουν τη δυνατότητα να ζητούν τη συνδρομή της Επιτροπής κατά τις διαπραγματεύσεις τους με τρίτες χώρες. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να παρέχει συμβουλή σχετικά με τον τρόπο αποφυγής ασυμβατότητας με το δίκαιο της Ένωσης και να επισύρει την προσοχή στους στόχους της ενεργειακής πολιτικής της Ένωσης και την αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών.
(10)
Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί τη συμβατότητα των υφιστάμενων διακυβερνητικών συμφωνιών με το δίκαιο της Ένωσης. Σε περίπτωση ασυμβατότητας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα με σκοπό να βρεθεί κατάλληλη λύση για την εξάλειψη της εντοπισμένης ασυμβατότητας.
(11)
Προκειμένου τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν περισσότερη διαφάνεια και να αποφύγουν ενδεχόμενες συγκρούσεις με το δίκαιο της Ένωσης, θα πρέπει να έχουν την επιλογή να ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με νέα διακυβερνητική συμφωνία με τρίτη χώρα, πριν ή κατά τη διάρκεια των οικείων διαπραγματεύσεων. Σε περίπτωση που κράτος μέλος το οποίο έχει διαπραγματευθεί μία διακυβερνητική συμφωνία έχει ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή πριν από το πέρας των διαπραγματεύσεων και της έχει υποβάλει το σχέδιο διακυβερνητικής συμφωνίας, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ενημερώσει το εν λόγω κράτος μέλος σχετικά με τη γνώμη της για τη συμβατότητα της διαπραγματευθείσας συμφωνίας προς το δίκαιο της Ένωσης. Η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει σύμφωνα με το άρθρο 258 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), όταν κρίνει ότι ένα κράτος μέλος έχει παραβιάσει τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της ΣΛΕΕ.
(12)
Όλες οι τελικές, κυρωμένες διακυβερνητικές συμφωνίες που καλύπτει η παρούσα απόφαση θα πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή, προκειμένου να είναι δυνατή η ενημέρωση όλων των λοιπών κρατών μελών.
(13)
Η Επιτροπή θα πρέπει να θέτει στη διάθεση όλων των λοιπών κρατών μελών όλες τις πληροφορίες που λαμβάνει, σε ασφαλή ηλεκτρονική μορφή. Η Επιτροπή θα πρέπει να ικανοποιεί τα αιτήματα των κρατών μελών για τον χειρισμό των πληροφοριών που υποβάλλονται σε αυτήν ως εμπιστευτικές. Τα αιτήματα για εμπιστευτικότητα θα πρέπει όμως να μην περιορίζουν την πρόσβαση της ίδιας της Επιτροπής σε εμπιστευτικές πληροφορίες, επειδή η Επιτροπή χρειάζεται να έχει ολοκληρωμένη πληροφόρηση για να πραγματοποιεί τη δική της αξιολόγηση. Η Επιτροπή θα πρέπει να είναι αρμόδια για τη διασφάλιση της εφαρμογής της ρήτρας εμπιστευτικότητας. Τα αιτήματα για εμπιστευτικότητα δεν θα πρέπει να θίγουν το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (4).
(14)
Όταν ένα κράτος μέλος κρίνει ότι μια διακυβερνητική συμφωνία είναι εμπιστευτική, θα πρέπει να διαβιβάζει στην Επιτροπή μία σύνοψή της προκειμένου να γνωστοποιηθεί και στα υπόλοιπα κράτη μέλη.
(15)
Η μόνιμη ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με διακυβερνητικές συμφωνίες σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να καταστήσει δυνατή την ανάπτυξη βέλτιστων πρακτικών. Με βάση αυτές τις βέλτιστες πρακτικές, η Επιτροπή θα πρέπει να αναπτύξει, όπου είναι απαραίτητο σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) σε ό,τι αφορά τις εξωτερικές πολιτικές της Ένωσης, προαιρετικά πρότυπα ρητρών προς χρήση σε διακυβερνητικές συμφωνίες μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών. Η χρήση των εν λόγω προτύπων προαιρετικών ρητρών στόχο έχει την αποφυγή συγκρούσεων των διακυβερνητικών συμφωνιών με το δίκαιο της Ένωσης, ειδικότερα με το δίκαιο περί ανταγωνισμού και τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, και συγκρούσεων με διεθνείς συμφωνίες που συνάπτει η Ένωση. Η χρήση τους θα πρέπει να είναι προαιρετική και το περιεχόμενό τους θα πρέπει να είναι δυνατόν να προσαρμόζεται στις εκάστοτε περιστάσεις.
