РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1257/2012 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 17 декември 2012 година
за осъществяване на засилено сътрудничество в областта на създаването на единна патентна закрила
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 118, първа алинея от него,
като взеха предвид Решение 2011/167/ЕС на Съвета от 10 март 2011 г. за разрешаване на засилено сътрудничество в областта на създаването на единна патентна защита (1),
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Създаването на правни условия, даващи възможност на предприятията да приспособят дейностите си по производството и дистрибуцията на продукти отвъд националните граници и осигуряващи им по-голям избор и възможности, допринася за постигането на целите, установени в член 3, параграф 3 от Договора за Европейския съюз. Единната патентна закрила в рамките на вътрешния пазар или поне в значителна част от него следва да бъде част от правните инструменти, с които разполагат предприятията.
(2)
Съгласно член 118, първа алинея от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) мерките, които се приемат в рамките на създаването и функционирането на вътрешния пазар, следва да включват осигуряването на единна патентна закрила в целия Съюз и въвеждането на централизирани режими за издаване на разрешения, координация и контрол на равнището на Съюза.
(3)
На 10 март 2011 г. Съветът прие Решение 2011/167/ЕС за разрешаване на засилено сътрудничество между Белгия, България, Чешката република, Дания, Германия, Естония, Ирландия, Гърция, Франция, Кипър, Латвия, Литва, Люксембург, Унгария, Малта, Нидерландия, Австрия, Полша, Португалия, Румъния, Словения, Словакия, Финландия, Швеция и Обединеното кралство (наричани по-нататък „участващите държави-членки“) в областта на създаването на единна патентна закрила.
(4)
Единната патентна закрила ще насърчи научния и технически прогрес и функционирането на вътрешния пазар, като направи достъпа до патентната система по-лесен, по-евтин и сигурен от правна гледна точка. Тя също така ще подобри равнището на патентна закрила, като даде възможност за получаване на единна патентна закрила на териториите на участващите държави-членки и премахне разходите и усложненията, с които се сблъскват предприятията в целия Съюз. Единната патентна закрила следва да се предоставя на притежателите на европейски патент както от участващите държави-членки, така и от други държави, независимо от тяхното гражданство, място на пребиваване или място на установяване.
(5)
С Конвенцията за издаване на Европейски патенти от 5 октомври 1973 г., ревизирана на 17 декември 1991 г. и 29 ноември 2000 г. (наричана по-нататък „Европейската патентна конвенция“), бе създадена Европейската патентна организация, която бе натоварена със задачата да издава европейски патенти. Тази задача се изпълнява от Европейското патентно ведомство (наричано по-нататък „ЕПВ“). Издаваните от ЕПВ европейски патенти следва, при искане от страна на патентопритежателя, да се ползват с единно действие съгласно настоящия регламент в участващите държави-членки. Такива патенти по-нататък се означават като „европейски патенти с единно действие“.
(6)
В съответствие с част девета от Европейската патентна конвенция група от договарящи страни по Европейската патентна конвенция могат да предвидят издадените за тези държави европейски патенти да имат единно действие. Настоящият регламент представлява специално споразумение по смисъла на член 142 от Европейската патентна конвенция, договор за регионални патенти по смисъла на член 45, алинея 1 от Договора за патентно коопериране от 19 юни 1970 г., последно изменен на 3 февруари 2001 г., и специално споразумение по смисъла на член 19 от Конвенцията за закрила на индустриалната собственост, подписана в Париж на 20 март 1883 г. и последно изменена на 28 септември 1979 г.
(7)
Единната патентна закрила следва да бъде постигната, като се осигури единно действие на европейските патенти на етапа след издаването им съгласно настоящия регламент и по отношение на участващите държави-членки. Основната характеристика на европейските патенти с единно действие следва да бъде техният единен характер, т.е. да осигуряват единна закрила и да имат едно и също действие в участващите държави-членки. Следователно всеки европейски патент с единно действие следва да бъде ограничаван, прехвърлян или обявяван за недействителен, или действието му да се прекратява само по отношение на всички участващи държави-членки. Европейски патент с единно действие следва да може да бъде лицензиран за цялата или за част от територията на участващите държави-членки. С цел да се гарантира еднакъв материалноправен обхват на закрилата, която се предоставя чрез единната патентна закрила, единствено европейските патенти, които са издадени за участващите държави-членки с еднакъв набор от претенции, следва да се ползват от единно действие. На последно място, единното действие, предоставено на европейски патент, следва да има акцесорен характер и следва да се счита, че не се е породило, доколкото основният европейски патент е бил обявен за недействителен или ограничен.
(8)
В съответствие с общите принципи на патентното право и с член 64, параграф 1 от Европейската патентна конвенция единната патентна закрила следва да има обратно действие в участващите държави-членки, считано от датата на публикуване на съобщението за издаване на европейския патент в Европейския патентен бюлетин. При пораждане на действието на единната патентна закрила участващите държави-членки следва да гарантират, че европейският патент се счита за непородил действие като национален патент на тяхната територия, за да се избегне двойната патентна закрила.
(9)
Европейският патент с единно действие следва да предоставя на своя притежател правото да забрани на всяко трето лице да извършва действия, срещу които патентът осигурява закрила. Това следва да се постигне чрез създаването на Единен патентен съд. По въпросите, които не попадат в приложното поле на настоящия регламент или на Регламент (ЕС) № 1260/2012 на Съвета от 17 декември 2012 г. за осъществяване на засилено сътрудничество в областта на създаването на единна патентна закрила по отношение на приложимите правила за превод (3), следва да се прилагат разпоредбите на Европейската патентна конвенция, Споразумението за Единен патентен съд, включително разпоредбите от него, с които се определя обхватът на правото и неговите ограничения, както и националното право, включително разпоредбите на международното частно право.
(10)
Задължителните лицензии за европейските патенти с единно действие следва да се уреждат от правото на участващите държави-членки по отношение на съответните им територии.
(11)
В доклада си относно действието на настоящия регламент Комисията следва да направи оценка на действието на приложимите ограничения и при необходимост, да направи подходящи предложения, като отчита приноса на патентната система за иновациите и техническия прогрес, законните интереси на трети лица и първостепенните обществени интереси. Споразумението за Единен патентен съд не е пречка Европейският съюз да упражнява правомощията си в тази област.
(12)
В съответствие със съдебната практика на Съда на Европейския съюз принципът на изчерпване на правата следва да се прилага и по отношение на европейските патентни с единно действие. Следователно правата, които се предоставят с европейския патент с единно действие, не следва да се разпростират и върху действия, отнасящи се до закриляния с патента продукт, които се извършват в рамките на териториите на участващите държави-членки, след като този продукт е пуснат на пазара в Съюза от патентопритежателя.
(13)
Приложимият режим за вреди следва да се урежда от правото на участващите държави-членки, по-специално от разпоредбите за изпълнение на член 13 от Директива 2004/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 29 април 2004 г. относно упражняването на права върху интелектуалната собственост (4).
(14)
Като обект на собственост даден европейски патент с единно действие следва да бъде разглеждан в своята цялост и във всички участващи държави-членки като национален патент на участващата държава-членка, определена въз основа на конкретни критерии като мястото на пребиваване, основното място на стопанска дейност или мястото на стопанска дейност на заявителя.
(15)
С цел да се насърчи и улесни използването за стопански цели на изобретенията, които са закриляни с европейски патенти с единно действие, притежателят на съответния патент следва да може да предлага лицензирането му срещу подходяща насрещна престация. За тази цел патентопритежателят следва да може да подаде до ЕПВ декларация, че е готов да предостави лиценз срещу подходяща насрещна престация. В този случай патентопритежателят следва да се ползва от намаление на таксите за поддържане, считано от момента получаване на декларацията от страна на ЕПВ.
(16)
Групата държави-членки, които прилагат разпоредбите от част девета от Европейската патентна конвенция, може да възлага на ЕПВ задачи и да създаде специален комитет към Административния съвет на Европейската патентна организация („специалният комитет“).
(17)
Участващите държави-членки следва да възложат на ЕПВ определени административни задачи, свързани с европейските патенти с единно действие, по-специално по отношение на разглеждането на исканията за единно действие, вписването на единно действие и на всяко ограничаване, лицензия, прехвърляне, обявяване на недействителност или прекратяване на действието на европейски патенти с единно действие, събирането и разпределението на таксите за поддържане, публикуването на преводите с информационна цел по време на преходен период и управлението на компенсаторната схема за възстановяване на разходите за превод, направени от заявителите, подали заявки за европейски патент, на език, различен от един от официалните езици на ЕПВ.
