РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1307/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 17 декември 2013 година
за установяване на правила за директни плащания за земеделски стопани по схеми за подпомагане в рамките на общата селскостопанска политика и за отмяна на Регламент (ЕО) № 637/2008 на Съвета и Регламент (ЕО) № 73/2009 на Съвета
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 42 и член 43, параграф 2 от него,
като взеха предвид Акта за присъединяване от 1979 г., и по-специално параграф 6 от Протокол № 4 относно памука, приложен към него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Сметната палата (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (3),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (4),
като имат предвид, че:
(1)
В съобщението на Комисията до Европейския парламент, Съвета, Европейския икономически и социален комитет и Комитета на регионите, озаглавено „Общата селскостопанска политика през 2020 г.: подготовка за бъдещи предизвикателства в областта на хранителното снабдяване, природните ресурси и териториалния баланс“, са очертани потенциални предизвикателства, цели и насоки за общата селскостопанска политика ("ОСП") след 2013 г. С оглед на дебата по това съобщение ОСП следва да бъде реформирана, считано от 1 януари 2014 г. Реформата следва да обхваща всички основни инструменти на ОСП, включително Регламент (ЕО) № 73/2009 (5). С оглед на обхвата на реформата е целесъобразно да бъде отменен Регламент (ЕО) № 73/2009 и да бъде заменен с нов текст. Реформата следва също да рационализира и да опрости съответните разпоредби.
(2)
Една от основните цели и едно от ключовите изисквания на реформата на ОСП е намаляването на административната тежест. Това следва да бъде взето категорично предвид при изготвянето на съответните разпоредби относно схемата за директно подпомагане.
(3)
Всички основни елементи, свързани с плащането на подпомагане от Съюза за земеделски стопани, следва да се съдържат в настоящия регламент, като той следва да определя и условията за достъп до плащанията, които са неразривно свързани с тези основни елементи.
(4)
Необходимо е да се изясни, че Регламент (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета (6) и приетите съгласно него разпоредби трябва да се прилагат по отношение на мерките, посочени в настоящия регламент. С оглед на съответствието с други правни инструменти, свързани с ОСП, определени правила, които понастоящем са предвидени в Регламент (ЕО) № 73/2009, сега са определени в Регламент (ЕС) № 1306/2013, по-специално правилата за гарантиране на съответствието със задълженията, определени с разпоредбите за директно плащане, включително проверките и прилагането на административни мерки и административни санкции в случай на неспазване, правилата, свързани с кръстосаното съответствие, като задължителните изисквания за управление, доброто земеделско и екологично състояние, наблюдението и оценката на съответните мерки, както и правилата, свързани с авансовите плащания и с възстановяването на неправомерните плащания.
(5)
С цел допълване или изменяне на определени несъществени елементи от настоящия регламент на Комисията следва да се делегира правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз ("ДФЕС"). От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(6)
Настоящият регламент следва да съдържа списък със схемите за подпомагане с директни плащания, които са обхванати от него. С цел да се вземе предвид новото законодателство относно схемите за подпомагане, което може да бъде прието след влизането в сила на настоящия регламент, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на изменението на посочения списък.
(7)
С цел да се гарантира правната сигурност на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на установяването на рамка, в която държавите членки трябва да определят критериите, които трябва да изпълнят земеделските стопани, за да спазят задължението да поддържат земеделската площ в състояние, подходящо за паша или обработване, и минималните дейности, които следва да се осъществяват на площи, естествено поддържани в състояние, подходящо за паша или обработване, както и критериите за определяне на превеса на тревите и другите тревни фуражи, както и за определяне на установените местни практики по отношение на постоянно затревените площи и постоянните пасища („постоянно затревени площи“).
(8)
С цел да се осигури съответствие на средствата за финансиране на ОСП с годишните тавани, посочени в член 16, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, следва да се извършва коригиране на нивото на директното подпомагане за всяка календарна година, както е предвидено в член 25 от посочения регламент. За да се осигури, че коригирането допринася за постигането на по-балансирано разпределение на плащанията между малки и големи бенефициери, коригирането на директните плащания следва да се прилага само за плащания над 2 000 EUR, които ще се отпускат на земеделски стопани през съответната календарна година. Като се вземат предвид равнищата на директните плащания за земеделски стопани в България, Хърватия и Румъния, получени в резултат на прилагането на механизма за постепенно въвеждане на директните плащания към всички директни плащания, които се отпускат в тези държави членки, този инструмент на финансова дисциплина следва да се прилага само в България и Румъния, считано от 1 януари 2016 г., и в Хърватия, считано от 1 януари 2022 г. Следва да се предвидят конкретни правила относно посочения инструмент на финансова дисциплина и относно някои други разпоредби за юридически лица или група физически или юридически лица, когато националното право предвижда правата и задълженията на индивидуални членове да са сравними с тези на индивидуалните земеделски стопани със статут на ръководител на стопанство, за да се укрепят селскостопанските структури и насърчи учредяването на съответните юридически лица или групи.
(9)
С цел да се осигури правилното прилагане на корекциите на директните плащания във връзка с финансовата дисциплина, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на правилата за изчисляване на намаленията, които да се прилагат от държавите членки към земеделските стопани съгласно прилагането на финансовата дисциплина.
(10)
Опитът, придобит при прилагането на различните схеми за подпомагане за земеделски стопани показа, че подпомагането в редица случаи е било извършвано в полза на физически или юридически лица, чиято основна дейност не включва упражняване на селскостопанска дейност или е насочена само в незначителна степен към такава дейност. С цел да се гарантира, че подпомагането е по-целенасочено, държавите членки следва да се въздържат от отпускане на директни плащания на някои физически и юридически лица освен в случаите, когато те могат да докажат, че степента на упражняваната от тях селскостопанска дейност не е незначителна. Освен това държавите членки следва също така да имат възможността да не отпускат директни плащания на други физически или юридически лица, които упражняват селскостопанска дейност в незначителна степен. Държавите членки обаче следва да имат право да отпускат директни плащания на по-дребни земеделски стопани на непълно работно време, тъй като тези земеделски стопани допринасят пряко за жизнеспособността на селските райони. Държавите членки следва също да се въздържат от отпускане на директни плащания на физически или юридически лица, чиито земеделски площи са предимно площи, които естествено се поддържат в състояние, подходящо за паша или обработване, и които не осъществяват определена минимална дейност.
(11)
С цел да се гарантира защитата на правата на земеделските стопани, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на приемането на критерии за определяне на случаите, когато земеделската площ на даден земеделски стопанин следва да се счита за площ, която предимно естествено се поддържа в състояние, подходящо за паша или обработване, на критериите за разграничаване между плащания, получени в резултат от селскостопанска и от неселскостопанска дейност, и размера на директните плащания, отнасящи се до прилагането на теста за степента на значителност на селскостопанска дейност, и на критериите, които трябва да изпълнят земеделските стопани, за да докажат, че степента на упражняваната от тях селскостопанска дейност не е незначителна.
(12)
С цел избягване на прекомерната административна тежест, дължаща се на управлението на плащания с малки размери, държавите членки следва като цяло да се въздържат от отпускането на директни плащания в случаите, когато размерът на плащането би бил по-малък от 100 EUR, или когато отговарящата на условията за подпомагане площ на стопанството, за която е заявена помощ, е по-малка от един хектар. Въпреки това, тъй като структурата на стопанствата на държавите членки е изключително разнообразна и може да се различава значително от средната структура на стопанствата в Съюза, държавите членки следва да имат право да прилагат минимални прагове, които отразяват характерните особености на всяка една от тях. Поради изключително специфичната структура на стопанствата в най-отдалечените региони и малките острови в Егейско море, държавите членки следва да могат да решават дали в тези региони следва да се прилага някакъв минимален праг. Освен това държавите членки следва да избират относно прилагането на един от двата вида минимален праг, като отчитат особеностите на структурите на своите селскостопански сектори. Поради това че на земеделски стопани с тъй наречените стопанства „без земя“ може да бъдат отпускани плащания, прилагането на прага, изчисляван на база хектар, би било неефективно. Следователно за такива земеделски стопани следва да се прилага минималната сума, съобразена с подпомагането. С цел да се гарантира еднаквото третиране на земеделските стопани в България, Румъния и Хърватия, чиито директни плащания подлежат на постепенно въвеждане, минималният праг в посочените държави членки следва да се основава на окончателния размер, който се отпуска в края на процеса на постепенно въвеждане.
(13)
Разпределянето на директното подпомагане на доходите сред земеделските стопани се характеризира с отпускане на непропорционални суми за плащания на твърде малко на брой големи бенефициери. Големите бенефициери, поради тяхната възможност да извличат икономии от мащаба, не се нуждаят от същото ниво на подпомагане на единица, за да се постигне ефективно целта за подпомагане на доходите. Освен това, потенциалът за адаптиране на големите бенефициери ги улеснява в работата им при по-ниски равнища на подпомагане на единица. Ето защо държавите членки следва да намалят най-малко с 5 % дела на основното плащане, отпускано на земеделски стопани, което надхвърля 150 000 EUR. За да се избегне несъразмерното въздействие върху големи стопанства с голям брой заети лица, при прилагане на механизма държавите членки могат да решат да вземат предвид броя на заетите на работна заплата. За да бъде това намаляване на равнището на подпомагането ефективно, не следва да се облагодетелстват земеделски стопани, които изкуствено създават условия да избегнат последствията от него. Постъпленията от намаляването на плащанията за големите бенефициери следва да остават за държавите членки, в които са генерирани и следва да се предоставят като мерки за подкрепа от Съюза, финансирани от Европейския земеделски фонд за развитие на селските райони (ЕЗФРСР).
(14)
Следва да се определят нетни тавани за всяка държава членка, за да се ограничат плащанията за земеделските стопани след прилагането на намаляването на плащанията. За да се вземат предвид специфичните характеристики на подпомагането по ОСП, отпускано в съответствие с Регламент (ЕС) № 228/2013 на Европейския парламент и на Съвета (7) и с Регламент (ЕС) № 229/2013 на Европейския парламент и на Съвета (8), както и фактът, че тези директни плащания не подлежат на намаляване на плащанията, нетният таван за въпросните държави членки не следва да включва тези директни плащания.
(15)
С цел да се вземат предвид промените, свързани с общите максимални суми на директните плащания, които могат да бъдат отпуснати, включително тези, произтичащи от решенията, които трябва да бъдат взети от държавите членки във връзка с прехвърляния между първия и втория стълб, и прилагането на намаляване и където е приложимо - определянето на горна граница на плащанията, както и тези, произтичащи от уведомленията, които трябва да направи Хърватия по отношение на разминираната земя, която е възстановена за ползване за селскостопански дейности, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на адаптирането на националните и нетните тавани, определени в настоящия регламент.
(16)
Следва да се уточни, че тези разпоредби на настоящия регламент, които биха могли да породят поведение от страна на дадена държава членка, което евентуално представлява отпускане на държавна помощ, са изключени от прилагането на правилата за държавни помощи, ако въпросните разпоредби включват подходящи условия за отпускане на подпомагането или предвиждат приемането на такива условия от Комисията, за да се избегне всяко ненужно нарушаване на конкуренцията.
(17)
С оглед на утвърждаването на тяхната политика в областта на развитието на селските райони на държавите членки следва да бъде дадена възможност да прехвърлят средства от своя таван за директни плащания към подпомагането, определено за развитие на селските райони. На държавите членки следва да се даде и възможност да прехвърлят средства от своето подпомагане, предназначено за развитие на селските райони, към тавана си за директни плащания. За да се осигури ефективността на този инструмент, на държавите членки следва да бъде дадена възможност да преразгледат първоначалното си решение веднъж, което да влезе в сила от референтната 2018 г., при условие че всяко решение, основаващо се на такъв преглед не води до намаляване на сумите, предназначени за развитие на селските райони.
(18)
С цел да се постигнат целите на ОСП може да се наложи схемите за подпомагане да бъдат адаптирани към променящите се тенденции в кратки срокове, ако е необходимо. Следователно е необходимо да се предвиди евентуално преразглеждане на схемите за подпомагане, по-специално с оглед на икономическите промени или на състоянието на бюджета, с резултат на което бенефициерите да не могат да приемат, че условията за подпомагане ще останат същите.
(19)
Земеделските стопани от държавите членки, които са се присъединили към Съюза на 1 май 2004 г. или след това, получават директни плащания съгласно механизъм за постепенното им въвеждане, предвиден в съответните актове за присъединяване. За България и Румъния този механизъм все още ще бъде в сила през 2015 г., а за Хърватия - ще бъде в сила до 2021 г. Освен това на тези държави членки беше позволено да отпускат допълнителни национални директни плащания. Следва да бъде запазена възможността за отпускане на такива плащания за Хърватия и като допълнение към схемата за основно плащане за България и Румъния, докато приключи постепенното въвеждане.П о отношение на разрешаването на Хърватия да отпуска допълнителни национални директни плащания, на Комисията следва да се предостави правомощието да приема актове за изпълнение без да прилага Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и Съвета (9).
(20)
В Регламент (ЕО) № 73/2009, изменен с Акта за присъединяване от 2011 г., се предвижда специален национален резерв за разминирана земя за Хърватия, с цел финансиране за десетгодишен период след нейното присъединяване към Съюза на разпределянето на правата на плащане за земята, която е разминирана и възстановена за ползване за селскостопански дейности всяка година. Уместно е да се определят правилата за определяне на сумите, предназначени за финансиране на подкрепа за посочената земя по схемите за подпомагане, предвидени в настоящия регламент, както и правилата за управлението на този резерв. С цел да се вземат предвид сумите, получени в резултат на уведомленията, които трябва да бъдат направени от Хърватия по отношение на разминираната земя, която е възстановена за ползване за селскостопански дейности, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на преразглеждането на някои финансови разпоредби, приложими за Хърватия.
(21)
С цел да се осигури по-добро разпределение на подпомагането по отношение на земеделската земя в Съюза, включително в онези държави членки, които са приложили схемата за единно плащане на площ, установена съгласно Регламент (ЕО) № 73/2009, нова схема за основно плащане следва да замени схемата за единно плащане, установена съгласно Регламент (ЕО) № 1782/2003 на Съвета (10) и продължена съгласно Регламент (ЕО) № 73/2009, която комбинира съществуващите преди това механизми за подпомагане в единна схема на необвързани с производството директни плащания. Подобна промяна следва по принцип да доведе до изтичане на правата на плащане, които са получени по посочените регламенти, и до разпределянето на нови такива. Това разпределяне на нови права на плащане следва да се основава по правило на броя отговарящи на условията хектари, които са на разположение на земеделските стопани през първата година на прилагане на схемата. Въпреки това държавите членки, които понастоящем прилагат схемата за единно плащане на регионална или на смесена основа, следва да имат възможността да запазят съществуващите в тях права на плащане. С цел да се избегне положение, при което в дадена държава членка увеличаването на отговарящата на условията площ да разреди непропорционално сумата на директните плащания на хектар и по този начин да се засегне вътрешният процес на сближаване, държавите членки следва да имат право, когато първоначално разпределят правата на плащане, да приложат определени ограничения с цел установяване на броя на правата за плащане.
(22)
Поради последователното интегриране на различни сектори в схемата за единно плащане и последващия период за коригиране, предоставен на земеделските стопани, става все по-трудно да се обоснове наличието на значителни индивидуални разлики в равнището на подпомагане на хектар в резултат на използването на исторически референтни данни. Поради това директното подпомагане на доходите следва да бъде разпределено между държавите членки по един по-справедлив начин, като се намали връзката с историческите референтни данни и се има предвид общият контекст на бюджета на Съюза. С цел да се осигури по-справедливо разпределение на директното подпомагане, като същевременно се вземат предвид разликите, които все още съществуват в равнищата на работните заплати и разходите за влаганите ресурси, равнищата на директното подпомагане на хектар следва да бъдат коригирани постепенно. Държавите членки, които имат директни плащания под 90 % от средната стойност за Съюза, следва да намалят с една трета разликата между сега даваните в тях директни плащания и средната стойност, като всички държави членки достигнат минимално равнище до финансовата 2020 г. Това сближаване следва да се финансира пропорционално от всички държави членки, които имат равнища на директни плащания над средното равнище за Съюза.
(23)
В допълнение, по правило всички права на плащане, активирани през 2019 г. в дадена държава членка или регион, следва да имат еднаква единична стойност. С цел да бъдат избегнати обаче неблагоприятни финансови последици за земеделските стопани, държавите членки следва да имат право да вземат предвид историческите фактори, когато изчисляват стойността на правата за плащане, които трябват да имат земеделските стопани през 2019 г., при условие че никое право на плащане през 2019 г. няма да има стойност, която да е по-ниска с 60 % от средната. Държавите членки следва да финансират това сближаване въз основа на обективни и недискриминационни критерии, които те трябва да определят, като намалят стойността на правата за плащане, които надхвърлят средната стойност за 2019 г. В този контекст и за да се избегнат неприемливо тежки загуби за определени земеделски стопани, държавите членки могат да ограничат това намаляване до 30 % от първоначалната стойност на въпросните права дори ако това ограничаване не дава възможност всички права да достигнат 60 % от средната стойност за 2019 г. Това сближаване следва да се осъществява на равномерни стъпки с изключение за онези държави членки, които изберат еднаква единична стойност от първата година на прилагане на схемата. При сближаването на правата на плащане със стойност над средната следва да се отчитат и наличните за правата на плащане прогнозни средства. За онези държави членки обаче, които запазват съществуващите в тях права на плащане и които вече са избрали стъпки за сближаване в съответствие с член 63, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1782/2003, посочените стъпки за сближаване следва да бъдат изпълнени, когато е приложимо, и стойността на всички права на плащане следва да бъде адаптирана, за да се отчетат наличните за правата на плащане прогнозни средства.
(24)
Опитът, натрупан при прилагането на схемата за единно плащане, показа, че следва да бъдат запазени някои от основните ѝ елементи, включително определянето на национални тавани, за да се осигури, че общото равнище на подпомагането не превишава настоящите бюджетни ограничения. Освен това държавите членки следва да продължат да поддържат национален резерв или следва да имат право да създават регионални резерви. Тези национални или регионални резерви следва да бъдат използвани приоритетно за улесняване на участието на млади земеделски стопани и на земеделски стопани, които току-що започват селскостопанска дейност в схемата, и използването им следва да се допуска за отчитане на някои други специфични ситуации. Правилата относно прехвърлянето и използването на правата на плащане следва да бъдат запазени.
(25)
Опитът, придобит при прилагането на Регламент (ЕО) № 73/2009, показа, че държавите членки не използваха цялата налична сума, отпусната в рамките на националните тавани, установени с посочения регламент. Макар и в сравнения със системата съгласно посочения регламент с настоящия регламент да се намалява рискът от неизползвани средства, независимо от това държавите членки следва да имат възможност да разпределят права на плащане на по-висока стойност от наличната сума по тяхната схема за основно плащане, за да се улесни по-ефикасното използване на средствата. Ето защо държавите членки следва да имат право, в определени общи граници и при спазване на нетните тавани за директни плащания, да изчислят необходимата сума, с която може да бъде увеличен таванът за тяхното основно плащане.
(26)
По правило, на условията за подпомагане чрез основно плащане отговаря всяка земеделска площ от стопанството, която се използва за селскостопанска дейност, включително площи, които не са били в добро земеделско състояние на 30 юни 2003 г. в държавите членки, присъединили се към Съюза на 1 май 2004 г., които са избрали да прилагат схемата за единно плащане на площ. Предвид възможността неселскостопанските дейности да могат да допринесат за разнообразяването на приходите на земеделските стопанства и за жизнеспособността на селските райони, земеделска площ от стопанство, която се използва и за неселскостопански дейности, се счита, че отговаря на условията, ако се използва преобладаващо за селскостопански дейности. За всички държави членки следва да се определят общи критерии за целите на оценяване на преобладаващото естество. В този контекст и с цел да се осигури по-добро насочване на директните плащания, държавите членки следва да могат да изготвят, в интерес на правната сигурност и яснота, списък на площите, които се използват преобладаващо за неселскостопански дейности и по тази причина не отговарят на условията. Освен това, за да се запази допустимостта на подпомагането на площите, които са отговаряли на условията за активиране на права за земи под угар преди премахването на задължителното оставяне на земя под угар, следва да се предвиди, че определени залесени площи, включително залесените съгласно национални схеми, отговарящи на съответните правила от Регламент (ЕО) № 1698/2005 на Съвета (11) или Регламент (ЕС) № 1305/2013 на Европейския парламент и на Съвета (12), или площи, подлежащи на определени екологични задължения, отговарят на условията за подпомагане чрез основно плащане.
(27)
С цел да се избегне положение, при което в дадена държава членка увеличаването на отговарящата на условията площ разрежда непропорционално сумата на директните плащания на хектар и по този начин се засяга вътрешният процес на сближаване, държавите членки следва да имат право да използват коефициент за намаление с цел определяне на отговарящата на условията площ на постоянно затревените площи, където тревите и другите тревни фуражи традиционно не са преобладаващи в зоните на паша, а са част от установените местни практики.
(28)
Следва да се запазят специалните мерки за конопа, за да се избегне възможността нелегални култури да бъдат скрити сред тези, които отговарят на условията за основно плащане, като по този начин се отразяват неблагоприятно върху пазара на коноп. Следователно трябва да продължи отпускането на плащания само за площи, засети с видовете коноп, които дават известна гаранция по отношение на съдържанието на психотропни вещества.
(29)
С цел да се осигури правна сигурност и с цел да се изяснят конкретните положения, които могат да възникнат в хода на прилагането на схемата за основно плащане, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на правилата за допустимост и достъп по отношение на схемата за основно плащане на земеделските стопани, в случай на действително или бъдещо наследяване, наследяване под аренда, промяна на правния статут или на наименованието, прехвърляне на права на плащане, както и в случай на сливане или разделяне на стопанството и в случай на клауза от договор, засягаща правото да се получат права на плащане през първата година на разпределяне на права за плащане; Освен това делегирането на права следва да обхваща правилата за изчисляване на стойността и броя или правилата за промяната на стойността на правата на плащане във връзка с разпределението на права на плащане, включително правила относно възможността за временна стойност и брой или за временно увеличаване на правата на плащане, разпределени въз основа на заявление от страна на земеделския стопанин, относно условията за установяване на временна и окончателна стойност и брой на правата на плащане и относно случаите, в които договор за продажба или отдаване под аренда би могъл да засегне разпределението на права на плащане. Освен това делегирането на правомощие следва да обхваща правилата за установяване и изчисляване на стойността и броя на правата на плащане, получени от националния резерв или регионалните резерви; правилата за изменението на единичната стойност на правата на плащане в случай на права на плащане, разделени на части, и прехвърлянето на права за плащане без земя. В допълнение това делегиранена правомощие следва да обхваща критериите за разпределянето на правата на плащане на земеделски стопани, които не са получили директни плащания през 2013 г., или съгласно използването на националния или регионалния резерв; критериите за налагане на ограничения върху броя на правата на плащане, които ще се разпределят; както и критериите за определяне на коефициента за намаление за преобразуването на определени постоянно затревени площи в хектари, отговарящи на условията.
(30)
С цел да се осигури правилното управление на правата на плащане, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на правилата за съдържанието на декларацията и изискванията за активиране на права на плащане.
(31)
С цел опазване на общественото здраве на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове, предвиждащи правилата, обвързващи отпускането на плащания с използването на сертифицирани семена от някои сортове коноп и формулирането на процедура за определяне на сортовете коноп и проверката на тяхното съдържание на тетрахидроканабинол
(32)
С оглед на значителните административни, технически и логистични трудности, с които е свързано преминаването към схемата за основно плащане за държавите членки, прилагащи схемата за единно плащане на площ съгласно Регламент (ЕО) № 73/2009, държавите членки следва да имат право да прилагат схемата за единно плащане на площ с цел предоставяне на основно плащане за допълнителен преходен период най-късно до края на 2020 г. Ако дадена държава членка реши да въведе схемата за основно плащане до 2018 г., тя може да избере да разграничи плащанията по схемата за единно плащане на площ според равнището на определени плащания, отпуснати през 2014 г. по режимите за специално подпомагане, и да раздели плащанията, предвидени в Регламент (ЕО) № 73/2009, а в случая с Кипър - по специфичните за сектора пакети за преходна национална помощ.
(33)
С цел да се гарантира защитата на правата на бенефициерите и да се изяснят конкретните положения, които могат да възникнат в хода на прилагането на схемата за единно плащане на площ, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове, предвиждащи правилата за допустимост и достъп на земеделските стопани до схемата за единно плащане на площ.
(34)
В държавите членки, прилагащи схемата за единно плащане на площ, които са имали правото да отпускат преходна национална помощ, тази помощ е важно средство за подпомагане на доходите на земеделските стопани в определени сектори. По тази причина и с цел да се избегне внезапно и значително намаляване от 2015 г. на подпомагането в тези сектори, които до 2014 г. са се възползвали от преходна национална помощ, уместно е в тези държави членки да се предвиди възможността тази помощ да се отпуска в допълнение към схемата за единно плащане на площ. С цел да се осигури непрекъснатостта на подпомагането предвид отпусканата до момента преходна национална помощ, уместно е да се ограничат условията до приложимите през 2013 г. за този вид помощ, или в случая с България и Румъния - до допълнителни национални директни плащания, разрешени от Комисията след искания от държавите членки. Освен това е уместно да се ограничат максималните суми на помощта по сектори в сравнение с равнището от 2013 г., за да се осигури плавно намаляване на равнището на помощта и да се осигури съвместимостта му с механизма за сближаване.
(35)
Следва да се предвидят специфични правила за първоначалното разпределение и изчисление на стойността на правата на плащане, когато държавите членки, които са приложили схемата за единно плащане на площ съгласно настоящия регламент, въведат схемата за основно плащане. С цел да се осигури плавен преход между тези две схеми, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на по-нататъшните правила за въвеждане на схемата за основно плащане в държави членки, които са прилагали схемата за единно плащане на площ.
(36)
Като се има предвид необходимостта подпомагането на единица за земеделски стопани с по-малки стопанства да е достатъчно, за да се постигне ефективно целта за подпомагане на доходите, държавите членки следва да могат да преразпределят директното подпомагане между земеделските стопани, като им предоставят допълнително плащане за първите хектари.
(37)
Една от целите на новата ОСП е подобряването на екологичните параметри чрез задължителен компонент за „екологизиране“ на директните плащания, които ще подкрепят селскостопански практики, благоприятни за климата и околната среда, приложими в целия Съюз. За тази цел държавите членки следва да използват част от своите национални тавани за директни плащания, за да отпускат, в допълнение към основното плащане, годишно плащане в което може да бъде взето предвид вътрешното сближаване в държавата членка или в региона, за задължителни практики, които следва да се прилагат от земеделските стопани с приоритетна насоченост и към двете цели на политиката - климат и околна среда. Тези практики следва да бъдат под формата на обикновени, обобщени, недоговорни и годишни действия, които надхвърлят изискванията за кръстосано съответствие и са свързани със земеделието, като диверсификация на културите, поддържане на постоянно затревени площи, включително традиционни овощни градини, където овошките се отглеждат с малка гъстота върху пасища, както и създаването на екологично насочени площи. С цел да се постигнат в по-голяма степен целите на екологизирането и да се осигури неговото ефективно администриране и контрол, тези практики следва да се прилагат върху цялата площ на стопанството, която отговаря на условията. Задължителният характер на тези практики следва да се отнася също за земеделските стопани, чиито стопанства са изцяло или частично разположени в зони по „Натура 2000“, включени в обхвата на Директива 92/43/ЕИО на Съвета (13) и на Директива 2009/147/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (14), или в зони, обхванати от Директива 2000/60/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (15), доколкото тези практики са съвместими с целите на посочените директиви.
(38)
Предвид признатите ползи за околната среда от системите за биологично земеделие, земеделските стопани следва да имат право на компонента за „екологизиране“, без да е необходимо да изпълняват никакви други задължения,по отношение на онези части от своите стопанства, които изпълнят условията, определени в Регламент (ЕО) № 834/2007 на Съвета (16),.
(39)
Несъобразяването с компонента за „екологизиране“ следва да води до санкции съгласно Регламент (ЕС) № 1306/2013
(40)
С цел да се отчете разнообразието на селскостопанските системи и различното състояние на околната среда в Съюза, оправдано е, в допълнение към трите практики по отношение на екологизирането, установени в настоящия регламент, да се признават практики, обхванати от мерки за агроекология и климат, или схеми за сертифициране, които са сходни с екологизирането и които осигуряват равностойни или по-големи ползи за климата и околната среда. С оглед на правната яснота тези практики следва да бъдат установени в приложение към настоящия регламент. Държавите членки следва да решат дали да предложат на земеделските стопани възможността да използват еквивалентни практики и практиките по отношение на екологизирането, установени в настоящия регламент, за да изискват от земеделските стопани да следват практиките, които са пригодени в най-голяма степен за постигането на целите на мярката, като те следва да уведомят Комисията за решенията си. С оглед на правната сигурност Комисията следва да оцени дали практиките, обхванати от равностойните мерки, за които е била уведомена, са обхванати в приложението. Ако Комисията прецени, че това не е спазено, тя трябва да уведоми държавите членки съответно чрез акт за изпълнение, приет без да се прилага Регламент (ЕС) № 182/2011. За да се осигури по-просто въвеждане на принципите на равностойност и за целите на осъществяването на контрол, следва да бъдат предвидени правила по отношение на териториалния обхват на равностойните мерки, като се отчетат специфичните характеристики на мерките за агроекология и климат и схемите за сертифициране. За да се осигури правилното прилагане на равностойните мерки и да се избегне двойното финансиране, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове с цел добавяне на практики към списъка на еквивалентни практики, установяване на изисквания за национални и регионални схеми за сертифициране и където е необходимо - установяване на подробни правила за изчисляване на свързани суми.
(41)
Задълженията, свързани с диверсификацията на културите, следва да се прилагат по такъв начин, че да отчитат трудностите за по-малките стопанства да постигнат тази диверсификация, като продържават да напредват към постигане на по-големи ползи за околната среда, и по-специално повишено качество на почвата. Следва да се предвидят изключения за стопанства, които вече изпълняват целите за разнообразяване на културите, тъй като в значителна степен са покрити с пасища или са под угар, за специализирани стопанства, които всяка година редуват културите на парцелите си, или за стопанства, които поради географското си разположение биха изпитали изключителни трудности да въведат трета култура. С цел да се гарантира пропорционалното и недискриминационно прилагане на задълженията, посочени в мярката за диверсификация на културите, както и че те водят до подобрено опазване на околната среда, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на признаването на други родове и видове и с определянето на правила за прилагане на точното изчисляване на дяловете на различните култури.
(42)
За целите на постигане на ползи за околната среда по отношение на постоянно затревените площи, и по-специално задържането на въглерод, следва да се предвиди разпоредба за поддържането на постоянно затревени площи. Тази защита следва да обхваща забрана за оран и преобразуване на екологично най-чувствителните зони по „Натура 2000“, включени в обхвата на директиви 92/43/ЕИО и 2009/147/ЕО, както и по-обща предпазна мярка, основана на съотношение на постоянно затревените площи, срещу пренасочването за друго ползване. Държавите членки следва да бъдат оправомощение да определят екологично чувствителните зони, които не са обхванати от тези директиви. Освен това, те следва да изберат на какво териториално равнище да се прилага съотношението. С цел да се осигури ефикасна защита на постоянно затревените площи, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове с цел задаване на рамка за определяне от държавите членки на постоянно затревени площи, които не са обхванати от Директива 92/43/ЕИО или от Директива 2009/147/ЕО.
(43)
С цел да се гарантира, че съотношението на постоянно затревените площи спрямо общата земеделска площ е определено правилно и че се поддържа, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на установяването на подробни методи за определяне на съотношението, подробни правила относно поддържането на постоянно затревени площи и сроковете, засягащи задължението на отделните земеделски стопани да преобразуват земята.
(44)
Следва да се установят екологично насочени площи, по-специално за да се опазва и подобрява биологичното разнообразие в стопанствата. Ето защо екологично насочените площи следва да включват площи, които пряко засягат биологичното разнообразие, като земя, оставена под угар, особености на ландшафта, тераси, буферни ивици, залесени площи и агролесовъдни площи, или площи, които непряко засягат биологичното разнообразие чрез намалено използване на ресурсите на стопанството, като площи с междинни култури или зимна зелена покривка. Задълженията, установени по отношение на екологично насочените площи, следва да се прилагат по такъв начин, че да се избегне налагането на несъразмерна тежест на по-малките стопанства, в сравнение с допълнително повишените ползи за околната среда. Следва да се предвидят изключения за стопанства, които вече изпълняват целите за екологично насочени площи, тъй като в значителна степен са покрити с пасища или са под угар. Следва да се предвидят изключения в предимно гористи държави членки за земеделски стопани, които извършват селскостопанска дейност в райони с природни ограничения в определени преобладаващо гористи местности, където съществува значителен риск от запустяване на земи. Освен това следва да се предвиди разпоредба за възможността държавите членки и земеделските стопани да изпълняват на регионално или колективно равнище задължението, с цел да се получат съседни екологично насочени площи, които са по-благоприятни за околната среда. С цел опростяване държавите членки следва да имат възможността да стандартизират измерването на екологично насочените площи.
(45)
С цел да се гарантира, че екологично насочените площи са установени по ефективен и последователен начин, като същевременно се вземат предвид специфичните характеристики на държавите членки, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на установяването на допълнителни критерии за определянето на площи като екологично насочени площи; признаването на други видове екологично насочени площи; определянето на коефициенти за преобразуване и тегловни коефициенти за някои видове екологично насочени площи; установяването на правила, по които държавите членки да прилагат част от екологично насочените площи на регионално равнище; определянето на правила за колективно изпълнение на задължението екологично насочените площи да бъдат в непосредствена близост до стопанствата; установяването на рамката за критериите, които да бъдат зададени от държавите членки за определяне на тази непосредствена близост; и установяването на методи за определяне на съотношението между горите и земеделската земя. Когато добавя други видове екологично насочени площи, Комисията следва да гарантира, че с това се цели подобряване на общите екологични параметри на стопанството, по-специално по отношение на биологичното разнообразие, повишаването на качеството на почвите и водите, опазването на ландшафта и изпълнението на целите за смекчаване на изменението на климата и за адаптация към него.
(46)
С цел да се насърчи устойчивото развитие на земеделието в райони с определени природни ограничения, държавите членки следва да могат да използват част от своите тавани за директни плащания за отпускането на годишно плащане за площ в допълнение към основното плащане на всички земеделски стопани, които работят в тези райони или в някои от тези райони, когато бъде решено от държавата членка. Това плащане не следва да замества подпомагането, което се отпуска по програмите за развитие на селските райони, и не следва да се отпуска на земеделски стопани в райони, които са били определени в съответствие с Регламент (ЕО) № 1698/2005, но не са били определени в съответствие с Регламент (ЕС) № 1305/2013.
(47)
Създаването и развитието на нова икономическа дейност в селскостопанския сектор от млади земеделски стопани е предизвикателство от финансова гледна точка и представлява елемент, който следва да се вземе предвид при разпределянето и насочването на директните плащания. Това развитие е от съществена важност за конкурентоспособността на селскостопанския сектор в Съюза и по тази причина следва да се въведе подпомагане на доходите на младите земеделски стопани, които започват своите селскостопански дейности, за да се улесни първоначалното установяване на младите земеделски стопани и структурното приспособяване на техните предприятия след първоначалното учредяване. За тази цел държавите членки следва да използват част от своите национални тавани за директни плащания, за да предоставят на млади земеделски стопани годишно плащане в допълнение към основното плащане. Държавите членки следва да могат да определят метод за изчисляване на това плащане и ако този метод предполага задължение за определяне на горна граница за плащането на земеделски стопанин, тази граница се определя при спазване на общите принципи на правото на Съюза. Тъй като следва да обхваща само първоначалния период след създаването на предприятието и да не се превръща в оперативна помощ, това плащане следва да се отпуска единствено за максимален срок от пет години. То следва да се отпуска на млади земеделски стопани, започващи селскостопанската си дейност, които са на не повече от 40 г. в годината на първото подаване на заявлението по схемата за основно плащане или по схемата за единно плащане на площ.
(48)
С цел да се гарантира защитата на правата на бенефициерите и да се избегне дискриминацията между тях, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на определянето на условията, при които може да се счита, че дадено юридическо лице отговаря на изисквания за получаване на плащането за млад стопанин.
(49)
На държавите членки следва да се даде възможност да използват част от своите национални тавани за директни плащания за обвързано с производството подпомагане в някои сектори или региони в ясно определени случаи. Ресурсите, които могат да се използват за всяко обвързано с производството подпомагане, следва да бъдат ограничени до подходящо равнище, като същевременно се дава възможност това подпомагане да се отпуска в държави членки или в конкретни техни сектори или региони, изправени пред особени ситуации, когато конкретните видове земеделие или конкретните селскостопански сектори са от особено значение по икономически, екологични и/или социални причини. На държавите членки следва да се даде възможност да използват до 8 % от своите национални тавани за такова подпомагане или 13 %, ако тяхното равнище на обвързано с производството подпомагане надвишава 5 % за поне една година от периода 2010-2014 г. или до 31 декември 2014 г., ако те прилагат схемата за единно плащане на площ. Освен това, с цел да се запази автономията на животновъдството по отношение на режим на хранене, богат на протеини, на държавите членки, които решат да използват най-малко 2 % от националните си тавани за подпомагане на производството на протеинови култури, следва да се даде възможност да увеличат тези проценти с до два процентни пункта. В надлежно обосновани случаи, когато в даден сектор или регион са доказани определени чувствителни потребности, и при одобрение от Комисията, на държавите членки следва да се даде възможност да използват повече от 13 % от националния си таван. Като алтернатива на тези проценти държавите членки могат да предпочетат да използват до 3 милиона евро на година за финансиране на обвързано с производството подпомагане. Обвързаното с производството подпомагане следва да се отпуска само в размера, който е необходим, за да се създаде стимул за поддържане на настоящите равнища на производство в съответните сектори или региони. Това подпомагане следва да е на разположение също на земеделски стопани, които към 31 декември 2013 г. притежават специални права на плащане, които са им разпределени съгласно Регламент (ЕО) № 1782/2003 и Регламент (ЕО) № 73/2009 и които не разполагат с отговарящи на условията хектари за активиране на правата на плащане. По отношение на одобрението на доброволното обвързано с производството подпомагане, надвишаващо 13 % от годишния национален таван, определен на държава членка, на Комисията следва допълнително да се предостави правомощие да приема актове за изпълнение, без да се прилага Регламент (ЕС) № 182/2011.
(50)
С цел да се гарантира ефективното и целенасочено използване на средствата на Съюза и да се избегне двойно финансиране по други подобни инструменти за подпомагане, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на установяването на условията за отпускане на доброволно обвързано с производството подпомагане, както и на правила относно неговото съответствие с другите мерки на Съюза и относно натрупването на различни видове подпомагане.
(51)
С цел да се осигури срещу всеки риск от нарушаване на производството в произвеждащите памук региони, част от подпомагането за сектора на памука съгласно Регламент (ЕО) № 73/2009 продължи да бъде свързано с отглеждането на памук посредством специално плащане за култура на хектар, отговарящ на условията за подпомагане, като се вземат предвид всички относими фактори. Това положение следва да се запази в съответствие с целите, определени в Протокол № 4 относно памука, приложен към Акта за присъединяване от 1979 г.
(52)
С цел да се осигури ефективно прилагане и управление на специалното плащане за култура - памук, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на установяването на правилата и условията за даване на разрешение относно земята и сортовете за целите на специалното плащане за култура - памук; правилата относно условията за отпускане на това плащане, относно изискванията за допустимост и агрономските практики; критериите за одобряване на междубраншови организации; задълженията на производителите; както и правилата, регламентиращи случаите, когато одобрената междубраншова организация не отговаря на тези критерии.
(53)
В глава 2 от Регламент (ЕО) № 637/2008 на Съвета (17) се изисква от всяка държава членка, която е производител на памук, да представя на Комисията на всеки четири години и за първи път на 1 януари 2009 г. проект за четиригодишна програма за преструктуриране или до 31 декември 2009 г. представя на Комисията единен проект за изменена осемгодишна програма за преструктуриране. Опитът е показал, че преструктурирането на сектора на памука ще бъде осигурено по по-подходящ начин посредством други мерки, включително мерките по програмите за развитие на селските райони, финансирани по Регламент (ЕС) № 1305/2013. Такива мерки биха дали възможност също така за засилена координация с мерките в други сектори. Придобитите права и оправданите правни очаквания на предприятията, които вече са обвързани в програми за преструктуриране, следва обаче да бъдат спазени. Поради това следва да се позволи продължаване на текущите четири- или осемгодишни програми до техния край без възможност за удължаване. След това средствата, налични по четиригодишните програми, могат да се интегрират в наличните фондове на Съюза за мерки за развитие на селските райони, считано от 2014 г. Поради програмния период средствата, налични след края на осемгодишните програми, не биха били полезни в програмите за развитие на селските райони през 2018 г. и следователно могат с по-голяма полза да бъдат прехвърлени към схеми за подпомагане по силата на настоящия регламент, както вече е предвидено в Регламент (ЕО) № 637/2008. От 1 януари 2014 г. или от 1 януари 2018 г. Регламент (ЕО) № 637/2008 няма да е актуален вече по отношение на държавите членки, които имат съответно четири- или осемгодишни програми, и поради това следва да бъде отменен.
(54)
Държавите членки следва да имат право да установят проста специална схема за дребни земеделски стопани, за да се намалят административните разходи, свързани с управлението и контрола на директното подпомагане. За тази цел държавите членки следва да имат право да установят еднократно плащане, което да замества всички директни плащания, или плащане, основано на сумата, дължима на земеделските стопани всяка година. Следва да бъдат въведени правила за опростяване на формалностите чрез облекчаване, наред с другото, на задълженията на дребните земеделски стопани, като свързаните с подаването на заявление за подпомагане, със селскостопанските практики благоприятни за климата и околната среда, с кръстосаното съответствие и с проверките съгласно предвиденото в Регламент (ЕС) № 1306/2013, без да се излага на риск постигането на общите цели на реформата, което означава, че законодателството на Съюза, посочено в приложение II към Регламент (ЕС) № 1306/2013 се прилага за дребни земеделски стопани. Целта на посочената схема следва да бъде подпомагането на съществуващата селскостопанска структура на дребни стопанства в Съюза, без да се противодейства на развитие в посока на по-конкурентоспособни структури. По тази причина достъпът до схемата следва по принцип да бъде ограничен до съществуващите стопанства. Участието на земеделските стопани в схемата следва да е по желание. За да се увеличи обаче още повече въздействието от схемата по отношение на опростяването ѝ, държавите членки следва да имат право да включват автоматично в схемата определени земеделски стопани при осигуряване на възможност те да се откажат.
(55)
С цел гарантиране на правна сигурност на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на установяване на условията за участие в схемата за дребни земеделски стопани, ако има промяна в положението на участващия земеделски стопанин.
(56)
В интерес на опростяването и за да се вземе предвид специфичното положение в най-отдалечените региони, директните плащания в тези региони следва да се управляват в рамките на програмите за подпомагане, установени с Регламент (ЕС) № 228/2013. В резултат на това към тези региони не следва да се прилагат разпоредбите в настоящия регламент по отношение на основното плащане и свързаните с него плащания, обвързаното с производството подпомагане, както и по отношение на схемата за дребни земеделски стопани.
(57)
За целите на прилагането на настоящия регламент и за целите на наблюдението, анализирането и управлението на директните плащания е необходимо държавите членки да изпращат уведомления. За да се осигури правилното прилагане на правилата, установени в настоящия регламент, и тези уведомления да станат бързи, ефикасни, точни, рентабилни и съвместими със защитата на личните данни, на Комисията следва да се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на установяването на необходимите мерки, свързани с уведомленията, които трябва да изпращат държавите членки на Комисията, или с цел проверка, контрол, наблюдение, оценяване или одит на директните плащания, както и да се спазят изискванията, предвидени в международни споразумения, включително изискванията за уведомяване съгласно тези споразумения, както и по отношение на допълнителните правила за естеството и вида на информацията, подлежаща на съобщаване, категориите данни, които трябва да се обработват, и максималните срокове за съхранението им, правилата, свързани с правата за достъп до информация или до информационните системи, както и условията за публикуване на информацията.
(58)
Личните данни, събирани за целите на прилагането на директните плащания, следва да бъдат обработвани по начин, който съответства на тези цели. Те следва да бъдат подавани в анонимен и обобщен вид, когато се обработват за целите на наблюдението или оценяването, и следва да бъдат защитени в съответствие с правото на Съюза за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни, по-специално Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (18) и Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета (19). Субектите на данните следва да бъдат информирани за тази обработка на данни и за техните права за защита на данни.
(59)
Беше проведена консултация с Европейския надзорен орган за защита на данните, който даде становището си на 14 декември 2011 г. (20)
(60)
С цел да се осигури плавен преход от разпоредбите, предвидени в Регламент (ЕО) № 73/2009, към установените в настоящия регламент, на Комисията следва се делегира правомощието да приема определени актове по отношение на установяването на необходимите мерки за защита на всички придобити права и оправдани правни очаквания на земеделските стопани.
(61)
С цел да се осигурят еднакви условия за прилагането на настоящия регламент и да се избегне нелоялна конкуренция или дискриминация между земеделските стопани, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия по отношение на: определянето на сумата, която да бъде включена в специалния национален резерв за разминирана земя за Хърватия; определянето на годишните национални тавани за схемата за основно плащане; приемането на правила относно заявленията за предоставяне на права на плащане; приемането на мерки по отношение на връщането на неактивирани права на плащане в националния резерв; приемането на реда и условията за уведомяването за прехвърляне на права на плащане на националните органи и сроковете, в рамките на които трябва да се извършат тези уведомления,; определянето на годишните национални тавани за схемата за единно плащане на площ; приемането на правила относно заявленията за предоставяне на права на плащане, подадени през годината на разпределяне на правата на плащане, когато държавите членки преминават към схемата за основно плащане; определянето на годишните тавани за преразпределителното плащане. Тези правомощия следва да се упражняват в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011.
(62)
С цел да се осигурят еднакви условия за прилагането на настоящия регламент и да се избегне нелоялна конкуренция или дискриминация между земеделските стопани, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия и по отношение на: приемането на правила относно процедурата, включително относно графиците за тяхното представяне, за уведомленията на държавите членки и оценката на Комисията по отношение на еквивалентните практики; приемането на определени граници, в рамките на които задължението за поддържане на постоянно затревени площи се смята за изпълнено; определянето на годишния таван на плащането за селскостопански практики, които са благоприятни за климата и за околната среда; определянето на годишния таван на плащането за райони с природни ограничения; определянето на годишния таван на плащането за млади земеделски стопани. Тези правомощия следва да се упражняват в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011.
(63)
С цел да се осигурят еднакви условия за прилагането на настоящия регламент и да се избегне нелоялна конкуренция или дискриминация между земеделските стопани, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия и по отношение на:определянето на годишните тавани на доброволното обвързано с производството подпомагане; приемането на правила за процедурата за оценка и одобряване на решения в рамките на доброволното обвързано с производството подпомагане; приемането на правила за процедурата по разрешаване и за уведомленията до производителите, свързани с разрешенията относно земята и сортовете за целите на специалното плащане за култура - памук; определянето на правила за изчисляване намалението на размера на специалното плащане за култура - памук; приемането на правила за общите изисквания за уведомяване и методите; и приемането на необходими и обосновани мерки за разрешаване на определени проблеми при спешни случаи. Тези правомощия следва да се упражняват в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011.
(64)
За разрешаването на спешни проблеми, настъпили в една или повече държави членки, като същевременно се осигури непрекъснатостта на системата за директни плащания, Комисията следва да приема актове за изпълнение с незабавно приложение, когато в надлежно обосновани случаи извънредни обстоятелства засягат отпускането на помощ и застрашават ефективното извършване на плащанията по схемите за подпомагане, изброени в настоящия регламент.
(65)
Доколкото целите на настоящия регламент не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки, а поради връзките между настоящия регламент и другите инструменти на ОСП, различията между отделните селски райони и ограничените финансови ресурси на държавите членки в един разширен Съюз, могат да бъдат по-добре постигнати на равнището на Съюза чрез многогодишната гаранция за финансиране от Съюза и чрез съсредоточаване върху ясно определени приоритети, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз ("ДЕС"). В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(66)
Като се има предвид, че Регламент (ЕО) № 73/2009 ще остане в сила и през 2014 г., настоящият регламент следва да се прилага по принцип от 1 януари 2015 г. Разпоредбите на настоящия регламент относно гъвкавостта между стълбовете предвиждат възможност за държавите членки да приемат решения и да уведомяват Комисията за тях до 31 декември 2013 г. В допълнение, някои други разпоредби на настоящия регламент изискват да се предприеме действие през 2014 г. Следователно тези разпоредби следва да се прилагат от влизането в сила на настоящия регламент.
(67)
Поради спешността за подготвяне на гладко изпълнение на предвидените мерки, настоящият регламент следва да влезе в сила в деня на неговото публикуване в Официален вестник на Европейския съюз,
ПРИЕXA НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ДЯЛ I
ОБХВАТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Обхват
Настоящият регламент установява:
а)
общи правила за плащания, отпускани директно на земеделски стопани по схемите за подпомагане, изброени в приложение I („директни плащания“);
б)
специални правила относно:
i)
основно плащане за земеделски стопани („схема за основно плащане“ и преходна опростена схема - „схема за единно плащане на площ“);
ii)
доброволна преходна национална помощ за земеделски стопани;
iii)
доброволно преразпределително плащане;
iv)
плащане за земеделски стопани, които спазват селскостопански практики благоприятни за климата и околната среда;
v)
доброволно плащане за земеделски стопани в райони с природни ограничения;
vi)
плащане за млади земеделски стопани, които започват своята селскостопанска дейност;
vii)
схема за доброволно обвързано с производството подпомагане;
viii)
специално плащане за култура - памук;
ix)
доброволна опростена схема за дребни земеделски стопани;
x)
рамка, осигуряваща възможност на България, Хърватия и Румъния да допълват директните плащания.
Член 2
Изменение на приложение I
С цел гарантиране на правна сигурност на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за изменение на списъка на схемите за подпомагане, предвиден в приложение I, в степента, необходима за съобразяване с всякакви нови законодателни актове относно схемите за подпомагане, които може да бъдат приети след приемането на настоящия регламент.
Член 3
Прилагане към най-отдалечените региони и малките острови в Егейско море
Член 11 не се прилага към регионите на Съюза, определени в член 349 от ДФЕС („най-отдалечените региони“), и към директните плащания, отпускани в малките острови в Егейско море в съответствие с Регламент (ЕС) № 229/2013.
Дялове III, IV и V от настоящия регламент не се прилагат към най-отдалечените региони.
Член 4
Определения и свързани разпоредби
1. За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„земеделски стопанин“ означава физическо или юридическо лице, или група физически или юридическа лица, независимо какъв е правният статут на тази група и на нейните членове съгласно националното право, чието стопанство се намира в териториалния обхват на Договорите, определен в член 52 от ДЕС във връзка с членове 349 и 355 от ДФЕС, и което осъществява селскостопанска дейност;
б)
„стопанство“ означава всички използвани за селскостопански дейности и управлявани от земеделски стопанин единици, които се намират на територията на една и съща държава членка;
в)
„селскостопанска дейност“ означава:
i)
производството, отглеждането или култивирането на селскостопански продукти, включително прибирането на реколтата, доенето, развъждането на животни и отглеждането на животни за селскостопански цели,
ii)
поддържането на земеделска площ в състояние, което да я прави подходяща за паша или обработване без подготвителни действия, които са извън рамките на обичайните земеделски методи и машини, съгласно определени от държавите членки критерии въз основа на установена от Комисията рамка, или
iii)
извършване на минимална дейност, която се определя от държавите членки, в земеделски площи, които естествено се поддържат в състояние, подходящо за паша или обработване;
г)
„селскостопански продукти“ означава продуктите, с изключение на рибните продукти, изброени в приложение I към Договорите, както и памук;
д)
„земеделска площ“ означава площ, която е заета от обработваема земя, постоянно затревени площи и постоянни пасища или трайни насаждения;
е)
„обработваема земя“ означава земя, която се обработва за производството на култури, или площи, които са на разположение за производството на култури, но оставени под угар, включително площи, оставени под угар в съответствие с членове 22, 23 и 24 от Регламент (ЕО) № 1257/1999, с член 39 от Регламент (ЕО) № 1698/2005 и с член 28 от Регламент (ЕС) № 1305/2013, независимо от това дали на тази земя са разположени оранжерии или подвижни или неподвижни навеси;
ж)
„трайни насаждения“ означава култури, за които не се прилага сеитбооборот, различни от постоянно затревени площи и постоянни пасища, които заемат земята в продължение на пет или повече години и дават реколта многократно, включително разсадници и дървесни култури с кратък цикъл на ротация;
з)
„постоянно затревена площ и постоянно пасище“ (наричани заедно „постоянно затревени площи“) означава земя, използвана за отглеждане на трева или други тревни фуражи, естествено растящи (саморазсадени) или чрез култивиране (изкуствено засети), които не са били включени в сеитбооборота на стопанството в продължение на пет години или повече; то може да включва други подходящи за паша видове, като храсти и/или дървета, при условие че тревата или другите фуражи остават преобладаващи, както и, когато държавите членки вземат такова решение, подходяща за паша земя, по отношение на която се прилагат установени местни практики, при които тревите и другите тревни фуражи традиционно не са преобладаващи в зоните на паша;
и)
„треви или други тревни фуражи“ означава всички тревни растения, които традиционно се срещат на естествените пасища или обикновено са включени в смесите от семена за пасища или ливади в държавата членка, независимо дали се използват за паша или не;
й)
„разсадници“ означава следните площи с млади фиданки на (дървесни) видове, отглеждани на открито за по-късно разсаждане:
-
лозови разсадници и разсадници за подложки за присаждане;
-
разсадници за овошки и ягодови плодове;
-
разсадници за декоративни растения;
-
търговски разсадници за горски дървесни видове, без тези за задоволяване нуждите на самото стопанство в рамките на залесени площи;
-
разсадници за дървета и храсти за засаждане в градини, паркове, край пътя и върху насипи (например растения за жив плет, розови и други декоративни храсти, декоративни иглолистни растения), включително при всички случаи техните подложки за присаждане и фиданки;
к)
„дървесни култури с кратък цикъл на ротация“ означава площите, засадени с дървесни видове с код по КН 0602 90 41, определени от държавите членки, които се състоят от дървесни многогодишни култури, чиито корени или дънери остават в почвата след прибиране на реколтата, като през следващия сезон се появяват нови издънки и с максимален цикъл на реколтиране, определян от държавите членки;
л)
„продажба“ означава продажба или всякакво друго окончателно прехвърляне на собственост върху земя или права на плащане; определението не включва продажбата на земя, когато земята се прехвърля на публични органи или за използване в обществен интерес и когато прехвърлянето се извършва с неземеделски цели;
м)
„отдаване под аренда“ означава споразумение за отдаване под наем или друг подобен вид временно прехвърляне;
н)
„прехвърляне“ означава отдаването под аренда, продаването, действителното или бъдещото наследяване на земя или права на плащане или всякакво друго окончателно прехвърляне; то не включва връщането на права на плащане след изтичането на срока на аренда.