(16)
Λόγω της ύπαρξης της εσωτερικής αγοράς ενέργειας και των στόχων ενεργειακής πολιτικής της Ένωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τους εν λόγω στόχους κατά τη διαπραγμάτευση διακυβερνητικών συμφωνιών στον τομέα της ενέργειας που έχουν επίπτωση στην ενεργειακή πολιτική της Ένωσης.
(17)
Η βελτίωση της αμοιβαίας γνώσης των υφιστάμενων και των νέων διακυβερνητικών συμφωνιών θα καταστήσει δυνατό τον καλύτερο συντονισμό σε θέματα ενέργειας μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής. Χάρη σε αυτή τη βελτίωση του συντονισμού θα μπορούν τα κράτη μέλη να επωφεληθούν πλήρως από την πολιτική και οικονομική βαρύτητα της Ένωσης και θα έχει τη δυνατότητα η Επιτροπή να προτείνει λύσεις για προβλήματα που εντοπίζονται στον τομέα των διακυβερνητικών συμφωνιών.
(18)
Η Επιτροπή θα πρέπει να διευκολύνει και να ενθαρρύνει τον συντονισμό μεταξύ των κρατών μελών προκειμένου να ενισχύσει τον συνολικό στρατηγικό ρόλο της Ένωσης μέσω σθεναρής και αποτελεσματικής συντονισμένης προσέγγισης έναντι των χωρών παραγωγής, διαμετακόμισης και κατανάλωσης.
(19)
Ο μηχανισμός ανταλλαγής πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των αξιολογήσεων που θα κάνουν τα κράτη μέλη κατά την εφαρμογή του, δεν θίγει την εφαρμογή των κανόνων της Ένωσης σχετικά με τις παραβάσεις, κρατικές ενισχύσεις και τον ανταγωνισμό.
(20)
Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει αν η απόφαση αυτή είναι επαρκής και αποτελεσματική για να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση των διακυβερνητικών συμφωνιών με το δίκαιο της Ένωσης και ένα υψηλό επίπεδο συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τις διακυβερνητικές συμφωνίες στον ενεργειακό τομέα.
(21)
Δεδομένου ότι ο στόχος της απόφασης αυτής, συγκεκριμένα η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής όσον αφορά τις διακυβερνητικές συμφωνίες στον ενεργειακό τομέα, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί, λόγω των αποτελεσμάτων της απόφασης αυτής, να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να εγκρίνει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που εκτίθεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα απόφαση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία προς επίτευξη του στόχου αυτού όρια,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Με την παρούσα απόφαση θεσπίζεται μηχανισμός ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής όσον αφορά τις διακυβερνητικές συμφωνίες στον τομέα της ενέργειας, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ενέργειας.
2. Η παρούσα απόφαση δεν εφαρμόζεται στις διακυβερνητικές συμφωνίες οι οποίες υπόκεινται ήδη στο σύνολό τους σε άλλες ειδικές διαδικασίες κοινοποίησης σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.
Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται σε διακυβερνητικές συμφωνίες που θα γνωστοποιηθούν στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 6 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 994/2010.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «διακυβερνητική συμφωνία»: νομικά δεσμευτική συμφωνία μεταξύ ενός ή περισσότερων κρατών μελών και μιας ή περισσότερων τρίτων χωρών η οποία έχει αντίκτυπο στην επιχειρησιακή εκμετάλλευση ή τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ενέργειας ή στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της Ένωσης· ωστόσο, σε περίπτωση που η νομικά δεσμευτική συμφωνία αυτή καλύπτει και άλλα θέματα, μόνον οι διατάξεις που σχετίζονται με την ενέργεια, συμπεριλαμβανομένων των γενικών διατάξεων που εφαρμόζονται για τις εν λόγω σχετικές προς την ενέργεια διατάξεις, συνιστούν «διακυβερνητική συμφωνία»·
2) «υφιστάμενη διακυβερνητική συμφωνία»: μια διακυβερνητική συμφωνία η οποία έχει τεθεί σε ισχύ ή εφαρμόζεται προσωρινά πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 3
Ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών και της Επιτροπής
1. Το αργότερο μέχρι 17 Φεβρουαρίου 2013, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή όλες τις υφιστάμενες διακυβερνητικές συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων και όλων των τροποποιήσεών τους. Όταν οι εν λόγω υφιστάμενες διακυβερνητικές συμφωνίες παραπέμπουν ρητά σε άλλα κείμενα, τα κράτη μέλη υποβάλλουν και αυτά στην Επιτροπή τα άλλα αυτά κείμενα στο μέτρο που περιέχουν στοιχεία τα οποία έχουν αντίκτυπο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ενέργειας ή στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, η εν λόγω υποχρέωση δεν υφίσταται όσον αφορά συμφωνίες μεταξύ εμπορικών επιχειρήσεων.