(18)
В рамките на специалния комитет участващите държави-членки следва да осигурят управлението и надзора на дейностите по изпълнение на задачите, възложени на ЕПВ от участващите държави-членки, да гарантират подаването на искания за единно действие в ЕПВ в срок от един месец от датата на публикуване на съобщението за издаване в Европейския патентен бюлетин, както и да гарантират, че тези искания се подават на езика на производството пред ЕПВ, придружени от превода, предписан през определен преходен период от Регламент (ЕС) № 1260/2012. Участващите държави-членки следва също така да осигурят определянето, в съответствие с правилата за гласуване, предвидени в член 35, алинея 2 от Европейската патентна конвенция, на размера на таксите за поддържане и дела от разпределението на таксите за поддържане съгласно критериите, установени в настоящия регламент.
(19)
Патентопритежателите следва да заплащат еднократна годишна такса за поддържане на европейските патенти с единно действие. Таксите за поддържане следва да се увеличават прогресивно през целия срок на патентната закрила и, заедно с таксите, дължими на Европейската патентна организация на етапа преди издаване на патента, следва да покриват всички разходи, свързани с издаването на европейския патент и с администрирането на единната патентна закрила. Размерът на таксите за поддържане следва да бъде определен с оглед на целта да се улеснят иновациите и да се насърчи конкурентоспособността на европейските предприятия, като се отчита положението на специфични образувания като малките и средните предприятия, например под формата на по-ниски такси. Той следва да отразява също така големината на пазара, обхванат от патента, и да бъде съпоставим с размера на националните такси за поддържане на средностатистически европейски патент с действие в участващите държави-членки към момента на първоначалното определяне на размера на таксите за поддържане.
(20)
Следва да се определят подходящият размер и разпределението на таксите за поддържане, за да се гарантира във връзка с единната патентна закрила, че всички разходи за изпълнението на задачите, възложени на ЕПВ, ще бъдат изцяло покрити със средства, получени от европейски патенти с единно действие, както и че приходите от таксите за поддържане, заедно с таксите, дължими на Европейската патентна организация по време на етапа преди издаването на патента, осигуряват балансиран бюджет на Европейската патентна организация.
(21)
Таксите за поддържане следва да се заплащат на Европейската патентна организация. ЕПВ следва да задържа определена част от сумата, за да покрие разходите, възникнали за ЕПВ при изпълнението на задачите във връзка с единната патентна закрила в съответствие с член 146 от Европейската патентна конвенция. Останалата част следва да се разпределя между участващите държави-членки и да се използва за цели, свързани с патентите. Делът от разпределението следва да се определя въз основа на справедливи, обективни и относими критерии, а именно равнището на патентна активност и големината на пазара, като следва да се гарантира минимална сума, която да бъде разпределена на всяка участваща държава-членка, за да се запази балансирано и устойчиво функциониране на системата. Разпределението следва да осигури компенсация за това, че нейният официален език е различен от един от официалните езици на ЕПВ, че има непропорционално ниско равнище на патентна активност, установено въз основа на Сравнителния доклад за иновациите в Европа, и/или че относително отскоро е член на Европейската патентна организация.
(22)
Засиленото партньорство между ЕПВ и централните ведомства по индустриална собственост на държавите-членки следва да позволи на ЕПВ редовно да използва, когато е целесъобразно, резултатите от всяко проучване, извършено от централните ведомства по индустриална собственост по заявка за национален патент, посочена като приоритетна в последваща заявка за европейски патент. Всички централни ведомства по индустриална собственост, в това число онези, които не извършват проучвания в хода на националната процедура по издаване на патенти, могат да имат важна роля в рамките на засиленото партньорство, като, наред с другото, предоставят консултации и помощ на възможни заявители на патенти, по-специално на малки и средни предприятия, като приемат заявки, като препращат заявките към ЕПВ и като разпространяват патентна информация.
(23)
Настоящият регламент се допълва от Регламент (ЕС) № 1260/2012, приет от Съвета в съответствие с член 118, втора алинея ДФЕС.
(24)
Компетентността по отношение на европейските патенти с единно действие следва да се установи и уреди чрез инструмент за създаване единна система за разглеждане на патентни спорове във връзка с европейските патенти и европейските патенти с единно действие.
(25)
Създаването на Единен патентен съд, който да разглежда дела относно европейския патент с единно действие, е от решаващо значение за осигуряване на нормалното действие на патента, последователността на съдебната практика и, съответно - правната сигурност, както и икономическата ефективност за патентопритежателите. Следователно от първостепенно значение е участващите държави-членки да ратифицират Споразумението за Единния патентен съд в съответствие с националните си конституционни и парламентарни процедури и да предприемат необходимите стъпки, така че този съд да започне работа в най-кратки срокове.
(26)
Настоящият регламент не следва да засяга правата на участващите държави-членки да издават национални патенти и не следва да заменя законодателството на участващите държави-членки в областта на патентите. Следва да се запази правото на заявителите на патент да избират национален патент, европейски патент с единно действие, европейски патент с действие в една или повече договарящи страни по Европейската патентна конвенция или европейски патент с единно действие, който освен това е валиден в една или повече договарящи страни по Европейската патентна конвенция, които не са сред участващите държави-членки.
(27)
Тъй като целта на настоящия регламент, а именно създаването на единна патентна закрила, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки и следователно, поради мащаба и последиците на настоящия регламент, може да бъде постигната по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки, когато е целесъобразно - чрез засилено сътрудничество, в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тази цел,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет
1. С настоящият регламент се осъществява засиленото сътрудничество в областта на създаването на единна патентна закрила, разрешено с Решение 2011/167/ЕС.
2. Настоящият регламент представлява специално споразумение по смисъла на член 142 от Конвенцията за издаване на европейски патенти от 5 октомври 1973 г., ревизирана на 17 декември 1991 г. и 29 ноември 2000 г. („Европейска патентна конвенция“).
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„участваща държава-членка“ означава държава-членка, която към момента на подаване на искане за единно действие съгласно член 9 участва в засилено сътрудничество в областта на създаването на единна патентна закрила съгласно Решение 2011/167/ЕС или съгласно решение, прието в съответствие с член 331, параграф 1, втора или трета алинея ДФЕС;
б)
„европейски патент“ означава патент, издаден от Европейското патентно ведомство (ЕПВ) съгласно правилата и процедурите, установени в Европейската патентна конвенция;
в)
„европейски патент с единно действие“ означава европейски патент, който се ползва с единно действие в участващите държави-членки съгласно настоящия регламент;
г)
„Регистър на европейските патенти“ означава регистърът, който се води от ЕПВ съгласно член 127 от Европейската патентна конвенция;
д)
„Регистър за единна патентна закрила“ означава регистърът, който е част от Регистъра на европейските патенти и в който се вписва единното действие, както и всяко ограничаване, лицензия, прехвърляне, обявяване на недействителност или прекратяване на действието на европейски патент с единно действие;
е)
„Европейски патентен бюлетин“ означава периодичното издание, предвидено в член 129 от Европейската патентна конвенция.
Член 3
Европейски патент с единно действие
1. Европейски патент с еднакъв набор от претенции по отношение на всички участващи държави-членки, се ползва от единно действие в участващите държави-членки, при условие че неговото единно действие е било вписано в Регистъра за единна патентна закрила.
Европейски патент с различни претенции за различните участващи държави-членки, не се ползва с единно действие.
2. Европейският патент с единно действие има единен характер. Той осигурява единна закрила и има едно и също действие във всички участващи държави-членки.
Той може да бъде ограничаван, прехвърлян, обявяван за недействителен или действието му да бъде прекратявано само по отношение на всички участващи държави-членки.
Той може да бъде лицензиран по отношение на цялата или на част от територията на участващите държави-членки.
3. Счита се, че единното действие на европейския патент не се е породило, в степента, в която европейският патент е бил обявен за недействителен или ограничен.
Член 4
Дата на пораждане на действие
1. Европейският патент с единно действие поражда действие в участващите държави-членки на датата на публикуване от ЕПВ на съобщението за издаването на европейския патент в Европейския патентен бюлетин.
2. Участващите държави-членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че когато единното действие на даден европейски патент е било вписано и се разпростира на тяхната територия, същият европейски патент не поражда действие като национален патент на тяхната територия към датата на публикуване на съобщението за издаването в Европейския патентен бюлетин.
ГЛАВА II
ПОСЛЕДИЦИ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАТЕНТ С ЕДИННО ДЕЙСТВИЕ
Член 5
Единна закрила
1. Европейският патент с единно действие дава на своя притежател правото да забрани на трети лица да извършват действия, срещу които патентът осигурява закрила, на цялата територия на участващите държави-членки, в които патентът има единно действие, при спазване на приложимите ограничения.
2. Обхватът на това право и неговите ограничения са еднакви във всички участващи държави-членки, в които патентът има единно действие.
