ДИРЕКТИВА 2013/36/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 26 юни 2013 година
относно достъпа до осъществяването на дейност от кредитните институции и относно пруденциалния надзор върху кредитните институции и инвестиционните посредници, за изменение на Директива 2002/87/ЕО и за отмяна на директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 53, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
в съответствие с обикновената законодателна процедура,
като имат предвид, че:
(1)
В Директива 2006/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно предприемането и осъществяването на дейност от кредитните институции (2) и в Директива 2006/49/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно капиталовата адекватност на инвестиционните посредници и кредитните институции (3) неколкократно бяха внасяни съществени изменения. Много от разпоредбите на директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО са приложими както за кредитните институции, така и за инвестиционните посредници. За по-голяма яснота и за да се осигури последователното прилагане на тези разпоредби, те следва да бъдат обединени в нови законодателни актове, които да са приложими както за кредитните институции, така и за инвестиционните посредници, а именно настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 г. (4). Разпоредбите в приложенията към Директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО следва да бъдат обединени в постановителната част на настоящата директива и посочения регламент, за по-голяма достъпност.
(2)
Настоящата директива следва, наред с останалото, да съдържа разпоредби относно лицензирането на дейността, придобиването на квалифицирано дялово участие, упражняването на свободата на установяване и на свободата на предоставяне на услуги, правомощията в това отношение на надзорните органи на държавите членки по произход и на приемащите държави членки, както и разпоредби, уреждащи въпросите за началния капитал и надзорния преглед на кредитните институции и инвестиционните посредници. Основната цел и предмет на настоящата директива е съгласуването на националните разпоредби относно достъпа до осъществяването на дейност от кредитните институции и инвестиционните посредници, редът и условията на управлението им и тяхната надзорна рамка. Директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО съдържат също пруденциални изисквания за кредитните институции и инвестиционните посредници. Тези изисквания следва да бъдат предвидени в Регламент (ЕС) № 575/2013, който установява единни и пряко приложими пруденциални изисквания за кредитните институции и инвестиционните посредници, тъй като тези изисквания са тясно свързани с функционирането на финансовите пазари по отношение на редица активи, държани от кредитните институции и инвестиционните посредници. Настоящата директива следва да се чете заедно с Регламент (ЕС) № 575/2013 и заедно с него следва да образуват правната рамка, уреждаща банковите дейности, надзорната рамка и пруденциалните правила за кредитните институции и инвестиционните посредници.
(3)
Общите пруденциални изисквания, предвидени в Регламент (ЕС) № 575/2013 се допълват от индивидуални правила, които се определят от компетентните органи в резултат от текущия надзорен преглед от тяхна страна на всяка отделна кредитна институция и инвестиционен посредник. В настоящата директива, наред с останалото, следва да бъде определен диапазонът от тези надзорни правила и компетентните органи следва да могат по собствена преценка да решават кои правила да бъдат приложени. Що се отнася до такива индивидуални правила във връзка с ликвидността, компетентните органи следва, наред с останалото, да отчитат принципите, предвидени в Насоките за разпределение на разходите и ползите, свързани с ликвидността от 27 октомври 2010 г. на Комитета на европейските банкови надзорници.
(4)
Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно пазарите на финансови инструменти (5) позволява на инвестиционни посредници, които са получили лиценз от компетентните органи на своята държава членка по произход и върху които се осъществява надзор от същите тези органи, свободно да установяват клонове и да предоставят услуги в други държави членки. Посочената директива съответно предвижда координиране на правилата, уреждащи лицензирането и извършването на дейност от страна на инвестиционните посредници. Тя обаче не установява размера на началния капитал за такива дружества, нито обща рамка за наблюдение на поетите от тях рискове, поради което те следва да бъдат предвидени в настоящата директива.
(5)
Настоящата директива следва да бъде основният инструмент за изграждането на вътрешния пазар от гледна точка на свободата на установяване и на свободата на предоставяне на финансови услуги в сферата на кредитните институции.
(6)
Безпрепятственото функциониране на вътрешния пазар изисква не само правни норми, но също така тясно и редовно сътрудничество и значително засилено сближаване на регулаторните и надзорните практики на компетентните органи на държавите членки.
(7)
С Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (6) беше създаде Европейски надзорен орган (Европейски банков орган) ("ЕБО"). В настоящата директива следва да се отчетат ролята и функцията на ЕБО, определени в посочения регламент, както и процедурите, които трябва да се следват при възлагане на задачи на ЕБО.
(8)
Предвид увеличения брой задачи, възложени на ЕБО с настоящата директива и с Регламент (ЕС) № 575/2013, Европейският парламент, Съветът и Комисията следва да осигурят наличието на подходящи човешки и финансови ресурси.
(9)
Като първа стъпка към банков съюз единният надзорен механизъм (ЕНМ) следва да гарантира, че политиката на Съюза, свързана с пруденциалния надзор над кредитните институции, се прилага по съгласуван и ефективен начин, че единният наръчник за финансовите услуги се прилага по един и същи начин за кредитните институции във всички съответни държави членки и че тези кредитни институции подлежат на надзор по най-високи стандарти, който не е ограничен от други, непруденциални съображения. ЕНМ е основата за следващи стъпки към банков съюз. Този подход следва принципа, че всяко въвеждане на общи механизми за намеса в случай на криза следва да бъде предшествано от общ контрол за намаляване на необходимостта от използване на такива механизми за намеса. Европейският съвет отбеляза в заключенията си от 14 декември 2012 г., че „Комисията ще представи през 2013 г. предложение за единен оздравителен механизъм за държавите членки, участващи в ЕНМ, което да бъде разгледано от законодателните органи приоритетно с намерение да бъде прието по време на текущия парламентарен мандат“. За тази цел интеграцията на финансовата рамка би могла да бъде засилена по-нататък посредством създаването на единен механизъм за преструктуриране, включително целесъобразен и ефективен подпомагащ механизъм, за да се гарантира, че решенията за преструктуриране на банките се вземат бързо, безпристрастно и в интерес на всички засегнати лица.
(10)
Възлагането на надзорни задачи на Европейската централна банка (ЕЦБ) за някои от държавите членки следва да бъде съобразено с рамката на Европейската система за финансов надзор, създадена през 2010 г., и с нейната основна цел за разработване на единен наръчник и засилване на сближаването на надзорните практики в Съюза като цяло. ЕЦБ следва да изпълнява задачите си в зависимост от и при спазване на съответното първично и вторично право на Съюза, решенията на Комисията в областта на държавните помощи, правилата за конкуренцията и контрола на сливанията и единния наръчник, приложим за всички държави членки. ЕБО отговаря за разработването на проекти за технически стандарти, както и насоки и препоръки за осигуряване на сближаването на надзорните практики и последователността на резултатите от надзора в рамките на Съюза. ЕЦБ не следва да изпълнява тези задачи, а следва да упражнява правомощията за приемане на регламенти в съответствие с член 132 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС), в съответствие с актовете, приети от Комисията въз основа на изработени от ЕБО проекти и на насоките и препоръките по член 16 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
(11)
Ролята на ЕБО за провеждане на правно обвързваща медиация е основен елемент за насърчаване на координацията, последователността при надзора и сближаването на надзорните практики. Медиацията на ЕБО може да започне по негова собствена инициатива, когато това е изрично предвидено, или по искане на един или повече компетентни органи, в случай на разногласие. Настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013 следва да разширят обхвата на случаите, при които ЕБО може да започва своята правно обвързваща медиация по своя инициатива с цел да се допринесе за последователността при надзорните практики. ЕБО не разполага с възможността да започва медиация по собствена инициатива по отношение на определянето на значимите клонове и определянето на пруденциалните изисквания по настоящата директива, които се отнасят до конкретна институция. Въпреки това с цел да се насърчи координацията и да се стимулират последователните надзорни практики в тези чувствителни области, компетентните органи следва да прибягват до медиацията на ЕБО на ранен етап от процеса в случай на разногласие. Тази ранна медиация на ЕБО следва да улесни уреждането на случаите на разногласие.
(12)
Мерките за координиране на надзора върху кредитните институции следва да се прилагат спрямо всички кредитни институции, за да се защитят спестяванията и за да се създадат еднакви условия на конкуренция между тези кредитни институции. Следва обаче да се обърне необходимото внимание на обективните различия между техните учредителни актове и целите на всяка от тях, предвидени в националното законодателство.
(13)
С цел гарантиране на добре функциониращ вътрешен пазар са необходими прозрачни, предвидими и хармонизирани надзорни практики и решения за осъществяване на дейността и управление на трансграничните групи от кредитни институции. Поради това ЕБО следва да засили хармонизирането на надзорните практики. Процедурите и решенията в областта на надзора следва да не пречат на функционирането на вътрешния пазар във връзка със свободното движение на капитала. Колегиите от надзорни органи следва да осигурят обща съгласувана работна програма, както и хармонизирани решения в областта на надзора. Сътрудничеството между компетентните органи на държавата членка по произход и приемащата държава членка следва да бъде укрепено чрез по-висока степен на прозрачност и обмен на информация.
(14)
Следователно обхватът на мерките следва да бъде максимално широк и да включва всички институции, чиято дейност се състои от приемане на възстановими средства от населението, под формата на влогове или под други форми, като например постоянно емитиране на облигации и други подобни ценни книжа, и отпускане на кредити за собствена сметка. Следва да бъдат предвидени изключения по отношение на някои кредитни институции, спрямо които настоящата директива не се прилага. Настоящата директива не следва да засягат прилагането на националните закони, които предвиждат специални допълнителни лицензи, позволяващи на кредитните институции да извършват специфични дейности или да предприемат специфични видове операции.
(15)
Уместно е да се извърши хармонизация, която да е необходима и достатъчна за осигуряване на взаимно признаване на лицензите и на системите за пруденциален надзор, така че да се даде възможност за издаване на един единствен лиценз, признат в целия Съюз, и за прилагане на принципа на пруденциален надзор от държавата членка по произход.
(16)
Принципите на взаимно признаване и надзор от държавата членка по произход налагат изискването компетентните органи на държавите членки да отказват или да отнемат лиценза, когато фактори като съдържанието на планa за дейността, географското разпределение на дейностите или реално извършваната дейност показват ясно, че кредитната институция е избрала правната система на дадена държава членка с цел да заобиколи по-строгите стандарти в сила в друга държава членка, на чиято територия осъществява или възнамерява да осъществява по-голямата част от своята дейност. Когато няма ясни признаци за това, но по-голямата част от общите активи на субектите в рамките на дадена банкова група се намират в друга държава членка, чиито компетентни органи отговарят за извършване на надзора на консолидирана основа, отговорността за осъществяване на надзора на консолидирана основа следва да се променя само със съгласието на тези компетентни органи.
(17)
Компетентните органи не следва да издават лиценз или да удължават срока на лиценза на кредитна институция, когато има вероятност да бъдат възпрепятствани да упражняват ефективно надзорните си функции поради тесните връзки между дадената институция и други физически или юридически лица. Вече лицензираните кредитни институции също следва да дадат удовлетворителен отговор на компетентните органи относно подобни тесни връзки.
(18)
Позоваването на ефективното упражняване от надзорните органи на надзорните им функции включва надзора на консолидирана основа, който следва да се упражнява върху дадена кредитна институция или инвестиционен посредник, когато това е предвидено в правото на Съюза. В такива случаи органите, приемащи заявленията за издаване на лиценз, следва да могат да идентифицират органите, които са компетентни да упражняват надзор на консолидирана основа върху тази кредитна институция или инвестиционен посредник.
(19)
На кредитните институции, лицензирани в техните държави членки по произход, следва да се разреши да извършват на цялата територия на Съюза всяка или всички дейности, посочени в списъка на дейностите, предмет на взаимно признаване, посредством създаване на клонове или предоставяне на услуги.
(20)
Подходящо е принципът на взаимно признаване да се разшири, така че да обхване посочените дейности, когато те се извършват от финансови институции - дъщерни предприятия на кредитни институции, при условие че тези дъщерни предприятия са обхванати от надзора на консолидирана основа, упражняван върху предприятието майка, и отговарят на строго определени условия.
(21)
Във връзка с упражняването на правото на установяване и свободата на предоставяне на услуги, приемащата държава членка следва да може да изисква спазване на определени разпоредби от своите национални законови или подзаконови актове от страна на субектите, които не са лицензирани да извършват дейност като кредитни институции в своите държави членки по произход, както и по отношение на дейностите, които не са изброени в списъка на дейностите, предмет на взаимно признаване, при условие че, от една страна, тези разпоредби досега не са предвидени в Регламент (ЕС) № 575/2013, съвместими са със законодателството на Съюза и имат за цел да защитават общото благо и че, от друга страна, тези субекти или тези дейности не са предмет на регулиране от страна на еквивалентни норми от законовите или подзаконови актове на техните държави членки по произход.
(22)
Наред с прилагането на Регламент (ЕС) № 575/2013, който установява пряко приложими пруденциални изисквания по отношение на кредитните институции или инвестиционните посредници, държавите членки следва да гарантират, че не съществуват пречки за извършване на дейности, предмет на взаимно признаване, по същия начин, както в държавата членка по произход, доколкото тези дейности не противоречат на правните разпоредби, защитаващи общото благо в приемащата държава членка.
(23)
Нормите, които регулират клоновете на кредитни институции, чиито главни управления се намират в трети държави, следва да бъдат аналогични във всички държави членки. Важно е да се предвиди, че посочените норми не са по-благоприятни от нормите, приложими за клоновете на кредитни институции от друга държава членка. Съюзът следва да може да сключва споразумения с трети държави, предвиждащи прилагане на норми, които предоставят на тези клонове еднакво третиране на цялата му територия. Клонове на кредитни институции, лицензирани в трети държави, не следва да се ползват от свободата на предоставяне на услуги или от свободата на установяване в държави членки, различни от тези, в които са установени.
(24)
Следва да се постигне споразумение между Съюза и трети държави, с оглед да се позволи практическото упражняване на надзор на консолидирана основа върху възможно най-широк географски район.
(25)
Отговорността за надзора на консолидирана основа на финансовата стабилност на дадена кредитна институция и по-специално на нейната платежоспособност следва да се носи от държавата членка по произход. Надзорът върху банковите групи в Съюза следва да бъде предмет на тясно сътрудничество между компетентните органи на държавата членка по произход и приемащите държави членки.
(26)
Компетентните органи на приемащите държави членки следва да разполагат с правомощието да извършват при конкретни случаи проверки и инспекции на място на дейността, извършвана от клоновете на институции на тяхна територия, и да изискват от даден клон данни за дейността му и за статистически, информационни или надзорни цели, когато приемащата държава членка смята, че данните са необходими по причини, свързани със стабилността на финансовата система.
(27)
Компетентните органи на приемащите държави членки следва да получават информация за дейностите, извършвани на тяхна територия. Следва да бъдат предприети надзорни мерки от страна на компетентните органи на държавата членка по произход, освен ако компетентните органи на приемащата държава членка не трябва да вземат извънредни предпазни мерки.
(28)
Безпрепятственото функциониране на вътрешния банков пазар изисква не само правни норми, но също така и тясно и постоянно сътрудничество и значително засилено сближаване на регулаторните и надзорните практики на компетентните органи на държавите членки. За тази цел проблемите, отнасящи се до отделни кредитни институции и до взаимния обмен на информация, следва да се разглеждат посредством ЕБО. Тази процедура за взаимен обмен на информация не следва да заменя двустранното сътрудничество. Компетентните органи на приемащата държава членка следва винаги да могат в спешни случаи да проверяват по своя собствена инициатива или по инициатива на компетентните органи на държавата членка по произход дали дейността на кредитна институция, установена на тяхна територия, е в съответствие с приложимите закони и с принципите на надеждни административни и счетоводни процедури и адекватен вътрешен контрол.
(29)
Уместно е да се разреши обмен на информация между компетентните органи и властите или органите, които по силата на своите функции спомагат за укрепване на стабилността на финансовата система. За да се запази поверителният характер на предоставяната информация, списъкът на адресатите следва да бъде строго ограничен.
(30)
Определен вид поведение, като например измама или търговията с вътрешна информация, може да засегне стабилността и интегритета на финансовата система. Необходимо е да се определят условията, при които се разрешава обмен на информация в такива случаи.
(31)
Когато е постановено, че информация може да се разкрива само с изричното съгласие на компетентните органи, тези органи следва да могат да изискват спазване на строги условия, за да дадат съгласието си.
(32)
Следва да бъде разрешен обмен на информация между компетентните органи и централните банки и други органи с подобни правомощия, в качеството им на органи, определящи монетарната политика, и - когато това е необходимо за целите на пруденциалния надзор, на превенцията и на преструктурирането на проблемни институции и при извънредни ситуации, ако е приложимо - други публични органи и звена от централната държавна администрация, които отговарят за изготвяне на законодателство в областта на надзора върху кредитните институции, финансовите институции, инвестиционните услуги и застрахователните дружества, както и публични органи, които отговарят за надзора върху платежните системи.
(33)
С цел укрепване на пруденциалния надзор върху институциите и защита на клиентите на институциите, одиторите следва да бъдат задължени незабавно да докладват на компетентните органи, когато при изпълнението на техните задължения им станат известни факти, които биха могли да окажат сериозно въздействие върху финансовото състояние или върху административната и счетоводната организация на институцията. Поради същата причина държавите членки следва да предвидят това задължение да се прилага и във всички случаи, при които одиторът установи подобни факти при изпълнение на задълженията си в предприятие, имащо тесни връзки с институция. Задължението на одиторите да съобщават при необходимост на компетентните органи определени факти и решения относно дадена институция, които те откриват при изпълнението на задълженията си в нефинансово предприятие, само по себе си не следва да променя естеството на задачите им в това предприятие, нито начина, по който те следва да ги изпълняват в него.
(34)
Настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013 имат за цел да осигурят платежоспособността на институциите. Ако въпреки изискванията за платежоспособност настъпи криза, е необходимо да се гарантира, че институциите могат да бъдат контролирано преструктурирани в рамките на системата, като се ограничи отрицателното въздействие върху реалната икономика и се избегне необходимостта от намеса на данъкоплатците. За тази цел, в очакване на по-нататъшна координация на равнището на Съюза, ЕБО следва да оценява и координира инициативи, в съответствие с Регламент (ЕС) № 1093/2010, относно планове за възстановяване и преструктуриране с оглед да се насърчава сближаването в тази област. Ето защо ЕБО следва да бъде напълно информиран предварително за организирането на заседания относно планове за възстановяване и преструктуриране и следва да има право да участва в тези заседания. Националните органи в някои държави членки вече са въвели задължения за институциите и органите да изготвят планове за възстановяване и преструктуриране. Поради това е целесъобразно от институциите да се изисква да си сътрудничат с органите в това отношение. ЕБО следва да бъде напълно информиран предварително за организирането на заседания относно планове за възстановяване и преструктуриране и да има право да участва в тези заседания. При изготвянето на план за възстановяване или преструктуриране ЕБО следва да дава своя принос и да участва активно в разработването и координирането на ефективни и последователни планове за възстановяване и преструктуриране в съответствие с Регламент (ЕС) № 1093/2010. Следва да се даде предимство на плановете, отнасящи се за институциите със системно значение.
(35)
За да се гарантира спазването на задълженията, произтичащи от настоящата директива и от Регламент (ЕС) № 575/2013, от страна на институциите, на онези, които контролират ефективно дейността на институциите, и на членовете на ръководните органи на институциите и за да се гарантира сходно третиране в целия Съюз, от държавите членки следва да се изисква да предвидят ефективни, пропорционални и възпиращи административни санкции и други административни мерки. Поради това, административните санкции и другите административни мерки, установени от държавите членки, следва да отговарят на някои основни изисквания по отношение на адресатите, критериите, които трябва да бъдат взети под внимание при тяхното прилагане, публикуването им, ключовите правомощия за налагане на санкции и размера на административните имуществени санкции.
(36)
По-специално, компетентните органи следва да разполагат с правомощия да налагат административни имуществени санкции, които да са достатъчно високи, за да надхвърлят очакваните облаги и да бъдат с възпиращ характер, включително за по-големите институции и за тяхното ръководство.
(37)
За да се гарантира последователно прилагане на административните санкции или другите административни мерки във всички държави членки, при определяне на вида на административните санкции или другите административни мерки и размера на имуществените административни санкции, от държавите членки следва да се изисква да гарантират, че компетентните органи вземат предвид всички относими обстоятелства.
(38)
За да се гарантира, че административните санкции имат възпиращ ефект, обикновено те следва да се публикуват, освен в някои точно определени случаи.
(39)
За извършването на оценка на добрата репутация на директорите и членовете на даден ръководен орган се изисква ефикасна система за обмен на информация, като ЕБО - при спазване на изискванията за професионална тайна и защита на данните - следва да има право да поддържа централна база данни, съдържаща данни за административни санкции, включително свързаните с тях жалби, която ще бъде достъпна само за компетентните органи. Във всички случаи информацията относно постановените присъди по наказателни дела следва да се обменя в съответствие с Рамково решение 2009/315/ПВР (7) и Решение 2009/316/ПВР (8), както са транспонирани в националното право, както и с други относими разпоредби на националното право.
(40)
За да установят евентуални нарушения на националните разпоредби, с които се транспонира настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 575/2013, компетентните органи следва да разполагат с необходимите правомощия за разследване и да създадат ефективни механизми, с които да се насърчава подаването на сигнали за евентуални или действителни нарушения. Тези механизми не следва да засягат правото на защита на обвиняемите.
(41)
Настоящата директива следва да предвиди административни санкции и други административни мерки, за да се гарантира възможно най-широк обхват за действията, прилагани след извършване на нарушение и се спомогне за предотвратяването на по-нататъшни нарушения, независимо дали те се квалифицират по националното право като административни санкции или като други административни мерки. Държавите членки следва да могат да предвидят допълнителни санкции към предвидените в настоящата директива, както и по-високи административни имуществени санкции от установените в нея.
(42)
Настоящата директива не следва да засяга наказателноправните разпоредби на държавите членки.
(43)
Държавите членки следва да гарантират, че кредитните институции и инвестиционните посредници разполагат с вътрешен капитал, който с оглед на рисковете, на които те са или могат да бъдат изложени, е адекватен по отношение на количеството, качеството и разпределението си. Съответно държавите членки следва да гарантират, че кредитните институции и инвестиционните посредници са въвели стратегии и процедури за оценка и поддържане на адекватността на вътрешния си капитал.
(44)
На компетентните органи следва да бъде възложено да гарантират, че институциите разполагат с подходяща организация и адекватен собствен капитал, като се имат предвид рисковете, на които институциите са или могат да бъдат изложени.
(45)
За да се гарантира, че институциите, които осъществяват дейност в няколко държави членки, не са непропорционално обременени в резултат от постоянните задължения от страна на компетентните органи на отделните държави членки за лицензиране и надзор, от съществено значение е да се засили значително сътрудничеството между компетентните органи. ЕБО следва да улеснява и укрепва това сътрудничество.
(46)
За да се гарантира цялостна пазарна дисциплина в рамките на Съюза, е уместно компетентните органи да оповестяват информация за осъществяването на дейността на кредитните институции и инвестиционните посредници. Тази информация следва да бъде достатъчна, за да даде възможност за сравнение на подходите, възприети от различните компетентни органи на държавите членки, и да допълни изискванията, предвидени в Регламент (ЕС) № 575/2013, относно оповестяването на техническа информация от страна на институциите.
(47)
Надзорът на консолидирана основа върху институциите има за цел защита на интересите на вложители и инвеститори в институциите и осигуряване на стабилността на финансовата система. Следователно за да бъде ефективен, надзорът на консолидирана основа следва да се прилага спрямо всички банкови групи, включително и спрямо онези, чиито предприятия майки не са кредитни институции и инвестиционни посредници. Държавите членки следва да осигурят на компетентните органи необходимите правни инструменти, които да им позволят да упражняват такъв надзор.
(48)
В случаите с групи, извършващи разнородни дейности, при които предприятията майки упражняват контрол най-малко над едно дъщернo предприятие, компетентните органи следва да имат възможност да оценят финансовото състояние на всяка кредитна институция или инвестиционен посредник в такава група. Компетентните органи следва да разполагат най-малко със средства за получаване от всички предприятия в дадената група на необходимата за изпълнение на функциите им информация. В случаите, когато групи от предприятия се занимават с набор от финансови дейности, между органите, отговарящи за надзора в различните финансови сектори, следва да се установи сътрудничество.
(49)
Държавите членки следва да могат да откажат да издадат или да могат да отнемат лиценз на кредитна институция, когато преценят, че някои групови структури не са подходящи за извършване на банкови дейности, защото не е възможно върху тях да се упражнява ефективен надзор. В това отношение компетентните органи следва да разполагат с необходимите правомощия за осигуряване на стабилно и разумно управление на кредитните институции. За да се осигури устойчива и многообразна банкова култура в Съюза, която да обслужва предимно интересите на гражданите на Съюза, следва да се насърчават банковите дейности с малък мащаб, като например тези на кредитните съюзи и кооперативните банки.
(50)
В правомощията на компетентните органи следва да бъдат отчетени по подходящ начин аспектите, свързани с целия Съюз. Поради това компетентните органи следва надлежно да отчитат въздействието на решенията си не само върху стабилността на финансовата система в своята държава членка, но и във всички останали засегнати държави членки. При спазване на разпоредбите на националното законодателство, този принцип следва да служи за насърчаване на финансовата стабилност в Съюза и не следва да създава за компетентните органи правно задължение за постигане на конкретен резултат.
(51)
Финансовата криза показа връзките между банковия сектор и т.нар. „паралелен банков сектор“. Някои операции в паралелния банков сектор ефективно отделят рисковете от банковия сектор, и следователно избягват потенциални отрицателни последици за данъкоплатците и системно въздействие. Независимо от това, едно по-пълно разбиране на операциите в паралелния банков сектор и техните връзки с предприятията във финансовия сектор, и определянето на правила за осигуряване на прозрачност, намаляването на системния риск и премахването на всички неправилни практики, са необходима част от стабилността на финансовата система. Част от това може да се постигне чрез допълнително отчитане на институциите, но е необходимо и конкретно ново регулиране.
(52)
По-голямата степен на прозрачност по отношение на дейността на институциите, и по-специално по отношение на генерираните печалби, платените данъци и получените субсидии, е от основно значение за възвръщане на доверието на гражданите на Съюза във финансовия сектор. Поради това задължителното отчитане в тази област може да се разглежда като важен елемент от корпоративната отговорност на институциите по отношение на заинтересованите страни и обществото.
(53)
Слабостите в корпоративното управление в редица институции допринесоха за прекомерното и непредпазливо поемане на риск в банковия сектор, което доведе до несъстоятелност на отделни институции и до системни проблеми в държави членки и в целия свят. Твърде общите разпоредби относно управлението на институциите и незадължителният характер на значителна част от рамката за корпоративно управление, основаваща се най-вече на доброволни кодекси за поведение, не улесниха в достатъчна степен ефективното прилагане на добрите практики за корпоративно управление от страна на институциите. В някои случаи липсата на ефективен механизъм на взаимен контрол и възпиране в рамките на институциите доведе до липса на ефективно наблюдение и контрол върху вземането на управленски решения, което увеличи прилагането на краткосрочни и прекомерно рискови стратегии за управление. Неясната роля на компетентните органи при надзора върху системите за корпоративно управление на институциите не даде възможност за достатъчен надзор върху ефективността на вътрешните процедури на управление.
(54)
За да се справят с потенциално пагубното въздействие на недобре изградените правила за корпоративно управление по отношение на разумното управление на риска, държавите членки следва да въведат принципи и стандарти за гарантиране на ефективен контрол от страна на ръководния орган, да насърчават култура на поемане на разумни рискове на всички нива в кредитните институции и инвестиционните посредници и да предоставят на компетентните органи правомощия да наблюдават адекватността на вътрешните правила за управление. Тези принципи и стандарти следва да се прилагат, като се отчитат характерът, мащабът и сложността на дейностите на институциите. Държавите членки следва да имат възможност да налагат допълнителни принципи и стандарти за корпоративно управление, наред с изискваните в настоящата директива.
(55)
В държавите членки се използват различни структури за управление.В повечето случаи се използва едностепенна или двустепенна структура на корпоративното ръководство. Определенията, използвани в настоящата директива, са предназначени да обхванат всички съществуващи структури, без да се дава приоритет на която и да е конкретна структура. Определенията са чисто функционални и са предназначени за установяване на правила, имащи за цел да се постигне определен резултат, независимо от националното дружествено право, приложимо за дадена институция във всяка държава членка. Поради това определенията не следва да засягат общото разпределение на компетенциите съгласно националното дружествено право.
(56)
Под ръководен орган следва да се разбира орган, който има изпълнителни и контролни функции. Компетенциите и структурата на ръководните органи се различават в отделните държави членки. В държави членки, в които ръководните органи имат едностепенна структура, един единствен съвет обикновено изпълнява управленски задачи и задачи за контрол. В държави членки с двустепенна система контролните функции се осъществяват от отделен надзорен съвет, който няма изпълнителни функции, а изпълнителната функция се поема от отделен управителен съвет, който отговаря за ежедневното управление на предприятието. Следователно на различните структури на ръководния орган са възложени отделни задачи.
(57)
Ролята на членовете на ръководния орган в рамките на една институция, които нямат изпълнителни функции, следва да включва конструктивно оспорване на стратегията на институцията, като по този начин се допринася за нейното развитие, внимателно следене на работата на управлението по отношение на постигането на поставените цели, уверяване, че финансовата информация е точна и че финансовият контрол и системите за управление на риска са стабилни и оправдани, внимателно следене на разработването и прилагането на политиката за възнагражденията на институцията и предоставяне на обективни мнения по отношение на ресурсите, назначенията и правилата на поведение.
(58)
За да осъществява ефективно наблюдение на управленските действия и решения, ръководният орган на дадена институция следва да отделя достатъчно време за изпълнение на функциите си и да може да разбира дейността на институцията, нейните основни рискови експозиции и последиците от дейността и стратегията ѝ по отношение на риска. Съвместяването на твърде голям брой директорски длъжности би попречило на член на ръководния орган да отдели достатъчно време за изпълнение на тази роля на наблюдение и контрол. Поради това е необходимо да се ограничи броят на директорските длъжности, които член на ръководния орган на дадена институция може да изпълнява едновременно в различни субекти. Въпреки това директорските длъжности в организации, които не преследват основно търговски цели, като организациите с нестопанска цел или благотворителните организации, не следва да се вземат предвид за целите на прилагането на такова ограничение.
(59)
При назначаване на членове на ръководния орган, акционерите или членовете на дадена институция следва да вземат предвид дали кандидатите притежават необходимите знания, квалификация и умения, за да осигурят правилното и разумно управление на институцията. Тези принципи следва да бъдат упражнявани и да намерят израз в прозрачни и открити процедури за назначаване по отношение на членовете на ръководния орган.
(60)
Липсата на наблюдение на управленските решения от страна на ръководните органи се дължи отчасти на „груповото мислене“. Това явление е, наред с други причини, причинено от недостатъчно в състава на ръководните органи. Следователно, за да се поощри независимото мнение и да се улесни конструктивната критика, ръководните органи на институциите следва да бъдат достатъчно разнообразни по отношение на възраст, пол, географски произход, образование и професионален опит, за да представят разнообразие от мнения и опит. Равнопоставеността между половете е от особена важност за осигуряването на адекватно представяне на населението. По-специално институциите, които не достигат прага за представителство на по-слабо представения пол, следва приоритетно да предприемат подходящи мерки. Представителството на служителите и работниците в ръководните органи би могло също да се разглежда като добър начин за насърчаване на многообразието чрез прибавянето на ключова гледна точка и реално познаване на вътрешното функциониране на институцията. По-разнообразните ръководни органи следва да наблюдават управлението по-ефективно и да допринесат за подобряването на наблюдението и контрола на риска и устойчивостта на институциите. Следователно, разнообразието следва да бъде един от критериите за състава на ръководните органи. Политиката на институциите за назначаването на персонал като цяло също следва да отразява аспекта на разнообразието. Така например тази политика следва да насърчава институциите да подбират кандидати от списъци с предварително подбрани кандидати от двата пола.
(61)
За да се засили спазването на законовите разпоредби и корпоративното управление, държавите членки следва да създадат ефективни и надеждни механизми за насърчаване на подаването на сигнали до компетентните органи за потенциални или действителни нарушения на националните разпоредби за транспониране на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 575/2013. Служители, които докладват за нарушения, извършени в рамките на собствените им институции, следва да бъдат напълно защитени.
(62)
Политиките за възнагражденията, които стимулират склонността към прекомерно поемане на риск, могат да подкопаят разумното и ефективно управление на риска от страна на кредитните институции и инвестиционните посредници. Членовете на Г-20 поеха ангажимент за прилагане на Принципите на Съвета за финансова стабилност (СФС) относно разумни практики за възнагражденията и стандарти за прилагане, които третират потенциално вредното въздействие на лошо изградените структури, свързани с възнагражденията, върху разумното управление на риска и върху контролирането на склонността на отделни физически лица да поемат риск. Настоящата директива има за цел да приложи на равнището на Съюза международните принципи и стандарти, като въведе изричното задължение за кредитните институции и инвестиционните посредници да създават и поддържат политики и практики за възнагражденията, които да са в съответствие с ефективното управление на риска, по отношение на категориите служители, чиито професионални дейности имат съществено въздействие върху рисковия профил на кредитните институции и инвестиционните посредници.
(63)
За да се гарантира, че институциите са въвели надеждни политики за възнагражденията, е уместно да се установят ясни принципи по отношение на управлението и структурата на политиката за възнагражденията. По-специално, политиката за възнагражденията следва да е съобразена със склонността към поемане на риск, ценностната система и дългосрочните интереси на кредитна институция или инвестиционен посредник. За тази цел оценката на зависещия от резултатите елемент на възнаграждението следва да се основава на резултати, получени в дългосрочен план, и да отчита текущите и бъдещите рискове, свързани с тези резултати.
(64)
Когато се обмисля политиката на променливо възнаграждение следва да се прави разграничение между постоянно възнаграждение, което включва плащания, пропорционални редовни пенсионни вноски и доходи след пенсиониране(когато тези доходи не отчитат критерии, свързани с резултатите),, и променливо възнаграждение, което включва допълнителни пенсионни вноски или доходи, които са в зависимост от резултатите, или при извънредни обстоятелства, други договорни елементи, но не и тези, които съставляват част от стандартния пакет (като здравно осигуряване, заведения за грижи за децата или пропорционални редовни пенсионни вноски). Следва да се включат както парични, така и непарични придобивки.
(65)
При всички случаи, за да се избегне прекомерно поемане на риск, следва да се определи максимално съотношение между постоянната и променливата част на общото възнаграждение. Уместно е да се предвиди известна роля за акционерите, собствениците или членовете на институциите в тази връзка. Държавите членки следва да могат да определят по-строги изисквания по отношение на връзката между постоянната и променливата част на общото възнаграждение. С цел насърчаване на използването на капиталови или дългови инструменти, които са платими при условията на разсрочване като елемент на променливото възнаграждение, държавите членки следва да имат възможността, в рамките на определени граници, да позволят на институциите да прилагат номинален дисконтов процент при изчисляването на стойността на тези инструменти за целите на прилагането на максималното съотношение. Държавите членки обаче не следва да бъдат задължени да предвидят такова улеснение и следва да могат да предвидят то да се прилага на по-нисък максимален процент от общия размер на променливото възнаграждение спрямо определения в настоящата директива. За целите на един хармонизиран и последователен подход, който да гарантира равнопоставеност в рамките на вътрешния пазар, ЕБО следва да предостави подходящи насоки относно приложимия номинален дисконтов процент, който да се използва.
(66)
За да се гарантира, че определянето на политиката за възнагражденията е неразделна част от управлението на риска на институцията, ръководният орган следва да приеме и периодично да извършва преглед въведената политика за възнагражденията. Разпоредбите на настоящата директива относно възнагражденията следва да отразяват по пропорционален начин различията между отделните видове институции в зависимост от техния размер, вътрешна организация и естеството, мащаба и сложността на тяхната дейност. По-специално, не би било пропорционално да се изисква от определени видове инвестиционни посредници да спазват всички тези принципи.
(67)
С цел защита и насърчаване на финансовата стабилност в рамките на Съюза и за да се справят с евентуалното избягване на изискванията, установени в настоящата директива, компетентните органи следва да осигурят спазването принципите и правилата относно възнаграждението за институциите на консолидирана основа, а именно на ниво група, предприятия майки и дъщерни предприятия, включително клоновете и дъщерните предприятия, установени в трети държави.
(68)
Тъй като недобре обмислените политики за възнагражденията и схеми за стимулиране могат да увеличат в недопустима степен рисковете, на които са изложени кредитните институции и инвестиционните посредници, следва да се предприемат незабавни действия за преодоляване на това положение и ако е необходимо - да бъдат взети подходящи коригиращи мерки. Поради това е уместно да се гарантира, че компетентните органи разполагат с правомощия да налагат качествени или количествени мерки на съответните институции, които да имат за цел да отстранят установените по време на надзорния преглед проблеми по отношение на политиката за възнагражденията.
(69)
Разпоредбите за възнагражденията не следва да засягат пълното упражняване на основните права, гарантирани в член 153, параграф 5 от ДФЕС, общите принципи на националното договорно и трудово право, правото на Съюза и националното право относно правата и участието на акционерите и общите задължения на ръководните органи на съответната институция, както и където е приложимо - правата на социалните партньори да сключват и прилагат колективни трудови договори в съответствие с националното право и практика.
(70)
Капиталовите изисквания за кредитен и пазарен риск следва да се основават на външен кредитен рейтинг само доколкото е необходимо. При съществен кредитен риск, като цяло институциите следва да се стремят да прилагат подходи, основани на вътрешен рейтинг или вътрешни модели. Стандартизираните подходи, които разчитат на външен кредитен рейтинг, могат обаче да бъдат използвани там, където има по-малко съществен кредитен риск, какъвто обикновено е случаят с институциите с по-опростена дейност,с несъществените като обем класове експозиции, или когато използването на вътрешни подходи би било неоправдано бреме.
(71)
Директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО са един от основните стълбове, на които се основаваше предоверяването на външни кредитни рейтинги. Настоящата директива следва да вземе предвид заключенията на Г-20 и принципите на Съвета за финансова стабилност по отношение намаляването на зависимостта от външни кредитни рейтинги. Поради това институциите следва да бъдат насърчавани да предпочитат използването на вътрешен рейтинг пред външен кредитен рейтинг дори за целите на изчисляването на капиталовите изисквания.
(72)
Следва да се намали предоверяването на външни кредитни рейтинги и постепенно да се премахнат автоматичните последици от тях. Поради това от институциите следва да изисква да въведат надеждни критерии за предоставяне на кредити, както и процеси за вземане на решения по кредити. Институциите следва да могат да използват външните кредитни рейтинги като един от няколкото фактора в този процес, но те не следва да се основават единствено или механично на външните тях.
(73)
Признаването на агенция за кредитен рейтинг като агенция за външна кредитна оценка (АВКО) не следва да увеличава препятствията пред достъпа до пазара, който вече е доминиран от три компании. ЕБО, централните банки на държавите членки и ЕЦБ, без да улесняват процедурата или да занижават изискванията й, следва да предвидят признаването на повече агенции за кредитен рейтинг като АВКО, с цел отваряне на пазара за други компании.
(74)
Предвид широкия набор от подходи, приемани от институциите, които използват подходи на вътрешно моделиране, е важно компетентните органи и ЕБО да имат ясна представа за обхвата на стойностите на рисково претеглените активи и капиталовите изисквания, които възникват за подобни експозиции при такива подходи. За тази цел от институциите следва да се изисква да предоставят на компетентните органи резултатите от вътрешните модели, прилагани към разработените от ЕБО сравнителни портфейли, които обхващат широк набор от експозиции. Въз основа на получената информация компетентните органи следва да предприемат подходящи мерки, за да гарантират, че приликите или разликите в резултатите за една и съща експозиция са оправдани от гледна точка на поетите рискове. В по-общ план компетентните органи и ЕБО следва да гарантират, че изборът между подход на вътрешно моделиране и стандартизиран подход не води до подценяване на капиталовите изисквания.Въпреки че изискванията за собствен капитал за операционен риск се разпределят по-трудно до нивото на отделните експозиции, поради което е целесъобразно да се изключи тази категория риск от сравнителния процес, компетентните органи следва да са в течение на развитието на подходите на вътрешно моделиране по отношение на операционния риск с цел наблюдение на набора от използвани практики и подобряване на надзорните подходи.
(75)
Поощрява се развитието на кредитиране, основано на директни отношения, при което информацията, натрупаната при продължителни бизнес отношения с клиентите, се използва за постигане на по-добро качество на надлежната проверка и оценката на риска спрямо това при кредитирането, основано на чисто стандартизирана информация и на кредитни оценки.
(76)
Що се отнася до надзора върху ликвидността, отговорност следва да носи държавата членка по произход от момента, в който започнат да се прилагат подробни критерии по отношение на изискванията за ликвидно покритие. Поради това е необходимо да се осъществи координация на надзора в тази област с цел към посочения момент да бъде въведен надзор от държавата членка по произход. За да се осигури ефективен надзор, компетентните органи на държавата членка по произход и на приемащата държава членка следва да продължат да си сътрудничат в сферата на ликвидността.
(77)
Когато в дадена група ликвидните активи в една институция биха съответствали при стресови обстоятелства на нуждите от ликвидни средства на друг член на групата, компетентните органи следва да могат да освободят дадена институция от изискванията за ликвидно покритие, като вместо това да приложат тези изисквания на консолидирана основа.
(78)
Мерките, взети съгласно настоящата директива, не следва да засягат мерките, взети в съответствие с Директива 2001/24/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 4 април 2001 г. относно оздравяването и ликвидацията на кредитни институции (9). Надзорните мерки не следва да водят до дискриминация на кредиторите от различни държави членки.
(79)
В контекста на финансовата криза и процикличните механизми, които допринесоха за началото й и утежниха последиците от нея, СФС, Базелския комитет по банков надзор („БКБН“) и Г-20 направиха препоръки за смекчаване на процикличните ефекти на финансовите правила. През декември 2010 г. БКБН издаде нови глобални регулаторни стандарти за капиталовата адекватност на банките (рамката Базел III), включително и норми, изискващи поддържане на предпазни капиталови буфери и антициклични капиталови буфери.
(80)
Поради това е целесъобразно от кредитните институции и съответните инвестиционни посредници да се изисква, в допълнение към изпълнението на другите капиталови изисквания, да поддържат и предпазен капиталов буфер и антицикличен капиталов буфер, за да се гарантира, че те натрупват по време на периоди на икономически растеж достатъчна капиталова база, с която да се покрият загубите при неблагоприятни периоди. Антицикличният капиталов буфер следва да бъде натрупан, когато се прецени, че съвкупният ръст на кредитирането и другите класове активи със значително въздействие върху рисковия профил на тези кредитни институции и инвестиционни посредници са свързани с натрупването на риск в цялата система и се използва по време на неблагоприятни периоди.
(81)
За да се гарантира, че антицикличните капиталови буфери правилно отразяват риска от прекомерен растеж на кредитите в банковия сектор, кредитните институции и инвестиционните посредници следва да изчисляват специфичните за тяхната институция буфери като среднопретеглената стойност на нивата на антицикличния буфер, които се прилагат в държавите, където се намират кредитните им експозиции. Поради това всяка държава членка следва да определи орган, който да отговаря за определянето веднъж на тримесечие на нивото на антицикличния буфер за експозициите, намиращи се в съответната държава членка. Това ниво на буфера следва да отчита нивото на кредитния растеж и промените в съотношението на кредита към БВП в съответната държава членка, както и всякакви други променливи, свързани с рисковете за стабилността на финансовата система.
(82)
За насърчаване на международната съгласуваност при определяне на нивата на антицикличния буфер, БКБН разработи методология, основана на съотношението на кредита към БВП. Това следва да послужи като обща отправна точка за вземане на решения от съответните национални органи относно нивата на буфера, но не трябва да води до автоматичното им определяне или да е обвързващо за определения за целта орган.Нивото на буфера следва да отразява по съдържателен начин кредитния цикъл и рисковете, породени от прекомерния кредитен ръст в държавата членка, и следва да отчита надлежно особеностите на националната икономика.
(83)
Ограниченията във връзка с променливото възнаграждение са важен елемент, за да се гарантира, че кредитните институции и инвестиционните посредници възстановяват нивото на своя капитал, когато действат в рамките на буферите. Кредитните институции и инвестиционните посредници вече са длъжни да спазват принципа, че предоставянето и изплащането на премии и по преценка на работодателя на променливо възнаграждение на онези категории от персонала, чиято професионална дейност има съществено въздействие върху рисковия профил на институцията, трябва да бъдат устойчиви, като се отчита финансовото състояние на институцията. За да се гарантира, че дадена институция своевременно възстановява нивото на собствен капитал, целесъобразно е променливото възнаграждение и пенсионните права по преценка на работодателя да са свързани с доходите на институцията по време на всеки период, през който изискване за комбиниран буфер не е изпълнено, като се отчита дългосрочното състояние на институцията.
(84)
Институциите следва да отчитат и контролират всички рискове от концентрация посредством предвидени в писмена форма политики и процедури. Предвид естеството на експозициите в публичния сектор, контролирането на рисковете от концентрация е по-ефективно от определянето на рискови тегла на тези експозиции, предвид техния размер и трудностите при калибрирането на капиталовите изисквания. В подходящ момент Комисията следва да представи доклад на Европейския парламент и на Съвета относно всички желателни промени по отношение на пруденциалното третиране на риска от концентрация.
(85)
Държавите членки следва да могат да изискват от определени институции освен предпазен капиталов буфер и антицикличен капиталов буфер да поддържат и буфер за системен риск с цел предотвратяване и намаляване на дългосрочни нециклични системни или макропруденциални рискове, които не попадат в обхвата на Регламент (ЕС) № 575/2013, при наличие на риск от смущения във финансовата система, които са в състояние да предизвикат отрицателни последици за нея и реалната икономика в дадена държава членка. Нивото на буфера за системен риск следва да се прилага спрямо всички институции или спрямо съвкупност от една или повече от тези институции, когато институциите са с подобен рисков профил по отношение на тяхната стопанска дейност.
(86)
За да се гарантира цялостен макропруденциален надзор в целия Европейски съюз, е уместно Европейският съвет за системен риск (ЕССР) да разработи принципи, пригодени към икономиката на Съюза, и да отговаря за наблюдението на тяхното прилагане. Настоящата директива не следва да възпрепятства ЕССР да предприема действия, считани от него за необходими по силата на Регламент (ЕС) № 1092/2010 на Европейския парламент и на Съвета от 24 ноември 2010 г. за пруденциалния надзор върху финансовата система на Европейския съюз на макроравнище и за създаване на Европейски съвет за системен риск (10).
(87)
Държавите членки следва да могат да признаят нивото на буфера за системен риск, определен от друга държава членка, и да прилагат това ниво за вътрешно лицензираните институции по отношение на експозициите в държавата членка, определила нивото на буфера. Определилата нивото на буфера държава членка следва да може също така да поиска ЕССР да издаде препоръка в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1092/2010, отправена до една или повече държави членки, които са в състояние да признаят нивото на буфера за системен риск, в която да се препоръчва те да направят това. Тази препоръка е свързана с установеното в член 3, параграф 2 и член 17 от посочения регламент правило, че тя трябва да се спази или да се обоснове липсата на действие.
(88)
Необходимо е решенията на държавите членки относно нивата на антицикличния буфер да бъдат възможно най-координирани. В това отношение, по искане от компетентни или определени органи, ЕССР може да улесни дискусиите между тези органи относно определянето на предложените нива на буферите, включително съответните параметри.
(89)
Когато кредитна институция или инвестиционен посредник не успее да изпълни изцяло изискването за комбинирания буфер, към институцията следва да се приложат мерки за осигуряване на своевременното възстановяване на нивото на собствения капитал. С цел да се запази капиталът, е уместно да се налагат съразмерни ограничения по отношение на дискреционното разпределение на печалбите, включително изплащането на дивиденти и на променливи възнаграждения. За да се гарантира, че тези кредитни институции или инвестиционни посредници разполагат с убедителна стратегия за възстановяване на нивото на собствения капитал, от тях следва да се изисква да изготвят и съгласуват с компетентните органи план за запазването на капитала, който да определя начина на прилагане на ограниченията при разпределяне, както и други мерки, които съответната институция или посредник възнамерява да предприеме за осигуряване на съответствие с всички изисквания по отношение на буферите.
(90)
От органите се очаква да наложат по-високи капиталови изисквания по отношение на глобалните системно значими институции (Г-СЗИ), за да компенсират по-високия риск, който Г-СЗИ представляват за финансовата система и възможните последици за данъкоплатците при тяхна несъстоятелност. Когато даден орган налага буфер за системен риск и се прилага буфер за Г-СЗИ, следва да се прилага по-високото от двете изисквания. Когато буфер за системния риск се прилага само за експозиции в държавата членка, той следва да се добавя към буфера за Г-СЗИ или към буфера във връзка с други системно значими институции (Д-СЗИ), приложено в съответствие с настоящата директива.
(91)
Техническите стандарти в сектора на финансовите услуги следва да осигурят последователното хармонизиране и адекватната закрила на вложителите, инвеститорите и потребителите в целия Съюз. Като орган с високоспециализиран експертен опит би било ефикасно и целесъобразно разработването на проекти на регулаторни стандарти, и на технически стандарти за изпълнение, които не са свързани с политически решения, да се възложи на ЕБО, който да ги предостави на Комисията. При изготвянето на технически стандарти ЕБО следва да осигури наличието на ефективни административни процедури и процедури за отчетност.
(92)
Комисията следва да приема регулаторни технически стандарти, разработени от ЕБО в областта на лицензирането и придобиването на значителни дялови участия в кредитни институции, обмена на информация между компетентните органи, упражняването на свободата на установяване и на предоставяне на услуги, сътрудничеството по отношение на надзора, политиките за възнагражденията на кредитните институции и инвестиционните посредници и надзора на финансовите холдинги със смесена дейност чрез делегирани актове в съответствие с член 290 от ДФЕС и в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.Комисията и ЕБО следва да гарантират, че тези стандарти могат да бъдат прилагани от всички засегнати институции по начин, отговарящ на естеството, мащаба и сложността на тези институции и техните дейности.
(93)
Предвид подробностите и количеството на регулаторните технически стандарти, които трябва да се приемат съгласно настоящата директива, когато Комисията приема регулаторен технически стандарт, който е идентичен на проекта за регулаторен технически стандарт, представен от ЕБО, срокът, в рамките на който Европейският парламент или Съветът могат да представят възражения срещу регулаторен технически стандарт, следва да се удължи с един месец, когато е обосновано. Освен това Комисията следва да се стреми да приема регулаторните технически стандарти своевременно, за да могат Европейският парламент и Съветът да направят пълна проверка, като се отчитат обемът и сложността на регулаторните технически стандарт и спецификата на процедурните правилници на Европейския парламент и на Съвета, работната програма и устройството.
(94)
На Комисията следва също така да се предостави правомощието да приема технически стандарти за изпълнение, разработени от ЕБО в областта на лицензирането и придобиванията на значителни дялови участия в кредитните институции, обмена на информация между компетентните органи, сътрудничеството по отношение на надзора, специфични пруденциални изисквания и оповестяването на информация от надзорните органи посредством актове за изпълнение, в съответствие с член 291 от ДФЕС и с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
(95)
За да се гарантират еднакви условия за прилагането на настоящата директива, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (11).
(96)
С цел да се уточнят изискванията, предвидени в настоящата директива, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от ДФЕС за изясняване на определенията и терминологията, използвани в настоящата директива, разширяване на списъка на дейностите, предмет на взаимно признаване и подобряване на обмена на информация относно клоновете на кредитните институции. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе необходимите консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегирани актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(97)
Позоваванията на Директиви 2006/48/ЕС и 2006/49/ЕС следва да се считат за позовавания на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 575/2013.
(98)
Директива 2002/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 декември 2002 г. относно допълнителния надзор на кредитните институции, застрахователните предприятия и на инвестиционните посредници към един финансов конгломерат (12), Директива 2007/64/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 ноември 2007 г. относно платежните услуги във вътрешния пазар (13), Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (14), Директива 2009/110/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 септември 2009 г. относно предприемането, упражняването и пруденциалния надзор на дейността на институциите за електронни пари (15), и Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 8 юни 2011 г. относно лицата, управляващи фондове за алтернативни инвестиции (16), съдържат позовавания на разпоредби от Директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО, отнасящи се до капиталовите изисквания, които следва да бъдат предвидени в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 575/2013. Следователно позоваванията в посочените директиви на Директива 2006/48/ЕО и на Директива 2006/49/ЕО следва да се считат за позовавания на разпоредбите относно капиталовите изисквания в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 575/2013.
(99)
Директива 2002/87/ЕО следва да бъде съответно изменена, за да се даде възможност за разработване на технически стандарти, които да гарантират, че институциите, които принадлежат към един финансов конгломерат, прилагат подходящите изчислителни методи при определяне на необходимия капитал на консолидирана основа.
(100)
За да може вътрешният банков пазар да функционира с нарастваща ефективност, а на гражданите на Съюза да се предлагат подходящи нива на прозрачност, е необходимо компетентните органи да оповестяват информация така, че да се даде възможност за съдържателно сравнение на информацията за начина на прилагане на настоящата директива.
(101)
По отношение на надзора върху ликвидността следва да се предвиди определен период от време, в рамките на който държавите членки да преминат към регулаторния режим, при който се прилагат подробни критерии за изпълнение на изискването за ликвидно покритие.
(102)
За да се осигури стабилен, плавен и поетапен преход от страна на институциите към нови изисквания за ликвидност и стабилно финансиране на равнището на Съюза, компетентните органи следва да използват пълноценно своите надзорни правомощия съгласно настоящата директива, приложимото национално право. По-специално компетентните органи следва да преценят дали е налице необходимост от прилагане на административни санкции или други административни мерки, включително пруденциални такси, чийто размер следва до голяма степен да бъде свързан с несъответствието между действителната ликвидна позиция на дадена институция и изискванията за ликвидност и стабилно финансиране. При извършването на тази оценка компетентните органи следва надлежно да вземат под внимание пазарните условия. Подобни административни санкции или други административни мерки следва да се прилагат до въвеждането на равнище на Съюза на подробни правни актове относно изискванията за ликвидност и стабилно финансиране.
(103)
Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (17) и Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (18) следва да се прилагат в пълна степен при обработването на лични данни за целите на настоящата директива.
(104)
Доколкото целите на настоящата директива, а именно въвеждане на правила относно достъпа до осъществяването на дейност от институциите и пруденциалния надзор върху институциите, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки и следователно поради мащаба и последиците на предложеното действие, могат да бъдат по-добре постигнати на равнището на Съюза, Съюзът може да приема мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигане на тези цели.
(105)
Съгласно Съвместната политическа декларация на държавите членки и Комисията относно обяснителните документи от 28 септември 2011 г. държавите членки са поели ангажимент в обосновани случаи да прилагат към съобщението за своите мерки за транспониране един или повече документи, обясняващи връзката между елементите на дадена директива и съответстващите им части от националните инструменти за транспониране. По отношение на настоящата директива законодателят смята, че предоставянето на тези документи е обосновано.
(106)
Проведена беше консултация с Европейския надзорен орган по защита на данните в съответствие с член 28, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 45/2001, и той представи становище (19).
(107)
Директива 2002/87/ЕО следва да бъде съответно изменена, а Директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО следва да бъдат отменени,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
ДЯЛ I
ПРЕДМЕТ, ОБХВАТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Предмет
В настоящата директива се установяват правила относно:
а)
достъпа до осъществяването на дейност от кредитните институции и инвестиционните посредници (наричани заедно „институциите“);
б)
надзорните правомощия и инструменти за упражняване на пруденциален надзор върху институциите от страна на компетентните органи;
в)
пруденциалния надзор върху институциите от страна на компетентните органи по начин, който е съвместим с разпоредбите на Регламент (ЕС) № 575/2013;
г)
изискванията за оповестяване на информация от страна на компетентните органи в областта на пруденциалното регулиране и пруденциалния надзор върху институциите.
Член 2
Обхват
1. Настоящата директива се прилага за институциите.
2. Член 30 се прилага за местни дружества.
3. Член 31 се прилага за дружествата, посочени в член 4, параграф 1, точка 2, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013.
4. Член 34 и дял VII, глава 3 се прилагат за финансовите холдинги, финансовите холдинги със смесена дейност и холдингите със смесена дейност, чиито главни управления са в Съюза.
5. Настоящата директива не се прилага за:
(1)
достъпа до осъществяването на дейност като инвестиционен посредник, доколкото това е уредено с Директива 2004/39/ЕО;
(2)
централните банки;
(3)
пощенските оператори, извършващи парични операции;
(4)
в Белгия: „Institut de Réescompte et de Garantie/Herdiscontering- en Waarborginstituut“;
(5)
в Дания: „Eksport Kredit Fonden“, „Eksport Kredit Fonden A/S“, „Danmarks Skibskredit A/S“ и „KommuneKredit“;
(6)
в Германия: „Kreditanstalt für Wiederaufbau“, предприятия, които съгласно Wohnungsgemeinnützigkeitsgesetz са признати като органи на държавната жилищна политика и не извършват като основна дейност банкови операции, както и предприятия, които по силата на този закон са признати като жилищноспестовни институции с нестопанска цел;
(7)
в Естония: „hoiu-laenuühistud“, като кооперативни предприятия, които са признати по силата на „hoiu-laenuühistu seadus“;
(8)
в Ирландия: credit unions (кредитните кооперации) и friendly societies (взаимоспомагателните каси);
(9)
в Гърция: Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (Тамио Паракататикон ке Данион);
(10)
в Испания: „Instituto de Crédito Oficial“;
(11)
във Франция: „Caisse des dépôts et consignations“;
(12)
в Италия: „Cassa depositi e prestiti“;
(13)
в Латвия: „krājaizdevu sabiedrības“, предприятия, които са признати съгласно krājaizdevu sabiedrību likums като кооперативни предприятия, предоставящи финансови услуги единствено на своите членове;
(14)
в Литва: kredito unijos, различни от „Centrinė kredito unija“;
(15)
в Унгария: „MFB Magyar Fejlesztési Bank Zártkörűen Működő Részvénytársaság’ and the ‘Magyar Export-Import Bank Zártkörűen Működő Részvénytársaság“’;
(16)
в Нидерландия: „Nederlandse Investeringsbank voor Ontwikkelingslanden NV“, „NV Noordelijke Ontwikkelingsmaatschappij“, „NV Industriebank Limburgs Instituut voor Ontwikkeling en Financiering“ и „Overijsselse Ontwikkelingsmaatschappij NV“;
(17)
в Австрия: предприятията, които са признати като жилищноспестовни дружества с обществена цел, и „Österreichische Kontrollbank AG“;
(18)
в Полша: „Spółdzielcze Kasy Oszczędnościowo - Kredytowe“ и „Bank Gospodarstwa Krajowego“;
(19)
в Португалия: „Caixas Económicas“, съществували към 1 януари 1986 г., с изключение на регистрираните като акционерни дружества или дружества с ограничена отговорност и на „Caixa Económica Montepio Geral“;
(20)
в Словения: „SID-Slovenska izvozna in razvojna banka, d.d. Ljubljana“.
(21)
във Финландия: „Teollisen yhteistyön rahasto Oy/Fonden för industriellt samarbete АВ“ и „Finnvera Oyj/Finnvera Abр“;
(22)
в Швеция: „Svenska Skeppshypotekskassan“;
(23)
в Обединеното кралство: „National Savings Bank“, „Commonwealth Development Finance Company Ltd“, „Agricultural Mortgage Corporation Ltd“, „Scottish Agricultural Securities Corporation Ltd“, „Crown Agents for overseas governments and administrations“, credit unions (кредитните кооперации) и municipal banks (общинските банки);
6. Субектите, посочени в параграф 5, точка 1 и точки 3-23 от настоящия член, се смятат за финансови институции за целите на член 34 и дял VII, глава 3.
Член 3
Определения
1. За целите на настоящата директива се прилагат следните определения:
1)
„кредитна институция“ означава кредитна институция съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 1 от Регламент (ЕС) 575/2013;
2)
„инвестиционен посредник“ означава инвестиционен посредник съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 2 от Регламент (ЕС) 575/2013;
3)
„институция“ означава институция съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 3 от Регламент (ЕС) 575/2013;
4)
„местно дружество“ означава местно дружество съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 4 от Регламент (ЕС) 575/2013;
5)
„застрахователно предприятие“ означава застрахователно предприятие съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 5 от Регламент (ЕС) 575/2013;
6)
„презастрахователно предприятие“ означава презастрахователно предприятие съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 6 от Регламент (ЕС) 575/2013;
7)
„ръководен орган“ означава орган или органи, назначени в съответствие с националното право, които разполагат с правомощия да определят стратегията, целите и цялостната насока на институцията и които упражняват контрол и наблюдение над вземането на решения на управленско ниво, и включват и лицата, които осъществяват действителното управление на дейността на институцията;
8)
„контролна функция на ръководния орган“ означава функцията на ръководния орган за осъществяването на контрол и наблюдение по отношение на вземането на решения на управленско ниво;
9)
„висше ръководство“ означава физическите лица, които упражняват изпълнителни функции в дадена институция и които отговарят и се отчитат пред ръководния орган във връзка с текущото управление на институцията;
10)
„системен риск“ означава риск от смущения във финансовата система, който е в състояние да предизвика сериозни отрицателни последствия за финансовата система и реалната икономика;
11)
„риск, свързан с модела“ означава потенциалната загуба, която може да претърпи дадена институция вследствие на решения, които се основават предимно на резултатите от вътрешни модели, поради грешки в разработването, въвеждането или използването на тези модели.
12)
„инициатор“ означава инициатор съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 13 от Регламент (ЕС) 575/2013;
13)
„спонсор“ означава спонсор съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 14 от Регламент (ЕС) 575/2013;
14)
„предприятие майка“ означава предприятие майка съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 15 от Регламент (ЕС) 575/2013;
15)
„дъщерно предприятие“ означава дъщерно предприятие съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 16 от Регламент (ЕС) 575/2013;
16)
„клон“ означава клон съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 17 от Регламент (ЕС) 575/2013;
17)
„предприятие за спомагателни услуги“ означава предприятие за спомагателни услуги съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 18 от Регламент (ЕС) 575/2013;
18)
„дружество за управление на активи“ означава дружество за управление на активи съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 19 от Регламент (ЕС) 575/2013;
19)
„финансов холдинг“ означава финансов холдинг съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 20 от Регламент (ЕС) 575/2013;
20)
„финансов холдинг със смесена дейност“ означава финансов холдинг със смесена дейност съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 21 от Регламент (ЕС) 575/2013;
21)
„холдинг със смесена дейност“ означава холдинг със смесена дейност съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 22 от Регламент (ЕС) 575/2013;
22)
„финансова институция“ означава финансова институция съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 26 от Регламент (ЕС) 575/2013;
23)
„предприятие от финансовия сектор“ означава субект от финансовия сектор съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 27 от Регламент (ЕС) 575/2013;
24)
„институция майка в държава членка“ означава институция майка в държава членка съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 28 от Регламент (ЕС) 575/2013;
25)
„институция майка от ЕС“ означава институция майка от ЕС съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 29 от Регламент (ЕС) 575/2013;
26)
„финансов холдинг майка в държава членка“ означава финансов холдинг майка в държава членка съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 30 от Регламент (ЕС) 575/2013;
27)
„финансов холдинг майка от ЕС“ означава финансов холдинг майка от ЕС съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 31 от Регламент (ЕС) 575/2013;
28)
„финансов холдинг майка със смесена дейност в държава членка“ означава финансов холдинг майка със смесена дейност в държава членка съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 32 от Регламент (ЕС) 575/2013;
29)
„финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС“ означава финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС членка съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 33 от Регламент (ЕС) 575/2013;
30)
„системно значима институция“ означава институция майка от ЕС, финансов холдинг майка от ЕС, финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС или институция, която в случай на несъстоятелност или недобро функциониране би могла да породи системен риск;
31)
„централен контрагент“ означава централен контрагент съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 34 от Регламент (ЕС) 575/2013;
32)
„участие“ означава участие съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 35 от Регламент (ЕС) 575/2013;
33)
„квалифицирано дялово участие“ означава квалифицирано дялово участие съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 36 от Регламент (ЕС) 575/2013;
34)
„контрол“ означава контрол съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 37 от Регламент (ЕС) 575/2013;
35)
„тесни връзки“ означава тесни връзки съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 38 от Регламент (ЕС) 575/2013;
36)
„компетентен орган“ означава компетентен орган съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 40 от Регламент (ЕС) 575/2013;
37)
„консолидиращ надзорник“ означава консолидиращ надзорник съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 41 от Регламент (ЕС) 575/2013;
38)
„лиценз“ означава лиценз съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 42 от Регламент (ЕС) 575/2013;
39)
„държава членка по произход“ означава държава членка по произход съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 43 от Регламент (ЕС) 575/2013;
40)
„приемаща държава членка“ означава приемаща държава членка съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 44 от Регламент (ЕС) 575/2013;
41)
„централни банки от ЕСЦБ“ означава централни банки от ЕСЦБ съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 45 от Регламент (ЕС) 575/2013;
42)
„централни банки“ означава централни банки съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 46 от Регламент (ЕС) 575/2013;
43)
„консолидационно състояние“ означава консолидационно състояние съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 47 от Регламент (ЕС) 575/2013;
44)
„на консолидирана основа“ означава на консолидарана основа съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 48 от Регламент (ЕС) 575/2013;
45)
„на подконсолидирана основа“ означава на подконсолидирана основа съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 49 от Регламент (ЕС) 575/2013;
46)
„финансов инструмент“ означава финансов инструмент съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 50 от Регламент (ЕС) 575/2013;
47)
„собствен капитал“ означава собствен капитал съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 118 от Регламент (ЕС) 575/2013;
48)
„операционен риск“ означава операционен риск съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 52 от Регламент (ЕС) 575/2013;
49)
„редуциране на кредитния риск“ означава редуциране на кредитния риск съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 57 от Регламент (ЕС) 575/2013;
50)
„секюритизация“ означава секюритизация съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 61 от Регламент (ЕС) 575/2013;
51)
„секюритизираща позиция“ означава секюритизираща позиция съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 62 от Регламент (ЕС) 575/2013;
52)
„дружество със специална цел - секюритизация“ означава дружество със специална цел - секюритизация съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 66 от Регламент (ЕС) 575/2013;
53)
пенсионни права по преценка на работодателя означава пенсионни права по преценка на работодателя съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 73 от Регламент (ЕС) 575/2013;
54)
„търговски портфейл“ означава търговски портфейл съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 86 от Регламент (ЕС) 575/2013;
55)
„регулиран пазар“ означава регулиран пазар съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 92 от Регламент (ЕС) 575/2013;
56)
„ливъридж“ означава ливъридж съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 93 от Регламент (ЕС) 575/2013;
57)
„риск от прекомерен ливъридж“ означава риск от прекомерен ливъридж съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 94 от Регламент (ЕС) 575/2013;
58)
„агенция за външна кредитна оценка“ означава агенция за външна кредитна оценка съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 98 от Регламент (ЕС) 575/2013;
59)
„вътрешни подходи“ означава вътрешнорейтинговия подход по член 143, параграф 1, подхода на вътрешните модели по член 221, подхода за собствените оценки по член 225, усъвършенстваните подходи за измерване по член 312, параграф 2, метода на вътрешните модели по членове 283 и 363 и подхода на вътрешната оценка по член 259, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
2. Когато настоящата директива се позовава на ръководен орган и съгласно националното право управителните и контролните функции на ръководния орган са възложени на различни органи или различни членове на един орган, държавата членка определя отговорните органи или членове на ръководния орган в съответствие с националното си право, освен ако в настоящата директива не е указано друго.
ДЯЛ II
КОМПЕТЕНТНИ ОРГАНИ
Член 4
Определяне и правомощия на компетентните органи
1. Държавите членки определят компетентните органи, които изпълняват функциите и задълженията, предвидени в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 575/2013. Те уведомяват Комисията и ЕБО за тях, като посочват съответното разпределение на функциите и задълженията.
2. Държавите членки гарантират, че компетентните органи наблюдават дейностите на институциите и, когато е приложимо, на финансовите холдинги и финансовите холдинги със смесена дейност, за да установят спазването на изискванията на настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013.
3. Държавите членки гарантират, че са налице подходящи мерки, осигуряващи възможност на компетентните органи да получават необходимата информация за оценка на изпълнението на изискванията по параграф 2 от страна на институциите и където е приложимо - от финансовите холдинги и финансовите холдинги със смесена дейност, както и да разследват евентуалните нарушения на тези изисквания.
4. Държавите членки гарантират, че компетентните органи разполагат с експертните познания, ресурсите, оперативния капацитет, правомощията и независимостта, които са необходими, за да изпълняват функциите си по пруденциален надзор, разследване и налагане на санкции съгласно настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013.
5. Държавите членки изискват от институциите да предоставят на компетентните органи на държавите членки по произход цялата информация, която е необходима за оценка на спазването от тяхна страна на разпоредбите, приети в съответствие с настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013. Държавите членки гарантират също, че механизмите за вътрешен контрол на институциите, както и административните и счетоводните им процедури дават по всяко време възможност за проверка на спазването от тяхна страна на тези разпоредби.
6. Държавите членки гарантират, че институциите регистрират всичките си сделки и документират всичките си системи и процеси, към които се прилагат настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013, по начин, който дава възможност на компетентните органи да проверяват по всяко време дали се спазват настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013.
7. Държавите членки гарантират, че надзорните функции съгласно настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013 и всички други функции на компетентните органи са отделни и независими от функциите, свързани с преструктурирането. Държавите членки уведомяват Комисията и Европейския банков орган (ЕБО) за тях, като посочват съответното разделяне на задълженията.
8. Държавите членки гарантират, че когато органи, различни от компетентните органи, разполагат с правомощия за преструктуриране, тези други органи, осъществяват тясно сътрудничество и се консултират с компетентните органи по отношение на изготвянето на планове за преструктуриране.
Член 5
Координация в държавите членки
Когато в държавите членки има повече от един компетентен орган за пруденциален надзор върху кредитните институции, инвестиционните посредници и финансовите институции, държавите членки предприемат необходимите мерки за осъществяване на координация между тези органи.
Член 6
Сътрудничество в рамките на Европейската система за финансов надзор
При изпълнение на задълженията си компетентните органи отчитат необходимостта от сближаване на надзорните механизми и практики в приложение на законовите, подзаконовите и административните изисквания, приети съгласно настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013. За тази цел държавите членки гарантират, че:
а)
в съответствие с принципа на лоялното сътрудничество, предвиден в член 4, параграф 3 от Договора за Европейския съюз компетентните органи, като участници в Европейската система за финансов надзор (ЕСФН), си сътрудничат в дух на доверие и пълно взаимно зачитане, като следят по-специално за обмена на подходяща и надеждна информация между тях и другите участници в ЕСФН;
б)
компетентните органи участват в дейността на ЕБО и, при необходимост, в колегиите от надзорни органи;
в)
компетентните органи полагат всички необходими усилия, за да спазват насоките и препоръките, издавани от ЕБО съгласно член 16 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, и да отговарят на предупрежденията и препоръките, издавани от ЕССР в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1092/2010;
г)
компетентните органи си сътрудничат тясно с ЕССР;
д)
националните мандати, предоставени на компетентните органи, не възпрепятстват изпълнението на задълженията им като членове на ЕБО и когато е приложимо на ЕССР или съгласно настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013.
Член 7
Измерение на надзора на равнището на Съюза
При изпълнението на общите си задължения, компетентните органи във всяка държава членка отчитат надлежно възможното въздействие на своите решения върху стабилността на финансовата система в останалите засегнати държави членки, по-специално при извънредни ситуации, въз основа на наличната към съответния момент информация.
ДЯЛ III
ИЗИСКВАНИЯ ЗА ДОСТЪПА ДО ОСЪЩЕСТВЯВАНЕ НА ДЕЙНОСТ КАТО КРЕДИТНА ИНСТИТУЦИЯ
ГЛАВА 1
Общи изисквания за достъпа до осъществяване на дейност като кредитна институция
Член 8
Лицензиране
1. Държавите членки изискват от кредитните институции да получат лиценз, преди да започнат своята дейност. Без да засягат членове 10-14, те определят изискванията за издаване на лицензи и ги съобщават на ЕБО.
2. ЕБО разработва проекти за регулаторни технически стандарти с цел определяне на:
а)
информацията, която да бъде предоставена на компетентните органи в заявлението за издаване на лиценз за кредитна институция, включително плана за дейността, предвиден в член 10;
б)
изискванията спрямо акционерите и членовете с квалифицирано дялово участие съгласно член 14;
в)
препятствията, които могат да попречат на ефективното упражняване на надзорните функции на компетентния орган съгласно посоченото в член 14.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея, букви а), б) и в) регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
3. ЕБО разработва проекти за технически стандарти за изпълнение относно стандартни формуляри, образци и процедури за предоставянето на информацията, посочена в параграф 2, първа алинея, буква а).
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
4. ЕБО предоставя на Комисията проектите за технически стандарти, посочени в параграфи 2 и 3 до 31 декември 2015 г.
Член 9
Забрана за лица или предприятия, различни от кредитните институции, да извършват публично приемане на влогове или други възстановими средства
1. Държавите членки забраняват на лица или предприятия, които не са кредитни институции, да извършват дейност по публично приемане на влогове или на други възстановими средства.
2. Параграф 1 не се прилага за приемане на влогове или на други средства, възстановими от държава членка, от нейни регионални или местни органи, от международни публични институции, чиито членове са една или повече държави членки, нито в случаите, които са изрично установени в националното право или в правото на Съюза, при условие че за тези дейности са предвидени нормативни разпоредби и контрол, предназначени за защита на вложителите и инвеститорите.
Член 10
План за дейността и организационна структура
Държавите членки изискват заявленията за издаване на лиценз да бъдат придружени от план за дейността, в който да се посочват предвижданите дейности и организационната структура на кредитната институция.
Член 11
Икономически потребности
Държавите членки не изискват заявленията за издаване на лиценз да бъдат проучвани от гледна точка на икономическите потребности на пазара.
Член 12
Начален капитал
1. Без да се засягат другите общи условия, предвидени в националното право, компетентните органи отказват издаването на лиценз за започване на дейност като кредитна институция, ако дадена кредитна институция не разполага с отделен собствен капитал или ако началният й капитал е по-малък от 5 милиона евро.
2. Началният капитал включва само един или повече от елементите, посочени в член 26, параграф 1, букви а)-д) от Регламент (ЕС) № 575/2013.
3. Държавите членки могат да разрешат на кредитните институции, които не отговарят на изискването да разполагат с отделен собствен капитал и са съществували към 15 декември 1979 г., да продължат да извършват дейността си. Тези кредитни институции могат да бъдат освободени от задължението за спазване на изискването по член 13, параграф 1, първа алинея.
4. Държавите членки могат да издават лицензи на определени категории кредитни институции, чийто начален капитал е по-малък от предвидения в параграф 1, при следните условия:
а)
началният капитал е не по-малък от 1 милион EUR;
б)
съответните държави членки уведомяват Комисията и ЕБО за причините, поради които използват тази възможност.
Член 13
Ефективно управление на дейността и местоположение на главното управление
1. Компетентните органи издават лиценз за започване на дейност като кредитна институция само когато поне две лица действително управляват дейността на кредитната институция - заявител.
Те отказват издаването на лиценз, ако членовете на ръководния орган не отговарят на посочените в член 91, параграф 1 изисквания.
2. Всяка държава членка изисква:
а)
главното управление на всяка кредитна институция, която е юридическо лице и има регистрирани седалище и адрес на управление съгласно националното право, да бъде в същата държава членка, където са регистрирани нейното седалище и адрес на управление;
б)
главното управление на кредитна институция, различна от посочената в буква а), да бъде в държавата членка, която е издала лиценза на институцията и в която институцията действително извършва своята дейност.
Член 14
Акционери и членове
1. Компетентните органи отказват издаването на лиценз за започване на дейност като кредитна институция, само ако кредитната институция ги е информирала за самоличността на акционерите или членовете си, които имат квалифицирани дялови участия, независимо дали са преки или косвени и дали са физически или юридически лица, както и за размерите на тези дялови участия, или в случай че няма квалифицирани дялови участия - за самоличността на 20 най-големи акционери или членове.
Когато се определя дали са изпълнени критериите за квалифицирано дялово участие, се отчитат правата на глас съгласно членове 9 и 10 от Директива 2004/109/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 15 декември 2004 г. относно хармонизиране изискванията за прозрачност по отношение на информацията за издателите, чиито ценни книжа са допуснати за търгуване на регулиран пазар (20), както и условията за тяхното сумиране, предвидени в член 12, параграфи 4 и 5 от посочената директива.
Държавите членки не отчитат правата на глас или акциите или дяловете, които институциите държат като резултат от поемане на емисия на финансови инструменти и/или предлагане за първоначална продажба на финансови инструменти при условията на безусловно и неотменимо задължение, включително съгласно приложение I, раздел А, точка 6 към Директива 2004/39/ЕО, при условие че тези права не се упражняват или използват по друг начин за намеса в управлението на емитента и се прехвърлят в срок от една година след придобиването.
2. Компетентните органи отказват издаването на лиценз за започване на дейност като кредитна институция, ако след като вземат предвид необходимостта от осигуряване на стабилно и разумно управление на кредитната институция, те не са убедени, че акционерите или членовете са подходящи, по-специално когато не са спазени критериите, предвидени в член 23, параграфи 1. Прилагат се разпоредбите на член 23, параграфи 2 и 3 и член 24.
3. Когато съществуват тесни връзки между кредитната институция и други физически или юридически лица, компетентните органи издават лиценз само ако тези връзки не създават пречки за ефективното упражняване на надзорните им функции.
Компетентните органи отказват издаването на лиценз за започване на дейност като кредитна институция, ако законовите, подзаконовите или административните разпоредби на трета държава, уреждащи дейността на едно или повече физически или юридически лица, с които кредитната институция има тесни връзки, или трудностите при прилагането на тези законови, подзаконови или административни разпоредби възпрепятстват ефективното упражняване на надзорните им функции.
Компетентните органи изискват от кредитните институции да им представят необходимата информация, за да наблюдават редовно за спазването на условията, посочени в настоящия параграф.
Член 15
Отказ за издаване на лиценз
Когато компетентният орган откаже издаването на лиценз за започване на дейност като кредитна институция, той уведомява заявителя за това решение и за основанията за това в срок от шест месеца след получаването на заявлението или ако заявлението е непълно - в срок от шест месеца от получаването на пълната информация, необходима за вземане на решение.
Във всички случаи решението за издаване на лиценз или за отказ за издаване на лиценз се взема в срок от 12 месеца след получаването на заявлението.
Член 16
Предварителни консултации с компетентните органи на други държави членки
1. Преди да издаде лиценз на кредитна институция, компетентният орган се консултира с компетентните органи на друга държава членка, когато кредитната институция е:
а)
дъщерно предприятие на кредитна институция, получила лиценз в посочената друга държава членка;
б)
дъщерно предприятие на предприятие майка на кредитна институция, получила лиценз в посочената друга държава членка;
в)
контролирана от същите физически или юридически лица, които контролират кредитна институция, получила лиценз в посочената друга държава членка.
2. Преди да издаде лиценз на кредитна институция, компетентният орган се консултира с компетентния орган, отговарящ за надзора върху застрахователните предприятия или инвестиционните посредници в съответната държава членка, когато кредитната институция:
а)
е дъщерно предприятие на застрахователно предприятие или на инвестиционен посредник, получили лиценз в Съюза;
б)
е дъщерно предприятие на предприятието майка на застрахователно предприятие или инвестиционен посредник, получили лиценз в Съюза;
в)
се контролира от същото физическо или юридическо лице, което контролира застрахователното предприятие или инвестиционния посредник, получили лиценз в Съюза.
3. Съответните компетентни органи, посочени в параграфи 1 и 2, се консултират помежду си, особено когато преценяват дали акционерите са подходящи и когато оценяват репутацията и опита на членовете на ръководния орган, участващи в управлението на друг субект от същата група. Те обменят всяка информация от значение за издаване на лиценза по отношение на пригодността на акционерите, репутацията и опита на членовете на ръководния орган,, както и за текущата оценка за изпълнение на оперативните изисквания.
Член 17
Клонове на кредитни институции, получили лиценз в друга държава членка
Приемащите държави членки не изискват лиценз или наличие на капитал за клоновете на кредитни институции, получили лиценз в други държави членки. Откриването на тези клонове и надзорът върху тях се извършва в съответствие с член 35, член 36, параграфи 1, 2 и 3, член 37, членове 40-46, член 49, и членове 74и 75.
Член 18
Отнемане на лиценз
Компетентните органи могат да отнемат лиценз, издаден на кредитна институция, само ако дадена кредитна институция:
а)
не използва лиценза в продължение на 12 месеца, изрично се откаже от него или е престанала да извършва дейност от повече от шест месеца, освен ако съответната държава членка не е предвидила прекратяване на действието на лиценза в такива случаи;
б)
е получила лиценза посредством представяне на невярна информация или чрез друго нарушение;
в)
вече не отговаря на условията, съгласно които е бил издаден лицензът;
г)
вече не отговаря на пруденциалните изисквания, предвидени в трета, четвърта или шеста част от Регламент (ЕС) № 575/2013, или наложени по член 104, параграф 1, буква а) или член 105 от настоящата директива, или вече не може да се разчита, че тя ще продължи да изпълнява задълженията си към кредиторите, и по-специално не осигурява достатъчна степен на сигурност за активите, поверени ѝ от вложителите;
д)
попада в един от другите случаи, при които по националното право се предвижда отнемане на лиценза; или
е)
извърши едно от нарушенията, посочени в член 67, параграф 1.
Член 19
Наименование на кредитните институции
За целите на дейността си кредитните институции могат - независимо от разпоредбите в приемащата държава членка за използването на думите „банка“, „спестовна банка“ или други банкови наименования - да използват на цялата територия на Съюза същото наименование, което използват в държавата членка, където се намира главното им управление. Когато има риск от объркване, приемащата държава членка може за по-голяма яснота да изиска това наименование да бъде придружено от някои обяснителни елементи.
Член 20
Уведомяване за издаването и отнемането на лиценз
1. Компетентните органи уведомяват ЕБО за всеки лиценз, издаден съгласно член 8.
2. ЕБО публикува на своята страница в интернет и редовно актуализира списък с наименованията на всички кредитни институции, получили лиценз.
3. Консолидиращият надзорник предоставя на съответните компетентни органи и ЕБО всички сведения за групата кредитни институции съгласно член 14, параграф 3, член 74, параграф 1 и член 109, параграф 2, по-специално относно правната, организационната и управленската структура на групата.
4. Посоченият в параграф 2 от настоящия член списък включва наименованията на кредитните институции, които не разполагат с предвидения в член 12, параграф 1 капитал и посочва тези кредитни институции като такива.
5. Компетентните органи уведомяват ЕБО за всеки отнет лиценз, като посочват и мотивите за отнемането.
Член 21
Освобождаване от изискванията за кредитни институции, които са трайно свързани с централен орган
1. Компетентните органи могат да освободят от изискванията, установени в членове 10 и 12, и член 13, параграф 1 от настоящата директива по отношение на дадена кредитна институция, посочена в член 10 от Регламент (ЕС) № 575/2013 в съответствие с предвидените там условия.
Държавите членки могат да запазят и прилагат съществуващото национално право относно прилагането на това освобождаване дотолкова, доколкото тя не противоречи на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 575/2013.
2. Когато компетентните органи прилагат освобождаването, посочено в параграф 1, членове 17, 33, 34 и 35, член 36, параграфи 1-3 и членове 39-46, дял VII, глава 2, раздел II и дял VII, глава 4 се прилагат за цялата структура, състояща се от централния орган и свързаните с него институции.
ГЛАВА 2
Квалифицирано дялово участие в кредитна институция
Член 22
Уведомяване за планирани придобивания и оценяването им
1. Държавите членки изискват от всяко физическо или юридическо лице, или от такива лица, действащи съгласувано („кандидат-приобретател“), които са взели решение или да придобият пряко или непряко квалифицирано дялово участие в кредитната институция, или пряко или непряко да увеличат такова квалифицирано дялово участие, в резултат на което делът на правата им на глас или на държания от тях капитал би достигнал или надвишил 20 %, 30 % или 50 % или кредитната институция би станала тяхно дъщерно предприятие („планирано придобиване“), да уведомят писмено преди придобиването компетентните органи за кредитната институция, в която те искат да придобият или увеличат квалифицирано дялово участие, като посочат размера на предвиденото участие и предоставят относимата информация, определена в съответствие с член 23, параграф 4. Държавите членки не са длъжни да прилагат прага от 30 % в случаите, когато съгласно член 9, параграф 3, буква а) от Директива 2004/109/ЕО прилагат праг от една трета.
2. Компетентните органи потвърждават писмено на кандидат-приобретателя получаването на уведомлението съгласно параграф 1 или на допълнителна информация съгласно параграф 3, своевременно и във всички случаи в срок от два работни дни след получаването им.
Компетентните органи разполагат с максимален срок от 60 работни дни от датата на писменото потвърждение за получаване на уведомлението и на всички документи, които държавата членка изисква да се прилагат към уведомлението въз основа на списъка, посочен в член 23, параграф 4 („срокът за извършване на оценка“), за да извършат оценката, предвидена в член 23, параграф 1 („оценката“).
Когато потвърждават получаването на уведомлението, компетентните органи информират кандидат-приобретателя за датата, на която изтича срокът за извършване на оценката.
3. В рамките на срока за извършване на оценка, но не по-късно от петдесетия работен ден от този срок, компетентните органи могат при нужда да отправят искане за допълнителна информация, която е необходима за приключване на оценката. Това искане се отправя в писмена форма и в него се посочва необходимата допълнителна информация.
В периода между датата на искането за информация от страна на компетентните органи и датата на получаване на отговора от кандидат-приобретателя срокът за извършване на оценка спира да тече. Това спиране не надвишава 20 работни дни. Компетентните органи могат по своя преценка да отправят още искания за допълване или изясняване на информацията, но те не водят до спиране на срока за извършване на оценка.
4. Компетентните органи могат да удължат до 30 работни дни спирането, посочено в параграф 3, втора алинея, ако кандидат-приобретателят е установен или е подлежи на надзор в трета държава или ако е физическо или юридическо лице, неподлежащо на надзор съгласно настоящата директива или съгласно Директиви 2009/65/ЕО, 2009/138/ЕО или 2004/39/ЕО.
5. Ако компетентните органи решат да се противопоставят на планираното придобиване, в срок от два работни дни след извършване на оценката и в рамките на срока за извършване на оценка те уведомяват кандидат-приобретателя в писмена форма, като представят мотивите си. По искане на кандидат-приобретателя мотивите за решението могат да бъдат публично оповестени по подходящ начин, при спазване на разпоредбите на националното право. Това не възпрепятства държавите членки да разрешат на компетентните органи да публикуват тази информация, без това да е поискано от кандидат-приобретателя.
6. Ако компетентните органи не се противопоставят в писмена форма на планираното придобиване в рамките на срока за извършване на оценка, планираното придобиване се смята за одобрено.
7. Компетентните органи могат да определят максимален срок за извършване на планираното придобиване и ако е уместно, да удължат този срок.
8. Държавите членки не могат да налагат по-строги изисквания от определените в настоящата директива за уведомяване на компетентните органи или за одобряване от тяхна страна на преките или косвените придобивания на права на глас или на капитал.
9. ЕБО разработва проекти за технически стандарти за изпълнение с цел установяване на общи процедури, формуляри и образци за процеса на консултации между съответните компетентни органи съгласно посоченото в член 24.
ЕБО предоставя на Комисията тези проекти за технически стандарти до 31 декември 2015 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Член 23
Критерии за оценка
1. За да гарантират стабилно и разумно управление на кредитната институция, в която се планира придобиване, и като отчитат възможното влияние на кандидат-приобретателя върху кредитната институция, при разглеждане на уведомлението по член 22, параграф 1 и на информацията по член 22, параграф 3 компетентните органи преценяват доколко е подходящ кандидат-приобретателят, както и разумността на планираното придобиване от финансова гледна точка, в съответствие със следните критерии:
а)
репутацията на кандидат-приобретателя;
б)
репутацията, знанията, уменията и опита, съгласно член 91, параграф 1, на всеки член на ръководния орган и всеки член на висшето ръководство, който ще ръководи дейността на кредитната институция в резултат на планираното придобиване;
в)
финансовата стабилност на кандидат-приобретателя, по-специално във връзка с вида дейност, извършвана или предвиждана в кредитната институция, в която се планира придобиването;
г)
дали кредитната институция ще бъде в състояние да спази и да продължава да спазва пруденциалните изисквания съгласно настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013 и когато е приложимо, съгласно друго право на Съюза, по-специално Директиви 2002/87/ЕО и 2009/110/ЕО и, включително дали групата, от която кредитната институция ще стане част, има структура, която позволява да се упражнява ефективен надзор, да се извършва ефективен обмен на информация между компетентните органи и да се определи разпределението на отговорностите между компетентните органи;
д)
дали съществуват основателни причини за подозрение, че във връзка с планираното придобиване се извършва, било е извършено или е имало опит да се извърши изпиране на пари или финансиране на тероризма по смисъла на член 1 от Директива 2005/60/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 26 октомври 2005 г. за предотвратяване използването на финансовата система за целите на изпирането на пари и финансирането на тероризъм (21) или че осъществяването на планираното придобиване би могло да увеличи риска от това.
2. Компетентните органи могат да се противопоставят на планираното придобиване само ако са налице основателни причини за това съгласно критериите по параграф 1 или ако представената от кандидат-приобретателя информация е непълна.
3. Държавите членки не налагат предварителни условия във връзка с размера на дяловото участие, което трябва да бъде придобито, нито разрешават на компетентните си органи да разглеждат планираното придобиване от гледна точка на икономическите потребности на пазара.
4. Държавите членки публикуват списък със сведенията, които са необходими за извършване на оценката и които трябва да бъдат предоставени на компетентните органи при изпращане на уведомлението, посочено в член 22, параграф 1. Необходимите сведения трябва да са пропорционални и да бъдат съобразени с характеристиките на кандидат-приобретателя и естеството на планираното придобиване. Държавите членки не изискват информация, която не е от значение за извършването на пруденциална оценка.
5. Независимо от разпоредбите на член 22, параграфи 2, 3 и 4, когато на компетентния орган са изпратени уведомления за две или повече предложения за придобивания или за увеличаване на квалифицираното дялово участие в една и съща кредитна институция, този орган третира кандидат-приобретателите на недискриминационна основа.
Член 24
Сътрудничество между компетентните органи
1. Съответните компетентни органи провеждат цялостни консултации помежду си при оценяване на планираното придобиване, ако кандидат-приобретателят е едно от следните:
а)
кредитна институция, застрахователно предприятие, презастрахователно предприятие, инвестиционен посредник или управляващо дружество по смисъла на член 2, параграф 1, буква б) от Директива 2009/65/ЕО („управляващо дружество на предприятие за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа“), получили лиценз в друга държава членка или в сектор, различен от този, в който се планира придобиването;
б)
предприятие майка на кредитна институция, застрахователно предприятие, презастрахователно предприятие, инвестиционен посредник или управляващо дружество на предприятие за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа, получили лиценз в друга държава членка или в сектор, различен от този, в който се планира придобиването;
в)
физическо или юридическо лице, контролиращо кредитна институция, застрахователно предприятие, презастрахователно предприятие, инвестиционен посредник или управляващо дружество на предприятие за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа, получили лиценз в друга държава членка или в сектор, различен от този, в който се планира придобиването.
2. Компетентните органи си предоставят взаимно, без неоправдано забавяне, всякаква информация, която е съществена или от значение за оценката. В тази връзка компетентните органи при поискване обменят помежду си цялата информация от значение и по собствена инициатива предават цялата съществена информация. В решението на компетентния орган, издал лиценз на кредитната институция, в която се планира придобиване, се посочват всички становища или резерви, изразени от страна на компетентния орган, който отговаря за кандидат-приобретателя.
Член 25
Уведомяване при прехвърляне на дялове
Държавите членки изискват от всяко физическо или юридическо лице, което е взело решение да прехвърли, пряко или непряко, квалифицирано дялово участие в кредитна институция, да уведоми писмено компетентните органи преди прехвърлянето на дялове, като посочи размера на съответното дялово участие. Такова лице уведомява също компетентните органи и когато е взело решение да намали квалифицираното си дялово участие, вследствие на което делът на правата му на глас или на капитала му би спаднал под 20 %, 30 % или 50 % или кредитната институция вече не би била негово дъщерно предприятие. Държавите членки не са длъжни да прилагат прага от 30 % в случаите, когато съгласно член 9, параграф 3, буква а) от Директива 2004/109/ЕО прилагат праг от една трета.
Член 26
Задължения за представяне на информация и санкции
1. Когато кредитните институции узнаят за придобиването или за прехвърлянето на дялови участия в капитала им, в резултат на което съответните дялови участия надхвърлят или спадат под един от праговете, посочени в член 22, параграф 1 и член 25, институциите информират компетентните органи за тези придобивания или прехвърляния.
Кредитните институции, чиито ценни книжа са допуснати за търгуване на регулиран пазар, информират компетентните органи поне веднъж годишно за имената или наименованията на акционерите и членовете, които притежават квалифицирани дялови участия, и за размерите на тези дялови участия, например въз основа на информацията от годишните общи събрания на акционерите и членовете или въз основа на информацията, получена по силата на нормативните разпоредби за дружествата, чиито ценни книжа са допуснати за търгуване на регулиран пазар.
2. Държавите членки изискват от компетентните органи да предприемат необходимите мерки в случаите, когато влиянието на лицата по член 22, параграф 1 може да бъде в ущърб на разумното и стабилно управление на институцията, за да се прекрати създалото се положение. Мерките могат да включват съдебни заповеди, санкции, при условията на членове 65-72, срещу членовете на ръководния орган и управителите или спиране на упражняването на правата на глас, произтичащи от акциите или дяловете, притежавани от акционерите или членовете на въпросната кредитната институция.
Подобни мерки се прилагат към физическите или юридическите лица, които не изпълняват задължението си да представят предварителна информация, както е предвидено в член 22, параграф 1 и при условията на членове 65-72.
Ако въпреки възражението на компетентните органи бъде придобито дялово участие, държавите членки, независимо от всякакви други санкции, които могат да бъдат приети, предвиждат или временно спиране на упражняването на съответните права на глас, или обявяване за недействителни на подадените гласове, или възможност за тяхното анулиране.
Член 27
Критерии за квалифицирано дялово участие
Когато се определя дали са изпълнени критериите за квалифицирано дялово участие, по членове 22, 25 и 26, се отчитат правата на глас по членове 9, 10 и 11 от Директива 2004/109/ЕО, както и условията относно тяхното сумиране, предвидени в член 12, параграфи 4 и 5 от посочената директива.
Когато се определя дали са изпълнени критериите за квалифицирано дялово участие по член 26, държавите членки не отчитат правата на глас или акциите или дяловете, които институциите могат да държат в резултат от поемане на емисия на финансови инструменти или предлагане за първоначална продажба на финансови инструменти при условията на безусловно и неотменимо задължение съгласно раздел А, точка 6 от приложение I към Директива 2004/39/ЕО, при условие че тези права не се упражняват или използват по друг начин за намеса в управлението на емитента и при условие че те бъдат прехвърлени в срок от една година след придобиването.
ДЯЛ IV
НАЧАЛЕН КАПИТАЛ НА ИНВЕСТИЦИОННИТЕ ПОСРЕДНИЦИ
Член 28
Начален капитал на инвестиционните посредници
1. Началният капитал на инвестиционните посредници включва само един или повече от елементите по член 26, параграф 1, букви а)-д) от Регламент (ЕС) 575/2013.
2. Всички инвестиционни посредници извън посочените в член 29 трябва да имат начален капитал от 730 000 EUR.
Член 29
Начален капитал на определени категории инвестиционни посредници
1. Инвестиционните посредници, които не осъществяват никакви сделки с финансови инструменти за своя сметка или които не поемат емисии на финансови инструменти при безусловно и неотменимо задължение, но които държат пари или ценни книжа на клиенти и предлагат една или повече от посочените по-долу услуги, трябва да имат начален капитал от 125 000 EUR:
а)
получаване и предаване на нарежданията на инвеститорите във връзка с финансови инструменти;
б)
изпълнение на нарежданията на инвеститорите във връзка с финансови инструменти;
в)
управление на индивидуални портфейли с инвестиции във финансови инструменти.
2. Компетентните органи могат да разрешат на инвестиционен посредник, който изпълнява нареждания на инвеститори във връзка с финансови инструменти, да държи такива инструменти за собствена сметка, ако са изпълнени следните условия:
а)
такива позиции възникнат единствено поради факта, че посредникът не е в състояние да съчетае точно нарежданията на инвеститорите;
б)
съвкупната пазарна стойност на всички тези позиции не може да надхвърля 15 % от първоначалния капитал на посредника;
в)
посредникът отговаря на изискванията по членове 92-95 и четвърта част от Регламент (ЕС) № 575/2013;
г)
такива позиции имат случаен и временен характер и са строго ограничени до времето, необходимо за извършване на съответната сделка.
3. Държавите членки могат да намалят размера на сумата, посочена в параграф 1 до 50 000 EUR, когато посредникът няма разрешение да държи пари или ценни книжа на клиенти, да търгува за собствена сметка или да поема емисии при безусловно и неотменимо задължение.
4. Държането на позиции във финансови инструменти, които не са включени в търговския портфейл, с цел инвестиране на собствен капитал, не се счита за търгуване за собствена сметка по отношение на услугите по параграф 1 или за целите на параграф 3.
Член 30
Начален капитал на местните дружества
Местните дружества имат начален капитал от 50 000 EUR, доколкото се ползват от свободата на установяване или от свободата на предоставяне на услуги по членове 31 и 32 от Директива 2004/39/ЕО.
Член 31
Покритие за дружества, които нямат право да държат пари или ценни книжа на клиенти
1. Покритието за дружествата, посочени в член 4, параграф 1, точка 2, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013 е под една от следните форми:
а)
начален капитал от 50 000 EUR;
б)
застраховка „Професионална отговорност“, която е валидна за цялата територия на Съюза, или друга съизмерима гаранция за покриване на задължения във връзка с вреди, произтичащи от професионална небрежност, със застрахователна сума от най-малко 1 000 000 EUR за всяка застрахователна претенция и 1 500 000 EUR годишно за всички застрахователни претенции;
в)
комбинация от начален капитал и застраховка „Професионална отговорност“, която осигурява ниво на покритие, еквивалентно на това по буква а) или б).
Комисията преразглежда периодично сумите, посочени в първата алинея.
2. Когато дружество, посочено в член 4, параграф 1, точка 2, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013 е регистрирано и по Директива 2002/92/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 9 декември 2002 г. относно застрахователното посредничество (22), то трябва да отговаря на изискванията по член 4, параграф 3 от посочената директива и има покритие под една от следните форми:
а)
начален капитал от 25 000 EUR;
б)
застраховка „Професионална отговорност“, която е валидна за цялата територия на Съюза, или друга съизмерима гаранция за покриване на задължения във връзка с вреди, произтичащи от професионална небрежност, със застрахователна сума от най-малко 500 000 EUR за всяка застрахователна претенция и 750 000 EUR годишно за всички застрахователни претенции;
в)
комбинация от начален капитал и застраховка „Професионална отговорност“, която осигурява ниво на покритие, еквивалентно на това по буква а) или б).
Член 32
Преходна разпоредба
1. Чрез дерогация от член 28, параграф 2, член 29, параграфи 1 и 3, и член 30 държавите членки могат да продължат действието на лицензите на инвестиционни посредници и дружества по член 30, които са съществували на или преди 31 декември 1995 г. и чийто собствен капитал е по-малък от началния капитал, определен за тях в член 28, параграф 2, член 29, параграф 1 или параграф 3, или член 30.
Собственият капитал на тези инвестиционни посредници или дружества е не по-малък от най-високия относим размер на капитала, изчислен след 23 март 1993 г. Това относимо ниво е средното дневно ниво на собствения капитал, изчислено за шестмесечния период, предхождащ датата на изчисление. Той се изчислява на всеки шест месеца по отношение на съответния предходен период.
2. Ако контролът върху инвестиционен посредник или дружество по параграф 1 бъде поет от физическо или юридическо лице, различно от лицето, което е контролирало дружеството на или преди 31 декември 1995 г., собственият капитал на този инвестиционен посредник или това дружество трябва да достигне поне размера, определен за него в член 28, параграф 2, член 29, параграф 1 или параграф 3 или член 30, освен в случай на първо прехвърляне чрез наследяване, извършено след 31 декември 1995 г., при условие на одобрението от страна на компетентните органи и за срок от не повече от 10 години от датата на това прехвърляне.
3. В случай на сливане на два или повече инвестиционни посредника или дружества, обхванати от член 30, не е необходимо собственият капитал на дружеството, образувано в резултат на сливането, да достигне размера, определен в член 28, параграф 2, член 29, параграф 1 или параграф 3, или член 30. Независимо от това за всеки период от време, когато нивата, определени в член 28, параграф 2, член 29, параграф 1, член 29, параграф 3 или член 30, не са достигнати, собственият капитал на дружеството, образувано в резултат на сливането, не може да пада под сумата на собствения капитал на слетите дружества към датата на сливането.
4. Собственият капитал на инвестиционните посредници и дружествата, обхванати от член 30, не може да пада под размера, определен в член 28, параграф 2, член 29, параграф 1 или параграф 3, или член 30 и в параграфи 1 и 3 от настоящия член.
5. Когато компетентните органи преценят за необходимо, с цел да се осигури платежоспособността на тези инвестиционни посредници и дружества, че установените в параграф 4 изисквания са спазени, параграфи 1, 2 и 3 не се прилагат.
ДЯЛ V
РАЗПОРЕДБИ ОТНОСНО СВОБОДАТА НА УСТАНОВЯВАНЕ И СВОБОДАТА НА ПРЕДОСТАВЯНЕ НА УСЛУГИ
ГЛАВА 1
Общи принципи
Член 33
Кредитни институции
Държавите членки предвиждат изброените в приложение I дейности да могат да се извършват на тяхна територия в съответствие с член 35, член 36, параграфи 1, 2 и 3, член 39, параграфи 1 и 2 и членове 40-46 или чрез откриване на клон, или чрез предоставяне на услуги от всяка кредитна институция, която е получила лиценз и е обект на надзор от компетентните органи на друга държава членка, при условие че тези дейности са включени в лиценза.
Член 34
Финансови институции
1. Държавите членки предвиждат дейностите, изброени в приложение I, да могат да се извършват на тяхна територия в съответствие с член 35, член 36, параграфи 1, 2 и 3, член 39, параграфи 1 и 2 и членове 40-46 или чрез откриване на клон, или чрез предоставяне на услуги от всяка финансова институция от друга държава членка, независимо дали тя е дъщерно предприятие на кредитна институция или е дъщерно предприятие, съвместно притежавано от две или повече кредитни институции, чийто учредителен акт и устав позволяват извършването на тези дейности и която отговаря на всяко едно от следните условия:
а)
предприятието майка или предприятията майки са лицензирани като кредитни институции в държавата членка, чието право регулира финансовата институция;
б)
съответните дейности действително се извършват на територията на същата държава членка;
в)
предприятието майка или предприятията майки притежават 90 % или повече от правата на глас, произтичащи от акциите или дяловете от капитала на финансовата институция;
г)
предприятието майка или предприятията майки изпълняват изискванията на компетентните органи за разумно управление на финансовата институция и са декларирали със съгласието на съответните компетентни органи на държавата членка по произход, че солидарно и поотделно гарантират изпълнението на задълженията, поети от финансовата институция;
д)
финансовата институция, по-специално по отношение на въпросните ѝ дейности, е ефективно обхваната от консолидирания надзор върху предприятието майка или върху всяко едно от предприятията майки в съответствие с дял VII, глава 3 от настоящата директива и първа част, дял II, глава 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013, по-специално по отношение на изчисляването на капиталовите изисквания, предвидени в член 92 от посочения Регламент, на контрола върху големите експозиции, предвиден в четвърта част от посочения регламент, и с цел ограничаване на участията съгласно членове 89 и 90 от същия регламент.
Компетентните органи на държавата членка по произход проверяват изпълнението на условията, предвидени в първа алинея и издават на финансовата институция удостоверение, че отговаря на условията, което е част от уведомлението по членове 35 и 39.
2. Ако финансова институция, посочена в параграф 1, първа алинея престане да отговаря на някое от поставените условия, компетентните органи на държавата членка по произход уведомяват компетентните органи на приемащата държава членка, като за дейностите, извършвани от тази финансова институция в приемащата държава членка, започва да се прилага правото на приемащата държава членка.
3. Параграфи 1 и 2 се прилагат съответно за дъщерните предприятия на финансова институция по параграф 1, първа алинея.
ГЛАВА 2
Право на установяване за кредитните институции
Член 35
Изискване за уведомяване и взаимодействие между компетентните органи
1. Всяка кредитна институция, която желае да открие клон на територията на друга държава членка, уведомява компетентните органи на своята държава членка по произход.
2. Държавите членки изискват от всяка кредитна институция, която желае да открие клон в друга държава членка, в уведомлението по параграф 1 да представи цялата посочена по-долу информация:
а)
държавата членка, на чиято територия предвижда да открие клон;
б)
план за дейността, в който да се посочват и предвижданите видове дейност, както и организационната структура на клона;
в)
адреса в приемащата държава членка, откъдето могат да се получават документи;
г)
имената на лицата, които ще отговарят за управлението на клона.
3. Ако компетентните органи на държавата членка по произход нямат основание за съмнение, че с оглед на планираните дейности административната структура и финансовото състояние на кредитната институция са адекватни, в срок от три месеца след получаването на информацията по параграф 2 те изпращат тази информация на компетентните органи на приемащата държава членка и уведомяват за това кредитната институция.