2. Държавите членки:
а)
определят критериите, които да се спазват от земеделските стопани, за да се счита, че са изпълнили задължението да поддържат земеделска площ в състояние, подходящо за паша или обработване съгласно посоченото в параграф 1, буква в), подточка ii);
б)
когато е приложимо в дадена държава членка, определят минималните дейности, които да се извършват на площи, естествено поддържани в състояние, подходящо за паша или обработване, съгласно посоченото в параграф 1, буква в), подточка iii);
в)
определят дървесните видове, които могат да бъдат включени в категорията на дървесните култури с кратък цикъл на ротация, и максималния цикъл на реколтиране на въпросните дървесни видове, съгласно параграф 1, буква к).
Държавите членки могат да решат да считат за постоянно затревена площ съгласно параграф 1, буква з), подходящата за паша земя, по отношение на която се прилагат установени местни практики, когато в зоните на паша по традиция не преобладават треви и други тревни фуражи.
3. С цел осигуряване на правна сигурност на Комисията се предоставят правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за установяване на:
а)
рамката, според която държавите членки да установят критериите, които да се спазват от земеделските стопани, за да се счита, че са изпълнили задължението да поддържат земеделска площ в състояние, подходящо за паша или обработване съгласно посоченото в параграф 1, буква в), подточка ii);
б)
рамката, в която държавите членки определят минималните дейности, които да се осъществяват на земеделски площи, естествено поддържани в състояние, подходящо за паша или обработване, съгласно параграф 1, буква в), подточка iii);
в)
критериите за определяне на превеса на тревите и другите тревни фуражи и критериите за определяне на установените местни практики по смисъла на параграф 1, буква з).
ДЯЛ II
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ ЗА ДИРЕКТНИТЕ ПЛАЩАНИЯ
ГЛАВА 1
Общи правила за директни плащания
Член 5
Общи разпоредби относно общата селскостопанска политика
За схемите, предвидени в настоящия регламент, се прилагат Регламент (ЕС) № 1306/2013 и приетите в съответствие с него разпоредби.
Член 6
Национални тавани
1. За всяка държава членка и за всяка година в приложение II се определя национален таван, който се състои от общата стойност на всички разпределени права на плащане, на националния резерв или на регионалните резерви и на таваните, определени в съответствие с членове 42, 47, 49, 51 и 53.
Когато държава членка се възползва от възможността, предвидена в член 22, параграф 2, таванът, посочен в приложение II за тази държава членка за съответната година, може да бъде надвишен със сумата, изчислена съгласно посочения параграф.
2. Чрез дерогация от параграф 1 за всяка държава членка, която прилага схемата за единно плащане на площ, и за всяка година националният таван, който включва определените в съответствие с членове 36, 42, 47, 49, 51 и 53 тавани, се определя в приложение II.
3. С цел да се вземат предвид промените, свързани с общите максимални суми на директните плащания, които могат да бъдат отпуснати, включително тези, произтичащи от решенията, които трябва да бъдат взети от държавите членки в съответствие с член 14, и тези, произтичащи от прилагането на член 20, параграф 2, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70, за адаптиране на националните тавани, посочени в приложение II.
Член 7
Нетни тавани
1. Без да се засягат разпоредбите на член 8, общият размер на директните плащания, които могат да бъдат предоставени в дадена държава членка съгласно дялове III, IV и V за календарна година след прилагане на член 11, не надвишава съответните тавани, посочени в приложение III.
Когато общият размер на директните плащания, които предстои да се предоставят в държава членка, е по-висок от тавана, посочен в приложение III, посочената държава членка прилага линейно намаление на размера на всички директни плащания, с изключение на директните плащания, отпуснати съгласно Регламент (ЕС) № 228/2013 и Регламент (ЕС) № 229/2013.
2. За всяка държава членка и за всяка календарна година полученият резултат от намалението на плащанията, посочено в член 11 (който се изразява в разликата между националните тавани, посочени в приложение II, към които е добавена наличната сума в съответствие с член 58, и нетния таван, посочен в приложение III) се предоставя под формата на подпомагане от Съюза за мерки по програмите за развитие на селските райони, финансирани от Европейския земеделски фонд за развитие на селските райони (ЕЗФРСР) съгласно предвиденото в Регламент (ЕС) № 1305/2013.
3. С цел да се вземат предвид промените, свързани с общите максимални суми на директните плащания, които могат да бъдат отпуснати, включително тези, произтичащи от решенията, вземани от държавите членки в съответствие с член 14, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за адаптиране на таваните, посочени в приложение III.
Член 8
Финансова дисциплина
1. Ставката на корекцията, определена в съответствие с член 26 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се прилага само за директни плащания, надвишаващи 2 000 EUR, които се отпускат на земеделски стопани през съответната календарна година.
2. Вследствие на предвиденото в член 16 постепенно въвеждане на директните плащания, параграф 1 от настоящия член се прилага за България и Румъния от 1 януари 2016 г.
Вследствие на предвиденото в член 17 постепенно въвеждане на директните плащания, параграф 1 от настоящия член се прилага за Хърватия от 1 януари 2022 г.
3. С цел да се гарантира правилното прилагане на корекциите на директните плащания във връзка с финансовата дисциплина, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за определяне на правилата за изчисляване на намаленията, които да се прилагат от държавите членки към земеделските стопани съгласно параграф 1 от настоящия член.
4. В случай на юридическо лице или група физически или юридически лица държавите членки могат да прилагат ставката на корекцията, посочена в параграф 1, на равнището на членовете на тези юридически лица или групи, когато националното право предвижда отделните членове да поемат права и задължения, сравними с тези на отделните земеделски стопани, които имат статут на ръководител на стопанство, по-специално по отношение на техния икономически, социален и данъчен статут, при условие че те са допринесли за укрепването на селскостопанските структури на съответните юридически лица или групи.
Член 9
Активен земеделски стопанин
1. Не се отпускат директни плащания на физически или юридически лица, или групи физически или юридическа лица, чиито земеделски площи са основно площи, естествено поддържани в състояние, подходящо за паша или обработване, и които не извършват върху тези площи минималните дейности, определени от държавите членки в съответствие с член 4, параграф 2, буква б).
2. Не се отпускат директни плащания на физически или юридически лица, или групи физически или юридическа лица, които експлоатират летища, железопътни услуги, водни съоръжения, услуги в сферата на недвижимите имоти, спортни игрища и места за отдих.
По целесъобразност държавите членки могат да добавят, въз основа на обективни и недискриминационни критерии, всякакви други подобни неселскостопански предприятия или дейности към изброените в първата алинея, като могат впоследствие да вземат решение да оттеглят тези добавяния.
Въпреки това, лице или група лица, попадащи в обхвата на първата или втората алинея, се считат за активни земеделски стопани, ако представят проверими доказателства в изисквания от държавите членки формат, които да удостоверяват, че:
а)
годишният размер на директните плащания е най-малко 5 % от общия размер на постъпленията, които са получили от неселскостопански дейности през най-близката данъчна година, за която са налични такива доказателства;
б)
техните селскостопански дейности не са незначителни;
в)
тяхната основна дейност или предмета на дейността на предприятието е упражняване на селскостопанска дейност.
3. В допълнение към параграфи 1 и 2 държавите членки могат да решат, въз основа на обективни и недискриминационни критерии, да не се отпускат директни плащания на физически или юридически лица или на групи физически или юридическа лица:
а)
чиито селскостопански дейности представляват само незначителна част от цялостната им икономическа дейност, и/или
б)
чиито основна дейност или предмета на дейността на предприятието не се изразяват в упражняване на селскостопанска дейност.
4. Параграфи 2 и 3 не се прилагат за земеделски стопани, които за предходната година са получили директни плащания само в размер, който не превишава определена сума. Тази сума се определя от държавите членки въз основа на обективни критерии, свързани с националната или регионалната им специфика, и не е по-голяма от 5 000 EUR.
5. С цел да се гарантира защитата на правата на земеделските стопани, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 относно:
а)
критериите за определяне на случаите, когато земеделската площ на даден земеделски стопанин трябва да се счита основно за площ, която по естествен път се поддържа в състояние, подходящо за паша или обработване;
б)
критериите за разграничаване между плащания, получени в резултат от селскостопанска и неселскостопанска дейност;
в)
критериите за установяване на размера на директните плащания, посочени в параграфи 2 и 4, особено относно директни плащания през първата година на разпределяне на права на плащане, когато стойността на правата на плащане все още не е окончателно установена, както и относно директните плащания за нови земеделски стопани;
г)
критериите, на които трябва да отговарят земеделските стопани, за да докажат за целите на параграфи 2 и 3, че техните селскостопански дейности не са незначителни и че тяхната основна дейност или предмета на дейност на предприятието представляват упражняване на селскостопанска дейност.
6. Държавите членки уведомяват Комисията до 1 август 2014 г. за всяко решение по параграфи 2, 3 или 4 и, в случай на изменения в тях, в рамките на две седмици от датата, на която е взето всяко решение за изменение.
Член 10
Минимални изисквания за получаване на директни плащания
1. Държавите членки решават в кой от следните случаи да не отпускат директни плащания на земеделски стопани:
а)
когато през дадена календарна година общата сума на директните плащания, заявени или дължими преди прилагането на член 63 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, е по-малка от 100 EUR;
б)
когато отговарящата на условията площ на стопанството, за която са заявени или дължими директни плащания преди прилагането на член 63 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, е под един хектар.
2. С цел да отчетат структурата на селскостопанските си сектори, държавите членки могат да адаптират праговете, посочени в параграф 1, букви а) и б), в границите, определени в приложение IV.
3. Държава членка, която е решила да приложи праг за площ съгласно параграф 1, буква б), независимо от това прилага буква а) от посочения параграф към тези земеделските стопани, получаващи обвързано с производството подпомагане за животни съгласно дял IV, които притежават по-малко хектари от прага за площ.
4. Засегнатите държави членки могат да решат да не прилагат параграф 1 спрямо най-отдалечените региони и спрямо малките острови в Егейско море.
5. За 2015 г. в България и Румъния заявената или дължима сума, която следва да се предостави съгласно параграф 1, буква а), се изчислява въз основа на съответната сума, посочена в приложение V, точка А.
За периода 2015-2021 г. в Хърватия заявената или дължима сума съгласно параграф 1, буква а), се изчислява въз основа на сумата, посочена в приложение VI, точка А.
Член 11
Намаление на плащанията
1. Държавите членки намаляват размера на директните плащания, които се отпускат на земеделски стопанин съгласно дял III, глава 1 за дадена календарна година най-малко с 5 % за онази част от сумата, която надвишава 150 000 EUR.
2. Преди да се приложи параграф 1, държавите могат да извадят свързаните със селскостопанска дейност заплати, които действително са заплатени и са декларирани от земеделския стопанин през предходната календарна година, включително данъците и вноските за социално осигуряване, свързани с трудовата заетост, от размера на директните плащания, които се предоставят на земеделски стопанин съгласно дял III, глава 1 през дадена календарна година. Когато няма на разположение данни за заплатите, които действително са заплатени и са декларирани от земеделския стопанин през предходната календарна година, се използват последните налични данни.
3. Когато дадена държава членка реши да предостави преразпределително плащане на земеделските стопани съгласно дял III, глава 2 и да използва повече от 5 % от годишния национален таван, определен в приложение II за тази цел, тя може да реши да не прилага настоящия член.
Когато държава членка реши да предостави преразпределително плащане на земеделските стопани съгласно дял III, глава 1а и прилагането на максимално допустимите граници, определени в член 41, параграф 4, й пречи да използва повече от 5 % от годишния национален таван, определен в приложение II за тази цел, същата държава членка може да реши да не прилага настоящия член.
4. Никакви предимства, получени посредством избягване на намаляване на плащането, не се дават в полза на земеделски стопани, по отношение на които е установено, че след 18 октомври 2011 г., изкуствено са създали условията за избягване на последиците от настоящия член.
5. В случай на юридическо лице или група физически или юридически лица държавите членки могат да прилагат намалението, посочено в параграф 1, на равнището на членовете на тези юридически лица или групи, когато националното право предвижда отделните членове да поемат права и задължения, сравними с тези на отделните земеделски стопани, които имат статут на ръководител на стопанство, по-специално по отношение на техния икономически, социален и данъчен статут, при условие че те са допринесли за укрепването на селскостопанските структури на съответните юридически лица или групи.
6. Държавите членки уведомяват Комисията до 1 август 2014 г. за решенията, взети в съответствие с настоящия член, и за очаквания резултат от намаленията за периода от 2015 до 2019г.
Член 12
Множество заявления
Площта, съответстваща на броя на хектарите, отговарящи на условията за подпомагане, за която е подадено заявление от земеделски стопанин за основно плащане съгласно дял III, глава 1, може да бъде предмет на заявление за всякакво друго директно плащане, както и за всякаква друга помощ, която не попада в обхвата на настоящия регламент, освен ако изрично не е предвидено друго в настоящия регламент.
Член 13
Държавна помощ
Чрез дерогация от член 211, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета (21), членове 107, 108 и 109 от ДФЕС не се прилагат за плащания, извършени от държавите членки съгласно настоящия регламент.
Член 14
Гъвкавост между стълбовете
1. До 31 декември 2013 г. държавите членки могат да решат да предоставят допълнително подпомагане до 15 % от годишните си национални тавани за календарната 2014 г., предвидени в приложение VIII към Регламент (ЕО) № 73/2009 и от годишните си национални тавани за календарните 2015-2019 г., предвидени в приложение II към настоящия регламент, за мерки по програми за развитие на селските райони, финансирани от ЕЗФРСР, съгласно предвиденото в Регламент (ЕС) № 1305/2013. В резултат на това съответната сума вече няма да е на разположение за отпускане на директни плащания.
Решението, посочено в първа алинея, се съобщава на Комисията до 31 декември 2013 г. В това решение се определя процентът, посочен в тази алинея, който може да е различен за всяка календарна година.
Държавите членки, които не вземат решението, посочено в първа алинея по отношение на календарната 2014 г., могат до 1 август 2014 г. да вземат това решение по отношение на календарните 2015-2019 г. г. До тази дата те уведомяват Комисията за всяко такова решение.
Държавите членки могат да решат да преразгледат решенията, посочени в настоящия параграф, с действие от календарната 2018 г. Всяко решение, което се основава на такова преразглеждане не води до намаляване на съобщения на Комисията процент в съответствие с първа, втора и трета алинея. Държавите членки уведомяват Комисията за всяко решение, което се основава на такова преразглеждане до 1 август 2017 г.
2. До 31 декември 2013 г., държавите членки, които не вземат решението, посочено в параграф 1, могат да решат да предоставят като директни плащания до 15 % или в случая на България, Естония, Испания, Латвия, Литва, Полша, Португалия, Румъния, Словакия, Финландия, Швеция и Обединеното кралство - до 25 % от сумата, отпусната за подпомагане на мерки по програми за развитие на селските райони, финансирани по ЕЗФРСР през периода 2015-2020 г., съгласно предвиденото в Регламент (ЕС) № 1305/2013. В резултат на това съответната сума вече няма да е на разположение за мерки за подпомагане по програми за развитие на селските райони.
Решението, посочено в първа алинея, се съобщава на Комисията до 31 декември 2013 г. В това решение се определя процентът, посочен в тази алинея, който може да е различен за всяка календарна година.
Държавите членки, които не вземат решението, посочено в на първа алинея, по отношение на финансовата 2015 г., могат до 1 август 2014 г. да вземат това решение по отношение на финансовите 2016-2020 г. До тази дата те уведомяват Комисията за всяко такова решение.
Държавите членки могат да решат да преразгледат решенията, посочени в настоящия параграф, с действие за финансовата 2019 г. и финансовата 2020 г. Всяко решение, което се основава на такова преразглеждане, не води до увеличаване на съобщения на Комисията процент в съответствие с първа, втора и трета алинея. Държавите членки уведомяват Комисията за всяко решение, което се основава на такова преразглеждане до 1 август 2017 г.
Член 15
Преразглеждане
Изброените в приложение I схеми за подпомагане се прилагат, без да се засяга възможността за преразглеждането им по всяко време, в зависимост от икономическите процеси и състоянието на бюджета. Това преразглеждане може да доведе до приемането на законодателни актове, делегирани актове съгласно член 290 от ДФЕС, или актове за изпълнение съгласно член 291 от ДФЕС.
ГЛАВА 2
Разпоредби, които се прилагат за България, Румъния и Хърватия
Член 16
Постепенно въвеждане на директните плащания в България и Румъния
За България и Румъния таваните за плащания, определени в съответствие с членове 42, 47, 49, 51, 53 и 65, за 2015 г. се установяват въз основа на размера, посочен в приложение V, точка А.
Член 17
Постепенно въвеждане на директните плащания в Хърватия
В Хърватия директните плащания се въвеждат в съответствие със следния график на нарастване, изразено в проценти от съответното равнище на директните плащания, прилагано от 2022 г.:
25 % през 2013 г.,
30 % през 2014 г.,
35 % през 2015 г.,
40 % през 2016 г.,
50 % през 2017 г.,
60 % през 2018 г.,
70 % през 2019 г.,
80 % през 2020 г.,
90 % през 2021 г.,
100 % от 2022 г.
Член 18
Допълнителни национални директни плащания и директни плащания в България и Румъния
1. През 2015 г. България и Румъния могат да използват национални директни плащания с цел допълване на плащанията, предоставени по схемата за основно плащане, посочена в дял III, глава 1, раздели 1, 2 и 3. Общият размер на тези плащания не превишава съответния размер, посочен в приложение V, точка Б.
2. През 2015 г. България и Румъния могат да използват национални директни плащания с цел допълване на плащанията, предоставени по схемата за специално плащане за култура - памук, посочено в дял IV, глава 2. Общият размер на тези плащания не превишава размера, посочен в приложение V, точка В.
3. Допълнителните национални директни плащания се отпускат в съответствие с обективни критерии и по такъв начин, че да се осигури равнопоставеното третиране на земеделските стопани и да се избегне нарушения на пазарните условия и на конкуренцията.
Член 19
Допълнителни национални директни плащания за Хърватия
1. При условие че Комисията разреши, Хърватия може да допълни, когато е уместно, всяка от схемите за подпомагане, изброени в приложение I.
2. Сумата на допълнителните национални директни плащания, която може да бъде предоставена за определена година и за определена схема за подпомагане, е ограничена от специален финансов пакет. Този пакет е равен на разликата между:
а)
размера на наличното директно подпомагане за съответната схема за подпомагане след пълното въвеждане на директните плащания в съответствие с член 17 за календарната 2022 г., и
б)
размера на наличното директно подпомагане за съответната схема за подпомагане след прилагането на графика на нарастване в съответствие с член 17 за съответната календарна година.
3. Общият размер на предоставените допълнителни национални директни плащания не надвишава тавана, посочен в приложение VI, точка Б за съответната календарна година.
4. Хърватия може да вземе решение, въз основа на обективни критерии и след разрешение от Комисията, за размерите на допълнителните национални директни плащания, които да бъдат предоставени.
5. Комисията приема актове за изпълнение за разрешаване на плащанията съгласно настоящия член, в които се посочват съответните схеми за подпомагане и се определя равнището, до което могат да се плащат допълнителните национални директни плащания.
По отношение на допълнителните национални директни плащания, предназначени за допълване на доброволното обвързано с производството подпомагане, посочени в дял IV, глава 1, в разрешението се посочват и отделните видове селскостопанска дейност или отделният селскостопански сектор, посочени в член 52, параграф 3, за които може да се отнасят допълнителните национални директни плащания.
Тези актове за изпълнение се приемат без да се прилага процедурата, посочена в член 71, параграф 2 или параграф 3.
6. Условията за допустимост за допълнителни национални директни плащания за Хърватия са същите като условията за подпомагане по съответните схеми за подпомагане, предвидени в настоящия регламент.
7. Допълнителните национални директни плащания за Хърватия са предмет на всички корекции, които може да се наложат от промените в ОСП. Те се предоставят в съответствие с обективни критерии и по такъв начин, че да се гарантира равнопоставено третиране на земеделските стопани и да се избегнат нарушения на пазарните условия и на конкуренцията.
8. Хърватия представя доклад с информация относно мерките за прилагане на допълнителните национални директни плащания до 30 юни на годината след прилагането им. Докладът включва най-малко следното:
а)
всички промени в ситуацията, които дават отражение върху допълнителните национални директни плащания;
б)
за всяко едно от допълнителните национални директни плащания - броя на бенефициерите и общия размер на допълнителни национални директни плащания, които са предоставени, както и хектарите и броя на животните или другите единици, за които са предоставени допълнителни национални директни плащания;
в)
доклад за мерките за контрол, прилагани във връзка с предоставените допълнителни национални директни плащания.
Член 20
Специален национален резерв за разминирана земя за Хърватия
1. Считано от 2015 г., Хърватия уведомява Комисията не по-късно от 31 януари всяка година за площите, които са били идентифицирани в съответствие с член 57а, параграф 10 от Регламент (ЕО) № 73/2009 и които са били възстановени за ползване за селскостопански дейности през предходната календарна година.
Хърватия уведомява също така Комисията за броя на правата на плащане за земеделски стопани, налични към 31 декември от предходната календарна година, както и за неизползваните суми от специалния национален резерв за разминирана земя на същата дата.
Когато е приложимо, предвидените в първа и втора алинея уведомления се правят по региони, както е определено в съответствие с член 23, параграф 1 от настоящия регламент.
2. При адаптирането на приложение II, съгласно член 6, параграф 3, Комисията изчислява ежегодно размера на увеличението, приложимо към сумите, определени за Хърватия в посоченото приложение, с цел финансиране на подпомагането, което се предоставя в рамките на схеми, изброени в приложение I, за площите, посочени в параграф 1 от настоящия член. Тази сума се изчислява въз основа на данните, предоставени от Хърватия в съответствие с параграф 1 от настоящия член, както и на прогнозните средни директни плащания на хектар в Хърватия за съответната година.
Максималната сума, която се добавя в съответствие с първа алинея въз основа на всички площи, за които Хърватия е уведомила в съответствие с параграф 1 от настоящия член до 2022 г., възлиза на 9 600 000 EUR и зависи от графика за въвеждане на директните плащания в съответствие с член 17. Произтичащите от това максимални годишни суми са предвидени в приложение VII.
3. Комисията приема актове за изпълнение за определяне дела на сумата, която се добавя в съответствие с параграф 2, която Хърватия включва в специалния национален резерв за разминирана земя, за да разпредели права на плащане за площите, посочени в параграф 1. Този дял се изчислява въз основа на съотношението между тавана на схемата за основно плащане и националния таван, посочен в приложение II, преди увеличението на националния таван в съответствие с параграф 2. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
4. За 2015-2022 г. Хърватия използва специалния национален резерв за разминирана земя за разпределяне на права на плащане на земеделски стопани въз основа на разминираната земя, обявена от тях през въпросната година, когато:
а)
тази земя се състои от хектари, които отговарят на условията за подпомагане по смисъла на член 32, параграфи 2- 5;
б)
въпросната земя е възстановена за ползване за селскостопански дейности през предходната календарна година; и
в)
Комисията е уведомена за земята в съответствие с параграф 1 от настоящия член.
5. Стойността на правата на плащане, определена с настоящия член, се установява въз основа на националната или регионалната средна стойност на правата на плащане в годината на разпределяне в рамките на наличните средства в специалния национален резерв за разминирана земя.
6. За да се отчетат последствията от възстановяването на разминираната земя за ползване за селскостопански дейности, както е съобщено от Хърватия в съответствие с настоящия член, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове съгласно член 70, за адаптиране на сумите, посочени в приложение VI.
ДЯЛ III
СХЕМА ЗА ОСНОВНО ПЛАЩАНЕ, СХЕМА ЗА ЕДИННО ПЛАЩАНЕ НА ПЛОЩ И СВЪРЗАНИ С ТЯХ ПЛАЩАНИЯ
ГЛАВА 1
Схема за основно плащане и схема за единно плащане на площ
Раздел 1
Създаване на схемата за основно плащане
Член 21
Права на плащане
1. Подпомагането по схемата за основно плащане се предоставя на земеделски стопани:
а)
които придобиват права на плащане съгласно настоящия регламент чрез разпределение съгласно член 20, параграф 4, чрез първоначално разпределение съгласно член 24 или член 39, чрез разпределение от националния резерв или регионалните резерви съгласно член 30 или чрез прехвърляне съгласно член 34; или
б)
които отговарят на условията по член 9 и имат притежавани или взети под аренда права на плащане в държава членка, която е взела решение съгласно параграф 3 да запази съществуващите в нея права на плащане.
2. Правата на плащане, получени по схемата за единно плащане в съответствие с Регламент (ЕО) № 1782/2003 и с Регламент (ЕО) № 73/2009, изтичат на 31 декември 2014 г.
3. Чрез дерогация от параграф 2 държавите членки, които са въвели схемата за единно плащане в съответствие с дял III, глава 5, раздел I или дял III, глава 6 от Регламент (ЕО) № 1782/2003 или дял III, глава 3 от Регламент (ЕО) № 73/2009, могат до 1 август 2014 г. да решат да запазят съществуващите права на плащане. Те уведомяват Комисията за всяко такова решение до посочената дата.
4. По отношение на държавите членки, които вземат решението, посочено в параграф 3, когато броят на притежаваните или взети под аренда права на плащане, определен съгласно Регламент (ЕО) № 1782/2003 и Регламент (ЕО) № 73/2009, които земеделският стопанин притежава в последния ден за представяне на заявления, определен в съответствие с член 78, първа алинея, буква б) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, надхвърля броя на отговарящите на условията за подпомагане хектари, декларирани от земеделския стопанин в заявлението му за подпомагане в съответствие с член 72, параграф 1, буква а), първа алинея от Регламент (ЕС) № 1306/2013 за 2015 г., и които са на негово разположение към датата, определена от държавата членка, която е не по-късно от датата, определена в тази държава членка за изменение на такова заявление за подпомагане, правата на плащане, чийто брой надхвърля броя на отговарящите на условията за подпомагане хектари, изтичат на последната дата.
Член 22
Таван на схемата за основно плащане
1. Комисията приема актове за изпълнение за определяне на годишния национален таван за всяка държава членка за схемата за основно плащане, като от годишния национален таван, посочен в приложение II, изважда таваните, определени в съответствие с членове 42, 47, 49, 51 и 53. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
2. За всяка държава членка сумата, изчислена в съответствие с параграф 1 от настоящия член, може да се увеличи най-много с 3 % от съответния годишен национален таван, определен в приложение II, след като се извади сумата, получена от прилагането на член 47, параграф 1 за съответната година. Когато дадена държава членка прилага такова увеличение, Комисията взема предвид това увеличение при определянето на годишния национален таван за схемата за основно плащане съгласно параграф 1 от настоящия член. За целта до 1 август 2014 г. държавите членки уведомяват Комисията за годишните проценти, с които изчислената по параграф 1 от настоящия член сума ще бъде увеличена.
3. Държавите членки могат да преразглеждат решението си, посочено в параграф 2, всяка година, като уведомяват Комисията за всяко решение, което се основава на такова преразглеждане до 1 август на годината, предхождаща неговото прилагане.
4. За всяка държава членка и всяка година общата стойност на всички права на плащане и националния резерв или регионалните резерви са равни на съответния годишен национален таван, определен от Комисията съгласно параграф 1.
5. Ако таванът за държава членка, определен от Комисията в съответствие с параграф 1, е различен от този за предходната година в резултат на решение, взето от същата държава членка в съответствие с параграф 3 от настоящия член, член 14, параграф 1, трета и четвърта алинея, член 14, параграф 2, трета и четвърта алинея, член 42, параграф 1, член 49, параграф 1, втора алинея, член 51, параграф 1, втора алинея или член 53, съответната държава членка линейно намалява или увеличава стойността на всички права на плащане, за да се гарантира съответствие с параграф 4 от настоящия член.
Член 23
Регионално разпределение на националните тавани
1. Държавите членки могат да решат, до 1 август 2014 г., да прилагат схемата за основно плащане на регионално равнище. В тези случаи те определят регионите в съответствие с обективни и недискриминационни критерии, като например техните агрономски и социално-икономически характеристики и техния регионален селскостопански потенциал или тяхната институционална или административна структура.
Държавите членки, които прилагат член 36, могат да вземат решението съгласно първа алинея до 1 август на годината, предхождаща първата година на прилагане на схемата за основно плащане.
2. Държавите членки разделят годишния национален таван за схемата за основно плащане, посочен в член 22, параграф 1, между регионите в съответствие с обективни и недискриминационни критерии.
Държавите членки, които не прилагат член 30, параграф 2, извършват това разделяне след прилагането на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1.
3. Държавите членки могат да решат регионалните тавани да подлежат на годишни прогресивни изменения в съответствие с предварително определени годишни стъпки и с обективни и недискриминационни критерии, като например селскостопански потенциал или екологични критерии.
4. Доколкото това е необходимо за спазване на приложимите регионални тавани, определени в съответствие с параграф 2 или 3, държавите членки извършват линейно намаление или увеличение на стойността на правата на плащане във всеки от съответните региони.
5. Държавите членки, които прилагат параграф 1, могат да вземат решение да преустановят прилагането на схемата за основно плащане на регионално равнище от дата, която се определя от тях.
6. Държавите членки, които прилагат параграф 1, първа алинея, уведомяват Комисията до 1 август 2014 г. за решението. посочено в същата алинея, и за мерките, предприети в изпълнение на параграфи 2 и 3.
Държавите членки, които прилагат параграф 1, втора алинея, уведомяват Комисията до 1 август на съответната година за всяко решение, посочено във въпросната алинея, и за мерките, предприети в изпълнение на параграфи 2 и 3.
Държавите членки, които прилагат параграф 1, уведомяват Комисията за решението, посочено в параграф 5, до 1 август на годината, предхождаща първата година на прилагане на това решение.
Член 24
Първоначално разпределяне на правата на плащане
1. Права на плащане се разпределят на земеделските стопани, които имат право да получават директни плащания в съответствие с член 9 от настоящия регламент, при условие че:
а)
земеделските стопани кандидатстват за разпределение на права на плащане по схемата за основно плащане до последната дата за подаване на заявления през 2015 г., която се определя в съответствие с член 78, първа алинея, буква б) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, освен в случай на непреодолима сила или извънредни обстоятелства; и
б)
те са имали право да получат плащания, преди каквито и да било намаления или изключвания, предвидени в дял II, глава 4 от Регламент (ЕО) № 73/2009, във връзка със заявление за подпомагане за директни плащания или за преходна национална помощ или за допълнителни национални директни плащания в съответствие с Регламент (ЕО) № 73/2009, за 2013 г.
Първата алинея не се прилага в държавите членки, които прилагат член 21, параграф 3 от настоящия регламент.
Държавите членки могат да разпределят права на плащане на земеделски стопани, които имат право да получат директни плащания в съответствие с член 9 от настоящия регламент, които отговарят на условието, предвидено в първа алинея, буква а), и които:
а)
не са получили за 2013 г. плащания във връзка със заявление за подпомагане съгласно посоченото в първа алинея от настоящия параграф, и които към датата, определена от съответната държава членка в съответствие с член 11, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1122/2009 на Комисията (22) за референтната 2013 г.:
i)
в държавите членки, които прилагат схемата за единно плащане:
-
са произвеждали плодове, зеленчуци, картофи за консумация, посадъчен материал от картофи или декоративни растения, на минимална площ, изразена в хектари, ако съответната държава членка реши да приеме такова решение, или
-
са отглеждали лозя; или
ii)
в държавите членки, които прилагат схемата за единно плащане на площ, са притежавали само земеделска площ, която към 30 юни 2003 г. не е била в добро земеделско състояние, както се предвижда в член 124, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 73/2009;
б)
през 2014 г. са им били разпределени права на плащане от националния резерв по схемата за единно плащане съгласно член 41 или член 57 от Регламент (ЕО) № 73/2009; или
в)
никога не са разполагали с притежавани или взети под аренда права на плащане по Регламент (ЕО) № 73/2009 или Регламент (ЕО) № 1782/2003, и които подадат проверими доказателства, че към датата, определена от държавата членка в съответствие с член 11, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1122/2009 за референтната 2013 г., са произвеждали, отглеждали или култивирали селскостопански продукти, включително чрез прибиране на реколта, доене, развъждане и отглеждане на животни за селскостопански цели. Държавите членки могат да установят свои собствени допълнителни обективни и недискриминационни критерии за допустимост за тази категория земеделски стопани по отношение на подходящи умения, опит или образование.
2. Освен в случаите на непреодолима сила или извънредни обстоятелства броят на правата на плащане, разпределени за отделните земеделски стопани през 2015 г., е равен на броя на отговарящите на условията за подпомагане хектари, които земеделският стопанин декларира в заявлението си за подпомагане в съответствие с член72, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 за 2015 г. и с които той разполага към дата, определена от държавата членка. Тази дата е не по-късна от определената в тази държава членка дата за изменение на такова заявление за подпомагане.
3. Държавите членки могат да прилагат едно или повече от ограниченията, предвидени в параграфи 4-7, спрямо броя права на плащане, които трябва да се разпределят по параграф 2.
4. Държавите членки могат да решат броят на правата на плащане, които подлежат на разпределение, да бъде равен или на броя на отговарящите на условията за подпомагане хектари, които земеделският стопанин е декларирал в съответствие с член 34, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 73/2009 през 2013 г., или на броя на отговарящите на условията за подпомагане хектари, посочени в параграф 2 от настоящия член, в зависимост от това кой от двата е по-малък. За Хърватия при използването на тази възможност не се засяга разпределението на права на плащане за хектарите разминирана земя в съответствие с член 20, параграф 4 от настоящия регламент;
5. Когато общият брой отговарящи на условията за подпомагане хектари, посочен в параграф 2 от настоящия член, деклариран в държава членка, би довел до увеличаване с повече от 35 % от общия брой отговарящи на условията за подпомагане хектари, декларирани в съответствие с член 35 от Регламент (ЕО) № 73/2009 през 2009 г., или в случая на Хърватия - през 2013 г., държавите членки могат да ограничават броя на правата на плащане, които трябва да се разпределят през 2015 г., до най-малко 135 % или 145 % от общия брой на хектарите, отговарящи на условията за подпомагане, декларирани през 2009 г., или в случая на Хърватия - общия брой отговарящи на условията за подпомагане хектари, декларирани през 2013 г., в съответствие с член 35 от Регламент (ЕО) № 73/2009.
Когато използват тази възможност, държавите членки разпределят на земеделските стопани намален брой права на плащане. Този брой се изчислява чрез прилагане на пропорционално намаление към допълнителния брой хектари, отговарящи на условията за подпомагане, декларирани от всеки земеделски стопанин през 2015 г., в сравнение с броя хектари, отговарящи на условията за подпомагане по смисъла на член 34, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 73/2009, които земеделският стопанин е декларирал в заявлението за подпомагане през 2011 г., или в случая на Хърватия - през 2013 г., без да се засягат хектарите разминирана земя, за които трябва да се разпределят права на плащане в съответствие с член 20, параграф 4 от настоящия регламент.
6. За целите на установяването на броя права на плащане, които да се разпределят на земеделски стопанин, държавите членки могат да решат да приложат коефициент за намаление спрямо посочените в параграф 2 хектари, отговарящи на условията за подпомагане, които представляват постоянно затревени площи, разположени в региони с неблагоприятни климатични условия, дължащи се предимно на надморската височина и други природни ограничения, свързани с лошото качество на почвата, стръмността на терена и водоснабдяването.
7. Държавите членки могат да решат, че броят на правата на плащане, които да се разпределят на земеделски стопанин, е равен на броя на отговарящите на условията за подпомагане хектари, посочени параграф 2 от настоящия член, които не са били хектари лозя към датата, определена от държавата членка в съответствие с член 11, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1122/2009 за референтната 2013 г., или хектари обработваема земя с постоянни оранжерии.
8. В случай на продажба или отдаване под аренда на тяхното стопанство или на част от него, физическите или юридическите лица, които отговарят на условията от параграф 1 от настоящия член, с договор, подписан преди последната дата за подаване на заявления през 2015 г., която се определя в съответствие с член 78, първа алинея, буква б) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, могат да прехвърлят правото да получат права на плащане в съответствие с параграф 1 от настоящия член на един или повече земеделски стопани, при условие че последните отговарят на условията, предвидени в член 9 от настоящия регламент.
9. Дадена държава членка може да вземе решение да определи минимален размер на стопанството, изразен в отговарящи на условията за подпомагане хектари, за който земеделският стопанин може да подаде заявление за разпределение на права на плащане. Този минимален размер не надвишава прага, определен в член 10, параграф 1, буква б),във връзка с параграф 2 от същия член.
10. Когато е приложимо, държавите членки уведомяват Комисията за посочените в настоящия член решения до 1 август 2014 г.
11 Комисията приема актове за изпълнение за установяване на правила за заявленията за разпределяне на права на плащане, подадени през годината на разпределяне на правата на плащане, когато въпросните права на плащане все още не могат да бъдат категорично установени и когато разпределянето е засегнато от специфични обстоятелства. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
Член 25
Стойност на правата на плащане и сближаване
1. През 2015 г. държавите членки изчисляват единичната стойност на правата на плащане, като фиксиран процент от националния таван, посочен в приложение II, се раздели за всяка съответна година на броя на правата на плащане през 2015 г. на национално или регионално равнище, с изключение на разпределените от националния резерв или от регионалните резерви през 2015 г.
Посоченият в първа алинея фиксиран процент се изчислява, като националният или регионалният таван за схемата за основно плащане, който се определя за 2015 г. в съответствие с член 22, параграф 1 или съответно член 23, параграф 2 от настоящия регламент, след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1 или, когато е приложимо, в член 30, параграф 2, се раздели на националния таван за 2015 г., посочен в приложение II. Правата на плащане се изразяват в брой, съответстващ на броя на хектарите.
2. Чрез дерогация от посочения в параграф 1 метод на изчисляване държавите членки могат да решат да разграничават стойността на правата на плащане през 2015 г., с изключение на разпределените от националния резерв или регионалните резерви през 2015 г., за всяка конкретна година въз основа на първоначалната им единична стойност, изчислена в съответствие с член 26.
3. Най-късно от референтната 2019 година, всички права на плащане в дадена държава членка или, когато се прилага член 23 - в даден регион, имат еднаква единична стойност.
4. Чрез дерогация от параграф 3 дадена държава членка може да реши единичната стойност на правата на плащане, чиято първоначална единична стойност, изчислена в съответствие с член 26, е по-ниска от 90 % от националната или регионалната единична стойност през 2019 г., най-късно за референтната 2019 година, да се увеличи най-малко с една трета от разликата между първоначалната им единична стойност и 90 % от националната или регионалната единична стойност през 2019 г.
Държавите членки могат да решат да установят процента, посочен в първа алинея, на равнище, което е по-високо от 90 %, но не надвишава 100 %.
В допълнение държавите членки предвиждат, най-късно за референтната 2019 г., че никое право на плащане няма единична стойност, по-ниска от 60 % от националната или регионалната единична стойност през 2019 г., освен ако това би довело в държави членки, прилагащи прага, посочен в параграф 7, до максимално намаление над този праг. В тези случаи минималната единична стойност се определя на равнище, което е необходимо за зачитането на този праг.
5. Националната или регионалната единична стойност през 2019 г., посочена в параграф 4, се изчислява, като фиксиран процент от националния таван, определен в приложение II, или от регионалния таван за календарната 2019 година се раздели на броя на правата на плащане за 2015 г. в съответната държава членка или регион, с изключение на разпределените от националния резерв или регионалните резерви през 2015 г. Този фиксиран процент се изчислява, като националният или регионалният таван на схемата за основно плащане, който следва да бъде определен съгласно член 22, параграф 1 или съответно член 23, параграф 2 за 2015 г., след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1 или, когато е приложимо, в член 30, параграф 2, се раздели на националния таван, посочен в приложение II, или на регионалния таван, за 2015 г.
6. Регионалните тавани, посочени в параграф 5, се изчисляват посредством прилагането на фиксиран процент от националния таван, определен в приложение II за 2019 г. Този фиксиран процент се изчислява, като съответните регионални тавани, установени в съответствие с член 23, параграф 2 за 2015 г., се разделят на националния таван, който се определя в съответствие с член 22, параграф 1 за 2015 г., след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1, когато се прилага член 23, параграф 2, втора алинея.
7. За да се финансира повишаването на стойността на правата на плащане по параграф 4, когато правата на плащане имат първоначална единична стойност, по-висока от средната национална или регионална стойност през 2019 г., разликата между първоначалната им единична стойност и националната или регионалната единична стойност през 2019 г. се намалява въз основа на обективни и недискриминационни критерии, които се определят от държавите членки. Тези критерии могат да включват установяването на максимално намаление на първоначалната единична стойност в размер на 30 %.
8. При прилагането на параграф 2 от настоящия член преходът от първоначалната единична стойност на правата на плащане, изчислена в съответствие с член 26, към окончателната им единична стойност през 2019 г., установена в съответствие с параграф 3 или параграфи 4 - 7 от настоящия член, се прави на равни етапи, считано от 2015 г.
За да се осигури спазването на фиксирания процент, посочен в параграф 1 от настоящия член, за всяка година, стойността на правата на плащане с първоначална единична стойност, по-висока от националната или регионалната единична стойност за 2019 г. се коригира.
9. Чрез дерогация от параграф 8 от настоящия член, когато държави членки, които в съответствие с член 21, параграф 3 решат да запазят своите съществуващи права на плащане, прилагат параграф 2 от настоящия член, преходът от първоначалната единична стойност на правата на плащане, установена в съответствие с член 26, параграф 5, към тяхната окончателна единична стойност през 2019 г., установена в съответствие с параграф 3 или параграфи 4 - 7 от настоящия член, се прави на равни етапи, когато е приложимо, които са определени на национално равнище в съответствие с член 63, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1782/2003.
За да се осигури спазването на фиксирания процент, посочен в параграф 1 от настоящия член, за всяка година, стойността на всички права на плащане се коригира линейно.
10. През 2015 г. държавите членки уведомяват земеделските стопани за стойността на техните права на плащане, изчислени в съответствие с настоящия член и членове 26 и 27 за всяка година от периода, обхванат от настоящия регламент.
Член 26
Изчисляване на единичната стойност на правата на плащане
1. Първоначалната единична стойност на правата на плащане, посочена в член 25, параграф 2в държавите членки, които прилагат схемата за единно плащане през календарната 2014 г. и които не са решили да запазят съществуващите в тях права на плащане в съотвествие с член 21, параграф 3, се определя по един от методите, определени в параграфи 2 или 3:
2. Фиксиран процент на плащанията, които земеделският стопанин е получил за 2014 г. по схемата за единно плащане в съответствие с Регламент (ЕО) № 73/2009 преди намаленията и изключванията, предвидени в дял II, глава 4 от същия регламент, се разделя на броя на правата на плащане, които му се отпускат за 2015 г., с изключение на разпределените от националния резерв или регионалните резерви през 2015 г.
Този фиксиран процент се изчислява, като националният или регионалният таван на схемата за основно плащане, който се определя в съответствие с член 22, параграф 1 или съответно член 23, параграф 2 от настоящия регламент за 2015 г., след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1 или, когато е приложимо, в член 30, параграф 2 от настоящия регламент, се раздели на сумата на плащанията за 2014 г. по схемата за единно плащане в съответната държава членка или регион преди намаленията или изключванията, предвидени в дял II, глава 4 от Регламент (ЕО) № 73/2009.
3. Фиксиран процент на стойността на правата, включително специалните права, които земеделският стопанин е притежавал към датата на подаване на заявлението за 2014 г. по схемата за единно плащане в съответствие с Регламент (ЕО) № 73/2009, се разделя на броя на правата на плащане, които му се отпускат за 2015 г., с изключение на разпределените от националния резерв или регионалните резерви през 2015 г.
Този фиксиран процент се изчислява, като националният или регионалният таван на схемата за основно плащане, който се определя в съответствие с член 22, параграф 1 или съответно член 23, параграф 2 от настоящия регламент за 2015 г., след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1 или, когато е приложимо, в член 30, параграф 2 от настоящия регламент, се раздели на общата стойност на всички права, включително специалните права, в съответната държава членка или регион за 2014 г. по схемата за единно плащане.
За целите на настоящия параграф се счита, че земеделският стопанин притежава права на плащане към датата на подаване на заявлението за 2014 г., когато до тази дата са му разпределени или окончателно прехвърлени права на плащане.
4. Държавите членки, които прилагат схемата за единно плащане на площ през календарната 2014 г., изчисляват първоначалната единична стойност на правата на плащане, посочена в член 25, параграф 2 от настоящия регламент, като разделят фиксиран процент от общата стойност на подпомагането, което земеделският стопанин е получил за 2014 г. по схемата за единно плащане на площ в съответствие с Регламент (ЕО) № 73/2009 и съгласно членове 132 и 133a от посочения регламент преди намаленията и изключванията, предвидени в дял II, глава 4 от посочения регламент, на броя на разпределените му през 2015 г. права на плащане, с изключение на разпределените от националния резерв или от регионалните резерви през 2015 г.
Този фиксиран процент се изчислява, като националният или регионалният таван на схемата за основно плащане, който се определя в съответствие с член 22, параграф 1 или съответно член 23, параграф 2 от настоящия регламент за 2015 г., след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1 или, когато е приложимо, в член 30, параграф 2 от настоящия регламент, се раздели на общия размер на подпомагането, отпуснато по схемата за единно плащане на площ в съответствие с Регламент (ЕО) № 73/2009 и съгласно членове 132 и 133a от посочения регламент за 2014 г. в съответната държава членка или регион преди намаленията или изключванията, предвидени в дял II, глава 4 от посочения регламент.
5 Държавите членки, които прилагат схемата за единно плащане през 2014 г. и които в съответствие с член 21, параграф 3 от настоящия регламент решат да запазят съществуващите в тях права на плащане, изчисляват първоначалната единична стойност на правата на плащане, посочена в член 25, параграф 2 от настоящия регламент, като умножат единичната стойност на правата по фиксиран процент. Този фиксиран процент се изчислява, като националният или регионален таван на схемата за основно плащане, който се определя в съответствие с член 22, параграф 1 или съответночлен 23, параграф 2 от настоящия регламент за 2015 г., след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1 или, когато е приложимо, в член 30, параграф 2 от настоящия регламент, се раздели на сумата на плащанията за 2014 г. по схемата за единно плащане в съответната държава членка или регион, преди намаленията или изключванията, предвидени в дял II, глава 4 от Регламент (ЕО) № 73/2009.
6. За целите на методите за изчисление, предвидени в настоящия член, при условие че съответните сектори не получават доброволното обвързано с производството подпомагане съгласно дял IV от настоящия регламент, държавите членки могат да вземат предвид и подпомагането, отпуснато за календарната 2014 година по една или няколко от схемите за плащане съгласно член 52, член 53, параграф 1 и член 68, параграф 1, букви а) и б) от Регламент (ЕО) № 73/2009, и по отношение на държавите членки, приложили схемата за единно плащане на площ, в съответствие с Регламент (ЕО) № 73/2009, съгласно член 68, параграф 1, буква в) и членове 126, 127 и 129 от посочения регламент.
Държавите членки, които решат да приложат доброволното обвързано с производството подпомагане в съответствие с дял IV от настоящия регламент, могат да вземат под внимание различията между равнището на подпомагането, отпуснато за календарната 2014 година, и равнището на подпомагането, което ще бъде отпуснато в съответствие с дял IV от настоящия регламент, когато прилагат метода на изчисляване, предвиден в настоящия член, при условие че:
а)
доброволното обвързано с производството подпомагане в съответствие с дял IV от настоящия регламент се предоставя за сектор, за който е предоставено подпомагане през календарната 2014 година съгласно член 52, член 53, параграф 1, член 68, параграф 1, букви a) и б) за държавите членки, приложили схемата за единно плащане на площ - съгласно член 68, параграф 1, буква в) и членове 126, 127 и 129 от Регламент (ЕО) № 73/2009; и
б)
сумата за единица от доброволното обрвързано с производството подпомагане е по-малка от сумата за единица от подпомагането през 2014 г.
Член 27
Включване на специалния национален резерв за разминиране
Хърватия всяко позоваване в членове 25 и 26 на националния резерв се приема, че включва специалния национален резерв за разминиране, посочен в член 20.
Освен това сумата, произтичаща от специалния национален резерв за разминиране, се приспада от таваните на схемата за основно плащане, посочени в член 25, параграф 1, втора алинея,в параграфи 5 и 6 от настоящия член, и в член 26.
Член 28
Неочаквани облаги
За целите на член 25, параграф 4 - 7 и член 26 въз основа на обективни критерии дадена държава членка може да предвиди, в случаите на продажба, отпускане или изтичане на цялата или на част от арендата на земеделски площи след датата, определена съгласно член 35 или член 124, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 73/2009, и преди датата, определена в съответствие с член 33, параграф 1 от настоящия регламент, увеличението на стойността на правата на плащане, които биха били разпределени на въпросния земеделски стопанин, или част от него, да трябва да бъде върнато в националния резерв или в регионалните резерви, когато увеличението би довело до неочаквани облаги за съответния земеделски стопанин.
Тези обективни критерии се установяват по такъв начин, че да се осигури равнопоставеното третиране на земеделските стопани и да се избегнат нарушения на пазарните условия и на конкуренцията, като те включват най-малко следното:
а)
минималната продължителност на арендата; и
б)
дела от полученото плащане, който се връща в националния резерв или в регионалните резерви.
Член 29
Уведомяване относно стойността на правата на плащане и сближаването
Държавите членки уведомяват Комисията за всяко решение, посочено в членове,25, 26 и 28, до 1 август 2014 г.
Раздел 2
Национален резерв и регионални резерви
Член 30
Създаване и използване на националния резерв или регионалните резерви
1. Всяка държава членка създава национален резерв. За тази цел през първата година на прилагане на схемата за основно плащане държавите членки извършват линейно процентно намаление на тавана на схемата за основно плащане на национално равнище.
2. Чрез дерогация от параграф 1 държавите членки, които се възползват от възможността по член 23, параграф 1, могат да създадат регионални резерви. За тази цел през първата година на прилагане на схемата за основно плащане държавите членки извършват линейно процентно намаление на тавана на съответната схема за основно плащане на регионално равнище, посочен в член 23, параграф 2, първа алинея.
3. Намалението, посочено в параграфи 1 и 2, не надхвърля 3 %, освен ако по-голям процент не е необходим за покриване на нуждие за разпределението по параграф 6 или параграф 7, букви а) и б) за 2015 г. или, за държавите членки, които прилагат член 36 - за първата година на прилагане на схемата за основно плащане.
4. Държавите членки разпределят права на плащане от своите национални или регионални резерви в съответствие с обективни критерии и по такъв начин, че да се осигури равнопоставеното третиране на земеделските стопани и да се избегнат нарушения на пазарните условия и на конкуренцията.
5. Посочените в параграф 4 права на плащане се разпределят само за земеделски стопани, които имат право да им се отпуснат директни плащания съгласно член 9.
6. Държавите членки използват своите национални или регионални резерви, за да разпределят приоритетно права на плащане на млади земеделски стопани и на земеделски стопани, които започват своята селскостопанска дейност.