3. Действията, срещу които патентът осигурява закрила, посочени в параграф 1, и приложимите ограничения се определят от правото, приложимо към европейските патенти с единно действие в участващата държава-членка, чието национално право е приложимо към европейския патент с единно действие като обект на собственост съгласно член 7.
4. В доклада си по член 16, параграф 1 Комисията прави оценка на действието на приложимите ограничения и, при необходимост, прави подходящи предложения.
Член 6
Изчерпване на правата, предоставени от европейски патент с единно действие
Правата, предоставени от европейския патент с единно действие, не се разпростират върху действия, които се отнасят до закриляния с патента продукт, извършени в участващите държави-членки, в които съответният патент има единно действие, след пускането на продукта на пазара в Съюза от патентопритежателя или с неговото съгласие, освен ако патентопритежателят има основателни причини да се противопостави на последващата търговия с продукта.
ГЛАВА III
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАТЕНТ С ЕДИННО ДЕЙСТВИЕ КАТО ОБЕКТ НА СОБСТВЕНОСТ
Член 7
Третиране на европейския патент с единно действие като национален патент
1. Европейският патент с единно действие, като обект на собственост, се счита в своята цялост и във всички участващи държави-членки за национален патент на участващата държава-членка, в която съответният патент има единно действие и в която съгласно Регистъра на европейските патенти:
а)
се намира мястото на пребиваване или основното място на стопанска дейност на заявителя към датата на подаване на заявката за европейски патент; или
б)
когато буква а) не се прилага - заявителят е имал място на стопанска дейност към датата на подаване на заявката за европейски патент.
2. Когато две или повече лица са вписани в Регистъра на европейските патенти като съзаявители, параграф 1, буква а) се прилага за съзаявителя, който е вписан първи. Когато това не е възможно, параграф 1, буква а) се прилага за следващия посочен съзаявител по реда на вписване. Когато параграф 1, буква а) не се прилага за нито един от съзаявителите, се прилага съответно параграф 1, буква б).
3. Когато мястото на пребиваване, основното място на стопанска дейност или мястото на стопанска дейност на нито един от съзаявителите не се намира в участваща държава-членка, в която съответният патент има единно действие, за целите на параграф 1 или 2 европейският патент с единно действие, като обект на собственост, се третира в своята цялост и във всички участващи държави-членки като национален патент на държавата, в която се намира седалището на Европейската патентна организация в съответствие с член 6, параграф 1 от Европейската патентна конвенция.
4. Придобиването на право не може да зависи от вписване в национален патентен регистър.
Член 8
Лицензионна готовност
1. Притежателят на европейски патент с единно действие може да подаде до ЕПВ декларация, че е готов да разреши на всяко лице да използва изобретението като лицензополучател срещу подходяща насрещна престация.
2. Лицензията, получена съгласно настоящия регламент, се счита за договорна лицензия.
ГЛАВА IV
ИНСТИТУЦИОНАЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 9
Административни задачи в рамките на Европейската патентна организация
1. Участващите държави-членки възлагат, по смисъла на член 143 от Европейската патентна конвенция, на ЕПВ следните задачи, които се изпълняват в съответствие с вътрешния правилник на ЕПВ:
а)
административно обслужване на исканията за единно действие на притежатели на европейски патенти;
б)
включване на Регистъра за единна патентна закрила в Регистъра на европейските патенти и административно обслужване на Регистъра за единна патентна закрила;
в)
приемане и вписване на декларации за лицензиране по член 8, тяхното оттегляне и лицензионни ангажименти, поети от притежателя на европейския патент с единно действие в международни органи по стандартизация;
г)
публикуване на преводите, посочени в член 6 от Регламент (ЕС) № 1260/2012, през посочения в същия член преходен период;
д)
събиране и управление на таксите за поддържане на европейски патенти с единно действие за годините след годината, в която съобщението за издаването му е публикувано в Европейския патентен бюлетин; събиране и управление на допълнителни такси за забавено плащане на такси за поддържане, когато забавеното плащане е направено в рамките на шест месеца от падежа, както и разпределение на част от събраните такси за поддържане в полза на участващите държави-членки;
е)
управление на компенсаторната схема за възстановяване на разходите за превод, посочена в член 5 от Регламент (ЕС) № 1260/2012;
ж)
гарантиране, че исканията за единно действие се подават от притежателя на европейски патент на езика на производството по смисъла на член 14, алинея 3 от Европейската патентна конвенция най-късно един месец след публикуване на съобщението за издаването в Европейския патентен бюлетин; както и
з)
гарантиране, че единното действие се отбелязва в Регистъра за единна патентна закрила, когато е било подадено искане за единно действие и по време на преходния период, предвиден в член 6 от Регламент (ЕС) № 1260/2012, че искането е било представено заедно с преводите, посочени в същия член, както и че ЕПВ бива уведомено за всякакви ограничавания, лицензии, прехвърляния и случаи на обявяване на недействителност на европейски патенти с единно действие.
2. Участващите държави-членки гарантират спазването на настоящия регламент при изпълнението на международните задължения, които са поели с Европейската патентна конвенция, и си сътрудничат за тази цел. В качеството си на договарящи страни по Европейската патентна конвенция участващите държави-членки гарантират управлението и надзора на дейностите по изпълнение на задачите по параграф 1 от настоящия член и осигуряват определянето на размера на таксите за поддържане съгласно член 12 от настоящия регламент и определянето на дела от разпределението на таксите за поддържане съгласно член 13 от настоящия регламент.
За тази цел те създават специален комитет към Административния съвет на Европейската патентна организация (наричан по-нататък „специалният комитет“) по смисъла на член 145 от Европейската патентна конвенция.
Специалният комитет се състои от представителите на участващите държави-членки и един представител на Комисията в качеството му на наблюдател, както и от техните заместници, които ги представляват в тяхно отсъствие. Членовете на специалния комитет могат да бъдат подпомагани от съветници или експерти.
Специалният комитет взема решения, като отчита надлежно позицията на Комисията и като спазва правилата, установени в член 35, алинея 2 от Европейската патентна конвенция.
3. Участващите държави-членки осигуряват ефективна правна защита пред компетентен съд на една или няколко участващи държави-членки срещу решения, взети от ЕПВ при изпълнение на задачите, посочени в параграф 1.
ГЛАВА V
ФИНАНСОВИ РАЗПОРЕДБИ
Член 10
Принцип относно разходите
Разходите, направени от ЕПВ при изпълнение на допълнителните задачи, възложени му по смисъла на член 143 от Европейската патентна конвенция, от участващите държави-членки, се покриват от таксите, събрани от европейските патенти с единно действие.
Член 11
Такси за поддържане
1. Патентопритежателите заплащат на Европейската патентна организация такси за поддържане на европейските патенти с единно действие и допълнителни такси за забавено плащане. Тези такси са дължими за годините след годината, в която в Регистъра на европейските патенти е публикувано съобщението за издаването на европейски патент, който се ползва с единно действие.
2. Действието на европейския патент с единно действие се прекратява, ако таксата за поддържане и, когато е приложимо, някоя от допълнителните такси не е платена навреме.
3. Таксите за поддържане, дължими след получаване на декларацията, посочена в член 8, параграф 1, се намаляват.
Член 12
Размер на таксите за поддържане
1. Таксите за поддържане на европейски патенти с единно действие са:
а)
прогресивно нарастващи през целия срок на единната патентна закрила;
б)
достатъчни за покриване на всички разходи, свързани с издаването на европейския патент и администрирането на единната патентна закрила; и
в)
достатъчни, заедно с таксите, които се заплащат на Европейската патентна организация на етапа преди издаването, за да се гарантира балансиран бюджет на Европейската патентна организация.
2. Размерът на таксите за поддържане се определя при отчитане, наред с останалото, на положението на специфични образувания като малките и средните предприятия с цел:
а)
да се улеснят иновациите и да се насърчи конкурентоспособността на европейските предприятия;
б)
да се отчете големината на пазара, обхванат от патента; както и
в)
да е съпоставим с размера на националните такси за поддържане на средностатистически европейски патент, който поражда действие в участващите държави-членки към момента на първоначално определяне на размера на таксите за поддържане.
3. С оглед постигане на целите, установени в настоящата глава, се определя размер на таксите за поддържане, който:
а)
е равностоен на размера на таксите за поддържане, заплащани за средното географско покритие на действащи европейски патенти;
б)
отразява степента на поддържане на действащи европейски патенти;
в)
отразява броя на исканията за единно действие.
Член 13
Разпределение
1. ЕПВ задържа 50 процента от таксите за поддържане по член 11, платени за европейски патенти с единно действие. Останалата част от сумата се разпределя на участващите държави-членки в съответствие с дела от разпределението на таксите за поддържане, определен съгласно член 9, параграф 2.
