ДИРЕКТИВА 2013/55/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 20 ноември 2013 година
за изменение на Директива 2005/36/ЕО относно признаването на професионалните квалификации и на Регламент (ЕС) № 1024/2012 относно административно сътрудничество посредством Информационната система за вътрешния пазар („Регламент за ИСВП“)
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 46, член 53, параграф 1 и член 62 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Директива 2005/36/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 7 септември 2005 г. относно признаването на професионалните квалификации (3) консолидира системата за взаимно признаване, която първоначално се основаваше на 15 директиви. Тя предвижда автоматично признаване за ограничен брой професии въз основа на хармонизирани минимални квалификационни изисквания (секторни професии), обща система за признаване на удостоверенията за обучение и автоматично признаване на професионалния стаж. Директива 2005/36/ЕО също така създаде нова система за свободно предоставяне на услуги. Следва да се припомни, че членовете на семейства на граждани на Съюза, които са от трети държави, се ползват от еднакво третиране в съответствие с Директива 2004/38/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 29 април 2004 г. относно правото на граждани на Съюза и на членове на техните семейства да се движат и да пребивават свободно на територията на държавите-членки (4). Гражданите на трети държави могат също така да се ползват от еднакво третиране по отношение на признаването на дипломи, удостоверения и други професионални квалификации в съответствие с приложимите национални процедури, съгласно конкретните правни актове на Съюза, като например актове относно дългосрочното пребиваване, бежанците, „притежателите на синя карта“ и учените-изследователи.
(2)
В своето съобщение от 27 октомври 2010 г., озаглавено „Акт за единния пазар. Дванадесет лоста за насърчаване на растежа и укрепване на доверието - заедно за нов тип икономически растеж“, Комисията посочи необходимостта от модернизиране на правото на Съюза в тази област. На 23 октомври 2011 г. Европейският съвет в своите заключения подкрепи модернизацията и прикани Европейския парламент и Съвета да постигнат политическо споразумение относно преразглеждането на Директива 2005/36/ЕО до края на 2012 г. В своята резолюция от 15 ноември 2011 г. относно прилагането на Директива 2005/36/ЕО относно признаването на професионалните квалификации (5) Европейският парламент също прикани Комисията да излезе с предложение. В доклада за гражданството на ЕС за 2010 г. от 27 октомври 2010 г., озаглавен „Премахване на пречките за упражняване на правата на гражданите на ЕС“ се подчертава необходимостта от облекчаване на административната тежест във връзка с признаването на професионалните квалификации.
(3)
Нотариусите, които са назначени с официален правителствен акт, следва да бъдат изключени от приложното поле на Директива 2005/36/ЕО предвид специалните и различаващи се режими, приложими към тях в отделните държави-членки, за достъп до професията и нейното упражняване.
(4)
За целите на укрепването на вътрешния пазар и насърчаването на свободното движение на специалисти, като се гарантира по-ефикасно и прозрачно признаване на професионалните квалификации, Европейска професионална карта би имала добавена стойност. По-специално картата би била полезна при улесняване на временната мобилност и признаването в рамките на системата за автоматично признаване, както и при насърчаване процеса на опростено признаване по общата система. Целта на Европейската професионална карта е опростяване на процеса на признаване и въвеждане на разходна и оперативна ефикасност, която ще бъде от полза за специалистите и компетентните органи. При въвеждането на Европейска професионална карта следва да бъдат взети предвид становищата на представителните на съответната професия и то следва да бъде предшествано от оценка на нейната уместност за съответната професия и нейното въздействие върху държавите-членки. Оценката следва да бъде извършена съвместно с държавите-членки, когато е необходимо. Европейската професионална карта следва да се издава по молба на специалиста и след представяне на необходимите документи и извършване на свързаните с нея процедури за проверка от компетентните органи. Когато Европейската професионална карта се издава за целите на установяването, тя следва да съставлява решение за признаване и да бъде третирана като всяко друго решение за признаване по Директива 2005/36/ЕО. Тя следва да допълва, а не да замества изискванията за регистрация, свързани с достъпа до определена професия. Не е необходимо въвеждане на Европейска професионална карта за правните професии, за които вече са въведени професионални карти в рамките на системата, предвидена в Директива 77/249/ЕИО на Съвета от 22 март 1977 г. относно улесняване на ефективното упражняване от адвокатите на свободата на предоставяне на услуги (6) и Директива 98/5/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 1998 г. относно улесняване на постоянното упражняване на адвокатската професия в държава-членка, различна от държавата, в която е придобита квалификацията (7) .
(5)
Оперативно режимът на Европейската професионална карта следва да се обслужва от Информационната система за вътрешния пазар (ИСВП), създадена с Регламент (ЕС) № 1024/2012 на Европейския парламент и на Съвета (8). Картата и ИСВП следва да засилят полезното взаимодействие и доверието между компетентните органи, като същевременно премахнат дублирането на административна работа и процедурите за признаване при компетентните органи и внесат повече прозрачност и сигурност за специалистите.
(6)
Процесът на подаване на заявления и издаване на Европейската професионална карта следва да бъде ясно структуриран и да включва гаранции и съответните права за обжалване от страна на заявителя. С актове за изпълнение следва да се конкретизират изискванията за превод и методите на плащане на таксите, които трябва да бъдат осигурени от заявителя, така че работните потоци в ИСВП да не бъдат прекъсвани или нарушавани, а обработката на заявлението да не бъде забавяна. Определянето на равнището на таксите е въпрос от компетентността на държавите-членки. При все това държавите-членки следва да уведомят Комисията за определените нива на таксите. Европейската професионална карта и свързаните с нея процедури в ИСВП следва да гарантират целостта, автентичността и поверителността на съхраняваните данни и да предотвратяват неправомерния и неразрешения достъп до съдържащата се в нея информация.
(7)
Директива 2005/36/ЕО се прилага само към специалисти, които желаят да упражняват същата професия в друга държава-членка. В някои случаи в приемащата държава-членка съответните дейности са част от професия с по-широк обхват на дейността в държавата-членка по произход. Ако различията в областите на дейност са толкова големи, че от специалиста се изисква да покрие пълна програма за образование и обучение, за да преодолее тези разлики, приемащата държава-членка следва при тези особени обстоятелства да предостави частичен достъп, ако специалистът желае това. Въпреки това, при наличие на императивни съображения от общ интерес по смисъла на практиката на Съда на Европейския съюз по отношение на членове 49 и 56 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС), които може да продължат да се развиват, държавата-членка следва да има право да откаже частичен достъп. Такъв може по-специално да е случаят за професиите в областта на здравеопазването, ако те имат последици за общественото здраве или безопасността на пациентите. Предоставянето на частичен достъп не следва да засяга правото на социалните партньори да се организират.
(8)
В интерес на защитата на местните потребители в приемащата държава-членка, предоставянето на услуги на временен или случаен принцип в държавите-членки следва да се обвърже с предпазни мерки, по-специално с изискване за най-малко едногодишен професионален стаж през последните десет години, предшестващи предоставянето на услугите, в случаите, когато професията не е регламентирана в държавата-членка по произход. При сезонни дейности държавите-членки следва да имат възможността да извършват проверки, за да се уверят във временното и случайно естество на услугите, предоставяни на тяхна територия. За тази цел приемащата държава-членка следва да може да изисква веднъж годишно информация относно услугите, действително предоставяни на нейната територия, когато тази информация вече не е била предоставена на доброволна основа от доставчика на услуги.
(9)
Директива 2005/36/ЕО позволява държавите-членки да проверяват професионалните квалификации на доставчика на услуги преди първото предоставяне на услуги в случаите на регламентирани професии, които имат отношение към общественото здраве или безопасност. Това доведе до правна несигурност, която оставя на компетентния орган правото на преценка при вземането на решение относно необходимостта от такава предварителна проверка. За да се гарантира правна сигурност, специалистите следва да знаят още от самото начало дали е необходима предварителна проверка на професионалните квалификации и кога може да се очаква решение. Във всеки случай условията за такива предварителни проверки на професионалните квалификации в рамките на свободното предоставяне на услуги не следва да бъдат по-строги от условията съгласно разпоредбите за установяване. При регламентирани професии, които имат последици за общественото здраве или безопасност Директива 2005/36/ЕО не следва да засяга възможността държавите-членки да налагат задължение за застрахователно покритие, свързано с професионалните действия в съответствие с правилата, приложими съгласно Директива 2011/24/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 9 март 2011 г. за упражняване на правата на пациентите при трансгранично здравно обслужване (9) и Директива 2006/123/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 12 декември 2006 г. относно услугите на вътрешния пазар (10).
(10)
Системите за професионално образование и обучение се доказаха като полезен инструмент за гарантиране на младежката заетост и осигуряване на възможност за плавен преход от обучението към професионалния живот. Следователно прегледът на Директива 2005/36/ЕО следва да отчете в пълна степен техните с особености.
(11)
За прилагането на механизма на признаване в рамките на общата система е необходимо различните национални програми за образование и обучение да се групират в различни нива. Тези нива, които се установяват единствено за целите на функционирането на общата система, не следва да имат отражение върху националните структури на образование и обучение, нито върху правомощията на държавите-членки в тази област, включително националната политика за прилагане на Европейската квалификационна рамка (ЕКР). ЕКР е инструмент, предназначен да насърчава прозрачността и съпоставимостта на професионалните квалификации, и може да бъде полезен допълнителен източник на информация за компетентните органи, когато проверяват професионалните квалификации, придобити в други държави-членки. Съгласно процеса от Болоня институциите за висше образование адаптираха структурата на своите програми към система за висше образование, състояща се от два цикъла - бакалавърска и магистърска степен. С цел да се гарантира, че петте нива, описани в Директива 2005/36/ЕО, са в съответствие с тази нова структура на степени, бакалавърската степен следва да бъде класифицирана съгласно ниво г), а магистърската степен - съгласно ниво д). Петте нива, установени с оглед на функционирането на общата система, по принцип следва да не се използват повече като критерий за изключване на граждани на Съюза от приложното поле на Директива 2005/36/ЕО, когато това би противоречало на принципа на учене през целия живот.
(12)
Заявленията за признаване от специалисти от нерегламентираща държава-членка, които имат едногодишен професионален стаж, следва да се разглеждат по същия начин, както заявленията от специалисти от регламентираща държава-членка. Техните професионални квалификации следва да се сравняват с професионалните квалификации, изисквани в приемащата държава-членка въз основа на професионалните квалификационни нива, предвидени в Директива 2005/36/ЕО. При съществени различия компетентният орган следва да може да налага компенсационни мерки. Механизмите за оценка на теоретичните знания и практическите умения, които биха могли да се изискват за достъп до професията, като например компенсационните мерки, следва да гарантират и да съответстват на принципите за прозрачност и безпристрастност.
(13)
При отсъствие на хармонизация на минималните условия за обучението за достъп до професиите, обхванати от общата система, следва да се запази възможността приемащата държава-членка да наложи компенсационна мярка. Всяка такава мярка следва да бъде пропорционална и по-специално да отчита знанията, уменията и компетентностите, придобити от заявителя по време на професионалния му стаж или чрез учене през целия живот, които са официално валидирани за тази цел от компетентен орган. Решението за налагане на компенсационна мярка следва да е надлежно мотивирано, за да позволи на заявителя да разбере по-добре положението си и да потърси съдебен контрол от националните съдилища в съответствие с Директива 2005/36/ЕО.
(14)
Прегледът на Директива 2005/36/ЕО разкри необходимостта от по-голяма гъвкавост при актуализирането и поясняването на списъците индустриални, търговски и занаятчийски дейности в приложение IV, като за тези дейности се запази системата за автоматично признаване въз основа на професионалния стаж. В момента приложение IV се основава на Международната стандартна отраслова класификация на стопанските дейности (ISIC) от 1958 г. и вече не отразява актуалната структура на тези дейности. Номенклатурата на ISIC е преразглеждана неколкократно от 1958 г. насам. Ето защо Комисията следва да може да измени приложение IV, за да запази системата на автоматично признаване.
(15)
Непрекъснатото професионално развитие допринася за безопасната и ефективна практика на специалистите, които извличат ползи от автоматичното признаване на техните професионални квалификации. Важно е да се насърчава по-нататъшното засилване на непрекъснатото професионално развитие за тези професии. Държавите-членки следва по-специално да насърчават непрекъснатото професионално развитие по отношение на лекарите, медицинските специалисти, общопрактикуващите лекари, медицинските сестри с общ профил, лекарите по дентална медицина, лекарите по дентална медицина-специалисти, ветеринарните лекари, акушерките, фармацевтите и архитектите. Предприетите от държавите- членки мерки за насърчаване на непрекъснатото професионално развитие за тези професии следва да бъдат съобщени на Комисията, като държавите-членки следва да обменят най-добри практики в тази област. Непрекъснатото професионално развитие следва да включва технически, научни, регулаторни и етични промени и да мотивира специалистите да участват в обучение през целия живот, което е от значение за тяхната професия.
(16)
Системата на автоматично признаване въз основа на хармонизирани минимални квалификационни изисквания зависи от навременното уведомяване за новите или променени удостоверения за официални квалификации от държавите-членки и тяхното публикуване от Комисията. В противен случай титулярите на такива квалификации нямат никакви гаранции, че ще могат да се възползват от автоматичното признаване. За повече прозрачност и улеснение при проверката на новозаявените звания държавите-членки следва да предоставят информация относно продължителността и съдържанието на програмите за обучение, които трябва да бъдат в съответствие с минималните изисквания за обучение, установени в Директива 2005/36/ЕО.
(17)
Кредитите по Европейската система за трансфер и натрупване на кредити (ЕCTS) вече се използват от преобладаващото мнозинство от висшите учебни заведения в Съюза и тяхната употреба става все по-обичайна и в курсове за придобиване на квалификации, изисквани за упражняването на регламентирана професия. Следователно е необходимо да се въведе възможност за изразяване на продължителността на дадена програма и в кредити по ЕCTS. Тази възможност не следва да засяга останалите изисквания за автоматично признаване. Един кредит от ЕCTS съответства на 25-30 академични часа, докато за завършването на една академична година се изискват обикновено 60 кредита.
(18)
За гарантирането на високо ниво на обществено здраве и безопасност на пациентите на територията на Съюза и на модернизирането на Директива 2005/36/ЕО е необходимо да се изменят критериите, използвани за определяне на базовото обучение по медицина, така че условията, свързани с минималния брой години и часове, да станат кумулативни. Целта на това изменение не е занижаването на изискванията за обучение за базовото образование по медицина.
(19)
За увеличаване на мобилността при медицинските специалисти, които вече са получили квалификация на медицински специалист и впоследствие следват друг специализиран курс на обучение, държавите-членки следва да имат възможност да предвидят освобождаване от някои части от последващото обучение, ако те вече са били покрити в учебната програма за придобиване на медицинска специалност в дадена държава-членка. На държавите-членки следва да се разрешава предоставянето, в рамките на определени граници, на такива освобождавания за медицински специалности, които са обхванати от системата на автоматично признаване.
(20)
Професията „медицинска сестра с общ профил“ значително се промени през изминалите три десетилетия: общественото здравеопазване, използването на по-сложни терапии и непрекъснато развиващите се технологии предполагат капацитет за поемане на по-големи отговорности от медицинските сестри с общ профил. Обучението за медицински сестри с общ профил, организацията на което все още се различава според националните традиции, следва да предоставя по-надеждна и насочена в по-голяма степен към резултатите гаранция, че специалистът е придобил определени знания и умения по време на обучението и че е в състояние да прилага поне определени компетентности, за да упражнява дейностите, които са от значение за професията.
(21)
С цел акушерките да бъдат подготвени да посрещнат сложните потребности в областта на здравеопазването, свързани с техните дейности, обучаващите се в специалността „акушерство“ следва да притежават добра общообразователна подготовка, преди да започнат обучението по акушерство. Следователно изискванията за прием за обучение в специалността „акушерство“ следва да бъдат увеличени на 12- годишен общообразователен курс или успешно издържан изпит на равностойно ниво, освен за специалисти, които вече имат квалификация „медицинска сестра с общ профил“. Обучението за акушерки следва да предоставя по-добра гаранция, че специалистът е придобил определени знания и умения, необходими за упражняване на дейностите на акушерка, посочени в Директива 2005/36/ЕО.
(22)
С оглед опростяване на системата за автоматично признаване на специалностите „лекар“ и „лекар по дентална медицина“ тези специалности следва да бъдат обхванати от Директива 2005/36/ЕО, ако са общи в най-малко две пети от държавите-членки.
(23)
Значителен брой държави-членки решиха да разрешат достъпа до всички дейности в областта на фармацията и извършването на тези дейности въз основа на признаването на квалификациите на фармацевтите, придобити в друга държава-членка след влизането в сила на Директива 2005/36/ЕО. Такова признаване на професионална квалификация, придобита в друга държава-членка, обаче не следва да възпрепятства държавите-членки да запазят недискриминационни разпоредби за географското разпределение на аптеки на техните територии, тъй като Директива 2005/36/ЕО не съгласува тези правила. Всяка дерогация от автоматичното признаване на квалификации, която все още е необходима за дадена държава-членка, не следва обаче да изключва фармацевтите, които вече са признати от държавата-членка, използваща такава дерогация, и които вече законно и реално упражняват професията „фармацевт“ през определен период на територията на тази държава-членка.
(24)
Функционирането на системата за автоматично признаване зависи от доверието в квалификационните изисквания, които са в основата на квалификацията на специалистите. Следователно е важно минималните квалификационни изисквания за архитектите да отразяват нововъведенията в образованието по архитектура, особено по отношение на признатата потребност от допълване на академичното обучение с професионален стаж под наблюдението на квалифицирани архитекти. Същевременно минималните квалификационни изисквания следва да бъдат достатъчно гъвкави, за да се избегне ненужното ограничаване на свободата на държавите-членки да организират своите образователни системи.
(25)
Директива 2005/36/ЕО следва чрез въвеждането на общи принципи на обучение да насърчава по-голям автоматизъм при признаването на професионалните квалификации за онези професии, които в момента не се ползват от него. Това следва да отчита правомощията на държавите-членки да вземат решения относно професионалните квалификации, които се изискват за упражняването на професии на тяхна територия, както и за съдържанието и организацията на техните системи на образование и обучение. Общите принципи на обучение следва да бъдат под формата на общи рамки на обучението, основани на общ набор от знания, умения и компетентности или общи изпити в обучението. Следва също така да е възможно общите рамки на обучението да обхващат специалности, които понастоящем не се ползват от автоматично признаване съгласно Директива 2005/36/ЕО и се отнасят за професиите, обхванати от дял III, глава III, и имат ясно определени конкретни дейности, запазени за тях. Общите рамки на обучението по такива специалности, по-специално медицинските специалности, следва да осигуряват високо ниво на обществено здраве и на безопасност на пациентите. Получените по общи рамки на обучението професионални квалификации следва автоматично да се признават от държавите-членки. Професионалните организации, които са представителни на равнището на Съюза и, при определени обстоятелства, националните професионални организации или компетентните органи следва да могат да представят предложения за общи принципи на обучение на Комисията, за да се позволи извършването на оценка от националните координатори на възможните последици от тези принципи за националните системи на образование и обучение, както и за националните правила, които уреждат достъпа до регламентирани професии.
(26)
Директива 2005/36/ЕО вече предвижда задължението специалистите да притежават необходимите езикови умения. Прегледът на прилагането на това задължение разкри необходимост от изясняване на ролята на компетентните органи и работодателите, по-специално за по-добро гарантиране на безопасността на пациентите. Компетентните органи следва да могат да прилагат проверка на нивото на владеене на език след признаването на професионални квалификации. За професии, които имат последици за безопасността на пациентите, по-специално е важно проверката на нивото на владеене на език съгласно Директива 2005/36/ЕО да се проведе, преди специалистът да започне да упражнява професията в приемащата държава-членка. Проверката на нивото на владеене на език обаче следва да е разумна и необходима за съответните професии и не следва да цели изключване на специалисти от други държави-членки от пазара на труда на приемащата държава-членка. За да се осигури спазване на принципа на пропорционалност и за да се увеличи мобилността на специалисти в Съюза, проверките, провеждани пряко или под надзора на компетентен орган, следва да бъдат ограничени до знанията по един официален език на приемащата държава-членка или по един административен език на приемащата държава-членка, при условие че последният е също така и официален език на Съюза. Това не следва да възпрепятства приемащите държави-членки да насърчават специалистите да придобиват знания по друг език на по-късен етап, ако това е необходимо за упражняване на професионалната дейност. Работодателите следва също така да продължат да играят важна роля във връзка с проверяването на езиковите знания, необходими за упражняването на професионални дейности на техните работни места.
(27)
Националните правила за организиране на достъпа до регламентирани професии не следва да съставляват пречка пред мобилността на младите абсолвенти. Следователно, когато абсолвентът премине стаж за усвояване на професията в друга държава-членка, въпросният стаж следва да бъде признат, когато абсолвентът кандидатства за достъп до регламентирана професия в държавата-членка по произход. Признаването на стажа за усвояване на професията, проведен в друга държава-членка, следва да се основава на ясно писмено описание на учебните цели и поставените задачи, които се определят от ръководителя на стажа в приемащата държава-членка. Стажовете за усвояване на професията, завършени в трети държави, следва да бъдат взети под внимание от държавите-членки, когато разглеждат заявление за достъп до регламентирана професия.
(28)
Директива 2005/36/ЕО предвижда създаването на система от национални контактни точки. Поради влизането в сила на Директива 2006/123/ЕО и създаването на единични звена за контакт по посочената директива, съществува риск от застъпване. Ето защо националните контактни точки, създадени в съответствие с Директива 2005/36/ЕО следва да се превърнат в помощни центрове, които следва да насочат дейността си към предоставянето на консултации и помощ на гражданите, включително в личен контакт, така че всекидневното прилагане на правилата на вътрешния пазар към сложните отделни случаи на граждани да се следи на национално ниво. При необходимост помощните центрове могат да се свързват с компетентните органи и помощните центрове на други държави-членки. По отношение на Европейската професионална карта държавите-членки следва да могат да решават дали помощните центрове да действат като компетентен орган в държавата-членка по произход или да подпомагат съответния компетентен орган при разглеждането на заявленията за Европейска професионална карта и обработването на индивидуалното досие на заявителя, създадено в рамките на ИСВП („досието в ИСВП“). В контекста на свободното предоставяне на услуги, когато съответната професия не е регламентирана в държавата-членка по произход, помощните центрове може също така да участват в обмена на информация, предвиден за целите на административното сътрудничество.
(29)
Настоящата директива допринася за осигуряване на високо равнище на здравеопазване и защита на потребителите. Директива 2005/36/ЕО вече предвижда подробни задължения за държавите-членки относно обмена на информация. Тези задължения следва да бъдат подсилени. В бъдеще държавите-членки следва не само да реагират на молби за информация, но техните компетентни органи следва също така и да са оправомощени в рамките на своята компетентност да проявяват активност, като предупреждават компетентните органи на други държави-членки за специалисти, които вече нямат право да упражняват своята професия. Съгласно Директива 2005/36/ЕО за специалистите в областта на здравеопазването е необходим специален механизъм за предупреждение. Това следва да се прилага и към ветеринарните лекари, както и към специалистите, които извършват дейности, свързани с образованието на ненавършили пълнолетие, включително към специалистите, полагащи грижи за деца и работещи в областта на образованието в ранна детска възраст. Задължението за изпращане на предупреждение следва да се прилага само за държавите-членки, в които са регламентирани тези професии. Всички държави-членки следва да бъдат предупредени, ако даден специалист вече няма право, поради дисциплинарна мярка или осъдителна присъда, да упражнява, дори и временно, професионални дейности в дадена държава-членка. Предупреждението следва да съдържа всички налични подробности за определения или неопределения срок на прилагане на ограничението или лишаването от право. Предупреждението следва да се подаде чрез ИСВП, независимо от това дали специалистът е упражнявал права по Директива 2005/36/ЕО или е подал заявление за признаване на професионални квалификации чрез издаване на Европейска професионална карта или чрез друг метод, предвиден в посочената директива. Процедурата за предупреждаване следва да бъде съобразена с правото на Съюза в областта на защитата на личните данни и основните права. Процедурата за предупреждаване не следва да има цел замяната или изменението на договорености между държавите-членки за сътрудничество в областта на правосъдието и вътрешните работи. От компетентните органи по Директива 2005/36/ЕО също така не следва да се изисква да допринасят за такова сътрудничество чрез предупреждения, предвидени съгласно посочената директива.
(30)
Една от основните трудности, с които се сблъсква гражданинът, желаещ да работи в друга държава-членка, е сложността и несигурността на административните процедури, с които трябва да се съобрази. Директива 2006/123/ЕО вече задължава държавите-членки да осигуряват лесен достъп до информация и изпълнение на процедурите чрез единичните звена за контакт. Гражданите, които желаят признаване на своите професионални квалификации в съответствие с Директива 2005/36/ЕО, вече могат да ползват единичните звена за контакт, ако са обхванати от Директива 2006/123/ЕО. Търсещите работа и специалистите в областта на здравеопазването обаче не са обхванати от Директива 2006/123/ЕО и наличната информация остава оскъдна. Ето защо от гледна точка на потребителя е необходимо да се конкретизира тази информация и да се гарантира, че тя ще бъде лесно достъпна. Важно е също така държавите-членки не само да поемат отговорността на национално равнище, но и да сътрудничат помежду си и с Комисията, за да се гарантира, че специалистите в целия Съюз имат лесен достъп до ориентирана към потребителите и многоезична информация и са в състояние лесно да изпълнят процедурите чрез единичните звена за контакт или чрез съответните компетентни органи. Следва да се предоставят връзки чрез други електронни страници в Интернет, като например портала „Your Europe“.
(31)
С цел допълване или изменение на определени несъществени елементи от Директива 2005/36/ЕО на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от ДФЕС по отношение на актуализирането на знанията и уменията, посочени в член 21, параграф 6, актуализирането на приложение I, актуализирането и поясняването на дейностите, изброени в приложение IV„ адаптирането на точки 5.1.1-5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 и 5.7.1 от приложение V, адаптирането на минималните периоди на обучение за медицински специалисти и специалисти по дентална медицина, включването на нови медицински специалности в точка 5.1.3 от приложение V, измененията на списъка по точки 5.2.1, 5.3.1, 5.4.1, 5.5.1 и 5.6.1 от приложение V, както и включването на нови специалности в денталната медицина в точка 5.3.3 от приложение V, определянето на условията за прилагане на общи рамки за обучението, както и определянето на условията за прилагане на общи изпити в обучението. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(32)
За да се гарантират еднакви условия за изпълнение на Директива 2005/36/ЕО, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите-членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (11).
(33)
Поради техническото естество на тези актове за изпълнение процедурата по разглеждане следва да бъде използвана за приемането на актове за изпълнение относно въвеждането на Европейската професионална карта за определени професии, формата на Европейската професионална карта, обработването на писмените заявления, преводите, които трябва да се представят от заявителя в допълнение към всяко заявление за Европейска професионална карта, подробностите относно документите, изисквани съгласно Директива 2005/36/ЕО за представяне на пълно заявление, процедурите за извършването и обработката на плащания за тази карта, правилата за това как, кога и за кои документи компетентните органи могат да изискват заверени копия за съответната професия, техническите спецификации и мерките, необходими за гарантиране на целостта, поверителността и точността на информацията, съдържаща се в Европейската професионална карта и в досието в ИСВП, условията и реда за издаване на Европейската професионална карта, правилата относно условията за достъп до досието в ИСВП, техническите средства и процедурите за проверка на автентичността и валидността на Европейската професионална карта и прилагането на механизма за предупреждение.
(34)
Комисията следва чрез актове за изпълнение и, предвид техните особени характеристики, без да прилага Регламент (ЕС) № 182/2011, да реши да отхвърли искане за актуализация на приложение I, когато не са изпълнени условията, определени в Директива 2005/36/ЕО, да изиска съответната държава-членка да се въздържа от прилагането на дерогация по отношение на избора между периода за приспособяване и изпита за правоспособност, когато тази дерогация е нецелесъобразна или не е в съответствие с правото на Съюза, да отхвърли исканите изменения на точки 5.1.1-5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 или 5.7.1 от приложение V, когато не са изпълнени условията, определени в Директива 2005/36/ЕО, да изброи националните професионални квалификации и националните професионални звания, за които се прилага автоматичното признаване съгласно общата рамка за обучението, да посочи държавите-членки, в които трябва да бъдат организирани общите изпити в обучението, честотата в рамките на календарната година и други правила, необходими за организиране на общи изпити в обучението, и да разреши на съответните държави-членки да приложат дерогации от съответните разпоредби на Директива 2005/36/ЕО за ограничен период от време.
(35)
Предвид положителния опит от взаимната оценка по Директива 2006/123/ЕО подобна система следва да се включи и в Директива 2005/36/ЕО. Държавите-членки следва да съобщят кои професии регламентират и на какви основания и да обсъждат констатациите помежду си. Тази система следва да допринесе за повече прозрачност на пазара на професионални услуги.
(36)
Комисията следва своевременно да оцени режима на признаване, приложим към удостоверенията за професионална квалификация като медицинска сестра с общ профил, издадени в Румъния. Тази оценка следва да се основава на резултатите от специална програма за повишаване на квалификацията, която Румъния следва да създаде в съответствие със своите национални законови, подзаконови и административни разпоредби и относно която тя следва да поддържа връзка с другите държави-членки и с Комисията. Тази специална програма за повишаване на квалификацията следва да има за цел да предостави на участниците в тази програма възможност да повишат своята професионална квалификация, за да изпълнят успешно всички минимални квалификационни изисквания, изложени в Директива 2005/36/ЕО.
(37)
Доколкото целите на настоящата директива, а именно рационализация, опростяване и подобряване на правилата за признаване на професионалните квалификации, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите-членки, тъй като това неизбежно ще доведе до различни изисквания и процедурни режими, които ще увеличат регулаторната сложност и ще породят нежелани пречки пред мобилността на специалистите, а поради съображения за съгласуваност, прозрачност и съвместимост могат да бъдат постигнати по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приема мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигане на посочените цели.
(38)
Съгласно Съвместната политическа декларация на държавите-членки и на Комисията относно обяснителните документи от 28 септември 2011 г. (12) държавите-членки са поели ангажимент в обосновани случаи да прилагат към съобщението за своите мерки за транспониране един или повече документи, обясняващи връзката между елементите на дадена директива и съответстващите им части от националните инструменти за транспониране. По отношение на настоящата директива законодателят смята, че представянето на тези документи е обосновано.
(39)
В съответствие с член 28, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (13) бе проведена консултация с Европейския надзорен орган по защита на данните и той прие становище на 8 март 2012 г. (14).
(40)
Поради това Директива 2005/36/ЕО и Регламент (ЕС) № 1024/2012 следва да бъдат съответно изменени,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Изменения на Директива 2005/36/ЕО
Директива 2005/36/ЕО се изменя, както следва:
1)
В член 1 се добавя следната алинея:
„Настоящата директива установява също така правила относно частичния достъп до регламентирана професия и признаването на стажове за усвояване на професията в друга държава-членка.“
2)
Член 2 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 се добавя следната алинея:
„Настоящата директива се прилага също така за всички граждани на държава-членка, които са преминали стаж за усвояване на професията извън държавата-членка по произход.“;
б)
добавя се следният параграф:
„4. Настоящата директива не се прилага за нотариусите, назначени с официален държавен акт.“
3)
Член 3 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се изменя, както следва:
i)
букви е) и з) се заменят със следното:
„е)
„професионален стаж“ е реалното и законно упражняване на съответната професия на пълно работно време или равностойно непълно работно време в държава-членка;
з)
„изпит за правоспособност“ е проверка на професионалните знания, умения и компетентности на заявителя, извършена или призната от компетентните органи на приемащата държава-членка с цел да се оцени способността на заявителя да упражнява регламентирана професия в тази държава-членка.
С цел да се позволи провеждането на този изпит компетентните органи съставят списък на областите, които, въз основа на сравнение между образованието и обучението, изисквано в приемащата държавата-членка, и това, получено от заявителя, не са обхванати от дипломата или други удостоверения за професионални квалификации, притежавани от заявителя.
Изпитът за правоспособност трябва да е съобразен с факта, че заявителят е квалифициран специалист в държавата-членка по произход или в държавата-членка, от която идва. Той обхваща области, които се избират измежду включените в списъка и чието познаване е съществено условие за способността да се упражнява съответната професия в приемащата държава-членка. Този изпит може също така да обхваща познаването на правилата за професионално поведение, приложими за съответните дейности в приемащата държава-членка.
Условията и редът за провеждане на изпита за правоспособност и статусът в приемащата държава-членка на заявителя, който желае да се подготви за изпита за правоспособност в тази държава-членка, се определят от компетентните органи в същата държава-членка;“;
ii)
добавят се следните букви:
„й)
„стаж за усвояване на професията“ е, без да се засягат разпоредбите на член 46, параграф 4, периодът на упражняване на професията под ръководство, при условие че съставлява условие за достъп до регламентирана професия, като той може да се състои по време на образованието, водещо до получаване на диплома, или след него;
к)
„Европейска професионална карта“ е електронно удостоверение за доказване признанието, че специалистът отговоря на всички необходими условия да предоставя услуги в приемаща държава-членка на временен или случаен принцип, или на признаването на професионални квалификации с цел установяване в приемаща държава-членка;
л)
„учене през целия живот“ е общо образование, професионално образование и обучение, неформално образование и самостоятелно учене през целия живот, което води до повишаване на знанията, уменията и компетентностите, като може да включва професионалната етика;
м)
„императивни съображения от общ интерес“ са съображенията, признати като такива в практиката на Съда на Европейския съюз;
н)
„Европейската система за трансфер и натрупване на кредити или ЕCTS“ е системата за кредити във висшето образование, използвана в европейското пространство за висше образование.“;
б)
в параграф 2 трета алинея се заменя със следното:
„Във всеки случай, когато държава-членка признае сдружение или организация по първа алинея, тя уведомява Комисията. Комисията проверява дали сдружението или организацията изпълнява условията, предвидени във втора алинея. С цел надлежно да се отчетат регулаторните промени в държавите-членки на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в с цел актуализирането на приложение I, когато са изпълнени условията, определени във втора алинея.
Когато условията, определени във втора алинея, не са изпълнени, Комисията приема акт за изпълнение с цел отхвърляне на искането за актуализация на приложение I.“
4)
Член 4 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Признаването на професионални квалификации от приемащата държава-членка предоставя на бенефициерите достъп в тази държава-членка до упражняване на същата професия, за която са придобили квалификация в държавата-членка по произход, и право да упражняват тази професия в приемащата държава-членка при същите условия, които се прилагат за нейните граждани.“;
б)
добавя се следният параграф:
„3. Чрез дерогация от параграф 1 частичният достъп до професия в приемащата държава-членка се предоставя съгласно условията, определени в член 4е.“.
5)
Вмъкват се следните членове:
„Член 4а
Европейска професионална карта
1. Държавите-членки издават Европейска професионална карта на титулярите на професионална квалификация по тяхно заявление и при условие че Комисията е приела съответните актове за изпълнение по параграф 7.
2. Ако Европейската професионална карта е била въведена за конкретна професия чрез съответните актове за изпълнение, приети съгласно параграф 7, титулярят на професионална квалификация може да избере да кандидатства за такава карта или да използва процедурите, предвидени в дялове II и III.
3. Държавите-членки гарантират, че титулярят на Европейска професионална карта се ползва от всички права по членове 4б-4д.
4. Когато титулярят на професионална квалификация възнамерява да предоставя услуги по дял II, различни от посочените в член 7, параграф 4, компетентният орган на държавата-членка по произход издава Европейската професионална карта в съответствие с членове 4б и 4в. Когато е приложимо, Европейската професионална карта съставлява декларация по член 7.
5. Когато титулярят на професионална квалификация възнамерява да се установи в друга държава-членка съгласно дял III, глави I-IIIа или да предоставя услуги по член 7, параграф 4, компетентният орган на държавата-членка по произход приключва всички подготвителни стъпки по отношение на личното досие на заявителя, създадено в Информационната система за вътрешния пазар (ИСВП) (наричано по-долу „досието в ИСВП“), съгласно предвиденото в членове 4б и 4г. Компетентният орган на приемащата държава-членка издава Европейската професионална карта в съответствие с членове 4б и 4г.
За целите на установяването издаването на Европейска професионална карта не предоставя автоматично право на упражняване на определена професия, ако преди въвеждането на Европейска професионална карта за тази професия в приемащата държава-членка вече се прилагат изисквания за регистрация или други процедури за контрол.
6. Държавите-членки определят компетентните органи за разглеждане на досиета в ИСВП и за издаване на Европейски професионални карти. Тези органи гарантират безпристрастна, обективна и своевременна обработка на заявленията за Европейски професионални карти. Помощните центрове по член 57б също могат да действат в качеството на компетентни органи. Държавите-членки гарантират, че компетентните органи и помощните центрове информират гражданите, включително възможните заявители, относно действието и добавената стойност на Европейската професионална карта за професиите, за които тя се предлага.
7. Комисията приема чрез актове за изпълнение мерките, необходими за гарантиране на еднаквото прилагане на разпоредбите относно Европейските професионални карти за професиите, които отговарят на условията, предвидени във втора алинея от настоящия параграф, включително мерките относно формата на Европейската професионална карта, обработката на писмените заявления, преводите, които трябва да бъдат предоставени от заявителя в допълнение към всяко заявление за Европейска професионална карта, подробностите относно документите, изисквани съгласно член 7, параграф 2 или приложение VII за представяне на пълно заявление, и процедурите за извършването и обработката на плащания за Европейска професионална карта, като се отчитат особеностите на съответната професия. Комисията също така конкретизира чрез актове за изпълнение как, кога и за кои документи компетентните органи могат да изискват заверени копия в съответствие с член 4б, параграф 3, втора алинея, член 4г, параграф 2 и член 4г, параграф 3 за съответната професия.
Въвеждането на Европейска професионална карта за определена професия чрез приемане на съответните актове за изпълнение, посочени в първа алинея, зависи от следните условия:
а)
налице е достатъчна мобилност или потенциал за достатъчна мобилност в съответната професия;
б)
съществува достатъчен интерес, изразен от заинтересованите страни;
в)
професията или образованието и обучението, което е насочено към упражняване на професията, е регламентирано в значителен брой държави-членки.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 58, параграф 2.
8. Всички такси, дължими от заявителите във връзка с административните процедури за издаване на Европейска професионална карта, трябва са разумни, пропорционални и съизмерими с разходите, направени от държавата-членка по произход и приемащата държава-членка и да нямат възпиращ ефект за подаването на заявления за Европейска професионална карта.
Член 4б
Заявление за издаване на Европейска професионална карта и създаване на досие в ИСВП
1. Държавата-членка по произход предоставя възможност на титуляря на професионална квалификация да подаде заявление за издаване на Европейска професионална карта чрез онлайн инструмент, осигурен от Комисията, който автоматично създава досие в ИСВП за конкретния заявител. Ако държавата-членка по произход допуска и подаването на писмени заявления, тя въвежда всички необходими условия за създаването на досието в ИСПВ, информацията, която трябва да бъде изпратена на заявителя, и издаването на Европейската професионална карта.
2. Заявленията се придружават от документите, изисквани съгласно акта за изпълнение, приет в съответствие член 4а, параграф 7.
3. В срок от една седмица от получаването на заявлението компетентният орган на държавата-членка по произход потвърждава получаването на заявлението и информира заявителя за липсващи документи.
Когато е приложимо, компетентният орган на държавата-членка по произход издава всички придружаващи удостоверения, изисквани съгласно настоящата директива. Компетентният орган на държавата-членка по произход проверява дали заявителят е законно установен в държавата-членка по произход и дали всички необходими документи, които са били издадени в държавата-членка по произход, са валидни и автентични. При разумно обосновани съмнения компетентният орган на държавата-членка по произход се консултира със съответния орган и може да изиска от заявителя заверени копия на документи. При последващи заявления от същия заявител компетентните органи на държавата-членка по произход и на приемащата държава-членка нямат право да искат повторно подаване на документите, които вече се съдържат в досието в ИСВП и които все още са валидни.
4. Комисията може, чрез актове за изпълнение, да приеме техническите спецификации, мерките, необходими за осигуряване на целостта, поверителността и точността на информацията, съдържаща се в Европейската професионална карта и в досието в ИСВП, реда и условията за издаване на Европейска професионална карта на нейния титуляр, включително възможността тя да бъде получена електронно или да бъде актуализирано досието в ИСВП. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 58, параграф 2.
Член 4в
Европейска професионална карта за предоставяне на услуги на временен и случаен принцип извън случаите по член 7, параграф 4
1. Компетентният орган на държавата-членка по произход в триседмичен срок проверява заявлението и придружаващите документи в досието в ИСВП и издава Европейската професионална карта за предоставяне на услуги на временен и случаен принцип, различни от случаите по член 7, параграф 4. Този срок започва да тече от получаването на липсващите документи, посочени в член 4б, параграф 3, първа алинея, или, ако не са поискани допълнителни документи, от изтичането на едноседмичния срок, посочен в същата алинея. Впоследствие органът незабавно предава Европейската професионална карта на компетентния орган на всяка съответна приемаща държава-членка и информира заявителя за това. Приемащата държава-членка не може да изисква никаква допълнителна декларация по член 7 през следващите 18 месеца.