7. Държавите членки могат да използват своите национални или регионални резерви, за да:
а)
разпределят правата на плащане на земеделски стопани, с цел да предотвратят изоставянето на земя, включително в райони, които са обект на програми за преструктуриране или за развитие във връзка с форма на публична интервенция,;
б)
разпределят правата на плащане на земеделски стопани, с цел да ги компенсират за специфични неблагоприятни условия;
в)
разпределят права на плащане на земеделски стопани, на които не са разпределени права на плащане съгласно настоящата глава, поради непреодолима сила или извънредни обстоятелства;
г)
разпределят, в случаите когато прилагат член 21, параграф 3 от настоящия регламент, правата на плащане на земеделски стопани, чийто брой отговарящи на условията хектари, които те са декларирали през 2015 г. в съответствие с член 72, параграф 1, първа алинея, буква а)от Регламент (ЕС) № 1306/2013 и с които те разполагат към дата, определена от държавата членка, която не е по-късна от датата, определена от тази държава членка за изменение на заявленията за помощ, е по-висок от броя на притежаваните или взети под аренда права на плащане, установени в съответствие с Регламент (ЕО) № 1782/2003 и с Регламент (ЕО) № 73/2009, които те притежават към последната дата за подаване на заявления, която се определя в съответствие с член 78, първа алинея, буква б) от Регламент (ЕС) № 1306/2013;
д)
увеличават линейно на постоянна основа стойността на всички права на плащане по схемата за основно плащане на национално или регионално равнище, ако съответният национален или регионален резерв надвиша 0,5 % от годишния национален или регионален таван по схемата за основно плащане, при условие че на разположение остават достатъчни суми за разпределения по параграф 6, по букви а) и б) от настоящия параграф и по параграф 9 от настоящия член;
е)
покриват годишните нужди за плащания, които да бъдат предоставени в съответствие с член 51, параграф 2 и член 65, параграф 1, 2 и 3 от настоящия регламент.
За целите на настоящия параграф държавите членки решават какви са приоритетите между различните посочени употреби.
8. Когато се прилагат параграф 6 и параграф 7, букви а), б) и в), държавите членки определят стойността на правата на плащане, разпределени на земеделските стопани, на националната или регионалната средна стойност на правата на плащане през годината на разпределение.
Националната или регионалната средна стойност се изчислява, като националният или регионалният таван за схемата за основно плащане, установен в съответствие с член 22, параграф 1 или съответно член 23, параграф 2 за годината на разпределение, с изключение на размера на националния резерв или регионалните резерви, а за Хърватия - специалния резерв за разминиране, се раздели на броя на разпределените права на плащане.
Държавите членки определят стъпките за годишните прогресивни изменения на стойността на правата на плащане, разпределени от националния резерв или регионалните резерви, като отчитат промените в националния или регионалния таван за схемата за основно плащане, установен в съответствие с член 22, параграф 1 и съответно член 23, параграф 2, които произтичат от вариации в равнището на националните тавани, определени в приложение II.
9. Когато земеделският стопанин има право да получи права на плащане или увеличение на стойността на съществуващите права по силата на окончателно съдебно решение или по силата на окончателен административен акт на компетентен орган на държава членка, земеделският стопанин получава броя и стойността на правата на плащане, посочени във въпросното решение или акт на дата, която се определя от държавата членка. Тази дата обаче не е по-късна от последната дата за представяне на заявление по схемата за основно плащане след датата на съдебното решение или административния акт, като се вземе предвид прилагането на членове 32 и 33.
10. При прилагането на параграф 6, параграф 7, букви а) и б) и параграф 9 държавите членки могат или да разпределят нови права, или да увеличат единичната стойност на всички съществуващи права на даден земеделски стопанин до националната или регионалната средна стойност.
11. За целите на настоящия член се прилагат следните определения:
а)
„млади земеделски стопани“ означава земеделските стопани, които отговарят на условията по член 50, параграф 2 и, когато е приложимо - на условията по член 50, параграф 3) и параграф 11;
б)
„земеделски стопани, които започват своята селскостопанска дейност“ означава физически или юридически лица, които през петте години, предшестващи началото на селскостопанската дейност, не са се занимавали със селскостопанска дейност от свое име и за своя сметка или които не са имали контрол върху юридическо лице, което се е занимавало със селскостопанска дейност. Когато става дума за юридическо лице, физическото лице или лица, които контролират това юридическо лице, не трябва да са се занимавали със селскостопанска дейност от свое име и за своя сметка или не трябва да са имали контрол върху юридическо лице, което се е занимавало със селскостопанска дейност през петте години, предхождащи началото на селскостопанската дейност на юридическото лице. Държавите членки могат да установят собствени допълнителни обективни и недискриминационни критерии за подбор за тази категория земеделски стопани по отношение на подходящи умения, опит или образование.
Член 31
Попълване на националния резерв или на регионалните резерви
1. Националният резерв или регионалните резерви се попълват от суми, произтичащи от:
а)
права на плащане, които не са породили право на плащане през две последователни години поради прилагането на:
i)
член 9,
ii)
член 10, параграф 1, или
iii)
член 11, параграф 4 от настоящия регламент;
б)
права на плащане, чийто брой е равностоен на общия брой права на плащане, които не са били активирани от земеделски стопанини в съответствие с член 32 от настоящия регламент в продължение на две последователни години, с изключение на случаите, в които тяхното активиране е било възпрепятствано поради непреодолима сила или извънредни обстоятелства; при установяването на това кои притежавани или взети под аренда права на плащане на даден земеделски стопанин подлежат на връщане в националния резерв или регионалните резерви, предимство се дава на правата на плащане с най-ниска стойност;
в)
права на плащане, които доброволно са върнати от земеделските стопани;
г)
прилагането на член 28 от настоящия регламент;
д)
неправомерно предоставени права на плащане в съответствие с член 63 от Регламент (ЕС) № 1306/2013;
е)
линейно намаление на стойността на правата на плащане по схемата за основно плащане на национално или регионално равнище, когато националният резерв или регионалните резерви не са достатъчни да се обхванат случаите, посочени в член 30, параграф 9 от настоящия регламент;
ж)
когато държавите членки считат това за необходимо, линейно намаление на стойността на правата на плащане по схемата за основно плащане на национално или регионално равнище, за да се обхванат случаите, посочени в член 30, параграф 6 от настоящия регламент;
з)
прилагането на член 34, параграф 4 от настоящия регламент.
2. Комисията приема актове за изпълнение за установяване на необходимите мерки за връщане в националния резерв или регионалните резерви на неактивираните права на плащане. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
Раздел 3
Прилагане на схемата за основно плащане
Член 32
Активиране на права на плащане
1. По схемата за основно плащане на земеделските стопани се отпуска подпомагане- посредством декларация в съответствие с член 33, параграф 1 - след активиране на право на плащане на хектар, отговарящ на условията за подпомагане, в държавата членка, в която е било разпределено правото на плащане. Активираните права на плащане дават право на годишно плащане на определените в тях суми, без да се засягат прилагането на финансовата дисциплина, намаляване на плащанията в съответствие с член 11 и линейните намаления в съответствие с член 7, член 51, параграф 2 и член 65, параграф 2, буква в) от настоящия регламент, както и прилагането на член 63 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
2. За целите на настоящия дял „хектар, отговарящ на условията за подпомагане“ означава:
а)
всяка земеделска площ от стопанството, която се използва за селскостопанска дейност или, когато площта се използва и за неселскостопански дейности, която се използва предимно за селскостопански дейности, включително площи, които не са били в добро земеделско състояние към 30 юни 2003 г. в държавите членки, присъединили се към Съюза на 1 май 2004 г., които са избрали да прилагат схемата за единно плащане на площ; или
б)
всяка площ, която през 2008 г. е дала право на плащане по схемата за единно плащане или по схемата за единно плащане на площ, предвидени съответно в дял III и дял IVа от Регламент (ЕО) № 1782/2003, и която:
i)
вече не отговаря на определението за „хектар, отговарящ на условията за подпомагане“ по буква а) в резултат на прилагането на Директива 92/43/ЕИО, Директива 2000/60/ЕО и Директива 2009/147/ЕО,
ii)
за времетраенето на съответното задължение на земеделския стопанин е залесена съгласно член 31 от Регламент (ЕО) № 1257/1999 или член 43 от Регламент (ЕО) № 1698/2005, или член 22 от Регламент (ЕС) № 1305/2013, или съгласно национална схема, чиито условия отговарят на член 43, параграфи 1, 2 и 3 от Регламент (ЕО) № 1698/2005 или член 22 от Регламент (ЕС) № 1305/2013, или
iii)
за времетраенето на съответното задължение на земеделския стопанин е площ, оставена под угар съгласно членове 22, 23 и 24 от Регламент (ЕО) № 1257/1999, съгласно член 39 от Регламент (ЕО) № 1698/2005 или съгласно член 28 от Регламент (ЕС) № 1305/2013.
3. За целите на параграф 2, буква а):
а)
когато земеделска площ от дадено стопанство се използва и за неселскостопански дейности, се счита, че въпросната площ се използва предимно за селскостопански дейности, ако тези селскостопански дейности могат да се осъществяват, без да бъдат значително възпрепятствани от интензитета, характера, продължителността и времето на неселскостопанските дейности,
б)
държавите членки могат да изготвят списък с площите, които се използват предимно за неселскостопански дейности.
Държавите членки установяват критерии за изпълнението на настоящия параграф на своята територия.
4. Площите се считат за хектари, отговарящи на условията за подпомагане, само ако съответстват на определението за хектар, отговарящ на условията за подпомагане, през цялата календарна година, освен в случай на непреодолима сила или извънредни обстоятелства.
5. За целите на определянето на „хектар, отговарящ на условията за подпомагане“ държавите членки, които са взели решението, посочено в член 4, параграф 2, втора алинея, могат да приложат коефициент за намаление с цел преобразуване на съответните хектари в „хектари, отговарящи на условията за подпомагане“.
6. Площите, използвани за производство на коноп, представляват хектари, отговарящи на условията за подпомагане, само ако използваните сортове имат съдържание на тетрахидроканабинол, не по-голямо от 0,2 %.
Член 33
Деклариране на хектарите, отговарящи на условията за подпомагане
1. За целите на активирането на правата на плащане, предвидено в член 32, параграф 1, земеделският стопанин декларира парцелите, които съответстват на хектарите, отговарящи на условията за подпомагане, във връзка с всяко право на плащане. Освен в случаите на непреодолима сила или извънредни обстоятелства, декларираните парцели трябва да са на разположение на земеделския стопанин на определена от държавата членка дата, която е не по-късна от определената в тази държава членка дата за изменение на заявлението за подпомагане, както е посочено в член 72, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
2. В надлежно обосновани случаи държавите членки могат да оправомощят земеделския стопанин да промени декларацията си, при условие че запазва най-малко броя хектари, които съответстват на правата му на плащане, и отговаря на условията за отпускане на плащането по схемата за основно плащане за въпросната площ.
Член 34
Прехвърляне на права на плащане
1. Правата на плащане могат да се прехвърлят само на земеделски стопанин, който има право да му бъдат отпуснати директни плащанияв съответствие с член 9 и е установен в същата държава членка, освен в случаите на прехвърляне по силата на действително или бъдещо наследяване.
Правата на плащане, включително в случай на действително или бъдещо наследяване, могат да се активират само в държавата членка, в която са били разпределени.
2. Когато държавите членки използват възможността по член 23, параграф 1 правата на плащане могат да бъдат прехвърлени или активирани само в рамките на същия регион, освен в случаите на действително или бъдещо наследяване.
Правата на плащане, включително в случай на действително или бъдещо наследяване, могат да се активират само в региона, в който те са били разпределени.
3. Държавите членки, които не използват възможността в член 23, параграф 1, могат да решат, че правата на плащане могат да бъдат прехвърлени или активирани само в рамките на същия регион, освен в случаите на действително или бъдещо наследяване.
Тези региони се определят на подходящото териториално равнище в съответствие с обективни критерии и по начин, който осигурява равнопоставеното третиране на земеделските стопани и избягва нарушения на пазарните условия а и на конкуренцията.
4. Когато права на плащане се прехвърлят без земята, държавите членки, като действат в съответствие с общите принципи на правото на Съюза, могат да решат част от прехвърлените права на плащане да бъдат върнати обратно в националния резерв или регионалните резерви или единичната им стойност да бъде намалена в полза на националния резерв или регионалните резерви. Това намаление може да се приложи спрямо един или няколко вида прехвърляния.
5. Комисията приема актове за изпълнение за определяне на подробните правила, уреждащи уведомяването на националните органи, извършвано от земеделските стопани, относно прехвърлянето на права на плащане, и сроковете, в които трябва да се извърши това уведомяване. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
Член 35
Делегирани правомощия
1. С цел осигуряването на правна сигурност и изясняване на специфичните положения, които могат да възникнат в хода на прилагането на схемата за основно плащане, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 относно:
а)
правилата за допустимост и за достъп на земеделските стопани във връзка със схемата за основно плащане, в случай на действително или бъдещо наследяване, наследяване под аренда, промяна на правния статут или на наименованието, прехвърляне на права на плащане, сливане или разделяне на стопанството и прилагането на договорната клауза, посочена в член 24, параграф 3;
б)
правилата за изчисляване на стойността и броя или за увеличаване или намаляване на стойността на правата на плащане във връзка с разпределението на права на плащане съгласно всяка от разпоредбите на настоящия дял, включително правила:
i)
относно възможността за временна стойност и брой или за временно увеличаване на правата на плащане, разпределени въз основа на заявление от земеделския стопанин,
ii)
относно условията за установяване на временна и окончателна стойност и брой на правата на плащане,
iii)
относно случаите, когато договор за продажба или отдаване под аренда може да засегне разпределението на правата на плащане;
в)
правилата за установяване и изчисляване на стойността и броя на правата на плащане, получени от националния резерв или от регионалните резерви;
г)
правилата за изменението на единичната стойност на правата на плащане в случаите на части от права на плащане и на прехвърляне на права на плащане по член 34, параграф 4;
д)
критериите за прилагане на възможностите по член 24, параграф 1, трета алинея, букви а), б) и в);
е)
критериите за прилагане на ограничения на броя на правата на плащане, които да бъдат разпределени в съответствие с член 24, параграфи 4 - 7;
ж)
критериите за разпределянето на правата на плащане съгласно член 30, параграфи 6 и 7;
з)
критериите за определяне на коефициента за намаление, посочен в член 32, параграф 5.
2. За да се гарантира правилното управление на правата на плащане, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за установяване направила относно съдържанието на декларацията и на изискванията за активиране на правата на плащане.
3. С оглед опазването на общественото здраве, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за установяване на правила, които обвързват отпускането на плащанията с използването на сертифицирани семена за определени сортове коноп, и на процедурата за определяне на сортовете коноп и проверката на съдържанието на тетрахидроканабинол, посочено в член 32, параграф 6.
Раздел 4
Схема за единно плащане на площ
Член 36
Схема за единно плащане на площ
1. Държавите членки, които през 2014 г. прилагат схемата за единно плащане на площ, предвидена в дял V, глава 2 от Регламент (ЕО) № 73/2009, могат да решат да продължат да прилагат тази схема при условията, определени в същия регламент, най-късно до 31 декември 2020 г. Те уведомяват Комисията. за своето решение и за крайната дата на прилагане на тази схема до 1 август 2014 г.
През периода на прилагане на схемата за единно плащане на площ, раздели 1, 2 и 3 от настоящата глава не се прилагат за тези държави членки, с изключение на член 23, параграфи 1, втора алинея, член 23, параграф 6 и член 32, параграфи 2 - -6.
2. Единното плащане на площ се предоставя на годишна база за всеки отговарящ на условията за подпомагане хектар, деклариран от земеделския стопанин в съответствие с член 72, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013. То се изчислява всяка година като годишният финансов пакет, определен в съответствие с параграф 4 от настоящия член, се раздели на общия брой отговарящи на условията за подпомагане хектари, декларирани в засегнатата държава членка в съответствие с член 72, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
3. Чрез дерогация от параграф 2 от настоящия член държавите членки, които решат да прилагат член 38 от настоящия регламент най-късно от 1 януари 2018 г., могат да използват за периода на прилагане на настоящия член до 20 % от годишния финансов пакет, посочен в параграф 2 от настоящия член, за да разграничат единното плащане на площ за хектар.
При това те вземат предвид подпомагането, предоставено през календарната 2014 година по една или няколко схеми съгласно член 68, параграф 1, букви а), б) и в) и членове 126, 127 и 129 от Регламент (ЕО) № 73/2009.
Кипър може да разграничи подпомагането, като отчита специфичните за секторите финансови пакети, определени в приложение ХVIIа от Регламент (ЕО) № 73/2009, като се приспадне помощта, предоставена за същия сектор съгласно член 37 от настоящия регламент.
4. Комисията приема актове за изпълнение, с които определя за всяка държава членка годишния национален таван за схемата за единно плащане на площ, като от годишния национален таван, посочен в приложение II, изважда таваните, определени в съответствие с членове 42, 47, 49, 51 и 53. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
5. Освен в случаите на непреодолима сила или извънредни обстоятелства, посочените в параграф 2 хектари трябва да са на разположение на земеделския стопанин на определена от държавата членка дата, която е не по-късна от определената в тази държава членка дата за изменение на заявлението за подпомагане, както е посочено в член 72, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
6. На Комисията се предоставят правомощия да приема делегирани актове в съответствие с член 70 относно правилата за допустимост и достъп на земеделските стопани до схемата за единно плащане на площ.
Член 37
Преходна национална помощ
1. Държавите членки, които прилагат схемата за единно плащане на площ в съответствие с член 36, могат да решат да предоставят преходна национална помощ за периода 2015-2020 г.
2. Преходна национална помощ може да бъде предоставена на земеделски стопани в секторите, по отношение на които през 2013 г. е била предоставена такава помощ, или за България и Румъния - допълнителни национални директни плащания.
3. Условията за предоставяне на преходна национална помощ са идентични с тези, които са разрешени за предоставянето на плащания съгласно член 132, параграф 7 или член 133а от Регламент (ЕО) № 73/2009 за 2013 г., с изключение на намалението на плащанията, в резултат на прилагането на член 132, параграф 2 във връзка с членове 7 и 10 от същия регламент.
4. Общият размер на преходната национална помощ, която може да бъде предоставена на земеделските стопани във всеки един от секторите, посочени в параграф 2, се ограничава до следните проценти от специфичните за секторите финансови пакети, разрешени от Комисията в съответствие с член 132, параграф 7 или член 133а, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 73/2009 през 2013 г.:
-
75 % през 2015 г.,
-
70 % през 2016 г.,
-
65 % през 2017 г.,
-
60 % през 2018 г.,
-
55 % през 2019 г.,
-
50 % през 2020 г.
За Кипър процентът се изчислява въз основа на специфичните за секторите финансови пакети, определени в приложение ХVIIа към Регламент (ЕО) № 73/2009.
5. Параграфи 2 и 3 не се прилагат за Кипър.
6. Държавите членки уведомяват Комисията за всяко решение, посочено в параграф 1, до 31 март всяка година. Уведомлението съдържа следната информация:
а)
специфичния за сектора финансов пакет;
б)
когато е уместно, максималната ставка на преходната национална помощ.
7. Държавите членки могат да вземат решение, въз основа на обективни критерии и в рамките на ограниченията, предвидени в параграф 4, за размера на преходната национална помощ, която да бъде отпусната.
Раздел 5
Прилагане на схемата за основно плащане в държавите членки, които са приложили схемата за единно плащане на площ
Член 38
Въвеждане на схемата за основно плащане в държави членки, които са прилагали схемата за единно плащане на площ
Освен ако не е предвидено друго в настоящия раздел, настоящият дял се прилага за държавите членки, които са прилагали схемата за единно плащане на площ, предвидена в раздел 4 от настоящата глава.
Членове 24 - 29 не се прилагат спрямо посочените държави членки.
Член 39
Първоначално разпределяне на правата на плащане
1. Правата на плащане се разпределят на земеделски стопани, които имат право да им се отпуснат директни плащания в съответствие с член 9 от настоящия регламент, при условие, че:
а)
те подадат заявление за разпределяне на права на плащане съгласно схемата за основно плащане до последната дата за подаване на заявления, която се определя в съответствие с член 78, първа алинея, буква б) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 през първата година от прилагането на схемата за основно плащане, освен в случай на непреодолима сила или при извънредни обстоятелства; и
б)
те са имали право да получат плащания преди каквото и да е намаление или изключване, предвидени в дял II, глава 4 от Регламент (ЕС) № 73/2009, във връзка със заявление за подпомагане за директни плащания, за преходна национална помощ, или за допълнителни национални директни плащания в съответствие с Регламент (ЕО) № 73/2009 за 2013 г.
Държавите членки могат да разпределят права на плащане на земеделските стопани, които имат право да получат директни плащания в съответствие с член 9 от настоящия регламент, които изпълняват условието, предвидено в първа алинея, буква а), които за 2013 г. не са получили плащания във връзка със заявление за подпомагане, посочено в първа алинея, буква а) от настоящия член и които на датата, определена от съответната държава членка в съответствие с член 11, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1122/2009 за референтната 2013 година, са имали само селскостопанска земя, която не е била в добро земеделско състояние към 30 юни 2003 г., съгласно предвиденото в член 124, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 73/2009.
2. Освен в случаите на непреодолима сила или извънредни обстоятелства броят на правата на плащане, разпределени за отделните земеделски стопани през първата година на прилагане на схемата за основно плащане, е равен на броя на хектарите, отговарящи на условията за подпомагане, които земеделският стопанин декларира в заявлението за подпомагане в съответствие с член 72, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 за първата година на прилагане на схемата за основно плащане и с които той разполага към дата, определена от държавата членка. Тази дата не е по-късна от датата, определена от тази държава членка за изменение на заявленията за подпомагане.
3. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 във връзка с определяне на допълнителни правила за въвеждането на схемата за основно плащане в държавите членки, които са прилагали схемата за единно плащане на площ.
4. Комисията приема актове за изпълнение за установяване на правила за заявленията за разпределяне на права на плащане, подадени през годината на разпределяне на правата на плащане, когато въпросните права на плащане все още не могат да бъдат категорично установени и когато разпределянето е засегнато от специфични обстоятелства.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
Член 40
Стойност на правата на плащане
1. През първата година на прилагане на схемата за основно плащане държавите членки изчисляват единичната стойност на правата на плащане, като разделят фиксиран процент от националния таван, посочен в приложение II за всяка съответна година, на броя на правата на плащане през първата година от прилагане на схемата за основно плащане, с изключение на разпределените от националния резерв или регионалните резерви.
Посоченият в първа алинея фиксиран процент се изчислява, като националният или регионалният таван за схемата за основно плащане,който се определя в съответствие с член 22, параграф 1 или съответно член 23, параграф 2 от настоящия регламент за първата година на прилагане на схемата за основно плащане, след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1 или, когато е приложимо, в член 23, параграф 2, се раздели на националния таван, посочен в приложение II, за първата година на прилагане на схемата за основно плащане. Правата на плащане се изразяват в число, което отговаря на броя на хектарите.
2. Чрез дерогация от посочения в параграф 1 метод на изчисляване, държавите членки могат да решат да разграничават стойността на правата на плащане през първата година на прилагане на схемата за основно плащане, с изключение на разпределените от националния резерв или регионалните резерви, за всяка конкретна година въз основа на първоначалната им единична стойност.
3. Първоначалната единична стойност на правата на плащане съгласно параграф 2 се определя, като фиксиран процент от общата стойност на подпомагането, с изключение на помощ съгласно членове 41, 43, 48 и 50 и дял IV от настоящия регламент, която земеделският стопанин е получил в съответствие с настоящия регламент за календарната година, предхождаща въвеждането на схемата за основно плащане преди прилагането на член 63 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, се раздели на броя на правата на плащане, които са разпределени на този земеделски стопанин през първата година на прилагане на схемата за основно плащане, с изключение на разпределените от националния резерв или регионалните резерви.
Този фиксиран процент се изчислява, като националният или регионалният таван на схемата за основно плащане, който се определя съгласно член 22, параграф 1 или съответно член 23, параграф 2 от настоящия регламент за първата година на прилагане на схемата за основно плащане, след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1 или, когато е приложимо, в член 30, параграф 2, се раздели на общия размер на подпомагането, с изключение на помощите съгласно членове 41, 43, 48 и 50 и дял IV от настоящия регламент, предоставено за календарната година, предхождаща въвеждането на схемата за основно плащане в съответната държава членка или регион преди прилагането на член 63 от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
4. При прилагането на параграф 2 държавите членки, като действат в съответствие с общите принципи на правото на Съюза, следват посока на сближаване на стойността на правата на плащане на национално или регионално равнище. За тази цел държавите членки определят стъпките, които следва да се предприемат, както и метода на изчисление, който ще използват, и уведомяват Комисията за това до 1 август на годината, предхождаща въвеждането на схемата за основно плащане. Тези стъпки включват годишни прогресивни изменения на първоначалната стойност на правата на плащане, посочена в параграф 3, в съответствие с обективни и недискриминационни критерии, като се започне от първата година на прилагане на схемата за основно плащане
През първата година на въвеждането на схемата за основно плащане държавите членки уведомяват земеделските стопани за стойността на техните права на плащане, изчислени в съответствие с настоящия член за всяка година от периода, който попада в обхвата на настоящия регламент.
5. За целите на параграф 3 въз основа на обективни критерии дадена държава членка може да предвиди в случаите на продажба, отпускане или изтичане на цялата или на част от арендата на земеделски площи след датата, определена в съответствие с член 36, параграф 5, и преди датата, определена в съответствие с член 33, параграф 1, увеличението на стойността на правата на плащане, които биха били разпределени на въпросния земеделски стопанин, или част от него, да бъде върнато в националния резерв или регионалните резерви, когато увеличението би довело до неочаквани облаги за въпросния земеделски стопанин.
Тези обективни критерии се установяват по такъв начин, че да се осигури равнопоставеното третиране на земеделските стопани и да се избегнат нарушения на пазарните условия и на конкуренцията, като включват най-малко следното:
а)
минимална продължителност на арендата;
б)
дела от полученото плащане, който се връща в националния резерв или регионалнитерезерви.
ГЛАВА 2
Преразпределително плащане
Член 41
Общи правила
1. До 1 август на всяка година държавите членки могат да решат, считано от следващата година, да отпуснат годишно плащане на земеделските стопани, които имат право на плащане по схемата за основно плащане, посочена в глава 1, раздели 1, 2. 3 и 5, или по схемата за единно плащане на площ, посочена в глава 1, раздел 4 ("преразпределително плащане").
Държавите членки уведомяват Комисията за всяко такова решение до датата, посочена в първа алинея.
2. Държавите членки, които са решили да прилагат схемата за основно плащане на регионално равнище съгласно член 23, могат да прилагат преразпределителното плащане на регионално равнище.
3. Без да се засяга прилагането на финансовата дисциплина, на намаляването на плащанията в съответствие с член 11, на линейните намаления съгласно член 7 от настоящия регламент, и на прилагането на член 63 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, преразпределителното плащане се предоставя на годишна база при активиране на правата на плащане от земеделския стопанин или, в държави членки, които прилагат член 36 от настоящия регламент, при деклариране от земеделския стопанин на отговарящите на условията за подпомагане хектари.
4. Преразпределителното плащане се изчислява всяка година от държавите членки, като числото, което се определя от държавите членки и което не надвишава 65 % от националното или регионалното средно плащане на хектар, се умножи по броя на активираните от земеделския стопанин права на плащане в съответствие с член 33, параграф 1 или по броя на отговарящите на условията за подпомагане хектари, декларирани от земеделския стопанин в съответствие с член 36, параграф 2. Броят на тези права на плащане или хектари не трябва да надхвърля максималния размер, който се определя от държавите членки, и който не е повече от 30 хектара или средния размер на земеделските стопанства, както е посочено в приложение VIII, ако този среден размер надхвърля 30 хектара в съответната държава членка.
5. При условие че са спазени максималните граници, определени в параграф 4, държавите членки могат на национално равнище да направят степенуване в рамките на броя хектари, определени съгласно посочения параграф, което да се прилага по един и същи начин за всички земеделски стопани.
6. Средното национално плащане на хектар, посочено в параграф 4 от настоящия член, се определя от държавите членки въз основа на националния таван, определен в приложение II за календарната 2019 година, и броя на хектарите, отговарящи на условията за подпомагане, декларирани в съответствие с член 33, параграф 1, или член 36, параграф 2 през 2015 г.
Средното регионално плащане на хектар, посочено в параграф 4 от настоящия член, се определя от държавите членки чрез използване на част от националния таван, определен в приложение II за календарната 2019 година, и броя на хектарите, отговарящи на условията за подпомагане, декларирани в съответния регион съгласно член 33, параграф 1 през 2015 г. За всеки регион тази част се изчислява, като съответният регионален таван, установен в съответствие с член 23, параграф 2, се раздели на националния таван, определен в съответствие с член 22, параграф 1, след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1, в случай че не се прилага параграф 2 от посочения член.
7. Държавите членки гарантират, че не се дава предимство, предвидено в настоящата глава, в полза на земеделски стопани, за които е установено, че след 18 октомври 2011 г. са разделили стопанството си единствено с цел да се облагодетелстват от преразпределителното плащане. Това се отнася и за земеделските стопани, чиито стопанства са резултат на такова разделяне.
8. В случай на юридическо лице или група физически или юридически лица държавите членки могат да прилагат максималния брой права на плащане или хектари, посочен в параграф 4 от настоящия член, на равнището на членовете на тези юридически лица или групи, когато националното право предвижда отделните членове да поемат права и задължения, сравними с тези на отделните земеделски стопани, които имат статут на ръководител на стопанство, по-специално по отношение на техния икономически, социален и данъчен статут, при условие че те са допринесли за укрепването на селскостопанските структури на съответните юридически лица или групи.
Член 42
Финансови разпоредби
1. С цел финансиране на преразпределителното плащане държавите членки могат да решат до датата, посочена в член 41, параграф 1, да използват до 30 % от своя годишен национален таван, посочен в приложение II. Те уведомяват Комисията за всяко такова решение до тази дата.
2. Въз основа на процента от националния таван, който ще се използва от държавите членки съгласно параграф 1 от настоящия член, Комисията приема актове за изпълнение за определяне на годишна база на съответните тавани за преразпределителното плащане. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
ГЛАВА 3
Плащане за селскостопански практики, които са благоприятни за климата и околната среда
Член 43
Общи правила
1. Земеделските стопани, които имат право да получат плащане по схемата за основно плащане или схемата за единно плащане на площ, спазват в рамките на всички свои хектари, отговарящи на условията за подпомагане по смисъла на член 32, параграфи 2 - 5, селскостопанските практики благоприятни за климата и за околната среда, посочени в параграф 2 от настоящия член, или еквивалентните практики, посочени в параграф 3 от настоящия член.
2. Селскостопанските практики от благоприятни за климата и за околната среда са следните:
а)
диверсификация на културите;
б)
поддържане на съществуващи постоянно затревени площи; и
в)
наличие на екологично насочена площ площ в рамките на земеделската площ.
3. Еквивалентните практики са онези, които включват сходни практики с равностойна или по-голяма полза за климата и за околната среда в сравнение с една или няколко от практиките, посочени в параграф 2. Тези еквивалентни практики практиката или практиките, посочени в параграф 2, на които те са еквивалентни, са изброени в приложение IX и са обхванати от следното:
а)
ангажименти, поети в съответствие с член 39, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1698/2005 или член 28, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1305/2013;
б)
национални или регионални схеми за сертифициране на екологичните практики, включително тези за сертифициране в съответствие с националното законодателство в областта на околната среда, надхвърлящо съответните задължителни стандарти, установени съгласно дял VI, глава I от Регламент (ЕС) № 1306/2013, предназначени да изпълнят целите, свързани с качеството на почвите и водите, биоразнообразието, опазването на пейзажа, както и смекчаване на изменението на климата и адаптацията към него. Тези схеми за сертифициране могат да включват практиките, изброени в приложение IX към настоящия регламент, практиките, посочени в параграф 2 от настоящия член, или комбинация от тези практики.
4. Посочените в параграф 3 еквивалентни практики не подлежат на двойно финансиране.
5. Държавите членки могат да решат,включително когато е уместно на регионално равнище, да ограничат възможността за избор на земеделските стопани до вариантите, посочени в параграф 3, букви а) и б).
6. Държавите членки могат да решат, включително когато е уместно на регионално равнище, че земеделските стопани ще изпълняват всички имащи отношение задължения по параграф 1 в съответствие с националните или регионалните схеми за сертифициране в областта на околната среда, посочени в параграф 3, буква б).
7. В зависимост от решенията на държавите членки, посочени в параграфи 5 и 6, даден земеделски стопанин може да съблюдава една или няколко от практиките, посочени в параграф 3, буква а), само ако те изцяло заместват посочената в параграф 2 свързана практика или практики. Даден земеделски стопанин може да използва схемите за сертифициране по параграф 3, буква б) само ако те обхващат изцяло задължението по параграф 1.
8. Държавите членки уведомяват Комисията за решенията си, посочени в параграфи 5 и 6, и за специфичните ангажименти или схеми за сертифициране, които възнамеряват да прилагат като еквивалентни практики по смисъла на параграф 3.
Комисията прави оценка на това дали практиките, включени в специфичните ангажименти или схемите за сертифициране, са обхванати от списъка в приложение IX и ако счете, че случаят не е такъв, уведомява съответно държавите членки посредством актове за изпълнение, приети без да се прилага процедурата по член 71, параграф 2 или параграф 3. Когато Комисията уведоми държава членка, че тези практики не са обхванати от списъка в приложение IX, тази държава членка не признава като еквивалентни практики по смисъла на параграф 3 от настоящия член специфичните задължения или схемите за сертифициране, включени в уведомлението на Комисията.
9. Без да се засягат параграфи 10 и 11 от настоящия член, прилагането на финансовата дисциплина и на линейните намаления в съответствие с член 7 от настоящия регламент, и прилагането на член 63 от Регламент (ЕС) 1306/2013, държавите членки предоставят плащането, посочено в настоящата глава, на земеделски стопани, които спазват практиките, посочени в параграф 1 от настоящия член, които са подходящи за тях, и зависимост от степента, в която тези земеделски стопани спазват членове 44, 45 и 46 от настоящия регламент.
Това плащане е под формата на годишно плащане за хектар, който отговаря на условията за подпомагане и който е деклариран в съответствие с член 33, параграф 1, или член 36, параграф 2, чийто размер се изчислява на годишна база чрез разделяне на сумата, получена от прилагането на член 47, на общия брой на хектарите, които отговарят на условията за подпомагане и които са декларирани в съответствие с член 33, параграф 1 или член 36, параграф 2 в съответната държава членка или регион.
Чрез дерогация от втора алинея държавите членки, които решат да прилагат член 25, параграф 2, могат да отпускат плащането по настоящия параграф като процент от общата стойност на правата на плащане, които земеделският стопанин е активирал в съответствие с член 33, параграф 1 за всяка съответна година.
За всяка година и всяка държава членка или регион този процент се изчислява, като сумата, получена при прилагането на член 47, се раздели на общата стойност на всички права на плащане, активирани съгласно член 33, параграф 1 в тази държава членка или регион.
10. Земеделските стопани, чиито стопанства се намират изцяло или отчасти в райони, включени в обхвата на директиви 92/43/ЕИО, 2000/60/ЕО или 2009/147/ЕО, имат право на плащането по настоящата глава, при условие че спазват практиките, посочени в настоящата глава, доколкото тези практики са съвместими в съответното стопанство с целите на посочените директиви.
11. Земеделските стопани, които отговарят на изискванията, определени в член 29, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 834/2007 по отношение на биологичното земеделие, ipso facto имат право на плащането, посочено в настоящата глава.
Първа алинея се прилага само за единиците на стопанството, които се използват за биологично производство в съответствие с член 11 от Регламент (ЕО) № 834/2007.
12. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70:
а)
за добавяне на еквивалентни практики в списъка, предвиден в приложение IX;
б)
за установяване на подходящи изисквания, приложими към националните или регионалните схеми за сертифициране, посочени в параграф 3, буква б) от настоящия член, включително за степента на гаранция, която да предоставят тези схеми;
в)
за установяване на подробни правила за изчисляване на сумата, посочена в член 28, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 1305/2013 за практиките, посочени в раздел I, точки 3 и 4 и раздел III, точка 7 от приложение IX към настоящия регламент, и всякакви други еквивалентни практики, добавени в това приложение в съответствие с буква а) от настоящия параграф, за които е необходимо специфично изчисление, така че да се избегне двойното финансиране.
13. Комисията приема актове за изпълнение за установяване на правила относно процедурата за уведомяване, включително относно графика за изпращане на уведомленията, и оценяването от Комисията съгласно параграф 8.Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
Член 44
Диверсификацияе на културите
1. Когато обработваемата земя на земеделския стопанин включва между 10 и 30 хектара и не е изцяло засята с култури под вода през значителна част от годината или през значителна част от цикъла за отглеждане на културите, на тази обработваема земя има най-малко две различни култури. Основната култура не превишава 75 % от обработваемата земя.
Когато обработваемата земя на земеделския стопанин включва повече от 30 хектара и не е изцяло засята с култури под вода през значителна част от годината или през значителна част от цикъла за отглеждане на културите, на тази обработваема земя има най-малко три различни култури. Основната култура не заема повече от 75 % от тази обработваема земя, а двете основни култури обхващат заедно не повече от 95 % от обработваемата земя.
2. Без да се засяга броят култури, който е необходим съгласно параграф 1, установеният в него максимален праг не се прилага за стопанства, когато тревите или другите тревни фуражи или земята, оставена под угар, обхващат повече от 75 % от обработваемата земя. В тези случаи основната култура на оставащата обработваема площ не заема повече от 75 % от нея, освен когато тази площ е заета от треви или други тревни фуражи или е оставена под угар.
3. Параграфи 1 и 2 не се прилагат за стопанства:
а)
в които повече от 75 % от обработваемата земя се използва за производството на треви или други тревни фуражи, оставена е под угар или е обект на съчетаване на тези употреби, при условие че обработваемата земя, която не се използва за тези употреби, не надхвърля 30 хектара;
б)
когато повече от 75 % от отговарящата на условията за подпомагане земеделска площ е постоянно затревена площ, се използва за производството на треви или други тревни фуражи, или за производството на култури под вода през значителна част от цикъла за отглеждане на културите, или е обект на съчетаване на тези употреби, при условие че обработваемата земя, която не се използва за тези цели, не надхвърля 30 хектара;
в)
когато повече от 50 % от площите на декларираната обработваема земя не са декларирани от земеделския стопанин в заявлението за подпомагане от предходната година и когато, въз основа на сравнението на геопространствените заявления за подпомагане, цялата обработваема земя е заета от различна култура в сравнение с предходната календарна година;
г)
които са разположени на територии на север от 62-ия паралел или в някои прилежащи територии. Когато обработваемата земя на такива стопанства включва повече от 10 хектара, на тази обработваема земя има най-малко две различни култури и нито една от тези култури не покрива повече от 75 % от обработваемата земя, освен ако основната култура е треви или други тревни фуражи или е оставена под угар.
4. За целите на настоящия член „култура“ означава всяко едно от следните:
а)
култура от който и да е от различните родове, определени в ботаническата класификация на културите;
б)
култура от който и да е от видовете при Brassicaceae, Solanaceae и Cucurbitaceae;
в)
оставена под угар земя;
г)
треви или други тревни фуражи.
Зимните и пролетните култури се разглеждат като различни култури, дори когато са от един и същи род.
5. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 във връзка с:
а)
признаването на други родове и видове култури освен посочените в параграф 4 от настоящия член; и
б)
определянето на правилата за прилагане на точното изчисляване на дяловете на различните култури.
Член 45
Постоянно затревени площи
1. Държавите членки определят постоянно затревените площи, които са екологично чувствителни, в зоните, обхванати от Директива 92/43/ЕИО или Директива 2009/147/ЕО, включително в торфени и влажни зони в тези местности, и които се нуждаят от строга защита с цел постигане на целите на тези директиви.
За осигуряването на защитата на ценни от екологична гледна точка постоянно затревени площи държавите членки могат да решат да определят други чувствителни зони, разположени извън зоните, обхванати от Директива 92/43/ЕИО или Директива 2009/147/ЕО, включително постоянно затревени площи на богати на въглерод почви.
Земеделските стопани не преобразуват и не разорават постоянно затревените площи, разположени в зоните, определени от държавите членки съгласно първа алинея и когато е приложимо - втора алинея.
2. Държавите членки гарантират, че съотношението на площите за постоянно затревени площи спрямо общата земеделска площ, декларирана от земеделските стопани в съответствие с член 72, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013, не намалява с повече от 5 % спрямо референтното съотношение, което държавите членки трябва да определят през 2015 г., като площите за постоянно затревени площи, посочени във втора алинея, буква а) от настоящия параграф, се раздели на общата земеделска площ, посочена в буква б) от посочената алинея.
За целите на установяване на референтното съотношение, посочено в първа алинея:
а)
"площи за постоянно затревени площи" означава земята, която е заета от постоянни пасища, декларирана през 2012 или, в случая на Хърватия, 2013 г. в съответствие с Регламент (ЕО) № 73/2009 от земеделските стопани, които подлежат на предвидените в настоящата глава задължения, както и площите за постоянно затревени площи, декларирани през 2015 г. в съответствие с член 72, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 от земеделските стопани, подлежащи на предвидените в настоящата глава задължения, която не е декларирана като постоянно пасище през 2012 или, в случая на Хърватия, 2013 г.;
б)
"общата земеделска площ" означава земеделската площ, декларирана през 2015 г. в съответствие с член 72, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 от земеделските стопани, подлежащи на предвидените в настоящата глава задължения.
Референтното съотношение на постоянно затревените площи се преизчислява, когато земеделските стопани, подлежащи на предвидените в настоящата глава задължения, имат задължение да преобразуват площ в постоянно затревена площ през 2015 или 2016 г. в съответствие с член 93 от Регламент (ЕС) № 1306/2013. В тези случаи въпросните площи се добавят към площите за постоянно затревени площи, посочени във втора алинея, буква а) от настоящия параграф.
Съотношението на постоянно затревените площи се определя всяка година въз основа на площите, декларирани от земеделските стопани, подлежащи на предвидените в настоящата глава задължения за въпросната година в съответствие с член 72, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
Задължението по настоящия параграф се прилага на национално, регионално или подходящо подрегионално равнище. Държавите членки могат да решат да прилагат задължение за запазване на постоянно затревените площи на равнището на стопанството, за да се гарантира, че съотношението на постоянно затревените площи не намалява с повече от 5 %. Държавите членки уведомяват Комисията за всяко такова решение до 1 август 2014 г.
Държавите членки съобщават на Комисията референтното съотношение и съотношението, посочено в настоящия параграф.
3. Когато е установено, че посоченото в параграф 2 съотношение е намаляло с повече от 5 % на регионално или подрегионално равнище или, когато е приложимо, на национално равнище, съответната държава членка налага задължения на равнището з стопанство да преобразува земята в постоянно затревена площ за онези земеделски стопани, които разполагат със земя, която е преобразувана от земя за постоянно пасище или от постоянно затревена площ, в земя за други употреби през минал период.
Независимо от това, когато размерът на площта за постоянно затревена площ в абсолютно изражение, определен в съответствие с параграф 2, втора алинея, буква а), се запазва в определени граници, задължението по параграф 2, първа алинея се счита за изпълнено.
4. Параграф 3 не се прилага, когато намаляването под прага е в резултат на залесяване, което е съвместимо с околната среда и не включва насаждения с дървесни култури с кратък цикъл на ротация, коледни елхи или бързо растящи дървесни видове за производство на енергия.
5. За да се гарантира запазването на съотношението на постоянно затревените площи, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 във връзка с определяне на подробни правила относно поддържането на постоянно затревени площи, включително правила относно преобразуването в случай на неизпълнение на задължението по параграф 1 от настоящия член, правила, съгласно които държавите членки определят задълженията на равнище стопанство за поддържането на постоянно затревени площи, съгласно посоченото в параграфи 2 и 3, и всички корекции на референтното съотношение по параграф 2, които могат да станат необходими.
6. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70:
а)
за установяване на рамка за определянето на допълнителни чувствителни зони съгласно параграф 1, втора алинея от настоящия член;
б)
за установяване на подробни методи за определяне на съотношението на постоянно затревените площи и на общата земеделска площ, което трябва да се поддържа съгласно параграф 2 от настоящия член;
в)
за определяне на миналия период, посочен в параграф 3, първа алинея от настоящия член.
7. Комисията приема актове за изпълнение за определяне границите, посочени в параграф 3, втора алинея от настоящия член. Тези актове се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
Член 46
Екологично насочена площ
1. Когато обработваемата земя на стопанството включва повече от 15 хектара, земеделският стопанин прави необходимото с оглед на това, считано от 1 януари 2015 г., площ, представляваща най-малко 5 % от обработваемата земя на стопанството, която земеделският стопанин е декларирал в съответствие с член 72, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013 и ако тя се счита за екологично насочена площ в съответствие с параграф 2 от настоящия член, включително площите, посочени в, букви в,) г), ж) и з,) от посочения параграф, представлява екологично насочена площ.
Процентът, посочен в първа алинея от настоящия параграф, се увеличава от 5 % на 7 % съгласно законодателен акт на Европейския парламент и на Съвета в съответствие с член 43, параграф 2 от ДФЕС.
До 31 март 2017 г. Комисията представя доклад за оценка на изпълнението на първата алинея от настоящия параграф, придружен, когато е уместно, от предложение за законодателен акт, както е посочено във втора алинея.
2. до 1 август 2014 г. държавите членки решават. един или няколко от изброените по-долу видове площи да се смята(т) за екологично насочена площ:
а)
земя, оставена под угар;
б)
тераси;
в)
особености на ландшафта, включително такива, които се намират в съседство до обработваемата земя на стопанството, която чрез дерогация от член 43, параграф 1 от настоящия регламентможе да обхваща особености на ландшафта, които не са включени в площта, отговаряща на условията за подпомагане в съответствие с член 76, параграф 2, буква в) от Регламент (ЕС) № 1306/2013;
г)
буферни ивици, включително буферни ивици, покрити с постоянно затревени площи, при условие че те са различни от съседната земеделска площ, която отговаря на условията за подпомагане;
д)
агролесовъдни хектари, които получават или са получавали подпомагане съгласно член 44 от Регламент (ЕО) № 1698/2005 и/или член 23 от Регламент (ЕС) № 1305/2013;
е)
ивици хектари, отговарящи на условията за подпомагане, по краищата на гори;
ж)
площи, засадени с дървесни култури с кратък цикъл на ротация, където не се използват минерални торове и/или продукти за растителна защита;
з)
залесените площи, посочени в член 32, параграф 2, буква б), подточка ii) от настоящия регламент;
и)
площи с междинни култури или зелена покривка, получени в резултат на посев и покълване на семена и по отношение на които се прилагат тегловните коефициенти, посочени в параграф 3 от настоящия член;
й)
площи с култури, които обогатяват почвата с азот.
С изключение на площите от стопанството, посочени в първа алинея, букви ж) и з) от настоящия параграф, екологично насочената площ е разположена върху обработваемата земя на стопанството. При площи, посочени в първа алинея, букви в) и г) от настоящия параграф, екологично насочената площ може също да бъде в съседство с обработваемата земя на стопанството, която земеделският стопанин е декларирал в съответствие с член 72, параграф 1, първа алинея, буква а) от Регламент (ЕС) № 1306/2013.
3. С цел опростяване на администрирането и за да бъдат взети предвид особеностите на видовете екологично насочени площи, изброени в параграф 2, първа алинея, както и за да бъде улеснено измерването им, при изчисляване на общия брой хектари, обхванати от екологично насочена площ на дадено стопанство, държавите членки могат да използват коефициентите за преобразуване и/или тегловните коефициенти, посочени в приложение X. Ако дадена държава членка реши да приеме за екологично насочена площ площта по параграф 2,първа алинея, буква и) или всяка друга площ с тегловна стойност, по-малка от 1, използването на тегловните коефициенти, посочени в приложение X, е задължително.
4. Параграф 1 не се прилага за стопанства:
а)
където повече от 75 % от обработваемата земя се използва за производство на треви или други тревни фуражи, представлява земя, оставена под угар, която е засята с бобови култури, или съчетава тези употреби, при условие че обработваемата площ, която не се използва по посочените начини, не надхвърля 30 хектара;
б)
където повече от 75 % от земеделската площ, отговаряща на условията за подпомагане, представлява постоянно затревена площ и се използва за производство на треви или други тревни фуражи или е засята с култури под вода през значителна част от годината или през значителна част от цикъла за отглеждане на културите, или съчетава тези употреби, при условие че обработваемата площ, която не се използва по посочените начини, не надхвърля 30 хектара;
5. Държавите членки могат да решат да използват до половината от процентните пунктове за посочената в параграф 1 екологично насочена площ на регионално равнище, за да получат съседни екологично насочени площи. Държавите членки определят площите и задълженията за участващите земеделски стопани или групи земеделски стопани. Целта на определянето на площите и на задълженията е да се укрепи прилагането на политиките на Съюза в областта на околната среда, климата и биологичното разнообразие.
6. Държавите членки могат да вземат решение да разрешат на земеделските стопани, чиито стопанства са в непосредствена близост, да изпълнят задължението, посочено в параграф 1, колективно ("колективно изпълнение"), при условие че въпросните екологично насочени площи са съседни една на друга. С цел да се укрепи прилагането на политиките на Съюза в областта на околната среда, климата и биологичното разнообразие, държавите членки могат да определят площите, където има възможност за колективно изпълнение, и могат да наложат допълнителни задължения на земеделски стопани или групи земеделски стопани, участващи в подобно колективно изпълнение.
Всеки земеделски стопанин, който участва в колективно изпълнение, прави необходимото поне 50 % от площта, която подлежи на задължението по параграф 1, да е разположена върху земята в стопанството му и да съответства на параграф 2, втора алинея. Броят земеделски стопани, участващи в подобно колективно изпълнение, не е по-голям от десет.
7. Държавите членки, в които повече от 50 % от общата площ земя е покрита с гори, могат да решат, че параграф 1 от настоящия член не се прилага за стопанства, разположени в зони, определени от тези държави членки като райони с природни ограничения в съответствие с член 32, параграф 1, буква а) или б) от Регламент (ЕС) № 1305/2013, при условие че повече от 50 % от общата площ земя на единицата, посочена във втора алинея от настоящия параграф, е покрита с гори и съотношението между горските и земеделските площи е по-голямо от 3:1.
Площите с гори и съотношението межу горите и земеделските площи се оценява на равнище площ, равняващо се на равнището на местните административни единици (LAU2), или на равнището на друга ясно определена единица, която обхваща ясно обособена прилежаща географска единица със сходни селскостопански условия.
8. Държавите членки уведомяват Комисията относно решенията, посочени в параграф 2, до 1 август 2014 г., и относно решенията, посочени в параграфи 3, 5, 6 или 7, до 1 август на годината, предхождаща тяхното прилагане.
9. На Комисията се предоставят правомощия да приема делегирани актове в съответствие с член 70:
а)
за установяване на допълнителни критерии за определяне на видовете площи, посочени в параграф 2 от настоящия член, като екологично насочена площ;
б)
за добавяне на други видове площи, различни от посочените в параграф 2, които могат да се вземат предвид, за целите на спазването на посочения в параграф 1 процент;
в)
за адаптиране на приложение X с цел да се установят коефициентите за преобразуване и тегловните коефициенти, посочени в параграф 3, и да се вземат предвид критериите и/или видовете площи, които следва да се определят от Комисията съгласно букви а) и б) от настоящия параграф;
г)
за определяне на правила за изпълнение, посочени в параграфи 5 и 6, включително минималните изисквания за такова изпълнение;
д)
за установяване на рамка, въз основа на която държавите членки да определят на какви критерии трябва да отговарят стопанствата, за да се счита, че са в непосредствена близост за целите на параграф 6.;
е)
за установяване на методите за определяне на процента за общата площ земя, покрита с гори, и съотношението между горските и земеделските площи в параграф 7.
Член 47
Финансови разпоредби
1. Държавите членки използват 30 % от годишния национален таван, посочен в приложение II, за финансиране на плащането по настоящата глава.
2. Държавите членки прилагат плащането, посочено в настоящата глава, на национално равнище.
Държавите членки, прилагащи член 23, могат да решат да приложат плащането на регионално равнище. В такъв случай те използват във всеки регион част от тавана, установен в съответствие с параграф 3 от настоящия член. За всеки регион въпросната част се изчислява, като се раздели съответният регионален таван, определен в съответствие с член 23, параграф 2, на националния таван, определен в съответствие с член 22, параграф 1, след прилагане на линейното намаление, предвидено в член 30, параграф 1, когато параграф 2 от същия член не се прилага.
3. Комисията приема актове за изпълнение за определяне на годишна база съответния таван за плащането, посочено в настоящата глава. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
ГЛАВА 4
Плащане за райони с природни ограничения
Член 48
Общи правила
1. Държавите членки могат да отпускат плащане на земеделски стопани, които имат право на плащане по схемата за основно плащане или по схемата за единно плащане на площ, посочени в глава 1, и чиито стопанства се намират изцяло или отчасти в райони с природни ограничения, определени от държавите членки в съответствие с член 32, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1305/2013.("плащане за райони с природни ограничения").
2. Държавите членки могат да решат да отпуснат плащането за райони с природни ограничения на всички райони, които попадат в обхвата на параграф 1, или въз основа на обективни и недискриминационни критерии - да ограничат плащането до някои от тези райони,.