2. За да се постигнат целите, установени в настоящата глава, делът от разпределението на таксите за поддържане между участващите държави-членки се определя въз основа на следните справедливи, обективни и относими критерии:
а)
брой на заявките за патенти;
б)
големината на пазара, като при това се гарантира минимална сума, която да бъде разпределена на всяка участваща държава-членка,
в)
компенсация за участващите държави-членки с:
i)
официален език, различен от един от официалните езици на ЕПВ,
ii)
непропорционално ниско равнище на патентна активност, и/или
iii)
относително скорошно членство в Европейската патентна организация.
ГЛАВА VI
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 14
Сътрудничество между Комисията и ЕПВ
Комисията установява посредством работно споразумение тясно сътрудничество с ЕПВ в областите на приложение на настоящия регламент. Това сътрудничество включва редовен обмен на мнения относно действието на работното споразумение и по-специално по въпроса за таксите за поддържане и въздействието им върху бюджета на Европейската патентна организация.
Член 15
Прилагане на правото в областта на конкуренцията и на нелоялната конкуренция
Настоящият регламент не засяга прилагането на правото в областта на конкуренцията и на нелоялната конкуренция.
Член 16
Доклад за действието на настоящия регламент
1. Най-късно три години след датата на пораждане на действие на първия европейски патент с единно действие и на всеки пет години след това Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад за действието на настоящия регламент и при необходимост прави подходящи предложения за изменението му.
2. Комисията редовно представя на Европейския парламент и на Съвета доклади за действието на таксите за поддържане, посочени в член 11, като отделя особено внимание на спазването на член 12.
Член 17
Уведомления от страна на участващите държави-членки
1. До началната дата на прилагане на настоящия регламент участващите държави-членки уведомяват Комисията относно мерките, приети в съответствие с член 9.
2. Всяка участваща държава-членка уведомява Комисията за мерките, приети в съответствие с член 4, параграф 2, до началната дата на прилагане на настоящия регламент или в случай на участваща държава-членка, в която Единният патентен съд няма изключителна компетентност по отношение на европейските патенти с единно действие към началната дата на прилагане на настоящия регламент, до датата, от която Единният патентен съд получи такава изключителна компетентност в тази участваща държава-членка.
Член 18
Влизане в сила и прилагане
1. Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
2. Той се прилага от по-късната от следните дати: 1 януари 2014 г. или датата на влизане в сила на Споразумението за Единен патентен съд („Споразумението“).
Чрез дерогация от член 3, параграфи 1 и 2 и член 4, параграф 1 европейски патент, за който е вписано единно действие в Регистъра за единна патентна закрила, има единно действие единствено в тези участващи държави-членки, в които Единният патентен съд има изключителна компетентност по отношение на европейските патенти с единно действие към датата на вписването.
3. Всяка участваща държава-членка уведомява Комисията за ратифицирането на споразумението в момента на депозиране на своя документ за ратификация. Комисията публикува в Официален вестник на Европейския съюз датата на влизане в сила на споразумението и списък на държавите-членки, ратифицирали споразумението към датата на влизането му в сила. Впоследствие Комисията актуализира редовно списъка на участващите държави-членки, ратифицирали споразумението, и публикува актуализирания списък в Официален вестник на Европейския съюз.
4. Участващите държави-членки осигуряват въвеждането на мерките, предвидени в член 9, до началната дата на прилагане на настоящия регламент.
5. Всяка участваща държава-членка гарантира, че мерките, посочени в член 4, параграф 2, са въведени до началната дата на прилагане на настоящия регламент или, в случай на участваща държава-членка, в която Единният патентен съд няма изключителна компетентност по отношение на европейските патенти с единно действие към началната дата на прилагане на настоящия регламент, до датата, от която Единният патентен съд получи такава изключителна компетентност в тази участваща държава-членка.
6. Единна патентна закрила може да бъде поискана за всеки европейски патент, издаден на началната дата на прилагане на настоящия регламент или след това.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко в участващите държави-членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Брюксел на 17 декември 2012 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1257/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2012
για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το πρώτο εδάφιο του άρθρου 118,
Έχοντας υπόψη την απόφαση 2011/167/ΕΕ του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2011, για την έγκριση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών (1),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η δημιουργία των νομικών συνθηκών οι οποίες επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να προσαρμόσουν τη δραστηριότητά τους στη διασυνοριακή μεταποίηση και διανομή προϊόντων και τους παρέχουν περισσότερες επιλογές και ευκαιρίες συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ενιαία προστασία των ευρεσιτεχνιών στην εσωτερική αγορά, ή τουλάχιστον σε σημαντικό τμήμα της, θα πρέπει να περιλαμβάνεται στις νομικές πράξεις που έχουν στη διάθεσή τους οι επιχειρήσεις.
(2)
Σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο του άρθρου 118 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν στο πλαίσιο της εγκαθίδρυσης και της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς περιλαμβάνουν τη δημιουργία ενιαίας προστασίας των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στο εσωτερικό της Ένωσης και τη δημιουργία κεντρικών καθεστώτων έγκρισης, συντονισμού και ελέγχου στο επίπεδο της Ένωσης.
(3)
Στις 10 Μαρτίου 2011, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2011/167/ΕΕ με την οποία ενέκρινε την ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ Βελγίου, Βουλγαρίας, Τσεχικής Δημοκρατίας, Δανίας, Γερμανίας, Εσθονίας, Ιρλανδίας, Ελλάδας, Γαλλίας, Κύπρου, Λετονίας, Λιθουανίας, Λουξεμβούργου, Ουγγαρίας, Μάλτας, Κάτω Χωρών, Αυστρίας, Πολωνίας, Πορτογαλίας, Ρουμανίας, Σλοβενίας, Σλοβακίας, Φινλανδίας, Σουηδίας, και Ηνωμένου Βασιλείου («συμμετέχοντα κράτη μέλη») στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών.
(4)
Το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών αναμένεται να προωθήσει την επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς διευκολύνοντας και καθιστώντας λιγότερο δαπανηρή και περισσότερο νομικά ασφαλή την πρόσβαση στο σύστημα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Αναμένεται επίσης να βελτιώσει το επίπεδο προστασίας των ευρεσιτεχνιών παρέχοντας τη δυνατότητα εξασφάλισης ενιαίας προστασίας των ευρεσιτεχνιών στα συμμετέχοντα κράτη μέλη καθώς και να εξαλείψει το κόστος και την πολυπλοκότητα για τις επιχειρήσεις σε ολόκληρη την Ένωση. Θα πρέπει να είναι διαθέσιμο στους δικαιούχους ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας τόσο από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη όσο και από άλλα κράτη, ανεξαρτήτως της ιθαγένειας, του τόπου κατοικίας ή τόπου εγκατάστασής τους.
(5)
Η σύμβαση για τη χορήγηση ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της 5ης Οκτωβρίου 1973, όπως τροποποιήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1991 και στις 29 Νοεμβρίου 2000 («ΣΕΔΕ»), ίδρυσε τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και του ανέθεσε το καθήκον της χορήγησης ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Το καθήκον αυτό εκτελείται από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας («ΕΓΔΕ»). Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που χορηγείται από το ΕΓΔΕ θα πρέπει, κατόπιν αιτήματος του δικαιούχου του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, να διαθέτει ενιαία ισχύ δυνάμει του παρόντος κανονισμού στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Ένα τέτοιο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας θα αναφέρεται εφεξής ως «ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ».
(6)
Σύμφωνα με το μέρος IX της ΣΕΔΕ, ομάδα κρατών που είναι μέρη της ΣΕΔΕ μπορεί να ορίσει ότι τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας που χορηγούνται για τα εν λόγω κράτη έχουν ενιαίο χαρακτήρα. Ο παρών κανονισμός αποτελεί ειδική συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 142 της ΣΕΔΕ, περιφερειακή συνθήκη για το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας κατά την έννοια του άρθρου 45 παράγραφος 1 της συνθήκης συνεργασίας στον τομέα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της 19ης Ιουνίου 1970, όπως τροποποιήθηκε τελευταία στις 3 Φεβρουαρίου 2001 και ειδική συμφωνία κατά το άρθρο 19 της σύμβασης για την προστασία της βιομηχανικής ιδιοκτησίας, που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 20 Μαρτίου 1883 και τροποποιήθηκε τελευταία στις 28 Σεπτεμβρίου 1979.