Υφιστάμενες διακυβερνητικές συμφωνίες οι οποίες, κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας απόφασης, έχουν ήδη κοινοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 6 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 994/2010, θεωρείται ότι έχουν υποβληθεί για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, υπό τον όρο ότι η εν λόγω κοινοποίηση πληροί τις προϋποθέσεις του πρώτου εδαφίου. Το αργότερο μέχρι 17 Φεβρουαρίου 2013, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με το εάν μέρος των εν λόγω διακυβερνητικών συμφωνιών πρέπει να θεωρηθεί ως εμπιστευτικό και εάν οι παρεχόμενες πληροφορίες μπορούν να γνωστοποιηθούν και σε άλλα κράτη μέλη.
Στην περίπτωση που, σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, ένα κράτος μέλος υποβάλει στην Επιτροπή υφιστάμενες διακυβερνητικές συμφωνίες που επίσης εμπίπτουν στο πεδίο του άρθρου 13 παράγραφος 6 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 994/2010, θα θεωρείται ότι πληρούν την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο.
2. Στην περίπτωση που η Επιτροπή, κατά την πρώτη της αξιολόγηση, αμφιβάλλει ως προς τη συμβατότητα με το δίκαιο της Ένωσης, των συμφωνιών που της υποβάλλονται βάσει της παραγράφου 1, ειδικότερα ως προς τη συμβατότητα με το δίκαιο περί ανταγωνισμού της Ένωσης και τη νομοθεσία για την εσωτερική αγορά ενέργειας, ενημερώνει σχετικά τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη εντός 9 μηνών από την υποβολή των εν λόγω συμφωνιών.
3. Πριν ή κατά τις διαπραγματεύσεις με τρίτη χώρα σχετικά με διακυβερνητική συμφωνία ή την τροποποίηση υφιστάμενης διακυβερνητικής συμφωνίας, τα κράτη μέλη δύνανται να ενημερώνουν γραπτώς την Επιτροπή σχετικά με τους στόχους των διαπραγματεύσεων και τις διατάξεις που πρέπει να εξετασθούν στις διαπραγματεύσεις και δύνανται να κοινοποιούν οποιεσδήποτε άλλες σχετικές πληροφορίες στην Επιτροπή. Στην περίπτωση που το κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή για τις διαπραγματεύσεις αυτές, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή τακτικά για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων.
Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υποδεικνύει στην Επιτροπή εάν οι πληροφορίες που υποβλήθηκαν σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο μπορούν να γνωστοποιηθούν σε όλα τα άλλα κράτη μέλη. Στην περίπτωση που το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υπέδειξε ότι οι πληροφορίες μπορούν να γνωστοποιηθούν, η Επιτροπή καθιστά τις πληροφορίες που παρελήφθησαν προσβάσιμες σε όλα κα κράτη μέλη υπό ασφαλή ηλεκτρονική μορφή, με εξαίρεση τα εμπιστευτικά τμήματα σύμφωνα με το άρθρο 4.
4. Σε περίπτωση που κράτος μέλος ενημερώσει την Επιτροπή για τις διαπραγματεύσεις όπως προβλέπεται στην παράγραφο 3, η Επιτροπή δύναται να παράσχει συμβουλές σχετικά με το πώς να αποφευχθεί η ασυμβατότητα της διακυβερνητικής συμφωνίας ή της τροποποίησης υφιστάμενης διακυβερνητικής συμφωνίας που τελεί υπό διαπραγμάτευση με το δίκαιο της Ένωσης.