3. Без да се засяга параграф 2 от настоящия член, за прилагането на финансовата дисциплина, на намаляването на плащанията в съответствие с член 11 и на линейните намаления в съответствие с член 7 от настоящия регламент и за прилагането на член 63 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, плащането за райони с природни ограничения се отпуска на годишна база на хектар, отговарящ на условията за подпомагане, който се намира в районите, за които дадена държава членка е решила да отпусне допълнително плащане в съответствие с параграф 2 от настоящия член. Плащането се извършва при активиране на правата на плащане по отношение на въпросните хектари, притежавани от съответния земеделски стопанин, или, в държавите членки, които прилагат член 36 от настоящия регламент, след деклариране на тези отговарящи на условията за подпомагане хектари, от съответния земеделски стопанин.
4. Плащането за райони с природни ограничения на хектар се изчислява чрез разделяне на сумата, получена от прилагането на член 49, на броя на хектарите, отговарящи на условията за подпомагане, декларирани в съответствие с член 33, параграф 1, или член 36, параграф 2, които са разположени в райони, за които дадена държава членка е решила да отпусне плащане в съответствие с параграф 2 от настоящия член.
Освен това въз основа на обективни и недискриминационни критерии държавите членки могат да определят максимален брой хектари на стопанство, за които може да бъде отпусната помощ съгласно настоящата глава.
5. Държавите членки могат да прилагат плащането за райони с природни ограничения на регионално равнище при условията, предвидени в настоящия параграф, при условие че са определили въпросните региони в съответствие с обективни и недискриминационни критерии, и по-специално особеностите на тяхното природно ограничение, включително сериозността на ограниченията, и техните агрономски условия.
Държавите членки разделят националния таван, посочен в член 49, параграф 1, между регионите в съответствие с обективни и недискриминационни критерии.
Плащането за райони с природни ограничения на регионално равнище се изчислява, като се раздели регионалният таван, изчислен в съответствие с втора алинея от настоящия параграф, на броя на хектарите, отговарящи на условията за подпомагане, декларирани в съответния регион съгласно член 33, параграф 1 или член 36, параграф 2, които са разположени в райони, за които дадена държава членка е решила да отпусне плащане в съответствие с параграф 2 от настоящия член.
Член 49
Финансови разпоредби
1. С цел финансиране на плащането за райони с природни ограничения, държавите членки могат да решат до 1 август 2014 г. да използват до 5 % от своя годишен национален таван, посочен в приложение II. Те уведомяват Комисията за всяко такова решение до тази дата.
До 1 август 2016 г. държавите членки могат да преразгледат решението си и да го изменят с действие от 1 януари 2017 г. До 1 август 2016 г. те уведомяват Комисията за всяко такова решение.
2. Въз основа на процента от националния таван, който ще се използва от държавите членки съгласно параграф 1, Комисията приема актове за изпълнение за определяне на годишна база на съответните тавани за плащането за райони с природни ограничения. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
ГЛАВА 5
Плащане за млади земеделски стопани
Член 50
Общи правила
1. Държавите членки предоставят годишно плащане на млади земеделски стопани, които имат право на плащане съгласно схемата за основно плащане или съгласно схемата за единно плащане на площ, посочени в глава 1 ("плащане за млади земеделски стопани").
2. За целите на настоящата глава „млади земеделски стопани“ означава физически лица:
а)
които за пръв път създават земеделско стопанство като ръководители на стопанството или които вече са създали такова стопанство в рамките на пет години преди подаването за пръв път на заявление по схемата за основно плащане или по схемата за единно плащане на площ, посочено в член 72, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1306/2013; и
б)
които са на не повече от 40 години в годината на подаване на заявлението, посочено в буква а).
3. Държавите членки могат да определят допълнителни обективни и недискриминационни критерии за подбор за млади земеделски стопани, които подават заявления за плащането за млади земеделски стопани, по отношение на подходящите умения и/или изисквания за обучение.
4. Без да се засяга прилагането на финансовата дисциплина, на намаляването на плащанията в съответствие с член 11 и линейните намаления съгласно член 7 от настоящия регламент, и прилагането на член 63 от Регламент (ЕС) № 1306/2013, плащането за млади земеделски стопани се отпуска на годишна база, при активиране на правата на плащане от земеделския стопанин или, в държавите членки, които прилагат член 36 от настоящия регламент, при деклариране на отговарящите на условията за подпомагане хектари от земеделския стопанин.
5. Плащането за млади земеделски стопани се отпуска на земеделски стопанин за срок от най-много пет години. Този срок се намалява с броя на годините, които са изминали от създаването на стопанството, посочено в параграф 2, буква а), и първото подаване на заявлението за плащане за млади земеделски стопани.
6. Държавите членки, които не прилагат член 36, изчисляват ежегодно размера на плащането за млади земеделски стопани, като умножават броя на правата, които земеделският стопанин е активирал в съответствие с член 32, параграф 1, по стойност, която отговаря на:
а)
25 % от средната стойност на правата на плащане, притежавани или взети под аренда от земеделския стопанин; или
б)
25 % от размер, изчислен, като се раздели фиксиран процент от националния таван за календарната 2019 година съгласно посоченото в приложение II, на броя на всички отговарящи на условията за подпомагане хектари, декларирани през 2015 г. в съответствие с член 33, параграф 1. Този фиксиран процент е равен на дела от националния таван, оставащ за схемата за основно плащане в съответствие с член 22, параграф 1 за 2015 г.
7. Държавите членки, които прилагат член 36, ежегодно изчисляват размера на плащането за млади земеделски стопани, като умножат стойността, отговаряща на 25 % от схемата за единно плащане на площ, изчислена в съответствие с член 36, по броя отговарящи на условията за подпомагане хектари, които земеделският стопанин е декларирал в съответствие с член 36, параграф 2.
8. Чрез дерогация от параграфи 6 и 7 държавите членки могат да изчисляват ежегодно размера на плащането за млади земеделски стопани, като умножат стойността, отговаряща на 25 % от средното национално плащане на хектар, по броя права, които земеделският стопанин е активирал в съответствие с член 32, параграф 1, или по броя отговарящи на условията за подпомагане хектари, които земеделският стопанин е декларирал в съответствие с член 36, параграф 2.
Средното национално плащане на хектар се изчислява, като се раздели националният таван за календарната 2019 година, предвиден в приложение II, на броя отговарящи на условията за подпомагане хектари, декларирани през 2015 г. в съответствие с член 33, параграф 1 или с член 36, параграф 2.
9. Държавите членки определят единична максимално допустима граница, приложима за броя права на плащане, активирани от земеделския стопанин, или броя отговарящи на условията за подпомагане хектари, декларирани от земеделския стопанин. Тази граница е не по-ниска от 25 и не по-висока от 90. Държавите членки спазват тази граница при прилагането на параграфи 6, 7 и 8.
10. Вместо да прилагат параграфи 6 - 9 държавите членки могат да отпускат еднократна годишна сума на земеделски стопанин, изчислена, като се умножи фиксиран брой хектари по стойност, отговаряща на 25 % от средното национално плащане на хектар, установено в съответствие с параграф 8.
Фиксираният брой хектари, посочен в първата алинея от настоящия параграф, се изчислява, като се раздели общият брой отговарящи на условията за подпомагане хектари, декларирани в съответствие с член 33, параграф 1 или с член 36, параграф 2 от младите земеделски стопани, които кандидатстват през 2015 г. за плащането за млади земеделски стопани, на общия брой млади земеделски стопани, кандидатстващи за това плащане през 2015 г.
Държавите членки могат да преизчислят фиксирания брой хектари през всяка година след 2015 г. в случай на съществени промени в броя на младите земеделски стопани, кандидатстващи за плащането, или в размера на стопанствата на младите земеделски стопани, или в двете заедно.
Еднократната годишна сума, която може да бъде отпусната на даден земеделски стопанин, не надхвърля общия размер на основното му плащане преди прилагане на член 63 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 през дадената година.
11. С цел да се гарантира защитата на правата на бенефициерите и да се избегне дискриминацията между тях, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 относно условията, при които може да се счита, че дадено юридическо лице отговаря на изискванията за получаване на плащането за млади земеделски стопани.
Член 51
Финансови разпоредби
1. За финансиране на плащането за млади земеделски стопани държавите членки използват процент, който не надхвърля 2 % от годишния национален таван, предвиден в приложение II. Държавите членки уведомяват Комисията до 1 август 2014 г. за прогнозния процент, който е необходим за финансиране на това плащане.
До 1 август всяка година държавите членки могат да преразгледат прогнозния си процент, като тази промяна поражда действие от следващата година. Те уведомяват Комисията за преразгледания процент до 1 август на годината, която предхожда неговото прилагане.
2. Без да се засяга максимумът от 2 %, установен в параграф 1 от настоящия член, когато общият размер на плащането за млади земеделски стопани, за което са подадени заявления в дадена държава членка през определена година, превиши определения в параграф 4 от настоящия член таван и когато този таван е по-нисък от този максимум, въпросната държава финансира разликата, като прилага член 30, параграф 7, първа алинея, буква е) през съответната година, като прилага линейно намаление на всички плащания, които следва да се отпуснат на всички земеделски стопани в съответствие с член 32 или член 36, параграф 2 или и двете средства.
3. Когато общият размер на плащането за млади земеделски стопани, за което са подадени заявления в дадена държава членка през определена година, превиши определения съгласно параграф 4 от настоящия член таван и когато този таван възлиза на 2 % от годишния национален таван, определен в приложение II, държавите членки прилагат линейно намаление на сумите, които следва да се отпуснат съгласно член 50, за да се постигне съответствие с този таван.
4. Въз основа на процента, за който държавите членки са уведомили съгласно параграф 1 от настоящия член, Комисията приема актове за изпълнение за определяне на годишна база на съответните тавани за плащането за млади земеделски стопани.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
ДЯЛ IV
ОБВЪРЗАНО С ПРОИЗВОДСТВОТО ПОДПОМАГАНЕ
ГЛАВА 1
Доброволно обвързано с производството подпомагане
Член 52
Общи правила
1. Държавите членки могат да предоставят обвързано с производството подпомагане на земеделски стопани съгласно условията, определени в настоящата глава (наричано в настоящата глава "обвързано с производството подпомагане").
2. Обвързаното с производството подпомагане може да се отпуска на следните сектори и производства: зърнени култури, маслодайни семена, протеинови култури, бобови растения, лен, коноп, ориз, черупкови плодове, картофи за нишесте, мляко и млечни продукти, семена, овче и козе месо, говеждо и телешко месо, маслиново масло, копринени буби, сух фураж, хмел, захарно цвекло, захарна тръстика и цикория, плодове и зеленчуци и дървесни култури с кратък цикъл на ротация.
3. Обвързано с производството подпомагане може да се отпуска само на онези сектори или онези региони от дадена държава членка, в които отделни видове селскостопански практики или отделни селскостопански сектори, които са особено важни по икономически, социални или екологични причини, претърпяват определени трудности
4. Чрез дерогация от параграф 3 обвързано с производството подпомагане може да се отпуска и на земеделски стопани, които:
а)
към 31 декември 2014 г. притежават права на плащане, предоставени в съответствие с дял III, глава 3, раздел 2 и член 71м от Регламент (ЕО) № 1782/2003, както и в съответствие с член 60 и член 65, четвърта алинея от Регламент (ЕО) № 73/2009, и
б)
които не разполагат с хектари, отговарящи на условията за подпомагане, за да активират права на плащане по схемата за основно плащане, посочена в дял III, глава 1 от настоящия регламент.
5. Обвързаното с производството подпомагане може да се отпуска само в степента, необходима да се създаде стимул за поддържане на настоящите равнища на производство във въпросните сектори или региони.
6. Обвързаното с производството подпомагане е под формата на годишно плащане и се отпуска в рамките на определени количествени граници и въз основа на определени площи и добиви или определен брой животни.
7. В случай на юридическо лице или група физически или юридически лица държавите членки могат да прилагат границите, посочени в параграф 6, на равнището на членовете на тези юридически лица или групи, когато националното право предвижда отделните членове да поемат права и задължения, сравними с тези на отделните земеделски стопани, които имат статут на ръководител на стопанство, по-специално по отношение на техния икономически, социален и данъчен статут, при условие че те са допринесли за укрепването на селскостопанските структури на съответните юридически лица или групи.
8. Всяко обвързано с производството подпомагане, предоставено съгласно настоящия член, съответства на другите мерки и политики на Съюза.
9. С цел да се осигури ефективно и целенасочено използване на средствата на Съюза и да се избегне двойно финансиране по други подобни инструменти за подпомагане, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за определяне на:
а)
условията за отпускане на обвързано с производството подпомагане;
б)
правилата за съответствие с други мерки на Съюза и за натрупването на различни видове подпомагане.
Член 53
Финансови разпоредби
1. До 1 август на годината, предшестваща първата година на прилагане на обвързаното с производството подпомагане, държавите членки могат да решат да използват до 8 % от своите годишни национални тавани, посочени в приложение II, за финансиране на това подпомагане.
2. Чрез дерогация от параграф 1 държавите членки могат да решат да използват до 13 % от годишния национален таван, посочен в приложение II, при условие че:
а)
до 31 декември 2014 г.:
i)
те прилагат схемата за единно плащане на площ съгласно дял V от Регламент (ЕО) № 73/2009,
ii)
те финансират мерки съгласно член 111 от посочения регламент, или
iii)
те са обхванати от дерогацията, предвидена в член 69, параграф 5 или - за Малта - в член 69, параграф 1 от посочения регламент; и/или
б)
те разпределят общо в продължение най-малко на една година през периода 2010- 2014 г. повече от 5 % от сумата, с която разполагат за предоставяне на директните плащания, предвидени в дял III, дял IV, с изключение на глава 1, раздел 6 от него, и дял V от Регламент (ЕО) № 73/2009 за финансиране на:
i)
мерките, определени в дял III, глава 2, раздел 2 от Регламент (ЕО) № 73/2009,
ii)
подпомагането, предвидено в член 68, параграф 1, буква а), подточки i)-iv) и в член 68, параграф 1, букви б) и д) от посочения регламент, или
iii)
мерките съгласно дял IV, глава 1 от посочения регламент, с изключение на раздел 6 от посочената глава.
3. Процентът на годишния национален таван, посочен в параграфи 1 и 2, може да бъде увеличен с до два процентни пункта за тези държави членки, които решат да използват най-малко 2 % от своя годишен национален таван, определен в приложение II, за подпомагане на производството на протеинови култури съгласно настоящата глава.
4. Чрез дерогация от параграфи 1 и 2 държавите членки, които са разпределили общо в продължение на най-малко една година през периода 2010- 2014 г. повече от 10 % от своята налична сума за предоставяне на директните плащания, посочени в дял е III, дял IV, с изключение на глава 1, раздел 6 от него, и V от Регламент (ЕО) № 73/2009 за финансиране на:
а)
мерките, посочени в дял III, глава 2, раздел 2 от Регламент (ЕО) № 73/2009;
б)
подпомагането, предвидено в член 68, параграф 1, буква а), подточки i)-iv) и в член 68, параграф 1, букви б) и д) от същия регламент, или
в)
мерките съгласно дял IV, глава 1от същия регламент, с изключение на раздел 6 от посочената глава,
могат да решат да използват повече от 13 % от годишния национален таван, посочен в приложение II към настоящия регламент, след одобрение от Комисията в съответствие с член 55 от настоящия регламент.
5. Чрез дерогация от процентите, определени в параграфи 1-4, държавите членки могат да предпочетат да използват до 3 милиона евро на година за финансиране на обвързано с производството подпомагане.
6. До 1 август 2016 г. държавите членки могат да преразгледат своето решение съгласно параграфи 1-4 и да решат, считано от 2017 г.:
а)
да не променят, да увеличат или намалят процента, определен съгласно параграфи 1, 2 и 3, в рамките на зададените в тях ограничения, където е приложимо, или да не променят или намалят процента, определен съгласно параграф 4;
б)
да изменят условията за отпускане на подпомагането;
в)
да преустановят отпускането на подпомагане съгласно настоящата глава.
7. Въз основа на взетото от всяка държава членка решение съгласно параграфи 1-6 от настоящия член, Комисията приема актове за изпълнение за определяне на годишна база на съответните тавани за обвързаното с производството подпомагане. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
Член 54
Уведомяване
1. Държавите членки уведомяват Комисията за решенията, посочени в член 53, до посочените в този член дати. С изключение на решението, посочено в член 53, параграф 6, буква в), уведомлението включва информация относно целевите райони, избраните видове селскостопански практики или сектори и равнището на отпусканото подпомагане.
2. Решенията, посочени в член 53, параграфи 2 и 4, или, по целесъобразност, в член 53, параграф 6, буква а), включват подробно описание на особеното положение в целевия район и на специалните характеристики на видовете селскостопански практики или отделните селскостопански сектори, поради които посоченият в член 53, параграф 1 процент е недостатъчен, за да се преодолеят трудностите, посочени в член 52, параграф 3, и които обуславят завишеното равнище на подпомагане.
Член 55
Одобрение от Комисията
1. Комисията приема актове за изпълнение без прилагане на процедурата, посочена в член 71, параграфи 2 или 3, за одобряване на решението, посочено в член 53, параграф 4, или, по целесъобразност, в член 53, параграф 6, буква а), когато е установена една от следните нужди във въпросния сектор или регион:
а)
нуждата да се поддържа определено равнище на специфично производство поради липса на алтернативи и да се намали рискът от изоставяне на производството с произтичащите от това социални и/или екологични проблеми;
б)
нуждата да се осигури постоянно снабдяване на местната преработвателна промишленост, като по този начин се избегнат отрицателните социални и икономически последици от всяко произтичащо преструктуриране;
в)
нуждата да се компенсират недостатъците, които засягат земеделските стопани в конкретния сектор, в резултат на продължаващи смущения на съответния пазар;
г)
нуждата от намеса, когато съществуването на някакво друго подпомагане, което е на разположение по настоящия регламент, Регламент (ЕС) № 1305/2013 или по която и да било одобрена схема за държавни помощи, се счита за недостатъчно, за да отговори на нуждите, посочени в букви а), б) и в) от настоящия параграф.
2. Комисията приема актове за изпълнение за определяне на правила относно процедурата за оценяване и одобряване на решенията, посочени в параграф 1 от настоящия член. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
ГЛАВА 2
Специално плащане за култура - памук
Член 56
Обхват
На земеделските стопани, които произвеждат памук с код по КН 5201 00, се отпуска помощ при условията, определени в настоящата глава(„специално плащане за култура - памук“).
Член 57
Условия за отпускане
1. Специалното плащане за култура - памук се предоставя на хектар от площ памук, отговаряща на условията за подпомагане. Дадена площ отговаря на условията за подпомагане само ако е разположена на земеделска земя, където държавата членка е разрешила да се произвежда памук, да е засята с разрешени от държавата членка сортове и реколтата от нея да се прибира действително при спазване на обичайните условия за отглеждане.
Специалното плащане за култура - памук се предоставя за памук, който е здрав, в добро състояние и с подходящо пазарно качество.
2. Държавите членки дават разрешение относно посочените в параграф 1 земя и сортове в съответствие с правилата и условията, които се приемат съгласно параграф 3.
3. С цел да се осигури ефективно управление на специалното плащане за култура - памук, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 относно правилата и условията за даване на разрешение относно земята и сортовете за целите на специалното плащане за култура - памук.
4. Комисията приема актове за изпълнение за определяне на правила за процедурата по разрешаване относно земята и сортовете за целите на специалното плащане за култура - памук и за уведомленията на производителите, които имат отношение към въпроса. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
Член 58
Базови площи, фиксирани добиви и референтни суми
1. Определят се следните национални базови площи:
-
България: 3 342 ha,
-
Гърция: 250 000 ha,
-
Испания: 48 000 ha,
-
Португалия: 360 ha.
2. Определят се следните фиксирани добиви за референтния период:
-
България: 1,2 тона/ha,
-
Гърция: 3,2 тона/ha,
-
Испания: 3,5 тона/ha,
-
Португалия: 2,2 тона/ha.
3. Размерът на специалното плащане за култура за хектар от площ, отговаряща на условията за подпомагане, се изчислява като се умножат добивите, определени в параграф 2, по следните референтни суми:
-
България: 584,88 EUR през 2015 г. и 649,45 EUR за 2016 г. и след това
-
Гърция: 234,18 EUR
-
Испания: 362,15 EUR
-
Португалия: 228,00 EUR
4. Ако площта памук, отговаряща на условията за подпомагане, в дадена държава членка и за дадена година надвиши определената в параграф 1 базова площ, посочената в параграф 3 сума за тази държава членка се намалява пропорционално на надвишаването на базовата площ.
5. С цел да се направи възможно прилагането на специалното плащане за култура - памук, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 относно правилата за условията за отпускане на това плащане, относно изискванията за допустимост и относно агрономските практики.
6. Комисията може да приема актове за изпълнение за определяне на правила за изчисляване на намалението, предвидено в параграф 4. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
Член 59
Одобрени междубраншови организации
1. За целите на настоящата глава „одобрена междубраншова организация“ означава правно образувание, съставено от земеделски стопани, производители на памук и поне един памукопреработвател, чийто предмет на дейност включва:
а)
подпомагане на по-доброто координиране на методите за пазарна реализация на памука, в частност посредством изследвания и пазарни проучвания;
б)
изготвяне на стандартни договори, съобразени с правилата на Съюза;
в)
насочване на производството към продукти, които са по-добре приспособени към нуждите на пазара и потребителското търсене, особено по отношение на качеството и защитата на потребителите;
г)
актуализиране на методите и средствата за подобряване на качеството на продукцията;
д)
разработване на пазарни стратегии за реклама на производството на памук чрез схеми за сертифициране на качеството.
2. Държавите членки, в които са установени памукопреработвателите, одобряват междубраншовите организации, които отговарят на критериите, определени съгласно параграф 3.
3. С цел да се осигури ефективно прилагане на специалното плащане за култура - памук, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за определяне на:
а)
критериите за одобряване на междубраншови организации;
б)
задълженията на производителите;
в)
правилата, регламентиращи случаите, когато одобрената междубраншова организация не отговаря на т критериите, посочени в буква а).
Член 60
Отпускане на плащането
1. Специалното плащане за култура - памук за хектар, отговарящ на условията за подпомагане, се предоставя на земеделските стопани в съответствие с установеното в член 58.
2. За земеделските стопани - членове на одобрена междубраншова организация, специалното плащане за култура - памук за хектар, отговарящ на условията за подпомагане, в рамките на базовата площ, определена в член 58, параграф 1, се увеличава със сумата от 2 EUR.
ДЯЛ V
СХЕМА ЗА ДРЕБНИ ЗЕМЕДЕЛСКИ СТОПАНИ
Член 61
Общи правила
1. Държавите членки могат да установят схема за дребни земеделски стопани в съответствие с условията, определени в настоящия дял(„схема за дребни земеделски стопани“).
Земеделските стопани, които през 2015 г. притежават или са взели под аренда права на плащане или, в държавите членки, които прилагат член 36, са подали заявление по схемата за единно плащане на площ и отговарят на минималните изисквания, предвидени в член 10, параграф 1, могат да изберат да участват в схемата за дребни земеделски стопани.
2. Плащанията по схемата за дребни земеделски стопани заместват плащанията, отпускани по дялове III и IV.
Първата алинея не се прилага, когато дадена държава членка избере метода на плащане, предвиден в член 63, параграф 2, първа алинея, буква а). В този случай плащането зависи от съответните условия, предвидени в дялове III и IV, без да се засяга параграф 3 от настоящия член.
3. Земеделските стопани, които участват в схемата за дребни земеделски стопани, са освободени от селскостопанските практики, предвидени в дял III, глава 3.
4. Не се дава никакво предимство, предвидено съгласно настоящия дял, в полза на земеделски стопани, по отношение на които е установено, че след 18 октомври 2011 г. изкуствено са създали условията за възползване от схемата за дребни земеделски стопани.
Член 62
Участие
1. Земеделските стопани, които желаят да участват в схемата за дребни земеделски стопани, подават заявление до дата, която се определя от държавите членки, която не трябва да бъде след 15 октомври 2015 г. Датата, определена от държавите членки, не може обаче да е по-ранна от последния ден за подаване на заявление по схемата за основно плащане или по схемата за единно плащане на площ.
Земеделските стопани, които не са подали заявление за участие в схемата за дребни земеделски стопани до определената от държавата членка дата, или са решили да се оттеглят от нея след тази дата, или са избрани за подпомагане съгласно член 19, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1305/2013, вече нямат право да участват в тази схема.
2. Чрез дерогация от параграф 1 държавите членки могат да предвидят, че земеделските стопани, чиято сума на директни плащания съгласно дялове III и IV е по-ниска от максималната сума, определена от държавата членка в съответствие с член 63, се включват автоматично в схемата за дребни земеделски стопани, освен ако изрично не се оттеглят от нея до дата, определена от държавата членка в съответствие с параграф 1, или през някоя от следващите години. Държавите членки, които се възползват от тази възможност, своевременно уведомяват съответните земеделски стопани за правото им да се оттеглят от схемата.
3. Всяка държава членка прави необходимото прогнозният размер на плащането, посочено в член 63, да е известен на земеделските стопани преди определената от същата държава членка дата за подаване на заявлението за подпомагане или за оттегляне.
Член 63
Размер на плащането
1. Държавите членки определят размера на годишното плащане за всеки земеделски стопанин, участващ в схемата за дребни земеделски стопани, на едно от следните равнища:
а)
сума, която не надхвърля 25 % от средното национално плащане на бенефициер, което се определя от държавата членка въз основа на националния таван, определен в приложение II за календарната 2019 година, и броя на земеделските стопани, декларирали хектари, отговарящи на условията за подпомагане, съгласно член 33, параграф 1 или член 36, параграф 2, през 2015 г.;
б)
сума, която съответства на средното национално плащане на хектар, умножена по число, което съответства на броя хектари, но не е по-голямо от пет, което се определя от държавите членки. Средното национално плащане на хектар се определя от държавите членки въз основа на националния таван, предвиден в приложение II за календарната 2019 година, и броя на хектарите, отговарящи на условията за подпомагане, декларирани в съответствие с член 33, параграф 1 или член 36, параграф 2, през 2015 г.
Сумата, посочена в първа алинея, букви а) или б), не е по-малка от 500 EUR и не надвишава 1 250 EUR.
Когато прилагането на първа алинея, букви а) и б) води до сума, по-малка от 500 EUR или надвишаваща 1 250 EUR, сумата се закръгля съответно нагоре или надолу до тази минимална или максималнасума.
2. Чрез дерогация от параграф 1 дадена държава членка може да реши да предостави на участващите земеделски стопани:
а)
сума, равна на общата стойност на правата на плащане, които трябва да се разпределят на земеделските стопани всяка година съгласно дялове III и IV, или
б)
сума, равна на общата стойност на правата на плащане, които трябва да се разпределят на земеделските стопани през 2015 г. съгласно дялове III и IV, която държавата членка може да коригира през следващите години, за да отчетат пропорционално промените в националния таван, посочен в приложение II.
Сумата, посочена в първа алинея, букви а) или б) не надхвърля определен от държавата членка размер между 500 EUR и 1 250 EUR.
Когато прилагането на първа алинея, буква а) или б) води до сума, по-малка от 500 EUR, съответната държава членка може да реши да закръгли тази сума на 500 EUR.
3. Чрез дерогация от параграфи 1 и 2 в Кипър, Хърватия, Малта и Словения сумата, посочена в тези параграфи, може да бъде определена на стойност, по-ниска от 500 EUR, но не по-ниска от 200 EUR или, за Малта, не по-ниска от 50 EUR.
Член 64
Специални условия
1. По време на участието си в схемата за дребни земеделски стопани, земеделските стопани:
а)
поддържат най-малко такъв брой хектари, отговарящи на условията за подпомагане, който съответства на броя притежавани или взети под аренда права на плащане, или на броя на отговарящите на условията за подпомагане хектари, декларирани през 2015 г. в съответствие с член 36, параграф 2;
б)
изпълняват минималното изискване, предвидено в член 10, параграф 1, буква б).
2. Правата на плащане, активирани през 2015 г. съгласно членове 32 и 33 от земеделски стопанин, който участва в схемата за дребни земеделски стопани, се считат за активирани права за периода на участие на земеделския стопанин в тази схема.
Притежаваните или взети под аренда права на плащане, притежавани от земеделския стопанин през периода на участие в тази схема, не се считат за неизползвани права на плащане, които подлежат на връщане в националния резерв или регионалните резерви в съответствие с член 31, параграф 1, буква б).
В държавите членки, които прилагат член 36, отговарящите на условията за подпомагане хектари, декларирани през 2015 г. в съответствие с член 36, параграф 2 от земеделски стопанин, който участва в схемата за дребни земеделски стопани, се считат за декларирани за периода на участие на земеделския стопанин в тази схема.
3. Чрез дерогация от член 34 правата на плащане, притежавани от земеделски стопани, които участват в схемата за дребни земеделски стопани, не могат да се прехвърлят, освен в случай на действително или бъдещо наследяване.
Земеделски стопани, които чрез действително или бъдещо наследяване, получат права на плащане от земеделски стопанин, участващ в схемата за дребни земеделски стопани, отговарят на условията за участие в тази схема, при условие че изпълняват изискванията за подпомагане по схемата за основно плащане и че наследяват всички права на плащане, които притежава земеделският стопанин, от когото получават правата на плащане.
4. Когато дадена държава членка избере метода на плащане, предвиден в член 63, параграф 2, първа алинея, буква а), без да прилага член 63, параграф 2, трета алинея, не се прилагат параграфи 1 и 2, както и параграф 3, първа алинея, от настоящия член.
5. С цел гарантиране на правна сигурност, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за определяне на условията за участие в схемата при промяна на положението на участващия земеделски стопанин.
Член 65
Финансови разпоредби
1. За да се финансира плащането, предвидено в настоящия дял, държавите членки удържат от общите суми, които са на разположение за съответните плащания, сумите, на които имат право дребните земеделски стопани:
а)
по схемата за основно плащане или по схемата за единно плащане на площ съгласно дял III, глава 1;
б)
като преразпределително плащане съгласно дял III, глава 2;
в)
като плащане за селскостопански практики, благоприятни за климата и околната среда съгласно дял III, глава 3;
г)
като плащане за райони с природни ограничения съгласно дял III, глава 4;
д)
като плащане за млади земеделски стопани съгласно дял III, глава 5;
е)
като обвързано с производството подпомагане съгласно дял IV.
За държавите членки, които са избрали да изчислят размера на плащането съгласно член 63, параграф 2, първа алинея, буква а), когато сборът от тези суми за отделен земеделски стопанин надхвърли максималната сума, която те са определили, всяка сума се намалява пропорционално.
2. Разликата между сумата на всички плащания, дължими по схемата за дребни земеделски стопани, и общата финансирана сума в съответствие с параграф 1, се финансира по един или повече от следните начини:
а)
като се приложи член 30, параграф 7 през съответната година;
б)
като се използват средства за финансиране на плащането за млади земеделски стопани, предвидено вдял III, глава 5, които са неоползотворени през съответната година;
в)
като се приложи линейно намаление на всички плащания, които предстои да бъдат отпуснати в съответствие с член 32 или член 36.
3. Освен когато дадена държава членка е избрала да определя сумата на годишното плащане съгласно член 63, параграф 2, първа алинея, буква а), елементите, въз основа на които са определени сумите, посочени в параграф 1 от настоящия член, остават непроменени за целия период на участие на земеделския стопанин в схемата за дребни земеделски стопани.
4. Ако общата сума на плащанията, дължими по схемата за дребните земеделски стопани, надхвърля 10 % от годишния национален таван, определен в приложение II, държавите членки прилагат линейно намаление на сумите, които трябва да бъдат изплатени в съответствие с настоящия дял, за да спазят този процент, освен ако не са определили размера на плащането в съответствие с член 63, параграф 2, първа алинея, буква а), без да прилагат член 63, параграф 2 трета алинея.
Същото изключение се прилага за държави членки, които са определили размера на плащането в съответствие с член 63, параграф 2, първа алинея, буква б), без да прилагат член 63, параграф 2, трета алинея, чийто национален таван, предвиден в приложение II за 2019 година е по-висок от този за 2015 година и които прилагат метода на изчисление, предвиден в член 25, параграф 1 или в член 36, параграф 2.
ДЯЛ VI
НАЦИОНАЛНИ ПРОГРАМИ ЗА ПРЕСТРУКТУРИРАНЕ НА СЕКТОРА НА ПАМУКА
Член 66
Използване на годишния бюджет за програми за преструктуриране
1. За държави членки, които прилагат член 4, параграф 1, първа алинея от Регламент (ЕО) № 637/2008, съответният годишен бюджет, който е на разположение съгласно член 5, параграф 1 от същия регламент, се прехвърля, считано от 1 януари 2014 г., и представлява допълнителни средства от Съюза за мерки по програми за развитие на селските райони, финансирани съгласно Регламент (ЕС) № 1305/2013.
2. За държавите членки, които прилагат член 4, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕО) № 637/2008, съответният годишен бюджет на разположение съгласно член 5, параграф 1 от същия регламент, се включва, считано от 1 януари 2017 г., към националните им тавани, определени в приложение II към настоящия регламент.
ДЯЛ VII
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
ГЛАВА 1
Уведомления и спешни случаи
Член 67
Изисквания за уведомяване
1. С цел да се осигури правилното прилагане на залегналите в настоящия регламент правила, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за необходимите мерки във връзка с уведомленията, които държавите членки отправят до Комисията за целите на настоящия регламент с цел проверка, контрол, наблюдение, оценяване и одит на директните плащания, или за целите на спазването на изискванията, заложени в международни споразумения, които са били сключени с решение на Съвета, включително изискванията за уведомяване съгласно посочените споразумения. В този процес Комисията отчита необходимостта от данни и единодействие между потенциалните източници на данни.
По целесъобразност получената информация може да бъде предавана или предоставяна на разположение на международни организации и на компетентните органи на трети държави и може да бъде оповестявана публично, при спазване на разпоредбите за защита на личните данни и законния интерес на предприятията във връзка с опазването на техните търговски тайни.
2. С цел да бъдат направени посочените в параграф 1 уведомления бързи, ефективни, точни и ефективни от гледна точка на разходите, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 за определяне на допълнителни правила за:
а)
естеството и вида на информацията, подлежаща на съобщаване;
б)
категориите данни, които трябва да се обработват, и максималните срокове за съхранението им;
в)
правата за достъп до информация или до информационни системи, които са предоставени;
г)
условията за публикуване на информацията.
3. Комисията приема актове за изпълнение за определяне на:
а)
методите за уведомяване;
б)
правила за предоставяне на информацията, която е необходима за прилагането на настоящия член;
в)
реда и условията за управление на информацията, подлежаща на съобщаване, както и правила относно съдържанието, формата, графика, периодичността и крайните срокове за уведомленията;
г)
механизми за предаване или предоставяне на информация и документи на разположение на държавите членки, международните организации, компетентните органи в трети държави или на обществеността, при спазване на разпоредбите за защита на личните данни и законния интерес на земеделските стопани и предприятията при опазването на техните търговски тайни.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
Член 68
Обработване и защита на личните данни
1. Държавите членки и Комисията събират лични данни за целите, посочени в член 67, параграф 1. Те не обработват данните по начин, несъвместим с тези цели.
2. Когато лични данни се обработват за целите на наблюдението и оценяването съгласно член 67, параграф 1, те се правят анонимни и се обработват единствено в обобщен вид.
3. Личните данни се обработват в съответствие с Директива 95/46/ЕО и Регламент (ЕО) № 45/2001. По-конкретно такива данни не се съхраняват във вид, който позволява идентифицирането на субекта на данните, за период, по-дълъг от необходимото за целите, за които са събрани или за които са подложени на допълнителна обработка, като се имат предвид минималните срокове за съхранение на данни, предвидени в приложимите национално право и право на Съюза.
4. Държавите членки информират субектите на данни, че личните им данни могат да бъдат обработвани от национални органи и органи на Съюза в съответствие с параграф 1 и че във връзка с това те могат да се ползват от правата, предвидени в съответно Директива 95/46/ЕО и в Регламент (ЕО) № 45/2001.
5. За настоящия член се прилагат членове 111-114 от Регламент (ЕС) № 1306/2013
Член 69
Мерки за решаване на специфични проблеми
1. За решаване на специфични проблеми Комисията приема актове за изпълнение, които са едновременно необходими и обосновани при спешни случаи. Тези актове за изпълнение могат да бъдат в дерогация от някои разпоредби на настоящия регламент в степен и за срок, за които това е строго необходимо. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 71, параграф 2.
2. Когато това се налага поради надлежно обосновани основания за спешност, за да бъдат разрешени такива специфични проблеми, като същевременно се осигури непрекъснатост на системата за директни плащания в случай на извънредни обстоятелства, Комисията приема актове за изпълнение с незабавно приложение в съответствие с процедурата, посочена в член 71, параграф 3.
3. Мерките, приети съгласно параграфи 1 или 2, остават в сила за срок, който не превишава дванадесет месеца. Ако след изтичането на този срок посочените в тези параграфи специфични проблеми продължават да са налице, Комисията може да представи необходимото законодателно предложение с цел да се намери трайно решение.
4. Комисията уведомява Европейския парламент и Съвета относно приетите съгласно параграф 1 или 2 мерки в срок от два работни дни след приемането им.
ГЛАВА 2
Делегиране на правомощия и разпоредби за изпълнение
Член 70
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на определените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 2, член 4, параграф 3, член 6, параграф 3, член 7, параграф 3, член 8, параграф 3, член 9, параграф 5, член 20, параграф 6, член 35, член 36, параграф 6, член 39, параграф 3, член 43, параграф 12, член 44, параграф 5, член 45, параграфи 5 и 6, член 46, параграф 9, член 50, параграф 11, член 52, параграф 9, член 57, параграф 3, член 58, параграф 5, член 59, параграф 3, член 64, параграф 5, член 67, параграфи 1 и 2 и член 73 се предоставя на Комисията за срок от седем години, считано от 1 януари 2014 г.. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на седемгодишния срок. Делегирането на правомощия се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу подобно продължаване не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 2, член 4, параграф 3, член 6, параграф 3, член 7, параграф 3, член 8, параграф 3, член 9, параграф 5, член 20, параграф 6, член 35, член 36, параграф 6, член 39, параграф 3, член 43, параграф 12, член 44, параграф 5, член 45, параграфи 5 и 6, член 46, параграф 9, член 50, параграф 11, член 52, параграф 9, член 57, параграф 3, член 58, параграф 5, член 59, параграф 3, член 64, параграф 5, член 67, параграфи 1 и 2 и член 73, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 2, член 4, параграф 3, член 6, параграф 3, член 7, параграф 3, член 8, параграф 3, член 9, параграф 5, член 20, параграф 6, член 35, член 36, параграф 6, член 39, параграф 3, член 43, параграф 12, член 44, параграф 5, член 45, параграфи 5 и 6, член 46, параграф 9, член 50, параграф 11, член 52, параграф 9, член 57, параграф 3, член 58, параграф 5, член 59, параграф 3, член 64, параграф 5, член 67, параграфи 1 и 2 и член 73, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета за или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 71
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитет, наречен „Комитет за директните плащания“. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
При актовете, посочени в член 24, параграф 11, член 31, параграф 2 и член 67, параграф 3, когато комитетът не даде становище, Комисията не приема проекта на акт за изпълнение и се прилага член 5, параграф 4, трета алинея от Регламент (ЕС) № 182/2011.
3. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 8 от Регламент (ЕС) № 182/2011 във връзка с член 5 от него.
ГЛАВА 3
Преходни и заключителни разпоредби
Член 72
Отмяна
1. Регламент (ЕО) № 637/2008 се отменя, считано от 1 януари 2014 г.
Въпреки това той продължава да се прилага до 31 декември 2017 г. по отношение на държавите членки, които са използвали възможността, предвидена в член 4, параграф 1, втора алинея от посочения регламент.
2. Регламент (ЕО) № 73/2009 се отменя.
Без да се засяга параграф 3, позоваванията на отменения регламент се считат за позовавания на настоящия регламент или на Регламент (ЕС) № 1306/2013 и се четат съгласно таблицата на съответствието, поместена в приложение ХI към настоящия регламент.
3. Позоваванията в настоящия регламент на регламенти (ЕО) № 73/2009 и (ЕО) № 1782/2003 се считат за позовавания на тези регламенти във вида, в който са били в сила преди отменянето им.
Член 73
Преходни разпоредби
С цел да се осигури плавният преход от разпоредбите, предвидени в Регламент (ЕО) № 73/2009, към определените в настоящия регламент, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 70 във връзка с необходимите мерки за защита на всички придобити права и оправдани правни очаквания на земеделските стопани.
Член 74
Влизане в сила и прилагане
Настоящият регламент влиза в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 1 януари 2015 г.
Въпреки това член 8, член 9, параграф 6, член 11, параграф 6, член 14, член 16, член 21, параграфи 2 и 3, член 22, параграф 2, член 23, параграф 1, първа алинея, член 23, параграф 6, член 24, параграф 10,член 29, член 36, параграф 1, първа алинея, член 41, параграф 1, член 42, параграф 1, член 43, параграф 2 и параграф 13, член 45, параграф 2, четвърта алинея, член 46, параграф 2а и параграф 8, член 49, параграф 1, член 51, параграф 1, член 53, член 54, член 66, параграф 1, членове 67 и 70, и член 72, параграф 1 се прилагат от датата на влизане в сила на настоящия регламент.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 17 декември 2013 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2013
περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της Κοινής γεωργικής πολιτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 42 και το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πράξη προσχώρησης του 1979 και ιδίως την παράγραφο 6 του πρωτοκόλλου αριθ. 4 για το βαμβάκι που προσαρτάται σε αυτήν,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβιβάσεως του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (3),
Αποφασίζοντας με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (4),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο «Η ΚΓΠ με χρονικό ορίζοντα το 2020: η αντιμετώπιση των μελλοντικών προκλήσεων όσον αφορά τη διατροφή, τους φυσικούς πόρους και το έδαφος» αναφέρονται οι πιθανές προκλήσεις, οι στόχοι και οι προσανατολισμοί για την κοινή γεωργική πολιτική («ΚΓΠ») μετά το 2013. Από τη συζήτηση για την ανακοίνωση αυτή προέκυψε ότι η ΚΓΠ θα πρέπει να μεταρρυθμισθεί από την 1η Ιανουαρίου 2014. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει να καλύπτει όλα τις κύριες πράξεις της ΚΓΠ, συμπεριλαμβανομένου του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (5). Λόγω του εύρους της μεταρρύθμισης, είναι σκόπιμο να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και να αντικατασταθεί με νέο κείμενο. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει επίσης να εξορθολογίσει και να απλουστεύσει τις οικείες διατάξεις.
(2)
Μεταξύ των βασικών στόχων και απαιτήσεων της μεταρρύθμισης της ΚΓΠ είναι η μείωση του διοικητικού φόρτου. Αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη στη διαμόρφωση των διατάξεων για το καθεστώς άμεσης στήριξης.
(3)
Όλα τα βασικά στοιχεία που αφορούν την καταβολή της στήριξης από την Ένωση στους γεωργούς θα πρέπει να περιληφθούν στον παρόντα κανονισμό, ο οποίος θα πρέπει να καθορίζει και τους όρους πρόσβασης στις ενισχύσεις, που είναι άρρηκτα συνδεμένοι με τα βασικά στοιχεία.
(4)
Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) και οι διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει αυτού εφαρμόζονται επί των μέτρων του παρόντος κανονισμού. Για λόγους συνοχής με άλλες νομοθετικές πράξεις σε σχέση με την ΚΓΠ, ορισμένοι κανόνες που προβλέπονται επί του παρόντος στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, θεσπίζονται πλέον στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, συγκεκριμένα οι κανόνες για την εγγύηση της συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που ορίζουν οι διατάξεις για τις άμεσες ενισχύσεις, συμπεριλαμβανομένων ελέγχων και της επιβολής διοικητικών μέτρων και διοικητικών ποινών στην περίπτωση μη συμμόρφωσης, κανόνες σχετικοί με την πολλαπλή συμμόρφωση, όπως οι κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης, η ορθή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση, η παρακολούθηση των αντίστοιχων μέτρων, και κανόνες σχετικοί με την πληρωμή προκαταβολών και την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών.
(5)
Για τη συμπλήρωση ή την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Έχει ιδιαίτερη σημασία να πραγματοποιεί η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(6)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να περιέχει κατάλογο των καθεστώτων στήριξης μέσω αμέσων ενισχύσεων που καλύπτει. Για να ληφθεί υπόψη η νέα νομοθεσία σχετικά με τα καθεστώτα στήριξης που ενδέχεται να θεσπισθεί μετά την έναρξη ισχύος του, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις για την τροποποίηση του καταλόγου.
(7)
Χάριν ασφαλείας δικαίου, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει ορισμένες πράξεις που θα καθορίζουν το πλαίσιο εντός του οποίου τα κράτη μέλη πρέπει να ορίζουν τα κριτήρια που οφείλουν να πληρούν οι γεωργοί, ώστε να κρίνεται ότι τήρησαν την υποχρέωση της διατήρησης της γεωργικής έκτασης σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια και τις ελάχιστες δραστηριότητες που πρέπει να ασκούνται σε εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια καθώς και τα κριτήρια προσδιορισμού της επικράτησης αγρωστωδών και λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών καθώς και προσδιορισμού των καθιερωμένων τοπικών πρακτικών όσον αφορά τους μόνιμους βοσκοτόπους και τους μόνιμους λειμώνες («μόνιμοι βοσκότοποι»).
(8)
Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι τα ποσά για τη χρηματοδότηση της ΚΓΠ τηρούν τα ετήσια ανώτατα όρια του άρθρου 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, θα πρέπει να γίνει προσαρμογή του επιπέδου άμεσης στήριξης για οποιοδήποτε ημερολογιακό έτος κατά το άρθρο 25 του εν λόγω κανονισμού. Για να συμβάλλει στην επίτευξη της πλέον ισόρροπης κατανομής των ενισχύσεων σε μικρούς και μεγάλους δικαιούχους, η προσαρμογή των αμέσων ενισχύσεων θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε ενισχύσεις προς χορήγηση σε γεωργούς οι οποίες υπερβαίνουν τα 2 000 EUR κατά το αντίστοιχο ημερολογιακό έτος. Λαμβανομένων υπόψη των επιπέδων των αμέσων ενισχύσεων για γεωργούς στη Βουλγαρία, την Κροατία και τη Ρουμανία στο πλαίσιο εφαρμογής του μηχανισμού σταδιακής εισαγωγής στο σύνολο των αμέσων ενισχύσεων που χορηγούνται σε αυτά τα κράτη μέλη, το εν λόγω μέσο δημοσιονομικής πειθαρχίας θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία από την 1η Ιανουαρίου 2016 και στην Κροατία από την 1η Ιανουαρίου 2022. Χρειάζονται ειδικοί κανόνες όσον αφορά το εν λόγω μέσο δημοσιονομικής πειθαρχίας και ορισμένες άλλες διατάξεις στην περίπτωση νομικού προσώπου, ή ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, όταν η εθνική νομοθεσία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις των μελών συγκρίσιμα με εκείνα μεμονωμένων γεωργών με την ιδιότητα διαχειριστή εκμετάλλευσης με στόχο την ενίσχυση των γεωργικών δομών και την προώθηση της σύστασης των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων.
(9)
Για μια ορθή εφαρμογή της προσαρμογής των αμέσων ενισχύσεων σε σχέση με τη δημοσιονομική πειθαρχία, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τη βάση υπολογισμού των μειώσεων που εφαρμόζουν στους γεωργούς τα κράτη μέλη σύμφωνα με την εφαρμογή της δημοσιονομικής πειθαρχίας.
(10)
Η πείρα από την εφαρμογή των διάφορων καθεστώτων στήριξης σε γεωργούς κατέδειξε ότι, σε αρκετές περιπτώσεις, η στήριξη χορηγήθηκε σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα των οποίων ο επιχειρηματικός στόχος δεν αφορά καθόλου ή μόνο οριακά την άσκηση γεωργικής δραστηριότητας. Για μια καλύτερα στοχοθετημένη στήριξη, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να χορηγούν άμεσες ενισχύσεις σε ορισμένα φυσικά και νομικά πρόσωπα, εκτός εάν αυτά μπορούν να αποδείξουν ότι η γεωργική τους δραστηριότητα δεν είναι οριακή. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν επίσης τη δυνατότητα να μην χορηγούν άμεσες ενισχύσεις σε άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα των οποίων η γεωργική δραστηριότητα είναι οριακή. Ωστόσο, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να χορηγούν άμεσες ενισχύσεις σε μικροκαλλιεργητές μερικής απασχόλησης διότι αυτοί συμβάλλουν άμεσα στη ζωτικότητα των αγροτικών περιοχών. Επίσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφεύγουν να χορηγούν άμεσες ενισχύσεις σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα των οποίων οι γεωργικές εκτάσεις είναι κυρίως εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια και οι οποίοι δεν ασκούν κάποια ελάχιστη δραστηριότητα.
(11)
Για να προστατευθούν τα δικαιώματα των γεωργών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις για τη θέσπιση κριτηρίων για τον καθορισμό των περιπτώσεων στις οποίες οι γεωργικές εκτάσεις των γεωργών πρέπει να θεωρούνται ως κυρίως εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, τα κριτήρια για τον καθορισμό της διάκρισης μεταξύ των εσόδων από γεωργικές και από μη γεωργικές δραστηριότητες και του ποσού των αμέσων ενισχύσεων σε συνάρτηση με την εφαρμογή του κριτηρίου της οριακής δραστηριότητας, και τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι γεωργοί ώστε να αποδείξουν ότι η γεωργική δραστηριότητά τους δεν είναι οριακή.
(12)
Προκειμένου να αποφευχθεί ο υπερβολικός διοικητικός φόρτος από τη διαχείριση των ενισχύσεων χαμηλού ύψους, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει γενικά να χορηγούν άμεσες ενισχύσεις όταν το ποσό δεν υπερβαίνει τα 100 EUR ή όταν η αίτηση στήριξης αφορά επιλέξιμη έκταση μικρότερη από ένα εκτάριο. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι γεωργικές διαρθρώσεις των κρατών μελών διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους και μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από τη μέση γεωργική διάρθρωση στην Ένωση, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ελάχιστα κατώτατα όρια που θα εκφράζουν την ειδική κατάστασή τους. Λόγω της πολύ ειδικής γεωργικής διάρθρωσης των εξόχως απόκεντρων περιφερειών και των μικρών νησιών του Αιγαίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να αποφασίσουν εάν στις εν λόγω περιφέρειες θα πρέπει να εφαρμόζονται ελάχιστα κατώτατα όρια. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιλέγουν την εφαρμογή του ενός από τους δύο αυτούς τύπους ελάχιστων κατώτατων ορίων ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της διάρθρωσης των γεωργικών τους τομέων. Δεδομένου ότι ενίσχυση μπορεί να χορηγηθεί σε κατόχους εκμεταλλεύσεων «χωρίς γη», η εφαρμογή του κριτηρίου της έκτασης θα ήταν απρόσφορη. Επομένως, στους γεωργούς αυτούς θα πρέπει να ισχύει το ελάχιστο ποσό σε σχέση με τη στήριξη. Χάριν ίσης μεταχειρίσεως των γεωργών στη Βουλγαρία, την Κροατία και τη Ρουμανία, οι άμεσες ενισχύσεις των οποίων υπόκεινται στη διαδικασία σταδιακής εισαγωγής, το ελάχιστο κατώτατο όριο θα πρέπει, στα εν λόγω κράτη μέλη, να βασίζεται στα τελικά ποσά που παρέχονται στο τέλος της διαδικασίας σταδιακής εισαγωγής.
(13)
Η κατανομή της άμεσης εισοδηματικής στήριξης μεταξύ των γεωργών χαρακτηρίζεται από τη διάθεση δυσανάλογων ποσών ενίσχυσης σε σχετικά μικρό αριθμό μεγάλων δικαιούχων. Οι μεγαλύτεροι δικαιούχοι δεν χρειάζονται το ίδιο επίπεδο ενιαίας στήριξης για να επιτευχθεί αποτελεσματικά ο στόχος της εισοδηματικής στήριξης, επειδή μπορούν να εκμεταλλευθούν τις οικονομίες κλίμακος. Επιπλέον, χάρη στις δυνατότητες προσαρμογής τους, οι δικαιούχοι αυτοί μπορούν ευκολότερα να λειτουργήσουν με χαμηλότερα επίπεδα ενιαίας στήριξης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει συνεπώς να μειώσουν κατά 5 % τουλάχιστον το μέρος της βασικής ενίσχυσης προς γεωργούς που υπερβαίνει τα 150 000 EUR. Προκειμένου να αποφευχθούν δυσανάλογες επιπτώσεις σε μεγάλες αγροτικές εκμεταλλεύσεις με υψηλό αριθμό απασχολουμένων, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να λάβουν υπόψη τα επίπεδα έντασης της μισθωτής εργασίας κατά την εφαρμογή του εν λόγω μηχανισμού. Προκειμένου να καταστεί αποτελεσματική αυτή η μείωση του επιπέδου στήριξης, δεν θα πρέπει να χορηγείται πλεονέκτημα σε γεωργούς οι οποίοι προκάλεσαν τεχνητά τις συνθήκες για να αποφύγουν τις επιπτώσεις της. Τα προϊόντα της μείωσης των ενισχύσεων προς μεγάλους δικαιούχους θα πρέπει να παραμένουν στα κράτη μέλη όπου δημιουργήθηκαν και να διατίθεται ως ενωσιακή στήριξη για μέτρα χρηματοδοτούμενα από το Ευρωπαϊκό Αγροτικό Ταμείο Γεωργικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΓΑ).