2. Решението на компетентния орган на държавата-членка по произход или липсата на такова в триседмичния срок по параграф 1 подлежат на обжалване съгласно разпоредбите на националното право.
3. Ако титулярят на Европейска професионална карта желае да предоставя услуги в други държави-членки, различни от първоначално посочените в заявлението по параграф 1, той може да подаде заявление за такова допълнение. Ако титулярят желае да продължи да предоставя услуги след изтичането на срока от 18 месеца по параграф 1, той информира компетентния орган за това. И в двата случая титулярят също така предоставя всякаква информация относно съществени промени в положението, обяснени в досието в ИСВП, която може да бъде изискана от компетентния орган в държавата-членка по произход съгласно актовете за изпълнение, приети в съответствие с член 4а, параграф 7. Компетентният орган на държавата-членка по произход предава актуализираната Европейска професионална карта на съответните приемащи държави-членки.
4. Европейската професионална карта е валидна на цялата територия на всички съответни приемащи държави-членки, докато титулярят ѝ запазва правото си да практикува въз основа на документите и информацията, съдържащи се в досието в ИСВП.
Член 4г
Европейска професионална карта за установяване и за предоставяне на временен и случаен принцип на услуги по член 7, параграф 4
1. Компетентният орган на държавата-членка по произход в едномесечен срок проверява автентичността и валидността на придружаващите документи в досието в ИСВП за целите на издаването на Европейска професионална карта за установяване или за предоставяне на временен и случаен принцип на услуги по член 7, параграф 4. Този срок започва да тече от получаването на липсващите документи, посочени в член 4б, параграф 3, първа алинея, или, ако не са поискани допълнителни документи, от изтичането на едноседмичния срок, посочен в същата алинея. Впоследствие органът незабавно предава заявлението на компетентния орган на приемащата държава-членка. Държавата-членка по произход уведомява заявителя относно статуса на заявлението едновременно с предаването на заявлението на приемащата държава-членка.
2. В случаите по членове 16, 21, 49а и 49б приемащата държава-членка решава дали да издаде Европейската професионална карта по параграф 1 в едномесечен срок от получаването на заявлението, препратено от държавата-членка по произход. При разумно обосновани съмнения приемащата държава-членка може да поиска от държавата-членка по произход допълнителна информация или включването на заверено копие на документ, което тази държава-членка предоставя не по-късно от две седмици след подаването на искането. При спазване на параграф 5, втора алинея едномесечният срок се прилага независимо от такива искания.
3. В случаите по член 7, параграф 4 и член 14 приемащата държава-членка взема решение дали да издаде Европейска професионална карта или да наложи на титуляря на професионална квалификация компенсационни мерки в двумесечен срок от получаването на заявлението, препратено от държавата-членка по произход. При разумно обосновани съмнения приемащата държава-членка може да поиска от държавата-членка по произход допълнителна информация или включването на заверено копие на документ от тази държава, което тази държава-членка предоставя не по-късно от две седмици след предоставяне на искането. При спазване на параграф 5, втора алинея двумесечният срок се прилага независимо от всякакви такива искания.
4. В случай че приемащата държава-членка не получи от държавата-членка по произход или от заявителя необходимата информация, която тя може да изисква в съответствие с настоящата директива за вземане на решение относно издаването на Европейската професионална карта, тя може да откаже издаването на картата. Отказът трябва да бъде надлежно мотивиран.
5. Когато приемащата държава-членка не вземе решение в сроковете, определени в параграфи 2 и 3 от настоящия член, или не организира изпит за правоспособност в съответствие с член 7, параграф 4, Европейската професионална карта се смята за издадена и се изпраща автоматично на титуляря на професионална квалификация чрез ИСВП.
Приемащата държава-членка може да удължи с две седмици крайните срокове, определени в параграфи 2 и 3, за автоматичното издаване на Европейската професионална карта. Тя обяснява причината за удължаването и уведомява заявителя за това. Подобно удължаване може да се повтори само веднъж и само ако е строго необходимо, по-специално поради съображения, свързани с общественото здраве или безопасността на получателите на услугите.
6. Действията, предприети от държавата-членка по произход в съответствие с параграф 1, заменят всяко заявление за признаване на професионални квалификации съгласно националното право на приемащата държава-членка.
7. Решенията на държавата-членка по произход и на приемащата държава-членка, приети съгласно параграфи 1-5, или липсата на решение от страна на държавата-членка по произход могат да бъдат обжалвани съгласно националното право на съответната държава-членка.
Член 4д
Обработка и достъп до данните, свързани с Европейската професионална карта
1. Без да се засяга презумпцията за невинност, компетентните органи на държавата-членка по произход и на приемащата държава-членка своевременно актуализират съответното досие в ИСВП с данни относно дисциплинарни мерки или наказателноправни санкции, свързани с лишаване от право или ограничение и пораждащи последици за упражняването на дейностите от титуляря на Европейска професионална карта в съответствие с настоящата директива. По този начин те следва да съблюдават правилата за защита на личните данни, предвидени в Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на личните данни и за свободното движение на такива данни (15) и Директива 2002/58/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 12 юли 2002 г. относно обработката на лични данни и защита на правото на неприкосновеност на личния живот в сектора на електронните комуникации (Директива за правото на неприкосновеност на личния живот и електронни комуникации) (16). Актуализациите включват заличаването на вече ненужна информация. Титулярят на Европейската професионална карта, както и компетентните органи, които имат достъп до съответното досие в ИСВП, биват незабавно уведомени за актуализациите. Това задължение не засяга задълженията за предупреждаване на държавите-членки съгласно член 56а.
2. Съдържанието на актуализациите на информацията по параграф 1 се ограничава до следното:
а)
самоличност на специалиста;
б)
съответната професия;
в)
информация относно националния орган или съда, който е приел акта за налагане на ограничение или лишаване от право;
г)
обхвата на ограничението или лишаването от право; и
д)
срока на ограничението или лишаването от право, наложени от националния орган или съд.
3. Достъпът до информацията в досието в ИСВП се ограничава до компетентните органи на държавата-членка по произход и на приемащата държава-членка в съответствие с разпоредбите на Директива 95/46/ЕО. При искане от страна на титуляря на Европейската професионална карта компетентните органи го информират за съдържанието на досието в ИСВП.
4. Информацията, съдържаща се в Европейската професионална карта, се ограничава до информацията, необходима за потвърждаване на правото на нейния титуляр да упражнява професията, за която картата е издадена, по-специално собствено име, фамилно име, дата и място на раждане, професия и професионална квалификация на титуляря, както и приложим режим, съответни компетентни органи, номер на картата, характеристики за сигурност и данни на валиден документ за самоличност. В досието в ИСВП се включва информация, свързана с натрупания професионален стаж или с изпълнени компенсационни мерки от страна на титуляря на Европейската професионална карта.
5. Личните данни, съдържащи се в досието в ИСВП, могат да бъдат обработвани, доколкото това е необходимо за целите на процедурата по признаване като такава и като доказателство на признаването или на предаването на декларацията по член 7. Държавите-членки гарантират правото на титуляря на Европейска професионална карта, по всяко време и без това да е свързано с разходи за титуляря, да поиска поправка на неточни или непълни данни или заличаване или блокиране на съответното досие в ИСВП. Титулярят бива уведомен за това свое право при издаването на Европейската професионална карта и получава напомняне за него на всеки две години след това. Напомнянето се изпраща автоматично чрез ИСВП, в която е подадено онлайн първоначалното заявление за Европейска професионална карта.
При искане за заличаване на досие в ИСВП, свързано с Европейска професионална карта, издадена с цел установяване или предоставяне на услуги на временен и случаен принцип съгласно член 7, параграф 4, компетентните органи на приемащата държава-членка издават на титуляря на професионална квалификация удостоверение за признаването на неговата професионална квалификация.
6. Във връзка с обработката на личните данни в Европейската професионална карта и всички досиета в ИСВП съответните компетентни органи на държавите-членки се смятат за администратори по смисъла на член 2, буква г) от Директива 95/46/ЕО. Във връзка с отговорностите по параграфи 1-4 от настоящия член и с обработката на свързаните с тях лични данни Комисията се смята за контролиращ орган по смисъла на член 2, буква г) от Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (17).
7. Без да се засяга параграф 3, приемащите държави-членки гарантират, че работодателите, клиентите, пациентите, публичните органи и останалите заинтересовани страни могат да проверяват автентичността и валидността на представената им от титулярs Европейска професионална карта.
Комисията определя чрез актове за изпълнение правилата относно достъпа до досието в ИСВП, техническите средства и процедурите за проверка по първа алинея. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 58, параграф 2.
Член 4е
Частичен достъп
1. Компетентният орган на приемащата държава-членка предоставя частичен достъп според конкретния случай до професионална дейност на нейна територия само когато са изпълнени всички условия, посочени по-долу:
а)
специалистът е напълно квалифициран да упражнява в държавата-членка по произход професионалната дейност, за която се иска частичен достъп в приемащата държава-членка;
б)
разликите между професионалната дейност, законно упражнявана в държавата-членка по произход и регламентираната професия в приемащата държава-членка са толкова съществени, че прилагането на компенсационни мерки би се равнявало на изискване заявителят да премине пълния курс на образование и обучение, който се изисква в приемащата държава-членка, за да получи неограничен достъп до регламентираната професия в приемащата държава-членка;
в)
професионалната дейност може обективно да бъде отделена от други дейности в обхвата на регламентираната професия в приемащата държава-членка.
За целите на буква в) компетентният орган на приемащата държава-членка взема предвид дали професионалната дейност може да се упражнява като самостоятелна дейност в държавата-членка по произход.
2. Частичен достъп може да бъде отказан, ако отказът бъде мотивиран с императивни съображения от общ интерес, които могат да спомогнат за постигането на поставената цел и не надхвърлят необходимото за постигането на тази цел.
3. Заявленията с цел установяване в приемаща държава-членка се разглеждат в съответствие с дял III, глави I и IV.
4. Заявленията с цел предоставяне на услуги на временен или случаен принцип в приемащата държава-членка във връзка с професионални дейности, които имат последици за общественото здраве или безопасност, се разглеждат в съответствие с дял II.
5. Чрез дерогация от член 7, параграф 4, шеста алинея и член 52, параграф 1, след като бъде предоставен частичен достъп, професионалната дейност се упражнява под наименованието на професията в държавата-членка по произход. Приемащата държава-членка може да изиска използването на това наименование на професията на езиците на приемащата държава-членка. Специалисти, които се ползват с частичен достъп, посочват ясно на получателите на услугите обхвата на своята професионална дейност.
6. Настоящият член не се прилага за специалисти, които се ползват от автоматично признаване на професионалната си квалификация по реда на дял III, глави II, III и IIIа.
6)
В член 5, параграф 1 буква б) се заменя със следното:
„б)
когато доставчикът на услуги се премести, ако е упражнявал тази професия в една или няколко държави-членки не по-малко от една година през последните десет години, предшестващи предоставянето на услугите, когато професията не е регламентирана в държавата-членка по установяване. Условието за упражняване на професията в продължение на една година, не се прилага, ако професията или образованието и обучението, които водят до придобиването на професията, са регламентирани.“
7)
Член 7 се изменя, както следва:
а)
параграф 2 се изменя, както следва:
i)
букви г) и д) се заменят със следното:
„г)
в случаите, посочени в член 5, параграф 1, буква б) всякакви доказателства за това, че доставчикът на услуги е упражнявал съответната дейност в продължение на не по-малко от една година през предходните десет години;
д)
за професии в сектора на сигурността, в сектора на здравеопазването и за професии, свързани с образованието на ненавършили пълнолетие лица, включително грижи за деца и образование в ранна детска възраст - удостоверение, потвърждаващо липсата на временно или окончателно лишаване от правото да се упражнява професията и за чисто съдебно минало, когато държавата-членка изисква такова от собствените си граждани;“
ii)
добавят се следните букви:
„е)
при професии, които имат последици за безопасността на пациентите, декларация за владеене на езика, необходим за упражняване на професията в приемащата държава-членка;
ж)
за професии, при които се извършват дейностите, посочени в член 16 и съобщени от държавата-членка в съответствие с член 59, параграф 2, удостоверение относно естеството и продължителността на дейността, издадено от компетентния орган или организация на държавата-членка, в която е установен доставчикът на услуги.“;
б)
вмъква се следният параграф:
„2а. Представянето на изискваната декларация от доставчика на услуги в съответствие с параграф 1 дава на доставчика на услуги право на достъп до дейността по предоставяне на услугата или право да упражнява тази дейност на цялата територия на съответната държава-членка. Държавата-членка може да поиска допълнителна информация съгласно параграф 2 относно професионалната квалификация на доставчика на услуги, ако:
а)
в някои части от територията на тази държава-членка професията е регламентирана по различен начин;
б)
тази уредба се прилага и за всички граждани на тази държава-членка;
в)
разликите в уредбата са обосновани от императивни съображения от общ интерес, свързани с общественото здраве или с безопасността на получателите на услугите; и
г)
държавите-членки не разполагат с други средства за получаване на тази информация.“;
в)
параграф 4 се заменя със следното:
„4. Във връзка с първото предоставяне на услуги при регламентирани професии, имащи последици за общественото здраве или безопасност, които не се ползват от автоматично признаване по реда на дял III, глава II, III или IIIа, компетентният орган на приемащата държава-членка може да провери професионалните квалификации на доставчика на услуги преди първото предоставяне на услуги. Такава предварителна проверка се допуска само когато тя се извършва с цел предотвратяване на сериозно увреждане на здравето или безопасността на получателя на услугите, причинено от липсата на професионална квалификация на доставчика на услуги, като проверката не може да надхвърля необходимото за постигане на целта.
Най-късно един месец след получаването на декларацията и придружаващите я документи по параграф 1 и 2 компетентният орган уведомява доставчика на услуги за решението си:
а)
да не извършва проверка на неговата професионална квалификация;
б)
след като е извършил проверка на неговата професионална квалификация:
i)
да изиска от заявителя да положи изпит за правоспособност; или
ii)
да разреши предоставянето на услуги.
При затруднение, което би довело до закъснение при вземането на решение съгласно втората алинея, компетентният орган уведомява доставчика на услуги за причините за закъснението в същия срок. Затруднението се отстранява в едномесечен срок от уведомлението и окончателното решение се взема в срок от два месеца след отстраняването на затруднението.
Когато е налице съществено несъответствие между професионалните квалификации на доставчика на услуги и обучението, изисквано в приемащата държава-членка, до степен несъответствието да е във вреда на общественото здраве или безопасност и да не може да бъде компенсирано с професионалния стаж на доставчика на услуги или със знания, умения и компетентности, придобити посредством учене през целия живот, официално валидирани за целта от компетентен орган, приемащата държава-членка предоставя на доставчика на услуги възможност да докаже, чрез изпит за правоспособност, както е посочено във втора алинея, буква б), че е придобил липсващите му знания, умения или компетентности. На тази основа приемащата държава-членка взема решение дали да разреши предоставянето на услуги. Във всички случаи предоставянето на услугите трябва да е възможно да започне в срок от един месец от вземането на решението в съответствие с втора алинея.
При отсъствие на отговор от страна на компетентния орган в сроковете, предвидени във втора и трета алинея, може да се пристъпи към предоставяне на услугите.
Когато професионалните квалификации са проверени по реда на настоящия параграф, услугите се предоставят под наименованието на професията в приемащата държава-членка.“
8)
в член 8 параграф 1 се заменя със следното:
„1. В случай на обосновани съмнения компетентните органи на приемащата държава-членка могат да се обърнат към компетентните органи на държавата-членка по установяване с искане за предоставяне на информация относно законността на установяването на доставчика на услуги и неговото добро професионално поведение, както и относно липсата на дисциплинарни или наказателноправни санкции, свързани с упражняването на професията. В случай че компетентните органи на приемащата държава-членка решат да извършат проверка на професионалните квалификации на доставчика на услуги, те могат да се обърнат към компетентните органи на държавата-членка по установяване с искане за информация относно курсовете на обучение на доставчика на услуги, доколкото това е необходимо за оценка на съществените несъответствия, за които е вероятно да са във вреда на общественото здраве или безопасност. Компетентните органи на държавата-членка по установяване предоставят тази информация в съответствие с член 56. При професии, които не са регламентирани в държавата-членка по произход, помощните центрове, посочени в член 57б, също може да предоставят такава информация.“
9)
Член 11 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се изменя, както следва:
i)
уводната част се заменя със следното:
„За целите на прилагането на член 13 и член 14, параграф 6 професионалните квалификации са групирани в следните нива:“;
ii)
в буква в) подточка ii) се заменя със следното:
„ii)
регламентирано образование и обучение или - при регламентирана професия - професионално обучение със специална структура, като компетентностите надхвърлят предвиденото за ниво „б“, равностойно на нивото на обучение, предвидено в подточка i), ако това обучение осигурява сравними професионални стандарти и подготвя обучавания за сравнимо равнище на отговорности и функции, при условие че дипломата се придружава от удостоверение, издадено от държавата-членка по произход;“
iii)
букви г) и д) се заменят със следното:
„г)
диплома, удостоверяваща, че титулярят ѝ е завършил успешно обучение след средното образование с продължителност най-малко три и не повече от четири години или с равностойна продължителност при задочна форма на обучение, която в допълнение може да бъде изразена чрез равностоен брой кредити по ECTS, в университет или висше учебно заведение или друго учебно заведение, предоставящо обучение на равностойно равнище и, когато е необходимо, удостоверяваща, че той успешно е завършил професионалното обучение, което се изисква в допълнение към курса на средното образование;
д)
диплома, удостоверяваща, че титулярят ѝ е завършил успешно курс на обучение след средно образование с продължителност най-малко четири години или с равностойна продължителност при задочна форма на обучение, която в допълнение може да бъде изразена чрез равностоен брой кредити по ECTS, в университет или висше учебно заведение или друго учебно заведение, предоставящо обучение на равностойно равнище и, когато е необходимо, удостоверяваща, че той успешно е завършил професионалното обучение, което се изисква в допълнение към курса на средното образование.“;
б)
вторият параграф се заличава.
10)
В член 12 първи параграф се заменя със следното:
„Всяко удостоверение или съвкупност от удостоверения за професионални квалификации, издадени от компетентен орган в държава-членка, удостоверяващи успешно завършване на обучение в Съюза, в редовна или задочна форма на обучение, в рамките на или извън официалните учебни програми, които се признават от тази държава-членка като равностойни и които дават на титуляря същите права на достъп или упражняване на професия или подготовка за професията, се считат за удостоверения за професионални квалификации по член 11, включително съответното ниво.“
11)
Член 13 се заменя със следното:
„Член 13
Условия за признаване
1. Ако достъпът до регламентирана професия или нейното упражняване в приемаща държава-членка са обвързани с притежаване на определени професионални квалификации, компетентният орган на тази държава-членка разрешава на заявителите достъп до тази професия и нейното упражняване при същите условия, които се прилагат към нейните граждани, ако заявителите притежават удостоверение за правоспособност или удостоверение за професионални квалификации по член 11, изисквани от друга държава-членка за получаване на достъп до тази професия и упражняването ѝ на нейна територия.
Удостоверенията за правоспособност или за професионални квалификации се издават от компетентен орган на държава-членка, определен за тази цел в съответствие със законовите, подзаконовите или административните разпоредби, действащи в тази държава-членка.
2. Достъпът и упражняването на професия съгласно параграф 1 също така се разрешават на заявителите, които са упражнявали съответната професия при пълно работно време в продължение на една година или с равностойна обща продължителност при непълно работно време през последните десет години в друга държава-членка, която не регламентира тази професия, и които притежават едно или повече от удостоверенията за правоспособност или един или повече документи, удостоверяващи професионални квалификации, издадени от друга държава-членка, която не регламентира професията.
Удостоверенията за правоспособност или за професионални квалификации трябва да отговарят на следните условия:
а)
да са издадени от компетентен орган в държава-членка, определен за тази цел в съответствие със законовите, подзаконовите или административните разпоредби на тази държава-членка;
б)
да удостоверяват, че титулярят е подготвен за упражняването на съответната професия.
Едногодишният професионален стаж по първа алинея не може обаче да се изисква, ако притежаваното от заявителя удостоверение за професионални квалификации удостоверява регламентирано образование и обучение.
3. Приемащата държава-членка приема нивото, удостоверено съгласно член 11 от държавата-членка по произход, както и свидетелството, с което държавата-членка по произход удостоверява, че регламентирано образование и обучение или професионално обучение със специална структура, посочено в член 11, буква в), подточка ii) е равностойно на нивото, предвидено в член 11, буква в), подточка i).
4. Чрез дерогация от параграфи 1 и 2 на настоящия член и от член 14 компетентният орган на приемащата държава-членка може да откаже достъп до професията или нейното упражняване на титуляри на удостоверения за правоспособност са класифицирани по член 11, буква а), когато националната професионална квалификация, изисквана за упражняване на професията на нейна територия, са класифицирани по член 11, буква д).“
12)
Член 14 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Член 13 не препятства приемащата държава-членка да изисква от заявителя да премине период на адаптация с продължителност до три години или да положи изпит за правоспособност, ако:
а)
завършеното от заявителя обучение е със съществено различаващо се съдържание по отношение на професионалните дейности в сравнение с обхвата на обучението в приемащата държава-членка;
б)
регламентираната професия в приемащата държава-членка включва една или повече регламентирани професионални дейности, които не са включени в съответстващата професия в държавата-членка по произход на заявителя и за които в приемащата държава-членка се изисква обучение, чието съдържание се различава съществено от отразеното в удостоверенията за правоспособност или за професионални квалификации на заявителя.“;
б)
в параграф 2 трета алинея се заменя със следното:
„Когато Комисията смята, че дерогацията по втора алинея е неподходяща или не съответства на правото на Съюза, в тримесечен срок от получаването на цялата необходима информация тя приема акт за изпълнение, с който призовава съответната държава-членка да се въздържи от приемането на предвидената мярка. При липса на отговор от Комисията в посочения срок дерогацията може да бъде приложена.“;
в)
в параграф 3 се добавят следните алинеи:
„Чрез дерогация от принципа на правото на заявителя да избира съгласно предвиденото в параграф 2 приемащата държава-членка може да предвиди като условие период на адаптация или изпит за правоспособност по отношение на:
а)
титуляр на професионалните квалификации, посочени в член 11, буква а), който подава заявление за признаване на неговите професионални квалификации, когато изискваните национални професионални квалификации са класифицирани по член 11, буква в); или
б)
титуляр на професионалните квалификации, посочени в член 11, буква б), който подава заявление за признаване на неговите професионални квалификации, когато изискваните национални професионални квалификации са класифицирани по член 11, буква г) или д).
Приемащата държава-членка може да наложи както период на адаптация, така и изпит за правоспособност по отношение на титуляр на професионалните квалификации, посочени в член 11, буква а), който подава заявление за признаване на неговите професионални квалификации, когато изискваните национални професионални квалификации са класифицирани по член 11, буква г).“;
г)
параграфи 4 и 5 се заменят със следното:
„4. За целите на прилагането на параграфи 1 и 5 „съществено различаващо се съдържание“ означава съдържание, придобитите във връзка с което знания, умения и компетентности са необходими за упражняването на професията и по отношение на което обучението, преминато от мигранта, се характеризира със съществени различия в съдържанието в сравнение с обучението, изисквано от приемащата държава-членка.
5. Параграф 1 се прилага при съблюдаване на принципа на пропорционалност. По-специално, ако приемащата държава-членка възнамерява да изиска от заявителя преминаването на период на адаптация или полагането на изпит за правоспособност, тя трябва първо да провери дали знанията, уменията и компетентностите, които са придобити от заявителя по време на професионалния му стаж или чрез учене през целия живот и които са официално валидирани за целта от компетентен орган, в която и да е държава-членка или в трета държава, са от такъв характер, че да компенсират изцяло или отчасти съществено различаващото се съдържание по смисъла на параграф 4.“;
д)
добавят се следните параграфи:
„6. Решението за налагане на период на адаптация или изпит за правоспособност трябва да бъде надлежно мотивиран. По-специално на заявителя се предоставя следната информация:
а)
нивото на професионална квалификация, изисквано в приемащата държава-членка и нивото на професионална квалификация на заявителя в съответствие с класификацията по член 11; и
б)
съществените различия, посочени в параграф 4, както и причините, поради които тези различия не могат да бъдат компенсирани от знанията, уменията и компетентностите, придобити в хода на професионалния стаж или чрез учени през целия живот, официално валидирани за целта от компетентен орган.
7. Държавите-членки гарантират, че заявителите имат възможност да положат посочения в параграф 1 изпит за правоспособност най-късно шест месеца след първоначалното решение, с което им се налага полагането на изпит за правоспособност.“
13)
Член 15 се заличава.
14)
Член 20 се заменя със следното:
„Член 20
Адаптиране на списъците на дейностите, определени в приложение IV
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в за адаптиране на списъците на дейностите, определени в приложение IV, които подлежат на признаване на професионален стаж съгласно член 16 с оглед на актуализирането или поясняването на дейностите, изброени в приложение IV, по-специално с цел да се конкретизира техният обхват и да се отчетат надлежно последните промени в областта на номенклатурата на дейностите, при условие че това не е свързано с никакво стесняване на обхвата на дейностите, свързани с отделните категории и че няма прехвърляне на дейности между съществуващите списъци I, II и III от приложение IV.“
15)
Член 21 се изменя, както следва:
а)
параграф 4 се заменя със следното:
„4. В случай че не са наложени териториални ограничения за извършването на дейност от аптека, държавите-членки могат чрез дерогация да не признават удостоверенията за професионални квалификации, посочени в точка 5.6.2 от приложение V, за целите на откриване на нови аптеки за продажба на лекарства на гражданите. За целите на настоящия параграф аптеки, извършващи дейност от по-малко от три години, също се считат за нови аптеки.
Настоящата дерогация не може да се прилага по отношение на фармацевти, чиито професионални квалификации вече са признати от компетентните органи на приемащата държава-членка за други цели и които реално и законно са извършвали професионалните дейности на фармацевт в продължение на най-малко три последователни години в тази държава-членка.“;
б)
параграф 6 се заменя със следното:
„6. Всяка държава-членка предоставя достъп и право на упражняване на професиите „лекар“, „медицинска сестра с общ профил“, „лекар по дентална медицина“, „ветеринарен лекар“, „акушерка“ и „фармацевт“ само на лица, които притежават удостоверения за професионални квалификации, посочени съответно в точки 5.1.1, 5.1.2, 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2 и 5.6.2 от приложение V, удостоверяващи, че съответният специалист е придобил през периода на своето обучение знанията, уменията и компетентностите, предвидени в член 24, параграф 3, член 31, параграфи 6 и 7, член 34, параграф 3, член 38, параграф 3, член 40, параграф 3 и член 44, параграф 3, в зависимост от случая.
С цел да се отчете общопризнатият научен и технически напредък на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в, с цел да се актуализират знанията и уменията, предвидени в член 24, параграф 3, член 31, параграф 6, член 34, параграф 3, член 38, параграф 3, член 40, параграф 3, член 44, параграф 3 и член 46, параграф 4, така че да отразят развитието на правото на Съюза, което засяга пряко съответните специалисти.
Тези актуализации не трябва да водят до изменение на съществуващите основни законодателни принципи в държавите-членки, свързани със структурата на професиите по отношение на обучението и условията за достъп за физическите лица. Тези актуализации трябва да са съобразени с отговорността на държавите-членки за организацията на образователните системи, предвидена в член 165, параграф 1 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС).“;
в)
параграф 7 се заличава.
16)
Вмъква се следният член:
„Член 21а
Процедура за уведомяване
1. Всяка държава-членка уведомява Комисията за законовите, подзаконовите и административните разпоредби, които приема във връзка с издаването на удостоверения за професионални квалификации за професиите, обхванати от настоящата глава.
При удостоверения за професионални квалификации по раздел 8 уведомленията по първа алинея се отправят и до другите държави-членки.
2. Уведомлението по параграф 1 съдържа информация относно продължителността и съдържанието на програмите за обучение.
3. Уведомлението по параграф 1 се изпращат посредством ИСВП.
4. С цел надлежно отчитане на законодателните и административните промени в държавите-членки и при условие че законовите, подзаконовите и административните разпоредби, съобщени съгласно параграф 1 от настоящия член, съответстват на условията, определени в настоящата глава, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в с цел изменение на точки 5.1.1-5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 и 5.7.1 от приложение V относно актуализирането на званията, възприети от държавите-членки за удостоверенията за професионални квалификации и, при необходимост, органа, който издава удостоверението за професионална квалификация, придружаващото го свидетелство и съответното професионално звание.
5. Когато законодателните, регулаторните и административните разпоредби, съобщени съгласно параграф 1, не съответстват на условията, определени в настоящата глава, Комисията приема акт за изпълнение с цел отхвърляне на исканото изменение на точки 5.1.1-5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 и 5.7.1 от приложение V.“
17)
Член 22 се изменя, както следва:
а)
в първа алинея буква б) се заменя със следното:
„б)
в съответствие с процедурите, характерни за всяка държава-членка, държавите-членки гарантират чрез насърчаване на непрекъснатото професионално развитие, че специалисти, чиято професионална квалификация е обхваната от глава III от настоящия дял, са в състояние да актуализират своите знания, умения и компетентности с цел да поддържат сигурна и ефективна практика и да са запознати с последните развития в тяхната професионална област.“;
б)
добавя се следната алинея:
„До 18 януари 2016 г. държавите-членки съобщават на Комисията мерките, предприети в съответствие в първа алинея, буква б).“
18)
В член 24 параграф 2 се заменя със следното:
„2. Базовото обучение по медицина включва общо най-малко пет учебни години, които в допълнение могат да бъдат изразени с равностоен брой кредити по ЕCTS, и обхваща най-малко 5 500 часа теоретично и практическо обучение, проведено от или под надзора на университет.
За специалисти, започнали обучението си преди 1 януари 1972 г., курсът на обучение по първа алинея може да включва шестмесечно редовно практическо обучение на университетско равнище под надзора на компетентните органи.“
19)
Член 25 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Достъпът до специализирано обучение по медицина зависи от завършването и утвърждаването на курс по базово обучение по медицина съгласно член 24, параграф 2, в рамките на който обучаваният е придобил съответните знания по базова медицина.“;
б)
вмъква се следният параграф:
„3а. Държавите-членки могат в конкретни случаи да предвидят в своето национално законодателство частично освобождаване от части от курсовете за специализирано обучение по медицина, посочени в точка 5.1.3 на приложение V, ако тази част от обучението вече е премината в друг курс за специализирано обучение, посочен в точка 5.1.3 от приложение V, за който специалистът вече е придобил професионална квалификация в държава-членка. Държавите-членки гарантират, че предоставеното освобождаване обхваща не повече от половината от минималната продължителност на съответния курс за специализирано обучение по медицина.
Всяка държава-членка уведомява Комисията и останалите държави-членки за съответното национално законодателство относно случаите на частично освобождаване.“;
в)
параграф 5 се заменя със следното:
„5. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в за адаптиране на минималните периоди на обучение, посочени в точка 5.1.3 от приложение V, към научния и техническия напредък.“
20)
Член 26 параграф втори се заменя със следното:
„С цел да бъдат надлежно отчетени промените в националното законодателство и с цел актуализирането на настоящата директива на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в относно включването в точка 5.1.3 от приложение V на нови медицински специалности, общи за най-малко две пети от държавите-членки.“
21)
В член 27 се вмъква следният параграф:
„2а. Държавите-членки признават квалификациите на лекарите специалисти, присъдени в Италия и посочени в точки 5.1.2 и 5.1.3 от приложение V, на лекарите, които са започнали обучението си за специалисти след 31 декември 1983 г. и преди 1 януари 1991 г., когато съответното обучение не отговаря на всички квалификационни изисквания, определени в член 25, при условие че квалификацията е придружена от свидетелство, издадено от компетентните италиански органи, удостоверяващо, че съответният лекар реално и законно е упражнявал в Италия дейностите на лекар специалист в същата област на специализация в продължение на най-малко седем последователни години през последните 10 години, предхождащи издаването на свидетелството.“
22)
В член 28 параграф 1 се заменя със следното:
„1. За достъп до специализирано обучение по практика по обща медицина е необходимо завършването и валидирането на програма за базово обучение по медицина съгласно член 24, параграф 2, в процеса на която обучаващият се е придобил съответното обучение по обща медицина.“
23)
Член 31 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. За достъп до обучение на медицински сестри с общ профил е необходимо едно от следните:
а)
завършването на 12-годишен общообразователен курс, удостоверено с диплома, свидетелство или друго удостоверение, издадено от компетентните власти или органи на държава-членка, или със свидетелство за успешно положен изпит на равностойно ниво, което осигурява достъп до висши учебни заведения на равнище, признато като равностойно; или
б)
завършването на общообразователен курс с продължителност най-малко 10 години, удостоверено с диплома, свидетелство или друго удостоверение, издадено от компетентните власти или органи на държава-членка или със свидетелство за успешно положен изпит на равностойно ниво, което осигурява достъп до професионално училище или програма за професионално обучение за медицински сестри.“;
б)
в параграф 2 втора и трета алинея се заменят със следното:
„На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в за внасяне на изменения в списъка по точка 5.2.1 от приложение V с цел неговото адаптиране към научния и техническия напредък.
Измененията, посочени във втора алинея, не трябва да водят до изменение на съществуващите основни законодателни принципи в държавите-членки, свързани със структурата на професиите по отношение на обучението и условията за достъп за физическите лица. Тези изменения трябва да са съобразени с отговорността на държавите-членки за организацията на образователните системи, предвидена в член 165, параграф 1 от ДФЕС.“;
в)
в параграф 3 първа алинея се заменя със следното:
„Обучението на медицински сестри с общ профил е с минимална обща продължителност от три години, като в допълнение може да бъде изразено с равностойни кредити по ЕCTS, и включва най-малко 4 600 часа теоретично и клинично обучение, като продължителността на теоретичното обучение съставлява най-малко една трета и продължителността на клиничното обучение най-малко половината от минималната продължителност на обучението. Държавите-членки могат частично да освободят от това изискване специалисти, които вече са преминали част от обучението си в курсове с най-малко равностойно ниво.“;
г)
параграф 4 се заменя със следното:
„4. Теоретичното образование е частта от обучението за медицински сестри, в която обучаваните придобиват професионалните знания, умения и компетентности, които се изискват съгласно параграфи 6 и 7. Обучението се провежда от преподаватели в областта на здравните грижи и от други компетентни лица в университети, висши учебни заведения с признато за равностойно равнище или в професионални училища или посредством програми за професионално обучение за медицински сестри.“;
д)
в параграф 5 първа алинея се заменя със следното:
„5. Клиничното обучение е тази част от обучението за медицински сестри, в която обучаващите се научават, като членове на екип и в пряк контакт със здрави или болни лица и/или общности, да организират, предоставят и оценяват изискваните цялостни здравни грижи въз основа на знанията, уменията и компетентностите, които са усвоили. Обучаващите се за медицинска сестра трябва да се научат не само да работят в екип, но и да ръководят екип и да организират цялостните здравни грижи, включително да провеждат здравно обучение за отделни лица и малки групи в рамките на здравни заведения или в общността.“;
е)
параграф 6 се заменя със следното:
„6. Обучението за медицински сестри с общ профил гарантира, че съответният специалист е придобил следните знания и умения:
а)
цялостни познания в областта на науките, на които се основават общите здравни грижи, включително достатъчно разбиране на структурата, физиологичните функции и поведението на здравите и болните лица, както и на връзката между здравословното състояние на човека и неговата физическа и социална среда;
б)
познания за характера и етиката на професията и за общите принципи на здравето и здравните грижи;
в)
подходящ клиничен опит; този опит, който трябва да се планира въз основа на учебната му стойност, следва да бъде придобит под контрола на квалифицирани медицински сестри и в заведения, в които броят на квалифицирания персонал и наличното оборудване са подходящи за полагане на здравни грижи за пациенти;
г)
способност за участие в практическото обучение на персонала в областта на здравеопазването и опит в работата с такъв персонал;
д)
опит от съвместна работа с представители на други професии в сектора на здравеопазването.“;
ж)
добавя се следният параграф:
„7. Професионалната квалификация на медицинска сестра с общ профил трябва да удостоверява, че съответният специалист е способен да прилага най-малко следните компетентности, независимо дали обучението е било проведено в университет, висше учебно заведение с признато за равностойно ниво или професионално училище или посредством програма за професионално обучение за медицински сестри:
а)
компетентност за независимо диагностициране на необходимите здравни грижи, като се използват актуалните теоретични и клинични познания, и за планиране, организиране и полагане на здравни грижи при лечението на пациенти въз основа на знанията и уменията, усвоени в съответствие с параграф 6, букви а), б) и в), с цел усъвършенстване на професионалната практика;
б)
компетентност за ефективна съвместна работа с останалите участници в сектора на здравеопазването, включително участие в практическото обучение на персонал в областта на здравеопазването, въз основа на знанията и уменията, усвоени в съответствие с параграф 6, букви г) и д);
в)
компетентност за насърчаване на лица, семейства и групи от лица да водят здравословен начин на живот и да полагат грижи за себе си въз основа на знанията и уменията, усвоени в съответствие с параграф 6, букви а) и б);
г)
компетентност за независимо предприемане на незабавни животоспасяващи мерки и за вземане на мерки в случай на криза и бедствие;
д)
компетентност за независимо предоставяне на съвети, указания и подкрепа на лица, нуждаещи се от грижи, и на техните близки;
е)
компетентност за независимо гарантиране на качество и за оценяване на здравните грижи;
ж)
компетентност за осъществяване на всестранни връзки в професионалното си качество и за сътрудничество с представители на други професии в сектора на здравеопазването;
з)
компетентност за анализиране на качеството на здравните грижи с цел усъвършенстване на своята собствена професионална практика като медицинска сестра с общ профил.“
24)
Член 33 се изменя, както следва:
а)
параграф 2 се заличава;
б)
параграф 3 се заменя със следното:
„3. Държавите-членки признават удостоверения за професионални квалификации на медицински сестри, които:
а)
са издадени в Полша на медицински сестри, завършили обучението си преди 1 май 2004 г., които не отговарят на минималните квалификационни изисквания по член 31; и
б)
притежават диплома за образователно-квалификационна степен „бакалавър“, придобита въз основа на специална програма за повишаване на квалификацията съгласно:
i)
член 11 от Закона от 20 април 2004 г. за изменение на Закона за професиите „медицинска сестра“ и „акушерка“ и на някои други законодателни актове (Държавен вестник на Република Полша, бр. 92 от 2004 г., поз. 885 и бр. 176 от 2007 г., поз. 1237) и Наредбата на министъра на здравеопазването от 11 май 2004 г. за подробните условия за провеждането на обучение на медицински сестри и акушерки, които притежават свидетелство за завършено средно образование (зрелостен изпит - матура) и са завършили медицински лицей и медицински професионални училища, където се преподава професията „медицинска сестра“ и „акушерка“ (Държавен вестник на Република Полша, бр. 110 от 2004 г., поз. 1170 и бр. 65 от 2010 г., поз. 420; или
ii)
член 52.3, точка 2 от Закона от 15 юли 2011 г. за професиите „медицинска сестра“ и „акушерка“ (Държавен вестник на Република Полша, бр. 174 от 2011 г., поз. 1039) и Наредбата на министъра на здравеопазването от 14 юни 2012 г. за подробните условия за провеждането на висши образователни курсове за медицински сестри и акушерки, които притежават свидетелство за завършено средно образование (зрелостен изпит - матура) и са завършили медицинско средно образование или следгимназиално обучение за професиите „медицинска сестра“ и „акушерка“ (Държавен вестник на Република Полша от 2012 г., поз. 770)
с цел да се удостовери, че съответният специалист притежава знания и компетентности, сравними с тези на медицинските сестри, притежаващи квалификациите, определени по отношение на Полша в точка 5.2.2. от приложение V.“
25)
Член 33а се заменя със следното:
„По отношение на румънската квалификация за медицинска сестра с общ профил се прилагат само следните разпоредби за придобити права:
В случаите на граждани на държави-членки, които са преминали обучение за професионална квалификация „медицинска сестра с общ профил“ в Румъния и чието обучение не отговаря на минималните квалификационни изисквания по член 31, държавите-членки признават следните удостоверения за професионална квалификация „медицинска сестра с общ профил“ за достатъчно доказателство, ако тези удостоверения са придружени от свидетелство, потвърждаващо, че тези граждани на държави-членки реално и законно са упражнявали дейностите на медицинска сестра с общ профил в Румъния, включително поемане на пълна отговорност за планирането, организирането и полагането на здравни грижи за пациенти, в продължение на най-малко три последователни години през последните пет години преди датата на издаване на свидетелството:
а)
„Certificat de competenþe profesionale de asistent medical generalist“ с образование след средното образование, придобито от „școală postliceală“, удостоверяващ, че обучението е започнало преди 1 януари 2007 г.;
б)
„Diplomă de absolvire de asistent medical generalist“ с кратък курс на висше образование, удостоверяваща, че обучението е започнало преди 1 октомври 2003 г.;
в)
„Diplomă de licență de asistent medical generalist“ с дълъг курс на висше образование, удостоверяваща, че обучението е започнало преди 1 октомври 2003 г.“;
26)
В член 34 параграф 2 се заменя със следното:
„2. Базовото обучение по дентална медицина включва курс с обща продължителност най-малко пет години, който в допълнение може да бъде изразен с равностоен брой кредити по ЕCTS, и съдържа най-малко 5 000 часа редовна форма на теоретично и практическо обучение, като обхваща най-малко програмата, описана в точка 5.3.1 от приложение V, и преподавана в университет, висш институт, който предоставя обучение, признато за равностойно, или под надзора на университет.