(7)
Το καθεστώς ενιαίας προστασίας των ευρεσιτεχνιών θα πρέπει να επιτευχθεί παρέχοντας ενιαία ισχύ στα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας στο στάδιο μετά τη χορήγησή τους δυνάμει του παρόντος κανονισμού και ως προς όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Το κύριο χαρακτηριστικό του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να είναι ο ενιαίος χαρακτήρας του, δηλαδή η παροχή ενιαίας προστασίας και η παραγωγή ίδιων αποτελεσμάτων σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να περιορίζεται, να μεταβιβάζεται, να ανακαλείται ή να λήγει μόνον ως προς όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να μπορεί να αποτελεί αντικείμενο αδειών εκμετάλλευσης σε σχέση με το σύνολο ή μέρος των επικρατειών των συμμετεχόντων κρατών μελών. Προκειμένου να διασφαλίζεται το ομοιόμορφο ουσιαστικό πεδίο της προστασίας που παρέχει το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών, μόνον ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας τα οποία χορηγήθηκαν για όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη με το ίδιο σύνολο αξιώσεων πρέπει να διαθέτουν ενιαία ισχύ. Τέλος, η ενιαία ισχύς που αποδίδεται σε ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας θα πρέπει να έχει επικουρικό χαρακτήρα και θα πρέπει να θεωρείται ότι παύει υφίσταται εφόσον το βασικό ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ανακληθεί ή περιορισθεί.
(8)
Σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου περί διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και του άρθρου 64 παράγραφος 1 της ΣΕΔΕ, το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών πρέπει να ισχύει αναδρομικά στις επικράτειες των συμμετεχόντων κρατών μελών από την ημερομηνία δημοσίευσης της ανακοίνωσης της χορήγησης του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Όταν ισχύει η ενιαία προστασία της ευρεσιτεχνίας, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας θεωρείται ότι δεν άρχισε να παράγει αποτελέσματα στην επικράτειά τους ως εθνικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, προκειμένου να αποφευχθεί τυχόν διπλή προστασία της ευρεσιτεχνίας.
(9)
Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να παρέχει στον δικαιούχο το δικαίωμα να εμποδίζει οποιονδήποτε τρίτο από την τέλεση πράξεων έναντι των οποίων το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας παρέχει προστασία. Αυτό θα διασφαλίζεται με την ίδρυση ενιαίου δικαστηρίου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Για τα θέματα που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό ή τον κανονισμό (EE) αριθ. 1260/2012 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2012, για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών σε σχέση με τις εφαρμοστέες μεταφραστικές ρυθμίσεις (3), θα πρέπει να ισχύουν οι διατάξεις της ΣΕΔΕ, η συμφωνία για την ίδρυση ενιαίου δικαστηρίου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεών της περί πεδίου εφαρμογής του εν λόγω δικαιώματος και των περιορισμών του, και το εθνικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου.
(10)
Οι υποχρεωτικές άδειες εκμετάλλευσης για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να διέπονται από τα δίκαια των συμμετεχόντων κρατών μελών στις αντίστοιχες επικράτειές τους.
(11)
Στην έκθεσή της για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί τη λειτουργία των ισχυόντων περιορισμών και, εφόσον απαιτείται, να διατυπώνει κατάλληλες προτάσεις, λαμβάνοντας υπόψη τη συμβολή του συστήματος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στην καινοτομία και την τεχνολογική πρόοδο, τα έννομα συμφέροντα τυχόν τρίτων μερών και τα υπέρτερα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου. Η συμφωνία για τη δημιουργία ενιαίου δικαστηρίου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας δεν εμποδίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση από την άσκηση των αρμοδιοτήτων της σε αυτόν τον τομέα.
(12)
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αρχή της ανάλωσης των δικαιωμάτων πρέπει επίσης να εφαρμόζεται στα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ. Επομένως, τα δικαιώματα που παρέχονται από ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ πρέπει επίσης να μην εκτείνονται σε πράξεις που αφορούν το προϊόν που καλύπτεται από το συγκεκριμένο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη μετά τη θέση του προϊόντος στο εμπόριο στην Ένωση από τον δικαιούχο του διπλώματος ευρεσιτεχνίας.
(13)
Το καθεστώς που ρυθμίζει την αποζημίωση θα πρέπει να διέπεται από το δίκαιο των συμμετεχόντων κρατών μελών και ιδίως από τις διατάξεις για την εφαρμογή του άρθρου 13 της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (4).
(14)
Ως αντικείμενο ιδιοκτησίας, το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να αντιμετωπίζεται στο σύνολό του και σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη ως εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του συμμετέχοντος κράτους μέλους το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με ειδικά κριτήρια όπως η κατοικία ή η κύρια έδρα ή η έδρα της επιχείρησης του αιτούντος το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
(15)
Για την προώθηση και τη διευκόλυνση της οικονομικής εκμετάλλευσης εφεύρεσης που προστατεύεται από ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ, ο δικαιούχος του διπλώματος αυτού θα πρέπει να δύναται να προσφέρει άδεια εκμετάλλευσης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας του έναντι καταβολής εύλογου ανταλλάγματος. Για τον σκοπό αυτό, ο δικαιούχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας θα πρέπει να δύναται να υποβάλει δήλωση στο ΕΓΔΕ ότι προτίθεται να χορηγήσει άδεια έναντι καταβολής εύλογου ανταλλάγματος. Στην περίπτωση αυτή, ο δικαιούχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας θα πρέπει να δικαιούται μείωση των τελών ανανέωσης, μετά την παραλαβή της ως άνω δήλωσης από το ΕΓΔΕ.
(16)
Η ομάδα κρατών μελών που κάνει χρήση των διατάξεων του μέρους IX της ΣΕΔΕ δύναται να αναθέσει καθήκοντα στο ΕΓΔΕ και να συστήσει ειδική επιτροπή στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας («ειδική επιτροπή»).
(17)
Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα πρέπει να αναθέσουν ορισμένα διοικητικά καθήκοντα σχετικά με τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ στο ΕΓΔΕ, ιδίως όσον αφορά τη διαχείριση αιτημάτων ενιαίας ισχύος, την καταχώριση της ενιαίας ισχύος και τυχόν περιορισμών, παραχωρήσεων αδειών εκμετάλλευσης, μεταβιβάσεων, ανακλήσεων ή λήξεων των ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ, την είσπραξη και την κατανομή τελών ανανέωσης, τη δημοσίευση μεταφράσεων για ενημερωτικούς σκοπούς κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου και τη διαχείριση ενός καθεστώτος αποζημίωσης για την επιστροφή των μεταφραστικών δαπανών για τους αιτούντες που υποβάλλουν αιτήσεις για τη χορήγηση ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας σε γλώσσα διαφορετική από τις επίσημες γλώσσες του ΕΓΔΕ.
(18)
Στο πλαίσιο της ειδικής επιτροπής, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν τη διεύθυνση και εποπτεία των δραστηριοτήτων των σχετικών με τα καθήκοντα που έχουν ανατεθεί στο ΕΓΔΕ από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, να διασφαλίζουν ότι τα αιτήματα ενιαίας ισχύος υποβάλλονται στο ΕΓΔΕ εντός ενός μήνα από την ημερομηνία δημοσίευσης της ανακοίνωσης της χορήγησης στο δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και να διασφαλίζουν ότι αυτά τα αιτήματα υποβάλλονται στη γλώσσα της διαδικασίας στο ΕΓΔΕ μαζί με τη μετάφραση που απαιτείται, κατά τη μεταβατική περίοδο, από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1260/2012. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να διασφαλίζουν, σύμφωνα με τις περί ψηφοφορίας ρυθμίσεις του άρθρου 35 παράγραφος 2 της ΣΕΔΕ, τον καθορισμό του ύψους των τελών ανανέωσης και του μεριδίου κατανομής των τελών ανανέωσης σύμφωνα με τα κριτήρια του παρόντος κανονισμού.
(19)
Οι δικαιούχοι διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας θα πρέπει να καταβάλλουν ένα ετήσιο τέλος ανανέωσης για το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ. Τα τέλη ανανέωσης πρέπει να είναι προοδευτικά καθ’ όλη τη διάρκεια της προστασίας του διπλώματος ευρεσιτεχνίας και, μαζί με τα τέλη που καταβάλλονται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας στο στάδιο πριν από τη χορήγηση, πρέπει να καλύπτουν όλες τις δαπάνες που συνδέονται με τη χορήγηση του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας και τη διαχείριση του ενιαίου καθεστώτος προστασίας των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Το ύψος των τελών ανανέωσης θα πρέπει να καθορισθεί με στόχο τη διευκόλυνση της καινοτομίας και την προώθηση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης ορισμένων μονάδων, όπως οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, λόγου χάρη υπό μορφή χαμηλότερων τελών. Πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζει το μέγεθος της αγοράς που καλύπτεται από το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και να είναι παρεμφερές με το ύψος των εθνικών τελών ανανέωσης για ένα μέσο ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που παράγει αποτελέσματα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη κατά τον αρχικό καθορισμό του ύψους των τελών ανανέωσης.