Компетентните органи на държавата членка по произход съобщават също така размера и структурата на собствения капитал, както и общия размер на изискванията за собствения капитал на кредитната институция по член 92 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
Чрез дерогация от втората алинея, в посочения в член 34 случай компетентните органи на държавата членка по произход съобщават размера и структурата на собствения капитал на финансовата институция и общия размер на рисковите експозиции, изчислен в съответствие с член 92, параграфи 3 и 4 от Регламент (ЕС) № 575/2013 на кредитната институция, която е нейното предприятие майка.
4. Когато компетентните органи на държавата членка по произход откажат да предадат на компетентните органи на приемащата държава членка информацията по параграф 2, те представят на съответната кредитна институция основанията за отказа си в срок от три месеца след получаването на цялата информация.
Отказът или липсата на отговор могат да бъдат обжалвани по съдебен ред в държавата членка по произход.
5. ЕБО разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на информацията, която трябва да бъде включвана в уведомленията в съответствие с настоящия член.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
6. ЕБО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за уведомяване.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
7. ЕБО предоставя на Комисията проектите за технически стандарти, посочени в параграфи 5 и 6, до 1 януари 2014 г.
Член 36
Започване на дейността
1. Преди клонът на кредитна институция да започне дейността си, в срок от два месеца след получаването на информацията по член 35 компетентните органи на приемащата държава членка се подготвят за надзора върху кредитната институция в съответствие с глава 4 и при необходимост посочват условията, при които в интерес на общото благо следва да се извършва тази дейност в приемащата държава членка.
2. След получаване на съобщение от компетентните органи на приемащата държава членка или при изтичане на срока по параграф 1 без да е получено съобщение от тези органи, клонът може да бъде открит и да започне дейността си.
3. В случай на промяна на някое от сведенията, съобщени съгласно член 35, параграф 2, букви б), в) или г), кредитната институция изпраща на компетентните органи на държавата членка по произход и на приемащата държава членка писмено уведомление за тази промяна не по-късно от един месец преди извършването на промяната, за да се даде възможност на компетентните органи на държавата членка по произход да вземат решение вследствие на уведомлението по член 35 и на компетентните органи на приемащата държава членка да вземат решение за определяне на условията за промяната съгласно параграф 1 от настоящия член.
4. Приема се, че спрямо клоновете, които са започнали дейността си в съответствие с действащите разпоредби в приемащите държави членки преди 1 януари 1993 г., е била прилагана процедурата, предвидена в член 35 и в параграфи 1 и 2 от настоящия член. От 1 януари 1993 г. за тях се прилагат разпоредбите на параграф 3 от настоящия член и на членове 33 и 52, както и на глава 4.
5. ЕБО разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на информацията, която трябва да бъде включвана в уведомленията по настоящия член.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
6. ЕБО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за уведомяване.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
7. ЕБО предоставя на Комисията проектите за технически стандарти, посочени в параграфи 5 и 6, до 1 януари 2014 г.
Член 37
Информация за отказите
Държавите членки информират Комисията и ЕБО за броя и вида на случаите на отказ по член 35 и член 36, параграф 3.
Член 38
Обобщено разглеждане на клонове
Всички места на дейност, установени в една и съща държава членка от кредитна институция с главно управление в друга държава членка, се разглеждат като един клон.
ГЛАВА 3
Упражняване на правото на свободно предоставяне на услуги
Член 39
Процедура за уведомяване
1. Всяка кредитна институция, която желае да упражни за първи път правото си на свободно предоставяне на услуги чрез извършване на дейности на територията на друга държава членка, уведомява компетентните органи на държавата членка по произход за дейностите от списъка в приложение I, които възнамерява да извършва.
2. В срок от един месец след получаването на уведомлението по параграф 1 компетентните органи на държавата членка по произход изпращат това уведомление на компетентните органи на приемащата държава членка.
3. Настоящият член не засяга правата, придобити от кредитните институции, които са предоставяли услуги преди 1 януари 1993 г.
4. ЕБО разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на информацията, които трябва да бъде включвана в уведомленията по настоящия член.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти, в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
5. ЕБО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за уведомяване.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
6. ЕБО предоставя на Комисията проектите за технически стандарти, посочени в параграфи 4 и 5, до 1 януари 2014 г.
ГЛАВА 4
Правомощия на компетентните органи на приемащата държава членка
Член 40
Изисквания за предоставяне на отчети
Компетентните органи на приемащите държави членки могат да изискват всички кредитни институции, които имат клонове на тяхна територия, да им представят периодично отчети за дейността си в съответните приемащи държави членки.
Такива отчети могат да се изискват само за сведение или за статистически цели, за прилагането на член 51, параграф 1 или за надзорни цели в съответствие с настоящата глава. Те са предмет на изискванията за опазване на професионална тайна, които са най-малко равностойни на посочените в член 53, параграф 1.
Компетентните органи на приемащите държави членки могат по-специално да изискват информация от кредитните институции по първа алинея, за да могат да преценят дали даден клон е значим съгласно член 51, параграф 1.
Член 41
Мерки, предприемани от компетентните органи на държавата членка по произход по отношение на дейностите, извършвани в приемащата държава членка
1. Въз основа на информацията, получена от компетентните органи на държавата членка по произход съгласно член 50, компетентните органи на приемащата държава членка информират компетентните органи на държавата членка по произход, когато установят, че кредитна институция, която има клон или предоставя услуги на територията на приемащата държава членка, отговаря на едно от следните условия по отношение на извършваните от нея дейности в тази държава членка:
а)
кредитната институция не спазва националните разпоредби за транспониране на настоящата директива или Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
налице е съществен риск, че кредитната институция няма да спази националните разпоредби за транспониране на настоящата директива или Регламент (ЕС) № 575/2013.
Компетентните органи на държавата членка по произход предприемат незабавно всички необходими мерки, за да гарантират, че съответната кредитна институция ще прекрати това неспазване разпоредбите или ще вземе мерки за предотвратяване на риска от неспазване на разпоредбите. Компетентните органи на държавата членка по произход съобщават незабавно тези мерки на компетентните органи на приемащата държава членка.
2. Когато компетентните органи на приемащата държава членка считат, че компетентните органи на държавата членка по произход не са изпълнили задълженията си или че няма да изпълнят задълженията си по параграф 1, втора алинея, те могат да отнесат въпроса до ЕБО и да поискат съдействие от него в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010. Когато ЕБО предприема действия в съответствие с посочения член, той взема всяко решение по член 19, параграф 3 от посочения регламент в срок от 24 часа. ЕБО може и по собствена инициатива да подпомага компетентните органи за постигане на споразумение в съответствие с член 19, параграф 1, втора алинея от посочения регламент.
Член 42
Обосноваване и съобщаване
Всяка мярка, предприета съгласно член 41, параграф 1 или член 43 или член 44, която включва санкции или ограничения на свободата на предоставяне на услуги или свободата на установяване, се обосновава и съобщава надлежно на съответната кредитна институция.
Член 43
Предпазни мерки
1. Преди да започнат процедурата по член 41, в спешни случаи компетентните органи на приемащата държава членка могат - в очакване на мерките на компетентните органи на държавата членка по произход или на мерките за оздравяване по член 3 от Директива 2001/24/ЕО - да вземат всички необходими предпазни мерки с цел защита срещу финансовата нестабилност, която сериозно би застрашила колективните интереси на вложителите, инвеститорите и клиентите в приемащата държава членка.
2. Предпазните мерки по параграф 1 са пропорционални на целта си да защитават срещу финансовата нестабилност, която сериозно би застрашила колективните интереси на вложителите, инвеститорите и клиентите в приемащата държава членка. Тези предпазни мерки могат да включват спиране на плащанията. Те не могат да създават предимства за кредиторите на кредитната институция в приемащата държава членка спрямо кредиторите в друга държава членка.
3. Предпазните мерки по параграф 1 престават да действат, когато административните или съдебните органи на държавата членка по произход предприемат мерки за оздравяване по смисъла на член 3 от Директива 2001/24/ЕО.
4. Компетентните органи на приемащата държава членка прекратяват предпазните мерки, когато считат, че тези мерки вече не са актуални съгласно член 41, освен ако тяхното действие е прекратено в съответствие с параграф 3 от настоящия член.
5. Комисията, ЕБО и компетентните органи на другите засегнати държави членки се информират своевременно за взетите по параграф 1 предпазни мерки.
Когато компетентните органи на държавата членка по произход или на всяка друга засегната държава членка възразят срещу мерките, предприети от компетентните органи на приемащата държава членка, те могат да отнесат въпроса до ЕБО и да поискат съдействие от него съгласно член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010. Когато предприема действия в съответствие с посочения член, ЕБО взема всяко решение по член 19, параграф 3 от посочения регламент в срок от 24 часа. ЕБО може също по собствена инициатива да подпомага компетентните органи за постигане на споразумение в съответствие с член 19, параграф 1, втора алинея от същия регламент.
Член 44
Правомощия на приемащите държави членки
Приемащите държави членки могат - независимо от разпоредбите на членове 40 и 41 - да упражняват правомощията, предоставени им по силата на настоящата директива, за да предприемат необходимите мерки за предотвратяване или за санкциониране на извършените на тяхна територия нарушения на нормативните разпоредби, приети от съответните държави членки съгласно настоящата директива или в интерес на общото благо. Тези мерки включват и възможност за предотвратяване на извършването на нови операции на тяхна територия от кредитните институции нарушители.
Член 45
Мерки след отнемане на лиценз
В случай на отнемане на лиценз компетентните органи на държавата членка по произход информират незабавно компетентните органи на приемащата държава членка. Компетентните органи на приемащата държава членка вземат необходимите мерки, за да предотвратят възможността съответната кредитна институция да извърши нови операции на нейна територия и за да защитят интересите на вложителите.
Член 46
Реклама
Нищо в настоящата глава не възпрепятства кредитните институции с главни управления в други държави членки да рекламират услугите си посредством всички налични комуникационни средства в приемащата държава членка, като спазват правилата за формата и съдържанието на рекламата, приети в интерес на общото благо.
ДЯЛ VI
ОТНОШЕНИЯ С ТРЕТИ ДЪРЖАВИ
Член 47
Уведомяване във връзка с клонове на кредитни институции от трета държава и условия за достъп до осъществяване на дейност за кредитните институции с такива клонове
1. Държавите членки не прилагат за клоновете на кредитни институции с главно управление в трети държави, когато започват дейност или продължават да извършват дейност, разпоредби, които водят до по-благоприятно третиране от това на клоновете на кредитните институции с главно управление в Съюза.
2. Компетентните органи уведомяват Комисията, ЕБО и Европейския банков комитет, създаден с Решение 2004/10/ЕО на Комисията (23) за всички лицензи за клонове, издадени на кредитни институции, чието главно управление се намира в трета държава.
3. Съюзът може - чрез споразумения с една или повече трети държави - да приеме да прилага разпоредби, които осигуряват на клоновете на кредитна институция с главно управление в трета държава идентично третиране на цялата територия на Съюза.
Член 48
Сътрудничество с надзорните органи на трети държави във връзка с надзора на консолидирана основа
1. По искане на държава членка или по своя инициатива Комисията може да представя на Съвета предложения за преговори за сключване на споразумения с една или повече трети държави относно начините за упражняване на надзор на консолидирана основа върху:
а)
институции, чиито предприятия майки имат главно управление в трета държава;
б)
институции, които се намират в трети държави и чиито предприятия майки, независимо дали са институции, финансови холдинги или финансови холдинги със смесена дейност, са с главно управление в Съюза.
2. Посочените в параграф 1 споразумения по-конкретно имат за цел да се гарантира, че::
а)
компетентните органи на държавите членки могат да получават информацията, необходима за упражняване на надзор, въз основа на консолидираните финансови отчети, върху институциите, финансовите холдинги и финансовите холдинги със смесена дейност, които се намират в Съюза и които имат за дъщерни предприятия институции или финансови институции в трети държави, или имат дялово участие в тях;
б)
надзорните органи на трети държави могат да получават информацията, необходима за надзора върху предприятията майки, чиито главни управления се намират на териториите им и които имат за дъщерни предприятия институции или финансови институции, намиращи се в една или повече държави членки, или имат дялово участие в тях;
в)
ЕБО може да получава от компетентните органи на държавите членки информацията, получена от национални органи на трети държави в съответствие с член 35 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
3. Без да се засягат разпоредбите на член 218 от ДФЕС, Комисията проучва с помощта на Европейския банков комитет резултатите от преговорите, посочени в параграф 1, и ситуацията, която възниква в резултат на тези преговори.
4. ЕБО подпомага Комисията за целите на настоящия член, в съответствие с член 33 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
ДЯЛ VII
ПРУДЕНЦИАЛЕН НАДЗОР
ГЛАВА 1
Принципи на пруденциалния надзор
Раздел I
Компетентност И Задължения На Държавата Членка По Произход И На Приемащата Държава Членка
Член 49
Компетентност на компетентните органи на държавата членка по произход и на приемащата държава членка
1. Пруденциалният надзор върху всяка институция, включително върху дейността, която тя извършва в съответствие с членове 33 и 34, е задължение на компетентните органи на държавата членка по произход, без с това да се засягат разпоредбите на настоящата директива, с които се възлагат задължения на компетентните органи на приемащата държава членка.
2. Параграф 1 не възпрепятства осъществяването на надзор на консолидирана основа.
3. Предприеманите от приемащата държава членка мерки не могат да предвиждат дискриминационно или ограничително третиране въз основа на факта, че дадена институция е получила лиценз в друга държава членка.
Член 50
Сътрудничество по отношение на надзора
1. Компетентните органи на съответните държави членки работят в тясно сътрудничество, за да упражняват надзор върху дейността на институции, които извършват дейност - по-специално чрез клон - в една или повече държави членки, различни от тези, в които се намират техните главни управления. Те си предоставят взаимно цялата информация за управлението и собствеността върху тези институции, която би могла да улесни надзора и проверката на условията за тяхното лицензиране, както и цялата информация, която може да улесни наблюдението над такива институции, в частност информация, свързана с тяхната ликвидност, платежоспособност, депозитна гаранция, ограниченията за големите експозиции, други фактори, които могат да повлияят на системния риск, породен от институцията, административните и счетоводните процедури и механизмите за вътрешен контрол.
2. Компетентните органи на държавата членка по произход незабавно предават на компетентните органи на приемащите държави членки всякаква информация и констатации във връзка с надзора върху ликвидността, съгласно шеста част от Регламент (ЕС) № 575/2013 и дял VII, глава 3 от настоящата директива, за дейностите, които институцията извършва чрез клоновете си, доколкото тази информация и констатации са от значение за защитата на вложителите или инвеститорите в приемащата държава членка.
3. Компетентните органи на държавата членка по произход информират незабавно компетентните органи на всички приемащи държави членки, когато възникне или основателно може да се очаква да възникнат ликвидни затруднения. Тази информация включва и подробни сведения за планирането и изпълнението на възстановителен план и за всички мерки за пруденциален надзор, предприети в този контекст.
4. При поискване от страна на компетентните органи на приемащата държава членка компетентните органи на държавата членка по произход им съобщават, и обясняват как са отчетени, информацията и констатациите, предоставени им от компетентните органи на приемащата държава членка. Ако след като им бъдат предадени информацията и констатациите, компетентните органи на приемащата държава членка продължават да твърдят, че компетентните органи на държавата членка по произход не са предприели необходимите мерки, компетентните органи на приемащата държава членка могат, след като информират компетентните органи на държавата членка по произход и ЕБО, да вземат подходящи мерки за предотвратяване на по-нататъшни нарушения, за да защитят интересите на вложителите, инвеститорите и други лица, на които се предоставят услуги, или за да защитят стабилността на финансовата система.
Когато компетентните органи на държавата членка по произход не са съгласни с мерките, които компетентните органи на приемащата държава членка смятат да предприемат, те могат да отнесат въпроса до ЕБО и поискат съдействието му в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010. Когато предприема действия съгласно посочения член, ЕБО взема всяко решение в срок от един месец.
5. Компетентните органи могат да отнасят до ЕБО случаите, при които искане за сътрудничество, по-специално за обмен на информация, е било отхвърлено или по него не са били предприети действия в разумен срок. Без да се засяга член 258 от ДФЕС, в посочените случаи ЕБО може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени съгласно член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010. ЕБО може също по собствена инициатива да подпомага компетентните органи за постигане на споразумение относно обмена на информация съгласно настоящия член в съответствие с член 19, параграф 1, втора алинея от посочения регламент.
6. ЕБО разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на информацията, посочена в настоящия член.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
7. ЕБО разработва проекти за технически стандарти за изпълнение с цел установяване на стандартни формуляри, образци и процедури във връзка с изискванията за обмен на информация, които могат да улеснят наблюдението на институциите.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
8. ЕБО предоставя на Комисията проектите за технически стандарти, посочени в параграфи 6 и 7, до 1 януари 2014 г.
Член 51
Значими клонове
1. Компетентните органи в приемащата държава членка могат да поискат от консолидиращия надзорник, когато е приложим член 112, параграф 1, или от компетентните органи в държавата членка по произход, определен клон на дадена институция, различна от инвестиционен посредник, за който се прилага член 95 от Регламент (ЕС) № 575/2013, да бъде считан за значим.
В искането се посочват причините за определяне на клона като значим, като се отделя особено внимание на следното:
а)
дали пазарният дял съответния клон по отношение на влоговете надвишава 2 % в приемащата държава членка;
б)
възможното въздействие при спиране или прекратяване на дейността на институцията върху системната ликвидност, платежните системи и системите за клиринг и сетълмент в приемащата държава членка;
в)
размера и значението на съответния клон, изразени в брой клиенти, в рамките на банковата или финансовата система на приемащата държава членка.
Компетентните органи в държавата членка по произход и в приемащата държава членка, а когато се прилага член 112, параграф 1 - и консолидиращият надзорник, полагат всички възможни усилия за постигане на съвместно решение за определяне на даден клон като значим.
Ако в срок до два месеца след получаването на искането по първа алинея не бъде взето съвместно решение, компетентните органи на приемащата държава членка, в рамките на допълнителен срок от два месеца, вземат сами решение дали съответният клон е значим. При вземане на решението компетентните органи на приемащата държава членка отчитат всички изразени от консолидиращия надзорник или от компетентните органи в държавата членка по произход становища и резерви.
Посочените в трета и четвърта алинея решения се оформят в документи, съдържащ пълни мотиви, които се предават на съответните компетентни органи, признават се за окончателни и се прилагат от компетентните органи в съответните държави членки.
Определянето на даден клон за значим не засяга правата и задълженията на компетентните органи съгласно настоящата директива.
2. Компетентните органи на държавата членка по произход предоставят на компетентните органи на приемащата държава членка, в която е открит значим клон, информацията посочена в член 117, параграф 1, букви в) и г) и изпълняват задачите, посочени член 112, параграф 1, буква в) в сътрудничество с компетентните органи на приемащата държава членка.
Ако даден компетентен орган на държавата членка по произход узнае за извънредна ситуация съгласно посоченото в член 114, параграф 1, той незабавно предупреждава за това органите, посочени в член 58, параграф 4 и член 59, параграф 1.
Компетентните органи на държавата членка по произход съобщават на компетентните органи на приемащата държава членка, в която са открити значими клонове, резултатите от оценките на риска за институциите с такива клонове, посочени в член 97 и където е приложимо - в член 113, параграф 2. Те съобщават и решенията по членове 104 и 105, доколкото посочените оценки и решения са от значение за съответните клонове.
Компетентните органи на държавите членки по произход се консултират с компетентните органи на приемащите държави членки, в които са открити значими клонове, относно оперативните действия, изисквани съгласно член 86, параграф 11, ако това е от значение за ликвидните рискове в паричната единица на приемащата държава членка.
Когато компетентните органи на държавата членка по произход не са се консултирали с компетентните органи на приемащата държава членка или когато след подобна консултация компетентните органи на приемащата държава членка продължават да твърдят, че оперативните действия, изисквани по член 86, параграф 11 не са достатъчни, компетентните органи на приемащата държава членка могат да отнесат въпроса до ЕБО и да поискат съдействието му в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
3. Когато не се прилага член 116, компетентните органи, които упражняват надзор върху институция със значими клонове в други държави членки, създават и председателстват колегия от надзорни органи с цел улесняване на сътрудничеството по параграф 2 от настоящия член и по член 50. Създаването и работата на колегията се основават на писмени правила, които се определят от компетентния орган на държавата членка по произход след консултация със съответните компетентни органи. Компетентният орган на държавата членка по произход решава кои компетентни органи да участват в дадено заседание или дейност на колегията.
В решението на компетентния орган на държавата членка по произход се отчита значението за тези органи на надзорната дейност, която предстои да бъде планирана или координирана, по-специално възможното въздействие върху стабилността на финансовата система в съответните държави членки съгласно член 7 и задълженията по параграф 2 от настоящия член.
Компетентният орган на държавата членка по произход предварително предоставя на всички членове на колегията цялата информация относно организирането на тези заседания, основните въпроси за обсъждане и дейностите, които предстои да се разглеждат. Компетентният орган на държавата членка по произход предоставя своевременно на всички членове на колегията и цялата информация във връзка с предприетите на тези заседания действия или реализираните мерки.
4. ЕБО разработва проекти за регулаторни технически стандарти с цел определяне на общите условия на работа на колегиите от надзорни органи.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на регулаторните технически стандарти, посочени в първа алинея, в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
5. ЕБО разработва проекти за технически стандарти за изпълнение с цел определяне на оперативното функциониране на колегиите от надзорни органи.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на техническите стандарти за изпълнение, посочени в първа алинея, в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
6. ЕБО предоставя на Комисията проектите за технически стандарти, посочени в параграфи 4 и 5, до 31 декември 2014 г.
Член 52
Проверки и инспекции на място на клонове, открити в друга държава членка
1. Приемащите държави членки предвиждат, че когато дадена институция, получила лиценз в друга държава членка, извършва дейността си чрез клон, компетентните органи на държавата членка по произход могат, след като са уведомили компетентните органи на приемащата държава членка, да извършват сами или с помощта на назначени за целта лица проверки на място на информацията, посочена в член 50, както и инспекции на тези клонове.
2. За целите на инспекцията на клонове компетентните органи на държавата членка по произход могат също да използват и някоя от другите процедури, предвидени в член 118.
3. Компетентните органи на приемащата държава членка имат право да провеждат за всеки отделен случай проверки и инспекции на място на дейностите, извършвани от клоновете на институции на територията на съответната държава членка, и да изискват от клоновете информация за дейностите им, както и информация за целите на надзора, когато считат, че това е от значение поради съображения, свързани с стабилността на финансовата система в приемащата държава членка. Преди извършването на тези проверки и инспекции компетентните органи на приемащата държава членка провеждат консултация с компетентните органи на държавата членка по произход. След тези проверки и инспекции компетентните органи на приемащата държава членка предават на компетентните органи на държавата членка по произход получената информация и направените констатации, които са от значение за оценката на риска на институцията или за стабилността на финансовата система на приемащата държава членка. Компетентните органи на държавата членка по произход надлежно отчитат тази информация и тези констатации, когато изготвят плана за извършване на надзорни проверки, посочен в член 99, вземайки предвид стабилността на финансовата система на приемащата държава членка.
4. Проверките и инспекциите на място на клоновете се провеждат в съответствие с правото на държавата членка, където се извършва проверката или инспекцията.
Раздел II
Обмен на информация и професионална тайна
Член 53
Професионална тайна
1. Държавите членки предвиждат всички лица, които работят или са работили за компетентните органи, както и одиторите или експертите, действащи от името на компетентните органи, да бъдат обвързани със задължението за опазване на професионалната тайна.
Поверителната информация, която такива лица, одитори или експерти са получили при изпълнение на служебните си задължения, може да се разкрива единствено в съкратена или обобщена форма, така че да не могат да се идентифицират отделните кредитни институции, като с това не се засягат случаите, попадащи в приложното поле на наказателното право.
Независимо от това, когато дадена кредитна институция е обявена в несъстоятелност или е в производство по принудителна ликвидация, поверителната информация, която не се отнася до трети страни, участващи в усилията за оздравяване на тази кредитна институция, може да се разкрива в производствата по граждански или търговски дела.
2. Параграф 1 не възпрепятства компетентните органи да обменят информация помежду си или да предават информация на ЕССР, ЕБО или Европейския надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари) („ЕОЦКП“), създаден с Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета (24), в съответствие с настоящата директива, с Регламент (ЕС) № 575/2013, с други директиви, приложими за кредитни институции, с член 15 от Регламент (ЕС) № 1092/2010, с членове 31, 35 и 36 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 и с членове 31 и 36 от Регламент (ЕС) № 1095/2010. По отношение на тази информация се прилага параграф 1.
3. Параграф 1 не възпрепятства компетентните органи да публикуват резултатите от стрес тестовете, извършвани съгласно член 100 от настоящата директива или съгласно член 32 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, или да предават резултатите от стрес тестовете на ЕБО, за целите на публикуването на резултатите на равнище ЕС.
Член 54
Използване на поверителна информация
Компетентните органи, които получават поверителна информация по член 53, я използват само в процеса на изпълнение на служебните си задължения и само за някоя от следните цели:
а)
за да проверят дали са спазени условията за допускане до осъществяването на дейност като кредитна институция и за да се улесни наблюдението на неконсолидирана или консолидирана основа върху извършването на такава дейност, особено във връзка с наблюдението на ликвидността, платежоспособността, големите експозиции, административните и счетоводните процедури и механизмите за вътрешен контрол;
б)
за налагане на санкции;
в)
при обжалване на решение на компетентния орган, включително по съдебен ред съгласно член 72;
г)
при съдебни производства, които са започнати съгласно специалните разпоредби, предвидени в правото на Съюза в областта на кредитните институции.
Член 55
Споразумения за сътрудничество
Държавите членки и ЕБО (в съответствие с член 33 от Регламент (ЕС) № 1093/2010) могат да сключват споразумения за сътрудничество, които предвиждат обмен на информация, с надзорните органи на трети държави или с органите или ведомствата на трети държави в съответствие с член 56 и член 57, параграф 1 от настоящата директива само ако по отношение на разкриваната информация съществуват гаранции, че изискванията за опазване на професионалната тайна, които са най-малкото равностойни на посочените в член 53, параграф 1 от настоящата директива, са спазени. Този обмен на информация се извършва с цел изпълнение на надзорните задачи на тези органи или ведомства..
Когато информацията произхожда от друга държава членка, тя може да бъде разкривана само с изричното съгласие на органите, които са я разкрили и в съответните случаи единствено за целите, за които тези органи са дали съгласието си.
Член 56
Обмен на информация между органите
Член 53, параграф 1 и член 54 не възпрепятстват обмен на информация между компетентните органи в рамките на една държава членка, между компетентните органи в различни държави членки или между компетентните органи и посочените по-долу органи при изпълнение на надзорните им функции:
а)
органите, на които е възложено публичното задължение да упражняват надзор върху други предприятия от финансовия сектор, и органите, които отговарят за надзора върху финансовите пазари;
б)
органите или ведомствата, на които е възложено да поддържат стабилността на финансовата система в държавите членки посредством използването на макропруденциални правила;
в)
органи за оздравяване или органи, имащи за цел защитата на стабилността на финансовата система;
г)
договорни или институционални защитни схеми, посочени в член 113, параграф 7 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
д)
органите, които участват в производства по ликвидация и несъстоятелност на институции и в други подобни производства;
е)
лицата, които отговарят за извършване на нормативно установените одити на отчетите на институции, застрахователни предприятия и финансови институции.
Член 53, параграф 1 и член 54 не възпрепятстват разкриването пред органи, които управляват схеми за гарантиране на влогове и схеми за компенсиране на инвеститорите, на информация, необходима за упражняване на техните функции.
Във всички случаи по отношение на получената информация се прилагат изискванията за опазване на професионалната тайна, които са най-малко равностойни на посочените в член 53, параграф 1.
Член 57
Обмен на информация с органи за наблюдение и контрол
1. Независимо от членове 53, 54 и 55 държавите членки могат да разрешат обмена на информация между компетентните органи и органите, които отговарят за наблюдението и контрола върху:
а)
органите, участващи в производства по ликвидация и несъстоятелност на институции и в други подобни производства;
aa)
договорни или институционални защитни схеми, посочени в член 113, параграф 7 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
лицата, на които е възложено да извършват нормативно установените одити на отчетите на институции, застрахователни предприятия и финансови институции.
2. В случаите по параграф 1 държавите членки изискват да бъдат изпълнени най-малко следните условия:
а)
информацията се обменя за изпълнение на функциите, посочени в параграф 1;
б)
по отношение на получената информация се прилагат изискванията за опазване на професионалната тайна, които са най-малко равностойни на посочените в член 53, параграф 1;
в)
когато информацията произхожда от друга държава членка, тя не се разкрива без изричното съгласие на компетентните органи, които са я разкрили, и в съответните случаи единствено за целите, за които тези органи са дали съгласието си.
3. Независимо от членове 53, 54 и55, с цел укрепване на стабилността и интегритета на финансовата система, държавите членки могат да разрешат обмена на информация между компетентните органи и органите или ведомствата, които отговарят по закон за разкриването и разследването на нарушения в областта на дружественото право.
В такива случаи държавите членки изискват да бъдат изпълнени най-малко следните условия:
а)
информацията се обменя за целите на разкриването и разследването на нарушения в областта на дружественото право;
б)
по отношение на получената информация се прилагат изискванията за опазване на професионалната тайна, които са най-малко равностойни на посочените в член 53, параграф 1;
в)
когато информацията произхожда от друга държава членка, тя не се разкрива без изричното съгласие на компетентните органи, които са я разкрили, и в съответните случаи единствено за целите, за които тези органи са дали съгласието си.
4. Когато органите или ведомствата по параграф 1 изпълняват функциите си по разкриване или разследване с помощта - предвид конкретната им компетентност - на лица, които са назначени за тази цел и не са заети в публичния сектор, дадена държава членка може да разшири възможността за обмен на информация по параграф 3, първа алинея, така че да обхване и такива лица при условията, предвидени в параграф 3, втора алинея.
5. Компетентните органи съобщават на ЕБО имената на органите или ведомствата, които могат да получават информация съгласно настоящия член.
6. С оглед изпълнението на параграф 4 органите или ведомствата по параграф 3 съобщават на компетентните органи, които са разкрили информацията, имената и точните задължения на лицата, на които ще бъде изпратена тази информация.
Член 58
Предаване на информация по парични, системни и платежни въпроси и въпроси, свързани със защитата на влоговете
1. Нищо в настоящата глава не възпрепятства компетентните органи да предават информация на посочените по-долу органи с оглед на изпълнението на задачите им:
а)
централните банки от ЕСЦБ и други органи със сходна функция в качеството им на отговарящи за паричната политика органи - когато информацията е от значение за изпълнение на нормативно установените задачи на всеки от тях, в т.ч. провеждане на паричната политика и свързаното с нея осигуряване на ликвидност, надзор върху платежните системи и системите за клиринг и сетълмент и поддържане на стабилността на финансовата система;
б)
договорни или институционални защитни схеми, посочени в член 113, параграф 7 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
в)
в съответните случаи - други публични органи, отговарящи за наблюдението и контрола върху платежните системи;
г)
ЕССР, Европейски надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване) (ЕОЗППО), създаден с Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (25) и ЕОЦКП, когато тази информация е от значение за упражняването на задълженията им по регламенти (ЕС) № 1092/2010, (ЕС) № 1094/2010 или (ЕС) № 1095/2010.
Държавите членки предприемат необходимите мерки за да премахнат пречките, които възпрепятстват компетентните органи да предават информация в съответствие с първа алинея.
2. Нищо в настоящата глава не възпрепятства посочените в параграф 1 органи или ведомства да предават на компетентните органи информацията, която може да им е необходима за целите на член 54.
3. По отношение на получената в съответствие с параграфи 1 и 2 информация се прилагат изискванията за опазване на професионалната тайна, които са най-малко равностойни на посочените в член 53, параграф 1.
4. При извънредна ситуация по смисъла на член 114, параграф 1 държавите членки предприемат необходимите мерки, за да гарантират, че компетентните органи предоставят незабавно информация на централните банки от ЕСЦБ, когато тази информация е от значение за изпълнението на техните нормативно установените задачи, в т.ч. провеждане на паричната политика и свързаното с нея осигуряване на ликвидност, надзор върху платежните системи и системите за клиринг и сетълмент и поддържане на стабилността на финансовата система, както и на ЕССР, когато тази информация е от значение за изпълнението на неговите нормативно установени задачи.
Член 59
Предаване на информация на други субекти
1. Независимо от разпоредбите на член 53, параграф 1 и член 54 държавите членки могат, въз основа на разпоредби в националното си право, да разрешават разкриването на определена информация на други звена от централната администрация, които отговарят за правната уредба по отношение на надзора върху институциите, финансовите институции и застрахователните предприятия и на инспекторите, действащи от името на тези ведомства.
Въпреки това, такова разкриване на информация може да бъде направено само когато е необходимо за целите на пруденциалния надзор и превенцията и преструктурирането на проблемни институции. Без да се засяга параграф 2 от настоящия член, по отношение на лицата, които имат достъп до информацията, се прилагат изискванията за опазване на професионалната тайна, като тези гаранции са най-малко равностойни на посочените в член 53, параграф 1.
При извънредна ситуация по член 114, параграф 1 държавите членки разрешават на компетентните органи да разкрият информация, която е от значение за посочените в първа алинея от настоящия параграф звена във всички засегнати държави членки.
2. Държава членка може да разреши разкриване на определена информация, свързана с пруденциалния надзор върху институциите, пред парламентарните си анкетни комисии, пред сметната си палата и пред други субекти с функции по проучване на своя територия при следните условия:
а)
субектите имат точно определено от националното право правомощие за разследване или подробно проучване на дейностите на органите, отговарящи за надзора върху институциите или за правната уредба в областта на този надзор;
б)
информацията е строго необходима за изпълнението на мандата, посочен в буква а);
в)
за лицата, които имат достъп до информацията, се прилагат изискванията за опазване на професионална тайна съгласно националното право, като тези изисквания са най-малко равностойни на изискванията по член 53, параграф 1;
г)
информацията, която произхожда от друга държава членка не се разкрива без изричното съгласие на компетентните органи, които са я разкрили, и се разкрива единствено за целите, за които тези органи са дали съгласието си.
Доколкото всяко разкриване на информация, свързана с пруденциалния надзор, включва обработване на лични данни, посочените в първа алинея субекти спазват приложимите националните норми за транспониране на Директива 95/46/ЕО винаги когато обработват лични данни.
Член 60
Разкриване на информация, получена при проверки и инспекции на място
Държавите членки гарантират, че информацията, получена съгласно член 52, параграф 3, член 53, параграф 2 и член 56, и информацията, получена чрез проверки на място или инспекции, посочени в член 52, параграфи 1 и 2, не може да бъде разкривана по член 59, освен с изричното съгласие на компетентните органи, които са я разкрили, или на компетентните органи на държавата членка, в която е била извършена проверката на място или инспекцията.
Член 61
Разкриване на информация за услугите по клиринг и сетълмент
1. Нищо в настоящата глава не възпрепятства компетентните органи на държава членка да предоставят информацията по членове 53, 54 и 55на клирингова къща или на друга подобна призната по националното право институция за извършване на услуги по клиринг или сетълмент за един от пазарите на съответната държава членка, ако те считат за необходимо да предоставят информацията, за да осигурят правилното функциониране на тези институции в случаите на неизпълнение или на възможно неизпълнение от страна на участници на пазара. По отношение на получената информация се прилагат изискванията за опазване на професионалната тайна, които са най-малко равностойни на посочените в член 53, параграф 1.
2. Държавите членки гарантират обаче, че информацията, получена съгласно член 53, параграф 2, не се разкрива при обстоятелствата по параграф 1 без изричното съгласие на компетентните органи, които са я разкрили.
Член 62
Обработка на лични данни
Обработката на лични данни за целите на настоящата директива се извършва в съответствие с Директива 95/46/ЕО и, където е приложимо, в съответствие с Регламент (ЕО) № 45/2001.
Раздел III
Задължения на лицата, отговарящи за контрола за законосъобразност на годишните и консолидираните отчети
Член 63
Задължения на лицата, отговарящи за контрола за законосъобразност на годишните и консолидираните отчети
1. Държавите членки предвиждат всяко лице, което е одобрено в съответствие с Директива 2006/43/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 17 май 2006 г. относно задължителния одит на годишните счетоводни отчети и консолидираните счетоводни отчети (26) и което изпълнява в дадена институция задачите, посочени в член 51 от Директива 78/660/ЕИО на Съвета от 25 юли 1978 г. относно годишните счетоводни отчети на някои видове дружества (27), член 37 от Директива 83/349/ЕИО на Съвета от 13 юни 1983 г. относно консолидираните счетоводни отчети (28) или член 73 от Директива 2009/65/ЕО, или друга нормативно установена задача, да има поне задължението да уведоми незабавно компетентните органи за всеки засягащ институцията факт или решение, които му станат известни при изпълнението на тези задачи и които:
а)
представляват съществено нарушение на законовите, подзаконовите или административните разпоредби, в които са определени условията за издаване на лиценз или с които специално се урежда извършването на дейност от институциите;
б)
засягат гладкото функциониране на институцията;
в)
водят до отказ за заверяване на отчетите или до изразяване на резерви в това отношение.
Държавите членки гарантират най-малкото, че лицето, посочено в първа алинея, има и задължението да съобщава за всеки факт или решение, които са му станали известни при изпълнение на задачата по първа алинея в предприятие, намиращо се в тесни, произтичащи от отношение на контрол връзки с институцията, в която лицето изпълнява тази задача.
2. Добросъвестното разкриване пред компетентните органи от лица, одобрени по смисъла на Директива 2006/43/ЕО, на факт или решение по параграф 1 не представлява нарушение на никое ограничение за разкриването на информация, наложено по силата на договор или законова, подзаконова или административна разпоредба и тези лица не носят отговорност. Едно такова разкриване се извършва едновременно с това и пред ръководния орган на институцията освен в случаите, когато съществува непреодолима причина това да не бъде направено.
Раздел IV
Надзорни правомощия, правомощия за налагане на санкции и право на обжалване
Член 64
Надзорни правомощия и правомощия за налагане на санкции
1. На компетентните органи се предоставят всички надзорни правомощия за намеса в дейността на институциите, които са им необходими, за да изпълняват функциите си, включително по-специално правото да отнемат лиценз в съответствие с член 18, правомощията, които се изискват в съответствие с член 102, и правомощията, установени в членове 104 и 105.
2. Компетентните органи упражняват своите надзорни правомощия и правомощия за налагане на санкции в съответствие с настоящата директива и националното право по всеки един от следните начини:
а)
пряко;
б)
в сътрудничество с други органи;
в)
от свое име чрез делегиране на правомощия на тези органи;
г)
чрез отнасяне на въпросите пред компетентните съдебни органи.
Член 65
Административни санкции и други административни мерки
1. Без да се засягат надзорните правомощия на компетентните органи, посочени в член 64 и правото на държавите членки да предвиждат и налагат наказателноправни санкции, държавите членки определят правила относно административните санкции и други административни мерки във връзка с нарушаване на националните разпоредби за транспониране на настоящата директива и на разпоредбите на Регламент (ЕС) № 575/2013, и предприемат всички необходими мерки, за да гарантират прилагането на тези правила. Когато държавите членки решат да не определят правила за административни санкции за нарушения, които попадат в приложното поле на националното наказателно право, те съобщават на Комисията съответните разпоредби от наказателното право. Административните санкции и другите административни мерки са ефективни, пропорционални и възпиращи.
2. Държавите членки гарантират, че когато посочените в параграф 1 задължения се прилагат за институции, финансови холдинги и финансови холдинги със смесена дейност, в случай на нарушение на националните разпоредби за транспониране на настоящата Директива или на Регламент (ЕС) № 575/2013 на членовете на ръководния орган и на други физически лица, които по националното право носят отговорност за нарушението, могат да бъдат налагани наказания в съответствие с предвидените в националното право условия.
3. Компетентните органи разполагат с всички правомощия за събиране на информация и разследване, необходими за изпълнение на функциите им. Без да се засягат другите съответни разпоредби, предвидени в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 575/2013, тези правомощия включват:
а)
правомощието да изисква от следните физически или юридически лица да предоставят цялата информация, необходима за изпълнението на задачите на компетентните органи, включително информацията, която да се предоставя периодично и в определен формат за целите на надзора и съответната статистика:
(i)
институции, установени в съответната държава членка;
(ii)
финансови холдинги, установени в съответната държава членка;
(iii)
смесени финансови холдинги, установени в съответната държава членка;
(iv)
холдинги със смесена дейност, установени в съответната държава членка;
(v)
лица, принадлежащи към субектите по подточки (i)-(iv);
(vi)
трети страни, които извършват изнесени оперативни функции или дейности за посочените по подточки (i)-(iv) субекти;
б)
правомощието да провежда всички необходими разследвания на всяко лице, посочено в буква а), подточки (i)-(vi), установено или намиращо се в съответната държава членка, когато това се налага за изпълнение на задачите на компетентните органи, включително:
(i)
правото да изисква представянето на документи;
(ii)
да проверява счетоводните книги и записвания на лицата, посочени в буква а), подточки (i)-(vi), и да прави копия или извлечения от такива книги и записвания;
(iii)
да получава писмени или устни обяснения от всяко лице, посочено в буква а), подточки (i)-(vi), или от негови представители или служители; и
(iv)
да задава въпроси на всяко друго лице, което даде съгласие за това, с цел да събере информация, свързана с предмета на разследването;
в)
правомощието, в съответствие с други условия, предвидени в правото на Съюза, за провеждане на всички необходими проверки в стопанските помещения на юридическите лица, посочени в буква а), подточки (i)-(vi), и на всяко друго предприятие, включено в консолидирания надзор, ако компетентен орган е консолидиращият надзорник, при условие съответните компетентни органи да са предварително уведомени. Ако за извършването на проверка се изисква разрешение от съдебен орган съгласно националното право, се отправя искане за получаване на такова разрешение.
Член 66
Административни санкции и други административни мерки за неспазване на изискванията за издаване на лиценз и на изискванията във връзка с придобиването на квалифицирано дялово участие
1. Държавите членки гарантират, че в техните законови, подзаконови и административни разпоредби са предвидени административни санкции и други административни мерки най-малко за:
а)
извършване на дейност по приемане на влогове или други възстановими средства от населението от лице, което не е кредитна институция - в нарушение на член 9;
б)
започване на дейност като кредитна институция без получен лиценз - в нарушение на член 9;
в)
пряко или непряко придобиване на квалифицирано дялово участие в кредитна институция или пряко или непряко увеличение на такова квалифицирано дялово участие в кредитна институция, в резултат на което делът на правата на глас или на държания капитал да достигне или надвиши праговете по член 22, параграф 1 или кредитната институция да стане дъщерно предприятие на съответните лица, без компетентните органи да са били уведомени писмено за кредитната институция, в която тези лица искат да придобият или да увеличат квалифицирано дялово участие, по време на периода на извършване на оценка или въпреки несъгласието на компетентните органи - в нарушение на член 22, параграф 1;
г)
пряко или непряко прехвърляне на квалифицирано дялово участие в кредитна институция или намаление на квалифицирано дялово участие, в резултат на което делът на правата на глас или на държания капитал да спадне под праговете по член 25 или кредитната институция вече да не е дъщерно предприятие, без да са били уведомени писмено компетентните органи.
2. Държавите членки гарантират, че в случаите по параграф 1 административните санкции и другите административни мерки, които могат да бъдат наложени, включват най-малко следното:
а)
публично изявление, в което се посочва отговорното физическо лице, институция, финансов холдинг или финансов холдинг със смесена дейност и естеството на нарушението;
б)
разпореждане, с което от отговорното физическо или юридическо лице се изисква да преустанови това поведение и да не извършва повторно нарушение;
в)
за юридически лица - имуществени административни санкции в размер до 10 % от общия годишен нетен оборот, включително брутните приходи, състоящи се от вземания по лихви и други подобни доходи, доходи от акции и други ценни книжа с променлива/фиксирана доходност, и вземания от комисиони/такси, които се получават в съответствие с член 316 от Регламент (ЕС) № 575/2013, на предприятието за предходната стопанска година;
г)
за физически лица - имуществени административни санкции в размер до 5 000 000 EUR или, в държавите членки, чиято парична единица не е еврото, равностойността в националната парична единица към 17 юли 2013 г.;
д)
имуществени административни санкции в размер до двойния размер на ползата, произтичаща от нарушението, когато размерът на тази полза може да бъде определен;
е)
спиране на правото на глас на акционера или акционерите, считани за отговорни за нарушенията, посочени в параграф 1.
Когато предприятието по първа алинея, буква в) е дъщерно предприятие на предприятие майка, за брутни приходи се приемат брутните приходи съгласно консолидирания отчет на първостепенното предприятие майка за предходната стопанска година
Член 67
Други разпоредби
1. Настоящият член се прилага поне във всеки от следните случаи:
а)
институция е получила лиценз чрез представяне на невярна информация или по друг неправомерен начин;
б)
институция, която е узнала за придобиването или за прехвърлянето на дялови участия в капитала ѝ, в резултат на което съответните дялови участия надхвърлят или спадат под праговете по член 22, параграф 1 или член 25, не е информирала компетентните органи за тези придобивания или прехвърляния - в нарушение на член 26, параграф 1, първа алинея;
в)
институция, чиито ценни книжа се търгуват на регулиран пазар, включен в списъка, който се публикува от ЕОЦКП в съответствие с член 47 от Директива 2004/39/ЕО, не уведомява поне веднъж годишно компетентните органи за имената на акционерите и членовете, държащи квалифицирани дялови участия, и за размерите на тези участия - в нарушение на член 26, параграф 1, втора алинея от настоящата директива;
г)
институция не разполага с правила за управление, изисквани от компетентните органи съгласно националните разпоредби за транспониране на член 74;
д)
институция не представя информация или представя непълна или неточна информация на компетентните органи относно изпълнението на задължението за спазване на капиталовите изисквания по член 92 от Регламент (ЕС) № 575/2013, в нарушение на член 99, параграф 1, от същия регламент;
е)
институция не представя данните или представя непълна или неточна информация на компетентните органи във връзка с данните, посочени в член 101 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
ж)
институция не представя информация или представя непълна или неточна информация на компетентните органи за голяма експозиция, в нарушение на член 394, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
з)
институция не представя информация или представя непълна или неточна информация на компетентните органи за ликвидността, в нарушение на член 415, параграфи 1 и 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
и)
институция не представя информация или представя непълна или неточна информация на компетентните органи за коефициента на ливъридж, в нарушение на член 430, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
й)
институция нееднократно или системно не успява да поддържа ликвидните активи, в нарушение на член 412 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
к)
институция поема експозиция, която надхвърля праговете, установени в член 395 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
л)
институция е изложена на кредитен риск във връзка със секюритизираща позиция, без да отговаря на условията, установени в член 405 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
м)
институция не оповестява информацията или представя непълна или неточна информация в нарушение на член 431, параграфи 1, 2 и 3 или член 451, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
н)
институция извършва плащания към притежатели на инструменти, включени в собствения капитал на институцията, в нарушение на член 141 от настоящата директива или в случаите, в които съгласно членове 28, 51 или 63 от Регламент (ЕС) № 575/2013 се забраняват такива плащания към притежатели на инструменти, включени в собствения капитал;
о)
е установено, че дадена институция е отговорна за сериозно нарушение на националните разпоредби, приети съгласно Директива 2005/60/ЕО;
п)
институция допуска едно или повече лица, които не отговарят на изискванията по член 91, да станат или останат членове на ръководния орган.
2. Държавите членки гарантират, че в случаите, посочени в параграф 1, административните наказания и другите административни мерки, които могат да бъдат наложени, включват най-малко следното:
а)
публично изявление, в което се посочва отговорното физическо лице, институция, финансов холдинг или финансов холдинг със смесена дейност и естеството на нарушението;
б)
разпореждане, с което се изисква отговорното физическо или юридическо лице да прекрати това поведение и да не извършва повторно нарушение;
в)
за институция - отнемане на лиценза на институцията съгласно член 18;
г)
при спазване на разпоредбите на член 65, параграф 2, временна забрана за член на ръководния орган на институцията или за всяко друго считано за носещо отговорност физическо лице да заема длъжности в институции;
д)
за юридически лица - имуществени административни санкции в размер до 10 % от общия годишен нетен оборот, включително брутните приходи, състоящи се от вземания по лихви и други подобни доходи, доходи от акции и други ценни книжа с променлива/фиксирана доходност, и вземания от комисиони или такси, които се получават в съответствие с член 316 от Регламент (ЕС) № 575/2013, на предприятието за предходната стопанска година;;
е)
за физически лица - имуществена административна санкция в размер до 5 000 000 EUR или в държавите членки, чиято парична единица не е еврото - равностойността в националната парична единица към 17 юли 2013 г.;
ж)
имуществени административни санкции в размер до двойния размер на получената печалба или избегнатите загуби вследствие на нарушението, когато размерът им може да бъде определен.
Когато предприятието, посочено в буква д) от първа алинея, е дъщерно предприятие на предприятие майка, за брутни приходи се приемат брутните приходи съгласно консолидирания отчет на първостепенното предприятие майка за предходната стопанска година
Член 68
Публикуване на административните санкции
1. Държавите членки гарантират, че компетентните органи публикуват на официалната си страница в интернет най-малко административните санкции, които не подлежат на обжалване и които са наложени за нарушаване на разпоредбите на националните разпоредби за транспониране на настоящата директива или на разпоредбите на Регламент (ЕС) № 575/2013 включително информация за вида и естеството на нарушението и самоличността на физическото или юридическото лице, на което е наложена санкцията, без излишно забавяне, след като съответното лице е уведомено относно тези санкции.
Когато държавите членки позволят публикуването на санкции, които могат да бъдат обжалвани, компетентни органи незабавно публикуват на официалната си страница в интернет и информация дали санкцията е обжалвана и съответния резултат.
2. Компетентните органи публикуват санкциите на анонимна основа и по начин, съответстващ на националното право, в следните случаи:
а)
когато санкцията е наложена на физическо лице и след задължителна предварителна проверка се счита, че публикуването на лични данни е непропорционално;
б)
когато публикуването би застрашило стабилността на финансовите пазари или текущо наказателно разследване;
в)
когато публикуването би причинило - доколкото това може да се установи - непропорционални щети на засегнатите институции или физически лица.
Алтернативно, когато обстоятелствата, посочени в първа алинея, е вероятно да престанат да бъдат налице в рамките на разумен срок, публикуването по параграф 1 може да бъде отложено за такъв срок.
3. Компетентните органи правят необходимото публикуваната съгласно параграф 1 или 2 информация да остане на тяхната официална страница в интернет за срок от най-малко пет години. Личните данни се запазват на официалната страница в интернет на компетентния орган само за необходимия срок в съответствие с приложимите правила за защита на данните.
4. До 18 юли 2015 г. ЕБО представя доклад на Комисията относно публикуването на санкциите от държавите членки на анонимна основа съгласно предвиденото в параграф 2, и по-специално когато е имало съществени различия между държавите членки в това отношение. В допълнение ЕБО представя доклад на Комисията относно всички съществени различия по отношение на продължителността на публикуване на санкции съгласно националното право.
Член 69
Обмен на информация относно санкциите и поддръжка на централна база данни от ЕБО
1. При спазване на изискванията за опазване на професионалната тайна по член 53, параграф 1, компетентните органи информират ЕБО относно всички административни санкции, включително всички постоянни забрани, наложени съгласно членове 65, 66 и 67, включително всяко обжалване по отношение на тях и резултатите от него. ЕБО поддържа централна база данни за административни санкции, които са му били съобщени, единствено за целите на обмена на информация между компетентните органи. Тази база данни е достъпна само за компетентните органи и се актуализира въз основа на информацията, предоставена от компетентни органи.
2. Когато компетентен орган оценява репутация за целите на член 13, параграф 1, член 16, параграф 3, член 91, параграф 1 и член 121, той проверява базата данни на ЕБО за административни санкции. Когато има промяна в състоянието или успешно обжалване, ЕБО заличава или актуализира съответните записи в базата данни, отнасящи се за случая, по искане на компетентните органи.
3. Компетентните органи проверяват в съответствие с националното право за наличието на осъждане в свидетелството за съдимост на засегнатото лице, която има отношение към случая,. За тези цели информацията се обменя в съответствие с Решение 2009/316/ПВР и Рамково решение 2009/315/ПВР, както са въведени в националното законодателство.
4. ЕБО поддържа страница в интернет с връзки към публикуваните административни санкции за всеки компетентен орган съгласно член 68 и показва срока, за който всяка държава членка публикува административни санкции.
Член 70
Ефективно налагане на санкции и упражняване на правомощията за налагане на санкции от страна на компетентните органи
Държавите членки гарантират, че при определяне на вида на административните санкции или други административни мерки и на размера на имуществените административни санкции компетентните органи отчитат всички приложими обстоятелства, в т.ч. когато е уместно:
а)
тежестта и продължителността на нарушението;
б)
степента на отговорност на физическо или юридическо лице, което е отговорно за нарушението;
в)
финансовото състояние на физическо или юридическо лице, което е отговорно за нарушението, намираща израз например в общия оборот на юридическо лице или годишния доход на физическо лице;
г)
величината на получената печалба или избегнатите загуби от физическото или юридическото лице, което е отговорно за нарушението, доколкото размерът им може да бъде определен;
д)
загубите за трети страни в резултат на нарушението, доколкото могат да бъдат определени;
е)
степента на съдействие, което физическото или юридическото лице, което е отговорно за нарушението, оказва на компетентния орган;
ж)
предишни нарушения на физическото или юридическото лице, което е отговорно за нарушението;
з)
евентуалните системни последици от нарушението.
Член 71
Сигнализиране за нарушения
1. Държавите членки гарантират, че компетентните органи създават ефективни и надеждни механизми, с които да се насърчава подаването на сигнали до компетентните органи за потенциални или действително извършени нарушения на националните разпоредби за транспониране на настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013.
2. Механизмите, посочени в параграф 1 включват най-малкото:
а)
специални процедури за приемане на сигнали за нарушения и за предприемане на действия по тях;
б)
подходяща защита за служителите на институции, които докладват за нарушения в рамките на институцията, най-малкото срещу репресивни мерки, дискриминация или други форми на несправедливо отношение;
в)
защита на личните данни както на лицето, което подава сигнал за нарушение, така и на физическото лице, за което се предполага, че е отговорно за нарушението, в съответствие с Директива 95/46/ЕО.
г)
ясни правила, които осигуряват гарантирането на поверителност във всички случаи за лицето, което докладва за нарушения в рамките на институцията, освен когато разкриването му се изисква съгласно националното право в контекста на по-нататъшно разследване или последващо съдебно производство.
3. Държавите членки изискват от институциите да разполагат с необходимите процедури, за да могат служителите им да сигнализират за нарушения в рамките на институцията по самостоятелен и независим ред.
Такава процедура може да се осигури и чрез правила, предвидени от социалните партньори. Прилага се същата защита като тази, която е посочена в параграф 2, букви б), в) и г).
Член 72
Право на обжалване
Държавите членки гарантират, че решенията и мерките, които са взети съгласно законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети съгласно настоящата директива или Регламент (ЕС) № 575/2013, могат да бъдат обжалвани. Държавите членки гарантират също, че когато по заявление за издаване на лиценз, което съдържа цялата изисквана информация в съответствие с националните разпоредби за транспониране на настоящата директива, не е взето решение в срок от шест месеца след подаването му, може да бъде обжалвано.
ГЛАВА 2
Процеси на преглед
Раздел I
Процес вътрешен анализ на адекватността на капитала
Член 73
Вътрешен капитал
Институциите разполагат с надеждни, ефективни и всеобхватни стратегии и процеси за постоянно оценяване и поддържане на размера, видовете и разпределението на вътрешния капитал, който считат за адекватен за покриване на рисковете със съответния характер и степен, на които са или могат да бъдат изложени.
Тези стратегии и процеси се подлагат на редовен вътрешен преглед, за да се гарантира, че ще останат всеобхватни и пропорционални на естеството, мащаба и сложността на дейностите на съответната институция.
Раздел II
Правила, процеси и механизми на институциите
Подраздел 1
Общи принципи
Член 74
Вътрешно управление и планове за възстановяване и преструктуриране
1. Институциите разполагат с надеждни правила за управление, включващи ясна организационна структура с точно определени, прозрачни и последователни нива на отговорност, ефективни процеси за установяване, управление, наблюдение и сигнализиране за рисковете, на които са изложени или могат да бъдат изложени, адекватни механизми за вътрешен контрол, включващи разумни административни и счетоводни процедури, и политики и практики за възнагражденията, които са съобразени с разумното и ефективно управление на риска и го насърчават.
2. Правилата, процесите и механизмите по параграф 1 са всеобхватни и пропорционални на естеството, мащаба и сложността на рисковете, присъщи за бизнес модела и дейностите на институцията. Отчитат се техническите критерии, определени в членове 76-95.
3. ЕБО издава насоки за правилата, процедурите и механизмите по параграф 1 в съответствие с параграф 2.
4. Компетентните органи следят за поддържането на възстановителни планове за възстановяване на финансовото състояние на дадена институция след значително влошаване, както и на планове за преструктуриране. В съответствие с принципа на пропорционалност изискванията за една институция да разработва, поддържа или актуализира планове за възстановяване, както и за органа за преструктуриране, след консултация с компетентния орган, да изготвя планове за преструктуриране могат да бъдат намалени, ако след консултация с националния макропруденциален орган, компетентните органи преценят, че несъстоятелността на конкретна институция, било то, наред с другото, поради нейния размер, стопански модел или взаимовръзката ѝ с другите институции или поради финансовата система като цяло, няма да има отрицателни последствия за финансовите пазари, другите институции или условията за финансиране.
Институциите се сътрудничат тясно с органите, отговарящи за преструктурирането, и им предоставят цялата информация, необходима за изготвянето и съставянето на жизнеспособни планове за преструктуриране, съдържащи варианти за контролираното преструктуриране на институцията в случай на несъстоятелност, в съответствие с принципа на пропорционалност.
В съответствие с член 25 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 ЕБО има правото да участва и да допринася за разработването и координирането на ефективни и последователни планове за възстановяване и преструктуриране.
Във връзка с това ЕБО се информира и има правото да участва в заседанията, отнасящи се за разработването и координирането на плановете за възстановяване и преструктуриране. В случай на такива заседания или дейности ЕБО предварително се информира напълно за тези заседания, за основните въпроси, които ще бъдат обсъждани и за предвижданите дейности.
Член 75
Надзор върху политиката за възнагражденията
1. Компетентните органи събират информацията, оповестена в съответствие с критериите за оповестяване, установени съгласно член 450, параграф 1, букви ж), ж) и и) от Регламент (ЕС) № 575/2013, и я използват за сравняване на тенденциите и практиките в областта на възнагражденията. Компетентните органи предоставят тази информация на ЕБО.
2. ЕБО издава насоки за воденето на разумни политики за възнагражденията, които са съобразени с принципите, предвидени в членове 92-95. Насоките отразяват принципите за провеждане на разумни политики за възнагражденията, посочени в Препоръка на Комисията 2009/384/ЕО от 30 април 2009 г. относно политиките за възнагражденията в сектора на финансовите услуги (29).
ЕОЦКП си сътрудничи тясно с ЕБО за разработване на насоки за политиката за възнагражденията за категориите служители, участващи в предоставянето на инвестиционни услуги и дейности по смисъла на член 4, параграф 1, точка 2 от Директива 2004/39/ЕО.
ЕБО използва информацията, получена от компетентните органи в съответствие с параграф 1, с цел сравняване на тенденциите и практиките на възнагражденията на равнището на Съюза.
3. Компетентните органи събират информация за броя на физическите лица във всяка институция, получаващи възнаграждения от 1 милион евро или повече на финансова година, обособени в класове от по 1 милион евро, включително за професионалните им задължения, съответната сфера на дейност и основните елементи на заплатата, премиите, дългосрочните ползи и пенсионните вноски. Тази информация се предава на ЕБО, който я оповестява в обобщен вид за всички държави членки по произход с използването на общ формат за представяне. ЕБО може да разработи насоки за улесняване на изпълнението на настоящия параграф и за осигуряване на последователност на събираната информация.
Подраздел 2
Технически критерии за организацията и третирането на рисковете
Член 76
Третиране на рисковете
1. Държавите членки гарантират, че ръководният орган одобрява и прави периодичен преглед на стратегиите и политиката за поемане, управление, наблюдение и редуциране на рисковете, на които е изложена или може да бъде изложена институцията, включително рисковете, породени от макроикономическата среда, в която институцията действа при съответната фаза на икономическия цикъл.
2. Държавите членки гарантират, че ръководният орган отделя достатъчно време за разглеждане на въпросите, свързани с риска. Ръководният орган участва активно и гарантира разпределянето на достатъчно ресурси за управлението на всички съществени рискове, разгледани в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 575/2013, както и при оценяването на активите, използването на външни кредитни рейтинги) и вътрешни модели, свързани с тези рискове. Институцията установява направления за докладване на ръководния орган, които да обхващат всички съществени рискове и политики за управление на риска и съответните им изменения.
3. Държавите членки гарантират, че институциите, които са значителни по своя размер, вътрешна организация и по естеството, мащаба и сложността на своите дейности, създават комитет по риска, съставен от членове на ръководния орган, които нямат изпълнителни функции в съответната институция. Членовете на комитета по риска притежават необходимите знания, умения и експертен опит, за да разбират напълно и да наблюдават стратегията за риска и склонността към поемане на риск от институцията.
Комитетът по риска съветва ръководния орган във връзка с текущата и бъдещата цялостна стратегия за риска и склонността към поемане на риск от институцията и го подпомага при надзора върху изпълнението на тази стратегия от висшето ръководство. Ръководният орган запазва общата отговорност по отношение на рисковете.
Комитетът по риска следи дали в цените на пасивите и активите, предлагани на клиентите, се вземат изцяло предвид моделът на стопанска дейност и стратегията по отношение на риска на институцията. Когато цените не отразяват адекватно рисковете в съответствие с модела на стопанска дейност и стратегията по отношение на риска, комитетът по риска представя на ръководния орган план за тяхното коригиране.
Компетентните органи могат да разрешат на дадена институция, която не се счита за значима по смисъла на първата алинея, да обедини комитета по риска и комитета по одитите, посочен в член 41 от Директива 2006/43/ЕО. Членовете на обединения комитет притежават знанията, уменията и опита, необходими за комитета по риска, а също и за комитета по одитите.
4. Държавите членки гарантират, че ръководният орган в контролната му функция и комитетът по риска, когато е създаден такъв, разполагат с адекватен достъп до информация за състоянието на институцията по отношение на риска и ако е необходимо и подходящо - до функцията за управление на риска и до становища на външни експерти.
Ръководният орган в контролната му функция и комитетът по риска, когато е създаден такъв, определят характера, обема и формàта на информацията за риска и колко често да я получават. С цел да подпомага установяването на добри политики и практики в областта на възнагражденията, комитетът по риска, без да засяга задачите на комитета по възнагражденията, проверява дали стимулите, осигурени от системата за възнагражденията, отчитат рисковете, капитала, ликвидността и вероятността и разпределението на приходите във времето.
5. Държавите членки, в съответствие с изискването за пропорционалност, предвидено в член 7, параграф 2 от Директива 2006/73/ЕО на Комисията (30), гарантират, че институциите разполагат с функция за управление на риска, което е независимо от оперативните звена и което има необходимите правомощия, статут, ресурси и достъп до ръководния орган.
Държавите членки гарантират, че функцията за управление на риска осигурява всички съществени рискове да са установени, измерени и надлежно докладвани. Те гарантират, че функцията за управление на риска участва активно в разработването на стратегията за риска на институцията и във вземането на всички решения, свързани с управлението на съществени рискове, и че е в състояние да представи пълен обзор на цялата гама от рискове за институцията.
При необходимост държавите членки гарантират, че функцията за управление на риска може да докладва пряко на ръководния орган в контролната му функция, независимо от висшето ръководство, и може да изразява загриженост и да предупреждава този орган, по целесъобразност, когато развитието на конкретен риск засяга или може да засегне институцията, без да се накърняват задълженията на ръководния орган, в качеството му на контролен и/или управителен орган съгласно настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013.
Ръководителят на функцията за управление на риска е независим висш ръководител с ясно определена отговорност за функцията за управление на риска. Когато характерът, мащабът и сложността на дейността на институцията не оправдават наличието на специално назначено лице, друг висш служител на институцията може да изпълнява тази функция, при условие че няма конфликт на интереси.
Ръководителят на функцията за управление на риска не може да бъде отстранен без предварително одобрение от ръководния орган в контролната му функция и има възможност при необходимост да се обърне пряко към ръководния орган в контролната му функция.
Прилагането на настоящата директива не засяга прилагането на Директива 2006/73/ЕО по отношение на инвестиционните посредници.
Член 77
Вътрешни подходи за изчисляване на капиталовите изисквания
1. Компетентните органи насърчават институциите, които са значими предвид своя размер, вътрешна организация и естеството, мащаба и сложността на дейността им, да създадат вътрешен капацитет за оценка на кредитния риск и да засилят използването на вътрешнорейтинговия подход при изчисляването на капиталовите изисквания за кредитен риск, когато експозициите им са значими в абсолютно изражение и когато тези институции имат същевременно голям брой значими контрагенти. Настоящият член не засяга изпълнението на критериите, установени в част трета, дял I, глава 3, раздел 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
2. Като вземат предвид естеството, мащаба и сложността на дейността на институциите, компетентните органи следят те да не разчитат единствено или механично на външни кредитни рейтинги при оценяването на кредитоспособността на субект или финансов инструмент.
3. Компетентните органи насърчават институциите, като вземат предвид техния размер и вътрешна организация, както и естеството, мащаба и сложността на дейността им, да създадат вътрешен капацитет за оценка на специфичния риск и да засилят използването на вътрешни модели за изчисляване на капиталовите изисквания за специфичния риск, свързан с дълговите инструменти в търговския портфейл, както и вътрешни модели за изчисляване на капиталовите изисквания за риска от неизпълнение и миграция, когато техните експозиции към специфичния риск са значими в абсолютно изражение и когато тези институции имат голям брой значими позиции в дългови инструменти на различни емитенти.
Настоящият член не засяга изпълнението на критериите, установени в трета част, дял IV, глава 5, раздели 1-5 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
4. ЕБО разработва проекти на регулаторни технически стандарти за по-конкретно определяне на понятието „значими в абсолютно изражение експозиции към специфичен риск“, посочено в параграф 3, първа алинея, и на праговете, при чието надхвърляне броят на контрагентите и позициите в дългови инструменти от различни емитенти се смята за значим.
ЕБО представя на Комисията тези проекти за регулаторни технически стандарти до 1 януари 2014 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Член 78
Сравнителен анализ за надзор по отношение на вътрешните подходи за изчисляване на капиталовите изисквания
1. Компетентните органи гарантират, че институциите, на които е разрешено да използват вътрешни подходи за изчисляване на размера на рисково претеглените експозиции или капиталови изисквания с изключение на операционен риск, докладват резултатите от изчисленията на вътрешните им подходи за експозициите им или позициите, които са включени в сравнителните портфейли. Институциите представят резултатите от изчисленията, придружени с обяснение за използваните методики за получаването им, на компетентните органи достатъчно често, но не по-малко от веднъж годишно.
2. Компетентните органи гарантират, че институциите представят на компетентните органи и на ЕБО резултатите от изчисленията, посочени в параграф 1, съгласно образеца, разработен от ЕБО в съответствие с параграф 8. Когато компетентните органи решат да разработят специални портфейли, те се консултират с ЕБО и гарантират, че институциите докладват резултатите от изчисленията отделно от резултатите от изчисленията за портфейлите на ЕБО.
3. Въз основа на информацията, представена от институциите в съответствие с параграф 1, компетентните органи наблюдават промените в размера на рисково претеглените експозиции и капиталовите изисквания, според случая, с изключение на операционния риск, за експозициите или операциите в сравнителните портфейли, произтичащи от вътрешните подходи на тези институции. Най-малко веднъж годишно компетентните органи правят оценка на качеството на тези подходи, като обръщат особено внимание на:
а)
подходите, при които се наблюдават съществени разлики в капиталовите изисквания за една и съща експозиция,
б)
подходите, при които има особено голямо или малко разнообразие и при които също има съществено и системно подценяване на капиталовите изисквания.
ЕБО изготвя доклад, за да подпомогне компетентните органи при оценяването на качеството на вътрешните подходи, въз основа на информацията, посочена в параграф 2.
4. Когато отделни институции се отклоняват значително от повечето други институции или когато между подходите се наблюдават малко общи характеристики, което води до големи различия в резултатите, компетентните органи проучват причините за това и предприемат необходимите корективни мерки, ако може ясно да се определи, че подходът на институцията води до подценяване на капиталовите изисквания, което не се дължи на разликите в базисните рискове на експозициите или позициите.
5. Компетентните органи гарантират, че решенията им за целесъобразността на корективните мерки, посочени в параграф 4, са в съответствие с принципа, че подобни мерки трябва да спазват целите на вътрешния подход и по тази причина:
а)
не водят до стандартизация или предпочитани методи;
б)
не създават погрешни стимули; или
в)
не причиняват „стадно поведение“.
6. ЕБО може да издава насоки и препоръки в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, когато счита това за необходимо, въз основа на информацията и оценките, посочени в параграфи 2 и 3 от настоящия член, с цел подобряване на надзорните практики или практиките на институциите по отношение на вътрешните подходи.
7. ЕБО разработва проекти за регулаторни технически стандарти с цел определяне на:
а)
процедурите за обмен на оценки, изготвени в съответствие с параграф 3, между компетентните органи и с ЕБО;
б)
стандартите за оценката, изготвена от компетентните органи съгласно параграф 3.
ЕБО представя на Комисията тези проекти за регулаторни технически стандарти до 1 януари 2014 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
8. ЕБО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за определяне на:
а)
образеца, определенията и информационно-технологичните решения, които да се прилагат в Съюза за целите на докладването съгласно параграф 2;
б)
сравнителния(те) портфейл(и), посочени в параграф 1.
ЕБО представя на Комисията тези проекти за технически стандарти за изпълнение до 1 януари 2014 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първата алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
9. До 1 април 2015 г. и след консултация с ЕБО Комисията представя доклад на Европейския парламент и на Съвета относно функционирането на сравнителния анализ на вътрешните модели, включително обхвата на модела. Ако е необходимо, след доклада се прави законодателно предложение.
Член 79
Кредитен риск и риск от контрагента
Компетентните органи гарантират, че:
а)
отпускането на кредити се основава на разумни и ясно определени критерии и че процесът на одобряване, изменение, подновяване и рефинансиране на кредити е ясно определен;
б)
институциите имат вътрешни методики, които им дават възможност да оценяват кредитния риск от експозициите към индивидуални длъжници, по ценни книжа или секюритизиращи позиции, както и кредитния риск за целия портфейл. По-специално, вътрешните методики не се основават единствено или механично на външни кредитни рейтинги. Това, че капиталовите изисквания се основават на рейтинг от агенция за външна кредитна оценка (АВКО) или на факта, че за дадена експозиция не е определен рейтинг, не освобождава институциите от задължението да потърсят допълнително друга относима информация, за да направят оценка на разпределението на вътрешния си капитал;
в)
текущото администриране и наблюдение на различните портфейли и експозиции на институциите, свързани с кредитен риск, включително с цел установяване и управление на проблемните кредити и извършване на адекватни корекции на стойността и заделяне на провизии, се извършват посредством ефективни системи;
г)
диверсификацията на кредитните портфейли съответства на целевите пазари на институцията и на цялостната ѝ кредитна стратегия.
Член 80
Остатъчен риск
Компетентните органи гарантират, че рискът признатите техники за редуциране на кредитния риск, използвани от институцията, да се окажат по-неефективни от очакваното се отчита и контролира, включително чрез писмено изложени политики и процедури.
Член 81
Риск от концентрация
Компетентните органи гарантират, че рискът от концентрация, произтичащ от експозиции към всеки отделен контрагент, в т.ч. към централни контрагенти, групи от свързани контрагенти и контрагенти от един и същ икономически сектор или географски регион или занимаващи се с една и съща дейност или стоки, както и прилагането на техники за редуциране на кредитния риск, в т.ч. по-специално рисковете, свързани с големи косвени кредитни експозиции (например, към отделен страничен емитент на обезпечения), се отчита и контролира, включително чрез писмено изложени политики и процедури.
Член 82
Секюритизационен риск
1. Компетентните органи гарантират, че рисковете, произтичащи от трансакции за секюритизация, по отношение на които кредитните институции се явяват инвеститори, инициатори или спонсори, включително рисковете, свързани с репутацията, каквито възникват във връзка със сложни структури или продукти, се оценяват и преодоляват чрез подходящи политики и процедури, така че да се гарантира, че икономическата същност на трансакцията е изцяло отразена в оценката на риска и в управленските решения.
2. Компетентните органи гарантират, че институциите, които са инициатори на револвиращи секюритизационни трансакции, съдържащи клаузи за предсрочно погасяване, разполагат с планове за ликвидността, които отчитат ефекта както на планираното, така и на предсрочното погасяване.
Член 83
Пазарен риск
1. Компетентните органи гарантират, че се прилагат политики и процеси за установяване, измерване и управление на всички значими източници и ефекти на пазарните рискове.
2. Компетентните органи гарантират, че когато късата позиция е с падеж преди дългата позиция, институциите вземат мерки и срещу риска от недостиг на ликвидни средства.
3. Вътрешният капитал е адекватен за покриване на значимите пазарни рискове, за които не се прилага изискване за собствения капитал.
Институциите, които при изчисляването на капиталовите изисквания за позиционен риск съгласно трета част, дял IV, глава 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013, са нетирали позициите си в една или повече ценни книги, съставляващи борсов индекс, срещу една или повече позиции в обвързан с борсов индекс фючърс или друг обвързан с борсов индекс продукт, трябва да имат адекватен вътрешен капитал, за да покрият базисния риск от загуба, която може да се получи при несъответствие между изменението на стойността на фючърса или на съответния друг продукт и изменението на стойността на съставляващите индекса ценни книжа; институциите трябва да имат такъв адекватен вътрешен капитал и когато държат противоположни позиции по обвързани с борсов индекс фючърси, които не са идентични по отношение на своя падеж или на състава си, или и на двете.
Когато използват третирането по член 345 от Регламент ЕС) № 575/2013, институциите гарантират, че държат достатъчен вътрешен капитал за покриване на риска от загуба, съществуващ между момента на първоначалното поемане на задължението и следващия работен ден.
Член 84
Лихвен риск, произтичащ от дейности извън търговския портфейл
Компетентните органи гарантират, че институциите въвеждат системи за установяване, оценка и управление на рисковете, произтичащи от потенциални промени в лихвените проценти, които засягат нетърговските дейности на институцията.
Член 85
Операционен риск
1. Компетентните органи гарантират, че институциите прилагат политики и процедури за оценка и управление на експозициите към операционен риск, включително риск на модела и рядко възникващи събития с голямо въздействие. Институциите определят какво е операционен риск за целите на тези политики и процедури.
2. Компетентните органи гарантират, че институциите разполагат с планове за действие при непредвидени обстоятелства и за осигуряване на непрекъснатост на дейността, които да осигуряват способността на всяка институция за извършване на непрекъсната дейност и да ограничават загубите в случай на сериозен срив на дейността.
Член 86
Ликвиден риск
1. Компетентните органи гарантират, че институциите разполагат с устойчиви стратегии, политики, процеси и системи за установяване, измерване, управление и наблюдение на ликвидния риск в течение на подходящи периоди с различна продължителност, включително в рамките на един ден, за да се гарантира, че институциите поддържат адекватно ниво на ликвидни буфери. Тези стратегии, политики, процеси и системи се разработват специално в зависимост от сферите на дейност, валутите, клоновете и правните субекти и включват подходящи механизми за разпределение на разходите, печалбите и рисковете, свързани с ликвидността.
2. Посочените в параграф 1 стратегии, политики, процеси и системи са съобразени със сложността, рисковия профил и мащаба на дейност на институциите и толерантността към риск, определена от ръководния орган, и отразяват значимостта на институцията във всяка държава членка, в която тя извършва дейност. Институциите съобщават за определената толерантност към риск на всички направления на дейност, до които това се отнася.
3. Компетентните органи гарантират, че ликвидните рискови профили на институциите съответстват на изискванията за добре функционираща и стабилна система и не ги превишават, като институции отчитат естеството, мащаба и сложността на своите действията.
Компетентните органи наблюдават развитието на ликвидните рискови профили, например моделите и обемите на продуктите, управлението на риска, политиките на финансиране и финансовите концентрации.
Компетентните органи предприемат ефективни действия, когато развитието на обстановката, посочено във втората алинея, може да доведе до нестабилност на отделна институция или на системата.
Компетентните органи информират ЕБО относно всички действия, предприети съгласно третата алинея.
ЕБО отправя препоръки, когато е необходимо, в съответствие с Регламент (ЕС) № 1093/2010.
4. Компетентните органи гарантират, че институциите разработват методики за установяване, измерване, управление и наблюдение на позициите, свързани с финансирането. Тези методики обхващат текущите и прогнозираните значими парични потоци във и произтичащи от активи, пасиви и задбалансови позиции, включително условни пасиви, и възможния ефект от репутационния риск.
5. Компетентните органи гарантират, че институциите разграничават, особено при извънредни ситуации, активите, предоставени като обезпечение, и свободните от тежести активи, които са винаги достъпни. Компетентните органи гарантират също така, че институциите отчитат кой правен субект държи активите, в коя държава активите са законно регистрирани в регистър или по сметка и доколко са приемливи, и контролират начините за своевременно мобилизиране на активите.
6. Компетентните органи гарантират, че институциите вземат предвид и съществуващите законодателни, регулаторни и оперативни ограничения за евентуалното прехвърляне на ликвидни средства и свободни от тежести активи между субекти както в рамките на Европейското икономическо пространство, така и извън него.
7. Компетентните органи гарантират, че институциите разглеждат възможността за използване на различни инструменти за редуциране на кредитния риск, включително система от лимити и ликвидни буфери, за да бъдат в състояние да устоят на редица различни кризисни обстоятелства, и за адекватно диверсифициране на структурата на финансиране и достъпа до източници на финансиране. Тези правила подлежат на редовен преглед.
8. Компетентните органи гарантират, че институциите разглеждат алтернативни сценарии по отношение на ликвидните си позиции и на редуциращите риска фактори и поне веднъж годишно правят преглед на допусканията, на които се основават решенията им по отношение на свързаните с финансирането позиции. За тази цел алтернативните сценарии обхващат по-специално задбалансовите позиции и другите условни задължения, включително задълженията на дружествата със специална цел - секюритизация (ДСЦС), или на други субекти със специална цел, както е посочено в Регламент (ЕС) № 575/2013 по отношение на които институцията действа като спонсор или предоставя значителна ликвидна подкрепа.
9. Компетентните органи гарантират, че институциите отчитат възможното въздействие на други алтернативни сценарии, свързани със самата институция или с пазара като цяло, както и комбинация от тях. Институциите вземат предвид периоди с различна продължителност и кризисни обстоятелства с различен интензитет.
10. Компетентните органи гарантират, че институциите коригират своите стратегии, вътрешни политики и лимити за ликвидния риск и разработват ефективни планове за действие при непредвидени обстоятелства, като отчитат резултатите от алтернативните сценарии, посочени в параграф 8.
11. Компетентните органи гарантират, че институциите разполагат с планове за възстановяване на ликвидността, в които се определят адекватни стратегии и целесъобразни мерки за изпълнението им с цел преодоляване на евентуалния недостиг на ликвидни средства, в т.ч. по отношение на клоновете, открити в друга държава членка. Компетентните органи гарантират, че институциите тестват тези планове поне веднъж годишно, актуализират ги въз основа на резултатите от алтернативните сценарии по параграф 8, предават ги на висшето ръководство, което ги одобрява, така че вътрешните политики и процеси да могат да бъдат съответно коригирани. Институциите предприемат предварително необходимите оперативни мерки, за да гарантират, че плановете за възстановяване на ликвидността могат да бъдат изпълнени незабавно. За кредитните институции тези оперативни мерки включват държането на обезпечение, което може незабавно да се използва за получаване на финансиране от централната банка. Това включва при необходимост държане на обезпечение във валутата на друга държава членка или на трета държава, към която кредитната институция има експозиции, и когато е необходимо от оперативна гледна точка - на територията на приемаща държава членка или трета държава, в чиято валута институцията има експозиции.
Член 87
Риск от прекомерен ливъридж
1. Компетентните органи гарантират, че в институциите са въведени политики и процеси за установяване, управление и наблюдение на риска от прекомерен ливъридж. Показателите за риска от прекомерен ливъридж включват коефициент на ливъридж, изчисляван съгласно член 429 от Регламент (ЕС) № 575/2013, и несъответствията между активите и задълженията.
2. Компетентните органи гарантират, че институциите вземат предпазни мерки за преодоляване на риска от прекомерен ливъридж, като надлежно отчитат възможното му нарастване поради намаление на собствения капитал на институцията в резултат на очаквани или понесени загуби, в зависимост от приложимите счетоводни правила. За тази цел институциите трябва да бъдат в състояние да устоят на редица кризисни обстоятелства, свързани с риска от прекомерен ливъридж.
Подраздел 3
Управление
Член 88
Правила за управлението
1. Държавите членки гарантират, че ръководният орган определя правилата за управление, които осигуряват ефективно и разумно управление на институцията, включително разделението на функциите в организацията и предотвратяването на конфликти на интереси, осъществява контрол върху прилагането им и носи отговорност за това.
Тези правила отговарят на следните принципи:
а)
ръководният орган трябва да носи цялата отговорност за институцията и да одобрява изпълнението на стратегическите цели, стратегията за риска и вътрешните правила за управление на институцията, и да осъществява контрол върху него;
б)
ръководният орган трябва да гарантира коректността на системите за счетоводна и финансова отчетност, включително финансовия и оперативен контрол и спазването на правните изисквания и съответните стандарти;
в)
ръководният орган трябва да осъществява контрол върху процеса на оповестяване и съобщаване;
г)
ръководният орган трябва да отговаря за упражняването на ефективен контрол върху висшето ръководство;
д)
председателят на ръководния орган в рамките на контролната функция на институцията, не трябва да упражнява едновременно функциите на главен изпълнителен директор в същата институция, освен ако това не е обосновано от институцията и не е одобрено от компетентните органи;
Държавите членки гарантират, че ръководният орган наблюдава и прави периодична оценка на ефективността на правилата за управление на институцията и взема необходимите мерки за отстраняване на евентуални пропуски.
2. Държавите членки гарантират, че институциите, които са значими по своя размер, вътрешна организация и характер, и по мащаба и сложността на своите дейности, създават комитет за подбор на кандидати, съставен от членове на ръководния орган, които нямат изпълнителни функции в съответната институция.
Комитетът за подбор на кандидати:
а)
набелязва и препоръчва за одобрение от ръководния орган или за одобрение от общото събрание кандидати за попълване на свободните места в състава на ръководния орган, взема предвид баланса на знанията, уменията, многообразието и опита на членовете на ръководния органи подготвя описание на функциите и изискванията за дадено назначение и изчислява времето, което се очаква да отделя бъдещият член на ръководния орган;
Освен това комитетът за подбор на кандидати взема решения за определянето на целево ниво във връзка с представителността на по-слабо представения пол в ръководния орган и разработва политика за увеличаване броя на представителите на по-слабо представения пол в ръководния орган за постигане на посочената по-горе цел. Целта, политиката и нейното изпълнение се правят публично достояние в съответствие с член 435, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
анализира периодично и поне веднъж годишно структурата, размера, състава и резултатите от работата на ръководния орган и отправя препоръки към него за евентуални промени;
в)
анализира периодично и поне веднъж годишно знанията, уменията и опита на членовете на ръководния орган поотделно и на ръководния орган като цяло и докладва на ръководния орган съответно;
г)
периодично прави преглед на политиката на ръководния орган за подбор и назначаване на висши ръководни служители и отправя препоръки към него.
При изпълнението на задълженията си комитетът за подбор на кандидати във възможно най-голяма степен отчита редовно необходимостта да се гарантира, че процесът на вземане на решения на ръководния орган не се влияе от отделно лице или малка група лица по начин, който уврежда интересите на институцията като цяло.
Комитетът за подбор на кандидати може да използва всякакви необходими ресурси, които счита за подходящи, включително консултации с външни експерти, и получава достатъчно финансиране за тази цел.
Настоящият параграф не се прилага, когато съгласно националното право ръководният орган не разполага с компетентност в процеса на подбор и назначаване на който и да било от своите членове.
Член 89
Докладване по държави
1. От 1 януари 2015 г. държавите членки изискват от всяка институция да оповестява ежегодно, по държави членки и по трети държави, в които е установена, следната консолидирана информация за съответната финансова година:
а)
наименование(я), естество на дейностите и географско местоположение;
б)
оборот;
в)
брой на служителите на основа пълно работно време или еквивалентен принцип;
г)
резултат от дейността преди облагане с данък;
д)
данъци върху резултата от дейността;
е)
получени държавни субсидии.
2. Независимо от параграф 1 държавите членки изискват от институциите да оповестят информацията по параграф 1, букви а), б) и в) за първи път на 1 юли 2014 г.
3. До 1 юли 2014 г. всички глобално системно значими институции от ЕС, получили лиценз в Съюза, признати в международен план, подават информацията, посочена в параграф 1, букви г), д) и е), до Комисията поверително. Комисията, след консултация със ЕБО, Европейският орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване и Европейският орган за ценни книжа и пазари извършва обща оценка във връзка с потенциалните отрицателни последици за икономиката от публичното оповестяване на тази информация, включително въздействието върху конкурентоспособността, инвестициите и кредитоспособността и стабилността на финансовата система. Комисията представя доклада си на Европейския парламент и на Съвета най-късно до 31 декември 2014 г.
В случай че в доклада на Комисията бъдат посочени значителни отрицателни последици, тя разглежда възможността за представяне на подходящо законодателно предложение за изменение на посочените в параграф 1 задължения за публично оповестяване и може в съответствие с член 145, буква з да реши да отложи тези задължения. Комисията всяка година прави преглед на необходимостта от продължаване срока на това отлагане.
4. Информацията, посочена в параграф 1, се одитира в съответствие с Директива 2006/43/ЕО и се публикува, ако е възможно, като приложение към годишния финансов отчет или, ако е приложимо - към консолидирания финансов отчет на съответната институция.
5. Доколкото задълженията за оповестяване, посочени в параграф 1, бъдат предвидени в бъдещи законодателни актове на Съюза и неговият обхват надхвърля предвиденото в настоящия член, настоящият член престава да се прилага и съответно се заличава
Член 90
Оповестяване на възвращаемостта на активите
Сред основните показатели, които институциите оповестяват в годишния си доклад, е възвращаемостта на активите, изчислена като нетната им печалба, разделена на общото балансово число.
Член 91
Ръководен орган
1. Членовете на ръководния орган са винаги с достатъчно добра репутация и притежават достатъчно знания, умения и опит за изпълнението на своите задължения. Цялостният състав на ръководния орган следва да отговаря на един достатъчно широк набор от опит. Членовете на ръководния орган отговарят по-специално на изискванията, предвидени в параграфи 2-8:
2. всички членове на ръководния орган посвещават достатъчно време на изпълнението на задълженията си в институцията;
3. броят на директорските длъжности, които може да изпълнява едновременно член на ръководния орган, зависи от конкретните обстоятелства и естеството, мащаба и сложността на дейността на институцията. Освен ако не представляват съответната държава членка, членовете на ръководния орган на институция, която е значима по своя размер, вътрешна организация и естеството,, мащаба и сложността на своите дейности, от 1 юли 2014 г. членовете на нейния управителен орган не заемат едновременно повече от една от следните комбинации директорски длъжности:
а)
една длъжност на изпълнителен директор и две длъжности на директор без изпълнителни функции;
б)
четири длъжности на директор без изпълнителни функции;
4. Следното се смята за една директорска длъжност за целите на параграф 3:
а)
директорските длъжности с изпълнителни или неизпълнителни функции в рамките на една и съща група;
б)
директорските длъжности с изпълнителни или неизпълнителни функции в рамките на:
(i)
институции, които са членки на един и същ механизъм за институционална защита, ако са изпълнени условията, предвидени в член 113, параграф 7 от Регламент (ЕС) № 575/2013, или
(ii)
предприятия (включително нефинансови субекти), в които институцията държи квалифицирано дялово участие.
5. Директорските длъжности в организации, които не преследват предимно търговски цели не се отчитат за целите на параграф 3.
6. Компетентните органи могат да разрешат на членове на ръководен орган да заемат една допълнителна директорска длъжност с неизпълнителни функции. Компетентните органи редовно информират ЕБО за такива разрешения;
7. Ръководният орган като цяло притежава достатъчно знания, умения и опит, за да може да разбира дейността на институцията, включително главните рискове;
8. Всеки член на ръководния орган действа честно, почтено и независимо, за да прави оценка и да се противопоставя ефективно на решенията на висшето ръководство, ако се наложи, и да упражнява ефективен контрол и наблюдение на вземането на решения на управленско ниво.
9. Институциите отделят достатъчно човешки и финансови ресурси за въвеждане в работата и за обучение на членовете на ръководния орган.
10. Държавите членки или компетентните органи изискват от институциите и съответните комитети за подбор на кандидати да включат широк набор от качества и умения, когато назначават членове в ръководния орган, като за тази цел разработят политика за насърчаване на многообразието в ръководния орган.
11. Компетентните органи събират информацията, оповестена в съответствие с член 435, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013, и я използват за сравняване на практиките по отношение на многообразието. Компетентните органи предоставят тази информация на ЕБО. ЕБО използва тази информация за сравняване на практиките по отношение на многообразието на равнището на Съюза.
12. ЕБО издава насоки относно следното:
а)
понятието „посвещаване на достатъчно време“ от страна на член на ръководния орган за изпълнението на задълженията му във връзка с конкретните особености и естеството, мащаба и сложността на дейността на институцията;
б)
понятието „подходящи знания, умения и опит“ на ръководния орган като цяло съгласно параграф 7;
в)
понятията „честност, почтеност и независимост“ на членовете на ръководния орган, посочени в параграф 8;
г)
понятието „достатъчни човешки и финансови ресурси“, отделяни за въвеждането в работата и обучението на членовете на ръководния орган, съгласно параграф 9;
д)
понятието „многообразие“, което трябва да се отчита при подбора на членовете на ръководния орган съгласно параграф 10.
ЕБО издава тези насоки до 31 декември 2015 г.
13. Настоящият член не засяга разпоредбите за представителството на служителите и работниците в ръководния орган, предвидени в националното право.
Член 92
Политика за възнагражденията
1. Прилагането на параграф 2 от настоящия член и на членове 93, 94 и 95 се осигурява от компетентните органи за институциите на ниво група, дружество майка и дъщерни дружества, включително за онези, които са установени в офшорни финансови центрове.
2. Компетентните органи гарантират, че при разработване и прилагане на политиката за общите възнаграждения, в т.ч. заплатите и пенсионните права по преценка на работодателя, за категориите персонал, включващи висшето ръководство, поемащите риск служители, служителите с контролни функции, както и всеки служител, чието общо възнаграждение по размер е в същата категория възнаграждения като тези на висшето ръководство и поемащите риск служители, чиито професионални дейности имат съществено въздействие върху рисковия им профил, институциите съблюдават следните принципи по начин и до степен, подходящи за техния размер и вътрешна организация и за естеството, мащаба и сложността на тяхната дейност:
а)
политиката за възнагражденията е съобразена със и насърчава разумното и ефективно управление на риска и не поощрява поемането на риск, който надвишава нивото на допустимия риск за институцията;
б)
политиката за възнагражденията отговаря на стратегията за дейността, целите, ценностната система и дългосрочните интереси на институцията и включва мерки за предотвратяване на конфликтите на интереси;
в)
ръководният орган на институцията в изпълнение на контролните си функции приема и периодично подлага на преглед общите принципи на политиката за възнагражденията и отговоря за контрола на нейното изпълнение;
г)
изпълнението на политиката за възнагражденията се подлага най-малко веднъж годишно на централен и независим вътрешен преглед на спазването на политиките и процедурите във връзка с възнагражденията, приети от ръководния орган в изпълнение на неговите надзорни функции;
д)
служителите с контролни функции са независими от стопанските единици, които контролират, разполагат с необходимите правомощия и получават възнаграждения в зависимост от степента на постигане на целите, свързани с техните функции, независимо от резултатите на стопанските дейности, които те контролират;
е)
възнагражденията на висшите служители, работещи в областта на управлението на риска и спазването на изискванията, се контролират пряко от комитета по възнагражденията, посочен в член 95, или - ако такъв комитет не е създаден - от ръководния орган в контролната му функция;
ж)
в политиката за възнагражденията, като се отчитат националните критерии за определяне на заплатите, се прави ясна разлика между критериите за определяне на:
(i)
основното постоянно възнаграждение, което следва най-вече да отразява съответния професионален опит и организационна отговорност, както е посочено в длъжностната характеристика на служителя като част от условията на трудовия договор; и
(ii)
променливото възнаграждение, което следва да отговаря на устойчиво и съобразено с рисковете изпълнение на задълженията, както и на изпълнение, надхвърлящо изискванията за изпълнение на длъжностната характеристика като част от условията на трудовия договор.
Член 93
Институции, които получават държавна помощ
По отношение на институциите, които получават извънредна държавна помощ, освен принципите по член 92, параграф 2 се прилагат и следните принципи:
а)
променливото възнаграждение е строго ограничено като процент от нетните приходи, когато е несъвместимо с поддържането на стабилна капиталова база и със своевременното прекратяване на държавната помощ;
б)
съответните компетентни органи изискват от институциите да преструктурират възнагражденията по начин, който да е съобразен с необходимостта от стабилно управление на риска и дългосрочен растеж, включително при необходимост да въведат максимални размери за възнагражденията на членовете на ръководния орган на институцията;
в)
на членовете на ръководния орган на институцията не се изплаща променливо възнаграждение, освен ако това не е обосновано.
Член 94
Променливи елементи на възнаграждението
1. По отношение на променливите елементи на възнаграждението, освен принципите по член 92, параграф 2 и при същите условия, се прилагат и следните принципи:
а)
когато възнаграждението е обвързано с резултатите от дейността, неговият общ размер се основава на комбинация от оценките за резултатите на отделното лице и на съответната стопанска единица, както и на цялостните резултати на институцията, като при оценката на резултатите на отделното лице се вземат предвид финансови и нефинансови критерии;
б)
оценката на резултатите се прави за период от няколко години, за да се гарантира, че оценяването се основава на дългосрочните резултати и че действителното заплащане за зависещите от резултатите елементи на възнаграждението обхваща период, отчитащ основния стопански цикъл на кредитната институция, както и нейните стопански рискове;
в)
общият размер на променливото възнаграждение не ограничава способността на институцията да укрепва капиталовата си база;
г)
гарантираното променливо възнаграждение не е съвместимо с разумното управление на риска или с принципа за заплащане според резултатите и не се включва в евентуални планове за възнагражденията;
д)
гарантираното променливо възнаграждение се предоставя по изключение, единствено при назначаването на нови служители и при условие институцията да има стабилна и силна капиталова база, а изплащането му се ограничава до първата година на заетост;
е)
осигурява се подходящ баланс между постоянните и променливите елементи на общото възнаграждение, като постоянният елемент представлява достатъчно голям дял от общото възнаграждение, така че да позволява прилагането на напълно гъвкава политика по отношение на променливите елементи на възнаграждението, включително възможност да не се изплащат променливи елементи на възнаграждението;
ж)
институциите определят подходящи съотношения между постоянните и променливите елементи на общото възнаграждение, като при това се прилагат следните принципи:
i)
Променливите елементи не надхвърлят 100 % от постоянните елементи на общото възнаграждение за всяко лице. Държавите членки могат да определят по-нисък максимален процент.
ii)
Държавите членки могат да дадат възможност на акционерите или собствениците или членовете на институцията да одобряват по-високо максимално ниво на съотношението между постоянните и променливите елементи на възнаграждението, стига цялостното ниво на променливите елементи да не надвишава 200 % от постоянните елементи на общото възнаграждение за всяко лице. Държавите членки могат да определят по-нисък максимален процент.
Всяко одобряване на по-голямо съотношение в съответствие с първа алинея от настоящата подточка се извършва в съответствие с със следната процедура:
-
акционерите, собствениците или членовете на институцията действат въз основа на подробна препоръка на институцията, обосноваваща мотивите за исканото одобрение и неговия обхват, включително засегнатите служители, техните длъжности, както и очакваните последствия във връзка с изискването да се поддържа стабилна капиталова база;
-
акционерите, собствениците или членовете на институцията действат с мнозинство от поне 66 %, при условие да са представени поне 50 % от акциите или от равностойните права на собственост, или в противен случай действат с мнозинство от 75 % от представените права на собственост;
-
институцията уведомява всички акционери, собственици или членове на институцията с разумно предизвестие, че ще бъде искано одобрение съгласно първа алинея на настоящата подточка;
-
институцията информира незабавно компетентния орган за препоръката към своите акционери, собственици или членове, включително за предлаганото по-голямо максимално съотношение и основанията за това, и трябва да е в състояние да докаже пред компетентния орган, че предлаганото по-голямо съотношение не влиза в противоречие със задълженията на институцията съгласно настоящата директива и съгласно Регламент (ЕС) № 575/2013, като се имат предвид по-конкретно задълженията на институцията по отношение на собствения капитал;
-
институцията информира незабавно компетентния орган за решенията на своите акционери, собственици или членове, включително за всяко одобрено по-голямо максимално съотношение съгласно първа алинея от настоящата подточка, а компетентните органи използват получената информация за сравняване на практиките на институциите в това отношение; Компетентните органи предоставят тази информация на ЕБО, който я публикува обобщено за всички държави членки по произход в единен формат на представяне. ЕБО може да разработи насоки за улесняване прилагането на настоящото тире и за осигуряване на последователност на събираната информация.
-
служителите, които са пряко засегнати от посочените в настоящата подточка по-високи максимални нива на променливото възнаграждение, нямат право, ако е приложимо, да упражняват пряко или непряко нито едно от правата на глас, които може да имат като акционери, собственици или членове на институцията.
iii)
Държавите членки могат да дадат възможност на институциите да прилагат посочения във втора алинея на настоящата подточка дисконтов процент по отношение на максимум 25 % от общото променливо възнаграждение, при условие че то се изплаща в инструменти, които са разсрочени за срок, не по-малък от пет години. Държавите членки могат да определят по-нисък максимален процент.
ЕБО изготвя и публикува до 31 март 2014 г. насоки относно приложимия условен дисконтов процент като взема предвид всички фактори от значение, включително процента на инфлацията и риска, като това включва продължителността на разсрочването. Насоките на ЕБО относно дисконтовия процент са насочени най-вече към стимулиране използването на инструменти, които са разсрочени за срок, не по-малък от пет години.
з)
плащанията, свързани с предсрочното прекратяване на договор, отразяват постигнатите с течение на времето резултати, като с тях не се възнаграждава неуспех или некоректно поведение;
и)
възнагражденията, свързани с обезщетение или „откупуване“ по договори за предходна заетост, трябва да са съобразени с дългосрочните интереси на институцията, включително разпоредбите за задържане, отлагане, за резултатите от дейността и възможността за възстановяване на изплатени суми;
й)
измерването на резултатите от дейността, използвано за изчисляване на променливите елементи на възнаграждението или групите от променливи елементи, включва корекция за всички видове настоящи и бъдещи рискове и отчита разходите за капитал и изискваната ликвидност;
к)
при разпределението на променливите елементи на възнаграждението в рамките на институцията се отчитат и всички видове настоящи и бъдещи рискове;
л)
съществена част от променливото възнаграждение, която при всички случаи е поне 50 % от него, се състои в баланса на следните елементи:
i)
акции или равностойни права на собственост в зависимост от правно-организационната форма на съответната институция, или свързани с акции инструменти или равностойни непарични инструменти за институция, чиито ценни книжа не се търгуват на регулиран пазар;
ii)
когато е възможно, други инструменти по смисъла на член 52 или член 63 от Регламент (ЕС) № 575/2013 или други инструменти, които могат да бъдат изцяло конвертирани в инструменти от базовия собствен капитал от първи ред или да бъдат отписани, които във всеки случай отразяват адекватно кредитното качество на институцията като преуспяващо предприятие и са подходящи за използване за целите на променливото възнаграждение.
По отношение на инструментите по настоящата буква се прилага подходяща политика за задържане, целяща постигане на съответствие между стимулите и дългосрочните интереси на институцията. Държавите членки или техните компетентни органи могат да наложат ограничения по отношение на вида и формата на тези инструменти или съответно да забранят определени инструменти. Тази буква се прилага както за частта от променливия елемент на възнаграждението, чието разпределяне е отложено в съответствие с буква м така и за частта от променливия елемент на възнаграждението, чието разпределяне не е отложено;
м)
разпределянето на съществена част от променливия елемент на възнаграждението, която при всички случаи е поне 40 % от него, се отлага за срок, който е не по-кратък от три до пет години и е надлежно съобразен с естеството на стопанската дейност, свързаните с нея рискове и дейността на въпросния служител.
Възнаграждение, платимо при условията на отложено разпределение, се предоставя не по-бързо отколкото на пропорционален принцип. При променлив елемент на възнаграждението с особено голям размер се отлага изплащането на поне 60 % от сумата. Продължителността на срока на отлагане се определя според стопанския цикъл, естеството на стопанската дейност, свързаните с нея рискове и дейността на въпросния служител;
н)
променливото възнаграждение, включително отложената му част, се изплаща или предоставя само ако е оправдано от гледна точка на финансовото положение на институцията като цяло и ако е оправдано въз основа на резултатите, постигнати от институцията, стопанската единица и съответното лице.
Без да се засягат общите принципи на националното договорно и трудово право, общият размер на променливото възнаграждение като цяло значително се съкращава при по-нисък или отрицателен финансов резултат на институцията, като се отчитат както текущите възнаграждения, така и намаленията на изплащаните заработени по-рано суми, в това число чрез мерки като удържане или възстановяване на изплатени суми;
До 100 % от общото променливо възнаграждение подлежи на изискване за удържане или възстановяване на изплатени суми. Институциите определят специални критерии за прилагането на удържането и възстановяването на изплатени суми. Тези критерии включват по-специално случаите, при които служителят:
i)
е имал или е бил отговорен за поведение, което е довело до значителни загуби за институцията,
ii)
не е успял да отговори на съответните норми за пригодност и добро поведение.
о)
пенсионната политика отговаря на стратегията за дейността, целите, ценностната система и дългосрочните интереси на институцията;
Ако служителят напусне институцията преди пенсиониране, пенсионните права по преценка на работодателя се задържат от институцията под формата на посочените в буква л) инструменти за срок от пет години. Когато служителят достигне пенсионна възраст, пенсионните права по преценка на работодателя се изплащат на служителя под формата на посочените в буква л) инструменти, като разпределението се отлага за срок от пет години;
п)
служителите трябва да поемат задължение да не използват лични стратегии за хеджиране или за застраховане, свързано с възнагражденията или отговорността, с цел да намалят ефекта на отчитането на риска, заложено в договореностите за възнаграждението им;
р)
променливото възнаграждение не се изплаща посредством инструменти или методи, които улесняват неспазването на настоящата директива или Регламент (ЕС) № 575/2013.
2. ЕБО разработва проекти за регулаторни технически стандарти във връзка с определянето на категориите инструменти, които отговарят на условията по параграф 1, буква л), подточка ii), както и по отношение на качествените и подходящите количествени критерии за установяване на категориите персонал, чиито професионални дейности имат съществено въздействие върху рисковия профил на институциите, както е посочено в член 92, параграф 2.
ЕБО представя на Комисията тези проекти за регулаторни технически стандарти до 31 март 2014 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Член 95
Комитет по възнагражденията
1. Компетентните органи гарантират, че институциите, които са значими по своя размер, вътрешна организация и характер, и по мащаба и сложността на своите дейности, създават комитет по възнагражденията. Съставът на комитета по възнагражденията се определя така, че да може да се произнася компетентно и независимо по политиката и практиките за възнагражденията, както и по създадените стимули за управление на риска, капитала и ликвидността.
2. Компетентните органи гарантират, че комитетът по възнагражденията отговаря за изготвянето на решенията относно възнагражденията, включително за решенията, които оказват влияние върху риска и управлението на риска на съответната институция и които трябва да бъдат взети от ръководния орган. Председателят и членовете на комитета по възнагражденията са членове на ръководния орган, които нямат изпълнителна функция в съответната институция. Ако националното право предвижда в ръководния орган да бъдат представени и служителите, комитетът по възнагражденията включва един или повече представители на служителите. При изготвянето на такива решения комитетът по възнагражденията отчита дългосрочните интереси на акционерите, инвеститорите и другите заинтересовани страни в институцията, както и обществения интерес.
Член 96
Поддържане на страница в интернет за корпоративното управление и възнагражденията
Институциите, които поддържат страница в интернет, обясняват в нея как спазват изискванията на членове 88-95.
Раздел III
Процес на надзорен преглед и оценка
Член 97
Надзорен преглед и оценка
1. Като отчитат техническите критерии по член 98, компетентните органи извършват преглед на правилата, стратегиите, процесите и механизмите, въведени от институциите в изпълнение на настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013, и оценяват:
а)
рисковете, на които институциите са или могат да бъдат изложени;
б)
рисковете, които дадена институция създава за финансовата система, като се имат предвид критериите за идентифициране и измерване на системния риск съгласно член 23 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 или съответно препоръките на ЕССР; и
в)
рисковете, идентифицирани чрез стрес тестове, като се отчитат характерът, мащабът и сложността на дейността на съответната институция
2. Обхватът на прегледа и оценката по параграф 1 включва всички изисквания на настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013.
3. Въз основа на прегледа и оценката по параграф 1 компетентните органи определят дали правилата, стратегиите, процесите и механизмите, въведени от институциите, и собственият капитал и ликвидните им активи осигуряват стабилно управление и покритие на техните рискове.
4. Компетентните органи определят честотата и задълбочеността на прегледа и оценката по параграф 1, като имат предвид размера, системното значение, естеството, мащаба и сложността на дейността на съответната институция и като отчитат принципа на пропорционалност. Резултатите от прегледа и оценката се актуализират най-малко веднъж годишно за институциите, които са обхванати от плана за извършване на надзорни проверки по член 99, параграф 2.
5. Държавите членки гарантират, че когато при преглед се установи, че дадена институция може да породи системен риск съгласно член 23 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, компетентните органи информират незабавно ЕБО за резултатите от прегледа.