(14)
Θα πρέπει να καθορισθούν καθαρά ανώτατα όρια για κάθε κράτος μέλος για να περιορισθούν οι ενισχύσεις προς καταβολή στους γεωργούς κατόπιν της εφαρμογής της μείωσης των ενισχύσεων. Για να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της στήριξης που παρέχει η ΚΓΠ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 229/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), καθώς και το γεγονός ότι αυτές οι άμεσες ενισχύσεις δεν υπόκεινται σε μείωση των ενισχύσεων, τα καθαρά ανώτατα όρια για τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν τις εν λόγω άμεσες ενισχύσεις.
(15)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις σχετικά με τα συνολικά ανώτατα ποσά των αμέσων ενισχύσεων που μπορούν να χορηγηθούν, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προκύπτουν από τις αποφάσεις που λαμβάνουν τα κράτη μέλη σχετικά με τις μεταφορές μεταξύ πρώτου και δεύτερου πυλώνα και την εφαρμογή της μείωσης και, κατά περίπτωση, της επιβολής ανώτατου ορίου πληρωμών, καθώς και αυτών που προκύπτουν από τις κοινοποιήσεις στις οποίες πρέπει να προβεί η Κροατία όσον αφορά τις αποναρκοθετημένες εκτάσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται εκ νέου για γεωργικές δραστηριότητες, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει ορισμένες πράξεις για το σκοπό της προσαρμογής των εθνικών και καθαρών ανωτάτων ορίων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
(16)
Επισημαίνεται ότι εκείνες οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν σε ενέργεια κράτους μέλους που μπορεί να συνιστά κρατική ενίσχυση, εξαιρούνται από την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, δεδομένου ότι οι εν λόγω διατάξεις περιλαμβάνουν κατάλληλους όρους για τη χορήγηση στήριξης ή προβλέπουν την έγκριση τέτοιων όρων από την Επιτροπή, προκειμένου να αποφεύγεται αθέμιτη στρέβλωση του ανταγωνισμού.
(17)
Με σκοπό την ενίσχυση της εθνικής πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης, θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα μεταφοράς πόρων από το ανώτατο όριο των αμέσων ενισχύσεών τους στη στήριξή τους με σκοπό την αγροτική ανάπτυξη. Στα κράτη μέλη θα πρέπει να δοθεί επίσης η δυνατότητα μεταφοράς πόρων από τη στήριξή τους για αγροτική ανάπτυξη στο ανώτατο όριο των αμέσων ενισχύσεών τους. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα του εργαλείου αυτού, θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να αναθεωρήσουν άπαξ την αρχική απόφασή τους με ισχύ από το έτος υποβολής αιτήσεων 2018 εφόσον οιαδήποτε απόφαση βασιζομένη στην αναθεώρηση αυτή δεν μειώνει τα ποσά που διατίθενται για την αγροτική ανάπτυξη.
(18)
Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της ΚΓΠ, τα καθεστώτα στήριξης ενδέχεται να πρέπει να προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες εξελίξεις, εν ανάγκη εντός στενών χρονικών ορίων. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να προβλέπεται η ενδεχόμενη αναθεώρηση των καθεστώτων αυτών, ιδίως υπό το πρίσμα των οικονομικών εξελίξεων ή της κατάστασης του προϋπολογισμού, με αποτέλεσμα ότι οι δικαιούχοι δεν μπορούν να υποθέτουν ότι οι συνθήκες στήριξης θα παραμείνουν αμετάβλητες.
(19)
Οι γεωργοί κρατών μελών που προσχώρησαν στην Ένωση την 1η Μαΐου 2004 ή μετά την ημερομηνία αυτή έλαβαν άμεσες ενισχύσεις με βάση έναν μηχανισμό σταδιακής εισαγωγής που ορίζεται στις αντίστοιχες πράξεις προσχώρησης. Για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, ο μηχανισμός αυτός θα εξακολουθεί να ισχύει το 2015 και, για την Κροατία, θα ισχύει έως το 2021. Επιπλέον, είχε επιτραπεί σε αυτά τα κράτη μέλη να χορηγούν συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις. Η δυνατότητα χορήγησης των ενισχύσεων αυτών θα πρέπει να διατηρηθεί για την Κροατία και, ως συμπλήρωμα του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία έως την πλήρη εισαγωγή τους. Όσον αφορά την εξουσιοδότηση στην Κροατία να χορηγεί συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων χωρίς εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(20)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 73/2009, όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 2011, προβλέπει ειδικό εθνικό αποθεματικό για την αποναρκοθέτηση της Κροατίας προκειμένου να χρηματοδοτηθεί, για περίοδο δέκα ετών μετά την προσχώρηση στην Ένωση, η χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης για τις εκτάσεις που αποναρκοθετούνται και χρησιμοποιούνται εκ νέου για γεωργικές δραστηριότητες κάθε έτος. Είναι σκόπιμο να θεσπισθούν οι κανόνες για τον καθορισμό των ποσών που χορηγούνται για τη χρηματοδοτική στήριξη των εν λόγω εκτάσεων στο πλαίσιο των καθεστώτων στήριξης που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και οι κανόνες για τη διαχείριση του εν λόγω αποθεματικού. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ποσά που προκύπτουν από τις κοινοποιήσεις στις οποίες πρέπει να προβεί η Κροατία όσον αφορά τις αποναρκοθετημένες εκτάσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται εκ νέου για γεωργικές δραστηριότητες, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις για το σκοπό της αναθεώρησης ορισμένων δημοσιονομικών διατάξεων που εφαρμόζονται στην Κροατία.
(21)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η καλύτερη κατανομή της στήριξης σε όλες τις αγροτικές εκτάσεις στην Ένωση, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων σε εκείνα τα κράτη μέλη τα οποία εφάρμοσαν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, ένα νέο καθεστώς βασικής ενίσχυσης πρέπει να αντικαταστήσει το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης το οποίο θεσπίσθηκε δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου (10) και συνέχισε να ισχύει στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, ο οποίος συνένωσε σε ένα ενιαίο καθεστώς αποσυνδεδεμένων αμέσων ενισχύσεων τους προϋπάρχοντες μηχανισμούς στήριξης. Αυτή η κίνηση θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να συνεπάγεται τη λήξη ισχύος των δικαιωμάτων ενίσχυσης που λαμβάνονται στο πλαίσιο αυτών των κανονισμών και τη χορήγηση νέων. Η εν λόγω χορήγηση νέων δικαιωμάτων ενίσχυσης θα πρέπει να βασίζεται, κατά γενικό κανόνα, στον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων τα οποία διαθέτουν οι γεωργοί κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος. Εντούτοις, τα κράτη μέλη τα οποία σήμερα εφαρμόζουν το σύστημα ενιαίας ενίσχυσης σε περιφερειακή ή περιφερειακή υβριδική βάση θα πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης. Προκειμένου να αποφευχθεί μια κατάσταση στην οποία η αύξηση της επιλέξιμης έκτασης σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος αμβλύνει δυσανάλογα το ποσό των ανά εκτάριο αμέσων ενισχύσεων επηρεάζοντας τη διαδικασία εσωτερικής σύγκλισης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, κατά την πρώτη χορήγηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης, να εφαρμόζουν ορισμένους περιορισμούς για τον προσδιορισμό των δικαιωμάτων αυτών.
(22)
Λόγω της διαδοχικής ένταξης διάφορων τομέων στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης και της επακόλουθης περιόδου προσαρμογής για τους γεωργούς, έχει καταστεί ολοένα και πιο δύσκολο να δικαιολογηθεί η ύπαρξη σημαντικών ατομικών διαφορών στο επίπεδο στήριξης ανά εκτάριο που προκύπτει από τη χρήση ιστορικών αναφορών. Συνεπώς, η άμεση εισοδηματική στήριξη θα πρέπει να κατανέμεται πιο δίκαια μεταξύ των κρατών μελών, με περιορισμό της σύνδεσης προς ιστορικές αναφορές και λαμβανομένου υπόψη του συνολικού πλαισίου του προϋπολογισμού της Ένωσης. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η δικαιότερη κατανομή της άμεσης στήριξης και να λαμβάνονται παράλληλα υπόψη οι διαφορές που εξακολουθούν να υπάρχουν στα επίπεδα των ημερομισθίων και το κόστος των εισροών, θα πρέπει να προσαρμοσθούν σταδιακά τα επίπεδα άμεσης στήριξης ανά εκτάριο. Τα κράτη μέλη που έχουν άμεσες ενισχύσεις κάτω από το επίπεδο του 90 % του μέσου όρου της Ένωσης θα πρέπει να καλύψουν το ένα τρίτο του χάσματος ανάμεσα στο τρέχον επίπεδό τους και το επίπεδο αυτό, ώστε όλα τα κράτη μέλη να φθάσουν το ελάχιστο επίπεδο έως το οικονομικό έτος 2020. Η σύγκλιση αυτή θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί αναλογικά από όλα τα κράτη μέλη που έχουν επίπεδα άμεσων ενισχύσεων που υπερβαίνουν επίπεδο του μέσου όρου της Ένωσης.
(23)
Επίσης, κατά γενικό κανόνα, όλα τα δικαιώματα ενίσχυσης που θα ενεργοποιηθούν το 2019 σε ένα κράτος μέλος ή σε μια περιφέρεια πρέπει να έχουν ενιαία μοναδιαία αξία. Ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθούν οι διασπαστικές οικονομικές επιπτώσεις για τους γεωργούς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν υπόψη ιστορικούς παράγοντες κατά τον υπολογισμό της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που θα πρέπει να έχουν οι γεωργοί το 2019 με την προϋπόθεση ότι κανένα δικαίωμα ενίσχυσης το 2019 δεν θα έχει αξία χαμηλότερη από το 60 % του μέσου όρου. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρηματοδοτούν την σύγκλιση με τη μείωση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης των οποίων η αξία υπερβαίνει το μέσο όρο του 2019 βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων που θέτουν. Στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου να αποφευχθούν απαράδεκτα διασπαστικές απώλειες για ορισμένους γεωργούς, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν την εν λόγω μείωση στο 30 % της αρχικής αξίας των εν λόγω δικαιωμάτων ενίσχυσης, έστω και αν η μείωση αυτή δεν επιτρέπει να ανέλθουν όλα τα δικαιώματα ενίσχυσης στο 60 % της μέσης αξίας για το 2019. Εκτός από εκείνα τα κράτη μέλη που επιλέγουν μοναδιαία αξία από το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος, η σύγκλιση θα πρέπει να πραγματοποιηθεί με ίσα βήματα. Η σύγκλιση των δικαιωμάτων ενίσχυσης με αξία άνω του μέσου όρου θα πρέπει επίσης να λάβει υπόψη τους πόρους που διατίθενται κατ’ εκτίμηση για δικαιώματα ενίσχυσης. Ωστόσο, για εκείνα τα κράτη μέλη που διατηρούν τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης και έχουν ήδη επιλέξει μέτρα σύγκλισης σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, τα μέτρα σύγκλισης θα πρέπει να εφαρμοσθούν όπου πρέπει, και η αξία όλων των δικαιωμάτων ενίσχυσης θα πρέπει να αναπροσαρμοσθεί, για να ληφθούν υπόψη οι κατ’ εκτίμηση πόροι οι διαθέσιμοι για δικαιώματα ενίσχυσης.
(24)
Η πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης κατέδειξε ότι μερικά από τα βασικά στοιχεία του θα πρέπει να διατηρηθούν, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού εθνικών ανώτατων ορίων για τη διασφάλιση ότι το συνολικό επίπεδο στήριξης δεν υπερβαίνει τους υφιστάμενους περιορισμούς του προϋπολογισμού. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να συνεχίσουν να διαθέτουν εθνικό απόθεμα, ή να έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν περιφερειακά αποθέματα. Τα εν λόγω εθνικά ή περιφερειακά αποθέματα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται, κατά προτεραιότητα, για να διευκολύνουν τη συμμετοχή γεωργών νεαρής ηλικίας και γεωργών που αρχίζουν τη γεωργική δραστηριότητά τους στο καθεστώς και η χρήση τους θα πρέπει να επιτρέπεται προκειμένου να ληφθούν υπόψη ορισμένες άλλες συγκεκριμένες καταστάσεις. Θα πρέπει να διατηρηθούν οι κανόνες σχετικά με τη μεταβίβαση και τη χρήση των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
(25)
Η πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 κατέδειξε ότι τα κράτη μέλη δεν χρησιμοποιούν ολόκληρο το ποσό των διαθέσιμων κεφαλαίων έως τα εθνικά ανώτατα όρια που ορίζονται στον εν λόγω κανονισμό. Παρόλο που, σε σύγκριση με το σύστημα του εν λόγω κανονισμού, ο παρών κανονισμός μειώνει τον κίνδυνο ύπαρξης μη δαπανηθέντων ποσών τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διανέμουν δικαιώματα ενίσχυσης μεγαλύτερης αξίας από το ποσό που είναι διαθέσιμο για το σύστημά τους βασικών ενισχύσεων, ώστε να διευκολύνεται η αποτελεσματικότερη χρήση των κεφαλαίων. Συνεπώς, στα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέπεται, εντός συγκεκριμένων κοινών ορίων και σε σχέση με τα καθαρά ανώτατα όρια των αμέσων ενισχύσεων, να υπολογίζουν το απαραίτητο ποσό κατά το οποίο μπορεί να αυξηθεί το ανώτατο όριο των βασικών τους ενισχύσεων.
(26)
Κατά γενικό κανόνα, κάθε γεωργική έκταση της εκμετάλλευσης, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων οι οποίες δεν ήταν σε καλή γεωργική κατάσταση στις 30 Ιουνίου 2003 στα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Ένωση την 1η Μαΐου 2004 και επέλεξαν την εφαρμογή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, η οποία χρησιμοποιείται για γεωργική δραστηριότητα, είναι επιλέξιμη για βασική ενίσχυση. Δεδομένου του δυναμικού των μη γεωργικών δραστηριοτήτων να συμβάλουν στη διαφοροποίηση του εισοδήματος των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και στη ζωτικότητα των αγροτικών περιοχών, η γεωργική έκταση μιας εκμετάλλευσης που χρησιμοποιείται επίσης για μη γεωργικές δραστηριότητες θεωρείται επιλέξιμη με την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιείται κυρίως για γεωργικές δραστηριότητες. Για την αξιολόγηση του στοιχείου αυτού θα πρέπει να καθορισθούν κοινά κριτήρια για όλα τα κράτη μέλη. Στο πλαίσιο αυτό, και προκειμένου να εξασφαλισθεί καλύτερη στοχοθέτηση των αμέσων ενισχύσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να καταρτίσουν, για λόγους ασφαλείας δικαίου και σαφηνείας, κατάλογο των εκτάσεων που χρησιμοποιούνται κυρίως για μη γεωργικές δραστηριότητες και οι οποίες, κατά συνέπεια, δεν είναι επιλέξιμες. Εκτός αυτού, για να διατηρηθεί η επιλεξιμότητα γης η οποία ήταν επιλέξιμη για τους σκοπούς της ενεργοποίησης των δικαιωμάτων από παύση καλλιέργειας πριν καταργηθεί η υποχρέωση παύσης καλλιέργειας, θα πρέπει να προβλέπεται ότι ορισμένες αναδασωμένες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των αναδασωμένων στο πλαίσιο εθνικών καθεστώτων συμμορφούμενων προς τους συναφείς κανόνες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου (11) ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12), ή περιοχές που υπόκεινται σε ορισμένες περιβαλλοντικές δεσμεύσεις, είναι επιλέξιμες να επωφεληθούν από τη βασική ενίσχυση.
(27)
Προκειμένου να αποφευχθεί μια κατάσταση στην οποία η αύξηση της επιλέξιμης έκτασης σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος αμβλύνει δυσανάλογα το ποσό των ανά εκτάριο αμέσων ενισχύσεων και επηρεάσει, κατ’ αυτό τον τρόπο, τη διαδικασία εσωτερικής σύγκλισης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν συντελεστή μείωσης για τον προσδιορισμό της επιλέξιμης έκτασης μόνιμων βοσκοτόπων όπου τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά κατά παράδοση δεν επικρατούν στους βοσκοτόπους, αλλά εγγράφονται σε καθιερωμένες τοπικές πρακτικές.
(28)
Όσον αφορά την κάνναβη, θα πρέπει να τηρηθούν ειδικά μέτρα προκειμένου να διασφαλισθεί ότι ανάμεσα στις καλλιέργειες που είναι επιλέξιμες για τη βασική ενίσχυση δεν θα υποκρύπτονται παράνομες καλλιέργειες, με αποτέλεσμα να διαταραχθεί η αγορά για την κάνναβη. Επομένως, οι ενισχύσεις θα πρέπει να εξακολουθήσουν να χορηγούνται μόνο για τις περιοχές που έχουν σπαρθεί με ποικιλίες κάνναβης οι οποίες παρέχουν ορισμένες εγγυήσεις όσον αφορά την περιεκτικότητα σε ψυχοτρόπες ουσίες.
(29)
Χάριν ασφαλείας δικαίου και προκειμένου να διευκρινισθούν οι ειδικές καταστάσεις που ενδέχεται να προκύψουν κατά την εφαρμογή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει την εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά κανόνες για την επιλεξιμότητα και την πρόσβαση των γεωργών στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης, σε περίπτωση υφιστάμενης κληρονομιάς (κληρονομικής διαδοχής) και αναμενόμενης κληρονομιάς (νέμησης ανιόντος), διαδοχής βάσει συμβατικής μίσθωσης, μεταβολής του νομικού καθεστώτος ή της επωνυμίας, μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης καθώς και σε περίπτωση συγχώνευσης ή κατάτμησης της εκμετάλλευσης και σε περίπτωση συμβατικής ρήτρας σχετικά με το δικαίωμα παραλαβής δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το πρώτο έτος χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης. Επιπλέον, η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει και κανόνες για τον υπολογισμό της αξίας και του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης ή τη μεταβολή της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε σχέση με τη χορήγηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για τη δυνατότητα η αξία και ο αριθμός ή η αύξηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται βάσει της αιτήσεως του γεωργού να είναι προσωρινά, κανόνων για τον καθορισμό σε προσωρινή και οριστική βάση της αξίας και του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης και κανόνων για τις περιπτώσεις στις οποίες η χορήγηση των δικαιωμάτων ενδέχεται να επηρεασθεί από πώληση ή συμβατική μίσθωση. Επίσης, η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει και κανόνες για τον καθορισμό και τον υπολογισμό της αξίας και του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που λαμβάνονται από το εθνικό απόθεμα ή τα περιφερειακά αποθέματα· κανόνες για την τροποποίηση της μοναδιαίας αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης στην περίπτωση υποδιαιρέσεων των δικαιωμάτων ενίσχυσης και μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης χωρίς γη. Επιπλέον, η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει και κριτήρια για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης σε γεωργούς οι οποίοι δεν έλαβαν άμεσες ενισχύσεις το 2013 ή ως επακόλουθο της χρήσης του εθνικού ή περιφερειακού αποθέματος· κριτήρια για την εφαρμογή περιορισμών όσον αφορά τον αριθμό των προς χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης· και κριτήρια για τον καθορισμό του συντελεστή μείωσης όσον αφορά τη μετατροπή μόνιμων βοσκοτόπων σε επιλέξιμα εκτάρια.
(30)
Για τη διασφάλιση της ορθής διαχείρισης των δικαιωμάτων ενίσχυσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά κανόνες για το περιεχόμενο της δήλωσης και τις απαιτήσεις για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
(31)
Για τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει την εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό κανόνων που εξαρτούν τη χορήγηση των ενισχύσεων από τη χρήση πιστοποιημένων σπόρων ορισμένων ποικιλιών κάνναβης και καθορίζουν τη διαδικασία για τον καθορισμό των ποικιλιών κάνναβης και την εξακρίβωση της περιεκτικότητάς τους σε τετραϋδροκανναβινόλη.
(32)
Λαμβανομένων υπόψη των σημαντικών διοικητικών, τεχνικών και υλικοτεχνικών δυσκολιών που δημιουργεί η μετάβαση στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης για τα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης για το σκοπό της χορήγησης βασικής ενίσχυσης για περαιτέρω μεταβατική περίοδο έως το τέλος του 2020. Εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να εισαγάγει το καθεστώς βασικής ενίσχυσης έως το 2018, μπορεί να επιλέξει διαφοροποίηση των ενισχύσεων στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης ανάλογα με το επίπεδο ορισμένων ενισχύσεων που θα χορηγηθούν το 2014 στο πλαίσιο των καθεστώτων ειδικής στήριξης και χωριστών ενισχύσεων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, ή, στην περίπτωση της Κύπρου, στο πλαίσιο των φακέλων μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης ανά τομέα.
(33)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των δικαιωμάτων των δικαιούχων και να διευκρινίζονται συγκεκριμένες καταστάσεις που ενδέχεται να προκύψουν στο πλαίσιο της εφαρμογής του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, η θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό κανόνων περί επιλεξιμότητας και πρόσβασης στο καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης για γεωργούς.
(34)
Στα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης και στα οποία δόθηκε δυνατότητα χορήγησης μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης, η εν λόγω ενίσχυση έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εισοδηματική στήριξη των γεωργών σε συγκεκριμένους τομείς. Γι’ αυτό το λόγο, και προκειμένου να αποφευχθεί η αιφνίδια και ουσιαστική μείωση της στήριξης από το 2015 και μετά στους τομείς οι οποίοι ελάμβαναν, έως το 2014, μεταβατική εθνική ενίσχυση, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί, στα εν λόγω κράτη μέλη, η δυνατότητα να χορηγείται η εν λόγω ενίσχυση ως συμπλήρωμα του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η συνέχεια της στήριξης με την έως τώρα χορηγηθείσα μεταβατική εθνική ενίσχυση, είναι σκόπιμο να περιορισθούν οι όροι σε εκείνους που εφαρμόζονται το 2013 στην εν λόγω ενίσχυση ή, στην περίπτωση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, στις συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις, τις οποίες ενέκρινε η Επιτροπή κατόπιν αιτήσεων των κρατών μελών. Είναι επίσης σκόπιμο να περιορισθούν τα μέγιστα ποσά ενίσχυσης ανά τομέα σε σύγκριση με τα επίπεδά τους του 2013 προκειμένου να εξασφαλισθεί η σταθερή μείωση των επιπέδων των ενισχύσεων και να εξασφαλισθεί η συμβατότητά τους με το μηχανισμό σύγκλισης.
(35)
Θα πρέπει να προβλεφθούν ειδικοί κανόνες για την πρώτη χορήγηση και για τον υπολογισμό της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης όταν τα κράτη μέλη τα οποία έχουν εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης δυνάμει του παρόντος κανονισμού εισαγάγουν το καθεστώς βασικής ενίσχυσης. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ομαλή μετάβαση από το μεν καθεστώς στο δε, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά περαιτέρω κανόνες σχετικά με την εισαγωγή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε κράτη μέλη τα οποία έχουν εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
(36)
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη η ενιαία στήριξη για τους αγρότες με μικρότερες εκμεταλλεύσεις να είναι επαρκής ώστε να επιτυγχάνεται αποτελεσματικά ο στόχος της εισοδηματικής στήριξης, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αναδιανέμουν την άμεση στήριξη μεταξύ των γεωργών, παρέχοντάς τους επιπλέον ενίσχυση για τα πρώτα εκτάρια.
(37)
Ένας από τους στόχους της νέας ΚΓΠ είναι η ενίσχυση των περιβαλλοντικών επιδόσεων μέσω μιας υποχρεωτικής συνιστώσας των αμέσων ενισχύσεων για οικολογική μέριμνα, η οποία θα στηρίζει τις γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον και εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Ένωση. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν μέρος των εθνικών ανώτατων ορίων τους για τις άμεσες ενισχύσεις για τη χορήγηση ετήσιας ενίσχυσης, πέραν της βασικής ενίσχυσης, που μπορεί να λαμβάνει υπόψη την εσωτερική σύγκλιση στο κράτος μέλος ή στην περιοχή, προκειμένου να τηρούνται οι υποχρεωτικές πρακτικές από γεωργούς οι οποίοι επιδιώκουν κατά προτεραιότητα στόχους κλιματικής και περιβαλλοντικής πολιτικής. Οι πρακτικές αυτές πρέπει να λάβουν τη μορφή απλών, γενικών, μη συμβατικών και ετήσιων δράσεων οι οποίες ξεπερνούν την πολλαπλή συμμόρφωση και οι οποίες συνδέονται με τη γεωργία, όπως η διαφοροποιημένη αμειψισπορά, η συντήρηση των μόνιμων βοσκοτόπων - που περιλαμβάνουν τους παραδοσιακούς δενδροκήπους όπου τα οπωροφόρα δένδρα καλλιεργούνται με χαμηλή πυκνότητα σε βοσκοτόπους -και την δημιουργία περιοχών με οικολογική εστίαση. Προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερα ο στόχος για οικολογική μέριμνα και να υπάρξει αποτελεσματική διαχείριση και έλεγχος, οι πρακτικές αυτές θα πρέπει να εφαρμόζονται σε ολόκληρη την επιλέξιμη έκταση της εκμετάλλευσης. Η υποχρεωτική φύση των πρακτικών αυτών πρέπει να αφορά επίσης τους γεωργούς των οποίων οι εκμεταλλεύσεις βρίσκονται ολικά ή μερικά στις περιοχές του δικτύου «Natura 2000» οι οποίες καλύπτονται από την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (13) και την οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) ή στις περιοχές που καλύπτονται από την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15), εφόσον οι πρακτικές αυτές είναι συμβατές με τους στόχους των εν λόγω οδηγιών.
(38)
Δεδομένων των αναγνωρισμένων περιβαλλοντικών οφελών των συστημάτων οργανικής βιολογικής γεωργίας, οι γεωργοί, όσον αφορά τις μονάδες εκείνες της εκμετάλλευσής τους που πληρούν τους όρους που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου (16) θα πρέπει να επωφελούνται από τη συνιστώσα της οικολογικής μέριμνας χωρίς καμία περαιτέρω υποχρέωση.
(39)
Η μη τήρηση της συνιστώσας για οικολογική μέριμνα θα πρέπει να συνεπάγεται πρόστιμα με βάση τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
(40)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη η ποικιλομορφία των γεωργικών συστημάτων και οι διάφορες περιβαλλοντικές καταστάσεις ανά την Ένωση, δικαιολογείται η αναγνώριση, πέραν των τριών πρακτικών για οικολογική μέριμνα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, των πρακτικών που καλύπτονται από γεωργοπεριβαλλοντικά και κλιματικά μέτρα ή καθεστώτα πιστοποίησης παρόμοια με τον πράσινο προσανατολισμό και που ωφελούν το κλίμα και το περιβάλλον εξίσου ή και περισσότερο. Για λόγους νομικής σαφήνειας, οι εν λόγω πρακτικές πρέπει να περιληφθούν σε παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίσουν κατά πόσον να προσφέρουν στους γεωργούς τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν ισοδύναμες πρακτικές και τις πρακτικές οικολογικού προσανατολισμού που θεσπίζει ο παρών κανονισμός ώστε να απαιτούν από τους γεωργούς να ακολουθούν τις πλέον κατάλληλες πρακτικές για την επίτευξη των στόχων του μέτρου και θα πρέπει να ενημερώσουν την Επιτροπή για τις αποφάσεις τους. Για λόγους νομικής σαφήνειας, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί κατά πόσον οι πρακτικές που καλύπτονται από τα κοινοποιηθέντα ισοδύναμα μέτρα καλύπτονται από το παράρτημα. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτό δεν συμβαίνει, θα πρέπει να το κοινοποιεί στα κράτη μέλη μέσω εκτελεστικής πράξης χωρίς να εφαρμόσει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Προκειμένου να απλοποιηθεί η εφαρμογή της ισοδυναμίας και για λόγους ελεγξιμότητας, θα πρέπει να θεσπισθούν κανόνες όσον αφορά την εδαφική κάλυψη των ισοδύναμων μέτρων, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των γεωργοπεριβαλλοντικών και κλιματικών μέτρων και των καθεστώτων πιστοποίησης. Προκειμένου να εξασφαλισθούν η ορθή εφαρμογή των ισοδύναμων πρακτικών και η αποφυγή διπλής χρηματοδότησης, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά την προσθήκη πρακτικών στον κατάλογο των ισοδύναμων πρακτικών, τον καθορισμό προϋποθέσεων για τα εθνικά ή περιφερειακά καθεστώτα πιστοποίησης και, κατά περίπτωση, τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων για τον υπολογισμό των συναφών ποσών.
(41)
Οι υποχρεώσεις σχετικά με τη διαφοροποίηση των καλλιεργειών θα πρέπει να εφαρμόζονται κατά τρόπο που να λαμβάνει υπόψη τη δυσκολία που αντιπροσωπεύει η διαφοροποίηση για τις μικρότερες εκμεταλλεύσεις, με παράλληλο στόχο την ενισχυμένη προστασία του περιβάλλοντος και ειδικότερα τη βελτίωση της ποιότητας του εδάφους. Θα πρέπει να προβλέπονται εξαιρέσεις για τις εκμεταλλεύσεις που πληρούν ήδη τους στόχους της διαφοροποίησης των καλλιεργειών διότι αποτελούνται σε σημαντικό βαθμό από βοσκοτόπους ή αγραναπαύσεις ή για τις ειδικευμένες εκμεταλλεύσεις που εναλλάσσουν ετησίως τα αγροτεμάχιά τους ή για τις εκμεταλλεύσεις οι οποίες, λόγω της γεωγραφικής θέσης τους, θα αντιμετώπιζαν υπερβολικές δυσκολίες για την εισαγωγή τρίτης καλλιέργειας. Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι οι υποχρεώσεις που προβλέπονται για το μέτρο της διαφοροποίησης των καλλιεργειών εφαρμόζονται με αναλογικό και αμερόληπτο τρόπο και οδηγούν στη βελτίωση της περιβαλλοντικής προστασίας, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά την αναγνώριση άλλων γενών και ειδών και τον καθορισμό κανόνων για την εφαρμογή του ακριβούς υπολογισμού των μεριδίων των διαφόρων καλλιεργειών.
(42)
Για λόγους περιβαλλοντικής προστασίας των μόνιμων βοσκοτόπων και ιδίως της παγίδευσης του διοξειδίου του άνθρακα, θα πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις για τη συντήρηση των μόνιμων βοσκοτόπων. Η εν λόγω προστασία θα πρέπει να συνίσταται στην απαγόρευση της άροσης και της μετατροπής βοσκοτόπων στις πλέον ευάλωτες, από περιβαλλοντική άποψη, εκτάσεις των περιοχών «Natura 2000» που καλύπτονται από τις οδηγίες 92/43/ΕΟΚ και 2009/147/ΕΚ και σε γενικότερη διασφάλιση, βασιζόμενη στην αναλογία μεταξύ μόνιμων βοσκοτόπων και μετατροπής σε γη για άλλες χρήσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν την εξουσία να οριοθετούν περαιτέρω τις ευάλωτες, από περιβαλλοντική άποψη, εκτάσεις που δεν καλύπτονται από τις εν λόγω οδηγίες. Επιπλέον θα πρέπει να επιλέγουν σε ποιο εδαφικό επίπεδο θα πρέπει να εφαρμόζεται η αναλογία. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική προστασία των μόνιμων βοσκοτόπων, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό του πλαισίου για τον προσδιορισμό, από τα κράτη μέλη, των μόνιμων βοσκοτόπων που δεν καλύπτονται από τις οδηγίες 92/43/ΕΟΚ ή 2009/147/ΕΚ.
(43)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι η αναλογία μεταξύ μόνιμων βοσκοτόπων και συνολικών γεωργικών εκτάσεων είναι ορθώς καθορισμένη και διατηρημένη, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό λεπτομερών μεθόδων για τον προσδιορισμό της εν λόγω αναλογίας, λεπτομερών κανόνων για τη διατήρηση των μόνιμων βοσκοτόπων και χρονοδιαγράμματος για την υποχρέωση μεμονωμένων γεωργών να μετατρέπουν εκτάσεις εκ νέου.
(44)
Θα πρέπει να καθορισθούν περιοχές οικολογικής εστίασης προκειμένου να διασφαλισθεί και να βελτιωθεί η βιοποικιλότητα στις εκμεταλλεύσεις. Οι περιοχές οικολογικής εστίασης θα πρέπει, επομένως, να συνίστανται σε εκτάσεις οι οποίες επηρεάζουν άμεσα τη βιοποικιλότητα, όπως εκτάσεις σε αγρανάπαυση, χαρακτηριστικά τοπίου, αναβαθμίδες, ζώνες ανασχέσεως, αναδασωμένες περιοχές και αγροδασοκομικές εκτάσεις, ή οι οποίες επηρεάζουν έμμεσα τη βιοποικιλότητα μέσω μειωμένης χρήσης προσθέτων στην εκμετάλλευση, όπως εκτάσεις με εμβόλιμες καλλιέργειες και χειμερινή φυτική κάλυψη. Οι υποχρεώσεις στο πλαίσιο του μέτρου των περιοχών οικολογικής εστίασης θα πρέπει να εφαρμοσθούν κατά τρόπο ώστε να αποφευχθεί η δυσανάλογη επιβάρυνση των μικρότερων εκμεταλλεύσεων σε σύγκριση με την πλέον ενισχυμένη προστασία του περιβάλλοντος. Θα πρέπει να προβλέπονται εξαιρέσεις για τις εκμεταλλεύσεις που πληρούν ήδη τους στόχους των περιοχών οικολογικής εστίασης διότι αποτελούνται σε σημαντικό βαθμό από βοσκοτόπους ή αγραναπαύσεις. Θα πρέπει να προβλέπονται επίσης εξαιρέσεις σε κράτη με μεγάλη δασοκάλυψη για τους γεωργούς οι οποίοι ασκούν γεωργική δραστηριότητα σε περιοχές που αντιμετωπίζουν φυσικούς περιορισμούς σε ορισμένες κυρίως δασώδεις εκτάσεις όπου υπάρχει σημαντικός κίνδυνος εγκατάλειψης της γης. Θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί η δυνατότητα των κρατών μελών και των γεωργών να εκπληρώνουν την υποχρέωση σε περιφερειακό ή συλλογικό επίπεδο με στόχο την επίτευξη παρακείμενων περιοχών οικολογικής εστίασης οι οποίες είναι ευεργετικότερες για το περιβάλλον. Για λόγους απλούστευσης, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν επιλογή τυποποίησης του μεγέθους των περιοχών οικολογικής εστίασης.
(45)
Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι οι περιοχές οικολογικής εστίασης καθορίζονται με αποτελεσματικό και συνεκτικό τρόπο, λαμβανομένων παράλληλα υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των κρατών μελών, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό περαιτέρω κριτηρίων για το χαρακτηρισμό περιοχών ως περιοχών οικολογικής εστίασης· την αναγνώριση άλλων τύπων περιοχών οικολογικής εστίασης· τον καθορισμό συντελεστών μετατροπής για ορισμένους τύπους περιοχών οικολογικής εστίασης· τη θέσπιση κανόνων για την εφαρμογή, από τα κράτη μέλη, μέρους της περιοχής οικολογικής εστίασης σε περιφερειακό επίπεδο· τον καθορισμό κανόνων για συλλογική εφαρμογή της υποχρέωση διατήρησης των περιοχών οικολογικής εστίασης από εκμεταλλεύσεις σε κοντινή απόσταση· τον καθορισμό του πλαισίου των κριτηρίων που πρέπει να ορίσουν τα κράτη μέλη για τη διαπίστωση της εν λόγω κοντινής απόστασης· και τον καθορισμό των μεθόδων προσδιορισμού της αναλογίας δασών προς γεωργικές εκτάσεις. Κατά την προσθήκη άλλων ειδών περιοχών οικολογικής εστίασης, η Επιτροπή θα πρέπει να μεριμνά ώστε αυτά να στοχεύουν στη βελτίωση της γενικής περιβαλλοντικής απόδοσης της εκμετάλλευσης, ιδίως όσον αφορά τη βιοποικιλότητα, τη βελτίωση της ποιότητας του εδάφους και των υδάτων, την προστασία του τοπίου και την επίτευξη των στόχων του μετριασμού της αλλαγής του κλίματος και της προσαρμογής στις επιπτώσεις της.
(46)
Για την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης της γεωργίας σε περιοχές με ειδικούς φυσικούς περιορισμούς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν μέρος των ανώτατων ορίων τους για τις άμεσες ενισχύσεις για να χορηγήσουν ετήσια ενίσχυση σε σχέση με την έκταση επιπλέον της βασικής ενίσχυσης, σε όλους τους ενεργούς γεωργούς αυτών των περιοχών, ή ορισμένων από αυτές, όπως αποφασίσει το κράτος μέλος. Η ενίσχυση αυτή δεν θα πρέπει να αντικαθιστά τη στήριξη που χορηγείται στο πλαίσιο των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης και δεν θα πρέπει να χορηγείται σε γεωργούς σε περιοχές οι οποίες έχουν ορισθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1698/2005, αλλά δεν έχουν ορισθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
(47)
Η δημιουργία και ανάπτυξη νέας οικονομικής δραστηριότητας στο γεωργικό τομέα από γεωργούς νεαρής ηλικίας αποτελεί οικονομική πρόκληση και στοιχείο που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τη χορήγηση και στόχευση των αμέσων ενισχύσεων. Η ανάπτυξη αυτή είναι ουσιώδης για την ανταγωνιστικότητα του γεωργικού τομέα στην Ένωση και για το λόγο αυτό θα πρέπει να θεσπισθεί εισοδηματική στήριξη για γεωργούς νεαρής ηλικίας οι οποίοι αρχίζουν τη γεωργική δραστηριότητά τους, με σκοπό να διευκολυνθεί η αρχική εγκατάσταση των γεωργών αυτών και η διαρθρωτική προσαρμογή των εκμεταλλεύσεών τους μετά την αρχική τους εγκατάσταση. Προς το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν μέρος των εθνικών ανώτατων ορίων τους για τις άμεσες ενισχύσεις για να χορηγήσουν σε γεωργούς νεαρής ηλικίας ετήσια στρεμματική ενίσχυση επιπλέον της βασικής. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να αποφασίζουν τη μέθοδο υπολογισμού της εν λόγω ενίσχυσης και, εάν η μέθοδος αυτή συνεπάγεται υποχρέωση καθορισμού ορίου όσον αφορά την ενίσχυση ανά γεωργό, το όριο αυτό καθορίζεται τηρουμένων των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης. Δεδομένου ότι θα πρέπει να καλύπτει μόνο την αρχική περίοδο της επιχειρηματικής λειτουργίας και να μην μετατραπεί σε λειτουργική ενίσχυση, η εν λόγω ενίσχυση θα πρέπει να χορηγείται μόνο για πέντε το πολύ χρόνια. Θα πρέπει να είναι διαθέσιμη στους γεωργούς νεαρής ηλικίας οι οποίοι αρχίζουν τη γεωργική τους δραστηριότητα και δεν υπερβαίνουν τα 40 έτη κατά το έτος της πρώτης υποβολής της αίτησης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
(48)
Για τη διασφάλιση της προστασίας των δικαιωμάτων των δικαιούχων και για την αποφυγή των διακρίσεων μεταξύ τους, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό των συνθηκών υπό τις οποίες ένα νομικό πρόσωπο μπορεί να θεωρείται επιλέξιμο να λάβει ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας.
(49)
Θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη η χρήση μέρους των εθνικών ανώτατων ορίων τους για άμεσες ενισχύσεις για να δώσουν συνδεδεμένη στήριξη σε μερικούς τομείς ή περιοχές σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Οι πόροι που ενδέχεται να χρησιμοποιούνται για συνδεδεμένη στήριξη θα πρέπει να περιορίζονται καταλλήλως, επιτρέποντας παράλληλα τη χορήγηση τέτοιας στήριξης σε κράτη μέλη στους συγκεκριμένους τομείς ή περιοχές τους που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένες καταστάσεις, όπου οι ειδικοί τύποι γεωργίας ή οι ειδικοί γεωργικοί τομείς είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για οικονομικούς, περιβαλλοντικούς ή/και κοινωνικούς λόγους. Ενδείκνυται να επιτραπεί στα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν έως 8 % των εθνικών ανώτατων ορίων τους για την εν λόγω στήριξη, ή 13 % αν το επίπεδο συνδεδεμένης στήριξής τους σε τουλάχιστον ένα από τα έτη της περιόδου 2010-2014 υπερβαίνει το 5 % ή, αν εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου2014. Εκτός αυτού, προκειμένου να διατηρηθεί η αυτονομία του κτηνοτροφικού τομέα με βάση τις πρωτεΐνες, τα κράτη μέλη που χρησιμοποιούν τουλάχιστον το 2 % των εθνικών ανώτατων ορίων τους για τη στήριξη της καλλιέργειας πρωτεϊνούχων φυτών θα πρέπει να μπορούν να αυξήσουν κατά δύο, το πολύ, ποσοστιαίες μονάδες τα εν λόγω ποσοστά. Σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις που ένας τομέας ή μια περιφέρεια παρουσιάζει ορισμένες ευαίσθητες ανάγκες και κατόπιν εγκρίσεως της Επιτροπής, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν πάνω από το 13 % του ανώτατου ορίου. Εναλλακτικώς, αντί των ποσοστών αυτών, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιήσουν έως 3 εκατομμύρια EUR ετησίως για τη χρηματοδότηση της συνδεδεμένης στήριξης. Η συνδεδεμένη στήριξη θα πρέπει να χορηγείται μόνο στο βαθμό που απαιτείται για τη δημιουργία κινήτρου για τη διατήρηση των τρεχόντων επιπέδων παραγωγής στους εν λόγω τομείς ή περιοχές. Η στήριξη αυτή πρέπει επίσης να διατίθεται σε γεωργούς που θα κατέχουν, στις 31 Δεκεμβρίου 2013, ειδικά δικαιώματα ενίσχυσης που χορηγούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και οι οποίοι δεν έχουν στη διάθεσή τους επιλέξιμα εκτάρια για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης. Όσον αφορά την έγκριση προαιρετικής συνδεμένης στήριξης που υπερβαίνει το 13 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται ανά κράτος μέλος, η Επιτροπή θα πρέπει επιπλέον να εξουσιοδοτείται για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων χωρίς εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
(50)
Για τη διασφάλιση αποτελεσματικής και στοχευμένης χρήσης των πόρων της Ένωσης και για να αποφευχθεί η διπλή χρηματοδότηση από άλλα παρόμοια μέσα στήριξης, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό των όρων για τη χορήγηση της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης καθώς και κανόνες για τη συνοχή με άλλα μέτρα της Ένωσης και για τη σώρευση της στήριξης.
(51)
Για την αποφυγή τυχόν κινδύνου διατάραξης της παραγωγής στις περιοχές βαμβακοπαραγωγής, μέρος της στήριξης στον τομέα του βαμβακιού σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 εξακολούθησε να συνδέεται με την καλλιέργεια βαμβακιού μέσω ειδικής ενίσχυσης καλλιέργειας ανά επιλέξιμο εκτάριο λαμβανομένων υπόψη όλων των σχετικών παραγόντων. Η κατάσταση αυτή θα πρέπει να διατηρηθεί σύμφωνα με τους στόχους που ορίζονται στο πρωτόκολλο αριθ. 4 για το βαμβάκι της Πράξης προσχώρησης του 1979.
(52)
Για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής και διαχείρισης της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τους κανόνες και όρους για την έγκριση της γης και των ποικιλιών για τους σκοπούς της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι· τους κανόνες για τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης αυτής και τις απαιτήσεις επιλεξιμότητας και τις γεωπονικές πρακτικές· κριτήρια έγκρισης των διεπαγγελματικών οργανώσεων· υποχρεώσεις των παραγωγών· και κανόνες που διέπουν την περίπτωση κατά την οποία η εγκεκριμένη διεπαγγελματική οργάνωση δεν πληροί τα εν λόγω κριτήρια.
(53)
Το κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 του Συμβουλίου (17) απαιτούσε από κάθε κράτος μέλος παραγωγής βαμβακιού να υποβάλει στη Επιτροπή, είτε, κάθε τέσσερα έτη και για πρώτη φορά την 1η Ιανουαρίου 2009, σχέδιο τετραετούς προγράμματος αναδιάρθρωσης είτε, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2009, ενιαίο σχέδιο τροποποιημένου προγράμματος αναδιάρθρωσης διάρκειας οκτώ ετών. Η πείρα έχει καταδείξει ότι η αναδιάρθρωση του τομέα του βαμβακιού θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί καλύτερα μέσω άλλων μέτρων, συμπεριλαμβανομένων μέτρων στο πλαίσιο του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013. Τα εν λόγω μέτρα θα επέτρεπαν επίσης μεγαλύτερο συντονισμό με μέτρα σε άλλους τομείς. Τα κεκτημένα δικαιώματα και η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων που ήδη συμμετέχουν σε προγράμματα αναδιάρθρωσης θα πρέπει ωστόσο να τύχουν σεβασμού. Συνεπώς θα πρέπει να επιτραπεί στα τρέχοντα τετραετή ή οκταετή προγράμματα να συνεχισθούν έως την ολοκλήρωσή τους χωρίς δυνατότητα παράτασης. Τα διαθέσιμα κεφάλαια για τα τετραετή προγράμματα θα μπορούν στη συνέχεια να ενσωματωθούν στα διαθέσιμα κεφάλαια της Ένωσης για μέτρα αγροτικής ανάπτυξης, από το 2014. Δεδομένης της περιόδου προγραμματισμού, τα κεφάλαια που θα είναι διαθέσιμα μετά το τέλος των οκταετών προγραμμάτων δεν θα είναι χρήσιμα για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης το 2018 δεδομένης της περιόδου προγραμματισμού και θα μπορούσαν συνεπώς να αξιοποιηθούν πιο επωφελώς, μεταφερόμενα σε καθεστώτα στήριξης του παρόντος κανονισμού, όπως προβλέπεται ήδη στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 637/2008. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 637/2008 θα καταστεί συνεπώς άνευ αντικειμένου από την 1η Ιανουαρίου 2014 ή την 1η Ιανουαρίου 2018 όσον αφορά κράτη μέλη τα οποία έχουν, αντίστοιχα, τετραετή ή οκταετή προγράμματα και επομένως θα πρέπει να καταργηθεί.
(54)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να θεσπίσουν ένα απλό και ειδικό καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές προκειμένου να μειωθούν τα διοικητικά έξοδα που συνδέονται με τη διαχείριση και τον έλεγχο της άμεσης στήριξης. Για το λόγο αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να θεσπίσουν είτε μια κατ’ αποκοπή ενίσχυση η οποία αντικαθιστά όλες τις άμεσες ενισχύσεις, είτε ενίσχυση βασιζόμενη στο ποσό που οφείλεται στους γεωργούς σε ετήσια βάση. Θα πρέπει να προβλεφθούν κανόνες για την απλούστευση των διατυπώσεων, που θα μετριάζουν, μεταξύ άλλων, υποχρεώσεις των μικροκαλλιεργητών, όπως εκείνες που σχετίζονται με την αίτηση στήριξης, τις γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον, την πολλαπλή συμμόρφωση και τους ελέγχους όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η επίτευξη του συνόλου των μεταρρυθμιστικών στόχων, υπό την έννοια ότι η νομοθεσία της Ένωσης στην οποία παραπέμπει το παράρτημα ΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εφαρμόζεται στους μικροκαλλιεργητές. Στόχος του καθεστώτος αυτού θα πρέπει να είναι η στήριξη της υφιστάμενης γεωργικής διάρθρωσης των μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων στην Ένωση χωρίς να εμποδίζεται η ανάπτυξη προς πλέον ανταγωνιστικές δομές. Για το λόγο αυτό, η πρόσβαση στο καθεστώς θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να περιορίζεται στις υφιστάμενες εκμεταλλεύσεις. H συμμετοχή των γεωργών στο καθεστώς θα πρέπει να είναι προαιρετική. Ωστόσο, προκειμένου να καταστεί ακόμα μεγαλύτερος ο αντίκτυπος του καθεστώτος από άποψη απλούστευσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να συμπεριλαμβάνουν αυτομάτως ορισμένους γεωργούς στο καθεστώς, με την επιφύλαξη της δυνατότητάς τους να αποσυρθούν.
(55)
Χάριν ασφαλείας δικαίου, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τη θέσπιση όρων σχετικά με τη συμμετοχή στο καθεστώς των μικροκαλλιεργητών σε περίπτωση μεταβολής της κατάστασης του συμμετέχοντος γεωργού.
(56)
Για λόγους απλούστευσης και για να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιφερειών, η διαχείριση των αμέσων ενισχύσεων στις περιφέρειες αυτές θα πρέπει να διενεργείται στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης που θεσπίσθηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 228/2013. Κατά συνέπεια, για τις περιφέρειες αυτές δεν θα ισχύουν διατάξεις του παρόντος κανονισμού σχετικά με το καθεστώς βασικής ενίσχυσης και τις σχετικές ενισχύσεις, τη συνδεδεμένη στήριξη και το καθεστώς μικροκαλλιεργητών.
(57)
Απαιτούνται κοινοποιήσεις από τα κράτη μέλη για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και της παρακολούθησης, ανάλυσης και διαχείρισης των αμέσων ενισχύσεων. Για τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των κανόνων του παρόντος κανονισμού και για να καταστούν οι κοινοποιήσεις ταχείες, αποτελεσματικές, ακριβείς, οικονομικές και συμβατές με την προστασία των προσωπικών δεδομένων, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τη θέσπιση των απαραίτητων μέτρων σχετικά με τις κοινοποιήσεις που θα κάνουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή ή για λόγους εξακρίβωσης, ελέγχου, παρακολούθησης, αξιολόγησης και δημοσιονομικού ελέγχου των αμέσων ενισχύσεων και για τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις διεθνών συμφωνιών, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων κοινοποίησης δυνάμει των συμφωνιών αυτών και σχετικά με περαιτέρω κανόνες για τη φύση και το είδος των προς κοινοποίηση πληροφοριών, για τις κατηγορίες των προς επεξεργασία δεδομένων και τη μέγιστη περίοδο διατήρησής τους, για τα δικαιώματα πρόσβασης στις πληροφορίες ή στα συστήματα πληροφοριών και τους όρους δημοσίευσης των πληροφοριών.
(58)
Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που συλλέγονται για την εφαρμογή αμέσων ενισχύσεων θα πρέπει να υποβάλλονται σε επεξεργασία κατά τρόπο που να συνάδει με αυτούς τους σκοπούς. Θα πρέπει επίσης να είναι ανώνυμα, να συναθροίζονται όταν γίνεται επεξεργασία τους για σκοπούς παρακολούθησης ή αξιολόγησης και να προστατεύονται σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία περί προστασίας των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και ιδίως την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19). Τα πρόσωπα τα οποία αφορούν τα δεδομένα θα πρέπει να ενημερώνονται για την επεξεργασία αυτή και για τα δικαιώματα προστασίας των δεδομένων τους.
(59)
Ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, ο οποίος την υπέβαλε στις 14 Δεκεμβρίου 2011 (20).
(60)
Για την ομαλή μετάβαση από τις ρυθμίσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου σε αυτές του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τη λήψη των απαραίτητων μέτρων για την προστασία ενδεχόμενων κεκτημένων δικαιωμάτων και εύλογων προσδοκιών των γεωργών.
(61)
Για να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και για την αποφυγή του αθέμιτου ανταγωνισμού ή των διακρίσεων μεταξύ των γεωργών, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές εξουσίες στην Επιτροπή σχετικά με: τον καθορισμό του ποσού που πρέπει να περιληφθεί στο ειδικό εθνικό αποθεματικό για την αποναρκοθέτηση της Κροατίας· τον ορισμό του ετήσιου ανώτατου ορίου για το καθεστώς βασικής στήριξης· τη θέσπιση κανόνων σχετικά με αιτήσεις χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης· τη θέσπιση μέτρων σχετικά με την επιστροφή των αχρησιμοποίητων δικαιωμάτων ενίσχυσης στο εθνικό απόθεμα· τη θέσπιση κανόνων σχετικά με την κοινοποίηση της μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης προς τις εθνικές αρχές και τις προθεσμίες εντός των οποίων πραγματοποιείται η κοινοποίηση αυτή· τον ορισμό του ετήσιου ανώτατου ορίου για το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης · τη θέσπιση κανόνων σχετικά με αιτήσεις χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης που υποβάλλονται το έτος χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το οποίο τα κράτη μέλη μεταβαίνουν στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης· τον ορισμό ετήσιων ανώτατων ορίων για την αναδιανεμητική ενίσχυση. Οι σχετικές εξουσίες θα πρέπει να ασκούνται κατά τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ.182/2011.