(20)
Το κατάλληλο ύψος και η κατανομή των τελών ανανέωσης θα πρέπει να καθορίζονται ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι, όσον αφορά το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών, όλες οι δαπάνες των εργασιών που ανατίθενται στο ΕΓΔΕ καλύπτονται πλήρως από τους πόρους που παράγουν τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ και ότι, μαζί με τα τέλη που καταβάλλονται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας κατά το στάδιο πριν από τη χορήγηση, τα έσοδα από τα τέλη ανανέωσης διασφαλίζουν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας.
(21)
Πρέπει να καταβάλλονται τέλη ανανέωσης στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας. Το ΕΓΔΕ θα πρέπει να παρακρατεί ένα ποσόν προς κάλυψη των εξόδων που προκύπτουν στο ΕΓΔΕ κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του που σχετίζονται με το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών σύμφωνα με το άρθρο 146 της ΣΕΔΕ. Το υπόλοιπο ποσόν θα πρέπει να κατανέμεται μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών, και πρέπει να χρησιμοποιείται για σκοπούς σχετικούς με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Τα μερίδια της κατανομής πρέπει να καθορίζονται βάσει αντικειμενικών, δίκαιων και συναφών κριτηρίων, ήτοι του επιπέδου δραστηριότητας χορήγησης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και του μεγέθους της αγοράς και θα πρέπει να εγγυώνται ένα ελάχιστο ποσόν προς κατανομή σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος προκειμένου να διατηρηθεί μια ισόρροπη και βιώσιμη λειτουργία του συστήματος. Η κατανομή θα πρέπει να παρέχει αποζημίωση για τη χρήση επίσημης γλώσσας η οποία δεν περιλαμβάνεται στις επίσημες γλώσσες του ΕΓΔΕ, για δυσανάλογα χαμηλό επίπεδο δραστηριότητας χορήγησης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, προσδιοριζόμενο βάσει του ευρωπαϊκού πίνακα αποτελεσμάτων στον τομέα της καινοτομίας και/ή για τη σχετικά πρόσφατη συμμετοχή στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας.
(22)
Η ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ του ΕΓΔΕ και των κεντρικών γραφείων βιομηχανικής ιδιοκτησίας των κρατών μελών πρέπει να επιτρέπει στο ΕΓΔΕ να κάνει τακτική χρήση, όπου απαιτείται, του αποτελέσματος οποιασδήποτε έρευνας η οποία διεξάγεται από κεντρικά γραφεία βιομηχανικής ιδιοκτησίας σχετικά με αίτηση χορήγησης εθνικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, του οποίου η προτεραιότητα διεκδικείται σε επακόλουθη αίτηση χορήγησης ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Όλα τα κεντρικά γραφεία βιομηχανικής ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν διεξάγουν έρευνες στο πλαίσιο διαδικασίας χορήγησης εθνικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, μπορούν να διαδραματίσουν ουσιώδη ρόλο στο πλαίσιο της ενισχυμένης συνεργασίας, μεταξύ άλλων, παρέχοντας συμβουλές και στήριξη σε δυνητικούς αιτούντες τη χορήγηση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, και ιδίως μικρομεσαίες επιχειρήσεις, παραλαμβάνοντας αιτήσεις, διαβιβάζοντας αιτήσεις στο ΕΓΔΕ και διαδίδοντας πληροφορίες σχετικά με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας.
(23)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να συμπληρωθεί από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1260/2012 ο οποίος εκδίδεται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 118 της ΣΛΕΕ.
(24)
Η δικαιοδοσία για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να συσταθεί και να διέπεται από πράξη σχετική με τη σύσταση ενιαίου συστήματος επίλυσης των διαφορών για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ.
(25)
Η σύσταση ενός Ενιαίου Δικαστηρίου Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας που θα εκδικάζει υποθέσεις που αφορούν το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ έχει καθοριστική σημασία προκειμένου να διασφαλισθεί η ομαλή λειτουργία του διπλώματος αυτού, η συνοχή της νομολογίας και, ως εκ τούτου, η ασφάλεια δικαίου και η αποτελεσματικότητα κόστους για τους δικαιούχους διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Είναι συνεπώς ύψιστης σημασίας να επικυρώσουν τα συμμετέχοντα κράτη μέλη τη σύμβαση για ένα Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας σύμφωνα με τις εθνικές συνταγματικές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες τους και να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου το δικαστήριο αυτό να ξεκινήσει τις εργασίες του το ταχύτερο δυνατόν.
(26)
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει το δικαίωμα των συμμετεχόντων κρατών μελών να χορηγούν εθνικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας και δεν πρέπει να αντικαθιστά τη νομοθεσία των συμμετεχόντων κρατών μελών όσον αφορά τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Οι αιτούντες τη χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας πρέπει να μπορούν να επιλέξουν εάν θα αποκτήσουν εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ, ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ισχύ σε ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα κράτη της ΣΕΔΕ ή ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ επικυρωμένο επιπλέον σε ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα κράτη της ΣΕΔΕ τα οποία δεν συγκαταλέγονται στα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
(27)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, και συγκεκριμένα η δημιουργία ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί ως εκ τούτου, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων του παρόντος κανονισμού, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα, όπου ενδείκνυται, μέσω ενισχυμένης συνεργασίας, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού όρια,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει την ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών, η οποία εγκρίθηκε με την απόφαση 2011/167/ΕΕ.
2. Ο παρών κανονισμός αποτελεί ειδική συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 142 της σύμβασης για τη χορήγηση ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της 5ης Οκτωβρίου 1973, όπως τροποποιήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1991 και στις 29 Νοεμβρίου 2000 («ΣΕΔΕ»).
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «συμμετέχον κράτος μέλος»: κράτος μέλος το οποίο συμμετέχει, σε ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών, δυνάμει της απόφασης 2011/167/ΕΕ ή δυνάμει απόφασης η οποία εκδίδεται σύμφωνα με το δεύτερο ή το τρίτο εδάφιο του άρθρου 331 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, κατά την υποβολή της αίτησης ενιαίας ισχύος η οποία αναφέρεται στο άρθρο 9·
β) «ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας»: δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο χορηγείται από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας («ΕΓΔΕ») βάσει των κανόνων και των διαδικασιών που θεσπίζονται στη ΣΕΔΕ·
γ) «ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ»: ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ στα συμμετέχοντα κράτη μέλη δυνάμει του παρόντος κανονισμού·
δ) «μητρώο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας»: το μητρώο που τηρείται από το ΕΓΔΕ βάσει του άρθρου 127 της ΣΕΔΕ·
ε) «μητρώο για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών»: μητρώο στο οποίο καταχωρίζονται η ενιαία ισχύς καθώς και κάθε περιορισμός, άδεια εκμετάλλευσης, μεταβίβαση, ανάκληση ή λήξη ενός ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ, και το οποίο αποτελεί τμήμα του μητρώου ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας·
στ) «δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας»: η περιοδική δημοσίευση η οποία προβλέπεται στο άρθρο 129 της ΣΕΔΕ.
Άρθρο 3
Ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ
1. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που χορηγείται με το ίδιο σύνολο αξιώσεων σε σχέση με όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διαθέτει ενιαία ισχύ στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, υπό τον όρο ότι η ενιαία ισχύς του καταχωρίζεται στο μητρώο για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών.
Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που χορηγήθηκε με διαφορετικά σύνολα αξιώσεων για διαφορετικά συμμετέχοντα κράτη μέλη δεν διαθέτει ενιαία ισχύ.
2. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ έχει ενιαίο χαρακτήρα. Παρέχει ενιαία προστασία και παράγει τα ίδια αποτελέσματα σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
Μπορεί να περιορισθεί, να μεταβιβασθεί να ανακληθεί ή να λήξει, μόνον σε σχέση με όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
Μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αδειών εκμετάλλευσης στο σύνολο ή μέρος της επικράτειας ενός ή πλειόνων συμμετεχόντων κρατών μελών.
3. Η ενιαία ισχύς του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας θεωρείται ότι παύει να υφίσταται εφόσον το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ανακληθεί ή περιορισθεί.
Άρθρο 4
Ημερομηνία παραγωγής αποτελεσμάτων
1. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ παράγει αποτελέσματα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη από την ημερομηνία δημοσίευσης από το ΕΓΔΕ της ανακοίνωσης της χορήγησης του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
2. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίζεται ότι, όταν καταχωρισθεί η ενιαία ισχύς ενός ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας και επεκταθεί στην επικράτειά τους, το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας θεωρείται ότι δεν παράγει αποτελέσματα ως εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στην επικράτειά τους από την ημερομηνία δημοσίευσης της ανακοίνωσης της χορήγησης στο δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΣ ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑΣ ΜΕ ΕΝΙΑΙΑ ΙΣΧΥ
Άρθρο 5
Ενιαία προστασία
1. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ παρέχει στον δικαιούχο το δικαίωμα να εμποδίζει οποιονδήποτε τρίτο από την τέλεση πράξεων έναντι των οποίων το εν λόγω δίπλωμα ευρεσιτεχνίας παρέχει προστασία στις επικράτειες των συμμετεχόντων κρατών μελών στα οποία έχει ενιαία ισχύ, υπό την αίρεση ισχυόντων περιορισμών.