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в за изменение на списъка, посочен в точка 5.3.1 от приложение V, с цел неговото адаптиране към научния и техническия напредък.
Измененията, посочени във втора алинея, не трябва да водят до изменение на съществуващите основни законодателни принципи в държавите-членки, свързани със структурата на професиите по отношение на обучението и условията за достъп за физическите лица. Тези изменения трябва да са съобразени с отговорността на държавите-членки за организацията на образователните системи, предвидена в член 165, параграф 1 от ДФЕС.“
27)
Член 35 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. За достъп до специализирано обучение по дентална медицина се изисква завършване и валидиране на базовото обучение по дентална медицина, посочено в член 34, или притежаване на документите, посочени в членове 23 и 37.“;
б)
параграф 2 се изменя, както следва:
i)
втора алинея се заменя със следното:
„Редовното специализирано обучение по дентална медицина е с минимална продължителност от три години и се провежда под надзора на компетентните власти или органи. То предполага личното участие на специализиращия лекар по дентална медицина в дейността и отговорностите на съответното заведение.“;
ii)
трета алинея се заличава;
в)
добавят се следните параграфи:
„4. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в за адаптиране на минималните периоди на обучение по параграф 2 към научния и техническия напредък.
5. С цел да бъдат надлежно отчетени промените в националното законодателство и с цел актуализиране на настоящата директива на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в за включване в точка 5.3.3 от приложение V на нови специалности по дентална медицина, общи за най-малко две пети от държавите-членки.“
28)
В член 37 се добавят следните параграфи:
„3. Що се отнася до удостоверенията за професионални квалификации на лекарите по дентална медицина, държавите-членки признават тези удостоверения съгласно член 21, когато заявителите са започнали своето обучение на или преди 18 януари 2016 г.
4. Всяка държава-членка признава удостоверения за професионална квалификация „лекар“, издадени от Испания на специалисти, които са започнали университетското си обучение по медицина между 1 януари 1986 г. и 31 декември 1997 г., придружени със свидетелство, издадено от компетентните испански органи.
Свидетелството потвърждава, че са изпълнени следните три условия:
а)
съответният специалист е завършил успешно обучение с минимална продължителност от три години, удостоверено от испанските компетентни органи като равностойно на обучението по член 34,
б)
съответният специалист е упражнявал в Испания реално, законно и като основна дейност дейностите по член 36 в продължение на най-малко три последователни години през последните пет години, предшестващи издаването на свидетелството;
в)
съответният специалист има право да упражнява или упражнява реално, законно и като основна дейност дейностите по член 36 при същите условия като титулярите на удостоверения за професионални квалификации, изброени по отношение на Испания в точка 5.3.2 от приложение V.“
29)
Член 38 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Обучението на ветеринарни лекари включва редовен курс на теоретично и практическо обучение с обща продължителност най-малко пет години, който в допълнение може да бъде изразен в равностоен брой кредити по ЕCTS, в университет, висш институт, който предоставя обучение, признато за равностойно, или под надзора на университет, като обхваща най-малко учебната програма, посочена в точка 5.4.1 от приложение V.
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в за изменение на списъка по точка 5.4.1 от приложение V с цел неговото адаптиране към научния и техническия напредък.
Измененията, посочени във втора алинея, не трябва да водят до изменение на съществуващите основни законодателни принципи в държавите-членки, свързани със структурата на професиите по отношение на обучението и условията за достъп за физическите лица. Тези изменения трябва да са съобразени с отговорността на държавите-членки за организацията на образователните системи, предвидена в член 165, параграф 1 от ДФЕС.“;
б)
параграф 3 се заменя със следното:
„3. Обучението за ветеринарен лекар гарантира, че съответният специалист е придобил следните знания и умения:
а)
подходящи знания в областта на науките, на които се основава дейността на ветеринарните лекари, и на правото на Съюза, свързано с тези дейности;
б)
подходящи знания относно структурата, функциите, поведението и физиологичните нужди на животните, както и умения и компетентности, необходими за тяхното отглеждане, хранене, хуманното отношение към тях, тяхното възпроизводство и хигиена като цяло;
в)
клинични, епидемиологични и аналитични умения и знания, необходими за профилактиката, диагностиката и лечението на заболяванията на животните, включително анестезия, асептична хирургия и безболезнена смърт, разглеждани поотделно или в група, включително специални знания за заболяванията, които могат да се предават на хората;
г)
подходящи знания, умения и компетентности за превантивна медицина, включително компетентности свързани с проучвания и сертифициране;
д)
подходящи знания за хигиената и технологията, които се прилагат при извличането, производството и разпространението на животински хранителни продукти или продукти с животински произход, предназначени за консумация от човека, включително уменията и компетентностите, необходими за разбирането и разясняването на добрите практики в това отношение;
е)
знания, умения и компетентности, необходими за отговорно и разумно използване на ветеринарни лекарствени продукти с цел лечение на животните и гарантиране на безопасността на хранителната верига и опазването на околната среда.“
30)
Член 40 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 трета и четвърта алинея се заменят със следното:
„На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в за изменение на списъка в точка 5.5.1 от приложение V с цел неговото адаптиране към научния и техническия напредък.
Измененията, посочени в трета алинея, не трябва да водят до изменение на съществуващите основни законодателни принципи в държавите-членки, свързани със структурата на професиите по отношение на обучението и условията за достъп за физически лица. Тези изменения трябва да са съобразени с отговорността на държавите-членки за организацията на образователните системи, предвидена в член 165, параграф 1 от ДФЕС.“;
б)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. Допускането до обучение за акушерка зависи от изпълнението на едно от следните условия:
а)
завършване на най-малко 12-годишен училищен общообразователен курс или притежаване на свидетелство за успешно положен изпит на равностойно ниво за прием в акушерско училище за курс I;
б)
притежаване на удостоверение за професионална квалификация „медицинска сестра с общ профил“, посочено в точка 5.2.2 от приложение V, за курс II.“;
в)
параграф 3 се заменя със следното:
„3. Обучението за акушерки гарантира, че съответният специалист е придобил следните знания и умения:
а)
задълбочени знания за науката, на която се основават дейностите на акушерките, по-специално на акушерството и гинекологията;
б)
подходящи знания за професионалната етика и за законодателството, уреждащо упражняването на професията;
в)
подходящи знания по обща медицина (биологични функции, анатомия и физиология), както и фармакологията в областта на акушерството и неонатологията, както и знания за връзката между здравословното състояние и физическата и социална среда на човека, и неговото поведение;
г)
подходящ клиничен опит, придобит в акредитирани заведения, който позволява на акушерката, независимо и като поема изцяло и в необходимата степен отговорност, освен при патологични случаи, да осигури пренаталните грижи, самото раждане и последващите манипулации в акредитирани заведения, и да следи пренаталната фаза и раждането, да осигурява постнатални грижи и да реанимира новородени до появата на практикуващ лекар;
д)
подходящо разбиране на обучението на персонала в областта на здравеопазването и опит от работата с такъв персонал.“
31)
В член 41 параграф 1 се заменя със следното:
„1. Удостоверенията за професионална квалификация „акушерка“, посочени в точка 5.5.2 от приложение V, подлежат на автоматично признаване по реда на член 21, ако отговарят на един от следните критерии:
а)
редовно обучение за акушерка с минимална продължителност три години, което в допълнение може да бъде изразено с равностоен брой кредити по ЕCTS, включващо най-малко 4 600 часа теоретично и практическо обучение, като най-малко една трета от минималната продължителност представлява клинично обучение;
б)
редовно обучение за акушерка с минимална продължителност две години, което в допълнение може да бъде изразено с равностоен брой кредити по ЕCTS, включващо най-малко 3 600 часа, обусловено от притежаването на удостоверение за професионална квалификация „медицинска сестра с общ профил“, посочено в точка 5.2.2 от приложение V;
в)
редовно обучение за акушерка с минимална продължителност 18 месеца, което в допълнение може да бъде изразено с в равностоен брой кредити по ЕCTS, което включва най-малко 3 000 часа, обусловен от притежаване на удостоверение за професионална квалификация „медицинска сестра с общ профил“, посочено в точка 5.2.2 от приложение V, последвано от едногодишна професионална практика, за която е издадено свидетелство в съответствие с параграф 2.“
32)
Член 43 се изменя, както следва:
а)
вмъква се следният параграф:
„1а. Що се отнася до удостоверенията за професионална квалификация „акушерка“, държавите-членки признават автоматично тази квалификация, когато заявителят е започнал обучението си преди 18 януари 2016 г. и изискването за прием е било завършен десетгодишен общообразователен курс или равностойно ниво за курс I или завършено обучение за медицинска сестра с общ профил, удостоверено чрез удостоверение за професионална квалификация, посочено в точка 5.2.2 от приложение V, преди началото на обучението за акушерка за курс II.“;
б)
параграф 3 се заличава;
в)
параграф 4 се заменя със следното:
„4. Държавите-членки признават удостоверения за професионална квалификация „акушерка“, които са:
а)
издадени от Полша на акушерки, завършили обучението си преди 1 май 2004 г., които не отговарят на минималните квалификационни изисквания по член 40; и
б)
притежават диплома за образователно-квалификационна степен „бакалавър“, придобита въз основа на специална програма за повишаване на квалификацията съгласно:
i)
член 11 на Закона от 20 април 2004 г. за изменение на Закона за професиите „медицинска сестра“ и „акушерка“ и на някои други законодателни актове (Държавен вестник на Република Полша, бр. 92 от 2004 г., поз. 885 и бр. 176 от 2007 г., поз. 1237) и Наредбата на министъра на здравеопазването от 11 май 2004 г. за подробните условия за провеждането на обучение за медицински сестри и акушерки, които притежават свидетелство за завършено средно образование (зрелостен изпит - матура) и са завършили медицински лицей и медицински професионални училища, където се преподава професията „медицинска сестра“ и „акушерка“ (Държавен вестник на Република Полша, бр. 110 от 2004 г., поз. 1170 и бр. 65 от 2010 г., поз. 420, или
ii)
член 53.3, точка 3 от Закона от 15 юли 2011 г. за професиите „медицинска сестра“ и „акушерка“ (Държавен вестник на Република Полша, бр. 174 от 2011 г., поз. 1039) и Наредбата на министъра на здравеопазването от 14 юни 2012 г. за подробните условия за провеждането на висши образователни курсове за медицински сестри и акушерки, които притежават свидетелство за завършено средно образование (зрелостен изпит - матура) и са завършили медицинско средно образование или следгимназиално обучение за професиите „медицинска сестра“ и „акушерка“ (Държавен вестник на Република Полша от 2012 г., поз. 770),
с цел да се удостовери, че съответният специалист притежава знания и компетентности, сравними с тези на акушерките, притежаващи квалификациите, определени по отношение на Полша в точка 5.5.2 от приложение V.“
33)
В член 44 параграф 2 се заменя със следното:
„2. Удостоверенията за професионална квалификация „фармацевт“ удостоверяват обучение с минимална продължителност пет години, което в допълнение може да бъде изразено с равностоен брой кредити по ЕCTS, включващо най-малко:
а)
четири години редовно теоретично и практическо обучение в университет, висш институт на признато равностойно ниво или под надзора на университет;
б)
по време или в края на теоретичното и практическо обучение шестмесечен стаж за усвояване на професията в аптека за продажба на лекарства на гражданите или в болница под надзора на фармацевтичния отдел на болницата.
Цикълът на обучение по настоящия параграф включва най-малко програмата, описана в точка 5.6.1 от приложение V. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в относно измененията на списъка в точка 5.6.1 от приложение V с цел неговото адаптиране към научния и техническия напредък, включително към развитието на фармакологичната практика.
Измененията, посочени във втора алинея, не трябва водят до изменение на съществуващите основни законодателни принципи в държавите-членки, свързани със структурата на професиите по отношение на обучението и условията за достъп за физическите лица. Тези изменения трябва да са съобразени с отговорността на държавите-членки за организацията на образователните системи, предвидена в член 165, параграф 1 от ДФЕС.“
34)
В член 45 параграф 2 се заменя със следното:
„2. Държавите-членки следят за това титулярите на професионални квалификации по фармацевтика, издадени на университетско или на признато за равностойно ниво, които отговарят на посочените в член 44 изисквания, да могат да получат достъп и право на упражняване на най-малко следните дейности, като по целесъобразност се прилага изискване за допълнителен професионален стаж:
а)
приготвяне на лекарствени средства във фармацевтична форма;
б)
производство и контрол на лекарствените средства;
в)
изпитване на лекарствените средства в лаборатория за изпитване на лекарствените средства;
г)
складиране, съхранение и разпространение на лекарствените средства в търговската мрежа;
д)
снабдяване, подготовка, изпитване, складиране, дистрибуция и предоставяне на безопасни и ефикасни лекарствени средства с необходимото качество в аптеки за продажба на лекарства на гражданите;
е)
подготовка, изпитване, складиране и предоставяне на безопасни и ефикасни лекарствени средства с необходимото качество в болници;
ж)
предоставяне на информация и консултации относно самите лекарствени средства, включително относно правилната им употреба;
з)
докладване за нежеланите реакции на фармацевтични продукти на компетентните органи;
и)
съобразена с личните потребности подкрепа за пациентите, които прилагат лечението им;
й)
принос към местни или национални кампании в областта на общественото здравеопазване.“
35)
Член 46 се заменя със следното:
„Член 46
Обучение на архитекти
1. Обучението за архитекти включва:
а)
общо най-малко пет години редовно обучение в университет или съпоставимо учебно заведение, което води до успешно полагане на изпит на университетско равнище; или
б)
не по-малко от четири години редовно обучение в университет или съпоставимо учебно заведение, което води до успешно полагане на изпит на университетско равнище, придружен от свидетелство за завършен двегодишен стаж за усвояване на професията в съответствие с параграф 4.
2. Архитектурата трябва да е основният елемент от обучението, посочено в параграф 1. Обучението трябва да осигурява баланс между теоретичните и практическите аспекти на обучението по архитектура и да осигурява придобиването най-малко на следните знания, умения и компетентности:
а)
способност да се създават идейни архитектурни проекти, които отговарят едновременно на естетическите и техническите изисквания;
б)
подходящи знания по история и теория на архитектурата и свързаните с тях изкуства, технологии и хуманитарни науки;
в)
знания по изобразително изкуство като фактор, който влияе върху качеството на идейния архитектурен проект;
г)
подходящи знания по градоустройство, планиране и уменията, използвани в процеса на планиране;
д)
разбиране на връзката между човека и сградите и между сградите и заобикалящата ги среда, както и на необходимостта сградите и пространствата между тях да бъдат съотносими с човешките потребности и мащаб;
е)
разбиране на професията на архитекта и на неговата роля в обществото, по-специално при изготвянето на проекти, които отчитат социалните фактори;
ж)
разбиране на методите на изследване и подготовка на проект по идеен архитектурен проект;
з)
разбиране на структурната концепция и на строителните и инженерните проблеми във връзка с проектирането на сгради;
и)
подходящи знания за физическите проблеми и технологии и за функцията на сградите, така че да се изградят вътрешните условия за удобство и климатична защита, в рамките на устойчивото развитие;
й)
необходимите проектантски умения, за да бъдат удовлетворени изискванията на ползвателите на сградите в рамките на ограниченията, наложени от бюджетни фактори и строителни предписания;
к)
подходящи знания за отраслите, организациите, нормативната уредба и процедурите за превръщане на идейните проекти в сгради и вписването на плановете в общото планиране.
3. Годините на академично обучение, посочени в параграфи 1 и 2, могат в допълнение да бъдат изразени с равностоен брой кредити по ЕCTS.
4. Стажът за усвояване на професията по параграф 1, буква б) се провежда единствено след завършване на първите три години обучение. Най-малко през една година от стажа за усвояване на професията се доразвиват придобитите по време на обучението по параграф 2 знания, умения и компетентности. За тази цел стажът за усвояване на професията се провежда под ръководството на лице или орган, оправомощен от компетентен орган в държавата-членка по произход. Посоченият стаж с ръководител може да се проведе във всяка държава. Стажът за усвояване на професията се оценява от компетентен орган в държавата-членка по произход.“
36)
Член 47 се заменя със следното:
„Член 47
Дерогации от изискванията за обучение на архитекти
Чрез дерогация от член 46 за съответстващо на член 21 се признава и следното: обучение в рамките на схеми за социално развитие или задочно университетско обучение, което отговаря на установените в член 46, параграф 2 изисквания и е завършено с успешно положен изпит по архитектура от специалист, който от седем или повече години работи в областта на архитектурата под ръководството на архитект или на архитектурно бюро. Изпитът трябва да бъде на университетско равнище и да е равностоен на изпита в края на обучението по член 46, параграф 1, буква б).“
37)
Член 49 се изменя, както следва:
а)
вмъква се следният параграф:
„1а. Параграф 1 се прилага и към удостоверенията за професионална квалификация „архитект“, посочени в приложение V, когато обучението е започнало преди 18 януари 2016 г.“;
б)
добавя се следният параграф:
„3. За целите на достъпа и упражняването на професионална дейност като архитект всяка държава-членка признава на удостоверенията за професионални квалификации същите последици на своята територия, каквито имат удостоверенията за професионални квалификации, които самата тя издава: удостоверението за проведено обучение, предоставяно към 5 август 1985 г. и започнало не по късно от 17 януари 2014, предвидено от „Fachhochschulen“ във Федерална република Германия за период от три години, което отговаря на изискванията по член 46, параграф 2 и дава достъп до посочените в член 48 дейности в тази държава-членка под професионалното звание „архитект“, доколкото обучението е последвано от четиригодишен професионален стаж във Федерална република Германия, удостоверен със свидетелство, издадено от компетентен орган, в чийто регистър е вписан архитектът, желаещ да се ползва от разпоредбите на настоящата директива.“
38)
В дял III се вмъква следната глава:
„Глава IIIА
Автоматично признаване въз основа на общи принципи на обучението
Член 49а
Обща рамка на обучението
1. За целите на настоящия член „обща рамка на обучението“ означава общ набор от минимални знания, умения и компетентности, необходими за упражняването на определена професия. Общата рамка на обучението не заменя националните учебни програми, освен ако дадена държава-членка реши друго в съответствие с националното си право. За целите на достъпа и упражняването на професия в държавите-членки, в които тази професия е регламентирана, държавите-членки признават на удостоверенията за квалификациите, придобити въз основа на тази рамка, същите последици на своята територия, каквито имат удостоверенията за професионални квалификации, издавани от самите тях, при условие че тази рамка отговаря на изискванията, установени в параграф 2.
2. Общата рамка на обучението трябва да отговаря на следните условия:
а)
общата рамка на обучението дава възможност на повече специалисти да се преместват от една държава-членка в друга;
б)
съответната професия, по отношение на която се прилага общата рамка на обучението, или образованието и обучението, водещи до професията, са регламентирани в най-малко една трета от всички държави-членки;
в)
общият набор от знания, умения и компетентности съчетава знанията, уменията и компетентностите, изисквани в системите за образование и обучение, приложими в най-малко една трета от държавите-членки; няма значение дали съответните знания, умения и компетентности се придобиват в рамките на общообразователен курс в университет или висше учебно заведение или в рамките на професионално обучение;
г)
общата рамка на обучението се основава на нивата на ЕКР, определени в приложение II към Препоръката на Европейския парламент и на Съвета от 23 април 2008 г. за създаване на Европейска квалификационна рамка за обучение през целия живот (18);
д)
съответната професия не е обхваната от друга обща рамка на обучението и не подлежи на автоматично признаване в съответствие с дял III, глава III;
е)
общата рамка на обучението е изготвена чрез прозрачен надлежен процес, включително с участието на съответните заинтересовани страни от държавите-членки, в които професията не е регламентирана;
ж)
общата рамка на обучението допуска граждани на всяка държава-членка до придобиване на професионална квалификация в тази рамка, без преди това да се изисква членство в професионална организация или регистрация в такава организация.
3. Представителни професионални организации на равнището на Съюза, както и национални професионални организации или компетентни органи от най-малко една трета от държавите-членки могат да внесат до Комисията предложение за обща рамка на обучението, която отговаря на условията, установени в параграф 2.
4. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в за установяване на общата рамка на обучението за определена професия въз основа на условията, установени в параграф 2 от настоящия член.
5. Държавата-членка се освобождава от задължението да въведе на своя територия посочената в параграф 4 обща рамка за обучението и от задължението да признава автоматично професионалните квалификации, придобити в съответствие с тази обща рамка на обучението, ако е изпълнено едно от следните условия:
а)
на нейна територия не съществуват заведения за образование или обучение, които могат да предложат такова обучение за съответната професия;
б)
въвеждането на общата рамка на обучението ще засегне неблагоприятно организацията на системата на образование и професионално обучение;
в)
налице са съществени различия между общата рамка на обучението и обучението, изисквано на нейна територия, което води до сериозни рискове за обществения ред, обществената сигурност и общественото здраве, за безопасността на получателите на услуги или за опазването на околната среда.
6. В рамките на шест месеца след влизането в сила на посочените в параграф 4 делегирани актове държавите-членки уведомяват Комисията и другите държави-членки за:
а)
националните квалификации и, когато е приложимо, националните професионални звания, които съответстват на общата рамка на обучението; или
б)
всяко използване на посоченото в параграф 5 освобождаване заедно с обосновка кои от условията по същия параграф са били изпълнени. В рамките на три месеца Комисията може да поиска допълнителни разяснения, ако счете, че държавата-членка не е предоставила или е предоставила недостатъчна обосновка за изпълнението на едно от посочените условия. Държавата-членка отговаря в рамките на три месеца от всяко такова искане.
Комисията може да приема акт за изпълнение, за да изброи националните професионални квалификации и националните професионални звания, за които се прилага автоматично признаване съгласно общата рамка на обучението, приета в съответствие с параграф 4.
7. Настоящият член се прилага и по отношение на специалности в рамките на дадена професия, при условие че тези специалности се отнасят до професионални дейности, достъпът и упражняването на които са регламентирани в държавите-членки, когато професията вече подлежи на автоматично признаване съгласно дял III, глава III.
Член 49б
Общи изпити в обучението
1. За целите на настоящия член „общ изпит в обучението“ означава стандартизиран изпит за правоспособност, достъпен в участващите държави-членки и запазен за титуляри на определена професионална квалификация. Успешното полагане на такъв изпит позволява на титуляря на определена професионална квалификация да упражнява професията във всяка съответна приемаща държава-членка при същите условия, които се прилагат към титулярите на професионални квалификации, придобити в същата държава-членка.
2. Общият изпит в обучението трябва да отговаря на следните условия:
а)
общият изпит в обучението дава възможност на повече специалисти да се преместват от една държава-членка в друга;
б)
съответната професия, по отношение на която се прилага общият изпит в обучението, е регламентирана или образованието и обучението, водещи до съответната професия, са регламентирани в най-малко една трета от държавите-членки;
в)
общият изпит в обучението е изготвен чрез прозрачен надлежен процес, включително с участието на съответните заинтересовани страни от държавите-членки, в които професията не е регламентирана;
г)
общият изпит в обучението допуска граждани на всяка държава-членка до участие в изпита и в практическата организация на такива изпити в държавите-членки, без преди това да се изисква членство в професионална организация или регистрация в такава организация.
3. Представителни професионални организации на равнището на Съюза, както и национални професионални организации или компетентни органи от най-малко една трета от държавите-членки могат да внесат предложение до Комисията за общи изпити в обучението, които отговарят на условията, установени в параграф 2.
4. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 57в за установяване на съдържанието на общите изпити в обучението и условията за преминаване и успешното преминаване на изпита.
5. Държавата-членка се освобождава от задължението да организира на своя територия посочения в параграф 4 общ изпит в обучението и от задължението да предоставя автоматично признаване на специалистите, издържали общия изпит в обучението, ако е изпълнено едно от следните условия:
а)
съответната професия не е регламентирана на нейна територия;
б)
съдържанието на общия изпит в обучението няма да намали в достатъчна степен характерните за нейната територия рискове за общественото здраве или за безопасността на получателите на услуги;
в)
съдържанието на общия изпит в обучението ще намали значително привлекателността на достъпа до професията в сравнение с националните изисквания.
6. В рамките на шест месеца след влизането в силата на посочените в параграф 4 делегирани актове държавите-членки уведомяват Комисията и другите държави-членки за:
а)
наличния капацитет за организирането на тези изпити; или
б)
всяко използване на посоченото в параграф 5 освобождаване заедно с обосновка кои от условията по същия параграф са били изпълнени. В рамките на три месеца Комисията може да поиска допълнителни разяснения, ако счете, че държавата-членка не е предоставила или е предоставила недостатъчна обосновка за изпълнението на едно от посочените условия. Държавата-членка отговаря в рамките на три месеца от всяко такова искане.
Комисията може да приеме акт за изпълнение, за да посочи държавите-членки, в които да се организират приетите в съответствие с параграф 4 общи изпити в обучението, честотата в рамките на календарната години и други правила необходими за организирането на общи изпити в обучението в държавите-членки.
39)
В член 50 се вмъкват следните параграфи:
„3а. В случай на основателни съмнения приемащата държава-членка може да поиска от компетентните органи на държава-членка потвърждение, че с заявителят не е отстранен или лишен от право на упражняване на професията вследствие на тежко професионално нарушение или осъдителна присъда за престъпление във връзка с упражняването на някоя от неговите професионални дейности.
3б. Обменът на информация между компетентните органи на отделните държави-членки съгласно настоящия член се извършва посредством ИСВП.“
40)
В член 52 се добавя следният параграф:
„3. Държавите-членки нямат право да запазват използването на професионални звания за титулярите на професионални квалификации, ако не са изпратили уведомление за сдружението или организацията на Комисията и на останалите държави-членки в съответствие с член 3, параграф 2.“
41)
Член 53 се заменя със следното:
„Член 53
Езикови знания
1. Специалистите, ползващи се от признаването на професионални квалификации, трябва да притежават езиковите знания, необходими за упражняване на професията в приемащата държава-членка.
2. Държавите-членки гарантират, че проверките, извършвани от или под надзора на компетентния орган за контрол на изпълнението на задължението по параграф 1, се ограничават до знанията по официалния език на приемащата държава-членка или по един административен език на приемащата държава-членка, при условие че последният е и официален език на Съюза.
3. Извършваните в съответствие с параграф 2 проверки могат да бъдат наложени, ако професията, която ще бъде упражнявана, има последици за безопасността на пациентите. Проверки могат да бъдат наложени по отношение на други професии, която е налице сериозно и конкретно съмнение относно достатъчната степен на езикови знания на специалиста с оглед професионалната дейност, която той възнамерява да извършва.
Проверки могат да се извършват единствено след издаването на Европейска професионална карта в съответствие с член 4г или след признаването на професионалната квалификация, в зависимост от случая.
4. Проверките на езиковите знания трябва да са пропорционални на дейността, която ще се упражнява. Съответният специалист има право да обжалва тези проверки в съответствие с националното право.“
42)
В дял IV се вмъква следният член:
„Член 55а
Признаване на стаж за усвояване на професията
1. Ако достъп до регламентирана професия в държавата-членка по произход е обвързан с преминаването на стаж за усвояване на професията, при разглеждане на молба за разрешение за упражняване на регламентирана професия компетентният орган на държавата-членка по произход признава стажа за усвояване на професията, преминат в друга държава-членка, при условие че последният е в съответствие с посочените в параграф 2 публикувани насоки и отчита стажовете за усвояване на професията, преминати в трета държава. Държавите-членки могат обаче да установят подходящо ограничение в националното законодателство на продължителността на частта на стажа за усвояване на професията, която може да бъде премината в чужбина.
2. Признаването на стажа за усвояване на професията не заменя никое от съществуващите изисквания за полагане на изпит с цел получаване на достъп до въпросната професия. Компетентните органи публикуват насоки относно организирането и признаването на стажове за усвояване на професията, преминати в друга държава-членка или в трета държава, по-специално относно ролята на ръководителя на стажа за усвояване на професията.“
43)
Заглавието на дял V се заменя със следното:
44)
Член 56 се изменя, както следва:
а)
в параграф 2 първа алинея се заменя със следното:
„Компетентните органи на приемащата държава-членка и на държавата-членка по произход обменят информация относно наложени дисциплинарни мерки или наказателноправни санкции или други сериозни, конкретни обстоятелства, които може да засегнат упражняването на дейностите по настоящата директива. При това те спазват правилата за защита на личните данни, предвидени в директиви 95/46/ЕО и 2002/58/ЕО.“;
б)
вмъква се следният параграф:
„2а. За целите на параграфи 1 и 2 компетентните органи използват ИСВП.“;
в)
параграф 4 се заменя със следното:
„4. Всяка държава-членка определя координатор за дейностите на компетентните органи по параграф 1 и уведомява другите държави-членки и Комисията за това.
Координаторът изпълнява следните задачи:
а)
способства за еднаквото прилагане на настоящата директива;
б)
събира цялата информация от значение за прилагането на настоящата директива, например относно условията за достъп до регламентирани професии в държавите-членки;
в)
анализира предложения за общи рамки на обучението и общи изпити в обучението;
г)
обменя информация и най-добри практики за целите на подобряване на непрекъснатото професионално развитие в държавите-членки;
д)
обменя информация и най-добри практики относно прилагането на посочените в член 14 компенсационни мерки.
За изпълнението на посочените в буква б) от настоящия параграф задачи координаторите могат да потърсят помощ от помощните центрове по член 57б.“
45)
Вмъква се следният член:
„Член 56а
Механизъм за предупреждение
1. Компетентните органи на дадена държава-членка информират компетентните органи на всички останали държави-членки за специалист, по отношение на когото националните органи или съдилища са постановили ограничаване или лишаване, дори и с временен характер, от правото да упражнява на територията на тази държава-членка изцяло или отчасти следните професионални дейности:
а)
лекар и общопрактикуващ лекар с удостоверение за професионална квалификация по точки 5.1.1 и 5.1.4 от приложение V;
б)
лекар-специалист със звание по точка 5.1.3 от приложение V;
в)
медицинска сестра с общ профил с удостоверение за професионална квалификация по точка 5.2.2 от приложение V;
г)
лекар по дентална медицина с удостоверение за професионална квалификация по точка 5.3.2 от приложение V;
д)
лекар по дентална медицина-специалист с удостоверение за професионална квалификация по точка 5.3.3 от приложение V;
е)
ветеринарен лекар с удостоверение за професионална квалификация по точка 5.4.2 от приложение V;
ж)
акушерка с удостоверение за професионална квалификация по точка 5.5.2 от приложение V;
з)
фармацевт с удостоверение за професионална квалификация по точка 5.6.2 от приложение V;
и)
титуляри на свидетелства по точка 2 от приложение VII, които удостоверяват, че титулярят е завършил обучение, което отговаря на минималните изисквания, изброени съответно в членове 24, 25, 31, 34, 35, 38, 40 или 44, но е започнало преди референтните дати за квалификациите, изброени в точки 5.1.3, 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2 и 5.6.2 от приложение V;
й)
титуляри на свидетелства за придобити права по членове 23, 27, 29, 33, 33а, 37, 43 и 43а;
к)
други специалисти, упражняващи дейности, които имат последици за безопасността на пациентите, когато специалистът упражнява регламентирана професия в посочената държава-членка;
л)
специалисти, упражняващи дейности, свързани с обучението на ненавършили пълнолетие лица, включително грижи за деца и обучение на деца в предучилищна възраст, когато специалистът упражнява регламентирана професия в посочената държава-членка.
2. Компетентните органи изпращат чрез ИСВП информацията по параграф 1 най-късно в тридневен срок от датата на приемане на решението за ограничаване или лишаване на съответния специалист от правото да упражнява дадена професионална дейност. Посочената информация се ограничава до следното:
а)
самоличност на специалиста;
б)
съответната професия;
в)
информация относно националния орган или съда, който е приел акта за налагане за ограничение или лишаване от право;
г)
обхвата на ограничението или лишаването от право; и
д)
срока, за който се прилага ограничението или лишаването от право.
3. Най-късно три дни, считано от датата на постановяване на съдебното решение, компетентните органи на заинтересованата държава-членка информират чрез ИСВП компетентните органи на всички останали държави членки относно самоличността на специалистите, подали молби за признаване на квалификацията им в съответствие с настоящата директива, за които впоследствие съдилищата са установили, че специалистите са използвали подправени удостоверения за професионални квалификации във връзка с това.
4. Обработката на лични данни за целите на обмена на информация по параграфи 1 и 3 се извършва в съответствие с директиви 95/46/ЕО и 2002/58/ЕО. Обработката на лични данни от Комисията се извършва в съответствие с Регламент (ЕО) № 45/2001.
5. Компетентните органи на всички държави-членки се информират без забавяне относно изтичането на срока на посоченото в параграф 1 ограничение или лишаване от право. За тази цел от компетентния орган на държавата-членка, която предоставя информацията в съответствие с параграф 1, се изисква и да съобщи датата на изтичане на срока, както и всяко последващо изменение на тази дата.
6. Държавите-членки гарантират, че специалистите, по отношение на които са изпратени предупреждения на други държави-членки, са уведомени писмено за решенията относно предупрежденията по времето на изпращане на самото предупреждение и за правото си да обжалват решението в съответствие с националното право или да поискат поправка на решенията, както и за достъпа до средства за правна защита във връзка с вреди, причинени от погрешни предупреждения, изпратени на други държави-членки, като в такива случаи в решението относно предупреждението се отбелязва, че то се разглежда в рамките на производство, заведено от специалиста.
7. Данните относно предупрежденията могат да бъдат обработвани в рамките на ИСВП, докато са валидни. Предупрежденията се заличават в срок до три дни от датата на приемане на решението за отмяна или от изтичането на срока на посочените в параграф 1 лишаване от право или ограничение.
8. Комисията приема актове за изпълнение относно прилагането на механизма за предупреждаване. Тези актове за изпълнение включват разпоредби относно органите, които имат право да изпращат или получават предупреждения и относно оттеглянето и изтичането на валидността на предупреждения, както и мерките за гарантиране на сигурната им обработка. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 58, параграф 2.“
46)
Член 57 се заменя със следното:
„Член 57
Централен достъп до информация онлайн
1. Държавите-членки гарантират, че следната информация е на разположение онлайн чрез единичните звена за контакт, посочени в член 6 от Директива 2006/123/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 12 декември 2006 г. относно услугите на вътрешния пазар, и редовно се актуализира (19):
а)
списък на всички регламентирани професии в държавата-членка, включително данни за контакт на компетентните органи за всяка регламентирана професия и с помощните центрове по член 57б;
б)
списък на професиите, за които има Европейска професионална карта, нейното действие, включително всички свързани с нея такси, които следва да бъдат заплатени от специалистите, и компетентните органи за издаването на тази карта;
в)
списък на всички професии, към които държавата-членка прилага член 7, параграф 4 съгласно националните законови, подзаконови и административни разпоредби;
г)
списък на регламентираното образование и обучение и обучението със специална структура по член 11, буква в), подточка ii);
д)
изискванията и процедурите, посочени в членове 7, 50, 51 и 53 за професии, регламентирани в държавата-членка, включително всички свързани с тях такси, дължими от гражданите, и документите, представяни от гражданите на компетентните органи;
е)
подробна информация относно средствата по националните законови, подзаконови и административни разпоредби за обжалване на решенията на компетентните органи, приети в съответствие с настоящата директива.
2. Държавите-членки гарантират, че посочената в параграф 1 информация се предоставя на ползвателите в ясен и изчерпателен вид, че тя е лесно достъпна от разстояние и по електронен път и че се поддържа актуална.
3. Държавите-членки гарантират, че на всяка молба за информация, отправена към единичното звено за контакт се отговаря възможно най-бързо.
4. Държавите-членки и Комисията предприемат съпътстващи мерки, за да насърчат предоставянето на информацията по параграф 1 от единичните звена за контакт на други официални езици на Съюза. Това не засяга законодателството на държавите-членки за употребата на езици на тяхната територия.
5. Държавите-членки сътрудничат помежду си и с Комисията за целите на прилагането на параграфи 1, 2 и 4.
47)
Вмъкват се следните членове:
„Член 57а
Процедури по електронен път
1. Държавите-членки гарантират, че всички изисквания, процедури и формалности във връзка с обхванатите от настоящата директива въпроси могат лесно да бъдат изпълнени от разстояние и по електронен път чрез съответното единично звено за контакт или чрез съответните компетентни органи. Това не възпрепятства органите на държавите-членки на по-късен етап да поискат заверени копия в случай на основателни съмнения и когато това е строго необходимо.
2. Параграф 1 не се прилага към провеждането на период на приспособяване или на изпит за правоспособност.
3. Когато са налице основателни причини за провеждането на процедурите по параграф 1 от настоящия член държавите-членки да изискват усъвършенствани електронни подписи по смисъла на член 2, точка 2 от Директива 1999/93/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 декември 1999 г. относно правната рамка на Общността за електронните подписи (20), държавите-членки приемат електронни подписи в съответствие с Решение 2009/767/ЕО на Комисията от 16 октомври 2009 г. за определяне на мерки, улесняващи прилагането на процедури с помощта на електронни средства чрез единични звена за контакт в съответствие с Директива 2006/123/ЕО на Европейския парламент и на Съвета относно услугите на вътрешния пазар (21) и осигуряват технически средства за обработка на документи с усъвършенствани електронни подписи във форматите, определени в Решение 2011/130/ЕС на Комисията от 25 февруари 2011 г. за установяване на минимални изисквания за трансграничната обработка на документи, подписани електронно от компетентните органи съгласно Директива 2006/123/ЕО на Европейския парламент и на Съвета относно услугите на вътрешния пазар (22).
4. Всички процедури се провеждат в съответствие с член 8 на Директива 2006/123/ЕО относно единичните звена за контакт. Процедурните срокове, установени в член 7, параграф 4 и член 51 от настоящата директива, започват от момента, когато заявление или липсващ документ са подадени от гражданин до единично звено за контакт или непосредствено до съответния компетентен орган. Не се счита за искане за липсващ документ искане за предоставяне на заверено копие по параграф 1 от настоящия член.
Член 57б
Помощни центрове
1. Всяка държава-членка определя не по-късно от 18 януари 2016 г. помощен център, чиято задача е да подпомага гражданите, както и помощните центрове на останалите държави-членки с помощ във връзка с признаването на професионални квалификации съгласно настоящата директива, включително с информация за националното законодателство относно професиите и тяхното упражняване, социалното законодателство и, когато е приложимо, етичните правила.
2. Помощните центрове в приемащите държави-членки подпомагат гражданите при упражняването на правата, които са им предоставени с настоящата директива, в сътрудничество, когато е целесъобразно, с помощния център в държавата-членка по произход и компетентните органи и единичните звена за контакт в приемащата държава-членка.
3. От всеки компетентен орган в държавата-членка по произход или в приемащата държава-членка се изисква да оказва пълно съдействие на помощния център в приемащата държава-членка и, когато е целесъобразно, на държавата-членка по произход, и да предоставя цялата съответна информация за отделни случаи на тези помощни центрове, по искане от тяхна страна и при спазване на правилата за защита на личните данни в съответствие с директиви 95/46/ЕО и 2002/58/ЕО.
4. По искане на Комисията в двумесечен срок от получаването на искането помощните центрове информират Комисията във връзка със запитвания, по които те работят.
Член 57в
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 3, параграф 2, трета алинея, член 20, член 21, параграф 6, втора алинея, член 21а, параграф 4, член 25, параграф 5, член 26, втора алинея, член 31, параграф 2, втора алинея, член 34, параграф 2, втора алинея, член 35, параграфи 4 и 5, член 38, параграф 1, втора алинея, член 40, параграф 1, трета алинея, член 44, параграф 2, втора алинея, член 49а, параграф 4 и член 49б, параграф 4, се предоставя на Комисията за срок от пет години, считано от 17 януари 2014 г. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на петгодишния срок. Делегирането на правомощия се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу подобно продължаване не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 3, параграф 2, трета алинея, член 20, член 21, параграф 6, втора алинея, член 21а, параграф 4, член 25, параграф 5, член 26, втора алинея, член 31, параграф 2, втора алинея, член 34, параграф 2, втора алинея, член 35, параграфи 4 и 5, член 38, параграф 1, втора алинея, член 40, параграф 1, трета алинея, член 44, параграф 2, втора алинея, член 49а, параграф 4 и член 49б, параграф 4, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и на Съвета.