Член 98
Технически критерии за надзорния преглед и оценка
1. Освен кредитния, пазарния и операционния риск прегледът и оценката, извършвани от компетентните органи в съответствие с член 97, обхващат най-малко:
а)
резултатите от стрес тестовете, извършени съгласно член 177 от Регламент (ЕС) № 575/2013 от институциите, прилагащи вътрешнорейтингов подход;
б)
излагането на риск от концентрация и управлението на този риск от страна на институциите, в т.ч. спазването от тяхна страна на изискванията по четвърта част от Регламент (ЕС) № 575/2013 и по член 81 от настоящата директива;
в)
надеждността, адекватността и начина на прилагане на политиките и процедурите, изпълнявани от институциите за управлението на остатъчния риск, свързан с използването на признати техники за редуциране на кредитния риск;
г)
степента, в която собственият капитал, притежаван от дадена институция във връзка с активите, които е секюритизирала, е достатъчен предвид икономическата същност на трансакцията, включително постигнатата степен на прехвърляне на риска;
д)
експозицията към ликвиден риск, неговото измерване и управление от страна на институцията, в т.ч. разработване на анализи на алтернативни сценарии, управлението на редуциращите риска фактори (по-конкретно размера, състава и качеството на ликвидните буфери), както и ефективни планове за действие при непредвидени обстоятелства;
е)
влиянието на ефектите на диверсификацията и начинът, по който тези ефекти се отчитат от системата за измерване на риска;
ж)
резултатите от стрес тестовете, провеждани от институциите, използващи вътрешен модел за изчисляване на капиталовите изисквания за пазарен риск съгласно част трета, дял IV, глава 5 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
з)
географското местонахождение на експозициите на институциите;
и)
модела на стопанската дейност на институцията;
й)
оценката на системния риск в съответствие с критериите по член 97.
2. За целите на параграф 1, буква д) компетентните органи редовно извършват всеобхватна оценка на цялостното управление на ликвидния риск от страна на институциите и насърчават разработването на стабилни вътрешни методики. При извършването на тези прегледи компетентните органи отчитат ролята на институциите на финансовите пазари. Компетентните органи във всяка държава членка надлежно отчитат и възможното въздействие на своите решения върху стабилността на финансовата система във всички останали засегнати държави членки.
3. Компетентните органи наблюдават всяка институция, за да установят дали е осигурила непряка подкрепа за секюритизация. Ако се установи, че дадена институция е предоставила скрита подкрепа в повече от един случай, компетентният орган взема необходимите мерки, отразяващи нарасналото очакване, че тя ще предоставя подкрепа на своята секюритизация в бъдеще, като по този начин няма да успее да постигне значително прехвърляне на риск.
4. За целите на преценката, която трябва да бъде направена съгласно член 97, параграф 3 от настоящата директива, компетентните органи разглеждат въпроса дали корекциите на остойностяването на позициите или портфейлите в търговския портфейл, предвидени в член 105 от Регламент (ЕС) № 575/2013, дават възможност на институцията да продаде или хеджира позициите си в кратък срок, без да понесе съществени загуби при нормални пазарни условия.
5. В прегледа и оценката, извършвани от компетентните органи, се включва експозицията на институциите към лихвения риск, произтичащ от нетърговска дейност. Изискват се мерки поне за институциите, чиято икономическа стойност е спаднала с повече от 20 % от собствения им капитал в резултат на внезапна и неочаквана промяна на лихвените проценти с 200 базисни пункта или такава промяна, съгласно предвиденото в насоките на ЕБО.
6. В прегледа и оценката, извършвани от компетентните органи, се включва експозицията на институциите към риска от прекомерен ливъридж, който се изразява чрез показателите за прекомерен ливъридж, включващи коефициента на ливъридж, изчисляван съгласно член 429 от Регламент (ЕС) № 575/2013. Когато се определя адекватността на коефициента на ливъридж на институциите и адекватността на правилата, стратегиите, процесите и механизмите, които институциите са въвели за управление на риска от прекомерен ливъридж, компетентните органи вземат предвид модела на стопанската дейност на тези институции.
7. В прегледа и оценката, извършвани от компетентните органи, се включват правилата за управление на институциите, корпоративната им култура и ценности, както и способността на членовете на ръководния им орган да изпълняват задълженията си. При извършването на прегледа и оценката компетентните органи най-малко имат достъп до дневния ред и придружителните документи за заседанията на ръководния орган и комитетите му, както и резултатите от вътрешното или външното оценяване на дейността на ръководния орган.
Член 99
План за извършване на надзорни проверки
1. Компетентните органи приемат поне веднъж годишно план за извършване на надзорни проверки на поднадзорните си институции. В този план се взема предвид процеса на надзорен преглед и надзорна оценка по член 97. Планът съдържа следното:
а)
сведения за начина, по който компетентните органи възнамеряват да изпълняват задачите си и да разпределят ресурсите си;
б)
сведения за институциите, за които се планира да бъдат обект на засилен надзор, и приетите мерки за такъв надзор съгласно параграф 3;
в)
план за инспекции в обектите на институцията, включително клоновете и дъщерните ѝ предприятия, установени в други държави членки, в съответствие с членове 52, 119 и 122.
2. В плановете за извършване на надзорни проверки се включват следните институции:
а)
институциите, за които резултатите от стрес тестовете по член 98, параграф 1, букви а) и ж) и член 100 или резултатите от процеса за надзорен преглед и надзорна оценка по член 97 показват значителни рискове за текущата им финансова стабилност или свидетелстват за нарушаване на изискванията на националните разпоредби за транспониране на настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
институциите, които създават системен риск за финансовата система;
в)
всяка друга институция, за която компетентните органи смятат, че е необходима проверка.
3. Когато е уместно съгласно член 97, се предприемат по-специално следните мерки, при необходимост:
а)
увеличаване на броя или честотата на инспекциите на институцията на място;
б)
осигуряване на постоянно присъствие на компетентния орган в институцията;
в)
допълнително или по-често представяне на информация от страна на институцията;
г)
извършване на допълнителни или по-чести прегледи на оперативните или стратегическите планове или плановете за дейността на институцията;
д)
извършване на тематични проверки за наблюдение на конкретни рискове, за които има вероятност да се реализират.
4. Приемането на план за извършване на надзорни проверки от компетентните органи на държавата членка по произход не възпрепятства компетентните органи на приемащата държава членка да провеждат за всеки отделен случай проверки и инспекции на място на дейностите, извършвани от клоновете на институции на тяхна територия в съответствие с член 52, параграф 3.
Член 100
Надзорни стрес тестове
1. Компетентните органи извършват според случая и най-малко веднъж годишно надзорни стрес тестове на поднадзорните си институции за улесняване на процеса за преглед и оценка по член 97.
2. ЕБО издава насоки съгласно член 16 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, за да гарантира, че компетентните органи използват общи методики при извършването на годишните надзорни стрес тестове.
Член 101
Текущ преглед на разрешението за използване на вътрешни подходи
1. Компетентните органи правят редовен преглед и най-малко веднъж на три години, на спазването от страна на институциите на изискванията по отношение на подходите, за които е необходимо разрешение от страна на компетентните органи, преди използване на тези подходи за изчисляване на капиталовите изисквания в съответствие с част три от Регламент (ЕС) № 575/2013. Те обръщат особено внимание на промените в дейността на институцията и прилагането на тези подходи спрямо новите продукти. Когато бъдат установени съществени недостатъци по отношение на обхващането на рисковете от вътрешния подход на дадена институция, компетентните органи осигуряват отстраняването на недостатъците или да предприемат необходимите мерки за ограничаване на последиците от тях, в т.ч. като наложат по-високи мултипликационни коефициенти или изисквания за осигуряване на допълнителен капитал или като предприемат други подходящи и ефективни мерки.
2. Компетентните органи анализират и преценяват по-специално дали институцията използва добре разработени и съвременни техники и практики при тези подходи.
3. Ако по отношение на вътрешен модел за пазарния риск се наблюдават множество случаи на превишения по член 366 от Регламент (ЕС) № 575/2013, които показват, че моделът по начало не е достатъчно точен или вече не е такъв, компетентните органи отнемат разрешението за използване на вътрешния модел или налагат необходимите мерки, за да осигурят бързото усъвършенстване на модела.
4. Ако на дадена институция е разрешено да използва подход, за който се изисква разрешение от компетентните органи, преди използването на такъв подход за изчисляване на капиталовите изисквания в съответствие с част три от Регламент (ЕС) № 575/2013, но институцията вече не отговаря на изискванията за прилагане на този подход, компетентните органи изискват от институцията или да докаже по задоволителен за компетентните органи начин, че неспазването на тези изисквания няма съществен ефект когато е приложимо, в съответствие с Регламент (ЕС) № 575/2013 или да представи план за действие за своевременно възстановяване на спазването на изискванията и да определи срок за изпълнението му. Компетентните органи изискват от институцията да измени плана, ако има вероятност той да не доведе до пълно спазване на изискванията или ако срокът не е подходящ. Ако вероятността институцията да постигне отново спазване на изискванията в подходящ срок е малка и институцията, когато е приложимо, не е представила задоволителни доказателства, че ефектът от неспазването е несъществен, даденото ѝ разрешение да използва подхода се отменя или се ограничава до областите, в които изискванията са спазени или в които в подходящ срок може да се постигне спазване на изискванията.
5. За да насърчава последователното прилагане на адекватни вътрешни подходи в Съюза, ЕБО анализира вътрешните подходи на различните институции, в т.ч. последователността при прилагането на определението за неизпълнение, начина, по който тези институции третират сходни рискове или експозиции.
ЕБО разработва насоки съгласно член 16 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, в които се посочват препоръчителни техники въз основа на анализа.
Компетентните органи се съобразяват с този анализ и тези препоръчителни техники, когато правят преглед на разрешенията за използване на вътрешни подходи, които предоставят на институциите.
Раздел IV
Надзорни мерки и правомощия
Член 102
Надзорни мерки
1. Компетентните органи изискват от дадена институция да предприеме на ранен етап необходимите мерки за преодоляване на съответните проблеми при следните обстоятелства:
а)
когато институцията не отговаря на изискванията на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
когато компетентните органи разполагат с доказателства, че е вероятно институцията да наруши изискванията на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 575/2013 [в рамките на следващите 12 месеца.
2. За целите на параграф 1 правомощията на компетентните органи включват правомощията, посочени в член 104.
Член 103
Прилагане на надзорни мерки спрямо институции със сходен рисков профил
1. Когато компетентните органи определят съгласно член 97, че институции със сходен рисков профил, като например сходни модели на дейност или географско местоположение на експозициите, са или може да бъдат изложени на сходни рискове или създават сходни рискове за финансовата система, те могат да приложат спрямо тези институции посочения в член 97 процес за надзорен преглед и надзорна оценка по сходен или идентичен начин. За тази цел държавите членки гарантират, че компетентните органи разполагат с необходимите правомощия да налагат върху тези институции по сходен или идентичен начин изискванията по настоящата директива и по Регламент (ЕС) № 575/2013, в т.ч. по-специално правомощия за упражняването на надзорни правомощия по членове 104, 105 и 106.
Видовете институции, посочени в първата алинея, могат по-специално да бъдат определени в съответствие с критериите по член 98, параграф 1, буква й).
2. Компетентните органи уведомяват ЕБО, когато прилагат параграф 1. ЕБО наблюдава надзорните практики и издава насоки, с които определя как следва да се извършва оценка на сходните рискове и как може да се осигури съгласувано прилагане на параграф 1 в рамките на Съюза. Тези насоки се приемат съгласно член 16 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Член 104
Надзорни правомощия
1. За целите на член 97, член 98, параграф 4, член 101, параграф 4, членове 102 и 103 и прилагането на Регламент (ЕС) № 575/2013 компетентните органи разполагат най-малко със следните правомощия:
а)
да изискват от институциите да притежават собствен капитал, надвишаващ изискванията, установени в глава 4 от настоящия дял и в Регламент (ЕС) № 575/2013, във връзка с елементи на риска и рискове, които не попадат в обхвата на член 1 от посочения регламент;
б)
да изискват усъвършенстване на правилата, процесите, механизмите и стратегиите, прилагани в съответствие с членове 73 и 74;
в)
да изискват от институциите да представят план за връщане към спазването на надзорните изисквания съгласно настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013 и да определят срок за изпълнението му, включително усъвършенстване на плана по отношение на обхвата и срока,
г)
да изискват от институциите да следват специална политика за провизиране или третиране на активите чрез капиталовите изисквания;
д)
да ограничават дейността, операциите или мрежата на институциите или да изискват освобождаване от дейности, които създават прекомерен риск за стабилността на институцията;
е)
да изискват редуциране на риска, който е присъщ на дейността, продуктите и системите на институциите;
ж)
да изискват от институциите да ограничат променливите възнаграждения като процент от нетните доходи, когато това е несъвместимо с поддържането на стабилна капиталова база;
з)
да изискват от институциите да използват нетната си печалба за увеличаване на собствения капитал;
и)
да налагат ограничение или забрана върху разпределянето на печалбата или плащането на лихва от институция на акционерите, членовете или държателите на инструменти на допълнителния капитал от първи ред, когато тази забрана не представлява случай на неизпълнение от страна на институцията;
й)
да налагат изисквания за допълнително или по-често предоставяне на информация, в т.ч. относно капиталовата адекватност и ликвидността;
к)
да налагат специални изисквания за ликвидност, включително ограничения върху падежните несъответствия между активите и пасивите;
л)
да изискват разкриване на допълнителна информация.
2. Изискванията за допълнителен собствен капитал по параграф 1, буква а) се налагат от компетентните органи най-малко когато:
а)
институция не спазва изискванията по членове 73и 74 от настоящата директива или по член 393 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
рисковете или елементите на рисковете не са покрити от изискванията за собствения капитал, установени в глава 4 от настоящия дял или Регламент (ЕС) № 575/2013;
в)
малко вероятно е прилагането единствено на други административни мерки да подобри правилата, процесите, механизмите и стратегиите в достатъчна степен в подходящ срок;
г)
прегледът по член 98, параграф 4 или член 101, параграф 4 разкрива, че неспазването на изискванията за прилагане на съответния подход има вероятност да доведе до неадекватни капиталови изисквания;
д)
има вероятност рисковете да са подценени, независимо от спазването на приложимите изисквания на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 575/2013; или
е)
институция докладва на компетентния орган в съответствие с член 377, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 575/2013, че резултатите от стрес теста по посочения член съществено надвишават капиталовото ѝ изискване за портфейла ѝ за корелационно търгуване.
3. За да определят подходящия размер на собствения капитал въз основа на прегледа и оценката, извършени в съответствие с раздел III, компетентните органи преценяват дали е необходимо да се наложи към капиталовото изискване допълнително капиталово изискване, за да се обхванат рисковете, на които е изложена или може да бъде изложена институцията, като вземат предвид следното:
а)
количествените и качествените аспекти на посочения в член 73 процес на институцията за оценяване;
б)
правилата, процесите и механизмите на институцията по член 74;
в)
резултатите от прегледа и оценката, извършени в съответствие с член 97 или член 101;
г)
оценката на системния риск.
Член 105
Специални изисквания за ликвидност
За да определят подходящия размер на изискванията за ликвидност въз основа на прегледа и оценката, извършени в съответствие с раздел III, компетентните органи преценяват дали е необходимо да се наложи специално изискване за ликвидност, за да се обхванат рисковете във връзка с ликвидността, на които е изложена или може да бъде изложена институцията, като вземат предвид следното:
а)
конкретният модел на стопанска дейност на институцията;
б)
правилата, процесите и механизмите на институцията по раздел II и по-специално по член 86;
в)
резултатите от прегледа и оценката, извършени в съответствие с член 97;
г)
системният ликвиден риск, който застрашава целостта на финансовите пазари на засегнатата държава членка.
По-специално, без да се засяга член 67, компетентните органи следва да разгледат необходимостта от прилагане на административни санкции и други административни мерки, включително пруденциални такси, чиято степен най-общо зависи от несъответствието между действителната ликвидна позиция на дадена институция и всички изисквания за ликвидност и стабилно финансиране, установени на национално равнище или на равнището на Съюза.
Член 106
Специални изисквания за публикуване
1. Държавите членки предоставят на компетентните органи правомощията да изискват от институциите:
а)
да публикуват информацията по осма част от Регламент (ЕС) № 575/2013 повече от веднъж годишно и да определят срокове за публикуването ѝ;
б)
да използват специални средства и места за оповестяване на информацията, различни от финансовите отчети;
2. Държавите членки предоставят на компетентните органи правомощията да изискват от предприятията майки ежегодно да публикуват - в пълен вид или чрез препратки към равностойна информация - описание на правната си структура и управленската и организационна структура на групата институции съгласно член 14, параграф 3, член 74, параграф 1 и член 109, параграф 2.
Член 107
Съгласуваност на надзорните прегледи, оценки и надзорните мерки
1. Компетентните органи информират ЕБО за:
а)
начина на функциониране на процеса за извършване на преглед и оценка по член 97;
б)
методологията, по която се вземат решенията, посочени в членове, 98, 100, 101, 102, 104 и 105 въз основа на посочения в буква а) процес.
ЕБО прави оценка на информацията, представена от компетентните органи с цел постигане на последователност в надзорния преглед и процеса на оценка. Той може да поиска допълнителна информация от компетентните органи, за да завърши своята оценка на пропорционална основа, в съответствие с член 35 от Регламента Регламент (ЕС) № 1093/2010.
2. ЕБО ежегодно представя пред Европейския парламент и Съвета доклад за степента на сближаване между държавите членки по отношение на прилагането на настоящата глава.
За да повиши степента на сближаване, ЕБО извършва партньорски проверки в съответствие с член 30 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
3. ЕБО издава насоки за компетентните органи в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, с които по начин, съобразен с размера, структурата и вътрешната организация на институциите, както и с естеството, мащаба и сложността на техните дейности, допълнително уточнява общи процедури и методологии за процеса на надзорен преглед и оценка, посочен в параграф 1 от настоящия член и в член 97, както и за оценката на организацията и третирането на рисковете по членове 75-87, по-специално свързаните с риска от концентрация съгласно член 81.
Раздел V
Ниво на прилагане
Член 108
Процедура за оценка на вътрешната капиталова адекватност
1. Компетентните органи изискват от всяка институция, която не е нито дъщерно предприятие в държавата членка, в която е лицензирана и в която е обект на надзор, нито предприятие майка, и от всяка институция, която не е включена в консолидацията по член 19 от Регламент (ЕС) № 575/2013, да изпълняват задълженията по член 73 от настоящата директива на индивидуална основа.
Компетентните органи могат да отменят изискванията по член 73 от настоящата директива по отношение на дадена кредитна институция, в съответствие с член 10 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
Когато компетентните органи отменят прилагането на капиталовите изисквания на консолидирана основа съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 575/2013, изискванията по член 73 от настоящата директива се прилагат на индивидуална основа.
2. Компетентните органи изискват от институциите майки в дадена държава членка в степента и по начина, описани в първа част, дял II, глава 2, раздели 2 и 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, да изпълняват задълженията, предвидени в член 73 от настоящата директива на консолидирана основа.
3. Компетентните органи изискват от институциите, контролирани от финансов холдинг майка или финансов холдинг майка със смесена дейност в дадена държава членка в степента и по начина, описани в първа част, дял II, глава 2, раздели 2 и 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, да изпълняват задълженията по член 73 от настоящата директива въз основа на консолидираното състояние на съответния финансов холдинг или финансов холдинг със смесена дейност.
Когато в дадена държава членка повече от една институция се контролират от финансов холдинг майка или финансов холдинг майка със смесена дейност, първата алинея се прилага само спрямо институцията, върху която се упражнява надзор на консолидирана основа в съответствие с член 111.
4. Компетентните органи изискват от дъщерните институции да изпълняват изискванията по член 73 на подконсолидирана основа, ако тези институции или предприятието майка, когато то е финансов холдинг или финансов холдинг със смесена дейност, притежават институция, финансова институция или дружество за управление на активи съгласно определението по член 2, параграф 5 от Директива 2002/87/ЕО като дъщерно предприятие в трета държава или имат дялово участие в такова предприятие.
Член 109
Правила, процедури и механизми на институциите
1. Компетентните органи изискват от институциите да изпълняват задълженията, установени в раздел II от настоящата глава, на индивидуална основа, освен ако компетентните органи не използват дерогацията, предвидена в член 7 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
2. Компетентните органи изискват от предприятията майки и дъщерните предприятия, обхванати от настоящата директива, да изпълняват задълженията, предвидени в раздел II от настоящата глава, на консолидирана или подконсолидирана основа, да осигуряват последователност и висока степен на интеграция на своите правила, процеси и механизми, изисквани съгласно раздел II от настоящата глава, и да осигуряват възможност за представяне на всякакви данни и информация, от значение за целите на надзора. По-конкретно, те гарантират, че предприятията майки и дъщерните предприятия, които са обхванати от настоящата директива, въвеждат такива правила, процеси и механизми и в дъщерните си предприятия, които не са обхванати от настоящата директива. Освен това тези правила, процеси и механизми са последователни и добре интегрирани, а въпросните дъщерни предприятия също са в състояние да представят всякакви данни и информация, от значение за целите на надзора.
3. Произтичащите от раздел II от настоящата глава задължения за дъщерните предприятия, които сами по себе си не са обхванати от настоящата директива, не се прилагат, ако институцията майка от ЕС или институциите, контролирани от финансов холдинг майка от ЕС или финансов холдинг майка от ЕС със смесена дейност, могат да докажат пред компетентните органи, че прилагането на раздел II е незаконосъобразно съгласно законодателството на съответната трета държава, в която е установено дъщерното предприятие.
Член 110
Преглед и оценка и надзорни мерки
1. Компетентните органи следват процеса на извършване на прегледи и оценки съгласно раздел III от настоящата глава и прилагат надзорните мерки съгласно раздел IV от настоящата глава в зависимост от нивото на прилагане на изискванията на Регламент (ЕС) № 575/2013 съгласно част първа, дял II от същия регламент.
2. Когато компетентните органи отменят прилагането на капиталовите изисквания на консолидирана основа, съгласно предвиденото в член 15 от Регламент (ЕС) № 575/2013, изискванията по член 97 от настоящата директива се прилагат за надзора върху инвестиционните посредници на индивидуална основа.
ГЛАВА 3
Надзор на консолидирана основа
Раздел I
Принципи за упражняване на надзор на консолидирана основа
Член 111
Определяне на консолидиращия надзорник
1. Когато едно предприятие майка е институция майка в държава членка или институция майка от ЕС, надзорът на консолидирана основа се упражнява от компетентните органи, които са издали лиценза.
2. Когато предприятието майка на дадена институция, е финансов холдинг майка или финансов холдинг майка със смесена дейност в държава членка, или финансов холдинг майка от ЕС, или финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС, надзорът на консолидирана основа се упражнява от компетентните органи, които са издали лиценза.
3. Когато институциите, получили лиценз в две или повече държави членки, имат за предприятие майка един и същ финансов холдинг, един и същ финансов холдинг майка със смесена дейност в държава членка, един и същ финансов холдинг майка от ЕС или един и същ финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС, надзорът на консолидирана основа се упражнява от компетентните органи за институцията, получила лиценз в държавата членка, в която е учреден финансовият холдинг или финансовият холдинг със смесена дейност.
Когато предприятия майки на институции, получили лиценз в две или повече държави членки, обхващат повече от един финансов холдинг или финансов холдинг със смесена дейност с главни управления в различни държави членки и във всяка от тези държави има кредитна институция, надзорът на консолидирана основа се осъществява от компетентния орган за кредитната институция с най-голямо балансово число.
4. Когато няколко институции, получили лиценз в Съюза, имат за свое предприятие майка един и същ финансов холдинг или един и същ финансов холдинг със смесена дейност и никоя от тези институции не е получила лиценз в държавата членка, в която е учреден финансовият холдинг или финансовият холдинг със смесена дейност, надзорът на консолидирана основа се упражнява от компетентния орган, който е издал лиценза на кредитната институция с най-голямо балансово число, която за целите на настоящата директива се счита за институцията, контролирана от финансов холдинг майка от ЕС или финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС.
5. В особени случаи компетентните органи могат по общо съгласие да се откажат от критериите по параграфи 3 и 4, ако тяхното прилагане би било нецелесъобразно, като се вземат предвид институциите и относителната значимост на техните дейности в различни държави, и да определят друг компетентен орган, който да упражнява надзор на консолидирана основа. В такива случаи преди да вземат решение, компетентните органи дават съответно на институцията майка от ЕС, на финансовия холдинг майка от ЕС, на финансовия холдинг майка със смесена дейност от ЕС или на институцията с най-голямо балансово число възможност да изрази своето мнение по това решение.
6. Компетентните органи уведомяват Комисията и ЕБО за всяко споразумение, попадащо в приложното поле на параграф 5.
Член 112
Координиране на надзорната дейност от страна на консолидиращия надзорник
1. В допълнение към задълженията, наложени от настоящата директива и от Регламент (ЕС) № 575/2013, консолидиращият надзорник изпълнява следните задачи:
а)
съгласуване на събирането и разпространението на относима или съществена информация в условията на действащо предприятие и в извънредни ситуации;
б)
в сътрудничество със съответните компетентни органи - планиране и координиране на надзорната дейност в условията на действащо предприятие, включително във връзка с посочените в дял VII, глава 3 дейности;
в)
планиране и координиране на надзорната дейност в сътрудничество със съответните компетентни органи, а при необходимост и с централните банки от ЕСЦБ, при подготовката за и по време на извънредни ситуации, в т.ч. при неблагоприятно развитие на положението в институции или на финансовите пазари, като използват, доколкото е възможно, съществуващите канали за комуникация с цел улесняване на управлението на кризи.
2. В случаите, когато консолидиращият надзорник не изпълни задачите, посочени в параграф 1, или когато компетентните органи не сътрудничат на консолидиращия надзорник в степента, необходима за изпълнението на задачите, посочени в параграф 1, всеки един от съответните компетентни органи може да отнесе въпроса до ЕБО и да поиска съдействието му съгласно член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
ЕБО може също да подпомага компетентните органи в случай на разногласие във връзка с координацията на надзорните дейности по настоящия член по собствена инициатива в съответствие с член 19, параграф 1, втора алинея от посочения регламент.
3. Планирането и координирането на надзорната дейност по параграф 1, буква в) от настоящия член, включват извънредните мерки, посочени в член 117, параграф 1, буква г) и член 117, параграф 4, буква б), както и изготвяне на съвместни оценки, изпълнение на планове за непредвидени обстоятелства и информиране на обществеността.
Член 113
Съвместни решения относно пруденциалните изисквания, отнасящи се до конкретна институция
1. Консолидиращият надзорник и компетентните органи, на които е възложен надзорът на дъщерни предприятия на институция майка от ЕС или на финансов холдинг майка или финансов холдинг майка със смесена дейност в държава членка на ЕС, полагат всички възможни усилия да постигнат съвместно решение:
а)
относно прилагането на членове 73 и 97 за определяне на адекватността на консолидираното ниво на собствения капитал на група институции по отношение на финансовото състояние и рисковия профил на тази група, както и на изискуемото ниво на собствения капитал за прилагането на член 104, параграф 1, буква а) към всеки субект от групата институции и на консолидирана основа;
б)
относно мерките за третиране на всички важни въпроси и съществени констатации, свързани с надзора върху ликвидността, както и с адекватността на организацията и третирането на рисковете съгласно изискванията на член 86 и във връзка с необходимостта от специфични за конкретната институция изисквания за ликвидност в съответствие с член 105 от настоящата директива.
2. Съвместните решения, посочени в параграф 1, се постигат:
а)
за целите на параграф 1, буква а) - в срок от четири месеца след като консолидиращият надзорник представи на останалите заинтересовани компетентни органи доклад, съдържащ оценка на риска на групата институции, в съответствие с членове 73 и 97, и член 100, параграф 1, буква а);
б)
за целите на параграф 1, буква б) - в срок от един месец след като консолидиращият надзорник представи доклад, съдържащ оценка на профила на ликвидния риск на групата институции, в съответствие с членове 86 и 105.
В съвместните решения се отчита надлежно и оценката на риска по отношение на дъщерните предприятия, извършена от съответните компетентни органи в съответствие с членове 73 и 97.
Съвместните решения се оформят в документ, съдържащ пълните мотиви, който се предава от консолидиращия надзорник на институцията майка от ЕС. В случай на разногласие, по искане на някой от останалите заинтересовани компетентни органи консолидиращият надзорник се консултира с ЕБО. Консолидиращият надзорник може да се допита до ЕБО и по собствена инициатива.
3. Ако компетентните органи не достигнат до съвместно решение в рамките на сроковете, посочени в параграф 2, решението относно прилагането на членове 73, 86 и 97, член 104, параграф 1, буква а) и член 105 се взема на консолидирана основа от консолидиращия надзорник след надлежно отчитане на оценката на риска на дъщерните предприятия, извършена от съответните компетентни органи. Ако в края на срока по параграф 2 някой от заинтересованите компетентни органи е отнесъл въпроса до ЕБО в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, консолидиращият надзорник отлага вземането на решение и изчаква решението, което ЕБО може да вземе в съответствие с член 19, параграф 3 от посочения регламент, и взема своето решение в съответствие с решението на ЕБО. Сроковете по параграф 2 се считат за периоди за съгласуване по смисъла на Регламент (ЕС) № 1093/2010. ЕБО взема своето решение в срок от един месец. Въпросът не може да бъде отнесен до ЕБО след изтичане на съответния четиримесечен или едномесечен срок, или след като е постигнато съвместно решение.
Решението относно прилагането на членове 73, 86, 97, член 104, параграф 1, буква а) и член 105 се взема от съответните компетентни органи, отговарящи за надзора върху дъщерни предприятия на институция майка от ЕС, или на финансов холдинг майка от ЕС или на финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС, на индивидуална или подконсолидирана основа, след надлежно отчитане на становищата и резервите, изразени от консолидиращия надзорник. Ако към края на който е да е срок, посочен в параграф 2, някой от заинтересованите компетентни органи е отнесъл въпроса до ЕБО в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, компетентните органи отлагат вземането на решение и изчакват решението, което ЕБО взема в съответствие с член 19, параграф 3 от посочения регламент, и вземат своето решение в съответствие с решението на ЕБО. Сроковете по параграф 2 се считат за срокове за помиряване по смисъла на посочения регламент. ЕБО взема своето решение в срок от един месец. Въпросът не може да бъде отнесен до ЕБО след изтичане на съответния четиримесечен или едномесечен срок, или след постигане на съвместно решение.
Решенията се оформят в документ, съдържащ пълните мотиви и вземат предвид оценката на риска, както и становищата и резервите на другите компетентни органи, изразени в посочените в параграф 2 срокове. Консолидиращият надзорник предоставя документа на всички заинтересовани компетентни органи и на институцията майка от ЕС.
Когато е проведена консултация с ЕБО, всички компетентни органи вземат предвид неговото експертно мнение и мотивират всяко значително отклонение от това мнение.
4. Съвместните решения съгласно параграф 1 и решенията съгласно параграф 3, взети от компетентните органи при липса на съвместно решение, се признават за определящи и се прилагат от компетентните органи в съответните държави членки.
Съвместните решения по параграф 1, както и всяко решение, взето при липса на съвместно решение в съответствие с параграф 3, се актуализират ежегодно или, при извънредни обстоятелства, при положение че компетентен орган, отговарящ за надзора върху дъщерни предприятия на институция майка от ЕС или на финансов холдинг майка от ЕС или финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС, отправи писмено и надлежно обосновано искане към консолидиращия надзорник за актуализиране на решението относно прилагането на член 104, параграф 1, буква а) и член 105. В последния случай актуализирането може да бъде разгледано на двустранна основа от консолидиращия надзорник и компетентния орган, отправил искането.
5. ЕБО разработва проекти за технически стандарти за изпълнение с цел осигуряване на еднакви условия на прилагане на посочения в настоящия член процес на вземане на съвместни решения във връзка с прилагането на членове 73, 86 и 97, член 104, параграф 1, буква а) и член 105, с оглед на улесняване на вземането на съвместни решения.
ЕБО представя на Комисията тези проекти за технически стандарти за изпълнение до 1 юли 2014 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Член 114
Изисквания за информация при извънредни ситуации
1. Когато възникне извънредна ситуация, включително ситуация, описана в член 18 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 или ситуация на неблагоприятно развитие на пазарите, която би могла евентуално да застраши ликвидността на пазара и стабилността на финансовата система в някоя от държавите членки, в които са лицензирани субекти от дадена група или са установени посочените в член 51 значими клонове, консолидиращият надзорник, при условията на глава 1, раздел 2 и когато е приложимо - на членове 54 и 58 от Директива 2004/39/ЕО, информира възможно най-бързо за това ЕБО и органите по член 58, параграф 4 и член 59, като им предоставя цялата информация от значение за изпълнението на техните задачи. Тези задължения се прилагат за всички компетентни органи.
Ако на централна банка от ЕСЦБ стане известна ситуация, предвидена в първата алинея, тя възможно най-бързо информира за това компетентните органи, посочени в член 112, и ЕБО.
Компетентният орган и органът, посочен в член 58, параграф 4, използват, доколкото е възможно, съществуващите канали за връзка.
2. Когато консолидиращият надзорник се нуждае от информация, която вече е била предоставена на друг компетентен орган, той се свързва с него, когато това е възможно, за да се предотврати дублиране на докладването на различните органи, участващи в надзора.
Член 115
Правила за координация и сътрудничество
1. За да се улесни и утвърди ефективен надзор, консолидиращият надзорник и другите компетентни органи въвеждат писмени правила за координация и сътрудничество.
Съгласно тези правила, на консолидиращия надзорник могат да бъдат възложени допълнителни задачи, както и да бъдат уточнени процедури за процеса на вземане на решения и за сътрудничество с други компетентни органи.
2. Компетентните органи, които отговарят за издаване на лиценз на дъщерното предприятие на предприятие майка, което е институция, могат чрез двустранно споразумение в съответствие с член 28 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 да делегират своите надзорни отговорности на компетентните органи, които са издали лиценз и упражняват надзор върху предприятието майка, така че те да поемат отговорността за надзора върху дъщерното предприятие в съответствие с настоящата директива. ЕБО се информира за съществуването и съдържанието на такива споразумения. Той препраща тази информация до компетентните органи на другите държави членки и до Европейския банков комитет.
Член 116
Колегии от надзорни органи
1. Консолидиращият надзорник създава колегии от надзорни органи за улесняване на изпълнението на задачите, посочени в членове 112, 113 и член 114, параграф 1, и при спазване на изискванията за поверителност по параграф 2 на настоящия член и на правото на Съюза осигурява при нужда необходимата координация и сътрудничество със съответните надзорни органи на трети държави.
ЕБО допринася за насърчаването и наблюдението на ефикасната, ефективна и последователна работа на колегиите от надзорни органи, посочени в настоящия член, в съответствие с член 21 от Регламент (ЕС) № 1093/2010. За целта ЕБО взема участие в работата по целесъобразност и бива считан за компетентен орган за тази цел.
Колегиите от надзорни органи осигуряват рамка, в която консолидиращият надзорник, ЕБО и останалите заинтересовани компетентни органи изпълняват следните задачи:
а)
обмен на информация помежду им и с ЕБО в съответствие с член 21 от Регламент (ЕС) № 1093/2010;
б)
постигане на съгласие по възлагане на задачи и съответно делегиране на отговорности на доброволна основа;
в)
определяне на плановете за извършване на надзорни проверки, посочени в член 99, на основата на оценка на риска на групата в съответствие с член 97;
г)
увеличаване на ефективността на надзора чрез премахване на излишното дублиране на надзорни изисквания, включително във връзка с исканията за информация, посочени в член 114 и член 117, параграф 3;
д)
последователно прилагане на предвидените в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 575/2013 пруденциални изисквания по отношение на всички субекти в рамките на група институции, без да се засягат възможностите и правото на преценка, предоставени съгласно законодателството на Съюза;
е)
прилагане на член 112, параграф 1, буква в), при отчитане на дейността на други форуми, които могат да бъдат създадени в тази област.
2. Компетентните органи, които участват в колегиите от надзорни органи, и ЕБО работят в тясно сътрудничество. Изискванията за поверителност, предвидени в глава 1, раздел II от настоящата директива и в членове 54 и 58 от Директива 2004/39/ЕО, не възпрепятстват обмена на поверителна информация между компетентните органи в рамките на колегиите от надзорни органи. Създаването и дейността на колегиите от надзорни органи не засягат правата и отговорностите на компетентните органи, предвидени в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 575/2013.
3. Създаването и дейността на колегиите се основават на писмени правила, посочени в член 115, които се определят от консолидиращия надзорник след консултации със съответните компетентни органи.
4. ЕБО разработва проекти за регулаторни технически стандарти с цел определяне на общите условия на работа на колегиите от надзорни органи.
ЕБО предоставя на Комисията тези проекти за регулаторни технически стандарти до 31 декември 2014 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
5. ЕБО разработва проекти за технически стандарти за изпълнение с цел определяне на оперативното функциониране на колегиите от надзорни органи.
ЕБО предоставя на Комисията тези проекти за технически стандарти за изпълнение до 31 декември 2014 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
6. В колегиите от надзорни органи могат да участват компетентните органи, отговарящи за надзора върху дъщерните предприятия на кредитна институция майка от ЕС или на финансов холдинг майка от ЕС, или на финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС, и компетентните органи на приемащата държава членка, в която са установени значими клонове, както е посочено в член 51, а съответно и централните банки от ЕСЦБ, както и в съответните случаи - надзорните органи на трети държави при спазване на изисквания за поверителност, които по мнението на всички компетентни органи са еквивалентни на изискванията по глава 1, раздел II от настоящата директива и когато е приложимо - по членове 54 и 58 от Директива 2004/39/ЕО.
7. Консолидиращият надзорник председателства заседанията на колегията и решава кои компетентни органи да участват в дадено заседание или дейност на колегията. Консолидиращият надзорник предварително предоставя на всички членове на колегията цялата информация във връзка с организирането на заседанията, основните въпроси за обсъждане и дейностите, които предстои да се разглеждат. Консолидиращият надзорник предоставя своевременно на всички членове на колегията и цялата информация във връзка с предприетите на тези заседания действия или реализираните мерки.
8. В решението на консолидиращия надзорник се отчита значението за тези органи на надзорната дейност, която предстои да бъде планирана или координирана, по-специално възможното въздействие върху стабилността на финансовата система в съответните държави членки, посочено в член 7, и върху задълженията, посочени в член 51, параграф 2.
9. В съответствие с изискванията за поверителност по глава 1, раздел II от настоящата директива и когато е приложимо - с членове 54 и 58 от Директива 2004/39/ЕО, консолидиращият надзорник информира ЕБО за дейността на колегията от надзорни органи, включително при извънредни ситуации, и съобщава на ЕБО цялата информация от особено значение за постигане на целите на сближаването в областта на надзора.
В случай на разногласие между компетентните органи относно работата на колегиуми от надзорни органи всеки от съответните компетентни органи може да отнесе въпроса до ЕБО и да поиска неговото съдействие в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
ЕБО може и по собствена инициатива да подпомага компетентните органи в случай на разногласие относно работата на колегиуми от надзорни органи - съгласно настоящия член и в съответствие с член 19, параграф 1, втора алинея от посочения регламент.
Член 117
Задължения за сътрудничество
1. Компетентните органи поддържат тясно сътрудничество помежду си. Те взаимно си предоставят информация, която е съществена или относима във връзка с изпълнението на надзорните задачи на другите органи съгласно настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013. В това отношение компетентните органи предоставят при поискване цялата относима информация, както и да предоставят по собствена инициатива цялата съществена информация.
Компетентните органи си сътрудничат с ЕБО за целите на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 575/2013, в съответствие с Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Компетентните органи предоставят на ЕБО цялата необходима информация за изпълнение на задълженията му съгласно настоящата директива, съгласно Регламент (ЕС) № 575/2013 и съгласно Регламент (ЕС) № 1093/2010, в съответствие с член 35 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Информацията, посочена в първа алинея, се счита за съществена, ако може да окаже съществено влияние върху оценката на финансовата стабилност на дадена институция или финансова институция в друга държава членка.
По-специално, консолидиращите надзорници на институции майки от ЕС и институции, контролирани от финансови холдинги майки от ЕС или от финансови холдинги майки със смесена дейност от ЕС, предоставят цялата относима информация на компетентните органи в други държави членки, които упражняват надзор върху дъщерните предприятия на тези предприятия майки. При определяне на обхвата на относимата информация се взема предвид значението на тези дъщерни предприятия във финансовата система на съответните държави членки.
Съществената информация, посочена в първа алинея, трябва да включва по-конкретно следните елементи:
а)
идентифициране на правната структура и структурата на управление на групата, в т.ч. организационната структура, която обхваща всички регулирани и нерегулирани субекти, нерегулирани дъщерни предприятия и значими клонове, принадлежащи на групата, предприятията майки, в съответствие с член 14, параграф 3, член 74, параграф 1 и член 109, параграф 2, както и на компетентните органи на регулираните субекти в групата;
б)
процедури за събиране на информация от институциите в дадена група и за проверяване на тази информация;
в)
неблагоприятни промени в институциите или в други субекти от дадена група, които биха могли да засегнат сериозно институциите;
г)
значителни санкции и извънредни мерки, предприети от компетентните органи в съответствие с настоящата директива, включително налагането на специално капиталово изискване съгласно член 104 и налагането на всякакви ограничения за използване на усъвършенствания подход за измерване при изчислението на задължителния собствен капитал съгласно член 312, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
2. Компетентните органи могат да отнесат към ЕБО следните случаи:
а)
когато компетентен орган не е съобщил съществена информация,
б)
когато искане за сътрудничество, по-специално за обмен на относима информация, е било отхвърлено или по него не са били предприети действия в разумен срок.
Без да се засяга член 258 от ДФЕС, ЕБО може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени с член 19 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
ЕБО може и по собствена инициатива да подпомага компетентните органи при развиването на последователни практики за сътрудничество - в съответствие с член 19, параграф 1, втора алинея от посочения регламент.
3. Винаги когато това е възможно, компетентните органи, които отговарят за надзора на институции, контролирани от институция майка от ЕС, се свързват с консолидиращия надзорник, когато се нуждаят от информация относно прилагането на подходите и методиките, определени в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 575/2013, за която има вероятност вече да е на разположение на консолидиращия надзорник.
4. Преди да вземат решенията си - когато тези решения са от значение за надзорните задачи на други компетентни органи - съответните компетентни органи се консултират взаимно по изложените по-долу въпроси:
а)
промени в акционерната, организационната или управленска структура на кредитни институции от дадена група, за които се изисква одобрение или разрешение от компетентните органи; и
б)
значителни санкции или извънредни мерки, предприети от компетентните органи, включително налагането на конкретно капиталово изискване съгласно член 104 и налагането на всякакви ограничения за използване на усъвършенствани подходи за измерване при изчислението на капиталовото изискване съгласно член 312, параграф 2 Регламент (ЕС) № 575/2013.
За целите на буква б) винаги се провеждат консултации с консолидиращия надзорник.
Даден компетентен орган обаче може да вземе решение да не провежда консултации с други компетентните органи в спешни случаи или когато такива консултации могат да застрашат ефективността на неговото решение. В такива случаи компетентният орган незабавно информира другите компетентни органи след като вземе своето решение.
Член 118
Проверка на информацията, отнасяща се до субекти в други държави членки
Когато при прилагането на настоящата директива и Регламент (ЕС) № 575/2013 компетентните органи на дадена държава членка желаят в конкретни случаи да проверят информацията за дадена институция, финансов холдинг, финансов холдинг със смесена дейност, финансова институция, предприятие за спомагателни услуги, холдинг със смесена дейност, дъщерно предприятие по член 125 или дъщерно предприятие по член 119, параграф 3, намиращи се в друга държава членка, те отправят искане към компетентните органи на съответната държава членка да извършат проверката. Органите, получили такова искане, реагират в рамките на своите правомощия или като сами извършват проверката, или като дадат възможност на отправилите искането органи да я извършат, или като дадат възможност да я извърши одитор или експерт. Ако желае, отправилият искането компетентен орган може да участва в проверката, когато не я провежда самостоятелно.
Раздел II
Финансови холдинги, финансови холдинги със смесена дейности холдинги със смесена дейност
Член 119
Включване на холдинги в консолидирания надзор
1. Държавите членки приемат всички необходими мерки за включване, когато това е уместно, на финансовите холдинги и финансовите холдинги със смесена дейност в консолидирания надзор.
2. Когато дъщерно предприятие, което е институция не е включено в надзора на консолидирана основа в някой от случаите, предвидени в член 19 от Регламент (ЕС) № 575/2013, компетентните органи на държавата членка, в която се намира дъщерното предприятие, могат да поискат от предприятието майка информация, която може да улесни надзора им върху това дъщерното предприятие.
3. Държавите членки оправомощават своите компетентни органи, отговарящи за упражняване на надзор на консолидирана основа, да искат от дъщерните предприятия на институция, финансов холдинг, или финансов холдинг със смесена дейност, които не са включени в обхвата на надзора на консолидирана основа, информацията по член 122. В такъв случай се прилагат процедурите за предаване и проверка на информация, предвидени в посочения член.
Член 120
Надзор върху финансовите холдинги със смесена дейност
1. Когато спрямо финансов холдинг със смесена дейност са приложими равностойни разпоредби по настоящата директива и по Директива 2002/87/ЕО, по-специално във връзка с рисково-базиран надзор, консолидиращият надзорник може след консултация с компетентните органи, отговарящи за надзора върху дъщерните предприятия, да прилага спрямо въпросния финансов холдинг със смесена дейност само Директива 2002/87/ЕО.
2. Когато спрямо финансов холдинг със смесена дейност са приложими равностойни разпоредби по настоящата директива и по Директива 2009/138/ЕО, по-специално по отношение на рисково-базиран надзор, консолидиращият надзорник може по споразумение с компетентния орган, отговарящ за надзора на групова основа в застрахователния сектор, да прилага спрямо този финансов холдинг със смесена дейност само разпоредбите на настоящата директива, отнасяща се до най-значимия финансов сектор съгласно определението по член 3, параграф 2 от Директива 2002/87/ЕО.
3. Консолидиращият надзорник информира ЕБО и ЕОЗППЕ за решенията, които се вземат съгласно параграфи 1 и 2.
4. С помощта на Съвместния комитет по член 54 от Регламенти (ЕС) № 1093/2010, (ЕС) № 1094/2010 и (ЕС) № 1095/2010 ЕБО, ЕОЗППЕ и ЕОЦКП разработват насоки, чиято цел е сближаване на надзорните практики, и в срок от три години след приемането на тези насоки разработват проекти за регулаторни технически стандарти за същата цел.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, от Регламент (ЕС) № 1094/2010 и от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 121
Квалификация на директорите
Държавите членки изискват членовете на ръководния орган на финансовия холдинг или на финансовия холдинг със смесена дейност да бъдат с достатъчно добра репутация и да имат достатъчно знания, умения и опит, съгласно посоченото в член 91, параграф 1, за да изпълняват тези задължения, като се отчита специфичната роля на финансовия холдинг или финансовия холдинг със смесена дейност.
Член 122
Искания за информация и инспекции
1. Докато се осъществи по-нататъшната координация на методите на консолидация, държавите членки предвиждат, когато предприятието майка на една или повече институции е холдинг със смесена дейност, компетентните органи, отговарящи за лицензирането и надзора на тези институции, като се обръщат към холдинга със смесена дейност и неговите дъщерни компании пряко или чрез дъщерни предприятия, които са институции, да изискват от тях да предоставят всякаква информация, която би била относима за целите на надзора върху тези дъщерни предприятия.
2. Държавите членки предвиждат техните компетентни органи да могат да извършват или да уредят извършването на проверки на място от външни проверяващи за проверка на информацията, получавана от холдингите със смесена дейност и техните дъщерни предприятия. Ако холдингът със смесена дейност или едно от неговите дъщерни предприятия е застрахователно предприятие, може да се използва и процедурата по член 125. Ако холдинг със смесена дейност или едно от неговите дъщерни предприятия е разположено в държава членка, различна от тази, в която се намира дъщерното предприятие, което е институция, се извършва проверка на информацията на място в съответствие с процедурата по член 118.
Член 123
Надзор
1. Без да се засягат разпоредбите на четвърта част от Регламент (ЕС) № 575/2013, държавите членки предвиждат, когато предприятието майка на една или повече институции е холдинг със смесена дейност, компетентните органи, отговарящи за надзора върху тези институции, да упражняват базов надзор върху трансакциите между институцията и холдинга със смесена дейност и неговите дъщерни предприятия.
2. Компетентните органи изискват институциите да са въвели адекватни процеси за управление на риска и механизми за вътрешен контрол, включително надеждни процедури за отчитане и осчетоводяване, за да идентифицират, измерват, наблюдават и контролират по подходящ начин трансакциите с холдинга майка със смесена дейност и неговите дъщерни предприятия. Компетентните органи изискват институцията да отчита всяка значима трансакция с тези субекти, различна от трансакцията по член 394 от Регламент (ЕС) № 575/2013. Тези процедури и значими трансакции подлежат на преглед от компетентните органи.
Член 124
Обмен на информация
1. Държавите членки гарантират, че не съществуват пречки от правно естество, които да възпрепятстват обмена на каквато и да е информация, която би била от значение за целите на надзора в съответствие с член 110 и глава 3, между предприятията, включени в обхвата на надзора на консолидирана основа, холдингите със смесена дейност и техните дъщерни предприятия или дъщерните предприятия посочени в член 119, параграф 3.
2. Когато предприятието майка и някое от неговите дъщерни предприятия, които са институции, се намират в различни държави членки, компетентните органи на всяка една от тези държави членки си обменят цялата информация от значение, която би дала възможност или би спомогнала за упражняване на надзора на консолидирана основа.
Когато компетентните органи на държавата членка, в която се намира предприятието майка, не осъществяват сами надзор на консолидирана основа съгласно член 111, те могат да бъдат поканени от компетентните органи, на които е възложено да упражняват този надзор, да поискат от предприятието майка всякаква информация, която би била от значение за целите на надзора на консолидирана основа, и да им я предоставят.
3. Държавите членки оправомощават своите компетентни органи да обменят помежду си информацията, посочена в параграф 2, с разбирането, че събирането или разполагането с информация за финансови холдинги, финансови холдинги със смесена дейност, финансови институции или предприятия за спомагателни услуги не означава, че от компетентните органи се изисква да упражняват надзорна функция спрямо тези институции или предприятия на индивидуална основа.
По същия начин държавите членки оправомощават компетентните си органи да обменят информацията, посочена в член 122, с разбирането, че събирането или разполагането с информация не означава, че компетентните органи упражняват надзорна функция спрямо холдинга със смесена дейност и онези негови дъщерни предприятия, които не са кредитни институции, или спрямо дъщерните предприятия, посочени в член 119, параграф 3.
Член 125
Сътрудничество
1. Когато институция, финансов холдинг, финансов холдинг със смесена дейност или холдинг със смесена дейност контролира едно или повече дъщерни предприятия, които са застрахователни компании или други предприятия, предоставящи инвестиционни услуги, които подлежат на лицензиране, компетентните органи и органите, на които е възложена публичната задача да упражняват надзор върху застрахователните предприятия или върху другите предприятия, предоставящи инвестиционни услуги, осъществяват тясно сътрудничество. Без да се засягат съответните им задължения, тези органи обменят помежду си всяка информация, която би могла да облекчи задачата им и да съдейства за надзора върху дейността и цялостното финансово състояние на поднадзорните им предприятия.
2. Информацията, получена в рамките на надзора на консолидирана основа и в частност обмяната на информация между компетентните органи, предвидена в настоящата директива, е предмет на изисквания за опазване на професионалната тайна, които са най-малко равностойни на посочените в член 53, параграф 1 от настоящата директива по отношение на кредитните институции или в Директива 2004/39/ЕО по отношение на инвестиционните посредници.
3. Компетентните органи, отговорни за упражняване на надзора на консолидирана основа, съставят списъци на финансовите холдинги или финансовите холдинги със смесена дейност, посочени в член 11 от Регламент (ЕС) № 575/2013. Тези списъци се предоставят на компетентните органи на останалите държави членки, на ЕБО и на Комисията.
Член 126
Санкции
В съответствие с, глава 1, раздел IV от настоящия дял, държавите членки осигуряват възможност за налагане спрямо финансови холдинги, финансови холдинги със смесена дейност или холдинги със смесена дейност, или спрямо техните фактически управители, които нарушават законите, подзаконовите нормативни актове или административните разпоредби, с които се транспонира настоящата глава, на административни санкции или други административни мерки за прекратяване на установени нарушения или за премахване на причините за тези нарушения.
Член 127
Оценка на равностойността на консолидирания надзор на трети държави
1. Когато институция, чието предприятие майка е институция или финансов холдинг, или финансов холдинг със смесена дейност, с главно управление, чието седалище се намира в трета държава, не подлежи на надзор на консолидирана основа съгласно член 111, компетентните органи оценяват дали институцията подлежи на надзор на консолидирана основа от надзорен орган на трета държава, който да е равностоен на надзора, подчиняващ се на изложените в настоящата директива принципи и на изискванията на част първа, дял II, глава 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
Оценката се извършва от компетентния орган, който в случай на прилагане на параграф 3 би бил отговорен за надзора на консолидирана основа, по искане на предприятието майка или на някой от регулираните субекти, лицензирани в Съюза, или по инициатива на самия орган. Този компетентен орган се консултира с другите участващи компетентни органи.
2. Комисията може да поиска от Европейския банков комитет да даде общи насоки дали има вероятност чрез правилата за надзор на консолидирана основа на надзорните органи в трети държави да се постигнат целите на надзора на консолидирана основа съгласно настоящата глава по отношение на институции, чието предприятие майка има главно управление в трета държава. Европейският банков комитет подлага на непрекъснат преглед тези насоки и взема предвид всички промени в правилата за надзор на консолидирана основа, прилагани от такива компетентни органи. ЕБО подпомага Комисията и Европейския банков комитет при изпълнението на тези задачи, включително за определяне дали е необходима актуализация на тези насоки.
Компетентният орган, който извършва оценката по параграф 1, първа алинея, взема предвид тези насоки. За тази цел преди да приеме решение, компетентният орган се консултира с ЕБО.
3. При липса на такъв равностоен надзор държавите членки прилагат mutatis mutandis спрямо съответната институция настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 575/2013 или дават възможност на компетентните си органи да прилагат други подходящи надзорни техники, чрез които да се постигнат целите на надзора на консолидирана основа върху институциите.
След консултации с другите участващи компетентни органи тези надзорни техники се съгласуват с компетентния орган, който отговаря за надзора на консолидирана основа.
Компетентните органи могат в частност да изискат да бъде създаден финансов холдинг или финансов холдинг със смесена дейност с главно управление в Съюза и да прилагат разпоредбите за надзора на консолидирана основа към консолидираната позиция на финансовия холдинг или към консолидираната позиция на институциите на финансовия холдинг със смесена дейност.
Надзорните техники се разработват по такъв начин, че да се постигнат целите на надзора на консолидирана основа, съгласно предвиденото в настоящата глава, и се съобщават на останалите участващи компетентни органи, на ЕБО и на Комисията.
ГЛАВА 4
Капиталови буфери
Раздел I
буфери
Член 128
Определения
За целите на настоящата глава се прилагат следните определения:
1)
„предпазен капиталов буфер“ означава собственият капитал, който институцията трябва да поддържа съгласно член 129;
2)
„специфичен за институцията антицикличен капиталов буфер“ е собственият капитал, който институцията трябва да поддържа съгласно член 130;
3)
„буфер за Г-СЗИ“ означава собственият капитал, който се изисква да бъде поддържан съгласно член 131, параграф 4;
4)
„буфер за Д-СЗИ“ означава собственият капитал, който може да се изисква да бъде поддържан съгласно член 131, параграф 5;
5)
„буфер за системен риск“ е собственият капитал, който се изисква или може да се изиска да бъде поддържан от институцията съгласно член 133.
6)
„комбинирано изискване за буфер“ е общият размер на базовия собствен капитал от първи ред, който е необходим за покриване на изискването за предпазния капиталов буфер, допълнен със следното, както е приложимо:
а)
специфичен за институцията антицикличен капиталов буфер;
б)
буфер за Г-СЗИ;
в)
буфер за Д-СЗИ;
г)
буфер за системен риск.
7)
„ниво на антицикличния буфер“ е нивото, което институцията трябва да прилага, за да изчисли специфичния за нея антицикличен капиталов буфер, и което се определя съгласно член 136, член 137 или от съответния орган на трета държава, в зависимост от конкретния случай;
8)
„вътрешно лицензирана институция“ е институция, лицензирана в държавата членка, за която определянето на нивото на антицикличния буфер се извършва от конкретно определен орган;
9)
„индикатор за буфера“ е сравнително ниво на буфера, изчислен в съответствие с член 135, параграф 1.
Настоящата глава не се прилага за инвестиционни посредници, които не са лицензирани да предоставят инвестиционните услуги, посочени в приложение I, раздел А, точки 3 и 6 към Директива 2004/39/ЕО.
Член 129
Изискване за поддържане на предпазен капиталов буфер
1. В допълнение към базовия собствен капитал от първи ред, поддържан за покриване на капиталовото изискване, наложено в член 92 от Регламент (ЕС) № 575/2013, държавите членки изискват от институциите да поддържат предпазен капиталов буфер за базовия собствен капитал от първи ред, равняващ се на 2,5 % от общата сума на тяхната цялостна рискова експозиция на индивидуална и консолидирана основа, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от посочения регламент и приложима в съответствие с част първа, дял II от същия регламент.
2. Чрез дерогация от параграф 1 държава членка може да освободи малките и средните инвестиционни посредници от предвиденото в посочения параграф изискване, ако такова освобождаване не застрашава стабилността на финансовата система на тази държава членка.
Решението за прилагане на такова освобождаване трябва да е изцяло мотивирано, да включва обяснение защо освобождаването не застрашава стабилността на финансовата система на държавата членка и да съдържа точно определение на малките и средните инвестиционни посредници, които се освобождават от изискванията.
Държавата членка, която реши да прилага такова освобождаване, уведомява Комисията, ЕССР, ЕБО и компетентните органи на засегнатите държави членки съответно.
3. За целите на параграф 2 държавата членка определя органа, отговарящ за прилагането на настоящия член. Този орган е компетентният орган или определеният орган.
4. За целите на параграф 2 инвестиционните посредници се категоризират като малки и средни в съответствие с Препоръка 2003/361/ЕО на Комисията от 6 май 2003 г. относно дефиницията на микропредприятията, малките и средните предприятия (31).
5. Институциите не използват за покриване на изискванията, наложени по член 104, базовия собствен капитал от първи ред, поддържан за покриване на изискването по параграф 1 от настоящия член.
6. Когато дадена институция не изпълнява изцяло изискването по параграф 1 от настоящия член, тя подлежи на ограничения по отношение на разпределенията, предвидени в член 141, параграфи 2 и 3.
Член 130
Изискване за поддържане на специфичен за институцията антицикличен капиталов буфер
1. Държавите членки изискват от институциите да поддържат специфичен за всяка институция антицикличен капиталов буфер, равняващ се на общата сума на тяхната рискова експозиция, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, умножена по средно претеглената стойност на нивата на антицикличния буфер, които се изчисляват съгласно член 140 от настоящата директива на индивидуална и консолидирана основа, приложима в съответствие с част първа, дял II на посочения регламент.
2. Чрез дерогация от параграф 1 държава членка може да освободи малките и средните инвестиционни посредници от предвидените в настоящия параграф изисквания, ако такова освобождаване не застрашава стабилността на финансовата система на тази държава членка.
Решението за прилагане на такова освобождаване трябва да е изцяло мотивирано, да включва обяснение защо освобождаването застрашава стабилността на финансовата система на държавата членка и да съдържа точно определение на малките и средните инвестиционни посредници, които се освобождават от изискванията.
Държавата членка, която реши да прилага такова освобождаване, уведомява Комисията, ЕССР, ЕБО и компетентните органи на засегнатите държави членки съответно.
3. За целите на параграф 2 държавата членка определя органа, отговарящ за прилагането на настоящия член. Този орган е компетентният орган или определеният орган.
4. За целите на параграф 2 инвестиционните посредници се категоризират като малки и средни в съответствие с Препоръка 2003/36/ЕО.
5. Институциите изпълняват изискването по параграф 1 с базов собствен капитал от първи ред, който е допълнителен спрямо базовия собствен капитал от първи ред, поддържан за покриване на капиталовото изискване, предвидено в член 92 от Регламент (ЕС) № 575/2013, на изискването за поддържане на предпазен капиталов буфер по член 129 от настоящата директива и на всички изисквания, наложени по член 104 от настоящата директива.
6. Когато дадена институция не изпълнява изцяло изискването по параграф 1 от настоящия член, тя подлежи на ограничения по отношение на разпределенията, предвидени в член 141, параграфи 2 и 3.
Член 131
Глобални и други системно значими институции
1. Държавите членки определят органа, който отговаря за идентифицирането, на консолидирана основа, на глобалните системно значими институции (Г-СЗИ) и, на индивидуална, подконсолидирана или консолидирана основа, както е приложимо, на други системно значими институции (Д-СЗИ), които са получили лиценз в рамките на тяхната юрисдикция.. Посоченият орган е компетентният орган или определеният орган. Държавите членки могат да определят повече от един орган. Г-СЗИ е институция майка от ЕС, финансов холдинг майка от ЕС, финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС или институция. Г-СЗИ не е институция, която е дъщерна за институция майка от ЕС, на финансов холдинг майка от ЕС или на финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС. Д-СЗИ може да е институция майка от ЕС, финансов холдинг майка от ЕС, финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС или институция.
2. Методиката за идентифициране на Г-СЗИ се основава на следните категории:
а)
размер на групата;
б)
взаимосвързаност на групата с финансовата система;
в)
заменяемост на услугите или на финансовата инфраструктура, предоставяна от групата;
г)
сложност на групата;
д)
трансгранична дейност на групата, в т.ч. трансгранична дейност между държави членки и между държава членка и трета държава.
Всяка категория получава еднаква тежест и се състои от количествени показатели.
Чрез тази методика се получава цялостен рейтинг за всеки оценен субект, посочен в параграф 1, което дава възможност всяка Г-СЗИ да бъде установена и разпределена в дадена подкатегория съгласно определените в параграф 9.
3. Д-СЗИ се определят в съответствие с параграф 1. Системното значение се оценява на основата на най-малкото един от следващите критерии:
а)
размер
б)
значимост за икономиката на Съюза или на съответната държава членка;
в)
значимост на трансграничните дейности;
г)
взаимосвързаност на институцията или групата с финансовата система.
ЕБО, като се консултира с ЕССР, публикува до 1 януари 2015 г. насоки за критериите за определяне на условията за прилагането на настоящия параграф във връзка с оценяването на Д-СЗИ. Тези насоки са съобразени с международните рамки за системно значими институции в отделните държави, както и с особеностите на Съюза и националните особености.
4. За всяка Г-СЗИ, на консолидирана основа, поддържа задължителен буфер за Г-СЗИ, съответстващ на подкатегорията, в която попада съответната Г-СЗИ. Този буфер се състои от и е допълващ спрямо базовия собствен капитал от първи ред.
5. Компетентният орган или определеният орган може да изисква от всяка Д-СЗИ, на консолидирана, подконсолидирана или индивидуална основа, както е приложимо, да поддържа буфер за Д-СЗИ в размер до 2 % от общата стойност на рисковата експозиция, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, като се спазват критериите за идентифициране на Д-СЗИ. Този буфер се състои от и е допълващ спрямо базовия собствен капитал от първи ред.
6. Когато се поставя изискването за поддържане на буфер за Д-СЗИ, компетентният орган или определеният орган спазва следното:
а)
буферът за Д-СЗИ не трябва да води до несъразмерни отрицателни последици за цялата или за части от финансовата система на други държави членки или на Съюза като цяло или да създава пречка за функционирането на вътрешния пазар;
б)
буферът за Д-СЗИ трябва да се преразглежда от компетентния орган или определения орган поне веднъж годишно.
7. Преди първоначалното или последващо определяне на буфер за Д-СЗИ компетентният орган или определеният орган уведомява Комисията, ЕССР, ЕБО и компетентните и определените органи на съответните държави членки един месец преди публикуването на решението, посочено в параграф 5. Това уведомление съдържа подробно описание на:
а)
обосновката на вероятността буферът за Д-СЗИ да бъде ефективно и пропорционално средство за намаляване на риска;
б)
оценка на вероятното положително или отрицателно въздействие на буфера за Д-СЗИ върху вътрешния пазар, направена въз основа на информацията, с която разполага държавата членка;
в)
нивото на буфера за Д-СЗИ, което държавата членка реши да определи.
8. Без да се засягат член 133 и параграф 5 от настоящия член, когато Д-СЗИ е дъщерно дружество на Г-СЗИ или Д-СЗИ, която е институция майка от ЕС, и подлежи на изискване за буфер за Д-СЗИ на консолидирана основа, приложимият на индивидуална или подконсолидирана основа буфер за Д-СЗИ не надвишава по-голямото от:
а)
1 % от нивото на общата рискова експозиция, изчислено в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013; и
б)
нивото на буфера за Г-СЗИ или Д-СЗИ, приложимо за групата на консолидирана основа.
9. Подкатегориите на Г-СЗИ са най-малко пет. Най-ниската граница и границите между съответните подкатегории се определят от рейтингите, определени по методиката за идентифициране. Рейтингите, определящи границата между съседни подкатегории, са ясно определени и се подчиняват на принципа за постоянно линейно увеличение на системната значимост, като за всяка подкатегория се получава линейно увеличение на изискването за допълнителен базов собствен капитал от първи ред, с изключение на най-високата подкатегория. За целите на настоящия параграф системната значимост е очакваното влияние от въздействието на Г-СЗИ върху глобалния финансов пазар. На най-ниската подкатегория се определя буфер за Г-СЗИ в размер на 1 % от общата стойност на рисковата експозиция, изчислена съгласно член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, а буферът за всяка подкатегория се увеличава със стъпка от 0,5 % от общата сума на рисковата експозиция, изчислена съгласно член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013,, до четвъртата подкатегория включително. За най-високата подкатегория на буфера за Г-СЗИ се определя буфер в размер на 3,5 % от общата сума на рисковата експозиция, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
10. Без да се засягат параграфи 1 и 9 и като разумно упражнява надзорните си правомощия, компетентният орган или определеният орган може:
а)
да премести Г-СЗИ от по-ниска в по-висока подкатегория;
б)
да разпредели субект, посочен в параграф 1, с общ рейтинг, който е по-нисък от най-високия резултат за най-ниската подкатегория, в същата или в по-висока подкатегория, като го определи за Г-СЗИ;
11. Когато компетентният орган или определеният орган вземе решение съгласно параграф 10, буква б), той уведомява ЕБО съответно, като предоставя мотивите си.
12. Компетентният орган или определеният орган съобщава наименованията на Г-СЗИ и Д-СЗИ и съответните подкатегории, в които е разпределена всяка Г-СЗИ, на Комисията, ЕССР и ЕБО, като огласява публично техните наименования. Компетентните органи или определените органи огласяват публично подкатегорията, в която е разпределена всяка Г-СЗИ.
Компетентният орган или определеният орган прави ежегодно преглед на идентификацията на Г-СЗИ и Д-СЗИ и на разпределението на Г-СЗИ в съответните подкатегории, като уведомява за резултата съответната системно значима институция, Комисията, ЕССР и ЕБО и огласява публично актуализирания списък на идентифицираните системно значими институции и подкатегорията, в която е разпределена всяка идентифицирана Г-СЗИ.
13. Системно значимите институции не използват базовия собствен капитал от първи ред, поддържан за покриване на изискванията по параграфи 4 и 5, за покриване на изисквания по член 92 от Регламент (ЕС) № 575/2013, и членове 129 и 130 от настоящата директива, както и на изисквания, наложени по членове 102 и 104 от настоящата директива.
14. Когато на дадена група, на консолидирана основа, е поставено изискване за следното, се прилага по-високият буфер за всеки отделен случай:
а)
буфер за Г-СЗИ и буфер за Д-СЗИ;
б)
буфер за Г-СЗИ, буфер за Д-СЗИ и буфер за системен риск съгласно член 133.
Когато на дадена институция, на индивидуална или на подконсолидирана основа, подлежи на изискване за буфер за Д-СЗИ и за буфер за системен риск съгласно член 133, се прилага по-високият от тях.
15. Независимо от параграф 14, когато буферът за системен риск се прилага за всички експозиции в държавата членка, наложила изискването за буфера с цел да се преодолее макропруденциалният риск на тази държава членка, но не се прилага за експозиции извън тази държава членка, буферът за системен риск е кумулативен към буфера за Д-СЗИ или Г-СЗИ, приложен съгласно настоящия член.
16. Когато се прилага параграф 14 и дадена институция е част от група или подгрупа, към която принадлежи Г-СЗИ или Д-СЗИ, това не означава, че за тази институция е поставено, на индивидуална основа, комбинирано изискване за буфер, което е по-малко от сбора на предпазния капиталов буфер, антицикличния капиталов буфер и по-високата стойност от буфера за Д-СЗИ или буфера за системен риск, приложими на индивидуална основа.
17. Когато се прилага параграф 15 и дадена институция е част от група или подгрупа, към която принадлежи Г-СЗИ или Д-СЗИ, това не означава, че за тази институция е поставено, на индивидуална основа, комбинирано изискване за буфер, което е по-малко от сбора на предпазния капиталов буфер, антицикличния капиталов буфер и сбора от буфера за Д-СЗИ и буфера за системен риск, които са приложими към него на индивидуална основа.
18. ЕБО разработва проекти за регулаторни технически стандарти, с които за целите на настоящия член се конкретизира методиката, в съответствие с която компетентният орган или определеният орган идентифицира като Г-СЗИ институция майка от ЕС или финансов холдинг майка от ЕС, или финансов холдинг майка със смесена дейност от ЕС, и уточнява методиката за определянето на подкатегориите и разпределението на Г-СЗИ по подкатегории въз основа на системната им значимост, като се вземат предвид договорените международни стандарти;
ЕБО представя на Комисията тези проекти за регулаторни технически стандарти до 30 юни 2014 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа и втора алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Член 132
Докладване
1. До 31 декември 2015 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад, основан на развитията в международен план и на становището на ЕБО, относно възможността за включване на допълнителни видове системно значими институции в Съюза в предвидената за Г-СЗИ рамка, придружен от законодателно предложение, когато е уместно.
2. До 31 декември 2016 г., след консултации с ЕССР и ЕБО, Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад по въпроса дали установените в член 131 разпоредби относно Г-СЗИ следва да бъдат изменени, придружен от законодателно предложение, когато е уместно. Това предложение трябва да е надлежно съобразено с промените в международната нормативна обстановка и, ако е уместно, да включва преразглеждане на процеса на определяне на специфични за институциите буфери за Д-СЗИ в рамките на дадена група, като се вземат предвид евентуални нежелани въздействия върху прилагането на структурно разделяне в рамките на държавите членки.
Член 133
Изискване за поддържане на буфер за системен риск
1. Всяка държава членка може да въведе буфер за системен риск, съставен от базов собствен капитал от първи ред, за финансовия сектор или една или повече сфери на този сектор, с цел предотвратяване и намаляване на дългосрочни нециклични системни или макропруденциални рискове, които не попадат в обхвата на Регламент (ЕС) № 575/2013, в смисъл на риск от смущения във финансовата система, които са в състояние да предизвикат тежки отрицателни последици за нея и за реалната икономика в дадена държава членка.
2. За целите на параграф 1 държавата членка определя органа, отговарящ за определянето на буфера за системен риск и за идентифицирането на онези институции, за които той се прилага. Посоченият орган е компетентният орган или определеният орган.
3. За целите на параграф 1 от институциите може да се изисква да поддържат освен базовия собствен капитал от първи ред, необходим за изпълнение на капиталовото изискване съгласно член 92 от Регламент (ЕС) № 575/2013 и буфер за системен риск от базовия собствен капитал от първи ред, в размер на най-малко 1 % от основата на експозицията, към която се прилага буферът за системен риск, съгласно параграф 8 от настоящия член, на индивидуална, консолидирана или подконсолидирана основа, както е приложимо в съответствие с част първа, дял II от посочения регламент. Съответният компетентен или определен орган може да изиска институциите да поддържат буфера за системен риск на индивидуално, както и на консолидирано ниво.
4. Институциите не могат да използват базовия собствен капитал от първи ред, поддържан за покриване на изискването по параграф 3, за покриване на изисквания по член 92 от Регламент (ЕС) № 575/2013, и членове 129 и 130 от настоящата директива, както и на изисквания, наложени по членове 102 и 104 от настоящата директива. Когато на дадена група, идентифицирана като системно значима институция с поставено на консолидирана основа изискване за буфер за Г-СЗИ или Д-СЗИ съгласно член 131, е поставено и изискване за буфер за системен риск на консолидирана основа съгласно настоящия член, се прилага по-високият буфер. Когато на дадена институция, на индивидуална или на подконсолидирана основа, е поставено изискване за буфер за Д-СЗИ съгласно член 131 и буфер за системен риск съгласно настоящия член, се прилага по-високият от тях.
5. Независимо от параграф 4, когато буферът за системен риск се прилага за всички експозиции в държавата членка, наложила изискването за този буфер с цел да се преодолее макропруденциалният риск на тази държава членка, но не се прилага за експозиции извън тази държава членка, този буфер за системен риск е кумулативен към буфера за Д-СЗИ или Г-СЗИ, приложен съгласно член 131.
6. Когато се прилага параграф 4 и дадена институция е част от група или подгрупа, към която принадлежи Г-СЗИ или Д-СЗИ, това не означава, че за тази институция е поставено, на индивидуална основа, комбинирано изискване за буфер, което е по-малко от сбора на предпазния капиталов буфер, антицикличния капиталов буфер и буфера за Д-СЗИ или буфера за системен риск - което от двете последни е по-високо, които са приложими към нея на индивидуална основа.
7. Когато се прилага параграф 5 и дадена институция е част от група или подгрупа, към която принадлежи Г-СЗИ или Д-СЗИ, това не означава, че за тази институция е поставено, на индивидуална основа, комбинирано изискване за буфер, което е по-малко от сбора на предпазния капиталов буфер, антицикличния капиталов буфер и сбора от буфера за Д-СЗИ и буфера за системен риск, които са приложими към нея на индивидуална основа.
8. Буферът за системен риск може да се прилага за експозициите в държавата членка, която определя този буфер, а може също да се прилага за експозиции в трети държави. Буферът за системен риск може да се прилага и за експозиции в други държави членки при условията на параграфи 15 и 18.
9. Буферът за системен риск се прилага към всички институции или към една или повече подгрупи на онези институции, за които съгласно настоящата директива са компетентни органите на съответната държава членка, и се определя постепенно или чрез градация на отделните стъпки от 0,5 процентни пункта. За различните подгрупи от сектора могат да бъдат въведени различни изисквания.
10. Когато поставя изискването за поддържане на буфер за системен риск, компетентният орган или определеният орган спазва следното:
а)
буферът за системен риск не трябва да води до прекомерни отрицателни последици за цялата или за части от финансовата система на други държави членки или на Съюза като цяло, като създава пречка за функционирането на вътрешния пазар;
б)
буферът за системен риск трябва да се преразглежда от компетентния орган или определения орган поне веднъж на всеки две години.
11. Преди първоначалното или последващо определяне на нивото на буфера за системен риск в размер до 3 % компетентният орган или определеният орган уведомява Комисията, ЕССР, ЕБО и компетентните и определените органи на съответните държави членки един месец преди публикуването на решението, посочено в параграф 16. Ако буферът се прилага за експозиции в трети държави, компетентният орган или определеният орган уведомява и надзорните органи на тези трети държави. Това уведомление съдържа подробно описание на:
а)
системния или макропруденциалния риск в държавата членка;
б)
причините, поради които свързаното със системните и макропруденциалните рискове измерение застрашава стабилността на финансовата система на национално равнище, с което се обосновава нивото на буфера за системен риск;
в)
обосновката на вероятността буферът за системен риск да бъде ефективно и съразмерно средство за намаляване на риска;
г)
оценка на вероятното положително или отрицателно въздействие на буфера за системен риск върху вътрешния пазар, направена въз основа на информацията, с която разполага държавата членка;
д)
основанията да се смята, че съществуващите мерки в настоящата директива или в Регламент (ЕС) № 575/2013, с изключение на членове 458 и 459 от посочения регламент, използвани самостоятелно или в съчетание, няма да са достатъчни за преодоляване на идентифицирания макропруденциален или системен риск, като има предвид относителната ефективност на мерките;
е)
нивото на буфера за системен риск, което държавата членка реши да изисква.
12. Преди първоначалното или последващо определяне на нивото на буфера за системен риск в размер над 3 % компетентният орган или определеният орган уведомява Комисията, ЕССР, ЕБО и компетентните и определените органи на засегнатите държави членки. Ако буферът се прилага за експозиции в трети държави, компетентният орган или определеният орган уведомява и надзорните органи на тези трети държави. Това уведомление съдържа подробно описание на:
а)
системния или макропруденциалния риск в държавата членка;
б)
причините, поради които измерението на системните и макропруденциалните рискове застрашава стабилността на финансовата система на национално равнище, с което се обосновава нивото на буфера за системен риск;
в)
обосновката на вероятността буферът за системен риск да бъде ефективно и съразмерно средство за намаляване на риска;
г)
оценка на вероятното положително или отрицателно въздействие на буфера за системен риск върху вътрешния пазар, направена въз основа на информацията, с която разполага държавата членка;
д)
основанията да се смята, че съществуващите мерки в настоящата директива или в Регламент (ЕС) № 575/2013, с изключение на членове 458 и 459 от същия регламент, използвани самостоятелно или в съчетание, няма да са достатъчни за преодоляване на идентифицирания макропруденциален или системен риск, като има предвид относителната ефективност на тези мерки;
е)
нивото на буфера за системен риск, който държавата членка реши да изисква.
13. От 1 януари 2015 г. компетентният орган или определеният орган може да определя или променя ниво на буфера за системен риск, което се прилага за експозициите в съответната държава членка и може също да се прилага за експозиции в трети държави в размер до 5 %, и да следва процедурите по параграф 11. При първоначалното или последващо определяне на ниво на буфера за системен риск в размер над 5 % се спазват процедурите по параграф 12.
14. В случаите, когато нивото на буфера за системен риск трябва да бъде определено между 3 % и 5 % в съответствие с параграф 13, компетентният орган или определеният орган на държавата членка, определяща буфера, винаги уведомява за това Комисията и изчаква нейното становище, преди да приеме въпросната мярка.
При отрицателно становище на Комисията компетентният орган или определеният орган на държавата членка, определяща буфера, се съобразява със становището или излага мотивите за несъобразяване с него.
В случаите, когато едно подразделение от финансовия сектор, е дъщерно дружество на дружество майка, установено в друга държава членка, компетентният орган или определеният орган уведомява органите на тази държава членка, Комисията и ЕССР. В срок от един месец от получаване на уведомлението Комисията и ЕССР издават препоръка относно мерките, които да бъдат предприети в съответствие с настоящия параграф. В случай че органите не са съгласни и при отрицателна препоръка както от Комисията, така и от ЕССР, компетентният орган или определеният орган може да отнесе въпроса до ЕБО и да поиска неговото съдействие в съответствие с член 19 от Регламент 1093/2010. Решението за определяне на буфер за тези експозиции се спира, докато ЕБО вземе решение.
15. В рамките на един месец след получаването на уведомлението по параграф 12 ЕССР представя на Комисията становище относно целесъобразността на буфера за системен риск. ЕБО може също да предостави на Комисията становището си относно буфера в съответствие с член 34, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
В рамките на два месеца от получаване на уведомлението, като взема предвид оценката на ЕССР и ЕБО, ако е приложимо, и ако прецени, че буферът за системен риск не води до прекомерни отрицателни последици за цялата или за части от финансовата система на други държави членки или на Съюза като цяло, като създава пречка за гладкото функциониране на вътрешния пазар, Комисията приема акт за изпълнение, с който на компетентния или определения орган се дава разрешение да приеме предлаганата мярка.
16. Всеки компетентен орган или определен орган съобщава за установяването на буфер за системен риск на съответната страница в интернет. Съобщението съдържа най-малко следните данни:
а)
нивото на буфера за системен риск;
б)
институциите, за които се прилага буферът за системен риск;
в)
обосновка на буфера за системен риск;
г)
датата, от която институциите трябва да прилагат установения или изменения буфер за системен риск; и
д)
наименованията на държавите, когато експозициите в тези държави са включени в прилагането на буфер за системен риск.
В случай че посоченото в буква в) съобщение би могло да застраши стабилността на финансовата система, данните по буква в), не се включват в него.
17. Когато дадена институция не изпълнява изцяло изискването по параграф 1 от настоящия член, тя подлежи на ограничения по отношение на разпределенията, предвидени в член 141, параграфи 2 и 3.
Когато прилагането на тези ограничения по отношение на разпределенията води до незадоволително подобрение на базовия собствен капитал от първи ред на институцията в контекста на съответния системен риск, компетентните органи могат да вземат допълнителни мерки в съответствие с член 64.
18. След уведомлението, посочено в параграф 11, държавите членки могат да прилагат буфера за всички експозиции. В случай че компетентният орган или определеният орган реши да определи буфер в размер до 3 % на основата на експозициите в други държави членки, буферът се определя по един и същ начин за всички експозиции в рамките на Съюза.
Член 134
Признаване на нивото на буфера за системен риск
1. Други държави членки могат да признаят нивото на буфера за системен риск, определен в съответствие с член 133, и могат да прилагат нивото на този буфер спрямо вътрешно лицензирани институции за експозициите в държавата членка, определила нивото на буфера.
2. Ако държавите членки признаят нивото на буфера за системен риск за вътрешно лицензирани институции, те уведомяват Комисията, ЕССР, ЕБО и държавата членка, определила нивото на този буфер за системен риск.
3. Когато решава дали да признае нивото на буфер за системен риск, държавата членка взема предвид информацията, предоставена от държавата членка, определила нивото на буфера в съответствие с член 133, параграф 11, 12 или 13.
4. Държавата членка, определила нивото на буфера за системен риск в съответствие с член 133, може да поиска от ЕССР да отправи препоръка по член 16 от Регламент (ЕС) № 1092/2010 към една или повече държави членки, които може да признаят нивото на буфера за системен риск.
Раздел II
Определяне и изчисляване на антицикличните капиталови буфери
Член 135
Насоки на ЕССР за определяне на нивото на антицикличния буфер
1. ЕССР може да предоставя, под формата на препоръки в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1092/2010, насоки на органите, определени от държавите членки съгласно член 136, параграф 1, за установяване на нива на антицикличния буфер, както и следното:
а)
принципи, от които да се ръководят определените органи при преценката си за подходящото ниво на антицикличния буфер, за да се гарантира, че органите възприемат разумен подход по отношение на съответните макроикономически цикли и насърчават разумното и последователно вземане на решения във всички държави членки;
б)
общи насоки за:
i)
измерване и изчисляване на отклонението от дългосрочния тренд на съотношението на кредитите към брутния вътрешен продукт (БВП);
ii)
изготвяне на индикаторите за изчисляването на буфера, изисквано съгласно член 136, параграф 2;
в)
насоки по отношение на променливи, които показват натрупването на системни рискове, свързани с периоди на прекомерен кредитен растеж, в една финансова система, и по-специално съотношението на кредитите към БВП и отклонението му от дългосрочния тренд, и на други уместни фактори, включително третирането на икономическото развитие в рамките на отделните сектори на икономиката, предоставящи информация, необходима за решенията на определените органи във връзка с подходящото ниво на антицикличния буфер по член 136;
г)
насоки по отношение на променливи, включително количествени критерии, които показват, че буферът следва да бъде запазен, намален или прилагането му да бъде прекратено напълно.
2. Когато издава препоръка съгласно параграф 1, ЕССР надлежно отчита различията между държавите членки, и по-конкретно особеностите на държавите членки с малки и отворени икономики.
3. Когато е издал препоръка съгласно параграф 1, ЕССР я преразглежда редовно и я актуализира, когато това е необходимо, в контекста на натрупания опит от определяне на буфери съгласно настоящата директива, или на развитието в практиките, възприети на международно равнище.
Член 136
Определяне на нивото на антицикличния буфер
1. Всяка държава членка определя публичен орган или ведомство („определеният орган“), отговорен за установяването на нивото на антицикличния буфер за тази държава членка.
2. Всеки определен орган изчислява за всяко тримесечие индикатор за изчисляването на буфера, който да служи като референтен индикатор и да го насочва в преценката му при определяне на нивото на антицикличния буфер в съответствие с параграф 3. Индикаторът за буфера представлява съдържателно отражение на кредитния цикъл и рисковете, породени от прекомерен кредитен растеж в държавата членка, и надлежно отчита особеностите на националната икономика. Той се подготвя на базата на отклонението от дългосрочния тренд на съотношението на кредитите към БВП, като наред с другото се взема предвид:
а)
показателят за растежа на нивата на кредитиране в рамките на тази юрисдикция, и по-специално показателят, отразяващ промените в съотношението между предоставените в съответната държава членка кредити и нейния БВП;
б)
всяка актуална насока, подкрепяна от ЕССР съгласно член 135, параграф 1, буква б).
3. Всеки определен орган извършва оценка и определя на тримесечна основа подходящо ниво на антицикличния буфер за определилата го държава членка, като взема предвид:
а)
индикатора за буфера, изготвен в съответствие с параграф 2;
б)
всяка актуална насока, подкрепяна от ЕССР съгласно член 135, параграф 1, букви а), в) и г), и всякакви препоръки, дадени от ЕССР за определянето на нивото на буфера;
в)
други променливи, които определеният орган е преценил за подходящи за преодоляване на цикличния системен риск.
4. Нивото на антицикличния буфер, изразено като процент от общата сума на рисковите експозиции, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013 на институциите, които имат кредитни експозиции в тази държава членка, е между 0 % и 2,5 %, калибриран на интервали от 0,25 процентни пункта или кратни на 0,25 процентни пункта. Ако е обосновано въз основа на съображенията, посочени в параграф 3, определеният орган може да определи за антицикличния буфер ниво над 2,5 % от общата сума на рисковите експозиции, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013 за посочената в член 140, параграф 2 от настоящата директива цел.
5. Когато определеният орган установи за първи път нивото на антицикличния буфер над нулата или когато след това определеният орган увеличи моментното ниво на антицикличния буфер, той посочва също така и датата, от която институциите трябва да прилагат този увеличен буфер при изчисляването на специфичния за тяхната институция антицикличен капиталов буфер. Тази дата не може да бъде по-късно от 12 месеца след датата, на която е оповестен увеличеният буфер съгласно параграф 7. Ако датата е преди изтичането на 12-месечния срок след оповестяването на увеличения буфер, този по-кратък срок за прилагане трябва да бъде оправдан въз основа на извънредни обстоятелства.
6. Ако определеният орган намалява съществуващото ниво на антицикличния буфер, независимо от това дали нивото е сведено до нула или не, този орган трябва да определи и примерен период, през който не се очаква повишаване на буфера. Този примерен период обаче не е обвързващ за определения орган.
7. Всеки определен орган оповестява чрез публикуване на своята страница в интернет определената за тримесечието стойност на нивото на антицикличния буфер. Оповестяването включва най-малко следните данни:
а)
приложимото ниво на антицикличния буфер;
б)
съответното съотношение между кредитите и БВП, както и неговото отклонение от дългосрочния тренд;
в)
индикатора за буфера, изчислен в съответствие с параграф 2;
г)
обосновка за нивото на буфера;
д)
при увеличаване на нивото на буфера - датата, от която институциите трябва да прилагат това увеличено ниво на буфера при изчисляването на специфичния за всяка институция антицикличен капиталов буфер;
е)
когато датата, посочена в буква д) е по-малко от 12 месеца след датата на оповестяването съгласно настоящия параграф - позоваване на изключителните обстоятелства, които оправдават този по-кратък срок за прилагане;
ж)
при намаляване на нивото на буфера - примерния период, през който не се очаква повишаване на буфера, заедно с обосновка за този период;
Определените органи предприемат всички разумни стъпки за съгласуване на момента на това оповестяване.
Определените органи съобщават на ЕССР определяното на всеки три месеца ниво на антицикличния буфер, както и данните по букви а)-ж). ЕССР публикува на страницата си в интернет всички оповестени нива на буфери и свързаните с тях данни.
Член 137
Признаване на надхвърлящи 2,5 % нива на антицикличния буфер
1. Когато определеният орган, в съответствие с член 136, параграф 4, или съответен орган на трета държава, е установил за антицикличния буфер ниво над 2,5 % от общата сума на рисковите експозиции, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, останалите определени органи могат да признаят това ниво на буфера за целите на изчисляването от вътрешно лицензирани институции на специфичния за всяка институция антицикличен капиталов буфер.
2. Когато определеният орган признава в съответствие с параграф 1 от настоящия член ниво на буфера, по-високо от 2,5 % от общата сума на рисковите експозиции, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, той оповестява това признаване, като го публикува на страницата си в интернет. Оповестяването включва най-малко следните данни:
а)
приложимото ниво на антицикличния буфер;
б)
държавата членка или третите държави, за които се прилага този буфер;
в)
при увеличаване на нивото на буфера - датата, от която институциите, лицензирани в държавата членка на определения орган, трябва да прилагат това увеличено ниво на буфера при изчисляването на специфичния за всяка институция антицикличен капиталов буфер;
г)
когато датата, посочена в буква в), е по-малко от 12 месеца след датата на оповестяването съгласно настоящия параграф - позоваване на извънредните обстоятелства, които оправдават този по-кратък срок за прилагане.
Член 138
Препоръка на ЕССР относно нивата на антицикличния буфер за трети държави
ЕССР може, в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1092/2010, да дава препоръка на определените органи относно подходящото ниво на антицикличния буфер за експозиции към трета държава, за която:
а)
ниво на антицикличния буфер не е определено и не е публикувано от съответния орган на третата държава („съответният орган на трета държава“) за трета държава, към която една или повече институции в Съюза имат кредитни експозиции;
б)
ЕССР счита, че нивото на антицикличния буфер, което е било определено и публикувано от съответния орган на трета държава за трета държава, не е достатъчно за защита на институциите на Съюза по подходящ начин от рисковете от прекомерен кредитен растеж в тази държава, или определеният орган уведомява ЕССР, че счита това ниво на буфера за недостатъчно за тази цел.
Член 139
Решение на определените органи относно нивата на антицикличния буфер за трети държави
1. Настоящият член се прилага независимо от това дали ЕССР е дал препоръка на определените органи, както е посочено в член 138.
2. При обстоятелствата, посочени в член 138, буква а), определените органи могат да установят нивото на антицикличния буфер, което вътрешно лицензираните институции трябва да прилагат при изчисляването на специфичния за всяка институция антицикличен капиталов буфер.
3. Когато нивото на антицикличния буфер е определено и публикувано от съответния орган на трета държава за трета държава, определеният орган може да установи различно ниво на буфера за посочената трета държава, което вътрешно лицензираните институции трябва да прилагат при изчисляването на специфичния за всяка институция антицикличен капиталов буфер, ако те с основание смятат, че нивото на буфера, определено от съответния орган на третата държава, не е достатъчно, за да защити тези институции по подходящ начин от рисковете от прекомерен кредитен растеж в тази страна.
При упражняване на правомощията по първа алинея определеният орган не може да задава ниво на антицикличния буфер под нивото, определено от съответния орган на трета държава, освен в случай че това ниво надхвърля 2,5 %, изразени като процент от общата сума на рисковите експозиции, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, на институции, които имат кредитни експозиции в тази трета държава.
За да се постигне съгласуваност при определянето на буфери за трети държави, ЕССР може да даде препоръки за определянето им.
4. Когато определен орган определи ниво на антицикличния буфер за трета държава съгласно параграф 2 или параграф 3, което повишава съществуващото приложимо ниво на антицикличния буфер, определеният орган взема решение за датата, от която вътрешно лицензирани институции трябва да прилагат това ниво на буфера при изчисляването на специфичния за всяка институция антицикличен капиталов буфер. Тази дата не може да бъде по-късно от 12 месеца от датата, на която нивото на буфера е оповестено в съответствие с параграф 5. Ако датата е преди изтичането на 12-месечния срок след оповестяването на определената стойност, този по-кратък срок за прилагане трябва да бъде оправдан въз основа на извънредни обстоятелства.
5. Определените органи оповестяват на своите страници в интернет установяването на всяко ниво на антицикличния буфер за трета държава съгласно параграфи 2 и 3, като включват следната информация:
а)
нивото на антицикличния буфер и третата държава, за която се прилага това ниво;
б)
обосновка за нивото на буфера;
в)
когато нивото на буфера е определено за първи път над нулата или когато е увеличено - датата, от която институциите трябва да прилагат това увеличено ниво на буфера при изчисляването на специфичния за тяхната институция антицикличен капиталов буфер;
г)
когато датата, посочена в буква в) е по-малко от 12 месеца след датата на оповестяването на определената стойност съгласно настоящия параграф - позоваване на извънредните обстоятелства, които оправдават този по-кратък срок за прилагане.
Член 140
Изчисляване на специфичното за институцията ниво на антицикличния капиталов буфер
1. Специфичното за институцията ниво на антицикличния капиталов буфер се състои от среднопретеглената величина на нивата на антицикличния буфер, които се прилагат в юрисдикциите, в които са съответните кредитни експозиции на институцията, или се прилагат за целите на настоящия член по силата на член 139, параграфи 2 или 3.
Държавите членки изискват от институциите при изчисляването на посочената в алинея първа среднопретеглена величина да прилагат към всяко приложимо ниво на антицикличния буфер изискванията за общия размер на собствения капитал за кредитен риск (който се определя в съответствие с разпоредбите на част трета, дялове II и IV на Регламент (ЕС) № 575/2013, отнасящи се до съответните кредитни експозиции на въпросната територия, разделени на изискванията за общия размер на собствения капитал за кредитен риск, свързан с всичките му съответни кредитни експозиции.
2. Когато определеният орган, в съответствие с член 136, параграф 4, определи ниво на антицикличния буфер, по-високо от 2,5 % от общата сума на рисковите експозиции, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, държавите членки гарантират, че следните нива на буфери се прилагат за съответните кредитни експозиции в държавата членка на съответния определен орган („държава членка А“) за целите на изчислението, което се изисква съгласно параграф 1, включително, когато това е относимо, за изчисляване на елемента на консолидирания капитал, свързан с въпросната институция:
а)
вътрешно лицензираните институции прилагат това ниво на буфера, надвишаващо 2,5 % от общата сума на рисковите експозиции;
б)
институции, които са лицензирани в друга държава членка прилагат ниво на антицикличния буфер в размер на 2,5 % от общата сума на рисковите експозиции, в случай че определеният орган в държавата членка, в която са лицензирани, не е признал надвишаващото 2,5 % ниво на буфера съгласно член 137, параграф 1;
в)
институции, лицензирани в друга държава членка, прилагат нивото на антицикличния буфер, установено от определения орган на държавата членка А, в случай че определеният орган в държавата членка, в която са лицензирани, е признал нивото на буфера съгласно член 137.
3. Когато нивото на антицикличния буфер, определено от съответния орган на трета държава за трета държава, надвишава 2,5 % от общата сума на рисковите експозиции, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, държавите членки гарантират, че следните нива на буфери се прилагат за съответните кредитни експозиции в тази трета държава за целите на изчислението, което се изисква съгласно параграф 1, включително, когато това е относимо, за изчисляване на елемента на консолидирания капитал, свързан с въпросната институция:
а)
институциите прилагат ниво на антицикличния буфер в размер на 2,5 % от общата сума на рисковите експозиции в случай че определеният орган в държавата членка, в която са лицензирани, не е признал надвишаващото 2,5 % ниво на буфера в съответствие с член 137, параграф 1;
б)
институциите прилагат нивото на антицикличния буфер, определено от съответния орган на трета държава, в случай че определеният орган в държавата членка, в която са лицензирани, е признал това ниво на буфера в съответствие с член 137.
4. В „съответни кредитни експозиции“ се включват всички класове експозиции, различни от посочените в член 112, букви а) - е) от Регламент (ЕС) № 575/2013, за които е предвидено следното:
а)
капиталовите изисквания за кредитен риск съгласно част трета, дял II от посочения регламент;
б)
когато експозицията се държи в търговския портфейл - капиталовите изисквания за специфичен риск съгласно част трета, дял IV, глава 2 от посочения регламент или за допълнителния риск от неизпълнение и допълнителния миграционен риск, съгласно част трета, дял IV, глава 5 от посочения регламент;
в)
когато експозицията представлява секюритизация - капиталовите изисквания съгласно част трета, дял II, глава 5 от посочения регламент.
5. Институциите идентифицират географското местоположение на съответната кредитна експозиция в съответствие с регулаторни технически стандарти, приети в съответствие с параграф 7.
6. За целите на изчислението, изисквано по параграф 1:
а)
нивото на антицикличния буфер за държава членка се прилага от датата, посочена в информацията, която се публикува в съответствие с член 136, параграф 7, буква д) или член 137, параграф 2, буква в), ако резултатът от това решение е увеличаване на нивото на буфера;
б)
при спазване на буква в) нивото на антицикличния буфер за трета държава се прилага 12 месеца след датата, на която промяната в нивото на буфера е оповестена от съответния орган на трета държава, независимо от това дали този орган изисква от лицензираните в тази трета държава институции да прилагат промяната в по-кратък срок, ако резултатът от това решение е увеличаване на нивото на буфера;
в)
когато определеният орган на държавата членка по произход на институцията установи ниво на антицикличния буфер за трета държава в съответствие с член 139, параграф 2 или 3, или признае нивото на антицикличния буфер за трета държава съгласно член 137, това ниво на буфера се прилага от датата, посочена в информацията, публикувана в съответствие с член 139, параграф 5, буква в) или член 137, параграф 2, буква в), ако резултатът от това решение е увеличаване на нивото на буфера;
г)
нивото на антицикличния буфер се прилага незабавно, ако резултатът от това решение е намаляване на нивото на буфера.
За целите на буква б) се смята, че промяната на нивото на антицикличния буфер за трета държава е оповестена на датата, на която е публикувана от съответния орган на третата държава в съответствие с приложимите национални правила.
7. ЕБО разработва проекти за регулаторни технически стандарти с цел определяне на метода за идентифициране на географското местоположение на съответните кредитни експозиции, посочени в параграф 5.
ЕБО представя на Комисията проектите за технически стандарти до 1 януари 2014 г.
На Комисията се предоставят правомощието за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Раздел III
Мерки за запазване на капитала
Член 141
Ограничения относно разпределенията
1. Държавите членки забраняват на отговаряща на комбинираното изискване за буфер институция да прави разпределяния във връзка с базовия собствен капитал от първи ред в степен, която би намалила нейния базов собствен капитал от първи ред до ниво, при което комбинираното изискване за буфер вече не е изпълнено.
2. Държавите членки изискват от институциите, които не отговарят на комбинираното изискване за буфер, да изчислят максималната сума за разпределяне (МСР) в съответствие с параграф 4 и да уведомят компетентния орган за тази МСР.
Когато се прилага първа алинея, държавите членки забраняват на институцията да предприема всяко от следните действия, преди да е изчислила МСР:
а)
да прави разпределяния във връзка с базовия собствен капитал от първи ред;
б)
да поема задължение за изплащане на променливи възнаграждения или пенсионни права по преценка на работодателя или да изплаща променливи възнаграждения, ако задължението за плащане е поето в период, когато институцията не е изпълнявала комбинираните изисквания за буфер;
в)
да извършва плащания по инструментите, влизащи в състава на допълнителния собствен капитал от първи ред.
3. Докато дадена институция не успее да изпълни или надвиши комбинираното изискване за буфер, държавите членки ѝ забраняват разпределянето чрез действията, посочени в параграф 2, букви а), б) и в), в размер по-голям от МСР, изчислена в съответствие с параграф 4.
4. Държавите членки изискват от институциите да изчислят МСР, като умножат сумата, изчислена в съответствие с параграф 5 по коефициент, който се определя в съответствие с параграф 6. МСР се намалява посредством всяко от действията, посочени в параграф 2, втора алинея, буква а), б) или в):
5. сумата, която трябва да се умножи в съответствие с параграф 4, се състои от:
а)
междинните печалби, невключени в базовия собствен капитал от първи ред съгласно член 26, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013, получени след последното решение относно разпределението на печалбите или всяко от действията, посочени в параграф 2, втора алинея, буква а), б) или в) от настоящия член,
плюс
б)
годишните печалби, невключени в базовия собствен капитал от първи ред съгласно член 26, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013, получени след последното решение относно разпределението на печалбите или всяко от действията, посочени в параграф 2, втора алинея, буква а), б) или в) от настоящия член,
минус
в)
сумите, дължими като данък в случай че елементите, посочени в букви а) и б) от настоящия параграф не са разпределени;
6. коефициентът се определя по следния начин:
а)
когато базовият собствен капитал от първи ред, поддържан от институцията, който не се използва за покриване на капиталовите изисквания съгласно член 92, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013, изразен като процент от общата сума на рисковата експозиция, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от посочения регламент, се намира в 1-ви квартил (т.е. най-ниският) на комбинираното изискване за буфер, коефициентът е 0,
б)
когато базовият собствен капитал от първи ред, поддържан от институцията, който не се използва за покриване на капиталовите изисквания съгласно член 92, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013, изразен като процент от общата сума на рисковата експозиция, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от посочения регламент, се намира във втори квартил на комбинираното изискване за буфер, коефициентът е 0,2,
в)
когато базовият собствен капитал от първи ред, поддържан от институцията, който не се използва за покриване на капиталовите изисквания съгласно член 92, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013, изразен като процент от общата сума на рисковата експозиция, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от посочения регламент, се намира в трети квартил на комбинираното изискване за буфер, коефициентът е 0,4,
г)
когато базовият собствен капитал от първи ред, поддържан от институцията, който не се използва за покриване на капиталовите изисквания съгласно член 92, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013, изразен като процент от общата сума на рисковата експозиция, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от посочения регламент, който се намира в четвърти квартил (т.е. най-високият) на комбинираното изискване за буфер, коефициентът е 0,6.
Долните и горни граници на всеки квартил на комбинираното изискване за буфер се изчисляват по следния начин:
„Qn“
е означението на поредния номер на съответния квартил.
7. Наложените от настоящия член ограничения се прилагат само по отношение на плащания, водещи до намаляване на базовия собствен капитал от първи ред или до намаляване на печалбата, и в случаите, при които спирането на плащанията или неплащането не представлява неизпълнение или условие за започване на производство по несъстоятелност, приложимо за институцията.
8. В случай че институцията не отговаря на комбинираното изискване за буфер и възнамерява да разпредели разпределяема печалба или да предприеме някое от действията, посочени в параграф 2, втора алинея, букви а), б) и в), тя уведомява компетентния орган и предоставя следната информация:
а)
размера на капитала, поддържан от институцията, разделен както следва:
i)
базов собствен капитал от първи ред,
ii)
допълнителен капитал от първи ред,
iii)
капитал от втори ред;
б)
размера на междинните и годишните печалби;
в)
МСР, изчислена в съответствие с параграф 4;
г)
размера на подлежащата на разпределение печалба, която институцията възнамерява да разпредели между:
i)
изплащане на дивиденти,
ii)
обратно изкупуване на акции или дялове,
iii)
плащания по инструменти, влизащи в състава на допълнителния собствен капитал от първи ред,
iv)
изплащане на променливи възнаграждения или на пенсионни права по преценка на работодателя, независимо дали това става чрез ново задължение за плащане или чрез плащане съгласно задължение за плащане, поето в момент когато институцията не е изпълнявала комбинираното изискване за буфер.
9. Институциите поддържат правила, гарантиращи че размерът на подлежащата на разпределение печалба и МСР са правилно изчислени и могат да докажат тази точност при поискване от страна на компетентния орган.
10. За целите на параграфи 1 и 2 разпределението във връзка с базовия собствен капитал от първи ред включва следното:
а)
изплащане на парични дивиденти;
б)
разпределение на напълно или частично изплатени премийни акции или други капиталови инструменти, посочени в член 26, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕС) № 575/2013;
в)
обратно изкупуване или закупуване от дадена институция на нейните собствени акции или дялове или други капиталови инструменти, посочени в член 26, параграф 1, буква а) от посочения регламент;
г)
възстановяване на суми, изплатени във връзка с капиталовите инструменти, посочени в член 26, параграф 1, буква а) от посочения регламент;
д)
разпределяне на елементи от капитала, посочени в член 26, параграф 1, букви б)-д) от посочения регламент.
Член 142
План за запазване на капитала
1. Когато дадена институция не успее да изпълни комбинираното изискване за буфер, тя изготвя план за запазване на капитала и го представя на компетентния орган не по-късно от 5 работни дни след като е установила, че не изпълнява посоченото изискване, освен в случаите, когато компетентният орган разреши удължен срок до 10 дни.
Компетентните органи дават такова разрешение само въз основа на конкретното положение на дадена кредитна институция и при отчитане на мащаба и сложността на нейната дейност.
2. Планът за запазване на капитала включва следното:
а)
прогнозни оценки на приходите и разходите и прогнозен баланс;
б)
мерки за повишаване на капитализацията на институцията;
в)
план и срок за увеличаване на собствения капитал с цел да се изпълни изцяло комбинираното изискване за буфер;
г)
всякаква друга информация, считана за необходима от компетентните органи за изготвяне на оценката, изисквана по параграф 3.
3. Компетентният орган оценява плана за запазване на капитала и го одобрява само ако прецени, че ако планът бъде изпълнен, би имало основания да се очаква, че ще бъде запазен или набран достатъчен капитал, който да позволи на институцията да изпълни комбинираното изискване за буфер в рамките на срок, който компетентният орган счита за подходящ.
4. В случай че компетентният орган не одобри плана за запазване на капитала в съответствие с параграф 3, той налага една от двете или и двете мерки, както следва:
а)
изисква от институцията да увеличи размера на собствения си капитал в рамките на определен срок;
б)
упражнява правомощията си съгласно член 102 и налага по-строги ограничения по отношение на разпределенията от ограниченията по член 141.