5. Μετά την κύρωση διακυβερνητικής συμφωνίας ή τροποποίησης διακυβερνητικής συμφωνίας, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος διαβιβάζει στην Επιτροπή τη διακυβερνητική συμφωνία ή την τροποποίηση, συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων της συμφωνίας ή της τροποποίησης.
Στην περίπτωση που η διακυβερνητική συμφωνία ή η τροποποίηση διακυβερνητικής συμφωνίας παραπέμπει ρητά σε άλλα κείμενα, τα κράτη μέλη υποβάλλουν επίσης αυτά τα άλλα κείμενα στο μέτρο που περιέχουν στοιχεία τα οποία έχουν αντίκτυπο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ενέργειας ή στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, η υποχρέωση αυτή δεν υφίσταται όσον αφορά συμφωνίες μεταξύ εμπορικών επιχειρήσεων.
6. Με επιφύλαξη της παραγράφου 7 του παρόντος άρθρου και του άρθρου 4, η Επιτροπή καθιστά τα έγγραφα που λαμβάνει σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 5 προσβάσιμα υπό ασφαλή ηλεκτρονική μορφή σε όλα τα υπόλοιπα κράτη μέλη.
7. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος ζητήσει από την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4, να μην καταστήσει υφιστάμενη διακυβερνητική συμφωνία, τροποποίησή υφιστάμενης διακυβερνητικής συμφωνίας ή νέα διακυβερνητική συμφωνία προσβάσιμη στα λοιπά κράτη μέλη, καταρτίζει σύνοψη των υποβληθεισών πληροφοριών. Η σύνοψη αυτή περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία όσον αφορά την εν λόγω συμφωνία ή την εν λόγω τροποποίηση:
α)
το θεματικό πεδίο·
β)
τον στόχο και το πεδίο·
γ)
τη διάρκεια·
δ)
τα συμβαλλόμενα μέρη και
ε)
πληροφορίες σχετικά με τα κύρια στοιχεία.
Η Επιτροπή καθιστά προσβάσιμες τις συνόψεις που λαμβάνει σε όλα τα λοιπά κράτη μέλη, σε ηλεκτρονική μορφή.
Άρθρο 4
Εμπιστευτικότητα
1. Κατά την παροχή πληροφοριών στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 1 έως 6, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να επισημαίνουν αν κάποιες από τις παρεχόμενες πληροφορίες, εμπορικές ή άλλης φύσεως πληροφορίες, η αποκάλυψη των οποίων θα μπορούσε να βλάψει τις επιχειρηματικές δραστηριότητες των εμπλεκόμενων μερών, πρέπει να θεωρηθούν εμπιστευτικές και εάν είναι δυνατόν να γνωστοποιηθούν στα λοιπά κράτη μέλη. Η Επιτροπή ακολουθεί αυτές τις επισημάνσεις.
2. Τα αιτήματα για εμπιστευτικότητα σύμφωνα με το άρθρο αυτό δε περιορίζουν την πρόσβαση της ίδιας της Επιτροπής σε εμπιστευτικές πληροφορίες. Η Επιτροπή διασφαλίζει ότι η πρόσβαση στις πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα περιορίζεται αποκλειστικά στις υπηρεσίες της Επιτροπής που έχουν απόλυτη ανάγκη να λάβουν αυτές τις πληροφορίες.
Άρθρο 5
Συνδρομή της Επιτροπής
Σε περίπτωση που κράτος μέλος ενημερώσει την Επιτροπή για διαπραγματεύσεις σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει τη συνδρομή της Επιτροπής στις διαπραγματεύσεις αυτές.
Κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής και γραπτής έγκρισης του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, η Επιτροπή μπορεί να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις ως παρατηρητής.
Στην περίπτωση που η Επιτροπή συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις ως παρατηρητής, μπορεί να συμβουλεύσει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος σχετικά με το πώς να αποφύγει την ασυμβατότητα της διακυβερνητικής συμφωνίας ή της τροποποίησης που τελεί υπό διαπραγμάτευση με το δίκαιο της Ένωσης.
Άρθρο 6
Αξιολόγηση συμβατότητας
1. Στην περίπτωση που κράτος μέλος διαπραγματεύεται διακυβερνητική συμφωνία ή τροποποίηση υφιστάμενης διακυβερνητικής συμφωνίας και δεν μπόρεσε, βάσει της ιδίας του αξιολόγησης, να καταλήξει σε σαφές συμπέρασμα σχετικά με τη συμβατότητα της διακυβερνητικής συμφωνίας ή της τροποποίησης που τελεί υπό διαπραγμάτευση, προς το δίκαιο της Ένωσης, ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή πριν από την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και της υποβάλλει το σχέδιο συμφωνίας ή την τροποποίηση μαζί με τυχόν παραρτήματά της.