5. Делегиран акт, приет в съответствие с член 3, параграф 2, трета алинея, член 20, член 21, параграф 6, втора алинея, член 21а, параграф 4, член 25, параграф 5, член 26, втора алинея, член 31, параграф 2, втора алинея, член 34, параграф 2, втора алинея, член 35, параграфи 4 и 5, член 38, параграф 1, втора алинея, член 40, параграф 1, трета алинея, член 44, параграф 2, втора алинея, член 49а, параграф 4 и член 49б, параграф 4, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
48)
Член 58 се заменя със следното:
„Член 58
Процедура на комитет
1. Работата на Комисията се подпомага от Комитет по признаване на професионални квалификации. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.“
49)
Член 59 се заменя със следното:
„Член 59
Прозрачност
1. До 18 януари 2016 г. държавите-членки изпращат на Комисията списък на съществуващите регламентирани професии, като конкретизират обхванатите от всяка професия дейности, както и списък на регламентираното образование и обучение, и обучението със специална структура, посочено в член 11, буква в), подточка ii), на тяхна територия. Комисията се уведомява без необосновано забавяне и за всяка промяна в тези списъци. Комисията създава и поддържа публична база данни на регламентираните професии, включваща общо описание на обхванатите от всяка професия дейности.
2. До 18 януари 2016 г. държавите-членки изпращат на Комисията списък на професии, за които е необходима предварителна проверка на квалификациите по член 7, параграф 4. Държавите-членки предоставят на Комисията конкретна обосновка за включването в списъка на всяка една от тези професии.
3. Държавите-членки проверяват дали изискванията по техните правни системи за ограничаване на достъпа до дадена професия или нейното упражняване по отношение на титулярите на конкретна професионална квалификация, включително използването на професионални звания и допустимите при наличието на такова звание професионални дейности, обозначени в настоящия член като „изисквания“, са съвместими със следните принципи:
а)
изискванията не въвеждат пряка или косвена дискриминация въз основа на гражданство или място на пребиваване;
б)
изискванията са обосновани от императивни съображения от общ интерес;
в)
изискванията са подходящи за осигуряване на постигането на набелязаната цел и не надхвърлят необходимото за постигането на тази цел.
4. Параграф 1 се прилага и към професиите, регламентирани в дадена държава-членка от сдружение или организация по смисъла на член 3, параграф 2, и към изискванията за членство в тези сдружения или организации.
5. До 18 януари 2016 г. държавите-членки предоставят на Комисията информация за изискванията, които възнамеряват да запазят и за причините, поради които считат, че тези изисквания са в съответствие с параграф 3. Държавите-членки предоставят информация за изискванията, които въвеждат впоследствие, и за причините, поради които считат, че тези изисквания са в съответствие с параграф 3, в шестмесечен срок от приемането на съответната мярка.
6. До 18 януари 2016 г. на всеки две години след това държавите-членки представят на Комисията и доклад за изискванията, които са отпаднали или са облекчени.
7. Комисията препраща докладите, посочени в параграф 6 на останалите държави-членки, които представят своите бележки в шестмесечен срок. В същия шестмесечен срок Комисията провежда консултации със заинтересованите страни, включително с представители на заинтересованите професии.
8. Комисията представя обобщен доклад въз основа на получената от държавите-членки информация пред Групата от координатори, създадена съгласно Решение 2007/172/ЕО на Комисията от 19 март 2007 г. за създаване на група от координатори за признаване на професионални квалификации (23), която може да представи бележки.
(9) Като отчита бележките по параграфи 7 и 8, до 18 януари 2017 г. Комисията представя окончателните си констатации пред Европейския парламент и пред Съвета, като прилага, когато е целесъобразно, предложения за по-нататъшни инициативи.
50)
Член 60 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 се добавя следната алинея:
„Считано от 18 януари 2016 г. посоченото в първа алинея статистическо обобщение на взетите решения съдържа подробна информация относно броя и вида на взетите решения в съответствие с настоящата директива, включително видовете решения за частичен достъп, взети от компетентните органи в съответствие с член 4е, и описание на основните проблеми, произтичащи от прилагането на настоящата директива.“
б)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. Най-късно до 18 януари 2019 г. и всеки пет години след това Комисията публикува доклад относно прилагането на настоящата директива.
Първият такъв доклад е насочен по-специално към новите елементи, въведени в настоящата директива и разглежда по-конкретно следните въпроси:
а)
действието на Европейската професионална карта;
б)
модернизирането на знанията, уменията и компетентностите за професиите, обхванати от дял III, глава III, включително списъка на посочените в член 31, параграф 7 компетентности;
в)
функционирането на общата рамка на обучението и общите изпити в обучението;
г)
резултатите от специалната програма за повишаване на квалификацията, предвидена в румънските законови, подзаконови и административни разпоредби за титуляри на удостоверения за професионална квалификация, посочени в член 33а, както и за титуляри на удостоверения за професионална квалификация, придобита след завършване на средно образование, с цел да се оцени необходимостта от преглед на действащите разпоредби, уреждащи режима на придобити права, приложим по отношение на румънските удостоверения за професионална квалификация „медицинска сестра с общ профил“.
Държавите-членки предоставят цялата необходима информация за изготвянето на посочения доклад.“
51)
Член 61, втора алинея се заменя със следното:
„Когато е целесъобразно, Комисията приема акт за изпълнение за да разреши на въпросната държава-членка да приложи дерогация от съответната разпоредба за ограничен срок.“
52)
Приложения II и III се заличават.
53)
В точка 1 от приложение VII се добавя следната буква:
„ж)
когато държавата-членка изисква това от своите граждани - удостоверение, потвърждаващо липсата на временно или окончателно отнемане на правото на упражняване на професията или липсата на осъдителни присъди.“
Член 2
Изменение на Регламент (ЕС) № 1024/2012
Точка 2 от приложението към Регламент (ЕС) № 1024/2012 се заменя със следното:
„2.
Директива 2005/36/ЕО на Европейския парламент и Съвета (24): членове 4а-4д, член 8, член 21а, член 50, член 56 и член 56а.
Член 3
Транспониране
1. Държавите-членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива до 18 януари 2016 г.
2. Всяка държава-членка, която към 17 януари 2014 г. предоставя достъп до обучение за акушерки за курс I в съответствие с член 40, параграф 2 от Директива 2005/36/ЕО след завършване най-малко на първите десет години от училищен общообразователен курс, въвежда законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за да се съобрази с изискванията за прием за обучение за акушерки по член 40, параграф 2, буква а) от посочената директива до 18 януари 2020 г.
3. Държавите-членки съобщават на Комисията текста на мерките, посочени в параграфи 1 и 2.
4. Когато държавите-членки приемат мерките, посочени в параграфи 1 и 2, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или позоваването се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки.
5. Държавите-членки съобщават на Комисията текста на основните мерки по националното право, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 4
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 5
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Страсбург на 20 ноември 2013 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2013/55/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 20ής Νοεμβρίου 2013
για την τροποποίηση της οδηγίας 2005/36/ΕΚ σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2012 σχετικά με τη διοικητική συνεργασία μέσω του συστήματος πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς («κανονισμός IMI»)
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 46, 53 παράγραφος 1 και 62,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (3) θέσπισε ένα σύστημα αμοιβαίας αναγνώρισης που βασιζόταν αρχικά σε 15 οδηγίες. Προβλέπει την αυτόματη αναγνώριση ενός περιορισμένου αριθμού επαγγελμάτων βάσει εναρμονισμένων ελάχιστων απαιτήσεων εκπαίδευσης (τομεακών επαγγελμάτων), ένα γενικό σύστημα για την αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης και για την αυτόματη αναγνώριση της επαγγελματικής εμπειρίας. Επίσης, η οδηγία 2005/36/ΕΚ δημιούργησε ένα νέο σύστημα ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Πρέπει να τονιστεί ότι τα μέλη μιας οικογένειας που είναι πολίτες της Ένωσης και τα οποία κατάγονται από τρίτη χώρα, επωφελούνται ίσης μεταχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 24 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών (4). Οι υπήκοοι τρίτων χωρών δύνανται επίσης να επωφελούνται ίσης μεταχείρισης όσον αφορά την αναγνώριση διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων επαγγελματικών προσόντων, σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές διαδικασίες, δυνάμει ειδικών νομοθετικών πράξεων της Ένωσης, όπως π.χ. εκείνων σχετικά με τη διαμονή επί μακρόν διαμένοντος, πρόσφυγες, «κατόχους μπλε ταυτότητας» και επιστημονικούς ερευνητές.
(2)
Στην ανακοίνωσή της, της 27ης Οκτωβρίου 2010 με τίτλο «Πράξη για την ενιαία αγορά, Δώδεκα δράσεις για την τόνωση της ανάπτυξης και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης «Μαζί για μια νέα ανάπτυξη», η Επιτροπή επισήμανε την ανάγκη εκσυγχρονισμού της ενωσιακής νομοθεσίας σε αυτόν τον τομέα. Στις 23 Οκτωβρίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στα συμπεράσματά του υποστήριξε τον εν λόγω εκσυγχρονισμό και ζήτησε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο την επίτευξη πολιτικής συμφωνίας για την αναθεώρηση της οδηγίας 2005/36/ΕΚ μέχρι το τέλος του 2012. Στο ψήφισμά του της 15ης Νοεμβρίου 2011 σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (2005/36/ΕΚ) (5), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε επίσης την Επιτροπή να υποβάλει μια πρόταση. Η Έκθεση 2010 για την ιθαγένεια της ΕΕ της 27ης Οκτωβρίου 2010 με τίτλο «Άρση των εμποδίων στα δικαιώματα των πολιτών της ΕΕ» υπογραμμίζει την ανάγκη ελάφρυνσης του διοικητικού φόρτου που σχετίζεται με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων.
(3)
Οι συμβολαιογράφοι που διορίζονται με επίσημη πράξη της Διοίκησης πρέπει να αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/36/ΕΚ, λόγω των ειδικών και διαφορετικών καθεστώτων που ισχύουν στα επιμέρους κράτη μέλη όσον αφορά την πρόσβαση στο επάγγελμα και την άσκησή του.
(4)
Προκειμένου να ενισχυθεί η εσωτερική αγορά και να προαχθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των επαγγελματιών, με την παράλληλη διασφάλιση αποτελεσματικότερης και διαφανέστερης αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων μια ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα θα εξασφάλιζε προστιθέμενη αξία. Συγκεκριμένα, η εν λόγω ταυτότητα θα ήταν χρήσιμη για τη διευκόλυνση της προσωρινής κινητικότητας και της αναγνώρισης δυνάμει του αυτόματου συστήματος αναγνώρισης, καθώς και για την προώθηση μιας απλουστευμένης διαδικασίας αναγνώρισης στο πλαίσιο του γενικού συστήματος. Σκοπός της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας είναι η απλούστευση της διαδικασίας αναγνώρισης και η εξασφάλιση πλεονεκτημάτων σε επίπεδο κόστους και λειτουργίας από τα οποία θα ωφεληθούν οι επαγγελματίες και οι αρμόδιες αρχές. Ως προς την καθιέρωση ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις του οικείου επαγγελματικού κλάδου ενώ της καθιέρωσης θα πρέπει να προηγείται αξιολόγηση της καταλληλότητας της για τον οικείο κλάδο και του αντίκτυπού της στα κράτη μέλη. Η αξιολόγηση θα πρέπει να διενεργείται από κοινού με τα κράτη μέλη, εφόσον κρίνεται απαραίτητο. Η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα πρέπει να εκδίδεται κατόπιν αίτησης του επαγγελματία και μετά την υποβολή των αναγκαίων εγγράφων και την ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών επαλήθευσης από τις αρμόδιες αρχές. Στις περιπτώσεις που η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα εκδίδεται με σκοπό την εγκατάσταση, θα πρέπει να συνιστά απόφαση αναγνώρισης και να αντιμετωπίζεται ως οιαδήποτε άλλη απόφαση αναγνώρισης σύμφωνα με την οδηγία 2005/36/ΕΚ. Θα πρέπει να συμπληρώνει και όχι να υποκαθιστά ενδεχόμενες απαιτήσεις εγγραφής που συνδέονται με την πρόσβαση σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα. Η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα δεν είναι απαραίτητη για τα νομικά επαγγέλματα για τα οποία ήδη εφαρμόζεται η επαγγελματική ταυτότητα βάσει του συστήματος που προβλέπεται στην οδηγία 77/249/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1977, για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους (6) και στην οδηγία 98/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διευκόλυνση της μόνιμης άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος σε κράτος μέλος διάφορο εκείνου στο οποίο αποκτήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος (7).
(5)
Η λειτουργία της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας πρέπει να υποστηρίζεται από το σύστημα πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς (ΙΜΙ) που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8). Η ταυτότητα και το ΙΜΙ θα ενισχύσουν τις συνέργειες και την εμπιστοσύνη μεταξύ των αρμόδιων αρχών, ενώ παράλληλα θα καταργήσουν τον διπλασιασμό του διοικητικού φόρτου και τις διαδικασίες αναγνώρισης για τις αρμόδιες αρχές και θα δημιουργήσουν περισσότερη διαφάνεια και σαφήνεια για τους επαγγελματίες.
(6)
Η διαδικασία υποβολής αίτησης και έκδοσης της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας πρέπει να έχει σαφή δομή και να περιλαμβάνει διασφαλίσεις και τα αντίστοιχα δικαιώματα προσφυγής του αιτούντος. Οι απαιτήσεις μετάφρασης και οι μέθοδοι καταβολής τελών από τον αιτούντα θα πρέπει να διασαφηνίζονται με εκτελεστικές πράξεις, ούτως ώστε να μην διακόπτεται ή διαταράσσεται η ροή εργασιών στο ΙΜΙ και να μην καθυστερεί η διεκπεραίωση της αίτησης. Ο καθορισμός του ύψους των τελών είναι αρμοδιότητα των κρατών μελών. Ωστόσο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά με το καθορισθέν ύψος των τελών. Η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα και η σχετική ροή εργασιών στο πλαίσιο του ΙΜΙ πρέπει να διασφαλίζουν την ακεραιότητα, την αυθεντικότητα και την εμπιστευτικότητα των αποθηκευμένων δεδομένων και να αποτρέπουν την παράνομη και μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση στις πληροφορίες που περιέχονται σε αυτά.
(7)
Η οδηγία 2005/36/ΕΚ εφαρμόζεται μόνο σε επαγγελματίες που επιθυμούν να ασκήσουν το ίδιο επάγγελμα σε άλλο κράτος μέλος. Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες, στο κράτος μέλος υποδοχής, οι σχετικές δραστηριότητες εμπίπτουν σε ένα επάγγελμα με μεγαλύτερο πεδίο δραστηριοτήτων από ό,τι στο κράτος μέλος καταγωγής. Εάν οι διαφορές μεταξύ των τομέων δραστηριοτήτων είναι τόσο μεγάλες ώστε ο επαγγελματίας να πρέπει να ακολουθήσει ένα πλήρες πρόγραμμα εκπαίδευσης και κατάρτισης για να αντισταθμίσει τις ελλείψεις του και εάν το ζητήσει ο ίδιος ο επαγγελματίας, υπό αυτές τις συγκεκριμένες περιστάσεις ένα κράτος μέλος υποδοχής πρέπει να χορηγήσει μερική πρόσβαση. Ωστόσο, σε περίπτωση που υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος, όπως ορίζονται από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη νομολογία του σχετικά με τα άρθρα 49 και 56 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και η οποία ενδέχεται να εξακολουθήσει να εξελίσσεται, ένα κράτος μέλος θα πρέπει να μπορεί να αρνηθεί τη χορήγηση μερικής πρόσβασης. Πρόκειται ιδίως για την περίπτωση επαγγελμάτων του ιατρικού κλάδου που έχουν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία ή στην ασφάλεια των ασθενών. Η χορήγηση μερικής πρόσβασης δεν θα πρέπει να θίγει το δικαίωμα των κοινωνικών εταίρων να οργανώνονται.
(8)
Με στόχο την προστασία των εγχώριων καταναλωτών στο κράτος μέλος υποδοχής, η προσωρινή και περιστασιακή παροχή υπηρεσιών στα κράτη μέλη θα πρέπει να υπόκειται σε διασφαλίσεις, και συγκεκριμένα σε μια απαίτηση επαγγελματικής εμπειρίας τουλάχιστον ενός έτους στο διάστημα των τελευταίων δέκα ετών που προηγούνται της παροχής υπηρεσιών, εάν το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο στο κράτος μέλος καταγωγής. Όσον αφορά τις εποχιακές δραστηριότητες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διενεργούν ελέγχους για να διαπιστώσουν τον προσωρινό και περιστασιακό χαρακτήρα των υπηρεσιών που παρασχέθηκαν στην επικράτειά τους. Προς τούτο, το κράτος μέλος υποδοχής θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ζητεί, άπαξ του έτους, πληροφορίες σχετικά με τις πράγματι παρασχεθείσες υπηρεσίες στην επικράτειά του, εφόσον ο πάροχος υπηρεσιών δεν έχει ήδη γνωστοποιήσει τις πληροφορίες αυτές αυτοβούλως.
(9)
Η οδηγία 2005/36/ΕΚ επιτρέπει στα κράτη μέλη να ελέγχουν τα επαγγελματικά προσόντα του παρόχου υπηρεσιών πριν από την πρώτη παροχή της υπηρεσίας στην περίπτωση νομοθετικά ρυθμιζόμενων επαγγελμάτων που έχουν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία ή στην ασφάλεια. Αυτό έχει οδηγήσει σε νομική ασάφεια, καθώς η απόφαση σχετικά με την ανάγκη διεξαγωγής του ανωτέρω προηγούμενου ελέγχου εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της αρμόδιας αρχής. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια δικαίου, οι επαγγελματίες πρέπει να γνωρίζουν εξαρχής εάν είναι απαραίτητη η διεξαγωγή προηγούμενου ελέγχου των επαγγελματικών προσόντων και πότε μπορούν να αναμένουν τη λήψη μιας απόφασης. Σε κάθε περίπτωση, οι όροι για τους προηγούμενους αυτούς ελέγχους επαγγελματικών προσόντων στο πλαίσιο της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών δεν θα πρέπει να είναι αυστηρότεροι σε σχέση με τους προβλεπόμενους στο πλαίσιο των κανόνων εγκατάστασης. Στην περίπτωση νομοθετικά ρυθμιζόμενων επαγγελμάτων που έχουν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία ή στην ασφάλεια, η οδηγία 2005/36/ΕΚ δεν θα πρέπει να θίγει τη δυνατότητα των κρατών μελών να επιβάλουν υποχρέωση ασφαλιστικής κάλυψης για επαγγελματικές πράξεις σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες βάσει της οδηγίας 2011/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2011, περί εφαρμογής των δικαιωμάτων των ασθενών στο πλαίσιο της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης (9) και της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (10).
(10)
Έχει αποδειχθεί ότι τα συστήματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης είναι χρήσιμο εργαλείο για την εξασφάλιση απασχόλησης για τους νέους και ομαλής μετάβασης από την κατάρτιση στην επαγγελματική ζωή. Κατά συνέπεια, η οδηγία 2005/36/ΕΚ θα πρέπει να λαμβάνει πλήρως υπόψη τις ιδιαιτερότητές τους.
(11)
Προκειμένου να καθοριστεί ο μηχανισμός αναγνώρισης βάσει του γενικού συστήματος, είναι αναγκαίο να καταταγούν τα διάφορα εθνικά συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης σε διάφορα επίπεδα. Τα επίπεδα αυτά, τα οποία δημιουργούνται με μοναδικό σκοπό τη λειτουργία του γενικού συστήματος, δεν επηρεάζουν τις εθνικές δομές εκπαίδευσης και κατάρτισης ούτε την αρμοδιότητα των κρατών μελών στον τομέα αυτόν, συμπεριλαμβανομένης και μιας εθνικής πολιτικής για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου επαγγελματικών προσόντων (ΕΠΑΠ). Το ΕΠΑΠ είναι ένα εργαλείο σχεδιασμένο για την προώθηση της διαφάνειας και της συγκρισιμότητας των επαγγελματικών προσόντων και μπορεί να αποτελέσει χρήσιμη πρόσθετη πηγή πληροφοριών για τις αρμόδιες αρχές που εξετάζουν τους επαγγελματικούς τίτλους που έχουν εκδοθεί σε άλλα κράτη μέλη. Σύμφωνα με τη διαδικασία της Μπολόνιας, τα ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης έχουν προσαρμόσει τη δομή των προγραμμάτων τους σε ένα σύστημα δύο κύκλων σπουδών για το πτυχίο και το μεταπτυχιακό δίπλωμα. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα πέντε επίπεδα που προβλέπονται βάσει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ συνάδουν με τη νέα αυτή δομή πτυχίων, το πτυχίο θα πρέπει να κατατάσσεται στο επίπεδο δ και το μεταπτυχιακό δίπλωμα στο επίπεδο ε. Τα πέντε επίπεδα που θεσπίζονται για τη λειτουργία του γενικού συστήματος θα πρέπει καταρχήν να μην χρησιμοποιούνται πλέον ως κριτήριο για τον αποκλεισμό των πολιτών της Ένωσης από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/36/ΕΚ εάν αυτό θα αντιτίθετο στην αρχή της διά βίου μάθησης.
(12)
Οι αιτήσεις αναγνώρισης που υποβάλλονται από επαγγελματίες που κατάγονται από κράτη μέλη χωρίς νομοθετική κατοχύρωση και οι οποίοι διαθέτουν επαγγελματική εμπειρία ενός έτους θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως και οι αιτήσεις επαγγελματιών που κατάγονται από κράτη μέλη όπου το επάγγελμά τους είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο. Τα επαγγελματικά τους προσόντα θα πρέπει να συγκρίνονται με τα επαγγελματικά προσόντα που απαιτούνται στο κράτος μέλος υποδοχής βάσει των επιπέδων επαγγελματικών προσόντων που ορίζονται στην οδηγία 2005/36/ΕΚ. Σε περίπτωση ουσιωδών διαφορών η αρμόδια αρχή πρέπει να μπορεί να επιβάλλει αντισταθμιστικά μέτρα. Οι μηχανισμοί εξακρίβωσης των θεωρητικών γνώσεων και πρακτικών δεξιοτήτων που απαιτούνται ενδεχομένως για την πρόσβαση στο επάγγελμα ως αντισταθμιστικά μέτρα, θα πρέπει να εγγυώνται και να τηρούν τις αρχές της διαφάνειας και της αμεροληψίας.
(13)
Ελλείψει εναρμόνισης των ελάχιστων προϋποθέσεων εκπαίδευσης για την πρόσβαση στα επαγγέλματα που διέπονται από το γενικό σύστημα, θα πρέπει να εξακολουθήσει να υπάρχει για τα κράτη μέλη υποδοχής η δυνατότητα επιβολής αντισταθμιστικού μέτρου. Οποιοδήποτε μέτρο αυτού του είδους θα πρέπει να είναι αναλογικό και συγκεκριμένα να λαμβάνει υπόψη τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις ικανότητες που έχει αποκτήσει ο αιτών κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του εμπειρίας ή μέσω διά βίου μάθησης, για την οποία υπάρχει σχετική τυπική επικύρωση από αρμόδιο φορέα. Η απόφαση για την επιβολή αντισταθμιστικού μέτρου θα πρέπει να δικαιολογείται δεόντως προκειμένου να δίνει στον αιτούντα τη δυνατότητα να κατανοήσει καλύτερα την κατάστασή του και να ζητήσει δικαστική επανεξέταση ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων δυνάμει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ.
(14)
Η αναθεώρηση της οδηγίας 2005/36/ΕΚ κατέδειξε την ανάγκη ανανέωσης και αποσαφήνισης με περισσότερη ευελιξία των καταλόγων βιομηχανικών, εμπορικών και ειδικευμένων δραστηριοτήτων στο παράρτημα IV, διατηρώντας παράλληλα ένα σύστημα αυτόματης αναγνώρισης για τις εν λόγω δραστηριότητες βάσει της επαγγελματικής εμπειρίας. Το παράρτημα IV βασίζεται επί του παρόντος στη Διεθνή πρότυπη ταξινόμηση κατά βιομηχανία όλων των κλάδων οικονομικών δραστηριοτήτων (ISIC) που χρονολογείται από το 1958 και δεν αντικατοπτρίζει πλέον την τρέχουσα δομή των οικονομικών δραστηριοτήτων. Η ταξινόμηση ISIC έχει αναθεωρηθεί αρκετές φορές από το 1958. Συνεπώς, η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να προσαρμόσει το παράρτημα IV προκειμένου να παραμείνει άθικτο το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης.
(15)
Η συνεχής επαγγελματική εξέλιξη συμβάλλει στην ασφαλή και αποτελεσματική άσκηση δραστηριοτήτων των επαγγελματιών οι οποίοι επωφελούνται από την αυτόματη αναγνώριση των επαγγελματικών τους προσόντων. Είναι σημαντικό να προωθηθεί η περαιτέρω υποστήριξη της συνεχούς επαγγελματικής εξέλιξης για τους εν λόγω επαγγελματίες. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν ιδίως τη συνεχή επαγγελματική εξέλιξη για ιατρούς, ειδικούς ιατρούς, ιατρούς γενικής ιατρικής, νοσηλευτές υπεύθυνους για γενική περίθαλψη, οδοντιάτρους, ειδικευμένους οδοντιάτρους, κτηνιάτρους, μαίες/μαιευτές και φαρμακοποιούς και αρχιτέκτονες. Τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη για την προώθηση της συνεχούς επαγγελματικής εξέλιξης για τα επαγγέλματα αυτά θα πρέπει να ανακοινώνονται στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να ανταλλάσσουν βέλτιστες πρακτικές στον τομέα αυτόν. Η συνεχής επαγγελματική εξέλιξη θα πρέπει να καλύπτει τεχνικές, επιστημονικές, κανονιστικές και δεοντολογικές εξελίξεις και να ενθαρρύνει τους επαγγελματίες να συμμετέχουν σε διά βίου μάθηση συναφή με το επάγγελμά τους.
(16)
Το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης βάσει εναρμονισμένων ελάχιστων απαιτήσεων εκπαίδευσης εξαρτάται από την έγκαιρη κοινοποίηση νέων τίτλων επαγγελματικής εκπαίδευσης ή τυχόν αλλαγών σε αυτούς από τα κράτη μέλη και τη δημοσίευσή τους από την Επιτροπή. Διαφορετικά, οι κάτοχοι των εν λόγω επαγγελματικών προσόντων δεν διαθέτουν εγγυήσεις ότι μπορούν να επωφεληθούν από την αυτόματη αναγνώριση. Προκειμένου να αυξηθεί η διαφάνεια και να διευκολυνθεί η εξέταση πρόσφατα κοινοποιηθέντων τίτλων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τη διάρκεια και το περιεχόμενο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, τα οποία θα πρέπει να είναι σύμφωνα με τις ελάχιστες απαιτήσεις εκπαίδευσης που ορίζονται στην οδηγία 2005/36/ΕΚ.
(17)
Οι μονάδες του Ευρωπαϊκού Συστήματος Μεταφοράς και Συσσώρευσης πιστωτικών μονάδων (ECTS) χρησιμοποιούνται ήδη στην πλειονότητα των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης στην Ένωση και η χρήση τους γίνεται ολοένα συχνότερη σε μαθήματα που οδηγούν στην απόκτηση των επαγγελματικών προσόντων που απαιτούνται για την άσκηση ενός νομοθετικά ρυθμιζόμενου επαγγέλματος. Συνεπώς, είναι αναγκαία η εισαγωγή της δυνατότητας έκφρασης της διάρκειας του προγράμματος και σε ECTS. Η εν λόγω δυνατότητα δεν θα πρέπει να επηρεάσει τις άλλες απαιτήσεις αυτόματης αναγνώρισης. Μια μονάδα ECTS αντιστοιχεί σε 25-30 ώρες φοίτησης ενώ συνήθως για τη συμπλήρωση ενός ακαδημαϊκού έτους απαιτούνται 60 πιστωτικές μονάδες.
(18)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο δημόσιας υγείας και ασφάλειας των ασθενών εντός της Ένωσης και ο εκσυγχρονισμός της οδηγίας 2005/36/ΕΚ, είναι αναγκαίο να τροποποιηθούν τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για να καθορισθεί η βασική ιατρική εκπαίδευση, έτσι ώστε οι προϋποθέσεις σχετικά με τον ελάχιστο αριθμό ετών και ωρών να λειτουργούν σωρευτικά. Στόχος της τροποποίησης αυτής δεν είναι να μειώσει τις απαιτήσεις κατάρτισης για τη βασική ιατρική εκπαίδευση.
(19)
Με στόχο την ενίσχυση της κινητικότητας των ειδικευμένων ιατρών που έχουν ήδη αποκτήσει τίτλο ιατρικής ειδικότητας και στη συνέχεια ακολούθησαν εκπαίδευση για άλλη ειδικότητα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να παραχωρούν μερικές εξαιρέσεις από ορισμένα στοιχεία της εκπαίδευσης εάν τα εν λόγω στοιχεία εκπαίδευσης ολοκληρώθηκαν ήδη κατά τη διάρκεια του προηγούμενου προγράμματος ιατρικής ειδικότητας σε κράτος μέλος. Θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να παραχωρούν, εντός ορισμένων ορίων, εξαιρέσεις αυτού του είδους για ιατρικές ειδικότητες που καλύπτονται από το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης.
(20)
Το επάγγελμα της νοσηλευτικής έχει εξελιχθεί σημαντικά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες: η περίθαλψη σε επίπεδο κοινότητας, η χρήση σύνθετων θεραπειών και η συνεχής ανάπτυξη της τεχνολογίας προϋποθέτουν την ικανότητα για πιο ανεξάρτητη εργασία από τους νοσηλευτές. Η νοσηλευτική εκπαίδευση, η οργάνωση της οποίας εξακολουθεί να διαφέρει ανάλογα με τις εθνικές παραδόσεις, θα πρέπει να παρέχει μια περισσότερο ισχυρή και προσανατολισμένη στην παραγωγή βεβαιότητα ότι ο επαγγελματίας έχει αποκτήσει ορισμένες γνώσεις και δεξιότητες κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης και μπορεί να θέσει σε εφαρμογή τουλάχιστον ορισμένες ικανότητες για την άσκηση των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με το επάγγελμα.
(21)
Προκειμένου οι μαίες/μαιευτές να είναι προετοιμασμένες/οι να αντιμετωπίσουν τις περίπλοκες ανάγκες περίθαλψης που σχετίζονται με τις δραστηριότητές τους, οι ασκούμενοι στη μαιευτική θα πρέπει να έχουν ένα καλό υπόβαθρο γενικής εκπαίδευσης πριν ξεκινήσουν την κατάρτισή τους στη μαιευτική. Κατά συνέπεια, για την εισαγωγή στην κατάρτιση στη μαιευτική θα πρέπει να αυξηθούν σε 12 τα έτη σπουδών γενικής εκπαίδευσης ή να απαιτείται η επιτυχία σε εξέταση ισοδύναμου επιπέδου, εκτός από την περίπτωση των επαγγελματιών που διαθέτουν ήδη προσόντα νοσηλευτή υπεύθυνου για γενική περίθαλψη. Η κατάρτιση των μαιών/μαιευτών θα πρέπει να παρέχει μεγαλύτερη βεβαιότητα ότι ο επαγγελματίας έχει αποκτήσει ορισμένες γνώσεις και δεξιότητες απαραίτητες για να ασκεί τις δραστηριότητες μαίας/μαιευτή που αναφέρονται στην οδηγία 2005/36/ΕΚ.
(22)
Προκειμένου να απλοποιηθεί το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης των ιατρικών και οδοντιατρικών ειδικοτήτων, οι εν λόγω ειδικότητες θα πρέπει να καλύπτονται από την οδηγία 2005/36/ΕΚ εάν είναι κοινές τουλάχιστον στα δύο πέμπτα των κρατών μελών.
(23)
Σημαντικός αριθμός κρατών μελών έχουν αποφασίσει να επιτρέψουν την πρόσβαση σε όλες τις δραστηριότητες του φαρμακευτικού τομέα και την άσκηση των δραστηριοτήτων αυτών με βάση την αναγνώριση των προσόντων φαρμακοποιού που έχουν αποκτηθεί σε άλλο κράτος μέλος μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας 2005/36/ΕΚ. Η αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων που αποκτήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος δεν θα πρέπει, ωστόσο, να εμποδίζει ένα κράτος μέλος να διατηρεί κανόνες που δεν εισάγουν διακρίσεις για τη γεωγραφική κατανομή των φαρμακείων στην επικράτειά τους, διότι η οδηγία 2005/36/ΕΚ δεν συντονίζει τους εν λόγω κανόνες. Ωστόσο, κάθε παρέκκλιση από την αυτόματη αναγνώριση προσόντων που εξακολουθεί να είναι απαραίτητη για ένα κράτος μέλος δεν θα πρέπει πλέον να αποκλείει τους φαρμακοποιούς που έχουν ήδη αναγνωριστεί από κράτος μέλος που κάνει χρήση της εν λόγω παρέκκλισης και οι οποίοι έχουν ήδη ασκήσει κατά τρόπο νόμιμο και αποτελεσματικό το επάγγελμα του φαρμακοποιού για ορισμένο χρονικό διάστημα στην επικράτεια του εν λόγω κράτους μέλους.
(24)
Η λειτουργία του συστήματος αυτόματης αναγνώρισης εξαρτάται από την εμπιστοσύνη στις προϋποθέσεις εκπαίδευσης που αποτελούν τη βάση των προσόντων των επαγγελματιών. Συνεπώς, είναι σημαντικό οι ελάχιστες προϋποθέσεις εκπαίδευσης για τους αρχιτέκτονες να αντικατοπτρίζουν τις νέες εξελίξεις στην αρχιτεκτονική εκπαίδευση, ιδίως όσον αφορά την ανάγκη συμπλήρωσης της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης με επαγγελματική εμπειρία υπό την εποπτεία ειδικευμένων αρχιτεκτόνων. Ταυτόχρονα, οι ελάχιστες προϋποθέσεις εκπαίδευσης θα πρέπει να είναι επαρκώς ευέλικτες ώστε να αποφευχθεί ο αθέμιτος περιορισμός της ικανότητας των κρατών μελών να οργανώνουν τα εκπαιδευτικά τους συστήματα.
(25)
Η οδηγία 2005/36/ΕΚ θα πρέπει, μέσω της εισαγωγής κοινών πλαισίων εκπαίδευσης, να προωθεί ένα πιο αυτόματο χαρακτήρα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων για τα επαγγέλματα που επί του παρόντος δεν επωφελούνται από αυτήν. Τούτο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την αρμοδιότητα των κρατών μελών να καθορίζουν τα επαγγελματικά προσόντα που απαιτούνται για την άσκηση επαγγελμάτων στην επικράτειά τους καθώς και το περιεχόμενο και την οργάνωση των συστημάτων τους εκπαίδευσης και κατάρτισης. Οι κοινές αρχές εκπαίδευσης θα πρέπει να έχουν τη μορφή κοινών πλαισίων εκπαίδευσης που βασίζονται σε ένα κοινό σύνολο γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων ή σε κοινές δοκιμασίες εκπαίδευσης. Θα πρέπει επίσης να είναι δυνατό για κοινά πλαίσια εκπαίδευσης να καλύπτουν ειδικότητες που δεν υπόκεινται επί του παρόντος στις διατάξεις για την αυτόματη αναγνώριση βάσει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ και που αφορούν επαγγέλματα που καλύπτονται από το κεφάλαιο III του τίτλου III και που έχουν σαφώς καθορισμένες ειδικές δραστηριότητες που εκτελούνται αποκλειστικά στο πλαίσιο αυτών. Κοινά πλαίσια εκπαίδευσης για τις εν λόγω ειδικότητες, ιδίως τις ιατρικές ειδικότητες, θα πρέπει να παρέχουν υψηλό επίπεδο δημόσιας υγείας και ασφάλειας των ασθενών. Τα επαγγελματικά προσόντα που αποκτώνται στο πλαίσιο των κοινών πλαισίων εκπαίδευσης θα πρέπει να αναγνωρίζονται αυτόματα από τα κράτη μέλη. Επαγγελματικές οργανώσεις που είναι αντιπροσωπευτικές σε επίπεδο Ένωσης και, σε ορισμένες περιστάσεις, εθνικές επαγγελματικές οργανώσεις ή αρμόδιες αρχές, θα πρέπει να είναι σε θέση να υποβάλλουν προτάσεις όσον αφορά τις κοινές αρχές εκπαίδευσης στην Επιτροπή, προκειμένου να είναι δυνατή η αξιολόγηση, από κοινού με τους εθνικούς συντονιστές, των πιθανών συνεπειών των αρχών αυτών στα εθνικά συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης, καθώς και στους εθνικούς κανόνες που διέπουν την πρόσβαση σε νομοθετικά ρυθμιζόμενα επαγγέλματα.
(26)
Η οδηγία 2005/36/ΕΚ προβλέπει ήδη την υποχρέωση των επαγγελματιών να διαθέτουν τις αναγκαίες γλωσσικές δεξιότητες. Η αναθεώρηση της εφαρμογής της εν λόγω υποχρέωσης αποκάλυψε την ανάγκη αποσαφήνισης του ρόλου των αρμόδιων αρχών και των εργαζομένων, ιδιαίτερα προς το συμφέρον της καλύτερης κατοχύρωσης της ασφάλειας των ασθενών. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να είναι σε θέση να διενεργούν γλωσσικούς ελέγχους μετά την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων. Είναι σημαντικό, ειδικότερα για τα επαγγέλματα που έχουν επιπτώσεις στην ασφάλεια των ασθενών, οι γλωσσικοί έλεγχοι βάσει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ να διενεργούνται πριν από την έναρξη άσκησης επαγγέλματος του επαγγελματία στο κράτος μέλος υποδοχής. Εντούτοις, οι γλωσσικοί έλεγχοι θα πρέπει να είναι εύλογοι και αναγκαίοι για τα εν λόγω επαγγέλματα και δεν θα πρέπει να στοχεύουν στον αποκλεισμό από την αγορά εργασίας στο κράτος μέλος υποδοχής επαγγελματιών που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη. Εντούτοις, για να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας και με στόχο την ενίσχυση της κινητικότητας των επαγγελματιών στην Ένωση, οι γλωσσικοί έλεγχοι που διενεργούνται απευθείας από αρμόδια αρχή ή υπό την εποπτεία της θα πρέπει να περιορίζονται στη γνώση μιας επίσημης ή διοικητικής γλώσσας του κράτους μέλους υποδοχής, εφόσον η εν λόγω διοικητική γλώσσα είναι επίσης επίσημη γλώσσα της Ένωσης. Αυτό δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν τους επαγγελματίες να μάθουν μια άλλη γλώσσα σε μεταγενέστερο στάδιο, εφόσον κριθεί αναγκαίο για την επαγγελματική δραστηριότητα που πρόκειται να ακολουθήσουν. Οι εργοδότες θα πρέπει επίσης να εξακολουθήσουν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διακρίβωση των γλωσσικών γνώσεων που απαιτούνται για την άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων στον χώρο εργασίας τους.
(27)
Οι εθνικοί κανόνες που διέπουν την πρόσβαση σε νομοθετικά ρυθμιζόμενα επαγγέλματα δεν θα πρέπει να συνιστούν εμπόδιο στην κινητικότητα των νέων πτυχιούχων. Συνεπώς, όταν ένας πτυχιούχος συμπληρώνει επαγγελματική πρακτική άσκηση σε άλλο κράτος μέλος, αυτή η πρακτική άσκηση θα πρέπει να αναγνωρίζεται όταν ο πτυχιούχος υποβάλλει αίτηση για πρόσβαση σε νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα στο κράτος μέλος καταγωγής. Η αναγνώριση επαγγελματικής πρακτικής άσκησης που πραγματοποιήθηκε σε άλλο κράτος μέλος θα πρέπει να βασίζεται σε σαφή, γραπτή περιγραφή των μαθησιακών στόχων και των ανατεθέντων καθηκόντων, που καθορίζονται από τον επόπτη πρακτικής άσκησης στο κράτος μέλος υποδοχής. Η επαγγελματική πρακτική άσκηση που ολοκληρώθηκε σε τρίτες χώρες θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τα κράτη μέλη κατά την εξέταση αίτησης για πρόσβαση σε νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα.