ДЯЛ VIII
ОПОВЕСТЯВАНЕ НА ИНФОРМАЦИЯ ОТ КОМПЕТЕНТНИТЕ ОРГАНИ
Член 143
Общи изисквания относно оповестяването на информация
1. Компетентните органи оповестяват следната информация:
а)
текстовете на законите, подзаконовите актове, административните правила и общите указания, приети в тяхната държава членка в областта на пруденциалното регулиране;
б)
начина на прилагане на вариантите и правото на преценка, предоставени от правото на Съюза;
в)
общите критерии и методики, които те използват при прегледа и оценката по член 97;
г)
без да се засягат разпоредбите на дял VII, глава 1, раздел II от настоящата директива и на членове 54 и 58 от Директива 2004/39/ЕО, обобщени статистически данни по ключови аспекти от прилагането на пруденциалната рамка във всяка държава членка, както и броя и вида надзорни мерки, предприети в съответствие с член 102, параграф 1, буква а), а също и административните санкции, наложени в съответствие с член 65.
2. Информацията, оповестена в съответствие с параграф 1, е достатъчна, за да даде възможност за съдържателно сравнение на подходите, възприети от компетентните органи на различните държави членки. Оповестената информация се публикува в общоприет формат и се актуализира редовно. Оповестената информация е достъпна на един електронен адрес.
3. ЕБО разработва проекти за технически стандарти за изпълнение с цел установяване на формата, структурата, съдържанието и датата на годишното публикуване на информацията, чието оповестяване е предвидено в параграф 1.
ЕБО представя на Комисията тези проекти за технически стандарти за изпълнение до 1 януари 2014 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Член 144
Специфични изисквания за оповестяването на информация
1. За целите на пета част от Регламент (ЕС) № 575/2013, компетентните органи публикуват следната информация:
а)
приетите общи критерии и методики за преглед на спазването на членове 405-409 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
без да се засягат разпоредбите на дял VII, глава 1, раздел II - обобщено описание на резултатите от надзорния преглед и описание на наложените мерки в случай на неспазване на членове 405-409 от Регламент (ЕС) № 575/2013, констатирани на годишна основа.
2. Компетентният орган на държава членка, упражняващ правото на преценка, предвидено в член 7, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, публикува следната информация:
а)
критериите, прилагани от него, за да определи, че няма настоящи или прогнозни съществени практически или правни пречки за бърз трансфер на собствен капитал или за изплащане на задължения;
б)
броя на институциите майки, които имат полза от упражняването на правото на преценка, предвидено в член 7, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, и броя на онези от тях, които имат дъщерни предприятия в трета държава;
в)
на съвкупна база за държавата членка:
i)
общия размер на собствения капитал на консолидирана основа на институцията майка в държава членка, която има полза от упражняването на правото на преценка, предвидено в член 7, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, който се държи в дъщерни предприятия в трета държава,
ii)
процента от общия собствен капитал на консолидирана основа на институциите майки в държава членка, която има полза от упражняването на правото на преценка, предвидено в член 7, параграф 3 от посочения регламент, който представлява собственият капитал, държан в дъщерни предприятия в трета държава,
iii)
процента от общия собствен капитал, изискван по член 92 от посочения регламент на консолидирана основа на институциите майки в държава членка, която има полза от упражняването на правото на преценка, предвидено в член 7, параграф 3 от посочения регламент, който представлява собственият капитал, държан в дъщерни предприятия в трета държава.
3. Компетентният орган, упражняващ правото на преценка, предвидено в член 9, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013, публикува следното:
а)
критериите, прилагани от него, за да определи, че няма настоящи или прогнозни съществени практически или правни пречки за бърз трансфер на собствен капитал или за изплащане на задължения;
б)
броя на институциите майки, които имат полза от упражняването на правото на преценка, предвидено в член 9, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013, и броя на онези институции майки, които имат дъщерни предприятия в трета държава;
в)
на съвкупна база за държавата членка:
i)
общия размер на собствения капитал на институциите майки, които имат полза от упражняването на правото на преценка, предвидено в член 9, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013, който се държи в дъщерни предприятия в трета държава,
ii)
процента от общия размер на собствения капитал на институциите майки, които имат полза от упражняването на правото на преценка, предвидено в член 9, параграф 1 Регламент (ЕС) № 575/2013, който представлява собственият капитал, държан в дъщерни предприятия в трета държава,
iii)
процента на минималните капиталови изисквания по член 92 от Регламент (ЕС) № 575/2013, за институции майки, които имат полза от упражняването на правото на преценка, предвидено в член 9, параграф 1 от посочения регламент, който представлява собственият капитал, държан в дъщерни предприятия в трета държава.
ДЯЛ IХ
ДЕЛЕГИРАНИ АКТОВЕ И АКТОВЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ
Член 145
Делегирани актове
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 148, относно следното:
а)
изясняване на определенията, посочени в член 3 и член 128 с цел осигуряване на еднаквото прилагане на настоящата директива;
б)
изясняване на определенията, посочени в член 3 и член 128 с оглед отчитане на промените на финансовите пазари при прилагането на настоящата директива;
в)
привеждане на терминологията и текста на определенията по член 3 в съответствие с последващи актове относно институции и други свързани с това въпроси;
г)
актуализиране на сумите, посочени в член 31, параграф 1, с оглед да се вземат предвид промените в европейския индекс на потребителските цени, публикуван от Евростат, в съответствие със и към момента на преизчисленията по член 4, параграф 7 от Директива 2002/92/ЕО;
д)
разширяване на съдържанието на списъка, посочен в членове 33 и 34, който се съдържа в приложение I, или адаптиране на терминологията, използвана в този списък, с оглед на промените на финансовите пазари;
е)
определяне на областите, в които компетентните органи трябва да обменят информацията, посочена в член 50;
ж)
адаптиране на разпоредбите на членове 76-88 и член 98, за да се отчетат промените на финансовите пазари (по-специално новите финансови продукти), или в счетоводните стандарти или изисквания, които отчитат правото на Съюза, или във връзка със сближаването на надзорните практики;
з)
отлагане на задълженията за оповестяване в съответствие с член 89, параграф 3, втора алинея, когато в доклада на Комисията, представен съгласно първа алинея на посочения параграф се установяват значителни отрицателни последици;
и)
адаптиране на критериите, установени в член 23, параграф 1, с цел да се отчете бъдещото развитие и да се гарантира еднакво прилагане на настоящата директива.
Член 146
Актове за изпълнение
Следните мерки се приемат с актове за изпълнение съгласно процедурата по разглеждане, посочена в член 147, параграф 2:
а)
технически корекции на списъка в член 2;
б)
промяна на размера на първоначалния капитал, предвиден в член 12 и дял IV, във връзка с промените в икономическата и паричната област.
Член 147
Европейски банков комитет
1. При приемането на актове за изпълнение Комисията се подпомага от Европейския банков комитет. Посоченият комитет е комитет по смисъла на член 3, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Член 148
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Делегирането на правомощия по член 145 се предоставя за неопределен срок, считано от 17 юли 2013 г..
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 145, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 145, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от три месеца, след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета, или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се увеличава с три месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 149
Възражения срещу регулаторни технически стандарти
Когато съгласно настоящата директива Комисията приема регулаторен технически стандарт, еднакъв с проекта за регулаторен технически стандарт, представен от ЕБО, срокът, в който Европейският парламент и Съветът могат да представят възражение срещу съответния регулаторен технически стандарт, е един месец от датата на нотификацията. По инициатива на Европейския парламент или Съвета този срок може да бъде удължен с един месец. Чрез дерогация от член 13, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕС) № 1093/2010 срокът, в който Европейският парламент или Съветът могат да представят възражение срещу този регулаторен технически стандарт, може при необходимост да бъде удължен с още един месец.
ДЯЛ X
ИЗМЕНЕНИЯ НА ДИРЕКТИВА 2002/87/ЕО
Член 150
Изменения на Директива 2002/87/ЕО
Член 21а от Директива 2002/87/ЕО се изменя, както следва:
а)
в параграф 2 буква а) се заличава.
б)
параграф 3 се заменя със следното:
„3. За да се осигурят еднакви условия за прилагане на методите за изчисление, посочени в част II от приложение I към настоящата директива, във връзка с член 49, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013 и член 228, параграф 1 от Директива 2009/138/ЕО, но без да се засяга член 6, параграф 4 от настоящата директива, ЕНО разработват чрез Съвместния комитет проекти за регулаторни технически стандарти в съответствие с член 6, параграф 2 от настоящата директива.
ЕНО представят на Комисията тези проекти за регулаторни технически стандарти най-късно до пет месеца преди датата на прилагане, посочена в член 309, параграф 1 от Директива 2009/138/ЕО.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти, в съответствие с членове 10-14 от съответно Регламент (ЕС) № 1093/2010, от Регламент (ЕС) № 1094/2010 и от Регламент (ЕС) № 1095/2010.“
ДЯЛ XI
ПРЕХОДНИ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
ГЛАВА 1
Преходни разпоредби относно надзора на институции, упражняващи свободата на установяване и свободата на предоставяне на услуги
Член 151
Обхват
1. Разпоредбите в настоящата глава се прилагат вместо членове 40, 41, 43, 49, 50 и 51 до датата, на която изискването за ликвидно покритие стане приложимо в съответствие с делегирания акт, приет съгласно член 460 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
2. За да гарантира, че поетапното въвеждане на разпоредбите относно надзора върху ликвидността е напълно съобразено с разработването на единни правила относно ликвидността, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове, в съответствие с член 145, за отлагане на посочената в параграф 1 дата най-много с две години, в случай че единните правила относно ликвидността не са били въведени в Съюза, защото международните стандарти за надзор върху ликвидността не са били съгласувани към датата, посочена в параграф 1 от настоящия член.
Член 152
Изисквания за предоставяне на информация
За статистически цели приемащите държави членки могат да изискват всички кредитни институции, които имат клонове на тяхна територия, да представят периодични отчети за дейността си в приемащите държави членки пред компетентните органи на тези приемащи държави членки.
При изпълнение на задълженията, наложени им по силата на член 156 от настоящата директива, приемащите държави членки могат да изискват от клоновете на кредитни институции от други държави членки да предоставят същата информация, каквато се изисква за целта от националните кредитни институции.
Член 153
Мерки, предприемани от компетентните органи на държавата членка по произход по отношение на дейностите, извършвани в приемащата държава членка
1. Когато компетентните органи на приемащата държава членка установят, че кредитна институция, която има клон или която предоставя услуги на нейна територия, не спазва правните разпоредби, приети в същата държава членка в съответствие с настоящата директива относно правомощията на компетентните органи на приемащата държава членка, същите органи изискват от кредитната институция да отстрани неспазването на нейните задължения.
2. Ако съответната кредитна институция не предприеме необходимите стъпки, компетентните органи на приемащата държава членка надлежно информират за това компетентните органи на държавата членка по произход.
3. Компетентните органи на държавата членка по произход предприемат при първа възможност всички подходящи мерки, за да гарантират отстраняването на неспазването на задълженията от страна на кредитната институция. Естеството на тези мерки се съобщава на компетентните органи на приемащата държава членка.
4. Ако въпреки мерките, предприети от държавата членка по произход или поради това, че тези мерки се окажат неподходящи или не са предвидени във въпросната държава членка, кредитната институция продължава да нарушава правните норми, посочени в параграф 1, които са в сила в приемащата държава членка, последната може, след като извести компетентните органи на държавата членка по произход, да предприеме необходимите мерки с оглед да предотврати или да санкционира продължаването на нарушението и ако е необходимо да не дава възможност на тази кредитна институция да извършва нови трансакции на нейна територия. Държавите членки гарантират, че е възможно да се връчват на кредитните институции, намиращи се на техните територии, юридическите документи, необходими за тези мерки.
Член 154
Предпазни мерки
Преди да приложат процедурата, предвидена в член 153, компетентните органи на приемащата държава членка могат, в неотложни случаи, да предприемат предпазни мерки, необходими за защита на интересите на вложителите, инвеститорите и на други лица, на които се предоставят услуги. Комисията и компетентните органи на останалите засегнати държави членки все уведомяват за тези мерки при първа възможност.
След консултации с компетентните органи на засегнатите държави членки Комисията може да вземе решение въпросната държава членка да измени или да отмени тези мерки.
Член 155
Задължения
1. Пруденциалният надзор върху институция, включително върху дейностите, които тя извършва в съответствие с членове 33 и 34, е задължение на компетентните органи на държава членка по произход, без с това да се засягат онези разпоредби на настоящата директива, които възлагат задължения на компетентните органи на приемащата държава членка.
2. Параграф 1 не възпрепятства осъществяването на надзор на консолидирана основа съгласно настоящата директива.
3. При изпълнението на общите си задължения, компетентните органи в дадена държава членка отчитат надлежно възможното въздействие на своите решения върху стабилността на финансовата система във всички останали засегнати държави членки, особено при извънредни ситуации, въз основа на наличната към съответния момент информация.
Член 156
Надзор върху ликвидността
До осъществяването на по-нататъшна координация приемащата държава членка продължава да носи отговорност съвместно с компетентните органи на държавата членка по произход за надзора върху ликвидността на клоновете на кредитните институции.
Без да се засягат мерките, необходими за укрепване на Европейската парична система, приемащите държави членки носят пълна отговорност за мерките, произтичащи от прилагането на техните парични политики.
Такива мерки не предвиждат дискриминационно или ограничително третиране въз основа на факта, че дадена кредитна институция е получила лиценз в друга държава членка.
Член 157
Сътрудничество по отношение на надзора
Компетентните органи на съответните държави членки работят в тясно сътрудничество при осъществяване на надзора върху дейността на институциите, които извършват дейност в частност чрез клонове, установени в една или повече държави членки, различни от тези, в които се намират техните главни управления. Те си предоставят взаимно цялата информация за управлението и собствеността върху такива институции, която би могла да улесни надзора и проверката на условията за тяхното лицензиране, както и целия обем информация, която може да улесни наблюдението над такива институции, в частност информация за тяхната ликвидност, платежоспособност, гарантирането на влоговете, ограничаване на големите експозиции, административните и счетоводните процедури и механизмите за вътрешен контрол.
Член 158
Значими клонове
1. Компетентните органи в приемаща държава членка могат да поискат от консолидиращия надзорник, в случай че е приложим член 112, параграф 1, или от компетентните органи в държавата членка по произход определен клон на дадена институция, различна от инвестиционен посредник по член 95 от Регламент (ЕС) № 575/2013, да бъде считан за значим.
2. В искането се посочват причините за определяне на клона като значим, като се отделя особено внимание на следното:
а)
дали пазарният дял на влоговете в съответния клон в приемащата държава членка надвишава 2 %;
б)
възможното въздействие при спиране или прекратяване на дейността на институцията върху системната ликвидност, платежните системи, системите за клиринг и сетълмент в приемащата държава членка;
в)
размера и значението на съответния клон, изразени в брой клиенти, в рамките на банковата или финансовата система на приемащата държава членка.
Компетентните органи в държавата членка по произход и приемащата държава членка, както и консолидиращият надзорник, в случай че е приложим член 112, параграф 1, полагат всички възможни усилия за постигане на съвместно решение за определяне на даден клон като значим.
Ако в срок до два месеца след получаването на искането по първа алинея не бъде взето съвместно решение, компетентните органи на приемащата държава членка, в рамките на допълнителен срок от два месеца, вземат сами решение дали съответният клон е значим. При вземане на решението компетентните органи на приемащата държава членка отчитат всички изразени от консолидиращия надзорник или от компетентните органи на държавата членка по произход становища и резерви.
Посочените във втора и трета алинея решения се оформят в документ, съдържащ пълните мотиви, предоставят се на съответните компетентни органи, признават се за окончателни и се прилагат от компетентните органи на съответните държави членки.
Определянето на даден клон за значим не засяга правата и задълженията на компетентните органи съгласно настоящата директива.
3. Компетентните органи на държавата членка по произход предоставят на компетентните органи на приемащата държава членка, в която е открит значим клон, информацията по член 117, параграф 1, букви в) и г) и изпълняват задачите по член 112, параграф 1, буква в) в сътрудничество с компетентните органи на приемащата държава членка.
4. Ако даден компетентен орган в държавата членка по произход узнае за извънредна ситуация, както е посочено в член 114, параграф 1, той възможно най-бързо информира за това органите, посочени в член 58, параграф 4 и в член 59, параграф 1.
5. Когато член 116 не е приложим, компетентните органи, които упражняват надзор върху институция със значими клонове в други държави членки, създават и председателстват колегия от надзорни органи с цел улесняване вземането на съвместно решение за определянето на клон за значим съгласно параграф 2 от настоящия член и обмена на информация по член 60. Създаването и работата на колегията се основават на писмени правила, определени от компетентния орган на държавата членка по произход след консултация със заинтересованите компетентни органи. Компетентният орган на държавата членка по произход решава кои компетентни органи да участват в дадено заседание или дейност на колегията.
6. Решението на компетентния орган на държавата членка по произход отчита значението за тези органи на надзорната дейност, която предстои да бъде планирана или координирана, по-специално възможното въздействие върху стабилността на финансовата система в съответните държави членки, както е посочено в член 153, параграф 3, и задълженията, посочени в параграф 2 от настоящия член.
7. Компетентният орган на държавата членка по произход предварително предоставя на всички членове на колегията цялата информация относно организирането на тези заседания, основните въпроси за обсъждане и дейностите, които предстои да се разглеждат. Компетентният орган на държавата членка по произход предоставя своевременно на всички членове на колегията и цялата информация във връзка с предприетите на тези заседания действия или предприетите мерки.
Член 159
Проверки на място
1. Приемащите държави членки предвиждат когато дадена институция, получила лиценз в друга държава членка, извършва дейността си чрез клон, компетентните органи на държавата членка по произход да могат, след като са известили компетентните органи на приемащата държава членка, да извършват сами или чрез посредници, проверки на място на информацията по член 50.
2. За целите на тези проверки на място на клоновете компетентните органи на държавата членка по произход могат да използват и някоя от другите процедури, предвидени в член 118.
3. Параграфи 1 и 2 не засягат правото на компетентните органи на приемащата държава членка, при изпълнение на задълженията им по настоящата директива, да извършват проверки на място на клонове, установени на тяхна територия.
ГЛАВА 2
Преходни разпоредби относно капиталовите буфери
Член 160
Преходни разпоредби за капиталов буфер
1. Настоящият член изменя изискванията, предвидени в членове 129 и 130 за преходен период, считано от 1 януари 2016 г. до 31 декември 2018 г.
2. За периода от 1 януари 2016 г. до 31 декември 2016 г.:
а)
предпазният капиталов буфер се състои от базов собствен капитал от първи ред, възлизащ на 0,625 % от общата стойност на размерите на рисково претеглените експозиции на институцията, изчислени в съответствие с член 87, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
специфичният за институцията антицикличен капиталов буфер не надхвърля 0,625 % от общата стойност на размера на рисково претеглените експозиции на институцията, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
3. За периода от 1 януари 2017 г. до 31 декември 2017 г.:
а)
предпазният капиталов буфер се състои от базов собствен капитал от първи ред, възлизащ на 1,25 % от общата стойност на размера на рисково претеглените експозиции на институцията, изчислени в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
специфичният за институцията антицикличен капиталов буфер не надхвърля 1,25 % от общата стойност на размера на рисково претеглените експозиции на институцията, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
4. За периода от 1 януари 2018 г. до 31 декември 2018 г.:
а)
предпазният капиталов буфер се състои от базов собствен капитал от първи ред, възлизащ на 1,875 % от общата стойност на размера на рисково претеглените експозиции на институцията, изчислени в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
специфичният за институцията антицикличен капиталов буфер не надхвърля 1,875 % от общата стойност на размера на рисково претеглените експозиции на институцията, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
5. Изискването за план за запазване на капитала и ограниченията по отношение на разпределението по членове 141 и 142 се прилагат през преходния период от 1 януари 2016 г. до 31 декември 2018 г., в случай че институцията не изпълнява комбинираното изискване за буфер, като се отчитат изискванията, посочени в параграфи 2-4 от настоящия член.
6. Държавите членки могат да наложат по-кратък преходен период от посочения в параграфи 1-4 и по този начин да въведат предпазния капиталов буфер и антицикличния капиталов буфер, считано от 31 декември 2013 г.. Когато дадена държава членка наложи такъв по-кратък преходен период, тя уведомява за решението си съответните страни, включително Комисията, ЕССР, ЕБО и съответната колегия от надзорни органи. Този по-кратък преходен период може да бъде признат от други държави членки. Когато друга държава членка признае този по-кратък преходен период, тя уведомява за това Комисията, ЕССР, ЕБО и съответната колегията от надзорни органи.
7. Когато дадена държава членка наложи по-кратък преходен период за антицикличния капиталов буфер, по-краткият период се прилага само при изчисляването на специфичния за институцията антицикличен капиталов буфер от институции, лицензирани в държавата членка, за която отговаря определеният орган.
ГЛАВА 3
Заключителни разпоредби
Член 161
Преглед и доклад
1. Комисията извършва периодичен преглед на прилагането на настоящата директива, за да гарантира, че прилагането й не води до явна дискриминация между институциите въз основа на тяхната правна форма или модел на собственост.
2. След извършен преглед в тясно сътрудничество с ЕБО, до 30 юни 2016 г. Комисията представя доклад на Европейския парламент и на Съвета, придружен в зависимост от случая от законодателно предложение, относно разпоредбите за възнагражденията в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 575/2013, като взема предвид развитието на международно равнище и със специално внимание върху следното:
а)
ефикасността, прилагането и изпълнението им, включително установяването на евентуални пропуски, произтичащи от прилагането на принципа на пропорционалност по отношение на тези разпоредби.
б)
въздействието на спазването на принципа в член 94, параграф 1, буква ж) по отношение на
i)
конкурентоспособността и финансовата стабилност; и
ii)
служители, които на практика работят и физически се намират в установени извън ЕИП дъщерни дружества на институции майки, установени в ЕИП.
Този преглед отчита по-специално дали принципът, предвиден в член 94, параграф 1, буква ж), следва да продължи да се прилага за служителите, обхванати от буква б), първа алинея, подточка ii).
3. От 2014 г., в сътрудничество с ЕОЗППО и ЕОЦПК, ЕБО публикува веднъж на две години доклад, в който се анализира степента, в която правото на държавите членки се позовава на външен кредитен рейтинг за целите на регулирането, и относно мерките, предприети от държавите членки за намаляване на подобно позоваване. В тези доклади се описва също как компетентните органи изпълняват своите задължения по член 77, параграфи 1 и 3 и член 79, буква б). В тези доклади се описва и степента на сближаване на надзорните практики в това отношение.
4. До 31 декември 2014 г. Комисията прави преглед и докладва за прилагането на членове 108 и 109 и представя на Европейския парламент и на Съвета този доклад, придружен, ако е уместно, от законодателно предложение.
5. До 31 декември 2016 г. Комисията прави преглед и представя доклад относно постигнатите резултати по член 91, параграф 11, включително относно целесъобразността на сравняването на практиките по отношение на многообразието, като взема предвид съответните тенденции в Съюза и в международен план и представя този доклад на Европейския парламент и на Съвета, придружен, ако е уместно, от законодателно предложение.
6. До 31 декември 2015 г. Комисията провежда консултации с ЕССР, ЕБО, ЕОЗППО, ЕОЦКП, и други страни относно ефективността на ангажиментите за споделяне на информация по настоящата директива, при нормални обстоятелства и по време на криза.
7. До 31 декември 2015 г. ЕБО извършва преглед и представя на Комисията доклад за прилагането на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 575/2013 относно сътрудничеството на Съюза и държавите членки с трети държави. Този доклад идентифицира областите, които се нуждаят от допълнително развитие на сътрудничеството и споделянето на информация.ЕБО публикува доклада на своята страница в интернет.
8. При получаване на мандат от Комисията, ЕБО проучва дали субектите във финансовия сектор, които заявяват, че извършват дейността си в съответствие с ислямските банкови принципи, са обхванати адекватно от настоящата директива и от Регламент (ЕС) № 575/2013. Комисията разглежда доклада, изготвен от ЕБО, и ако е уместно, представя законодателно предложение на Европейския парламент и на Съвета.
9. До 1 юли 2014 г. ЕБО докладва на Комисията относно използването от страна на кредитните институции на операциите на централните банки от ЕСЦБ по дългосрочно рефинансиране и други подобни мерки на централните банки в подкрепа на финансирането и ползата от тях. Въз основа на този доклад и след консултации с ЕЦБ, в срок до 31 декември 2014 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад относно използването и ползите от тези операции по рефинансиране и мерки в подкрепа на финансирането за кредитните институции, лицензирани в Съюза, придружен от законодателно предложение относно използването на тези операции по рефинансиране и мерките в подкрепа на финансирането, ако е уместно.
Член 162
Транспониране
1. До 31 декември 2013 г. държавите членки приемат и публикуват законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за спазването на настоящата директива.
Държавите членки прилагат тези разпоредби от 31 декември 2013 г..
Държавите-членки съобщават на Комисията и на ЕБО текста на основните разпоредби от националното право, които те приемат в областта, обхваната от настоящата директива. Когато документите, придружаващи уведомлението за предвидените от държавите членки мерки за транспониране, са недостатъчни за цялостна оценка на съответствието на разпоредбите за транспониране с определени разпоредби от директивата, Комисията може по искане на ЕБО с оглед изпълнението на неговите задачи съгласно Регламент (ЕС) № 1093/2010 или по собствена инициатива да изиска от държавите членки да предоставят по-подробна информация относно транспонирането и прилагането на тези разпоредби и на настоящата директива.
2. Чрез дерогация от параграф 1 дял VII, глава 4 се прилага от 1 януари 2016 г.
3. Законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за спазване на член 94, параграф 1, буква ж), изискват от институциите да прилагат изложените в този член принципи към възнаграждението за предоставени услуги или извършена работа, считано от 2014 г. нататък, независимо дали възнаграждението се дължи въз основа на договори, сключени преди или след 31 декември 2013 г..
4. Когато държавите членки приемат разпоредбите, предвидени в параграфи 1 и 2, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. В тях се включва и изявление, че позоваванията в съществуващите законови, подзаконови и административни разпоредби на директивите, отменени с настоящата директива, се считат за позовавания на настоящата директива. Начинът на позоваване и текстът на посоченото изявление се определят от държавите членки.
5. Чрез дерогация от параграф 1 от настоящия член, член 131 се прилага от 1 януари 2016 г. Държавите членки изпълняват член 131, параграф 4 от 1 януари 2016 г. по следния начин:
а)
25 % от буфера за Г-СЗИ, определен съгласно член 131, параграф 4 - през 2016 г.;
б)
50 % от буфера за Г-СЗИ, определен съгласно член 131, параграф 4 - през 2017 г.;
в)
75 % от буфера за Г-СЗИ, определен съгласно член 131, параграф 4 - през 2018 г.; и
г)
100 % от буфера за Г-СЗИ, определен съгласно член 131, параграф 4- през 2019 г.
6. Чрез дерогация от параграф 2 от настоящия член, член 133 се прилага, считано от 31 декември 2013 г..
Член 163
Отмяна
Директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО се отменят, считано 1 януари 2014 г.
Позоваванията на отменените директиви се считат за позовавания на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 575/2013 и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение II към настоящата директива и w приложение IV към Регламент (ЕС) № 575/2013.
Член 164
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 165
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите членки.
Съставено в Брюксел на 26 юни 2013 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2013/36/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ,
της 26ης Ιουνίου 2013
σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 53 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων (2) και η οδηγία 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων (3) έχουν κατ’ επανάληψη υποστεί εκτεταμένες τροποποιήσεις. Πολλές από τις διατάξεις των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ τυγχάνουν εφαρμογής τόσο επί των πιστωτικών ιδρυμάτων όσο και επί των επιχειρήσεων επενδύσεων. Χάριν σαφήνειας και προς τον σκοπό της διασφάλισης της συνεπούς εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων, θα πρέπει να συγκεντρωθούν σε νέες νομοθετικές πράξεις που θα τυγχάνουν εφαρμογής τόσο επί των πιστωτικών ιδρυμάτων όσο και επί των επιχειρήσεων επενδύσεων, δηλαδή στην παρούσα οδηγία και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2013 (4). Προκειμένου να καταστούν πιο προσιτές, οι διατάξεις που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ θα πρέπει να ενσωματωθούν στο διατακτικό της παρούσας οδηγίας και του εν λόγω κανονισμού.
(2)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να περιέχει τις διατάξεις που αφορούν την άδεια λειτουργίας της επιχείρησης, την απόκτηση ειδικών συμμετοχών, την άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης εγκατάστασης και του δικαιώματος ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, τις εξουσίες των εποπτικών αρχών του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής σε αυτό το πλαίσιο και τις διατάξεις που διέπουν το αρχικό κεφάλαιο και τον εποπτικό έλεγχο των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων. Ο πρωταρχικός στόχος και το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας είναι να συντονίσει τις εθνικές διατάξεις που αφορούν την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων, τους λεπτομερείς όρους διακυβέρνησής τους και το εποπτικό τους πλαίσιο. Οι οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ περιείχαν και απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων. Οι εν λόγω απαιτήσεις θα πρέπει να προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, που θεσπίζει ενιαίες και άμεσα εφαρμοστέες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και με δεδομένο ότι οι απαιτήσεις αυτές έχουν άμεση σχέση με τη λειτουργία των χρηματοοικονομικών αγορών όσον αφορά μια σειρά από περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στην κατοχή πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει, συνεπώς, να νοείται σε συνδυασμό με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και θα πρέπει να συγκροτεί, από κοινού με τον εν λόγω κανονισμό, το νομικό πλαίσιο που θα διέπει τις τραπεζικές δραστηριότητες, το εποπτικό πλαίσιο και τους κανόνες προληπτικής εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων.
(3)
Οι γενικές απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συμπληρώνονται από επιμέρους ρυθμίσεις που πρέπει να θεσπίζονται από τις αρμόδιες αρχές βάσει του εκ μέρους τους συνεχούς εποπτικού ελέγχου καθενός πιστωτικού ιδρύματος και επιχείρησης επενδύσεων. Το γενικό φάσμα των εν λόγω επιμέρους εποπτικών ρυθμίσεων θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να καθορίζεται στην παρούσα οδηγία και οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα επιλογής των ρυθμίσεων που θα πρέπει να επιβληθούν. Σε ό,τι αφορά27ης Οκτωβρίου 2010.
(4)
Η οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων (5) επιτρέπει στις επιχειρήσεις επενδύσεων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσής τους και υπόκεινται στην εποπτεία των αρχών αυτών να ιδρύουν υποκαταστήματα και να παρέχουν υπηρεσίες ελεύθερα σε άλλα κράτη μέλη. Η εν λόγω οδηγία προβλέπει αντίστοιχα τον συντονισμό των κανόνων που διέπουν την παροχή άδειας λειτουργίας και την άσκηση της δραστηριότητας των επιχειρήσεων επενδύσεων. Ωστόσο, δεν καθορίζει τα ποσά του αρχικού κεφαλαίου των επιχειρήσεων αυτών ή ένα κοινό πλαίσιο για την παρακολούθηση των κινδύνων στους οποίους εκτίθενται οι επιχειρήσεις αυτές, στοιχεία που θα πρέπει να προβλεφθούν στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας.
(5)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να αποτελέσει το κύριο εργαλείο για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, τόσο όσον αφορά την ελεύθερη εγκατάσταση όσο και την ελεύθερη παροχή χρηματοοικονομικών υπηρεσιών στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων.
(6)
Για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, απαιτείται, πέρα από τους νομικούς κανόνες, στενή και τακτική συνεργασία και σημαντικά ενισχυμένη σύγκλιση όσον αφορά τις κανονιστικές και εποπτικές πρακτικές μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών.
(7)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) συνέστησε την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) («ΕΑΤ»). Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τον ρόλο και τη λειτουργία της ΕΑΤ όπως ορίζονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται κατά την ανάθεση καθηκόντων στην ΕΑΤ.
(8)
Λόγω των αυξημένων καθηκόντων που ανατίθενται στην ΕΑΤ δυνάμει της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι διατίθενται επαρκείς ανθρώπινοι και χρηματοοικονομικοί πόροι.
(9)
Ως πρώτο βήμα προς μια τραπεζική ένωση, ένας ενιαίος εποπτικός μηχανισμός (ΕΕΜ) θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η πολιτική της Ένωσης σχετικά με την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων τίθεται σε εφαρμογή με συνοχή και αποτελεσματικότητα, ότι το ενιαίο εγχειρίδιο κανόνων για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες εφαρμόζεται κατά τον ίδιο τρόπο στα πιστωτικά ιδρύματα σε όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και ότι τα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα υπόκεινται σε εποπτεία ύψιστης ποιότητας, απερίσπαστη από άλλες εκτιμήσεις εκτός πλαισίου προληπτικής εποπτείας. Η ύπαρξη ΕΕΜ αποτελεί τη βάση για τα επόμενα βήματα προς μία τραπεζική ένωση. Τούτο λαμβάνει υπόψη την αρχή ότι πριν από κάθε εισαγωγή κοινών μηχανισμών παρέμβασης σε περίπτωση κρίσης θα πρέπει να διενεργούνται κοινοί έλεγχοι, ώστε να μειωθεί η πιθανότητα να πρέπει να χρησιμοποιηθούν τέτοιοι μηχανισμοί παρέμβασης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναφέρει στα συμπεράσματά του της 14ης Δεκεμβρίου 2012 ότι «η Επιτροπή θα υποβάλει εντός του 2013 πρόταση για ενιαίο μηχανισμό εξυγίανσης για τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΕΕΜ, την οποία θα εξετάσουν οι συννομοθέτες κατά προτεραιότητα, προκειμένου να εγκριθεί εντός της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου». Η ολοκλήρωση του χρηματοοικονομικού πλαισίου θα μπορούσε να ενισχυθεί περαιτέρω μέσω της θέσπισης ενιαίου μηχανισμού εξυγίανσης, που θα περιλαμβάνει κατάλληλες και αποτελεσματικές ρυθμίσεις προστασίας ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αποφάσεις για την εξυγίανση των τραπεζών λαμβάνονται γρήγορα, αμερόληπτα και προς το συμφέρον όλων των ενδιαφερομένων.
(10)
Η ανάθεση εποπτικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για ορισμένα από τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι συνεπής με το πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας που δημιουργήθηκε το 2010 και τον βασικό στόχο του που είναι να καταρτιστεί ενιαίο εγχειρίδιο κανόνων και να ενισχυθεί η σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών σε ολόκληρη την Ένωση. Η ΕΚΤ θα πρέπει να εκτελεί τα καθήκοντά της υπό την επιφύλαξη του σχετικού πρωτογενούς και δευτερογενούς ενωσιακού δικαίου, των αποφάσεων της Επιτροπής στους τομείς των κρατικών ενισχύσεων, των κανόνων ανταγωνισμού και του ελέγχου των συγχωνεύσεων και του ενιαίου εγχειριδίου κανόνων που εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη. Η ΕΑΤ είναι επιφορτισμένη με την κατάρτιση σχεδίων τεχνικών προτύπων και κατευθυντήριων γραμμών και συστάσεων για τη διασφάλιση της εποπτικής σύγκλισης και της συνοχής των εποπτικών αποτελεσμάτων εντός της Ένωσης. Η ΕΚΤ δεν θα πρέπει να ασκεί τα εν λόγω καθήκοντα, αλλά θα πρέπει να ασκεί την εξουσία έκδοσης κανονισμών που προβλέπεται στο άρθρο 132 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) σύμφωνα με τις πράξεις που εκδίδονται από την Επιτροπή βάσει σχεδίων που καταρτίζει η ΕΑΤ και με τις κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις δυνάμει του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
(11)
Ο νομικά δεσμευτικός διαμεσολαβητικός ρόλος της ΕΑΤ έχει θεμελιώδη σημασία για την προώθηση του συντονισμού, της εποπτικής συνοχής και της σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών. Η διαμεσολάβηση της ΕΑΤ μπορεί να κινηθεί είτε αυτεπαγγέλτως εφόσον αυτό προβλέπεται ρητά είτε κατόπιν αιτήματος ενός ή περισσότερων εκ των αρμόδιων αρχών σε περίπτωση διαφωνίας. Η παρούσα οδηγία και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θα πρέπει να διευρύνουν το φάσμα των καταστάσεων κατά τις οποίες η ΕΑΤ μπορεί να ασκήσει τον νομικά δεσμευτικό διαμεσολαβητικό της ρόλο αυτεπαγγέλτως προκειμένου να συμβάλλει στη συνοχή των εποπτικών πρακτικών. Η ΕΑΤ δεν διαθέτει τη δυνατότητα αυτεπάγγελτης άσκησης του διαμεσολαβητικού της ρόλου όσον αφορά τον ορισμό σημαντικών υποκαταστημάτων σύμφωνα και τον καθορισμό εποπτικών απαιτήσεων ανά ίδρυμα δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Ωστόσο, προκειμένου να προωθηθεί ο συντονισμός και να ενισχυθεί η συνοχή των εποπτικών πρακτικών στους εν λόγω ευαίσθητους τομείς, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να προσφεύγουν στη διαμεσολάβηση της ΕΑΤ σε πρόωρο στάδιο της διαδικασίας σε περίπτωση διαφωνίας. Η έγκαιρη αυτή διαμεσολάβηση της ΕΑΤ θα πρέπει να διευκολύνει την επίλυση της διαφωνίας.
(12)
Προκειμένου να προστατευθεί η αποταμίευση και να δημιουργηθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων, τα μέτρα για τον συντονισμό της εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων θα πρέπει να ισχύουν για όλα τα εν λόγω ιδρύματα. Θα πρέπει, πάντως, να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι αντικειμενικές διαφορές που υφίστανται μεταξύ των καταστατικών τους και των στόχων τους όπως προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο.
(13)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, χρειάζονται διαφανείς, προβλέψιμες και εναρμονισμένες εποπτικές πρακτικές και αποφάσεις για την ανάπτυξη επιχειρηματικής δράσης και τη διοίκηση διασυνοριακών ομίλων πιστωτικών ιδρυμάτων. Η ΕΑΤ θα πρέπει επομένως να ενισχύσει την εναρμόνιση των εποπτικών πρακτικών. Οι εποπτικές διεργασίες και αποφάσεις δεν θα πρέπει να θίγουν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς όσον αφορά την ελεύθερη ροή κεφαλαίων. Τα σώματα εποπτών θα πρέπει να εξασφαλίζουν κοινό και ευθυγραμμισμένο πρόγραμμα εργασίας και εναρμονισμένες εποπτικές αποφάσεις. Η συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής θα πρέπει να ενισχυθεί μέσω υψηλότερου βαθμού διαφάνειας και ανταλλαγής πληροφοριών.
(14)
Θα πρέπει, συνεπώς, το πεδίο εφαρμογής των μέτρων να είναι όσο το δυνατόν ευρύτερο και να καλύπτει όλα τα ιδρύματα των οποίων η δραστηριότητα συνίσταται στη συγκέντρωση από το κοινό επιστρεπτέων κεφαλαίων, τόσο υπό τη μορφή καταθέσεων, όσο και υπό άλλες μορφές, όπως είναι η διαρκής έκδοση ομολόγων και άλλων παρόμοιων τίτλων, καθώς και στη χορήγηση πιστώσεων για ίδιο λογαριασμό. Θα πρέπει να προβλέπονται εξαιρέσεις για ορισμένα πιστωτικά ιδρύματα στα οποία δεν εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να επηρεάζει την εφαρμογή εθνικών νομοθεσιών, όταν αυτές προβλέπουν ειδικές συμπληρωματικές άδειες με τις οποίες επιτρέπεται στα πιστωτικά ιδρύματα να ασκούν ειδικές δραστηριότητες ή να εκτελούν ορισμένης μορφής εργασίες.
(15)
Είναι σκόπιμο να επέλθει η επί της ουσίας εναρμόνιση που είναι αναγκαία και επαρκής για την εξασφάλιση της αμοιβαίας αναγνώρισης των αδειών λειτουργίας και των συστημάτων προληπτικού ελέγχου, ώστε να καταστεί δυνατή η εφ’ άπαξ έκδοση άδειας λειτουργίας που να ισχύει σε ολόκληρη την Ένωση και η εφαρμογή της αρχής του προληπτικού ελέγχου από το κράτος μέλος προέλευσης.
(16)
Οι αρχές της αμοιβαίας αναγνώρισης και του ελέγχου από το κράτος μέλος προέλευσης απαιτούν από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να αρνούνται να χορηγήσουν ή να ανακαλούν την άδεια λειτουργίας, εάν στοιχεία όπως το περιεχόμενο του προγράμματος δραστηριοτήτων, ο τόπος άσκησης των δραστηριοτήτων ή οι πράγματι ασκούμενες δραστηριότητες δείχνουν σαφώς ότι το πιστωτικό ίδρυμα προτίμησε να υπαχθεί στο νομικό σύστημα ενός κράτους μέλους για να αποφύγει την υπαγωγή του σε αυστηρότερους κανόνες ισχύοντες σε άλλο κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου ασκεί ή προτίθεται να ασκήσει το μεγαλύτερο τμήμα των δραστηριοτήτων του. Εφόσον δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις περί τούτου, αλλά η πλειοψηφία των συνολικών στοιχείων ενεργητικού των οντοτήτων ορισμένου τραπεζικού ομίλου βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος, του οποίου οι αρμόδιες αρχές είναι υπεύθυνες για να ασκούν την εποπτεία σε ενοποιημένη βάση, η αρμοδιότητα για την άσκηση εποπτείας σε ενοποιημένη βάση θα πρέπει να τροποποιηθεί μόνο με τη συναίνεση των προαναφερόμενων αρμόδιων αρχών.
(17)
Οι αρμόδιες αρχές δεν θα πρέπει να χορηγούν ούτε να διατηρούν σε ισχύ άδεια λειτουργίας σε πιστωτικό ίδρυμα, εάν οι στενοί δεσμοί που το συνδέουν με άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα είναι ικανοί να παρεμποδίσουν την σωστή άσκηση των εποπτικών τους καθηκόντων. Τα πιστωτικά ιδρύματα στα οποία έχει ήδη χορηγηθεί άδεια λειτουργίας θα πρέπει επίσης να παρέχουν εξασφάλιση στις αρμόδιες αρχές σχετικά με τέτοιου είδους στενούς δεσμούς.
(18)
Στην ορθή εκπλήρωση της αποστολής των ελεγκτικών αρχών στον τομέα της εποπτείας περιλαμβάνεται η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση που θα πρέπει να ασκείται επί πιστωτικού ιδρύματος ή επιχείρησης επενδύσεων όπου προβλέπεται από το δίκαιο της Ένωσης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι αρχές από τις οποίες ζητείται η άδεια λειτουργίας θα πρέπει να μπορούν να εξακριβώνουν τις αρχές που είναι αρμόδιες για την εποπτεία σε ενοποιημένη βάση του συγκεκριμένου πιστωτικού ιδρύματος ή επιχείρησης επενδύσεων.
(19)
Τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος προέλευσης θα πρέπει να μπορούν να ασκούν, σε ολόκληρη την Ένωση, το σύνολο ή μέρος των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στον κατάλογο δραστηριοτήτων που υπάγονται στο καθεστώς της αμοιβαίας αναγνώρισης, μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος ή μέσω παροχής υπηρεσιών.
(20)
Θεωρείται σκόπιμο να επεκταθεί το ευεργέτημα της αμοιβαίας αναγνώρισης σε εκείνες τις δραστηριότητες οι οποίες ασκούνται από χρηματοδοτικό ίδρυμα που είναι θυγατρική ενός πιστωτικού ιδρύματος, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή η θυγατρική συμπεριλαμβάνεται στην εποπτεία σε ενοποιημένη βάση στην οποία υπόκειται και η μητρική της επιχείρηση και πληροί αυστηρές προϋποθέσεις.
(21)
Το κράτος μέλος υποδοχής θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα, για την άσκηση του δικαιώματος εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, να επιβάλλει την τήρηση των ειδικών διατάξεων που προβλέπονται από τις εθνικές νομοθετικές και κανονιστικές ρυθμίσεις του στις οντότητες οι οποίες δεν έχουν λάβει άδεια λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος στο κράτος μέλος προέλευσής τους ή στις δραστηριότητες που δεν αναφέρονται στον κατάλογο δραστηριοτήτων που υπάγονται στο καθεστώς της αμοιβαίας αναγνώρισης, εφόσον, αφενός, οι διατάξεις αυτές δεν προβλέπονται ήδη στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, είναι συμβατές με το ενωσιακό δίκαιο και έχουν θεσπιστεί για λόγους γενικού συμφέροντος και, αφετέρου, εφόσον αυτές οι οντότητες ή αυτές οι δραστηριότητες δεν υπόκεινται σε ισοδύναμους κανόνες σύμφωνα με τις εθνικές νομοθετικές ή κανονιστικές ρυθμίσεις του κράτους μέλους προέλευσής τους.
(22)
Πέραν του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ο οποίος θεσπίζει άμεσα εφαρμοστέες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε οι δραστηριότητες που υπάγονται στο καθεστώς αμοιβαίας αναγνώρισης να μην συναντούν κανένα εμπόδιο και να μπορούν να ασκούνται με τον ίδιο τρόπο όπως στο κράτος μέλος προέλευσης, εφόσον δεν αντίκεινται σε νομικές διατάξεις περί προστασίας του γενικού συμφέροντος στο κράτος μέλος υποδοχής.
(23)
Οι κανόνες που ρυθμίζουν τα υποκαταστήματα των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν την έδρα τους σε τρίτη χώρα θα πρέπει να είναι ανάλογοι σε όλα τα κράτη μέλη. Είναι σημαντικό να προβλεφθεί ότι οι κανόνες αυτοί δεν δύνανται να είναι ευνοϊκότεροι από εκείνους που ισχύουν για τα υποκαταστήματα των πιστωτικών ιδρυμάτων άλλου κράτους μέλους. Η Ένωση θα πρέπει να μπορεί να συνάπτει συμφωνίες με τρίτες χώρες περί εφαρμογής κανόνων που παρέχουν στα υποκαταστήματα αυτά την ίδια μεταχείριση εφ’ όλης της επικράτειάς της. Τα υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων τα οποία έχουν την έδρα τους σε τρίτες χώρες δεν θα πρέπει να απολαύουν ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ούτε ελευθερίας εγκατάστασης σε κράτη μέλη εκτός εκείνων στα οποία είναι εγκατεστημένα.
(24)
Θα πρέπει να συναφθούν συμφωνίες μεταξύ της Ένωσης και τρίτων χωρών προκειμένου να επιτευχθεί η πραγματική άσκηση της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση σε ένα όσο το δυνατό ευρύτερο γεωγραφικό πλαίσιο.
(25)
Η ευθύνη για την εποπτεία της οικονομικής ευρωστίας ενός πιστωτικού ιδρύματος και ιδίως της φερεγγυότητάς του σε ενοποιημένη βάση θα πρέπει να εναπόκειται στο οικείο κράτος μέλος προέλευσης. Η εποπτεία των τραπεζικών ομίλων της Ένωσης θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο στενής συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής.
(26)
Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υποδοχής θα πρέπει να έχουν την εξουσία να διεξάγουν, κατά περίπτωση, επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις των δραστηριοτήτων υποκαταστημάτων ιδρυμάτων στο έδαφός τους και να απαιτούν πληροφόρηση από το εκάστοτε υποκατάστημα σχετικά με τις δραστηριότητές του και για στατιστικούς, ενημερωτικούς ή εποπτικούς λόγους, εφόσον τα κράτη μέλη υποδοχής το κρίνουν σκόπιμο για λόγους σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος.
(27)
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής θα πρέπει να λαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τις εκτελούμενες στο έδαφός τους δραστηριότητες. Τα μέτρα εποπτείας θα πρέπει να λαμβάνονται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, εκτός εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους υποδοχής χρειάζεται να λάβουν επείγοντα προληπτικά μέτρα.
(28)
Για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής τραπεζικής αγοράς, απαιτείται, πέρα από τους νομικούς κανόνες, στενή και τακτική συνεργασία, καθώς και σημαντικά ενισχυμένη σύγκλιση όσον αφορά τις κανονιστικές και εποπτικές πρακτικές μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών. Προς τούτο, η εξέταση των προβλημάτων που αφορούν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα και η αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπει να πραγματοποιείται μέσω της ΕΑΤ. Παρ’ όλα αυτά, η εν λόγω διαδικασία αμοιβαίας ενημέρωσης δεν θα πρέπει να αντικαθιστά τη διμερή συνεργασία. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υποδοχής θα πρέπει, σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης, να έχουν τη δυνατότητα, αυτεπάγγελτα ή με πρωτοβουλία της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους προέλευσης, να ελέγχουν αν η δραστηριότητα ενός πιστωτικού ιδρύματος στο έδαφός τους είναι σύμφωνη με τη σχετική νομοθεσία, τις αρχές της καλής διοικητικής και λογιστικής οργάνωσης και του επαρκούς εσωτερικού ελέγχου.
(29)
Είναι σκόπιμο να επιτραπεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και των αρχών ή οργανισμών που, ως εκ των καθηκόντων τους, συμβάλλουν στην ενίσχυση της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος. Για να διαφυλαχθεί ο εμπιστευτικός χαρακτήρας των πληροφοριών που διαβιβάζονται, ο κατάλογος των αποδεκτών τους θα πρέπει να είναι αυστηρά περιορισμένος.
(30)
Ορισμένες συμπεριφορές, όπως απάτες ή πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες, είναι ικανές να επηρεάσουν τη σταθερότητα και το αδιάβλητο του χρηματοοικονομικού συστήματος. Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η ανταλλαγή πληροφοριών σε τέτοιες περιπτώσεις.
(31)
Οσάκις προβλέπεται ότι οι πληροφορίες δεν δημοσιοποιούνται χωρίς τη ρητή συγκατάθεση των αρμόδιων αρχών, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να μπορούν να θέσουν ως προϋπόθεση για τη συγκατάθεσή τους την τήρηση αυστηρών όρων.
(32)
Θα πρέπει επίσης να επιτραπεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ, αφενός, των αρμόδιων αρχών και, αφετέρου, των κεντρικών τραπεζών και άλλων φορέων με παρόμοια αποστολή όταν ενεργούν υπό την ιδιότητά τους ως νομισματικές αρχές και, εφόσον είναι απαραίτητο για λόγους προληπτικής εποπτείας, πρόληψης και εξυγίανσης των υπό πτώχευση ιδρυμάτων και σε επείγουσες καταστάσεις, εφόσον συντρέχει λόγος, άλλων δημόσιων αρχών και δημόσιων υπηρεσιών αρμόδιων για τη θέσπιση νομοθεσίας περί εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, υπηρεσιών επενδύσεων και ασφαλιστικών εταιρειών, καθώς και δημόσιων αρχών επιφορτισμένων με την εποπτεία των συστημάτων πληρωμών.
(33)
Για την ενίσχυση της προληπτικής εποπτείας των ιδρυμάτων καθώς και για την προστασία των πελατών των ιδρυμάτων, οι ελεγκτές θα πρέπει να υπέχουν την υποχρέωση να ενημερώνουν ταχέως τις αρμόδιες αρχές όταν λάβουν γνώση, κατά την εκπλήρωση της αποστολής τους, ορισμένων γεγονότων, τα οποία είναι ικανά να επηρεάσουν σοβαρά τη χρηματοοικονομική κατάσταση ή τη διοικητική και λογιστική οργάνωση ιδρύματος. Για τον ίδιο λόγο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέψουν, επίσης, ότι η υποχρέωση αυτή ισχύει κάθε φορά που τέτοια γεγονότα διαπιστώνονται από έναν ελεγκτή κατά την εκπλήρωση της αποστολής του σε επιχείρηση που έχει στενούς δεσμούς με ένα ίδρυμα. Το καθήκον των ελεγκτών να ανακοινώνουν, κατά περίπτωση, στις αρμόδιες αρχές, ορισμένα δεδομένα ή αποφάσεις που αφορούν ίδρυμα, τα οποία διαπίστωσαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους σε μη χρηματοοικονομική επιχείρηση, δεν θα πρέπει να μεταβάλλει τον χαρακτήρα των καθηκόντων τους στην εν λόγω επιχείρηση, ούτε τον τρόπο με τον οποίο οφείλουν να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους στην εν λόγω επιχείρηση.
(34)
Η παρούσα οδηγία και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 αποσκοπούν στη διασφάλιση της φερεγγυότητας των ιδρυμάτων. Εάν, παρά τις απαιτήσεις περί φερεγγυότητας, επέλθει κρίση, είναι ανάγκη να διασφαλιστεί ότι τα ιδρύματα θα μπορούν να εξυγιανθούν με εύτακτο τρόπο, περιορίζοντας τις επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία και αποφεύγοντας την ανάγκη επιβάρυνσης των φορολογουμένων. Για τον σκοπό αυτό, μέχρις ότου επέλθει περαιτέρω συντονισμός σε ενωσιακό επίπεδο, η ΕΑΤ θα πρέπει να εκτιμά και να συντονίζει πρωτοβουλίες, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, για σχέδια ανάκαμψης και εξυγίανσης με σκοπό την προώθηση της σύγκλισης σε αυτόν τον τομέα. Για τον σκοπό αυτό, η ΕΑΤ θα πρέπει να ενημερώνεται πλήρως εκ των προτέρων για την οργάνωση συνεδριάσεων με αντικείμενο σχέδια ανάκαμψης και εξυγίανσης και να έχει δικαίωμα συμμετοχής σε τέτοιες συνεδριάσεις. Ορισμένες αρχές κρατών μελών υποχρεώνουν ήδη τα ιδρύματα και τις αρχές να εκπονούν σχέδια ανάκαμψης και εξυγίανσης. Επομένως, είναι σκόπιμο να απαιτείται από τα ιδρύματα να συνεργάζονται σε αυτό το πλαίσιο με τις αρχές. Η ΕΑΤ θα πρέπει να ενημερώνεται πλήρως εκ των προτέρων για τις συνεδριάσεις με αντικείμενο σχέδια ανάκαμψης και εξυγίανσης και να έχει δικαίωμα συμμετοχής σε τέτοιες συνεδριάσεις. Κατά την εκπόνηση σχεδίου ανάκαμψης ή εξυγίανσης, η ΕΑΤ θα πρέπει να συμβάλλει και να συμμετέχει ενεργά στην ανάπτυξη και τον συντονισμό αποτελεσματικών και συνεκτικών σχεδίων ανάκαμψης και εξυγίανσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Θα πρέπει να δίνεται προτεραιότητα στα εν λόγω σχέδια όταν αυτά αφορούν συστημικώς σημαντικά ιδρύματα.
(35)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 των ιδρυμάτων, των προσώπων που ασκούν ουσιαστικό έλεγχο επί των δραστηριοτήτων ιδρύματος και των μελών του διοικητικού οργάνου ιδρύματος, και να διασφαλίζεται παρόμοια μεταχείριση σε ολόκληρη την Ένωση, θα πρέπει να απαιτείται από τα κράτη μέλη να προβλέπουν διοικητικές κυρώσεις και άλλα διοικητικά μέτρα που να είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά. Συνεπώς, οι διοικητικές κυρώσεις και τα άλλα διοικητικά μέτρα που θεσπίζονται από τα κράτη μέλη θα πρέπει να πληρούν ορισμένες ουσιώδεις απαιτήσεις σε σχέση με τα πρόσωπα προς τα οποία θα απευθύνονται, τα κριτήρια που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εφαρμογή τους, τη δημοσίευσή τους, τις βασικές εξουσίες επιβολής κυρώσεων και τα επίπεδα των διοικητικών χρηματικών προστίμων.
(36)
Ειδικότερα, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν την εξουσία να επιβάλλουν διοικητικά χρηματικά πρόστιμα αρκούντως υψηλά ώστε να αντισταθμίζουν τα αναμενόμενα οφέλη και να λειτουργούν αποτρεπτικά ακόμα και για τα μεγαλύτερα ιδρύματα και τα διευθυντικά στελέχη τους.
(37)
Για τη διασφάλιση συνεκτικής εφαρμογής των διοικητικών κυρώσεων ή άλλων διοικητικών μέτρων σε όλα τα κράτη μέλη, κατά τον καθορισμό του είδους των διοικητικών κυρώσεων ή άλλων διοικητικών μέτρων και του ύψους των διοικητικών χρηματικών προστίμων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη όλες τις σχετικές συνθήκες.
(38)
Για να διασφαλιστεί ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των διοικητικών κυρώσεων, θα πρέπει κανονικά να δημοσιεύονται, εκτός από σαφώς καθορισμένες περιπτώσεις.
(39)
Για την εκτίμηση της εντιμότητας των διευθυντών και των μελών του διοικητικού οργάνου, απαιτείται αποτελεσματικό σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών στο πλαίσιο του οποίου η ΕΑΤ, με την επιφύλαξη απαιτήσεων επαγγελματικού απόρρητου και προστασίας των δεδομένων, θα πρέπει να δικαιούται να τηρεί κεντρική βάση δεδομένων που να περιέχει στοιχεία όσον αφορά τις διοικητικές κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένων τυχόν σχετικών εφέσεων, η οποία είναι προσβάσιμη μόνο από τις αρμόδιες αρχές. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να ανταλλάσσονται πληροφορίες σχετικά με ποινικές καταδικαστικές αποφάσεις σύμφωνα με την απόφαση-πλαίσιο 2009/315/ΔΕΥ (7) και την απόφαση 2009/316/ΔΕΥ (8), όπως αυτές μεταφέρθηκαν στο εθνικό δίκαιο, και σύμφωνα με άλλες σχετικές διατάξεις του εθνικού δικαίου.
(40)
Προκειμένου να εντοπίζονται πιθανές παραβιάσεις εθνικών διατάξεων μεταφοράς της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να διαθέτουν τις αναγκαίες εξουσίες διερεύνησης και θα πρέπει να συστήνουν αποτελεσματικούς μηχανισμούς για να ενθαρρύνουν την καταγγελία πιθανών ή πραγματικών παραβιάσεων. Οι εν λόγω μηχανισμοί δεν θα πρέπει να θίγουν τα δικαιώματα της υπεράσπισης οποιουδήποτε κατηγορουμένου.
(41)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να προβλέπει διοικητικές κυρώσεις και άλλα διοικητικά μέτρα, ώστε να εξασφαλίζει το μεγαλύτερο δυνατό εύρος επιλογών μετά από παράβαση και να συνδράμει στην αποτροπή περαιτέρω παραβάσεων, ανεξαρτήτως του χαρακτηρισμού τους ως διοικητικών κυρώσεων ή ως άλλων διοικητικών μέτρων βάσει του εθνικού δικαίου. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να προβλέπουν επιπλέον κυρώσεις πέραν των προβλεπόμενων στην παρούσα οδηγία και υψηλότερα επίπεδα διοικητικών χρηματικών προστίμων από τα προβλεπόμενα στην παρούσα οδηγία.
(42)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται με την επιφύλαξη οποιωνδήποτε διατάξεων του δικαίου των κρατών μελών σχετικά με ποινικές κυρώσεις.
(43)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων διαθέτουν ίδια κεφάλαια τα οποία επαρκούν από πλευράς ποσότητας, ποιότητας και κατανομής για τους κινδύνους τους οποίους έχουν αναλάβει ή ενδέχεται να αναλάβουν. Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων διαθέτουν στρατηγικές και διαδικασίες για την εκτίμηση και τη διατήρηση της επάρκειας των ιδίων κεφαλαίων τους.
(44)
Στις αρμόδιες αρχές θα πρέπει να ανατεθεί η αρμοδιότητα διασφάλισης της καλής οργάνωσης και της επάρκειας των ιδίων κεφαλαίων των ιδρυμάτων, λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν.
(45)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα ιδρύματα που αναπτύσσουν δραστηριότητα σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη δεν επιβαρύνονται δυσανάλογα λόγω του ότι οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους συνεχίζουν να είναι υπεύθυνες για την άδεια λειτουργίας και την εποπτεία, είναι σημαντικό να δοθεί σημαντική ώθηση στη συνεργασία μεταξύ αρμόδιων αρχών. Η ΕΑΤ θα πρέπει να διευκολύνει και να ενισχύσει τη συνεργασία αυτή.
(46)
Για να διασφαλιστεί η πειθαρχία της αγοράς σε ολόκληρη την Ένωση, είναι σκόπιμο οι αρμόδιες αρχές να δημοσιεύουν πληροφορίες σχετικά με την άσκηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων. Τα στοιχεία αυτά θα πρέπει να είναι αρκετά ώστε να επιτρέπουν τη σύγκριση των προσεγγίσεων που ακολουθούν οι διάφορες αρμόδιες αρχές των κρατών μελών και να συμπληρώνουν τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σχετικά με τη δημοσιοποίηση τεχνικών στοιχείων εκ μέρους των ιδρυμάτων.
(47)
Η εποπτεία των ιδρυμάτων σε ενοποιημένη βάση στοχεύει στην προστασία των συμφερόντων καταθετών και επενδυτών των ιδρυμάτων και στην εξασφάλιση της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος. Η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση, προκειμένου να είναι αποτελεσματική, θα πρέπει συνεπώς να εφαρμόζεται σε όλους τους τραπεζικούς ομίλους, ακόμη και στις περιπτώσεις όπου η μητρική επιχείρηση δεν είναι πιστωτικό ίδρυμα ή επιχείρηση επενδύσεων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές τα απαραίτητα νομικά μέσα για την άσκηση της εν λόγω εποπτείας.
(48)
Όσον αφορά τους ομίλους με ποικίλες δραστηριότητες η μητρική επιχείρηση των οποίων ελέγχει τουλάχιστον μία θυγατρική, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να είναι σε θέση να εκτιμούν τη χρηματοοικονομική κατάσταση κάθε πιστωτικού ιδρύματος ή επιχείρησης επενδύσεων στο πλαίσιο τέτοιου ομίλου. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει τουλάχιστον να διαθέτουν τα μέσα για να λαμβάνουν από όλες τις επιχειρήσεις του ομίλου τις αναγκαίες προς εκτέλεση της αποστολής τους πληροφορίες. Οι αρμόδιες εποπτικές αρχές των διάφορων χρηματοπιστωτικών τομέων θα πρέπει να συνεργάζονται όταν πρόκειται για επιχειρηματικούς ομίλους που ασκούν ποικίλες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες.
(49)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να αρνηθούν τη χορήγηση ή να ανακαλέσουν την άδεια λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος στην περίπτωση ορισμένων δομών ομίλων επιχειρήσεων τις οποίες θεωρούν ακατάλληλες για την άσκηση τραπεζικών δραστηριοτήτων, επειδή δεν είναι δυνατόν να ασκείται κατά τρόπο ικανοποιητικό η εποπτεία των εν λόγω δομών. Για τον σκοπό αυτό, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να διαθέτουν τις απαραίτητες εξουσίες προκειμένου να διασφαλίζουν υγιή και συνετή διαχείριση των πιστωτικών ιδρυμάτων. Για να εξασφαλισθεί βιώσιμη και διαφοροποιημένη ενωσιακή τραπεζική νοοτροπία που θα εξυπηρετεί πρωτίστως το συμφέρον των πολιτών της Ένωσης, θα πρέπει να ενθαρρύνονται μικρής κλίμακας τραπεζικές δραστηριότητες, όπως εκείνες των πιστωτικών ενώσεων και των συνεταιριστικών τραπεζών.
(50)
Οι εντολές των αρμόδιων αρχών θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη την ενωσιακή διάσταση. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει συνεπώς να λαμβάνουν υπόψη την επίδραση των αποφάσεών τους όχι μόνον στη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος εντός της δικαιοδοσίας τους, αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Υπό την επιφύλαξη του εθνικού δικαίου, η αρχή αυτή θα πρέπει να συμβάλλει στην προώθηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στο σύνολο της Ένωσης και να μην δεσμεύει νομικά τις αρμόδιες αρχές να επιτύχουν κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
(51)
Η χρηματοοικονομική κρίση αποκάλυψε τις σχέσεις μεταξύ του τραπεζικού τομέα και του αποκαλούμενου ‘σκιώδους τραπεζικού τομέα’. Κάποιες σκιώδεις τραπεζικές δραστηριότητες ορθώς διαχωρίζουν τους κινδύνους από τον τραπεζικό τομέα και ως εκ τούτου αποφεύγουν πιθανές αρνητικές συνέπειες για τους φορολογούμενους και συστημικό αντίκτυπο. Παρ’ όλα αυτά, η πληρέστερη κατανόηση των σκιωδών τραπεζικών δραστηριοτήτων και των διασυνδέσεών τους με τις οντότητες του χρηματοπιστωτικού τομέα και οι αυστηρότερες κανονιστικές ρυθμίσεις για να εξασφαλισθεί διαφάνεια, μείωση του συστημικού κινδύνου και η εξάλειψη οιωνδήποτε αθέμιτων πρακτικών αποτελούν απαραίτητα στοιχεία για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος. Τούτο μπορεί ως ένα βαθμό να επιτευχθεί με την υποβολή πρόσθετων πληροφοριών από τα ιδρύματα, αλλά χρειάζεται επίσης ειδική νέα κανονιστική ρύθμιση.
(52)
Η αυξημένη διαφάνεια όσον αφορά τις δραστηριότητες των ιδρυμάτων, ιδίως όσον αφορά τα πραγματοποιούμενα κέρδη, τους καταβαλλόμενους φόρους και τις εισπραττόμενες επιδοτήσεις, έχει ουσιαστική σημασία για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών της Ένωσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Η υποχρεωτική λογοδοσία στον εν λόγω τομέα μπορεί λοιπόν να θεωρηθεί σημαντικό στοιχείο της εταιρικής ευθύνης των ιδρυμάτων έναντι των μετόχων και της κοινωνίας.
(53)
Αδυναμίες εταιρικής διακυβέρνησης σε αριθμό ιδρυμάτων συνέβαλαν στην υπερβολική και αλόγιστη ανάληψη κινδύνων στον τραπεζικό τομέα, η οποία οδήγησε στη χρεοκοπία μεμονωμένων ιδρυμάτων και σε συστημικά προβλήματα στα κράτη μέλη και παγκοσμίως. Ο πολύ γενικός χαρακτήρας των διατάξεων περί εταιρικής διακυβέρνησης των ιδρυμάτων και η μη δεσμευτική φύση σημαντικού μέρους του πλαισίου εταιρικής διακυβέρνησης, το οποίο στηρίζεται βασικά σε εθελοντικούς κώδικες δεοντολογίας, δεν διευκόλυναν επαρκώς την αποτελεσματική εφαρμογή ορθών πρακτικών εταιρικής διακυβέρνησης από τα ιδρύματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η έλλειψη αποτελεσματικών ελέγχων και εξισορρόπησης των εξουσιών εντός των ιδρυμάτων οδήγησε στην έλλειψη αποτελεσματικής επίβλεψη της διαδικασίας λήψης αποφάσεων διαχείρισης, γεγονός που ενθάρρυνε στρατηγικές διαχείρισης βασισμένες στο βραχυπρόθεσμο κέρδος και υπερβολικά ριψοκίνδυνες. Ο ασαφής ρόλος των αρμόδιων αρχών αναφορικά με την εποπτεία των συστημάτων εταιρικής διακυβέρνησης των ιδρυμάτων δεν επέτρεψε τον επαρκή έλεγχο της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών εσωτερικής διακυβέρνησης.
(54)
Προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ενδεχόμενες επιζήμιες συνέπειες ελλιπώς σχεδιασμένων ρυθμίσεων εταιρικής διακυβέρνησης στην ορθή διαχείριση των κινδύνων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν αρχές και πρότυπα που να διασφαλίζουν την αποτελεσματική επίβλεψη εκ μέρους του διοικητικού οργάνου, να προάγουν μια ορθή νοοτροπία αντιμετώπισης των κινδύνων σε όλα τα επίπεδα των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων και να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές να παρακολουθούν την επάρκεια των ρυθμίσεων εσωτερικής διακυβέρνησης. Οι εν λόγω αρχές και πρότυπα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη φύση, την έκταση και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων των ιδρυμάτων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να επιβάλλουν αρχές και πρότυπα εταιρικής διακυβέρνησης επιπλέον των απαιτουμένων από την παρούσα οδηγία.
(55)
Στα κράτη μέλη χρησιμοποιούνται διάφορες δομές διακυβέρνησης. Τις περισσότερες φορές χρησιμοποιείται μονιστική ή δυαδική δομή συμβουλίου. Οι ορισμοί που χρησιμοποιούνται στην παρούσα οδηγία έχουν σκοπό να καλύψουν όλες τις υφιστάμενες δομές χωρίς να συνηγορούν υπέρ κάποιας συγκεκριμένης δομής. Είναι καθαρά λειτουργικοί και έχουν ως στόχο τη διατύπωση κανόνων που αποσκοπούν σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα ανεξαρτήτως του εθνικού εταιρικού δικαίου που εφαρμόζεται στα ιδρύματα εκάστου κράτους μέλους. Ως εκ τούτου, οι ορισμοί δεν θα πρέπει να θίγουν τη γενική κατανομή αρμοδιοτήτων σύμφωνα με το εθνικό εταιρικό δίκαιο.
(56)
Το διοικητικό όργανο θα πρέπει να νοείται ότι έχει εκτελεστικά και εποπτικά καθήκοντα. Η αρμοδιότητα και η δομή των διοικητικών οργάνων διαφέρουν μεταξύ κρατών μελών. Στα κράτη μέλη στα οποία τα διοικητικά όργανα έχουν δομή μιας βαθμίδας, ένα ενιαίο συμβούλιο συνήθως ασκεί καθήκοντα διαχείρισης και εποπτείας. Στα κράτη μέλη με σύστημα δύο βαθμίδων, τα εποπτικά καθήκοντα ασκούνται από χωριστό εποπτικό συμβούλιο το οποίο δεν έχει εκτελεστικά καθήκοντα και τα εκτελεστικά καθήκοντα ασκούνται από χωριστό διοικητικό συμβούλιο, το οποίο είναι υπεύθυνο και λογοδοτεί για την καθημερινή διαχείριση της επιχείρησης. Συνεπώς, στις διαφορετικές οντότητες εντός του διοικητικού οργάνου ανατίθενται χωριστά καθήκοντα.
(57)
Ο ρόλος των μη εκτελεστικών μελών του διοικητικού οργάνου στο πλαίσιο ενός ιδρύματος θα πρέπει να περιλαμβάνει την εποικοδομητική αμφισβήτηση της στρατηγικής του ιδρύματος συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξή του, τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας της διαχείρισης όσον αφορά την επίτευξη των συμφωνηθέντων στόχων, τον έλεγχο της ακρίβειας των χρηματοοικονομικών πληροφοριών και τη διασφάλιση ότι οι οικονομικοί έλεγχοι και τα συστήματα διαχείρισης κινδύνου είναι εύρωστα και αξιόπιστα, τον έλεγχο του σχεδιασμού και της εφαρμογής της πολιτικής αποδοχών του ιδρύματος και τη διατύπωση αντικειμενικών απόψεων σχετικά με τους πόρους, τους διορισμούς και τα πρότυπα συμπεριφοράς.
(58)
Για να μπορεί να παρακολουθεί αποτελεσματικά τα διαχειριστικά μέτρα και τις διαχειριστικές αποφάσεις, το διοικητικό όργανο ενός ιδρύματος θα πρέπει να αφιερώνει επαρκή χρόνο που να του επιτρέπει να εκτελεί τα καθήκοντά του και να είναι σε θέση να κατανοεί την επιχειρηματική δραστηριότητα του ιδρύματος, τους βασικούς κινδύνους στους οποίους εκτίθεται και τις επιπτώσεις της επιχειρηματικής δραστηριότητας και της στρατηγικής κινδύνου. Η κατοχή ενός πολύ μεγάλου αριθμού θέσεων σε διοικητικά συμβούλια θα εμπόδιζε ένα μέλος του διοικητικού οργάνου να διαθέσει επαρκή χρόνο στην εκπλήρωση του εν λόγω ρόλου επίβλεψης. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να περιοριστεί ο αριθμός των θέσεων μέλους διοικητικού συμβουλίου που ένα μέλος του διοικητικού οργάνου ιδρύματος μπορεί να κατέχει ταυτόχρονα σε διαφορετικές οντότητες. Ωστόσο, οι θέσεις μέλους διοικητικού συμβουλίου σε οργανώσεις που δεν επιδιώκουν πρωτίστως εμπορικούς στόχους, όπως οι μη κερδοσκοπικές ή φιλανθρωπικές οργανώσεις, δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τους στόχους εφαρμογής αυτού του ορίου.
(59)
Κατά τον διορισμό των μελών του διοικητικού οργάνου, οι μέτοχοι ή τα μέλη του ιδρύματος θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη κατά πόσον οι υποψήφιοι έχουν τις γνώσεις, τα τυπικά προσόντα και τις δεξιότητες που είναι αναγκαίες για την εξασφάλιση ορθής και συνετής διαχείρισης του ιδρύματος. Οι εν λόγω αρχές θα πρέπει να ασκούνται και να εκδηλώνονται μέσω διαφανών και ανοικτών διαδικασιών διορισμού, όσον αφορά τα μέλη του διοικητικού οργάνου.
(60)
Η έλλειψη παρακολούθησης των διαχειριστικών αποφάσεων από τα διοικητικά όργανα οφείλεται εν μέρει στο φαινόμενο της συναινετικής ομαδικής σκέψης. Ένα από τα αίτια αυτού του φαινομένου είναι η ομοιομορφία στη σύνθεση των διοικητικών οργάνων. Για τη διευκόλυνση έκφρασης προσωπικών απόψεων και την προαγωγή του κριτικού ελέγχου, τα διοικητικά όργανα των ιδρυμάτων θα πρέπει επομένως να είναι επαρκώς διαφοροποιημένα όσον αφορά την ηλικία, το φύλο, τη γεωγραφική καταγωγή και το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό υπόβαθρο των μελών τους, ώστε να συμπεριλαμβάνουν ποικιλία απόψεων και εμπειριών. Η ισόρροπη συμμετοχή των δύο φύλων είναι ιδιαίτερα σημαντική, ώστε να υπάρχει επαρκής εκπροσώπηση του πληθυσμού. Ειδικότερα, τα ιδρύματα στα οποία δεν επιτυγχάνεται ένα κατώτατο όριο εκπροσώπησης του ανεπαρκώς εκπροσωπούμενου φύλου θα πρέπει να λάβουν κατάλληλα μέτρα, κατά προτεραιότητα. Η εκπροσώπηση των εργαζομένων στα διοικητικά όργανα θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί θετικός τρόπος ενίσχυσης της πολυμορφίας, προσφέροντας σημαντική προοπτική και πραγματική γνώση της εσωτερικής λειτουργίας του ιδρύματος. Τα διοικητικά όργανα με μεγαλύτερη πολυμορφία θα πρέπει να παρακολουθούν αποτελεσματικότερα τη διαχείριση και, συνεπώς, να συμβάλλουν στη βελτίωση της εποπτείας των κινδύνων και της ανθεκτικότητας των ιδρυμάτων. Ως εκ τούτου, η πολυμορφία θα πρέπει να αποτελεί ένα από τα κριτήρια σύνθεσης των διοικητικών οργάνων. Η πολυμορφία θα πρέπει επίσης γενικότερα να λαμβάνεται υπόψη στην πολιτική προσλήψεων των ιδρυμάτων. Μια τέτοια πολιτική θα πρέπει, για παράδειγμα, να ενθαρρύνει τα ιδρύματα να επιλέγουν υποψηφίους από πίνακες επιτυχόντων που περιλαμβάνουν εκπροσώπους και των δύο φύλων.
(61)
Για να ενισχύσουν τη συμμόρφωση προς τις κείμενες διατάξεις και την εταιρική διακυβέρνηση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν αποτελεσματικούς και αξιόπιστους μηχανισμούς που να ενθαρρύνουν την καταγγελία στις αρμόδιες αρχές πιθανών ή πραγματικών παραβάσεων των εθνικών διατάξεων μεταφοράς της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Οι εργαζόμενοι που καταγγέλλουν παραβάσεις οι οποίες διαπράττονται εντός των ιδρυμάτων τους θα πρέπει να προστατεύονται πλήρως.
(62)
Οι πολιτικές αποδοχών που ενθαρρύνουν την υπερβολική ανάληψη κινδύνων μπορούν να υπονομεύσουν την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση κινδύνων από τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων. Τα μέλη της Ομάδας των Είκοσι (G20) δεσμεύθηκαν να εφαρμόσουν τις αρχές για τις ορθές πρακτικές αποζημιώσεως και τα εκτελεστικά πρότυπα του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΣΧΣ), που αντιμετωπίζουν τις δυνητικά επιζήμιες συνέπειες των ελλιπώς σχεδιασμένων πολιτικών αποδοχών στην ορθή διαχείριση των κινδύνων και ελέγχουν τις συμπεριφορές ανάληψης κινδύνων από φυσικά πρόσωπα. Η παρούσα οδηγία στοχεύει στην εφαρμογή διεθνών αρχών και προτύπων σε ενωσιακό επίπεδο, διά της θέσπισης ρητής υποχρέωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων να καταρτίζουν και να διατηρούν, για κατηγορίες προσωπικού του οποίου οι επαγγελματικές δραστηριότητες έχουν ουσιώδη αντίκτυπο επί του προφίλ κινδύνου των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων, πολιτικές και πρακτικές αποδοχών που να συνάδουν προς τις αρχές μιας αποτελεσματικής διαχείρισης κινδύνων.
(63)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα ιδρύματα εφαρμόζουν ορθές πολιτικές αποδοχών, είναι σκόπιμο να καθοριστούν σαφείς αρχές διακυβέρνησης και διάρθρωσης των πολιτικών αποδοχών. Ιδίως, οι πολιτικές αποδοχών θα πρέπει να εναρμονίζονται με τη διάθεση για ανάληψη κινδύνων, τις αξίες και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Για τον σκοπό αυτόν, η εκτίμηση της συνδεδεμένης με τις επιδόσεις συνιστώσας των αποδοχών θα πρέπει να βασίζεται σε πιο μακροπρόθεσμες επιδόσεις και να λαμβάνει υπόψη τους υφιστάμενους και μελλοντικούς κινδύνους που συνδέονται με αυτές τις επιδόσεις.
(64)
Όταν εξετάζεται η πολιτική μεταβλητών αποδοχών, θα πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ αφενός σταθερών αποδοχών, όπως πληρωμές, αναλογικές τακτικές συνταξιοδοτικές εισφορές ή επιδόματα (όταν αυτά τα επιδόματα δεν βασίζονται σε οποιαδήποτε κριτήρια απόδοσης) και μεταβλητών αποδοχών αφετέρου, όπως συμπληρωματικές πληρωμές ή επιδόματα που εξαρτώνται από την απόδοση ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, άλλα συμβατικά στοιχεία πλην εκείνων που αποτελούν συνήθεις παροχές που συνδέονται με την απασχόληση (όπως η υγειονομική περίθαλψη, οι παιδικοί σταθμοί ή οι αναλογικές τακτικές συνταξιοδοτικές εισφορές). Αμφότερα τα χρηματικά και τα μη χρηματικά επιδόματα θα πρέπει να περιλαμβάνονται.
(65)
Σε κάθε περίπτωση, προς αποφυγήν ανάληψης υπερβολικού κινδύνου, θα πρέπει να καθοριστεί μέγιστη αναλογία μεταξύ της σταθερής και της μεταβλητής συνιστώσας του συνόλου των αποδοχών. Είναι σκόπιμο να καθοριστεί εν προκειμένω συγκεκριμένος ρόλος για τους μετόχους, τους ιδιοκτήτες ή τα μέλη ιδρυμάτων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να θεσπίζουν αυστηρότερες απαιτήσεις όσον αφορά τη σχέση μεταξύ σταθεράς και μεταβλητής συνιστώσας των συνολικών αποδοχών. Προκειμένου να ενθαρρύνουν τη χρήση μετοχών ή χρεωγράφων που είναι πληρωτέα στο πλαίσιο μακροπρόθεσμων ρυθμίσεων αναβολής ως στοιχείο των μεταβλητών αποδοχών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν, εντός κάποιων ορίων, να επιτρέπουν στα ιδρύματα να εφαρμόζουν ένaν υποθετικό συντελεστή αναπροσαρμογής όταν υπολογίζουν την αξία αυτών των μέσων για τον σκοπό εφαρμογής της μέγιστης αναλογίας. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωμένα να προβλέπουν αυτήν τη δυνατότητα και θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν μικρότερο μέγιστο ποσοστό συνολικών μεταβλητών αποδοχών από το προβλεπόμενο στην παρούσα οδηγία. Με σκοπό τη διασφάλιση εναρμονισμένης και συνεκτικής προσέγγισης η οποία εγγυάται ισότιμους όρους ανταγωνισμού στην εσωτερική αφορά, η ΕΑΤ θα πρέπει να παρέχει κατάλληλη καθοδήγηση όσον αφορά τον υποθετικό συντελεστή αναπροσαρμογής που πρέπει να χρησιμοποιείται.
(66)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η ενσωμάτωση του σχεδιασμού των πολιτικών αποδοχών στη διαχείριση των κινδύνων του ιδρύματος, το διοικητικό όργανο θα πρέπει να θεσπίζει και περιοδικά να αναθεωρεί τις εφαρμοζόμενες πολιτικές αποδοχών. Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας που αφορούν τις αποδοχές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις διαφορές μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών ιδρυμάτων με αναλογικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθός τους, την εσωτερική τους οργάνωση και τη φύση, το εύρος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους. Συγκεκριμένα, θα ήταν δυσανάλογο να απαιτείται από ορισμένα είδη επιχειρήσεων επενδύσεων να συμμορφώνονται με όλες αυτές τις αρχές.
(67)
Προκειμένου να προστατευθεί και να ενισχυθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα στο εσωτερικό της Ένωσης και να αποφευχθεί πιθανή υπεκφυγή από την τήρηση των απαιτήσεων που θεσπίζει η παρούσα οδηγία, η τήρηση των αρχών και των κανόνων σχετικά με τις αποδοχές θα πρέπει να διασφαλίζεται από τις αρμόδιες αρχές των ιδρυμάτων σε ενοποιημένη βάση, δηλαδή σε επίπεδο ομίλου επιχειρήσεων, μητρικών επιχειρήσεων και θυγατρικών, συμπεριλαμβανομένων των υποκαταστημάτων και θυγατρικών που έχουν εγκατασταθεί σε τρίτες χώρες.
(68)
Καθώς οι ελλιπώς σχεδιασμένες πολιτικές αποδοχών και τα μη ενδεδειγμένα συστήματα κινήτρων μπορούν να αυξήσουν σε αδικαιολόγητο βαθμό τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων, θα πρέπει να αναλαμβάνονται αμελλητί δράσεις αντιμετώπισης της κατάστασης και, εφόσον απαιτείται, διορθωτικά μέτρα. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να διασφαλιστεί ότι οι αρμόδιες αρχές διαθέτουν την εξουσία να επιβάλλουν επί των σχετικών ιδρυμάτων ποιοτικά ή ποσοτικά μέτρα τα οποία έχουν σκοπό να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που εντοπίζονται κατά τον εποπτικό έλεγχο όσον αφορά τις πολιτικές αποδοχών.
(69)
Οι διατάξεις που αφορούν τις αποδοχές δεν θα πρέπει να θίγουν την πλήρη άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διασφαλίζονται από το άρθρο 153 παράγραφος 5 ΣΛΕΕ, τις γενικές αρχές του εθνικού δικαίου περί συμβάσεων και του εθνικού εργατικού δικαίου, το ενωσιακό και εθνικό δίκαιο για τα δικαιώματα και τη συμμετοχή των μετόχων και τις γενικές αρμοδιότητες των διοικητικών οργάνων του συγκεκριμένου ιδρύματος, καθώς και τα δικαιώματα, όπου ενδείκνυται, των κοινωνικών εταίρων να συνάπτουν και να εφαρμόζουν συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με τα εθνικά δίκαια και έθιμα.
(70)
Οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για τον πιστωτικό κίνδυνο και τον κίνδυνο αγοράς θα πρέπει να βασίζονται σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας μόνο στον βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο. Στην περίπτωση που ο πιστωτικός κίνδυνος είναι σημαντικός, τα ιδρύματα θα πρέπει λοιπόν να επιδιώκουν, εν γένει, να εφαρμόζουν μεθόδους που βασίζονται σε εσωτερικές αξιολογήσεις ή εσωτερικά μοντέλα. Ωστόσο, θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται τυποποιημένες μέθοδοι που βασίζονται σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στις περιπτώσεις που ο πιστωτικός κίνδυνος είναι λιγότερο σημαντικός, πράγμα που ισχύει για τα λιγότερο εξελιγμένα ιδρύματα, για τις κατηγορίες ασήμαντων ανοιγμάτων ή οσάκις η χρήση εσωτερικών μεθόδων θα ήταν υπερβολικά επιβαρυντική.
(71)
Οι οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ αποτελούν έναν από τους πυλώνες στους οποίους οικοδομήθηκε η υπέρμετρη στήριξη σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να λάβει υπόψη τα συμπεράσματα της G-20 και τις αρχές του ΣΧΣ για τη μείωση της στήριξης σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ενθαρρυνθούν τα ιδρύματα να χρησιμοποιούν εσωτερικές παρά εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ακόμη και για τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων.
(72)
Η υπέρμετρη στήριξη σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να μειωθεί και τα αυτόματα αποτελέσματα που απορρέουν από αυτές θα πρέπει σταδιακά να εξαλειφθούν. Τα ιδρύματα θα πρέπει επομένως να θεσπίζουν υγιή κριτήρια χορήγησης πιστώσεων και υγιείς διαδικασίες λήψης αποφάσεων επί ζητημάτων χορήγησης πιστώσεων. Τα ιδρύματα θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στην εν λόγω διαδικασία ως έναν από περισσότερους παράγοντες, αλλά δεν θα πρέπει να βασίζονται αποκλειστικά ή μηχανιστικά σε αυτές.
(73)
Η αναγνώριση ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ως εξωτερικού οργανισμού πιστοληπτικής αξιολόγησης (ΕΟΠΑ) δεν θα πρέπει να αυξάνει τον αποκλεισμό μιας αγοράς που κυριαρχείται ήδη από τρεις επιχειρήσεις. Η ΕΑΤ, οι κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών και η ΕΚΤ, χωρίς να κάνουν τη διαδικασία ευκολότερη ή λιγότερο απαιτητική, θα πρέπει να μεριμνήσουν για την αναγνώριση περισσότερων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ως ΕΟΠΑ, ώστε να ανοίξει η αγορά και για άλλες επιχειρήσεις.
(74)
Λόγω της μεγάλης ποικιλίας των προσεγγίσεων που υιοθετούνται από τα ιδρύματα που χρησιμοποιούν εσωτερικές διαδικασίες ανάπτυξης υποδειγμάτων, είναι σημαντικό οι αρμόδιες αρχές και η ΕΑΤ να διαθέτουν σαφή άποψη του εύρους των αξιών του σταθμισμένου ως προς τον κίνδυνο ενεργητικού και των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων που προκύπτουν από παρόμοια ανοίγματα βάσει των εν λόγω προσεγγίσεων. Για να επιτευχθεί αυτό, τα ιδρύματα θα πρέπει να υποχρεούνται να κοινοποιούν στις αρμόδιες αρχές τα αποτελέσματα των εσωτερικών υποδειγμάτων που εφαρμόζονται στα χαρτοφυλάκια αναφοράς που έχουν αναπτυχθεί από την ΕΑΤ και που καλύπτουν μεγάλο φάσμα χρηματοδοτικών ανοιγμάτων. Βάσει των πληροφοριών που λαμβάνουν, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίζουν ότι οι ομοιότητες ή οι διαφορές των αποτελεσμάτων για το ίδιο άνοιγμα δικαιολογούνται όσον αφορά τους κινδύνους στους οποίους υπόκειται το ίδρυμα. Γενικότερα, οι αρμόδιες αρχές και η ΕΑΤ θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι η επιλογή μεταξύ προσέγγισης εσωτερικής διαδικασίας ανάπτυξης υποδειγμάτων και τυποποιημένης προσέγγισης δεν καταλήγει σε υποεκτίμηση των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων. Ενώ οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων λειτουργικού κινδύνου είναι πιο δύσκολο να διατεθούν σε επίπεδο ατομικού ανοίγματος και συνεπώς είναι σκόπιμο να εξαιρεθεί αυτή η κατηγορία κινδύνου από τη διαδικασία συγκριτικής αξιολόγησης, οι αρμόδιες αρχές, ωστόσο, θα πρέπει να παρακολουθούν τις εξελίξεις στις εσωτερικές προσεγγίσεις ανάπτυξης υποδειγμάτων για τον λειτουργικό κίνδυνο, με σκοπό την παρακολούθηση του εύρους των πρακτικών που χρησιμοποιούνται και τη βελτίωση των εποπτικών προσεγγίσεων.
(75)
Θα πρέπει να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη του δανεισμού με βάση υφιστάμενες σχέσεις, στο πλαίσιο του οποίου οι πληροφορίες που συλλέγονται από μια συνεχή επιχειρηματική σχέση με τον πελάτη χρησιμοποιούνται για την επίτευξη καλύτερης ποιότητας δέουσας επιμέλειας και εκτίμησης κινδύνου από αυτήν που προκύπτει απλώς από τυποποιημένες πληροφορίες και τυποποιημένους βαθμούς πιστοληπτικής ικανότητας.
(76)
Όσον αφορά τον έλεγχο της ρευστότητας, η ευθύνη θα πρέπει να εναπόκειται στο κράτος μέλος προέλευσης από τη στιγμή που θα ισχύουν λεπτομερή κριτήρια για τις απαιτήσεις ρευστότητας. Είναι επομένως απαραίτητο να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τότε ο συντονισμός της εποπτείας σε αυτόν τον τομέα, ώστε να μπορέσει να καθιερωθεί η εποπτεία από το κράτος μέλος προέλευσης. Προκειμένου να διασφαλιστεί αποτελεσματική εποπτεία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής θα πρέπει να συνεργάζονται περαιτέρω στον τομέα της ρευστότητας.
(77)
Αν στο πλαίσιο ομίλου τα ρευστά διαθέσιμα ενός ιδρύματος διατεθούν, σε περιόδους ακραίων καταστάσεων, για την κάλυψη των αναγκών ρευστότητας κάποιου άλλου μέλους του ίδιου ομίλου, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να μπορούν να εξαιρούν το ίδρυμα από τις απαιτήσεις ρευστότητας και να εφαρμόζουν, αντ’ αυτού, τις εν λόγω απαιτήσεις σε ενοποιημένη βάση.
(78)
Μέτρα που λαμβάνονται βάσει της παρούσης οδηγίας δεν θα πρέπει να θίγουν μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με την οδηγία 2001/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 2001, για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων (9). Τα μέτρα εποπτείας δεν θα πρέπει να οδηγούν σε διακριτική μεταχείριση μεταξύ πιστωτών από διαφορετικά κράτη μέλη.
(79)
Εν όψει της χρηματοπιστωτικής κρίσης και των κυκλικών μηχανισμών που συνέβαλαν στο ξέσπασμά της και επιδείνωσαν τις συνέπειές της, το ΣΧΣ, η Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία (BCBS) και η G-20 απηύθυναν συστάσεις για τη μείωση των κυκλικών επιπτώσεων των χρηματοοικονομικών κανονισμών. Τον Δεκέμβριο του 2010, η BCBS εξέδωσε νέα παγκόσμια κανονιστικά πρότυπα για την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών (κανόνες Βασιλείας ΙΙΙ), συμπεριλαμβανομένων των κανόνων που απαιτούν την τήρηση αποθέματος ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου και των αντικυκλικών κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας.
(80)
Επομένως, είναι σκόπιμο να απαιτείται από τα πιστωτικά ιδρύματα και τις σχετικές επιχειρήσεις επενδύσεων να τηρούν, επιπρόσθετα στις άλλες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων, απόθεμα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου και αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας, ώστε να διασφαλίζεται ότι συγκεντρώνουν επαρκή κεφαλαιακή βάση, σε περιόδους οικονομικής ανάπτυξης, για να αντέχουν ζημίες σε περιόδους ακραίων καταστάσεων. Το αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας θα πρέπει να συγκεντρώνεται όταν η συνολική επέκταση σε πίστη και άλλες κατηγορίες στοιχείων ενεργητικού με σημαντικό αντίκτυπο στο προφίλ κινδύνου των εν λόγω πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων κρίνονται ότι συνδέονται με τη συγκέντρωση συστημικού κινδύνου και να αντλείται σε περιόδους κρίσης.
(81)
Για να διασφαλιστεί ότι τα αντικυκλικά κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας αντικατοπτρίζουν σωστά τον κίνδυνο αυξημένης πιστωτικής επέκτασης που αντιμετωπίζει ο τραπεζικός κλάδος, τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να υπολογίζουν τα αποθέματα ασφαλείας ειδικά για το ίδρυμά τους ως σταθμισμένο μέσο των ποσοστών αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας που ισχύουν στις χώρες στις οποίες βρίσκονται τα πιστωτικά τους ανοίγματα. Επομένως, κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να ορίζει μια αρχή που θα είναι υπεύθυνη για τον καθορισμό σε τριμηνιαία βάση του ποσοστού αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας για ανοίγματα εντός του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Το εν λόγω ποσοστό αποθέματος ασφαλείας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ανάπτυξη των επιπέδων πίστωσης και τυχόν αλλαγές στη σχέση της πίστωσης προς το ΑΕγχΠ στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, καθώς και οποιεσδήποτε άλλες μεταβλητές που αφορούν κινδύνους για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος.
(82)
Για την προώθηση της διεθνούς συνέπειας στον καθορισμό ποσοστών αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας, η BCBS έχει αναπτύξει μεθοδολογία βάσει της σχέσης της πίστωσης προς το ΑΕγχΠ. Αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως κοινό σημείο εκκίνησης για τις αποφάσεις καθορισμού των ποσοστών αποθεμάτων ασφαλείας από τις σχετικές εθνικές αρχές, αλλά δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε αυτόματο καθορισμό του αποθέματος ή να δεσμεύει τη σχετική αρχή. Το ποσοστό αποθέματος θα πρέπει να αντανακλά, κατά ουσιαστικό τρόπο, τον κύκλο της πίστωσης και τους κινδύνους που οφείλονται στην περίσσεια ανάπτυξη της πίστωσης στο κράτος μέλος και να λαμβάνει δεόντως υπόψη ιδιομορφίες της εθνικής οικονομίας.
(83)
Οι περιορισμοί της μεταβλητής αμοιβής αποτελούν σημαντικό στοιχείο για να διασφαλιστεί η αποκατάσταση των επιπέδων του κεφαλαίου των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων όταν λειτουργούν εντός του εύρους του αποθέματος ασφαλείας. Τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων υπόκεινται ήδη στην αρχή σύμφωνα με την οποία οι επιβραβεύσεις και οι προαιρετικές πληρωμές μεταβλητής αμοιβής για τις κατηγορίες υπαλλήλων οι επαγγελματικές δραστηριότητες των οποίων έχουν ουσιώδη αντίκτυπο στο προφίλ κινδύνου του ιδρύματος οφείλουν να είναι βιώσιμες σε σχέση με την οικονομική κατάσταση του ιδρύματος. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ένα ίδρυμα αποκαθιστά εγκαίρως τα επίπεδα των ιδίων κεφαλαίων του, είναι σκόπιμη η ευθυγράμμιση της χορήγησης της μεταβλητής αμοιβής και των προαιρετικών συνταξιοδοτικών παροχών με την κερδοφορία του ιδρύματος κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε περιόδου στην οποία δεν πληρούται η συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας, λαμβανομένης υπόψιν της μακροπρόθεσμης υγείας του ιδρύματος.
(84)
Τα ιδρύματα θα πρέπει να αντιμετωπίζουν και να ελέγχουν όλους τους κινδύνους συγκέντρωσης μέσω γραπτών πολιτικών και διαδικασιών. Λόγω της φύσης των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων του δημόσιου τομέα, ο έλεγχος των κινδύνων συγκέντρωσης είναι πιο αποτελεσματικός από τη στάθμιση των κινδύνων των εν λόγω ανοιγμάτων, λόγω του μεγέθους τους και των δυσχερειών στη διαβάθμιση των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων. Η Επιτροπή θα πρέπει, σε εύθετο χρόνο, να υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με ενδεχόμενες επιθυμητές αλλαγές στην προληπτική αντιμετώπιση του κινδύνου συγκέντρωσης.
(85)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να απαιτούν από ορισμένα ιδρύματα να τηρούν, εκτός από απόθεμα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου και αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας, απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου προκειμένου να αποτρέπονται και να μετριάζονται οι μακροπρόθεσμοι μη κυκλικοί συστημικοί ή μακροπροληπτικοί κίνδυνοι που δεν καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 όταν υπάρχει κίνδυνος διαταραχής του χρηματοοικονομικού συστήματος που παρουσιάζει το δυναμικό σοβαρών αρνητικών επιπτώσεων για το χρηματοοικονομικό σύστημα και την πραγματική οικονομία σε συγκεκριμένο κράτος μέλος. Το ποσοστό του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου θα πρέπει να έχει εφαρμογή σε όλα τα ιδρύματα ή σε ένα ή περισσότερα υποσύνολα αυτών των ιδρυμάτων, όταν τα ιδρύματα παρουσιάζουν παρόμοια κατατομή κινδύνου στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες.
(86)
Για να διασφαλιστεί συνεπής μακροπροληπτική εποπτεία σε ολόκληρη την Ένωση, κρίνεται σκόπιμο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) να αναπτύξει αρχές προσαρμοσμένες στην οικονομία της Ένωσης και να έχει την ευθύνη παρακολούθησης της εφαρμογής της. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εμποδίζει το ΕΣΣΚ να προβαίνει σε ενέργειες τις οποίες κρίνει απαραίτητες βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (10).
(87)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δύνανται να αναγνωρίζουν το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου που ορίζει άλλο κράτος μέλος και να εφαρμόζουν το εν λόγω ποσοστό αποθέματος στα ιδρύματα με εγχώρια άδεια τα ανοίγματα στο κράτος μέλος που ορίζει το ποσοστό αποθέματος. Το κράτος μέλος που ορίζει το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας θα πρέπει να δύναται να ζητά από το ΕΣΣΚ να εκδίδει σύσταση κατά την έννοια του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010, απευθυνόμενη προς τα κράτη μέλη τα οποία αναγνωρίζουν το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου, και να τους συνιστά να το πράττουν. Η εν λόγω σύσταση υπόκειται στον κανόνα «συμμόρφωση ή εξήγηση» του άρθρου 3 παράγραφος 2 και του άρθρου 17 του ο εν λόγω κανονισμού.
(88)
Είναι σκόπιμο οι αποφάσεις των κρατών μελών για τα ποσοστά των αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο συντονισμένες. Επ’ αυτού, το ΕΣΣΚ, εάν του το ζητήσουν οι αρμόδιες ή εντεταλμένες αρχές, θα μπορούσε να διευκολύνει διαβουλεύσεις μεταξύ των εν λόγω αρχών για τη θέσπιση των προτεινόμενων ποσοστών αποθέματος ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών μεταβλητών.
(89)
Αν ένα πιστωτικό ίδρυμα ή επιχείρηση επενδύσεων δεν ικανοποιεί πλήρως τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας, θα πρέπει να λαμβάνονται μέτρα που να διασφαλίζουν ότι θα αποκαταστήσει εγκαίρως το κατάλληλο επίπεδο ιδίων κεφαλαίων. Για τη διατήρηση κεφαλαίου, είναι σκόπιμο να επιβάλλονται αναλογικοί περιορισμοί στην προαιρετική διανομή κερδών, συμπεριλαμβανομένης της καταβολής μερισμάτων και της πληρωμής της μεταβλητής συνιστώσας των αποδοχών. Για να διασφαλιστεί ότι αυτά τα ιδρύματα ή οι επιχειρήσεις έχουν αξιόπιστη στρατηγική για την ανάκτηση του κατάλληλου επιπέδου ιδίων κεφαλαίων, θα πρέπει να υποχρεούνται να καταρτίσουν και να συμφωνήσουν με τις αρμόδιες αρχές σχέδιο διατήρησης κεφαλαίου το οποίο να περιγράφει πώς θα εφαρμοστούν οι περιορισμοί διανομής και άλλα μέτρα που το ίδρυμα ή η επιχείρηση σκοπεύει να λάβει για να διασφαλίσει τη συμμόρφωσή του με τις πλήρεις απαιτήσεις αποθεμάτων ασφαλείας.
(90)
Αναμένεται από τις αρχές να επιβάλλουν υψηλότερες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων σε παγκόσμια συστημικώς σημαντικά ιδρύματα (G-SII) προκειμένου να αντισταθμίζεται ο υψηλότερος κίνδυνος που τα G-SII αντιπροσωπεύουν για το χρηματοοικονομικό σύστημα και οι πιθανές επιπτώσεις που θα είχε για τους φορολογουμένους η χρεοκοπία τους. Όταν μια αρχή επιβάλλει το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου και το απόθεμα που ισχύει, θα πρέπει να ισχύει το απόθεμα που είναι μεγαλύτερο. Σε περίπτωση που το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου εφαρμόζεται μόνο στα ανοίγματα εντός κράτους μέλους, θα πρέπει να προστίθεται στο απόθεμα του G-SII ή στο απόθεμα σχετικά με άλλα συστημικά σημαντικά ιδρύματα (O-SII) που εφαρμόζεται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
(91)
Τα τεχνικά πρότυπα για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες θα πρέπει να διασφαλίζουν συνεπή εναρμόνιση και επαρκή προστασία των καταθετών, των επενδυτών και των καταναλωτών σε ολόκληρη την Ένωση. Επειδή πρόκειται για όργανο με υψηλό βαθμό εξειδικευμένης τεχνογνωσίας, θα ήταν αποτελεσματικό και σκόπιμο να ανατίθεται στην ΕΑΤ η κατάρτιση σχεδίων κανονιστικών και εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που δεν συνεπάγονται πολιτικές επιλογές, τα οποία να υποβάλλονται στην Επιτροπή. Η ΕΑΤ θα πρέπει να εξασφαλίζει αποτελεσματικές διοικητικές διαδικασίες και διαδικασίες υποβολής πληροφοριών όταν καταρτίζει τεχνικά πρότυπα.
(92)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εγκρίνει ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που εκπονεί η ΕΑΤ στους τομείς της παροχής άδειας λειτουργίας και της απόκτησης ειδικών συμμετοχών σε πιστωτικά ιδρύματα, της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων αρχών, της άσκησης των δικαιωμάτων ελεύθερης εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, της εποπτικής συνεργασίας, των πολιτικών αποδοχών των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων και της εποπτείας μικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών με τη μορφή πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση δυνάμει του άρθρου 290 ΣΛΕΕ και σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Η Επιτροπή και η ΕΑΤ θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τα εν λόγω πρότυπα μπορούν να εφαρμόζονται από το σύνολο των σχετικών ιδρυμάτων κατά τρόπο ανάλογο προς τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των εν λόγω ιδρυμάτων και των δραστηριοτήτων τους.
(93)
Λόγω της λεπτομέρειας και του αριθμού των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που πρέπει να εκδοθούν δυνάμει της παρούσας οδηγίας, όταν η Επιτροπή εκδίδει ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο που είναι ίδιο με το σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου που υποβάλλεται από την ΕΑΤ, η προθεσμία εντός της οποίας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορεί να εναντιωθεί σε κανονιστικό τεχνικό πρότυπο θα πρέπει, κατά περίπτωση, να παρατείνεται περαιτέρω για ένα μήνα. Επιπλέον, η Επιτροπή θα πρέπει να στοχεύει στην έκδοση των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων εγκαίρως ώστε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να μπορούν να προβαίνουν σε πλήρη εξέταση, λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο και την πολυπλοκότητα των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων και τις λεπτομέρειες των εσωτερικών κανονισμών, του χρονοδιαγράμματος των εργασιών και της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
(94)
Επίσης, θα πρέπει να δοθεί η εξουσία στην Επιτροπή να εκδίδει εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που καταρτίζονται από την ΕΑΤ στους τομείς της παροχής άδειας λειτουργίας και της απόκτησης ειδικών συμμετοχών σε πιστωτικά ιδρύματα, της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων αρχών, της εποπτικής συνεργασίας, των ειδικών απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας και της δημοσιοποίησης πληροφοριών από εποπτικές αρχές μέσω εκτελεστικών πράξεων βάσει του άρθρου 291 ΣΛΕΕ και σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
(95)
Για τη διασφάλιση ενιαίων συνθηκών εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εξουσίες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (11).
(96)
Προκειμένου να διευκρινιστούν οι απαιτήσεις που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ, για την αποσαφήνιση των ορισμών και της ορολογίας που χρησιμοποιούνται στην παρούσα οδηγία, τη διεύρυνση του καταλόγου δραστηριοτήτων που υπάγονται στο καθεστώς της αμοιβαίας αναγνώρισης και τη βελτίωση της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις, ακόμη και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(97)
Οι αναφορές στις οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ θα πρέπει να νοούνται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
(98)
Η οδηγία 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων (12), η οδηγία 2007/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά (13), η οδηγία 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (14), η οδηγία 2009/110/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για την ανάληψη, άσκηση και προληπτική εποπτεία της δραστηριότητας ιδρυμάτων ηλεκτρονικού χρήματος (15) και η οδηγία 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, για τους Διαχειριστές Οργανισμών Εναλλακτικών Επενδύσεων (16) αναφέρονται σε διατάξεις των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ που αφορούν τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων οι οποίες θα πρέπει να προβλέπονται στην παρούσα οδηγία και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Συνεπώς, οι αναφορές στις εν λόγω οδηγίες που αφορούν τις οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ θα πρέπει να νοούνται ως αναφορές στις διατάξεις που διέπουν τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
(99)
Για να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη τεχνικών προτύπων έτσι ώστε τα ιδρύματα που ανήκουν σε χρηματοπιστωτικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων να εφαρμόζουν τις κατάλληλες υπολογιστικές μεθόδους για τον καθορισμό του απαιτούμενου κεφαλαίου σε ενοποιημένη βάση, η οδηγία 2002/87/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(100)
Προκειμένου να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα η εσωτερική τραπεζική αγορά και να υπάρχει επαρκής διαφάνεια για τους πολίτες της Ένωσης, είναι αναγκαίο οι αρμόδιες αρχές να δημοσιοποιούν, κατά τρόπο που να επιτρέπει αξιόπιστες συγκρίσεις, πληροφορίες για τον τρόπο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
(101)
Ως προς την εποπτεία της ρευστότητας, θα πρέπει να προβλέπεται ένα χρονικό διάστημα για τη μετάβαση των κρατών μελών στο κανονιστικό καθεστώς στο πλαίσιο του οποίου θα ισχύουν λεπτομερή κριτήρια για τις απαιτήσεις κάλυψης των αναγκών ρευστότητας.