2. Η Επιτροπή, εντός τεσσάρων εβδομάδων από την ημερομηνία παραλαβής του σχεδίου συμφωνίας ή τροποποίησης, συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων της, ενημερώνει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος σχετικά με τυχόν αμφιβολίες που μπορεί να έχει όσον αφορά τη συμβατότητα του σχεδίου της διακυβερνητικής συμφωνίας ή της τροποποίησης προς το δίκαιο της Ένωσης. Θεωρείται ότι η Επιτροπή δεν εγείρει αμφιβολίες εάν δεν απαντήσει εντός της περιόδου αυτής.
3. Στην περίπτωση που η Επιτροπή ενημερώσει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος βάσει της παραγράφου 2 ότι έχει αμφιβολίες, ενημερώνει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος για την άποψή της σχετικά με τη συμβατότητα του οικείου σχεδίου συμφωνίας ή τροποποίησης με το δίκαιο της Ένωσης εντός 10 εβδομάδων από την ημερομηνία παραλαβής που αναφέρεται στην παράγραφο 2 (περίοδος εξέτασης). Η περίοδος εξέτασης μπορεί να παραταθεί με την έγκριση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Θεωρείται ότι η Επιτροπή δεν εγείρει αντιρρήσεις εάν δεν γνωμοδοτήσει εντός της προθεσμίας εξέτασης.
4. Οι χρονικές περίοδοι που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 συντομεύονται σε συμφωνία με την Επιτροπή εφόσον απαιτείται από τις περιστάσεις.
Άρθρο 7
Συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών
Η Επιτροπή διευκολύνει και ενθαρρύνει τον συντονισμό μεταξύ των κρατών μελών με σκοπό:
α)
την ανασκόπηση των εξελίξεων όσον αφορά τις διακυβερνητικές συμφωνίες και την επιδίωξη συνέπειας και συνοχής στις εξωτερικές ενεργειακές σχέσεις της Ένωσης με τις βασικές χώρες παραγωγής, διαμετακόμισης και κατανάλωσης·
β)
τον εντοπισμό των κοινών προβλημάτων όσον αφορά τις διακυβερνητικές συμφωνίες και την εξέταση των κατάλληλων μέτρων για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, καθώς και την πρόταση λύσεων όπου απαιτείται·
γ)
με βάση τις βέλτιστες πρακτικές και κατόπιν διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη, τη διαμόρφωση προαιρετικών προτύπων ρητρών που εάν εφαρμοσθούν θα βελτιώσουν σημαντικά τη συμμόρφωση των μελλοντικών διακυβερνητικών συμφωνιών προς το δίκαιο της Ένωσης·
δ)
την υποστήριξη, όπου είναι απαραίτητο, της ανάπτυξης πολυμερών διακυβερνητικών συμφωνιών με τη συμμετοχή πολλών κρατών μελών ή της Ένωσης συνολικά.
Άρθρο 8
Υποβολή έκθεσης και επανεξέταση
1. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2016, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.
2. Στην έκθεση θα εκτιμηθεί ειδικότερα το εύρος στο οποίο η παρούσα απόφαση προάγει τη συμμόρφωση των διακυβερνητικών συμφωνιών προς το δίκαιο της Ένωσης, καθώς και ένα υψηλό επίπεδο συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τις διακυβερνητικές συμφωνίες. Αξιολογείται επίσης ο αντίκτυπος που έχει η παρούσα απόφαση στις διαπραγματεύσεις των κρατών μελών με τρίτες χώρες και κατά πόσο είναι κατάλληλο το πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης και οι διαδικασίες που θεσπίζει.
3. Μετά την υποβολή της πρώτης έκθεσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση κάθε τρία έτη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τις πληροφορίες που έχει λάβει σύμφωνα με το άρθρο 3, με δέουσα προσοχή στις διατάξεις της παρούσας απόφασης περί εμπιστευτικότητας.
Άρθρο 9
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 10
Αποδέκτες
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 25 Οκτωβρίου 2012.