(28)
Η οδηγία 2005/36/ΕΚ προβλέπει ένα σύστημα εθνικών σημείων επαφής. Λόγω της έναρξης ισχύος της οδηγίας 2006/123/ΕΚ και της θέσπισης κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης στο πλαίσιο της εν λόγω οδηγίας, υπάρχει κίνδυνος επικάλυψης. Κατά συνέπεια τα εθνικά σημεία επαφής που θεσπίζονται με την οδηγία 2005/36/ΕΚ θα πρέπει να μετατραπούν σε κέντρα υποστήριξης, τα οποία πρέπει να εστιάσουν τις δραστηριότητές τους στην παροχή συμβουλών και υποστήριξης στους πολίτες, συμπεριλαμβανομένων και συμβουλών που παρέχονται αυτοπροσώπως, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η καθημερινή εφαρμογή των κανόνων της εσωτερικής αγοράς σε περίπλοκες μεμονωμένες περιπτώσεις πολιτών παρακολουθείται σε εθνικό επίπεδο. Εάν συντρέχει περίπτωση, έρχονται σε επαφή με τις αρμόδιες αρχές και τα κέντρα υποστήριξης άλλων κρατών μελών. Όσον αφορά την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ελεύθερα να αποφασίζουν κατά πόσον τα κέντρα υποστήριξης ενεργούν ως αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ή υποστηρίζουν τη σχετική αρμόδια αρχή στην επεξεργασία των αιτήσεων έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας και στην επεξεργασία του ατομικού φάκελου του αιτούντος που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του ΙΜΙ (αρχείο ΙΜΙ). Στο πλαίσιο της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, εάν το εν λόγω επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο στο κράτος μέλος καταγωγής, τα κέντρα υποστήριξης μπορούν επίσης να συμμετέχουν στην ανταλλαγή πληροφοριών που προβλέπεται για τους σκοπούς της διοικητικής συνεργασίας.
(29)
Η παρούσα οδηγία συμβάλλει στη διασφάλιση υψηλού επιπέδου στην υγεία και στην προστασία των καταναλωτών. Στην οδηγία 2005/36/ΕΚ καθορίζονται ήδη λεπτομερείς υποχρεώσεις των κρατών μελών για ανταλλαγή πληροφοριών. Οι υποχρεώσεις αυτές θα πρέπει να ενισχυθούν. Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει απλώς να ανταποκρίνονται σε αιτήσεις πληροφοριών, αλλά οι αρμόδιες αρχές τους θα πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθούν εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων τους να προειδοποιούν προληπτικά τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών σχετικά με τους επαγγελματίες που δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να ασκούν το επάγγελμά τους. Είναι αναγκαία η δημιουργία ενός ειδικού μηχανισμού προειδοποίησης για επαγγελματίες του κλάδου της υγείας δυνάμει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ. Ο μηχανισμός αυτός θα πρέπει να εφαρμόζεται και στους κτηνιάτρους, καθώς και στους επαγγελματίες που ασκούν δραστηριότητες που σχετίζονται με την εκπαίδευση ανηλίκων, περιλαμβανομένων των εργαζομένων στον τομέα παιδικής μέριμνας και προσχολικής εκπαίδευσης. Η υποχρέωση προειδοποίησης θα πρέπει να ισχύει μόνο για τα κράτη μέλη στα οποία τα εν λόγω επαγγέλματα είναι νομικά ρυθμιζόμενα. Όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να ειδοποιούνται σε περίπτωση που κάποιος επαγγελματίας δεν δικαιούται πλέον, λόγω πειθαρχικής ποινής ή ποινικής καταδίκης, να ασκεί, έστω και προσωρινά, επαγγελματική δραστηριότητα σε ένα κράτος μέλος. Η προειδοποίηση θα πρέπει να περιλαμβάνει τυχόν διαθέσιμες πληροφορίες για τον ορισμένο χρόνο ισχύος ή την επ’ αόριστον ισχύ του περιορισμού ή της απαγόρευσης. Η εν λόγω προειδοποίηση θα πρέπει να ενεργοποιείται μέσω του ΙΜΙ ανεξάρτητα από το εάν ο επαγγελματίας έχει ασκήσει οποιοδήποτε από τα δικαιώματά του δυνάμει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ ή εάν έχει υποβάλει αίτηση για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων του μέσω της έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας ή μέσω άλλης μεθόδου που προβλέπεται στην εν λόγω οδηγία. Η διαδικασία προειδοποίησης πρέπει να συμμορφώνεται με την ενωσιακή νομοθεσία σχετικά με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η διαδικασία προειδοποίησης δεν θα πρέπει να έχει ως στόχο την υποκατάσταση ή την προσαρμογή ενδεχόμενων ρυθμίσεων μεταξύ κρατών μελών για τη συνεργασία στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων και οι αρμόδιες αρχές δυνάμει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ θα πρέπει επίσης να μην υποχρεούνται να συμβάλουν στη συγκεκριμένη συνεργασία μέσω προειδοποιήσεων που προβλέπονται δυνάμει της εν λόγω οδηγίας.
(30)
Μία από τις σημαντικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας πολίτης που ενδιαφέρεται να εργαστεί σε άλλο κράτος μέλος είναι η πολυπλοκότητα και η ασάφεια των διοικητικών διαδικασιών με τις οποίες πρέπει να συμμορφωθεί. Η οδηγία 2006/123/ΕΚ υποχρεώνει ήδη τα κράτη μέλη να παρέχουν εύκολη πρόσβαση σε πληροφορίες και και να καθιστούν δυνατή την ολοκλήρωση διαδικασιών μέσω των κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης. Οι πολίτες που επιθυμούν την αναγνώριση των επαγγελματικών τους προσόντων δυνάμει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ μπορούν ήδη να χρησιμοποιήσουν τα κέντρα ενιαίας εξυπηρέτησης εάν καλύπτονται από την οδηγία 2006/123/ΕΚ. Εντούτοις, οι αναζητούντες εργασία και οι επαγγελματίες του κλάδου της υγείας δεν καλύπτονται από την οδηγία 2006/123/ΕΚ και οι διαθέσιμες πληροφορίες σπανίζουν. Συνεπώς, είναι αναγκαίο οι εν λόγω πληροφορίες να προσδιοριστούν από την άποψη του χρήστη και να διασφαλιστεί ότι είναι εύκολα διαθέσιμες. Επίσης, είναι σημαντικό τα κράτη μέλη να μην αναλαμβάνουν αρμοδιότητες μόνο σε εθνικό επίπεδο, αλλά και να συνεργαστούν μεταξύ τους και με την Επιτροπή για να διασφαλιστεί ότι οι επαγγελματίες σε ολόκληρη την Ένωση έχουν εύκολη πρόσβαση σε πληροφορίες φιλικές προς το χρήστη και διαθέσιμες σε διάφορες γλώσσες, και ότι είναι σε θέση να ολοκληρώσουν εύκολα τις διαδικασίες μέσω των κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης ή των οικείων αρμόδιων αρχών. Οι σύνδεσμοι πρέπει να είναι διαθέσιμοι μέσω άλλων δικτυακών τόπων, όπως η δικτυακή πύλη Η Ευρώπη σου ή των οικείων αρμοδίων αρχών.
(31)
Με στόχο τη συμπλήρωση ή τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων της οδηγίας 2005/36/ΕΚ, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ όσον αφορά την ανανέωση των γνώσεων και δεξιοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 21 παράγραφος 6, την ανανέωση του παραρτήματος I, την ανανέωση και διευκρίνιση των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV, τις τροποποιήσεις των σημείων 5.1.1 έως 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 και 5.7.1 του παραρτήματος V, την προσαρμογή των ελάχιστων περιόδων εκπαίδευσης για ειδικευμένους ιατρούς και οδοντιάτρους, τη συμπερίληψη νέων ιατρικών ειδικοτήτων στο σημείο 5.1.3 του παραρτήματος V, τις τροποποιήσεις στον κατάλογο που ορίζεται στα σημεία 5.2.1, 5.3.1, 5.4.1, 5.5.1 και 5.6.1 του παραρτήματος V και τη συμπερίληψη νέων οδοντιατρικών ειδικοτήτων στο σημείο 5.3.3 του παραρτήματος V, που θα διευκρινίζουν τις προϋποθέσεις εφαρμογής των κοινών πλαισίων εκπαίδευσης και τις προϋποθέσεις εφαρμογής κοινών δοκιμασιών εκπαίδευσης. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, να πραγματοποιεί τις κατάλληλες διαβουλεύσεις και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση, θα πρέπει να διασφαλίζει ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(32)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή της οδηγίας 2005/36/ΕΚ, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (11).
(33)
Λόγω της τεχνικής φύσης αυτών των εκτελεστικών πράξεων, η διαδικασία εξέτασης θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων σχετικά με την καθιέρωση ευρωπαϊκών επαγγελματικών ταυτοτήτων για συγκεκριμένα επαγγέλματα, τη μορφή της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, την επεξεργασία των γραπτών αιτήσεων, τις μεταφράσεις που πρέπει να προσκομίσει ο αιτών για την υποστήριξη αίτησης έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, τα στοιχεία των απαιτούμενων εγγράφων δυνάμει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ για την υποβολή ολοκληρωμένης αίτησης, τις διαδικασίες για την καταβολή και την επεξεργασία των πληρωμών για την ταυτότητα αυτή, κανόνες όσον αφορά τον τρόπο, τις περιπτώσεις και τα έγγραφα για τα οποία οι αρμόδιες αρχές μπορούν να ζητήσουν επικυρωμένα αντίγραφα για το εν λόγω επάγγελμα, τις τεχνικές προδιαγραφές και τα μέτρα που είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση της ακεραιότητας, της εμπιστευτικότητας και της ακρίβειας των πληροφοριών που περιέχονται στην ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα και στο αρχείο ΙΜΙ, τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για την έκδοση ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, τους κανόνες σχετικά με τις προϋποθέσεις πρόσβασης στο αρχείο ΙΜΙ, τα τεχνικά μέσα και τις διαδικασίες για την επαλήθευση της αυθεντικότητας και της εγκυρότητας μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας και την εφαρμογή του μηχανισμού ειδοποίησης.
(34)
Η Επιτροπή θα πρέπει, μέσω εκτελεστικών πράξεων και, δεδομένων των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, ενεργώντας χωρίς να εφαρμόζει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011, να αποφασίσει να απορρίψει τη ζητηθείσα ανανέωση του Παραρτήματος I, εφόσον δεν πληρούνται οι όροι που ορίζονται στην οδηγία 2005/36/ΕΚ, να ζητήσει από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να μην εφαρμόσει την παρέκκλιση όσον αφορά την επιλογή μεταξύ περιόδου προσαρμογής και δοκιμασίας επάρκειας, εφόσον η εν λόγω παρέκκλιση δεν ενδείκνυται ή δεν είναι σύμφωνη με το δίκαιο της Ένωσης, να απορρίψει τις ζητηθείσες τροποποιήσεις των σημείων 5.1.1 έως 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 και 5.7.1 του Παραρτήματος V, αν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται στην οδηγία 2005/36/ΕΚ, να καταρτίσει κατάλογο των εθνικών επαγγελματικών προσόντων και των εθνικών επαγγελματικών τίτλων που επωφελούνται από την αυτόματη αναγνώριση δυνάμει του κοινού πλαισίου εκπαίδευσης, να καταρτίσει κατάλογο με τα κράτη μέλη στα οποία πρέπει να διοργανωθούν κοινές δοκιμασίες εκπαίδευσης, τη συχνότητα κατά τη διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους και άλλες ρυθμίσεις απαραίτητες για τη διοργάνωση κοινών δοκιμασιών εκπαίδευσης, και να επιτρέψει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να παρεκκλίνει από τις σχετικές διατάξεις της οδηγίας 2005/36/ΕΚ για περιορισμένο χρονικό διάστημα.
(35)
Μετά τη θετική εμπειρία της αμοιβαίας αξιολόγησης δυνάμει της οδηγίας 2006/123/ΕΚ, ένα παρόμοιο σύστημα αξιολόγησης πρέπει να συμπεριληφθεί στην οδηγία 2005/36/ΕΚ. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιήσουν ποια επαγγέλματα είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενα σε αυτά, για ποιους λόγους, και να συζητήσουν τα αποτελέσματα μεταξύ τους. Ένα τέτοιο σύστημα θα συμβάλει στην αύξηση της διαφάνειας στην αγορά επαγγελματικών υπηρεσιών.
(36)
Η Επιτροπή θα πρέπει, σε εύθετο χρόνο, να αξιολογήσει το καθεστώς αναγνώρισης που ισχύει για τους τίτλους επαγγελματικής εκπαίδευσης ως νοσηλευτή υπεύθυνου για γενική περίθαλψη που εκδίδονται στη Ρουμανία. Η εν λόγω αξιολόγηση θα πρέπει να βασίζεται στα αποτελέσματα ειδικού προγράμματος αναβάθμισης, το οποίο θα πρέπει να θεσπίσει η Ρουμανία σύμφωνα με την εθνική της νομοθεσία, κανονισμούς και διοικητικές διατάξεις, και για το οποίο θα πρέπει να έλθει σε επαφή με τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή. Σκοπός του ειδικού αυτού προγράμματος αναβάθμισης θα πρέπει να είναι να επιτραπεί στους συμμετέχοντες στο εν λόγω πρόγραμμα να αναβαθμίσουν τα επαγγελματικά τους προσόντα για να πληρούν επιτυχώς όλες τις ελάχιστες απαιτήσεις εκπαίδευσης που ορίζει η οδηγία 2005/36/ΕΚ.
(37)
Επειδή οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, ήτοι εξορθολογισμός, απλοποίηση και βελτίωση των κανόνων για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, καθώς αυτό θα είχε αναπόφευκτα ως αποτέλεσμα αποκλίνουσες απαιτήσεις και αποκλίνοντα διαδικαστικά συστήματα, αυξάνοντας την κανονιστική πολυπλοκότητα και προκαλώντας αδικαιολόγητα εμπόδια στην κινητικότητα των επαγγελματιών, μπορούν όμως να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης από την άποψη της συνοχής, της διαφάνειας και της συμβατότητας, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(38)
Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής για τα επεξηγηματικά έγγραφα (12) της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, τα κράτη μέλη έχουν αναλάβει να συνοδεύουν, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, την κοινοποίηση των μέτρων που λαμβάνουν για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα που επεξηγούν τη σχέση μεταξύ των διαφόρων μερών της εν λόγω οδηγίας και των αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί αιτιολογημένη τη διαβίβαση τέτοιου είδους εγγράφων,
(39)
Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων κλήθηκε να γνωμοδοτήσει σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (13), και εξέδωσε γνωμοδότηση στις 8 Μαρτίου 2012 (14).
(40)
Συνεπώς, η οδηγία 2005/36/ΕΚ και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2012 θα πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις στην οδηγία 2005/36/ΕΚ
Η οδηγία 2005/36/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 1 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«Η παρούσα οδηγία θεσπίζει επίσης τους κανόνες που αφορούν τη μερική πρόσβαση σε νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα και την αναγνώριση επαγγελματικών πρακτικών ασκήσεων που πραγματοποιούνται σε άλλο κράτος μέλος.».
2)
Το άρθρο 2 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 1, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται επίσης σε κάθε υπήκοο κράτους μέλους ο οποίος έχει πραγματοποιήσει πρακτική άσκηση εκτός του κράτους καταγωγής.»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«4. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στους συμβολαιογράφους που διορίζονται με επίσημη πράξη της Διοίκησης.».
3)
Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
i)
τα στοιχεία στ) και η) αντικαθίστανται από τα ακόλουθα:
«στ) “επαγγελματική εμπειρία”: η πραγματική και νόμιμη άσκηση πλήρους απασχόλησης ή ισοδύναμης μερικής απασχόλησης του σχετικού επαγγέλματος σε ένα κράτος μέλος·
η) “δοκιμασία επάρκειας”: δοκιμασία που αφορά αποκλειστικά τις επαγγελματικές γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες του αιτούντος, διενεργείται δε ή αναγνωρίζεται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής με σκοπό να αξιολογηθεί η ικανότητα του αιτούντος να ασκήσει νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα στο εν λόγω κράτος μέλος.
Για τη διενέργεια της δοκιμασίας αυτής, οι αρμόδιες αρχές, με βάση τη σύγκριση της εκπαίδευσης που απαιτεί το κράτος μέλος υποδοχής με την εκπαίδευση του αιτούντος, καταρτίζουν κατάλογο των τομέων γνώσεων οι οποίοι δεν καλύπτονται από το δίπλωμα ή από άλλους τίτλους εκπαίδευσης που κατέχει ο αιτών.
Στη δοκιμασία επάρκειας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ο αιτών είναι αναγνωρισμένος επαγγελματίας στο κράτος μέλος καταγωγής ή στο κράτος μέλος προέλευσής του. Η δοκιμασία αυτή καλύπτει τομείς γνώσεων που επιλέγονται μεταξύ αυτών που περιλαμβάνονται στον κατάλογο και των οποίων η γνώση αποτελεί βασική προϋπόθεση για την άσκηση του εν λόγω επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής. Η εν λόγω δοκιμασία μπορεί επίσης να καλύπτει τη γνώση της δεοντολογίας που ισχύει για τις εν λόγω δραστηριότητες στο κράτος μέλος υποδοχής.
Οι λεπτομερείς κανόνες της δοκιμασίας επάρκειας, καθώς και το νομικό καθεστώς στο οποίο υπάγεται, στο κράτος μέλος υποδοχής, ο αιτών που επιθυμεί να ετοιμαστεί για τη δοκιμασία επάρκειας στο εν λόγω κράτος μέλος, καθορίζονται από τις αρμόδιες αρχές του εν λόγω κράτους μέλους»·
ii)
προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«ι) “επαγγελματική πρακτική άσκηση”: Με την επιφύλαξη του άρθρου 46, παράγραφος 4, μια περίοδος επαγγελματικής πρακτικής άσκησης υπό επίβλεψη, υπό τον όρο ότι αποτελεί προϋπόθεση για την πρόσβαση σε νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα, και η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε κατά τη διάρκεια ή μετά την ολοκλήρωση εκπαίδευσης που οδηγεί στην απόκτηση διπλώματος·
ια) “ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα”: ένα ηλεκτρονικό πιστοποιητικό με το οποίο αποδεικνύεται είτε ότι ο επαγγελματίας πληροί όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την παροχή υπηρεσιών σε ένα κράτος μέλος υποδοχής σε προσωρινή και περιστασιακή βάση είτε η αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων για εγκατάσταση σε ένα κράτος μέλος υποδοχής·
ιβ) “διά βίου μάθηση”: κάθε γενική εκπαίδευση, επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, ανεπίσημη εκπαίδευση και άτυπη μάθηση που έχει λάβει ένα άτομο κατά τη διάρκεια της ζωής του, με αποτέλεσμα τη βελτίωση των γνώσεων, των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων του, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει και επαγγελματική δεοντολογία·
ιγ) “επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος”: λόγοι οι οποίοι αναγνωρίζονται ως επιτακτικοί στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
ιδ) “Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς και Συσσώρευσης Ακαδημαϊκών Μονάδων ή μονάδες ΕCTS”: το σύστημα μονάδων για την ανώτατη εκπαίδευση που χρησιμοποιούνται στον ευρωπαϊκό χώρο ανώτατης εκπαίδευσης.»·
β)
στην παράγραφο 2, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Κάθε φορά που ένα κράτος μέλος παρέχει αναγνώριση σε ένωση ή οργάνωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, ενημερώνει την Επιτροπή. Η Επιτροπή εξετάζει κατά πόσον η ένωση ή η οργάνωση πληροί τους όρους που προβλέπονται στο δεύτερο εδάφιο. Προκειμένου να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι κανονιστικές εξελίξεις στα κράτη μέλη, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ ώστε να ανανεώνει το παράρτημα I όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο δεύτερο εδάφιο.
Όταν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο δεύτερο εδάφιο, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστική πράξη προκειμένου να απορρίψει τη ζητηθείσα ανανέωση του παραρτήματος I.».
4)
Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων από το κράτος μέλος υποδοχής παρέχει στους δικαιούχους τη δυνατότητα να αποκτήσουν, στο εν λόγω κράτος μέλος, πρόσβαση στο ίδιο επάγγελμα για το οποίο διαθέτουν τα προσόντα στο κράτος μέλος καταγωγής και να το ασκούν στο κράτος μέλος υποδοχής υπό τις ίδιες προϋποθέσεις όπως και οι υπήκοοί του.»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η μερική πρόσβαση σε ένα επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής παρέχεται υπό τους όρους που ορίζονται στο άρθρο 4στ.».
5)
Παρεμβάλλονται το ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 4α
Ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα
1. Τα κράτη μέλη εκδίδουν ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα για τους κατόχους επαγγελματικών προσόντων κατόπιν αιτήματός τους και με την προϋπόθεση ότι η Επιτροπή έχει εκδώσει τις σχετικές εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 7.
2. Όταν έχει καθιερωθεί ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα για ένα συγκεκριμένο επάγγελμα μέσω σχετικών εκτελεστικών πράξεων που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 7, ο ενδιαφερόμενος κάτοχος επαγγελματικών προσόντων μπορεί να επιλέξει να υποβάλει αίτηση για μια τέτοια ταυτότητα ή να κάνει χρήση των διαδικασιών που προβλέπονται στους τίτλους II και ΙΙΙ.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο κάτοχος μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας επωφελείται από όλα τα δικαιώματα που ορίζονται στα άρθρα 4β έως 4ε.
4. Εάν ο κάτοχος επαγγελματικού τίτλου σκοπεύει να παράσχει υπηρεσίες σύμφωνα με τον τίτλο II, πλην αυτών που καλύπτονται από το άρθρο 7 παράγραφος 4, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής εκδίδει ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα σύμφωνα με τα άρθρα 4β και 4γ. Η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα, ανάλογα με την περίπτωση, συνιστά τη δήλωση δυνάμει του άρθρου 7.
5. Εάν ο κάτοχος ενός επαγγελματικού τίτλου σκοπεύει να εγκατασταθεί σε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με τα κεφάλαια Ι έως ΙΙΙα του τίτλου ΙΙΙ ή να παράσχει υπηρεσίες σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ολοκληρώνει όλες τις προκαταρκτικές ενέργειες όσον αφορά τον ατομικό φάκελο του αιτούντος που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του συστήματος πληροφόρησης για την εσωτερική αγορά (IMI) (αρχείο ΙΜΙ), όπως προβλέπεται στα άρθρα 4β και 4δ. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής εκδίδουν την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα σύμφωνα με τα άρθρα 4β και 4δ.
Για τους σκοπούς της εγκατάστασης, η έκδοση ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας δεν παρέχει αυτόματο δικαίωμα άσκησης συγκεκριμένου επαγγέλματος εάν υπάρχουν απαιτήσεις εγγραφής ή άλλες διαδικασίες ελέγχου που έχουν τεθεί σε ισχύ στο κράτος μέλος υποδοχής ήδη πριν από την καθιέρωση ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας για το εν λόγω επάγγελμα.
6. Τα κράτη μέλη διορίζουν αρμόδιες αρχές για τη διεκπεραίωση των αρχείων ΙΜΙ και την έκδοση ευρωπαϊκών επαγγελματικών ταυτοτήτων. Οι αρχές αυτές διασφαλίζουν την αμερόληπτη, αντικειμενική και έγκαιρη επεξεργασία των αιτήσεων για ευρωπαϊκές επαγγελματικές ταυτότητες. Τα κέντρα υποστήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 57β μπορούν επίσης να ενεργούν υπό την ιδιότητα μιας αρμόδιας αρχής. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές και τα κέντρα υποστήριξης ενημερώνουν τους πολίτες, συμπεριλαμβανομένων και των υποψήφιων αιτούντων, σχετικά με τη λειτουργία και την προστιθέμενη αξία μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας για τα επαγγέλματα για τα οποία αυτή είναι διαθέσιμη.
7. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή των διατάξεων για τις ευρωπαϊκές επαγγελματικές ταυτότητες για τα επαγγέλματα που πληρούν τους όρους που προβλέπονται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, περιλαμβανομένων μέτρων σχετικά με τη μορφή της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, την επεξεργασία των γραπτών αιτήσεων, τις μεταφράσεις που πρέπει να προσκομίσει ο αιτών για την υποστήριξη μιας αίτησης έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, τις λεπτομέρειες για τα έγγραφα που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 ή το παράρτημα VII για την υποβολή ολοκληρωμένης αίτησης και τις διαδικασίες για την καταβολή και την επεξεργασία των πληρωμών για την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του συγκεκριμένου επαγγέλματος. Η Επιτροπή προσδιορίζει επίσης μέσω εκτελεστικών πράξεων πώς, σε ποιες περιπτώσεις και για ποια έγγραφα οι αρμόδιες αρχές μπορούν να ζητήσουν επικυρωμένα αντίγραφα σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 4β παράγραφος 3, του άρθρου 4δ παράγραφος 2 και του άρθρου 4δ παράγραφος 3 για το συγκεκριμένο επάγγελμα.
Η καθιέρωση της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας για ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, μέσω της θέσπισης των σχετικών εκτελεστικών πράξεων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο υπόκειται σε όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
υπάρχει σημαντική κινητικότητα ή εν δυνάμει σημαντική κινητικότητα στο συγκεκριμένο επάγγελμα·
β)
τα σχετικά ενδιαφερόμενα μέρη έχουν εκδηλώσει επαρκές ενδιαφέρον·
γ)
το επάγγελμα ή η εκπαίδευση και η κατάρτιση με στόχο την άσκηση του επαγγέλματος έχει κατοχυρωθεί νομοθετικά σε σημαντικό αριθμό κρατών μελών.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2.
8. Τυχόν τέλη που ενδέχεται να βαρύνουν τους αιτούντες για διοικητικές διαδικασίες έκδοσης της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας είναι εύλογα, αναλογικά και αντίστοιχα με τις δαπάνες που υφίστανται τα κράτη μέλη καταγωγής και υποδοχής και δεν αποτελούν αντικίνητρο για την υποβολή αίτησης για ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα.
Άρθρο 4β
Αίτηση έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας και δημιουργία ενός αρχείου ΙΜΙ
1. Το κράτος μέλος υποδοχής επιτρέπει στον κάτοχο επαγγελματικών προσόντων να υποβάλει αίτηση έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας μέσω ενός διαδικτυακού εργαλείου, που παρέχει η Επιτροπή, το οποίο δημιουργεί αυτομάτως ένα αρχείο ΙΜΙ για τον συγκεκριμένο αιτούντα. Όταν ένα κράτος μέλος καταγωγής επιτρέπει επίσης τις γραπτές αιτήσεις, θέτει σε εφαρμογή όλα τα αναγκαία μέτρα για τη δημιουργία του αρχείου ΙΜΙ, τυχόν πληροφορίες που πρέπει να αποστέλλονται στον αιτούντα και την έκδοση της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας.
2. Οι αιτήσεις πρέπει να τεκμηριώνονται μέσω των εγγράφων που απαιτούνται από τις εκτελεστικές πράξεις που πρόκειται να εκδοθούν με βάση το άρθρο 4α παράγραφος 7.
3. Εντός μιας εβδομάδας από την παραλαβή της αίτησης, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής επιβεβαιώνει τη λήψη της αίτησης και ενημερώνει τον αιτούντα σχετικά με ενδεχόμενη παράλειψη αποστολής κάποιου εγγράφου.
Ανάλογα με την περίπτωση, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής εκδίδει κάθε αποδεικτικό πιστοποιητικό που απαιτείται δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής επαληθεύει κατά πόσον ο υποψήφιος είναι νόμιμα εγκατεστημένος στο κράτος μέλος καταγωγής και αν όλα τα αναγκαία έγγραφα που έχουν εκδοθεί στο κράτος μέλος καταγωγής είναι έγκυρα και αυθεντικά. Σε περίπτωση δεόντως αιτιολογημένων αμφιβολιών, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής συμβουλεύεται τον αρμόδιο φορέα και μπορεί να ζητήσει από τον αιτούντα επικυρωμένα αντίγραφα των εγγράφων. Σε περίπτωση επακόλουθων αιτήσεων από τον ίδιο αιτούντα, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής δεν δύνανται να ζητήσουν την εκ νέου υποβολή των εγγράφων που υπάρχουν ήδη στο αρχείο ΙΜΙ και είναι ακόμα έγκυρα.
4. Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων τις τεχνικές προδιαγραφές, τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της ακεραιότητας, της εμπιστευτικότητας και της ακρίβειας των πληροφοριών που περιέχονται στην ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα και στο αρχείο ΙΜΙ, και τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για την έκδοση μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας στον κάτοχό της, συμπεριλαμβανομένης και της δυνατότητας μεταφόρτωσής της ή ενημέρωσης του αρχείου ΙΜΙ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2.
Άρθρο 4γ
Ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα για προσωρινή και περιστασιακή παροχή υπηρεσιών πλην των καλυπτόμενων από το άρθρο 7 παράγραφος 4
1. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ελέγχει την αίτηση και τα δικαιολογητικά έγγραφα που περιλαμβάνονται στο αρχείο IMI και, εντός τριών εβδομάδων, εκδίδει την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα για προσωρινή και περιστασιακή παροχή υπηρεσιών πλην των καλυπτόμενων από το άρθρο 7 παράγραφος 4. Η εν λόγω προθεσμία αρχίζει από την ημερομηνία παραλαβής των ελλειπόντων εγγράφων τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 4β παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο, ή, εφόσον δεν ζητούνται άλλα έγγραφα, μετά τη λήξη της περιόδου μιας εβδομάδας που αναφέρεται στο εν λόγω εδάφιο. Κατόπιν αποστέλλει την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα απευθείας στην αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους υποδοχής και ενημερώνει σχετικά τον αιτούντα. Το κράτος μέλος υποδοχής απαγορεύεται να ζητήσει οιαδήποτε περαιτέρω δήλωση δυνάμει του άρθρου 7 για τους επόμενους 18 μήνες.
2. Η απόφαση της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής ή η μη έκδοση απόφασης εντός της περιόδου των τριών εβδομάδων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να εφεσιβληθεί δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας.
3. Εάν ένας κάτοχος ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας επιθυμεί να παράσχει υπηρεσίες σε κράτη μέλη άλλα από εκείνα που αναφέρονταν αρχικά στην αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ο εν λόγω κάτοχος μπορεί να υποβάλει αίτηση για ανάλογη επέκταση. Εάν ο κάτοχος επιθυμεί να συνεχίσει να παρέχει τις υπηρεσίες του μετά το πέρας της περιόδου των 18 μηνών που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ενημερώνει την αρμόδια αρχή αναλόγως. Σε οιαδήποτε περίπτωση, ο κάτοχος παρέχει επίσης πληροφορίες για ουσιώδεις αλλαγές της κατάστασης που τεκμηριώνεται στο αρχείο ΙΜΙ που ενδέχεται να απαιτηθούν από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής σύμφωνα με τις εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 4α παράγραφος 7. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής αποστέλλει την ενημερωμένη ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα στο οικείο κράτος μέλος υποδοχής.
4. Η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα ισχύει σε ολόκληρη την επικράτεια όλων των οικείων κρατών μελών υποδοχής για όσο διάστημα ο κάτοχός της διατηρεί το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματός του βάσει των εγγράφων και των πληροφοριών που περιέχονται στο αρχείο ΙΜΙ.
Άρθρο 4δ
Ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα για εγκατάσταση και για προσωρινή και περιστασιακή παροχή υπηρεσιών δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 4
1. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ελέγχει, εντός ενός μηνός, την αυθεντικότητα και την εγκυρότητα των δικαιολογητικών εγγράφων που περιλαμβάνονται στο αρχείο IMI για τους σκοπούς της έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας για εγκατάσταση ή για προσωρινή και περιστασιακή παροχή υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4. Η εν λόγω προθεσμία αρχίζει από την ημερομηνία παραλαβής των ελλειπόντων εγγράφων τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 4β παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο, ή, εφόσον δεν ζητούνται άλλα έγγραφα, μετά τη λήξη της περιόδου μιας εβδομάδας που αναφέρεται στο εν λόγω εδάφιο. Στη συνέχεια, διαβιβάζει αμέσως την αίτηση στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής. Το κράτος μέλος καταγωγής ενημερώνει τον αιτούντα για την τύχη της αίτησης ενώ παράλληλα διαβιβάζει την αίτηση στο κράτος μέλος υποδοχής.
2. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 16, 21 49α και 49β, το κράτος μέλος υποδοχής αποφασίζει εάν θα εκδώσει ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα σύμφωνα με την παράγραφο 1, εντός μηνός από την παραλαβή της αίτησης που διαβιβάστηκε από το κράτος μέλος καταγωγής. Σε περίπτωση δεόντως αιτιολογημένων αμφιβολιών, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες, ή τη συμπερίληψη επικυρωμένου αντιγράφου εγγράφου, από το κράτος μέλος καταγωγής, τις οποίες το κράτος μέλος καταγωγής παρέχει το αργότερο δύο εβδομάδες μετά την υποβολή της αίτησης. Με την επιφύλαξη του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 5, εφαρμόζεται η προθεσμία του ενός μηνός, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε τέτοια αίτηση.
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 και στο άρθρο 14, ένα κράτος μέλος υποδοχής αποφασίζει εάν θα εκδώσει ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα ή εάν θα επιβάλει στον κάτοχο επαγγελματικού τίτλου αντισταθμιστικά μέτρα εντός δύο μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης που διαβίβασε το κράτος μέλος καταγωγής. Σε περίπτωση δεόντως αιτιολογημένων αμφιβολιών, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες, ή τη συμπερίληψη επικυρωμένου αντιγράφου εγγράφου, από το κράτος μέλος καταγωγής, τις οποίες το κράτος μέλος καταγωγής παρέχει το αργότερο δύο εβδομάδες μετά την υποβολή της αίτησης. Με την επιφύλαξη του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 5, εφαρμόζεται η προθεσμία των δύο μηνών, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε τέτοια αίτηση.
4. Σε περίπτωση που το κράτος μέλος υποδοχής δεν λάβει τις απαραίτητες πληροφορίες που μπορεί να ζητήσει σύμφωνα με την παρούσα οδηγία προκειμένου να λάβει απόφαση σχετικά με την έκδοση της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας είτε από το κράτος μέλος καταγωγής είτε από τον αιτούντα, μπορεί να αρνηθεί την έκδοση της ταυτότητας. Η άρνηση αιτιολογείται δεόντως.
5. Εάν το κράτος μέλος υποδοχής δεν λάβει απόφαση εντός των προθεσμιών που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου ή δεν διοργανώσει δοκιμασία επάρκειας σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4, η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα θεωρείται ότι έχει εκδοθεί και αποστέλλεται αυτόματα, μέσω του ΙΜΙ, στον κάτοχο επαγγελματικού τίτλου.
Το κράτος μέλος υποδοχής έχει τη δυνατότητα να παρατείνει κατά δύο εβδομάδες τις προθεσμίες που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 για την αυτόματη έκδοση της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας. Εξηγεί τον λόγο της παράτασης και ενημερώνει σχετικά τον αιτούντα. Η παράταση αυτή μπορεί να επαναληφθεί άπαξ και μόνο αν είναι απολύτως αναγκαία, ιδίως για λόγους που σχετίζονται με τη δημόσια υγεία ή την ασφάλεια των αποδεκτών των υπηρεσιών.
6. Οι ενέργειες στις οποίες προβαίνει το κράτος μέλος καταγωγής σύμφωνα με την παράγραφο 1 αντικαθιστούν τυχόν αιτήσεις για αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας του κράτους μέλους υποδοχής.
7. Οι αποφάσεις του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής που εγκρίνονται δυνάμει των παραγράφων 1 έως 5 ή η μη έκδοση απόφασης από το κράτος μέλος καταγωγής μπορούν να εφεσιβληθούν δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.
Άρθρο 4ε
Επεξεργασία και πρόσβαση σε δεδομένα σχετικά με την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα
1. Με την επιφύλαξη του τεκμηρίου της αθωότητας, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής ενημερώνουν εγκαίρως το αντίστοιχο αρχείο ΙΜΙ με πληροφορίες που αφορούν πειθαρχικά μέτρα ή ποινικές καταδίκες που αφορούν απαγόρευση ή περιορισμό και που έχουν συνέπειες στην άσκηση των δραστηριοτήτων του κατόχου της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Στο πλαίσιο αυτό τηρούν τους κανόνες προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που προβλέπονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (15) και στην οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (16). Οι εν λόγω ενημερώσεις περιλαμβάνουν τη διαγραφή πληροφοριών που δεν είναι πλέον απαραίτητες. Ο κάτοχος της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας και οι αρμόδιες αρχές που έχουν πρόσβαση στο αντίστοιχο αρχείο ΙΜΙ ενημερώνονται αμέσως σχετικά με τυχόν αλλαγές. Η υποχρέωση αυτή δεν θίγει την υποχρέωση προειδοποίησης που βαρύνει τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 56α.
2. Το περιεχόμενο των επικαιροποιήσεων πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιορίζεται στα ακόλουθα:
α)
την ταυτότητα του επαγγελματία·
β)
το σχετικό επάγγελμα·
γ)
πληροφορίες σχετικά με την εθνική αρχή ή το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση περιορισμού ή απαγόρευσης·
δ)
το πεδίο εφαρμογής του περιορισμού ή της απαγόρευσης· και
ε)
την περίοδο ισχύος του περιορισμού ή της απαγόρευσης.
3. Πρόσβαση στις πληροφορίες που περιέχονται στο αρχείο ΙΜΙ έχουν μόνο οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής, σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ. Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν τον κάτοχο της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας για το περιεχόμενο του αρχείου ΙΜΙ μετά από αίτημα του κατόχου.
4. Οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα περιορίζονται σε αυτές που είναι απαραίτητες για την πιστοποίηση του δικαιώματος του κατόχου της να ασκήσει το επάγγελμα για το οποίο εκδόθηκε, δηλαδή, όνομα του κατόχου, επώνυμο, ημερομηνία και τόπο γέννησης, επάγγελμα, τίτλους επαγγελματικής εκπαίδευσης, και το εφαρμοστέο καθεστώς, εμπλεκόμενες αρμόδιες αρχές, αριθμό ταυτότητας, χαρακτηριστικά ασφαλείας και αναφορά ενός έγκυρου εγγράφου ταυτότητας. Στο αρχείο ΙΜΙ περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με την κτηθείσα επαγγελματική εμπειρία ή τα αντισταθμιστικά μέτρα που ίσχυσαν για τον κάτοχο της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας.
5. Τα προσωπικά δεδομένα που περιλαμβάνονται στο αρχείο ΙΜΙ μπορούν να υποστούν επεξεργασία για όσο διάστημα χρειάζεται για τον σκοπό της διαδικασίας αναγνώρισης αυτής καθεαυτής και ως αποδεικτικό στοιχείο της αναγνώρισης ή της διαβίβασης της δήλωσης που προβλέπεται στο άρθρο 7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο κάτοχος μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας δικαιούται ανά πάσα στιγμή και χωρίς κόστος για τον κάτοχο να ζητήσει τη διόρθωση ανακριβών ή ελλιπών στοιχείων ή τη διαγραφή και τον αποκλεισμό του οικείου αρχείου ΙΜΙ. Ο κάτοχος ενημερώνεται για το δικαίωμά του αυτό κατά τη στιγμή της έκδοσης της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, και του γίνεται σχετική υπόμνηση στη συνέχεια ανά διετία. Η υπόμνηση αποστέλλεται αυτομάτως μέσω του ΙΜΙ όταν η αρχική αίτηση για την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα έχει υποβληθεί μέσω του διαδικτύου.
Σε περίπτωση αίτησης για διαγραφή ενός αρχείου ΙΜΙ που συνδέεται με μια ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα που εκδόθηκε με σκοπό την εγκατάσταση ή την προσωρινή και περιστασιακή παροχή υπηρεσιών δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 4, οι αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους υποδοχής παρέχουν στον κάτοχο επαγγελματικών προσόντων αποδεικτικό στοιχείο που πιστοποιεί την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων του.
6. Όσον αφορά την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στην ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα και όλων των αρχείων ΙΜΙ, οι σχετικές αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θεωρούνται ως υπεύθυνοι επεξεργασίας υπό την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 95/46/ΕΚ. Όσον αφορά τις αρμοδιότητές της δυνάμει των παραγράφων 1 έως 4 του παρόντος άρθρου και την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που σχετίζεται με αυτές, η Επιτροπή θεωρείται ως υπεύθυνος επεξεργασίας δεδομένων υπό την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (17).
7. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, τα κράτη μέλη υποδοχής ορίζουν ότι οι εργοδότες, οι πελάτες, οι ασθενείς, οι δημόσιες αρχές και άλλοι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επαληθεύουν την αυθεντικότητα και την εγκυρότητα μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας που προσκομίζει σε αυτούς ο κάτοχος της ταυτότητας.
Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τους κανόνες πρόσβασης στο αρχείο ΙΜΙ, και τα τεχνικά μέσα και τις διαδικασίες για την επαλήθευση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2.
Άρθρο 4στ
Μερική πρόσβαση
1. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής παραχωρεί μερική πρόσβαση σε μια επαγγελματική δραστηριότητα στην επικράτειά του μόνον όταν πληρούνται όλες οι κατωτέρω προϋποθέσεις:
α)
ο επαγγελματίας διαθέτει όλα τα απαραίτητα επαγγελματικά προσόντα προκειμένου να ασκεί στο κράτος μέλος καταγωγής την επαγγελματική δραστηριότητα για την οποία ζητεί μερική πρόσβαση στο κράτος μέλος υποδοχής·
β)
οι διαφορές μεταξύ της επαγγελματικής δραστηριότητας που ασκεί νομίμως ο αιτών στο κράτος μέλος καταγωγής και του νομοθετικά ρυθμιζόμενου επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής είναι τόσο μεγάλες ώστε η εφαρμογή αντισταθμιστικών μέτρων σημαίνει ότι ο αιτών θα υποχρεούνταν να ακολουθήσει το πλήρες πρόγραμμα εκπαίδευσης και κατάρτισης που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής για να έχει πλήρη πρόσβαση στο νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής·
γ)
η επαγγελματική δραστηριότητα μπορεί αντικειμενικά να διαχωριστεί από άλλες δραστηριότητες που εμπίπτουν στο νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής.
Για τους σκοπούς του στοιχείου γ), η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής λαμβάνει υπόψη κατά πόσον η επαγγελματική δραστηριότητα μπορεί να ακολουθηθεί αυτόνομα στο κράτος μέλος καταγωγής.
2. Μια αίτηση μερικής πρόσβασης μπορεί να απορριφθεί εάν η σχετική απόρριψη δικαιολογείται βάσει ενός επιτακτικού λόγου γενικού συμφέροντος, ικανού να διασφαλίσει την επίτευξη του σκοπούμενου στόχου και δεν υπερβαίνει τα μέτρα που είναι απαραίτητα για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.
3. Οι αιτήσεις με σκοπό την εγκατάσταση σε κράτος μέλος υποδοχής πρέπει να εξετάζονται σύμφωνα με τα κεφάλαια Ι και IV του τίτλου III σε περίπτωση εγκατάστασης στο κράτος μέλος υποδοχής.
4. Οι αιτήσεις με σκοπό την παροχή προσωρινών και περιστασιακών υπηρεσιών στο κράτος μέλος υποδοχής όσον αφορά επαγγελματικές δραστηριότητες που έχουν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και ασφάλεια εξετάζονται σύμφωνα με τον τίτλο II.
5. Κατά παρέκκλιση από το έκτο εδάφιο του άρθρου 7 παράγραφος 4 και του άρθρου 52 παράγραφος 1, η επαγγελματική δραστηριότητα ασκείται βάσει του επαγγελματικού τίτλου του κράτους μέλους καταγωγής μετά την παραχώρηση της μερικής πρόσβασης. Το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να απαιτεί τη χρήση αυτού του επαγγελματικού τίτλου στις γλώσσες του κράτους μέλους υποδοχής. Επαγγελματίες που επωφελούνται από μερική πρόσβαση επισημαίνουν με σαφήνεια στους αποδέκτες υπηρεσιών το πεδίο των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων.
6. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται στους επαγγελματίες που επωφελούνται από την αυτόματη αναγνώριση των επαγγελματικών τους προσόντων δυνάμει των κεφαλαίων II, III και ΙΙΙα του τίτλου III.
6)
Στο άρθρο 5 παράγραφος 1, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
σε περίπτωση μετακίνησης του παρόχου σε άλλο κράτος μέλος, εάν έχει ασκήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη επί ένα τουλάχιστον έτος στο διάστημα των δέκα ετών που προηγούνται της παροχής στο κράτος μέλος εγκατάστασης, εφόσον το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο στο κράτος μέλος εγκατάστασης. Ο όρος για την άσκηση του επαγγέλματος επί ένα έτος δεν εφαρμόζεται εάν το επάγγελμα είτε η εκπαίδευση για το εν λόγω επάγγελμα είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενα.».
7)
Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 2 τροποποιείται ως ακολούθως:
i)
τα στοιχεία δ) και ε) αντικαθίστανται από τα ακόλουθα:
«δ)
για τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β), την απόδειξη με κάθε μέσον ότι ο πάροχος έχει ασκήσει τις εν λόγω δραστηριότητες επί ένα τουλάχιστον έτος στο διάστημα των δέκα προηγούμενων ετών·
ε)
για επαγγέλματα στον τομέα της ασφάλειας, στον υγειονομικό τομέα και για επαγγέλματα που συνδέονται με την εκπαίδευση ανηλίκων, συμπεριλαμβανομένου του τομέα παιδικής μέριμνας και προσχολικής εκπαίδευσης, εφόσον το κράτος μέλος το απαιτεί για τους πολίτες του βεβαίωση για την απουσία προσωρινών ή οριστικών αναστολών της άδειας άσκησης του επαγγέλματος ή ποινικών καταδικών·»·
ii)
προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«στ)
για επαγγέλματα που έχουν επιπτώσεις για την ασφάλεια των ασθενών, δήλωση σχετικά με τις γλωσσικές γνώσεις του αιτούντος που απαιτούνται για την άσκηση του επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής·
ζ)
για επαγγέλματα που καλύπτουν τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 16 και τα οποία είχαν κοινοποιηθεί από ένα κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 2, πιστοποιητικό σχετικά με τη φύση και τη διάρκεια της δραστηριότητας, που χορηγείται από την αρμόδια αρχή ή τον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο πάροχος υπηρεσιών·»·
β)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«2α. Η υποβολή της απαιτούμενης δήλωσης από τον πάροχο υπηρεσιών σύμφωνα με την παράγραφο 1 παρέχει στον εν λόγω πάροχο δικαίωμα πρόσβασης στη δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών ή άσκησης της εν λόγω δραστηριότητας σε όλη την εδαφική επικράτεια του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Ένα κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει τις πρόσθετες πληροφορίες που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 σχετικά με τα επαγγελματικά προσόντα του παρόχου υπηρεσιών εάν:
α)
το επάγγελμα είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο σε τμήματα της επικράτειας του εν λόγω κράτους μέλους με διαφορετικό τρόπο·
β)
εν λόγω κανονισμός εφαρμόζεται επίσης σε όλους τους υπηκόους του εν λόγω κράτους μέλους·
γ)
οι διαφορές στον εν λόγω κανονισμό δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος σχετιζομένους με τη δημόσια υγεία ή ασφάλεια των αποδεκτών των υπηρεσιών· και
δ)
το κράτος μέλος δεν διαθέτει άλλα μέσα συλλογής των πληροφοριών αυτών.»·
γ)
η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:
«4. Κατά την πρώτη παροχή υπηρεσιών, στην περίπτωση των νομοθετικά ρυθμιζόμενων επαγγελμάτων που έχουν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία ή ασφάλεια και δεν τυγχάνουν αυτόματης αναγνώρισης δυνάμει των κεφαλαίων ΙΙ, ΙΙΙ ή ΙΙΙα του τίτλου III, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής μπορεί να προβεί σε έλεγχο των επαγγελματικών προσόντων του παρόχου, πριν από την πρώτη παροχή υπηρεσιών. Ο εν λόγω προηγούμενος έλεγχος είναι δυνατός μόνο εφόσον αποσκοπεί στην αποφυγή σοβαρής βλάβης της υγείας ή της ασφάλειας του αποδέκτη της υπηρεσίας λόγω έλλειψης επαγγελματικών προσόντων του παρόχου και εφόσον ο έλεγχος δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη αυτού του στόχου.
Εντός ενός μηνός το πολύ από την παραλαβή της δήλωσης και των συνοδευτικών εγγράφων, που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, η αρμόδια αρχή ενημερώνει τον πάροχο σχετικά με την απόφαση της:
α)
να μην ελέγξει τα επαγγελματικά του προσόντα,
β)
αφού ελέγξει τα επαγγελματικά του προσόντα:
i)
να απαιτήσει από τον πάροχο υπηρεσιών να υποβληθεί σε δοκιμασία επάρκειας, ή
ii)
να επιτρέψει την παροχή υπηρεσιών.
Εάν συντρέχει κάποια δυσκολία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, η αρμόδια αρχή ενημερώνει τον πάροχο εντός της ίδιας προθεσμίας σχετικά με την αιτία της καθυστέρησης. Η δυσκολία επιλύεται εντός μηνός από την εν λόγω ενημέρωση και η απόφαση οριστικοποιείται το αργότερο εντός δύο μηνών μετά την επίλυση της δυσκολίας.
Σε περίπτωση ουσιαστικής διαφοράς ανάμεσα στα επαγγελματικά προσόντα του παρόχου και την απαιτούμενη εκπαίδευση στο κράτος μέλος υποδοχής, και στο βαθμό που η διαφορά αυτή μπορεί να είναι επιβλαβής για τη δημόσια υγεία ή ασφάλεια και δεν μπορεί να αντισταθμιστεί μέσω της επαγγελματικής εμπειρίας ή των γνώσεων, δεξιοτήτων και των ικανοτήτων που αποκτήθηκαν μέσω της διά βίου μάθησης για τις οποίες υπάρχει σχετική τυπική επικύρωση από αρμόδιο φορέα, το κράτος μέλος υποδοχής οφείλει να παράσχει στον πάροχο τη δυνατότητα να αποδείξει ότι έχει αποκτήσει τις γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες που του έλειπαν. Το κράτος μέλος υποδοχής λαμβάνει απόφαση σε αυτή τη βάση εάν θα επιτρέψει την παροχή υπηρεσιών. Εν πάση περιπτώσει, η παροχή υπηρεσίας πρέπει να μπορεί να αρχίζει εντός ενός μήνα από την ημερομηνία κατά την οποία λαμβάνεται η απόφαση κατ’ εφαρμογή του δεύτερου εδαφίου.
Εφόσον δεν υπάρξει αντίδραση της αρμόδιας αρχής εντός των προθεσμιών που ορίζονται στο δεύτερο και τρίτο εδάφιο, οι υπηρεσίες είναι δυνατόν να παρασχεθούν.
Στις περιπτώσεις στις οποίες έχουν επαληθευθεί τα επαγγελματικά προσόντα σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, η παροχή υπηρεσιών πραγματοποιείται βάσει του επαγγελματικού τίτλου του κράτους μέλους υποδοχής.».
8)
Στο άρθρο 8, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν, σε περίπτωση αιτιολογημένων αμφιβολιών, να ζητήσουν από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης οποιαδήποτε σημαντική πληροφορία που έχει σχέση με τη νομιμότητα της εγκατάστασης και την ορθή συμπεριφορά του παρόχου καθώς και με την απουσία πειθαρχικών ή ποινικών κυρώσεων επαγγελματικού χαρακτήρα. Σε περίπτωση που οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής αποφασίσουν να ελέγξουν τα επαγγελματικά προσόντα του παρόχου υπηρεσιών, μπορούν να ζητήσουν από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης πληροφορίες σχετικά με τους κύκλους εκπαίδευσης του παρόχου υπηρεσιών στο βαθμό που είναι αναγκαίες για την αξιολόγηση ουσιωδών διαφορών, πιθανόν ζημιογόνων για τη δημόσια υγεία ή ασφάλεια. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης παρέχουν τις σχετικές πληροφορίες σύμφωνα με το άρθρο 56. Σε περίπτωση μη ρυθμιζόμενων νομοθετικά επαγγελμάτων στο κράτος μέλος καταγωγής, τα κέντρα υποστήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 57β μπορεί επίσης να παράσχει αυτές τις πληροφορίες.».
9)
Το άρθρο 11 τροποποιείται ως εξής:
α)
στο πρώτο εδάφιο τροποποιείται ως εξής:
i)
το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 13 και του άρθρου 14 παράγραφος 6, ορίζονται τα ακόλουθα επίπεδα επαγγελματικών προσόντων:»·
ii)
στο στοιχείο γ), το σημείο ii) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ii)
νομοθετικά ρυθμιζόμενη εκπαίδευση και κατάρτιση ή, στην περίπτωση νομοθετικά ρυθμιζόμενων επαγγελμάτων, κύκλος επαγγελματικής εκπαίδευσης με ειδική διάρθρωση, με ικανότητες που υπερβαίνουν τις προβλεπόμενες για το επίπεδο β, ισότιμος με το επίπεδο εκπαίδευσης που αναφέρεται στο σημείο i), εφόσον η εν λόγω εκπαίδευση παρέχει συγκρίσιμο επαγγελματικό επίπεδο και προετοιμάζει για την ανάληψη ανάλογου επιπέδου ευθυνών και καθηκόντων, με την προϋπόθεση ότι το δίπλωμα συνοδεύεται από πιστοποιητικό του κράτους μέλους καταγωγής»·
iii)
τα στοιχεία δ) και ε) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«δ)
δίπλωμα που βεβαιώνει ότι ο κάτοχος έχει ολοκληρώσει επιτυχώς εκπαίδευση μεταδευτεροβάθμιου επιπέδου, διάρκειας τουλάχιστον τριών και όχι άνω των τεσσάρων ετών ή ισοδύναμης διάρκειας υπό καθεστώς μερικής παρακολούθησης, το οποίο μπορεί επιπλέον να εκφράζεται με αντίστοιχο αριθμό μονάδων ECTS, σε πανεπιστήμιο ή ίδρυμα ανώτερης εκπαίδευσης ή άλλο ίδρυμα του αυτού εκπαιδευτικού επιπέδου, και, εάν συντρέχει περίπτωση, την επιτυχή ολοκλήρωση της επαγγελματικής κατάρτισης που απαιτείται συμπληρωματικά προς τον εν λόγω κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών·
ε)
δίπλωμα που πιστοποιεί ότι ο κάτοχος ολοκλήρωσε επιτυχώς κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών ελάχιστης διάρκειας τεσσάρων ετών ή ισοδύναμης διάρκειας υπό καθεστώς μερικής παρακολούθησης, το οποίο μπορεί επιπλέον να εκφράζεται με αντίστοιχο αριθμό μονάδων ECTS, σε πανεπιστήμιο ή ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα ή σε άλλο ίδρυμα ανάλογου επιπέδου και, εάν συντρέχει περίπτωση, την επιτυχή ολοκλήρωση της επαγγελματικής κατάρτισης που απαιτείται συμπληρωματικά προς τον εν λόγω κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών.»·
β)
Η δεύτερη παράγραφος διαγράφεται.
10)
Στο άρθρο 12, η πρώτη παράγραφος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Εξομοιώνεται προς τίτλο εκπαίδευσης που πιστοποιεί εκπαίδευση του άρθρου 11, ακόμη και ως προς το οικείο επίπεδο, κάθε τίτλος εκπαίδευσης ή σύνολο τίτλων εκπαίδευσης που χορηγήθηκε από αρμόδια αρχή κράτους μέλους, εφόσον πιστοποιεί επιτυχή ολοκλήρωση εκπαίδευσης εντός της Ένωσης, υπό καθεστώς πλήρους ή μερικής παρακολούθησης, στο πλαίσιο ή εκτός επίσημων προγραμμάτων, έχει αναγνωριστεί από το εν λόγω κράτος μέλος ως ισοδύναμου επιπέδου και παρέχει στον κάτοχό του τα ίδια δικαιώματα ανάληψης ή άσκησης επαγγέλματος, ή προετοιμάζει για την άσκηση του επαγγέλματος.».
11)
Το άρθρο 13 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 13
Προϋποθέσεις αναγνώρισης
1. Εάν σε ένα κράτος μέλος υποδοχής απαιτείται για την ανάληψη ή την άσκηση νομοθετικά ρυθμιζόμενου επαγγέλματος η κατοχή συγκεκριμένων επαγγελματικών προσόντων, η αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους παρέχει τη δυνατότητα ανάληψης του οικείου επαγγέλματος και της άσκησής του, υπό τους ίδιους όρους με εκείνους που ισχύουν για τους υπηκόους του, στους αιτούντες που είναι κάτοχοι της βεβαίωσης επάρκειας ή του τίτλου εκπαίδευσης που αναφέρεται στο άρθρο 11 και απαιτείται από άλλο κράτος μέλος για την ανάληψη ή την άσκηση του ίδιου επαγγέλματος στην επικράτειά του.
Οι βεβαιώσεις επάρκειας ή οι τίτλοι εκπαίδευσης εκδίδονται από μια αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους, η οποία έχει διοριστεί σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εν λόγω κράτους μέλους.
2. Η πρόσβαση σε και η άσκηση επαγγέλματος όπως περιγράφεται στην παράγραφο 1 χορηγείται επίσης σε αιτούντες οι οποίοι έχουν ασκήσει το εν λόγω επάγγελμα πλήρους απασχόλησης για ένα έτος ή για ισοδύναμη συνολική διάρκεια σε καθεστώς μερικής απασχόλησης στη διάρκεια των τελευταίων δέκα ετών σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο το εν λόγω επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο, και οι οποίοι διαθέτουν μία ή περισσότερες βεβαιώσεις επάρκειας ή έγγραφα που έχουν εκδοθεί από άλλο κράτος μέλος στο οποίο το σχετικό επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο.
Οι βεβαιώσεις επάρκειας ή οι τίτλοι εκπαίδευσης πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
έχουν χορηγηθεί από αρμόδια αρχή κράτους μέλους, η οποία έχει οριστεί σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εν λόγω κράτους μέλους·
β)
πιστοποιούν την προετοιμασία του κατόχου τους για την άσκηση του οικείου επαγγέλματος.
Η μονοετής επαγγελματική εμπειρία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο δεν μπορεί, ωστόσο, να απαιτείται εάν οι τίτλοι επαγγελματικής εκπαίδευσης που διαθέτει ο αιτών πιστοποιούν ότι έλαβε νομοθετικά ρυθμιζόμενη εκπαίδευση και κατάρτιση.
3. Το κράτος μέλος υποδοχής αποδέχεται το επίπεδο που βεβαιώνεται, δυνάμει του άρθρου 11, από το κράτος μέλος καταγωγής, καθώς και το πιστοποιητικό με το οποίο το κράτος μέλος καταγωγής πιστοποιεί ότι η εκπαίδευση για νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα και ο κύκλος εκπαίδευσης ή επαγγελματικής εκπαίδευσης με ειδική διάρθρωση που αναφέρεται στο άρθρο 11 στοιχείο γ) σημείο ii), είναι ισοδύναμη με το επίπεδο που προβλέπεται στο άρθρο 11 στοιχείο γ) σημείο i).
4. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου και από το άρθρο 14, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής μπορεί να απορρίψει την αίτηση ανάληψης και άσκησης του επαγγέλματος σε κατόχους βεβαίωσης επάρκειας που κατατάσσεται στο στοιχείο α) του άρθρου 11 εάν ο εθνικός τίτλος εκπαίδευσης που απαιτείται για την άσκηση του επαγγέλματος στην επικράτειά του εμπίπτει στο στοιχείο ε) του άρθρου 11.».
12)
Το άρθρο 14 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:
«1. Το άρθρο 13 δεν κωλύει το κράτος μέλος υποδοχής να απαιτεί από τον αιτούντα την πραγματοποίηση πρακτικής άσκησης προσαρμογής επί τρία έτη, κατ’ ανώτατο όριο, ή την υποβολή σε δοκιμασία επάρκειας σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις εάν:
α)
η εκπαίδευση που έχει λάβει ο αιτών αφορά τομείς γνώσεων ουσιωδώς διαφορετικούς από εκείνους που καλύπτονται από την εκπαίδευση στο κράτος μέλος υποδοχής·
β)
το νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής περιλαμβάνει μία ή περισσότερες νομοθετικά ρυθμιζόμενες επαγγελματικές δραστηριότητες οι οποίες δεν υπάρχουν στο αντίστοιχο επάγγελμα στο κράτος μέλος καταγωγής του αιτούντος, και η εκπαίδευση που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής αφορά τομείς γνώσεων ουσιωδώς διαφορετικούς από εκείνους που καλύπτονται από τη βεβαίωση επάρκειας ή τον τίτλο εκπαίδευσης που διαθέτει ο αιτών.»·
β)
στην παράγραφο 2, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι η παρέκκλιση που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο είναι ακατάλληλη ή ότι δεν συμμορφώνεται με τη νομοθεσία της Ένωσης, θεσπίζει μια εκτελεστική πράξη εντός τριών μηνών από τη λήψη όλων των αναγκαίων πληροφοριών, με την οποία ζητά από το σχετικό κράτος μέλος να μην λάβει το προβλεπόμενο μέτρο. Ελλείψει αντίδρασης εκ μέρους της Επιτροπής εντός της εν λόγω προθεσμίας, η παρέκκλιση δύναται να εφαρμοστεί.»·
γ)
στην παράγραφο 3, προστίθενται τα ακόλουθα εδάφια:
«Κατά παρέκκλιση από την αρχή του δικαιώματος του αιτούντος να επιλέξει, κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 2, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να προσδιορίσει είτε μία περίοδος προσαρμογής είτε μία δοκιμασία επάρκειας σε περίπτωση που:
α)
ο κάτοχος επαγγελματικού τίτλου που αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 11, υποβάλει αίτηση για αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων του εφόσον ο εθνικός επαγγελματικός τίτλος που απαιτείται κατατάσσεται στο στοιχείο γ) του άρθρου 11· ή
β)
ο κάτοχος επαγγελματικού τίτλου που αναφέρεται στο στοιχείο β) του άρθρου 11, υποβάλλει αίτηση για αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων του εφόσον ο εθνικός επαγγελματικός τίτλος που απαιτείται κατατάσσεται στα στοιχεία δ) και ε) του άρθρου 11.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, σε περίπτωση που ο κάτοχος επαγγελματικού τίτλου που αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 11 υποβάλει αίτηση για αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων του εφόσον ο εθνικός επαγγελματικός τίτλος που απαιτείται κατατάσσεται στο στοιχείο δ) του άρθρου 11, το κράτος μέλος υποδοχής δύναται να επιβάλει τόσο περίοδο προσαρμογής όσο και δοκιμασία επάρκειας.»·
δ)
οι παράγραφοι 4 και 5 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Για λόγους εφαρμογής των παραγράφων 1 και 5, νοούνται ως “τομείς γνώσεων ουσιωδώς διαφορετικοί” οι τομείς των οποίων η γνώση, οι αποκτηθείσες δεξιότητες και ικανότητες είναι απαραίτητες για την άσκηση του επαγγέλματος και ως προς τους οποίους η εκπαίδευση που έχει λάβει ο μετανάστης παρουσιάζει σημαντικές αποκλίσεις όσον αφορά το περιεχόμενο σε σχέση με την εκπαίδευση που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής.
5. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται δεόντως τηρούμενης της αρχής της αναλογικότητας. Ειδικότερα, εάν το κράτος μέλος υποδοχής προτίθεται να απαιτήσει από τον αιτούντα την πραγματοποίηση πρακτικής άσκησης προσαρμογής ή την υποβολή του σε δοκιμασία επάρκειας, πρέπει καταρχάς να εξακριβώσει κατά πόσον οι γνώσεις, οι δεξιότητες και οι ικανότητες που έχει αποκτήσει ο αιτών κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής εμπειρίας του ή μέσω διά βίου μάθησης, για τις οποίες υπάρχει σχετική τυπική επικύρωση από αρμόδιο φορέα, σε οποιοδήποτε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα είναι ικανές να καλύψουν, πλήρως ή μερικώς, την ουσιώδη διαφορά για την οποία γίνεται λόγος στην παράγραφο 4.»·
ε)
προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«6. Η απόφαση επιβολής μιας πρακτικής άσκησης προσαρμογής ή μιας δοκιμασίας επάρκειας πρέπει να συνοδεύεται από επαρκή αιτιολόγηση. Ειδικότερα, στον αιτούντα πρέπει να παρέχονται οι ακόλουθες πληροφορίες:
α)
το επίπεδο επαγγελματικών προσόντων που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής και το επίπεδο επαγγελματικών προσόντων που κατέχει ο αιτών σύμφωνα με την ταξινόμηση που ορίζεται στο άρθρο 11· και
β)
οι ουσιαστικές διαφορές που αναφέρονται στην παράγραφο 4 και οι λόγοι για τους οποίους οι εν λόγω διαφορές δεν μπορούν να αντισταθμιστούν από γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες που αποκτήθηκαν στο πλαίσιο της επαγγελματικής εμπειρίας ή μέσω διά βίου μάθησης για τις οποίες υπάρχει σχετική τυπική επικύρωση από αρμόδιο φορέα.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο αιτών έχει τη δυνατότητα να υποβάλλεται στη δοκιμασία επάρκειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 το αργότερο εντός έξι μηνών μετά την αρχική απόφαση για την υποβολή του σε δοκιμασία επάρκειας.».
13)
Το άρθρο 15 διαγράφεται.
14)
Το άρθρο 20 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 20
Τροποποίηση των καταλόγων των δραστηριοτήτων του παραρτήματος IV
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ όσον αφορά την τροποποίηση των κατάλογων των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV και αποτελούν αντικείμενο αναγνώρισης της επαγγελματικής εμπειρίας δυνάμει του άρθρου 16, προκειμένου να επικαιροποιηθούν ή να διευκρινισθούν οι δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV ειδικότερα με σκοπό να προσδιορισθεί το πεδίο τους και να ληφθούν δεόντως υπόψη οι τελευταίες εξελίξεις στον τομέα των ονοματολογιών με βάση τη δραστηριότητα, υπό τον όρο ότι αυτό δεν συνεπάγεται οποιονδήποτε περιορισμό του πεδίου των δραστηριοτήτων που συνδέονται με τις εκάστοτε κατηγορίες ούτε υπάρχει μεταφορά δραστηριοτήτων μεταξύ των καταλόγων I, II και III του παραρτήματος IV.».
15)
Το άρθρο 21 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Όταν δεν επιβάλλονται εδαφικοί περιορισμοί στη λειτουργία φαρμακείου, το κράτος μέλος μπορεί, κατά παρέκκλιση, να αποφασίσει να μην δώσει ισχύ στους τίτλους εκπαίδευσης που αναφέρονται στο σημείο 5.6.2 του παραρτήματος V, για τη δημιουργία νέων φαρμακείων ανοικτών στο κοινό. Για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου, νοούνται επίσης ως νέα τα φαρμακεία που άνοιξαν εντός των τριών τελευταίων ετών.
Η εν λόγω παρέκκλιση είναι δυνατόν να μην εφαρμοσθεί σε σχέση με τους φαρμακοποιούς των οποίων οι τίτλοι εκπαίδευσης έχουν ήδη αναγνωρισθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής για άλλους σκοπούς και οι οποίοι έχουν ασκήσει αποτελεσματικά και νόμιμα τη δραστηριότητα του φαρμακοποιού για διάστημα τουλάχιστον τριών συναπτών ετών στο εν λόγω κράτος μέλος.»·
β)
η παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6. Κάθε κράτος μέλος εξαρτά την ανάληψη και την άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων ιατρού, νοσηλευτή υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, μαίας/μαιευτή και φαρμακοποιού από την κατοχή τίτλου εκπαίδευσης που αναφέρονται στο παράρτημα V, σημεία 5.1.1, 5.1.2, 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2 και 5.6.2 αντιστοίχως, οι οποίοι πιστοποιούν ότι επαγγελματίας έχει αποκτήσει, κατά τη συνολική διάρκεια της εκπαίδευσής του, κατά περίπτωση, τις γνώσεις και τις δεξιότητες και ικανότητες που αναφέρονται στο άρθρο 24 παράγραφος 3, στο άρθρο 31 παράγραφος 6, στο άρθρο 31 παράγραφος 7, στο άρθρο 34 παράγραφος 3, στο άρθρο 38 παράγραφος 3, στο άρθρο 40 παράγραφος 3 και στο άρθρο 44 παράγραφος 3.
Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η γενικώς αναγνωρισμένη επιστημονική και τεχνική πρόοδος, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ για να επικαιροποιηθούν οι γνώσεις και οι δεξιότητες που αναφέρονται στο άρθρο 24 παράγραφος 3, στο άρθρο 31 παράγραφος 6, στο άρθρο 34 παράγραφος 3, στο άρθρο 38 παράγραφος 3, στο άρθρο 40 παράγραφος 3, στο άρθρο 44 παράγραφος 3 και στο άρθρο 46 παράγραφος 4 με σκοπό να καταγραφεί η εξέλιξη της νομοθεσίας της Ένωσης που αφορά άμεσα τους σχετικούς επαγγελματίες.
Οι επικαιροποιήσεις αυτές δεν συνεπάγονται τροποποίηση των υφισταμένων ουσιωδών νομοθετικών αρχών στα κράτη μέλη σχετικά με τη δομή των επαγγελμάτων όσον αφορά την εκπαίδευση και τους όρους πρόσβασης των φυσικών προσώπων. Οι επικαιροποιήσεις αυτές σέβονται την ευθύνη των κρατών μελών για την οργάνωση των εκπαιδευτικών συστημάτων όπως ορίζεται στο άρθρο 165 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).»·
γ)
η παράγραφος 7 διαγράφεται.
16)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 21α
Διαδικασία γνωστοποίησης
1. Κάθε κράτος μέλος γνωστοποιεί στην Επιτροπή τη νομοθεσία, τις, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζει για τη χορήγηση τίτλων εκπαίδευσης στα επαγγέλματα που καλύπτονται από το παρόν κεφάλαιο.
Στην περίπτωση των τίτλων εκπαίδευσης που αναφέρονται στο τμήμα 8, η γνωστοποίηση δυνάμει του πρώτου εδαφίου απευθύνεται επίσης και στα άλλα κράτη μέλη.
2. Η γνωστοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τη διάρκεια και το περιεχόμενο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων.
3. Η γνωστοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 διαβιβάζονται μέσω του IMI.
4. Προκειμένου να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι νομοθετικές και διοικητικές εξελίξεις στα κράτη μέλη και υπό τον όρο ότι η νομοθεσία, οι κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που γνωστοποιούνται δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου συμφωνούν με τις προϋποθέσεις που παρατίθενται στο παρόν κεφάλαιο, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ για την τροποποίηση των σημείων 5.1.1 έως 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 και 5.7.1 του παραρτήματος V, όσον αφορά την επικαιροποίηση των τίτλων που θεσπίζουν τα κράτη μέλη για την αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης και, κατά περίπτωση, του φορέα που εκδίδει τους εν λόγω τίτλους εκπαίδευσης, του πιστοποιητικού που τους συνοδεύει και του αντίστοιχου επαγγελματικού τίτλου.
5. Όταν οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που γνωστοποιούνται δυνάμει της παραγράφου 1 δεν συμφωνούν με τις προϋποθέσεις που παρατίθενται στο παρόν κεφάλαιο, η Επιτροπή εγκρίνει εκτελεστική πράξη με σκοπό να απορρίψει τη ζητηθείσα τροποποίηση των σημείων 5.1.1 έως 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 και 5.7.1 του παραρτήματος V.».
17)
Το άρθρο 22 τροποποιείται ως εξής:
α)
στο πρώτο εδάφιο, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις ειδικές για κάθε κράτος μέλος διαδικασίες, διασφαλίζουν, ενθαρρύνοντας τη συνεχή επαγγελματική εξέλιξη, ότι οι επαγγελματίες των οποίων τα επαγγελματικά προσόντα καλύπτονται από το κεφάλαιο III του παρόντος τίτλου είναι σε θέση να επικαιροποιούν τις γνώσεις τους, τις δεξιότητές και ικανότητές τους ώστε να εξακολουθούν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους κατά τρόπο ασφαλή και αποτελεσματικό και να ενημερώνονται για τις επαγγελματικές εξελίξεις.»·
β)
προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα μέτρα που λαμβάνουν δυνάμει του πρώτου εδαφίου στοιχείο β) έως τις 18 Ιανουαρίου 2016.».
18)
Στο άρθρο 24, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Η βασική ιατρική εκπαίδευση περιλαμβάνει συνολικά τουλάχιστον πέντε έτη φοίτησης, τα οποία μπορούν επιπροσθέτως να εκφράζονται με τις ισοδύναμες πιστωτικές μονάδες του συστήματος ECTS, και αποτελείται από τουλάχιστον 5 500 ώρες θεωρητικής και πρακτικής κατάρτισης που πραγματοποιείται εντός ή υπό την εποπτεία πανεπιστημίου.
Όσον αφορά επαγγελματίες που ξεκίνησαν τις σπουδές τους πριν από την 1η Ιανουαρίου 1972, η αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο εκπαίδευση δύναται να περιλαμβάνει πρακτική εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου διάρκειας έξι μηνών υπό την εποπτεία των αρμοδίων αρχών.».
19)
Το άρθρο 25 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:
«1. Η εισαγωγή στην εκπαίδευση ειδικευμένων ιατρών προϋποθέτει την ολοκλήρωση και την επικύρωση ενός προγράμματος βασικής ιατρικής εκπαίδευσης που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2, κατά τη διάρκεια του οποίου αποκτήθηκαν οι σχετικές γνώσεις βασικής ιατρικής.»·
β)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3α. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν στις εθνικές νομοθεσίες τους μερικές εξαιρέσεις από εκπαίδευση ειδικευμένων ιατρών που καταγράφεται στο παράρτημα V σημείο 5.1.3, που θα εφαρμόζονται κατά περίπτωση, εφόσον η εν λόγω εκπαίδευση έχει πραγματοποιηθεί ήδη κατά τη διάρκεια ενός άλλου προγράμματος εκπαίδευσης ειδικότητας που καταγράφεται στο παράρτημα V σημείο 5.1.3, για την οποία ο επαγγελματίας έχει ήδη λάβει τον τίτλο ειδικότητας σε κάποιο κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η χορηγηθείσα εξαίρεση δεν υπερβαίνει το ήμισυ της ελάχιστης διάρκειας των εν λόγω κύκλων εκπαίδευσης ειδικευμένων ιατρών.
Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη σχετικά με τη σχετική εθνική νομοθεσία του για οιεσδήποτε μερικές εξαιρέσεις τέτοιου είδους.»·
γ)
η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ όσον αφορά την προσαρμογή των ελάχιστων περιόδων εκπαίδευσης που αναφέρονται στο σημείο 5.1.3 του παραρτήματος V στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο.».
20)
Στο άρθρο 26, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Προκειμένου να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι αλλαγές στην εθνική νομοθεσία και με σκοπό την επικαιροποίηση της παρούσας οδηγίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ όσον αφορά την ενσωμάτωση στο παράρτημα V σημείο 5.1.3 νέων ιατρικών ειδικοτήτων κοινών τουλάχιστον στα δύο πέμπτα των κρατών μελών.».
21)
Στο άρθρο 27, παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«2α. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν τους τίτλους ειδικευμένων ιατρών που χορηγούνται στην Ιταλία και καταγράφονται στο παράρτημα V σημεία 5.1.2 και 5.1.3 στους ιατρούς που ξεκίνησαν την εκπαίδευση ειδικότητας μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1983 και πριν από την 1η Ιανουαρίου 1991, μολονότι η σχετική εκπαίδευση δεν ικανοποιεί όλες τις απαιτήσεις εκπαίδευσης που περιγράφονται στο άρθρο 25, εφόσον ο τίτλος συνοδεύεται από πιστοποιητικό εκδοθέν από τις αρμόδιες ιταλικές αρχές, το οποίο βεβαιώνει ότι ο ενδιαφερόμενος ιατρός έχει ασκήσει αποτελεσματικά και νόμιμα, στην Ιταλία, τις δραστηριότητες του ειδικού ιατρού στην ίδια ειδικότητα, επί τουλάχιστον επτά συναπτά έτη κατά τη διάρκεια δέκα ετών πριν από τη χορήγηση του πιστοποιητικού.».
22)
Στο άρθρο 28, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Η εισαγωγή σε ειδική εκπαίδευση στη γενική ιατρική προϋποθέτει την ολοκλήρωση και την επικύρωση ενός προγράμματος βασικής ιατρικής εκπαίδευσης που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2, κατά τη διάρκεια του οποίου αποκτήθηκαν οι σχετικές γνώσεις βασικής ιατρικής.».
23)
Το άρθρο 31 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:
«1. Η εισαγωγή στην εκπαίδευση νοσηλευτών υπεύθυνων για γενική περίθαλψη προϋποθέτει είτε:
α)
ολοκλήρωση γενικής σχολικής εκπαίδευσης 12 ετών, η οποία πρέπει να βεβαιώνεται από δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλον τίτλο που έχει χορηγηθεί από τις αρμόδιες αρχές ή τους αρμόδιους φορείς ενός κράτους μέλους ή από πιστοποιητικό που βεβαιώνει την επιτυχία σε εισαγωγικές εξετάσεις ισοδύναμου επιπέδου και παρέχει πρόσβαση σε πανεπιστήμιο ή ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης επιπέδου αναγνωρισμένου ως ισοδύναμου· ή
β)
ολοκλήρωση γενικής σχολικής εκπαίδευσης τουλάχιστον 10 ετών, η οποία βεβαιώνεται από δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλον τίτλο που έχει χορηγηθεί από τις αρμόδιες αρχές ή τους αρμόδιους φορείς ενός κράτους μέλους ή από πιστοποιητικό που βεβαιώνει την επιτυχία σε εισαγωγικές εξετάσεις, ισοδύναμου επιπέδου και παρέχει πρόσβαση σε επαγγελματική σχολή ή πρόγραμμα επαγγελματικής εκπαίδευσης νοσηλευτή.»·
β)
στην παράγραφο 2, το δεύτερο και τρίτο εδάφιο αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ όσον αφορά τις τροποποιήσεις του καταλόγου που ορίζεται στο σημείο 5.2.1 του παραρτήματος V με σκοπό την προσαρμογή του στην πρόοδο στους τομείς της επιστήμης και της τεχνολογίας.