(102)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η σταθερή, ομαλή και σταδιακή μετάβαση των ιδρυμάτων στις νέες απαιτήσεις ρευστότητας και σταθερής χρηματοδότησης σε επίπεδο Ένωσης, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να κάνουν πλήρη χρήση των εποπτικών εξουσιών τους βάσει της παρούσας οδηγίας και σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο. Ειδικότερα, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να εκτιμούν εάν υπάρχει ανάγκη εφαρμογής διοικητικών κυρώσεων ή άλλων διοικητικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των προληπτικών τελών, το ύψος των οποίων θα πρέπει σε γενικές γραμμές να σχετίζεται με τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής θέσης ρευστότητας του ιδρύματος και των απαιτήσεων ρευστότητας και σταθερής χρηματοδότησης. Κατά την εκτίμηση αυτή, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις συνθήκες της αγοράς. Οι εν λόγω διοικητικές κυρώσεις ή άλλα διοικητικά μέτρα θα πρέπει να ισχύουν μέχρις ότου εφαρμοστούν σε επίπεδο Ένωσης λεπτομερείς νομικές πράξεις σχετικά με τις απαιτήσεις ρευστότητας και σταθερής χρηματοδότησης.
(103)
Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (17) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (18) θα πρέπει να ισχύουν πλήρως για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας.
(104)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, ήτοι η θέσπιση κανόνων σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα των ιδρυμάτων, καθώς και η προληπτική εποπτεία των ιδρυμάτων, δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορούν συνεπώς, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της προτεινόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως εκτίθεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(105)
Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα, τα κράτη μέλη έχουν αναλάβει την υποχρέωση να συνοδεύουν, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα που επεξηγούν τη σχέση ανάμεσα στα συστατικά στοιχεία μιας οδηγίας και στα αντίστοιχα μέρη των νομικών πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι αιτιολογημένη.
(106)
Ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και εξέδωσε γνωμοδότηση (19).
(107)
Η οδηγία 2002/87/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως και οι οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ θα πρέπει να καταργηθούν,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΑΝΤΙΚΕΊΜΕΝΟ, ΠΕΔΊΟ ΕΦΑΡΜΟΓΉΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΊ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες σχετικά:
α)
με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων (από κοινού καλούμενες «ιδρύματα»),
β)
με τις εποπτικές αρμοδιότητες και τα εργαλεία για την προληπτική εποπτεία των ιδρυμάτων από τις αρμόδιες αρχές,
γ)
με την προληπτική εποπτεία των ιδρυμάτων από τις αρμόδιες αρχές κατά τρόπο συμβατό προς τους κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
δ)
με τις απαιτήσεις δημοσιοποίησης για τις αρμόδιες αρχές όσον αφορά την προληπτική ρύθμιση και εποπτεία των ιδρυμάτων.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε ιδρύματα.
2. Το άρθρο 30 εφαρμόζεται σε τοπικές επιχειρήσεις.
3. Το άρθρο 31 εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 2) στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
4. Το άρθρο 34 και ο τίτλος VII κεφάλαιο 3 εφαρμόζονται στις χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών, στις μικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών και στις μικτές εταιρείες συμμετοχών που έχουν την έδρα τους στην Ένωση.
5. Η παρούσα οδηγία δεν έχει εφαρμογή ως προς:
1)
την πρόσβαση στη δραστηριότητα των επιχειρήσεων επενδύσεων στο βαθμό που ρυθμίζεται από την οδηγία 2004/39/ΕΚ,
2)
τις κεντρικές τράπεζες,
3)
τα γραφεία ταχυδρομικών επιταγών,
4)
στο Βέλγιο, το «Institut de Réescompte et de Garantie/Herdiscontering- en Waarborginstituut»,
5)
στη Δανία, το ‘Eksport Kredit Fonden’, το ‘Eksport Kredit Fonden A/S’, το ‘Danmarks Skibskredit A/S’ και το ‘KommuneKredit’,
6)
στη Γερμανία, την «Kreditanstalt für Wiederaufbau», τους οργανισμούς οι οποίοι αναγνωρίζονται, στο πλαίσιο του «Wohnungsgemeinnützigkeitsgesetz», ως όργανα της εθνικής πολιτικής στον στεγαστικό τομέα και οι τραπεζικές εργασίες των οποίων δεν συνιστούν την κύρια δραστηριότητα, καθώς και τους οργανισμούς οι οποίοι, δυνάμει του νόμου αυτού, αναγνωρίζονται ως κοινωφελείς στεγαστικοί οργανισμοί,
7)
στην Εσθονία, τις ‘hoiu-laenuühistud’, που αναγνωρίζονται ως συνεταιριστικές επιχειρήσεις βάσει του ‘hoiu-laenuühistu seadus’,
8)
στην Ιρλανδία, τις «credit unions» και τις «friendly societies»,
9)
στην Ελλάδα, το «Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων»,
10)
στην Ισπανία, το «Instituto de Crédito Oficial»,
11)
στη Γαλλία, την «Caisse des dépôts et consignations»,
12)
στην Ιταλία, την «Cassa depositi e prestiti»,
13)
στη Λεττονία, τις «krājaizdevu sabiedrības», επιχειρήσεις που αναγνωρίζονται βάσει του «krājaizdevu sabiedrību likums» ως συνεταιριστικές επιχειρήσεις που παρέχουν χρηματοοικονομικές υπηρεσίες μόνο στα μέλη τους,
14)
στη Λιθουανία, τις «kredito unijos» πέραν της «Centrinė kredito unija»,
15)
στην Ουγγαρία, τη «MFB Magyar Fejlesztési Bank Zártkörűen Működő Részvénytársaság» και τη «Magyar Export-Import Bank Zártkörűen Működő Részvénytársaság»,
16)
στις Κάτω Χώρες, τη «Nederlandse Investeringsbank voor Ontwikkelingslanden NV», τη «NV Noordelijke Ontwikkelingsmaatschappij», τη «NV Industriebank Limburgs Instituut voor Ontwikkeling en Financiering» και την «Overijsselse Ontwikkelingsmaatschappij NV»,
17)
στην Αυστρία, τις επιχειρήσεις που αναγνωρίζονται ως κοινωφελείς οικοδομικοί συνεταιρισμοί και την «Österreichische Kontrollbank AG»,
18)
στην Πολωνία, τη «Spółdzielcze Kasy Oszczędnościowo - Kredytowe» και την «Bank Gospodarstwa Krajowego»,
19)
στην Πορτογαλία, τις «Caixas Económicas» που υφίστανται από την 1η Ιανουαρίου 1986, με εξαίρεση εκείνες που έχουν τη μορφή ανωνύμων εταιρειών, καθώς και την «Caixa Económica Montepio Geral»,
20)
στη Σλοβενία, τη «SID-Slovenska izvozna in razvojna banka, d.d. Ljubljana»,
21)
στη Φινλανδία, την «Teollisen yhteistyön rahasto Oy/Fonden för industriellt samarbete AB» και την «Finnvera Oyj/Finnvera Abp»,
22)
στη Σουηδία, τη «Svenska Skeppshypotekskassan»,
23)
στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη «National Savings Bank», την «Commonwealth Development Finance Company Ltd», την «Agricultural Mortgage Corporation Ltd», τη «Scottish Agricultural Securities Corporation Ltd», τους «Crown Agents for overseas governments and administrations», τις «credit unions» και τις «municipal banks».
6. Οι οντότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 σημείο 1) και στην παράγραφο 3 σημεία 3) έως 23) του παρόντος άρθρου αντιμετωπίζονται ως χρηματοδοτικά ιδρύματα για την εφαρμογή του άρθρου 34 και του τίτλου VII κεφάλαιο 3.
Άρθρο 3
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι κάτωθι ορισμοί:
1) «πιστωτικό ίδρυμα»: πιστωτικό ίδρυμα όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 1) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
2) «επιχείρηση επενδύσεων»: επιχείρηση επενδύσεων όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 2) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
3) «ίδρυμα»: ίδρυμα όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 3) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
4) «τοπική επιχείρηση»: τοπική επιχείρηση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 4) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
5) «ασφαλιστική επιχείρηση»: ασφαλιστική επιχείρηση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 5) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
6) «αντασφαλιστική επιχείρηση»: αντασφαλιστική επιχείρηση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 6) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
7) «διοικητικό όργανο»: το όργανο ή τα όργανα ενός ιδρύματος, τα οποία ορίζονται δυνάμει του εθνικού δικαίου, τα οποία εξουσιοδοτούνται να καθορίζουν τη στρατηγική, τους στόχους και τη γενική κατεύθυνση του ιδρύματος και τα οποία επιβλέπουν και παρακολουθούν τη λήψη αποφάσεων από τη διοίκηση και περιλαμβάνουν τα πρόσωπα που πράγματι διευθύνουν την επιχειρηματική δραστηριότητα του ιδρύματος,
8) «διοικητικό όργανο με εποπτική αρμοδιότητα»: το διοικητικό όργανο κατά την άσκηση του ρόλου του επίβλεψης και παρακολούθησης της λήψης αποφάσεων από τη διοίκηση,
9) «ανώτατα διοικητικά στελέχη»: τα φυσικά πρόσωπα που ασκούν εκτελεστικά καθήκοντα σε ίδρυμα και τα οποία είναι υπεύθυνα και λογοδοτούν στο διοικητικό όργανο για την καθημερινή διοίκηση του ιδρύματος,
10) «συστημικός κίνδυνος»: ο κίνδυνος αποδιοργάνωσης του χρηματοοικονομικού συστήματος με εν δυνάμει σοβαρές αρνητικές συνέπειες για το χρηματοοικονομικό σύστημα και την πραγματική οικονομία,
11) «κίνδυνος του υποδείγματος»: η ζημία που κινδυνεύει να υποστεί ένα ίδρυμα συνεπεία αποφάσεων που βασίζονται κυρίως στα αποτελέσματα εσωτερικών υποδειγμάτων, λόγω σφαλμάτων στη θέσπιση, την εφαρμογή ή τη χρήση αυτών των υποδειγμάτων,
12) «μεταβιβάζουσα οντότητα»: μεταβιβάζουσα οντότητα όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 13) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
13) «ανάδοχο»: ανάδοχο όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 14) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
14) «μητρική επιχείρηση»: μητρική επιχείρηση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 15) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
15) «θυγατρική»: θυγατρική όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 16) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
16) «υποκατάστημα»: υποκατάστημα όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 17) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
17) «επιχείρηση παροχής επικουρικών υπηρεσιών»: επιχείρηση παροχής επικουρικών υπηρεσιών όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 18) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
18) «εταιρεία διαχείρισης»: εταιρεία διαχείρισης όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 19) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
19) «χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών»: χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 20) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
20) «μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών»: μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 21) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
21) «μικτή εταιρεία συμμετοχών»: μικτή εταιρεία συμμετοχών όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 22) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
22) «χρηματοδοτικό ίδρυμα»: χρηματοδοτικό ίδρυμα όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 26) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
23) «οντότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα»: οντότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 27) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
24) «μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο σε κράτος μέλος»: μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο σε κράτος μέλος όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 28) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
25) «μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ»: μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 29) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
26) «μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη σε κράτος μέλος»: μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη σε κράτος μέλος όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 30) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
27) «μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ»: μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 31) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
28) «μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη σε κράτος μέλος»: μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη σε κράτος μέλος όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 32) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
29) «μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ»: μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 33) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
30) «συστημικά σημαντικό ίδρυμα»: μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ, μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ, μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ ή ίδρυμα η χρεοκοπία ή η δυσλειτουργία του οποίου θα μπορούσε να οδηγήσει σε συστημικό κίνδυνο,
31) «κεντρικός αντισυμβαλλόμενος»: κεντρικός αντισυμβαλλόμενος όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 34) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
32) «συμμετοχή»: συμμετοχή όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 35) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
33) «ειδική συμμετοχή»: ειδική συμμετοχή όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 36) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
34) «έλεγχος»: έλεγχος όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 36) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
35) «στενοί δεσμοί»: στενοί δεσμοί όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 38) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
36) «αρμόδια αρχή»: αρμόδια αρχή όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 40) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
37) «αρχή ενοποιημένης εποπτείας»: αρχή ενοποιημένης εποπτείας όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 41) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
38) «άδεια λειτουργίας»: άδεια λειτουργίας όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 42) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
39) «κράτος μέλος προέλευσης»: κράτος μέλος προέλευσης όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 43) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
40) «κράτος μέλος υποδοχής»: κράτος μέλος υποδοχής όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 44) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013;
41) «κεντρικές τράπεζες του ΕΣΚΤ»: κεντρικές τράπεζες του ΕΣΚΤ όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 45) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
42) «κεντρικές τράπεζες»: κεντρικές τράπεζες όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 46) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
43) «ενοποιημένη κατάσταση»: ενοποιημένη κατάσταση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 47) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
44) «ενοποιημένη βάση»: ενοποιημένη βάση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 48) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
45) «υποενοποιημένη βάση»: υποενοποιημένη βάση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 49) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
46) «χρηματοοικονομικό μέσο»: χρηματοοικονομικό μέσο όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 50) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
47) «ίδια κεφάλαια»: ίδια κεφάλαια όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 118) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
48) «λειτουργικός κίνδυνος»: λειτουργικός κίνδυνος όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 52) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
49) «τεχνική μείωσης πιστωτικού κινδύνου»: τεχνική μείωσης πιστωτικού κινδύνου όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 57) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
50) «τιτλοποίηση»: τιτλοποίηση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 61) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
51) «θέση τιτλοποίησης»: θέση τιτλοποίησης όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 62) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
52) «οντότητα ειδικού σκοπού για τιτλοποίηση»: οντότητα ειδικού σκοπού για τιτλοποίηση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 66) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
53) «προαιρετικές συνταξιοδοτικές παροχές»: προαιρετικές συνταξιοδοτικές παροχές όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 73) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
54) «χαρτοφυλάκιο συναλλαγών»: χαρτοφυλάκιο συναλλαγών όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 86) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
55) «ρυθμιζόμενες αγορές»: ρυθμιζόμενες αγορές όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 92) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
56) «μόχλευση»: μόχλευση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 93) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
57) «κίνδυνος υπερβολικής μόχλευσης»: κίνδυνος υπερβολικής μόχλευσης όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 94) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
58) «εξωτερικός οργανισμός πιστοληπτικών αξιολογήσεων»: εξωτερικός οργανισμός πιστοληπτικών αξιολογήσεων όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 98) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
59) «εσωτερικές μέθοδοι»: η μέθοδος που βασίζεται στις εσωτερικές αξιολογήσεις η οποία αναφέρεται στο άρθρο 143 παράγραφος 1, η μέθοδος των εσωτερικών υποδειγμάτων η οποία αναφέρεται στο άρθρο 221, η μέθοδος εσωτερικών διαβαθμίσεων η οποία αναφέρεται στο άρθρο 225, οι εξελιγμένες μέθοδοι μέτρησης που αναφέρονται στο άρθρο 312 παράγραφος 2, η μέθοδος εσωτερικών υποδειγμάτων που αναφέρεται στα άρθρα 283 και 363 και η μέθοδος του εποπτικού υποδείγματος που αναφέρεται στο άρθρο 259 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Όταν στην παρούσα οδηγία γίνεται αναφορά στο διοικητικό όργανο και, δυνάμει του εθνικού δικαίου, οι διοικητικές και εποπτικές αρμοδιότητες του διοικητικού οργάνου ανατίθενται σε διαφορετικά όργανα ή διαφορετικά μέλη του ιδίου οργάνου, το κράτος μέλος κατονομάζει τα υπεύθυνα όργανα ή μέλη του διοικητικού οργάνου σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, εκτός εάν ορίζεται άλλως από την παρούσα οδηγία.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΑΡΜΌΔΙΕΣ ΑΡΧΈΣ
Άρθρο 4
Ορισμός και εξουσίες των αρμόδιων αρχών
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρχές που είναι αρμόδιες για την άσκηση των αρμοδιοτήτων και των καθηκόντων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και την ΕΑΤ, αναφέροντας κάθε ενδεχόμενο καταμερισμό λειτουργιών και καθηκόντων.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές παρακολουθούν τις δραστηριότητες των ιδρυμάτων, και κατά περίπτωση, των χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών και των μικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών, ούτως ώστε να εκτιμούν τη συμμόρφωσή τους προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν για τη θέσπιση κατάλληλων μέτρων που επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές να λαμβάνουν τις πληροφορίες που χρειάζονται για την εκτίμηση της συμμόρφωσης των ιδρυμάτων και, κατά περίπτωση, των χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών και των μικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών, με τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 και να ερευνούν πιθανές παραβιάσεις των εν λόγω απαιτήσεων.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές διαθέτουν την εμπειρογνωμοσύνη, τους πόρους, την επιχειρησιακή ικανότητα, τις εξουσίες και την ανεξαρτησία που απαιτούνται για την επιτέλεση των καθηκόντων προληπτικής εποπτείας, έρευνας και επιβολής κυρώσεων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
5. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών προέλευσής τους όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την εκτίμηση της συμμόρφωσής τους με τους κανόνες που θεσπίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Επίσης, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι μηχανισμοί εσωτερικού ελέγχου και οι διοικητικές και λογιστικές διαδικασίες των ιδρυμάτων επιτρέπουν ανά πάσα στιγμή τον έλεγχο της συμμόρφωσής τους προς τους εν λόγω κανόνες.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα καταγράφουν όλες τις συναλλαγές τους και καταχωρίζουν τα συστήματα και τις διαδικασίες που διέπονται από την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ούτως ώστε οι αρμόδιες αρχές να μπορούν να ελέγξουν ανά πάσα στιγμή τη συμμόρφωση των ιδρυμάτων με την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα εποπτικά καθήκοντα δυνάμει της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και οποιαδήποτε άλλα καθήκοντα των αρμόδιων αρχών είναι διακριτά και ανεξάρτητα από τα καθήκοντα που αφορούν την εξυγίανση. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και την ΕΑΤ, αναφέροντας κάθε ενδεχόμενο καταμερισμό καθηκόντων.
8. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, όταν οι αρχές, διαφορετικές από τις αρμόδιες αρχές, έχουν αρμοδιότητες εξυγίανσης, οι εν λόγω διαφορετικές αρχές συνεργάζονται στενά και διαβουλεύονται με τις αρμόδιες αρχές όσον αφορά την προετοιμασία των σχεδίων εξυγίανσης.
Άρθρο 5
Συντονισμός εντός των κρατών μελών
Όταν κράτη μέλη διαθέτουν πλείονες αρμόδιες αρχές για την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων, των επιχειρήσεων επενδύσεων και των χρηματοδοτικών ιδρυμάτων, λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για τον μεταξύ τους συντονισμό.
Άρθρο 6
Συνεργασία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας
Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη τη σύγκλιση όσον αφορά τα χρησιμοποιούμενα εποπτικά εργαλεία και τις εποπτικές πρακτικές κατά την εφαρμογή των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών απαιτήσεων που θεσπίζονται με βάση την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:
α)
οι αρμόδιες αρχές, ως μέρη του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας (ΕΣΧΕ), συνεργάζονται με εμπιστοσύνη και απόλυτο αμοιβαίο σεβασμό, ιδίως προκειμένου να διασφαλίζεται η ανταλλαγή κατάλληλων και αξιόπιστων πληροφοριών μεταξύ αυτών και άλλων μερών του ΕΣΧΕ, σύμφωνα με την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας που καθορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση,
β)
οι αρμόδιες αρχές συμμετέχουν στις δραστηριότητες της ΕΑΤ και, κατά περίπτωση, στα σώματα εποπτών,
γ)
οι αρμόδιες αρχές καταβάλλουν κάθε προσπάθεια ώστε να ακολουθούν τις κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις που εκδίδονται από την ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και να ανταποκρίνονται στις προειδοποιήσεις και συστάσεις που εκδίδει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010,
δ)
οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται στενά με το ΕΣΣΚ,
ε)
οι εθνικές εντολές των αρμόδιων αρχών δεν τις εμποδίζουν να εκτελούν τα καθήκοντά τους ως μέλη της ΕΑΤ, του ΕΣΣΚ, κατά περίπτωση, ή βάσει της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Άρθρο 7
Ενωσιακή διάσταση της εποπτείας
Κατά την άσκηση των γενικών καθηκόντων τους, οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους εκτιμούν δεόντως τον ενδεχόμενο αντίκτυπο των αποφάσεών τους στη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος των άλλων εμπλεκομένων κρατών μελών, ιδίως σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, βάσει των πληροφοριών που είναι διαθέσιμες τη δεδομένη στιγμή.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΌΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΌΣΒΑΣΗ ΣΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΌΤΗΤΑ ΠΙΣΤΩΤΙΚΏΝ ΙΔΡΥΜΆΤΩΝ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 1
Γενικές απαιτήσεις πρόσβασης στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων
Άρθρο 8
Άδεια λειτουργίας
1. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να έχουν λάβει άδεια λειτουργίας πριν από την έναρξη των δραστηριοτήτων τους. Με την επιφύλαξη των άρθρων 10 έως 14, καθορίζουν τις προϋποθέσεις για την χορήγηση αυτής της άδειας και τις κοινοποιούν στην ΕΑΤ.
2. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να προσδιορίσει:
α)
τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στις αρμόδιες αρχές στο πλαίσιο της αίτησης για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένου του προγράμματος δραστηριοτήτων που προβλέπεται στο άρθρο 10,
β)
τις απαιτήσεις που ισχύουν για τους μετόχους και τα μέλη με ειδικές συμμετοχές δυνάμει του άρθρου 14 και
γ)
τα εμπόδια που ενδέχεται να παρακωλύσουν την ουσιαστική άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της αρμόδιας αρχής, όπως αναφέρονται στο άρθρο 14.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στα στοιχεία α), β) και γ) του πρώτου εδαφίου σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
3. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τυποποιημένα έντυπα, υποδείγματα και διαδικασίες για την παροχή των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α).
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
4. Η ΕΑΤ υποβάλλει τα σχέδια τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 στην Επιτροπή το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015.
Άρθρο 9
Απαγόρευση σε πρόσωπα ή επιχειρήσεις εκτός των πιστωτικών ιδρυμάτων της δραστηριότητας αποδοχής καταθέσεων ή άλλων επιστρεπτέων κεφαλαίων από το κοινό
1. Τα κράτη μέλη απαγορεύουν σε πρόσωπα ή επιχειρήσεις που δεν είναι πιστωτικά ιδρύματα να ασκούν, κατ’ επάγγελμα, τη δραστηριότητα της αποδοχής καταθέσεων ή άλλων επιστρεπτέων κεφαλαίων από το κοινό.
2. Η παράγραφος 1 δεν ισχύει για την αποδοχή καταθέσεων ή άλλων κεφαλαίων επιστρεπτέων από ένα κράτος μέλος, από τις περιφερειακές ή τοπικές αρχές ενός κράτους μέλους, από δημόσιους διεθνείς οργανισμούς στους οποίους είναι μέλη ένα ή περισσότερα κράτη μέλη ή για τις περιπτώσεις που αναφέρονται ρητά στο εθνικό ή ενωσιακό δίκαιο, υπό την προϋπόθεση ότι οι δραστηριότητες αυτές υπόκεινται σε κανόνες και ελέγχους που αφορούν την προστασία των καταθετών και των επενδυτών.
Άρθρο 10
Πρόγραμμα δραστηριοτήτων και οργανωτική διάρθρωση
Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι η αίτηση αδείας λειτουργίας πρέπει να συνοδεύεται από πρόγραμμα δραστηριοτήτων το οποίο θα περιγράφει τα είδη των σκοπούμενων επιχειρηματικών δράσεων και την οργανωτική διάρθρωση του πιστωτικού ιδρύματος.
Άρθρο 11
Οικονομικές ανάγκες
Τα κράτη μέλη δεν απαιτούν να εξετάζεται η αίτηση αδείας λειτουργίας βάσει των οικονομικών αναγκών της αγοράς.
Άρθρο 12
Αρχικό κεφάλαιο
1. Με την επιφύλαξη άλλων γενικών προϋποθέσεων που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο, οι αρμόδιες αρχές αρνούνται να χορηγήσουν άδεια έναρξης λειτουργίας ενός πιστωτικού ιδρύματος όταν ένα πιστωτικό ίδρυμα δεν έχει χωριστά ίδια κεφάλαια ή όταν το αρχικό του κεφάλαιο είναι μικρότερο από 5 εκατομμύρια EUR.
2. Το αρχικό κεφάλαιο περιλαμβάνει μόνο ένα ή περισσότερα από τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν ότι πιστωτικά ιδρύματα τα οποία δεν πληρούν τον όρο για διάθεση χωριστών ίδιων κεφαλαίων και λειτουργούσαν τη 15η Δεκεμβρίου 1979 μπορούν να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους. Δύνανται να απαλλάσσουν αυτά τα πιστωτικά ιδρύματα από τη συμμόρφωση με τον όρο που προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο.
4. Τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να χορηγούν άδεια σε ειδικές κατηγορίες πιστωτικών ιδρυμάτων το αρχικό κεφάλαιο των οποίων είναι μικρότερο από το προβλεπόμενο στην παράγραφο 1, εφόσον πληρούνται οι κατωτέρω προϋποθέσεις:
α)
το αρχικό κεφάλαιο δεν είναι μικρότερο από 1 εκατομμύριο EUR,
β)
τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή και στην ΕΑΤ τους λόγους για τους οποίους κάνουν χρήση της δυνατότητας αυτής.
Άρθρο 13
Πραγματική διοίκηση της επιχείρησης και έδρα της κεντρικής διοίκησης
1. Οι αρμόδιες αρχές παρέχουν άδεια έναρξης δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος μόνο με την προϋπόθεση ότι δύο τουλάχιστον πρόσωπα όντως διευθύνουν τη δραστηριότητα του αιτούντος πιστωτικού ιδρύματος.
Αρνούνται τη χορήγηση της εν λόγω άδειας λειτουργίας εάν τα μέλη του διοικητικού οργάνου δεν πληρούν τις προδιαγραφές που αναφέρονται στο άρθρο 91 παράγραφος 1.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν:
α)
από τα πιστωτικά ιδρύματα που είναι νομικά πρόσωπα και έχουν, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, καταστατική έδρα, η έδρα της κεντρικής τους διοίκησης να βρίσκεται στο ίδιο κράτος μέλος με την καταστατική τους έδρα,
β)
από τα πιστωτικά ιδρύματα εκτός εκείνων που αναφέρονται στο στοιχείο α), η έδρα της κεντρικής τους διοίκησης να βρίσκεται στο κράτος μέλος το οποίο χορήγησε την άδεια λειτουργίας τους και στο οποίο ασκούν πράγματι δραστηριότητα.
Άρθρο 14
Μέτοχοι και εταίροι
1. Οι αρμόδιες αρχές αρνούνται τη χορήγηση άδειας έναρξης δραστηριότητας σε ένα πιστωτικό ίδρυμα εκτός και εάν το πιστωτικό ίδρυμα τούς έχει προηγουμένως γνωστοποιήσει την ταυτότητα των μετόχων ή εταίρων του, είτε άμεσων είτε έμμεσων, φυσικών ή νομικών προσώπων, οι οποίοι κατέχουν ειδική συμμετοχή, καθώς και το ποσοστό αυτής της συμμετοχής ή, εφόσον δεν υπάρχουν ειδικές συμμετοχές, των 20 σημαντικότερων μετόχων ή εταίρων.
Για να καθοριστεί εάν πληρούνται τα κριτήρια ειδικής συμμετοχής, λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα ψήφου που αναφέρονται στα άρθρα 9 και 10 της οδηγίας 2004/109/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2004, για την εναρμόνιση των προϋποθέσεων διαφάνειας αναφορικά με την πληροφόρηση σχετικά με εκδότες των οποίων οι κινητές αξίες έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά (20) και οι όροι για την άθροιση αυτών των δικαιωμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 12 παράγραφοι 4 και 5 της εν λόγω οδηγίας.
Τα κράτη μέλη δεν λαμβάνουν υπόψη τα δικαιώματα ψήφου ή τις μετοχές με δικαίωμα ψήφου τις οποίες κατέχουν ιδρύματα ως αποτέλεσμα αναδοχής ή τοποθέτησης χρηματοοικονομικών μέσων με δέσμευση ανάληψης, μεταξύ άλλων σύμφωνα με το παράρτημα Ι τμήμα Α σημείο 6 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, υπό τον όρο ότι, τα εν λόγω δικαιώματα, αφενός, δεν ασκούνται ούτε χρησιμοποιούνται κατ’ άλλον τρόπο με σκοπό την παρέμβαση στη διαχείριση του εκδότη και, αφετέρου, εφόσον μεταβιβάζονται εντός ενός έτους από την απόκτηση.
2. Οι αρμόδιες αρχές αρνούνται την άδεια έναρξης δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος εφόσον, ενόψει της αναγκαιότητας να εξασφαλισθεί η υγιής και συνετή διαχείριση του πιστωτικού ιδρύματος, δεν έχουν πεισθεί για την καταλληλότητα των μετόχων ή εταίρων, ιδίως όταν δεν πληρούνται τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 23 παράγραφος 1. Εφαρμόζεται το άρθρο 23 παράγραφοι 2 και 3 και το άρθρο 24.
3. Όταν υπάρχουν στενοί δεσμοί μεταξύ του πιστωτικού ιδρύματος και άλλων φυσικών ή νομικών προσώπων, οι αρμόδιες αρχές χορηγούν την άδεια λειτουργίας μόνον εάν οι δεσμοί αυτοί δεν παρεμποδίζουν την σωστή εκπλήρωση της εποπτικής αποστολής τους.
Οι αρμόδιες αρχές αρνούνται την άδεια έναρξης δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος εάν νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις τρίτης χώρας στις οποίες υπάγονται ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα με τα οποία το πιστωτικό ίδρυμα έχει στενούς δεσμούς, ή εάν δυσχέρειες σχετικές με την εφαρμογή των εν λόγω νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων, παρεμποδίζουν την σωστή εκπλήρωση της εποπτικής αποστολής τους.
Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από τα πιστωτικά ιδρύματα να τους παρέχουν τις πληροφορίες που ζητούν, ώστε να μπορούν οι αρχές να παρακολουθούν σε συνεχή βάση τη συμμόρφωση με τους όρους που προβλέπονται στην παρούσα παράγραφο.
Άρθρο 15
Άρνηση άδειας
Σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή αρνείται την άδεια έναρξης δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος, ενημερώνει τον αιτούντα για την απόφασή της και τους λόγους της εντός εξαμήνου από την παραλαβή της αίτησης ή, εάν η αίτηση δεν είναι πλήρης, εντός εξαμήνου από τη λήψη όλων των πληροφοριών που απαιτούνται για την απόφαση.
Σε κάθε περίπτωση, εκδίδεται απόφαση χορήγησης ή άρνησης άδειας εντός 12 μηνών από την παραλαβή της αίτησης.
Άρθρο 16
Προηγούμενη διαβούλευση με τις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών
1. Η αρμόδια αρχή, προτού χορηγήσει άδεια λειτουργίας σε πιστωτικό ίδρυμα, συμβουλεύεται τις αρμόδιες αρχές άλλου κράτους μέλους στις περιπτώσεις όπου το πιστωτικό ίδρυμα:
α)
αποτελεί θυγατρική πιστωτικού ιδρύματος που έχει λάβει άδεια λειτουργίας στο άλλο κράτος μέλος,
β)
αποτελεί θυγατρική της μητρικής επιχείρησης πιστωτικού ιδρύματος που έχει λάβει άδεια λειτουργίας στο άλλο κράτος μέλος,
γ)
ελέγχεται από τα ίδια φυσικά ή νομικά πρόσωπα που ελέγχουν πιστωτικό ίδρυμα που έχει λάβει άδεια λειτουργίας στο άλλο κράτος μέλος.
2. Η αρμόδια αρχή, προτού χορηγήσει άδεια λειτουργίας σε πιστωτικό ίδρυμα, συμβουλεύεται την αρμόδια αρχή η οποία είναι υπεύθυνη για την εποπτεία ασφαλιστικών επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων επενδύσεων στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος όπου το πιστωτικό ίδρυμα:
α)
είναι θυγατρική ασφαλιστικής επιχείρησης ή επιχείρησης επενδύσεων με άδεια λειτουργίας στην Ένωση,
β)
είναι θυγατρική της μητρικής επιχείρησης ασφαλιστικής επιχείρησης ή επιχείρησης επενδύσεων με άδεια λειτουργίας στην Ένωση,
γ)
ελέγχεται από τα ίδια φυσικά ή νομικά πρόσωπα που ελέγχουν ασφαλιστική επιχείρηση ή επιχείρηση επενδύσεων με άδεια λειτουργίας στην Ένωση.
3. Οι αρμόδιες αρχές των παραγράφων 1 και 2 διαβουλεύονται μεταξύ τους, ιδίως όταν εκτιμούν την ποιότητα των μετόχων καθώς και τη φήμη και την εμπειρία των μελών του διοικητικού οργάνου που συμμετέχουν στη διαχείριση άλλης οντότητας του ίδιου ομίλου. Οι εν λόγω αρμόδιες αρχές ανταλλάσσουν οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με την ποιότητα των μετόχων και την εντιμότητα και την εμπειρία των μελών του διοικητικού οργάνου που είναι σχετική για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας και για τη συνεχή εκτίμηση της συμμόρφωσης με τους όρους λειτουργίας.
Άρθρο 17
Υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος
Τα κράτη μέλη υποδοχής δεν μπορούν να απαιτούν άδεια λειτουργίας ή αρχικό κεφάλαιο για υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλα κράτη μέλη. Η εγκατάσταση και η εποπτεία των υποκαταστημάτων αυτών διέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 35, του άρθρου 36 παράγραφοι 1, 2 και 3, του άρθρου 37, των άρθρων 40 έως 46, του άρθρου 49 και των άρθρων 74 και 75.
Άρθρο 18
Ανάκληση αδείας
Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να ανακαλέσουν την άδεια λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος μόνο όταν το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα:
α)
δεν κάνει χρήση της άδειας λειτουργίας εντός 12 μηνών, παραιτείται ρητώς απ’ αυτήν ή έπαυσε να ασκεί τη δραστηριότητά του για περίοδο μεγαλύτερη των έξι μηνών, εκτός εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος έχει προβλέψει ότι στις περιπτώσεις αυτές η άδεια λειτουργίας παύει να ισχύει,
β)
απέκτησε την άδεια λειτουργίας με ψευδείς δηλώσεις ή με οποιονδήποτε άλλο αντικανονικό τρόπο,
γ)
δεν πληροί πλέον τους όρους υπό τους οποίους του χορηγήθηκε η άδεια λειτουργίας,
δ)
δεν πληροί πλέον τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που προβλέπονται στο τρίτο, τέταρτο ή έκτο μέρος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ή επιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 104 παράγραφος 1 στοιχείο α) ή του άρθρου 105 της παρούσας οδηγίας ή δεν παρέχει πλέον την εγγύηση ότι δύναται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του έναντι των πιστωτών του και, κυρίως, δεν εξασφαλίζει πλέον την ασφάλεια των κεφαλαίων που του έχουν εμπιστευθεί οι καταθέτες του,
ε)
υπάγεται σε μια από τις άλλες περιπτώσεις ανάκλησης που προβλέπονται από τις εθνικές διατάξεις ή
στ)
διαπράττει μία από τις παραβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 67 παράγραφος 1.
Άρθρο 19
Επωνυμία των πιστωτικών ιδρυμάτων
Για τους σκοπούς της άσκησης των δραστηριοτήτων τους, τα πιστωτικά ιδρύματα δύνανται να χρησιμοποιούν σε ολόκληρη την επικράτεια της Ένωσης την ίδια επωνυμία που χρησιμοποιούν στο κράτος μέλος της έδρας τους, ανεξαρτήτως των διατάξεων του κράτους μέλους υποδοχής όσον αφορά τη χρήση των λέξεων «τράπεζα», «ταμιευτήριο» ή άλλων παρομοίων τραπεζικών επωνυμιών. Σε περίπτωση που υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί σύγχυση, τα κράτη μέλη υποδοχής μπορούν να απαιτούν, για λόγους σαφήνειας, να συνοδεύεται η επωνυμία από ορισμένα επεξηγηματικά στοιχεία.
Άρθρο 20
Κοινοποίηση των χορηγήσεων και των ανακλήσεων άδειας λειτουργίας
1. Οι αρμόδιες αρχές κοινοποιούν στην ΕΑΤ κάθε άδεια λειτουργίας που χορηγούν σύμφωνα με το άρθρο 8.
2. Η ΕΑΤ δημοσιεύει στον δικτυακό τόπο της και ενημερώνει τακτικά κατάλογο με τις επωνυμίες όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας.
3. Η αρμόδια για την ενοποιημένη εποπτεία αρχή παρέχει στις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές και στην ΕΑΤ όλες τις πληροφορίες σχετικά με τον όμιλο πιστωτικών ιδρυμάτων σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3, το άρθρο 74 παράγραφος 1 και το άρθρο 109 παράγραφος 2, ιδίως σχετικά με τη νομική και οργανωτική διάρθρωση του ομίλου και τη διακυβέρνησή του.
4. Ο κατάλογος που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου περιλαμβάνει τις επωνυμίες των πιστωτικών ιδρυμάτων που δεν διαθέτουν το κεφάλαιο που καθορίζεται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 και καθορίζει τα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα ως τέτοια.
5. Οι αρμόδιες αρχές κοινοποιούν στην ΕΑΤ κάθε ανάκληση άδειας λειτουργίας μαζί με τους λόγους της σχετικής ανάκλησης.
Άρθρο 21
Παρέκκλιση για πιστωτικά ιδρύματα τα οποία συνδέονται κατά τρόπο μόνιμο με κεντρικό οργανισμό
1. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να παρεκκλίνουν από τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στα άρθρα 10 και 12 και 13 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας όσον αφορά πιστωτικό ίδρυμα που αναφέρεται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται σε αυτόν.
Τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν και να χρησιμοποιούν το ισχύον εθνικό δίκαιο όσον αφορά την εφαρμογή αυτής της παρέκκλισης, εφόσον δεν συγκρούεται με την παρούσα οδηγία ή με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Όταν οι αρμόδιες αρχές εφαρμόζουν την παρέκκλιση της παραγράφου1, τα άρθρα 17, 33, 34 και 35, το άρθρο 36 παράγραφοι 1 έως 3, τα άρθρα 39 έως 46, ο τίτλος VII κεφάλαιο 2 τμήμα ΙΙ και ο τίτλος VII κεφάλαιο 4 εφαρμόζονται στο σύνολο που αποτελείται από τον κεντρικό οργανισμό και τα ιδρύματα που συνδέονται με αυτόν.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 2
Ειδική συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα
Άρθρο 22
Κοινοποίηση και εκτίμηση προτεινόμενων αποκτήσεων συμμετοχής
1. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο («υποψήφιος αγοραστής») το οποίο, μεμονωμένα ή σε συνεννόηση με άλλα πρόσωπα, έχει αποφασίσει είτε να αποκτήσει, άμεσα ή έμμεσα, ειδική συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα, είτε να αυξήσει περαιτέρω, άμεσα ή έμμεσα, ειδική συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα, ούτως ώστε η αναλογία των δικαιωμάτων ψήφου ή των μεριδίων κεφαλαίου που κατέχει να φθάνει ή να υπερβαίνει τα όρια του 20 %, του 30 % ή του 50 %, ή ώστε το πιστωτικό ίδρυμα να καταστεί θυγατρική του επιχείρηση («προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής»), απευθύνει κοινοποίηση στις αρμόδιες αρχές του πιστωτικού ιδρύματος στο οποίο επιδιώκει είτε να αποκτήσει είτε να αυξήσει την ειδική συμμετοχή εγγράφως πριν από την απόκτηση, προσδιορίζοντας το ύψος της σκοπούμενης συμμετοχής και τις σχετικές πληροφορίες, όπως εξειδικεύονται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 4. Τα κράτη μέλη δεν οφείλουν να εφαρμόζουν το ελάχιστο όριο του 30 % όταν, βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 3 στοιχείο α) της οδηγίας 2004/109/ΕΚ, εφαρμόζουν το ελάχιστο όριο του ενός τρίτου.
2. Οι αρμόδιες αρχές γνωστοποιούν εγγράφως στον υποψήφιο αγοραστή ότι παρέλαβαν κοινοποίηση κατά την παράγραφο 1 ή επιπλέον πληροφορίες κατά την παράγραφο 3 αμελλητί και σε κάθε περίπτωση εντός δύο εργάσιμων ημερών από την παραλαβή.
Οι αρμόδιες αρχές διαθέτουν μέγιστη προθεσμία 60 εργασίμων ημερών από την ημερομηνία της γραπτής επιβεβαίωσης της παραλαβής της κοινοποίησης και όλων των εγγράφων που τα κράτη μέλη απαιτούν να επισυνάπτονται στην κοινοποίηση βάσει του καταλόγου που προβλέπει το άρθρο 23 παράγραφος 4 («περίοδος εκτίμησης»), προκειμένου να διενεργήσουν την εκτίμηση που προβλέπεται στο άρθρο 23 παράγραφος 1 («εκτίμηση»).
Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν τον υποψήφιο αγοραστή, κατά την επιβεβαίωση της παραλαβής, για την ημερομηνία λήξης της περιόδου εκτίμησης.
3. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται, εν ανάγκη, κατά την περίοδο εκτίμησης και όχι μετά την πεντηκοστή εργάσιμη ημέρα της περιόδου εκτίμησης, να ζητούν περαιτέρω πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την ολοκλήρωση της εκτίμησης. Το αίτημα αυτό υποβάλλεται εγγράφως και καθορίζονται τα αναγκαία συμπληρωματικά πληροφοριακά στοιχεία.
Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία ζητήθηκαν οι πληροφορίες από τις αρμόδιες αρχές και της ημερομηνίας παραλαβής της απάντησης του υποψήφιου αγοραστή, αναστέλλεται η περίοδος εκτίμησης. Η αναστολή δεν υπερβαίνει τις 20 εργάσιμες ημέρες. Οι αρμόδιες αρχές έχουν τη διακριτική ευχέρεια να υποβάλλουν περαιτέρω αιτήματα για τη συμπλήρωση ή τη διευκρίνιση των πληροφοριών, τούτο όμως δεν συνεπάγεται αναστολή της περιόδου εκτίμησης.
4. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να παρατείνουν την αναστολή της παραγράφου 3 δεύτερο εδάφιο έως 30 εργάσιμες ημέρες, εάν ο υποψήφιος αγοραστής είναι εγκατεστημένος ή υπόκειται σε κανονιστικό πλαίσιο σε τρίτη χώρα ή είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο σε εποπτεία δυνάμει της παρούσας οδηγίας ή δυνάμει των οδηγιών 2009/65/ΕΚ, 2009/138/ΕΚ ή 2004/39/ΕΚ.
5. Εάν οι αρμόδιες αρχές αποφασίσουν να αντιταχθούν στην προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής, ενημερώνουν εγγράφως τον υποψήφιο αγοραστή, εντός δύο εργασίμων ημερών από την ολοκλήρωση της εκτίμησης και χωρίς να υπερβαίνουν την περίοδο εκτίμησης, εκθέτοντας τους λόγους. Υπό την επιφύλαξη του εθνικού δικαίου, η δέουσα αιτιολόγηση της απόφασης μπορεί να δημοσιοποιείται κατόπιν αιτήματος του υποψήφιου αγοραστή. Αυτό δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να επιτρέπουν στην αρμόδια αρχή να προβαίνει στην εν λόγω δημοσιοποίηση άνευ αιτήματος του υποψήφιου αγοραστή.
6. Εάν οι αρμόδιες αρχές δεν αντιταχθούν εγγράφως στην προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής, εντός της περιόδου εκτίμησης, τότε η προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής θεωρείται ότι εγκρίθηκε.
7. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να ορίζουν μέγιστη προθεσμία για την ολοκλήρωση της προτεινόμενης απόκτησης συμμετοχής και να παρατείνουν την προθεσμία αυτή, οσάκις ενδείκνυται.
8. Τα κράτη μέλη δεν επιβάλλουν απαιτήσεις για την κοινοποίηση στις αρμόδιες αρχές ή την έγκριση από αυτές άμεσης ή έμμεσης απόκτησης δικαιωμάτων ψήφου ή κεφαλαίου αυστηρότερες από τις προβλεπόμενες στην παρούσα οδηγία.
9. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει κοινές διαδικασίες, έντυπα και υποδείγματα για τη διαδικασία διαβούλευσης μεταξύ των ενδιαφερόμενων αρμόδιων υπηρεσιών κατά το άρθρο 24.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα σχέδια τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στις παραγράφους 9 και 10 στην Επιτροπή το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Άρθρο 23
Κριτήρια εκτίμησης
1. Κατά την εκτίμηση της κοινοποίησης του άρθρου 22 παράγραφος 1 και των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 22 παράγραφος 3, οι αρμόδιες αρχές, προκειμένου να εξασφαλίσουν την ορθή και συνετή διοίκηση του πιστωτικού ιδρύματος για το οποίο προτείνεται η απόκτηση συμμετοχής, και λαμβάνοντας υπόψη την ενδεχόμενη επιρροή του υποψήφιου αγοραστή στο πιστωτικό ίδρυμα, εκτιμούν την καταλληλότητα του υποψήφιου αγοραστή και την ορθότητα της προτεινόμενης απόκτησης συμμετοχής από χρηματοοικονομική άποψη, σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
τη φήμη του υποψήφιου αγοραστή,
β)
τη φήμη, τη γνώση, τις δεξιότητες και την πείρα, όπως ορίζεται στο άρθρο 91 παράγραφος 1, οιουδήποτε μέλους του διοικητικού οργάνου και οιουδήποτε ανώτερου διοικητικού στελέχους θα διευθύνει τις δραστηριότητες του πιστωτικού ιδρύματος κατόπιν της προτεινόμενης απόκτησης συμμετοχής,
γ)
τη χρηματοοικονομική ευρωστία του υποψήφιου αγοραστή, ιδίως ως προς το είδος των δραστηριοτήτων που ασκούνται ή προβλέπεται ότι θα ασκούνται από το πιστωτικό ίδρυμα για το οποίο προτείνεται η απόκτηση συμμετοχής,
δ)
την ικανότητα του πιστωτικού ιδρύματος να συμμορφώνεται και να συνεχίσει να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας βάσει της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και, κατά περίπτωση, βάσει του ενωσιακού δικαίου, κυρίως των οδηγιών 2002/87/ΕΚ και 2009/110/ΕΚ, όπως το κατά πόσον ο όμιλος του οποίου θα καταστεί μέλος διαθέτει δομή που καθιστά δυνατή την άσκηση αποτελεσματικής εποπτείας, την αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και τον προσδιορισμό της κατανομής των αρμοδιοτήτων μεταξύ τους,
ε)
κατά πόσον υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι, σε σχέση με την προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής, διαπράττεται, επιχειρείται να διαπραχθεί, έχει διαπραχθεί ή επιχειρήθηκε να διαπραχθεί, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ή χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 2005/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας (21), ή ότι η προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής είναι δυνατόν να αυξήσει αυτόν τον κίνδυνο.
2. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να αντιταχθούν στην προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής μόνον εφόσον υπάρχουν βάσιμοι λόγοι γι’ αυτό, με βάση τα κριτήρια της παραγράφου 1 ή εάν οι πληροφορίες που διαβιβάσθηκαν από τον υποψήφιο αγοραστή δεν είναι πλήρεις.
3. Τα κράτη μέλη δεν επιβάλλουν εκ των προτέρων όρους όσον αφορά το ύψος της συμμετοχής που πρέπει να αποκτηθεί, ούτε επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές τους να εξετάζουν την προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής με βάση τις οικονομικές ανάγκες της αγοράς.
4. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν κατάλογο με τις αναγκαίες πληροφορίες για τη διενέργεια της εκτίμησης, οι οποίες πρέπει να υποβάλλονται στις αρμόδιες αρχές κατά τη στιγμή της κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1. Οι απαιτούμενες πληροφορίες είναι ανάλογες και προσαρμοσμένες στη φύση του υποψηφίου αγοραστή και της προτεινόμενης απόκτησης συμμετοχής. Τα κράτη μέλη δεν απαιτούν πληροφορίες που δεν είναι σχετικές με την προληπτική εκτίμηση.
5. Με την επιφύλαξη του άρθρου 22 παράγραφοι 2, 3 και 4, εάν κοινοποιηθούν στην αρμόδια αρχή δύο ή περισσότερες προτάσεις για απόκτηση ή αύξηση ειδικών συμμετοχών στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα, η αρμόδια αρχή αντιμετωπίζει όλους τους υποψήφιους αγοραστές αμερόληπτα.
Άρθρο 24
Συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών
1. Οι οικείες αρμόδιες αρχές, κατά την εκτίμηση της απόκτησης συμμετοχής, διαβουλεύονται εκτενώς μεταξύ τους, εφόσον ο υποψήφιος αγοραστής είναι:
α)
πιστωτικό ίδρυμα, ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση, επιχείρηση επενδύσεων ή εταιρεία διαχείρισης κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 σημείο β) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ («εταιρεία διαχείρισης ΟΣΕΚΑ»), με άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος ή σε διαφορετικό κλάδο από αυτόν στον οποίο προτείνεται η απόκτηση συμμετοχής,
β)
η μητρική επιχείρηση πιστωτικού ιδρύματος, ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης, επιχείρησης επενδύσεων ή εταιρείας διαχείρισης ΟΣΕΚΑ, με άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος ή σε διαφορετικό κλάδο από αυτόν στον οποίο προτείνεται η απόκτηση συμμετοχής,
γ)
φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ελέγχει πιστωτικό ίδρυμα, ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση, επιχείρηση επενδύσεων ή εταιρεία διαχείρισης ΟΣΕΚΑ, με άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος ή σε διαφορετικό κλάδο από αυτόν στον οποίο προτείνεται η απόκτηση συμμετοχής.
2. Οι αρμόδιες αρχές παρέχουν, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, εκατέρωθεν, κάθε ουσιαστική ή σχετική πληροφορία για την εκτίμηση της απόκτησης. Στο πλαίσιο αυτό, οι αρμόδιες αρχές διαβιβάζουν, εκατέρωθεν, κατόπιν αιτήματος στις άλλες αρμόδιες αρχές, κάθε σχετική πληροφορία και γνωστοποιούν, με δική τους πρωτοβουλία, όλες τις ουσιαστικής σημασίας πληροφορίες. Στην απόφαση της αρμόδιας αρχής που έχει εκδώσει την άδεια λειτουργίας του πιστωτικού ιδρύματος για το οποίο προτείνεται η απόκτηση συμμετοχής, πρέπει να επισημαίνονται οι τυχόν απόψεις ή επιφυλάξεις τις οποίες εξέφρασε η αρμόδια αρχή η οποία είναι υπεύθυνη για την εποπτεία του υποψήφιου αγοραστή.
Άρθρο 25
Κοινοποίηση στην περίπτωση διάθεσης συμμετοχής
Τα κράτη μέλη απαιτούν από κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο αποφάσισε να διαθέσει, άμεσα ή έμμεσα, ειδική συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα, να το κοινοποιεί στις αρμόδιες αρχές γραπτώς πριν από τη διάθεση συμμετοχής, προσδιορίζοντας το ύψος της σχετικής συμμετοχής. Το εν λόγω πρόσωπο κοινοποιεί επίσης στις αρμόδιες αρχές την απόφασή του να μειώσει την ειδική συμμετοχή του κατά τρόπον ώστε η αναλογία των δικαιωμάτων ψήφου ή των μεριδίων κεφαλαίου που κατέχει να μειωθεί κάτω από τα όρια του 20 %, του 30 % ή του 50 % ή ώστε το πιστωτικό ίδρυμα να παύσει να είναι θυγατρική του. Τα κράτη μέλη δεν οφείλουν να εφαρμόζουν το ελάχιστο όριο του 30 % όταν, βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 3 στοιχείο α) της οδηγίας 2004/109/ΕΚ, εφαρμόζουν το ελάχιστο όριο του ενός τρίτου.
Άρθρο 26
Υποχρεώσεις ενημέρωσης και κυρώσεις
1. Τα πιστωτικά ιδρύματα, μόλις πληροφορηθούν αποκτήσεις ή εκχωρήσεις συμμετοχών στο κεφάλαιό τους οι οποίες αυξάνουν ή μειώνουν τα ποσοστά συμμετοχής πάνω ή κάτω από τα όρια που αναφέρονται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 και το άρθρο 25, ενημερώνουν σχετικά τις αρμόδιες αρχές.
Τα πιστωτικά ιδρύματα των οποίων οι κινητές αξίες είναι εισηγμένες προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά ανακοινώνουν στις αρμόδιες αρχές, τουλάχιστον ετησίως, τα ονόματα των μετόχων ή εταίρων που έχουν ειδικές συμμετοχές καθώς και τα ποσοστά των συμμετοχών αυτών, όπως προκύπτουν, ιδίως, από τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν κατά την ετήσια γενική συνέλευση των μετόχων ή εταίρων ή από τις πληροφορίες που λαμβάνονται δυνάμει των υποχρεώσεων που υπέχουν οι εταιρείες των οποίων οι μετοχές είναι εισηγμένες προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά.
2. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι, σε περίπτωση που η επιρροή των προσώπων στα οποία αναφέρεται το άρθρο 22 παράγραφος 1 είναι δυνατόν να αποβεί εις βάρος της συνετής και χρηστής διαχείρισης του ιδρύματος, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για να τερματισθεί αυτή ή κατάσταση, όπως προσωρινά μέτρα, κυρώσεις, υπό την επιφύλαξη των άρθρων 65 έως 72, κατά των μελών του διοικητικού οργάνου και των διευθυντικών στελεχών ή αναστολή της άσκησης των δικαιωμάτων ψήφου που απορρέουν από μετοχές ή μερίδια που κατέχουν οι μέτοχοι ή οι εταίροι του εν λόγω πιστωτικού ιδρύματος.
Παρόμοια μέτρα εφαρμόζονται κατά των φυσικών ή νομικών προσώπων που παραβαίνουν την υποχρέωση να ενημερώνουν προηγουμένως τις αρχές όπως ορίζεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 και υπό την επιφύλαξη των άρθρων 65 έως 72.
Σε περίπτωση που αποκτηθεί συμμετοχή παρά την αντίθεση των αρμόδιων αρχών, τα κράτη μέλη, ανεξάρτητα από άλλες κυρώσεις που μπορούν να θεσπίσουν, προβλέπουν είτε την αναστολή της άσκησης των αντίστοιχων δικαιωμάτων ψήφου, είτε την ακυρότητα ή δυνατότητα ακύρωσης των σχετικών ψήφων.
Άρθρο 27
Κριτήρια ειδικής συμμετοχής
Προκειμένου να προσδιορισθεί εάν πληρούνται τα κριτήρια ειδικής συμμετοχής όπως αναφέρονται στα άρθρα 22, 25 και 26, λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα ψήφου που προβλέπουν τα άρθρα 9, 10 και 11 της οδηγίας 2004/109/ΕΚ και οι όροι για την άθροισή τους που προβλέπονται στο άρθρο 12 παράγραφοι 4 και 5 της εν λόγω οδηγίας.
Όταν καθορίζουν εάν πληρούνται τα κριτήρια ειδικής συμμετοχής του άρθρου 26, τα κράτη μέλη δεν λαμβάνουν υπόψη τα δικαιώματα ψήφου ή τις μετοχές με δικαίωμα ψήφου τις οποίες κατέχουν ιδρύματα ως αποτέλεσμα αναδοχής ή τοποθέτησης χρηματοοικονομικών μέσων με δέσμευση ανάληψης, σύμφωνα με το σημείο 6 του τμήματος Α του παραρτήματος Ι της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, υπό τον όρο ότι τα εν λόγω δικαιώματα δεν ασκούνται ούτε χρησιμοποιούνται κατ’ άλλο τρόπο με σκοπό την παρέμβαση στη διοίκηση του εκδότη και εφόσον μεταβιβάζονται εντός ενός έτους από την απόκτηση.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΑΡΧΙΚΌ ΚΕΦΆΛΑΙΟ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΩΝ ΕΠΕΝΔΎΣΕΩΝ
Άρθρο 28
Αρχικό κεφάλαιο των επιχειρήσεων επενδύσεων
1. Το αρχικό κεφάλαιο των επιχειρήσεων επενδύσεων αποτελείται μόνο από ένα ή περισσότερα από τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Όλες οι επιχειρήσεις επενδύσεων, πέραν αυτών που προβλέπονται στο άρθρο 29, πρέπει να έχουν αρχικό κεφάλαιο 730 000 EUR.
Άρθρο 29
Αρχικό κεφάλαιο ιδιαίτερων τύπων επιχειρήσεων επενδύσεων
1. Οι επιχειρήσεις επενδύσεων οι οποίες δεν προβαίνουν σε αγοραπωλησίες χρηματοοικονομικών μέσων για ίδιο λογαριασμό ούτε αναλαμβάνουν την αναδοχή έκδοσης χρηματοοικονομικών μέσων με δέσμευση ανάληψης, αλλά που κατέχουν ρευστά ή τίτλους πελατών και οι οποίες προσφέρουν μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες υπηρεσίες, πρέπει να έχουν αρχικό κεφάλαιο 125 000 EUR:
α)
λήψη και διαβίβαση εντολών των επενδυτών όσον αφορά χρηματοοικονομικά μέσα,
β)
εκτέλεση εντολών των επενδυτών όσον αφορά χρηματοοικονομικά μέσα,
γ)
διαχείριση ατομικών χαρτοφυλακίων επενδύσεων σε χρηματοοικονομικά μέσα.
2. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να επιτρέπουν σε επιχειρήσεις επενδύσεων που εκτελούν εντολές πελατών για χρηματοοικονομικά μέσα να κατέχουν τέτοια μέσα για ίδιο λογαριασμό, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η λήψη τέτοιων θέσεων οφείλεται αποκλειστικά στο γεγονός ότι η επιχείρηση επενδύσεων δεν είναι ικανή να εξασφαλίσει την επακριβή κάλυψη των εντολών των επενδυτών,
β)
η συνολική αγοραία αξία αυτών των θέσεων δεν υπερβαίνει το 15 % του αρχικού κεφαλαίου της επιχείρησης,
γ)
η επιχείρηση πληροί τις απαιτήσεις που καθορίζονται στα άρθρα 92 έως 95 και στο τέταρτο μέρος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
δ)
οι θέσεις αυτές έχουν συμπτωματικό και προσωρινό χαρακτήρα και είναι αυστηρά περιορισμένες στο διάστημα που απαιτείται για τη διεκπεραίωση της εν λόγω συναλλαγής.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να μειώσουν το προβλεπόμενο στην παράγραφο 1 ποσό σε 50 000 EUR εφόσον η επιχείρηση δεν έχει άδεια να κατέχει ρευστά ή τίτλους των πελατών, ούτε να αγοράζει και να πωλεί για ίδιο λογαριασμό, ούτε να αναλαμβάνει την αναδοχή έκδοσης χρηματοπιστωτικών μέσων με δέσμευση ανάληψης.
4. Η κατοχή θέσεων εκτός χαρτοφυλακίου συναλλαγών σε χρηματοοικονομικά μέσα για την επένδυση ιδίων κεφαλαίων δεν θεωρείται αγοραπωλησία για ίδιο λογαριασμό ως προς τις υπηρεσίες της παραγράφου 1 ή για τους σκοπούς της παραγράφου 3.
Άρθρο 30
Αρχικό κεφάλαιο τοπικών επιχειρήσεων
Οι τοπικές επιχειρήσεις πρέπει να έχουν αρχικό κεφάλαιο 50 000 EUR εφόσον απολαύουν του δικαιώματος ελεύθερης εγκατάστασης ή ελεύθερης παροχής υπηρεσιών που προβλέπονται στα άρθρα 31 και 32 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ.
Άρθρο 31
Κάλυψη για επιχειρήσεις που δεν επιτρέπεται να κατέχουν ρευστά ή τίτλους πελατών
1. Για τις επιχειρήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 2) στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, η κάλυψη λαμβάνει μια από τις ακόλουθες μορφές:
α)
αρχικό κεφάλαιο 50 000 EUR,
β)
ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης καλύπτουσα ολόκληρο το έδαφος της Ένωσης ή ισοδύναμη εγγύηση κατά της ευθύνης από επαγγελματική αμέλεια, για ποσό 1 000 000 EUR τουλάχιστον ανά απαίτηση και συνολικά 1 500 000 EUR κατ’ έτος για όλες τις απαιτήσεις,
γ)
συνδυασμό αρχικού κεφαλαίου και ασφάλισης επαγγελματικής ευθύνης με τρόπο που να οδηγεί σε επίπεδο κάλυψης αντίστοιχο με το εξασφαλιζόμενο με τα στοιχεία α) ή β).
Η Επιτροπή αναθεωρεί περιοδικά τα ποσά που εμφαίνονται στο πρώτο εδάφιο.
2. Όταν επιχείρηση επενδύσεων που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 2) στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 είναι επίσης εγγεγραμμένη σε μητρώο βάσει της οδηγίας 2002/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με την ασφαλιστική διαμεσολάβηση (22), οφείλει να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του άρθρου 4 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας, επιπλέον δε να διαθέτει ως κάλυψη:
α)
αρχικό κεφάλαιο 25 000 EUR,
β)
ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης καλύπτουσα ολόκληρο το έδαφος της Ένωσης ή ισοδύναμη εγγύηση κατά της ευθύνης από επαγγελματική αμέλεια, για ποσό 500 000 EUR τουλάχιστον ανά απαίτηση και συνολικά 750 000 EUR κατ’ έτος για όλες τις απαιτήσεις,
γ)
συνδυασμό αρχικού κεφαλαίου και ασφάλισης επαγγελματικής ευθύνης με τρόπο που να οδηγεί σε επίπεδο κάλυψης αντίστοιχο με το εξασφαλιζόμενο με τα στοιχεία α) ή β).
Άρθρο 32
Προστατευτική διάταξη
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 28 παράγραφος 2, το άρθρο 29 παράγραφοι 1 και 3 και το άρθρο 30, τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν την άδεια λειτουργίας επιχειρήσεων επενδύσεων και επιχειρήσεων που καλύπτονται από το άρθρο 30 που ήδη λειτουργούσαν στις ή πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1995 και των οποίων τα ίδια κεφάλαια είναι κατώτερα από τα επίπεδα αρχικού κεφαλαίου που ορίζονται στο άρθρο 28 παράγραφος 2, στο άρθρο 29 παράγραφοι 1 και 3 και στο άρθρο 30.
Τα ίδια κεφάλαια όλων αυτών των επιχειρήσεων επενδύσεων ή των επιχειρήσεων δεν μπορούν να είναι κατώτερα από το υψηλότερο επίπεδο αναφοράς στο οποίο έχουν φθάσει μετά την 23η Μαρτίου 1993. Το επίπεδο αναφοράς είναι ο μέσος όρος του ημερήσιου ύψους των ιδίων κεφαλαίων, υπολογιζόμενος επί του εξαμήνου που προηγείται της ημερομηνίας υπολογισμού. Το εν λόγω επίπεδο αναφοράς υπολογίζεται ανά εξάμηνο επί της αντίστοιχης προηγηθείσης περιόδου.
2. Σε περίπτωση που ο έλεγχος μιας επιχείρησης επενδύσεων ή μιας επιχείρησης που καλύπτεται από την παράγραφο 1 περιέλθει σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο διαφορετικό από εκείνο που ασκούσε τον έλεγχο αυτό στις ή πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1995, τα ίδια κεφάλαια της εν λόγω επιχείρησης επενδύσεων ή επιχείρησης πρέπει να ανέρχονται τουλάχιστον στο επίπεδο που προβλέπεται γι’ αυτήν στο άρθρο 28 παράγραφος 2, στο άρθρο 29 παράγραφοι 1 και 3 και στο άρθρο 30, εκτός από την περίπτωση πρώτης κληρονομικής μεταβίβασης μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1995, υπό την προϋπόθεση της έγκρισης των αρμόδιων αρχών και επί διάστημα δέκα το πολύ ετών από την εν λόγω μεταβίβαση.
3. Σε περίπτωση συγχώνευσης δύο ή περισσοτέρων επιχειρήσεων επενδύσεων ή επιχειρήσεων που καλύπτονται από το άρθρο 30, δεν απαιτείται τα ίδια κεφάλαια της επιχείρησης που προκύπτει από τη συγχώνευση να ανέρχονται στο επίπεδο που προσδιορίζεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2, στο άρθρο 29 παράγραφοι 1 και 3 ή στο άρθρο 30. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία το επίπεδο που καθορίζεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2, στο άρθρο 29 παράγραφος 1 ή 3 ή στο άρθρο 30 δεν έχει επιτευχθεί, τα ίδια κεφάλαια της επιχείρησης που προκύπτει από τη συγχώνευση δεν μπορούν να είναι κατώτερα από το άθροισμα των ιδίων κεφαλαίων των συγχωνευμένων επιχειρήσεων κατά τη στιγμή της συγχώνευσης.
4. Τα ίδια κεφάλαια των επιχειρήσεων επενδύσεων και των επιχειρήσεων που καλύπτονται από το άρθρο 30 δεν πρέπει να μειωθούν κάτω από τα επίπεδα που ορίζονται στο άρθρο 28 παράγραφος 2, στο άρθρο 29 παράγραφος 1 ή 3 ή στο άρθρο 30, καθώς και στις παραγράφους 1 και 3 του παρόντος άρθρου.
5. Εάν οι αρμόδιες αρχές θεωρούν απαραίτητο να πληρούνται οι απαιτήσεις που ορίζονται στην παράγραφο 4, προκειμένου να διασφαλιστεί η φερεγγυότητα αυτών των επιχειρήσεων επενδύσεων και επιχειρήσεων, δεν εφαρμόζονται οι παράγραφοι 1, 2 και 3.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΔΙΑΤΆΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΈΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΎΘΕΡΗ ΕΓΚΑΤΆΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΎΘΕΡΗ ΠΑΡΟΧΉ ΥΠΗΡΕΣΙΏΝ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 1
Γενικές αρχές
Άρθρο 33
Πιστωτικά ιδρύματα
Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι οι δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος I μπορούν να ασκούνται στο έδαφός τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 35, του άρθρου 36 παράγραφοι 1, 2 και 3, του άρθρου 39 παράγραφοι 1 και 2 και των άρθρων 40 έως 46, είτε μέσω της εγκατάστασης υποκαταστήματος ή μέσω της παροχής υπηρεσιών, από κάθε πιστωτικό ίδρυμα που έχει λάβει άδεια λειτουργίας και εποπτεύεται από τις αρμόδιες αρχές άλλου κράτους μέλους, εφόσον οι δραστηριότητες αυτές καλύπτονται από την άδεια λειτουργίας.
Άρθρο 34
Χρηματοδοτικά ιδρύματα
1. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι οι δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος I μπορούν να ασκούνται στο έδαφός τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 35, του άρθρου 36 παράγραφοι 1, 2 και 3, του άρθρου 39 παράγραφοι 1 και 2 και των άρθρων 40 έως 46, είτε μέσω της εγκατάστασης υποκαταστήματος ή μέσω της παροχής υπηρεσιών, από κάθε χρηματοδοτικό ίδρυμα άλλου κράτους μέλους, θυγατρική πιστωτικού ιδρύματος ή κοινή θυγατρική δύο ή περισσοτέρων πιστωτικών ιδρυμάτων, του οποίου το καταστατικό επιτρέπει την άσκηση αυτών των δραστηριοτήτων και το οποίο συγκεντρώνει τις παρακάτω προϋποθέσεις:
α)
η μητρική επιχείρηση ή οι μητρικές επιχειρήσεις έχουν λάβει άδεια λειτουργίας ως πιστωτικά ιδρύματα στο κράτος μέλος στο δίκαιο του οποίου υπάγεται το χρηματοδοτικό ίδρυμα,
β)
οι εν λόγω δραστηριότητες ασκούνται πράγματι στο ίδιο κράτος μέλος,
γ)
η μητρική επιχείρηση ή οι μητρικές επιχειρήσεις κατέχουν το 90 % τουλάχιστον των δικαιωμάτων ψήφου που απορρέουν από την κατοχή μεριδίων ή μετοχών του χρηματοδοτικού ιδρύματος,
δ)
η μητρική επιχείρηση ή οι μητρικές επιχειρήσεις αποδεικνύουν στις αρμόδιες αρχές ότι η διαχείριση του χρηματοδοτικού ιδρύματος ασκείται με σύνεση και, εφόσον συγκατατίθενται οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, δηλώνουν ότι ευθύνονται εις ολόκληρον για τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει το χρηματοδοτικό ίδρυμα,
ε)
το χρηματοδοτικό ίδρυμα περιλαμβάνεται πράγματι, ιδίως ως προς τις εν λόγω δραστηριότητες, στην εποπτεία σε ενοποιημένη βάση στην οποία υπόκειται η μητρική του επιχείρηση ή καθεμία από τις μητρικές του επιχειρήσεις, σύμφωνα με τον τίτλο VΙΙ κεφάλαιο 3 της παρούσας οδηγίας και το πρώτο μέρος τίτλος II κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ιδίως σε σχέση με τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων που ορίζονται στο άρθρο 92 του εν λόγω κανονισμού, για τον έλεγχο των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων που προβλέπεται στο τέταρτο μέρος του εν λόγω κανονισμού και για τον περιορισμό των συμμετοχών που προβλέπεται στα άρθρα 89 και 90 του εν λόγω κανονισμού.
Η εκπλήρωση των προϋποθέσεων του πρώτου εδαφίου ελέγχεται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, οι οποίες χορηγούν στο χρηματοδοτικό ίδρυμα σχετικό πιστοποιητικό που επισυνάπτεται στις γνωστοποιήσεις που προβλέπονται στα άρθρα 35 και 39.
2. Εάν το χρηματοδοτικό ίδρυμα, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, παύσει να πληροί μια από τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλος προέλευσης ενημερώνουν σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής και η δραστηριότητα που ασκεί το χρηματοδοτικό ίδρυμα στο κράτος μέλος υποδοχής υπόκειται πλέον στο δίκαιο του κράτους μέλους υποδοχής.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στις θυγατρικές ενός χρηματοδοτικού ιδρύματος, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 2
Δικαίωμα εγκατάστασης πιστωτικών ιδρυμάτων
Άρθρο 35
Απαίτηση κοινοποίησης και συνεργασία μεταξύ αρμόδιων αρχών
1. Κάθε πιστωτικό ίδρυμα που επιθυμεί να ιδρύσει υποκατάστημα στο έδαφος άλλου κράτους μέλους προβαίνει σε σχετική κοινοποίηση προς τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσής του.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από το πιστωτικό ίδρυμα το οποίο επιθυμεί την εγκατάσταση υποκαταστήματος σε άλλο κράτος μέλος, να συνοδεύει την κοινοποίηση που προβλέπει η παράγραφος 1 με όλες τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου σκοπεύει να ιδρύσει υποκατάστημα,
β)
πρόγραμμα δραστηριοτήτων στο οποίο αναγράφονται, μεταξύ άλλων, το είδος των προβλεπόμενων δραστηριοτήτων και η οργανωτική δομή του υποκαταστήματος,
γ)
τη διεύθυνση, στο κράτος μέλος υποδοχής, στην οποία είναι δυνατόν να ζητούνται και να παραλαμβάνονται έγγραφα, και
δ)
τα ονόματα των ατόμων που θα είναι υπεύθυνα για τη διοίκηση του υποκαταστήματος.
3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, εντός τριών μηνών από την παραλαβή των πληροφοριών της παραγράφου 2, κοινοποιούν τις πληροφορίες αυτές στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής και ενημερώνουν σχετικά το πιστωτικό ίδρυμα, εκτός εάν έχουν λόγους να αμφιβάλλουν για την επάρκεια της διοικητικής οργάνωσης ή της οικονομικής κατάστασης του πιστωτικού ιδρύματος, λαμβάνοντας υπόψη τις προβλεπόμενες δραστηριότητες.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης κοινοποιούν, επίσης, το ύψος και τη σύνθεση των ιδίων κεφαλαίων και το άθροισμα των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων του πιστωτικού ιδρύματος δυνάμει του άρθρου 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Κατά παρέκκλιση του δευτέρου εδαφίου, στην περίπτωση που ορίζεται στο άρθρο 34, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης κοινοποιούν επίσης το ύψος και τη σύνθεση των ιδίων κεφαλαίων του χρηματοδοτικού ιδρύματος και το συνολικό ποσό έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζονται κατά το άρθρο 92 παράγραφοι 3 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του πιστωτικού ιδρύματος που αποτελεί τη μητρική του επιχείρηση.
4. Εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης αρνηθούν να κοινοποιήσουν τις πληροφορίες της παραγράφου 2 στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, γνωστοποιούν τους λόγους της άρνησής τους στο ενδιαφερόμενο πιστωτικό ίδρυμα εντός τριών μηνών από τη λήψη όλων των πληροφοριών.
Η άρνηση κοινοποίησης ή η παράλειψη απάντησης αποτελεί λόγο προσφυγής στη δικαιοσύνη του κράτους μέλους προέλευσης.
5. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να προσδιορίσει τις πληροφορίες που πρέπει να κοινοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
6. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τυποποιημένα έντυπα, υποδείγματα και διαδικασίες για την κοινοποίηση αυτών των πληροφοριών.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
7. Η ΕΑΤ υποβάλλει τα σχέδια τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6 στην Επιτροπή το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2014.
Άρθρο 36
Έναρξη δραστηριοτήτων
1. Πριν το υποκατάστημα πιστωτικού ιδρύματος αρχίσει να ασκεί τις δραστηριότητές του, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής έχουν προθεσμία δύο μηνών από την παραλαβή των πληροφοριών του άρθρου 35 προκειμένου να οργανώσουν την εποπτεία του πιστωτικού ιδρύματος σύμφωνα με το κεφάλαιο 4 και να γνωστοποιήσουν, αν χρειάζεται, τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες, για λόγους δημοσίου συμφέροντος, αυτές οι δραστηριότητες θα ασκούνται στο κράτος υποδοχής.
2. Το υποκατάστημα, μόλις λάβει την κοινοποίηση εκ μέρους των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής ή, σε περίπτωση σιωπής εκ μέρους τους, μόλις λήξει η προθεσμία που προβλέπεται στην παράγραφο 1, μπορεί να εγκατασταθεί και να αρχίσει να ασκεί τις δραστηριότητές του.
3. Σε περίπτωση μεταβολής του περιεχομένου των πληροφοριών που γνωστοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 35 παράγραφος 2 στοιχεία β), γ) και δ), το πιστωτικό ίδρυμα γνωστοποιεί, γραπτώς, αυτήν τη μεταβολή στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης και του κράτους μέλους υποδοχής, τουλάχιστον ένα μήνα πριν την μεταβολή, ώστε οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης να μπορέσουν να λάβουν απόφαση έπειτα από κοινοποίηση δυνάμει του άρθρου 35 και οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής να λάβουν απόφαση σχετικά με τις προϋποθέσεις της μεταβολής δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.
4. Τα υποκαταστήματα που έχουν αρχίσει τις δραστηριότητές τους, σύμφωνα με τις διατάξεις που ίσχυαν στο κράτος μέλους υποδοχής, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993, θεωρείται ότι έχουν υπαχθεί στις διαδικασίες του άρθρου 35 και στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου. Από την 1η Ιανουαρίου 1993, τα υποκαταστήματα αυτά διέπονται από την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου και από τα άρθρα 33 και 52 και το κεφάλαιο 4.
5. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να προσδιορίσει τις πληροφορίες που πρέπει να κοινοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
6. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τυποποιημένα έντυπα, υποδείγματα και διαδικασίες για την κοινοποίηση αυτών των πληροφοριών.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
7. Η ΕΑΤ υποβάλλει τα σχέδια τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6 στην Επιτροπή το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2014.
Άρθρο 37
Πληροφορίες σχετικά με απορριπτικές αποφάσεις
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και την ΕΑΤ για τον αριθμό και το είδος των περιπτώσεων για τις οποίες υπήρξαν απορριπτικές αποφάσεις σύμφωνα με το άρθρο 35 και το άρθρο 36 παράγραφος 3.
Άρθρο 38
Συνάθροιση υποκαταστημάτων
Περισσότερες της μιας έδρες εκμετάλλευσης τις οποίες έχει εγκαταστήσει στο ίδιο κράτος μέλος ένα πιστωτικό ίδρυμα που εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος θεωρούνται ως ένα μόνον υποκατάστημα.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 3
Άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών
Άρθρο 39
Διαδικασία κοινοποίησης
1. Κάθε πιστωτικό ίδρυμα το οποίο επιθυμεί να ασκήσει, για πρώτη φορά, τις δραστηριότητές του στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, στο πλαίσιο της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, κοινοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, τις δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος Ι και τις οποίες σκοπεύει να ασκήσει.
2. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής την κοινοποίηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 εντός προθεσμίας ενός μηνός από την παραλαβή της.
3. Το παρόν άρθρο δεν θίγει τα δικαιώματα που έχουν αποκτηθεί από πιστωτικά ιδρύματα που παρείχαν υπηρεσίες πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993.
4. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να προσδιορίσει τις πληροφορίες που πρέπει να κοινοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
5. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τυποποιημένα έντυπα, υποδείγματα και διαδικασίες για την κοινοποίηση αυτών των πληροφοριών.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
6. Η ΕΑΤ υποβάλλει τα σχέδια τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 5 στην Επιτροπή το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2014.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 4
Εξουσίες των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής
Άρθρο 40
Απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν να απαιτούν, για στατιστικούς σκοπούς, από κάθε πιστωτικό ίδρυμα το οποίο έχει υποκατάστημα στο έδαφός του, να υποβάλλει ανά τακτά χρονικά διαστήματα έκθεση για τις δραστηριότητες που πραγματοποίησε στο έδαφός του.
Οι εκθέσεις αυτές ζητούνται μόνον για ενημερωτικούς ή στατιστικούς σκοπούς, προς εφαρμογή του άρθρου 51 παράγραφος 1, ή για σκοπούς εποπτείας σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο. Υπόκεινται στην τήρηση απαιτήσεων επαγγελματικού απορρήτου που είναι τουλάχιστον ισοδύναμες με αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν συγκεκριμένα να απαιτούν πληροφορίες από τα πιστωτικά ιδρύματα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο προκειμένου να μπορέσουν να εκτιμήσουν κατά πόσον ένα υποκατάστημα είναι σημαντικό σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 1.
Άρθρο 41
Μέτρα λαμβανόμενα από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης σε σχέση με δραστηριότητες ασκούμενες στο κράτος μέλος υποδοχής
1. Εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, με βάση πληροφορίες που λαμβάνουν από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης δυνάμει του άρθρου 50, διαπιστώσουν ότι ένα πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο διαθέτει υποκατάστημα ή παρέχει υπηρεσίες στο έδαφός του, πληροί κάποιον από τους ακόλουθους όρους σε σχέση με τις δραστηριότητές του στο εν λόγω κράτος μέλος υποδοχής, ενημερώνουν σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης:
α)
το πιστωτικό ίδρυμα δεν συμμορφώνεται προς τις εθνικές διατάξεις μεταφοράς της παρούσας οδηγίας ή προς τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
β)
υπάρχει σοβαρός κίνδυνος το πιστωτικό ίδρυμα να μην συμμορφωθεί προς τις εθνικές διατάξεις μεταφοράς της παρούσας οδηγίας ή προς τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης λαμβάνουν αμελλητί όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το ενδιαφερόμενο πιστωτικό ίδρυμα θα αντιμετωπίσει τη μη συμμόρφωσή του ή θα λάβει μέτρα αποτροπής του κινδύνου μη συμμόρφωσης. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης κοινοποιούν τα εν λόγω μέτρα χωρίς καθυστέρηση στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής.
2. Εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής θεωρούν ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης δεν εκπλήρωσαν ή δεν θα εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους δυνάμει της παραγράφου 1 δεύτερο εδάφιο, μπορούν να παραπέμψουν το ζήτημα στην ΕΑΤ και να ζητήσουν τη συνδρομή της σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Εάν ενεργήσει η ΕΑΤ σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, λαμβάνει οιαδήποτε απόφαση δυνάμει του άρθρου 19 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού εντός 24 ωρών. Η ΕΑΤ μπορεί επίσης να συνδράμει τις αρμόδιες αρχές στην επίτευξη συμφωνίας με δική της πρωτοβουλία, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 42
Αιτιολόγηση και κοινοποίηση
Κάθε μέτρο που λαμβάνεται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 41 παράγραφος 1 ή των άρθρων 43 ή 44 και επιβάλλει κυρώσεις ή περιορισμούς στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών ή στην ελεύθερη εγκατάσταση, πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένο και να κοινοποιείται στο ενδιαφερόμενο πιστωτικό ίδρυμα.
Άρθρο 43
Προληπτικά μέτρα
1. Προτού ακολουθήσουν τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 41, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν, σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης, ενόσω εκκρεμεί η λήψη μέτρων από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης ή μέτρων εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 2001/24/ΕΚ, να λαμβάνουν τα αναγκαία προληπτικά μέτρα για προστασία από ενδεχόμενη χρηματοοικονομική αστάθεια που θα απειλούσε σοβαρά τα συλλογικά συμφέροντα των καταθετών, των επενδυτών και των πελατών στο κράτος μέλος υποδοχής.
2. Τα προληπτικά μέτρα της παραγράφου 1 είναι αναλογικά προς τον σκοπό τους να προστατεύσουν από ενδεχόμενη χρηματοοικονομική αστάθεια που θα απειλούσε σοβαρά τα συλλογικά συμφέροντα των καταθετών, των επενδυτών και των πελατών στο κράτος μέλος υποδοχής. Σε αυτά τα προληπτικά μέτρα μπορεί να περιλαμβάνεται η αναστολή πληρωμών. Δεν πρέπει να οδηγούν σε προνομιακή μεταχείριση των πιστωτών του πιστωτικού ιδρύματος στο κράτος μέλος υποδοχής έναντι των πιστωτών του σε άλλα κράτη μέλη.
3. Τα τυχόν ληφθέντα δυνάμει της παραγράφου 1 προληπτικά μέτρα παύουν να ισχύουν μόλις οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους προέλευσης λάβουν μέτρα εξυγίανσης δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας 2001/24/ΕΚ.
4. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής αίρουν τα προληπτικά μέτρα μόλις θεωρήσουν ότι τα εν λόγω μέτρα έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου βάσει του άρθρου 41, εκτός εάν παύσουν να ισχύουν σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
5. Η Επιτροπή, η ΕΑΤ και οι αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών ενημερώνονται αμελλητί για τα προληπτικά μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει της παραγράφου 1.
Εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης ή οποιουδήποτε άλλου θιγόμενου κράτους μέλους έχουν αντιρρήσεις ως προς τα μέτρα που λήφθηκαν από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, μπορούν να παραπέμψουν το ζήτημα στην ΕΑΤ και να ζητήσουν τη συνδρομή της σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Εάν ενεργήσει η ΕΑΤ σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, λαμβάνει οιαδήποτε απόφαση δυνάμει του άρθρου 19 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού εντός 24 ωρών. Η ΕΑΤ μπορεί επίσης να συνδράμει τις αρμόδιες αρχές στην επίτευξη συμφωνίας με δική της πρωτοβουλία σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 44
Εξουσίες των κρατών μελών υποδοχής
Τα κράτη μέλη υποδοχής δικαιούνται, κατά παρέκκλιση των άρθρων 40 και 41, να ασκούν τις εξουσίες που τους παρέχονται βάσει της παρούσας οδηγίας και να λαμβάνουν τα ενδεδειγμένα μέτρα για την πρόληψη ή την καταστολή των παραβάσεων που διαπράττονται στο έδαφός τους των κανόνων που έχουν θεσπίσει σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ή για λόγους γενικού συμφέροντος. Μπορούν μεταξύ άλλων να απαγορεύσουν σε παρατυπούντα πιστωτικά ιδρύματα να προβούν σε νέες πράξεις στο έδαφός τους.
Άρθρο 45
Μέτρα μετά την ανάκληση άδειας λειτουργίας
Σε περίπτωση ανάκλησης άδειας λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής ενημερώνουν αμελλητί τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να εμποδίσουν το συγκεκριμένο πιστωτικό ίδρυμα να προβεί σε νέες πράξεις στο έδαφός του και να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των καταθετών.
Άρθρο 46
Διαφήμιση
Το παρόν κεφάλαιο δεν εμποδίζει τα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία εδρεύουν σε άλλο κράτος μέλος να διαφημίζουν τις υπηρεσίες τις οποίες παρέχουν με όλα τα μέσα επικοινωνίας που υπάρχουν στο κράτος μέλος υποδοχής, τηρουμένων των κανόνων που ενδεχομένως διέπουν τον τύπο και το περιεχόμενο της εν λόγω διαφήμισης και έχουν θεσπιστεί για λόγους γενικού συμφέροντος.
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΣΧΈΣΕΙΣ ΜΕ ΤΡΊΤΕΣ ΧΏΡΕΣ
Άρθρο 47
Κοινοποίηση σε σχέση με υποκαταστήματα τρίτων χωρών και τους όρους πρόσβασης για τα πιστωτικά ιδρύματα στα οποία ανήκουν τα εν λόγω υποκαταστήματα
1. Τα κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν επί των υποκαταστημάτων πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν την έδρα τους σε τρίτη χώρα, κατά την έναρξη ή κατά τη συνέχιση άσκησης της δραστηριότητάς τους, διατάξεις που οδηγούν σε ευνοϊκότερο καθεστώς από εκείνο στο οποίο υπόκεινται τα υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν την έδρα τους εντός της Ένωσης.
2. Οι αρμόδιες αρχές κοινοποιούν στην Επιτροπή, την ΕΑΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών που συστάθηκε με την απόφαση 2004/10/ΕΚ της Επιτροπής (23) όλες τις άδειες λειτουργίας υποκαταστημάτων που χορηγούνται σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν την έδρα τους σε τρίτη χώρα.
3. Η Ένωση μπορεί, μέσω συμφωνιών που συνάπτει με μία ή περισσότερες τρίτες χώρες, να συμφωνεί με την εφαρμογή διατάξεων οι οποίες προσφέρουν στα υποκαταστήματα πιστωτικού ιδρύματος που έχει την έδρα του σε τρίτη χώρα την ίδια μεταχείριση στο σύνολο της επικράτειας της Ένωσης.
Άρθρο 48
Συνεργασία στον τομέα της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση με τις εποπτικές αρχές τρίτων χωρών
1. Η Επιτροπή μπορεί να υποβάλει προτάσεις στο Συμβούλιο, είτε κατόπιν αιτήσεως ενός κράτους μέλους είτε με δική της πρωτοβουλία, για τη διαπραγμάτευση συμφωνιών με μια ή περισσότερες τρίτες χώρες, με σκοπό τον καθορισμό των τρόπων άσκησης της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση ως προς:
α)
τα ιδρύματα η μητρική επιχείρηση των οποίων εδρεύει σε τρίτη χώρα ή
β)
τα ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα σε τρίτη χώρα και οι μητρικές επιχειρήσεις των οποίων είναι ιδρύματα, χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών ή μικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών που εδρεύουν στην Ένωση.
2. Οι συμφωνίες της παραγράφου 1 αποσκοπούν ιδίως στη διασφάλιση ότι:
α)
οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν να συγκεντρώνουν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εποπτεία, βάσει της ενοποιημένης οικονομικής τους κατάστασης, ιδρυμάτων, χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών και μικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών εγκατεστημένων στην Ένωση, που έχουν ως θυγατρικές ιδρύματα ή χρηματοδοτικά ιδρύματα ευρισκόμενα σε τρίτη χώρα ή κατέχουν συμμετοχή σε αυτές,
β)
οι εποπτικές αρχές τρίτων χωρών μπορούν να συγκεντρώνουν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εποπτεία μητρικών επιχειρήσεων που εδρεύουν στο έδαφός τους και έχουν ως θυγατρικές ιδρύματα ή χρηματοδοτικά ιδρύματα ευρισκόμενα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη ή κατέχουν συμμετοχή σε αυτές και
γ)
η ΕΑΤ μπορεί να λαμβάνει από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών τις πληροφορίες που αυτές έχουν λάβει από τις εθνικές αρχές τρίτων χωρών, σύμφωνα με το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 218 ΣΛΕΕ, η Επιτροπή, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών, εξετάζει τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 και την κατάσταση που προκύπτει από αυτές.
4. Η ΕΑΤ παρέχει συνδρομή στην Επιτροπή για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου σύμφωνα με το άρθρο 33 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
ΤΙΤΛΟΣ VII
ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΉ ΕΠΟΠΤΕΊΑ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 1
Αρχές της προληπτικής εποπτείας
Τμημα I
Αρμοδιοτητεσ και καθηκοντα του κρατουσ μελουσ καταγωγησ και του κρατουσ μελουσ υποδοχησ
Άρθρο 49
Αρμοδιότητες των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους προέλευσης και του κράτους μέλους υποδοχής
1. Η προληπτική εποπτεία επί των ιδρυμάτων, η οποία καλύπτει και τις βάσει των άρθρων 33 και 34 δραστηριότητές τους, ασκείται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρούσας οδηγίας που απονέμουν αρμοδιότητα στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής.
2. Η παράγραφος 1 δεν θίγει την εποπτεία σε ενοποιημένη βάση.
3. Τα μέτρα που λαμβάνονται από το κράτος μέλος υποδοχής δεν προβλέπουν άνιση ή περιοριστική μεταχείριση βάσει του γεγονότος ότι το ίδρυμα έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος.
Άρθρο 50
Συνεργασία αναφορικά με την εποπτεία
1. Οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων κρατών μελών συνεργάζονται στενά με στόχο την εποπτεία της δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων που λειτουργούν, ιδίως μέσω υποκαταστήματος, σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, εκτός του κράτους στο οποίο έχουν την έδρα τους. Ανταλλάσσουν όλες τις πληροφορίες που αφορούν τη διοίκηση και το ιδιοκτησιακό καθεστώς αυτών των πιστωτικών ιδρυμάτων και οι οποίες μπορούν να διευκολύνουν την άσκηση εποπτείας και την εξέταση των όρων χορήγησης άδειας λειτουργίας, καθώς και όλες τις πληροφορίες που μπορούν να διευκολύνουν τον έλεγχο των ιδρυμάτων, ιδίως όσον αφορά τη ρευστότητα, τη φερεγγυότητα, την εγγύηση των καταθέσεων, τον περιορισμό των μεγάλων ανοιγμάτων, άλλους παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τον συστημικό κίνδυνο που αντιπροσωπεύει το ίδρυμα, τη διοικητική και λογιστική οργάνωση και τους μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου.
2. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης κοινοποιούν πάραυτα στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υποδοχής κάθε πληροφορία ή διαπίστωση που αφορά την εποπτεία της ρευστότητας, σύμφωνα με το έκτο μέρος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και τον τίτλο VII κεφάλαιο 3 της παρούσας οδηγίας, των δραστηριοτήτων που ασκεί το ίδρυμα μέσω των υποκαταστημάτων του, στον βαθμό που οι πληροφορίες και οι διαπιστώσεις αυτές είναι σχετικές με την προστασία των καταθετών ή των επενδυτών στο κράτος μέλος υποδοχής.
3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης ενημερώνουν αμέσως τις αρμόδιες αρχές όλων των κρατών μελών υποδοχής όταν προκύπτει ή αναμένεται ευλόγως να προκύψει κρίση ρευστότητας. Η ενημέρωση αυτή περιλαμβάνει επίσης λεπτομέρειες σχετικά με τον σχεδιασμό και την εφαρμογή σχεδίου ανάκαμψης καθώς και με ενδεχόμενα προληπτικά εποπτικά μέτρα που λαμβάνονται σε αυτό το πλαίσιο.
4. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης κοινοποιούν και εξηγούν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, εφόσον τους ζητηθεί, με ποιόν τρόπο ελήφθησαν υπόψη οι πληροφορίες και οι διαπιστώσεις που τους κοινοποιήθηκαν από αυτές. Όταν, μετά την κοινοποίηση πληροφοριών και διαπιστώσεων, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής συνεχίζουν να θεωρούν ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης δεν έχουν λάβει κατάλληλα μέτρα, μπορούν, αφού πρώτα ενημερώσουν τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης και την ΕΑΤ, να λάβουν κατάλληλα μέτρα προκειμένου να προληφθούν περαιτέρω παραβάσεις ούτως ώστε να προστατευθούν τα συμφέροντα των καταθετών, των επενδυτών και άλλων στους οποίους παρέχονται υπηρεσίες ή να προστατευθεί η σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος.
Εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης διαφωνούν με τα μέτρα που πρόκειται να ληφθούν από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, μπορούν να παραπέμψουν το ζήτημα στην ΕΑΤ και να ζητήσουν τη συνδρομή της σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Εάν ενεργήσει η ΕΑΤ σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, λαμβάνει οιαδήποτε απόφαση εντός ενός μηνός.
5. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να παραπέμπουν στην ΕΑΤ καταστάσεις στις οποίες ένα αίτημα συνεργασίας και ιδίως ένα αίτημα για ανταλλαγή πληροφοριών έχει απορριφθεί ή δεν έχει διεκπεραιωθεί εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Με την επιφύλαξη του άρθρου 258 ΣΛΕΕ, σε αυτές τις καταστάσεις η ΕΑΤ μπορεί να ενεργεί σύμφωνα με τις εξουσίες που της παρέχονται με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Η ΕΑΤ μπορεί επίσης να συνδράμει τις αρμόδιες αρχές στην επίτευξη συμφωνίας για την ανταλλαγή πληροφοριών δυνάμει του εν λόγω άρθρου με δική της πρωτοβουλία, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
6. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να προσδιορίσει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παρόν άρθρο.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
7. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τυποποιημένα έντυπα, υποδείγματα και διαδικασίες για τις απαιτήσεις ανταλλαγής πληροφοριών, που μπορεί να διευκολύνουν την παρακολούθηση των ιδρυμάτων.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
8. Η ΕΑΤ υποβάλλει τα σχέδια τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στις παραγράφους 6 και 7 στην Επιτροπή το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2014.
Άρθρο 51
Σημαντικά υποκαταστήματα
1. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν να υποβάλλουν αίτημα στον φορέα ενοποιημένης εποπτείας, στις περιπτώσεις που εφαρμόζεται το άρθρο 112 παράγραφος 1, ή στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, ώστε υποκατάστημα ιδρύματος πλην επιχείρησης επενδύσεων που υπόκειται στο άρθρο 95 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 να θεωρηθεί σημαντικό.
Σε αυτό το αίτημα εκτίθενται οι λόγοι για τους οποίους το υποκατάστημα πρέπει να θεωρηθεί σημαντικό, με ιδιαίτερη αναφορά στα εξής:
α)
στο κατά πόσον το μερίδιο αγοράς του υποκαταστήματος ως προς τις καταθέσεις υπερβαίνει το 2 % στο κράτος μέλος υποδοχής,
β)
στον πιθανό αντίκτυπο από την αναστολή ή την παύση της λειτουργίας του υποκαταστήματος στη συστημική ρευστότητα και τα συστήματα πληρωμών, διακανονισμού και εκκαθάρισης στο κράτος μέλος υποδοχής,
γ)
στο μέγεθος και τη σημασία του υποκαταστήματος ως προς τον αριθμό των πελατών στο πλαίσιο του τραπεζικού ή χρηματοοικονομικού συστήματος του κράτους μέλους υποδοχής.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής, καθώς και, στις περιπτώσεις που εφαρμόζεται το άρθρο 112 παράγραφος 1, ο φορέας ενοποιημένης εποπτείας, καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να καταλήξουν σε κοινή απόφαση ως προς τον χαρακτηρισμό ενός υποκαταστήματος ως σημαντικού.
Εάν δεν επιτευχθεί κοινή απόφαση εντός δύο μηνών από τη λήψη του αιτήματος του πρώτου εδαφίου, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής λαμβάνουν αυτοτελώς απόφαση εντός νέας προθεσμίας δύο μηνών σχετικά με το εάν το υποκατάστημα είναι σημαντικό. Κατά τη λήψη της απόφασής τους οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής λαμβάνουν υπόψη τυχόν απόψεις και επιφυλάξεις του φορέα ενοποιημένης εποπτείας ή των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους προέλευσης.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στο τρίτο και τέταρτο εδάφιο εκτίθενται σε έγγραφο που περιέχει την πλήρη αιτιολογία και διαβιβάζονται στις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, αναγνωρίζονται δε ως καθοριστικές και εφαρμόζονται από τις αρμόδιες αρχές στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
Ο χαρακτηρισμός ενός υποκαταστήματος ως σημαντικού δεν επηρεάζει τα δικαιώματα και τις αρμοδιότητες των αρμόδιων αρχών βάσει της παρούσας οδηγίας.
2. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής όπου είναι εγκατεστημένο σημαντικό υποκατάστημα τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 117 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ) και εκτελούν τις εργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 112 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής.
Εάν αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης αντιληφθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης, κατά το άρθρο 114 παράγραφος 1, ειδοποιεί αμελλητί τις αρχές που προβλέπονται στο άρθρο 58 παράγραφος 4 και στο άρθρο 59 παράγραφος 1.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής όπου είναι εγκατεστημένα σημαντικά υποκαταστήματα τα αποτελέσματα των εκτιμήσεων κινδύνων των ιδρυμάτων στα οποία ανήκουν τα εν λόγω υποκαταστήματα όπως αναφέρεται στο άρθρο 97 και, κατά περίπτωση, στο άρθρο 113 παράγραφος 2. Επίσης διαβιβάζουν τις αποφάσεις δυνάμει των άρθρων 104 και 105 στον βαθμό που οι εν λόγω εκτιμήσεις και αποφάσεις αφορούν αυτά τα υποκαταστήματα.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης διαβουλεύονται με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής όπου είναι εγκατεστημένα σημαντικά υποκαταστήματα σχετικά με τα επιχειρησιακά μέτρα που απαιτούνται βάσει του άρθρου 86 παράγραφος 11, όταν αυτό ενδείκνυται όσον αφορά τους κινδύνους ρευστότητας στο νόμισμα του κράτους μέλους υποδοχής.
Εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης δεν έχουν διαβουλευθεί με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής ή εάν, μετά τη διαβούλευση αυτή, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής επιμένουν ότι τα επιχειρησιακά μέτρα που απαιτούνται βάσει του άρθρου 86 παράγραφος 11 δεν είναι κατάλληλα, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν να παραπέμψουν το ζήτημα στην ΕΑΤ και να ζητήσουν τη συνδρομή της σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
3. Στις περιπτώσεις για τις οποίες δεν εφαρμόζεται το άρθρο 116, οι αρμόδιες αρχές που εποπτεύουν ένα ίδρυμα με σημαντικά υποκαταστήματα σε άλλα κράτη μέλη συστήνουν σώμα εποπτών υπό την προεδρία τους, προκειμένου να διευκολύνουν τη συνεργασία που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και στο άρθρο 50. Η σύσταση και η λειτουργία του σώματος βασίζεται σε γραπτούς κανόνες που καθορίζονται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης, μετά από διαβούλευση με τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης αποφασίζει ποιες αρμόδιες αρχές συμμετέχουν στις εκάστοτε συνεδριάσεις ή δραστηριότητες του σώματος.
Η απόφαση της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους προέλευσης λαμβάνει υπόψη τη σημασία της εποπτικής δραστηριότητας που προγραμματίζεται ή συντονίζεται για τις αρχές αυτές, ιδίως δε τις ενδεχόμενες επιπτώσεις στη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος στα άλλα κράτη μέλη, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7, και τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης ενημερώνει εκ των προτέρων πλήρως όλα τα μέλη του σώματος σχετικά με την οργάνωση αυτών των συνεδριάσεων, τα κύρια θέματα προς συζήτηση και τις δραστηριότητες προς εξέταση. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης ενημερώνει επίσης εγκαίρως και πλήρως όλα τα μέλη του σώματος σχετικά με τις δράσεις που αναλαμβάνονται σε αυτές τις συνεδριάσεις ή τα μέτρα που λαμβάνονται.
4. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να προσδιορίσει τις γενικές προϋποθέσεις λειτουργίας των σωμάτων εποπτών.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
5. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να ρυθμίσει την επιχειρησιακή λειτουργία των σωμάτων εποπτών.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
6. Η ΕΑΤ υποβάλλει τα σχέδια τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 5 στην Επιτροπή το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014.
Άρθρο 52
Επιτόπιος έλεγχος και επιθεώρηση υποκαταστημάτων εγκατεστημένων σε άλλο κράτος μέλος
1. Τα κράτη μέλη υποδοχής προβλέπουν ότι, όταν ένα ίδρυμα που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος ασκεί τη δραστηριότητά του μέσω υποκαταστήματος, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης μπορούν, αφού ενημερώσουν προηγουμένως τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, να προβαίνουν, οι ίδιες ή μέσω εντεταλμένου προς τούτο προσώπου, στον επιτόπιο έλεγχο των πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 50 και στις επιθεωρήσεις αυτών των υποκαταστημάτων.
2. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης μπορούν επίσης να προσφεύγουν, για την επιθεώρηση των υποκαταστημάτων, σε μια από τις άλλες διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 118.
3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής έχουν την εξουσία να διεξάγουν, κατά περίπτωση, επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις των δραστηριοτήτων που αναπτύσσουν τα υποκαταστήματα ιδρυμάτων στο έδαφός τους και να απαιτούν πληροφόρηση από το εκάστοτε υποκατάστημα σχετικά με τις δραστηριότητές του καθώς και για λόγους εποπτείας, εφόσον το κρίνουν σκόπιμο για λόγους σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος στο κράτος μέλος υποδοχής. Πριν από τη διεξαγωγή των εν λόγω ελέγχων και επιθεωρήσεων, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής πραγματοποιούν διαβούλευση με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης. Μετά από τους ελέγχους και τις επιθεωρήσεις αυτές, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης τις πληροφορίες και τα ευρήματα που είναι σημαντικά για την εκτίμηση κινδύνου του ιδρύματος ή για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος του κράτους μέλους υποδοχής. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις εν λόγω πληροφορίες και τα εν λόγω ευρήματα κατά τον προσδιορισμό του προγράμματος εποπτικής εξέτασης του άρθρου 99, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος του κράτους μέλους υποδοχής.
4. Οι επιτόπιοι έλεγχοι και επιθεωρήσεις των υποκαταστημάτων διεξάγονται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο διεξάγεται ο έλεγχος ή η επιθεώρηση.
Τμημα II
Ανταλλαγη πληροφοριων και επαγγελματικο απορρητο
Άρθρο 53
Επαγγελματικό απόρρητο
1. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι όλα τα πρόσωπα που ασκούν ή έχουν ασκήσει δραστηριότητα για λογαριασμό των αρμόδιων αρχών και οι εντεταλμένοι από τις αρμόδιες αρχές ελεγκτές ή εμπειρογνώμονες υποχρεούνται στην τήρηση του επαγγελματικού απορρήτου.
Οι εμπιστευτικές πληροφορίες οι οποίες περιέρχονται εις γνώσιν αυτών των προσώπων, ελεγκτών ή εμπειρογνωμόνων κατά την άσκηση των καθηκόντων τους μπορούν να δημοσιοποιούνται μόνο σε συνοπτική ή συγκεντρωτική μορφή, ώστε να μην προκύπτει η ταυτότητα του συγκεκριμένου πιστωτικού ιδρύματος, με την επιφύλαξη των περιπτώσεων που εμπίπτουν στο ποινικό δίκαιο.
Εντούτοις, οσάκις πρόκειται για πιστωτικό ίδρυμα που έχει κηρυχθεί σε πτώχευση ή του οποίου διατάχθηκε αναγκαστική εκκαθάριση με δικαστική απόφαση, όσες εμπιστευτικές πληροφορίες δεν αφορούν τους τρίτους που αναμείχθηκαν στις προσπάθειες διάσωσής του επιτρέπεται να δημοσιοποιηθούν στο πλαίσιο διαδικασιών του αστικού ή του εμπορικού δικαίου.
2. Η παράγραφος 1 δεν εμποδίζει τις αρμόδιες αρχές να ανταλλάσσουν μεταξύ τους πληροφορίες ή να διαβιβάζουν πληροφορίες προς το ΕΣΣΚ, την ΕΑΤ ή την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) («ΕΑΚΚΑ») που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (24) σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, με άλλες οδηγίες που εφαρμόζονται στα πιστωτικά ιδρύματα, με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010, με τα άρθρα 31, 35 και 36 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και με τα άρθρα 31 και 36 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010. Οι εν λόγω πληροφορίες υπόκεινται στην παράγραφο 1.
3. Η παράγραφος 1 δεν εμποδίζει της αρμόδιες αρχές να δημοσιοποιούν τα αποτελέσματα προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 100 της παρούσας οδηγίας ή το άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 ή να κοινοποιούν τα αποτελέσματα προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων στην ΕΑΤ με σκοπό τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων ανά την Ένωση από την ΕΑΤ.