2. Το πεδίο εφαρμογής του δικαιώματος αυτού και οι περιορισμοί του είναι ομοιόμορφοι σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη στα οποία το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έχει ενιαία ισχύ.
3. Οι αναφερόμενες στην παράγραφο 1 πράξεις έναντι των οποίων το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας παρέχει προστασία και οι ισχύοντες περιορισμοί είναι οι καθοριζόμενοι από τη νομοθεσία που ισχύει για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ στο συμμετέχον κράτος μέλος του οποίου η εθνική νομοθεσία εφαρμόζεται στο ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ ως αντικείμενο ιδιοκτησίας σύμφωνα με το άρθρο 7.
4. Στην έκθεσή της που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 1, η Επιτροπή αξιολογεί τη λειτουργία των ισχυόντων περιορισμών και, εφόσον απαιτείται, διατυπώνει κατάλληλες προτάσεις.
Άρθρο 6
Ανάλωση των δικαιωμάτων που παρέχονται από το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ
Τα δικαιώματα που παρέχονται από το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ δεν εκτείνονται σε πράξεις που σχετίζονται με προϊόν που καλύπτεται από το συγκεκριμένο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας οι οποίες λαμβάνουν χώρα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, στα οποία το εν λόγω δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έχει ενιαία ισχύ, μετά τη διάθεση στο εμπόριο του εν λόγω προϊόντος στην Ένωση από τον δικαιούχο του διπλώματος ευρεσιτεχνίας ή με τη συγκατάθεσή του, εκτός εάν υπάρχουν θεμιτοί λόγοι ώστε ο δικαιούχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας να αντιταχθεί στην περαιτέρω εμπορική διάθεση του προϊόντος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑΣ ΜΕ ΕΝΙΑΙΑ ΙΣΧΥ ΩΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ
Άρθρο 7
Θεώρηση του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ ως εθνικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας
1. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ ως αντικείμενο ιδιοκτησίας αντιμετωπίζεται στο σύνολό του και σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη ως εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του συμμετέχοντος κράτους μέλους, στο οποίο το εν λόγω δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έχει ενιαία ισχύ και στο οποίο, σύμφωνα με το μητρώο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας:
α)
ο αιτών διπλώματος ευρεσιτεχνίας είχε την κατοικία ή την κύρια έδρα επιχειρηματικής δραστηριότητας κατά την ημερομηνία της υποβολής της αίτησης χορήγησης του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας· ή
β)
εάν δεν εφαρμόζεται το στοιχείο α), ο αιτών είχε επαγγελματική κατοικία κατά την ημερομηνία της υποβολής της αίτησης χορήγησης του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας.
2. Εάν δύο ή περισσότερα πρόσωπα αναφέρονται στο μητρώο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας ως συναιτούντες, το στοιχείο α) της παραγράφου 1 εφαρμόζεται στον συναιτούντα που αναφέρεται πρώτος. Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, το στοιχείο α) της παραγράφου 1 εφαρμόζεται στον επόμενο αναφερόμενο συναιτούντα με τη σειρά καταχώρισης. Εάν το στοιχείο α) της παραγράφου 1 δεν εφαρμόζεται σε κανέναν από τους συναιτούντες, εφαρμόζεται ανάλογα το στοιχείο β) της παραγράφου 1.
3. Εάν κανένας αιτών δεν διέθετε την κατοικία ή την κύρια έδρα του ή την έδρα του σε συμμετέχον κράτος μέλος, στο οποίο το εν λόγω δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έχει ενιαία ισχύ, για τους σκοπούς των παραγράφων 1 ή 2, το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ ως αντικείμενο ιδιοκτησίας αντιμετωπίζεται στο σύνολό του και σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη ως εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του κράτους στο οποίο έχει την έδρα του ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 της ΣΕΔΕ.
4. Η απόκτηση ενός δικαιώματος δεν μπορεί να εξαρτηθεί από οποιαδήποτε καταχώριση σε εθνικό μητρώο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
Άρθρο 8
Άδειες εκμετάλλευσης κατόπιν δήλωσης του δικαιούχου
1. Ο δικαιούχος ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ μπορεί να υποβάλει δήλωση στο ΕΓΔΕ σύμφωνα με την οποία ο δικαιούχος προτίθεται να επιτρέψει σε κάθε ενδιαφερόμενο να χρησιμοποιήσει την εφεύρεση, ως κάτοχος άδειας, έναντι καταβολής εύλογου ανταλλάγματος.
2. Η άδεια που αποκτάται βάσει του παρόντος κανονισμού αντιμετωπίζεται ως συμβατική άδεια εκμετάλλευσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 9
Διοικητικά καθήκοντα που ανατίθενται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας
1. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη κατά την έννοια του άρθρου 143 της ΣΕΔΕ αναθέτουν στο ΕΓΔΕ τα ακόλουθα καθήκοντα, τα οποία πρέπει να εκτελούνται σε συμφωνία προς τον εσωτερικό κανονισμό του ΕΓΔΕ:
α)
τη διαχείριση αιτημάτων ενιαίας ισχύος από δικαιούχους ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας·
β)
την ένταξη του μητρώου για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών εντός του ευρωπαϊκού μητρώου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και τη διαχείριση του μητρώου για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών·
γ)
την παραλαβή και την καταχώριση δηλώσεων για την παραχώρηση αδειών εκμετάλλευσης οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 8, την απόσυρσή τους και τους όρους παραχώρησης αδειών εκμετάλλευσης που προβλέφθηκαν σε διεθνείς οργανισμούς τυποποίησης από τον δικαιούχο του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ·
δ)
τη δημοσίευση των μεταφράσεων που αναφέρονται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1260/2012 κατά τη μεταβατική περίοδο που αναφέρεται στο εν λόγω άρθρο·
ε)
την είσπραξη και τη διαχείριση των τελών ανανέωσης για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ, σε σχέση με τα έτη που έπονται του έτους κατά το οποίο το δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας αναφέρει ότι χορηγήθηκε το εν λόγω δίπλωμα· την είσπραξη και τη διαχείριση πρόσθετων τελών για την καθυστερημένη πληρωμή τελών ανανέωσης, όπου η καθυστερημένη πληρωμή γίνεται εντός έξι μηνών από την ημερομηνία οφειλής καθώς και την κατανομή μέρους των εισπραχθέντων τελών ανανέωσης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη·
στ)
τη διαχείριση ενός καθεστώτος αποζημίωσης για την επιστροφή των μεταφραστικών δαπανών που αναφέρονται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1260/2012·
ζ)
τη διασφάλιση ότι τα αιτήματα ενιαίας ισχύος από τον δικαιούχο του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας υποβάλλονται στη γλώσσα της διαδικασίας η οποία ορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 3 της ΣΕΔΕ το αργότερο έναν μήνα μετά τη δημοσίευση της ανακοίνωσης της χορήγησης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας· και
η)
τη διασφάλιση ότι η ενιαία ισχύς αναφέρεται στο μητρώο για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών, στο οποίο υποβάλλεται αίτημα ενιαίας ισχύος και, ότι κατά τη μεταβατική περίοδο η οποία προβλέπεται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1260/2012, συνυποβάλλονται οι μεταφράσεις που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο, καθώς και ότι το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας ενημερώνεται για όλους τους περιορισμούς, τις άδειες εκμετάλλευσης, τις μεταβιβάσεις ή τις ανακλήσεις ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ.
2. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, κατά την εκπλήρωση των διεθνών τους υποχρεώσεων που ανέλαβαν στο πλαίσιο της ΣΕΔΕ, διασφαλίζουν την τήρηση του παρόντος κανονισμού και συνεργάζονται για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Υπό την ιδιότητά τους ως συμβαλλόμενων κρατών της ΣΕΔΕ, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη διακυβέρνηση και την εποπτεία των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τα καθήκοντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου καθώς και τον καθορισμό του ύψους των τελών ανανέωσης σύμφωνα με το άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού και την κατανομή των τελών ανανέωσης σύμφωνα με το άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού.
Για τον σκοπό αυτό, συστήνουν μια ειδική επιτροπή στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας («ειδική επιτροπή») κατά την έννοια του άρθρου 145 της ΣΕΔΕ.