Οι τροποποιήσεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο δεν συνεπάγονται τροποποίηση των υφισταμένων ουσιωδών νομοθετικών αρχών στα κράτη μέλη σχετικά με τη δομή των επαγγελμάτων όσον αφορά την εκπαίδευση και τους όρους πρόσβασης των φυσικών προσώπων. Οι τροποποιήσεις αυτές σέβονται την ευθύνη των κρατών μελών για την οργάνωση των εκπαιδευτικών συστημάτων όπως ορίζεται στο άρθρο 165 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.»·
γ)
στην παράγραφο 3, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Η εκπαίδευση του νοσηλευτή υπεύθυνου για γενική περίθαλψη περιλαμβάνει τουλάχιστον τριετείς σπουδές συνολικά, που μπορούν επιπροσθέτως να εκφράζονται με τις ισοδύναμες πιστωτικές μονάδες του συστήματος ECTS, και συνίστανται σε τουλάχιστον 4 600 ώρες θεωρητικής και κλινικής κατάρτισης· η θεωρητική κατάρτιση καλύπτει τουλάχιστον το ένα τρίτο και η κλινική κατάρτιση τουλάχιστον τη μισή ελάχιστη διάρκεια της εκπαίδευσης. Τα κράτη μέλη μπορούν να παραχωρούν μερικές εξαιρέσεις επαγγελματίες που έχουν λάβει τμήμα της εκπαίδευσής τους μέσω κύκλων εκπαίδευσης τουλάχιστον ισοδύναμου επιπέδου.»·
δ)
η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Η θεωρητική εκπαίδευση ορίζεται ως το μέρος της νοσηλευτικής εκπαίδευσης μέσω της οποίας ο υπό κατάρτιση νοσηλευτής λαμβάνει την επαγγελματική γνώση, τις δεξιότητες και τις ικανότητες που απαιτούνται βάσει των παραγράφων 6 και 7. Η κατάρτιση παρέχεται από διδακτικό προσωπικό σε θέματα νοσηλευτικής, καθώς και από άλλα αρμόδια πρόσωπα, σε πανεπιστήμια, ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης που αναγνωρίζονται ως ισοδύναμου επιπέδου ή επαγγελματικές σχολές ή προγραμμάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης νοσηλευτών.»·
ε)
στην παράγραφο 5, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Η κλινική κατάρτιση ορίζεται ως το μέρος της νοσηλευτικής εκπαίδευσης μέσω της οποίας ο υπό κατάρτιση νοσηλευτής μαθαίνει, στο πλαίσιο ομάδας, σε άμεση επαφή με υγιές ή άρρωστο άτομο ή/και σύνολο ανθρώπων, να οργανώνει, να παρέχει και να αξιολογεί την απαιτούμενη συνολική νοσηλευτική περίθαλψη βάσει των γνώσεων, των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων που έχει αποκτήσει. Ο εκπαιδευόμενος νοσηλευτής μαθαίνει όχι μόνο να αποτελεί μέλος μιας ομάδας, αλλά και να είναι επικεφαλής ομάδας που οργανώνει τη συνολική νοσηλευτική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης της υγειονομικής εκπαίδευσης για τα μεμονωμένα άτομα και τις μικρές ομάδες, στο πλαίσιο του υγειονομικού φορέα ή εντός της κοινότητας.»·
στ)
η παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6. Η εκπαίδευση για νοσηλευτές υπεύθυνους γενικής περίθαλψης παρέχει την εγγύηση ότι ο εν λόγω επαγγελματίας έχει αποκτήσει τις ακόλουθες γνώσεις και δεξιότητες:
α)
εκτεταμένες γνώσεις των επιστημών στις οποίες βασίζεται η γενική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης της ικανοποιητικής γνώσεως του οργανισμού, των φυσιολογικών λειτουργιών και της συμπεριφοράς των υγιών και των ασθενών προσώπων, καθώς και των σχέσεων που υφίστανται μεταξύ της κατάστασης της υγείας του ανθρώπου και του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντός του·
β)
γνώση της φύσης και της δεοντολογίας του επαγγέλματος και των γενικών αρχών που αφορούν την υγεία και την περίθαλψη·
γ)
προσήκουσα κλινική πείρα· η πείρα αυτή πρέπει να επιλέγεται για τον εκπαιδευτικό της χαρακτήρα και να έχει αποκτηθεί υπό τον έλεγχο ειδικευμένων νοσηλευτών και σε χώρους όπου ο αριθμός του ειδικευμένου προσωπικού και ο εξοπλισμός είναι κατάλληλοι για την περίθαλψη των ασθενών από νοσηλευτές·
δ)
ικανότητα συμμετοχής στην εκπαίδευση του υγειονομικού προσωπικού και εμπειρία από τη συνεργασία με το προσωπικό αυτό·
ε)
εμπειρία από τη συνεργασία μαζί με άλλους επαγγελματίες του υγειονομικού τομέα.»·
ζ)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«7. Οι τίτλοι σπουδών νοσηλευτή υπεύθυνου για γενική περίθαλψη αποδεικνύουν ότι ο εν λόγω επαγγελματίας είναι ικανός να εφαρμόζει τουλάχιστον τις ακόλουθες ικανότητες, ανεξάρτητα από το εάν η εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε σε πανεπιστήμιο, ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης που αναγνωρίζεται ως ισοδύναμου επιπέδου ή σε επαγγελματική σχολή ή μέσω προγράμματος επαγγελματικής εκπαίδευσης νοσηλευτών:
α)
ικανότητα να διαγιγνώσκει αυτόνομα την απαιτούμενη νοσηλευτική περίθαλψη χρησιμοποιώντας θεωρητικές και κλινικές γνώσεις και να σχεδιάζει, οργανώνει και παρέχει νοσηλευτική περίθαλψη στους ασθενείς βάσει των γνώσεων και των δεξιοτήτων που έχουν αποκτηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 6 στοιχεία α), β) και γ) με σκοπό τη βελτίωση της άσκησης του επαγγέλματος·
β)
ικανότητα να συνεργάζεται αποτελεσματικά με άλλους παράγοντες του τομέα της υγείας, περιλαμβανομένης της συμμετοχής στην πρακτική εκπαίδευση του υγειονομικού προσωπικού βάσει των γνώσεων και των δεξιοτήτων που έχουν αποκτηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 6 στοιχεία δ) και ε)·
γ)
ικανότητα να ενθαρρύνει άτομα, οικογένειες και ομάδες να υιοθετούν υγιεινό τρόπο ζωής και φροντίδα του εαυτού τους βάσει των γνώσεων και των δεξιοτήτων που έχουν αποκτηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 6 στοιχεία α) και β)·
δ)
ικανότητα να θέτει σε εφαρμογή με αυτονομία άμεσα μέτρα για την προστασία της ζωής και να εκτελεί μέτρα σε καταστάσεις κρίσης και καταστροφών·
ε)
ικανότητα να παρέχει ανεξάρτητα συμβουλές σε ανθρώπους που χρειάζονται περίθαλψη και στους συγγενείς τους, να τους καθοδηγεί και να τους στηρίζει·
στ)
ικανότητα να εξασφαλίζει ανεξάρτητα την ποιότητα της νοσηλευτικής περίθαλψης και να την αξιολογεί·
ζ)
ικανότητα να επικοινωνεί με αναλυτικό και επαγγελματικό τρόπο και να συνεργάζεται με άλλους επαγγελματίες του κλάδου της υγείας·
η)
ικανότητα να αναλύει την ποιότητα της περίθαλψης με σκοπό να βελτιώνει την άσκηση του επαγγέλματος ως νοσηλευτής υπεύθυνος για γενική περίθαλψη.».
24)
Το άρθρο 33 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 2 διαγράφεται·
β)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν τίτλους επαγγελματικής εκπαίδευσης μαιών που:
α)
έχουν αποκτηθεί στην Πολωνία, σε μαίες που έχουν ολοκληρώσει την εκπαίδευση πριν από την 1η Μαΐου 2004, η οποία δεν συμμορφωνόταν προς τις ελάχιστες απαιτήσεις εκπαίδευσης του άρθρου 31· και
β)
που βεβαιώνεται με πτυχίο “bachelor” το οποίο αποκτήθηκε με βάση ειδικό πρόγραμμα αναβάθμισης που περιέχεται
i)
στο άρθρο 11 της πράξης της 20ής Απριλίου 2004 σχετικά με την τροποποίηση της πράξης για τα επαγγέλματα του νοσηλευτή και της μαίας/μαιευτή και σε ορισμένα άλλα νομοθετήματα (Επίσημη Εφημερίδα της Πολωνικής Δημοκρατίας του 2004, αριθ. 92, pos. 885 και του 2007, αριθ. 176, pos. 1237) και στον κανονισμό του Υπουργού Υγείας της 11ης Μαΐου 2004 σχετικά με τους λεπτομερείς όρους σπουδών νοσηλευτή και μαίας/μαιευτή, που είναι κάτοχοι πιστοποιητικού δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (τελική εξέταση- matura) και οι οποίοι είναι απόφοιτοι ιατρικού λυκείου και ιατρικών επαγγελματικών σχολών νοσηλευτών και μαιών/μάμων (Επίσημη Εφημερίδα της Πολωνικής Δημοκρατίας του 2004 αριθ. 110, pos. 1170 και του 2010 αριθ. 65, pos. 420), ή,
ii)
στο άρθρο 52.3 σημείο 2 του νόμου της 15ης Ιουλίου 2011 για τα επαγγέλματα του νοσηλευτή και μαίας/μαιευτή (Επίσημη Εφημερίδα της Πολωνικής Δημοκρατίας του 2011, αριθ. 174, pos. 1039) και στον κανονισμό του Υπουργού Υγείας της 14ης Ιουνίου 2012 σχετικά με τους λεπτομερείς όρους σπουδών νοσηλευτή και μαίας/μαιευτή, που είναι κάτοχοι πιστοποιητικού δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (τελική εξέταση- matura) και οι οποίοι είναι απόφοιτοι ιατρικού λυκείου και ιατρικών επαγγελματικών σχολών νοσηλευτών και μαιών/μαιευτών δευτεροβάθμιας ή μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Επίσημη Εφημερίδα της Πολωνικής Δημοκρατίας του 2012, pos. 770),
με στόχο να εξακριβωθεί ότι ο νοσοκόμος έχει επίπεδο γνώσεων και ικανοτήτων ανάλογο με το επίπεδο μαιών/μαιευτών που διαθέτουν τα προσόντα τα οποία καθορίζονται για την Πολωνία στο παράρτημα V, σημείο 5.2.2.».
25)
Το άρθρο 33α αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Όσον αφορά τους ρουμανικούς τίτλους νοσηλευτή υπεύθυνου για γενικές φροντίδες, ισχύουν μόνον οι ακόλουθες διατάξεις περί κεκτημένων δικαιωμάτων:
Στην περίπτωση των υπηκόων των κρατών μελών που εκπαιδεύτηκαν ως νοσηλευτές υπεύθυνοι για γενική περίθαλψη στη Ρουμανία και των οποίων η κατάρτιση δεν ικανοποιεί τις ελάχιστες απαιτήσεις εκπαίδευσης που καθορίζονται στο άρθρο 31, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ως επαρκή απόδειξη τον ακόλουθο τίτλο εκπαίδευσης ως νοσηλευτή υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, υπό τον όρο ότι ο εν λόγω τίτλος συνοδεύεται από πιστοποιητικό με το οποίο να βεβαιώνεται ότι οι εν λόγω υπήκοοι κρατών μελών έχουν ασκήσει, πραγματικά και νόμιμα τις δραστηριότητες νοσηλευτή υπεύθυνου για γενική περίθαλψη στη Ρουμανία, περιλαμβανομένης της ανάληψης πλήρους ευθύνης για το σχεδιασμό, την οργάνωση και την πραγματοποίηση της νοσοκομειακής περίθαλψης των ασθενών, επί τουλάχιστον τρία συναπτά έτη κατά τη διάρκεια πέντε ετών πριν από την ημερομηνία έκδοσης του πιστοποιητικού:
α)
Certificat de competențe profesionale de asistent medical generalist με μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση σε “școală postliceală”, το οποίο βεβαιώνει ότι η εκπαίδευση ξεκίνησε πριν από την 1η Ιανουαρίου 2007·
β)
Diplomă de absolvire de asistent medical generalist με σύντομες σπουδές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο βεβαιώνει ότι η κατάρτιση άρχισε πριν από την 1η Οκτωβρίου 2003·
γ)
Diplomă de licență de asistent medical generalist με μακροχρόνιες σπουδές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο βεβαιώνει ότι η κατάρτιση άρχισε πριν από την 1η Οκτωβρίου 2003.».
26)
Στο άρθρο 34, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Η βασική οδοντιατρική εκπαίδευση περιλαμβάνει συνολικά τουλάχιστον πέντε έτη σπουδών, οι οποίες μπορούν επιπροσθέτως να εκφράζονται με τις ισοδύναμες πιστωτικές μονάδες του συστήματος ECTS και συνίστανται σε τουλάχιστον 5 000 ώρες θεωρητικής και πρακτικής κατάρτισης πλήρους παρακολούθησης που περιλαμβάνει τουλάχιστον το πρόγραμμα του παραρτήματος V, σημείο 5.3.1, και οι οποίες πραγματοποιούνται σε πανεπιστήμιο, σε ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που παρέχει εκπαίδευση που αναγνωρίζεται ως ισοδύναμου επιπέδου ή υπό την εποπτεία πανεπιστημίου.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ όσον αφορά την τροποποίηση του καταλόγου που παρατίθεται στο σημείο 5.3.1 του παραρτήματος V με σκοπό την προσαρμογή του στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο.
Οι τροποποιήσεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο δεν συνεπάγονται τροποποίηση των υφισταμένων ουσιωδών νομοθετικών αρχών στα κράτη μέλη σχετικά με τη δομή των επαγγελμάτων όσον αφορά την εκπαίδευση και τους όρους πρόσβασης των φυσικών προσώπων. Οι τροποποιήσεις αυτές σέβονται την ευθύνη των κρατών μελών για την οργάνωση των εκπαιδευτικών συστημάτων όπως ορίζεται στο άρθρο 165 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ.».
27)
Το άρθρο 35 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Η εισαγωγή στην εκπαίδευση ειδικευμένου οδοντιάτρου προϋποθέτει την ολοκλήρωση και επικύρωση της βασικής οδοντιατρικής εκπαίδευσης που προβλέπεται στο άρθρο 34 ή την κατοχή των εγγράφων που προβλέπονται στο άρθρο 23 και στο άρθρο 37.»·
β)
η παράγραφος 2 τροποποιείται ως ακολούθως:
i)
το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Τα ειδικά οδοντιατρικά μαθήματα πλήρους παρακολούθησης είναι διάρκειας τουλάχιστον τριών ετών υπό την εποπτεία των αρμοδίων αρχών ή οργανισμών. Συνεπάγονται την προσωπική συμμετοχή του οδοντιάτρου που εκπαιδεύεται για την ειδικότητα στη δραστηριότητα και στις ευθύνες του εκάστοτε ιδρύματος.»·
ii)
το τρίτο εδάφιο διαγράφεται·
γ)
προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«4. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ όσον αφορά την προσαρμογή της ελάχιστης περιόδου εκπαίδευσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο.
5. Προκειμένου να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι αλλαγές στην εθνική νομοθεσία και με σκοπό την επικαιροποίηση της παρούσας οδηγίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ όσον αφορά την ενσωμάτωση στο παράρτημα V σημείο 5.3.3 νέων οδοντιατρικών ειδικοτήτων κοινών τουλάχιστον στα δύο πέμπτα των κρατών μελών.».
28)
Στο άρθρο 37 προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«3. Όσον αφορά τους τίτλους εκπαίδευσης οδοντιάτρων, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν τους τίτλους αυτούς σύμφωνα με το άρθρο 21 σε περιπτώσεις όπου οι αιτούντες άρχισαν την κατάρτιση τους στις ή πριν από τις 18 Ιανουαρίου 2016.
4. Κάθε κράτος μέλος αναγνωρίζει τους τίτλους εκπαίδευσης ιατρού που χορηγούνται στην Ισπανία σε επαγγελματίες που έχουν αρχίσει την πανεπιστημιακή ιατρική εκπαίδευσή τους μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1986 και 31ης Δεκεμβρίου 1997, εφόσον συνοδεύονται από πιστοποιητικό που εκδόθηκε από τις αρμόδιες ισπανικές αρχές.
Το πιστοποιητικό επιβεβαιώνει ότι τηρήθηκαν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο εν λόγω επαγγελματίας έχει ολοκληρώσει επιτυχώς τουλάχιστον τριετείς σπουδές οι οποίες πιστοποιούνται από τις αρμόδιες ισπανικές αρχές ως ισοδύναμες με την κατάρτιση που αναφέρεται στο άρθρο 34·
β)
ο εν λόγω επαγγελματίας άσκησε πράγματι, νομίμως και πρωτίστως τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 36 στην Ισπανία επί τουλάχιστον τρία συναπτά έτη κατά τη διάρκεια πέντε ετών πριν από τη χορήγηση του πιστοποιητικού·
γ)
ο εν λόγω επαγγελματίας επιτρέπεται να ασκεί ή ασκεί πράγματι, νομίμως και πρωτίστως τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 36, υπό τους ίδιους όρους με τους κατόχους τίτλου εκπαίδευσης που περιλαμβάνεται στον κατάλογο για την Ισπανία στο παράρτημα V σημείο 5.3.2.».
29)
Το άρθρο 38 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Η κτηνιατρική εκπαίδευση περιλαμβάνει συνολικά τουλάχιστον πενταετείς θεωρητικές και πρακτικές σπουδές πλήρους παρακολούθησης, οι οποίες μπορούν επιπροσθέτως να εκφράζονται με τις ισοδύναμες πιστωτικές μονάδες του συστήματος ECTS, που πραγματοποιούνται σε πανεπιστήμιο, σε ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης επιπέδου αναγνωρισμένου ως ισοδύναμου ή υπό την εποπτεία πανεπιστημίου, και αφορούν τουλάχιστον το πρόγραμμα που αναφέρεται στο παράρτημα V σημείο 5.4.1.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ όσον αφορά την τροποποίηση του καταλόγου στο σημείο 5.4.1, παράρτημα V, με σκοπό την προσαρμογή του στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο.
Οι τροποποιήσεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο δεν συνεπάγονται τροποποίηση των υφισταμένων ουσιωδών νομοθετικών αρχών στα κράτη μέλη σχετικά με τη δομή των επαγγελμάτων όσον αφορά την εκπαίδευση και τους όρους πρόσβασης των φυσικών προσώπων. Οι τροποποιήσεις αυτές σέβονται την ευθύνη των κρατών μελών για την οργάνωση των εκπαιδευτικών συστημάτων όπως ορίζεται στο άρθρο 165 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.»·
β)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Η εκπαίδευση του κτηνιάτρου παρέχει την εγγύηση ότι ο εν λόγω επαγγελματίας έχει αποκτήσει τις ακόλουθες γνώσεις και δεξιότητες:
α)
προσήκουσα γνώση των επιστημών επί των οποίων βασίζονται οι δραστηριότητες του κτηνιάτρου και της νομοθεσίας της Ένωσης σχετικά με τις δραστηριότητες αυτές·
β)
προσήκουσες γνώσεις της δομής, των λειτουργιών, της συμπεριφοράς και των φυσιολογικών αναγκών των ζώων, καθώς και τις δεξιότητες και τις ικανότητες που απαιτούνται για την εκτροφή, τη διατροφή, την ευημερία, την αναπαραγωγή και την υγιεινή εν γένει·
γ)
τις κλινικές, επιδημιολογικές και αναλυτικές δεξιότητες και ικανότητες που απαιτούνται για την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία των ασθενειών των ζώων, συμπεριλαμβανομένων της αναισθησίας, της ασηπτικής χειρουργικής και του ανώδυνου θανάτου, είτε μεμονωμένα είτε κατά ομάδες, καθώς και ειδική γνώση των ασθενειών που μπορεί να μεταδίδονται στον άνθρωπο·
δ)
επαρκείς γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες για την προληπτική ιατρική, μεταξύ άλλων ικανότητες που σχετίζονται με τις έρευνες και την πιστοποίηση·
ε)
προσήκουσα γνώση της υγιεινής και της τεχνολογίας κατά την παραγωγή, βιομηχανική παρασκευή και θέση σε κυκλοφορία των ζωοτροφών ή ζωικής προέλευσης τροφίμων που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, περιλαμβανομένων των δεξιοτήτων και ικανοτήτων που απαιτούνται για την κατανόηση και την ερμηνεία των σχετικών ορθών πρακτικών·
στ)
γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες που απαιτούνται για την υπεύθυνη και ορθολογική χρήση των κτηνιατρικών προϊόντων, με σκοπό την περίθαλψη των ζώων και την κατοχύρωση της ασφάλειας της τροφικής αλυσίδας και της προστασίας του περιβάλλοντος.».
30)
Το άρθρο 40 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 1, το τρίτο και τέταρτο εδάφιο αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ όσον αφορά την τροποποίηση του καταλόγου στο σημείο 5.5.1, παράρτημα V, με σκοπό την προσαρμογή του στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο.
Οι τροποποιήσεις που αναφέρονται στο τρίτο εδάφιο δεν συνεπάγονται τροποποίηση των υφισταμένων ουσιωδών νομοθετικών αρχών στα κράτη μέλη σχετικά με τη δομή των επαγγελμάτων όσον αφορά την εκπαίδευση και τους όρους πρόσβασης των φυσικών προσώπων. Οι τροποποιήσεις αυτές σέβονται την ευθύνη των κρατών μελών για την οργάνωση των εκπαιδευτικών συστημάτων όπως ορίζεται στο άρθρο 165 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.»·
β)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Η εισαγωγή στη μαιευτική εκπαίδευση υπόκειται σε μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
την ολοκλήρωση τουλάχιστον 12 ετών της γενικής σχολικής εκπαίδευσης ή την κατοχή πιστοποιητικού που βεβαιώνει την επιτυχία σε εισαγωγικές εξετάσεις, ισοδύναμου επιπέδου, στις επαγγελματικές σχολές μαιευτικής για την κατεύθυνση I·
β)
την κατοχή τίτλου εκπαίδευσης ως νοσηλευτή υπεύθυνου για γενική περίθαλψη που αναφέρεται στο παράρτημα V σημείο 5.2.2 για την κατεύθυνση II.»·
γ)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Η εκπαίδευση της μαίας/του μαιευτή παρέχει την εγγύηση ότι ο εν λόγω επαγγελματίας έχει αποκτήσει τις ακόλουθες γνώσεις και δεξιότητες:
α)
λεπτομερείς γνώσεις των επιστημών επί των οποίων βασίζονται οι δραστηριότητες της μαίας/του μαιευτή, ιδίως της μαιευτικής και της γυναικολογίας·
β)
προσήκουσες γνώσεις της επαγγελματικής δεοντολογίας και της νομοθεσίας σχετικά με την άσκηση επαγγέλματος·
γ)
επαρκείς γνώσεις γενικής ιατρικής (βιολογικές λειτουργίες, ανατομία, και φυσιολογία) και φαρμακολογίας στον τομέα της μαιευτικής και των νεογνών, καθώς και γνώση των σχέσεων μεταξύ της κατάστασης της υγείας του ανθρώπου και του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντός του και της συμπεριφοράς του·
δ)
επαρκή κλινική πείρα σε αναγνωρισμένα ιδρύματα που επιτρέπουν στη μαία να μπορεί, ανεξάρτητα και με δική της ευθύνη, στο βαθμό που απαιτείται και εκτός από παθολογικές καταστάσεις, να διαχειρίζεται την προγεννητική φροντίδα, να διεξάγει τον τοκετό και να διαχειρίζεται τις συνέπειές του σε αναγνωρισμένα ιδρύματα, και να επιβλέπει τις ωδίνες του τοκετού και τη γέννηση, τη μεταγεννητική φροντίδα και την ανάνηψη του νεογνού εν αναμονή του ιατρού·
ε)
προσήκουσες γνώσεις σχετικά με την εκπαίδευση του υγειονομικού προσωπικού και εμπειρία συνεργασίας με το εν λόγω προσωπικό.».
31)
Στο άρθρο 41, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Οι τίτλοι μαιευτικής εκπαίδευσης του σημείο 5.5.2 του παραρτήματος V αναγνωρίζονται αυτομάτως δυνάμει του άρθρου 21, εφόσον πληρούν μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
μαιευτική εκπαίδευση πλήρους παρακολούθησης τουλάχιστον τριών ετών, η οποία μπορεί επιπροσθέτως να εκφράζεται με τις ισοδύναμες μονάδες ECTS και συνίσταται σε τουλάχιστον 4 600 ώρες θεωρητικής και πρακτικής κατάρτισης, τουλάχιστον δε το ένα τρίτο της ελάχιστης διάρκειας αντιπροσωπεύει κλινική εκπαίδευση·
β)
μαιευτική εκπαίδευση πλήρους παρακολούθησης τουλάχιστον δύο ετών, η οποία μπορεί επιπροσθέτως να εκφράζεται με τις ισοδύναμες μονάδες ECTS, και συνίσταται σε τουλάχιστον 3 600 ώρες, υπό τον όρο ότι συνοδεύεται από τίτλο εκπαίδευσης ως νοσηλευτή υπεύθυνου για γενική περίθαλψη που αναφέρεται στο σημείο 5.2.2 του παραρτήματος V·
γ)
μαιευτική εκπαίδευση πλήρους παρακολούθησης τουλάχιστον 18 μηνών, η οποία μπορεί επιπροσθέτως να εκφράζεται με τις ισοδύναμες μονάδες ECTS, και συνίσταται σε 3 000 ώρες υπό τον όρο ότι συνοδεύεται από τίτλο εκπαίδευσης ως νοσηλευτή υπεύθυνου για γενική περίθαλψη που αναφέρεται στο σημείο 5.2.2 του παραρτήματος V και ακολουθείται από επαγγελματική εμπειρία ενός έτους για την οποία χορηγείται πιστοποιητικό σύμφωνα με την παράγραφο 2.».
32)
Το άρθρο 43 τροποποιείται ως εξής:
α)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. Όσον αφορά τους τίτλους εκπαίδευσης μαίας/μαιευτή, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν αυτόματα τους εν λόγω τίτλους εάν ο αιτών ξεκίνησε την εκπαίδευση πριν από τις 18 Ιανουαρίου 2016, και η απαίτηση εισαγωγής στην εν λόγω εκπαίδευση ήταν δεκαετής γενική εκπαίδευση ή εκπαίδευση ισοδύναμου επιπέδου για την κατεύθυνση Ι, ή εάν ολοκλήρωσε εκπαίδευση ως νοσηλευτής υπεύθυνος για γενική περίθαλψη όπως βεβαιώνεται από τον τίτλο εκπαίδευσης που αναφέρεται στο σημείο 5.2.2 του παραρτήματος V πριν ξεκινήσει την εκπαίδευση μαίας/μαιευτή που εμπίπτει στην κατεύθυνση ΙΙ.»·
β)
η παράγραφος 3 διαγράφεται·
γ)
η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν τίτλους επαγγελματικής εκπαίδευσης στη μαιευτική:
α)
που έχουν αποκτηθεί στην Πολωνία, σε μαίες που έχουν ολοκληρώσει την εκπαίδευσή τους πριν από την 1η Μαΐου 2004, η οποία δεν συμμορφωνόταν προς τις ελάχιστες απαιτήσεις εκπαίδευσης του άρθρου 40· και
β)
που βεβαιώνεται με πτυχίο “bachelor” το οποίο αποκτήθηκε με βάση ειδικό πρόγραμμα αναβάθμισης που περιέχεται:
i)
στο άρθρο 11 της πράξης της 20ής Απριλίου 2004 σχετικά με την τροποποίηση της πράξης για τα επαγγέλματα του νοσηλευτή και της μαίας/μαιευτή και σε ορισμένα άλλα νομοθετήματα (Επίσημη Εφημερίδα της Πολωνικής Δημοκρατίας του 2004, αριθ. 92, pos. 885 και του 2007 αριθ. 176, pos. 1237)· και στον κανονισμό του Υπουργού Υγείας της 11ης Μαΐου 2004 σχετικά με τους λεπτομερείς όρους σπουδών νοσηλευτή και μαίας/μαιευτή, που είναι κάτοχοι πιστοποιητικού δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (τελική εξέταση- matura) και οι οποίοι είναι απόφοιτοι ιατρικού λυκείου και ιατρικών επαγγελματικών σχολών νοσηλευτών και μαιών/μάμων (Επίσημη Εφημερίδα της Πολωνικής Δημοκρατίας του 2004 αριθ. 110, pos. 1170 και του 2010 αριθ. 65, pos. 420)· ή
ii)
στο άρθρο 53.3 σημείο 3 του νόμου της 15ης Ιουλίου 2011 για το επάγγελμα του νοσηλευτή και μαίας/μαιευτή (Επίσημη Εφημερίδα της Πολωνικής Δημοκρατίας του 2011, αριθ. 174, pos. 1039)· και στον κανονισμό του Υπουργού Υγείας της 14ης Ιουνίου 2012 σχετικά με τους λεπτομερείς όρους σπουδών νοσηλευτή και μαίας/μαιευτή, που είναι κάτοχοι πιστοποιητικού δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (τελική εξέταση- matura) και οι οποίοι είναι απόφοιτοι ιατρικού λυκείου και ιατρικών επαγγελματικών σχολών νοσηλευτών και μαιών/μαιευτών δευτεροβάθμιας ή μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Επίσημη Εφημερίδα της Πολωνικής Δημοκρατίας του 2012, pos. 770),
με στόχο να εξακριβωθεί ότι η μαία έχει επίπεδο γνώσεων και ικανοτήτων ανάλογο με το επίπεδο μαιών/μαιευτών που διαθέτουν τα προσόντα τα οποία καθορίζονται για την Πολωνία στο παράρτημα V, σημείο 5.5.2.».
33)
Στο άρθρο 44, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Ο τίτλος φαρμακευτικής εκπαίδευσης βεβαιώνει εκπαίδευση διάρκειας τουλάχιστον πέντε ετών, η οποία μπορεί επιπροσθέτως να εκφράζεται με τις ισοδύναμες πιστωτικές μονάδες του συστήματος ECTS, και περιλαμβάνει τουλάχιστον:
α)
τέσσερα έτη θεωρητικής και πρακτικής κατάρτισης πλήρους παρακολούθησης σε πανεπιστήμιο, ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης επιπέδου αναγνωρισμένου ως ισοδύναμου ή υπό την εποπτεία πανεπιστημίου·
β)
κατά τη διάρκεια ή μετά το πέρας της θεωρητικής και πρακτικής κατάρτισης, έξι μήνες πρακτικής άσκησης σε φαρμακείο ανοικτό στο κοινό ή σε νοσοκομείο υπό την εποπτεία της φαρμακευτικής υπηρεσίας του νοσοκομείου αυτού.
Ο κύκλος σπουδών που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο περιλαμβάνει τουλάχιστον το πρόγραμμα που περιγράφεται στο σημείο 5.6.1 του παραρτήματος V. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ όσον αφορά την τροποποίηση του καταλόγου στο σημείο 5.6.1, παράρτημα V, με σκοπό την προσαρμογή του στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο, περιλαμβανομένης της εξέλιξης της φαρμακολογικής πρακτικής.
Οι τροποποιήσεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο δεν συνεπάγονται τροποποίηση των υφισταμένων ουσιωδών νομοθετικών αρχών στα κράτη μέλη σχετικά με τη δομή των επαγγελμάτων όσον αφορά και τους όρους πρόσβασης των φυσικών προσώπων. Οι τροποποιήσεις αυτές σέβονται την ευθύνη των κρατών μελών για την οργάνωση των εκπαιδευτικών συστημάτων όπως ορίζεται στο άρθρο 165 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.».
34)
Στο άρθρο 45, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι κάτοχοι τίτλου εκπαίδευσης πανεπιστημιακού ή αναγνωρισμένου ως ισοδύναμου επιπέδου στον τομέα της φαρμακευτικής, που πληροί τους όρους του άρθρου 44, να έχουν τη δυνατότητα ανάληψης και άσκησης τουλάχιστον των ακόλουθων δραστηριοτήτων, με την επιφύλαξη, ενδεχομένως, της απαίτησης συμπληρωματικής επαγγελματικής πείρας:
α)
προετοιμασία της φαρμακευτικής μορφής των φαρμάκων·
β)
παρασκευή και έλεγχος των φαρμάκων·
γ)
δοκιμή των φαρμάκων σε εργαστήριο δοκιμής φαρμάκων·
δ)
αποθήκευση, διατήρηση και διανομή των φαρμάκων στο στάδιο της χονδρικής πώλησης·
ε)
εφοδιασμός, προετοιμασία, έλεγχος, αποθήκευση, διανομή και διάθεση ασφαλών και αποτελεσματικών φαρμάκων της απαιτούμενης ποιότητας στα φαρμακεία που είναι ανοιχτά στο κοινό·
στ)
προετοιμασία, έλεγχος, αποθήκευση, διανομή ασφαλών και αποτελεσματικών φαρμάκων της απαιτούμενης ποιότητας στα νοσοκομεία·
ζ)
παροχή πληροφοριών και συμβουλών σχετικά με τα φάρμακα αυτά καθαυτά αλλά και με την κατάλληλη χρήση τους·
η)
αναφορά των ανεπιθύμητων ενεργειών των φαρμακευτικών προϊόντων στις αρμόδιες αρχές·
θ)
προσωπική στήριξη των ασθενών όταν λαμβάνουν φάρμακα χωρίς συνταγή ιατρού·
ι)
συμβολή σε τοπικές ή εθνικές εκστρατείες για τη δημόσια υγεία.».
35)
Το άρθρο 46 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 46
Εκπαίδευση αρχιτεκτόνων
1. Η εκπαίδευση του αρχιτέκτονα περιλαμβάνει:
α)
συνολικά πέντε έτη σπουδών πλήρους παρακολούθησης σε πανεπιστήμιο ή ανάλογο εκπαιδευτικό ίδρυμα που πιστοποιούνται με επιτυχή ολοκλήρωση εξετάσεων πανεπιστημιακού επιπέδου· ή
β)
τουλάχιστον τέσσερα έτη σπουδών πλήρους παρακολούθησης σε πανεπιστήμιο ή ανάλογο εκπαιδευτικό ίδρυμα που πιστοποιούνται με την επιτυχία σε εξέταση πανεπιστημιακού επιπέδου η οποία συνοδεύεται από πιστοποιητικό που βεβαιώνει την ολοκλήρωση διετούς επαγγελματικής άσκησης σύμφωνα με την παράγραφο 4.
2. Η αρχιτεκτονική πρέπει να είναι η κύρια συνιστώσα των σπουδών που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Οι σπουδές διατηρούν την ισορροπία μεταξύ των θεωρητικών και πρακτικών πτυχών της εκπαίδευσης στον τομέα της αρχιτεκτονικής και παρέχουν την εγγύηση τουλάχιστον ότι ο ενδιαφερόμενος έχει αποκτήσει τις ακόλουθες γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες:
α)
ικανότητα σύλληψης αρχιτεκτονικών δημιουργιών που να ικανοποιούν συγχρόνως αισθητικές και τεχνικές απαιτήσεις·
β)
προσήκουσα γνώση της ιστορίας και των θεωριών της αρχιτεκτονικής καθώς και των συναφών τεχνών, τεχνολογιών και επιστημών του ανθρώπου·
γ)
γνώση των καλών τεχνών ως παραγόντων που είναι δυνατόν να επηρεάσουν την ποιότητα της αρχιτεκτονικής σύλληψης·
δ)
προσήκουσα γνώση της πολεοδομίας, του πολεοδομικού σχεδιασμού και των τεχνικών που εφαρμόζονται στη διαδικασία του πολεοδομικού σχεδιασμού·
ε)
ικανότητα κατανόησης των σχέσεων, αφενός, ανάμεσα στους ανθρώπους και τα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα, και αφετέρου, ανάμεσα στα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα και το περιβάλλον τους, καθώς και ικανότητα κατανόησης της ανάγκης αρμονικού συνδυασμού των αρχιτεκτονικών δημιουργημάτων με τους χώρους, ανάλογα με τις ανάγκες του ανθρώπου και την αντίστοιχη κλίμακα·
στ)
ικανότητα κατανόησης του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα και του ρόλου του στην κοινωνία, ειδικότερα μέσω της επεξεργασίας σχεδίων στα οποία λαμβάνονται υπόψη οι κοινωνικοί παράγοντες·
ζ)
γνώση των μεθόδων τεκμηρίωσης και προπαρασκευής της οικοδομικής μελέτης·
η)
γνώση των προβλημάτων στατικού σχεδιασμού, και έργων οικοδομικής και πολιτικού μηχανικού, τα οποία συνδέονται με το σχεδιασμό των κτιρίων·
θ)
προσήκουσα γνώση των προβλημάτων που έχουν σχέση με τις φυσικές ιδιότητες των κτιρίων, των τεχνολογιών, καθώς επίσης και της λειτουργίας των κατασκευών, ώστε να τις εφοδιάζει με όλα τα στοιχεία εσωτερικής άνεσης και προστασίας από τις κλιματικές συνθήκες, στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης·
ι)
τεχνική ικανότητα, χάρη στην οποία ο αρχιτέκτονας θα μπορεί να επινοεί κατασκευές που να ικανοποιούν τις απαιτήσεις αυτών που τις χρησιμοποιούν, σεβόμενος τους οικονομικούς περιορισμούς και τους οικοδομικούς κανονισμούς·
ια)
προσήκουσα γνώση των βιομηχανιών, οργανώσεων, κανονισμών και διαδικασιών, που έχουν σχέση με την υλοποίηση των κτιριακών μελετών και την ένταξη των σχεδίων στο γενικό σχεδιασμό.
3. Ο αριθμός ετών ακαδημαϊκών σπουδών που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 μπορεί επιπροσθέτως να εκφράζεται με τις ισοδύναμες πιστωτικές μονάδες του συστήματος ECTS.
4. Η επαγγελματική πρακτική άσκηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) πραγματοποιείται μόνο μετά από την ολοκλήρωση των τριών πρώτων ετών σπουδών. Τουλάχιστον ένα έτος της επαγγελματικής πρακτικής εξάσκησης αξιοποιεί τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις ικανότητες που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια των σπουδών που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Για τον σκοπό αυτό, η επαγγελματική πρακτική άσκηση πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη προσώπου ή φορέα ο οποίος έχει εγκριθεί από την αρμόδια αρχή στο κράτος μέλος καταγωγής. Η υπό επίβλεψη πρακτική άσκηση μπορεί να πραγματοποιηθεί σε οιοδήποτε κράτος μέλος. Η επαγγελματική πρακτική άσκηση αξιολογείται από την αρμόδια αρχή στο κράτος μέλος καταγωγής.».
36)
Το άρθρο 47 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 47
Παρεκκλίσεις από τους όρους εκπαίδευσης του αρχιτέκτονα
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 46, αναγνωρίζεται επίσης ότι πληροί το άρθρο 21: η εκπαίδευση στα πλαίσια των προσπαθειών για την κοινωνική αναβάθμιση ή προγραμμάτων πανεπιστημιακών σπουδών με μερική απασχόληση, που ικανοποιεί τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 και πιστοποιείται από εξέταση στην αρχιτεκτονική, που ολοκληρώνεται επιτυχώς από επαγγελματία που εργάζεται επί επτά και πλέον έτη στον τομέα της αρχιτεκτονικής υπό την εποπτεία ενός αρχιτέκτονα ή ενός γραφείου αρχιτεκτόνων. Η εξέταση αυτή πρέπει να είναι πανεπιστημιακού επιπέδου και να ισοδυναμεί προς την εξέταση στο τέλος των σπουδών η οποία αναφέρεται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο β).».
37)
Το άρθρο 49 τροποποιείται ως εξής:
α)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται επίσης στους τίτλους εκπαίδευσης αρχιτέκτονα που παρατίθενται στο παράρτημα V, εφόσον η εκπαίδευση ξεκίνησε πριν από τις 18 Ιανουαρίου 2016.»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3. Κάθε κράτος μέλος παρέχει στους ακόλουθους τίτλους εκπαίδευσης την ίδια ισχύ στην επικράτειά του με τους τίτλους εκπαίδευσης που χορηγεί το ίδιο για τους σκοπούς της ανάληψης και της άσκησης των επαγγελματικών δραστηριοτήτων του αρχιτέκτονα: τίτλο ολοκλήρωσης της τριετούς εκπαίδευσης των «Fachhochschulen» στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η οποία λειτουργούσε στις 5 Αυγούστου 1985 και έχει αρχίσει το αργότερο στις 17 Ιανουαρίου 2014, η οποία πληροί τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 και παρέχει πρόσβαση στις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 48 στο εν λόγω κράτος μέλος βάσει του επαγγελματικού τίτλου αρχιτέκτονα, με την προϋπόθεση ότι η εκπαίδευση συμπληρώνεται από περίοδο επαγγελματικής πείρας τεσσάρων ετών, στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η οποία βεβαιώνεται από πιστοποιητικό που χορηγείται από την αρμόδια αρχή στον πίνακα της οποίας είναι εγγεγραμμένος ο αρχιτέκτονας που επιθυμεί να επωφεληθεί των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.».
38)
Στον τίτλο III, παρεμβάλλεται το ακόλουθο κεφάλαιο:
«Κεφάλαιο IIIA
Αυτόματη αναγνώριση βάσει κοινών αρχών εκπαίδευσης
Άρθρο 49α
Κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης
1. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως “κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης” νοείται ένα κοινό σύνολο ελάχιστων γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων που είναι απαραίτητες για την άσκηση ενός συγκεκριμένου επαγγέλματος. Ένα κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης δεν αντικαθιστά εθνικά προγράμματα κατάρτισης εκτός εάν ένα κράτος μέλος αποφασίζει διαφορετικά δυνάμει του εθνικού δικαίου. Για τους σκοπούς της ανάληψης και άσκησης επαγγέλματος σε κράτος μέλος που κατοχυρώνει νομοθετικά το επάγγελμα αυτό, ένα κράτος μέλος παρέχει στους τίτλους εκπαίδευσης που ελήφθησαν βάσει ενός τέτοιου πλαισίου την ίδια ισχύ στην επικράτειά του με τους τίτλους εκπαίδευσης που χορηγεί το ίδιο, με την προϋπόθεση ότι το εν λόγω πλαίσιο πληροί τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 2.