Άρθρο 54
Χρησιμοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών
Οι αρμόδιες αρχές οι οποίες δέχονται εμπιστευτικές πληροφορίες, σύμφωνα με το άρθρο 53, τις χρησιμοποιούν μόνον κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και μόνον για τους κάτωθι σκοπούς:
α)
για να ελέγχουν ότι πληρούνται οι όροι πρόσβασης στη δραστηριότητα πιστωτικού ιδρύματος και να διευκολύνεται ο έλεγχος, σε ατομική και σε ενοποιημένη βάση, των όρων άσκησης αυτής της δραστηριότητας, ιδίως όσον αφορά τον έλεγχο της ρευστότητας, της φερεγγυότητας, των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων καθώς και της διοικητικής και λογιστικής οργάνωσης και των μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου,
β)
για την επιβολή κυρώσεων,
γ)
στο πλαίσιο προσφυγής εναντίον απόφασης της αρμόδιας αρχής, συμπεριλαμβανομένων δικαστικών προσφυγών δυνάμει του άρθρου 72,
δ)
στο πλαίσιο δικαστικών διαδικασιών που έχουν κινηθεί δυνάμει ειδικών διατάξεων που προβλέπονται από το δίκαιο της Ένωσης στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων.
Άρθρο 55
Συμφωνίες συνεργασίας
Τα κράτη μέλη και η ΕΑΤ, βάσει του άρθρου 33 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, μπορούν να συνάπτουν συμφωνίες συνεργασίας, που προβλέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών, με τις εποπτικές αρχές τρίτων χωρών, καθώς και με αρχές ή οργανισμούς τρίτων χωρών σύμφωνα με το άρθρο 56 και το άρθρο 57 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας, μόνο αν οι δημοσιοποιούμενες πληροφορίες υπόκεινται σε εγγύηση τήρησης των απαιτήσεων επαγγελματικού απορρήτου τουλάχιστον ισοδύναμων με αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας. Αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών εξυπηρετεί την εκτέλεση των εποπτικών καθηκόντων των εν λόγω αρχών ή οργανισμών.
Όταν οι πληροφορίες προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, δημοσιοποιούνται μόνο με τη ρητή συγκατάθεση των αρχών που τις δημοσιοποίησαν και, κατά περίπτωση, μόνο για τους σκοπούς για τους οποίους οι αρχές αυτές δίνουν τη συγκατάθεσή τους.
Άρθρο 56
Ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αρχών
Το άρθρο 53 παράγραφος 1 και το άρθρο 54 δεν εμποδίζουν την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων αρχών εντός κράτους μέλους, μεταξύ αρμόδιων αρχών σε διαφορετικά κράτη μέλη ή μεταξύ αρμόδιων αρχών και των κάτωθι, για την εκπλήρωση της εποπτικής τους αποστολής:
α)
αρχών στις οποίες έχει ανατεθεί το δημόσιο καθήκον εποπτείας άλλων οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα και αρχών που έχουν την ευθύνη της εποπτείας των χρηματοοικονομικών αγορών,
β)
αρχών ή οργάνων επιφορτισμένων με την ευθύνη για τη διατήρηση της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος στα κράτη μέλη μέσω της χρήσης μακροπροληπτικών κανόνων,
γ)
οργάνων ή αρχών εξυγίανσης που αποσκοπούν στην προστασία της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος,
δ)
συμβατικών ή θεσμικών συστημάτων προστασίας όπως αναφέρονται στο άρθρο 113 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
ε)
οργάνων που συμμετέχουν στην εκκαθάριση και την πτώχευση ιδρυμάτων και σε άλλες παρεμφερείς διαδικασίες,
στ)
προσώπων τα οποία είναι επιφορτισμένα με τον νόμιμο έλεγχο των λογαριασμών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και χρηματοδοτικών ιδρυμάτων.
Το άρθρο 53 παράγραφος 1 και το άρθρο 54 δεν εμποδίζουν τη διαβίβαση, σε οργανισμούς αρμόδιους για τη διαχείριση συστημάτων εγγύησης καταθέσεων και αποζημίωσης των επενδυτών, πληροφοριών που είναι απαραίτητες για την εκπλήρωση της αποστολής τους.
Οι λαμβανόμενες πληροφορίες σε κάθε περίπτωση υπόκεινται σε απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου που είναι τουλάχιστον ισοδύναμες με εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1.
Άρθρο 57
Ανταλλαγή πληροφοριών με όργανα επίβλεψης
1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 53, 54 και 55, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και των αρχών που είναι υπεύθυνες για την εποπτεία:
α)
των οργάνων τα οποία συμμετέχουν στην εκκαθάριση και την πτώχευση ιδρυμάτων και σε άλλες παρεμφερείς διαδικασίες,
β)
των συμβατικών ή θεσμικών συστημάτων προστασίας όπως αναφέρονται στο άρθρο 113 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
γ)
προσώπων τα οποία είναι επιφορτισμένα με τον νόμιμο έλεγχο των λογαριασμών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και χρηματοδοτικών ιδρυμάτων.
2. Στις περιπτώσεις της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη απαιτούν να πληρούνται τουλάχιστον οι εξής προϋποθέσεις:
α)
οι πληροφορίες ανταλλάσσονται για την εκπλήρωση των καθηκόντων της παραγράφου 1,
β)
οι πληροφορίες που λαμβάνονται υπάγονται σε απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου που είναι τουλάχιστον ισοδύναμες με εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1,
γ)
όταν οι πληροφορίες προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, δεν δημοσιοποιούνται χωρίς τη ρητή συγκατάθεση των αρμόδιων αρχών που τις δημοσιοποίησαν και, κατά περίπτωση, μόνον για τους σκοπούς για τους οποίους οι αρχές αυτές δίνουν τη συγκατάθεσή τους.
3. Με την επιφύλαξη των 53, 54 και 55, τα κράτη μέλη, προς επίρρωση της σταθερότητας και του αδιάβλητου του χρηματοοικονομικού συστήματος, μπορούν να επιτρέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και των αρχών ή των οργάνων που είναι εκ του νόμου αρμόδια για τον εντοπισμό των παραβάσεων του δικαίου των εταιρειών και για την διερεύνηση των παραβάσεων αυτών.
Στις περιπτώσεις αυτές τα κράτη μέλη απαιτούν να πληρούνται τουλάχιστον οι εξής προϋποθέσεις:
α)
οι πληροφορίες ανταλλάσσονται προς το σκοπό της ανίχνευσης και διερεύνησης παραβάσεων του εταιρικού δικαίου,
β)
οι πληροφορίες που λαμβάνονται υπάγονται σε απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου που είναι τουλάχιστον ισοδύναμες με εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1,
γ)
όταν οι πληροφορίες προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, δεν δημοσιοποιούνται χωρίς τη ρητή συγκατάθεση των αρμόδιων αρχών που τις δημοσιοποίησαν και, κατά περίπτωση, μόνον για τους σκοπούς για τους οποίους οι αρχές αυτές δίνουν τη συγκατάθεσή τους.
4. Εάν οι αρχές ή τα όργανα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 προβαίνουν στον εντοπισμό ή την διερεύνηση παραβάσεων χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες εντεταλμένων προς τούτο, λόγω ειδικών προσόντων, προσώπων που δεν ανήκουν στη δημόσια διοίκηση, ένα κράτος μέλος μπορεί να επεκτείνει τη δυνατότητα ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπεται στην παράγραφο 3 πρώτο εδάφιο και στα πρόσωπα αυτά, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στην παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο.
5. Οι αρμόδιες αρχές κοινοποιούν στην ΕΑΤ την ταυτότητα των αρχών ή οργάνων τα οποία μπορούν να λαμβάνουν πληροφορίες δυνάμει του παρόντος άρθρου.
6. Για την εφαρμογή της παραγράφου 4, οι αρχές ή τα όργανα που αναφέρονται στην παράγραφο 3 κοινοποιούν στις αρμόδιες αρχές, από τις οποίες προέρχονται οι πληροφορίες, την ταυτότητα και τα ακριβή καθήκοντα των προσώπων στα οποία θα διαβιβασθούν οι εν λόγω πληροφορίες.
Άρθρο 58
Διαβίβαση πληροφοριών που αφορούν νομισματικά θέματα, θέματα προστασίας των καταθέσεων, συστημικά θέματα και θέματα πληρωμών
1. Καμία διάταξη του παρόντος κεφαλαίου δεν εμποδίζει τις αρμόδιες αρχές να διαβιβάζουν, στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων τους, πληροφορίες προς τους κατωτέρω φορείς:
α)
κεντρικές τράπεζες του ΕΣΚΤ και άλλοι οργανισμοί με παρόμοια αποστολή όταν ενεργούν υπό την ιδιότητα νομισματικής αρχής, σε περίπτωση που οι πληροφορίες είναι σημαντικές για την άσκηση των εκ του νόμου αποστολών τους, συμπεριλαμβανομένης της άσκησης νομισματικής πολιτικής και της συναφούς παροχής ρευστότητας, της επίβλεψης συστημάτων πληρωμών, εκκαθάρισης και διακανονισμού και της διαφύλαξης της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος,
β)
συμβατικά ή θεσμικά συστήματα προστασίας όπως αναφέρονται στο άρθρο 113 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
γ)
ενδεχομένως, άλλες δημόσιες αρχές επιφορτισμένες με την εποπτεία των συστημάτων πληρωμής,
δ)
το ΕΣΣΚ, η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) («ΕΑΑΕΣ»), που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (25) και η ΕΑΚΑΑ, όταν οι πληροφορίες είναι σημαντικές για την άσκηση των αποστολών τους σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΕ) αριθ. 1092/2010, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 ή (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την άρση των εμποδίων που αποτρέπουν τις αρμόδιες αρχές να διαβιβάσουν πληροφορίες σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο.
2. Καμία διάταξη του παρόντος κεφαλαίου δεν εμποδίζει τις αρχές ή τους οργανισμούς της παραγράφου 1 να κοινοποιούν στις αρμόδιες αρχές τις πληροφορίες που οι τελευταίες τυχόν χρειάζονται για τους σκοπούς του άρθρου 54.
3. Οι πληροφορίες που λαμβάνονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 υπάγονται σε απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου που είναι τουλάχιστον ισοδύναμες με εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1.
4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν ότι, σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης όπως προβλέπεται στο άρθρο 114 παράγραφος 1, οι αρμόδιες αρχές διαβιβάζουν αμελλητί πληροφορίες στις κεντρικές τράπεζες του ΕΣΚΤ, όταν αυτές οι πληροφορίες είναι σημαντικές για την άσκηση των εκ του νόμου αποστολών τους, συμπεριλαμβανομένων της άσκησης νομισματικής πολιτικής και της συναφούς παροχής ρευστότητας, της επίβλεψης συστημάτων πληρωμών, εκκαθάρισης και διακανονισμού και της διαφύλαξης της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος και στο ΕΣΣΚ, όταν αυτές οι πληροφορίες είναι σημαντικές για την άσκηση των εκ του νόμου αποστολών του.
Άρθρο 59
Διαβίβαση πληροφοριών σε άλλες οντότητες
1. Παρά τις διατάξεις του άρθρου 53 παράγραφος 1 και του άρθρου 54, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν, δυνάμει διατάξεων που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο, τη γνωστοποίηση ορισμένων πληροφοριών σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για το δίκαιο περί εποπτείας των ιδρυμάτων, των χρηματοδοτικών ιδρυμάτων και των ασφαλιστικών επιχειρήσεων καθώς και στους επιθεωρητές τους που είναι εντεταλμένοι από τις εν λόγω υπηρεσίες.
Αυτές οι γνωστοποιήσεις πληροφοριών επιτρέπονται όμως μόνον όταν αυτό είναι αναγκαίο για λόγους προληπτικής εποπτείας, καθώς και πρόληψης και εξυγίανσης υπό πτώχευση ιδρυμάτων. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, τα πρόσωπα που έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες υπάγονται σε απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου τουλάχιστον ισοδύναμες με αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1.
Σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης όπως προβλέπεται στο άρθρο 114 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές να γνωστοποιούν πληροφορίες συναφείς με τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου σε όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την κοινοποίηση συγκεκριμένων πληροφοριών που αφορούν την προληπτική εποπτεία ιδρυμάτων προς κοινοβουλευτικές εξεταστικές επιτροπές στο κράτος μέλος τους, ελεγκτικά συνέδρια στο κράτος μέλος τους και άλλες παρόμοιες οντότητες στο κράτος μέλος τους, υπό τις εξής προϋποθέσεις:
α)
οι οντότητες έχουν ακριβή εντολή βάσει του εθνικού δικαίου να ερευνούν ή να ελέγχουν τις ενέργειες των αρχών που είναι επιφορτισμένες με την εποπτεία των ιδρυμάτων ή με τη θέσπιση δικαίου που διέπει αυτή την εποπτεία,
β)
οι πληροφορίες είναι απολύτως αναγκαίες για την εκπλήρωση της εντολής που αναφέρεται στο στοιχείο α),
γ)
τα πρόσωπα που έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες υπόκεινται σε απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου βάσει του εθνικού δικαίου τουλάχιστον ισοδύναμες προς εκείνες που προβλέπονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1,
δ)
όταν η πληροφορία προέρχεται από άλλο κράτος μέλος, δεν δημοσιοποιείται χωρίς τη ρητή έγκριση των αρμόδιων αρχών που τις δημοσιοποίησαν και μόνο για τους σκοπούς για τους οποίους δόθηκε η έγκριση από τις εν λόγω αρχές.
Στο μέτρο που η κοινοποίηση πληροφοριών που αφορά την προληπτική εποπτεία περιλαμβάνει την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, οποιαδήποτε επεξεργασία από τις οντότητες του πρώτου εδαφίου τηρεί τους ισχύοντες εθνικούς νόμους για τη μεταφορά της οδηγίας 95/46/ΕΚ.
Άρθρο 60
Δημοσιοποίηση πληροφοριών που αποκτώνται από επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που λαμβάνονται βάσει του άρθρου 52 παράγραφος 4, του άρθρου 53 παράγραφος 2 και του άρθρου 56, καθώς και οι πληροφορίες που αποκτώνται κατά τους επιτόπιους ελέγχους ή επιθεωρήσεις του άρθρου 52 παράγραφοι 1 και 2, δεν αποτελούν αντικείμενο των γνωστοποιήσεων που προβλέπει το άρθρο 59 χωρίς τη ρητή συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής που ανακοίνωσε τις πληροφορίες ή της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους όπου διενεργήθηκε αυτός ο επιτόπιος έλεγχος ή επιθεώρηση.
Άρθρο 61
Γνωστοποίηση πληροφοριών που αφορούν υπηρεσίες εκκαθάρισης και διακανονισμού
1. Καμία διάταξη του παρόντος κεφαλαίου δεν εμποδίζει τις αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους να ανακοινώνουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στα άρθρα 53, 54 και 55 σε οίκο διακανονισμού και εκκαθάρισης ή άλλο παρόμοιο οργανισμό αναγνωρισμένο από το εθνικό δίκαιο για να παρέχει υπηρεσίες εκκαθάρισης ή διακανονισμού σε αγορά του κράτους μέλους, εάν θεωρούν την ανακοίνωση αυτή αναγκαία για την εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας των οργανισμών αυτών σε σχέση με αθετήσεις, έστω και δυνητικές, παρεμβαινόντων στην αγορά αυτή. Οι πληροφορίες που λαμβάνονται υπόκεινται στις απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου που είναι τουλάχιστον ισοδύναμες με εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1.
2. Εντούτοις, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι βάσει του άρθρου 53 παράγραφος 2 λαμβανόμενες πληροφορίες να μην ανακοινώνονται στις προβλεπόμενες στην παράγραφο 1 περιπτώσεις, χωρίς τη ρητή συγκατάθεση των αρμόδιων αρχών που τις δημοσιοποίησαν.
Άρθρο 62
Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα
Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας διενεργείται σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ και, κατά περίπτωση, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001.
Τμημα III
Υποχρεωσεισ των προσωπων που ειναι επιφορτισμενα με τον ελεγχο των ετησιων και των ενοποιημενων λογαριασμων
Άρθρο 63
Υποχρεώσεις των προσώπων που είναι επιφορτισμένα με τον έλεγχο των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών
1. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι κάθε πρόσωπο, στο οποίο έχει χορηγηθεί άδεια σύμφωνα με την οδηγία 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για τους υποχρεωτικούς ελέγχους των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών (26) και το οποίο ασκεί σε ίδρυμα τα καθήκοντα που περιγράφονται στο άρθρο 51 της οδηγίας 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, περί των ετησίων λογαριασμών εταιριών ορισμένων μορφών (27), στο άρθρο 37 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1983, για τους ενοποιημένους λογαριασμούς (28) ή στο άρθρο 73 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ ή κάθε άλλο νόμιμο καθήκον, υποχρεούται τουλάχιστον να γνωστοποιεί ταχέως στις αρμόδιες αρχές κάθε απόφαση ή γεγονός που αφορά το εν λόγω ίδρυμα, των οποίων το συγκεκριμένο πρόσωπο έλαβε γνώση κατά την άσκηση της αποστολής αυτής και τα οποία είναι δυνατόν:
α)
να αποτελούν ουσιαστική παράβαση των νομοθετικών ή κανονιστικών διατάξεων οι οποίες θεσπίζουν τις προϋποθέσεις άδειας λειτουργίας ή διέπουν, ειδικά, την άσκηση της δραστηριότητας των ιδρυμάτων,
β)
να θίγουν τη συνέχεια της λειτουργίας του ιδρύματος,
γ)
να οδηγήσουν σε άρνηση της έγκρισης των λογαριασμών ή σε διατύπωση επιφυλάξεων.
Τα κράτη μέλη προβλέπουν τουλάχιστον ότι η ίδια υποχρέωση ισχύει και για το πρόσωπο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο όσον αφορά τα γεγονότα ή τις αποφάσεις των οποίων έλαβε γνώση το εν λόγω πρόσωπο στο πλαίσιο αποστολής που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η οποία εκπληρούται σε επιχείρηση που έχει στενούς δεσμούς απορρέοντες από δεσμό ελέγχου με το ίδρυμα στο οποίο το πρόσωπο αυτό εκπληρώνει την εν λόγω αποστολή.
2. Η καλή τη πίστει κοινολόγηση στις αρμόδιες αρχές, γεγονότων ή αποφάσεων της παραγράφου 1, από πρόσωπα στα οποία έχει χορηγηθεί άδεια κατά την έννοια της οδηγίας 2006/43/ΕΚ, δεν αποτελεί παράβαση τυχόν περιορισμού κοινολόγησης πληροφοριών που επιβάλλεται συμβατικά ή από νομοθετική, κανονιστική ή διοικητική διάταξη και δεν συνεπάγεται καμία ευθύνη για τα πρόσωπα αυτά. Αυτή η κοινολόγηση διενεργείται ταυτόχρονα στο διοικητικό όργανο του ιδρύματος, εφόσον δεν υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι για το αντίθετο.
Τμημα IV
Εποπτικεσ εξουσιεσ, εξουσιεσ επιβολησ κυρωσεων και δικαιωμα προσφυγησ
Άρθρο 64
Εποπτικές εξουσίες και εξουσίες επιβολής κυρώσεων
1. Στις αρμόδιες αρχές παρέχονται όλες οι εποπτικές εξουσίες για να παρεμβαίνουν στις δραστηριότητες των ιδρυμάτων που είναι αναγκαίες για την άσκηση των καθηκόντων τους, περιλαμβανομένων ειδικότερα του δικαιώματος ανάκλησης άδειας λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 18, των εξουσιών που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 102 και των εξουσιών που ορίζονται στα άρθρα 104 και 105.
2. Οι αρμόδιες αρχές ασκούν τις εποπτικές τους εξουσίες και τις εξουσίες τους για την επιβολή κυρώσεων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και το εθνικό δίκαιο, με οποιονδήποτε από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
άμεσα,
β)
σε συνεργασία με άλλες αρχές,
γ)
υπό την ευθύνη τους με ανάθεση καθηκόντων στις εν λόγω αρχές,
δ)
κατόπιν αιτήσεως προς τις αρμόδιες δικαστικές αρχές.
Άρθρο 65
Διοικητικές κυρώσεις και άλλα διοικητικά μέτρα
1. Με την επιφύλαξη των εποπτικών εξουσιών των αρμόδιων αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 64 και του δικαιώματος των κρατών μελών να προβλέπουν και να επιβάλλουν ποινικές κυρώσεις, τα κράτη μέλη ορίζουν κανόνες όσον αφορά τις διοικητικές κυρώσεις και άλλα διοικητικά μέτρα όσον αφορά παραβάσεις των εθνικών διατάξεων μεταφοράς της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, λαμβάνουν δε όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλίζεται η εφαρμογή τους. Όταν τα κράτη μέλη αποφασίζουν να μην θεσπίζουν κανόνες για διοικητικές κυρώσεις για παραβάσεις που υπόκεινται στο εθνικό ποινικό δίκαιο, κοινοποιούν στην Επιτροπή τους σχετικούς κανόνες της ποινικής νομοθεσίας. Οι διοικητικές κυρώσεις και τα άλλα διοικητικά μέτρα έχουν αποτελεσματικό, αναλογικό και αποτρεπτικό χαρακτήρα.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, όταν οι υποχρεώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εφαρμόζονται σε ιδρύματα, χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και μικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών, σε περίπτωση παράβασης εθνικών διατάξεων μεταφοράς της παρούσας οδηγίας ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, μπορεί να επιβάλλονται κυρώσεις, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο εθνικό δίκαιο, στα μέλη του διοικητικού οργάνου και σε άλλα φυσικά πρόσωπα τα οποία φέρουν ευθύνη για την παράβαση.
3. Στις αρμόδιες αρχές παρέχονται όλες οι εξουσίες συγκέντρωσης και διερεύνησης που είναι αναγκαίες για την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους. Με την επιφύλαξη άλλων σχετικών διατάξεων που θεσπίζονται στην παρούσα οδηγία και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, στις εν λόγω εξουσίες συμπεριλαμβάνονται:
α)
η εξουσία να απαιτείται από τα ακόλουθα φυσικά ή νομικά πρόσωπα να παρέχουν όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την άσκηση των καθηκόντων των αρμόδιων αρχών, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται ανά τακτά διαστήματα και με ειδικώς προσδιορισμένους μορφότυπους για εποπτικούς και συναφείς στατιστικούς σκοπούς:
i)
ιδρύματα εγκατεστημένα στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος,
ii)
χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών εγκατεστημένες στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος,
iii)
μικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών εγκατεστημένες στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος,
iv)
εταιρείες συμμετοχής μεικτών δραστηριοτήτων εγκατεστημένες στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος,
v)
πρόσωπα που ανήκουν στις οντότητες που αναφέρονται στα σημεία i) έως iv),
vi)
τρίτους στους οποίους οι οντότητες που αναφέρονται στα σημεία i) έως iv) ανέθεσαν επιχειρησιακά καθήκοντα ή δραστηριότητες,
β)
η εξουσία διεξαγωγής όλων των αναγκαίων ερευνών για οιοδήποτε πρόσωπο που αναφέρεται στο στοιχείο α) σημεία i) έως vi) εγκατεστημένο ή ευρισκόμενο στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, εάν είναι αναγκαίο, για την εκτέλεση των καθηκόντων των αρμόδιων αρχών, συμπεριλαμβανομένων:
i)
του δικαιώματος να απαιτείται η υποβολή εγγράφων,
ii)
της εξέτασης των βιβλίων και αρχείων των προσώπων που αναφέρονται στο στοιχείο α) σημεία i) έως vi) και λήψης αντιγράφων ή αποσπασμάτων από τα εν λόγω βιβλία και αρχεία,
iii)
της λήψης προφορικών ή γραπτών εξηγήσεων από κάθε πρόσωπο που αναφέρεται στο στοιχείο α) σημεία i) έως vi) ή τους εκπροσώπους του ή τα μέλη του προσωπικού του και
iv)
της συνέντευξης κάθε άλλου προσώπου που συναινεί να ερωτηθεί με σκοπό τη συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με το αντικείμενο της έρευνας,
γ)
με την επιφύλαξη άλλων προϋποθέσεων που προβλέπονται στο ενωσιακό δίκαιο, η εξουσία διεξαγωγής όλων των αναγκαίων επιθεωρήσεων στις επιχειρηματικές εγκαταστάσεις των νομικών προσώπων που αναφέρονται στο στοιχείο α) σημεία i) έως vi) και οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση που περιλαμβάνεται στην ενοποιημένη εποπτεία όταν η αρμόδια αρχή είναι η αρχή ενοποιημένης εποπτείας, υπό την προϋπόθεση ότι οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές θα ενημερωθούν προηγουμένως. Αν για την επιθεώρηση απαιτείται έγκριση δικαστικής αρχής σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, υποβάλλεται σχετική αίτηση.
Άρθρο 66
Διοικητικές κυρώσεις και άλλα διοικητικά μέτρα για παραβάσεις των απαιτήσεων παροχής άδειας λειτουργίας και των απαιτήσεων για απόκτηση ειδικών συμμετοχών
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι προβλέπονται διοικητικές κυρώσεις και άλλα διοικητικά μέτρα στους νόμους, κανονισμούς και διοικητικές διατάξεις τους, τουλάχιστον όσον αφορά:
α)
τη δραστηριότητα αποδοχής καταθέσεων ή άλλων επιστρεπτέων κεφαλαίων από το κοινό χωρίς ο αποδέκτης να είναι πιστωτικό ίδρυμα, κατά παράβαση του άρθρου 9,
β)
την έναρξη δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος χωρίς άδεια λειτουργίας, κατά παράβαση του άρθρου 9,
γ)
την απόκτηση, άμεσα ή έμμεσα, ειδικής συμμετοχής σε πιστωτικό ίδρυμα ή την περαιτέρω αύξηση, άμεσα ή έμμεσα, ειδικής συμμετοχής σε πιστωτικό ίδρυμα, ώστε η αναλογία των δικαιωμάτων ψήφου ή των κατεχόμενων μεριδίων κεφαλαίου να φθάνει ή να υπερβαίνει τα κατώτατα όρια που αναφέρονται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 ή ώστε το πιστωτικό ίδρυμα να καταστεί θυγατρική επιχείρηση του αποκτώντος ή αυξάνοντος τη συμμετοχή, χωρίς έγγραφη κοινοποίηση προς τις αρμόδιες αρχές του πιστωτικού ιδρύματος στο οποίο αυτός επιδιώκει είτε να αποκτήσει ειδική συμμετοχή ή να την αυξήσει, κατά το χρονικό διάστημα εκτίμησης, ή παρά την αντίθετη γνώμη των αρμόδιων αρχών, κατά παράβαση του άρθρου 22 παράγραφος 1,
δ)
παύση κατοχής, άμεσα ή έμμεσα, ειδικής συμμετοχής σε πιστωτικό ίδρυμα ή μείωση της ειδικής συμμετοχής ούτως ώστε η αναλογία των δικαιωμάτων ψήφου ή των κατεχόμενων μεριδίων κεφαλαίου να είναι μικρότερη από τα κατώτατα όρια που αναφέρονται στο άρθρο 25 ή ώστε το πιστωτικό ίδρυμα να παύσει να είναι θυγατρική επιχείρηση, χωρίς έγγραφη κοινοποίηση προς τις αρμόδιες αρχές.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στις περιπτώσεις της παραγράφου 1 οι διοικητικές κυρώσεις και τα άλλα διοικητικά μέτρα που μπορούν να εφαρμοστούν περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα εξής:
α)
δημόσια ανακοίνωση στην οποία περιγράφονται το υπεύθυνο φυσικό πρόσωπο, ίδρυμα, χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών και η φύση της παράβασης,
β)
διαταγή προς το υπαίτιο φυσικό ή νομικό πρόσωπο για παύση της παράνομης συμπεριφοράς και παράλειψής της στο μέλλον,
γ)
σε περίπτωση νομικού προσώπου, διοικητικά χρηματικά πρόστιμα ύψους έως το 10 % του συνολικού καθαρού κύκλου εργασιών, συμπεριλαμβανομένου του ακαθάριστου εισοδήματος που συνίσταται σε τόκους εισπρακτέου και εξομοιούμενα έσοδα, έσοδα από μετοχές και άλλους τίτλους μεταβλητής ή σταθερής απόδοσης και προμήθειες ή αμοιβές εισπρακτέες σύμφωνα με το άρθρο 316 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 της επιχείρησης κατά την προηγούμενη χρήση,
δ)
σε περίπτωση φυσικού προσώπου, διοικητικά χρηματικά πρόστιμα μέχρι και 5 000 000 EUR ή, στα κράτη μέλη τα οποία δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ, η αντίστοιχη αξία στο εθνικό νόμισμα κατά 17ης Ιουλίου 2013,
ε)
διοικητικά χρηματικά πρόστιμα μέχρι και το διπλάσιο του ποσού του οφέλους που αποκομίστηκε από την παράβαση, εφόσον το όφελος είναι μετρήσιμο,
στ)
αναστολή των εκλογικών δικαιωμάτων του ή των μετόχων που είναι υπεύθυνοι για τις παραβάσεις της παραγράφου 1.
Σε περίπτωση που η προβλεπόμενη στο στοιχείο γ) του πρώτου εδαφίου επιχείρηση είναι θυγατρική μητρικής επιχείρησης, το σχετικό ακαθάριστο εισόδημα είναι το ακαθάριστο εισόδημα που προκύπτει από τις ενοποιημένες καταστάσεις της ανώτατης μητρικής επιχείρησης κατά την προηγούμενη χρήση.
Άρθρο 67
Λοιπές διατάξεις
1. Το παρόν άρθρο ισχύει τουλάχιστον όταν συμβαίνει οτιδήποτε από τα ακόλουθα:
α)
ένα ίδρυμα απέκτησε την άδεια λειτουργίας με ψευδείς δηλώσεις ή με οποιοδήποτε άλλο αντικανονικό τρόπο,
β)
ένα ίδρυμα, αφού πληροφορήθηκε για αγορές ή εκχωρήσεις συμμετοχών στο κεφάλαιό του οι οποίες αυξάνουν τα ποσοστά συμμετοχής ή τα μειώνουν κάτω από ένα από τα όρια του άρθρου 22 παράγραφος 1 ή του άρθρου 25, δεν ενημέρωσε τις αρμόδιες αρχές σχετικά με αυτές τις αγορές ή εκχωρήσεις, κατά παράβαση του άρθρου 26 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο,
γ)
ένα ίδρυμα εισηγμένο σε ρυθμιζόμενη αγορά του καταλόγου που πρόκειται να δημοσιευθεί από την ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με το άρθρο 47 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ δεν κοινοποιεί, τουλάχιστον ετησίως, στις αρμόδιες αρχές τα ονόματα των μετόχων ή μελών που έχουν ειδικές συμμετοχές καθώς και τα ποσοστά των συμμετοχών αυτών, κατά παράβαση του άρθρου 26 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας,
δ)
ένα ίδρυμα δεν έχει θεσπίσει το πλαίσιο διακυβέρνησης που απαιτούν οι αρμόδιες αρχές σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις μεταφοράς του άρθρου 74,
ε)
ένα ίδρυμα δεν αναφέρει πληροφορίες ή παρέχει ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες σχετικά με τη συμμόρφωση προς την υποχρέωση ικανοποίησης των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων του άρθρου 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στις αρμόδιες αρχές κατά παράβαση του άρθρου 99 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού,
στ)
ένα ίδρυμα δεν αναφέρει πληροφορίες ή παρέχει ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές σε σχέση με τα στοιχεία του άρθρου 101 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
ζ)
ένα ίδρυμα δεν αναφέρει πληροφορίες ή παρέχει ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές σχετικά με ένα μεγάλο χρηματοδοτικό άνοιγμα κατά παράβαση του άρθρου 394 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
η)
ένα ίδρυμα δεν αναφέρει πληροφορίες ή παρέχει ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές σχετικά με τη ρευστότητά του κατά παράβαση του άρθρου 415 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
θ)
ένα ίδρυμα δεν αναφέρει πληροφορίες ή παρέχει ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές σχετικά με το δείκτη μόχλευσης κατά παράβαση του άρθρου 430 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
ι)
ένα ίδρυμα κατά τρόπο επαναλαμβανόμενο ή επίμονο δεν διατηρεί ρευστά διαθέσιμα κατά παράβαση του άρθρου 412 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
ια)
ένα ίδρυμα παρουσιάζει χρηματοδοτικό άνοιγμα πέραν των ορίων που θέτει το άρθρο 395 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
ιβ)
ένα ίδρυμα είναι εκτεθειμένο στον πιστωτικό κίνδυνο μια θέσης τιτλοποίησης και δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 405 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
ιγ)
ένα ίδρυμα δεν παρέχει πληροφορίες ή παρέχει ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες κατά παράβαση του άρθρου 431 παράγραφοι 1, 2 και 3 ή του άρθρου 451 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
ιδ)
ένα ίδρυμα καταβάλλει πληρωμές σε κατόχους μέσων που περιλαμβάνονται στα ίδια κεφάλαια του ιδρύματος κατά παράβαση του άρθρου 141 της παρούσας οδηγίας ή σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τα άρθρα 28, 51 ή 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 απαγορεύουν τις εν λόγω πληρωμές σε κατόχους μέσων που περιλαμβάνονται στα ίδια κεφάλαια,
ιε)
ένα ίδρυμα κηρύχθηκε υπεύθυνο για σοβαρές παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που θεσπίστηκαν δυνάμει της οδηγίας 2005/60/ΕΚ,
ιστ)
ένα ίδρυμα επιτρέπει σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα που δεν συμμορφώνονται με το άρθρο 91 να καταστούν ή να παραμείνουν μέλη του διοικητικού οργάνου.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στις περιπτώσεις της παραγράφου 1 οι διοικητικές κυρώσεις και τα άλλα διοικητικά μέτρα που μπορούν να εφαρμοστούν περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα εξής:
α)
δημόσια ανακοίνωση στην οποία περιγράφονται το υπεύθυνο φυσικό πρόσωπο, ίδρυμα, χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών και η φύση της παράβασης,
β)
διαταγή προς το υπεύθυνο φυσικό ή νομικό πρόσωπο για παύση της παράνομης συμπεριφοράς και παράλειψής της στο μέλλον,
γ)
στην περίπτωση ιδρύματος, ανάκληση της άδειας λειτουργίας του ιδρύματος κατά το άρθρο 18,
δ)
με την επιφύλαξη του άρθρου 65 παράγραφος 2, προσωρινή απαγόρευση κατά μέλους του διοικητικού οργάνου ή άλλου υπαίτιου φυσικού προσώπου του ιδρύματος να ασκεί καθήκοντα σε ιδρύματα,
ε)
στην περίπτωση νομικού προσώπου, διοικητικά χρηματικά πρόστιμα ύψους έως το 10 % του συνολικού καθαρού κύκλου εργασιών, συμπεριλαμβανομένου του ακαθάριστου εισοδήματος που συνίσταται σε τόκους εισπρακτέου και εξομοιούμενα έσοδα, έσοδα από μετοχές και άλλους τίτλους μεταβλητής ή σταθερής απόδοσης και εισπρακτέες προμήθειες ή αμοιβές σύμφωνα με το άρθρο 316 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 της επιχείρησης κατά την προηγούμενη χρήση,
στ)
στην περίπτωση φυσικού προσώπου, διοικητικά χρηματικά πρόστιμα μέχρι και 5 000 000 EUR ή, στα κράτη μέλη τα οποία δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ, η αντίστοιχη αξία στο εθνικό νόμισμα κατά 17ης Ιουλίου 2013,
ζ)
διοικητικά χρηματικά πρόστιμα μέχρι και το διπλάσιο του ποσού των κερδών που αποκτήθηκαν ή των ζημιών που αποφεύχθηκαν λόγω της παράβασης, όπου μπορούν να συγκεκριμενοποιηθούν.
Σε περίπτωση που επιχείρηση του πρώτου εδαφίου στοιχείο ε) είναι θυγατρική μητρικής επιχείρησης, το σχετικό ακαθάριστο εισόδημα θα είναι το ακαθάριστο εισόδημα που προκύπτει από τις ενοποιημένες καταστάσεις της ανώτατης μητρικής επιχείρησης κατά την προηγούμενη χρήση.
Άρθρο 68
Δημοσιοποίηση των διοικητικών κυρώσεων
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρμόδιες αρχές να δημοσιοποιούν στον επίσημο δικτυακό τους τόπο τουλάχιστον τις τελεσίδικες διοικητικές κυρώσεις που επιβάλλονται για παραβάσεις των εθνικών διατάξεων μεταφοράς της παρούσας οδηγίας ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, περιλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τον τύπο και τη φύση της παράβασης και την ταυτότητα του φυσικού ή νομικού προσώπου στο οποίο επιβάλλεται η κύρωση, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση μετά την ενημέρωση του εν λόγω προσώπου σχετικά με τις εν λόγω κυρώσεις.
Όταν τα κράτη μέλη επιτρέπουν τη δημοσιοποίηση των μη τελεσίδικων κυρώσεων, οι αρμόδιες αρχές δημοσιοποιούν επίσης, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, στον επίσημο δικτυακό τόπο τους, πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση των προσφυγών και τα αποτελέσματά τους.
2. Οι αρμόδιες αρχές δημοσιοποιούν τις κυρώσεις ανωνύμως, κατά τρόπο σύμφωνο με το εθνικό δίκαιο, σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν η κύρωση επιβάλλεται σε φυσικό πρόσωπο και, μετά από υποχρεωτική προηγούμενη εκτίμηση, η δημοσιοποίηση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα θεωρείται δυσανάλογη,
β)
όταν η δημοσιοποίηση θα έθετε σε κίνδυνο τη σταθερότητα των χρηματοοικονομικών αγορών ή διεξαγόμενη ποινική έρευνα,
γ)
όταν η δημοσιοποίηση θα προξενούσε, στο βαθμό που μπορεί να προσδιορισθεί αυτό, δυσανάλογη ζημία στα ενδιαφερόμενα ιδρύματα ή φυσικά πρόσωπα.
Εναλλακτικά, όταν οι περιστάσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο είναι πιθανόν να εκλείψουν εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, η κατά την παράγραφο 1 δημοσιοποίηση μπορεί να αναβληθεί για το εν λόγω χρονικό διάστημα.
3. Οι αρμόδιες αρχές εξασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που δημοσιεύονται δυνάμει της παραγράφου 1 ή 2 παραμένουν στον επίσημο δικτυακό τόπο τους για τουλάχιστον πέντε έτη. Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα διατηρούνται στον επίσημο δικτυακό τόπο της αρμόδιας αρχής μόνο για το αναγκαίο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες περί προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.
4. Έως 18ης Ιουλίου 2015, η ΕΑΤ υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με τη δημοσίευση των κυρώσεων από τα κράτη μέλη σε ανώνυμη βάση, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 2, και ιδίως όταν έχουν διαπιστωθεί σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών εν προκειμένω. Επιπλέον, η ΕΑΤ υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή για οποιεσδήποτε σημαντικές διαφορές όσον αφορά τη διάρκεια της δημοσιοποίησης των κυρώσεων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.
Άρθρο 69
Ανταλλαγή πληροφοριών για τις κυρώσεις και τήρηση κεντρικής βάσης δεδομένων από την ΕΑΤ
1. Με την επιφύλαξη τήρησης των απαιτήσεων του επαγγελματικού απορρήτου που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1, οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν την ΕΑΤ για όλες τις διοικητικές κυρώσεις, περιλαμβανομένων όλων των μόνιμων απαγορεύσεων, που επιβάλλονται σύμφωνα με τα άρθρα 65, 66 και 67, καθώς και για κάθε σχετική προσφυγή και τα αποτελέσματά τους. Η ΕΑΤ τηρεί κεντρική βάση δεδομένων με τις διοικητικές κυρώσεις που της γνωστοποιούνται, με αποκλειστικό σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών. Αυτή η βάση δεδομένων είναι προσιτή μόνο στις αρμόδιες αρχές και ενημερώνεται βάσει των πληροφοριών που παρέχουν οι αρμόδιες αρχές.
2. Όταν μια αρμόδια αρχή εκτιμά την καλή φήμη για τους σκοπούς του άρθρου 13 παράγραφος 1, του άρθρου 16 παράγραφος 3, του άρθρου 91 παράγραφος 1 και του άρθρου 121, συμβουλεύεται τη βάση δεδομένων της ΕΑΤ με τις διοικητικές κυρώσεις. Εφόσον έχει αλλάξει η κατάσταση των προσφυγών ή έχει γίνει δεκτή προσφυγή, η ΕΑΤ διαγράφει ή ενημερώνει τις σχετικές καταχωρίσεις στη βάση δεδομένων κατ’ αίτηση των αρμόδιων αρχών.
3. Οι αρμόδιες αρχές ελέγχουν, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, την ύπαρξη σχετικής καταδίκης στο ποινικό μητρώο του ενδιαφερομένου. Για τον σκοπό αυτό ανταλλάσσονται πληροφορίες σύμφωνα με την απόφαση 2009/316/ΔΕΥ του και την απόφαση-πλαίσιο 2009/315/ΔΕΥ, όπως εφαρμόζονται στο εθνικό δίκαιο.
4. Η ΕΑΤ τηρεί δικτυακό τόπο με συνδέσμους προς τη δημοσίευση των διοικητικών κυρώσεων από κάθε αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 68 και αναφέρει το χρονικό διάστημα για το οποίο κάθε κράτος μέλος δημοσιεύει τις διοικητικές κυρώσεις.
Άρθρο 70
Αποτελεσματική εφαρμογή κυρώσεων και άσκηση των εξουσιών επιβολής κυρώσεων από τις αρμόδιες αρχές
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά τον καθορισμό του είδους των διοικητικών κυρώσεων ή άλλων διοικητικών μέτρων και του ύψους των διοικητικών χρηματικών προστίμων, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη όλες τις σχετικές συνθήκες, στις οποίες περιλαμβάνονται αναλόγως:
α)
η βαρύτητα και η διάρκεια της παράβασης,
β)
ο βαθμός ευθύνης του φυσικού ή νομικού προσώπου που είναι υπεύθυνο για την παράβαση,
γ)
η οικονομική ισχύς του φυσικού ή νομικού προσώπου που είναι υπεύθυνο για την παράβαση, όπως προκύπτει, παραδείγματος χάριν, από τον συνολικό κύκλο εργασιών νομικού προσώπου ή από το ετήσιο εισόδημα φυσικού προσώπου,
δ)
η σπουδαιότητα των κερδών που αποκτήθηκαν ή των ζημιών που αποφεύχθηκαν από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για την παράβαση, στον βαθμό που μπορούν να προσδιορισθούν,
ε)
οι ζημίες τρίτων που προκλήθηκαν από την παράβαση, στον βαθμό που μπορούν να προσδιορισθούν,
στ)
ο βαθμός συνεργασίας του φυσικού ή νομικού προσώπου που είναι υπεύθυνο για την παράβαση με την αρμόδια αρχή,
ζ)
προηγούμενες παραβάσεις του φυσικού ή νομικού προσώπου που είναι υπεύθυνο για την παράβαση,
η)
τυχόν πιθανές συστημικές συνέπειες της παράβασης.
Άρθρο 71
Καταγγελίες παραβάσεων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές θεσπίζουν αποτελεσματικούς και αξιόπιστους μηχανισμούς για την ενθάρρυνση των καταγγελιών για δυνητικές ή υπάρχουσες παραβάσεις εθνικών διατάξεων μεταφοράς της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 προς τις αρμόδιες αρχές.
2. Οι μηχανισμοί της παραγράφου 1 περιλαμβάνουν τουλάχιστον:
α)
ειδικές διαδικασίες για τη λήψη και την παρακολούθηση καταγγελιών για παραβάσεις,
β)
κατάλληλη προστασία για εργαζομένους ιδρυμάτων που κοινοποιούν παραβάσεις που διαπράττονται εντός του ιδρύματος, τουλάχιστον έναντι αντιποίνων, διακρίσεων ή άλλων μορφών άνισης μεταχείρισης,
γ)
προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα τόσο του προσώπου που καταγγέλλει τις παραβάσεις, όσο και του φυσικού προσώπου που φέρεται ότι διέπραξε παράβαση, σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ,
δ)
σαφείς κανόνες ώστε να εξασφαλίζεται η εμπιστευτικότητα σε όλες τις περιπτώσεις σχετικά με το πρόσωπο που καταγγέλλει τις παραβάσεις οι οποίες έχουν διαπραχθεί εντός του ιδρύματος, εκτός εάν η αποκάλυψη της ταυτότητάς του απαιτείται από το εθνικό δίκαιο στο πλαίσιο περαιτέρω ερευνών ή μεταγενέστερης ποινικής διαδικασίας.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα να θεσπίζουν κατάλληλες διαδικασίες για να μπορούν οι εργαζόμενοι σε αυτά να καταγγέλλουν παραβάσεις εσωτερικά, μέσω ειδικού, ανεξάρτητου και αυτόνομου διαύλου.
Ο δίαυλος αυτός μπορεί επίσης να παρέχεται με ρυθμίσεις που προβλέπονται από τους κοινωνικούς εταίρους. Ισχύει η ίδια προστασία με εκείνη που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχεία β), γ) και δ).
Άρθρο 72
Δικαίωμα προσφυγής
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι κατά των αποφάσεων και μέτρων που λαμβάνονται κατ’ εφαρμογή νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που εκδίδονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ή τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 δύναται να ασκηθεί προσφυγή. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, σε περίπτωση που δεν έχει ληφθεί απόφαση εντός εξαμήνου από την κατάθεση αίτησης έγκρισης η οποία περιέχει όλα τα απαιτούμενα από τις εθνικές διατάξεις μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στοιχεία, υπάρχει δικαίωμα προσφυγής.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 2
Διαδικασία επανεξέτασης
Τμημα I
Διαδικασια εκτιμησησ τησ επαρκειασ του εσωτερικου κεφαλαιου
Άρθρο 73
Εσωτερικό κεφάλαιο
Τα ιδρύματα διαθέτουν αξιόπιστες, αποτελεσματικές και ολοκληρωμένες στρατηγικές και διαδικασίες για την εκτίμηση και τη διατήρηση σε διαρκή βάση του ύψους, της σύνθεσης και της κατανομής των εσωτερικών κεφαλαίων που θεωρούν κατάλληλα για την κάλυψη της φύσης και του επιπέδου των κινδύνων τους οποίους έχουν αναλάβει ή τους οποίους ενδέχεται να αναλάβουν.
Οι εν λόγω στρατηγικές και διαδικασίες υπόκεινται σε τακτική εσωτερική επανεξέταση ώστε να εξασφαλιστεί ότι παραμένουν πλήρεις και αναλογικές προς τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του ιδρύματος.
Τμημα II
Πλαισιο, διαδικασιεσ και μηχανισμοι των ιδρυματων
Υποτμημα 1
Γενικεσ αρχεσ
Άρθρο 74
Εσωτερική διακυβέρνηση και σχέδια ανάκαμψης και εξυγίανσης
1. Τα ιδρύματα θεσπίζουν άρτιο πλαίσιο διακυβέρνησης το οποίο να περιλαμβάνει σαφή οργανωτική διάρθρωση με ευκρινείς, διαφανείς και συνεπείς γραμμές ευθύνης, αποτελεσματικές διαδικασίες εντοπισμού, διαχείρισης, παρακολούθησης και αναφοράς των κινδύνων τους οποίους αναλαμβάνουν ή ενδέχεται να αναλάβουν, επαρκείς μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου περιλαμβανομένων κατάλληλων διοικητικών και λογιστικών διαδικασιών καθώς και πολιτικές και πρακτικές αποδοχών που να συνάδουν προς τις αρχές της ορθής και αποτελεσματικής διαχείρισης κινδύνων.
2. Το πλαίσιο, οι διαδικασίες και οι μηχανισμοί της παραγράφου 1 πρέπει να είναι εκτενή και αναλογικά προς τη φύση, το μέγεθος και την πολυπλοκότητα των κινδύνων που ενέχουν το επιχειρηματικό μοντέλο και οι δραστηριότητες του ιδρύματος. Λαμβάνονται υπόψη τα τεχνικά κριτήρια που ορίζονται στα άρθρα 76 έως 95.
3. Η ΕΑΤ εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές για τις ρυθμίσεις, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1, σύμφωνα με την παράγραφο 2.
4. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι έχουν θεσπιστεί σχέδια ανάκαμψης για την επαναφορά της οικονομικής κατάστασης ιδρύματος έπειτα από ουσιαστική επιδείνωση και σχέδια εξυγίανσης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, οι απαιτήσεις για ένα ίδρυμα να εκπονεί, να διατηρεί και να ενημερώνει τα σχέδια ανάκαμψης και για την αρχή εξυγίανσης, κατόπιν διαβούλευσης με την αρμόδια αρχή, να ετοιμάζει σχέδια εξυγίανσης μπορεί να ελαττώνονται εάν, κατόπιν διαβούλευσης με την εθνική αρχή μακροπροληπτικής εποπτείας, οι αρμόδιες αρχές κρίνουν ότι η πτώχευση συγκεκριμένου ιδρύματος λόγω, μεταξύ άλλων, του μεγέθους του, του επιχειρηματικού του μοντέλου ή της διασύνδεσής του με άλλα ιδρύματα, ή με το χρηματοοικονομικό σύστημα εν γένει, δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στις χρηματοοικονομικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα ή στους χρηματοδοτικούς όρους.
Τα ιδρύματα συνεργάζονται στενά με τις αρχές εξυγίανσης και τους παρέχουν κάθε πληροφορία που είναι απαραίτητη για την προετοιμασία και κατάστρωση βιώσιμων σχεδίων εξυγίανσης εκθέτοντας τις επιλογές για την ομαλή εξυγίανση των ιδρυμάτων σε περίπτωση πτώχευσης, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας.
Σύμφωνα με το άρθρο 25 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, η ΕΑΤ έχει δικαίωμα να συμμετέχει και να συμβάλλει στην ανάπτυξη και τον συντονισμό αποτελεσματικών και συνεκτικών σχεδίων ανάκαμψης και εξυγίανσης.
Εν προκειμένω, η ΕΑΤ ενημερώνεται και έχει δικαίωμα να συμμετέχει σε συνεδριάσεις με θέμα την ανάπτυξη και το συντονισμό σχεδίων ανάκαμψης και εξυγίανσης. Η ΕΑΤ ενημερώνεται πλήρως και εκ των προτέρων σχετικά με τη διεξαγωγή τέτοιων συνεδριάσεων ή δραστηριοτήτων, οσάκις αυτές πραγματοποιούνται, καθώς και για τα κύρια θέματα προς συζήτηση και τις δραστηριότητες προς εξέταση.
Άρθρο 75
Επίβλεψη των πολιτικών αποδοχών
1. Οι αρμόδιες αρχές συγκεντρώνουν τις πληροφορίες που κοινοποιούνται σύμφωνα με τα κριτήρια για δημοσιοποίηση που ορίζονται στο άρθρο 450 παράγραφος 1 στοιχεία ζ), η) και θ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και τις χρησιμοποιούν για τη συγκριτική αξιολόγηση των τάσεων και των πρακτικών ως προς τις αποδοχές. Οι αρμόδιες αρχές παρέχουν αυτές τις πληροφορίες στην ΕΑΤ.
2. Η ΕΑΤ εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις ορθές πολιτικές αποδοχών οι οποίες συνάδουν με τις αρχές που προβλέπονται στα άρθρα 92 έως 95. Οι κατευθυντήριες γραμμές λαμβάνουν επίσης υπόψη τις αρχές περί ορθών πολιτικών αποδοχών που ορίζονται στη σύσταση 2009/384/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2009, σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών (29).
Η ΕΑΚΑΑ συνεργάζεται στενά με την ΕΑΤ για την ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών για τις κατηγορίες υπαλλήλων που ασχολούνται με την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών και δραστηριότητες κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 2 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ.
Η ΕΑΤ χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που λαμβάνει από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την παράγραφο 1 για να προβαίνει σε συγκριτική αξιολόγηση των τάσεων και των πρακτικών αποδοχών σε επίπεδο Ένωσης.
3. Οι αρμόδιες αρχές συγκεντρώνουν πληροφορίες για τον αριθμό των φυσικών προσώπων ανά ίδρυμα με αποδοχές ύψους 1 εκατομμυρίου EUR ή περισσότερο ανά οικονομικό έτος, σε επίπεδο αμοιβών 1 εκατομμυρίου EUR, συμπεριλαμβανομένων των αρμοδιοτήτων των θέσεων απασχόλησης αυτών, του σχετικού επιχειρηματικού τομέα και των βασικών στοιχείων μισθού, πρόσθετων αμοιβών, μακροπρόθεσμων επιβραβεύσεων και συνταξιοδοτικών εισφορών. Αυτές οι πληροφορίες διαβιβάζονται στην ΕΑΤ, η οποία τις δημοσιεύει συνολικά στη βάση κράτους μέλους προέλευσης σε κοινό μορφότυπο διαβίβασης στοιχείων. Η ΕΑΤ μπορεί να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για να διευκολύνει την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου και να διασφαλίζει τη συνέπεια των πληροφοριών που συγκεντρώνονται.
Υποτμημα 2
Τεχνικα κριτηρια για την οργανωση και την αντιμετωπιση των κινδυνων
Άρθρο 76
Αντιμετώπιση κινδύνων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το διοικητικό όργανο εγκρίνει και επανεξετάζει περιοδικά τις στρατηγικές και τις πολιτικές για την ανάληψη, τη διαχείριση, την παρακολούθηση και τη μείωση των κινδύνων στους οποίους είναι ή θα μπορούσε να είναι εκτεθειμένο το ίδρυμα, περιλαμβανομένων εκείνων που προκαλούνται από το μακροοικονομικό περιβάλλον στο οποίο ασκεί τις δραστηριότητές του, λαμβανομένης υπόψη της φάσης του οικονομικού κύκλου.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το διοικητικό όργανο αφιερώνει αρκετό χρόνο στην εκτίμηση των θεμάτων κινδύνου. Το διοικητικό όργανο συμμετέχει ενεργά και διασφαλίζει ότι διατίθενται επαρκείς πόροι για τη διαχείριση όλων των σημαντικών κινδύνων που εξετάζονται στην παρούσα οδηγία και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, καθώς και στην αποτίμηση των στοιχείων ενεργητικού, τη χρήση εξωτερικών αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και εσωτερικών υποδειγμάτων σε σχέση με τους εν λόγω κινδύνους. Το ίδρυμα εισάγει διαύλους αναφοράς στο διοικητικό όργανο, που να καλύπτουν όλους τους σημαντικούς κινδύνους και τις πολιτικές διαχείρισης κινδύνων καθώς και τις αλλαγές τους.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα τα οποία είναι σημαντικά από πλευράς μεγέθους, εσωτερικής οργάνωσης και φύσεως, πεδίου εφαρμογής και πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων τους συνιστούν επιτροπή κινδύνου, αποτελούμενη από μέλη του διοικητικού οργάνου που δεν έχουν καμία εκτελεστική λειτουργία στο αντίστοιχο ίδρυμα. Τα μέλη της επιτροπής κινδύνου έχουν κατάλληλες γνώσεις, δεξιότητες και εξειδίκευση ώστε να αντιλαμβάνονται πλήρως και να παρακολουθούν τη στρατηγική κινδύνου και την πολιτική ανάληψης κινδύνων του ιδρύματος.
Η επιτροπή κινδύνου συμβουλεύει το διοικητικό όργανο σχετικά με τη συνολική παρούσα και μελλοντική ανάληψη κινδύνων και στρατηγική κινδύνου του ιδρύματος και βοηθά το διοικητικό όργανο στην επίβλεψη της υλοποίησης της εν λόγω στρατηγικής από τα ανώτατα διοικητικά στελέχη. Το διοικητικό όργανο φέρει πλήρη ευθύνη για τους κινδύνους.
Η επιτροπή κινδύνου ελέγχει εάν οι τιμές των στοιχείων παθητικού και ενεργητικού που προσφέρονται στους πελάτες λαμβάνουν πλήρως υπόψη το επιχειρηματικό μοντέλο και τη στρατηγική κινδύνου του ιδρύματος. Όταν οι τιμές δεν απηχούν με ακρίβεια τους κινδύνους σύμφωνα με το επιχειρηματικό μοντέλο και τη στρατηγική κινδύνου, η επιτροπή κινδύνου υποβάλλει διορθωτικό σχέδιο στο διοικητικό όργανο.
Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να επιτρέπουν σε ένα ίδρυμα που δεν θεωρείται σημαντικό σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο να συνιστά κοινή επιτροπή αποτελούμενη από την επιτροπή κινδύνου και την επιτροπή ελέγχου όπως αναφέρεται στο άρθρο 41 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ. Τα μέλη της κοινής επιτροπής πρέπει να κατέχουν τις γνώσεις, τις δεξιότητες και την εμπειρογνωμοσύνη που απαιτούνται για την επιτροπή κινδύνου και για την επιτροπή ελέγχου.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το διοικητικό όργανο με την εποπτική του αρμοδιότητα και η επιτροπή κινδύνου, σε περίπτωση που έχει συσταθεί τέτοια, έχουν επαρκή πρόσβαση σε πληροφορίες ως προς την κατάσταση κινδύνου του ιδρύματος και, εάν απαιτείται και κρίνεται σκόπιμο, στο τμήμα διαχείρισης κινδύνου και σε ειδικούς εξωτερικούς συμβούλους.
Το διοικητικό όργανο με την εποπτική του αρμοδιότητα και η επιτροπή κινδύνου, σε περίπτωση που έχει συσταθεί τέτοια, καθορίζουν το είδος, την ποσότητα, τη μορφή και τη συχνότητα των πληροφοριών που πρέπει να λαμβάνουν σχετικά με θέματα κινδύνου. Η επιτροπή κινδύνου, προκειμένου να συμβάλλει στη διαμόρφωση ορθών πολιτικών και πρακτικών αποδοχών και με την επιφύλαξη των καθηκόντων της επιτροπής αποδοχών, εξετάζει κατά πόσον τα κίνητρα που προβλέπει το σύστημα αποδοχών λαμβάνουν υπόψη τον κίνδυνο, το κεφάλαιο, τη ρευστότητα και την πιθανότητα και το χρονοδιάγραμμα κερδών.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, σύμφωνα με την απαίτηση αναλογικότητας του άρθρου 7 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/73/ΕΚ της Επιτροπής (30), ότι τα ιδρύματα διαθέτουν τμήμα διαχείρισης κινδύνου το οποίο είναι ανεξάρτητο από τις επιχειρησιακές λειτουργίες και έχει επαρκείς εξουσίες, κύρος, πόρους και πρόσβαση στο διοικητικό όργανο.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το τμήμα διαχείρισης κινδύνου διασφαλίζει τον εντοπισμό, τη μέτρηση και τη δέουσα αναφορά όλων των σημαντικών κινδύνων. Διασφαλίζουν ότι το τμήμα διαχείρισης κινδύνου εμπλέκεται ενεργά στην ανάπτυξη της στρατηγικής κινδύνου του ιδρύματος και σε όλες τις σημαντικές αποφάσεις διαχείρισης κινδύνου και ότι δύναται να παρουσιάσει την πλήρη εικόνα ολόκληρου του φάσματος των κινδύνων που αντιμετωπίζει το ίδρυμα.
Όποτε αυτό απαιτείται, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το τμήμα διαχείρισης κινδύνου μπορεί να αναφέρεται απευθείας στο διοικητικό όργανο, κατά την άσκηση της εποπτικής του δραστηριότητας, ανεξάρτητα από τα ανώτατα διοικητικά στελέχη, και να εγείρει ανησυχίες και να προειδοποιεί το εν λόγω όργανο, όταν κρίνεται σκόπιμο, σε περίπτωση εξελίξεων ειδικού κινδύνου που πλήττουν ή ενδέχεται να πλήξουν το ίδρυμα, με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων του διοικητικού οργάνου κατά την άσκηση της εποπτικής του αρμοδιότητας και/ή της διοικητικής του αρμοδιότητας σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Ο επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου είναι ανεξάρτητο ανώτατο διοικητικό στέλεχος με διακριτή αρμοδιότητα στο τμήμα διαχείρισης κινδύνου. Όπου η φύση, το μέγεθος και η πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του ιδρύματος δεν δικαιολογούν το διορισμό ειδικού ατόμου, οι εν λόγω αρμοδιότητες μπορούν να αναλαμβάνονται από άλλο ανώτερο στέλεχος του ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων.
Ο επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου δεν απαλλάσσεται χωρίς την προηγούμενη έγκριση του διοικητικού οργάνου υπό την εποπτική του αρμοδιότητα και έχει απευθείας πρόσβαση στο διοικητικό όργανο υπό την εποπτική του αρμοδιότητα όποτε αυτό απαιτείται.
Η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας δεν θίγει την εφαρμογή της οδηγίας 2006/73/ΕΚ στις επιχειρήσεις επενδύσεων.
Άρθρο 77
Εσωτερικές προσεγγίσεις για τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων
1. Οι αρμόδιες αρχές ενθαρρύνουν τα ιδρύματα που είναι σημαντικά από πλευράς μεγέθους τους, εσωτερικής τους οργάνωσης και της φύσεως, του μεγέθους και της πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων τους να αναπτύξουν εσωτερικές προσεγγίσεις για την εκτίμηση του πιστωτικού κινδύνου και να αυξήσουν τη χρήση της προσέγγισης που βασίζεται στις εσωτερικές τους αξιολογήσεις για τον υπολογισμό των απαιτήσεων περί ιδίων κεφαλαίων για τον πιστοληπτικό κίνδυνο, όταν τα ανοίγματά τους είναι σημαντικά σε απόλυτες τιμές και όταν έχουν ταυτόχρονα ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών αντισταθμισμάτων. Το παρόν άρθρο δεν θίγει την εκπλήρωση των κριτηρίων που ορίζονται στο τρίτο μέρος τίτλο Ι κεφάλαιο 3 τμήμα 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Οι αρμόδιες αρχές, λαμβάνοντας υπόψη τους τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων των ιδρυμάτων, ελέγχουν ότι δεν βασίζονται αποκλειστικά ή μηχανιστικά σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για την εκτίμηση της φερεγγυότητας μιας οντότητας ή ενός χρηματοοικονομικού μέσου.
3. Οι αρμόδιες αρχές ενθαρρύνουν τα ιδρύματα, λαμβάνοντας υπόψη τους το μέγεθός τους, την εσωτερική τους οργάνωση και τη φύση, το μέγεθος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους να αναπτύξουν εσωτερικές ικανότητες για την εκτίμηση του εσωτερικού πιστοληπτικού κινδύνου και να αυξήσουν τη χρήση εσωτερικών υποδειγμάτων για τον υπολογισμό των απαιτήσεων περί ιδίων κεφαλαίων για τον ειδικό κίνδυνο των χρεωστικών τίτλων του χαρτοφυλακίου καθώς και εσωτερικά υποδείγματα για τον υπολογισμό των απαιτήσεων περί ιδίων κεφαλαίων για τους κινδύνους αθέτησης και μετατόπισης όταν η έκθεσή τους σε συγκεκριμένο κίνδυνο είναι σημαντική σε απόλυτες τιμές και όταν έχουν πολλές καθαρές θέσεις σε χρεόγραφα διαφορετικών εκδοτών.
Το παρόν άρθρο δεν θίγει την εκπλήρωση των κριτηρίων που ορίζονται στο τρίτο μέρος τίτλος IV κεφάλαιο 5 τμήματα 1 έως 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
4. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών προτύπων για την περαιτέρω συγκεκριμενοποίηση της έννοιας των «εκθέσεων σε ειδικό κίνδυνο που είναι σημαντικές σε απόλυτες τιμές» της παραγράφου 3 πρώτο εδάφιο και των ορίων των μεγάλων αριθμών σημαντικών αντισυμβαλλομένων και των θέσεων σε χρεόγραφα διαφορετικών εκδοτών.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια κανονιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα θέσπισης των κανονιστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Άρθρο 78
Εποπτική συγκριτική αξιολόγηση των εσωτερικών προσεγγίσεων για τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων
1. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα που μπορούν να χρησιμοποιούν εσωτερικές προσεγγίσεις για τον υπολογισμό των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ανοιγμάτων ή των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων εκτός του λειτουργικού κινδύνου γνωστοποιούν τα αποτελέσματα των υπολογισμών των εσωτερικών προσεγγίσεών τους για τα ανοίγματα ή τις θέσεις τους που περιλαμβάνονται στα χαρτοφυλάκια αναφοράς. Τα ιδρύματα υποβάλλουν τα αποτελέσματα των υπολογισμών τους μαζί με επεξήγηση των μεθοδολογιών που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή τους στις αρμόδιες αρχές, με την κατάλληλη συχνότητα και τουλάχιστον ετησίως.
2. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα υποβάλλουν τα αποτελέσματα των υπολογισμών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, σύμφωνα με το υπόδειγμα που έχει καταρτίσει η ΕΑΤ κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 8, στις αρμόδιες αρχές και την ΕΑΤ. Όταν οι αρμόδιες αρχές επιλέγουν να αναπτύξουν ειδικά χαρτοφυλάκια, τα αναπτύσσουν σε διαβούλευση με την ΕΑΤ και διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα γνωστοποιούν τα αποτελέσματα των υπολογισμών χωριστά από τα αποτελέσματα των υπολογισμών για τα χαρτοφυλάκια ΕΑΤ.
3. Οι αρμόδιες αρχές ελέγχουν, βάσει των πληροφοριών που τους υποβάλλουν τα ιδρύματα σύμφωνα με την παράγραφο 1, το εύρος των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ανοιγμάτων ή των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων, ανάλογα με την περίπτωση, εκτός του λειτουργικού κινδύνου, για τα ανοίγματα ή τις συναλλαγές του χαρτοφυλακίου αναφοράς που απορρέουν από τις εσωτερικές προσεγγίσεις των εν λόγω ιδρυμάτων. Τουλάχιστον κάθε χρόνο, οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν την ποιότητα των προσεγγίσεων αυτών, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στα εξής:
α)
προσεγγίσεις που παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές ως προς τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για το ίδιο άνοιγμα,
β)
προσεγγίσεις με ιδιαίτερα υψηλή ή χαμηλή ποικιλία και επίσης προσεγγίσεις με σημαντική και συστηματική υποεκτίμηση των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων.
Η ΕΑΤ καταρτίζει έκθεση προς συνδρομή των αρμόδιων αρχών κατά την εκτίμηση της ποιότητας των εσωτερικών προσεγγίσεων βάσει των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
4. Όταν συγκεκριμένα ιδρύματα παρουσιάζουν σημαντική απόκλιση από την πλειοψηφία των ομολόγων τους ή υπάρχει μικρή ομοιότητα στην προσέγγιση που οδηγεί σε μεγάλη διακύμανση των αποτελεσμάτων, οι αρμόδιες αρχές ερευνούν τα σχετικά αίτια και, εφόσον μπορεί να διαπιστωθεί σαφώς ότι η προσέγγιση ενός ιδρύματος έχει ως αποτέλεσμα υποεκτίμηση των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων η οποία δεν μπορεί να αποδοθεί σε διαφορές των υποκείμενων κινδύνων των ανοιγμάτων ή θέσεων, λαμβάνουν διορθωτικά μέτρα.
5. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις τους σχετικά με την καταλληλότητα των διορθωτικών δράσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 τηρούν την αρχή ότι οι δράσεις αυτές πρέπει να είναι σύμφωνες με τους στόχους μιας εσωτερικής προσέγγισης και συνεπώς:
α)
δεν συνεπάγονται τυποποίηση ή προτιμώμενες μεθόδους,
β)
δεν δημιουργούν εσφαλμένα κίνητρα ή
γ)
δεν προκαλούν αγελαία συμπεριφορά.
6. Η ΕΑΤ μπορεί να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, όταν κρίνει ότι απαιτούνται βάσει των πληροφοριών και εκτιμήσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου, ώστε να βελτιωθούν οι εποπτικές πρακτικές ή οι πρακτικές των ιδρυμάτων όσον αφορά τις εσωτερικές προσεγγίσεις.
7. Η ΕΑΤ αναπτύσσει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να προσδιορίσει:
α)
τις διαδικασίες για την ανταλλαγή εκτιμήσεων που έχουν πραγματοποιηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 3 μεταξύ των αρμόδιων αρχών και με την ΕΑΤ,
β)
τα πρότυπα για την εκτίμηση από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την παράγραφο 3.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα στην Επιτροπή το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
8. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να προσδιορίσει:
α)
το υπόδειγμα, τους ορισμούς και τις λύσεις ΤΠ που πρέπει να εφαρμόζονται στην Ένωση για την υποβολή στοιχείων σύμφωνα με την παράγραφο 2,
β)
το χαρτοφυλάκιο ή τα χαρτοφυλάκια αναφοράς που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα θέσπισης των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
9. Η Επιτροπή, έως την 1η Απριλίου 2015 και αφού συμβουλευθεί την ΕΑΤ, υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τη λειτουργία της συγκριτικής αξιολόγησης των εσωτερικών προτύπων, περιλαμβανομένης της εμβέλειας του προτύπου. Εφόσον ενδείκνυται, την έκθεση ακολουθεί νομοθετική πρόταση.
Άρθρο 79
Πιστωτικός κίνδυνος και κίνδυνος αντισυμβαλλομένου
Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι:
α)
η χορήγηση πίστωσης βασίζεται σε ορθά και σαφώς καθορισμένα κριτήρια και ότι η διαδικασία έγκρισης, τροποποίησης, ανανέωσης και αναχρηματοδότησης των πιστώσεων ορίζεται με σαφήνεια,
β)
τα ιδρύματα έχουν εσωτερικές μεθόδους που τους επιτρέπουν να εκτιμούν τον πιστωτικό κίνδυνο των ανοιγμάτων σε μεμονωμένους οφειλέτες, σε χρεόγραφα ή σε θέσεις τιτλοποίησης και τον πιστωτικό κίνδυνο σε επίπεδο χαρτοφυλακίου. Ιδίως, οι εσωτερικές μέθοδοι δεν στηρίζονται αποκλειστικά ή μηχανιστικά σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Όπου οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων βασίζονται σε αξιολόγηση από Εξωτερικό Οργανισμό Πιστοληπτικών Αξιολογήσεων (ΕΟΠΑ) ή στο γεγονός ότι ένα άνοιγμα είναι χωρίς αξιολόγηση, αυτό δεν απαλλάσσει τα ιδρύματα από την πρόσθετη εξέταση άλλων σχετικών πληροφοριών για την εκτίμηση της κατανομής των εσωτερικών κεφαλαίων,
γ)
η διαρκής διαχείριση και παρακολούθηση των διαφόρων χαρτοφυλακίων και ανοιγμάτων που ενέχουν πιστωτικό κίνδυνο των ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων του εντοπισμού και της διαχείρισης προβληματικών πιστώσεων της διενέργειας επαρκών προσαρμογών και προβλέψεων αξίας, γίνεται μέσω αποτελεσματικών συστημάτων,
δ)
η διαφοροποίηση των πιστωτικών χαρτοφυλακίων είναι επαρκής σύμφωνα με τις αγορές-στόχους και τη συνολική στρατηγική πιστώσεων του ιδρύματος.
Άρθρο 80
Υπολειπόμενος κίνδυνος
Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι ο κίνδυνος οι αναγνωρισμένες τεχνικές μείωσης πιστωτικού κινδύνου που χρησιμοποιούν τα ιδρύματα να αποδειχθούν λιγότερο αποτελεσματικές από ό,τι αναμενόταν αντιμετωπίζεται και ελέγχεται και με γραπτώς τεκμηριωμένες πολιτικές και διαδικασίες.
Άρθρο 81
Κίνδυνος συγκέντρωσης
Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι ο κίνδυνος συγκέντρωσης από ανοίγματα έναντι κάθε αντισυμβαλλομένου, περιλαμβανομένων και κεντρικών αντισυμβαλλομένων, ομάδων συνδεδεμένων αντισυμβαλλομένων και αντισυμβαλλομένων στον ίδιο οικονομικό τομέα ή γεωγραφική περιοχή, ή από την ίδια δραστηριότητα ή βασικό εμπόρευμα, ή από την εφαρμογή τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου, και ιδίως ο κίνδυνος που συνδέεται με μεγάλα έμμεσα πιστωτικά ανοίγματα, όπως ενός μόνο εκδότη εξασφαλίσεων, αντιμετωπίζεται και ελέγχεται και με γραπτώς τεκμηριωμένες πολιτικές και διαδικασίες.
Άρθρο 82
Κίνδυνος τιτλοποίησης
1. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι οι κίνδυνοι από συναλλαγές τιτλοποίησης στις οποίες το πιστωτικό ίδρυμα είναι επενδυτής, μεταβιβάζων ή χρηματοδότης, συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων φήμης, όπως προκύπτουν σε σχέση με πολύπλοκες δομές ή προϊόντα, αξιολογούνται και αντιμετωπίζονται με κατάλληλες πολιτικές και διαδικασίες ώστε να διασφαλίζεται ότι η οικονομική σημασία της συναλλαγής λαμβάνεται πλήρως υπόψη στις αποφάσεις εκτίμησης και διαχείρισης των κινδύνων.
2. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι, εάν το ίδρυμα είναι το μεταβιβάζον ίδρυμα ανακυκλούμενων συναλλαγών τιτλοποίησης με ρήτρα πρόωρης εξόφλησης, θα υφίσταται σχεδιασμός σχετικά με τη ρευστότητα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων τόσο των προγραμματισμένων όσο και των πρόωρων εξοφλήσεων.
Άρθρο 83
Κίνδυνος αγοράς
1. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι εφαρμόζονται πολιτικές και διαδικασίες για τον εντοπισμό, τη μέτρηση και τη διαχείριση όλων των σημαντικών πηγών και επιπτώσεων των κινδύνων της αγοράς.
2. Όταν η θέση short καθίσταται ληξιπρόθεσμη πριν από τη θέση long, οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι και τα ιδρύματα λαμβάνουν μέτρα κατά του κινδύνου ανεπαρκούς ρευστότητας.
3. Το εσωτερικό κεφάλαιο είναι επαρκές για σημαντικούς κινδύνους της αγοράς που δεν υπόκεινται σε απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων.
Τα ιδρύματα που, κατά τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο θέσης, σύμφωνα με το τρίτο μέρος τίτλος IV κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, έχουν συμψηφίσει τις θέσεις που έχουν σε μία ή περισσότερες από τις μετοχές που συναποτελούν έναν δείκτη μετοχών με θέση ή θέσεις στο συμβόλαιο μελλοντικής εκπλήρωσης σε δείκτη μετοχών ή σε άλλο προϊόν συνδεδεμένο με δείκτη μετοχών, έχουν επαρκή εσωτερικά κεφάλαια ώστε να καλύπτουν τον κίνδυνο βάσης για ζημία που γεννάται από το ενδεχόμενο να μην ακολουθεί πλήρως η τιμή του συμβολαίου μελλοντικής εκπλήρωσης ή του άλλου προϊόντος τις τιμές των μετοχών που το συναποτελούν. Τα ιδρύματα έχουν επίσης τέτοια επαρκή εσωτερικά κεφάλαια όταν αυτά κατέχουν αντίθετες θέσεις σε συμβόλαιο μελλοντικής εκπλήρωσης σε δείκτη μετοχών των οποίων η λήξη προθεσμίας, η σύνθεση ή και τα δύο δεν είναι πανομοιότυπες.
Όταν χρησιμοποιούν τη μεταχείριση του άρθρου 345 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα διασφαλίζουν ότι κρατούν επαρκή εσωτερικά κεφάλαια για την κάλυψη του κινδύνου ζημίας που υφίσταται μεταξύ του χρόνου της αρχικής δέσμευσης και της επόμενης εργάσιμης ημέρας.
Άρθρο 84
Κίνδυνος επιτοκίου από δραστηριότητες εκτός χαρτοφυλακίου
Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα εφαρμόζουν συστήματα για τον εντοπισμό, την αξιολόγηση και τη διαχείριση του κινδύνου από δυνητικές μεταβολές επιτοκίων κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις δραστηριότητες του ιδρύματος που δεν σχετίζονται με το χαρτοφυλάκιο συναλλαγών.
Άρθρο 85
Λειτουργικός κίνδυνος
1. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα εφαρμόζουν πολιτικές και διαδικασίες για την αξιολόγηση και τη διαχείριση της έκθεσης σε λειτουργικό κίνδυνο, περιλαμβανομένου του κινδύνου υποδείγματος, και την κάλυψη του κινδύνου που απορρέει από γεγονότα με χαμηλή συχνότητα και σοβαρές επιπτώσεις. Τα ιδρύματα διατυπώνουν με σαφήνεια τι συνιστά λειτουργικό κίνδυνο για τους σκοπούς αυτών των πολιτικών και διαδικασιών.
2. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι καταρτίζονται σχέδια αντιμετώπισης επειγουσών καταστάσεων και συνέχισης της λειτουργίας που διασφαλίζουν την ικανότητα του ιδρύματος να συνεχίζει τη λειτουργία του και να περιορίζει τις ζημίες σε περίπτωση σοβαρής διαταραχής της δραστηριότητάς του.
Άρθρο 86
Κίνδυνος ρευστότητας
1. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα διαθέτουν άρτιες στρατηγικές, πολιτικές, διαδικασίες και άρτια συστήματα για τον εντοπισμό, τη μέτρηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση του κινδύνου ρευστότητας εντός κατάλληλου συνόλου χρονικών οριζόντων, μεταξύ άλλων εντός της ίδιας ημέρας, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα ιδρύματα διατηρούν επαρκή επίπεδα αποθεμάτων ρευστότητας. Αυτές οι στρατηγικές, πολιτικές, διαδικασίες και τα συστήματα θα είναι σχεδιασμένα με βάση τους επιχειρηματικούς τομείς, τα νομίσματα, τους κλάδους και τις νομικές οντότητες και θα περιλαμβάνουν επαρκείς μηχανισμούς κατανομής κόστους ρευστότητας, ωφελειών και κινδύνων.
2. Οι στρατηγικές, πολιτικές, διαδικασίες και τα συστήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι αναλογικά προς την πολυπλοκότητα, το προφίλ κινδύνου, το πεδίο λειτουργίας των ιδρυμάτων και το επίπεδο ανοχής κινδύνου που έχει οριστεί από το διοικητικό όργανο και απηχούν τη σημασία του ιδρύματος σε κάθε κράτος μέλος στο οποίο δραστηριοποιείται επιχειρηματικά. Τα ιδρύματα κοινοποιούν την ανοχή κινδύνου σε όλους τους σχετικούς επιχειρηματικούς φορείς.
3. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα, λαμβανομένων υπόψη της φύσης, της κλίμακας και της πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων τους, έχουν χαρακτηριστικά κινδύνου ρευστότητας που συνάδουν με τα απαιτούμενα για ένα εύρυθμο και άρτιο σύστημα, χωρίς να τα υπερβαίνουν.
Οι αρμόδιες αρχές παρακολουθούν τις εξελίξεις όσον αφορά τα χαρακτηριστικά κινδύνου ρευστότητας, λ.χ. τον σχεδιασμό προϊόντων και τον όγκο, τη διαχείριση κινδύνου, τις χρηματοδοτικές πολιτικές και τις συγκεντρώσεις χρηματοδότησης.
Οι αρμόδιες αρχές αναλαμβάνουν αποτελεσματική δράση όταν οι εξελίξεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο μπορεί να οδηγήσουν σε αστάθεια μεμονωμένου ιδρύματος ή συστημική αστάθεια.
Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν την ΕΑΤ για οποιεσδήποτε δράσεις που αναλαμβάνονται σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο.
Η ΕΑΤ εκδίδει συστάσεις κατά περίπτωση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
4. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα αναπτύσσουν μεθόδους για τον προσδιορισμό, τη μέτρηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση χρηματοδοτικών θέσεων. Αυτές οι μέθοδοι περιλαμβάνουν τωρινές και προβλεπόμενες χρηματορροές που προκύπτουν από στοιχεία του ενεργητικού, του παθητικού, στοιχεία εκτός ισολογισμού, συμπεριλαμβανομένων ενδεχόμενων υποχρεώσεων και πιθανών επιπτώσεων του κινδύνου φήμης.
5. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα διακρίνουν μεταξύ δεσμευμένων και μη βεβαρημένων στοιχείων του ενεργητικού τα οποία είναι πάντοτε διαθέσιμα, ιδιαίτερα σε επείγουσες καταστάσεις. Διασφαλίζουν επίσης ότι τα ιδρύματα λαμβάνουν υπόψη τη νομική οντότητα στην οποία ανήκουν τα στοιχεία του ενεργητικού, τη χώρα όπου τα στοιχεία είναι εγγεγραμμένα σε μητρώο ή σε λογαριασμό και την επιλεξιμότητα, παρακολουθούν δε πώς μπορούν να κινητοποιούνται εγκαίρως τα στοιχεία του ενεργητικού.
6. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα έχουν επίσης υπόψη τους υφιστάμενους νομικούς, κανονιστικούς και λειτουργικούς περιορισμούς σε ενδεχόμενες μεταφορές ρευστότητας και μη βεβαρημένων στοιχείων του ενεργητικού μεταξύ νομικών οντοτήτων, εντός και εκτός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.
7. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα εξετάζουν διάφορα μέσα μείωσης κινδύνου ρευστότητας, συμπεριλαμβανομένων ενός συστήματος ορίων και αποθεμάτων ρευστότητας, προκειμένου να είναι σε θέση να αντέξουν ποικίλες περιπτώσεις πίεσης, καθώς και επαρκώς διαφοροποιημένη χρηματοδοτική διάρθρωση και πρόσβαση σε πηγές χρηματοδότησης. Αυτές οι ρυθμίσεις επανεξετάζονται τακτικά.
8. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα εξετάζουν εναλλακτικά σενάρια σχετικά με τις θέσεις ρευστότητας και τους παράγοντες μείωσης κινδύνου και επανεξετάζονται τουλάχιστον ετησίως οι παραδοχές στις οποίες στηρίζονται οι αποφάσεις σχετικά με τη χρηματοδοτική θέση. Για τους σκοπούς αυτούς, τα εναλλακτικά σενάρια αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα τα στοιχεία εκτός ισολογισμού και άλλες ενδεχόμενες υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των οντοτήτων ειδικού σκοπού τιτλοποίησης (SSPE) ή άλλων οντοτήτων ειδικού σκοπού, όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, σε σχέση με τις οποίες το ίδρυμα ενεργεί ως ανάδοχος ή παρέχει σημαντική υποστήριξη ρευστότητας.
9. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα εξετάζουν τις πιθανές επιπτώσεις συνδυασμένων εναλλακτικών σεναρίων ανάλογα με το ίδρυμα, σε όλο το εύρος της αγοράς και με συνδυασμένα εναλλακτικά σενάρια. Εξετάζονται διαφορετικές χρονικές περίοδοι και διάφοροι βαθμοί συνθηκών πίεσης.
10. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα προσαρμόζουν τις στρατηγικές, τις εσωτερικές πολιτικές και τα όρια κινδύνου ρευστότητας και αναπτύσσουν αποτελεσματικά σχέδια έκτακτης ανάγκης, λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα των εναλλακτικών σεναρίων που αναφέρονται στην παράγραφο 8.
11. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα έχουν θεσπίσει σχέδια ανάκτησης ρευστότητας, τα οποία καθορίζουν επαρκείς στρατηγικές και κατάλληλα μέτρα εφαρμογής προκειμένου να αντιμετωπίσουν πιθανά ελλείμματα ρευστότητας, συμπεριλαμβανομένων ελλειμμάτων που αφορούν κλάδους σε άλλα κράτη μέλη. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι αυτά τα σχέδια ελέγχονται από τα ιδρύματα τουλάχιστον ετησίως, ενημερώνονται βάσει του αποτελέσματος των εναλλακτικών σεναρίων που ορίζονται στην παράγραφο 8, υποβάλλονται με τη μορφή έκθεσης στα ανώτατα διοικητικά στελέχη και λαμβάνουν την έγκρισή τους, ώστε οι εσωτερικές πολιτικές και διαδικασίες να μπορούν να προσαρμοστούν ανάλογα. Τα ιδρύματα προβαίνουν στις απαραίτητες λειτουργικές ενέργειες εκ των προτέρων για να διασφαλίσουν ότι τα σχέδια ανάκτησης ρευστότητας μπορούν να υλοποιηθούν άμεσα. Για τα πιστωτικά ιδρύματα, αυτές οι λειτουργικές ενέργειες περιλαμβάνουν την τήρηση ενεχύρων που είναι άμεσα διαθέσιμα για τη χρηματοδότηση της κεντρικής τράπεζας. Αυτό περιλαμβάνει την τήρηση ενεχύρων, όπου απαιτείται, στο νόμισμα άλλου κράτους μέλους ή στο νόμισμα τρίτης χώρας στην οποία είναι εκτεθειμένα τα πιστωτικά ιδρύματα και, όπου απαιτείται για λειτουργικούς λόγους, εντός της επικράτειας ενός κράτους μέλους υποδοχής ή τρίτης χώρας στο νόμισμα της οποίας είναι εκτεθειμένα.
Άρθρο 87
Κίνδυνος υπερβολικής μόχλευσης
1. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα θεσπίζουν πολιτικές και διαδικασίες για τον προσδιορισμό, τη διαχείριση και την παρακολούθηση του κινδύνου υπερβολικής μόχλευσης. Οι δείκτες κινδύνου υπερβολικής μόχλευσης περιλαμβάνουν το δείκτη μόχλευσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 429 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και τις ασυμφωνίες μεταξύ του ενεργητικού και των υποχρεώσεων.
2. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο υπερβολικής μόχλευσης με προνοητικό τρόπο λαμβάνοντας υπόψη τις δυνητικές αυξήσεις του κινδύνου υπερβολικής μόχλευσης λόγω μειώσεων των ιδίων κεφαλαίων του ιδρύματος συνεπεία αναμενόμενων ή πραγματοποιηθεισών ζημιών, ανάλογα με τους ισχύοντες λογιστικούς κανόνες. Για αυτόν τον σκοπό, τα ιδρύματα είναι ικανά να αντέξουν σε μια σειρά διαφορετικών περιπτώσεων πίεσης όσον αφορά τον κίνδυνο υπερβολικής μόχλευσης.
Υποτμημα 3
Διακυβερνηση
Άρθρο 88
Ρυθμίσεις διακυβέρνησης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το διοικητικό όργανο ορίζει, επιβλέπει και λογοδοτεί για την υλοποίηση των ρυθμίσεων διακυβέρνησης που διασφαλίζουν την αποτελεσματική και συνετή διοίκηση ενός ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένου του διαχωρισμού αρμοδιοτήτων στον οργανισμό και την πρόληψη αντικρουόμενων συμφερόντων.
Οι ρυθμίσεις αυτές τηρούν τις εξής αρχές:
α)
το διοικητικό όργανο πρέπει να έχει τη γενική ευθύνη του ιδρύματος και εγκρίνει και επιβλέπει την υλοποίηση των στρατηγικών στόχων, της στρατηγικής αντιμετώπισης κινδύνου και της εσωτερικής διακυβέρνησης του ιδρύματος,
β)
το διοικητικό όργανο πρέπει να διασφαλίζει την αρτιότητα των συστημάτων λογιστικής και χρηματοοικονομικών εκθέσεων, περιλαμβανομένων των χρηματοοικονομικών και επιχειρησιακών ελέγχων και της συμμόρφωσης με το νόμο και τα συναφή πρότυπα,
γ)
το διοικητικό όργανο πρέπει να επιβλέπει τη διαδικασία δημοσιοποίησης και τις ανακοινώσεις,
δ)
το διοικητικό όργανο πρέπει να είναι υπεύθυνο για την αποτελεσματική επίβλεψη των ανώτατων διοικητικών στελεχών,
ε)
ο πρόεδρος του διοικητικού οργάνου ενός ιδρύματος στο πλαίσιο της εποπτικής του λειτουργίας δεν πρέπει να ασκεί ταυτόχρονα καθήκοντα διευθύνοντος συμβούλου στο ίδιο ίδρυμα, εκτός αν αυτό είναι δικαιολογημένο από το ίδρυμα και εγκεκριμένο από αρμόδιες αρχές.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το διοικητικό όργανο παρακολουθεί και εκτιμά κατά περιόδους την αποτελεσματικότητα των ρυθμίσεων διακυβέρνησης του ιδρύματος και προβαίνει στις δέουσες ενέργειες για την αντιμετώπιση τυχόν ελλείψεων.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα τα οποία είναι σημαντικά από πλευράς μεγέθους, εσωτερικής οργάνωσης και φύσεως, πεδίου εφαρμογής και πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων τους θεσπίζουν επιτροπή ανάδειξης υποψηφίων αποτελούμενη από μέλη του διοικητικού οργάνου που δεν έχουν καμία εκτελεστική λειτουργία στο αντίστοιχο ίδρυμα.
Η επιτροπή ανάδειξης υποψηφίων:
α)
εντοπίζει και προτείνει, για έγκριση από το διοικητικό όργανο ή προς έγκριση κατά τη γενική συνέλευση, υποψηφίους για τις κενές θέσεις του διοικητικού οργάνου, αξιολογεί το συνδυασμό γνώσεων, δεξιοτήτων, ποικιλότητας και εμπειρίας του διοικητικού οργάνου και συντάσσει περιγραφή των ρόλων και των ικανοτήτων για ένα συγκεκριμένο διορισμό και υπολογίζει τον χρόνο που αναμένεται να αφιερωθεί σε αυτή τη θέση.
Επιπλέον, η επιτροπή ανάδειξης υποψηφίων αποφασίζει ως προς τον καθορισμό στόχου για την εκπροσώπηση του ανεπαρκώς εκπροσωπούμενου φύλου στο διοικητικό όργανο και ετοιμάζει πολιτική για το πώς θα αυξηθεί ο αριθμός των ατόμων του ανεπαρκώς εκπροσωπούμενου φύλου στο διοικητικό όργανο προκειμένου να υλοποιηθεί ο στόχος αυτός. Ο στόχος, η πολιτική και η εφαρμογή τους δημοσιοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 435 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
β)
κατά περιόδους και τουλάχιστον ετησίως εκτιμά τη δομή, το μέγεθος, τη σύνθεση και την απόδοση του διοικητικού οργάνου και απευθύνει συστάσεις στο διοικητικό όργανο σχετικά με τυχόν αλλαγές,
γ)
κατά περιόδους και τουλάχιστον ετησίως εκτιμά τις γνώσεις, τις δεξιότητες και την εμπειρία μεμονωμένων μελών του διοικητικού οργάνου και του διοικητικού οργάνου ως συνόλου και υποβάλλει σχετικές αναφορές στο διοικητικό όργανο,
δ)
επανεξετάζει κατά περιόδους την πολιτική που εφαρμόζει το διοικητικό όργανο για την επιλογή και το διορισμό ανώτατων διοικητικών στελεχών και κάνει συστάσεις στο διοικητικό όργανο.
Η επιτροπή ανάδειξης υποψηφίων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της, λαμβάνει υπόψη της, στον βαθμό που είναι δυνατόν και σε διαρκή βάση, την ανάγκη να διασφαλισθεί ότι η λήψη αποφάσεων από το διοικητικό όργανο δεν κυριαρχείται από ένα άτομο ή μικρή ομάδα ατόμων κατά τρόπο που θίγει τα συμφέροντα του ιδρύματος ως συνόλου.
Η επιτροπή ανάδειξης υποψηφίων μπορεί να χρησιμοποιεί οποιοδήποτε είδος πόρων κρίνει κατάλληλο, συμπεριλαμβανομένων των εξωτερικών συμβούλων, και λαμβάνει τη δέουσα χρηματοδότηση προς τον σκοπό αυτό.
Στις περιπτώσεις όπου, βάσει του εθνικού δικαίου, το διοικητικό όργανο δεν έχει καμία αρμοδιότητα επί της διαδικασίας επιλογής και διορισμού οιουδήποτε εκ των μελών του, η παρούσα παράγραφος δεν εφαρμόζεται.
Άρθρο 89
Υποβολή εκθέσεων ανά χώρα
1. Από την 1η Ιανουαρίου 2015, τα κράτη μέλη ζητούν από κάθε ίδρυμα να δημοσιοποιεί ετησίως, εξειδικεύοντας ανά κράτος μέλος και τρίτη χώρα στις οποίες διαθέτει έδρα, τις ακόλουθες πληροφορίες σε ενοποιημένη βάση για το οικονομικό έτος:
α)
επωνυμία ή επωνυμίες, φύση δραστηριοτήτων και γεωγραφική θέση,
β)
κύκλο εργασιών,
γ)
αριθμό μισθωτών σε ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης,
δ)
αποτελέσματα προ φόρων,
ε)
φόροι επί των αποτελεσμάτων,
στ)
εισπραττόμενες δημόσιες επιδοτήσεις.
2. Παρά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη ζητούν από τα ιδρύματα να δημοσιοποιούν τις πληροφορίες της παραγράφου 1 στοιχεία α), β και γ), για πρώτη φορά στις 1η Ιουλίου 2014.
3. Έως 1η Ιουλίου 2014, όλα τα παγκόσμια συστημικώς σημαντικά ιδρύματα στα οποία έχει χορηγηθεί άδεια εντός της Ένωσης, όπως προσδιορίζονται διεθνώς, υποβάλλουν στην Επιτροπή εμπιστευτικά τις πληροφορίες της παραγράφου 1 στοιχεία δ), ε) και στ). Η Επιτροπή, αφού συμβουλευτεί την ΕΑΤ, την ΕΑΑΕΣ και την ΕΑΚΑΑ, κατά περίπτωση, προβαίνει σε γενική εκτίμηση ως προς τις ενδεχόμενες αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις της δημόσιας γνωστοποίησης αυτού του είδους πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων επί της ανταγωνιστικότητας, των επενδύσεων και της πιστοδοτικής ικανότητας και της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος. Η Επιτροπή υποβάλλει την έκθεσή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2014.
Σε περίπτωση που στην έκθεση της Επιτροπής εντοπίζονται σημαντικά αρνητικά αποτελέσματα, η Επιτροπή εξετάζει το ενδεχόμενο υποβολής κατάλληλης νομοθετικής πρότασης για τροποποίηση των υποχρεώσεων γνωστοποίησης της παραγράφου 1 και μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 145 στοιχείο η), να αποφασίζει να αναστέλλει τις εν λόγω υποχρεώσεις. Η Επιτροπή επανεξετάζει ετησίως την ανάγκη παράτασης της εν λόγω αναστολής.
4. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ελέγχονται σύμφωνα με την οδηγία 2006/43/ΕΚ και δημοσιεύονται, εφόσον είναι δυνατό, ως παράρτημα των ετήσιων δηλώσεων οικονομική κατάστασης ή, όπου συντρέχει περίπτωση, των ενοποιημένων δηλώσεων οικονομικής κατάστασης του ενδιαφερόμενου ιδρύματος.
5. Στον βαθμό που οι μελλοντικές νομοθετικές πράξεις της Ένωσης προβλέπουν υποχρεώσεις γνωστοποίησης πέραν αυτών που ορίζονται στο παρόν άρθρο, το παρόν άρθρο παύει να ισχύει και διαγράφεται ανάλογα.
Άρθρο 90
Δημοσιοποίηση της απόδοσης των στοιχείων του ενεργητικού
Τα ιδρύματα στην ετήσια έκθεσή τους μεταξύ των βασικών δεικτών δημοσιοποιούν την απόδοση των στοιχείων του ενεργητικού, υπολογιζόμενη ως το καθαρό κέρδος τους διαιρούμενο με το συνολικό ισολογισμό τους.
Άρθρο 91
Διοικητικό όργανο
1. Τα μέλη του διοικητικού οργάνου οφείλουν να έχουν πάντοτε καλή φήμη και να διαθέτουν επαρκείς γνώσεις, δεξιότητες και εμπειρία κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Η συνολική σύνθεση του διοικητικού οργάνου αποτυπώνει ένα αρκούντως ευρύ φάσμα εμπειριών. Πιο συγκεκριμένα, τα μέλη του διοικητικού οργάνου οφείλουν τα πληρούν τις απαιτήσεις που καθορίζονται στις παραγράφους 2 έως 8.
2. Όλα τα μέλη του διοικητικού οργάνου πρέπει να αφιερώνουν αρκετό χρόνο στην εκτέλεση των καθηκόντων τους στο ίδρυμα.
3. Στον αριθμό των θέσεων σε διοικητικά συμβούλια που μπορεί να κατέχει ταυτόχρονα ένα μέλος του διοικητικού οργάνου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες και η φύση, το μέγεθος και η πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του ιδρύματος. Εξαιρουμένης της περίπτωσης κατά την οποία εκπροσωπούν το κράτος μέλος, τα μέλη του διοικητικού οργάνου ιδρύματος το οποίο είναι σημαντικό από πλευράς του μεγέθους του, της εσωτερικής του οργάνωσης και της φύσεως, του πεδίου εφαρμογής και της πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων του δεν κατέχουν, από την 1η Ιουλίου 2014, περισσότερες της μιας εκ του ακόλουθου συνδυασμού θέσεων σε διοικητικά συμβούλια ταυτόχρονα:
α)
μία θέση εκτελεστικού μέλους διοικητικού συμβουλίου και δύο θέσεις μη εκτελεστικού μέλους διοικητικού συμβουλίου,
β)
τέσσερις θέσεις μη εκτελεστικού μέλους διοικητικού συμβουλίου.
4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 3, τα ακόλουθα υπολογίζονται ως μία θέση διοικητικού συμβουλίου:
α)
θέσεις εκτελεστικού ή μη εκτελεστικού μέλους διοικητικού συμβουλίου που κατέχονται εντός του ιδίου ομίλου,
β)
θέσεις εκτελεστικού ή μη εκτελεστικού μέλους διοικητικού συμβουλίου στο πλαίσιο:
i)
ιδρυμάτων που είναι μέλη του ίδιου θεσμικού συστήματος προστασίας, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 108 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ή
ii)
επιχειρήσεων (συμπεριλαμβανομένων μη χρηματοοικονομικών οντοτήτων) στις οποίες το ίδρυμα κατέχει ειδική συμμετοχή.
5. Οι θέσεις μέλους διοικητικού συμβουλίου σε οργανώσεις που δεν επιδιώκουν πρωτίστως εμπορικούς στόχους δεν λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς της παραγράφου 3.
6. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να επιτρέπουν σε μέλη του διοικητικού οργάνου να διατηρούν μια πρόσθετη θέση μη εκτελεστικού μέλους διοικητικού συμβουλίου. Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν τακτικά την ΕΑΤ για τέτοιες άδειες.
7. Το διοικητικό όργανο θα κατέχει συνολικά επαρκείς γνώσεις, δεξιότητες και εμπειρία ώστε να μπορεί να κατανοήσει τις δραστηριότητες του ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένων των κυριότερων κινδύνων.
8. Κάθε μέλος του διοικητικού οργάνου ενεργεί με ειλικρίνεια, ακεραιότητα και ανεξάρτητη βούληση ώστε να εκτιμά και να αμφισβητεί τις αποφάσεις των ανώτατων διοικητικών στελεχών όποτε αυτό χρειάζεται και να επιβλέπει αποτελεσματικά και να παρακολουθεί τη λήψη των αποφάσεων από τη διοίκηση.
9. Τα ιδρύματα αφιερώνουν επαρκές προσωπικό και οικονομικούς πόρους για την υποδοχή και εκπαίδευση των μελών του διοικητικού οργάνου.
10. Τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από τα ιδρύματα και τις αντίστοιχες επιτροπές ανάδειξης υποψηφίων να εξασφαλίζουν ευρύ φάσμα προσόντων και δεξιοτήτων κατά την πρόσληψη μελών στο διοικητικό όργανο και να εφαρμόζουν προς τον σκοπό αυτό μια πολιτική που να προωθεί αρμόζον επίπεδο ποικιλίας στο διοικητικό όργανο.
11. Οι αρμόδιες αρχές συλλέγουν τις πληροφορίες που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 435 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και τις χρησιμοποιούν για τη συγκριτική αξιολόγηση των πρακτικών ποικιλότητας. Οι αρμόδιες αρχές παρέχουν αυτές τις πληροφορίες στην ΕΑΤ. Η ΕΑΤ χρησιμοποιεί αυτές τις πληροφορίες για τη συγκριτική αξιολόγηση των πρακτικών ποικιλότητας σε επίπεδο Ένωσης.
12. Η ΕΑΤ εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα κατωτέρω:
α)
την έννοια της αφιέρωσης επαρκούς χρόνου από ένα μέλος του διοικητικού οργάνου για την άσκηση των καθηκόντων του, σε σχέση με τις ιδιαίτερες συνθήκες και τη φύση, το μέγεθος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του ιδρύματος,
β)
την έννοια των επαρκών συλλογικών γνώσεων, δεξιοτήτων και εμπειριών σύμφωνα με την παράγραφο 7,
γ)
τις έννοιες της ειλικρίνειας, ακεραιότητας και ανεξάρτητης βούλησης ενός μέλους του διοικητικού οργάνου σύμφωνα με την παράγραφο 8,
δ)
την έννοια του επαρκούς προσωπικού και των επαρκών χρηματικών πόρων που αφιερώνονται για την υποδοχή και εκπαίδευση των μελών του διοικητικού οργάνου, σύμφωνα με την παράγραφο 9,
ε)
την έννοια της ποικιλότητας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιλογή των μελών του διοικητικού οργάνου, σύμφωνα με την παράγραφο 10.
Η ΕΑΤ εκδίδει τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015.
13. Το παρόν άρθρο δεν θίγει τις διατάξεις σχετικά με την εκπροσώπηση των εργαζομένων στο διοικητικό όργανο όπως προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο.
Άρθρο 92
Πολιτικές αποδοχών
1. Η εφαρμογή της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου και των άρθρων 93, 94 και 95 διασφαλίζεται από αρμόδιες αρχές για ιδρύματα σε επίπεδο ομίλου, μητρικής εταιρείας και θυγατρικών, συμπεριλαμβανομένων όσων εδρεύουν σε υπεράκτια οικονομικά κέντρα.
2. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι, κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή του συνόλου των πολιτικών αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων των μισθών και των προαιρετικών συνταξιοδοτικών παροχών, για τις κατηγορίες υπαλλήλων που περιλαμβάνουν ανώτατα διοικητικά στελέχη, πρόσωπα τα οποία αναλαμβάνουν κινδύνους και πρόσωπα που ασκούν καθήκοντα ελέγχου, καθώς και κάθε εργαζόμενο οι συνολικές αποδοχές του οποίου τον εντάσσουν στο ίδιο επίπεδο αμοιβών με τα ανώτατα διοικητικά στελέχη και τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν κινδύνους, των οποίων οι επαγγελματικές δραστηριότητες έχουν ουσιώδη αντίκτυπο στο προφίλ του κινδύνου τους, τα ιδρύματα συμμορφώνονται προς τις ακόλουθες αρχές κατά τρόπο και σε βαθμό που ενδείκνυται προς το μέγεθος, την εσωτερική οργάνωση και τη φύση, το αντικείμενο και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους:
α)
η πολιτική αποδοχών συνάδει με και προωθεί την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων και δεν ενθαρρύνει την ανάληψη υπερβολικών κινδύνων εκ μέρους του ιδρύματος,
β)
η πολιτική αποδοχών είναι σύμφωνη προς την επιχειρηματική στρατηγική, τους στόχους, τις αξίες και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του ιδρύματος και ενσωματώνει μέτρα για την αποφυγή αντικρουόμενων συμφερόντων,
γ)
το διοικητικό όργανο του ιδρύματος, κατά την άσκηση της εποπτικής του αρμοδιότητας, υιοθετεί και περιοδικά αναθεωρεί τις γενικές αρχές της πολιτικής αποδοχών και είναι υπεύθυνο για την επίβλεψη της υλοποίησής της,
δ)
η εφαρμογή της πολιτικής αποδοχών υπόκειται, τουλάχιστον μία φορά κατ’ έτος, σε κεντρικό και ανεξάρτητο εσωτερικό έλεγχο ως προς τη συμμόρφωση προς την πολιτική και τις διαδικασίες αποδοχών που έχουν εγκριθεί από το διοικητικό όργανο στο πλαίσιο των λειτουργιών εποπτείας που επιτελεί,
ε)
τα μέλη του προσωπικού που έχουν επιφορτισθεί με καθήκοντα ελέγχου είναι ανεξάρτητα από τις επιχειρηματικές μονάδες τις οποίες εποπτεύουν, έχουν τις κατάλληλες εξουσίες και αμείβονται με βάση την επίτευξη των στόχων που συνδέονται με τα καθήκοντά τους, ανεξαρτήτως των επιδόσεων των επιχειρηματικών τομέων που ελέγχουν,
στ)
οι αποδοχές των ανωτέρων στελεχών στις λειτουργίες διαχείρισης του κινδύνου και της κανονιστικής συμμόρφωσης εποπτεύονται άμεσα από την επιτροπή αποδοχών του άρθρου 95 ή, εφόσον δεν έχει συσταθεί η ανωτέρω επιτροπή, από το διοικητικό όργανο υπό την εποπτική του αρμοδιότητα,
ζ)
στην πολιτική αποδοχών, λαμβάνοντας υπόψη εθνικά κριτήρια καθορισμού μισθών, γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ των κριτηρίων όσον αφορά τον καθορισμό:
i)
των σταθερών βασικών αποδοχών, που θα πρέπει να αντανακλούν κυρίως τη συναφή επαγγελματική εμπειρία και την ευθύνη της διαχείρισης όπως ορίζεται στην περιγραφή καθηκόντων του υπαλλήλου ως μέρος των όρων της σύμβασης, και
ii)
των μεταβλητών αποδοχών, που θα πρέπει να αντανακλούν επιδόσεις βιώσιμες και προσαρμοσμένες στον κίνδυνο, καθώς και επιδόσεις που υπερβαίνουν τις απαιτούμενες για την εκπλήρωση των καθηκόντων που περιλαμβάνονται στην περιγραφή καθηκόντων του υπαλλήλου ως μέρος των όρων της σύμβασης.