(62)
Για να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και για την αποφυγή του αθέμιτου ανταγωνισμού ή των διακρίσεων μεταξύ των γεωργών, θα πρέπει επίσης να ανατεθούν εκτελεστικές εξουσίες στην Επιτροπή σχετικά με: την έγκριση κανόνων σχετικά με τη διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων των χρονοδιαγραμμάτων για την υποβολή τους, των κοινοποιήσεων των κρατών μελών και της αξιολόγησης, από την Επιτροπή, των ισοδύναμων πρακτικών· την έγκριση ορισμένων ορίων εντός των οποίων θεωρείται ότι πληρούται η υποχρέωση διατήρησης μόνιμων βοσκοτόπων· τον καθορισμό του ανώτατου ορίου για την ενίσχυση γεωργικών πρακτικών επωφελών για το κλίμα και το περιβάλλον· τον καθορισμό του ετήσιου ανώτατου ορίου για την ενίσχυση περιοχών με φυσικούς περιορισμούς· τον καθορισμό του ετήσιου ανώτατου ορίου για την ενίσχυση γεωργών νεαρής ηλικίας. Οι σχετικές εξουσίες θα πρέπει να ασκούνται κατά τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ.182/2011.
(63)
Για να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και για την αποφυγή του αθέμιτου ανταγωνισμού ή των διακρίσεων μεταξύ των γεωργών, θα πρέπει επίσης να ανατεθούν εκτελεστικές εξουσίες στην Επιτροπή σχετικά με: τον καθορισμό του ετήσιου ανώτατου ορίου για την προαιρετική συνδεδεμένη ενίσχυση· τη θέσπιση κανόνων για τη διαδικασία αξιολόγησης και έγκρισης των αποφάσεων στο πλαίσιο της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης· τη θέσπιση κανόνων για τη διαδικασία έγκρισης και τις κοινοποιήσεις προς τους παραγωγούς σχετικά με την έγκριση των εκτάσεων και των ποικιλιών για τους σκοπούς της ειδικής καλλιεργητικής ενίσχυσης για το βαμβάκι· τη θέσπιση κανόνων για τον υπολογισμό της μείωσης του ποσού της ειδικής καλλιεργητικής ενίσχυσης για το βαμβάκι· τη θέσπιση κανόνων σχετικά με γενικές απαιτήσεις και μεθόδους κοινοποίησης· και τη λήψη των αναγκαίων και δικαιολογημένων μέτρων προς επίλυση ειδικών προβλημάτων σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Οι εξουσίες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
(64)
Για να λύσει επείγοντα προβλήματα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη διασφαλίζοντας και τη συνέχεια του συστήματος αμέσων ενισχύσεων, η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις αμέσου εφαρμογής όταν, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις που θίγουν τη χορήγηση στήριξης και θέτουν σε κίνδυνο την αποτελεσματική εφαρμογή των ενισχύσεων στο πλαίσιο των καθεστώτων στήριξης του παρόντος κανονισμού.
(65)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη αλλά μπορούν αντιθέτως να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης μέσω της πολυετούς εγγύησης της ενωσιακής χρηματοδότησης και με την επικέντρωση σε σαφώς καθορισμένες προτεραιότητες, δεδομένων των δεσμών μεταξύ του παρόντος κανονισμού και των άλλων μέσων της ΚΓΠ, των ανισοτήτων μεταξύ των διάφορων αγροτικών περιοχών και των περιορισμένων δημοσιονομικών πόρων των κρατών μελών σε μια διευρυμένη Ένωση, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(66)
Δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 73/2009 θα εξακολουθήσει να εφαρμόζεται το 2014, ο παρών κανονισμός θα πρέπει γενικώς να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015. Ωστόσο, οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού περί ευελιξίας μεταξύ πυλώνων παρέχουν τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να λαμβάνουν αποφάσεις και να τις κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 31η Δεκεμβρίου 2013. Επιπλέον, ορισμένες άλλες διατάξεις του παρόντος κανονισμού απαιτούν την ανάληψη δράσης το 2014. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει, επομένως, να εφαρμόζονται από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
(67)
Λόγω του επείγοντος της προετοιμασίας της ομαλής εφαρμογής των μελετώμενων μέτρων, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει:
α)
κοινούς κανόνες για τις ενισχύσεις που χορηγούνται άμεσα στους γεωργούς στο πλαίσιο των καθεστώτων στήριξης που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος Ι («άμεσες ενισχύσεις»)·
β)
ειδικούς κανόνες για τα εξής θέματα:
(i)
βασική ενίσχυση των γεωργών («καθεστώς βασικής ενίσχυσης» και μεταβατικό απλουστευμένο καθεστώς, «καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης»)·
(ii)
προαιρετική μεταβατική εθνική ενίσχυση για τους γεωργούς·
(iii)
προαιρετική αναδιανεμητική ενίσχυση·
(iv)
ενίσχυση για τους γεωργούς που εφαρμόζουν γεωργικές πρακτικές επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον·
(v)
προαιρετική ενίσχυση για τους γεωργούς που δραστηριοποιούνται σε περιοχές με φυσικούς περιορισμούς·
(vi)
ενίσχυση για τους γεωργούς νεαρής ηλικίας που αρχίζουν τη γεωργική τους δραστηριότητα·
(vii)
καθεστώς προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης·
(viii)
ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι·
(ix)
προαιρετικό απλουστευμένο καθεστώς για μικροκαλλιεργητές·
(x)
πλαίσιο που επιτρέπει στη Βουλγαρία, την Κροατία και τη Ρουμανία να συμπληρώνουν τις άμεσες ενισχύσεις.
Άρθρο 2
Τροποποίηση του παραρτήματος Ι
Χάριν ασφαλείας δικαίου, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για την τροποποίηση του καταλόγου των καθεστώτων στήριξης που παρατίθεται στο παράρτημα Ι, στο βαθμό που απαιτείται ώστε να λαμβάνονται υπόψη νέες νομοθετικές πράξεις σχετικά με τα καθεστώτα στήριξης οι οποίες ενδέχεται να εκδοθούν μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 3
Εφαρμογή στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες και στα μικρά νησιά του Αιγαίου
Το άρθρο 11 δεν εφαρμόζεται στις περιοχές της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 349 ΣΛΕΕ («εξόχως απόκεντρες περιοχές») ούτε στις άμεσες ενισχύσεις που χορηγούνται στα μικρά νησιά του Αιγαίου σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 229/2013.
Οι τίτλοι III, IV και V του παρόντος κανονισμού δεν εφαρμόζονται στις εξόχως απόκεντρες περιοχές.
Άρθρο 4
Ορισμοί και σχετικές διατάξεις
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι εξής ορισμοί:
α)
ως «γεωργός» νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή η ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων, ανεξαρτήτως του νομικού καθεστώτος που προσδίδει το εθνικό δίκαιο στην ομάδα και τα μέλη της, που διαθέτει εκμετάλλευση ευρισκόμενη στο εδαφικό πεδίο των Συνθηκών, όπως ορίζεται στο άρθρο 52 ΣΕΕ σε συνάρτηση με τα άρθρα 349 και 355 ΣΛΕΕ, και ασκεί γεωργική δραστηριότητα·
β)
ως «εκμετάλλευση» νοείται το σύνολο των μονάδων που χρησιμοποιεί για γεωργικές δραστηριότητες και διαχειρίζεται ένας γεωργός στην επικράτεια του ίδιου κράτους μέλους·
γ)
ως «γεωργική δραστηριότητα» νοείται:
i)
η παραγωγή, η εκτροφή ζώων ή η καλλιέργεια γεωργικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων της συγκομιδής, της άμελξης, της αναπαραγωγής ζώων και της εκτροφής ζώων για γεωργική εκμετάλλευση,
ii)
η διατήρηση μιας γεωργικής έκτασης σε κατάσταση που να την καθιστά κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια χωρίς προπαρασκευαστικές ενέργειες πέραν των συνήθων γεωργικών μεθόδων και μηχανημάτων, σύμφωνα με κριτήρια οριζόμενα από τα κράτη μέλη βάσει πλαισίου που θεσπίζει η Επιτροπή, ή
iii)
η άσκηση της ελάχιστης δραστηριότητας, ως ορίζεται από τα κράτη μέλη, για γεωργικές περιοχές εκ φύσεως κατάλληλες για βοσκή ή καλλιέργεια·
δ)
ως «γεωργικά προϊόντα» νοούνται τα προϊόντα, εξαιρουμένων των αλιευτικών προϊόντων, που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι των Συνθηκών, καθώς και το βαμβάκι·
ε)
ως «γεωργική έκταση» νοείται οποιαδήποτε έκταση αρόσιμης γης, μόνιμων βοσκοτόπων και μόνιμων λειμώνων, ή μόνιμων καλλιεργειών·
στ)
ως «αρόσιμη γη» νοούνται η γη που καλλιεργείται για φυτική παραγωγή ή εκτάσεις διαθέσιμες για φυτική παραγωγή, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων υπό καθεστώς παύσης καλλιέργειας σύμφωνα με τα άρθρα 22, 23 και 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999, με το άρθρο 39 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 και με το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για γη υπό θερμοκήπια ή υπό σταθερό ή κινητό κάλυμμα·
ζ)
ως «μόνιμες καλλιέργειες» νοούνται οι μη εναλλασσόμενες καλλιέργειες, εκτός από τους μόνιμους βοσκοτόπους και τους μόνιμους λειμώνες, οι οποίες καταλαμβάνουν τη γη για περίοδο τουλάχιστον πέντε ετών και αποδίδουν επαναλαμβανόμενες συγκομιδές, συμπεριλαμβανομένων των φυτωρίων καθώς και των πρεμνοφυών δασών μικρού περίτροπου χρόνου·
η)
ως «μόνιμος βοσκότοπος και μόνιμος λειμώνας», (που αναφέρονται από κοινού ως «μόνιμος βοσκότοπος») νοείται η γη που χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη αγρωστωδών ή άλλων ποωδών κτηνοτροφικών φυτών με φυσικό τρόπο (αυτοφυή) ή με καλλιέργεια (σπαρμένα) και δεν έχει περιληφθεί στην αμειψισπορά επί πέντε έτη ή περισσότερο· μπορεί να περιλαμβάνει άλλα είδη, όπως θάμνους και/ή δένδρα που προσφέρονται για βοσκή, υπό τον όρο ότι επικρατούν τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά, καθώς και, εφόσον ληφθεί σχετική απόφαση των κρατών μελών, γη που προσφέρεται για βοσκή και εντάσσεται σε καθιερωμένες τοπικές πρακτικές όπου τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά παραδοσιακά δεν επικρατούν στις εκτάσεις βοσκής·
θ)
ως «αγρωστώδη ή λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά» νοούνται όλα τα ποώδη κτηνοτροφικά φυτά που παραδοσιακά απαντώνται στους φυσικούς βοσκοτόπους ή συνήθως περιλαμβάνονται σε μείγματα σπόρων προς σπορά βοσκοτόπων ή λιβαδιών στο κράτος μέλος, είτε χρησιμοποιούνται για τη βοσκή ζώων είτε όχι·
ι)
ως «φυτώρια» νοούνται οι ακόλουθες εκτάσεις με νεαρά ξυλώδη φυτά που καλλιεργούνται στο ύπαιθρο με σκοπό τη μεταφύτευση:
-
φυτώρια αμπέλων και έρριζων υποκειμένων·
-
φυτώρια οπωροφόρων δέντρων και φυτών με ράγες·
-
φυτώρια καλλωπιστικών φυτών·
-
εμπορικά φυτώρια δασικών δέντρων, εκτός από αυτά που καλλιεργούνται για τις ανάγκες της ίδιας της εκμετάλλευσης σε δασικές περιοχές·
-
φυτώρια δέντρων και θάμνων για φύτευση σε κήπους, πάρκα, παρυφές δρόμων και πρανή (π.χ. φυτών θαμνοστοιχιών, τριανταφυλλιών και άλλων καλλωπιστικών θάμνων, καλλωπιστικών κωνοφόρων), συμπεριλαμβανομένων σε όλες τις περιπτώσεις των υποκειμένων και των νεαρών φυτών τους·
ια)
ως «πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου» νοούνται εκτάσεις που είναι φυτεμένες με είδη δέντρων του κωδικού ΣΟ 0602 90 41 καθοριζόμενα από τα κράτη μέλη και αποτελούνται από ξυλώδεις πολυετείς καλλιέργειες, με έρριζα υποκείμενα ή παραφυάδες που παραμένουν στο έδαφος μετά τη συγκομιδή και αναπτύσσουν νέους βλαστούς την επόμενη περίοδο και με μέγιστο κύκλο συγκομιδής που καθορίζεται από τα κράτη μέλη·
ιβ)
ως «πώληση» νοείται η πώληση ή οποιαδήποτε άλλη οριστική μεταβίβαση έγγειας ιδιοκτησίας ή δικαιωμάτων ενίσχυσης· ο ορισμός αυτός δεν περιλαμβάνει την πώληση έγγειας ιδιοκτησίας εάν αυτή μεταβιβάζεται σε δημόσιες αρχές ή για χρήση προς το δημόσιο συμφέρον και η μεταβίβαση πραγματοποιείται για μη γεωργικούς σκοπούς·
ιγ)
ως «μίσθωση» νοείται σύμβαση μίσθωσης ή παρόμοια προσωρινή συναλλαγή·
ιδ)
ως «μεταβίβαση» νοείται η μίσθωση ή πώληση γης ή δικαιωμάτων ενίσχυσης ή η πραγματική ή προσδοκώμενη μεταβίβασή τους λόγω κληρονομίας, ή άλλη οριστική μεταβίβασή τους· ο ορισμός δεν καλύπτει την επιστροφή των δικαιωμάτων κατά τη λήξη μίσθωσης.
2. Τα κράτη μέλη:
α)
θεσπίζουν τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι γεωργοί, ώστε να κρίνεται ότι έχουν τηρήσει την υποχρέωση να διατηρούν την γεωργική έκταση σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) σημείο ii)·
β)
όπου ισχύει σε ένα κράτος μέλος, ορίζουν την ελάχιστη δραστηριότητα που πρέπει να ασκείται σε γεωργικές περιοχές εκ φύσεως κατάλληλες για βοσκή ή καλλιέργεια, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) σημείο iii)·
γ)
ορίζουν τα είδη δέντρων που είναι επιλέξιμα για πρεμνοφυή δάση βραχυχρόνιας αμειψισποράς καθώς και το μέγιστο κύκλο συγκομιδής όσον αφορά αυτά τα είδη δέντρων, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο ια).
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι γη που προσφέρεται για βοσκή και εντάσσεται σε καθιερωμένες τοπικές πρακτικές όπου τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά παραδοσιακά δεν επικρατούν στις εκτάσεις βοσκής πρέπει να θεωρείται ως μόνιμος βοσκότοπος, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο η).
3. Χάριν ασφαλείας δικαίου, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 55 που καθορίζουν:
α)
το πλαίσιο εντός του οποίου τα κράτη μέλη πρέπει να ορίζουν τα κριτήρια που επιβάλλεται να πληρούν οι γεωργοί ώστε να τηρούν την υποχρέωση της διατήρησης της γεωργικής έκτασης σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, στοιχείο γ), σημείο ii)·
β)
το πλαίσιο εντός του οποίου τα κράτη μέλη ορίζουν τις ελάχιστες δραστηριότητες που πρέπει να ασκούνται σε αγροτικές περιοχές εκ φύσεως κατάλληλες για βοσκή ή καλλιέργεια, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, στοιχείο γ), σημείο iii)·
γ)
τα κριτήρια προσδιορισμού της επικράτησης αγρωστωδών και λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών και τα κριτήρια προσδιορισμού των καθιερωμένων τοπικών πρακτικών κατά την παράγραφο 1 στοιχείο η).
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΕΣΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Κοινοί κανόνες για τις άμεσες ενισχύσεις
Άρθρο 5
Γενικές διατάξεις κοινής γεωργικής πολιτικής
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και οι διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει αυτού εφαρμόζονται στα καθεστώτα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 6
Εθνικά ανώτατα όρια
1. Για κάθε κράτος μέλος και για κάθε έτος, το εθνικό ανώτατο όριο, που αποτελείται από τη συνολική αξία όλων των χορηγούμενων δικαιωμάτων πληρωμών, του εθνικού αποθέματος ή των περιφερειακών αποθεμάτων και των ανώτατων ορίων που καθορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 42, 47, 49, 51 και 53, ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ.
Όταν ένα κράτος μέλος κάνει χρήση της εναλλακτικής δυνατότητας του άρθρου 22 παράγραφος 2, είναι δυνατή η υπέρβαση του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για αυτό το κράτος μέλος για το αντίστοιχο έτος κατά το ποσό που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο αυτή.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, για κάθε κράτος μέλος το οποίο εφαρμόζει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης και για κάθε έτος, το εθνικό ανώτατο όριο, που αποτελείται από τα ανώτατα όρια τα οποία καθορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 36, 42, 47, 49, 51 και 53, είναι το προβλεπόμενο στο παράρτημα ΙΙ.
3. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις σχετικά με τα συνολικά ανώτατα ποσά των αμέσων ενισχύσεων που μπορούν να χορηγηθούν, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προκύπτουν από τις αποφάσεις που λαμβάνουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 14 και αυτών που προκύπτουν από την εφαρμογή του άρθρου 20 παράγραφος 2, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για την προσαρμογή των εθνικών ανώτατων ορίων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ.
Άρθρο 7
Καθαρά ανώτατα όρια
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 8, το συνολικό ποσό των αμέσων ενισχύσεων που μπορούν να χορηγηθούν σε ένα κράτος μέλος σύμφωνα με τους τίτλους ΙΙΙ, ΙV και V σε σχέση με ένα ημερολογιακό έτος, κατόπιν της εφαρμογής του άρθρου 11, δεν υπερβαίνει το αντίστοιχο ανώτατο όριο του παραρτήματος ΙΙΙ.
Αν το συνολικό ποσό των προς χορήγηση αμέσων ενισχύσεων σε ένα κράτος μέλος θα υπερέβαινε τα ανώτατα όρια του παραρτήματος III, το εν λόγω κράτος μέλος προβαίνει σε γραμμική μείωση των ποσών όλων των αμέσων ενισχύσεων, εξαιρουμένων των αμέσων ενισχύσεων που χορηγούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 228/2013 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 229/2013.
2. Για κάθε κράτος μέλος, και για κάθε ημερολογιακό έτος, το εκτιμώμενο προϊόν της μείωσης των ενισχύσεων του άρθρου 11 (το οποίο αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ των εθνικών ανωτάτων ορίων του παραρτήματος ΙΙ, με προσθήκη του διαθέσιμου ποσού δυνάμει του άρθρου 58, και των καθαρών ανωτάτων ορίων που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ) διατίθεται ως ενωσιακή στήριξη για μέτρα στο πλαίσιο προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης ο οποίος χρηματοδοτείται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
3. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις σχετικά με τα συνολικά ανώτατα ποσά των αμέσων ενισχύσεων που μπορούν να χορηγούνται, συμπεριλαμβανομένων όσων προκύπτουν από τις αποφάσεις που λαμβάνουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 14, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για την προσαρμογή των ανωτάτων ορίων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙΙ.
Άρθρο 8
Δημοσιονομική πειθαρχία
1. Το ποσοστό προσαρμογής που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εφαρμόζεται μόνο στις άμεσες ενισχύσεις ύψους άνω των 2 000 EUR που χορηγούνται στους γεωργούς κατά το αντίστοιχο ημερολογιακό έτος.
2. Λόγω της σταδιακής εισαγωγής των αμέσων ενισχύσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 1, το παρόν άρθρο εφαρμόζεται στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία από την 1η Ιανουαρίου 2016.
Λόγω της σταδιακής εισαγωγής των αμέσων ενισχύσεων κατ’ άρθρο 17, η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται στην Κροατία από την 1η Ιανουαρίου 2022.
3. Για την εξασφάλιση της ορθής εφαρμογής των προσαρμογών των αμέσων ενισχύσεων σε σχέση με τη δημοσιονομική πειθαρχία, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τη βάση υπολογισμού των μειώσεων που εφαρμόζουν στους γεωργούς τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
4. Στην περίπτωση νομικού προσώπου, ή ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν το συντελεστή προσαρμογής της παραγράφου 1 στο επίπεδο των μελών εκείνων των νομικών προσώπων ή ομάδων όπου η εθνική νομοθεσία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις μεμονωμένων μελών συγκρίσιμα με εκείνα μεμονωμένων γεωργών με την ιδιότητα διαχειριστή εκμετάλλευσης, ιδίως όσον αφορά το οικονομικό, κοινωνικό και φορολογικό επίπεδό τους, εφόσον έχουν συνεισφέρει στην ενίσχυση των γεωργικών δομών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων.
Άρθρο 9
Ενεργός γεωργός
1. Δεν χορηγείται άμεση ενίσχυση σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων οι γεωργικές εκτάσεις των οποίων είναι κυρίως εκτάσεις διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια και τα οποία δεν ασκούν επί των εκτάσεων αυτών την ελάχιστη δραστηριότητα που προβλέπουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2, στοιχείο β).
2. Δεν χορηγούνται άμεσες ενισχύσεις σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ή σε ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων, που διευθύνουν αερολιμένες, σιδηροδρομικές εταιρείες, δίκτυα ύδρευσης, κτηματομεσιτικές εταιρείες, γήπεδα και υπαίθριους χώρους ψυχαγωγίας.
Τα κράτη μέλη μπορούν, κατά περίπτωση, βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων, να αποφασίζουν να προσθέσουν στον κατάλογο του πρώτου εδαφίου οποιεσδήποτε άλλες ανάλογες μη γεωργικές επιχειρήσεις ή δραστηριότητες και μπορούν να αποφασίζουν να ανακαλούν οποιεσδήποτε τέτοιες προσθήκες εν συνεχεία.
Πρόσωπο ή ομάδα που εμπίπτει στο πρώτο ή το δεύτερο εδάφιο θεωρείται, ωστόσο, ενεργός γεωργός εάν προσκομίσει εξακριβώσιμα στοιχεία, με τη μορφή που απαιτούν τα κράτη μέλη, τα οποία αποδεικνύουν οτιδήποτε από τα κατωτέρω:
α)
ότι το ετήσιο ποσό των αμέσων ενισχύσεων είναι τουλάχιστον το 5 % των συνολικών εσόδων που αποκτήθηκαν από μη γεωργικές δραστηριότητες κατά το πλέον πρόσφατο οικονομικό έτος για το οποίο υπάρχουν τέτοια στοιχεία·
β)
ότι οι γεωργικές του/της δραστηριότητες δεν είναι ασήμαντες·
γ)
ότι ο κύριος επιχειρηματικός ή εταιρικός του/της σκοπός συνίσταται στην άσκηση γεωργικής δραστηριότητας.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης, επιπλέον των παραγράφων 1 και 2, να αποφασίζουν, βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων, ότι δεν πρέπει να χορηγούνται άμεσες ενισχύσεις σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ή σε ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων:
α)
οι γεωργικές δραστηριότητές των οποίων δεν αποτελούν παρά ασήμαντο μέρος των συνολικών οικονομικών δραστηριοτήτων τους, ή/και
β)
η κύρια δραστηριότητα ή ο εταιρικός σκοπός των οποίων δεν συνίσταται στην άσκηση γεωργικής δραστηριότητας.
4. Οι παράγραφοι 2 και 3 δεν ισχύουν για τους γεωργούς οι οποίοι απλώς έλαβαν άμεσες ενισχύσεις μη υπερβαίνουσες συγκεκριμένο ποσό για το προηγούμενο έτος. Τα ποσά αυτά καθορίζονται από τα κράτη μέλη βάσει αντικειμενικών κριτηρίων όπως τα εθνικά ή περιφερειακά χαρακτηριστικά τους και δεν υπερβαίνουν τα 5 000 EUR.
5. Για την προστασία των δικαιωμάτων των γεωργών, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τη θέσπιση:
α)
κριτηρίων για τον καθορισμό των περιπτώσεων στις οποίες η γεωργική έκταση ενός γεωργού πρέπει να θεωρείται ως κατά κύριο λόγο έκταση εκ φύσεως διατηρούμενη σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια·
β)
κριτηρίων για τον καθορισμό της διάκρισης μεταξύ των εσόδων από γεωργικές και μη γεωργικές δραστηριότητες·
γ)
κριτήρια για τον καθορισμό του ποσού των αμέσων ενισχύσεων σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 4, ειδικότερα αμέσων ενισχύσεων στο πρώτο έτος χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης εφόσον δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί οριστικά η αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης, όπως και αμέσων ενισχύσεων για νέους γεωργούς·
δ)
κριτήρια τα οποία πρέπει να πληρούν οι γεωργοί προκειμένου να αποδείξουν για τους σκοπούς των παραγράφων 2 και 3 ότι οι γεωργικές τους δραστηριότητες δεν είναι ασήμαντες και ότι ο κύριος επιχειρηματικός ή εταιρικός τους σκοπός συνίσταται στην άσκηση γεωργικής δραστηριότητας.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014 την προβλεπόμενη στις παραγράφους 2, 3 ή 4 απόφασή τους και, σε περίπτωση τροποποιήσεων, εντός δύο εβδομάδων από την ημερομηνία λήψης της απόφασης για την τροποποίηση.
Άρθρο 10
Ελάχιστες προϋποθέσεις για τη λήψη αμέσων ενισχύσεων
1. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν τη μη χορήγηση αμέσων ενισχύσεων σε γεωργούς σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν το συνολικό ποσό των ζητούμενων ή των προς καταβολή αμέσων ενισχύσεων προ της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για δεδομένο ημερολογιακό έτος δεν υπερβαίνει τα 100 EUR·
β)
όταν η επιλέξιμη έκταση της εκμετάλλευσης την οποία αφορούν οι ζητούμενες ή προς καταβολή άμεσες ενισχύσεις προ της εφαρμογής του άρθρου 65 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δεν υπερβαίνει το ένα εκτάριο.
2. Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η δομή των γεωργικών οικονομιών τους, τα κράτη μέλη μπορούν να προσαρμόζουν τα κατώτατα όρια που προβλέπονται στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 1 εντός των ορίων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙV.
3. Όταν ένα κράτος μέλος που έχει αποφασίσει να εφαρμόσει κατώτατο όριο έκτασης δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο β), εφαρμόζει εντούτοις το στοιχείο α) της ιδίας παραγράφου στους γεωργούς που λαμβάνουν συνδεδεμένη στήριξη σχετιζόμενη με ζώα όπως προβλέπεται στον τίτλο IV και οι οποίοι έχουν λιγότερα εκτάρια από το κατώτατο όριο έκτασης.
4. Τα οικεία κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να μην εφαρμόζουν την παράγραφο 1 στις εξόχως απόκεντρες περιοχές και τα μικρά νησιά του Αιγαίου.
5. Στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, για το έτος 2015, το ζητούμενο ή προς καταβολή ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 σημείο α) υπολογίζεται με βάση το ποσό που προβλέπεται στο παράρτημα V σημείο Α.
Στην Κροατία, για τα έτη 2015-2021, το ζητούμενο ή προς καταβολή ποσό όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 σημείο α) υπολογίζεται με βάση το ποσό που ορίζεται στο παράρτημα VΙ σημείο Α.
Άρθρο 11
Μείωση ενισχύσεων
1. Τα κράτη μέλη μειώνουν το ποσό των αμέσων ενισχύσεων που πρέπει να χορηγηθούν σε γεωργό δυνάμει του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 1 για ένα δεδομένο ημερολογιακό έτος κατά 5 % τουλάχιστον για το μέρος του ποσού που υπερβαίνει τις 150 000 EUR.
2. Πριν εφαρμόσουν την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να αφαιρούν τους μισθούς που συνδέονται με γεωργική δραστηριότητα και οι οποίοι έχουν πραγματικά καταβληθεί και δηλωθεί από το γεωργό κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, συμπεριλαμβανομένων των φόρων και κοινωνικών εισφορών λόγω απασχόλησης, από το ποσό των ενισχύσεων προς χορήγηση στο γεωργό σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 1 εντός δεδομένου ημερολογιακού έτους. Όπου δεν είναι διαθέσιμα στοιχεία για τους μισθούς που έχουν πραγματικά καταβληθεί και δηλωθεί από το γεωργό κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, χρησιμοποιούνται τα πλέον πρόσφατα στοιχεία.
3. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να δώσει αναδιανεμητική ενίσχυση σε γεωργούς κατά το Κεφάλαιο 2 του Τίτλου ΙΙΙ και να χρησιμοποιήσει άνω του 5 % του ετησίου ανωτάτου ποσού του Παραρτήματος ΙΙ για το σκοπό αυτό, δύναται να μην εφαρμόσει το παρόν άρθρο.
Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να δώσει αναδιανεμητική ενίσχυση στους γεωργούς σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 2 και η εφαρμογή των ανωτάτων ορίων του άρθρου 41 παράγραφος 4 το εμποδίζει να χρησιμοποιήσει περισσότερο από το 5 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για το σκοπό αυτό, δύναται να μην εφαρμόσει το παρόν άρθρο.
4. Δεν χορηγείται πλεονέκτημα συνιστάμενο στην αποφυγή των μειώσεων της ενίσχυσης σε γεωργούς που αποδεδειγμένα προκάλεσαν τεχνηέντως, από τις 18 Οκτωβρίου 2011, τις συνθήκες για να αποφύγουν τις επενέργειες του παρόντος άρθρου.
5. Στην περίπτωση νομικού προσώπου, ή ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τη μείωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στο επίπεδο των μελών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων όπου η εθνική νομοθεσία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις μεμονωμένων μελών συγκρίσιμα με εκείνα μεμονωμένων γεωργών με την ιδιότητα διαχειριστή εκμετάλλευσης, ιδίως όσον αφορά το οικονομικό, κοινωνικό και φορολογικό επίπεδό τους, εφόσον έχουν συνεισφέρει στην ενίσχυση των γεωργικών δομών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014 τις αποφάσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο και το τυχόν εκτιμώμενο προϊόν των μειώσεων για τα έτη 2015 έως 2019.
Άρθρο 12
Πολλαπλές αιτήσεις
Η αντιστοιχούσα στον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων έκταση για την οποία έχει υποβληθεί αίτηση βασικής ενίσχυσης από γεωργό σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 1 δύναται να αποτελεί το αντικείμενο αίτησης κάθε άλλης άμεσης ενίσχυσης καθώς και κάθε άλλης ενίσχυσης μη καλυπτόμενης από τον παρόντα κανονισμό, εκτός εάν υπάρχει ρητή αντίθετη διάταξη στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 13
Κρατικές ενισχύσεις
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 211 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21), τα άρθρα 107, 108 και 109 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζονται σε ενισχύσεις που χορηγούνται από κράτη μέλη σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 14
Ευελιξία μεταξύ πυλώνων
1. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2013 τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να διαθέσουν ως πρόσθετη στήριξη για μέτρα στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτείται στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 έως το 15 % των ετήσιων εθνικών ανώτατων ορίων για το ημερολογιακό έτος 2014 όπως ορίζεται στο παράρτημα VΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.73/2009 και των ετήσιων εθνικών ανώτατων ορίων για τα ημερολογιακά έτη 2015-2019, όπως ορίζονται στο Παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού. Κατά συνέπεια, το αντίστοιχο ποσό δεν διατίθεται πλέον για τη χορήγηση αμέσων ενισχύσεων.
Η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο κοινοποιείται στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013. Η εν λόγω απόφαση ορίζει το ποσοστό που αναφέρεται σε αυτό το εδάφιο το οποίο μπορεί να διαφέρει από το ένα ημερολογιακό έτος στο άλλο.
Τα κράτη μέλη που δεν λαμβάνουν την απόφαση του πρώτου εδαφίου για το ημερολογιακό έτος 2014, μπορούν, πριν από την 1η Αυγούστου 2014, να λάβουν τη σχετική απόφαση, όσον αφορά τα ημερολογιακά έτη 2015 έως 2019. Κοινοποιούν στην Επιτροπή τυχόν παρόμοια απόφαση έως την εν λόγω ημερομηνία.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθεωρήσουν τις αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο με ισχύ από το ημερολογιακό έτος 2018. Απόφαση βασιζομένη σε μια τέτοια αναθεώρηση δεν μπορεί να οδηγήσει στη μείωση του ποσοστού που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή σύμφωνα με το πρώτο, δεύτερο και τρίτο εδάφιο. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εν λόγω αποφάσεις αναθεώρησης έως την 1η Αυγούστου 2017.
2. Πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2013 τα κράτη μέλη που δεν λαμβάνουν την απόφαση της παραγράφου 1 μπορούν να αποφασίσουν να διαθέσουν ως άμεσες ενισχύσεις δυνάμει του παρόντος κανονισμού μέχρι ποσοστού 15 %, ή, στην περίπτωση της Βουλγαρίας, της Εσθονίας, της Ισπανίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Πολωνίας, της Πορτογαλίας, της Ρουμανίας, της Σλοβακίας, της Φινλανδίας, της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, έως και το 25 % του ποσού που χορηγείται για τη στήριξη μέτρων στο πλαίσιο του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΑΑ κατά την περίοδο 2015-2020, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013. Κατά συνέπεια, το αντίστοιχο ποσό δεν διατίθεται πλέον για μέτρα στήριξης στο πλαίσιο του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης.
Η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο κοινοποιείται στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013. Η εν λόγω απόφαση ορίζει το ποσοστό που αναφέρεται σε αυτό το εδάφιο το οποίο μπορεί να διαφέρει από το ένα ημερολογιακό έτος στο άλλο.
Τα κράτη μέλη που δεν λαμβάνουν την απόφαση του πρώτου εδαφίου για το οικονομικό έτος 2015 μπορούν να λάβουν την απόφαση αυτή πριν από την 1η Αυγούστου 2014 όσον αφορά τα οικονομικά έτη 2016-2020. Κοινοποιούν στην Επιτροπή τυχόν παρόμοια απόφαση έως την εν λόγω ημερομηνία.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθεωρήσουν την απόφαση που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο με ισχύ για τα οικονομικά έτη 2019 και 2020. Απόφαση βασιζομένη σε μια τέτοια αναθεώρηση δεν μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση του ποσοστού που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή σύμφωνα με το πρώτο, δεύτερο και τρίτο εδάφιο. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τυχόν εν λόγω αποφάσεις βασιζόμενες σε τέτοια αναθεώρηση έως την 1η Αυγούστου 2017.
Άρθρο 15
Αναθεώρηση
Τα καθεστώτα στήριξης του παραρτήματος Ι εφαρμόζονται με την επιφύλαξη ενδεχόμενης αναθεώρησης ανά πάσα στιγμή υπό το πρίσμα των οικονομικών εξελίξεων και της δημοσιονομικής κατάστασης. Η εν λόγω αναθεώρηση μπορεί να καταλήξει στην έκδοση νομοθετικών πράξεων, πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ ή εκτελεστικών πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 291 ΣΛΕΕ,.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Διατάξεις που ισχύουν για τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Κροατία
Άρθρο 16
Σταδιακή εισαγωγή αμέσων ενισχύσεων στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία
Στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, τα εθνικά ανώτατα όρια για τις ενισχύσεις που προβλέπονται στα άρθρα 42, 47, 49, 51, 53 και 65 θεσπίζονται το 2015 με βάση το ποσό που ορίζεται στο παράρτημα V σημείο A.
Άρθρο 17
Σταδιακή εισαγωγή αμέσων ενισχύσεων στην Κροατία
Στην Κροατία, οι άμεσες ενισχύσεις εισάγονται σύμφωνα με το ακόλουθο χρονοδιάγραμμα αυξήσεων, εκφραζόμενων ως ποσοστό του αντίστοιχου επιπέδου των εν λόγω αμέσων ενισχύσεων όπως θα εφαρμόζονται από το 2022:
25 % το 2013,
30 % το 2014,
35 % το 2015,
40 % το 2016,
50 % το 2017,
60 % το 2018,
70 % το 2019,
80 % το 2020,
90 % το 2021,
100 % από το 2022.
Άρθρο 18
Συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις και άμεσες ενισχύσεις στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία
1. Το 2015 η Βουλγαρία και η Ρουμανία μπορούν να χρησιμοποιήσουν εθνικές άμεσες ενισχύσεις ως συμπλήρωμα των ενισχύσεων που χορηγούνται στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που προβλέπεται στα Μέρη 1, 2 και 3 του κεφαλαίου 1 του Τίτλου III. Το σύνολο των ενισχύσεων αυτών δεν υπερβαίνει το ποσό του σημείου Β του Παραρτήματος V.
2. Το 2015 η Βουλγαρία μπορεί να χρησιμοποιήσει εθνικές άμεσες ενισχύσεις ως συμπλήρωμα των ενισχύσεων που χορηγούνται στο πλαίσιο του καθεστώτος της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι που προβλέπεται στο Κεφάλαιο 2 του Τίτλου ΙV. Το σύνολο των ενισχύσεων αυτών δεν υπερβαίνει το ποσό του σημείου Γ του Παραρτήματος V.
3. Οι συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις χορηγούνται σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των γεωργών και να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού.
Άρθρο 19
Συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις για την Κροατία
1. Η Κροατία μπορεί να συμπληρώνει, έπειτα από έγκριση της Επιτροπής, οποιοδήποτε καθεστώς στήριξης που αναφέρεται στο παράρτημα Ι, εφόσον απαιτείται.
2. Το ποσό των συμπληρωματικών αμέσων εθνικών ενισχύσεων που μπορεί να χορηγηθεί εντός δεδομένου έτους και για δεδομένο καθεστώς στήριξης περιορίζεται από συγκεκριμένη χρηματοδότηση. Η εν λόγω χρηματοδότηση αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ:
α)
του ποσού των αμέσων ενισχύσεων που διατίθενται ανά καθεστώς στήριξης, μετά την πλήρη εισαγωγή των αμέσων ενισχύσεων σύμφωνα με το άρθρο 17 για το ημερολογιακό έτος 2022 ·και
β)
του ποσού των αμέσων ενισχύσεων που διατίθενται ανά καθεστώς στήριξης, μετά την εφαρμογή του χρονοδιαγράμματος αυξήσεων σύμφωνα με το άρθρο 17 για το σχετικό ημερολογιακό έτος.
3. Το συνολικό ποσό των χορηγηθεισών συμπληρωματικών εθνικών αμέσων ενισχύσεων δεν είναι μεγαλύτερο από τα ανώτατα όρια που καθορίζονται στο παράρτημα VΙ σημείο Β για το αντίστοιχο ημερολογιακό έτος.
4. Η Κροατία μπορεί να αποφασίζει, με αντικειμενικά κριτήρια και έπειτα από έγκριση της Επιτροπής, σχετικά με τα προς χορήγηση ποσά συμπληρωματικής άμεσης εθνικής ενίσχυσης.
5. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις εγκρίνοντας τη διενέργεια πληρωμών δυνάμει του παρόντος άρθρου και καθορίζοντας τα σχετικά καθεστώτα στήριξης. Ορίζει επίσης το ύψος μέχρι το οποίο μπορούν να καταβάλλονται οι συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις.
Όσον αφορά τις συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις που προορίζονται να συμπληρώσουν την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη που αναφέρεται στον τίτλο IV κεφάλαιο 1, η εκτελεστική πράξη προσδιορίζει επίσης τους συγκεκριμένους τύπους γεωργίας ή τους συγκεκριμένους γεωργικούς τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 52 παράγραφος 3 τους οποίους μπορεί να αφορούν οι συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις.
Οι ανωτέρω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 71 παράγραφος 2 ή 3.
6. Οι προϋποθέσεις επιλεξιμότητας για συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις για την Κροατία είναι ίδιες με εκείνες που αφορούν τη στήριξη στο πλαίσιο των αντίστοιχων καθεστώτων στήριξης, όπως προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
7. Οι συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις για την Κροατία υπόκεινται σε τυχόν προσαρμογές που είναι δυνατόν να καταστούν αναγκαίες λόγω εξελίξεων στην ΚΓΠ. Καταβάλλονται με βάση αντικειμενικά κριτήρια και με τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται ίση μεταχείριση μεταξύ των γεωργών και να αποφεύγονται στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού.
8. Η Κροατία υποβάλλει έκθεση με την οποία παρέχει πληροφορίες για τα μέτρα εφαρμογής των συμπληρωματικών εθνικών αμέσων ενισχύσεων έως τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους από την εφαρμογή τους. Η έκθεση καλύπτει τουλάχιστον τα ακόλουθα σημεία:
α)
κάθε αλλαγή κατάστασης που επηρεάζει τις συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις·
β)
για κάθε συμπληρωματική εθνική άμεση ενίσχυση, τον αριθμό των δικαιούχων και το συνολικό ποσό της χορηγηθείσας συμπληρωματικής άμεσης εθνικής ενίσχυσης, καθώς και τα εκτάρια και τον αριθμό των ζώων ή άλλες μονάδες για τις οποίες καταβλήθηκε η εν λόγω συμπληρωματική εθνική άμεση ενίσχυση·
γ)
έκθεση σχετικά με τα μέτρα ελέγχου που εφαρμόζονται σε σχέση με τις χορηγηθείσες συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις.
Άρθρο 20
Ειδικό εθνικό αποθεματικό για την αποναρκοθέτηση της Κροατίας
1. Από το 2015 και μετά η Κροατία κοινοποιεί στην Επιτροπή, έως τις 31 Ιανουαρίου κάθε έτους, τις εκτάσεις που έχουν προσδιορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 57α παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν εκ νέου για γεωργικές δραστηριότητες το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Η Κροατία κοινοποιεί επίσης στην Επιτροπή τον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που ήταν διαθέσιμα για τους γεωργούς στις 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου ημερολογιακού έτους, καθώς και το ποσό του ειδικού εθνικού αποθεματικού αποναρκοθέτησης που έμεινε αδιάθετο την ίδια ημερομηνία.
Κατά περίπτωση, οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο πρώτο και δεύτερο εδάφιο γίνονται ανά περιφέρεια, όπως ορίζεται στο άρθρο 23 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.
2. Η Επιτροπή, όταν προσαρμόζει το παράρτημα ΙΙ βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 3, υπολογίζει σε ετήσια βάση το ποσό που πρέπει να προστεθεί στα ποσά που καθορίζονται για την Κροατία στο παράρτημα ΙΙ, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η στήριξη που χορηγείται στο πλαίσιο των καθεστώτων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, για τις εκτάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Το ποσό αυτό υπολογίζεται με βάση τα στοιχεία που κοινοποιήθηκαν από την Κροατία, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και τον εκτιμώμενο μέσο όρο των αμέσων ενισχύσεων ανά εκτάριο στην Κροατία για το σχετικό έτος.
Το μέγιστο ποσό που πρέπει να προστεθεί σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο με βάση όλες τις εκτάσεις που κοινοποιήθηκαν από την Κροατία σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου έως το 2022 ανέρχεται σε 9 600 000 EUR και ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα εισαγωγής των αμέσων ενισχύσεων σύμφωνα με το άρθρο 17. Τα προκύπτοντα μέγιστα ετήσια ποσά παρατίθενται στο παράρτημα VΙΙ.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, για τον καθορισμό του μέρους του ποσού που πρέπει να προστεθεί, σύμφωνα με την παράγραφο 2, το οποίο η Κροατία περιλαμβάνει στο ειδικό εθνικό αποθεματικό αποναρκοθέτησης για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης για τις εκτάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Το μέρος αυτό υπολογίζεται με βάση την αναλογία μεταξύ του ανώτατου ορίου του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης και του εθνικού μεγίστου ποσού που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΙ πριν από την αύξησή του εθνικού μεγίστου ποσού σύμφωνα με την παράγραφο 2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
4. Για τα έτη 2015 έως 2022, η Κροατία χρησιμοποιεί το ειδικό εθνικό αποθεματικό αποναρκοθέτησης για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης σε γεωργούς βάσει των αποναρκοθετημένων εκτάσεων τις οποίες δήλωσαν οι γεωργοί κατά το εν λόγω έτος, υπό τους ακόλουθους όρους:
α)
οι εν λόγω εκτάσεις είναι επιλέξιμες κατά την έννοια του άρθρου 32 παράγραφοι 2 έως 5,
β)
οι εν λόγω εκτάσεις χρησιμοποιήθηκαν εκ νέου για γεωργικές δραστηριότητες το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, και
γ)
οι εκτάσεις κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
5. Η αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που καθορίζονται δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι η εθνική ή περιφερειακή μέση αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το έτος χορήγησης εντός των ορίων του ποσού που διατίθεται στο ειδικό εθνικό αποθεματικό αποναρκοθέτησης.
6. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι συνέπειες της εκ νέου χρήσης αποναρκοθετημένων εκτάσεων για γεωργικές δραστηριότητες, όπως κοινοποιήθηκαν από την Κροατία σύμφωνα με το παρόν άρθρο, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 για την προσαρμογή των ποσών του παραρτήματος VΙ.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ, ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΤΡΕΜΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
Καθεστώς βασικής ενίσχυσης και καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης
Τμημα 1
Δημιουργια του καθεστωτοσ βασικησ ενισχυσησ
Άρθρο 21
Δικαιώματα ενίσχυσης
1. Η στήριξη δυνάμει του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης διατίθεται στους γεωργούς:
α)
οι οποίοι αποκτούν δικαιώματα ενίσχυσης δυνάμει του παρόντος κανονισμού μέσω χορήγησης σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4, μέσω πρώτης χορήγησης σύμφωνα με το άρθρο 24 ή το άρθρο 39, μέσω χορήγησης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα σύμφωνα με το άρθρο 30 ή με μεταβίβαση σύμφωνα με το άρθρο 34, ή
β)
οι οποίοι τηρούν το άρθρο 9 και έχουν ιδιόκτητα ή μισθωμένα δικαιώματα ενίσχυσης σε κράτος μέλος που έχει αποφασίσει, σύμφωνα με την παράγραφο 3, να διατηρήσει τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης.
2. Τα δικαιώματα ενίσχυσης που αποκτήθηκαν στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου 2014.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, τα κράτη μέλη που θέσπισαν το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με το Τμήμα Ι του Κεφαλαίου 5 του Τίτλου ΙΙΙ ή το Κεφάλαιο 6 του Τίτλου ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 ή το Κεφάλαιο 3 του Τίτλου ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 μπορούν, έως την 1η Αυγούστου 2014, να αποφασίσουν να διατηρήσουν τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης. Κοινοποιούν την απόφαση αυτή στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014.
4. Στα κράτη μέλη που λαμβάνουν την απόφαση της παραγράφου 3, όταν ο αριθμός των ιδιόκτητων ή μισθωμένων δικαιωμάτων ενίσχυσης που ορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 που κατέχει ο γεωργός την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων που θα οριστεί σύμφωνα με το στοιχείο β) του άρθρου 78 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 υπερβαίνει τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνει ο γεωργός στην αίτηση ενίσχυσης σύμφωνα με το στοιχείο α) του άρθρου 72 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για το 2015 και που είναι στη διάθεσή του την ημερομηνία που θα οριστεί από το κράτος μέλος, η οποία δεν μπορεί να είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης, ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που υπερβαίνει τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων λήγει την τελευταία αυτή ημερομηνία.
Άρθρο 22
Ανώτατο όριο καθεστώτος βασικής ενίσχυσης
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, για τη θέσπιση, για κάθε κράτος μέλος, του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης αφαιρώντας από το ετήσιο εθνικό ανώτατο όριο που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ τα μέγιστα ποσά που ορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 42, 47, 49, 51 και 53. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
2. Για κάθε κράτος μέλος, το ποσό που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου μπορεί να αυξάνεται κατ’ ανώτατο όριο μέχρι 3 % του οικείου ετήσιου εθνικού ανωτάτου ορίου, όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ, μετά την αφαίρεση του ποσού που προκύπτει από την εφαρμογή του ποσοστού που ορίζεται στο άρθρο 47 παράγραφος 1 για το αντίστοιχο έτος. Όταν ένα κράτος μέλος εφαρμόζει τέτοια αύξηση, αυτή λαμβάνεται υπόψη από την Επιτροπή κατά τον καθορισμό του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, μέχρι την 1η Αυγούστου 2014, τα ετήσια ποσοστά κατά τα οποία πρέπει να αυξηθεί το ποσό που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επανεξετάζουν κάθε χρόνο την απόφασή τους που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε απόφαση βασιζομένη σε μια τέτοια αναθεώρηση μέχρι την 1η Αυγούστου του προηγούμενου της εφαρμογής της έτους.
4. Για κάθε κράτος μέλος και για κάθε έτος, η συνολική αξία του συνόλου των δικαιωμάτων ενίσχυσης και του εθνικού αποθέματος ή των περιφερειακών αποθεμάτων ισούται με το αντίστοιχο ετήσιο εθνικό ανώτατο όριο που θεσπίζει η Επιτροπή δυνάμει της παραγράφου 1.
5. Εάν το ανώτατο όριο ενός κράτους μέλους που θεσπίζει η Επιτροπή δυνάμει της παραγράφου 1 είναι διαφορετικό από εκείνο του προηγούμενου έτους λόγω των αποφάσεων που έλαβαν τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, το άρθρο 14 παράγραφος 1 τρίτο και το τέταρτο εδάφιο, το άρθρο 14 παράγραφος 2 τρίτο και το τέταρτο εδάφιο, το άρθρο 42 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 49 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 51 παράγραφος 1 ή το άρθρο 53, το εν λόγω κράτος μέλος αυξάνει ή μειώνει γραμμικά την αξία όλων των δικαιωμάτων ενίσχυσης για να διασφαλίσει την τήρηση της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 23
Περιφερειακή χορήγηση των εθνικών ανώτατων ορίων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν, μέχρι την 1η Αυγούστου 2014, να εφαρμόσουν το καθεστώς βασικής ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο. Σε αυτή την περίπτωση, προσδιορίζουν τις περιφέρειες με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, όπως τα γεωπονικά και κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά τους και το περιφερειακό γεωργικό δυναμικό τους ή η θεσμική ή διοικητική δομή τους.
Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 μπορούν να λάβουν την απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο μέχρι την 1η Αυγούστου του έτους που προηγείται του πρώτου έτους εφαρμογής του βασικού καθεστώτος πληρωμών.
2. Τα κράτη μέλη διαιρούν το ετήσιο εθνικό ανώτατο όριο για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 μεταξύ των περιφερειών βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων.
Τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν το άρθρο 30 παράγραφος 2, πραγματοποιούν τη διαίρεση αυτή μετά την εφαρμογή της γραμμικής μείωσης που προβλέπει το άρθρο 30 παράγραφος 1.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι τα περιφερειακά ανώτατα όρια υπόκεινται σε ετήσιες σταδιακές τροποποιήσεις σύμφωνα με προκαθορισμένα ετήσια στάδια και αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, όπως το γεωργικό δυναμικό ή περιβαλλοντικά κριτήρια.
4. Στον βαθμό που απαιτείται για την τήρηση των εφαρμοστέων περιφερειακών ανώτατων ορίων που ορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή 3, τα κράτη μέλη προβαίνουν σε γραμμική μείωση ή αύξηση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε καθεμιά από τις σχετικές περιφέρειες.
5. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν την παράγραφο 1 μπορούν να αποφασίσουν την παύση της εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο από ημερομηνία που ορίζουν τα ίδια.
6. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014 την απόφαση που αναφέρεται στο ανωτέρω εδάφιο και τα μέτρα που έλαβαν για την εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3.
Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν την παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου του συγκεκριμένου έτους την απόφαση που αναφέρεται στο προαναφερθέν εδάφιο και τα μέτρα που έλαβαν για την εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3.
Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν την παράγραφο 1 κοινοποιούν στην Επιτροπή την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 5 έως την 1η Αυγούστου του έτους που προηγείται του πρώτου έτους εφαρμογής της απόφασης αυτής.
Άρθρο 24
Πρώτη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Δικαιώματα ενίσχυσης χορηγούνται στους γεωργούς που δικαιούνται να λάβουν άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού εφόσον:
α)
υποβάλουν αίτηση χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης έως την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων εντός του 2015 που πρέπει να καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 78 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, και
β)
είχαν το δικαίωμα να λάβουν ενίσχυση, πριν από τυχόν μείωση ή αποκλεισμό που προβλέπεται στον τίτλο ΙΙ κεφάλαιο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, σε ό,τι αφορά αίτηση ενίσχυσης για άμεσες ενισχύσεις ή μεταβατική εθνική ενίσχυση ή συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 για το 2013.