2. Ένα κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης πρέπει να συμμορφώνεται με τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης παρέχει σε περισσότερους επαγγελματίες τη δυνατότητα μετακίνησης μεταξύ των κρατών μελών:
β)
το σχετικό επάγγελμα στο οποίο εφαρμόζεται κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο, ή η εκπαίδευση και η κατάρτιση που οδηγούν στο επάγγελμα είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενες στο ένα τρίτο τουλάχιστον των κρατών μελών·
γ)
το κοινό σύνολο γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων συνδυάζει τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις ικανότητες που απαιτούνται στα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης που ισχύουν τουλάχιστον στο ένα τρίτο των κρατών μελών· είναι άνευ σημασίας εάν οι γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες αποκτήθηκαν στο πλαίσιο γενικής εκπαίδευσης σε πανεπιστήμιο ή ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα ή στο πλαίσιο επαγγελματικής κατάρτισης·
δ)
το εν λόγω κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης βασίζεται στα επίπεδα του ευρωπαϊκού πλαισίου επαγγελματικών προσόντων, όπως ορίζεται στο παράρτημα II της σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Απριλίου 2008 σχετικά με τη θέσπιση του ΕΠΕΠ για τη διά βίου μάθηση (18)·
ε)
το σχετικό επάγγελμα δεν καλύπτεται από άλλο κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης ούτε υπόκειται σε αυτόματη αναγνώριση δυνάμει του κεφαλαίου ΙΙΙ του τίτλου III·
στ)
το κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης έχει προετοιμαστεί κατόπιν μιας διαφανούς κατάλληλης διαδικασίας, από κοινού με τους σχετικούς ενδιαφερόμενους από κράτη μέλη όπου το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο·
ζ)
το κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης επιτρέπει σε υπηκόους άλλων κρατών μελών να είναι επιλέξιμοι για την απόκτηση επαγγελματικών προσόντων δυνάμει του εν λόγω πλαισίου χωρίς να πρέπει να είναι πρώτα μέλη επαγγελματικής οργάνωσης ή να είναι εγγεγραμμένοι σε μια τέτοια οργάνωση.
3. Οι αντιπροσωπευτικές σε επίπεδο Ένωσης επαγγελματικές οργανώσεις καθώς και οι εθνικές επαγγελματικές οργανώσεις ή αρμόδιες αρχές από ένα τρίτο των κρατών μελών τουλάχιστον, μπορούν να υποβάλλουν στην Επιτροπή προτάσεις για κοινά πλαίσια εκπαίδευσης που πληρούν τις προϋποθέσεις της παραγράφου 2.
4. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ με σκοπό την κατάρτιση κοινού πλαισίου εκπαίδευσης για δεδομένο επάγγελμα με βάση τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
5. Ένα κράτος μέλος εξαιρείται από την υποχρέωση καθιέρωσης του κοινού πλαισίου εκπαίδευσης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στην επικράτειά του και από την υποχρέωση χορήγησης αυτόματης αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων που έχουν αποκτηθεί στο πλαίσιο του εν λόγω κοινού πλαισίου εκπαίδευσης, εάν πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
δεν υπάρχουν ιδρύματα εκπαίδευσης ή κατάρτισης στην επικράτειά του για να παρέχουν την εν λόγω κατάρτιση για το σχετικό επάγγελμα·
β)
η καθιέρωση του κοινού πλαισίου εκπαίδευσης θα επηρεάσει ενδεχομένως αρνητικά την οργάνωση του δικού του συστήματος εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης·
γ)
υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ του κοινού πλαισίου εκπαίδευσης και της εκπαίδευσης που απαιτείται στην επικράτειά του, οι οποίες συνεπάγονται σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια πολιτική, τη δημόσια ασφάλεια, τη δημόσια υγεία ή για την ασφάλεια των αποδεκτών υπηρεσιών ή την προστασία του περιβάλλοντος.
6. Τα κράτη μέλη εντός έξι μηνών από την έναρξη της ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που αναφέρεται στην παράγραφο 4, κοινοποιούν στην Επιτροπή και σε άλλα κράτη μέλη:
α)
το εθνικό σύστημα προσόντων και κατά περίπτωση τους εθνικούς επαγγελματικούς τίτλους που είναι σύμφωνοι με το κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης· ή
β)
κάθε χρήση της εξαίρεσης που αναφέρεται στην παράγραφο 5, μαζί με την αιτιολόγηση της οποίας πληρούνται οι προϋποθέσεις της εν λόγω παραγράφου. Η Επιτροπή μπορεί, εντός τριών μηνών, να ζητήσει περαιτέρω διευκρινίσεις, εάν κρίνει ότι ένα κράτος μέλος δεν έχει παράσχει αιτιολόγηση ή έχει παράσχει ανεπαρκή αιτιολόγηση ότι μία από τις προϋποθέσεις πληρούται. Το κράτος μέλος απαντά εντός τριών μηνών από την υποβολή της εν λόγω αίτησης.
Η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει εκτελεστική πράξη για την απαρίθμηση των εθνικών επαγγελματικών προσόντων και των εθνικών επαγγελματικών τίτλων που επωφελούνται από την αυτόματη αναγνώριση δυνάμει του κοινού πλαισίου εκπαίδευσης που θεσπίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 4.
7. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται επίσης σε ειδικότητες επαγγέλματος, με την προϋπόθεση ότι οι σχετικές ειδικότητες αφορούν επαγγελματικές δραστηριότητες στις οποίες η πρόσβαση και των οποίων η άσκηση είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενες στα κράτη μέλη, όπου το επάγγελμα υπόκειται ήδη σε αυτόματη αναγνώριση δυνάμει του κεφαλαίου ΙΙΙ του τίτλου III, αλλά όχι η σχετική ειδικότητα.
Άρθρο 49β
Κοινές δοκιμασίες εκπαίδευσης
1. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως κοινή δοκιμασία εκπαίδευσης νοείται μια τυποποιημένη δοκιμασία επάρκειας που διατίθεται σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη και προορίζεται για τους κατόχους ιδιαίτερου επαγγελματικού προσόντος. Η επιτυχής ολοκλήρωση μιας τέτοιας δοκιμασίας σε ένα κράτος μέλος επιτρέπει στον κάτοχο ιδιαίτερου επαγγελματικού προσόντος την άσκηση του επαγγέλματος σε οιοδήποτε κράτος μέλος υποδοχής υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με αυτές που ισχύουν για τους κατόχους επαγγελματικών τίτλων που έχουν ληφθεί στο εν λόγω κράτος μέλος.
2. Η κοινή δοκιμασία εκπαίδευσης συμμορφώνεται με τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η κοινή δοκιμασία εκπαίδευσης δίνει σε περισσότερους επαγγελματίες τη δυνατότητα να μετακινούνται μεταξύ των κρατών μελών·
β)
το επάγγελμα στο οποίο εφαρμόζεται η κοινή δοκιμασία εκπαίδευσης είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο, ή η εκπαίδευση και η κατάρτιση που οδηγούν στο επάγγελμα είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενες στο ένα τρίτο τουλάχιστον των κρατών μελών·
γ)
η κοινή δοκιμασία εκπαίδευσης έχει προετοιμαστεί κατόπιν μιας διαφανούς κατάλληλης διαδικασίας, από κοινού με τους σχετικούς ενδιαφερόμενους από κράτη μέλη όπου το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο·
δ)
η κοινή δοκιμασία εκπαίδευσης επιτρέπει στους υπηκόους οποιουδήποτε κράτους μέλους να συμμετέχουν στη δοκιμασία αυτή και στην πρακτική οργάνωση των εν λόγω δοκιμασιών σε κράτη μέλη χωρίς να είναι πρωτίστως μέλη μιας επαγγελματικής οργάνωσης ή να είναι εγγεγραμμένοι σε μια τέτοια οργάνωση.
3. Οι αντιπροσωπευτικές σε επίπεδο Ένωσης επαγγελματικές οργανώσεις καθώς και οι εθνικές επαγγελματικές οργανώσεις ή αρμόδιες αρχές από ένα τρίτο των κρατών μελών τουλάχιστον, μπορούν να υποβάλλουν στην Επιτροπή προτάσεις για κοινές δοκιμασίες εκπαίδευσης που πληρούν τις προϋποθέσεις της παραγράφου 2.
4. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 57γ με σκοπό τη θέσπιση του περιεχομένου της κοινής δοκιμασίας εκπαίδευσης και των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την υποβολή στη δοκιμασία και την επιτυχή διεξαγωγή της.
5. Ένα κράτος μέλος εξαιρείται από την υποχρέωση διοργάνωσης της κοινής δοκιμασίας εκπαίδευσης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στην επικράτειά του και από την υποχρέωση χορήγησης αυτόματης αναγνώρισης σε επαγγελματίες που έχουν επιτύχει στην κοινή δοκιμασία εκπαίδευσης, εάν πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το σχετικό επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο στην επικράτειά του·
β)
το περιεχόμενο της κοινής δοκιμασίας εκπαίδευσης δεν θα μειώσει επαρκώς τους σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία ή για την ασφάλεια των αποδεκτών υπηρεσιών, οι οποίοι έχουν σχέση με την επικράτειά του·
γ)
το περιεχόμενο της κοινής δοκιμασίας εκπαίδευσης θα καθιστούσε την πρόσβαση στο επάγγελμα πολύ λιγότερο ελκυστική σε σύγκριση με τις εθνικές απαιτήσεις.
6. Τα κράτη μέλη εντός έξι μηνών από την έναρξη της ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που αναφέρεται στην παράγραφο 4, κοινοποιούν στην Επιτροπή και σε άλλα κράτη μέλη:
α)
την ικανότητα που διαθέτουν για τη διοργάνωση αυτού του είδους των δοκιμασιών· ή
β)
κάθε χρήση της εξαίρεσης που αναφέρεται στην παράγραφο 5, με την αιτιολόγηση ποιες από τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο πληρούνται. Η Επιτροπή μπορεί, εντός τριών μηνών, να ζητήσει περαιτέρω διευκρινίσεις, εάν κρίνει ότι ένα κράτος μέλος δεν έχει παράσχει αιτιολόγηση ή έχει παράσχει ανεπαρκή αιτιολόγηση ότι μία από τις προϋποθέσεις πληρούται. Το κράτος μέλος απαντά εντός τριών μηνών από την υποβολή της εν λόγω αίτησης.
Η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει εκτελεστική πράξη για να καταρτίσει κατάλογο με τα κράτη μέλη στα οποία πρέπει να διοργανωθούν οι κοινές δοκιμασίες εκπαίδευσης σύμφωνα με την παράγραφο 4, τη συχνότητα κατά τη διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους και άλλες ρυθμίσεις απαραίτητες για τη διοργάνωση κοινών δοκιμασιών εκπαίδευσης στα κράτη μέλη.
39)
Στο άρθρο 50, παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«3α. Σε περίπτωση δικαιολογημένων αμφιβολιών, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να ζητήσει από τις αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους να επιβεβαιώσουν το γεγονός ότι δεν έχει επιβληθεί στον αιτούντα αναστολή ή απαγόρευση άσκησης του επαγγέλματός του ως αποτέλεσμα σοβαρού επαγγελματικού παραπτώματος ή καταδίκης για ποινικά αδικήματα που σχετίζονται με την άσκηση οποιασδήποτε από τις επαγγελματικές δραστηριότητές του/της.
3β. Η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αρμοδίων αρχών διαφόρων κρατών μελών δυνάμει του παρόντος άρθρου διεξάγεται μέσω του ΙΜΙ.».
40)
Στο άρθρο 52, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3. Ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να εκχωρεί τη χρήση του επαγγελματικού τίτλου αποκλειστικά στους κατόχους επαγγελματικών προσόντων εάν δεν έχει κοινοποιήσει την ένωση ή την οργάνωση στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2.».
41)
Το άρθρο 53 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:
«Άρθρο 53
Γλωσσικές γνώσεις
1. Οι επαγγελματίες δικαιούχοι της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων διαθέτουν τις απαιτούμενες γλωσσικές γνώσεις για την άσκηση του επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής.
2. Ένα κράτος μέλος διασφαλίζει ότι τυχόν έλεγχοι που πραγματοποιούνται από την αρμόδια αρχή, ή υπό την εποπτεία της, για τον έλεγχο συμμόρφωσης προς την υποχρέωση δυνάμει της παραγράφου 1 περιορίζονται στη γνώση μιας επίσημης γλώσσας του κράτους μέλους υποδοχής ή μιας διοικητικής γλώσσας του κράτους μέλους υποδοχής, εφόσον είναι επίσης επίσημη γλώσσα της Ένωσης.
3. Οι έλεγχοι που διενεργούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2 μπορεί να επιβάλλονται εάν το επάγγελμα που πρόκειται να ασκηθεί έχει επιπτώσεις στην ασφάλεια του ασθενούς. Έλεγχοι μπορεί να επιβάλλονται σε σχέση με άλλα επαγγέλματα σε περιπτώσεις όπου υπάρχει σοβαρή και συγκεκριμένη αμφιβολία για την επάρκεια των γλωσσικών γνώσεων του επαγγελματία σε σχέση με τις επαγγελματικές δραστηριότητες που ο επαγγελματίας προτίθεται να ασκήσει.
Έλεγχοι μπορούν να διενεργούνται μόνον μετά την έκδοση ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας σύμφωνα με το άρθρο 4δ ή μετά την αναγνώριση επαγγελματικού προσόντος, ανάλογα με την περίπτωση.
4. Τυχόν γλωσσικοί έλεγχοι είναι αναλογικοί προς τη δραστηριότητα που ασκείται. Ο ενδιαφερόμενος επαγγελματίας δικαιούται να ασκήσει έφεση κατά των εν λόγω ελέγχων δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας.».
42)
Στον τίτλο IV, παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 55α
Αναγνώριση επαγγελματικής πρακτικής άσκησης
1. Εάν η πρόσβαση σε ένα νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής εξαρτάται από την ολοκλήρωση επαγγελματικής πρακτικής άσκησης, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, κατά την εξέταση αίτησης για τη χορήγηση άδειας να ασκήσει το νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα, αναγνωρίζει τις περιόδους επαγγελματικής πρακτικής άσκησης που έχουν πραγματοποιηθεί σε άλλο κράτος μέλος υπό τον όρο ότι η πρακτική άσκηση είναι σύμφωνη με τις δημοσιευθείσες κατευθυντήριες γραμμές που αναφέρονται στην παράγραφο 2, και λαμβάνει υπόψη πρακτικές ασκήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε τρίτη χώρα. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, να καθορίσουν εύλογο χρονικό όριο για το μέρος της επαγγελματικής πρακτικής άσκησης που μπορεί να πραγματοποιηθεί στο εξωτερικό.
2. Η αναγνώριση της επαγγελματικής πρακτικής άσκησης δεν υποκαθιστά τυχόν ισχύουσες απαιτήσεις για υποβολή σε δοκιμασία με σκοπό την απόκτηση πρόσβασης στο εκάστοτε επάγγελμα. Οι αρμόδιες αρχές δημοσιεύουν κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την οργάνωση και την αναγνώριση της επαγγελματικής πρακτικής άσκησης που πραγματοποιείται σε άλλο κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα, ιδίως σχετικά με τον ρόλο του επόπτη της επαγγελματικής πρακτικής άσκησης.».
43)
Ο τίτλος του τίτλου V αντικαθίσταται από τον ακόλουθο:
44)
Το άρθρο 56 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 2, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με τυχόν επιβληθείσες πειθαρχικές ποινές ή ποινικές κυρώσεις ή τυχόν άλλες σοβαρές, ειδικές περιστάσεις που ενδέχεται να έχουν επιπτώσεις στην άσκηση δραστηριοτήτων δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να τηρούν τους κανόνες προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που προβλέπονται στις οδηγίες 95/46/ΕΚ και 2002/58/ΕΚ.»·
β)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«2α. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2 οι αρμόδιες αρχές χρησιμοποιούν το σύστημα IMI.»·
γ)
η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:
«4. Κάθε κράτος μέλος ορίζει έναν συντονιστή των δραστηριοτήτων των αρμόδιων αρχών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και ενημερώνει σχετικώς τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή.
Οι συντονιστές αναλαμβάνουν τα ακόλουθα καθήκοντα:
α)
να προωθούν την ομοιόμορφη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας·
β)
να συγκεντρώνουν κάθε χρήσιμη πληροφορία για την εκτέλεση της παρούσας οδηγίας και ιδίως τις πληροφορίες που αφορούν τους όρους πρόσβασης στα νομοθετικώς ρυθμιζόμενα επαγγέλματα στα κράτη μέλη·
γ)
να εξετάζουν προτάσεις για κοινά πλαίσια εκπαίδευσης και κοινές δοκιμασίες εκπαίδευσης·
δ)
να ανταλλάσσουν πληροφορίες και βέλτιστες πρακτικές με σκοπό τη βελτιστοποίηση της συνεχούς επαγγελματικής εξέλιξης στα κράτη μέλη·
ε)
να ανταλλάσσουν πληροφορίες και βέλτιστες πρακτικές σχετικά με την εφαρμογή των αντισταθμιστικών μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 14.
Για τον σκοπό της εκτέλεσης του καθήκοντος που ορίζεται στο στοιχείο β) της παρούσας παραγράφου, οι συντονιστές μπορούν να ζητήσουν τη συνδρομή των κέντρων υποστήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 57β.».
45)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 56α
Μηχανισμός προειδοποίησης
1. Οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές όλων των άλλων κρατών μελών σχετικά με την ταυτότητα ενός επαγγελματία στον οποίο έχει περιοριστεί ή έχει απαγορευτεί από τις εθνικές αρχές ή τα δικαστήρια η άσκηση, ακόμα και προσωρινά, των ακόλουθων επαγγελματικών δραστηριοτήτων στο σύνολό τους ή μερών αυτών στην επικράτεια του εν λόγω κράτους μέλους:
α)
ιατρός και γενικός ιατρός που κατέχει τίτλο εκπαίδευσης που αναφέρεται στα σημεία 5.1.1 και 5.1.4 του παραρτήματος V·
β)
ειδικός ιατρός που κατέχει τίτλο εκπαίδευσης που αναφέρεται στο σημείο 5.1.3 του παραρτήματος V·
γ)
νοσηλευτής υπεύθυνος για γενική περίθαλψη που κατέχει τίτλο εκπαίδευσης που αναφέρεται στο σημείο 5.2.2 του παραρτήματος V·
δ)
οδοντίατρος που κατέχει απόδειξη των τυπικών προσόντων που αναφέρονται στο σημείο 5.3.2 του παραρτήματος V·
ε)
ειδικός οδοντίατρος που κατέχει τίτλο εκπαίδευσης που αναφέρεται στο σημείο 5.3.3 του παραρτήματος V·
στ)
κτηνίατρος που κατέχει τίτλο εκπαίδευσης που αναφέρεται στο σημείο 5.4.2 του παραρτήματος V·
ζ)
μαία που κατέχει τίτλο εκπαίδευσης που αναφέρεται στο σημείο 5.5.2 του παραρτήματος V·
η)
φαρμακοποιός που κατέχει τίτλο εκπαίδευσης που αναφέρεται στο σημείο 5.6.2 του παραρτήματος V·
θ)
κάτοχοι πιστοποιητικών που αναφέρονται στο σημείο 2 του παραρτήματος VII τα οποία βεβαιώνουν ότι ο κάτοχος έχει ολοκληρώσει μια εκπαίδευση που πληροί τις ελάχιστες απαιτήσεις που αναφέρονται στα άρθρα 24, 25, 31, 34, 35, 38, 40 ή 44 αντίστοιχα, η οποία ξεκίνησε νωρίτερα από τις ημερομηνίες αναφοράς των προσόντων που αναφέρονται στα σημεία 5.1.3, 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 του παραρτήματος V·
ι)
κάτοχοι πιστοποιητικών κεκτημένων δικαιωμάτων που αναφέρονται στα άρθρα 23, 27, 29, 33, 33α, 37, 43 και 43α·
ια)
άλλοι επαγγελματίες που ασκούν δραστηριότητες με επιπτώσεις στην ασφάλεια των ασθενών, όταν ο επαγγελματίας ασκεί επάγγελμα που είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο στο εν λόγω κράτος μέλος·
ιβ)
επαγγελματίες που ασκούν δραστηριότητες οι οποίες συνδέονται με την εκπαίδευση ανηλίκων, περιλαμβανομένου του τομέα παιδικής μέριμνας και της προσχολικής εκπαίδευσης, όταν ο επαγγελματίας ασκεί επάγγελμα που είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο στο εν λόγω κράτος μέλος.
2. Οι αρμόδιες αρχές στέλνουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο μέσω ειδοποίησης του IMI το αργότερο εντός τριών ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης που περιορίζει ή απαγορεύει στον ενδιαφερόμενο επαγγελματία να ασκεί την επαγγελματική δραστηριότητα. Οι πληροφορίες αυτές περιορίζονται στα ακόλουθα:
α)
την ταυτότητα του επαγγελματία·
β)
το σχετικό επάγγελμα·
γ)
πληροφορίες σχετικά με την εθνική αρχή ή το δικαστήριο που εκδίδει την απόφαση περιορισμού ή απαγόρευσης·
δ)
το πεδίο εφαρμογής του περιορισμού ή της απαγόρευσης· και
ε)
την περίοδο ισχύος του περιορισμού ή της απαγόρευσης.
3. Οι αρμόδιες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, το αργότερο εντός τριών ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου, ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές όλων των άλλων κρατών μελών, μέσω ειδοποίησης του ΙΜΙ, σχετικά με την ταυτότητα των επαγγελματιών οι οποίοι έχουν υποβάλει αίτηση για την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων δυνάμει της παρούσας οδηγίας και για τους οποίους στη συνέχεια διαπιστώθηκε από τα δικαστήρια ότι έχουν χρησιμοποιήσει παραποιημένους τίτλους επαγγελματικής εκπαίδευσης σε αυτό το πλαίσιο.
4. Η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων για τους σκοπούς της ανταλλαγής πληροφοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 3 πραγματοποιείται σύμφωνα με τις οδηγίες 95/46/ΕΚ και 2002/58/ΕΚ. Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Επιτροπή πραγματοποιείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001.
5. Οι αρμόδιες αρχές όλων των κρατών μελών ενημερώνονται πάραυτα όταν η απαγόρευση ή ο περιορισμός που αναφέρεται στην παράγραφο 1 έχει λήξει. Για το σκοπό αυτό, ζητείται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που παρέχει τις πληροφορίες σύμφωνα με την παράγραφο 1 να παρέχει και την ημερομηνία λήξης καθώς και κάθε μεταγενέστερη αλλαγή όσον αφορά την εν λόγω ημερομηνία.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι επαγγελματίες σχετικά με τους οποίους έχουν αποσταλεί ειδοποιήσεις σε άλλα κράτη μέλη ενημερώνονται γραπτώς σχετικά με αποφάσεις έκδοσης ειδοποιήσεων ταυτόχρονα με την έκδοση της εν λόγω ειδοποίησης, μπορούν να ασκήσουν έφεση δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας κατά της απόφασης ή να ζητήσουν τη διόρθωση των εν λόγω αποφάσεων και έχουν πρόσβαση σε ένδικα μέσα όσον αφορά τυχόν ζημία που προκλήθηκε από ψευδείς ειδοποιήσεις που εστάλησαν προς άλλα κράτη μέλη, και σε αυτές τις περιπτώσεις η απόφαση για την ειδοποίηση αναφέρει ότι ο επαγγελματίας έχει κινήσει δικαστικές διαδικασίες σχετικά με αυτήν.
7. Τα δεδομένα που αφορούν τις ειδοποιήσεις μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας εντός του ΙΜΙ μόνον για το διάστημα κατά το οποίο παραμένουν έγκυρα. Οι ειδοποιήσεις διαγράφονται εντός τριών ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης ανάκλησης ή από τη λήξη της απαγόρευσης ή του περιορισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
8. Η Επιτροπή θεσπίζει εκτελεστικές πράξεις για την εφαρμογή του μηχανισμού ειδοποίησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις περιλαμβάνουν διατάξεις σχετικά με τις αρχές που δικαιούνται να αποστέλλουν ή να λαμβάνουν ειδοποιήσεις και σχετικά με την απόσυρση και τη λήξη των ειδοποιήσεων και με τα μέτρα για τη διασφάλιση των περιόδων επεξεργασίας και φύλαξης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2.».
46)
Το άρθρο 57 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 57
Κεντρική πρόσβαση σε πληροφορίες μέσω του διαδικτύου
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι ακόλουθες πληροφορίες διατίθενται στο διαδίκτυο μέσω των ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης, που αναφέρονται στο άρθρο 6 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (19), και επικαιροποιούνται τακτικά:
α)
ένας κατάλογος όλων των νομοθετικά ρυθμιζόμενων επαγγελμάτων στο κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων και των στοιχείων επικοινωνίας των αρμόδιων αρχών για κάθε νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα και των κέντρων υποστήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 57β·
β)
ένας κατάλογος των επαγγελμάτων για τα οποία διατίθεται ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα, η λειτουργία της ταυτότητας αυτής, περιλαμβανομένων όλων των σχετικών τελών που πρέπει να καταβάλουν οι επαγγελματίες, και οι αρχές που είναι αρμόδιες για την έκδοση της ταυτότητας·
γ)
ένας κατάλογος όλων των επαγγελμάτων για τα οποία το κράτος μέλος εφαρμόζει το άρθρο 7 παράγραφος 4, δυνάμει των εθνικών νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων·
δ)
ένας κατάλογος της νομοθετικά ρυθμιζόμενης εκπαίδευσης και κατάρτισης καθώς και της εκπαίδευσης με ειδική διάρθρωση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 11 στοιχείο γ) σημείο ii)·
ε)
οι απαιτήσεις και οι διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 7, 50, 51 και 53 για τα νομοθετικά ρυθμιζόμενα επαγγέλματα στο κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων όλων των σχετικών τελών που πρέπει να καταβληθούν από τους πολίτες και των εγγράφων που πρέπει να υποβληθούν από τους πολίτες στις αρμόδιες αρχές·
στ)
λεπτομέρειες σχετικά με το πώς ασκείται έφεση, δυνάμει των εθνικών νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων, κατά αποφάσεων των αρμόδιων αρχών που εκδίδονται βάσει της παρούσας οδηγίας.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παρέχονται με τρόπο σαφή και ολοκληρωμένο για τους χρήστες, ότι η πρόσβαση σε αυτές είναι εύκολη από απόσταση και με ηλεκτρονικά μέσα και ότι τηρούνται ενήμερες.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι όλες τις αιτήσεις πληροφοριών που απευθύνονται στο κέντρο ενιαίας εξυπηρέτησης λαμβάνουν απάντηση το συντομότερο δυνατόν.
4. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή λαμβάνουν συνοδευτικά μέτρα για να ενθαρρύνουν τα ενιαία κέντρα εξυπηρέτησης να καθιστούν τις πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 1 διαθέσιμες και σε άλλες επίσημες γλώσσες της Ένωσης. Αυτό δεν επηρεάζει τη νομοθεσία των κρατών μελών σχετικά με τη χρήση γλωσσών στην επικράτειά τους.
5. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται μεταξύ τους και με την Επιτροπή για την υλοποίηση των παραγράφων 1, 2 και 4.
47)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 57α
Ηλεκτρονική διεκπεραίωση διαδικασιών
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι όλες οι απαιτήσεις, οι διαδικασίες και οι διατυπώσεις που αφορούν ζητήματα που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία μπορούν να ολοκληρωθούν εύκολα, από απόσταση και με ηλεκτρονικά μέσα, μέσω του σχετικού κέντρου ενιαίας εξυπηρέτησης των σχετικών αρμόδιων αρχών. Αυτό δεν εμποδίζει τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να ζητούν επικυρωμένα αντίγραφα σε μεταγενέστερο στάδιο, σε περίπτωση που υπάρχουν βάσιμες αμφιβολίες και όπου είναι απολύτως απαραίτητο.
2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στη διεξαγωγή μιας δοκιμασίας επάρκειας ή στην περίοδο προσαρμογής.
3. Στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη δικαιολογούνται να ζητήσουν προηγμένες ηλεκτρονικές υπογραφές όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 2 της οδηγίας 1999/93/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές (20), για την ολοκλήρωση των διαδικασιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη δέχονται ηλεκτρονικές υπογραφές σύμφωνα με την απόφαση 2009/767/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση μέτρων που διευκολύνουν τη χρήση διαδικασιών με ηλεκτρονικά μέσα μέσω των ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης βάσει της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (21) και προβλέπουν τεχνικά μέσα για την επεξεργασία των μορφότυπων προηγμένων ηλεκτρονικών υπογραφών που ορίζονται με την απόφαση 2011/130/ΕΕ της Επιτροπής, της 25ης Φεβρουαρίου 2011, περί καθιέρωσης ελάχιστων απαιτήσεων για τη διασυνοριακή επεξεργασία εγγράφων τα οποία έχουν υπογραφεί ηλεκτρονικά από αρμόδιες αρχές, σύμφωνα με την οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (22).
4. Όλες οι διαδικασίες πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ σχετικά με τα κέντρα ενιαίας εξυπηρέτησης. Τα διαδικαστικά χρονικά όρια που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 και στο άρθρο 51 της παρούσας οδηγίας ξεκινούν τη στιγμή κατά την οποία μια αίτηση ή τυχόν ελλείποντα έγγραφα υποβάλλονται από ένα πολίτη σε ένα κέντρο ενιαίας εξυπηρέτησης ή απευθείας στη σχετική αρμόδια αρχή. Η αίτηση για επικυρωμένα αντίγραφα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου δεν θεωρείται αίτηση για τα ελλείποντα έγγραφα.
Άρθρο 57β
Κέντρα υποστήριξης
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει, το αργότερο μέχρι τις 18 Ιανουαρίου 2016, ένα κέντρο υποστήριξης με αρμοδιότητα την παροχή υποστήριξης στους πολίτες καθώς και στα κέντρα υποστήριξης των άλλων κρατών μελών σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων δυνάμει της παρούσας οδηγίας, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με την εθνική νομοθεσία που διέπει τα επαγγέλματα και την άσκησή τους, την κοινωνική νομοθεσία και, εάν συντρέχει περίπτωση, τους κανόνες δεοντολογίας.
2. Τα κέντρα υποστήριξης στα κράτη μέλη υποδοχής υποστηρίζουν τους πολίτες στην άσκηση των δικαιωμάτων που τους εκχωρούνται μέσω της παρούσας οδηγίας σε συνεργασία, εάν συντρέχει περίπτωση, με το κέντρο υποστήριξης στο κράτος μέλος καταγωγής, τις αρμόδιες αρχές και τα κέντρα ενιαίας εξυπηρέτησης στο κράτος μέλος υποδοχής.
3. Οποιαδήποτε αρμόδια αρχή στο κράτος μέλος καταγωγής ή υποδοχής υποχρεούται να συνεργάζεται πλήρως με το κέντρο υποστήριξης στο κράτος μέλος υποδοχής και κατά περίπτωση στο κράτος μέλος καταγωγής, και να παρέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες αναφορικά με μεμονωμένες περιπτώσεις στα εν λόγω κέντρα υποστήριξης κατόπιν αιτήματός τους και με την επιφύλαξη των κανόνων προστασίας δεδομένων σύμφωνα με τις οδηγίες 95/46/ΕΚ και 2002/58/ΕΚ.
4. Κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, τα κέντρα υποστήριξης ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την έκβαση των αιτημάτων πληροφοριών που επεξεργάζονται εντός δύο μηνών από τη λήψη του σχετικού αιτήματος.
Άρθρο 57γ
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 3 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 20, το άρθρο 21 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 21α παράγραφος 4, το άρθρο 25 παράγραφος 5, το άρθρο 26 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 31 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 34 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 35 παράγραφοι 4 και 5, το άρθρο 38 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 40 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 44 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 49α παράγραφος 4 και στο άρθρο 49β παράγραφος 4 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 17 Ιανουαρίου 2014. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 20, το άρθρο 21 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 21α παράγραφος 4, το άρθρο 25 παράγραφος 5, το άρθρο 26 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 31 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 34 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 35 παράγραφοι 4 και 5, το άρθρο 38 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 40 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 44 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 49α παράγραφος 4 και στο άρθρο 49β παράγραφος 4 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που αναφέρεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, του άρθρου 20, του άρθρου 21 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο, του άρθρου 21α παράγραφος 4, του άρθρου 25 παράγραφος 5, του άρθρου 26 δεύτερο εδάφιο, του άρθρου 31 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, του άρθρου 34 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, του άρθρου 35 παράγραφοι 4 και 5, του άρθρου 38 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, του άρθρου 40 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο, του άρθρου 44 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, του άρθρου 49α παράγραφος 4 και του άρθρου 49β παράγραφος 4 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
(48)
Το άρθρο 58 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 58
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.».
49)
Το άρθρο 59 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 59
Διαφάνεια
1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή κατάλογο των υφιστάμενων νομοθετικά ρυθμιζόμενων επαγγελμάτων, στον οποίο προσδιορίζουν τις δραστηριότητες που καλύπτονται από κάθε επάγγελμα και κατάλογο νομοθετικά ρυθμιζόμενης εκπαίδευσης και κατάρτισης, και κατάρτισης με ειδική διάρθρωση όπως αναφέρεται στο άρθρο 11 στοιχείο γ) σημείο ii), στην επικράτειά τους μέχρι τις 18 Ιανουαρίου 2016. Οποιαδήποτε αλλαγή στους εν λόγω καταλόγους κοινοποιείται στην Επιτροπή χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Η Επιτροπή δημιουργεί και διατηρεί μια δημόσια βάση δεδομένων η οποία περιέχει νομοθετικά ρυθμιζόμενα επαγγέλματα, συμπεριλαμβανομένης μιας γενικής περιγραφής των δραστηριοτήτων που καλύπτονται από κάθε επάγγελμα.
2. Έως τις 18 Ιανουαρίου 2016, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον κατάλογο των επαγγελμάτων για τα οποία ο προηγούμενος έλεγχος των προσόντων είναι απαραίτητος δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 4. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή ειδική αιτιολογία για τη συμπερίληψη καθενός από τα εν λόγω επαγγέλματα στον εν λόγω κατάλογο.
3. Τα κράτη μέλη εξετάζουν εάν οι απαιτήσεις δυνάμει των νομικών συστημάτων τους για τον περιορισμό της πρόσβασης σε ένα επάγγελμα ή στην άσκησή του στους κατόχους ειδικών επαγγελματικών προσόντων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης επαγγελματικών τίτλων και των επαγγελματικών δραστηριοτήτων που επιτρέπονται δυνάμει του εν λόγω τίτλου, όπως αναφέρεται στο παρόν άρθρο ως “απαιτήσεις” συνάδουν με τις ακόλουθες αρχές:
α)
οι απαιτήσεις δεν πρέπει να εισάγουν διακρίσεις, άμεσα ή έμμεσα, βάσει ιθαγένειας ή τόπου διαμονής·
β)
οι απαιτήσεις πρέπει να δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος·
γ)
οι απαιτήσεις πρέπει να είναι κατάλληλες για να εξασφαλίσουν την υλοποίηση του επιδιωκόμενου στόχου και να μην υπερβαίνουν το όριο που είναι απαραίτητο για την επίτευξη του στόχου.
4. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται επίσης σε επαγγέλματα που είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενα σε ένα κράτος μέλος από ένωση ή οργάνωση υπό την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 και σε τυχόν απαιτήσεις που σχετίζονται με την ιδιότητα μέλους των εν λόγω ενώσεων ή των οργανώσεων.
5. Έως τις 18 Ιανουαρίου 2016, τα κράτη μέλη παρέχουν πληροφορίες στην Επιτροπή σχετικά με τις απαιτήσεις που σκοπεύουν να διατηρήσουν και τους λόγους για τους οποίους θεωρούν ότι οι εν λόγω απαιτήσεις τους συμμορφώνονται με την παράγραφο 3. Τα κράτη μέλη παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τις απαιτήσεις που εισήγαγαν στη συνέχεια και τους λόγους για τους οποίους θεωρούν ότι οι απαιτήσεις τους συμμορφώνονται με την παράγραφο 3 εντός έξι μηνών από τη θέσπιση του μέτρου.
6. Έως τις 18 Ιανουαρίου 2016, και στη συνέχεια ανά διετία, τα κράτη μέλη υποβάλλουν επίσης μια έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τις απαιτήσεις που καταργήθηκαν ή που κατέστησαν λιγότερο αυστηρές.
7. Η Επιτροπή προωθεί τις εκθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 6 στα άλλα κράτη μέλη, τα οποία υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους εντός έξι μηνών. Εντός της ίδιας περιόδου των έξι μηνών, η Επιτροπή διαβουλεύεται με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων και των ενδιαφερόμενων επαγγελμάτων.
8. Η Επιτροπή υποβάλλει μια συνοπτική έκθεση βάσει των πληροφοριών που παρείχαν τα κράτη μέλη στην ομάδα συντονιστών που συστάθηκε μέσω της απόφασης 2007/172/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Μαρτίου 2007, για τη σύσταση της ομάδας συντονιστών για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (23), η οποία μπορεί να υποβάλει τις παρατηρήσεις της.
9. Βάσει των παρατηρήσεων που προβλέπονται στις παραγράφους 7 και 8, η Επιτροπή έως τις 18 Ιανουαρίου 2017, υποβάλλει τα τελικά πορίσματά της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, συνοδευόμενα κατά περίπτωση από προτάσεις για περαιτέρω πρωτοβουλίες.
50)
Το άρθρο 60 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 1, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Από τις 18 Ιανουαρίου 2016 η στατιστική καταγραφή των ειλημμένων αποφάσεων που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο περιέχει λεπτομερείς πληροφορίες για τον αριθμό και τους τύπους των ειλημμένων αποφάσεων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, περιλαμβανομένων των τύπων αποφάσεων σχετικά με μερική πρόσβαση που λαμβάνονται από αρμόδιες αρχές σύμφωνα με το άρθρο 4στ, και περιγραφή των κύριων προβλημάτων που απορρέουν από την εφαρμογή της οδηγίας.».
β)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:
«2. Έως τις 18 Ιανουαρίου 2019 το αργότερο, και στη συνέχεια κάθε πέντε έτη, η Επιτροπή δημοσιεύει έκθεση για την εκτέλεση της παρούσας οδηγίας.
Η πρώτη έκθεση εστιάζει ιδιαίτερα στα νέα στοιχεία που εισάγει η παρούσα οδηγία και εξετάζει ειδικότερα τα ακόλουθα ζητήματα:
α)
τη λειτουργία της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας·
β)
τον εκσυγχρονισμό των γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων για τα επαγγέλματα που καλύπτονται από το κεφάλαιο III του τίτλου III περιλαμβανομένου του καταλόγου ικανοτήτων που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 7·
γ)
τη λειτουργία των κοινών πλαισίων εκπαίδευσης και των κοινών δοκιμασιών εκπαίδευσης·
δ)
τα αποτελέσματα του ειδικού προγράμματος αναβάθμισης που θεσπίσθηκε δυνάμει της νομοθεσίας, των κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων της Ρουμανίας για κατόχους τίτλων σπουδών που αναφέρονται στο άρθρο 33α, καθώς και για κατόχους τίτλων σπουδών μεταδευτεροβάθμιου επιπέδου, με σκοπό να αποτιμηθεί η ανάγκη επανεξέτασης των εν ισχύι διατάξεων που διέπουν το καθεστώς κεκτημένων δικαιωμάτων που εφαρμόζεται στους ρουμανικούς τίτλους σπουδών για νοσοκόμο υπεύθυνο για γενική περίθαλψη.
Τα κράτη μέλη παρέχουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την προετοιμασία της εν λόγω έκθεσης.».
51)
Στο άρθρο 61, η δεύτερη παράγραφος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Εφόσον ενδείκνυται, η Επιτροπή εκδίδει μια εκτελεστική πράξη για να επιτρέψει την εξαίρεση του εν λόγω κράτους μέλους, για περιορισμένη περίοδο, από την εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης.».
52)
Τα παραρτήματα II και III διαγράφονται.
53)
Στο σημείο 1 του παραρτήματος VII, προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:
«ζ)
Εφόσον το κράτος μέλος το απαιτεί από τους υπηκόους του, βεβαίωση για την απουσία προσωρινών ή οριστικών αναστολών της άδειας άσκησης του επαγγέλματος ή ποινικών καταδικών.».
Άρθρο 2
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2012
Το σημείο 2 του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2012 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2.
Οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (24): άρθρα 4α έως 4ε, άρθρο 8, άρθρο 21α, άρθρο 50, άρθρο 56 και άρθρο 56α.
Άρθρο 3
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως τις 18 Ιανουαρίου 2016.
2. Το κράτος μέλος το οποίο στις 17 Ιανουαρίου 2014 παρέχει πρόσβαση σε εκπαίδευση μαίας/μαιευτή για την κατεύθυνση Ι δυνάμει του άρθρου 40 παράγραφο 2 της οδηγίας 2005/36/ΕΚ μετά το πέρας τουλάχιστον 10 ετών της γενικής σχολικής εκπαίδευσης, θέτει σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις πρόσβασης στην εκπαίδευση μαίας/μαιευτή δυνάμει του άρθρου 40 παράγραφος 2 στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας έως τις 18 Ιανουαρίου 2020.
3. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των μέτρων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.
4. Κατά τη θέσπισή τους από τα κράτη μέλη, τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την παραπομπή αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες αυτής της αναφοράς καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
5. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών μέτρων εσωτερικού δικαίου τα οποία θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 4
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 5
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 20 Νοεμβρίου 2013.