Η ειδική επιτροπή απαρτίζεται από τους εκπροσώπους των συμμετεχόντων κρατών μελών και από ένα εκπρόσωπο της Επιτροπής ως παρατηρητή καθώς και τους αναπληρωτές τους που τους εκπροσωπούν σε περίπτωση απουσίας. Τα μέλη της ειδικής επιτροπής μπορούν να επικουρούνται από συμβούλους ή εμπειρογνώμονες.
Η ειδική επιτροπή αποφασίζει λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τη θέση της Επιτροπής και σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του άρθρου 35 παράγραφος 2 της ΣΕΔΕ.
3. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διασφαλίζουν αποτελεσματική έννομη προστασία ενώπιον αρμοδίου δικαστηρίου ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους ή περισσότερων συμμετεχόντων κρατών μελών κατά των αποφάσεων του ΕΓΔΕ οι οποίες λαμβάνονται κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 10
Αρχή για τις δαπάνες
Οι δαπάνες που πραγματοποιεί το ΕΓΔΕ για την εκτέλεση των πρόσθετων καθηκόντων που του ανατίθενται, κατά την έννοια του άρθρου 143 της ΣΕΔΕ, από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη καλύπτονται από τα τέλη που παράγουν τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ.
Άρθρο 11
Τέλη ανανέωσης
1. Ο δικαιούχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας καταβάλλει στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας τέλη ανανέωσης και πρόσθετα τέλη για την καθυστερημένη πληρωμή τελών ανανέωσης για ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ. Τα εν λόγω τέλη οφείλονται σε σχέση με τα έτη που έπονται του έτους κατά το οποίο δημοσιεύεται στο ευρωπαϊκό δελτίο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας μνεία της χορήγησης του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας που διαθέτει ενιαία ισχύ.
2. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ λήγει εάν δεν καταβληθούν εμπρόθεσμα τα τέλη ανανέωσης και, όπου συντρέχει περίπτωση, τα τυχόν πρόσθετα τέλη.
3. Τα τέλη ανανέωσης για το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τα οποία καθίστανται ληξιπρόθεσμα μετά την παραλαβή της δήλωσης του άρθρου 8 παράγραφος 1 μειώνονται.
Άρθρο 12
Ύψος των τελών ανανέωσης
1. Τα τέλη ανανέωσης για ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ:
α)
είναι προοδευτικά καθ’ όλη τη διάρκεια του ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών·
β)
επαρκούν για την κάλυψη όλων των δαπανών που συνδέονται με τη χορήγηση του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας και τη διαχείριση του ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών, και
γ)
επαρκούν, μαζί με τα τέλη που καταβάλλονται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας κατά το στάδιο πριν από τη χορήγηση, ώστε να διασφαλίζεται ισοσκελισμένος προϋπολογισμός του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας.
2. Το ύψος των τελών ανανέωσης καθορίζεται, λαμβανομένης υπόψη μεταξύ άλλων της κατάστασης ορισμένων μονάδων όπως οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, με στόχο:
α)
να διευκολύνεται η καινοτομία και να προωθείται η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων·
β)
να αντικατοπτρίζει το μέγεθος της αγοράς που καλύπτεται από το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, και
γ)
να είναι παρεμφερές με το ύψος των εθνικών τελών ανανέωσης για ένα μέσο ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που παράγει αποτελέσματα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη κατά τον αρχικό καθορισμό του ύψους των τελών ανανέωσης.
3. Για την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο παρόν κεφάλαιο, το ύψος των τελών ανανέωσης καθορίζεται σε επίπεδο:
α)
ισοδύναμο προς το ύψος των τελών ανανέωσης που καταβάλλονται για τη μέση γεωγραφική κάλυψη των ισχυόντων ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας·
β)
το οποίο αντικατοπτρίζει το ποσοστό ανανέωσης των ισχυόντων ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, και
γ)
το οποίο αντικατοπτρίζει τον αριθμό των αιτημάτων ενιαίας προστασίας.
Άρθρο 13
Κατανομή
1. Το ΕΓΔΕ παρακρατεί 50 % των τελών ανανέωσης που αναφέρονται στο άρθρο 11 τα οποία καταβάλλονται για ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ. Το υπόλοιπο ποσόν κατανέμεται στα συμμετέχοντα κράτη μέλη σύμφωνα με το μερίδιο κατανομής των τελών ανανέωσης όπως ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2.
2. Για την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο παρόν κεφάλαιο, το μερίδιο κατανομής των τελών ανανέωσης μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών έχει ως βάση τα ακόλουθα αντικειμενικά, δίκαια και συναφή κριτήρια:
α)
τον αριθμό των αιτήσεων χορήγησης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας·
β)
το μέγεθος τα αγοράς, εξασφαλίζοντας παράλληλα ελάχιστο ποσό προς κατανομή σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος·
γ)
την αποζημίωση για τα συμμετέχοντα κράτη μέλη:
i)
με επίσημη γλώσσα διαφορετική από τις επίσημες γλώσσες του ΕΓΔΕ,
ii)
με δυσανάλογα χαμηλό επίπεδο δραστηριότητας χορήγησης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, και/ή
iii)
με σχετικά πρόσφατη συμμετοχή στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 14
Συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και του ΕΓΔΕ
Η Επιτροπή καθιερώνει στενή συνεργασία μέσω συμφωνίας συνεργασίας με το ΕΓΔΕ στους τομείς που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό. Η εν λόγω συνεργασία περιλαμβάνει τακτικές ανταλλαγές απόψεων σχετικά με τη λειτουργία της συμφωνίας συνεργασίας και ειδικότερα σχετικά με το ζήτημα των τελών ανανέωσης και τις επιπτώσεις τους στον προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας.
Άρθρο 15
Εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού και της νομοθεσίας περί αθέμιτου ανταγωνισμού
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού και της νομοθεσίας περί αθέμιτου ανταγωνισμού.
Άρθρο 16
Έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού
1. Το αργότερο τρία έτη από την ημερομηνία κατά την οποία το πρώτο ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ αρχίζει να παράγει αποτελέσματα, και εν συνεχεία ανά πενταετία, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τη λειτουργία του παρόντος κανονισμού και, εφόσον απαιτείται, διατυπώνει κατάλληλες προτάσεις για την τροποποίησή του.
2. Η Επιτροπή υποβάλλει τακτικά εκθέσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τη λειτουργία των τελών ανανέωσης που αναφέρονται στο άρθρο 11 με ιδιαίτερη έμφαση στη συμμόρφωση προς το άρθρο 12.
Άρθρο 17
Κοινοποίηση από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη
1. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα μέτρα που θεσπίζουν σύμφωνα με το άρθρο 9 έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
2. Κάθε συμμετέχον κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή τα μέτρα που έχουν θεσπισθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού ή, στην περίπτωση ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους στο οποίο το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας δεν διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ κατά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, έως την ημερομηνία από την οποία το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας διαθέτει τη σχετική αποκλειστική αρμοδιότητα στο εν λόγω συμμετέχον κράτος μέλος.
Άρθρο 18
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014 ή την ημερομηνία έναρξης ισχύος της σύμβασης για το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας («σύμβαση»), αναλόγως του ποια από τις ημερομηνίες αυτές είναι η τελευταία.
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 2 και από το άρθρο 4 παράγραφος 1, το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, η ενιαία ισχύς του οποίου έχει καταχωριστεί στο μητρώο για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών διαθέτει ενιαία ισχύ μόνο σε εκείνα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη στα οποία το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας διαθέτει την ημερομηνία της καταχώρισης αποκλειστική αρμοδιότητα για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ.
3. Κάθε συμμετέχον κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή την εκ μέρους του επικύρωση της συμφωνίας κατά τον χρόνο κατάθεσης των κυρωτικών του εγγράφων. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας και ένα κατάλογο των κρατών μελών που έχουν επικυρώσει τη σύμβαση κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος. Η Επιτροπή επικαιροποιεί στη συνέχεια τακτικά τον κατάλογο των συμμετεχόντων κρατών μελών που έχουν επικυρώσει τη σύμβαση και δημοσιεύει τον επικαιροποιημένο κατάλογο στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
4. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη θέσπιση των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 9 το αργότερο έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
5. Κάθε συμμετέχον κράτος μέλος διασφαλίζει τη θέσπιση των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού ή, στην περίπτωση ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους στο οποίο το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας δεν διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ κατά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, έως την ημερομηνία από την οποία το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας διαθέτει τη σχετική αποκλειστική αρμοδιότητα στο εν λόγω συμμετέχον κράτος μέλος.
6. Το καθεστώς ενιαίας προστασίας των ευρεσιτεχνιών μπορεί να ζητηθεί για κάθε ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο χορηγείται από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2012.