Άρθρο 93
Ιδρύματα που επωφελούνται από κυβερνητική παρέμβαση
Στην περίπτωση ιδρυμάτων που επωφελούνται από κατ’ εξαίρεση κυβερνητική παρέμβαση, οι εξής αρχές ισχύουν επιπρόσθετα σε αυτές του άρθρου 92 παράγραφος 2:
α)
οι μεταβλητές αποδοχές περιορίζονται αυστηρά ως ποσοστό επί των καθαρών εσόδων, όταν δεν συμβιβάζονται με τη διατήρηση υγιούς κεφαλαιακής βάσης και την έγκαιρη έξοδο από την κρατική στήριξη,
β)
οι σχετικές αρμόδιες αρχές απαιτούν από τα ιδρύματα να αναδιαρθρώνουν τις αποδοχές κατά τρόπο που να ευθυγραμμίζονται με τη χρηστή διαχείριση των κινδύνων και τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένης, όπου συντρέχει περίπτωση, της θέσπισης ορίων στις αποδοχές των μελών του διοικητικού οργάνου του ιδρύματος,
γ)
δεν πρέπει να καταβάλλεται μεταβλητή αμοιβή στα μέλη του διοικητικού οργάνου του ιδρύματος, εκτός αν αυτό είναι δικαιολογημένο.
Άρθρο 94
Μεταβλητά στοιχεία αποδοχών
1. Στην περίπτωση μεταβλητών στοιχείων αποδοχών, οι εξής αρχές ισχύουν επιπρόσθετα και βάσει των ιδίων προϋποθέσεων με εκείνες του άρθρου 92 παράγραφος 2:
α)
στην περίπτωση που οι αποδοχές συνδέονται με τις επιδόσεις, το συνολικό ποσό των αποδοχών βασίζεται σε ένα συνδυασμό εκτίμησης των επιδόσεων του ατόμου, της σχετικής επιχειρηματικής μονάδας και των συνολικών αποτελεσμάτων του ιδρύματος, και, κατά την εκτίμηση των ατομικών επιδόσεων, λαμβάνονται υπόψη χρηματοοικονομικά και μη κριτήρια,
β)
η εκτίμηση των επιδόσεων εντάσσεται σε πολυετές πλαίσιο, ώστε να διασφαλίζεται ότι η διαδικασία της εκτίμησης βασίζεται σε πιο μακροπρόθεσμες επιδόσεις και ότι η καταβολή των τμημάτων της αμοιβής που συνδέονται με τις επιδόσεις κατανέμεται σε μια περίοδο που λαμβάνει υπόψη τον υποκείμενο κύκλο της οικονομικής δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος και τους επιχειρηματικούς του κινδύνους,
γ)
το σύνολο των μεταβλητών αποδοχών δεν περιορίζει τη δυνατότητα των ιδρυμάτων να ενισχύουν την κεφαλαιακή βάση τους,
δ)
οι εγγυημένες μεταβλητές αμοιβές δεν συνάδουν με την υγιή διαχείριση κινδύνου ή την αρχή της αμοιβής βάσει επιδόσεων και δεν περιλαμβάνονται στα μελλοντικά σχέδια αποδοχών,
ε)
οι εγγυημένες μεταβλητές αποδοχές αποτελούν εξαίρεση και παρέχονται μόνο όταν προσλαμβάνεται νέο προσωπικό, υπό τον όρο ότι το ίδρυμα διαθέτει υγιή και ισχυρή κεφαλαιακή βάση, και μόνο για το πρώτο έτος απασχόλησης,
στ)
οι σταθερές και οι μεταβλητές συνιστώσες των συνολικών αποδοχών εξισορροπούνται κατάλληλα· το σταθερό στοιχείο αντιπροσωπεύει ένα επαρκώς υψηλό ποσοστό των συνολικών αποδοχών, προκειμένου να καθίσταται δυνατή η εφαρμογή μιας πλήρως ευέλικτης πολιτικής κατά το σκέλος των μεταβλητών στοιχείων των αποδοχών, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας να μην καταβληθεί μεταβλητό στοιχείο των αποδοχών,
ζ)
τα ιδρύματα ορίζουν τη δέουσα αναλογία μεταξύ σταθερών και μεταβλητών συνιστωσών του συνόλου των αποδοχών, όπου ισχύουν οι ακόλουθες αρχές:
i)
H μεταβλητή συνιστώσα δεν υπερβαίνει το 100 % της σταθερής συνιστώσας του συνόλου των αποδοχών για κάθε άτομο. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν χαμηλότερο μέγιστο ποσοστό,
ii)
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στους μετόχους ή ιδιοκτήτες ή στα μέλη του ιδρύματος να εγκρίνουν υψηλότερη μέγιστη αναλογία μεταξύ σταθερής και μεταβλητής συνιστώσας των αποδοχών υπό την προϋπόθεση ότι το συνολικό ύψος της μεταβλητής συνιστώσας δεν υπερβαίνει το 200 % της σταθερής συνιστώσας του συνόλου των αποδοχών για κάθε άτομο. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν χαμηλότερο μέγιστο ποσοστό.
Τυχόν έγκριση υψηλότερης αναλογίας σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο του παρόντος σημείου πραγματοποιείται σύμφωνα με την ακόλουθη διαδικασία:
-
οι μέτοχοι ή ιδιοκτήτες ή μέλη του ιδρύματος ενεργούν βάσει λεπτομερούς σύστασης του ιδρύματος στην οποία αναφέρονται οι λόγοι και το πεδίο εφαρμογής της επιδιωκόμενης έγκρισης, συμπεριλαμβανομένων του αριθμού του υπηρετούντος προσωπικού, των καθηκόντων τους και του αναμενόμενου αντίκτυπου ως προς την απαίτηση διατήρησης υγιούς κεφαλαιακής βάσης,
-
οι μέτοχοι ή ιδιοκτήτες ή μέλη του ιδρύματος αποφασίζουν με πλειοψηφία 66 % τουλάχιστον εφόσον εκπροσωπείται το 50 % τουλάχιστον των μετοχών ή ισοδύναμων δικαιωμάτων ιδιοκτησίας ή, σε αντίθετη περίπτωση, αποφασίζουν με πλειοψηφία 75 % των εκπροσωπούμενων δικαιωμάτων ιδιοκτησίας,
-
το ίδρυμα κοινοποιεί σε όλους τους μετόχους ή ιδιοκτήτες ή μέλη του ιδρύματος, παρέχοντας προηγουμένως εύλογη περίοδο προειδοποίησης, ότι θα επιδιωχθεί έγκριση δυνάμει του πρώτου εδαφίου του παρόντος σημείου,
-
το ίδρυμα ενημερώνει αμελλητί την αρμόδια αρχή σχετικά με τη σύσταση προς τους μετόχους ή ιδιοκτήτες ή μέλη του ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένης της προτεινόμενης υψηλότερης μέγιστης αναλογίας και του σχετικού σκεπτικού, είναι δε σε θέση να αποδείξει στην αρμόδια αρχή ότι η προτεινόμενη υψηλότερη αναλογία δεν αντιβαίνει στις υποχρεώσεις του ιδρύματος δυνάμει της παρούσας οδηγίας και δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, έχοντας ιδίως υπόψη τις υποχρεώσεις περί ιδίων κεφαλαίων του ιδρύματος,
-
το ίδρυμα ενημερώνει αμελλητί την αρμόδια αρχή σχετικά με τις αποφάσεις των μετόχων ή ιδιοκτητών ή μελών του, συμπεριλαμβανομένης τυχόν έγκρισης υψηλότερης αναλογίας βάσει του πρώτου εδαφίου του παρόντος σημείου, οι δε αρμόδιες αρχές χρησιμοποιούν τις λαμβανόμενες πληροφορίες για τη συγκριτική αξιολόγηση των σχετικών πρακτικών των ιδρυμάτων. Οι αρμόδιες αρχές διαβιβάζουν τις εν λόγω πληροφορίες στην ΕΑΤ και αυτή τις δημοσιεύει συνολικά στη βάση κράτους μέλους προέλευσης σε κοινό μορφότυπο διαβίβασης στοιχείων. Η ΕΑΤ μπορεί να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για να διευκολύνει την εφαρμογή της παρούσας περίπτωσης και να διασφαλίζει τη συνέπεια των πληροφοριών που συγκεντρώνονται,
-
τα μέλη του προσωπικού τα οποία αφορούν άμεσα τα αναφερόμενα στο παρόν σημείο υψηλότερα μέγιστα επίπεδα μεταβλητών αποδοχών δεν επιτρέπεται, κατά περίπτωση, να ασκούν, άμεσα ή έμμεσα, τυχόν δικαιώματα ψήφου που μπορεί να έχουν ως μέτοχοι ή ιδιοκτήτες ή μέλη του ιδρύματος,
iii)
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στα ιδρύματα να εφαρμόζουν τον συντελεστή αναπροσαρμογής που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο του παρόντος σημείου για ποσό 25 % κατ’ ανώτατο όριο των συνολικών μεταβλητών αποδοχών εφόσον αυτό πληρώνεται σε μέσα που αναβάλλονται για περίοδο η οποία δεν είναι μικρότερη των πέντε ετών. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν χαμηλότερο μέγιστο ποσοστό.
Η ΕΑΤ εκπονεί και δημοσιεύει, έως την 31η Μαρτίου 2014, κατευθυντήριες γραμμές για τον εφαρμοστέο υποθετικό συντελεστή αναπροσαρμογής, λαμβάνοντας υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες, μεταξύ άλλων το ποσοστό πληθωρισμού και τον κίνδυνο, πράγμα που συμπεριλαμβάνει τη διάρκεια της περιόδου αναβολής. Οι κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ για τον συντελεστή αναπροσαρμογής εξετάζουν συγκεκριμένα τον τρόπο παροχής κινήτρων για τη χρήση μέσων τα οποία αναβάλλονται για περίοδο τουλάχιστον πέντε ετών,
η)
οι πληρωμές που συνδέονται με την πρόωρη καταγγελία σύμβασης αντικατοπτρίζουν τις επιδόσεις που επιτεύχθηκαν σε βάθος χρόνου και δεν ανταμείβουν την αποτυχία ή τη διάπραξη παραπτωμάτων,
θ)
τα πακέτα αποδοχών που αφορούν αποζημίωση ή εξαγορά από συμβάσεις σε προηγούμενη απασχόληση πρέπει να ευθυγραμμίζονται με το μακροπρόθεσμο συμφέρον του ιδρύματος, περιλαμβανομένων των ρυθμίσεων περί επίσχεσης, αναστολής, επιδόσεων και ανάκτησης,
ι)
η μέτρηση των επιδόσεων που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των συνιστωσών για τις μεταβλητές αποδοχές ή των ομαδοποιημένων συνιστωσών για τις μεταβλητές αποδοχές περιλαμβάνει προσαρμογή προς κάθε είδους τρεχόντων και μελλοντικών κινδύνων και λαμβάνει υπόψη το κόστος κεφαλαίου και τη ρευστότητα που απαιτείται,
ια)
η κατανομή των συνιστωσών για τις μεταβλητές αποδοχές εντός του ιδρύματος λαμβάνει επίσης υπόψη το πλήρες φάσμα των τρεχόντων και μελλοντικών κινδύνων,
ιβ)
σημαντικό μέρος, και σε κάθε περίπτωση τουλάχιστον 50 % οιωνδήποτε μεταβλητών αποδοχών, αποτελείται από αναλογία των παρακάτω:
i)
μετοχές ή ισοδύναμα δικαιώματα ιδιοκτησίας, ανάλογα με τη νομική δομή του σχετικού ιδρύματος ή μέσα που συνδέονται με μετοχές ή ισοδύναμα μη ευχερώς ρευστοποιήσιμα μέσα, στην περίπτωση μη εισηγμένων ιδρυμάτων,
ii)
όπου είναι δυνατό, άλλα μέσα, κατά την έννοια του άρθρου 52 ή 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ή άλλα μέσα πλήρως μετατρέψιμα σε μέσα του Κεφαλαίου Κοινών Μετοχών της Κατηγορίας 1 ή που έχουν επανεκτιμηθεί, τα οποία σε κάθε περίπτωση αντανακλούν δεόντως την πιστοληπτική ικανότητα του ιδρύματος σε συνθήκες δρώσας οικονομικής κατάστασης και είναι κατάλληλα να χρησιμοποιηθούν για τους σκοπούς των μεταβλητών αποδοχών.
Τα μέσα που αναφέρονται στο παρόν σημείο υπόκεινται σε ενδεδειγμένη πολιτική διακράτησης με σκοπό την ευθυγράμμιση των κινήτρων με τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του ιδρύματος. Τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές τους μπορούν να θέτουν περιορισμούς στο είδος και στο σχεδιασμό αυτών των μέσων ή να απαγορεύουν ορισμένα μέσα όπως αρμόζει. Το παρόν σημείο εφαρμόζεται τόσο στο μέρος του υπό αναβολή μεταβλητού στοιχείου των αποδοχών σύμφωνα με το στοιχείο ιγ) όσο και στο μέρος του μεταβλητού στοιχείου των αποδοχών που δεν τελεί υπό αναβολή,
ιγ)
η καταβολή σημαντικού μέρους, και σε κάθε περίπτωση τουλάχιστον 40 % της μεταβλητής συνιστώσας των αποδοχών, αναβάλλεται για περίοδο η οποία δεν είναι μικρότερη από τρία έως πέντε έτη και ευθυγραμμίζεται ορθά με τη φύση της επιχείρησης, τους κινδύνους της και τις δραστηριότητες του εν λόγω μέλους του προσωπικού.
Οι πληρωτέες αποδοχές που υπάγονται στις ρυθμίσεις περί αναβολής κατοχυρώνονται το πολύ κατ’ αναλογία του χρόνου. Σε περίπτωση μεταβλητής συνιστώσας αποδοχών ιδιαίτερα υψηλού ποσού, αναβάλλεται η καταβολή της τουλάχιστον κατά το 60 % του ποσού. Η διάρκεια της περιόδου αναβολής ορίζεται σύμφωνα με τον επιχειρηματικό κύκλο, τη φύση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, τους κινδύνους της και τις δραστηριότητες των εν λόγω μελών του προσωπικού,
ιδ)
η μεταβλητή αμοιβή, συμπεριλαμβανομένου του μέρους υπό αναβολή, καταβάλλεται ή κατοχυρώνεται μόνον εφόσον είναι βιώσιμη βάσει της οικονομικής κατάστασης του ιδρύματος συνολικά και δικαιολογημένη βάσει των επιδόσεων του ιδρύματος, της εν λόγω επιχειρησιακής μονάδας και του εν λόγω ατόμου.
Με την επιφύλαξη των γενικών αρχών του εθνικού εργατικού δικαίου, περιλαμβανομένων και των διατάξεων περί συμβάσεων εργασίας, το σύνολο των μεταβλητών αποδοχών θα συρρικνώνεται γενικά σημαντικά όταν το ίδρυμα παρουσιάζει υποτονικές ή αρνητικές χρηματοοικονομικές επιδόσεις, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις τρέχουσες αμοιβές όσο και τις μειώσεις σε αμοιβές που είχαν προηγουμένως εισπραχθεί, συμπεριλαμβανομένων μέσω ρυθμίσεων malus ή ρυθμίσεων περί επιστροφής αμοιβών.
Ποσοστό έως και 100 % του συνόλου των μεταβλητών αποδοχών υπόκειται σε ρυθμίσεις malus ή ρυθμίσεις περί επιστροφής αμοιβών. Τα ιδρύματα θεσπίζουν ειδικά κριτήρια για την εφαρμογή του malus ή της επιστροφής αμοιβών. Τα εν λόγω κριτήρια καλύπτουν ειδικότερα καταστάσεις όπου το μέλος του προσωπικού:
i)
συμμετείχε ή ήταν υπεύθυνο για συμπεριφορά η οποία προξένησε σημαντικές ζημίες στο ίδρυμα,
ii)
δεν πληρούσε τα προσήκοντα πρότυπα ικανότητας και ευπρέπειας,
ιε)
η συνταξιοδοτική πολιτική είναι σύμφωνη με την επιχειρηματική στρατηγική, τους στόχους, τις αξίες και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του ιδρύματος.
Εάν ο υπάλληλος αποχωρήσει από το ίδρυμα πριν από τη συνταξιοδότηση, οι προαιρετικές συνταξιοδοτικές παροχές διατηρούνται από το ίδρυμα για διάστημα πέντε ετών, με τη μορφή των μέσων που αναφέρονται στο στοιχείο ιβ). Στην περίπτωση υπαλλήλου που φθάνει στη συνταξιοδότηση, οι προαιρετικές συνταξιοδοτικές παροχές καταβάλλονται στον υπάλληλο με τη μορφή των μέσων που αναφέρονται στο στοιχείο ιβ), με την επιφύλαξη πενταετούς περιόδου διακράτησης,
ιστ)
τα μέλη του προσωπικού υποχρεούνται να μην χρησιμοποιούν προσωπικές στρατηγικές αντιστάθμισης κινδύνου ή ασφάλιση συνδεδεμένη με αποδοχές ή ευθύνη για να καταστρατηγούνται οι περιλαμβανόμενοι στις ρυθμίσεις περί αποδοχών μηχανισμοί ευθυγράμμισης με τον κίνδυνο,
ιζ)
η μεταβλητή αμοιβή δεν καταβάλλεται μέσω μηχανισμών ή μεθόδων που διευκολύνουν τη μη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία ή τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων όσον αφορά τον ορισμό των κατηγοριών των μέσων που πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην παράγραφο 1 στοιχείο ιβ) σημείο ii) και αναφορικά με τα ποιοτικά και τα κατάλληλα ποσοτικά κριτήρια εντοπισμού κατηγοριών υπαλλήλων, οι επαγγελματικές δραστηριότητες των οποίων έχουν ουσιώδη αντίκτυπο στο προφίλ κινδύνου του ιδρύματος όπως αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 2.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα στην Επιτροπή το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Άρθρο 95
Επιτροπή αποδοχών
1. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα τα οποία είναι σημαντικά από πλευράς μεγέθους, εσωτερικής οργάνωσης και της φύσεως, του πεδίου εφαρμογής και της πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων τους θεσπίζουν επιτροπή αποδοχών. Η επιτροπή αποδοχών συγκροτείται ούτως ώστε να εκφέρει αρμοδίως και ανεξαρτήτως γνώμη για τις πολιτικές και τις πρακτικές αποδοχών καθώς και για τα κίνητρα που δημιουργούνται για τη διαχείριση του κινδύνου, του κεφαλαίου και της ρευστότητας.
2. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι η επιτροπή αποδοχών είναι υπεύθυνη για την προετοιμασία των αποφάσεων σχετικά με τις αμοιβές, συμπεριλαμβανομένων όσων έχουν επιπτώσεις στους κινδύνους και τη διαχείριση των κινδύνων του συγκεκριμένου ιδρύματος και οι οποίες λαμβάνονται από το διοικητικό όργανο. Ο Πρόεδρος και τα μέλη της επιτροπής αμοιβών είναι μέλη του διοικητικού οργάνου που δεν ασκούν εκτελεστικά καθήκοντα στο συγκεκριμένο ίδρυμα. Εάν η εθνική νομοθεσία προβλέπει εκπροσώπηση των εργαζομένων στο διοικητικό όργανο, στην επιτροπή αποδοχών συμπεριλαμβάνεται ένας ή περισσότεροι εκπρόσωποι των εργαζομένων. Κατά την προπαρασκευή παρόμοιων αποφάσεων, η επιτροπή αποδοχών λαμβάνει υπόψη τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των μετόχων, των επενδυτών και άλλων εμπλεκομένων στο ίδρυμα και το δημόσιο συμφέρον.
Άρθρο 96
Τήρηση ιστοτόπου σχετικά με την εταιρική διακυβέρνηση και τις αποδοχές
Τα ιδρύματα που τηρούν ιστότοπο εξηγούν εκεί με ποιο τρόπο συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις των άρθρων 88 έως 95.
Τμημα III
Διαδικασια εποπτικου ελεγχου και αξιολογησησ
Άρθρο 97
Εποπτικός έλεγχος και αξιολόγηση
1. Λαμβάνοντας υπόψη τα τεχνικά κριτήρια που παρατίθενται στο άρθρο 98, οι αρμόδιες αρχές εξετάζουν τις ρυθμίσεις, τις στρατηγικές, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς που εφαρμόζουν τα ιδρύματα προκειμένου να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και αξιολογούν:
α)
κινδύνους τους οποίους τα ιδρύματα έχουν αναλάβει ή ενδέχεται να αναλάβουν,
β)
κινδύνους στους οποίους εκτίθεται το χρηματοοικονομικό σύστημα εξ αιτίας του ιδρύματος, λαμβάνοντας υπόψη τον προσδιορισμό και τη μέτρηση του συστημικού κινδύνου δυνάμει του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, ή, αναλόγως, των συστάσεων του ΕΣΣΚ, και
γ)
κινδύνους που εντοπίζονται κατά την προσομοίωση ακραίων καταστάσεων, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων ενός ιδρύματος.
2. Το πεδίο εφαρμογής της εξέτασης και της αξιολόγησης της παραγράφου 1 θα καλύπτει όλες τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
3. Βάσει της εξέτασης και της αξιολόγησης που προβλέπονται στην παράγραφο 1, οι αρμόδιες αρχές προσδιορίζουν κατά πόσο οι ρυθμίσεις, οι στρατηγικές, οι διαδικασίες και οι μηχανισμοί που εφαρμόζουν τα ιδρύματα, καθώς και τα ίδια κεφάλαιά τους και η ρευστότητά τους εξασφαλίζουν την υγιή διαχείριση και την κάλυψη των κινδύνων τους.
4. Οι αρμόδιες αρχές καθορίζουν την συχνότητα και την ένταση της εξέτασης και της αξιολόγησης της παραγράφου 1 λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος, τη συστημική σπουδαιότητα, τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του συγκεκριμένου ιδρύματος, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της αναλογικότητας. Η εξέταση και αξιολόγηση επικαιροποιούνται τουλάχιστον σε ετήσια βάση για τα ιδρύματα που καλύπτονται από το πρόγραμμα εποπτικής εξέτασης του άρθρου 99 παράγραφος 2.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, όποτε από την εξέταση προκύπτει ότι ένα ίδρυμα ενδέχεται να ενέχει συστημικό κίνδυνο σύμφωνα με το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν αμελλητί την ΕΑΤ σχετικά με τα αποτελέσματα της εξέτασης.
Άρθρο 98
Τεχνικά κριτήρια για τον εποπτικό έλεγχο και αξιολόγηση
1. Επιπρόσθετα στον πιστωτικό κίνδυνο, τον κίνδυνο αγοράς και τον λειτουργικό κίνδυνο, η εξέταση και αξιολόγηση που πραγματοποιείται από τις αρμόδιες αρχές δυνάμει του άρθρου 97 καλύπτει τουλάχιστον:
α)
τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων σύμφωνα με το άρθρο 177 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 που πραγματοποιούν τα ιδρύματα που εφαρμόζουν τη μέθοδο των εσωτερικών διαβαθμίσεων,
β)
τον βαθμό έκθεσης των ιδρυμάτων σε κίνδυνο συγκέντρωσης καθώς και τη διαχείριση των κινδύνων αυτών, περιλαμβανομένης της συμμόρφωσής τους με τις απαιτήσεις του τέταρτου μέρους του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και του άρθρου 81 της παρούσας οδηγίας,
γ)
την αρτιότητα, την καταλληλότητα και τον τρόπο εφαρμογής των πολιτικών και διαδικασιών των ιδρυμάτων για τη διαχείριση του υπολειπόμενου κινδύνου που συνδέεται με τη χρήση αναγνωρισμένων τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου,
δ)
τον βαθμό στον οποίο είναι επαρκή τα ίδια κεφάλαια που διατηρεί ένα ίδρυμα σε σχέση με στοιχεία ενεργητικού που έχει τιτλοποιήσει, λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής σημασίας της συναλλαγής και του επιτευχθέντος βαθμού μεταφοράς κινδύνου,
ε)
την έκθεση σε κίνδυνο ρευστότητας που αναλαμβάνουν τα ιδρύματα και τη μέτρηση και διαχείριση αυτού, συμπεριλαμβανομένων της ανάπτυξης αναλύσεων εναλλακτικών σεναρίων, της διαχείρισης παραγόντων που μειώνουν τον κίνδυνο (ειδικά το επίπεδο, τη σύνθεση και την ποιότητα των αποθεμάτων ρευστότητας) και αποτελεσματικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης,
στ)
τις επιπτώσεις της διαφοροποίησης και τον τρόπο με τον οποίο οι επιπτώσεις αυτές παραμετροποιούνται στο σύστημα μέτρησης κινδύνων,
ζ)
τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων που πραγματοποιούν τα ιδρύματα που χρησιμοποιούν εσωτερικό υπόδειγμα για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων για κίνδυνο αγοράς βάσει του τρίτου μέρους τίτλος IV κεφάλαιο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
η)
τη γεωγραφική θέση των ανοιγμάτων των ιδρυμάτων,
θ)
το επιχειρηματικό μοντέλο του ιδρύματος,
ι)
την εκτίμηση του συστημικού κινδύνου, σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 97.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο ε), οι αρμόδιες αρχές θα διεξάγουν σε τακτά διαστήματα συνολική εκτίμηση της γενικής διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας από τα ιδρύματα και θα προάγουν την ανάπτυξη αξιόπιστων εσωτερικών μεθόδων. Κατά τη διεξαγωγή αυτών των εκτιμήσεων, οι αρμόδιες αρχές θα έχουν υπόψη τους το ρόλο που διαδραματίζουν τα ιδρύματα στις χρηματοοικονομικές αγορές. Οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους θα έχουν επίσης υπόψη τον ενδεχόμενο αντίκτυπο των αποφάσεών τους στη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος όλων των άλλων κρατών μελών.
3. Οι αρμόδιες αρχές ελέγχουν κατά πόσο ένα ίδρυμα έχει παράσχει έμμεση υποστήριξη σε μια τιτλοποίηση. Αν διαπιστωθεί ότι το ίδρυμα έχει παράσχει πάνω από μία φορά έμμεση υποστήριξη, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα που αντικατοπτρίζουν την αυξημένη προσδοκία ότι το ίδρυμα θα παράσχει μελλοντικά υποστήριξη στις τιτλοποιήσεις του και δεν θα μπορέσει να επιτύχει μια ουσιαστική μεταφορά κινδύνου.
4. Για τους σκοπούς της αξιολόγησης που πρέπει να γίνει βάσει του άρθρου 97 παράγραφος 3 της παρούσας οδηγίας, οι αρμόδιες αρχές εξετάζουν εάν οι αναπροσαρμογές της αξίας που έχουν πραγματοποιηθεί για θέσεις ή χαρτοφυλάκια στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών, σύμφωνα με το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, επιτρέπουν στο ίδρυμα να πωλήσει ή να αντισταθμίσει τις θέσεις του σε σύντομο χρονικό διάστημα χωρίς σημαντικές ζημίες υπό κανονικές συνθήκες αγοράς.
5. Η εξέταση και αξιολόγηση που πραγματοποιούν οι αρμόδιες αρχές περιλαμβάνουν τον κίνδυνο επιτοκίου τον οποίο αναλαμβάνουν τα ιδρύματα και οποίος απορρέει από τις μη σχετιζόμενες με το χαρτοφυλάκιο συναλλαγών δραστηριότητές τους. Μέτρα θα απαιτηθούν τουλάχιστον στην περίπτωση ιδρυμάτων των οποίων η οικονομική αξία μειώνεται κατά περισσότερο από 20 % των ιδίων κεφαλαίων τους ως αποτέλεσμα αιφνίδιας και αναπάντεχης μεταβολής των επιτοκίων κατά 200 μονάδες βάσης ή μεταβολής όπως ορίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ.
6. Η εξέταση και αξιολόγηση που πραγματοποιούν οι αρμόδιες αρχές περιλαμβάνουν την έκθεση των ιδρυμάτων στον κίνδυνο υπερβολικής μόχλευσης που καθορίζεται από τους δείκτες υπερβολικής μόχλευσης, συμπεριλαμβανομένου του δείκτη μόχλευσης σύμφωνα με το άρθρο 429 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Για τον καθορισμό της επάρκειας του δείκτη μόχλευσης των ιδρυμάτων και των ρυθμίσεων, στρατηγικών, διαδικασιών και μηχανικών που εφαρμόζουν τα ιδρύματα για τη διαχείριση του κινδύνου υπερβολικής μόχλευσης, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη το επιχειρηματικό μοντέλο αυτών των ιδρυμάτων.
7. Η εξέταση και αξιολόγηση που πραγματοποιούν οι αρμόδιες αρχές περιλαμβάνουν τις ρυθμίσεις διακυβέρνησης των ιδρυμάτων, την εταιρική τους κουλτούρα, τις εταιρικές τους αξίες και την ικανότητα των μελών του διοικητικού οργάνου να εκτελούν τα καθήκοντά τους. Κατά την εξέταση και αξιολόγηση αυτή, οι αρμόδιες αρχές έχουν τουλάχιστον πρόσβαση στα θέματα προς συζήτηση και τα δικαιολογητικά έγγραφα των συνεδριάσεων του διοικητικού οργάνου και των επιτροπών αυτού και τα αποτελέσματα της εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης επιδόσεων του διοικητικού οργάνου.
Άρθρο 99
Πρόγραμμα εποπτικής εξέτασης
1. Οι αρμόδιες αρχές εφαρμόζουν πρόγραμμα εποπτικής εξέτασης τουλάχιστον μία φορά το χρόνο για τα ιδρύματα που επιβλέπουν. Το πρόγραμμα αυτό λαμβάνει υπόψη τη διαδικασία εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης σύμφωνα με το άρθρο 97. Περιλαμβάνει τα εξής:
α)
ένδειξη του πώς οι αρμόδιες αρχές σκοπεύουν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους και να κατανείμουν τους πόρους τους,
β)
προσδιορισμός των ιδρυμάτων που πρόκειται να τεθούν υπό ενισχυμένη εποπτεία και τα μέτρα που λαμβάνονται για τέτοια εποπτεία όπως καθορίζεται στην παράγραφο 3,
γ)
σχέδιο για επιθεωρήσεις των εγκαταστάσεων ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένων των υποκαταστημάτων και θυγατρικών αυτού που βρίσκονται σε άλλα κράτη μέλη, σύμφωνα με τα άρθρα 52, 119 και 122.
2. Τα προγράμματα εποπτικής εξέτασης περιλαμβάνουν τα ακόλουθα ιδρύματα:
α)
ιδρύματα για τα οποία τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων του άρθρου 98 παράγραφος 1 στοιχεία α) και ζ) και του άρθρου 100 ή το αποτέλεσμα της εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης βάσει του άρθρου 97 δείχνουν την ύπαρξη σημαντικών κινδύνων για τη συνεχή χρηματοοικονομική τους αρτιότητα ή μη συμμόρφωση με τις εθνικές διατάξεις μεταφοράς της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
β)
ιδρύματα που ενέχουν συστημικό κίνδυνο για το χρηματοοικονομικό σύστημα,
γ)
οποιαδήποτε άλλα ιδρύματα για τα οποία οι αρμόδιες αρχές το θεωρούν αναγκαίο.
3. Όποτε αυτό κρίνεται σκόπιμο σύμφωνα με το άρθρο 97, αν είναι απαραίτητο λαμβάνονται, ειδικότερα, τα ακόλουθα μέτρα:
α)
αύξηση του αριθμού ή της συχνότητας των επιτόπου επιθεωρήσεων του ιδρύματος,
β)
μόνιμη παρουσία της αρμόδιας αρχής στο ίδρυμα,
γ)
υποβολή πρόσθετων ή συχνότερων αναφορών από το ίδρυμα,
δ)
πρόσθετες ή συχνότερες εξετάσεις του λειτουργικού, στρατηγικού ή επιχειρηματικού σχεδίου του ιδρύματος,
ε)
θεματικές εξετάσεις που παρακολουθούν συγκεκριμένους κινδύνους που ενδέχεται να εμφανιστούν.
4. Η θέσπιση προγράμματος εποπτικής εξέτασης από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης δεν εμποδίζει τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής να διενεργούν, κατά περίπτωση, επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις των δραστηριοτήτων που αναπτύσσουν τα υποκαταστήματα ιδρυμάτων στο έδαφός τους σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 3.
Άρθρο 100
Εποπτικές προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων
1. Οι αρμόδιες αρχές διενεργούν τις ενδεδειγμένες, τουλάχιστον άπαξ ανά έτος, εποπτικές προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων στα ιδρύματα που εποπτεύουν, για τη διευκόλυνση της διαδικασίας εξέτασης και αξιολόγησης του άρθρου 97.
2. Η ΕΑΤ εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, για να διασφαλίσει τη χρήση κοινών μεθόδων από τις αρμόδιες αρχές κατά τη διενέργεια ετήσιων εποπτικών προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων.
Άρθρο 101
Διαρκής εξέταση της άδειας χρήσης εσωτερικών προσεγγίσεων
1. Οι αρμόδιες αρχές αναθεωρούν τακτικά και τουλάχιστον κάθε τρία έτη τη συμμόρφωση των ιδρυμάτων προς τις απαιτήσεις αναφορικά με τις προσεγγίσεις που απαιτούν τη χορήγηση άδειας από τις αρμόδιες αρχές προτού χρησιμοποιήσουν τις εν λόγω προσεγγίσεις για τον υπολογισμό των απαιτήσεων περί ιδίων κεφαλαίων σύμφωνα με το τρίτο μέρος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Δίνουν ιδιαίτερη προσοχή σε αλλαγές στην επιχειρηματική δραστηριότητα ενός ιδρύματος και στην εφαρμογή αυτών των προσεγγίσεων σε νέα προϊόντα. Όταν εντοπίζονται σημαντικές ελλείψεις στην αποτύπωση κινδύνων με την εσωτερική προσέγγιση ενός ιδρύματος, οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι αυτές διορθώνονται ή λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα για τον μετριασμό των επιπτώσεών τους, και μέσω της επιβολής υψηλότερων πολλαπλασιαστικών συντελεστών, ή της επιβολής κεφαλαιακών προσαυξήσεων, ή λαμβάνονται άλλα πρόσφορα και αποτελεσματικά μέτρα.
2. Οι αρμόδιες αρχές ειδικότερα εξετάζουν και εκτιμούν κατά πόσο το ίδρυμα χρησιμοποιεί άρτια αναπτυγμένες και επικαιροποιημένες τεχνικές και πρακτικές για τις εν λόγω προσεγγίσεις.
3. Αν σε εσωτερικό υπόδειγμα κινδύνου αγοράς, πληθώρα υπερβάσεων όπως αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 366 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 δείχνουν ότι το υπόδειγμα δεν είναι ή δεν είναι πλέον αρκετά ακριβές, οι αρμόδιες αρχές ανακαλούν την άδεια χρήσης του εσωτερικού μοντέλου ή επιβάλουν κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσουν ότι το μοντέλο θα βελτιωθεί άμεσα.
4. Εάν ένα ίδρυμα έχει λάβει άδεια να εφαρμόσει προσέγγιση που απαιτεί την άδεια των αρμόδιων αρχών πριν από τη χρήση της εν λόγω προσέγγισης για τον υπολογισμό των απαιτήσεων περί ιδίων κεφαλαίων σύμφωνα με το τρίτο τμήμα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 αλλά δεν πληροί πλέον τις απαιτήσεις για την εφαρμογή της προσέγγισης αυτής, οι αρμόδιες αρχές ζητούν από το ίδρυμα είτε να τους αποδείξει ότι η μη συμμόρφωσή του έχει ελάχιστη επίπτωση κατά περίπτωση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ή να καταθέσει σχέδιο για την έγκαιρη αποκατάσταση της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις και να ορίσει προθεσμία εφαρμογής της. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν να γίνουν βελτιώσεις στο σχέδιο αν αυτό δεν αναμένεται να φέρει πλήρη συμμόρφωση ή αν η προθεσμία είναι ακατάλληλη. Αν το ίδρυμα δεν αναμένεται να μπορέσει να επαναφέρει τη συμμόρφωση εντός κατάλληλης προθεσμίας και, κατά περίπτωση, δεν έχει αποδείξει ικανοποιητικά ότι οι επιπτώσεις από τη μη συμμόρφωση είναι ελάχιστες, η άδεια χρήσης της προσέγγισης ανακαλείται ή περιορίζεται στα συμμορφούμενα τμήματα ή στα τμήματα στα οποία η συμμόρφωση είναι εφικτή εντός κατάλληλης προθεσμίας.
5. Για την προώθηση της συνεπούς αρτιότητας των εσωτερικών προσεγγίσεων σε επίπεδο Ένωσης, η ΕΑΤ αναλύει εσωτερικές προσεγγίσεις διαφόρων ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένης της συνέπειας στην υλοποίηση του ορισμού του κινδύνου αθέτησης και του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα συγκεκριμένα ιδρύματα παρόμοιους κινδύνους ή χρηματοδοτικά ανοίγματα.
Η ΕΑΤ αναπτύσσει κατευθυντήριες γραμμές, σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, οι οποίες περιέχουν συγκριτικά κριτήρια βάσει αυτής της ανάλυσης.
Οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν αυτήν την ανάλυση και τα συγκριτικά κριτήρια υπόψη για την εξέταση των αδειών χρήσης εσωτερικών προσεγγίσεων τις οποίες παρέχουν σε ιδρύματα.
Τμημα IV
Εποπτικα μετρα και εξουσιεσ
Άρθρο 102
Εποπτικά μέτρα
1. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από ένα ίδρυμα να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα σε πρώιμο στάδιο για να αντιμετωπίσει σχετικά προβλήματα στις εξής καταστάσεις:
α)
το ίδρυμα δεν τηρεί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
β)
οι αρμόδιες αρχές έχουν πεισθεί ότι το ίδρυμα ενδέχεται να παραβεί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 εντός των επόμενων 12 μηνών.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, στις εξουσίες των αρμόδιων αρχών περιλαμβάνονται εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 104.
Άρθρο 103
Εφαρμογή εποπτικών μέτρων σε ιδρύματα με παρόμοια προφίλ κινδύνου
1. Όταν οι αρμόδιες αρχές καθορίζουν δυνάμει του άρθρου 97 ότι τα ιδρύματα με παρόμοια προφίλ κινδύνου όπως παρόμοια επιχειρηματικά μοντέλα ή γεωγραφική θέση των ανοιγμάτων, εκτίθενται ή ενδέχεται να είναι εκτεθειμένα σε παρόμοιους κινδύνους ή μπορεί να ενέχουν παρόμοιους κινδύνους για το χρηματοοικονομικό σύστημα, δύνανται να εφαρμόζουν κατά παρόμοιο ή πανομοιότυπο τρόπο τη διαδικασία εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης που αναφέρεται στο άρθρο 97 στα εν λόγω ιδρύματα. Προς αυτόν τον σκοπό, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές διαθέτουν τις απαραίτητες νομικές εξουσίες για να επιβάλλουν στα εν λόγω ιδρύματα απαιτήσεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας και δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 κατά παρόμοιο ή πανομοιότυπο τρόπο, περιλαμβανομένων ειδικότερα των εποπτικών εξουσιών δυνάμει των άρθρων 104, 105 και 106.
Οι κατηγορίες ιδρυμάτων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο μπορεί ειδικότερα να καθορίζονται σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 98 παράγραφος 1 στοιχείο ι).
2. Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν την ΕΑΤ όταν θέτουν σε εφαρμογή την παράγραφο 1. Η ΕΑΤ παρακολουθεί τις εποπτικές πρακτικές και παρέχει κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο εκτίμησης παρόμοιων κινδύνων, καθώς και για το πώς μπορεί να εφαρμοσθεί με συνέπεια η παράγραφος 1 σε όλη την Ένωση. Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές υιοθετούνται σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Άρθρο 104
Εποπτικές εξουσίες
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 97, του άρθρου 98 παράγραφος 4, του άρθρου 101 παράγραφος 4 και των άρθρων 102 και 103 και της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι αρμόδιες αρχές έχουν τουλάχιστον τις κατωτέρω εξουσίες:
α)
να απαιτούν από τα ιδρύματα να διαθέτουν ίδια κεφάλαια πέραν των απαιτήσεων που ορίζονται στο κεφάλαιο 4 του παρόντος τίτλου και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 που αφορούν στοιχεία κινδύνων και κινδύνους που δεν καλύπτονται από το άρθρο 1 του εν λόγω κανονισμού,
β)
να απαιτούν την ενίσχυση των ρυθμίσεων, διαδικασιών, μηχανισμών και στρατηγικών που τέθηκαν σε εφαρμογή σύμφωνα με τα άρθρα 73 και 74,
γ)
να απαιτούν από τα ιδρύματα να καταθέτουν σχέδια για την αποκατάσταση της συμμόρφωσης προς τις εποπτικές απαιτήσεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και να ορίζουν προθεσμία για την εφαρμογή της, περιλαμβανομένων και βελτιώσεων του σχεδίου αυτού όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής και την προθεσμία,
δ)
να απαιτούν από τα ιδρύματα να εφαρμόζουν ειδική πολιτική προβλέψεων ή μεταχείριση των στοιχείων του ενεργητικού από την άποψη των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων,
ε)
να θέτουν περιορισμούς ή όρια στις επιχειρηματικές δραστηριότητες, το επιχειρηματικό φάσμα ή το δίκτυο των ιδρυμάτων ή να ζητά την αφαίρεση δραστηριοτήτων που ενέχουν αυξημένο κίνδυνο για την αρτιότητα ενός ιδρύματος,
στ)
να απαιτούν τη μείωση του κινδύνου τον οποίον ενέχουν οι δραστηριότητες, τα προϊόντα και τα συστήματα των ιδρυμάτων,
ζ)
να απαιτούν από τα πιστωτικά ιδρύματα τον περιορισμό της μεταβλητής αμοιβής ως ποσοστού του συνόλου των καθαρών εσόδων όταν το ύψος της δεν συνάδει με τη διατήρηση υγιούς κεφαλαιακής βάσης,
η)
να απαιτούν από τα ιδρύματα να χρησιμοποιούν τα καθαρά κέρδη για την ενίσχυση των ιδίων κεφαλαίων,
θ)
να περιορίζουν ή να απαγορεύουν τη διανομή κερδών από ένα ίδρυμα στους μετόχους, στα μέλη ή στους κατόχους μέσων της Πρόσθετης Κατηγορίας 1, εφόσον η απαγόρευση δεν συνιστά αθέτηση υποχρέωσης του ιδρύματος,
ι)
να επιβάλλουν απαιτήσεις για πρόσθετες ή συχνότερες υποβολές αναφορών, συμπεριλαμβανομένων των αναφορών σχετικά με το κεφάλαιο και την ταμειακή κατάσταση,
ια)
να επιβάλουν συγκεκριμένες απαιτήσεις ρευστότητας, περιλαμβανομένων των περιορισμών στις αναντιστοιχίες ληκτότητας μεταξύ ενεργητικού και παθητικού,
ιβ)
να απαιτούν πρόσθετες πληροφορίες.
2. Οι πρόσθετες απαιτήσεις περί ιδίων κεφαλαίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1α επιβάλλονται από τις αρμόδιες αρχές τουλάχιστον όταν:
α)
ένα ίδρυμα δεν πληροί την απαίτηση των άρθρων 73 και 74 της παρούσας οδηγίας ή του άρθρου 393 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
β)
οι κίνδυνοι ή στοιχεία κινδύνων δεν καλύπτονται από τις απαιτήσεις περί ιδίων κεφαλαίων που ορίζονται στο κεφάλαιο 4 του παρόντος τίτλου ή στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
γ)
όταν μόνη της η εφαρμογή άλλων διοικητικών μέτρων δεν είναι πιθανό να βελτιώσει επαρκώς εντός του κατάλληλου χρονικού πλαισίου τις ρυθμίσεις, διαδικασίες, μηχανισμούς και στρατηγικές,
δ)
η επανεξέταση που αναφέρεται στο άρθρο 98 παράγραφος 4 ή στο άρθρο 101 παράγραφος 4 αποκαλύπτει ότι η μη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις για την εφαρμογή της αντίστοιχης προσέγγισης ενδέχεται να οδηγήσει σε ακατάλληλες απαιτήσεις περί των ιδίων κεφαλαίων,
ε)
ενδέχεται να υποτιμηθούν οι κίνδυνοι παρά τη συμμόρφωση προς τις εφαρμοζόμενες απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ή
στ)
ένα ίδρυμα αναφέρει στην αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 377 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ότι τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων που αναφέρονται σε εκείνο το άρθρο υπερβαίνουν κατά πολύ τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων του για το χαρτοφυλάκιο συσχετικών συναλλαγών.
3. Για τον σκοπό του καθορισμού του κατάλληλου επιπέδου ιδίων κεφαλαίων με βάση τον έλεγχο και την αξιολόγηση που διενεργούνται σύμφωνα με το τμήμα ΙΙΙ, οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν κατά πόσον είναι αναγκαία οποιαδήποτε επιβολή πρόσθετης απαίτησης ιδίων κεφαλαίων, πέραν της απαίτησης ιδίων κεφαλαίων, για την αποτύπωση των κινδύνων στους οποίους εκτίθεται ή ενδέχεται να εκτεθεί ένα ίδρυμα, λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
τις ποσοτικές και ποιοτικές πτυχές της διαδικασίας εκτίμησης ιδρύματος που αναφέρονται στο άρθρο 73,
β)
τις ρυθμίσεις, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς ιδρύματος που αναφέρονται στο άρθρο 74,
γ)
το αποτέλεσμα του ελέγχου και της αξιολόγησης που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 97 ή 101,
δ)
την εκτίμηση συστημικού κινδύνου.
Άρθρο 105
Συγκεκριμένες απαιτήσεις ρευστότητας
Για τον σκοπό του καθορισμού του κατάλληλου επιπέδου των απαιτήσεων ρευστότητας με βάση τον έλεγχο και την αξιολόγηση που διενεργούνται σύμφωνα με το τμήμα ΙΙΙ, οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν κατά πόσον είναι αναγκαία οποιαδήποτε επιβολή συγκεκριμένης απαίτησης ρευστότητας, για την αποτύπωση των κινδύνων ρευστότητας στους οποίους εκτίθεται ή ενδέχεται να εκτεθεί ένα ίδρυμα, λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα:
α)
το συγκεκριμένο επιχειρηματικό μοντέλο του ιδρύματος,
β)
τις ρυθμίσεις, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς του ιδρύματος που αναφέρονται στο τμήμα ΙΙ και ειδικότερα στο άρθρο 86,
γ)
το αποτέλεσμα του ελέγχου και της αξιολόγησης που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 97,
δ)
τον συστημικό κίνδυνο ρευστότητας που απειλεί την ακεραιότητα των χρηματοοικονομικών αγορών του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.
Ειδικότερα, με την επιφύλαξη του άρθρου 67, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να εξετάζουν την ανάγκη εφαρμογής διοικητικών κυρώσεων ή άλλων διοικητικών μέτρων, που περιλαμβάνουν προληπτικά τέλη, το ύψος των οποίων σε γενικές γραμμές σχετίζεται με τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής θέσης ρευστότητας ιδρύματος και τυχόν απαιτήσεων ρευστότητας και σταθερής χρηματοδότησης που θεσπίζονται σε εθνικό ή ενωσιακό επίπεδο.
Άρθρο 106
Συγκεκριμένες απαιτήσεις δημοσίευσης
1. Τα κράτη μέλη δίνουν την εξουσία στις αρμόδιες αρχές να απαιτούν από τα ιδρύματα:
α)
να δημοσιοποιούν στοιχεία τα οποία αναφέρονται στο όγδοο μέρος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 περισσότερες από μία φορές το χρόνο και να θέτουν προθεσμίες δημοσίευσης,
β)
να χρησιμοποιούν συγκεκριμένα μέσα και τοποθεσίες για δημοσιεύματα εκτός των δηλώσεων οικονομικής κατάστασης.
2. Τα κράτη μέλη δίνουν την εξουσία στις αρμόδιες αρχές να απαιτούν από τις μητρικές επιχειρήσεις να δημοσιοποιούν σε ετήσια βάση, είτε ως πλήρες κείμενο ή με αναφορές σε αντίστοιχα στοιχεία, μια περιγραφή της νομικής δομής και διακυβέρνησης και της οργανωτικής δομής του ομίλου ιδρυμάτων σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3, το άρθρο 74 παράγραφος 1 και το άρθρο 109 παράγραφος 2.
Άρθρο 107
Συνέπεια των εποπτικών εξετάσεων, αξιολογήσεων και εποπτικών μέτρων
1. Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν την ΕΑΤ για:
α)
τη λειτουργία της διαδικασίας εξέτασης και αξιολόγησης του άρθρου 97,
β)
τη μεθοδολογία που ακολουθούν για τη λήψη αποφάσεων σύμφωνα με τα άρθρα 98, 100, 101, 102, 104 και 105 σχετικά με τη διαδικασία του στοιχείου α).
Η ΕΑΤ εκτιμά τις πληροφορίες που παρέχουν οι αρμόδιες αρχές για την ανάπτυξη συνέπειας κατά τις διαδικασίες εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης. Δύναται να απαιτεί πρόσθετες πληροφορίες από τις αρμόδιες αρχές για να ολοκληρώσει την εκτίμησή της, σε αναλογική βάση σύμφωνα με το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
2. Η ΕΑΤ υποβάλλει ετήσια αναφορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με το βαθμό σύγκλισης της εφαρμογής του παρόντος Κεφαλαίου μεταξύ των κρατών μελών.
Με σκοπό την περαιτέρω σύγκλιση, η ΕΑΤ διενεργεί αξιολογήσεις ομοτίμων σύμφωνα με το άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
3. Η ΕΑΤ εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές που απευθύνονται στις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 για την περαιτέρω διευκρίνιση, κατά τρόπο που να αρμόζει στο μέγεθος, στη δομή και στην εσωτερική οργάνωση των ιδρυμάτων και στη φύση, το πεδίο εφαρμογής και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους, των κοινών διαδικασιών και μεθόδων για τη διαδικασία εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και στο άρθρο 97 και για την εκτίμηση της οργάνωσης και αντιμετώπισης των κινδύνων που αναφέρονται στα άρθρα 76 έως 87, ιδίως σχετικά με τον κίνδυνο συγκέντρωσης σύμφωνα με το άρθρο 81.
Τμημα V
Επιπεδο εφαρμογησ
Άρθρο 108
Εσωτερική διαδικασία εκτίμησης της κεφαλαιακής επάρκειας
1. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από κάθε ίδρυμα που δεν είναι ούτε θυγατρική στο κράτος μέλος στο οποίο έχει αδειοδοτηθεί και είναι υπό εποπτεία, ούτε μητρική επιχείρηση, και κάθε ίδρυμα που δεν περιλαμβάνεται στην ενοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 να τηρεί τις υποχρεώσεις που ορίζονται στο άρθρο 73 της παρούσας οδηγίας σε ατομική βάση.
Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να παρεκκλίνουν από τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 73 της παρούσας οδηγίας όσον αφορά ένα πιστωτικό ίδρυμα σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Αν οι αρμόδιες αρχές ακυρώσουν την ισχύ των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων σε ενοποιημένη βάση όπως προβλέπονται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι απαιτήσεις του άρθρου 73 της παρούσας οδηγίας ισχύουν σε ατομική βάση.
2. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από τις μητρικές υποχρεώσεις σε ένα κράτος μέλος, στο μέτρο και με τον τρόπο που ορίζεται στο πρώτο μέρος τίτλος ΙΙ κεφάλαιο 2 τμήματα 2 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, να τηρούν τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 73 της παρούσας οδηγίας σε ενοποιημένη βάση.
3. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από τα ιδρύματα που είναι υπό τον έλεγχο μητρικής χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μητρικής μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών σε κράτος μέλος, στο μέτρο και με τον τρόπο που ορίζεται στο πρώτο μέρος τίτλος ΙΙ κεφάλαιο 2 τμήματα 2 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, να τηρούν τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 73 της παρούσας οδηγίας στη βάση της ενοποιημένης κατάστασης της εν λόγω χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών.
Όπου περισσότερα από ένα ιδρύματα είναι υπό τον έλεγχο μητρικής χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μητρικής μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών σε κράτος μέλος, το πρώτο εδάφιο ισχύει μόνο για το ίδρυμα για το οποίο η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 111.
4. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από τα θυγατρικά ιδρύματα να εφαρμόζουν τις απαιτήσεις του άρθρου 73 σε υποενοποιημένη βάση αν αυτά τα ιδρύματα ή η μητρική επιχείρηση, αν αυτή είναι χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών, έχουν ίδρυμα ή χρηματοδοτικό ίδρυμα ή εταιρεία διαχείρισης όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 5 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ ως θυγατρική τους σε τρίτη χώρα ή κατέχουν συμμετοχή σε τέτοια επιχείρηση.
Άρθρο 109
Ρυθμίσεις, διαδικασίες και μηχανισμοί των ιδρυμάτων
1. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από τα ιδρύματα να τηρούν τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο τμήμα II του παρόντος κεφαλαίου σε ατομική βάση, εκτός αν οι αρμόδιες αρχές κάνουν χρήση της παρέκκλισης του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από τις μητρικές επιχειρήσεις και τις θυγατρικές για τις οποίες ισχύει η παρούσα οδηγία να τηρούν τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο τμήμα II του παρόντος κεφαλαίου σε ενοποιημένη και υποενοποιημένη βάση, να διασφαλίζουν ότι οι ρυθμίσεις, οι διαδικασίες και οι μηχανισμοί που απαιτούνται από το τμήμα II του παρόντος κεφαλαίου είναι συνεπείς και καλά ενσωματωμένες και ότι οποιαδήποτε δεδομένα και στοιχεία που σχετίζονται με το σκοπό της εποπτείας μπορούν να παρασχεθούν. Ιδιαίτερα, να διασφαλίζουν ότι οι μητρικές επιχειρήσεις και οι θυγατρικές που υπόκεινται στην παρούσα οδηγία θεσπίζουν τις οικείες ρυθμίσεις, διαδικασίες και μηχανισμούς στις θυγατρικές τους που δεν υπόκεινται στην παρούσα οδηγία. Οι εν λόγω ρυθμίσεις, διαδικασίες και μηχανισμοί είναι συνεπείς και καλά ενσωματωμένοι και οι εν λόγω θυγατρικές πρέπει επίσης να είναι σε θέση να παρουσιάζουν όλα τα δεδομένα και τις πληροφορίες που αφορούν την εποπτεία.
3. Οι υποχρεώσεις που προκύπτουν από το τμήμα II του παρόντος κεφαλαίου σχετικά με θυγατρικές επιχειρήσεις, οι οποίες δεν υπόκεινται οι ίδιες στην παρούσα οδηγία, δεν ισχύουν αν το μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ ή τα ιδρύματα υπό τον έλεγχο μητρικής χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ ή μητρικής μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ μπορούν να αποδείξουν στις αρμόδιες αρχές ότι η εφαρμογή του τμήματος II είναι παράνομη σύμφωνα με τη νομοθεσία της τρίτης χώρας στην οποία είναι εγκατεστημένη η θυγατρική.
Άρθρο 110
Εξέταση και αξιολόγηση και εποπτικά μέτρα
1. Οι αρμόδιες αρχές εφαρμόζουν τη διαδικασία εξέτασης και αξιολόγησης του τμήματος III του παρόντος κεφαλαίου και τα εποπτικά μέτρα του τμήματος IV του παρόντος κεφαλαίου σύμφωνα με το βαθμό εφαρμογής των απαιτήσεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 που ορίζονται στο πρώτο μέρος τίτλος II του εν λόγω κανονισμού.
2. Αν οι αρμόδιες αρχές δεν εφαρμόσουν τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων σε ενοποιημένη βάση όπως προβλέπεται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι απαιτήσεις του άρθρου 97 της παρούσας οδηγίας ισχύουν για την εποπτεία των επιχειρήσεων επενδύσεων σε μεμονωμένη βάση.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 3
Εποπτεία σε ενοποιημένη βάση
Τμημα I
Αρχεσ για την ασκηση εποπτειασ σε ενοποιημενη βαση
Άρθρο 111
Καθορισμός της αρχής ενοποιημένης εποπτείας
1. Όταν η μητρική επιχείρηση είναι μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο σε ένα κράτος μέλος ή μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ, η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση ασκείται από τις αρμόδιες αρχές που χορήγησαν στο εν λόγω ίδρυμα την άδεια λειτουργίας.
2. Όταν η μητρική επιχείρηση ενός ιδρύματος είναι μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη σε ένα κράτος μέλος ή μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ ή μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ, η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση ασκείται από τις αρμόδιες αρχές που χορήγησαν στο εν λόγω ίδρυμα την άδεια λειτουργίας.
3. Στην περίπτωση κατά την οποία ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη έχουν ως μητρική επιχείρηση την ίδια μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών, την ίδια μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη σε κράτος μέλος, την ίδια μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ ή την ίδια μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ, η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση ασκείται από τις αρμόδιες αρχές του ιδρύματος που έχει λάβει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος στο οποίο συστάθηκε η χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή η μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών.
Όταν πρόκειται για μητρικές επιχειρήσεις ιδρυμάτων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, οι οποίες περιλαμβάνουν περισσότερες της μιας χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών ή μικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών με κεντρικά γραφεία σε διαφορετικά κράτη μέλη και εφόσον υπάρχει πιστωτικό ίδρυμα σε καθένα από τα εν λόγω κράτη μέλη, η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση ασκείται από την αρμόδια αρχή του πιστωτικού ιδρύματος με το μεγαλύτερο σύνολο ισολογισμού.
4. Όταν πρόκειται για περισσότερα ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στην Ένωση και έχουν ως μητρική επιχείρηση την ίδια χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών και όταν κανένα από τα εν λόγω ιδρύματα δεν έχει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την καταστατική της έδρα η χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή η μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών, η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση ασκείται από την αρμόδια αρχή που χορήγησε την άδεια λειτουργίας στο ίδρυμα με το μεγαλύτερο σύνολο ισολογισμού, το οποίο, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, θεωρείται ως το ίδρυμα το ελεγχόμενο από μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ ή μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ.
5. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, οι αρμόδιες αρχές δύνανται, κοινή συναινέσει, να παρεκκλίνουν από τα κριτήρια που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 εάν η εφαρμογή τους αντενδείκνυται, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδρύματα και τη σχετική σπουδαιότητα των δραστηριοτήτων τους στις διάφορες χώρες, και να αναθέσουν σε άλλη αρμόδια αρχή την άσκηση της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση. Στις περιπτώσεις αυτές, προτού λάβουν τέτοια απόφαση, οι αρμόδιες αρχές παρέχουν στο μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ, στη μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ, στη μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ ή στο ίδρυμα με το μεγαλύτερο σύνολο ισολογισμού, κατά περίπτωση, τη δυνατότητα να εκφέρει γνώμη σχετικά με την απόφαση αυτή.
6. Οι αρμόδιες αρχές κοινοποιούν στην Επιτροπή και στην ΕΑΤ τις συμφωνίες που υπάγονται στις διατάξεις της παραγράφου 5.
Άρθρο 112
Συντονισμός εποπτικών δραστηριοτήτων από την αρχή ενοποιημένης εποπτείας
1. Επιπρόσθετα στις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, η αρχή ενοποιημένης εποπτείας εκτελεί τα εξής καθήκοντα:
α)
συντονισμό της συγκέντρωσης και διάδοσης των χρήσιμων ή ουσιωδών πληροφοριών κατά τη συνήθη πορεία των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων καθώς και σε επείγουσες καταστάσεις,
β)
προγραμματισμό και συντονισμό των εποπτικών δραστηριοτήτων, κατά τη συνήθη πορεία των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τις δραστηριότητες που αναφέρονται στον τίτλο VII κεφάλαιο 3, σε συνεργασία με τις εμπλεκόμενες αρμόδιες αρχές,
γ)
προγραμματισμό και συντονισμό των εποπτικών δραστηριοτήτων σε συνεργασία με τις εμπλεκόμενες αρμόδιες αρχές και, εφόσον απαιτείται, με τις κεντρικές τράπεζες του ΕΣΚΤ, κατά την προετοιμασία και κατά τη διάρκεια έκτακτων καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των αρνητικών εξελίξεων σε ιδρύματα ή σε χρηματοοικονομικές αγορές χρησιμοποιώντας, όπου είναι δυνατόν, υπάρχοντες διαύλους επικοινωνίας για τη διευκόλυνση της διαχείρισης κρίσεων.
2. Εάν η αρχή ενοποιημένης εποπτείας αδυνατεί να εκτελέσει τα καθήκοντα κατά την παράγραφο 1 ή εάν οι αρμόδιες αρχές δεν συνεργάζονται με την αρχή ενοποιημένης εποπτείας στο βαθμό που απαιτείται για την εκτέλεση των καθηκόντων της παραγράφου 1, οποιαδήποτε από τις αρμόδιες αρχές μπορεί να παραπέμψει το θέμα στην ΕΑΤ και να ζητήσει τη συνδρομή της δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Η ΕΑΤ μπορεί επίσης να συνδράμει τις αρμόδιες αρχές στην περίπτωση διαφωνίας σχετικά με το συντονισμό των εποπτικών δραστηριοτήτων δυνάμει του παρόντος άρθρου ιδία πρωτοβουλία, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
3. Ο προγραμματισμός και συντονισμός των εποπτικών δραστηριοτήτων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) του παρόντος άρθρου περιλαμβάνει ειδικά μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 117 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και στο άρθρο 117 παράγραφος 4 στοιχείο β), τη διεξαγωγή κοινών εκτιμήσεων, την εφαρμογή σχεδίων έκτακτης ανάγκης και την ενημέρωση του κοινού.
Άρθρο 113
Κοινές αποφάσεις για απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας ειδικά για κάθε ίδρυμα
1. Η αρχή ενοποιημένης εποπτείας και οι αρμόδιες αρχές σε ένα κράτος μέλος που ευθύνονται για την εποπτεία θυγατρικών ενός μητρικού ιδρύματος εγκατεστημένου στην ΕΕ ή μιας μητρικής χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ ή μιας μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ που βρίσκονται σε κράτος μέλος κάνουν ό,τι είναι δυνατό προκειμένου να καταλήξουν σε κοινή απόφαση όσον αφορά τα εξής:
α)
την εφαρμογή των άρθρων 73 και 97 για να καθοριστεί η επάρκεια του ενοποιημένου επιπέδου ιδίων κεφαλαίων που βρίσκονται στην κατοχή του ομίλου ιδρυμάτων όσον αφορά την οικονομική κατάστασή του και το προφίλ κινδύνου και συνεπώς το απαιτούμενο ύψος ιδίων κεφαλαίων για την εφαρμογή του άρθρου 104 παράγραφος 1 στοιχείο α) σε κάθε οντότητα στο πλαίσιο του ομίλου ιδρυμάτων και σε ενοποιημένη βάση,
β)
μέτρα για την αντιμετώπιση ουσιωδών ζητημάτων και σημαντικών ευρημάτων που αφορούν την εποπτεία ρευστότητας, συμπεριλαμβανομένων όσων αφορούν την επάρκεια του οργανισμού και την αντιμετώπιση κινδύνων όπως απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 86 και όσων αφορούν την ανάγκη παραμέτρων ειδικά για το συγκεκριμένο ίδρυμα περί απαιτήσεων ρευστότητας σύμφωνα με το άρθρο 105 της παρούσας οδηγίας.
2. Οι κοινές αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται:
α)
για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο α), εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή έκθεσης εκ μέρους της αρχής ενοποιημένης εποπτείας προς τις άλλες σχετικές αρμόδιες αρχές, η οποία περιλαμβάνει την εκτίμηση κινδύνου του ομίλου ιδρυμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 73 και 97 και το άρθρο 104 παράγραφος 1 στοιχείο α),
β)
για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο β), εντός ενός μηνός από την υποβολή έκθεσης εκ μέρους της αρχής ενοποιημένης εποπτείας, η οποία περιλαμβάνει την εκτίμηση του προφίλ κινδύνου ρευστότητας του ομίλου ιδρυμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 86 και 105.
Οι κοινές αποφάσεις λαμβάνουν επίσης δεόντως υπόψη την εκτίμηση κινδύνου των θυγατρικών που διενεργείται από τις σχετικές αρμόδιες αρχές σύμφωνα με τα άρθρα 73 και 97.
Οι κοινές αποφάσεις παρουσιάζονται σε έγγραφα που περιέχουν πλήρη αιτιολόγηση που θα δοθεί στο μητρικό ίδρυμα που είναι εγκατεστημένο στην ΕΕ από την αρχή ενοποιημένης εποπτείας. Σε περίπτωση διαφωνίας, η αρχή ενοποιημένης εποπτείας συμβουλεύεται την ΕΑΤ αν αυτό ζητηθεί από οποιαδήποτε άλλη ενδιαφερόμενη αρμόδια αρχή. Η αρχή ενοποιημένης εποπτείας μπορεί επίσης να συμβουλευτεί την ΕΑΤ αυτεπάγγελτα.
3. Εάν δεν ληφθεί κοινή απόφαση από τις αρμόδιες αρχές εντός των περιόδων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, η απόφαση για την εφαρμογή των άρθρων 73, 86 και 97, του άρθρου 104 παράγραφος 1 στοιχείο α) και του άρθρου 105 λαμβάνεται σε ενοποιημένη βάση από την αρχή ενοποιημένης εποπτείας έπειτα από τη δέουσα συνεκτίμηση της εκτίμησης κινδύνου που έχουν πραγματοποιήσει για τις θυγατρικές οι σχετικές αρμόδιες αρχές. Αν στο τέλος των περιόδων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, οποιαδήποτε από τις αρμόδιες αρχές έχει παραπέμψει στο θέμα στην ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, η αρχή ενοποιημένης εποπτείας αναβάλλει την απόφασή της και περιμένει την απόφαση της ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 3 του ανωτέρω κανονισμού, και στη συνέχεια λαμβάνει απόφαση που συνάδει με την απόφαση της ΕΑΤ. Οι περίοδοι που αναφέρονται στην παράγραφο 2 θεωρείται ως περίοδοι συμβιβασμού, υπό την έννοια που αποδίδεται στον όρο στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Η ΕΑΤ αποφασίζει εντός ενός μηνός. Το ζήτημα δεν παραπέμπεται στην ΕΑΤ μετά τη λήξη της τετράμηνης περιόδου ή της περιόδου ενός μηνός, κατά περίπτωση, ή έπειτα από τη λήψη κοινής απόφασης.
Η απόφαση για την εφαρμογή των άρθρων 73, 86 και 97, του άρθρου 104 παράγραφος 1 στοιχείο α) και του άρθρου 105 λαμβάνεται από τις αντίστοιχες αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εποπτεία των θυγατρικών εταιρειών ενός μητρικού πιστωτικού ιδρύματος εγκατεστημένου στην ΕΕ ή μιας μητρικής χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ ή μητρικής μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ σε ατομική ή υποενοποιημένη βάση έπειτα από δέουσα εξέταση των απόψεων και επιφυλάξεων που έχει εκφράσει η αρχή ενοποιημένης εποπτείας. Αν στο τέλος οιασδήποτε από τις περιόδους που αναφέρονται στην παράγραφο 2, οποιαδήποτε από τις αρμόδιες αρχές έχει παραπέμψει στο θέμα στην ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 1093 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1/2010, η αρμόδια αρχή αναβάλλει την απόφασή της και περιμένει την απόφαση της ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 3 του ανωτέρω κανονισμού, και στη συνέχεια λαμβάνει απόφαση που συνάδει με την απόφαση της ΕΑΤ. Οι περίοδοι που αναφέρονται στην παράγραφο 2 θεωρούνται ως περίοδοι συμβιβασμού, υπό την έννοια που αποδίδεται στον όρο στον κανονισμό. Η ΕΑΤ αποφασίζει εντός ενός μηνός. Το ζήτημα δεν παραπέμπεται στην ΕΑΤ μετά τη λήξη της τετράμηνης περιόδου ή της περιόδου ενός μηνός, κατά περίπτωση, ή έπειτα από τη λήψη κοινής απόφασης.
Οι αποφάσεις παρουσιάζονται σε έγγραφο που περιέχει πλήρη αιτιολόγηση και λαμβάνει υπόψη την εκτίμηση κινδύνου, τις απόψεις και τις επιφυλάξεις των άλλων αρμόδιων αρχών, όπως αυτές εκφράστηκαν κατά τις περιόδους που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Το έγγραφο υποβάλλεται από την αρχή ενοποιημένης εποπτείας σε όλες τις αρμόδιες αρχές και στο μητρικό ίδρυμα που είναι εγκατεστημένο στην ΕΕ.
Αν έχει ληφθεί η γνώμη της ΕΑΤ, όλες οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη τις συστάσεις της και αιτιολογούν τυχόν ουσιώδη απόκλιση από αυτές.
4. Οι κοινές αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τις αρμόδιες αρχές όταν δεν υπάρχει κοινή απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 3 αναγνωρίζονται ως καθοριστικές και εφαρμόζονται από τις αρμόδιες αρχές στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
Οι κοινές αποφάσεις σύμφωνα με την παράγραφο 1 και οποιαδήποτε απόφαση λαμβάνεται όταν δεν υπάρχει κοινή απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 3 προσαρμόζονται στα πρόσφατα δεδομένα σε ετήσια βάση ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν η αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη για την εποπτεία των θυγατρικών εταιρειών μητρικού ιδρύματος εγκατεστημένου στην ΕΕ ή μητρικής χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ ή μητρικής μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ υποβάλλει γραπτή και πλήρως αιτιολογημένη αίτηση προς την αρχή ενοποιημένης εποπτείας προκειμένου να προσαρμόσει στα πρόσφατα δεδομένα την απόφαση για την εφαρμογή του άρθρου 104 παράγραφος 1 στοιχείο α) και του άρθρου 105. Στην τελευταία περίπτωση, η προσαρμογή στα πρόσφατα δεδομένα μπορεί να αντιμετωπίζεται σε διμερή βάση μεταξύ της αρχής ενοποιημένης εποπτείας και της αιτούσας αρμόδιας αρχής.
5. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων για να διασφαλίσει ομοιόμορφες συνθήκες εφαρμογής της διαδικασίας κοινής απόφασης στην οποία αναφέρεται το παρόν άρθρο, όσον αφορά την υποβολή αιτήσεων κατά τα άρθρα 73, 86 και 97, το άρθρο 104 παράγραφος 1 στοιχείο α) και το άρθρο 105 με σκοπό τη διευκόλυνση της λήψης κοινών αποφάσεων.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως την 1η Ιουλίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Άρθρο 114
Απαιτούμενες πληροφορίες σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης
1. Όταν προκύπτει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένων των καταστάσεων που περιγράφονται στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 ή κατάσταση με αρνητικές εξελίξεις σε χρηματοοικονομικές αγορές, η οποία ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο τη ρευστότητα της αγοράς και τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος σε οποιοδήποτε από τα κράτη μέλη όπου οντότητες του ομίλου έχουν λάβει άδεια λειτουργίας ή όπου έχουν ιδρυθεί σημαντικά υποκαταστήματα κατά το άρθρο 51, η αρχή ενοποιημένης εποπτείας, σύμφωνα και με το κεφάλαιο 1, τμήμα 2 και με τα άρθρα 54 και 58 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, όπου αυτά ισχύουν, ειδοποιεί το συντομότερο δυνατό την ΕΑΤ και τις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 58 παράγραφος 4 και στο άρθρο 59 και διαβιβάζει όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση των εργασιών τους. Αυτές οι υποχρεώσεις ισχύουν για όλες τις αρμόδιες αρχές.
Στην περίπτωση που κεντρική τράπεζα του ΕΣΚΤ αντιληφθεί κατάσταση που περιγράφεται στο πρώτο εδάφιο, ειδοποιεί το συντομότερο δυνατό τις αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 112 και την ΕΑΤ.
Στο μέτρο του δυνατού, η αρμόδια αρχή και η αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 58 παράγραφος 4 χρησιμοποιούν υπάρχοντες διαύλους επικοινωνίας.
2. Η αρχή ενοποιημένης εποπτείας, όταν χρειάζεται πληροφορίες που έχουν ήδη παρασχεθεί σε άλλη αρμόδια αρχή, επικοινωνεί με αυτήν, στο μέτρο του δυνατού, προκειμένου να αποφευχθεί η διπλή υποβολή πληροφοριών στις διάφορες αρχές που εμπλέκονται στην εποπτεία.
Άρθρο 115
Ρυθμίσεις συντονισμού και συνεργασίας
1. Προκειμένου να διευκολυνθεί και να καταστεί αποτελεσματική η εποπτεία, η αρμόδια αρχή που είναι επιφορτισμένη με την άσκηση εποπτείας σε ενοποιημένη βάση και οι άλλες αρμόδιες αρχές θεσπίζουν γραπτές ρυθμίσεις σε θέματα συντονισμού και συνεργασίας.
Βάσει των ρυθμίσεων αυτών μπορούν να ανατεθούν πρόσθετα καθήκοντα στην αρχή ενοποιημένης εποπτείας και να προσδιοριστούν διαδικασίες για τη λήψη αποφάσεων και τη συνεργασία με άλλες αρμόδιες αρχές.
2. Οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας στη θυγατρική μιας μητρικής επιχείρησης η οποία είναι ίδρυμα μπορούν, με διμερή συμφωνία και σύμφωνα με το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, να εκχωρήσουν την εποπτική τους αρμοδιότητα στις αρμόδιες αρχές που χορήγησαν την άδεια λειτουργίας και εποπτεύουν τη μητρική επιχείρηση με σκοπό οι τελευταίες αρχές να αναλάβουν την εποπτεία της θυγατρικής, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Η ΕΑΤ ενημερώνεται για την ύπαρξη και το περιεχόμενο τέτοιων συμφωνιών. Η ΕΑΤ διαβιβάζει τα πληροφοριακά αυτά στοιχεία στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών.
Άρθρο 116
Σώματα εποπτών
1. Η αρχή ενοποιημένης εποπτείας συστήνει σώματα εποπτών για τη διευκόλυνση της εκτέλεσης των εργασιών που μνημονεύονται στα άρθρα 112 και 113 και στο άρθρο 114 παράγραφος 1 και, με την επιφύλαξη των απαιτήσεων εμπιστευτικότητας της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου και του ενωσιακού δικαίου, εξασφαλίζει, κατά περίπτωση, κατάλληλο συντονισμό και συνεργασία με τις σχετικές εποπτικές αρχές τρίτων χωρών.
Η ΕΑΤ συμβάλλει στην προώθηση και παρακολούθηση της αποδοτικής, αποτελεσματικής και συνεπούς λειτουργίας των σωμάτων εποπτών τους παρόντος άρθρου σύμφωνα με το άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Με αυτόν το στόχο, η ΕΑΤ συμμετέχει κατά περίπτωση και θεωρείται αρμόδια αρχή για τον συγκεκριμένο σκοπό.
Τα σώματα εποπτών παρέχουν ένα πλαίσιο για την αρχή ενοποιημένης εποπτείας και τις άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, για την εκτέλεση των κάτωθι εργασιών:
α)
ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ τους και με την ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010,
β)
συμφωνία σχετικά με την εκούσια ανάθεση εργασιών και την εκούσια ανάθεση αρμοδιοτήτων, κατά περίπτωση,
γ)
καθορισμός προγραμμάτων εποπτικής εξέτασης του άρθρου 99 που βασίζονται σε εκτίμηση κινδύνου του ομίλου σύμφωνα με το άρθρο 97,
δ)
αύξηση της αποτελεσματικότητας της εποπτείας με κατάργηση της μη απαραίτητης επικάλυψης των εποπτικών απαιτήσεων, μεταξύ άλλων και όσον αφορά τις αιτήσεις πληροφοριών που μνημονεύονται στο άρθρο 114 και στο άρθρο 117 παράγραφος 3,
ε)
συνεπής εφαρμογή των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας βάσει της παρούσας οδηγίας και βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε όλες τις οντότητες ενός ομίλου ιδρυμάτων, με την επιφύλαξη των διαθέσιμων στο ενωσιακό δίκαιο εναλλακτικών επιλογών και διακριτικών ευχερειών,
στ)
εφαρμογή του άρθρου 112 παράγραφος 1 στοιχείο γ), λαμβάνοντας υπόψη το έργο άλλων φορέων που έχουν ενδεχομένως δημιουργηθεί στον τομέα αυτόν.
2. Οι αρμόδιες αρχές που συμμετέχουν στο σώμα εποπτών και η ΕΑΤ συνεργάζονται στενά. Οι απαιτήσεις εμπιστευτικότητας βάσει του κεφαλαίου 1 τμήμα ΙΙ και των άρθρων 54 και 58 της παρούσας οδηγίας και των άρθρων 54 και 58 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ δεν εμποδίζουν την ανταλλαγή εμπιστευτικών πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών στο πλαίσιο σωμάτων εποπτών. Η σύσταση και λειτουργία σωμάτων εποπτών δεν επηρεάζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των αρμόδιων αρχών δυνάμει της παρούσας οδηγίας και δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
3. Η σύσταση και η λειτουργία του σώματος βασίζεται σε γραπτές ρυθμίσεις που μνημονεύονται στο άρθρο 115 και που καθορίζονται έπειτα από διαβούλευση της αρμόδιας για την ενοποιημένη εποπτεία αρχής με τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές.
4. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια κανονιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τις γενικές προϋποθέσεις λειτουργίας των σωμάτων εποπτών.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια κανονιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
5. Η ΕΑΤ δύναται να καταρτίσει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να ρυθμίσει την επιχειρησιακή λειτουργία των σωμάτων εποπτών.
Η ΕΑΤ υποβάλλει αυτά τα σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
6. Στα σώματα εποπτών επιτρέπεται να συμμετέχουν οι αρμόδιες αρχές που ευθύνονται για την εποπτεία θυγατρικών ενός μητρικού ιδρύματος εγκατεστημένου στην ΕΕ ή μιας μητρικής χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ ή μιας μητρικής μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ, οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους υποδοχής όπου έχουν ιδρυθεί σημαντικά υποκαταστήματα όπως αναφέρονται στο άρθρο 51, οι κεντρικές τράπεζες του ΕΣΣΚ κατά περίπτωση, καθώς και εποπτικές αρχές τρίτων χωρών, εφόσον συντρέχει λόγος και υπό την επιφύλαξη απαιτήσεων εμπιστευτικότητας που, κατά τη γνώμη όλων των αρμόδιων αρχών, είναι ισοδύναμες με τις απαιτήσεις κατά το κεφάλαιο 1 τμήμα ΙΙ της παρούσας οδηγίας και, όπου συντρέχει περίπτωση, τα άρθρα 54 και 58 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ.
7. Η αρχή ενοποιημένης εποπτείας προεδρεύει στις συνεδριάσεις του σώματος εποπτών και αποφασίζει ποιες αρμόδιες αρχές συμμετέχουν σε μια συνεδρίαση ή σε μια δραστηριότητα του σώματος. Ο φορέας ενοποιημένης εποπτείας ενημερώνει εκ των προτέρων και πλήρως όλα τα μέλη του σώματος σχετικά με την οργάνωση αυτών των συνεδριάσεων, τα κύρια θέματα προς συζήτηση και τις κυριότερες δραστηριότητες προς εξέταση. Επίσης, ο φορέας ενοποιημένης εποπτείας ενημερώνει εγκαίρως και πλήρως όλα τα μέλη του σώματος σχετικά με τις ενέργειες που λαμβάνουν χώρα σε αυτές τις συνεδριάσεις ή με τα μέτρα που λαμβάνονται.
8. Στην απόφαση της αρχής ενοποιημένης εποπτείας λαμβάνεται υπόψη η σημασία της εποπτικής δραστηριότητας που θα προγραμματιστεί ή θα συντονιστεί για τις αρχές αυτές, ιδίως δε οι ενδεχόμενες επιπτώσεις στη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος στα εμπλεκόμενα κράτη μέλη, όπως προβλέπει το άρθρο 7, και οι υποχρεώσεις που επιβάλλει το άρθρο 51 παράγραφος 2.
9. Η αρχή ενοποιημένης εποπτείας, με την επιφύλαξη των απαιτήσεων εμπιστευτικότητας δυνάμει του κεφαλαίου 1 τμήματος ΙΙ της παρούσας οδηγίας και, όπου συντρέχει περίπτωση, των άρθρων 54 και 58 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, ενημερώνει την ΕΑΤ σχετικά με τις δραστηριότητες του σώματος εποπτών, μεταξύ άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, και διαβιβάζει στην ΕΑΤ όλες τις πληροφορίες που έχουν ιδιαίτερη σημασία για τους σκοπούς της εποπτικής σύγκλισης.
Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ αρμόδιων αρχών σχετικά με τη λειτουργία των σωμάτων εποπτών, οποιαδήποτε από τις ενδιαφερόμενες αρχές μπορεί να παραπέμψει το θέμα στην ΕΑΤ και να ζητήσει τη συνδρομή της σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Η ΕΑΤ μπορεί επίσης να συνδράμει τις αρμόδιες αρχές στην περίπτωση διαφωνίας σχετικά με τη λειτουργία των σωμάτων εποπτείας δυνάμει του παρόντος άρθρου και αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 117
Υποχρεώσεις συνεργασίας
1. Οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται στενά μεταξύ τους. Διαβιβάζουν μεταξύ τους όλες τις πληροφορίες που είναι ουσιώδεις ή σχετικές με την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων που αναλαμβάνουν οι άλλες αρχές βάσει της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Από την άποψη αυτή, οι αρμόδιες αρχές διαβιβάζουν κατόπιν αιτήσεως όλες τις σχετικές πληροφορίες και διαβιβάζουν ιδία πρωτοβουλία όλες τις ουσιώδεις πληροφορίες.
Οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται με την ΕΑΤ για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Οι αρμόδιες αρχές παρέχουν στην ΕΑΤ όλες τις πληροφορίες που της είναι απαραίτητες για να επιτελέσει το έργο που έχει βάσει της παρούσας οδηγίας, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, σύμφωνα με το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Οι πληροφορίες για τις οποίες γίνεται λόγος στο πρώτο εδάφιο θεωρούνται ουσιώδεις αν μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά την εκτίμηση της χρηματοοικονομικής υγείας ενός ιδρύματος ή χρηματοδοτικού ιδρύματος σε άλλο κράτος μέλος.
Συγκεκριμένα, οι αρχές ενοποιημένης εποπτείας μητρικών ιδρυμάτων εγκατεστημένων στην ΕΕ και ιδρυμάτων ελεγχόμενων από μητρικές χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών εγκατεστημένες στην ΕΕ ή μητρικές μικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών εγκατεστημένες στην ΕΕ παρέχουν κάθε σχετική πληροφορία στις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών που ασκούν εποπτεία επί θυγατρικών των εν λόγω μητρικών επιχειρήσεων. Κατά τον προσδιορισμό της έκτασης των σχετικών πληροφοριών, λαμβάνεται υπόψη η σπουδαιότητα των εν λόγω θυγατρικών για το χρηματοοικονομικό σύστημα των κρατών μελών αυτών.
Οι ουσιώδεις πληροφορίες στις οποίες αναφέρεται το πρώτο εδάφιο περιλαμβάνουν, ειδικότερα, τα εξής:
α)
τον προσδιορισμό της νομικής δομής, της δομής διακυβέρνησης περιλαμβανομένης της οργανωτικής δομής, που καλύπτουν όλες τις ρυθμιζόμενες και μη ρυθμιζόμενες οντότητες, τα μη ρυθμιζόμενα θυγατρικά και σημαντικά υποκαταστήματα που ανήκουν στον όμιλο, τις μητρικές επιχειρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3, το άρθρο 74 παράγραφος 1 και το άρθρο 109 παράγραφος 2 και τις αρμόδιες αρχές των ρυθμιζόμενων οντοτήτων του ομίλου,
β)
διαδικασίες συλλογής πληροφοριών από τα ιδρύματα ενός ομίλου και τον έλεγχο αυτών των πληροφοριών,
γ)
αρνητικές εξελίξεις σε ιδρύματα ή άλλα νομικά πρόσωπα ενός ομίλου που δύνανται να επηρεάσουν σοβαρά τα ιδρύματα,
δ)
σημαντικές κυρώσεις και έκτακτα μέτρα που έλαβαν οι αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, περιλαμβανομένης της επιβολής ειδικής κεφαλαιακής απαίτησης βάσει του άρθρου 104 και της επιβολής οποιουδήποτε ορίου όσον αφορά τη χρήση της Εξελιγμένης Μεθόδου Μέτρησης για τον υπολογισμό των απαιτήσεων σε ίδια κεφάλαια βάσει του άρθρου 312 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να παραπέμπουν στην ΕΑΤ οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
μια αρμόδια αρχή δεν έχει διαβιβάσει απαραίτητες πληροφορίες,
β)
ένα αίτημα συνεργασίας, ιδιαίτερα για την ανταλλαγή σχετικών πληροφοριών, απορρίφθηκε ή δεν απαντήθηκε εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 258 της Συνθήκης, σε αυτές τις καταστάσεις η ΕΑΤ μπορεί να ενεργεί σύμφωνα με τις εξουσίες που της παρέχονται με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Η ΕΑΤ μπορεί επίσης να συνδράμει τις αρμόδιες αρχές στη διαμόρφωση πρακτικών συνεπούς συνεργασίας και με δική της πρωτοβουλία σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
3. Οι αρμόδιες αρχές οι επιφορτισμένες με την εποπτεία ιδρυμάτων ελεγχόμενων από μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ επικοινωνούν όποτε είναι δυνατόν με την αρχή ενοποιημένης εποπτείας όταν έχουν ανάγκη πληροφοριών όσον αφορά την εφαρμογή των προσεγγίσεων και μεθοδολογιών που περιλαμβάνονται στην παρούσα οδηγία και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τις οποίες ενδέχεται να έχει ήδη στη διάθεσή της η αρχή ενοποιημένης εποπτείας.
4. Προτού λάβουν απόφαση, οι εμπλεκόμενες αρμόδιες αρχές διαβουλεύονται μεταξύ τους όσον αφορά τα ακόλουθα θέματα, όταν η εν λόγω απόφαση έχει συνέπειες για τα εποπτικά καθήκοντα άλλων αρμόδιων αρχών:
α)
μεταβολές στη μετοχική, οργανωτική ή διαχειριστική διάρθρωση των πιστωτικών ιδρυμάτων ενός ομίλου που απαιτούν την έγκριση ή την άδεια των αρμόδιων αρχών και
β)
σημαντικές κυρώσεις και έκτακτα μέτρα που έλαβαν οι αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, περιλαμβανομένης της επιβολής συγκεκριμένης απαίτησης ιδίων κεφαλαίων βάσει του άρθρου 104 και της επιβολής οποιουδήποτε ορίου όσον αφορά τη χρήση της Εξελιγμένης Μεθόδου Μέτρησης για τον υπολογισμό των απαιτήσεων σε ίδια κεφάλαια βάσει του άρθρου 312 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Για τους σκοπούς του στοιχείου β), ζητείται πάντοτε η γνώμη της αρχής ενοποιημένης εποπτείας.
Ωστόσο, μια αρμόδια αρχή δύναται να αποφασίσει να μην διαβουλευθεί με άλλες αρμόδιες αρχές σε επείγουσες περιπτώσεις ή σε περιπτώσεις που μια τέτοια διαβούλευση θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα της απόφασής της. Στις περιπτώσεις αυτές, η αρμόδια αρχή ενημερώνει, αμελλητί, τις άλλες αρμόδιες αρχές αφού λάβει την απόφασή της.
Άρθρο 118
Έλεγχος πληροφοριών σχετικά με οντότητες σε άλλα κράτη μέλη
Όταν, στο πλαίσιο της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους επιθυμούν, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, να ελέγξουν πληροφορίες σχετικά με ένα ίδρυμα, χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών, μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών, χρηματοδοτικό ίδρυμα, επιχείρηση παροχής επικουρικών τραπεζικών υπηρεσιών, εταιρεία συμμετοχής μεικτών δραστηριοτήτων ή θυγατρική που αναφέρεται στο άρθρο 125 ή θυγατρική που αναφέρεται στο άρθρο 119 παράγραφος 3, τα οποία είναι εγκατεστημένα σε άλλο κράτος μέλος, πρέπει να ζητήσουν από τις αρμόδιες αρχές του άλλου κράτους μέλους τη διενέργεια του ελέγχου αυτού. Οι αρχές οι οποίες έλαβαν την αίτηση, οφείλουν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους να δώσουν συνέχεια είτε διενεργώντας οι ίδιες τον έλεγχο αυτόν, είτε επιτρέποντας στις αρχές που υπέβαλαν την αίτηση να διενεργήσουν εκείνες τον έλεγχο, είτε επιτρέποντας τη διενέργειά του από ελεγκτή ή εμπειρογνώμονα. Όταν η αρμόδια αρχή που υπέβαλε το αίτημα δεν πραγματοποιεί η ίδια τον έλεγχο, μπορεί, εάν το επιθυμεί, να συμμετέχει στον έλεγχο.
Τμημα ΙΙ
Χρηματοδοτικεσ εταιρειεσ συμμετοχων, μικτεσ χρηματοοικονομικεσ εταιρειεσ συμμετοχων και μικτεσ εταιρειεσ συμμετοχων
Άρθρο 119
Ένταξη εταιρειών συμμετοχών σε ενοποιημένη εποπτεία
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα που ενδεχομένως απαιτούνται, κατά περίπτωση, για την υπαγωγή των χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών και των μικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών σε ενοποιημένη εποπτεία.
2. Όταν θυγατρική που αποτελεί ίδρυμα δεν περιλαμβάνεται στην ενοποιημένη εποπτεία κατ’ εφαρμογή μιας των περιπτώσεων του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου βρίσκεται η εν λόγω θυγατρική, μπορούν να ζητούν από τη μητρική της επιχείρηση πληροφορίες που θα διευκολύνουν την άσκηση της εποπτείας της εν λόγω θυγατρικής.
3. Τα κράτη μέλη επιτρέπουν στις αρμόδιες εθνικές τους αρχές που έχουν αναλάβει την ενοποιημένη εποπτεία να ζητούν από τις θυγατρικές ενός ιδρύματος, μιας χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μιας μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών που δεν υπόκεινται σε ενοποιημένη εποπτεία τις πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 122. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζονται οι προβλεπόμενες στο άρθρο αυτό διαδικασίες διαβίβασης και ελέγχου των πληροφοριών.
Άρθρο 120
Εποπτεία μικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών
1. Σε περίπτωση που μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών υπόκειται σε ισοδύναμες διατάξεις τόσο στην παρούσα οδηγία όσο και στη οδηγία 2002/87/ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά την επίβλεψη βάσει κινδύνου, η αρχή ενοποιημένης εποπτείας δύναται, μετά από διαβουλεύσεις με τις λοιπές αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την επίβλεψη θυγατρικών, να εφαρμόσει στο επίπεδο της εν λόγω μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών μόνο την οδηγία 2002/87/ΕΚ.
2. Σε περίπτωση που μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών υπόκειται σε ισοδύναμες διατάξεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας και δυνάμει της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά την επίβλεψη βάσει κινδύνου, ο φορέας ενοποιημένης επίβλεψης δύναται, κατόπιν συμφωνίας με τον επιβλέποντα ομάδας στον κλάδο ασφάλισης, να εφαρμόσει στην εν λόγω μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών μόνον τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας σχετικά με τον πλέον σημαντικό χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.
3. Ο φορέας ενοποιημένης εποπτείας ενημερώνει την ΕΑΤ και την ΕΑΑΕΣ σχετικά με τις αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει των παραγράφων 1 και 2.
4. Η ΕΑΤ, η ΕΑΑΕΣ και η ΕΑΚΑΑ, μέσω της Κοινής Επιτροπή του άρθρου 54 των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 and (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, αναπτύσσει κατευθυντήριες γραμμές που στοχεύουν στη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών και, εντός τριετίας από την υιοθέτηση των κατευθυντήριων γραμμών, θα καταρτίσει σχέδια κανονιστικών τεχνικών προτύπων για τον ίδιο σκοπό.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης των κανονιστικών τεχνικών προτύπων του πρώτου εδαφίου σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 121
Επάρκεια διευθυντικών στελεχών
Τα κράτη μέλη απαιτούν τα μέλη του διοικητικού οργάνου μιας χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών να έχουν τα απαιτούμενα εχέγγυα ήθους και την αναγκαία γνώση, ικανότητες και πείρα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 91 παράγραφος 1, για την άσκηση των καθηκόντων τους, λαμβανομένου υπόψη του ειδικού ρόλου μιας χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών.
Άρθρο 122
Αιτήματα για πληροφορίες και επιθεωρήσεις
1. Εν αναμονή μελλοντικού συντονισμού των μεθόδων ενοποίησης, τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι, όταν η μητρική ενός ή πλειόνων ιδρυμάτων είναι μικτή εταιρεία συμμετοχών, οι αρχές οι αρμόδιες για τη χορήγηση αδείας και την εποπτεία των ιδρυμάτων αυτών απαιτούν από τη μικτή εταιρεία συμμετοχών και τις θυγατρικές της, είτε απευθείας είτε μέσω των θυγατρικών που αποτελούν ιδρύματα, την ανακοίνωση κάθε χρήσιμης πληροφορίας για την άσκηση της εποπτείας των εν λόγω θυγατρικών.
2. Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές τους μπορούν να προβούν οι ίδιες ή να αναθέσουν σε εξωτερικούς ελεγκτές την επιτόπια επιθεώρηση για τον έλεγχο των πληροφοριών που απέστειλαν οι μικτές εταιρείες συμμετοχών και οι θυγατρικές τους. Αν η μικτή εταιρεία συμμετοχών ή μία εκ των θυγατρικών της είναι ασφαλιστική επιχείρηση, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία του άρθρου 125. Αν μια μικτή εταιρεία συμμετοχών ή μία εκ των θυγατρικών της βρίσκεται σε κράτος μέλος άλλο από αυτό της θυγατρικής που αποτελεί ίδρυμα, ο επιτόπιος έλεγχος των πληροφοριών γίνεται με τη διαδικασία του άρθρου 118.
Άρθρο 123
Εποπτεία
1. Με την επιφύλαξη του τέταρτου μέρους του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι, εάν μια μητρική επιχείρηση ενός ή περισσοτέρων ιδρυμάτων είναι μικτή εταιρεία συμμετοχών, οι αρμόδιες αρχές οι οποίες είναι υπεύθυνες για την εποπτεία των εν λόγω ιδρυμάτων ασκούν γενική εποπτεία στις συναλλαγές που πραγματοποιούνται μεταξύ του ιδρύματος και της μικτής εταιρείας συμμετοχών και των θυγατρικών της.
2. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από τα ιδρύματα να διαθέτουν κατάλληλες διαδικασίες για τη διαχείριση των κινδύνων και μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου, συμπεριλαμβανόμενων των ορθών διαδικασιών δημοσίευσης στοιχείων και λογιστικής, ώστε να μπορούν να εντοπίζουν, να υπολογίζουν, να παρακολουθούν και να ελέγχουν κατάλληλα τις συναλλαγές που πραγματοποιούνται με τη μητρική τους μικτή εταιρεία συμμετοχών και τις θυγατρικές της. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν την γνωστοποίηση από τα ιδρύματα οποιασδήποτε σημαντικής συναλλαγής πραγματοποιείται με τις οντότητες αυτές, με την εξαίρεση της συναλλαγής που προβλέπεται στο άρθρο 394 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Οι διαδικασίες αυτές και οι σημαντικές συναλλαγές ελέγχονται από τις αρμόδιες αρχές.
Άρθρο 124
Ανταλλαγή πληροφοριών
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δεν υπάρχει κανένα νομικό εμπόδιο που να μην επιτρέπει στις επιχειρήσεις που περιλαμβάνονται στην ενοποιημένη εποπτεία, τις μικτές εταιρείες συμμετοχών και τις θυγατρικές τους ή τις προβλεπόμενες στο άρθρο 119 παράγραφος 3 θυγατρικές, να ανταλλάσσουν πληροφορίες χρήσιμες για την άσκηση της εποπτείας σύμφωνα με το άρθρο 110 και το κεφάλαιο 3.
2. Όταν η μητρική επιχείρηση και οποιοδήποτε από τα ιδρύματα που είναι θυγατρικές της είναι εγκατεστημένα σε διαφορετικά κράτη μέλη, οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους κοινοποιούν μεταξύ τους όλα τα πληροφοριακά στοιχεία που μπορούν να επιτρέψουν ή να διευκολύνουν την άσκηση της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση.
Όταν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένη η μητρική επιχείρηση δεν ασκούν οι ίδιες την εποπτεία σε ενοποιημένη βάση σύμφωνα με το άρθρο 111, μπορούν να κληθούν από τις αρμόδιες προς άσκηση της ενοποιημένης εποπτείας αρχές να ζητήσουν από τη μητρική πληροφορίες που αφορούν την άσκηση της ενοποιημένης εποπτείας και να τις διαβιβάσουν στις αρχές αυτές.
3. Τα κράτη μέλη επιτρέπουν την ανταλλαγή, μεταξύ των αρμόδιων αρχών τους, των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, υπό τον όρο ότι, στην περίπτωση χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών, μικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών, χρηματοδοτικών ιδρυμάτων ή επιχειρήσεων παροχής επικουρικών υπηρεσιών, η συλλογή ή η κατοχή πληροφοριών δεν συνεπάγεται ότι οι αρμόδιες αρχές δεν υποχρεούνται να ασκούν σε εξατομικευμένη βάση την εποπτεία αυτών των ιδρυμάτων ή επιχειρήσεων.
Επίσης τα κράτη μέλη επιτρέπουν την ανταλλαγή, μεταξύ των αρμόδιων αρχών, των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 112, υπό τον όρο ότι η συλλογή ή η κατοχή πληροφοριακών στοιχείων δεν συνεπάγεται ότι οι αρμόδιες αρχές ασκούν εποπτεία στη μικτή εταιρεία συμμετοχών και τις θυγατρικές της που δεν αποτελούν πιστωτικά ιδρύματα ή στις θυγατρικές που αναφέρονται στο άρθρο 119 παράγραφος 3.
Άρθρο 125
Συνεργασία
1. Όταν ίδρυμα, χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών, μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών ή μικτή εταιρεία συμμετοχών ελέγχει μία ή περισσότερες θυγατρικές που είναι ασφαλιστικές εταιρείες ή άλλου είδους επιχειρήσεις που προσφέρουν επενδυτικές υπηρεσίες υποκείμενες σε καθεστώς παροχής άδειας, οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές που έχουν δημόσια εξουσία εποπτείας των ασφαλιστικών εταιρειών ή των εν λόγω άλλων επιχειρήσεων που προσφέρουν επενδυτικές υπηρεσίες συνεργάζονται στενά. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, οι αρχές αυτές ανακοινώνουν αμοιβαία όλα τα πληροφοριακά στοιχεία που μπορούν να διευκολύνουν την εκπλήρωση της αποστολής τους και να εξασφαλίσουν τον έλεγχο της δραστηριότητας και της οικονομικής κατάστασης του συνόλου των επιχειρήσεων που ευρίσκονται υπό την εποπτεία τους.
2. Οι πληροφορίες που συλλέγονται στο πλαίσιο της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση και ιδιαίτερα η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων αρχών που προβλέπεται στην παρούσα οδηγία, υπόκεινται σε απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου που είναι τουλάχιστον ισοδύναμες με εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας για τα πιστωτικά ιδρύματα ή στην οδηγία 2004/39/ΕΚ για τις εταιρείες επενδύσεων.
3. Οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την ενοποιημένη εποπτεία καταρτίζουν καταλόγους των χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών ή μικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών που αναφέρονται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Οι κατάλογοι αυτοί κοινοποιούνται στις αρμόδιες αρχές των λοιπών κρατών μελών, την ΕΑΤ και την Επιτροπή.
Άρθρο 126
Κυρώσεις
Σύμφωνα με το κεφάλαιο 1 τμήμα IV του παρόντος τίτλου, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δοικητικές κυρώσεις ή άλλα δοικητικά μέτρα που στοχεύουν στην παύση διαπιστωμένων παραβάσεων ή των αιτίων αυτών των παραβάσεων μπορούν να επιβληθούν σε χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών, μικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών και μικτές εταιρείες συμμετοχών ή στα υπεύθυνα διευθυντικά στελέχη τους που έχουν παραβεί νόμους, κανονισμούς ή διοικητικές διατάξεις μεταφοράς του παρόντος κεφαλαίου.
Άρθρο 127
Εκτίμηση της ισοδυναμίας τρίτων χωρών στην ενοποιημένη εποπτεία
1. Σε περίπτωση ιδρύματος, η μητρική επιχείρηση του οποίου είναι ίδρυμα ή χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών, η έδρα της οποίας βρίσκεται σε τρίτη χώρα και δεν υπόκειται σε ενοποιημένη εποπτεία σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 111, οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν κατά πόσον το ίδρυμα υπόκειται σε ενοποιημένη εποπτεία από εποπτική αρχή τρίτης χώρας η οποία είναι ισοδύναμη προς αυτήν και υπόκειται στις αρχές της παρούσας οδηγίας και τις απαιτήσεις που ορίζονται στο Πρώτο Μέρος Τίτλος II Κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Η εκτίμηση πραγματοποιείται από την αρμόδια αρχή που θα ήταν υπεύθυνη για την ενοποιημένη εποπτεία εάν ίσχυε η παράγραφος 3, κατόπιν αιτήματος της μητρικής επιχείρησης ή μιας από τις ρυθμιζόμενες οντότητες με άδεια λειτουργίας στην Ένωση ή με δική της πρωτοβουλία. Η εν λόγω αρμόδια αρχή συμβουλεύεται τις άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές.
2. Η Επιτροπή δύναται να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών γενική καθοδήγηση ως προς το κατά πόσον τα καθεστώτα ενοποιημένης εποπτείας των εποπτικών αρχών τρίτων χωρών είναι σε θέση να επιτύχουν τους στόχους της ενοποιημένης εποπτείας που καθορίζονται στο παρόν κεφάλαιο σε σχέση με τα ιδρύματα η μητρική εταιρεία των οποίων εδρεύει σε τρίτη χώρα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών επανεξετάζει την καθοδήγηση αυτή και λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες μεταβολές των καθεστώτων ενοποιημένης εποπτείας που εφαρμόζονται από τις συγκεκριμένες αρμόδιες αρχές. Η ΕΑΤ βοηθά την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών στην εκτέλεση αυτών των καθηκόντων, μεταξύ των οποίων στην εκτίμηση του κατά πόσον θα πρέπει να ενημερωθεί η καθοδήγηση.
Η αρμόδια αρχή που διεξάγει την εκτίμηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 λαμβάνει υπόψη της οποιαδήποτε σχετική καθοδήγηση. Για τον σκοπό αυτό, η αρμόδια αρχή συμβουλεύεται την ΕΑΤ προτού λάβει απόφαση.
3. Ελλείψει ισοδύναμης εποπτείας, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν mutatis mutandis στο ίδρυμα την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ή επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές τους να εφαρμόσουν άλλες κατάλληλες εποπτικές τεχνικές που επιτυγχάνουν τους στόχους της εποπτείας ιδρυμάτων σε ενοποιημένη βάση.
Οι εν λόγω εποπτικές τεχνικές συμφωνούνται από την αρμόδια αρχή η οποία είναι υπεύθυνη για την ενοποιημένη εποπτεία, έπειτα από διαβούλευση με τις άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές.
Οι αρμόδιες αρχές μπορούν ιδίως να ζητούν τη δημιουργία χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών που να έχει την έδρα της στην Ένωση και να εφαρμόζουν τις διατάξεις για την ενοποιημένη εποπτεία στην ενοποιημένη θέση της εν λόγω χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή στην ενοποιημένη θέση των ιδρυμάτων της εν λόγω μικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών.
Οι εποπτικές τεχνικές είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να επιτυγχάνουν τους στόχους της ενοποιημένης εποπτείας, όπως καθορίζονται στο παρόν κεφάλαιο, και κοινοποιούνται στις άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, την ΕΑΤ και την Επιτροπή.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 4
Κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας
Τμημα Ι
Αποθεματα ασφαλειασ
Άρθρο 128
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου ισχύουν οι κάτωθι ορισμοί:
1)
ως «απόθεμα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου» νοούνται τα ίδια κεφάλαια που ένα ίδρυμα οφείλει να τηρεί σύμφωνα με το άρθρο 129,
2)
ως «αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα» νοούνται τα ίδια κεφάλαια που ένα ίδρυμα οφείλει να τηρεί σύμφωνα με το άρθρο 130,
3)
ως «απόθεμα ασφαλείας G-SII» νοούνται τα ίδια κεφάλαια που πρέπει να τηρούνται σύμφωνα με το άρθρο 131 παράγραφος 4,
4)
ως «απόθεμα ασφαλείας O-SII» νοούνται τα ίδια κεφάλαια που πρέπει να τηρούνται σύμφωνα με το άρθρο 131 παράγραφος 5,
5)
ως «απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου» νοούνται τα ίδια κεφάλαια που ένα ίδρυμα οφείλει ή ενδέχεται να υποχρεωθεί να τηρεί σύμφωνα με το άρθρο 133,
6)
ως «συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας» νοείται το συνολικό κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 το οποίο χρειάζεται για την εκπλήρωση της απαίτησης τήρησης αποθέματος ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου, στο οποίο προστίθενται τα εξής, κατά περίπτωση:
α)
αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα,
β)
απόθεμα ασφαλείας G-SII,
γ)
απόθεμα ασφαλείας O-SII,
δ)
απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου,
7)
ως «ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας» νοείται ο συντελεστής που πρέπει να εφαρμόσουν τα ιδρύματα για να υπολογίσουν το αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα, όπως ορίζεται βάσει των άρθρων 136 και 137 ή από σχετική αρχή τρίτης χώρας, κατά περίπτωση,
8)
ως «ίδρυμα με εγχώρια άδεια» νοείται ίδρυμα που έχει λάβει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος και ως προς το οποίο μια συγκεκριμένη εντεταλμένη αρχή ευθύνεται για τον ορισμό του ποσοστού αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας,
9)
ως «οδηγός αποθέματος ασφαλείας» νοείται σημείο αναφοράς αποθέματος ασφαλείας που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 135 παράγραφος 1.
Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται σε επιχειρήσεις επενδύσεων που δεν διαθέτουν άδεια για την παροχή των υπηρεσιών οι οποίες απαριθμούνται στο παράρτημα I τμήμα A σημεία 3 και 6 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ.
Άρθρο 129
Απαιτήσεις τήρησης αποθέματος ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα να τηρούν, πέρα από το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 που τηρείται για τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων που θεσπίζει το άρθρο 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, απόθεμα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 ίσο με το 2,5 % της συνολικής τους έκθεσης σε κίνδυνο υπολογισμένο σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, σε εξατομικευμένη και ενοποιημένη βάση, όπως εφαρμόζεται σύμφωνα με το πρώτο μέρος τίτλος II του εν λόγω κανονισμού.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, κράτος μέλος δύναται να εξαιρεί μικρές και μεσαίες εταιρείες επενδύσεων από τις απαιτήσεις της εν λόγω παραγράφου, εφόσον η εξαίρεση αυτή δεν απειλεί τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος του εν λόγω κράτους μέλους.
Η απόφαση σχετικά με την εφαρμογή της εξαίρεσης αυτής είναι πλήρως αιτιολογημένη, εξηγεί για ποιους λόγους η εξαίρεση δεν απειλεί τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος του κράτους μέλους και περιέχει τον ακριβή ορισμό των μικρών και μεσαίων επενδυτικών εταιρειών οι οποίες εξαιρούνται.
Το κράτος μέλος που αποφασίζει να εφαρμόσει την εξαίρεση αυτή ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή, το ΕΣΣΚ, την ΕΑΤ και τις αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 2, το κράτος μέλος ορίζει την αρχή που είναι υπεύθυνη για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Η εν λόγω αρχή είναι είτε η αρμόδια είτε η εντεταλμένη αρχή.
4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 2, οι εταιρείες επενδύσεων καταχωρίζονται ως μικρές ή μεσαίες σύμφωνα με τη σύσταση ΕΕ 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων (31).
5. Τα ιδρύματα δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούν το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 που τηρούν για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου για να εκπληρώσουν οποιεσδήποτε απαιτήσεις που πηγάζουν από το άρθρο 104.
6. Αν κάποιο ίδρυμα δεν πληροί πλήρως την απαίτηση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, του επιβάλλονται οι περιορισμοί της διανομής κερδών που αναφέρονται στο άρθρο 141 παράγραφοι 2 και 3.
Άρθρο 130
Απαίτηση τήρησης αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα να τηρούν αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα, ίσο με το συνολικό ποσό έκθεσής τους σε κίνδυνο υπολογιζόμενο σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και πολλαπλασιαζόμενο με τον σταθμισμένο μέσο όρο των ποσοστών αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 140 της παρούσας οδηγίας σε εξατομικευμένη και ενοποιημένη βάση, όπως εφαρμόζεται σύμφωνα με το πρώτο μέρος τίτλος II του ανωτέρω κανονισμού.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, κράτος μέλος δύναται να εξαιρεί μικρές και μεσαίες επενδυτικές εταιρείες από τις απαιτήσεις της εν λόγω παραγράφου, εφόσον η εξαίρεση αυτή δεν απειλεί τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος του εν λόγω κράτους μέλους.
Η απόφαση σχετικά με την εφαρμογή της εξαίρεσης αυτής είναι πλήρως αιτιολογημένη, να εξηγεί για ποιους λόγους η εξαίρεση δεν απειλεί τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος του κράτους μέλους και περιέχει τον ακριβή ορισμό των μικρών και μεσαίων επενδυτικών εταιρειών οι οποίες εξαιρούνται.
Το κράτος μέλος που αποφασίζει να εφαρμόσει την εξαίρεση αυτή ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή, το ΕΣΣΚ, την ΕΑΤ και τις αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 2, το κράτος μέλος ορίζει την αρχή που είναι υπεύθυνη για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Η εν λόγω αρχή πρέπει να είναι είτε η αρμόδια είτε η εντεταλμένη αρχή.
4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 2, οι εταιρείες επενδύσεων καταχωρίζονται ως μικρές και μεσαίες σύμφωνα με τη σύσταση 2003/361/ΕΚ.
5. Τα ιδρύματα οφείλουν να πληρούν την απαίτηση της παραγράφου 1 χρησιμοποιώντας κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1, το οποίο θα προστίθεται σε τυχόν κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 που τηρείται για τους σκοπούς της απαίτησης ιδίων κεφαλαίων του άρθρου 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, της απαίτησης τήρησης αποθέματος ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου του άρθρου 129 της παρούσας οδηγίας και οποιασδήποτε απαίτησης βάσει του άρθρου 104 της παρούσας οδηγίας.
6. Αν κάποιο ίδρυμα δεν πληροί πλήρως την απαίτηση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, του επιβάλλονται οι περιορισμοί της διανομής κερδών που αναφέρονται στο άρθρο 141 παράγραφοι 2 και 3.
Άρθρο 131
Παγκόσμια και άλλα συστημικά σημαντικά ιδρύματα
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν την αρχή που είναι επιφορτισμένη με τον προσδιορισμό, σε ενοποιημένη βάση, των παγκόσμιων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων (G-SII) και, σε εξατομικευμένη, υποενοποιημένη ή ενοποιημένη βάση, ανάλογα με την περίπτωση, των άλλων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων (O-SII), τα οποία αποτελούν ιδρύματα τα οποία έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στη δικαιοδοσία τους. Η εν λόγω αρχή είναι είτε η αρμόδια είτε η εντεταλμένη αρχή. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν περισσότερες από μία αρχές. Τα G-SII είναι μητρικά ιδρύματα εγκατεστημένα στην ΕΕ, μητρικές χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών εγκατεστημένες στην ΕΕ, μητρικές μικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών εγκατεστημένες στην ΕΕ ή ιδρύματα. Τα G-SII δεν είναι ιδρύματα που αποτελούν θυγατρικές μητρικών ιδρυμάτων εγκατεστημένων στην ΕΕ, μητρικών χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών εγκατεστημένων στην ΕΕ ή μητρικών μικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών εγκατεστημένων στην ΕΕ. Τα Ο-SII μπορούν είτε να είναι μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ, μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ, μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ ή ίδρυμα.
2. Η μέθοδος προσδιορισμού των G-SII βασίζεται στις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
μέγεθος του ομίλου,
β)
διασύνδεση του ομίλου με το χρηματοοικονομικό σύστημα,
γ)
δυνατότητα υποκατάστασης των υπηρεσιών ή της χρηματοοικονομικής υποδομής που παρέχει ο όμιλος,
δ)
πολυπλοκότητα του ομίλου,
ε)
διασυνοριακή δραστηριότητα του ομίλου, περιλαμβανομένης της διασυνοριακής αρμοδιότητας μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας.
Κάθε κατηγορία έχει ίσο βάρος και αποτελείται από δείκτες που μπορούν να εκφρασθούν ποσοτικά.
Από την εφαρμογή της μεθόδου προκύπτει συνολική βαθμολογία για κάθε οντότητα της παραγράφου 1 που εκτιμάται, πράγμα που επιτρέπει τον προσδιορισμό και την κατάταξη των G-SII σε υποκατηγορία σύμφωνα με την παράγραφο 9.
3. Τα O-SII προσδιορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1. Η συστημική σημασία εκτιμάται με βάση μερικά τουλάχιστον από τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
μέγεθος,
β)
σημασία για την οικονομία της Ένωσης ή του σχετικού κράτους μέλους,
γ)
σημασία των διασυνοριακών δραστηριοτήτων,
δ)
διασύνδεση του ιδρύματος ή ομίλου με το χρηματοοικονομικό σύστημα.
Η ΕΑΤ, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, δημοσιεύει έως την 1η Ιανουαρίου 2015 κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα κριτήρια προσδιορισμού των όρων εφαρμογής της παρούσας παραγράφου σε σχέση με την εκτίμηση των O-SII. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμέςλαμβάνουν υπόψη τα διεθνή πλαίσια των εγχώριων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων και τις ενωσιακές και τις εθνικές ιδιομορφίες.
4. Κάθε G-SII διατηρεί, σε ενοποιημένη βάση, απόθεμα ασφαλείας G-SII το οποίο αντιστοιχεί στην υποκατηγορία στην οποία έχει καταταγεί το G-SII. Το εν λόγω απόθεμα ασφαλείας συνίσταται σε κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1, το οποίο και συμπληρώνει.
5. Η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή μπορεί να υποχρεώνει κάθε O-SII, σε ενοποιημένη ή υποενοποιημένη ή εξατομικευμένη βάση, ανάλογα με την περίπτωση, να διατηρεί απόθεμα ασφαλείας O-SII ύψους έως 2 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, λαμβανομένων υπόψη των κριτηρίων για τον προσδιορισμό του O-SII. Το εν λόγω απόθεμα ασφαλείας συνίσταται σε κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1, το οποίο και συμπληρώνει.
6. Η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή, όταν απαιτεί την τήρηση αποθέματος ασφαλείας O-SII, συμμορφώνεται προς τα ακόλουθα:
α)
το απόθεμα ασφαλείας O-SII δεν πρέπει να προκαλεί δυσανάλογες δυσμενείς επιπτώσεις στο σύνολο ή σε τμήματα του χρηματοοικονομικού συστήματος άλλων κρατών μελών ή της Ένωσης συνολικά, σχηματίζοντας ή δημιουργώντας εμπόδιο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς,
β)
το απόθεμα ασφαλείας O-SII πρέπει να επανεξετάζεται από την αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή τουλάχιστον ετησίως.
7. Η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή, πριν καθορίσει ή επανακαθορίσει απόθεμα ασφαλείας O-SII, ειδοποιεί την Επιτροπή, το ΕΣΣΚ, την ΕΑΤ και τις αρμόδιες και εντεταλμένες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών ένα μήνα πριν από τη δημοσίευση της απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο 5. Στην ειδοποίηση αυτή περιγράφονται αναλυτικά:
α)
οι λόγοι για τους οποίους το απόθεμα ασφαλείας O-SII θεωρείται πιθανώς αποτελεσματικό και αναλογικό για τον μετριασμό του κινδύνου,
β)
η εκτίμηση του πιθανού θετικού ή αρνητικού αντικτύπου του αποθέματος ασφαλείας O-SII στην εσωτερική αγορά βάσει των πληροφοριών που διαθέτει το κράτος μέλος,
γ)
το ποσοστό του αποθέματος ασφαλείας O-SII που επιθυμεί να καθορίσει το κράτος μέλος.
8. Με την επιφύλαξη του άρθρου 133 και της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου, όταν ένα O-SII είναι θυγατρική G-SII ή O-SII που αποτελεί μητρικό ίδρυμα της ΕΕ και υπόκειται σε απόθεμα ασφαλείας O-SII σε ενοποιημένη βάση, το απόθεμα ασφαλείας που εφαρμόζεται σε εξατομικευμένο ή υποενοποιημένο επίπεδο στο O-SII δεν υπερβαίνει το υψηλότερο από τα κατωτέρω:
α)
1 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και
β)
ποσοστό αποθέματος ασφαλείας G-SII ή O-SII που εφαρμόζεται στον όμιλο σε ενοποιημένο επίπεδο.
9. Υπάρχουν τουλάχιστον πέντε υποκατηγορίες G-SII. Το κατώτατο όριο κα τα όρια μεταξύ κάθε υποκατηγορίας καθορίζονται από τις βαθμολογίες βάσει της μεθόδου προσδιορισμού. Οι οριακές βαθμολογίες μεταξύ γειτονικών υποκατηγοριών καθορίζονται σαφώς και ακολουθούν την αρχή ότι υπάρχει διαρκής γραμμική αύξηση συστημικής σημασίας μεταξύ κάθε υποκατηγορίας, που έχει ως αποτέλεσμα τη γραμμική αύξηση της απαίτησης πρόσθετου κεφαλαίου κοινών μετοχών της Κατηγορίας, με εξαίρεση την ανώτατη υποκατηγορία. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου ως «συστημική σημασία» νοείται ο αναμενόμενος αντίκτυπος της δυσχέρειας του G-SII στην παγκόσμια χρηματοοικονομική αγορά. Για την κατώτατη υποκατηγορία ισχύει απόθεμα ασφαλείας G-SII ίσο με το 1 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και το απόθεμα ασφαλείας για κάθε υποκατηγορία αυξάνεται κατά βαθμίδες ίσες προς το 0,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 έως και την τέταρτη υποκατηγορία. Η ανώτατη υποκατηγορία του αποθέματος ασφαλείας G-SII υπόκειται απόθεμα ασφαλείας ίσο με το 3,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
10. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 9, η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή μπορεί, κατά την άσκηση ορθής εποπτικής κρίσης:
α)
να ανακατατάσσει G-SII από κατώτερη υποκατηγορία σε ανώτερη υποκατηγορία,
β)
να κατατάσσει οντότητα κατά την παράγραφο 1 που έχει συνολική βαθμολογία χαμηλότερη από την οριακή βαθμολογία της κατώτατης υποκατηγορίας σε αυτή την υποκατηγορία ή σε ανώτερη υποκατηγορία, προσδιορίζοντάς την κατ’ αυτόν τον τρόπο ως G-SII.
11. Εάν η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή λάβει απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 10 στοιχείο β), ενημερώνει σχετικά την ΕΑΤ αναφέροντας τους λόγους.
12. Η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή γνωστοποιεί τις επωνυμίες των G-SII και O-SII και την αντίστοιχη υποκατηγορία στην οποία κατατάσσεται κάθε G-SII στην Επιτροπή, στο ΕΣΣΚ και στην ΕΑΤ και δημοσιοποιεί τα ονόματά τους. Οι αρμόδιες ή εντεταλμένες αρχές δημοσιοποιούν την κατηγορία στην οποία κατατάσσεται το κάθε G-SII.
Η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή επανεξετάζει ετησίως τον προσδιορισμό των G-SII και O-SII και την κατάταξη των G-SII στις αντίστοιχες υποκατηγορίες και γνωστοποιεί το αποτέλεσμα στο οικείο συστημικά σημαντικό ίδρυμα, την Επιτροπή, το ΕΣΣΚ και την ΕΑΤ, δημοσιοποιεί δε τον ενημερωμένο κατάλογο των προσδιοριζόμενων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων, καθώς και την υποκατηγορία στην οποία κατατάσσεται κάθε προσδιοριζόμενο G-SII.
13. Τα συστημικά σημαντικά ιδρύματα δενχρησιμοποιούν το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 που τηρούν για τους σκοπούς των παραγράφων 4 και 5 για να εκπληρώσουν οποιεσδήποτε απαιτήσεις πηγάζουν από το άρθρο 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και τα άρθρα 129 και 130 της παρούσας οδηγίας και οποιεσδήποτε απαιτήσεις πηγάζουν από τα άρθρα 102 και 104 της παρούσας οδηγίας.
14. Όταν ένας όμιλος, σε ενοποιημένη βάση, υπόκειται στα ακόλουθα, εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση το υψηλότερο απόθεμα ασφαλείας:
α)
απόθεμα ασφαλείας G-SII και απόθεμα ασφαλείας O-SII,
β)
απόθεμα ασφαλείας G-SII, απόθεμα ασφαλείας O-SII και απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου σύμφωνα με το άρθρο 133.
Όταν ένας όμιλος, σε εξατομικευμένη ή υποενοποιημένη βάση, υπόκειται σε απόθεμα ασφαλείας O-SII και σε απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου σύμφωνα με το άρθρο 133, εφαρμόζεται το υψηλότερο από τα δύο αποθέματα.
15. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 14, όταν το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου εφαρμόζεται σε όλα τα ανοίγματα στο κράτος μέλος που ορίζει το εν λόγω απόθεμα ασφαλείας για την αντιμετώπιση του μακροπροληπτικού κινδύνου του εν λόγω κράτους μέλους, αλλά δεν εφαρμόζεται στα ανοίγματα εκτός του κράτους μέλους, το συγκεκριμένο απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου είναι σωρευτικό με το απόθεμα ασφαλείας O-SII ή G-SII που εφαρμόζεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
16. Όταν εφαρμόζεται η παράγραφος 14 και ένα ίδρυμα συμμετέχει σε όμιλο ή υποόμιλο στον οποίο ανήκει G-SII ή O-SII, αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι το εν λόγω ίδρυμα υπόκειται, σε εξατομικευμένη βάση, σε συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας χαμηλότερη από το άθροισμα του αποθέματος ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου, του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας και του υψηλότερου μεταξύ του αποθέματος ασφαλείας O-SII και του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου που εφαρμόζεται στο ίδρυμα αυτό σε εξατομικευμένη βάση.
17. Όταν εφαρμόζεται η παράγραφος 15 και ένα ίδρυμα συμμετέχει σε όμιλο ή υποόμιλο στον οποίο ανήκει G-SII ή O-SII, αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι το εν λόγω ίδρυμα υπόκειται, σε εξατομικευμένη βάση, σε συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας χαμηλότερη από το άθροισμα του αποθέματος ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου, του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας και του αθροίσματος του αποθέματος ασφαλείας O-SII και του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου που εφαρμόζεται στο ίδρυμα αυτό σε εξατομικευμένη βάση.
18. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει, για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, τη μέθοδο σύμφωνα με την οποία η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή προσδιορίζει μητρικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ ή μητρική χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ ή μητρική μικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ ως G-SII και τη μέθοδο καθορισμού των υποκατηγοριών και κατάταξης των of G-SII σε υποκατηγορίες με βάση τη συστημική τους σημασία, λαμβανομένων υπόψη οποιωνδήποτε διεθνώς συμφωνηθέντων προτύπων.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή το αργότερο έως τις 30 Ιουνίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έγκρισης των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο και το δεύτερο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Άρθρο 132
Υποβολή εκθέσεων
1. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, έκθεση βασιζόμενη στις διεθνείς εξελίξεις και τη γνωμοδότηση της ΕΑΤ, σχετικά με τη δυνατότητα επέκτασης του πλαισίου των G-SII σε επιπλέον τύπους συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων εντός της Ένωσης, συνοδευόμενη από νομοθετική πρόταση, εφόσον ενδείκνυται.
2. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016 και έπειτα από διαβούλευση με το ΕΣΣΚ και την ΕΑΤ, έκθεση ως προς το εάν θα πρέπει να τροποποιηθούν οι διατάξεις σχετικά με τα G-SII όπως ορίζεται στο άρθρο 131, συνοδευόμενη από νομοθετική πρόταση, εφόσον ενδείκνυται. Οποιαδήποτε σχετική πρόταση λαμβάνει δεόντως υπόψη τις διεθνείς ρυθμιστικές εξελίξεις και επανεξετάζει, κατά περίπτωση, τη διαδικασία με την οποία ορίζονται ειδικά αποθέματα ασφαλείας O-SII ειδικά για κάθε ίδρυμα ενός ομίλου, λαμβανομένου υπόψη οποιουδήποτε αδικαιολόγητου αντικτύπου στην εφαρμογή του διαρθρωτικού διαχωρισμού εντός των κρατών μελών.
Άρθρο 133
Απαίτηση για τη διατήρηση αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου
1. Κάθε κράτος μέλος δύναται να εισάγει απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου του κεφαλαίου κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 για τον χρηματοπιστωτικό τομέα ή για ένα ή περισσότερα υποσύνολα του εν λόγω τομέα, ώστε να αποτρέπονται και να μετριάζονται οι μακροπρόθεσμοι μη κυκλικοί συστημικοί ή μακροπροληπτικοί κίνδυνοι που δεν καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, με την έννοια του κινδύνου διαταραχής του χρηματοοικονομικού συστήματος που παρουσιάζει το δυναμικό σοβαρών αρνητικών επιπτώσεων για το χρηματοοικονομικό σύστημα και την πραγματική οικονομία σε συγκεκριμένο κράτος μέλος.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 το κράτος μέλος ορίζει την αρχή στην οποία ανατίθενται ο καθορισμός του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου και ο προσδιορισμός των συνόλων ιδρυμάτων στα οποία εφαρμόζεται. Η εν λόγω αρχή είναι είτε η αρμόδια είτε η εντεταλμένη αρχή.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 μπορεί να απαιτηθεί από τα ιδρύματα να τηρούν, πέρα από το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 που τηρείται για τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων που θεσπίζει το άρθρο 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου κεφαλαίου κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 ύψους τουλάχιστον 1 % με βάση τα ανοίγματα στα οποία εφαρμόζεται το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου σύμφωνα με την παράγραφο 8 του παρόντος άρθρου, σε εξατομικευμένη, ενοποιημένη ή υποενοποιημένη βάση, όπως εφαρμόζεται σύμφωνα με το πρώτο μέρος τίτλος II του εν λόγω κανονισμού. Η σχετική αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή μπορεί να απαιτεί από τα ιδρύματα να διατηρούν το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου σε εξατομικευμένο και σε ενοποιημένο επίπεδο.
4. Τα ιδρύματα δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούν το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 που τηρούν για τους σκοπούς της παραγράφου 3 για να εκπληρώσουν οποιεσδήποτε απαιτήσεις πηγάζουν από το άρθρο 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και τα άρθρα 129 και 130 της παρούσας οδηγίας και οποιεσδήποτε απαιτήσεις πηγάζουν από τα άρθρα 102 και 104 της παρούσας οδηγίας. Όταν ένας όμιλος που έχει προσδιορισθεί ως συστημικά σημαντικό ίδρυμα υποκείμενο σε απόθεμα ασφαλείας G-SII ή σε απόθεμα ασφαλείας Ο-SII σε ενοποιημένη βάση σύμφωνα με το άρθρο 133 υπόκειται επίσης σε απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου σε ενοποιημένη βάση σύμφωνα με το παρόν άρθρο, εφαρμόζεται το υψηλότερο από τα αποθέματα ασφαλείας. Όταν ένα ίδρυμα, σε εξατομικευμένη ή υποενοποιημένη βάση, υπόκειται σε απόθεμα ασφαλείας Ο-SII σύμφωνα με το άρθρο 131 και σε απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου σύμφωνα με το παρόν άρθρο, εφαρμόζεται το υψηλότερο από τα δύο αποθέματα.
5. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 4, όταν το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου εφαρμόζεται σε όλα τα ανοίγματα στο κράτος μέλος που ορίζει το εν λόγω απόθεμα ασφαλείας για την αντιμετώπιση του μακροπροληπτικού κινδύνου του εν λόγω κράτους μέλους, αλλά δεν εφαρμόζεται στα ανοίγματα εκτός του κράτους μέλους, το συγκεκριμέν απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου είναι σωρευτικό με το απόθεμα ασφαλείας O-SII ή G-SII που εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 131.
6. Όταν εφαρμόζεται η παράγραφος 4 και ένα ίδρυμα συμμετέχει σε όμιλο ή υποόμιλο στον οποίο ανήκει G-SII ή O-SII, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι το εν λόγω ίδρυμα υπόκειται, σε εξατομικευμένη βάση, σε συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας χαμηλότερη από το άθροισμα του αποθέματος ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου, του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας και του υψηλότερου μεταξύ του αποθέματος ασφαλείας O-SII και του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου που εφαρμόζεται στο ίδρυμα αυτό σε εξατομικευμένη βάση.
7. Όταν εφαρμόζεται η παράγραφος 5 και ένα ίδρυμα συμμετέχει σε όμιλο ή υποόμιλο στον οποίο ανήκει G-SII ή O-SII, αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι το εν λόγω ίδρυμα υπόκειται, σε εξατομικευμένη βάση, σε συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας χαμηλότερη από το άθροισμα του αποθέματος ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου, του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας και του αθροίσματος του αποθέματος ασφαλείας O-SII και του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου που εφαρμόζεται στο ίδρυμα αυτό σε εξατομικευμένη βάση.
8. Το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου μπορεί να εφαρμόζεται σε ανοίγματα στο κράτος μέλος που ορίζει το εν λόγω απόθεμα και μπορεί επίσης να εφαρμόζεται σε ανοίγματα σε τρίτες χώρες. Το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου μπορεί επίσης να εφαρμόζεται σε ανοίγματα σε άλλα κράτη μέλη που υπόκεινται στις παραγράφους 15 και 18.
9. Το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου έχει εφαρμογή σε όλα τα ιδρύματα ή σε ένα ή περισσότερα υποσύνολα αυτών των ιδρυμάτων, για τα οποία είναι αρμόδιες οι αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και ορίζεται σε στάδια προσαρμογής 0,5 % ποσοστιαίας μονάδας. Μπορεί να εισαχθούν διαφορετικές απαιτήσεις για διαφορετικά υποσύνολα του τομέα.
10. Η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή, όταν απαιτεί την τήρηση αποθέματος ασφαλείας κινδύνου συστημικού κινδύνου, συμμορφώνεται προς τα ακόλουθα:
α)
το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου δεν πρέπει να προκαλεί δυσανάλογες δυσμενείς επιπτώσεις στο σύνολο ή σε τμήματα του χρηματοοικονομικού συστήματος άλλων κρατών μελών ή της Ένωσης συνολικά, σχηματίζοντας ή δημιουργώντας εμπόδιο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς,
β)
το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου πρέπει να επανεξετάζεται από την αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή τουλάχιστον ανά διετία.
11. Η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή, πριν καθορίσει ή επανακαθορίσει ποσοστό του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου έως και 3 %, ειδοποιεί την Επιτροπή, το ΕΣΣΚ, την ΕΑΤ και τις αρμόδιες και εντεταλμένες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών ένα μήνα πριν από τη δημοσίευση της απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο 16. Εάν το απόθεμα ασφαλείας εφαρμόζεται σε ανοίγματα σε τρίτες χώρες, η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή ειδοποιεί και τις εποπτικές αρχές των εν λόγω τρίτων χωρών. Στην ειδοποίηση αυτή περιγράφονται αναλυτικά:
α)
ο συστημικός ή μακροπροληπτικός κίνδυνος στο κράτος μέλος,
β)
οι λόγοι για τους οποίους η διάσταση του συστημικού ή του μακροπροληπτικού κινδύνου απειλεί τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος σε εθνικό επίπεδο, με αιτιολόγηση του ποσοστού του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου,
γ)
οι λόγοι για τους οποίους το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου θεωρείται ως πιθανώς αποτελεσματικό και αναλογικό για τον μετριασμό του κινδύνου,
δ)
εκτίμηση του πιθανού θετικού ή αρνητικού αντικτύπου του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου στην εσωτερική αγορά βάσει των πληροφοριών που διαθέτει το κράτος μέλος,
ε)
οι λόγοι για τους οποίους κανένα από τα ισχύοντα μέτρα στην παρούσα οδηγία ή στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, εξαιρουμένων των άρθρων 458 και 459 του εν λόγω κανονισμού, μόνο ή σε συνδυασμό με άλλα, δεν θα επαρκέσει για την αντιμετώπιση του εντοπισθέντος μακροπροληπτικού ή συστημικού κινδύνου, λαμβανομένης υπόψη της σχετικής αποτελεσματικότητας των εν λόγω μέτρων,
στ)
το ποσοστό του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου που θα απαιτεί το κράτος μέλος.
12. Πριν από τον καθορισμό ή επανακαθορισμό ποσοστού του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου ποσοστού άνω του 3 %, η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή ειδοποιεί την Επιτροπή, το ΕΣΣΚ, την ΕΑΤ και τις αρμόδιες και εντεταλμένες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών. Εάν το απόθεμα ασφαλείας εφαρμόζεται σε ανοίγματα σε τρίτες χώρες, η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή ειδοποιεί και τις εποπτικές αρχές των εν λόγω τρίτων χωρών. Στην ειδοποίηση αυτή περιγράφονται αναλυτικά:
α)
ο συστημικός ή μακροπροληπτικός κίνδυνος στο κράτος μέλος,
β)
οι λόγοι για τους οποίους η διάσταση του συστημικού ή του μακροπροληπτικού κινδύνου απειλεί τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος σε εθνικό επίπεδο, με αιτιολόγηση του ποσοστού του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου,
γ)
οι λόγοι για τους οποίους το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου θεωρείται ως πιθανώς αποτελεσματικό και αναλογικό για τον μετριασμό του κινδύνου,
δ)
εκτίμηση του πιθανού θετικού ή αρνητικού αντικτύπου του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου στην εσωτερική αγορά βάσει των πληροφοριών που διαθέτει το κράτος μέλος,
ε)
οι λόγοι για τους οποίους κανένα από τα ισχύοντα μέτρα της παρούσας οδηγίας ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, εξαιρουμένων των άρθρων 458 και 459 του εν λόγω κανονισμού, μόνο ή σε συνδυασμό με άλλα, δεν θα επαρκέσει για την αντιμετώπιση του εντοπισθέντος μακροπροληπτικού ή συστημικού κινδύνου, λαμβανομένης υπόψη της σχετικής αποτελεσματικότητας των εν λόγω μέτρων,
στ)
το ποσοστό του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου που θα απαιτεί το κράτος μέλος.
13. Η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή μπορεί από την 1η Ιανουαρίου 2015 να καθορίζει ή να επανακαθορίζει ποσοστό του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου που ισχύει για ανοίγματα στο εν λόγω κράτος μέλος και μπορεί επίσης να ισχύει για ανοίγματα σε τρίτες χώρες μέχρι ποσοστού 5 % συνολικά και να ακολουθεί τις διαδικασίες της παραγράφου 11. Κατά τον καθορισμό ή επανακαθορισμό του ποσοστού του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου άνω του 5 %, τηρούνται οι διαδικασίες της παραγράφου 12.
14. Όταν το ποσοστό του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου ορίζεται μεταξύ 3 % και 5 % σύμφωνα με την παράγραφο 13, η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή του κράτους μέλους που ορίζει το εν λόγω απόθεμα ασφαλείας το κοινοποιεί πάντα στην Επιτροπή και αναμένει τη γνώμη της προτού θεσπίσει τα ανάλογα μέτρα.
Όταν η γνώμη της Επιτροπής είναι αρνητική, η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή του κράτους μέλους που ορίζει το εν λόγω απόθεμα ασφαλείας συμμορφώνεται με τη γνώμη αυτή ή αναφέρει τους λόγους για τους οποίους δεν το πράττει.
Όταν ένα υποσύνολο του χρηματοπιστωτικού τομέα περιλαμβάνει θυγατρική μητρικής εταιρείας εγκατεστημένης σε άλλο κράτος μέλος, η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή, το κοινοποιεί στις αρχές του εν λόγω κράτους μέλους, στην Επιτροπή και το ΕΣΣΚ. Εντός μηνός από την κοινοποίηση, η Επιτροπή και το ΕΣΣΚ εκδίδουν σύσταση ως προς τα μέτρα που ελήφθησαν σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο. Όταν διαφωνούν οι αρχές και στην περίπτωση αρνητικής σύστασης τόσο της Επιτροπής όσο και του ΕΣΣΚ, η αρμόδια αρχή ή η εντεταλμένη αρχή μπορεί να παραπέμπει το ζήτημα στην ΕΑΤ και να ζητήσει τη συνδρομή της σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Η απόφαση καθορισμού του αποθέματος για τα εν λόγω ανοίγματα αναστέλλεται έως ότου λάβει απόφαση η ΕΑΤ.
15. Εντός μηνός από την κοινοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 12, το ΕΣΣΚ παρέχει στην Επιτροπή γνωμοδότηση στην οποία εκτιμά εάν το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου κρίνεται αναγκαίο. Η ΕΑΤ μπορεί επίσης να παράσχει γνωμοδότηση στην Επιτροπή σχετικά με το απόθεμα ασφαλείας σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση, η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη την εκτίμηση του ΕΣΣΚ και της ΕΑΤ, κατά περίπτωση, και εφόσον είναι πεπεισμένη ότι το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου δεν προκαλεί δυσανάλογες δυσμενείς επιπτώσεις στο σύνολο ή σε τμήματα του χρηματοοικονομικού συστήματος άλλων κρατών μελών ή της Ένωσης συνολικά, σχηματίζοντας ή δημιουργώντας εμπόδιο στην ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, θεσπίζει εκτελεστική πράξη με την οποία εξουσιοδοτείται η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή να θεσπίσει το προτεινόμενο μέτρο.
16. Κάθε αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή ανακοινώνει τον καθορισμό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου με δημοσίευση σε κατάλληλο ιστότοπο. Η ανακοίνωση περιλαμβάνει τουλάχιστον τις εξής πληροφορίες:
α)
το ποσοστό του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου,
β)
τα ιδρύματα στα οποία εφαρμόζεται το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου,
γ)
αιτιολόγηση του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου,
δ)
την ημερομηνία από την οποία τα ιδρύματα πρέπει να εφαρμόσουν τον καθορισμό ή επανακαθορισμό του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου και
ε)
τα ονόματα των χωρών στις οποίες οι εκθέσεις σε κίνδυνο στις εν λόγω χώρες αναγνωρίζονται στο απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου.
Εάν η δημοσίευση που αναφέρεται στο στοιχείο γ) θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, οι πληροφορίες κατά το στοιχείο γ) δεν περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση.
17. Αν κάποιο ίδρυμα δεν πληροί πλήρως την απαίτηση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, του επιβάλλονται οι περιορισμοί της διανομής κερδών που αναφέρονται στο άρθρο 141 παράγραφοι 2 και 3.
Εφόσον η εφαρμογή των εν λόγω περιορισμών της διανομής κερδών οδηγεί σε ανεπαρκή βελτίωση του κεφαλαίου κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 του ιδρύματος βάσει του οικείου συστημικού κινδύνου, οι αρμόδιες αρχές δύνανται να λαμβάνουν πρόσθετα μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 64.
18. Μετά την ειδοποίηση της παραγράφου 11, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν το απόθεμα ασφαλείας σε όλα τα ανοίγματα. Εφόσον η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή αποφασίσει να καθορίσει το απόθεμα στο 3 % βάσει των ανοιγμάτων σε άλλα κράτη μέλη, το απόθεμα καθορίζεται στο ίδιο ποσοστό σε όλα τα ανοίγματα εντός της Ένωσης.
Άρθρο 134
Αναγνώριση ποσοστού αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου
1. Άλλα κράτη μέλη δύνανται να αναγνωρίζουν το ποσοστό του αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 133 και να εφαρμόζουν το εν λόγω ποσοστό αποθέματος ασφαλείας στα ιδρύματα με εγχώρια άδεια για τα ανοίγματα στο κράτος μέλος που καθορίζει το εν λόγω ποσοστό αποθέματος.
2. Εφόσον τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου για τα ιδρύματα με εγχώρια άδεια, ειδοποιούν την Επιτροπή, το ΕΣΣΚ, την ΕΑΤ και το κράτος μέλος που καθορίζει το εν λόγω ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου.
3. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει την αναγνώριση ποσοστού αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου, λαμβάνει υπόψη του τις πληροφορίες που έχει υποβάλει το κράτος μέλος που έχει καθορίσει το εν λόγω ποσοστό αποθέματος ασφαλείας σύμφωνα με το άρθρο 133 παράγραφος 11, 12 ή 13.
4. Το κράτος μέλος που καθορίζει το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου σύμφωνα με το άρθρο 133 δύναται να ζητεί από το ΕΣΣΚ να εκδίδει σύσταση κατά την έννοια του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 προς ένα ή περισσότερα κράτη μέλη τα οποία ενδέχεται να αναγνωρίσουν το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου.
Τμημα ΙΙ
Καθορισμοσ και υπολογισμοσ αντικυκλικων κεφαλαιακων αποθεματων ασφαλειασ
Άρθρο 135
Καθοδήγηση του ΕΣΣΚ για τον καθορισμό ποσοστών αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας
1. Το ΕΣΣΚ δύναται να παρέχει καθοδήγηση, με τη μορφή συστάσεων σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010, στις εντεταλμένες αρχές των κρατών μελών βάσει του άρθρου 136 παράγραφος 1 για τον καθορισμό ποσοστών αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων:
α)
αρχών για την καθοδήγηση των εντεταλμένων αρχών όταν κρίνουν το κατάλληλο ποσοστό αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αρχές θα ακολουθούν ορθή προσέγγιση των σχετικών μακροοικονομικών κύκλων και να ενθαρρύνεται η λήψη ορθών και συνεπών αποφάσεων σε όλα τα κράτη μέλη,
β)
γενική καθοδήγηση σχετικά με:
i)
τη μέτρηση και τον υπολογισμό της απόκλισης από τις μακροπρόθεσμες τάσεις των σχέσεων της πίστωσης προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ),
ii)
τον υπολογισμό οδηγών αποθεμάτων ασφαλείας, όπως προβλέπει το άρθρο 136 παράγραφος 2,
γ)
καθοδήγηση σχετικά με μεταβλητές που αποτελούν ένδειξη συγκέντρωσης συστημικού κινδύνου συνδεόμενου με περιόδους υπέρμετρης πιστωτικής επέκτασης σε ένα χρηματοοικονομικό σύστημα, όπως ιδίως η προκείμενη σχέση πίστωσης προς ΑΕγχΠ και η απόκλιση από τη μακροπρόθεσμη τάση της, και σχετικά με άλλους σχετικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της αντιμετώπισης οικονομικών εξελίξεων εντός επιμέρους τομέων της οικονομίας, που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν οι εντεταλμένες αρχές αποφασίζουν το κατάλληλο ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας βάσει του άρθρου 136,
δ)
καθοδήγηση σχετικά με τις μεταβλητές, συμπεριλαμβανομένων ποιοτικών κριτηρίων, που αποτελούν ένδειξη ότι το απόθεμα θα πρέπει να τηρηθεί, να μειωθεί ή να αποδεσμευθεί πλήρως.
2. Όταν εκδίδει σύσταση βάσει της παραγράφου 1, το ΕΣΣΚ λαμβάνει δεόντως υπόψη τις διαφορές μεταξύ κρατών μελών και ιδίως τις ιδιομορφίες των κρατών μελών με μικρές και ανοικτές οικονομίες.
3. Αν έχει εκδώσει σύσταση βάσει της παραγράφου 1, το ΕΣΣΚ θα την τηρεί υπό εξέταση και θα την επικαιροποιεί όποτε αυτό απαιτείται, λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία καθορισμού αποθεμάτων ασφαλείας βάσει της παρούσας οδηγίας ή εξελίξεις στις διεθνώς συμφωνημένες πρακτικές.
Άρθρο 136
Καθορισμός ποσοστών αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει μια δημόσια αρχή ή φορέα («εντεταλμένη αρχή») ως υπεύθυνη για τον καθορισμό του ποσοστού αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας για το συγκεκριμένο κράτος μέλος.
2. Κάθε εντεταλμένη αρχή υπολογίζει για κάθε τρίμηνο έναν οδηγό αποθέματος ως σημείο αναφοράς που καθοδηγεί την κρίση της για τον καθορισμό του ποσοστού αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας σύμφωνα με την παράγραφο 3. Ο οδηγός αποθέματος αντανακλά, κατά ουσιαστικό τρόπο, τον κύκλο της πίστωσης και τους κινδύνους που οφείλονται στην υπέρμετρη ανάπτυξη της πίστωσης στο κράτος μέλος και λαμβάνει δεόντως υπόψη ιδιομορφίες της εθνικής οικονομίας. Βασίζεται στην απόκλιση της σχέσης της πίστωσης προς το ΑΕγχΠ από τη μακροπρόθεσμη τάση της, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων:
α)
τον δείκτη της ανάπτυξης των επιπέδων πίστωσης εντός του κράτους μέλους και, ειδικότερα, ένα δείκτη που να αντανακλά τις αλλαγές στη σχέση της πίστωσης που παρέχεται σε αυτό το κράτος μέλος προς το ΑΕγχΠ,
β)
οποιαδήποτε υπάρχουσα καθοδήγηση που τηρεί το ΕΣΣΚ σύμφωνα με το άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχείο β).
3. Κάθε εντεταλμένη αρχή εκτιμά και ορίζει το κατάλληλο ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας για το δικό της κράτος μέλος ανά τρίμηνο, λαμβάνοντας υπόψη:
α)
τον οδηγό αποθέματος που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2,
β)
οποιαδήποτε υπάρχουσα καθοδήγηση που τηρεί το ΕΣΣΚ σύμφωνα με το άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχεία α), γ) και δ) και οποιεσδήποτε συστάσεις έχει εκδώσει το ΕΣΣΚ σχετικά με τον καθορισμό ποσοστού αποθέματος ασφαλείας,
γ)
άλλες μεταβλητές τις οποίες η εντεταλμένη αρχή θεωρεί σχετικές για την αντιμετώπιση του κυκλικού συστημικού κινδύνου.
4. Το ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας, εκπεφρασμένο ως ποσοστό του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 των ιδρυμάτων που είναι εκτεθειμένα σε πιστωτικό κίνδυνο σε αυτό το κράτος μέλος, είναι μεταξύ 0 % και 2,5 %, βαθμονομημένο σε βήματα 0,25 % ή πολλαπλάσια του 0,25 %. Όπου αυτό δικαιολογείται βάσει του σκεπτικού της παραγράφου 3, μια εντεταλμένη αρχή δύναται να καθορίσει το ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας άνω του 2,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για τον σκοπό που περιγράφεται στο άρθρο 140 παράγραφος 2 της παρούσας οδηγίας.
5. Όπου εντεταλμένη αρχή ορίζει το ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας άνω του μηδενός για πρώτη φορά ή όπου, μετά την πρώτη φορά, εντεταλμένη αρχή αυξάνει την τιμή του επικρατούντος ποσοστού αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας, η αρχή αποφασίζει επίσης την ημερομηνία κατά την οποία τα ιδρύματα πρέπει να εφαρμόσουν το αυξημένο απόθεμα για τους σκοπούς υπολογισμού του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα. Η ημερομηνία αυτή δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες από την ημερομηνία ανακοίνωσης της αυξημένης τιμής αποθέματος ασφαλείας σύμφωνα με την παράγραφο 7. Αν η ημερομηνία απέχει λιγότερο από 12 μήνες από την ημερομηνία ανακοίνωσης της αυξημένης τιμής αποθέματος ασφαλείας, η συντομότερη προθεσμία εφαρμογής δικαιολογείται στη βάση εξαιρετικών συνθηκών.
6. Αν εντεταλμένη αρχή μειώσει το υπάρχον ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας, άσχετα από το εάν μειωθεί στο μηδέν ή όχι, η αρχή ορίζει και ενδεικτική περίοδο κατά την οποία δεν αναμένεται αύξηση του αποθέματος ασφαλείας. Ωστόσο, αυτή η ενδεικτική περίοδος δεν δεσμεύει την εντεταλμένη αρχή.
7. Κάθε εντεταλμένη αρχή ανακοινώνει την τριμηνιαία τιμή του ποσοστού αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας δημοσιεύοντάς την στον ιστότοπό της. Η ανακοίνωση περιλαμβάνει τουλάχιστον τις εξής πληροφορίες:
α)
το ισχύον ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας,
β)
τον σχετικό λόγο πίστωσης προς το ΑΕγχΠ και την απόκλισή του από τη μακροπρόθεσμη τάση,
γ)
τον οδηγό αποθέματος που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2,
δ)
αιτιολόγηση αυτού του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας,
ε)
στις περιπτώσεις αύξησης του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας, την ημερομηνία από την οποία τα ιδρύματα πρέπει να εφαρμόσουν αυτό το αυξημένο ποσοστό αποθέματος για τους σκοπούς υπολογισμού του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα,
στ)
εάν η ημερομηνία του στοιχείου ε) απέχει λιγότερο από 12 μήνες από την ημερομηνία της ανακοίνωσης της παρούσας παραγράφου, αναφορά στις εξαιρετικές συνθήκες που δικαιολογούν τη συντομότερη προθεσμία εφαρμογής,
ζ)
όπου το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας μειώνεται, την ενδεικτική περίοδο κατά την οποία δεν αναμένεται αύξηση του ποσοστού αποθέματος καθώς και αιτιολόγηση αυτής της περιόδου.
Οι εντεταλμένες αρχές προβαίνουν σε όλες τις εύλογες ενέργειες ώστε να συντονισθεί ο χρόνος αυτής της ανακοίνωσης.
Οι εντεταλμένες αρχές κοινοποιούν στο ΕΣΣΚ κάθε τριμηνιαία τιμή του ποσοστού αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας, μαζί με τα στοιχεία των στοιχείων α) έως ζ). Το ΕΣΣΚ δημοσιεύει στον ιστότοπό του όλα αυτά τα ποσοστά αποθεμάτων ασφαλείας και τις σχετικές πληροφορίες που του κοινοποιούνται.
Άρθρο 137
Αναγνώριση των ποσοστών αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας άνω του 2,5 %
1. Όπου εντεταλμένη αρχή, σύμφωνα με το άρθρο 136 παράγραφος 4, ή σχετική αρχή τρίτης χώρας έχει καθορίσει ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας άνω του 2,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι άλλες εντεταλμένες αρχές δύνανται να αναγνωρίσουν αυτό το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας για τους σκοπούς υπολογισμού του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα από τα ιδρύματα με εγχώρια άδεια.
2. Όταν εντεταλμένη αρχή σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου αναγνωρίζει ποσοστό αποθέματος ασφαλείας άνω του 2,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ανακοινώνει αυτήν την αναγνώριση δημοσιεύοντάς την στον ιστότοπό της. Η ανακοίνωση περιλαμβάνει τουλάχιστον τις εξής πληροφορίες:
α)
το ισχύον ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας,
β)
το κράτος μέλος ή τις τρίτες χώρες για τα οποία ισχύει,
γ)
στις περιπτώσεις αύξησης του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας, την ημερομηνία από την οποία τα ιδρύματα με άδεια στο κράτος μέλος της εντεταλμένης αρχής πρέπει να εφαρμόσουν αυτό το αυξημένο ποσοστό αποθέματος για τους σκοπούς υπολογισμού του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα,
δ)
εάν η ημερομηνία του στοιχείου γ) απέχει λιγότερο από 12 μήνες από την ημερομηνία της ανακοίνωσης της παρούσας παραγράφου, αναφορά στις εξαιρετικές συνθήκες που δικαιολογούν τη συντομότερη προθεσμία εφαρμογής.
Άρθρο 138
Σύσταση του ΕΣΣΚ για τα ποσοστά αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας τρίτης χώρας
Το ΕΣΣΚ δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010, να παρέχει συστάσεις σε εντεταλμένες αρχές σχετικά με το κατάλληλο ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας για ανοίγματα σε αυτήν την τρίτη χώρα όπου:
α)
δεν έχει καθορισθεί και δημοσιευθεί ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας από τη σχετική αρχή της τρίτης χώρας για μια τρίτη χώρα («σχετική αρχή τρίτης χώρας») στην οποία τουλάχιστον ένα ίδρυμα εγκατεστημένο στην Ένωση είναι εκτεθειμένο σε πιστωτικό κίνδυνο,
β)
το ΕΣΣΚ θεωρεί ότι ένα ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας που έχει καθορισθεί και δημοσιευθεί από τη σχετική αρχή τρίτης χώρας για μια τρίτη χώρα δεν επαρκεί για να προστατεύει κατάλληλα τα ιδρύματα της Ένωσης από τους κινδύνους υπέρμετρης πιστωτικής επέκτασης στην εν λόγω χώρα ή μια εντεταλμένη αρχή ενημερώνει το ΕΣΣΚ ότι θεωρεί το ποσοστό αποθεμάτων ασφαλείας ανεπαρκές για τον σκοπό αυτό.
Άρθρο 139
Απόφαση εντεταλμένων αρχών σχετικά με ποσοστά αποθεμάτων ασφαλείας τρίτης χώρας
1. Το παρόν άρθρο ισχύει ανεξάρτητα από το εάν το ΕΣΣΚ έχει εκδώσει σύσταση προς εντεταλμένες αρχές όπως αναφέρονται στο άρθρο 138.
2. Υπό τις συνθήκες που αναφέρονται στο άρθρο 138 στοιχείο α), οι εντεταλμένες αρχές δύνανται να καθορίσουν το ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας το οποίο πρέπει να εφαρμόσουν τα ιδρύματα με εγχώρια άδεια για να υπολογίσουν το αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα.
3. Όπου έχει καθορισθεί και δημοσιευθεί ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας από τη σχετική αρχή τρίτης χώρας για μια τρίτη χώρα, μια εντεταλμένη αρχή δύναται να καθορίσει διαφορετικό ποσοστό αποθέματος ασφαλείας για την εν λόγω τρίτη χώρα για τους σκοπούς υπολογισμού αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα από τα ιδρύματα με εγχώρια άδεια, εάν η εντεταλμένη αρχή κρίνει ευλόγως ότι το ποσοστό που καθόρισε η σχετική αρχή τρίτης χώρας δεν επαρκεί για να προστατεύει κατάλληλα τα ιδρύματα αυτά από τους κινδύνους υπέρμετρης πιστωτικής επέκτασης στην εν λόγω χώρα.
Κατά την άσκηση της αρμοδιότητας βάσει του πρώτου εδαφίου, η εντεταλμένη αρχή δεν επιτρέπεται να καθορίσει ποσοστό αντικυκλικού περιθωρίου ασφαλείας χαμηλότερο από εκείνο που όρισε η σχετική αρχή τρίτης χώρας, εκτός εάν το τελευταίο υπερβαίνει το 2,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 των ιδρυμάτων που είναι εκτεθειμένα σε πιστωτικό κίνδυνο στην εν λόγω τρίτη χώρα.
Για λόγους συνοχής των ποσοστών αποθεμάτων ασφαλείας τρίτης χώρας, το ΕΣΣΚ μπορεί να εκδίδει σχετικές συστάσεις.
4. Όταν εντεταλμένη αρχή καθορίζει ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας για τρίτη χώρα σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 αυξάνοντας το υπάρχον ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας, η εντεταλμένη αρχή αποφασίζει και την ημερομηνία από την οποία τα ιδρύματά της με εγχώρια άδεια πρέπει να εφαρμόσουν αυτό το ποσοστό για τους σκοπούς υπολογισμού του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα. Η ημερομηνία αυτή δεν μπορεί να απέχει περισσότερο από δώδεκα μήνες από την ημερομηνία ανακοίνωσης του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας σύμφωνα με την παράγραφο 5. Αν η εν λόγω ημερομηνία απέχει λιγότερο από δώδεκα μήνες από την ημερομηνία ανακοίνωσης, η συντομότερη προθεσμία εφαρμογής δικαιολογείται στη βάση εξαιρετικών συνθηκών.
5. Οι εντεταλμένες αρχές δημοσιοποιούν στους ιστοτόπους τους κάθε ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας τρίτης χώρας σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3, μαζί με τα εξής στοιχεία:
α)
το ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας και την τρίτη χώρα για την οποία ισχύει,
β)
αιτιολόγηση αυτού του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας,
γ)
στις περιπτώσεις που το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας είτε ορίζεται άνω του μηδενός για πρώτη φορά είτε αυξάνεται, την ημερομηνία από την οποία τα ιδρύματα πρέπει να εφαρμόσουν αυτό το αυξημένο ποσοστό αποθέματος για τους σκοπούς υπολογισμού του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα,
δ)
όπου η ημερομηνία του στοιχείου γ) απέχει λιγότερο από 12 μήνες από την ημερομηνία της ανακοίνωσης της παρούσας παραγράφου, αναφορά στις εξαιρετικές συνθήκες που δικαιολογούν τη συντομότερη προθεσμία εφαρμογής.
Άρθρο 140
Υπολογισμός ποσοστών αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα
1. Το ποσοστό αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα είναι ο σταθμισμένος μέσος όρος των ποσοστών αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας που ισχύουν στα κράτη μέλη όπου εντοπίζονται οι σχετικές εκθέσεις σε πιστωτικό κίνδυνο του εν λόγω ιδρύματος ή εφαρμόζονται για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου δυνάμει του άρθρου 139 παράγραφος 2 ή 3.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα, για τον υπολογισμό κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα, να εφαρμόζουν σε κάθε ισχύον ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας τις απαιτήσεις συνολικών ιδίων κεφαλαίων για πιστωτικό κίνδυνο, υπολογισμένες σύμφωνα με το τρίτο μέρος τίτλοι ΙΙ και IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, που αφορά τις σχετικές εκθέσεις σε πιστωτικό κίνδυνο στην αντίστοιχη περιοχή, διαιρεμένο δια τις απαιτήσεις συνολικών ιδίων κεφαλαίων για πιστωτικό κίνδυνο που αφορούν όλες τις σχετικές εκθέσεις του ιδρύματος σε πιστωτικό κίνδυνο.
2. Αν, σύμφωνα με το άρθρο 136 παράγραφος 4, μια εντεταλμένη αρχή ορίσει ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας άνω του 2,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα κάτωθι ποσοστά αποθέματος ασφαλείας ισχύουν για τις σχετικές εκθέσεις σε πιστωτικό κίνδυνο εντός του κράτους μέλους της αντίστοιχης εντεταλμένης αρχής («κράτος μέλος Α») για τους σκοπούς του υπολογισμού που απαιτείται από την παράγραφο 1, συμπεριλαμβανομένου, όπου συντρέχει περίπτωση, του υπολογισμού του στοιχείου του ενοποιημένου κεφαλαίου που αφορά το εν λόγω ίδρυμα:
α)
τα ιδρύματα με εγχώρια άδεια θα εφαρμόζουν αυτό το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας άνω του 2,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο,
β)
τα ιδρύματα με άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος εφαρμόζουν ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας 2,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο εάν η εντεταλμένη αρχή στο κράτος μέλος στο οποίο έχουν λάβει άδεια λειτουργίας δεν έχει αναγνωρίσει το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας άνω του 2,5 % σύμφωνα με το άρθρο 137 παράγραφος 1,
γ)
τα ιδρύματα με άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος εφαρμόζουν το ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας που όρισε η εντεταλμένη αρχή στο κράτος μέλος Α εάν η εντεταλμένη αρχή στο κράτος μέλος στο οποίο έχουν λάβει άδεια λειτουργίας έχει αναγνωρίσει το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας σύμφωνα με το άρθρο 137.
3. Αν το ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας που έχει ορίσει η σχετική αρχή τρίτης χώρας για μια τρίτη χώρα είναι άνω του 2,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα κάτωθι ποσοστά αποθέματος ασφαλείας ισχύουν για τις σχετικές εκθέσεις σε πιστωτικό κίνδυνο εντός αυτής της τρίτης χώρας για τους σκοπούς του υπολογισμού που απαιτείται από την παράγραφο 1, συμπεριλαμβανομένου, όπου συντρέχει περίπτωση, του υπολογισμού του στοιχείου του ενοποιημένου κεφαλαίου που αφορά το εν λόγω ίδρυμα:
α)
τα ιδρύματα εφαρμόζουν ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας 2,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο εάν η εντεταλμένη αρχή στο κράτος μέλος στο οποίο έχουν λάβει άδεια λειτουργίας δεν έχει αναγνωρίσει το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας άνω του 2,5 % σύμφωνα με το άρθρο 137 παράγραφος 1,
β)
τα ιδρύματα εφαρμόζουν το ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας που όρισε η σχετική αρχή τρίτης χώρας εάν η εντεταλμένη αρχή στο κράτος μέλος στο οποίο έχουν λάβει άδεια λειτουργίας έχει αναγνωρίσει το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας σύμφωνα με το άρθρο 137.
4. Οι σχετικές εκθέσεις σε πιστωτικό κίνδυνο περιλαμβάνουν όλες εκείνες τις κατηγορίες έκθεσης, εκτός από όσες αναφέρονται στο άρθρο 112 στοιχεία α) έως στ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι οποίες οφείλουν να πληρούν:
α)
τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για πιστωτικό κίνδυνο βάσει του τρίτου μέρους τίτλος II του εν λόγω κανονισμού,
β)
όπου η έκθεση τηρείται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών, τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για ειδικούς κινδύνους βάσει του τρίτου μέρους τίτλος IV κεφάλαιο 2 του εν λόγω κανονισμού ή των αυξημένων κινδύνων αθέτησης και μεταβολής της διαβάθμισης βάσει του τρίτου μέρους τίτλος IV κεφάλαιο 5 του εν λόγω κανονισμού,
γ)
όπου η έκθεση σε κίνδυνο είναι τιτλοποίηση, τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων σύμφωνα με το τρίτο μέρος τίτλος II κεφάλαιο 5 του εν λόγω κανονισμού.
5. Τα ιδρύματα εξακριβώνουν τη γεωγραφική θέση μιας σχετικής έκθεσης σε πιστωτικό κίνδυνο σύμφωνα με τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που έχουν υιοθετηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 7.
6. Για τους σκοπούς του υπολογισμού που απαιτείται βάσει της παραγράφου 1:
α)
ένα ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας για ένα κράτος μέλος θα ισχύει από την ημερομηνία που ορίζεται στις πληροφορίες που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το άρθρο 136 παράγραφος 7 στοιχείο ε) ή το άρθρο 137 παράγραφος 2 στοιχείο γ), εάν το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης είναι η αύξηση του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας,
β)
με την επιφύλαξη του στοιχείου γ), ένα ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας για τρίτη χώρα θα ισχύει 12 μήνες μετά την ημερομηνία κατά την οποία η σχετική αρχή τρίτης χώρας ανακοίνωσε αλλαγή του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας, ανεξάρτητα από το εάν η αρχή αυτή απαιτεί από τα ιδρύματα που έχουν ιδρυθεί στην εν λόγω τρίτη χώρα να θέσουν σε ισχύ την αλλαγή εντός συντομότερης προθεσμίας, εάν το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης είναι η αύξηση του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας,
γ)
αν η εντεταλμένη αρχή του κράτους μέλους προέλευσης του ιδρύματος ορίσει το ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας για τρίτη χώρα σύμφωνα με το άρθρο 139 παράγραφος 2 ή 3 η αναγνωρίσει το ποσοστό αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας για τρίτη χώρα σύμφωνα με το άρθρο 137, αυτό το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας θα ισχύει από την ημερομηνία που ορίζεται στις πληροφορίες που δημοσιεύονται σύμφωνα με το άρθρο 139 παράγραφος 5 στοιχείο γ) ή το άρθρο 137 παράγραφος 2 στοιχείο γ), εάν το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης είναι η αύξηση του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας,
δ)
το ποσοστό του αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας θα πρέπει να τίθεται αμέσως σε ισχύ, εάν το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης είναι η μείωση του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας.
Για τους σκοπούς του στοιχείου β), τυχόν αλλαγή του ποσοστού αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας για τρίτη χώρα θα θεωρείται ότι ανακοινώθηκε την ημερομηνία δημοσίευσής της από τη σχετική αρχή τρίτης ώρας σύμφωνα με τους ισχύοντες εθνικούς κανονισμούς.
7. Η ΕΑΤ αναπτύσσει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για τον καθορισμό της μεθόδου εξακρίβωσης της γεωγραφικής θέσης των σχετικών εκθέσεων σε πιστωτικό κίνδυνο της παραγράφου 5.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών προτύπων στην Επιτροπή το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ανατίθενται στην Επιτροπή εξουσία έγκρισης των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Τμημα ΙΙΙ
Μετρα διατηρησησ κεφαλαιου
Άρθρο 141
Περιορισμοί διανομής κερδών
1. Τα κράτη μέλη απαγορεύουν σε όλα τα ιδρύματα που πληρούν τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας να προβαίνουν σε διανομή κερδών όσον αφορά το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1, στον βαθμό που μια τέτοια διανομή θα μείωνε το κεφάλαιο κοινών μετοχών τους της Κατηγορίας 1 σε τέτοιο επίπεδο ώστε να μην πληρούται πλέον η συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα που δεν πληρούν τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας να υπολογίζουν το μέγιστο διανεμητέο ποσό («ΜΔΠ») σύμφωνα με την παράγραφο 4 και να κοινοποιούν το εν λόγω ΜΔΠ στην αρμόδια αρχή.
Όπου ισχύει το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη απαγορεύουν σε κάθε τέτοιο ίδρυμα να προβαίνει σε οποιαδήποτε από τις κάτωθι ενέργειες πριν υπολογίσει το ΜΔΠ:
α)
να προβαίνει σε διανομή κερδών όσον αφορά το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1,
β)
να δημιουργεί υποχρέωση καταβολής κυμαινόμενης αμοιβής ή προαιρετικών συνταξιοδοτικών παροχών ή να καταβάλλει κυμαινόμενη αμοιβή, εάν η υποχρέωση καταβολής δημιουργήθηκε ενώ το ίδρυμα δεν πληρούσε τις συνδυασμένες απαιτήσεις αποθέματος ασφαλείας,
γ)
να προβαίνει σε πληρωμές σε πρόσθετα κεφαλαιακά μέσα της Κατηγορίας 1.
3. Ενόσω ένα ίδρυμα δεν πληροί ή δεν υπερβαίνει τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας του, τα κράτη μέλη θα του απαγορεύουν να διανέμει περισσότερο από το ΜΔΠ που έχει υπολογισθεί σύμφωνα με την παράγραφο 4 μέσω κάθε ενέργειας που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχεία α), β) και γ).
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα να υπολογίζουν το ΜΔΠ πολλαπλασιάζοντας το ποσό που υπολογίσθηκε βάσει της παραγράφου 5 με τον συντελεστή που ορίζεται βάσει της παραγράφου 6. Από το ΜΔΠ αφαιρείται οποιαδήποτε ενέργεια που αναφέρεται στην παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α), β) ή γ).
5. Το ποσό που πρέπει να πολλαπλασιασθεί σύμφωνα με την παράγραφο 4 περιλαμβάνει:
α)
προσωρινά κέρδη που δεν έχουν συμπεριληφθεί στο κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και σημειώθηκαν μετά την πιο πρόσφατη απόφαση σχετικά με τη διανομή των κερδών ή οποιαδήποτε ενέργεια που αναφέρεται στην παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α), β) ή γ) του παρόντος άρθρου,
συν
β)
τα κέρδη στο τέλος της χρήσης που δεν έχουν συμπεριληφθεί στο κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και σημειώθηκαν μετά την πιο πρόσφατη απόφαση σχετικά με τη διανομή των κερδών ή οποιαδήποτε ενέργεια που αναφέρεται στην παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α), β) ή γ) του παρόντος άρθρου,
μείον
γ)
τα ποσά που θα ήταν πληρωτέα ως φόρος εάν διατηρούνταν τα στοιχεία των στοιχείων α) και β) της παρούσας παραγράφου.
6. Ο συντελεστής καθορίζεται ως εξής:
α)
όταν το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 που τηρεί το ίδρυμα και το οποίο δεν χρησιμοποιείται για την απαίτηση ιδίων κεφαλαίων βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, εκπεφρασμένο ως ποσοστό του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, είναι εντός του πρώτου (δηλαδή του χαμηλότερου) τεταρτημορίου της συνδυασμένης απαίτησης αποθέματος ασφαλείας, ο συντελεστής είναι 0,
β)
όταν το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 που τηρεί το ίδρυμα και το οποίο δεν χρησιμοποιείται για την απαίτηση ιδίων κεφαλαίων βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, εκπεφρασμένο ως ποσοστό του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, είναι εντός του δεύτερου τεταρτημορίου της συνδυασμένης απαίτησης αποθέματος ασφαλείας, ο συντελεστής είναι 0,2,
γ)
όταν το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 που τηρεί το ίδρυμα και το οποίο δεν χρησιμοποιείται για την απαίτηση ιδίων κεφαλαίων βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, εκπεφρασμένο ως ποσοστό του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, είναι εντός του τρίτου τεταρτημορίου της συνδυασμένης απαίτησης αποθέματος ασφαλείας, ο συντελεστής είναι 0,4,
δ)
όταν το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 που τηρεί το ίδρυμα και το οποίο δεν χρησιμοποιείται για την απαίτηση ιδίων κεφαλαίων βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, εκπεφρασμένο ως ποσοστό του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, είναι εντός του τέταρτου (δηλαδή του υψηλότερου) τεταρτημορίου της συνδυασμένης απαίτησης αποθέματος ασφαλείας, ο συντελεστής είναι 0,6.
Το κατώτατο και το ανώτατο όριο του κάθε τεταρτημορίου της συνδυασμένης απαίτησης αποθέματος ασφαλείας υπολογίζονται ως εξής:
όπου Qn είναι ο αριθμός του σχετικού τεταρτημορίου.
7. Οι περιορισμοί που επιβάλλει το παρόν άρθρο ισχύουν μόνο για πληρωμές που προκαλούν μείωση του κεφαλαίου κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 ή μείωση των κερδών και όπου η παύση πληρωμών ή η μη πληρωμή δεν αποτελεί γεγονός αθέτησης ή προϋπόθεση για την έναρξη διαδικασιών πτώχευσης βάσει του καθεστώτος που ισχύει για το ίδρυμα.
8. Όταν ένα ίδρυμα δεν πληροί τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας και σκοπεύει να προβεί σε διανομή οποιωνδήποτε διανεμητέων κερδών του ή σε ενέργεια που περιγράφεται στην παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ), οφείλει να ειδοποιήσει την αρμόδια αρχή και να υποβάλει τα εξής στοιχεία:
α)
το ποσό του κεφαλαίου που τηρεί το ίδρυμα, χωρισμένο ως εξής:
i)
κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1,
ii)
πρόσθετο κεφάλαιο της Κατηγορίας 1,
iii)
κεφάλαιο της Κατηγορίας 2,
β)
το ποσό των προσωρινών κερδών του και των κερδών του στο τέλος της χρήσης,
γ)
το ΜΔΠ που υπολογίσθηκε σύμφωνα με την παράγραφο 4,
δ)
το ποσό των διανεμητέων κερδών που σκοπεύει να μοιράσει στα εξής:
i)
πληρωμή μερισμάτων,
ii)
εξαγορές ιδίων μετοχών,
iii)
πληρωμές σε πρόσθετα κεφαλαιακά μέσα της Κατηγορίας 1,
iv)
καταβολή κυμαινόμενης αμοιβής ή προαιρετικών συνταξιοδοτικών παροχών, με τη δημιουργία νέας υποχρέωσης καταβολής ή βάσει υποχρέωσης καταβολής που δημιουργήθηκε ενώ το ίδρυμα δεν πληρούσε τις συνδυασμένες απαιτήσεις αποθέματος ασφαλείας.
9. Τα ιδρύματα πρέπει να εφαρμόζουν ρυθμίσεις ώστε να διασφαλίζουν ότι το ποσό των διανεμητέων κερδών και το ΜΔΠ υπολογίζονται με ακρίβεια και να μπορούν να αποδείξουν αυτήν την ακρίβεια στην αρμόδια αρχή εάν τους ζητηθεί.
10. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, η διανομή κερδών όσον αφορά το κεφάλαιο κοινών μετοχών της Κατηγορίας 1 περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
α)
καταβολή μερισμάτων σε μετρητά,
β)
διανομή πλήρως ή μερικώς πληρωθέντων μετοχών που διανέμονται δωρεάν ή άλλων κεφαλαιακών μέσων που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
γ)
εξαργύρωση ή αγορά από ένα ίδρυμα ιδίων μετοχών του ή άλλων κεφαλαιακών μέσων που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 1 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού,
δ)
ανάκτηση ποσών που καταβλήθηκαν για κεφαλαιακά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 1 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού,
ε)
διανομή στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 1 στοιχεία β) έως ε) του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 142
Σχέδιο διατήρησης κεφαλαίου
1. Όταν ένα ίδρυμα αδυνατεί να εκπληρώσει τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας, οφείλει να καταρτίζει σχέδιο διατήρησης κεφαλαίου και να το υποβάλλει στην αρμόδια αρχή εντός πέντε εργάσιμων ημερών από τότε που διαπίστωσε ότι δεν πληροί την ανωτέρω απαίτηση, εκτός εάν η αρμόδια αρχή εγκρίνει μεγαλύτερη προθεσμία που δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 10 ημέρες.
Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να δώσουν τέτοιες άδειες μόνο βάσει της συγκεκριμένης περίπτωσης ενός ιδρύματος και λαμβάνοντας υπόψη την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του ιδρύματος.
2. Το σχέδιο διατήρησης κεφαλαίου περιλαμβάνει τουλάχιστον τις εξής πληροφορίες:
α)
εκτιμήσεις των εσόδων και των εξόδων και πιθανή ταμειακή κατάσταση,
β)
μέτρα για την αύξηση των δεικτών κεφαλαίων του ιδρύματος,
γ)
σχέδιο και χρονοδιάγραμμα για την αύξηση των ιδίων κεφαλαίων με στόχο την πλήρη συμμόρφωση με τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας,
δ)
οποιαδήποτε άλλη πληροφορία την οποία η αρμόδια αρχή κρίνει απαραίτητη για να προβεί στην εκτίμηση βάσει της παραγράφου 3.
3. Η αρμόδια αρχή εκτιμά το σχέδιο διατήρησης κεφαλαίου και το εγκρίνει μόνο εάν κρίνει πως το σχέδιο, εάν εφαρμοσθεί, έχει ευλόγως αυξημένες πιθανότητες να επιτύχει τη διατήρηση ή αύξηση επαρκών κεφαλαίων ώστε το ίδρυμα να πληροί τις συνδυασμένες απαιτήσεις αποθέματος ασφαλείας εντός χρονικής περιόδου που η αρμόδια αρχή θεωρεί κατάλληλη.
4. Αν η αρμόδια αρχή δεν εγκρίνει το σχέδιο διατήρησης κεφαλαίου σύμφωνα με την παράγραφο 3, επιβάλλει ένα ή αμφότερα από τα ακόλουθα:
α)
απαιτεί από το ίδρυμα να αυξήσει τα ίδια κεφάλαιά του σε συγκεκριμένα επίπεδα εντός συγκεκριμένης προθεσμίας,
β)
ασκεί την εξουσία της δυνάμει του άρθρου 102 για την επιβολή αυστηρότερων περιορισμών στη διανομή από αυτούς που απαιτούνται βάσει του άρθρου 141.
ΤΙΤΛΟΣ VIII
ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΊΗΣΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΏΝ ΑΠΌ ΤΙΣ ΑΡΜΌΔΙΕΣ ΑΡΧΈΣ
Άρθρο 143
Γενικές απαιτήσεις δημοσιοποίησης
1. Οι αρμόδιες αρχές δημοσιεύουν τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τα κείμενα νόμων, κανονισμών, διοικητικών κανόνων και γενικής καθοδήγησης που εκδίδονται στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος όσον αφορά τον τομέα της εποπτικής ρύθμισης,
β)
τον τρόπο άσκησης των δικαιωμάτων και των διακριτικών ευχερειών που παρέχει το ενωσιακό δίκαιο,
γ)
τα γενικά κριτήρια και μεθόδους που χρησιμοποιούν για την εξέταση και την αξιολόγηση που αναφέρονται στο άρθρο 97,
δ)
με την επιφύλαξη των διατάξεων του τίτλου VII κεφάλαιο 1 τμήμα II της παρούσας οδηγίας και των άρθρων 54 και 58 της οδηγίας 2004/39/EK, συγκεντρωτικά στατιστικά στοιχεία για τα καίρια σημεία της υλοποίησης του πλαισίου προληπτικής εποπτείας σε κάθε κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων του αριθμού και της φύσης των εποπτικών μέτρων που λήφθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 στοιχείο α) και των διοικητικών κυρώσεων που επιβλήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 65.
2. Οι δημοσιευόμενες πληροφορίες σύμφωνα με την παράγραφο 1 επαρκούν για την αξιόπιστη σύγκριση των μεθόδων που εφαρμόζουν οι αρμόδιες αρχές των διαφόρων κρατών μελών. Οι πληροφορίες δημοσιοποιούνται σύμφωνα με κοινό μορφότυπο και ενημερώνονται τακτικά. Είναι προσπελάσιμες μέσω μιας και μόνης ηλεκτρονικής τοποθεσίας.
3. Η ΕΑΤ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τον μορφότυπο, τη δομή, τον κατάλογο περιεχομένων και την ημερομηνία ετήσιας δημοσίευσης των πληροφοριών που προβλέπονται στην παράγραφο 1.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Άρθρο 144
Συγκεκριμένες απαιτήσεις δημοσιοποίησης
1. Για τους σκοπούς του Πέμπτου Μέρους του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι αρμόδιες αρχές δημοσιοποιούν τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τα γενικά κριτήρια και μεθόδους που ακολουθούνται για τον έλεγχο της συμμόρφωσης προς τα άρθρα 405 έως 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
β)
με επιφύλαξη των διατάξεων που περιλαμβάνονται στον τίτλο VII κεφάλαιο 1 τμήμα II, συνοπτική περιγραφή του αποτελέσματος της εποπτικής αξιολόγησης και περιγραφή των μέτρων που επιβάλλονται σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης προς τα άρθρα 405 έως 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 που εντοπίσθηκαν σε ετήσια βάση.
2. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που κάνει χρήση της διακριτικής ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 δημοσιεύει τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τα κριτήρια με βάση τα οποία προσδιορίζεται ότι δεν υπάρχει ούτε προβλέπεται να υπάρξει ουσιαστικό πρακτικό ή νομικό κώλυμα για την άμεση μεταφορά ιδίων πόρων ή την κάλυψη υποχρεώσεων,
β)
τον αριθμό των μητρικών ιδρυμάτων που ωφελούνται από την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 καθώς και εκείνων που διαθέτουν θυγατρικές σε τρίτη χώρα,
γ)
συνολικά για το κράτος μέλος:
i)
τα συνολικά ίδια κεφάλαια σε ενοποιημένη βάση του ευρισκόμενου σε κράτος μέλος μητρικού ιδρύματος που ωφελείται από την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα οποία τηρούνται στις θυγατρικές σε τρίτες χώρες,
ii)
το ποσοστό των συνολικών ιδίων κεφαλαίων σε ενοποιημένη βάση του ευρισκόμενου σε κράτος μέλος μητρικού ιδρύματος που ωφελείται από την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο αντιστοιχεί στα ίδια κεφάλαια που τηρούνται στις θυγατρικές σε τρίτη χώρα,
iii)
το ποσοστό των απαιτούμενων συνολικών ιδίων κεφαλαίων, βάσει του άρθρου 92 του εν λόγω κανονισμού, σε ενοποιημένη βάση των μητρικών ιδρυμάτων που ωφελούνται από την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο αντιστοιχεί στα ίδια κεφάλαια που τηρούνται στις θυγατρικές σε τρίτη χώρα.
3. Οι αρμόδιες αρχές που κάνουν χρήση της διακριτικής ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 δημοσιεύουν όλες τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τα κριτήρια με βάση τα οποία προσδιορίζεται ότι δεν υπάρχει ούτε προβλέπεται να υπάρξει ουσιαστικό πρακτικό ή νομικό κώλυμα για την άμεση μεταφορά ιδίων πόρων ή την κάλυψη υποχρεώσεων,
β)
τον αριθμό των μητρικών ιδρυμάτων που ωφελούνται από την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 καθώς και των σχετικών μητρικών ιδρυμάτων που διαθέτουν θυγατρικές σε τρίτη χώρα,
γ)
συνολικά για το κράτος μέλος:
i)
τα συνολικά ίδια κεφάλαια των μητρικών ιδρυμάτων που ωφελούνται από την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα οποία τηρούνται στις θυγατρικές σε τρίτες χώρες,
ii)
το ποσοστό των συνολικών ιδίων κεφαλαίων των μητρικών ιδρυμάτων που ωφελούνται από την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το οποίο αντιστοιχεί στα ίδια κεφάλαια που τηρούνται στις θυγατρικές σε τρίτη χώρα,
iii)
το ποσοστό των απαιτούμενων συνολικών ιδίων κεφαλαίων, βάσει του άρθρου 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, των μητρικών ιδρυμάτων που ωφελούνται από την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο αντιστοιχεί στα ίδια κεφάλαια που τηρούνται στις θυγατρικές σε τρίτη χώρα.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΧ
ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΈΣ ΠΡΆΞΕΙΣ
Άρθρο 145
Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις δυνάμει του άρθρου 148 αναφορικά με τα ακόλουθα:
α)
αποσαφήνιση των ορισμών του άρθρου 3 και του άρθρου 128 για να διασφαλισθεί η ενιαία εφαρμογή της παρούσας οδηγίας,
β)
αποσαφήνιση των ορισμών του άρθρου 3 και του άρθρου 128, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη, κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, οι εξελίξεις στις χρηματοοικονομικές αγορές,
γ)
ευθυγράμμιση της ορολογίας και αναδιατύπωση των ορισμών του άρθρου 3 σύμφωνα με τις μεταγενέστερες πράξεις στον τομέα των ιδρυμάτων και συναφή θέματα,
δ)
προσαρμογή των ποσών που αναφέρονται στο άρθρο 31 παράγραφος 1 προκειμένου να ληφθούν υπόψη αλλαγές στον ευρωπαϊκό δείκτη τιμών καταναλωτή όπως δημοσιεύεται από την Eurostat, σύμφωνα και ταυτόχρονα με τις προσαρμογές που γίνονται βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 7 της οδηγίας 2002/92/ΕΚ,
ε)
διεύρυνση του περιεχομένου του καταλόγου ο οποίος μνημονεύεται στα άρθρα 33 και 34 και περιέχεται στο παράρτημα I ή προσαρμογή της ορολογίας του καταλόγου προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοοικονομικές αγορές,
στ)
προσδιορισμός των τομέων στους οποίους οι αρμόδιες αρχές πρέπει να ανταλλάσσουν πληροφορίες, όπως προβλέπεται στο άρθρο 50,
ζ)
προσαρμογές των διατάξεων των άρθρων 76 έως 88 και του άρθρου 98, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές (ιδίως τα νέα χρηματοπιστωτικά προϊόντα) ή οι εξελίξεις στα λογιστικά πρότυπα ή τις απαιτήσεις που λαμβάνουν υπόψη το ενωσιακό δίκαιο ή για λόγους σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών,
η)
αναβολή των υποχρεώσεων δημοσιοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 89 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο όταν στην έκθεση της Επιτροπής που υποβλήθηκε δυνάμει του πρώτου εδαφίου της εν λόγω παραγράφου εντοπίζονται σημαντικές αρνητικές συνέπειες,
θ)
προσαρμογές στα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 23 παράγραφος 1 προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι μελλοντικές εξελίξεις και να διασφαλισθεί η ενιαία εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 146
Εκτελεστικές πράξεις
Τα ακόλουθα μέτρα θα εγκριθούν ως εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 147 παράγραφος 2:
α)
τεχνικές προσαρμογές στον κατάλογο του άρθρου 2,
β)
τροποποίηση του ύψους του αρχικού κεφαλαίου το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 12 και στον τίτλο IV προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές και νομισματικές εξελίξεις.
Άρθρο 147
Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών
1. Για τη θέσπιση των εκτελεστικών πράξεων, η Επιτροπή επικουρείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Σε περίπτωση παραπομπής στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 148
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου
2. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 145 ανατίθεται στην Επιτροπή για αόριστο χρονικό διάστημα από 17ης Ιουλίου 2013.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 145 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μία κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 145 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός τριών μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά τρεις μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 149
Διατύπωση αντιρρήσεων για τους ρυθμιστικούς τεχνικούς κανόνες
Εφόσον η Επιτροπή εγκρίνει ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ίδιο με το σχέδιο ρυθμιστικού τεχνικού προτύπου που υπέβαλε η ΕΑΤ, η προθεσμία εντός της οποίας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να διατυπώσουν αντιρρήσεις για το συγκεκριμένο ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο είναι ένας μήνας από την ημερομηνία κοινοποίησης. Κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά ένα μήνα. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 13 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, η προθεσμία εντός της οποίας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν να διατυπώσουν αντιρρήσεις για το εν λόγω ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο μπορεί, κατά περίπτωση, να παραταθεί περαιτέρω κατά ένα μήνα.
ΤΙΤΛΟΣ X
ΤΡΟΠΟΠΟΙΉΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΔΗΓΊΑΣ 2002/87/ΕΚ
Άρθρο 150
Τροποποιήσεις της οδηγίας 2002/87/ΕΚ
Το άρθρο 21α της οδηγίας 2002/87/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 2, το στοιχείο α) διαγράφεται,
β)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Προκειμένου να διασφαλισθεί η συνεπής εφαρμογή των μεθόδων υπολογισμού που απαριθμούνται στο παράρτημα I μέρος II της παρούσας οδηγίας, σε συνδυασμό με το άρθρο 49 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και με το άρθρο 228 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, αλλά με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 4 της παρούσας οδηγίας, οι ΕΕΑ καταρτίζουν, μέσω της Κοινής Επιτροπής, σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων σχετικά με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της παρούσας οδηγίας.
Οι ΕΕΑ υποβάλλουν αυτά τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή το αργότερο πέντε μήνες πριν από την ημερομηνία εφαρμογής που αναφέρεται στο άρθρο 309 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα στα οποία αναφέρεται το πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 αντίστοιχα.».
ΤΊΤΛΟΣ XI
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΈΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΈΣ ΔΙΑΤΆΞΕΙΣ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 1
Μεταβατικές διατάξεις περί εποπτείας ιδρυμάτων που ασκούν τα δικαιώματα ελεύθερης εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών
Άρθρο 151
Πεδίο εφαρμογής
1. Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου ισχύουν αντί για τα άρθρα 40, 41, 43, 49, 50 και 51, έως την ημερομηνία κατά την οποία εφαρμόζεται η απαίτηση κάλυψης της ρευστότητας σύμφωνα με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 460 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Για να διασφαλισθεί ότι η σταδιακή εφαρμογή των εποπτικών ρυθμίσεων ρευστότητας είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με την ανάπτυξη ενιαίων κανόνων ρευστότητας, η Επιτροπή έχει την αρμοδιότητα να θεσπίζει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 145, μεταθέτοντας την ημερομηνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 έως και δύο έτη αργότερα, εάν δεν έχουν θεσπισθεί ενιαίοι κανόνες ρευστότητας στην Ένωση επειδή τα διεθνή πρότυπα εποπτείας ρευστότητας δεν έχουν ακόμη συμφωνηθεί κατά την ημερομηνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 152
Απαιτήσεις σχετικά με την υποβολή εκθέσεων
Το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να απαιτεί, για στατιστικούς σκοπούς, από κάθε πιστωτικό ίδρυμα το οποίο έχει υποκατάστημα στο έδαφός του, να αποστέλλει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής περιοδική έκθεση για τις πράξεις που πραγματοποιήθηκαν στο έδαφός του.
Για την άσκηση των καθηκόντων που του ανατίθεται βάσει του άρθρου 156 της παρούσας οδηγίας, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να απαιτεί από τα υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που κατάγονται από άλλα κράτη μέλη, τις ίδιες πληροφορίες με εκείνες που απαιτεί γι’ αυτό τον σκοπό από τα εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα.
Άρθρο 153
Μέτρα που λαμβάνουν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης αναφορικά με δραστηριότητες ασκούμενες στο κράτος μέλος υποδοχής
1. Εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής διαπιστώσουν ότι ένα πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο διαθέτει υποκατάστημα ή παρέχει υπηρεσίες στο έδαφος του κράτους αυτού, δεν τηρεί τις διατάξεις που έχει θεσπίσει το εν λόγω κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας που αναθέτουν αρμοδιότητα στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, οι εν λόγω αρχές απαιτούν από το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα να αντιμετωπίσει τη μη συμμόρφωσή του.
2. Εάν το ενδιαφερόμενο πιστωτικό ίδρυμα δεν πράξει τα απαραίτητα, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής ενημερώνουν σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης.
3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης λαμβάνουν αμελλητί όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι το πιστωτικό ίδρυμα θα αντιμετωπίσει τη μη συμμόρφωσή του. Η φύση αυτών των μέτρων ανακοινώνεται στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής.
4. Εάν, παρά τη λήψη των μέτρων από το κράτος μέλος προέλευσης ή λόγω της ακαταλληλότητάς τους ή επειδή δεν προβλέπονταν μέτρα στο εν λόγω κράτος μέλος, το πιστωτικό ίδρυμα συνεχίζει να παραβιάζει τις διατάξεις της παραγράφου 1 οι οποίες ισχύουν στο κράτος μέλος υποδοχής, το εν λόγω κράτος δικαιούται, αφού ενημερώσει σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, να λάβει τα ενδεικνυόμενα μέτρα προκειμένου να προληφθούν ή να κατασταλούν νέες παραβάσεις και, εφόσον είναι απαραίτητο, μπορεί να εμποδίσει το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα να προβεί σε νέες πράξεις στο έδαφός του. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα έγγραφα που είναι απαραίτητα για τη λήψη των εν λόγω μέτρων να μπορούν να κοινοποιηθούν στα πιστωτικά ιδρύματα που βρίσκονται στο έδαφός τους.
Άρθρο 154
Προληπτικά μέτρα
Προτού ακολουθήσουν τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 153, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν, σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης, να λαμβάνουν τα αναγκαία προληπτικά μέτρα για την προστασία των συμφερόντων των καταθετών, των επενδυτών ή άλλων προσώπων στα οποία παρέχονται υπηρεσίες. Η Επιτροπή και οι αρμόδιες αρχές των λοιπών κρατών μελών ενημερώνονται το συντομότερο δυνατόν για τα εν λόγω μέτρα.
Η Επιτροπή μπορεί, αφού ζητήσει τη γνώμη των αρμόδιων αρχών των ενδιαφερομένων κρατών μελών, να αποφασίσει ότι το υπόψη κράτος μέλος πρέπει να τροποποιήσει ή να καταργήσει τα εν λόγω μέτρα.
Άρθρο 155
Ευθύνη
1. Την προληπτική εποπτεία επί ιδρύματος, η οποία καλύπτει και τις βάσει των άρθρων 33 και 34 δραστηριότητές τους, ασκούν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρούσας οδηγίας που αναθέτουν αρμοδιότητα στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής.
2. Η παράγραφος 1 δεν θίγει την εποπτεία σε ενοποιημένη βάση σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
3. Κατά την άσκηση των γενικών καθηκόντων τους, οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους εκτιμούν δεόντως τον ενδεχόμενο αντίκτυπο των αποφάσεών τους στη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος όλων των άλλων ενδιαφερόμενων κρατών μελών και, ιδίως, σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, βάσει των πληροφοριών που είναι διαθέσιμες τη δεδομένη στιγμή.
Άρθρο 156
Εποπτεία ρευστότητας
Μέχρις ότου υπάρξει μεταγενέστερος συντονισμός, το κράτος μέλος υποδοχής, σε συνεργασία με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης, εξακολουθεί να έχει την ευθύνη της εποπτείας της ρευστότητας των υποκαταστημάτων πιστωτικών ιδρυμάτων.
Με την επιφύλαξη των μέτρων που απαιτούνται για την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος, το κράτος μέλος υποδοχής διατηρεί όλη την ευθύνη των μέτρων που προκύπτουν από την εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής του.
Τα εν λόγω μέτρα δεν προβλέπουν άνιση ή περιοριστική μεταχείριση, λόγω του γεγονότος ότι το ίδρυμα έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος.
Άρθρο 157
Συνεργασία αναφορικά με την εποπτεία
Για την εποπτεία της δραστηριότητας των ιδρυμάτων που λειτουργούν, ιδίως μέσω υποκαταστήματος, σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, εκτός του κράτους στο οποίο έχουν την έδρα τους, οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών συνεργάζονται στενά. Ανακοινώνουν ή μία στην άλλη όλες τις πληροφορίες που σχετίζονται με τη διεύθυνση, τη διαχείριση και την ιδιοκτησία αυτών των ιδρυμάτων και δύνανται να διευκολύνουν την εποπτεία τους και την εξέταση των όρων έγκρισής τους καθώς και όλες τις πληροφορίες που μπορούν να διευκολύνουν τον έλεγχο των ιδρυμάτων, ιδίως όσον αφορά τη ρευστότητα, τη φερεγγυότητα, την εγγύηση των καταθέσεων, τον περιορισμό των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων, τη διοικητική και λογιστική οργάνωση και τα συστήματα εσωτερικού ελέγχου.
Άρθρο 158
Σημαντικά υποκαταστήματα
1. Οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους υποδοχής μπορούν να υποβάλουν αίτημα προς τον φορέα ενοποιημένης εποπτείας, όταν χωρεί εφαρμογή του άρθρου 112 παράγραφος 1, ή προς τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, για να θεωρηθεί σημαντικό ένα υποκατάστημα ιδρύματος πλην επιχείρησης επενδύσεων που υπόκειται στο άρθρο 95 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Σε αυτό το αίτημα εκτίθενται οι λόγοι για τους οποίους πρέπει το υποκατάστημα να θεωρηθεί σημαντικό, με ιδιαίτερη αναφορά στα εξής:
α)
κατά πόσον το μερίδιο αγοράς σε καταθέσεις που κατέχει το υποκατάστημα υπερβαίνει το 2 % στο κράτος μέλος υποδοχής,
β)
πιθανός αντίκτυπος από την αναστολή ή την παύση της λειτουργίας του ιδρύματος στη συστημική ρευστότητα και στα συστήματα πληρωμών, διακανονισμού και εκκαθάρισης στο κράτος μέλος υποδοχής,
γ)
μέγεθος και σημασία του υποκαταστήματος ως προς τον αριθμό των πελατών στο πλαίσιο του τραπεζικού και χρηματοοικονομικού συστήματος του κράτους μέλους υποδοχής.
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής καθώς και ο φορέας ενοποιημένης εποπτείας, όταν χωρεί εφαρμογή του άρθρου 112 παράγραφος 1, καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να καταλήξουν σε κοινή απόφαση ως προς τον χαρακτηρισμό ενός υποκαταστήματος ως σημαντικού.
Εάν δεν επιτευχθεί κοινή απόφαση εντός δύο μηνών από τη λήψη του αιτήματος του πρώτου εδαφίου, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής λαμβάνουν αυτοτελώς απόφαση εντός νέας προθεσμίας δύο μηνών σχετικά με το κατά πόσον το υποκατάστημα είναι σημαντικό. Κατά τη λήψη της απόφασής τους οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής λαμβάνουν υπόψη τυχόν απόψεις και επιφυλάξεις του φορέα ενοποιημένης εποπτείας ή των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους προέλευσης.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στο δεύτερο και το τρίτο εδάφιο εκτίθενται σε έγγραφο που περιέχει πλήρη αιτιολόγηση, διαβιβάζονται στις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές και αναγνωρίζονται ως καθοριστικές και εφαρμόζονται από τις αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
Ο χαρακτηρισμός ενός υποκαταστήματος ως σημαντικού δεν επηρεάζει τα δικαιώματα και τις αρμοδιότητες των αρμόδιων αρχών βάσει της παρούσας οδηγίας.
3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής όπου είναι εγκατεστημένο σημαντικό υποκατάστημα τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 117 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ) και εκτελούν τις εργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 112 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής.
4. Εάν αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης αντιληφθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης κατά το άρθρο 114 παράγραφος 1, ειδοποιεί αμελλητί τις αρχές που προβλέπονται στο άρθρο 58 παράγραφος 4 και στο άρθρο 59 παράγραφος 1.
5. Στις περιπτώσεις στις οποίες δεν έχει εφαρμογή το άρθρο 116, οι αρμόδιες αρχές που εποπτεύουν ένα ίδρυμα με σημαντικά υποκαταστήματα σε άλλα κράτη μέλη συστήνουν σώμα εποπτών υπό την προεδρία τους, προκειμένου να διευκολύνουν την κατάληξη σε κοινή απόφαση ως προς τον χαρακτηρισμό ενός υποκαταστήματος ως σημαντικού που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και την ανταλλαγή πληροφοριών δυνάμει του άρθρου 60. Η σύσταση και η λειτουργία του σώματος βασίζεται σε γραπτές ρυθμίσεις που καθορίζονται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης, έπειτα από διαβούλευση με τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης αποφασίζει για το ποιες αρμόδιες αρχές συμμετέχουν στις εκάστοτε συνεδριάσεις ή δραστηριότητες του σώματος.
6. Στην απόφαση της αρμόδιας αρχή του κράτους μέλους προέλευσης λαμβάνεται υπόψη η σημασία της εποπτικής δραστηριότητας που προγραμματίζεται ή συντονίζεται για τις αρχές αυτές, ιδίως δε ο ενδεχόμενος αντίκτυπος στη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, όπως προβλέπεται στο άρθρο 155 παράγραφος 3, και οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
7. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης ενημερώνει εκ των προτέρων και πλήρως όλα τα μέλη του σώματος σχετικά με την οργάνωση αυτών των συνεδριάσεων, τα κύρια θέματα προς συζήτηση και τις κυριότερες δραστηριότητες προς εξέταση. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προέλευσης ενημερώνει επίσης εγκαίρως και πλήρως όλα τα μέλη του σώματος σχετικά με τις δράσεις που αναλαμβάνονται σε αυτές τις συνεδριάσεις ή τα μέτρα που λαμβάνονται.
Άρθρο 159
Επιτόπιοι έλεγχοι
1. Τα κράτη μέλη υποδοχής προβλέπουν ότι, όταν ένα ίδρυμα που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος ασκεί τη δραστηριότητά του μέσω υποκαταστήματος, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης μπορούν, αφού ενημερώσουν προηγουμένως τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, να προβαίνουν, οι ίδιες ή μέσω εντεταλμένου, σε επιτόπιους ελέγχους των πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 50.
2. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προέλευσης, μπορούν επίσης να προσφεύγουν, για τους σκοπούς τέτοιων επιτόπιων ελέγχων στα υποκαταστήματα, σε μια από τις άλλες διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 118.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν επηρεάζουν το δικαίωμα των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής να διενεργούν, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους βάσει της παρούσας οδηγίας, επιτόπιους ελέγχους στα υποκαταστήματα που βρίσκονται στο έδαφός τους.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 2
Μεταβατικές διατάξεις περί κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας
Άρθρο 160
Μεταβατικές διατάξεις περί κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας
1. Τα παρόν άρθρο τροποποιεί τις απαιτήσεις των άρθρων 129 και 130 για μεταβατική περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2016 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018.
2. Για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2016 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016:
α)
το απόθεμα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου αποτελείται από κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 αξίας ίσης με το 0,625 % του συνόλου των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ποσών έκθεσης του ιδρύματος, υπολογισμένων σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
β)
το κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα δεν υπερβαίνει το 0,625 % του συνόλου των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ποσών έκθεσης του ιδρύματος, υπολογισμένων σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
3. Για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2017 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017:
α)
το απόθεμα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου αποτελείται από κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 αξίας ίσης με το 1,25 % του συνόλου των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ποσών έκθεσης του ιδρύματος, υπολογισμένων σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
β)
το αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα δεν υπερβαίνει το 1,25 % αυτού του συνόλου των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ποσών έκθεσης του ιδρύματος, υπολογισμένων σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
4. Για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2018 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018:
α)
το απόθεμα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου αποτελείται από κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 αξίας ίσης με το 1,875 % του συνόλου των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ποσών έκθεσης του ιδρύματος, υπολογισμένων σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
β)
το κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα δεν υπερβαίνει το 1,875 % αυτού του συνόλου των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ποσών έκθεσης του ιδρύματος, υπολογισμένων σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
5. Η απαίτηση για σχέδιο διατήρησης κεφαλαίου και οι περιορισμοί διανομής κερδών σύμφωνα με τα άρθρα 141 και 142 ισχύουν κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 2016 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018 για τα ιδρύματα που δεν πληρούν τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας λαμβανομένων υπόψη των απαιτήσεων που προβλέπονται στις παραγράφους 2 έως 4 του παρόντος άρθρου.
6. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιβάλουν συντομότερη μεταβατική περίοδο από αυτήν που προβλέπεται στις παραγράφους 1 έως 4 και να εφαρμόσουν ως εκ τούτου το απόθεμα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου και το αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας από 31 Δεκεμβρίου 2013. Όταν ένα κράτος μέλος επιβάλλει τέτοια συντομότερη μεταβατική περίοδο, ενημερώνει σχετικά τις ενδιαφερόμενες πλευρές, μεταξύ των οποίων την Επιτροπή, το ΕΣΣΚ, την ΕΑΤ και τα σχετικά εποπτικά σώματα. Η εν λόγω συντομότερη μεταβατική περίοδος μπορεί να αναγνωριστεί από άλλα κράτη μέλη. Εάν ένα άλλο κράτος μέλος αναγνωρίσει τέτοια συντομότερη μεταβατική περίοδο, κοινοποιεί την απόφασή του στην Επιτροπή, στο ΕΣΣΚ, στην ΕΑΤ και στο σχετικό εποπτικό σώμα ανάλογα.
7. Εάν ένα κράτος μέλος επιβάλει συντομότερη μεταβατική περίοδο για το αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας, η συντομότερη περίοδος ισχύει μόνο για τους σκοπούς υπολογισμού του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας ειδικά για το κάθε ίδρυμα από τα ιδρύματα που έχουν άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος για το οποίο είναι υπεύθυνη η εντεταλμένη αρχή.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ 3
Τελικές διατάξεις
Άρθρο 161
Επανεξέταση και έκθεση
1. Η Επιτροπή διεξάγει περιοδική επανεξέταση της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας προκειμένου διασφαλίζει ότι η εφαρμογή της δεν συνεπάγεται διακρίσεις μεταξύ των ιδρυμάτων βάσει της νομικής δομής τους ή του μοντέλου ιδιοκτησίας τους.
2. Μετά από επανεξέταση, σε στενή συνεργασία με την ΕΑΤ, η Επιτροπή, έως τις 30 Ιουνίου 2016, υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, μαζί με νομοθετική πρόταση, εάν είναι σκόπιμο, σχετικά με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 που αφορούν τις αμοιβές, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς εξελίξεις και δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή:
α)
στην αποτελεσματικότητα, την εφαρμογή και την επιβολή τους, συμπεριλαμβανομένου του εντοπισμού οποιωνδήποτε κενών απορρέουν από την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας στις εν λόγω διατάξεις,
β)
στον αντίκτυπο της συμμόρφωσης προς την αρχή στο άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) όσον αφορά:
i)
την ανταγωνιστικότητα και τη χρηματοοικονομική σταθερότητα και
ii)
οποιοδήποτε προσωπικό που εργάζεται πράγματι επιτόπου σε εγκατεστημένες εκτός του ΕΟΧ θυγατρικές μητρικών ιδρυμάτων που είναι εγκατεστημένα εντός του ΕΟΧ.
Κατά την επανεξέταση αυτή εκτιμάται ιδίως κατά πόσον η αρχή που καθορίζεται στο άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) θα πρέπει να συνεχίσει να εφαρμόζεται στο προσωπικό που καλύπτεται από το πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο ii).
3. Από το 2014, η ΕΑΤ, σε συνεργασία με την ΕΑΑΕΣ και την ΕΑΚΑΑ, εκδίδει διετή έκθεση που αναλύει τον βαθμό στον οποίο το δίκαιο των κρατών μελών παραπέμπει σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για ρυθμιστικούς σκοπούς και τα μέτρα που έχουν λάβει τα κράτη μέλη για τη μείωση τέτοιων παραπομπών. Οι εν λόγω εκθέσεις περιγράφουν πώς οι αρμόδιες αρχές τηρούν τις κατά το άρθρο 77 παράγραφοι 1 και 3 και το άρθρο 79 στοιχείο β) υποχρεώσεις τους. Οι εν λόγω εκθέσεις αναφέρουν επίσης τον βαθμό εποπτικής σύγκλισης εν προκειμένω.
4. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014 η Επιτροπή επανεξετάζει την εφαρμογή των 108 και 109 και υποβάλλει την εν λόγω έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μαζί με νομοθετική πρόταση, εάν είναι σκόπιμο.
5. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016 η Επιτροπή επανεξετάζει τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν βάσει του άρθρου 91 παράγραφος 11, περιλαμβανομένης της καταλληλότητας της συγκριτικής αξιολόγησης ποικιλόμορφων πρακτικών, λαμβάνοντας υπόψη της όλες τις σχετικές ενωσιακές και διεθνείς εξελίξεις, και υποβάλλει την εν λόγω έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μαζί με νομοθετική πρόταση, εάν είναι σκόπιμο.
6. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015 η Επιτροπή διαβουλεύεται με το ΕΣΣΚ, την ΕΑΤ, την ΕΑΑΕΣ, την ΕΑΚΑΑ και άλλες ενδιαφερόμενες πλευρές σχετικά με την αποτελεσματικότητα των ρυθμίσεων ανταλλαγής πληροφοριών βάσει της παρούσας οδηγίας, τόσο υπό ομαλές συνθήκες όσο και σε περιόδους έντασης.
7. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015 η ΕΑΤ επανεξετάζει την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, σχετικά με τη συνεργασία της Ένωσης και των κρατών μελών με τρίτες χώρες, και υποβάλλει σχετική έκθεση στην Επιτροπή. Κατά την εν λόγω έκθεση εντοπίζονται οποιοιδήποτε τομείς που απαιτούν περαιτέρω ανάπτυξη όσον αφορά τη συνεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών. Η ΕΑΤ δημοσιοποιεί την έκθεση στην ιστοσελίδα της.
8. Με τη λήψη εντολής από την Επιτροπή, η ΕΑΤ εξετάζει κατά πόσον φορείς του χρηματοπιστωτικού τομέα που δηλώνουν ότι εκτελούν τις δραστηριότητές τους σύμφωνα με τις αρχές της ισλαμικής τραπεζικής καλύπτονται επαρκώς από την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Η Επιτροπή εξετάζει την έκθεση που έχει συνταχθεί από την ΕΑΤ και υποβάλλει νομοθετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, όπου κρίνεται σκόπιμο.
9. Έως την 1η Ιουλίου 2014 η ΕΑΤ υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με το κατά πόσον τα πιστωτικά ιδρύματα χρησιμοποιούν τις πλέον μακροπρόθεσμες πράξεις αναχρηματοδότησης των κεντρικών τραπεζών του ΕΣΚΤ και ανάλογα μέτρα στήριξης της χρηματοδότησης των κεντρικών τραπεζών και κατά πόσον επωφελούνται από αυτά. Με βάση την έκθεση αυτή και έπειτα από διαβούλευση με την ΕΚΤ η Επιτροπή, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014, υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τη χρήση και τα οφέλη από τις εν λόγω πράξεις αναχρηματοδότησης και από μέτρα στήριξης της χρηματοδότησης για τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στην Ένωση, που μπορεί να συνοδεύεται από νομοθετική πρόταση σχετικά με τη χρήση τέτοιων πράξεων αναχρηματοδότησης και μέτρων στήριξης της χρηματοδότησης, εφόσον κρίνεται σκόπιμο.
Άρθρο 162
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Έως 31 Δεκεμβρίου 2013 τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία.
Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από 31 Δεκεμβρίου 2013.
Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή και την ΕΑΤ το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Όταν τα έγγραφα που υποβάλλουν τα κράτη μέλη κατά την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο δεν επαρκούν για την πλήρη εκτίμηση της συμμόρφωσης των διατάξεων μεταφοράς με ορισμένες διατάξεις της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή δύναται, κατ’ αίτηση της ΕΑΤ με σκοπό την εκτέλεση των καθηκόντων της δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 ή με δική της πρωτοβουλία, να απαιτήσει από τα κράτη μέλη να παράσχουν λεπτομερέστερα στοιχεία σχετικά με τη μεταφορά και εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, ο τίτλος VII κεφάλαιο 4 ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2016.
3. Οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς το άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) καθιστούν απαραίτητη την εκ μέρους των ιδρυμάτων εφαρμογή των οριζόμενων αρχών στις αμοιβές που οφείλονται για παροχή υπηρεσιών ή επιδόσεις από την 1η Ιανουαρίου 2014, βάσει συμβολαίων που έχουν συναφθεί πριν ή έπειτα από 31 Δεκεμβρίου 2013.
4. Κατά τη θέσπισή τους από τα κράτη μέλη, οι διατάξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 πρέπει να περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή να συνοδεύονται από την παραπομπή αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι εν λόγω διατάξεις περιλαμβάνουν επίσης δήλωση που διευκρινίζει ότι οι παραπομπές των ισχυουσών νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων στις οδηγίες που καταργούνται από την παρούσα οδηγία θεωρούνται ότι γίνονται στην παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τον τρόπο της παραπομπής και τον τρόπο διατύπωσης της δήλωσης.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, το άρθρο 131 ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2016. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το άρθρο 131 παράγραφος 4 από την 1η Ιανουαρίου 2016 κατά τον εξής τρόπο:
α)
το 25 % του αποθέματος ασφαλείας G-SII, που έχει καθορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 131 παράγραφος 4, το 2016,
β)
το 50 % του αποθέματος ασφαλείας G-SII, που έχει καθορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 131 παράγραφος 4, το 2017,
γ)
το 75 % του αποθέματος ασφαλείας G-SII, που έχει καθορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 131 παράγραφος 4, το 2018, και
δ)
το 100 % του αποθέματος ασφαλείας G-SII, που έχει καθορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 131 παράγραφος 4, το 2019.
6. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, το άρθρο 133 εφαρμόζεται από 31 Δεκεμβρίου 2013.
Άρθρο 163
Κατάργηση
Οι οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ καταργούνται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Οι παραπομπές στις καταργούμενες οδηγίες νοούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα II της παρούσας οδηγίας και το παράρτημα ΙV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Άρθρο 164
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 165
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 26 Ιουνίου 2013.