Το πρώτο εδάφιο δεν ισχύει στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 21 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς που δικαιούνται αμέσου ενισχύσεως κατά το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού, πληρούν τον όρο του στοιχείου α) του πρώτου εδαφίου και:
α)
δεν έλαβαν για το 2013 ενισχύσεις σε συνάρτηση με αίτηση ενίσχυσης όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσης παραγράφου, οι οποίοι, την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 της Επιτροπής (22) για το έτος υποβολής αιτήσεων 2013:
i)
σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης:
-
παρήγαν φρούτα, λαχανικά, εδώδιμα γεώμηλα, γεώμηλα για σπορά ή διακοσμητικά φυτά και το έπραξαν σε ελάχιστη έκταση εκφραζόμενη σε εκτάρια, εάν το συγκεκριμένο κράτος μέλος αποφασίσει να θεσπίσει σχετική προϋπόθεση, ή
-
καλλιεργούσαν αμπελώνες· ή
ii)
σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, διέθεταν μόνο γεωργική γη η οποία στις 30 Ιουνίου 2003 δεν ήταν σε καλή γεωργική κατάσταση όπως προβλέπεται στο άρθρο 124 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009· ή
β)
κατά το 2014, έλαβαν δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό απόθεμα βάσει του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 41 ή 57 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009· ή
γ)
ουδέποτε είχαν ή μίσθωναν δικαιώματα ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 ή τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και οι οποίοι υποβάλλουν επαληθεύσιμα αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, κατά την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 για το έτος υποβολής αιτήσεων 2013, επιδόθηκαν στην εκτροφή ζώων ή παρήγαγαν ή καλλιέργησαν γεωργικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένης της συγκομιδής, της άμελξης, της αναπαραγωγής ζώων και της εκτροφής ζώων για γεωργική εκμετάλλευση. Τα κράτη μέλη μπορούν να προσθέσουν τα δικά τους αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια επιλεξιμότητας για την εν λόγω κατηγορία γεωργών όσον αφορά κατάλληλα προσόντα, εμπειρία ή κατάρτιση.
2. Εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται ανά γεωργό το 2015 ισούται με τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων, τον οποίο δηλώνει ο γεωργός στην αίτηση ενίσχυσής του σύμφωνα με το στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για το 2015 και τα οποία έχει στη διάθεσή του κατά την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος. Η εν λόγω ημερομηνία δεν είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν ένα ή περισσότερους των περιορισμών των παραγράφων 4 έως 7, όσον αφορά τα δικαιώματα ενίσχυσης που διατίθενται κατά την παράγραφο 2.
4. Ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει ότι ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρέπει να δοθούν ισούται είτε με τον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων τον οποίο δήλωσε ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 το 2013 είτε με τον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, ανάλογα με το ποιος αριθμός είναι χαμηλότερος. Για την Κροατία, η χρήση της επιλογής αυτής εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης για αποναρκοθετημένα εκτάρια σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού.
5. Όταν ο συνολικός αριθμός των αναφερόμενων στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου επιλεξίμων εκταρίων που δηλώθηκαν σε κράτος μέλος συνεπάγεται αύξηση άνω του 35 % του συνολικού αριθμού επιλεξίμων εκταρίων που δηλώθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 το 2009, ή στην περίπτωση της Κροατίας το 2013, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που θα χορηγηθούν το 2015 σε ελάχιστο ποσοστό είτε 135 % είτε 145 % του συνολικού αριθμού εκταρίων που δηλώθηκαν το 2009, ή στην περίπτωση της Κροατίας του συνολικού αριθμού επιλεξίμων εκταρίων που δηλώθηκαν το 2013, σύμφωνα με το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
Όταν χρησιμοποιούν την επιλογή αυτή, τα κράτη μέλη χορηγούν μειωμένο αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης στους γεωργούς. Ο αριθμός αυτός υπολογίζεται με εφαρμογή αναλογικής μείωσης του επιπρόσθετου αριθμού επιλεξίμων εκταρίων που δηλώθηκαν από κάθε γεωργό το 2015 σε σύγκριση με τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 που δήλωσε ο γεωργός στην αίτηση ενίσχυσης το 2011, ή στην περίπτωση της Κροατίας το 2013, με την επιφύλαξη των αποναρκοθετημένων εκταρίων για τα οποία χορηγούνται δικαιώματα ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού·
6. Κατά παρέκκλιση εκ της παραγράφου 2 τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να εφαρμόσουν, με σκοπό τον καθορισμό του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που μπορεί να λάβει ένας γεωργός, συντελεστή μείωσης όσον αφορά τα επιλέξιμα εκτάρια που αναφέρονται στην παράγραφο 2 τα οποία αποτελούνται από μόνιμους βοσκότοπους που βρίσκονται σε περιοχές με δύσκολες καιρικές συνθήκες, ιδίως λόγω υψομέτρου τους και άλλων φυσικών περιορισμών, όπως η χαμηλή ποιότητα του εδάφους, η κλίση του και η παροχή ύδατος·
7. Κατά παρέκκλιση εκ της παραγράφου 2 τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης προς χορήγηση στον γεωργό ισούται με τον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου τα οποία δεν ήταν εκτάρια αμπελώνων κατά την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 για το έτος υποβολής αιτήσεων 2013 ή εκτάρια αρόσιμης γης σε μόνιμα θερμοκήπια.
8. Σε περίπτωση πώλησης ή μίσθωσης της εκμετάλλευσής τους ή τμήματος αυτής, τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που τηρούν τις διατάξεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου μπορούν, με συμβόλαιο υπογεγραμμένο πριν από την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων εντός του 2015 που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 78 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, να μεταβιβάσουν το δικαίωμα λήψης δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου σε έναν ή περισσότερους γεωργούς υπό τον όρο ότι ο γεωργός ή οι γεωργοί αυτοί πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού.
9. Ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να καθορίσει ελάχιστο μέγεθος ανά εκμετάλλευση, εκφραζόμενο σε επιλέξιμα εκτάρια, για την οποία είναι δυνατόν να ζητηθεί από γεωργό η χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης. Αυτό το ελάχιστο μέγεθος δεν υπερβαίνει τα κατώτατα όρια που ορίζονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σε συνδυασμό με την παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου.
10. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν, όταν χρειάζεται, την Επιτροπή για τις αποφάσεις του παρόντος άρθρου μέχρι την 1η Αυγούστου 2014.
11. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων για τις αιτήσεις χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης που υποβάλλονται κατά το έτος χορήγησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε περίπτωση που τα εν λόγω δικαιώματα ενίσχυσης δεν μπορούν να καθορισθούν ακόμη οριστικά και η χορήγησή τους επηρεάζεται από ειδικές περιστάσεις. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 25
Αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης και σύγκλιση
1. Το 2015, τα κράτη μέλη υπολογίζουν τη μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης διαιρώντας ένα σταθερό ποσοστό του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για κάθε σχετικό έτος διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης του 2015 σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό απόθεμα ή από τα περιφερειακά αποθέματα το 2015.
Το σταθερό ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται αντιστοίχως σύμφωνα με τα άρθρα 22 παράγραφος 1 ή άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για το 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, παράγραφος 2, διά του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για το 2015. Ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης αντιστοιχεί στον αριθμό των εκταρίων.
2. Κατά παρέκκλιση από τη μέθοδο υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να διαφοροποιούν την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης το 2015, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό απόθεμα ή από τα περιφερειακά αποθέματα το 2015, για κάθε σχετικό έτος βάσει της υπολογιζομένης κατ' άρθρο 26 αρχικής μοναδιαίας αξίας τους.
3. Από το έτος αιτήσεων 2019 το αργότερο, όλα τα δικαιώματα ενίσχυσης σε ένα κράτος μέλος ή, σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 23, σε μια περιφέρεια, έχουν ενιαία μοναδιαία αξία.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3, ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει ότι η μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης των οποίων η αρχική μοναδιαία αξία κατά το άρθρο 26 είναι μικρότερη από το 90 % της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019 θα αυξηθεί, για το έτος υποβολής αιτήσεων 2019 το αργότερο, τουλάχιστον κατά το ένα τρίτο της διαφοράς μεταξύ της αρχικής μοναδιαίας αξίας τους και του 90 % της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019.
Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν το ποσοστό του πρώτου εδαφίου σε επίπεδο ανώτερο του 90 % αλλά όχι ανώτερο του 100 %.
Επιπλέον, τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι, για το έτος υποβολής αιτήσεων 2019 το αργότερο, κανένα δικαίωμα ενίσχυσης δεν θα έχει μοναδιαία αξία χαμηλότερη του 60 % της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019, εκτός εάν αυτό συνεπάγεται μέγιστη μείωση που υπερβαίνει το κατώτατο όριο της παραγράφου 7 στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το εν λόγω κατώτατο όριο. Στην περίπτωση αυτή, η ελάχιστη μοναδιαία αξία καθορίζεται στο απαιτούμενο επίπεδο ώστε να τηρείται το εν λόγω κατώτατο όριο.
5. Η αναφερόμενη στην παράγραφο 4 εθνική ή περιφερειακή μοναδιαία αξία το 2019 υπολογίζεται διαιρώντας ένα σταθερό ποσοστό του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ, ή του περιφερειακού ανώτατου ορίου, για το ημερολογιακό έτος 2019, διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το 2015 στο οικείο κράτος μέλος ή περιοχή, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα κατά το 2015. Αυτό το σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 αντίστοιχα για το έτος 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, παράγραφος 2, διά του εθνικού ανώτατου ορίου όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ ή του περιφερειακού ανώτατου ορίου, για το 2015.
6. Τα περιφερειακά ανώτατα όρια που αναφέρονται στην παράγραφο 5 υπολογίζονται με εφαρμογή ενός σταθερού ποσοστού στο εθνικό ανώτατο όριο όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για το έτος 2019. Το εν λόγω σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας τα αντίστοιχα περιφερειακά ανώτατα όρια, όπως ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2 για το έτος 2015, διά του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 για το έτος 2015, μετά την εφαρμογή της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 όταν εφαρμόζεται το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 23 παράγραφος 2.
7. Για τη χρηματοδότηση των αυξήσεων της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που αναφέρονται στην παράγραφο 4, όταν πρόκειται για δικαιώματα ενίσχυσης με αρχική μοναδιαία αξία ανώτερη της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019, η διαφορά μεταξύ της αρχικής μοναδιαίας αξίας τους και της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019 μειώνεται βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων που καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Τα κριτήρια αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν τον καθορισμό μέγιστης μείωσης της αρχικής μοναδιαίας αξίας κατά 30 %.
8. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, η μετάβαση από την αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 26 στην τελική μοναδιαία αξία τους το 2019 που καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 3 ή 4 έως 7 του παρόντος άρθρου πραγματοποιείται με ίσα βήματα αρχής γενομένης από το 2015.
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με το καθορισμένο ποσοστό όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου για κάθε έτος, προσαρμόζεται η αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης με αρχική μοναδιαία αξία ανώτερη της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019.
9. Κατά παρέκκλιση εκ της παραγράφου 8 του παρόντος άρθρου όταν ένα κράτος μέλος που αποφασίζει κατά το άρθρο 21 παράγραφος 3 να κρατήσει τα υφιστάμενα δικαιώματα εφαρμόζει την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, η μετάβαση από την αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης, ως ορίζεται κατά το άρθρο 26 παράγραφος 5 στην τελική τους μοναδιαία αξία το 2019,ως ορίζεται κατά την παράγραφο 3 ή τις παραγράφους 4 έως 7 του παρόντος άρθρου, γίνεται, όπου πρέπει, εφαρμόζοντας τα εθνικά μέτρα κατά το άρθρο 63 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003.
Για να τηρηθεί το καθορισμένο ποσοστό όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου για κάθε χρόνο, η αξία όλων των δικαιωμάτων ενίσχυσης προσαρμόζεται γραμμικώς.
10. Το 2015, τα κράτη μέλη θα ενημερώσουν τους γεωργούς για την αξία των οικείων δικαιωμάτων ενίσχυσης όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο και τα άρθρα 26 και 27 για κάθε έτος της περιόδου που καλύπτει ο παρών κανονισμός.
Άρθρο 26
Υπολογισμός της αρχικής μοναδιαίας αξίας
1. Η αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 25 παράγραφος 2 σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης στο ημερολογιακό έτος 2014 και δεν έχουν αποφασίσει να κρατήσουν τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης κατά το άρθρο 21 παράγραφος 3 ορίζεται σύμφωνα με μία από τις μεθόδους των παραγράφων 2 ή 3:
2. Ένα σταθερό ποσοστό των ενισχύσεων που έλαβε ο γεωργός για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς που προβλέπονται στο Κεφάλαιο 4 του Τίτλου ΙΙ του εν λόγω κανονισμού, διαιρείται διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που του χορηγούνται το 2015, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα το 2015.
Αυτό το σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για το έτος 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ή, κατά περίπτωση, στην παράγραφο 2 του άρθρου 30 του παρόντος κανονισμού, διά του ποσού των ενισχύσεων για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης στο οικείο κράτος μέλος ή περιοχή, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς του τίτλου ΙΙ κεφαλαίου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
3. Ένα σταθερό ποσοστό της αξίας των δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών δικαιωμάτων, τα οποία ο γεωργός είχε κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησής του για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, διαιρείται διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που του χορηγούνται το 2015, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα το 2015.
Αυτό το σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για το έτος 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, διά της συνολικής αξίας όλων των δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών δικαιωμάτων στο οικείο κράτος μέλος ή περιοχή για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης.
Για τους σκοπούς της παρούσης παραγράφου, ένας γεωργός θεωρείται ότι κατέχει δικαιώματα ενίσχυσης κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησής του για το 2014 εφόσον έως την ημερομηνία αυτή του έχουν χορηγηθεί ή μεταβιβαστεί οριστικώς δικαιώματα ενίσχυσης.
4. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης περιοχής στο ημερολογιακό έτος 2014 υπολογίζουν την αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης του άρθρου 25 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού διαιρώντας ένα σταθερό ποσοστό της συνολικής αξίας των ενισχύσεων που έλαβε ο γεωργός για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και δυνάμει των άρθρων 132, 133 και 133α του εν λόγω κανονισμού, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς που προβλέπονται στο Κεφάλαιο 4 του Τίτλου ΙΙ του εν λόγω κανονισμού, διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης τα οποία του χορηγούνται το 2015, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό απόθεμα ή από το περιφερειακό απόθεμα το 2015.
Αυτό το σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για το έτος 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, διά της συνολικής αξίας των ενισχύσεων που χορηγούνται στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και δυνάμει των άρθρων 132 και 133α του εν λόγω κανονισμού για το 2014 εντός του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή της ενδιαφερόμενης περιοχής, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς του τίτλου ΙΙ κεφαλαίου 4 του προαναφερθέντος κανονισμού.
5. Τα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης στο ημερολογιακό έτος 2014 και τα οποία, σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού, αποφασίζουν να διατηρήσουν τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης υπολογίζουν την αρχική μοναδιαία αξία ενός δικαιώματος ενίσχυσης του άρθρου 25 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού πολλαπλασιάζοντας την μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων με σταθερό ποσοστό. Αυτό το σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για το έτος 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, διά του ποσού των ενισχύσεων για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης στο οικείο κράτος μέλος ή περιοχή, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς του τίτλου ΙΙ κεφαλαίου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
6. Για τους σκοπούς των υπολογισμών που αναφέρονται στο παρόν άρθρο, υπό την προϋπόθεση ότι δεν εφαρμόζεται στους αντίστοιχους τομείς η προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη σύμφωνα με τον Τίτλο IV του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να λάβουν υπόψη τη στήριξη που χορηγείται κατά το ημερολογιακό έτος 2014 στο πλαίσιο ενός ή περισσότερων καθεστώτων σύμφωνα με το άρθρο 52, το άρθρο 53 παράγραφος 1 και το άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και, όσον αφορά τα κράτη μέλη τα οποία εφάρμοσαν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης κατά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και τα άρθρα 126, 127 και 129 του εν λόγω κανονισμού.
Αν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να εφαρμόσει την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη σύμφωνα με τον Τίτλο IV του παρόντος κανονισμού, μπορεί να λάβει υπόψη και τις διαφορές μεταξύ του επιπέδου της στήριξης που χορηγείται κατά το ημερολογιακό έτος 2014 και του επιπέδου της προς χορήγηση στήριξης σύμφωνα με τον Τίτλο IV του παρόντος κανονισμού για τον υπολογισμό που αναφέρεται στις παραγράφους 3α έως 3γ του παρόντος άρθρου, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη σύμφωνα με τον Τίτλο IV του παρόντος κανονισμού εφαρμόζεται σε τομέα στον οποίο έχει χορηγηθεί στήριξη κατά το ημερολογιακό έτος 2014 σύμφωνα με το άρθρο 52, το άρθρο 53 παράγραφος 1 και το άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) και, για τα κράτη μέλη τα οποία εφάρμοσαν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και τα άρθρα 126, 127 και 129 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, και
β)
το ανά μονάδα ποσό αυτής της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης είναι μειωμένο σε σύγκριση με το ανά μονάδα ποσό της στήριξης κατά το 2014.
Άρθρο 27
Προσθήκη του εθνικού αποθεματικού για αποναρκοθέτηση
Όσον αφορά την Κροατία, οποιαδήποτε αναφορά στα άρθρα 25 και 26 στο εθνικό απόθεμα, θεωρείται ότι περιλαμβάνει το ειδικό εθνικό αποθεματικό για την αποναρκοθέτηση που αναφέρεται στο άρθρο 20.
Επιπλέον, το ποσό που προκύπτει από το ειδικό εθνικό αποθεματικό για την αποναρκοθέτηση αφαιρείται από τα ανώτατα όρια του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 25 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, στις παραγράφους 5 και 6 του προαναφερθέντος άρθρου και στο άρθρο 26.
Άρθρο 28
Απροσδόκητο κέρδος
Για τους σκοπούς του άρθρου 25 παράγραφοι 4 έως 7 και του άρθρου 26, ένα κράτος μέλος μπορεί, με βάση αντικειμενικά κριτήρια, να ορίζει ότι, σε περίπτωση αγοράς ή παραχώρησης ή λήξης του συνόλου ή μέρους μιας σύμβασης μίσθωσης γεωργικών εκτάσεων μετά την ημερομηνία που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 35 ή το άρθρο 124 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και πριν από την ημερομηνία που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, η αύξηση ή μέρος της αύξησης της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που θα χορηγούνταν στον οικείο γεωργό επιστρέφεται στο εθνικό απόθεμα ή το περιφερειακό απόθεμα, σε περίπτωση που η αύξηση θα οδηγούσε σε απροσδόκητο κέρδος για τον οικείο γεωργό.
Τα αντικειμενικά αυτά κριτήρια θεσπίζονται κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των γεωργών και να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού, περιλαμβάνουν δε τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
μια ελάχιστη διάρκεια μίσθωσης· και
β)
το ποσοστό της ληφθείσας ενίσχυσης που επιστρέφεται στο εθνικό απόθεμα ή το περιφερειακό απόθεμα.
Άρθρο 29
Ενημέρωση για την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης και τη σύγκλιση
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν, όταν χρειάζεται, την Επιτροπή για τις αποφάσεις των άρθρων 25, 26 και 28 μέχρι την 1η Αυγούστου 2014.
Τμημα 2
Εθνικο αποθεμα και περιφερειακα αποθεματα
Άρθρο 30
Δημιουργία και χρήση του εθνικού αποθέματος ή των περιφερειακών αποθεμάτων
1. Κάθε κράτος μέλος δημιουργεί εθνικό απόθεμα. Για τον σκοπό αυτό, κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, τα κράτη μέλη προβαίνουν σε γραμμική ποσοστιαία μείωση του ανώτατου ορίου του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε εθνικό επίπεδο.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 23 παράγραφος 1 μπορούν να δημιουργούν περιφερειακά αποθέματα. Για τον σκοπό αυτό, κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, τα κράτη μέλη προβαίνουν σε γραμμική ποσοστιαία μείωση του ανώτατου ορίου του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 23 παράγραφος 2, προκειμένου να συγκροτήσουν το περιφερειακό απόθεμα.
3. Η μείωση που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 δεν υπερβαίνει το 3 % εκτός, εάν απαιτείται υψηλότερο ποσοστό, για να καλυφθούν οι ανάγκες χορήγησης που ορίζονται στην παράγραφο 6 ή στην παράγραφο 7 στοιχεία α) και β) για το έτος 2015 ή, όσον αφορά τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36, για το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης.
4. Τα κράτη μέλη χορηγούν δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό τους απόθεμα ή τα περιφερειακό τους αποθέματα σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των γεωργών και να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού.
5. Τα δικαιώματα ενίσχυσης που αναφέρονται στην παράγραφο 4 χορηγούνται μόνον στους γεωργούς οι οποίοι δικαιούνται χορήγησης αμέσων ενισχύσεων κατά το άρθρο 9.
6. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το εθνικό τους απόθεμα ή τα περιφερειακό τους αποθέματα για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης, κατά προτεραιότητα, σε γεωργούς νεαρής ηλικίας και σε γεωργούς που αρχίζουν τη γεωργική τους δραστηριότητα.
7. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν το εθνικό τους απόθεμα ή τα περιφερειακά τους αποθέματα για:
α)
να χορηγήσουν δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς προκειμένου να αποφεύγεται η εγκατάλειψη της γης, μεταξύ άλλων σε περιοχές στις οποίες εφαρμόζονται προγράμματα αναδιάρθρωσης ή προγράμματα ανάπτυξης που υπόκεινται σε κάποια μορφή δημόσιας παρέμβασης,
β)
να χορηγήσουν δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς ως αντιστάθμιση σε ειδικά μειονεκτήματα
γ)
να χορηγήσουν δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς οι οποίοι δεν μπόρεσαν να λάβουν δικαιώματα ενίσχυσης δυνάμει του παρόντος Κεφαλαίου λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων·
δ)
να χορηγήσουν, όταν εφαρμόζουν το άρθρο 21 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού, δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς των οποίων ο αριθμός επιλεξίμων εκταρίων που θα δηλώσουν το 2015 σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και που είναι στη διάθεσή τους κατά την καθορισμένη από το συγκεκριμένο κράτος μέλος ημερομηνία, η οποία δεν μπορεί να είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης, είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των ιδιόκτητων ή μισθωμένων δικαιωμάτων ενίσχυσης που ορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και που κατέχει ο γεωργός κατά την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων που καθορίζεται σύμφωνα με το στοιχείο β) του άρθρου 78 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
ε)
να αυξήσουν γραμμικά σε μόνιμη βάση την αξία όλων των δικαιωμάτων ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο αν το εθνικό απόθεμα ή τα περιφερειακά αποθέματα υπερβαίνουν το 0,5 % του ετήσιου εθνικού ή περιφερειακού ανώτατου ορίου για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης, υπό την προϋπόθεση ότι επαρκή ποσά παραμένουν διαθέσιμα για την κάλυψη της κατανομής όπως αυτή ορίζεται στην παράγραφο 6, στα στοιχεία α) και β) της παρούσας παραγράφου και στην παράγραφο 9 του παρόντος άρθρου.
στ)
να καλύψουν τις ετήσιες ανάγκες πληρωμών που πρέπει να δοθούν σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 2 και το άρθρο 65 παράγραφοι 1, 2 και 3 του παρόντος κανονισμού.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, τα κράτη μέλη αποφασίζουν τις προτεραιότητες μεταξύ των διαφορετικών επιλογών που αναφέρονται σε αυτήν.
8. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 6 και των στοιχείων α), β) και γ) της παραγράφου 7, τα κράτη μέλη καθορίζουν την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται στους γεωργούς στον εθνικό ή περιφερειακό μέσο όρο της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το έτος χορήγησης.
Ο εθνικός ή περιφερειακός μέσος όρος υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του βασικού συστήματος ενίσχυσης όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 αντιστοίχως για το έτος χορήγησης, μη περιλαμβανομένου του ποσού του εθνικού ή περιφερειακού αποθέματος, και, για την Κροατία, του ειδικού αποθεματικού αποναρκοθέτησης, διά του αριθμού των χορηγηθέντων δικαιωμάτων ενίσχυσης.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τα βήματα για τις ετήσιες σταδιακές τροποποιήσεις της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα λαμβάνοντας υπόψη τις τροποποιήσεις των εθνικών ή περιφερειακών ανώτατων ορίων για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης που ορίζονται με το άρθρο 22 παράγραφος 1 και στο άρθρο 23 παράγραφος 2 αντιστοίχως τις οποίες συνεπάγονται οι διακυμάνσεις του επιπέδου των εθνικών ανώτατων ορίων που καθορίζονται στο Παράρτημα ΙΙ.
9. Σε περίπτωση που γεωργός δικαιούται να λάβει δικαιώματα ενίσχυσης ή να αυξήσει την αξία των υφισταμένων δικαιωμάτων του βάσει τελεσίδικης δικαστικής απόφασης ή οριστικής διοικητικής πράξης της αρμόδιας αρχής κράτους μέλους, ο γεωργός λαμβάνει τον αριθμό και την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που καθορίζονται στην εν λόγω απόφαση ή πράξη σε ημερομηνία που καθορίζεται από το κράτος μέλος. Ωστόσο, η ημερομηνία αυτή δεν πρέπει να είναι μεταγενέστερη της καταληκτικής ημερομηνίας υποβολής αιτήσεων στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που έπεται της ημερομηνίας έκδοσης της δικαστικής απόφασης ή διοικητικής πράξης, λαμβανομένης υπόψη της εφαρμογής των άρθρων 32 και 33.
10. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 6, του στοιχείου α) και β) της παραγράφου 7 και της παραγράφου 9, τα κράτη μέλη μπορούν είτε να χορηγήσουν νέα δικαιώματα είτε να αυξήσουν τη μοναδιαία αξία όλων των υφιστάμενων δικαιωμάτων ενός γεωργού, έως την αξία του εθνικού ή περιφερειακού μέσου όρου.
11. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «γεωργοί νεαρής ηλικίας» νοούνται οι γεωργοί οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 50 παράγραφος 2 και, κατά περίπτωση, τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 50 παράγραφοι 3 και 11·
β)
ως «γεωργοί που αρχίζουν τη γεωργική τους δραστηριότητα» νοούνται φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία, κατά τα πέντε έτη που προηγούνται της έναρξης γεωργικής δραστηριότητας, δεν άσκησαν γεωργική δραστηριότητα στο όνομά τους και υπ’ ευθύνη τους ούτε ήλεγχαν νομικό πρόσωπο που ασκούσε γεωργική δραστηριότητα. Σε περίπτωση νομικού προσώπου, το ή τα φυσικά πρόσωπα που ελέγχουν το νομικό πρόσωπο δεν πρέπει να έχουν ασκήσει γεωργική δραστηριότητα στο όνομά τους και υπ’ ευθύνη τους ούτε να ελέγχουν νομικό πρόσωπο το οποίο έχει ασκήσει γεωργική δραστηριότητα, κατά τα πέντε έτη που προηγούνται της έναρξης της γεωργικής δραστηριότητας του νομικού προσώπου· τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν τα δικά τους πρόσθετα αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια επιλεξιμότητας για την προκειμένη κατηγορία γεωργών σχετικά με κατάλληλα προσόντα, εμπειρία ή κατάρτιση.
Άρθρο 31
Αναπλήρωση του εθνικού αποθέματος ή των περιφερειακών αποθεμάτων
1. Το εθνικό απόθεμα ή τα περιφερειακά αποθέματα αναπληρώνονται με ποσά που προκύπτουν από:
α)
δικαιώματα ενίσχυσης που δεν συνεπάγονται καταβολές ενισχύσεων επί δύο συναπτά έτη λόγω της εφαρμογής οποιουδήποτε εκ των κατωτέρω:
i)
του άρθρου 9,
ii)
του άρθρου 10 παράγραφος 1, ή
iii)
του άρθρου 11 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού.
β)
αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης ισοδύναμο με τον συνολικό αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που δεν έχουν ενεργοποιηθεί από γεωργό σύμφωνα με το άρθρο 32 του παρόντος κανονισμού επί δύο συναπτά έτη, εκτός αν η ενεργοποίηση δεν πραγματοποιήθηκε λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων. Για τον καθορισμό των ιδιόκτητων ή μισθωμένων δικαιωμάτων του γεωργού που επιστρέφονται στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα, δίνεται προτεραιότητα στα δικαιώματα με τη χαμηλότερη αξία·
γ)
δικαιώματα ενίσχυσης που επιστρέφονται εκουσίως από τους γεωργούς·
δ)
την εφαρμογή του άρθρου 28 του παρόντος κανονισμού
ε)
αδικαιολογήτως χορηγηθέντα δικαιώματα ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
στ)
γραμμική μείωση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης δυνάμει του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο όταν το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα δεν επαρκεί για την κάλυψη των περιπτώσεων του άρθρου 30 παράγραφος 9 του παρόντος κανονισμού.
ζ)
τα κράτη μέλη μπορούν, όταν το κρίνουν απαραίτητο, να προβαίνουν σε γραμμική μείωση των δικαιωμάτων ενίσχυσης υπό το βασικό καθεστώς ενίσχυσης σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο για την κάλυψη των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 30 παράγραφος 6 του παρόντος κανονισμού·
η)
την εφαρμογή του άρθρου 34 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού.
2. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα απαραίτητα μέτρα σχετικά με την επιστροφή μη ενεργοποιημένων δικαιωμάτων ενίσχυσης στο εθνικό ή το περιφερειακό απόθεμα. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Τμημα 3
Εφαρμογη του καθεστωτοσ βασικησ ενισχυσησ
Άρθρο 32
Ενεργοποίηση δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Η στήριξη στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης χορηγείται στους γεωργούς, μέσω δήλωσης σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1, κατόπιν ενεργοποίησης δικαιώματος ενίσχυσης ανά επιλέξιμο εκτάριο στο κράτος μέλος στο οποίο έχει χορηγηθεί το δικαίωμα. Τα ενεργοποιημένα δικαιώματα ενίσχυσης συνεπάγονται δικαίωμα ετήσιας είσπραξης των ποσών που ορίζονται σε αυτά, με την επιφύλαξη της εφαρμογής δημοσιονομικής πειθαρχίας, της μείωσης των ενισχύσεων κατά το άρθρο 11, και των γραμμικών μειώσεων σύμφωνα με το άρθρο 7, το άρθρο 51 παράγραφος 2 και το άρθρο 65 παράγραφος 2, στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού καθώς της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος Τίτλου, ως «επιλέξιμο εκτάριο» νοείται:
α)
κάθε γεωργική έκταση της εκμετάλλευσης που χρησιμοποιείται για γεωργικές δραστηριότητες ή, σε περίπτωση που έχει και μη γεωργική χρήση, κατά κύριο λόγο για γεωργικές δραστηριότητες, περιλαμβανομένων περιοχών που δεν ήταν σε καλή γεωργική κατάσταση στις 30 Ιουνίου 2003 στα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Ένωση την 1η Μαΐου 2004 και επέλεξαν κατά την προσχώρηση να εφαρμόσουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης· ή
β)
κάθε έκταση που γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζονται, αντίστοιχα, στους Τίτλους ΙΙΙ και IVA του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και η οποία:
i)
δεν ανταποκρίνεται πλέον στον ορισμό του «επιλέξιμου εκταρίου» που περιλαμβάνεται στο στοιχείο α) λόγω της εφαρμογής της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ και της οδηγίας 2009/147/ΕΚ· ή
ii)
καθ’ όλη τη διάρκεια της σχετικής δέσμευσης του συγκεκριμένου γεωργού, αναδασώνεται σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 ή το άρθρο 43 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 ή το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 ή στο πλαίσιο εθνικού καθεστώτος του οποίου οι προϋποθέσεις είναι σύμφωνες με το άρθρο 43 παράγραφοι 1, 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 ή το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 · ή
iii)
καθ’ όλη τη διάρκεια της σχετικής δέσμευσης του συγκεκριμένου γεωργού, τελεί υπό καθεστώς παύσης καλλιέργειας σύμφωνα με τα άρθρα 22, 23 και 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 ή το άρθρο 39 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 ή το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
3. Για τους σκοπούς του στοιχείου α) της παραγράφου 2:
α)
όταν η γεωργική έκταση μιας εκμετάλλευσης χρησιμοποιείται και για μη γεωργικές δραστηριότητες, η έκταση αυτή θεωρείται ότι χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για γεωργικές δραστηριότητες εάν οι δραστηριότητες αυτές μπορούν να ασκούνται χωρίς να παρεμποδίζονται σημαντικά από την ένταση, τη φύση, τη διάρκεια και το χρονοδιάγραμμα των μη γεωργικών δραστηριοτήτων,
β)
τα κράτη μέλη μπορούν να καταρτίζουν κατάλογο των περιοχών που χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο για μη γεωργικές δραστηριότητες.
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κριτήρια για την εφαρμογή του παρόντος εδαφίου στην επικράτειά τους.
4. Για να είναι επιλέξιμες, οι εκτάσεις πρέπει να ανταποκρίνονται στον ορισμό του επιλέξιμου εκταρίου καθ’ όλο το ημερολογιακό έτος, εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων.
5. Για τους σκοπούς του προσδιορισμού του «επιλέξιμου εκταρίου», τα κράτη μέλη που λαμβάνουν την απόφαση του άρθρου 4 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο μπορούν να εφαρμόζουν συντελεστή μείωσης για τη μετατροπή των εκταρίων αυτών σε «επιλέξιμα εκτάρια».
6. Οι εκτάσεις που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή κάνναβης αποτελούν επιλέξιμα εκτάρια μόνο εάν οι ποικιλίες που χρησιμοποιούνται έχουν περιεκτικότητα σε τετραϋδροκανναβινόλη που δεν υπερβαίνει το 0,2 %.
Άρθρο 33
Δήλωση επιλεξίμων εκταρίων
1. Για τους σκοπούς της ενεργοποίησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης που προβλέπονται στο άρθρο 32 παράγραφος 1, ο γεωργός δηλώνει τα αγροτεμάχια που αντιστοιχούν στα επιλέξιμα εκτάρια τα οποία συνδέονται με δικαίωμα ενίσχυσης. Εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, τα αγροτεμάχια αυτά μπορούν να δηλωθούν μόνο αν είναι στη διάθεση του γεωργού από ημερομηνία που ορίζεται από το κράτος μέλος και δεν είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, να επιτρέπουν στον γεωργό να τροποποιεί τη δήλωσή του με την προϋπόθεση ότι διατηρεί τουλάχιστον τον αριθμό των εκταρίων που αντιστοιχούν στα δικαιώματα ενίσχυσής του και τηρεί τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης για τη συγκεκριμένη έκταση.
Άρθρο 34
Μεταβίβαση δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Τα δικαιώματα ενίσχυσης μπορούν να μεταβιβάζονται μόνο σε γεωργό που δικαιούται άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 9, εγκατεστημένο εντός του ίδιου κράτους μέλους, εκτός από την περίπτωση μεταβίβασης μέσω υφιστάμενης ή αναμενόμενης κληρονομιάς.
Τα δικαιώματα ενίσχυσης, περιλαμβανομένης της υφιστάμενης ή αναμενόμενης κληρονομιάς, μπορούν να ενεργοποιούνται μόνο στο κράτος μέλος όπου χορηγήθηκαν.
2. Στην περίπτωση εφαρμογής από τα κράτη μέλη της δυνατότητας του άρθρου 23 παράγραφος 1, τα δικαιώματα ενίσχυσης επιτρέπεται να μεταβιβάζονται ή να ενεργοποιούνται μόνον εντός της ίδιας περιφέρειας.
Τα δικαιώματα ενίσχυσης, περιλαμβανομένης της υφιστάμενης ή αναμενόμενης κληρονομιάς μπορούν να ενεργοποιούνται μόνο στην περιφέρεια όπου χορηγήθηκαν.
3. Τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν την εναλλακτική δυνατότητα κατά το άρθρο 23 παράγραφος 1 μπορούν να αποφασίζουν ότι τα δικαιώματα ενίσχυσης μπορούν να μεταβιβάζονται ή να ενεργοποιούνται μόνον εντός μίας και της αυτής περιφέρειας, πλην της περιπτώσεως υφιστάμενης ή αναμενόμενης κληρονομιάς.
Οι εν λόγω περιφέρειες ορίζονται στο κατάλληλο εδαφικό επίπεδο σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται ισότιμη μεταχείριση των γεωργών και η αποφυγή στρεβλώσεων της αγοράς και του ανταγωνισμού.
4. Κατά τη μεταβίβαση δικαιωμάτων ενίσχυσης χωρίς γη, τα κράτη μέλη, ενεργώντας σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, μπορούν να αποφασίζουν ότι μέρος των δικαιωμάτων ενίσχυσης που μεταβιβάζονται επιστρέφουν στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα ή ότι η μοναδιαία αξία τους μειώνεται υπέρ του εθνικού ή περιφερειακού αποθέματος. Τέτοια μείωση μπορεί να εφαρμόζεται σε έναν ή περισσότερους τύπους μεταβίβασης.
5. Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τους λεπτομερείς κανόνες για την κοινοποίηση που κάνουν οι γεωργοί προς τις εθνικές αρχές σε περίπτωση μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης, καθώς και τις προθεσμίες της κοινοποίησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 35
Ανάθεση εξουσίας
1. Χάριν ασφαλείας δικαίου και για την αποσαφήνιση των ειδικών καταστάσεων που μπορεί να προκύψουν κατά την εφαρμογή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 όσον αφορά τα ακόλουθα:
α)
κανόνες για την επιλεξιμότητα και την πρόσβαση των γεωργών στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης, σε περίπτωση υφιστάμενης και αναμενόμενης κληρονομιάς, διαδοχής βάσει συμβατικής μίσθωσης, μεταβολής του νομικού καθεστώτος ή της επωνυμίας, μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης και σε περίπτωση συγχώνευσης ή κατάτμησης της εκμετάλλευσης καθώς και σε περίπτωση εφαρμογής της ρήτρας σύναψης συμβολαίου που περιέχεται στο άρθρο 24 παράγραφος 8·
β)
κανόνες για τον υπολογισμό της αξίας και του αριθμού ή της αύξησης ή της μείωσης της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε σχέση με τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης δυνάμει οποιασδήποτε διάταξης του παρόντος Τίτλου, συμπεριλαμβανομένων κανόνων:
i)
σχετικά με τη δυνατότητα καθορισμού, σε προσωρινή βάση, της αξίας και του αριθμού ή της αύξησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται βάσει της αίτησης του γεωργού,
ii)
σχετικά με τους όρους για τον καθορισμό της προσωρινής και της οριστικής αξίας καθώς και του προσωρινού και του οριστικού αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης,
iii)
σχετικά με τις περιπτώσεις όπου σύμβαση πώλησης ή μίσθωσης θα μπορούσε να επηρεάσει τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης·
γ)
κανόνες για τον καθορισμό και τον υπολογισμό της αξίας και του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που λαμβάνονται από το εθνικό απόθεμα ή τα περιφερειακά αποθέματα·
δ)
κανόνες για την τροποποίηση της μοναδιαίας αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης στην περίπτωση υποδιαιρέσεων των δικαιωμάτων ενίσχυσης και στην περίπτωση μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 4·
ε)
κριτήρια για την εφαρμογή επιλογών σύμφωνα με τα στοιχεία α), β) και γ) του τρίτου εδαφίου του άρθρου 24 παράγραφος 1·
στ)
κριτήρια για την εφαρμογή περιορισμών στον αριθμό των προς χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης όπως αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφοι 4 έως 7·
ζ)
κριτήρια για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης δυνάμει του άρθρου 30 παράγραφοι 6 και 7·
η)
κριτήρια για τον καθορισμό του συντελεστή μείωσης που αναφέρεται στο πέμπτο εδάφιο του άρθρου 32 παράγραφος 5.
2. Για τη διασφάλιση της ορθής διαχείρισης των δικαιωμάτων ενίσχυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 όσον αφορά κανόνες για το περιεχόμενο της δήλωσης και τις απαιτήσεις για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
3. Για τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 όσον αφορά κανόνες που εξαρτούν τη χορήγηση των ενισχύσεων από τη χρήση πιστοποιημένων σπόρων ορισμένων ποικιλιών κάνναβης και προσδιορίζουν τη διαδικασία για τον καθορισμό των ποικιλιών κάνναβης και την εξακρίβωση της περιεκτικότητάς τους σε τετραϋδροκανναβινόλη που αναφέρεται στο άρθρο 32 παράγραφος 6.
Τμημα 4
Καθεστωσ ενιαιασ στρεμματικησ ενισχυσησ
Άρθρο 36
Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης
1. Τα κράτη μέλη τα οποία το 2014 εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζεται στο Κεφάλαιο 2 Τίτλος V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 μπορούν να συνεχίσουν, υπό τους όρους του παρόντος κανονισμού, την εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020. Κοινοποιούν την απόφασή τους, και την ημερομηνία λήξης της εφαρμογής αυτής, στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014.
Κατά το διάστημα εφαρμογής του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης δεν ισχύουν για τα εν λόγω κράτη μέλη τα Τμήματα 1, 2 και 3 του παρόντος Κεφαλαίου, με εξαίρεση το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 23 παράγραφος 1, το άρθρο 23 παράγραφος 6 και το άρθρο 32 παράγραφοι 2 έως 6.
2. Η ενιαία στρεμματική ενίσχυση καταβάλλεται ετησίως για κάθε επιλέξιμο εκτάριο που δηλώνεται από τον γεωργό σύμφωνα με το στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Υπολογίζεται κάθε έτος διαιρώντας την ετήσια συνολική χρηματοδότηση, που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, διά του συνολικού αριθμού επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται στο αντίστοιχο κράτος μέλος σύμφωνα με το στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη τα οποία αποφασίζουν να εφαρμόσουν το άρθρο 38 του παρόντος κανονισμού από 1ης Ιανουαρίου 2018 το αργότερο μπορούν να χρησιμοποιούν, για το διάστημα κατά το οποίο εφαρμόζουν το άρθρο αυτό, έως το 20 % της ετήσιας συνολικής χρηματοδότησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου για τη διαφοροποίηση της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης ανά εκτάριο.
Για τη διαφοροποίηση της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης ανά εκτάριο, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την ενίσχυση που χορηγείται για το ημερολογιακό έτος 2014 στο πλαίσιο ενός ή περισσότερων εκ των καθεστώτων σύμφωνα με τα στοιχεία α), β) και γ) του άρθρου 68 παράγραφος 1 και των άρθρων 126, 127 και 129 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
Για την Κύπρο η ενίσχυση μπορεί να διαφοροποιηθεί λαμβάνοντας υπόψη την ειδική ανά τομέα χρηματοδότηση όπως περιλαμβάνεται στο Παράρτημα XVΙΙα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 μειωμένη κατά την τυχόν ενίσχυση που χορηγείται στον ίδιο τομέα σύμφωνα με το άρθρο 37 του παρόντος κανονισμού.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν, για κάθε κράτος μέλος, το ετήσιο εθνικό ανώτατο όριο για το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης αφαιρώντας από το ετήσιο εθνικό ανώτατο όριο που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ τα ανώτατα ποσά που ορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 42, 47, 49, 51 και 53. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
5. Εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1α εκτάρια είναι στη διάθεση του γεωργού από ημερομηνία που ορίζεται από το κράτος μέλος και δεν είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
6. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 όσον αφορά κανόνες περί επιλεξιμότητας και την πρόσβαση των γεωργών στο καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
Άρθρο 37
Μεταβατική εθνική ενίσχυση
1. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 36 μπορούν να αποφασίσουν τη χορήγηση μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης κατά το διάστημα 2015-2020.
2. Η μεταβατική εθνική ενίσχυση μπορεί να χορηγείται σε γεωργούς σε τομείς στους οποίους το 2013 χορηγήθηκε η ενίσχυση αυτή ή, στην περίπτωση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, χορηγήθηκαν συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις.
3. Η μεταβατική εθνική ενίσχυση χορηγείται υπό τους αυτούς όρους που ισχύουν για την καταβολή των ενισχύσεων σύμφωνα με το άρθρο 132 παράγραφος 7 ή το άρθρο 133α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 για το 2013, εξαιρουμένης της μείωσης των ενισχύσεων συνεπεία της εφαρμογής του άρθρου 132 παρ.2 σε συνδυασμό με τα άρθρα 7 και 10 του εν λόγω κανονισμού.
4. Το συνολικό ποσό μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης προς τους γεωργούς σε οποιονδήποτε τομέα αναφερόμενο στην παράγραφο 2 περιορίζεται από το ακόλουθο ποσοστό της χρηματοδότησης ανά τομέα που έχει εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 132 παράγραφος 7 ή το άρθρο 133α παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου το 2013:
-
75 % το 2015,
-
70 % το 2016,
-
65 % το 2017,
-
60 % το 2018,
-
55 % το 2019,
-
50 % το 2020.
Για την Κύπρο το ποσοστό αυτό υπολογίζεται βάσει της ειδικής ανά τομέα χρηματοδότησης που ορίζεται στο Παράρτημα XVΙΙα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
5. Οι διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 δεν εφαρμόζονται στην Κύπρο.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους. Κοινοποιούνται τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
ανά τομέα συνολική χρηματοδότηση·
β)
μέγιστο ποσοστό της μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης, κατά περίπτωση.
7. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και εντός των ορίων που τίθενται στην παράγραφο 4, σχετικά με τα προς χορήγηση ποσά μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης.
Τμημα 5
Εφαρμογη του καθεστωτοσ βασικησ ενισχυσησ στα κρατη μελη τα οποια εχουν εφαρμοσει το καθεστωσ ενιαιασ στρεμματικησ ενισχυσησ
Άρθρο 38
Εισαγωγή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης στα κράτη μέλη τα οποία έχουν εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης
Εκτός αν προβλέπεται άλλως στο παρόν τμήμα, ο παρών Τίτλος εφαρμόζεται στα κράτη μέλη τα οποία έχουν εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που προβλέπεται στο Τμήμα 4 του παρόντος Κεφαλαίου.
Τα άρθρα 24 έως 29 δεν εφαρμόζονται έναντι των ανωτέρω κρατών μελών.
Άρθρο 39
Πρώτη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Τα δικαιώματα ενίσχυσης χορηγούνται σε γεωργούς που δικαιούνται άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού εάν:
α)
υποβάλουν αίτηση χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης δυνάμει του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης έως την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων που θα καθοριστεί σύμφωνα με το στοιχείο β) του άρθρου 78 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, και
β)
είχαν το δικαίωμα να λάβουν πληρωμές, πριν από οποιαδήποτε μείωση ή αποκλεισμό που προβλέπεται στο Κεφάλαιο 4 του Τίτλου ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, στο πλαίσιο αίτησης ενίσχυσης για άμεσες ενισχύσεις ή μεταβατική εθνική ενίσχυση ή συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις ή, στην περίπτωση της Κύπρου, κρατική ενίσχυση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 για το 2013.
Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς οι οποίοι δικαιούνται αμέσου ενισχύσεως κατά το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού, οι οποίοι πληρούν τον όρο του στοιχείου α) του πρώτου εδαφίου, οι οποίοι δεν έλαβαν ενισχύσεις για το 2013 στο πλαίσιο αίτησης ενίσχυσης αναφερομένης στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου και οι οποίοι, την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 για το έτος υποβολής αιτήσεων 2013, διέθεταν μόνο γεωργική γη η οποία στις 30 Ιουνίου 2003 δεν ήταν σε καλή γεωργική κατάσταση όπως προβλέπεται στο άρθρο 124 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
2. Εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται ανά γεωργό κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ισούται με τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων τον οποίο δηλώνει ο γεωργός στην αίτηση ενίσχυσής του σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης και τα οποία έχει στη διάθεσή του κατά την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος, η οποία δεν μπορεί να είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 για τον καθορισμό περαιτέρω κανόνων σχετικά με την εισαγωγή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης στα κράτη μέλη τα οποία έχουν εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
4. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες για τις αιτήσεις χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης που υποβάλλονται κατά το έτος χορήγησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε περίπτωση που τα εν λόγω δικαιώματα ενίσχυσης δεν μπορούν να καθορισθούν ακόμη οριστικά και η χορήγησή τους επηρεάζεται από ειδικές περιστάσεις.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 40
Αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, τα κράτη μέλη υπολογίζουν τη μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης διαιρώντας σταθερό ποσοστό του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για κάθε σχετικό έτος διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα.
Το σταθερό ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται αντιστοίχως δυνάμει των άρθρων 22 παράγραφος 1 ή 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, για το πρώτο έτος εφαρμογής του ανωτέρω καθεστώτος κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ή, κατά περίπτωση, στην παράγραφο 2 του άρθρου 30, διά του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης. Τα δικαιώματα ενίσχυσης εκφράζονται με αριθμό αντιστοιχούντα προς αριθμό εκταρίων.
2. Κατά παρέκκλιση από τη μέθοδο υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να διαφοροποιούν την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα, για κάθε σχετικό έτος, βάσει της αρχικής μοναδιαίας αξίας τους.
3. Η αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ορίζεται διαιρώντας ένα σταθερό ποσοστό της συνολικής αξίας των ενισχύσεων, μη περιλαμβανομένων των ενισχύσεων που χορηγούνται δυνάμει των άρθρων 41, 43, 48 και 50 και του Τίτλου IV του παρόντος κανονισμού, που έλαβε γεωργός σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό για το αμέσως προηγούμενο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ημερολογιακό έτος πριν την εφαρμογή του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που έλαβε ο γεωργός κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή το περιφερειακό απόθεμα.
Το εν λόγω σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 αντιστοίχως του παρόντος κανονισμού για το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, μετά την εφαρμογή της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, στο άρθρο 23 παράγραφος 2, διά της συνολικής αξίας των ενισχύσεων, μη περιλαμβανομένων των ενισχύσεων που χορηγούνται δυνάμει των άρθρων 41, 43, 48 και 50 και του Τίτλου IV του παρόντος κανονισμού, για το αμέσως προηγούμενο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ημερολογιακό έτος εντός του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή, πριν την εφαρμογή του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
4. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη, ενεργώντας σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, προβαίνουν στην προσέγγιση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο. Προς τούτο, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τις ενέργειες στις οποίες πρόκειται να προβούν και τον τρόπο υπολογισμού που θα χρησιμοποιηθεί και τα κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου του έτους που προηγείται της εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης. Τα βήματα αυτά περιλαμβάνουν ετήσιες σταδιακές τροποποιήσεις της αρχικής αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3 σύμφωνα με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, αρχής γενομένης από το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης.
Κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, τα κράτη μέλη ενημερώνουν τους γεωργούς σχετικά με την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που τους αναλογούν όπως υπολογίζονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο για κάθε έτος της καλυπτόμενης από τον παρόντα κανονισμό περιόδου.
5. Για τους σκοπούς της παραγράφου 3, ένα κράτος μέλος μπορεί, με βάση αντικειμενικά κριτήρια, να ορίζει ότι, σε περίπτωση αγοράς ή παραχώρησης ή λήξης του συνόλου ή μέρους μιας σύμβασης μίσθωσης γεωργικών εκτάσεων μετά την ημερομηνία που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 5 και πριν από την ημερομηνία που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1, η αύξηση ή μέρος της αύξησης της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που θα χορηγούνταν στον οικείο γεωργό επιστρέφεται στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα, αν η αύξηση θα οδηγούσε σε απροσδόκητο κέρδος για τον γεωργό.
Τα αντικειμενικά αυτά κριτήρια θεσπίζονται κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των γεωργών και να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού, περιλαμβάνουν δε τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
την ελάχιστη διάρκεια της μίσθωσης·
β)
το ποσοστό της ληφθείσας ενίσχυσης που επιστρέφεται στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Αναδιανεμητική ενίσχυση
Άρθρο 41
Γενικοί κανόνες
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, έως την 1η Αυγούστου δεδομένου έτους, να χορηγήσουν από το επόμενο έτος ετήσια ενίσχυση σε γεωργούς οι οποίοι δικαιούνται ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που αναφέρεται στο Κεφάλαιο 1 Τμήματα 1, 2, 3 και 5 ή στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που αναφέρεται στο Τμήμα 4 του κεφαλαίου 1 («αναδιανεμητική ενίσχυση»).
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν την απόφασή τους στην Επιτροπή, έως την ημερομηνία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
2. Τα κράτη μέλη που έχουν αποφασίσει να εφαρμόσουν το καθεστώς βασικής ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο σύμφωνα με το άρθρο 23 μπορούν να χορηγούν την αναδιανεμητική ενίσχυση που αναφέρεται στο παρόν Κεφάλαιο σε περιφερειακό επίπεδο.
3. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής δημοσιονομικής πειθαρχίας, της μείωσης των ενισχύσεων κατά το άρθρο 11, των γραμμικών μειώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού και της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η αναδιανεμητική ενίσχυση χορηγείται ετησίως κατόπιν ενεργοποίησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης από τον γεωργό ή, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 του παρόντος κανονισμού, κατόπιν, δήλωσης των επιλεξίμων εκταρίων από τον γεωργό.
4. Η αναδιανεμητική ενίσχυση υπολογίζεται ετησίως από τα κράτη μέλη πολλαπλασιάζοντας ένα ποσό που καθορίζει το κράτος μέλος και δεν πρέπει να είναι ανώτερο από το 65 % της μέσης εθνικής ή περιφερειακής ενίσχυσης ανά εκτάριο με τον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που ενεργοποιεί ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή με τον αριθμό επιλέξιμων εκταρίων που δηλώνει ο γεωργός κατά το άρθρο 36 παράγραφος 2. Ο αριθμός των εν λόγω δικαιωμάτων ενίσχυσης ή εκταρίων δεν μπορεί να υπερβαίνει ένα ανώτατο όριο που θέτουν τα κράτη μέλη το οποίο δεν υπερβαίνει τα 30 εκτάρια ή το μέσο μέγεθος γεωργικής εκμετάλλευσης όπως ορίζεται στο Παράρτημα VΙΙΙ εφόσον το μέγεθος αυτό. υπερβαίνει τα 30 εκτάρια στο οικείο κράτος μέλος.
5. Εφόσον τηρούνται τα ανώτατα όρια που αναφέρονται στην παράγραφο 4, τα κράτη μέλη μπορούν, σε εθνικό επίπεδο, να θεσπίζουν διαβάθμιση εντός του αριθμού εκταρίων που καθορίζεται βάσει του εν λόγω εδαφίου, η οποία εφαρμόζεται πανομοιότυπα σε όλους τους γεωργούς.
6. Η εθνική μέση ενίσχυση ανά εκτάριο που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου καθορίζεται από τα κράτη μέλη με βάση το εθνικό ανώτατο όριο που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για το ημερολογιακό έτος 2019 και τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή το άρθρο 36 παράγραφος 2 το 2015.
Η περιφερειακή μέση ενίσχυση ανά εκτάριο που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου καθορίζεται από τα κράτη μέλη με βάση ένα μερίδιο του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για το ημερολογιακό έτος 2019 και τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται στη συγκεκριμένη περιοχή σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 το 2015. Για κάθε περιφέρεια, το μερίδιο αυτό υπολογίζεται διαιρώντας το αντίστοιχο περιφερειακό ανώτατο όριο, όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2, διά του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1, μετά την εφαρμογή της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 σε περίπτωση μη εφαρμογής του άρθρου 30 παράγραφος 2.
7. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να μην χορηγείται πλεονέκτημα προβλεπόμενο στο παρόν Κεφάλαιο σε γεωργούς οι οποίοι αποδεδειγμένα, μετά τις 18 Οκτωβρίου 2011, διαιρούν την εκμετάλλευσή τους με μοναδικό σκοπό να εισπράξουν την αναδιανεμητική ενίσχυση. Αυτό ισχύει επίσης για γεωργούς των οποίων οι εκμεταλλεύσεις προήλθαν από τέτοια διαίρεση.
8. Στην περίπτωση νομικού προσώπου, ή ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τον μέγιστο αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης ή εκταρίων που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στο επίπεδο των μελών εκείνων των νομικών προσώπων ή ομάδων όπου η εθνική νομοθεσία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις μεμονωμένων μελών συγκρίσιμα με εκείνα μεμονωμένων γεωργών με την ιδιότητα διαχειριστή εκμετάλλευσης, ιδίως όσον αφορά το οικονομικό, κοινωνικό και φορολογικό καθεστώς τους, εφόσον έχουν συνεισφέρει στην ενίσχυση των γεωργικών δομών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων.
Άρθρο 42
Χρηματοδοτικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση της αναδιανεμητικής ενίσχυσης, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν έως την ημερομηνία του άρθρου 41 παράγραφος 1, να χρησιμοποιούν έως το 30 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ. Κοινοποιούν την απόφασή τους στην Επιτροπή έως την ημερομηνία αυτή.
2. Βάσει του ποσοστού του εθνικού ανώτατου ορίου που χρησιμοποιείται από τα κράτη μέλη δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα αντίστοιχα ανώτατα όρια για την ενίσχυση αυτή σε ετήσια βάση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Ενίσχυση για γεωργικές πρακτικές επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον
Άρθρο 43
Γενικοί κανόνες
1. Οι γεωργοί που δικαιούνται ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης τηρούν, σε όλα τα επιλέξιμα εκτάριά τους κατά την έννοια του άρθρου 32 παράγραφοι 2 έως 5, τις γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον και αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου ή τις ισοδύναμες πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
2. Οι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον γεωργικές πρακτικές είναι οι εξής:
α)
διαφοροποίηση καλλιεργειών·
β)
διατήρηση των υφιστάμενων μόνιμων χορτολιβαδικών εκτάσεων και
γ)
ύπαρξη περιοχής οικολογικής εστίασης στη γεωργική έκταση.
3. Οι ισοδύναμες πρακτικές είναι αυτές που περιλαμβάνουν παρόμοιες πρακτικές οι οποίες προσφέρουν ισοδύναμο ή ανώτερο επίπεδο οφέλους για το κλίμα και το περιβάλλον σε σύγκριση με μία ή πολλές από τις πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Οι εν λόγω ισοδύναμες πρακτικές και η πρακτική ή πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 2 με την(τις) οποία(-ες) είναι ισοδύναμη(-ες) παρατίθενται στο Παράρτημα ΙΧ και καλύπτονται από ένα εκ των εξής:
α)
δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 39 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 ή το άρθρο 28 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013·
β)
εθνικά ή περιφερειακά συστήματα περιβαλλοντικής πιστοποίησης, περιλαμβανομένων των συστημάτων πιστοποίησης της συμμόρφωσης προς εθνική περιβαλλοντική νομοθεσία που υπερβαίνει τα υποχρεωτικά πρότυπα που καθορίζονται σύμφωνα με το Κεφάλαιο Ι του Τίτλου VI του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα οποία σκοπό έχουν να ανταποκριθούν στους στόχους της προστασίας του εδάφους και των υδάτων, της βιοποικιλότητας, της διατήρησης του φυσικού τοπίου καθώς και του μετριασμού της αλλαγής του κλίματος και της προσαρμογής σε αυτήν. Τα εν λόγω συστήματα πιστοποίησης μπορούν να περιλαμβάνουν τις πρακτικές που παρατίθενται στο Παράρτημα ΙΧ του παρόντος κανονισμού, τις πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου ή συνδυασμό των πρακτικών αυτών
4. Οι ισοδύναμες πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 3 δεν αποτελούν αντικείμενο διπλής χρηματοδότησης.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, κατά περίπτωση και σε περιφερειακό επίπεδο, να περιορίσουν την επιλογή των γεωργών όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των δυνατοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 σημεία α) και β).
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, κατά περίπτωση και σε περιφερειακό επίπεδο, ότι οι γεωργοί εκπληρώνουν όλες τις συναφείς υποχρεώσεις τους δυνάμει της παραγράφου 1 σύμφωνα με τα εθνικά ή περιφερειακά συστήματα περιβαλλοντικής πιστοποίησης που αναφέρονται στο στοιχείο β) της παραγράφου 3.
7. Με την επιφύλαξη των αποφάσεων των κρατών μελών που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6, ένας γεωργός μπορεί να χρησιμοποιήσει μία (ή περισσότερες) από τις πρακτικές που αναφέρονται στο στοιχείο α) της παραγράφου 3 μόνον εάν αυτές αντικαθιστούν πλήρως την ή τις συναφείς πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Ένας γεωργός μπορεί να χρησιμοποιήσει τα συστήματα πιστοποίησης που αναφέρονται στο στοιχείο β) της παραγράφου 3 μόνον εάν αυτά καλύπτουν ολόκληρη την υποχρέωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
8. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αποφάσεις τους που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6 και τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις ή τα συστήματα πιστοποίησης που προτίθενται να εφαρμόσουν ως ισοδύναμες πρακτικές κατά την έννοια της παραγράφου 3.
Η Επιτροπή κρίνει κατά πόσον οι πρακτικές που περιλαμβάνονται στις συγκεκριμένες δεσμεύσεις ή στα συστήματα πιστοποίησης καλύπτονται από τον κατάλογο του Παραρτήματος ΙΧ και, εάν θεωρεί ότι αυτό δεν συμβαίνει, το κοινοποιεί στα κράτη μέλη μέσω εκτελεστικής πράξης χωρίς να εφαρμόσει τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2 ή 3. Εάν η Επιτροπή κοινοποιήσει σε κράτος μέλος ότι οι πρακτικές δεν καλύπτονται από τον κατάλογο του Παραρτήματος ΙΧ, το κράτος μέλος δεν αναγνωρίζει ως ισοδύναμες κατά την έννοια της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις ή τα συστήματα πιστοποίησης που αφορά η κοινοποίηση της Επιτροπής.
9. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 10 και 11 του παρόντος άρθρου και της εφαρμογής της δημοσιονομικής πειθαρχίας, των γραμμικών μειώσεων σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού και του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη χορηγούν την ενίσχυση που προβλέπεται στο παρόν Κεφάλαιο σε γεωργούς οι οποίοι τηρούν όσες από τις πρακτικές της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου έχουν συνάφεια με τη δραστηριότητά τους και αναλόγως της συμμόρφωσης των εν λόγω γεωργών με τις διατάξεις των άρθρων 44, 45 και 46 του παρόντος κανονισμού.
Η ενίσχυση αυτή λαμβάνει τη μορφή ετήσιας πληρωμής ανά επιλέξιμο εκτάριο που δηλώνεται κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 33 παράγραφος 1 ή, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 παρ. 2, τη μορφή ετήσιας πληρωμής ανά επιλέξιμο εκτάριο που δηλώνεται στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, το ποσό της οποίας υπολογίζεται ετησίως διαιρώντας το ποσό που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 47 διά του συνολικού αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται, σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή το άρθρο 36 παρ. 2, στο συγκεκριμένο κράτος μέλος ή στη συγκεκριμένη περιφέρεια.
Κατά παρέκκλιση από το δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να εφαρμόσουν το άρθρο 25 παράγραφος 2 μπορούν να αποφασίσουν να χορηγήσουν την ενίσχυση που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο ως ποσοστό της συνολικής αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που ενεργοποιεί ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 για κάθε συγκεκριμένο έτος.
Για κάθε έτος και κάθε κράτος μέλος ή περιφέρεια, το ανωτέρω ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το ποσό που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 47 με τη συνολική αξία όλων των δικαιωμάτων ενίσχυσης που ενεργοποιούνται βάσει του άρθρου 33 παράγραφος 1 στο συγκεκριμένο κράτος μέλος ή περιφέρεια.
10. Οι γεωργοί των οποίων οι εκμεταλλεύσεις βρίσκονται εν όλω ή εν μέρει σε περιοχές που καλύπτονται από τις οδηγίες 92/43/ΕΟΚ, 2000/60/ΕΚ ή 2009/147/ΕΚ δικαιούνται την ενίσχυση που προβλέπεται στο παρόν Κεφάλαιο υπό την προϋπόθεση ότι τηρούν τις πρακτικές που αναφέρονται στο παρόν Κεφάλαιο, στον βαθμό που οι πρακτικές αυτές στη συγκεκριμένη εκμετάλλευση συνάδουν με τους στόχους των εν λόγω οδηγιών.
11. Οι γεωργοί που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 834/2007 όσον αφορά τη βιολογική γεωργία δικαιούνται αυτοδικαίως την ενίσχυση που προβλέπεται στο παρόν Κεφάλαιο.
Όσον αφορά τη βιολογική γεωργία, το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται μόνο στις μονάδες μιας εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούνται για βιολογική παραγωγή σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 834/2007.
12. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70, με στόχο:
α)
την προσθήκη ισοδύναμων πρακτικών στον κατάλογο του Παραρτήματος ΙΧ·
β)
τον καθορισμό κατάλληλων απαιτήσεων που ισχύουν για τα εθνικά ή περιφερειακά συστήματα πιστοποίησης που αναφέρονται στο στοιχείο β) της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, περιλαμβανομένου του επιπέδου των εγγυήσεων που πρέπει να παρέχουν τα εν λόγω συστήματα·
γ)
τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων για τον υπολογισμό του ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 για τις πρακτικές που αναφέρονται στα σημεία 3 και 4 του Τμήματος Ι και στο σημείο 7 του Τμήματος ΙΙΙ του Παραρτήματος ΙΧ του παρόντος κανονισμού και τυχόν περαιτέρω ισοδύναμες πρακτικές που προστίθενται στο εν λόγω Παράρτημα σύμφωνα με το στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου, όσον αφορά τις οποίες χρειάζεται ειδικός υπολογισμός προς αποφυγήν διπλής χρηματοδότησης.
13. Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες για τη διαδικασία των κοινοποιήσεων, και τα χρονοδιαγράμματα υποβολής τους, και για τις εκτιμήσεις της κατά την παράγραφο 8. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 44
Διαφοροποίηση καλλιεργειών
1. Όταν η αρόσιμη γη του γεωργού καλύπτει έκταση μεταξύ 10 και 30 εκταρίων και δεν καλλιεργείται εξ ολοκλήρου με καλλιέργειες κάτω από το νερό για σημαντικό μέρος του έτους ή για σημαντικό μέρος του κύκλου καλλιέργειας, πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον δύο διαφορετικές καλλιέργειες σε αυτή την αρόσιμη γη. Η κύρια καλλιέργεια δεν πρέπει να καλύπτει περισσότερο από το 75 % αυτής της αρόσιμης γης.
Όταν η αρόσιμη γη του γεωργού καλύπτει έκταση πάνω από 30 εκτάρια και δεν καλλιεργείται εξ ολοκλήρου με καλλιέργειες κάτω από το νερό για σημαντικό μέρος του έτους ή για σημαντικό μέρος του κύκλου καλλιέργειας, πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον τρεις διαφορετικές καλλιέργειες σε αυτή την αρόσιμη γη. Η κύρια καλλιέργεια δεν πρέπει να καλύπτει πάνω από το 75 % αυτής της αρόσιμης γης και οι δύο κύριες καλλιέργειες δεν πρέπει να καλύπτουν από κοινού πάνω από το 95 % αυτής της αρόσιμης γης.
2. Με την επιφύλαξη του αριθμού των καλλιεργειών που απαιτούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα ανώτατα όρια που ορίζονται στην παράγραφο 1 δεν εφαρμόζονται στις εκμεταλλεύσεις όπου αγρωστώδη ή λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά ή γη υπό αγρανάπαυση καλύπτουν άνω του 75 % της αρόσιμης γης. Στην περίπτωση αυτή, η κύρια καλλιέργεια στην υπόλοιπη αρόσιμη έκταση δεν πρέπει να καλύπτει άνω του 75 % της υπόλοιπης αυτής αρόσιμης γης, εκτός εάν η υπόλοιπη αυτή έκταση καλύπτεται από αγρωστώδη ή λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά ή γη υπό αγρανάπαυση.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις:
α)
όταν ποσοστό μεγαλύτερο του 75 % της αρόσιμης γης χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγρωστωδών ή λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών, ως γη υπό αγρανάπαυση ή για συνδυασμό των δύο, με την προϋπόθεση ότι η αρόσιμη γη που δεν καλύπτεται από αυτές τις χρήσεις δεν υπερβαίνει τα 30 εκτάρια·
β)
όταν ποσοστό μεγαλύτερο του 75 % της επιλέξιμης γεωργικής έκτασης χρησιμοποιείται ως μόνιμος βοσκότοπος, χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγρωστωδών ή λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών ή καλλιεργείται με καλλιέργειες κάτω από νερό για σημαντικό μέρος του έτους ή για σημαντικό μέρος του κύκλου καλλιέργειας ή για συνδυασμό των χρήσεων αυτών, με την προϋπόθεση ότι η αρόσιμη έκταση που δεν καλύπτεται από αυτές τις χρήσεις δεν υπερβαίνει τα 30 εκτάρια·
γ)
όταν ποσοστό μεγαλύτερο του 50 % των δεδηλωμένων εκτάσεων αρόσιμης γης δεν δηλώθηκε από τον γεωργό στην αίτηση ενίσχυσης του προηγούμενου έτους και εφόσον, βάσει των γεωχωρικών στοιχείων των αιτήσεων ενίσχυσης, προκύπτει ότι όλη η αρόσιμη γη καλλιεργείται με διαφορετική καλλιέργεια από εκείνη του προηγούμενου ημερολογιακού έτους·
δ)
που βρίσκονται σε περιοχές βόρεια του 62ου παραλλήλου ή σε ορισμένες παρακείμενες περιοχές. Όταν η αρόσιμη γη της εκμετάλλευσης καλύπτει περισσότερα από 10 εκτάρια, πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον δύο διαφορετικές καλλιέργειες στην εν λόγω αρόσιμη γη. Καμία από τις καλλιέργειες αυτές δεν πρέπει να υπερβαίνει το 75 % της αρόσιμης γης εκτός όταν η κύρια καλλιέργεια αφορά αγρωστώδη ή άλλα ποώδη κτηνοτροφικά φυτά ή γη υπό αγρανάπαυση.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως «καλλιέργεια» νοείται αδιακρίτως:
α)
η καλλιέργεια οποιουδήποτε εκ των διαφορετικών γενών που ορίζονται στη βοτανική ταξινόμηση των καλλιεργειών
β)
η καλλιέργεια οποιουδήποτε εκ των ειδών στην περίπτωση Brassicaceae, Solanaceae και Cucurbitaceae,
γ)
η γη υπό αγρανάπαυση
δ)
τα αγρωστώδη ή άλλα ποώδη κτηνοτροφικά φυτά.
Οι χειμερινές και οι εαρινές καλλιέργειες θεωρούνται διαφορετικές ακόμη και εάν ανήκουν στο ίδιο γένος.
5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 προκειμένου:
α)
να αναγνωριστούν άλλες κατηγορίες γένους και είδους από εκείνες που προβλέπονται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου· και
β)
να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με την πραγματοποίηση του ακριβούς υπολογισμού των μεριδίων των διαφόρων καλλιεργειών.
Άρθρο 45
Μόνιμοι βοσκότοποι
1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν μόνιμους βοσκότοπους οι οποίοι είναι ευαίσθητοι από περιβαλλοντική άποψη στις περιφέρειες που καλύπτονται από τις οδηγίες 92/43/ΕΟΚ ή 2009/147/ΕΚ και οι οποίοι απαιτούν αυστηρή προστασία προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι των εν λόγω οδηγιών.
Τα κράτη μέλη μπορούν, προκειμένου να εξασφαλίσουν την προστασία των πολύτιμων, από περιβαλλοντική άποψη, μόνιμων βοσκότοπων, να αποφασίσουν να καθορίσουν περαιτέρω ευαίσθητες περιοχές που βρίσκονται εκτός των περιοχών που καλύπτονται από τις οδηγίες 92/43/ΕΟΚ ή 2009/147/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των μόνιμων βοσκότοπων σε εδάφη πλούσια σε άνθρακα.
Οι γεωργοί δεν μετατρέπουν ούτε οργώνουν τους μόνιμους βοσκότοπους που βρίσκονται στις περιοχές που έχουν καθορίσει τα κράτη μέλη σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο και, κατά περίπτωση, το δεύτερο εδάφιο.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η αναλογία της γης που αποτελεί μόνιμο βοσκότοπο προς τη συνολική γεωργική έκταση που δηλώθηκε από τους γεωργούς σύμφωνα με το σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δεν μειώνεται κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 5 % σε σύγκριση με την αναλογία αναφοράς που καθορίζεται από τα κράτη μέλη το 2015 διαιρώντας τη γη που αποτελεί μόνιμο βοσκότοπο όπως αναφέρεται στο στοιχείο α) του δευτέρου εδαφίου της παρούσης παραγράφου με τη συνολική γεωργική έκταση που αναφέρεται στο στοιχείο β) του εν λόγω εδαφίου.
Για τον καθορισμό της αναλογίας αναφοράς του πρώτου εδαφίου:
α)
έκταση των μόνιμων βοσκότοπων είναι η έκταση των μόνιμων λειμώνων που είχε δηλωθεί το 2012, ή το 2013 στην περίπτωση της Κροατίας, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 από τους γεωργούς που υπόκεινται στις υποχρεώσεις του παρόντος Κεφαλαίου, συν την έκταση των μόνιμων βοσκότοπων που δηλώνεται το 2015 σύμφωνα με το σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 από τους γεωργούς που υπόκεινται στις υποχρεώσεις του παρόντος Κεφαλαίου, η οποία δεν είχε δηλωθεί ως μόνιμος λειμώνας το 2012, ή το 2013 στην περίπτωση της Κροατίας·
β)
συνολική γεωργική έκταση είναι η γεωργική έκταση που δηλώνεται το 2015 σύμφωνα με το σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 από τους γεωργούς που υπόκεινται στις υποχρεώσεις του παρόντος Κεφαλαίου.
Η αναλογία αναφοράς των μόνιμων βοσκότοπων υπολογίζεται εκ νέου στις περιπτώσεις όπου οι γεωργοί που υπόκεινται στις υποχρεώσεις του παρόντος Κεφαλαίου έχουν υποχρέωση να μετατρέψουν εκ νέου εκτάσεις σε μόνιμους βοσκότοπους το 2015 και/ή το 2016 σύμφωνα με το άρθρο 93 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 προσθέτοντας αυτές τις εκτάσεις στις εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων που αναφέρονται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου.
Η αναλογία των μόνιμων βοσκότοπων καθορίζεται ετησίως βάσει των εκτάσεων που δηλώνουν οι γεωργοί που υπόκεινται στις υποχρεώσεις του παρόντος Κεφαλαίου για το συγκεκριμένο έτος βάσει του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Η υποχρέωση βάσει της παρούσας παραγράφου ισχύει σε εθνικό, σε περιφερειακό ή στο ενδεδειγμένο υποπεριφερειακό επίπεδο. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να εφαρμόσουν την υποχρέωση διατήρησης μόνιμων βοσκότοπων σε επίπεδο εκμεταλλεύσεων προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι η αναλογία μόνιμων βοσκότοπων δεν μειώνεται κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 5 %. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν κάθε σχετική απόφαση στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν την αναλογία αναφοράς και την αναλογία που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο στην Επιτροπή.
3. Όταν αποδεικνύεται ότι η αναλογία που αναφέρεται στην παράγραφο 2 έχει μειωθεί κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 5 % σε περιφερειακό ή υποπεριφερειακό επίπεδο ή, κατά περίπτωση, σε εθνικό επίπεδο, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος επιβάλλει υποχρεώσεις στο επίπεδο εκμετάλλευσης για μετατροπή εκτάσεων σε εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων όσον αφορά τους γεωργούς που διαθέτουν γη η οποία μετατράπηκε από εκτάσεις μόνιμων λειμώνων ή μόνιμων βοσκοτόπων σε γη για άλλες χρήσεις κατά τη διάρκεια παρελθούσας περιόδου.
Ωστόσο, όταν η έκταση των μόνιμων βοσκότοπων σε απόλυτους όρους σύμφωνα με το στοιχείο α) του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 2 παραμένει εντός ορισμένων ορίων, η υποχρέωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 θεωρείται ότι έχει τηρηθεί.
4. Η παράγραφος 3 δεν εφαρμόζεται όταν η μείωση κάτω από τα όρια οφείλεται σε αναδάσωση, υπό την προϋπόθεση ότι η αναδάσωση αυτή σέβεται το περιβάλλον και δεν περιλαμβάνει καλλιέργειες πρεμνοφυών δασών μικρού περίτροπου χρόνου, χριστουγεννιάτικων δένδρων ή δένδρων ταχείας ανάπτυξης για την παραγωγή ενέργειας.
5. Για να εξασφαλιστεί η διατήρηση της αναλογίας των μόνιμων βοσκότοπων, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων όσον αφορά τη διατήρηση μόνιμων βοσκότοπων, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων περί μετατροπής σε περίπτωση μη τήρησης της υποχρέωσης της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, κανόνων που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη σχετικά με την πρόβλεψη υποχρεώσεων σε επίπεδο εκμετάλλευσης για τη διατήρηση μόνιμων βοσκότοπων σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 και την τυχόν απαιτούμενη αναπροσαρμογή της αναλογίας αναφοράς σύμφωνα με την παράγραφο 2.
6. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70:
α)
για τον καθορισμό του πλαισίου εντός του οποίου πραγματοποιούνται οι καθορισμοί περαιτέρω ευαίσθητων περιοχών που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου·
β)
για την εκπόνηση λεπτομερών μεθόδων για τον καθορισμό της αναλογίας μεταξύ μόνιμων βοσκότοπων και συνολικής γεωργικής έκτασης που πρέπει να διατηρείται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου·
γ)
για τον καθορισμό της παρελθούσας περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 2α του παρόντος άρθρου.
7. Η Επιτροπή καθορίζει με εκτελεστικές πράξεις τα όρια που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 46
Περιοχή οικολογικής εστίασης
1. Όταν η αρόσιμη γη μιας εκμετάλλευσης καλύπτει περισσότερα από 15 εκτάρια, οι γεωργοί διασφαλίζουν ότι, από την 1η Ιανουαρίου 2015, μια έκταση αντιστοιχούσα τουλάχιστον στο 5 % της αρόσιμης γης της εκμετάλλευσης που δήλωσε ο γεωργός σύμφωνα με το σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013· και, αν θεωρείται περιοχή οικολογικής εστίασης από το οικείο κράτος μέλος κατά την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων που αναφέρονται στα στοιχεία γ), δ), ζ) και η) της ανωτέρω παραγράφου, αποτελεί περιοχή οικολογικής εστίασης
Το ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσης παραγράφου μπορεί να αυξηθεί από 5 % σε 7 % με νομοθετική πράξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 2 ΣλΕΕ.
Έως τις 31 Μαρτίου 2017, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση αξιολόγησης σχετικά με την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου συνοδευόμενη, κατά περίπτωση, από πρόταση νομοθετικής πράξης όπως αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο.
2. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν έως την 1η Αυγούστου 2014 εάν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα στοιχεία θα θεωρηθούν περιοχές οικολογικής εστίασης:
α)
γη υπό αγρανάπαυση·
β)
αναβαθμίδες·
γ)
χαρακτηριστικά τοπίου, συμπεριλαμβανομένων παρόμοιων χαρακτηριστικών παρακείμενων στην αρόσιμη γη της εκμετάλλευσης κατά παρέκκλιση από το άρθρο 43 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, μπορούν να περιλαμβάνονται χαρακτηριστικά τοπίου μη συμπεριλαμβανόμενα στην επιλέξιμη έκταση σύμφωνα με το στοιχείο γ) του άρθρου 76 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
δ)
ζώνες ανάσχεσης, συμπεριλαμβανομένων των ζωνών ανάσχεσης που καλύπτονται από μόνιμο βοσκότοπο με την προϋπόθεση ότι είναι χωριστές από παρακείμενη επιλέξιμη γεωργική έκταση·
ε)
εκτάρια αγροδασοκομικών εκτάσεων τα οποία λαμβάνουν ή έλαβαν στήριξη δυνάμει του άρθρου 44 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 και/ή του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013·
στ)
λωρίδες επιλεξίμων εκταρίων στις άκρες δασικών εκτάσεων·
ζ)
εκτάσεις με πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου στις οποίες δεν χρησιμοποιούνται ορυκτά λιπάσματα και/ή φυτοπροστατευτικά προϊόντα·
η)
αναδασωμένες εκτάσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β) σημείο ii) του άρθρου 32 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού
θ)
εκτάσεις με εμβόλιμες καλλιέργειες ή φυτοκάλυψη που λαμβάνονται από τη φύτευση και βλάστηση σπόρων, με την επιφύλαξη της εφαρμογής των συντελεστών στάθμισης που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου·
ι)
εκτάσεις με καλλιέργεια που έχει ικανότητες δέσμευσης του αζώτου.
Με εξαίρεση τις εκτάσεις της εκμετάλλευσης που αναφέρονται στα στοιχεία ζ) και η) του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου, οι περιοχές οικολογικής εστίασης βρίσκονται στην αρόσιμη γη της εκμετάλλευσης. Στην περίπτωση των εκτάσεων που αναφέρονται στα σημεία γ) και δ) του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου, η περιοχή οικολογικής εστίασης μπορεί επίσης να γειτνιάζει με την αρόσιμη γη της εκμετάλλευσης που δηλώνει ο γεωργός σύμφωνα με το σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
3. Προκειμένου να απλοποιηθεί η διαχείριση και να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες των ειδών περιοχών οικολογικής εστίασης που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 και να διευκολύνεται η μέτρησή τους, τα κράτη μέλη μπορούν, κατά τον υπολογισμό των συνολικών εκταρίων που αντιπροσωπεύει η περιοχή οικολογικής εστίασης της εκμετάλλευσης, να χρησιμοποιούν τους συντελεστές μετατροπής και/ή τους συντελεστές στάθμισης που αναφέρονται στο Παράρτημα Χ. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει να θεωρήσει ως περιοχή οικολογικής εστίασης την περιοχή του στοιχείου θ) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 2 ή οποιαδήποτε άλλη περιοχή η οποία αποτελεί αντικείμενο στάθμισης μικρότερης του 1, η χρήση των συντελεστών στάθμισης που αναφέρονται στο Παράρτημα Χ είναι υποχρεωτική.
4. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις:
α)
όταν ποσοστό μεγαλύτερο του 75 % της αρόσιμης γης χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγρωστωδών ή λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών, ως γη υπό αγρανάπαυση, καλλιεργείται με καλλιέργειες ψυχανθών ή για συνδυασμό των δύο, με την προϋπόθεση ότι η αρόσιμη γη που δεν καλύπτεται από αυτές τις χρήσεις δεν υπερβαίνει τα 30 εκτάρια.
β)
όταν ποσοστό μεγαλύτερο του 75 % της επιλέξιμης γεωργικής έκτασης αποτελεί μόνιμο βοσκότοπο, χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγρωστωδών ή λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών ή καλλιεργείται με καλλιέργειες κάτω από νερό για σημαντικό μέρος του έτους ή για σημαντικό μέρος του κύκλου καλλιέργειας ή για συνδυασμό των χρήσεων αυτών, με την προϋπόθεση ότι η αρόσιμη έκταση που δεν καλύπτεται από αυτές τις χρήσεις δεν υπερβαίνει τα 30 εκτάρια·
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να εφαρμόσουν έως το μισό των ποσοστιαίων μονάδων των περιοχών οικολογικής εστίασης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 σε περιφερειακό επίπεδο, προκειμένου να διευκολύνουν τον σχηματισμό παρακείμενων περιοχών οικολογικής εστίασης. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις εκτάσεις και τις υποχρεώσεις που πρέπει να πληρούν οι γεωργοί ή οι ομάδες γεωργών που συμμετέχουν. Ο ορισμός των εκτάσεων και των υποχρεώσεων έχει ως στόχο την υποστήριξη της υλοποίησης των πολιτικών της Ένωσης για το περιβάλλον, το κλίμα και τη βιοποικιλότητα.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να επιτρέπουν στους γεωργούς των οποίων οι εκμεταλλεύσεις βρίσκονται σε στενή εγγύτητα να τηρούν την υποχρέωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 συλλογικώς («συλλογική εφαρμογή») με την προϋπόθεση ότι οι σχετικές περιοχές οικολογικής εστίασης συνορεύουν. Προς υποστήριξη της υλοποίησης των πολιτικών της Ένωσης για το περιβάλλον, το κλίμα και τη βιοποικιλότητα, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν τις περιοχές στις οποίες είναι δυνατή η συλλογική εφαρμογή και μπορούν επίσης να επιβάλλουν περαιτέρω υποχρεώσεις στους γεωργούς ή στις ομάδες γεωργών που συμμετέχουν στην εν λόγω συλλογική υλοποίηση.
Κάθε γεωργός που συμμετέχει σε συλλογική εφαρμογή μεριμνά ώστε τουλάχιστον το 50 % της έκτασης που υπόκειται στην υποχρέωση της παραγράφου 1 να βρίσκεται στη γη της εκμετάλλευσής του και σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2. Ο αριθμός των γεωργών που συμμετέχουν σε τέτοια συλλογική εφαρμογή δεν υπερβαίνει τους δέκα.
7. Τα κράτη μέλη στα οποία άνω του 50 % της συνολικής έκτασης καλύπτεται από δάση μπορούν να αποφασίσουν ότι η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζεται στις εκμεταλλεύσεις που βρίσκονται σε περιοχές τις οποίες τα εν λόγω κράτη μέλη έχουν ορίσει ως περιοχές που αντιμετωπίζουν φυσικά μειονεκτήματα σύμφωνα με το στοιχείο α) ή β) του άρθρου 32 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, με την προϋπόθεση ότι άνω του 50 % της συνολικής έκτασης της μονάδας που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου καλύπτεται από δάση και η αναλογία των δασικών εκτάσεων προς τις γεωργικές εκτάσεις είναι μεγαλύτερη του 3:1.
Η δασική έκταση και η αναλογία δασικών εκτάσεων/γεωργικών εκτάσεων αξιολογούνται σε επίπεδο έκτασης αντίστοιχο του επιπέδου ΤΔΜ 2 ή σε επίπεδο άλλης, σαφώς οριοθετημένης μονάδας που καλύπτει μία ενιαία, καθορισμένη, συνεχόμενη γεωγραφική περιοχή με παρόμοιες γεωργικές συνθήκες.
8. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 έως την 1η Αυγούστου 2014, και τυχόν αποφάσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 3, 5, 6 ή 7 έως την 1η Αυγούστου του προηγούμενου της εφαρμογής τους έτους.
9. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70:
α)
για τον καθορισμό περαιτέρω κριτηρίων για τον χαρακτηρισμό του είδους εκτάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου ως περιοχών οικολογικής εστίασης·
β)
για την προσθήκη άλλου είδους εκτάσεων, πέραν των αναφερόμενων στην παράγραφο 2, που μπορούν να ληφθούν υπόψη για την τήρηση του ποσοστού που προβλέπεται στην παράγραφο1.·
γ)
για την προσαρμογή του Παραρτήματος Χ ώστε να θεσπιστούν οι συντελεστές μετατροπής και στάθμισης που αναφέρονται στην παράγραφο 3 και για τον συνυπολογισμό των κριτηρίων και/ή του είδους των εκτάσεων που θα καθοριστούν από την Επιτροπή σύμφωνα με τα σημεία α) και β) της παρούσας παραγράφου·
δ)
για τον καθορισμό κανόνων για την εφαρμογή που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6, συμπεριλαμβανομένων των ελαχίστων απαιτήσεων της εν λόγω εφαρμογής·
ε)
για τον προσδιορισμό πλαισίου εντός του οποίου τα κράτη μέλη θα καθορίσουν τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι εκμεταλλεύσεις προκειμένου να θεωρηθεί ότι βρίσκονται σε στενή εγγύτητα για τους σκοπούς της παραγράφου 6·
στ)
για τον καθορισμό των μεθόδων προσδιορισμού της αναλογίας των δασικών εκτάσεων προς τη συνολική έκταση και της αναλογίας των δασικών εκτάσεων προς τις γεωργικές εκτάσεις στην παράγραφο 7.
Άρθρο 47
Χρηματοδοτικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση της προβλεπόμενης στο παρόν Κεφάλαιο ενίσχυσης, τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το 30 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ.
2. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την προβλεπόμενη στο παρόν Κεφάλαιο ενίσχυση σε εθνικό επίπεδο.
Κατά την εφαρμογή του άρθρου 23 τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να εφαρμόσουν την ενίσχυση σε περιφερειακό επίπεδο. Σε αυτή την περίπτωση, χρησιμοποιούν σε κάθε περιφέρεια μερίδιο του ανώτατου ορίου που ορίζεται δυνάμει της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου. Για κάθε περιφέρεια, το μερίδιο αυτό υπολογίζεται διαιρώντας το αντίστοιχο περιφερειακό ανώτατο όριο όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2 διά του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1, μετά την εφαρμογή της γραμμικής μείωσης κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 30, σε περίπτωση μη εφαρμογής του άρθρου 23 παράγραφος 2.
3. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, το αντίστοιχο ανώτατο όριο για την προβλεπόμενη στο παρόν Κεφάλαιο ενίσχυση σε ετήσια βάση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς
Άρθρο 48
Γενικοί κανόνες
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν ενίσχυση σε γεωργούς που δικαιούνται ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που προβλέπεται στο κεφάλαιο 1 και των οποίων οι εκμεταλλεύσεις βρίσκονται εν όλω ή εν μέρει σε περιοχές με φυσικούς περιορισμούς που ορίζονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 («ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς»).
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να χορηγούν την ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σε όλες τις περιοχές που εμπίπτουν στην παράγραφο 1 ή, με βάση αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, να περιορίζουν την ενίσχυση σε ορισμένες από τις περιοχές αυτές.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, της σταδιακής μείωσης των ενισχύσεων κατά το άρθρο 11, και της γραμμικής μείωσης σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού και της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς χορηγείται ετησίως ανά επιλέξιμο εκτάριο που βρίσκεται στις περιοχές στις οποίες ένα κράτος μέλος έχει αποφασίσει να χορηγήσει ενίσχυση σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και καταβάλλεται κατόπιν ενεργοποιήσεως των δικαιωμάτων ενίσχυσης για τα εκτάρια που κατέχει ο ενδιαφερόμενος γεωργός ή, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 του παρόντος κανονισμού, για τα επιλέξιμα εκτάρια που δηλώνονται από το γεωργό.
4. Η ανά εκτάριο ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς υπολογίζεται με τη διαίρεση του ποσού που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 49 δια του αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή το άρθρο 36 παρ 2, και βρίσκονται στις περιοχές στις οποίες ένα κράτος μέλος έχει αποφασίσει να χορηγήσει ενίσχυση σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να ορίζουν, βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων, τον μέγιστο αριθμό εκταρίων ανά εκμετάλλευση για τα οποία μπορεί να χορηγείται ενίσχυση δυνάμει του παρόντος κεφαλαίου.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν την ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σε περιφερειακό επίπεδο σύμφωνα με τους όρους της παρούσας παραγράφου εφόσον έχουν ορίσει τις σχετικές περιφέρειες σύμφωνα με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια και, ιδίως, τα χαρακτηριστικά των φυσικών περιορισμών τους συμπεριλαμβανομένου του βαθμού σοβαρότητας των περιορισμών, και τις γεωπονικές τους συνθήκες.
Τα κράτη μέλη υποδιαιρούν τα εθνικά ανώτατα όρια του άρθρου 49 παράγραφος 1, μεταξύ των περιφερειών με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια.
Η ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σε περιφερειακό επίπεδο υπολογίζεται με τη διαίρεση του περιφερειακού ανώτατου ορίου που υπολογίζεται σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παρούσης παραγράφου δια του αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται στην αντίστοιχη περιοχή σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή το άρθρο 36 παρ. 2 και βρίσκονται σε περιοχές στις οποίες ένα κράτος μέλος έχει αποφασίσει να χορηγήσει ενίσχυση σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 49
Δημοσιονομικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν, μέχρι την 1η Αυγούστου 2014, να χρησιμοποιούν έως το 5 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ. Κοινοποιούν την απόφασή τους στην Επιτροπή έως την ημερομηνία αυτή.
Τα κράτη μέλη μπορούν, μέχρι την 1η Αυγούστου 2016, να επανεξετάζουν την απόφασή τους, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2017. Κοινοποιούν στην Επιτροπή την απόφασή τους έως την 1η Αυγούστου 2016.
2. Βάσει του ποσοστού του ανώτατου ορίου που χρησιμοποιείται από τα κράτη μέλη δυνάμει της παραγράφου 1, η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα αντίστοιχα ανώτατα όρια για την ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σε ετήσια βάση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας
Άρθρο 50
Γενικοί κανόνες
1. Τα κράτη μέλη χορηγούν ετήσια ενίσχυση σε γεωργούς νεαρής ηλικίας που δικαιούνται ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που προβλέπεται στο κεφάλαιο 1(«ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας).
2. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «γεωργοί νεαρής ηλικίας» νοούνται τα φυσικά πρόσωπα:
α)
που δημιουργούν για πρώτη φορά γεωργική εκμετάλλευση ως επικεφαλής της εκμετάλλευσης ή τα οποία έχουν ήδη εγκατασταθεί κατά τη διάρκεια των πέντε ετών που προηγούνται της πρώτης υποβολής αίτησης για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης ή το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης όπως προβλέπεται στο άρθρο 73 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013· και
β)
που είναι ηλικίας έως 40 ετών κατά το έτος υποβολής της αίτησης που προβλέπεται στο στοιχείο α).
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν περαιτέρω αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια επιλεξιμότητας για γεωργούς νεαρής ηλικίας που υποβάλλουν αίτηση για την παροχή της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας όσον αφορά κατάλληλες δεξιότητες και/ή απαιτήσεις εκπαίδευσης.
4. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής δημοσιονομικής πειθαρχίας, της σταδιακής μείωσης των ενισχύσεων κατά το άρθρο 11και των γραμμικών μειώσεων σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού, και της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας χορηγείται ετησίως κατόπιν ενεργοποίησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης από το γεωργό ή, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 του παρόντος κανονισμού, κατόπιν δήλωσης των επιλεξίμων εκταρίων από τον γεωργό.
5. Η ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας χορηγείται ανά γεωργό για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη. Η περίοδος αυτή μειώνεται κατά τον αριθμό των ετών που μεσολάβησαν μεταξύ της δημιουργίας της εκμετάλλευσης που προβλέπεται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) και της πρώτης υποβολής της αίτησης ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας
6. Τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν το άρθρο 36 υπολογίζουν κάθε χρόνο το ύψος της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των δικαιωμάτων που έχει ενεργοποιήσει ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 επί αριθμητικής τιμής η οποία αντιστοιχεί:
α)
στο 25 % της μέσης αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που κατέχει ή μισθώνει ο γεωργός, ή
β)
στο 25 % ποσού το οποίο υπολογίζεται με τη διαίρεση καθορισμένου ποσοστού του εθνικού ανώτατου ορίου για το ημερολογιακό έτος 2019, όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ, δια του αριθμού όλων των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται το 2015 σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1. Το εν λόγω καθορισμένο ποσοστό ισούται με το μερίδιο του εθνικού ανώτατου ορίου που απομένει για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 για το 2015.
7. Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 υπολογίζουν το ποσό της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας ετησίως με τον πολλαπλασιασμό αριθμητικής τιμής που αντιστοιχεί στο 25 % της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης υπολογιζόμενης σύμφωνα με το άρθρο 36 με τον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων που έχει δηλώσει ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 2.
8. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 6 και 7, τα κράτη μέλη μπορούν να υπολογίζουν το ποσό της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας με τον πολλαπλασιασμό αριθμητικής τιμής που αντιστοιχεί στο 25 % της εθνικής μέσης ενίσχυσης ανά εκτάριο με τον αριθμό των δικαιωμάτων που έχει ενεργοποιήσει ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 ή με τον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων που έχει δηλώσει ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 2.
Η μέση εθνική ενίσχυση ανά εκτάριο υπολογίζεται με τη διαίρεση του εθνικού ανώτατου ορίου για το ημερολογιακό έτος 2019, όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ, δια του αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται το 2015 σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή, αντίστοιχα, με το άρθρο 36 παράγραφος 2.
9. Τα κράτη μέλη ορίζουν ενιαίο μέγιστο όριο το οποίο εφαρμόζεται στον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που έχουν ενεργοποιηθεί από τον γεωργό ή των επιλεξίμων εκταρίων που έχει δηλώσει ο γεωργός. Το όριο αυτό είναι μεταξύ 25 και 90 εκταρίων. Κατά την εφαρμογή των παραγράφων 6, 7 και 8 τα κράτη μέλη τηρούν το όριο αυτό.
10. Κατά παρέκκλιση εκ των παραγράφων 6 έως 9, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν ετήσιο κατ’ αποκοπή ποσό ανά γεωργό υπολογιζόμενο με τον πολλαπλασιασμό καθορισμένου αριθμού εκταρίων με αριθμητική τιμή που αντιστοιχεί στο 25 % της εθνικής μέσης ενίσχυσης ανά εκτάριο όπως καθορίζεται βάσει της παραγράφου 8.
Ο καθορισμένος αριθμός εκταρίων που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου υπολογίζεται με τη διαίρεση του συνολικού αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή, αντίστοιχα, με το άρθρο 36 παράγραφος 2 από τους γεωργούς νεαρής ηλικίας οι οποίοι υποβάλλουν αίτηση για την ενίσχυση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 το 2015 δια του συνολικού αριθμού των γεωργών νεαρής ηλικίας οι οποίοι υποβάλλουν αίτηση για την ίδια ενίσχυση το 2015.
Ένα κράτος μέλος μπορεί να υπολογίζει εκ νέου τον καθορισμένο αριθμό εκταρίων κατά οιοδήποτε έτος μετά το 2015 σε περίπτωση σημαντικών αλλαγών του αριθμού των γεωργών νεαρής ηλικίας οι οποίοι υποβάλλουν αίτηση για την ενίσχυση ή του μεγέθους των εκμεταλλεύσεων γεωργών νεαρής ηλικίας ή και των δύο.
Το κατ’ αποκοπή ετήσιο ποσό που μπορεί να λάβει ένας γεωργός δεν υπερβαίνει το συνολικό ποσό της βασικής ενίσχυσής του προ της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για το δεδομένο έτος.
11. Για την εγγύηση της προστασίας των δικαιωμάτων των δικαιούχων και την αποφυγή διακρίσεων μεταξύ τους, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους ένα νομικό πρόσωπο μπορεί να θεωρείται επιλέξιμο για τη λήψη της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας.
Άρθρο 51
Δημοσιονομικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν ποσοστό του προβλεπόμενου στο παράρτημα ΙΙ ετήσιου ανώτατου ορίου που δεν υπερβαίνει το 2 %. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως τις 1 Αυγούστου 2014, το εκτιμώμενο ποσοστό που είναι απαραίτητο για τη χρηματοδότηση αυτής της ενίσχυσης.
Τα κράτη μέλη μπορούν, έως τις 1 Αυγούστου κάθε έτους, να αναθεωρούν το εκτιμώμενο ποσοστό τους, με ισχύ από το επόμενο έτος. Κοινοποιούν στην Επιτροπή το αναθεωρημένο ποσοστό έως την 1η Αυγούστου του έτους πριν από το έτος εφαρμογής του αναθεωρημένου ποσοστού.
2. Με την επιφύλαξη του μέγιστου ποσοστού του 2 % που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, όταν το συνολικό ποσό των ενισχύσεων για γεωργούς νεαρής ηλικίας που εφαρμόζονται σε ένα κράτος μέλος συγκεκριμένο έτος υπερβαίνει το ανώτατο όριο που καθορίζεται δυνάμει της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου και όταν το ανώτατο όριο είναι χαμηλότερο από το 2 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα II, το κράτος μέλος χρηματοδοτεί τη διαφορά εφαρμόζοντας το άρθρο 30 παράγραφος 7, στοιχείο στ) στο οικείο έτος, εφαρμόζοντας γραμμική μείωση σε όλες τις ενισχύσεις που πρέπει να χορηγηθούν προς όλους τους γεωργούς, σύμφωνα με το άρθρο 32 ή το άρθρο 36 παράγραφος 2, ή δια των δύο μεθόδων.
3. Εάν το συνολικό ποσό των ενισχύσεων για γεωργούς νεαρής ηλικίας που ζητούνται σε κράτος μέλος κατά τη διάρκεια δεδομένου έτους υπερβαίνει το ανώτατο όριο που ορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου και εάν το ανώτατο όριο ανέρχεται στο 2 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που προβλέπεται στο παράρτημα II, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν γραμμική μείωση στα ποσά που πρέπει να καταβληθούν σύμφωνα με το άρθρο 50, ώστε να είναι σύμφωνα με αυτό το ανώτατο όριο.
4. Η Επιτροπή ορίζει ετησίως, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα αντίστοιχα ανώτατα όρια για την ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας που προβλέπεται στο άρθρο 36 με βάση το ποσοστό που κοινοποιείται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ ΣΤΗΡΙΞΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη
Άρθρο 52
Γενικοί κανόνες
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν συνδεδεμένη στήριξη σε γεωργούς σύμφωνα με τους όρους του παρόντος κεφαλαίου (στο παρόν κεφάλαιο αναφέρεται ως «συνδεδεμένη στήριξη»).
2. Συνδεδεμένη στήριξη μπορεί να χορηγείται στους ακόλουθους τομείς και παραγόμενα είδη: σιτηρά, ελαιούχους σπόρους, πρωτεϊνούχες καλλιέργειες, όσπρια, λινάρι, κάνναβη, ρύζι, καρπούς με κέλυφος, γεώμηλα αμυλοποιίας, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, σπόρους, πρόβειο και αίγειο κρέας, βόειο κρέας, ελαιόλαδο, μεταξοσκώληκες, αποξηραμένη χορτονομή, λυκίσκο, ζαχαρότευτλα, ζαχαροκάλαμο και κιχώριο, οπωροκηπευτικά και πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου.
3. Η συνδεδεμένη στήριξη μπορεί να χορηγείται μόνο σε εκείνους τους τομείς ή σε εκείνες τις περιφέρειες κράτους μέλους όπου συγκεκριμένα είδη γεωργικής δραστηριότητας ή συγκεκριμένοι γεωργικοί τομείς αντιμετωπίζουν ορισμένες δυσκολίες και είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για οικονομικούς, κοινωνικούς και/ή περιβαλλοντικούς λόγους.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3, η συνδεδεμένη στήριξη μπορεί επίσης να χορηγείται σε γεωργούς:
α)
οι οποίοι κατέχουν, στις 31 Δεκεμβρίου 2014, τα δικαιώματα ενίσχυσης που χορηγούνται σύμφωνα με το τμήμα 2 του κεφαλαίου 3 του τίτλου ΙΙΙ και το άρθρο 71ιγ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και σύμφωνα με το άρθρο 60 και την τέταρτη παράγραφο του άρθρου 65 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009· και
β)
οι οποίοι δεν διαθέτουν επιλέξιμα εκτάρια για την ενεργοποίηση δικαιωμάτων ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, όπως προβλέπεται στο κεφάλαιο 1 του τίτλου ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού.
5. Η συνδεδεμένη στήριξη μπορεί να χορηγείται μόνο στο βαθμό που απαιτείται για τη δημιουργία κινήτρου διατήρησης των τρεχόντων επιπέδων παραγωγής στις περιφέρειες ή στους τομείς αυτούς.
6. Η συνδεδεμένη στήριξη λαμβάνει τη μορφή ετήσιας ενίσχυσης και χορηγείται εντός καθορισμένων ποσοτικών ορίων και βάσει καθορισμένων εκτάσεων και αποδόσεων ή καθορισμένου αριθμού ζώων.
7. Στην περίπτωση νομικού προσώπου, ή ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τα όρια που αναφέρονται στην παράγραφο 6 στο επίπεδο των μελών εκείνων των νομικών προσώπων ή ομάδων όπου η εθνική νομοθεσία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις μεμονωμένων μελών συγκρίσιμα με εκείνα μεμονωμένων γεωργών με την ιδιότητα διαχειριστή εκμετάλλευσης, ιδίως όσον αφορά το οικονομικό, κοινωνικό και φορολογικό επίπεδό τους, εφόσον έχουν συνεισφέρει στην ενίσχυση των γεωργικών δομών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων.
8. Κάθε συνδεδεμένη στήριξη που χορηγείται δυνάμει του παρόντος άρθρου πρέπει να συνάδει με τα λοιπά μέτρα και τις πολιτικές της Ένωσης.
9. Για την εξασφάλιση της αποδοτικής και στοχευμένης χρήσης των πόρων της Ένωσης και την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης στο πλαίσιο άλλων παρομοίων μέσων στήριξης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με:
α)
τους όρους για τη χορήγηση της συνδεδεμένης στήριξης,
β)
κανόνες για τη συνεκτικότητα με άλλα μέτρα της Ένωσης και για τη σώρευση στήριξης.
Άρθρο 53
Δημοσιονομικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν, έως την 1η Αυγούστου του έτους που προηγείται του πρώτου έτους εφαρμογής της στήριξης αυτής, να χρησιμοποιήσουν έως και το 8 % του εθνικού ανώτατου ορίου τους που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να χρησιμοποιήσουν έως και το 13 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που προβλέπεται στο παράρτημα ΙΙ, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014:
i)
εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης όπως θεσπίζεται στον τίτλο V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009,
ii)
χρηματοδοτούν μέτρα βάσει του άρθρου 111 του εν λόγω κανονισμού, ή
iii)
καλύπτονται από την παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 69 παράγραφος 5, ή, στην περίπτωση της Μάλτας, στο άρθρο 69 παράγραφος 1 του κανονισμού αυτού και/ή
β)
χορηγούν συνολικώς, στη διάρκεια τουλάχιστον ενός έτους κατά την περίοδο 2010-2014, πάνω από το 5 % του ποσού που είχαν στη διάθεσή τους για χορήγηση αμέσων ενισχύσεων προβλεπόμενων στους τίτλους III, IV και V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, εξαιρουμένου του τίτλου IV κεφάλαιο 1 τμήμα 6, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν
i)
τα μέτρα που ορίζονται στον τίτλο III κεφάλαιο 2 τμήμα 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009,
ii)
τη στήριξη που προβλέπεται στο άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημεία (i) έως (iv) και στοιχεία β) και ε) του εν λόγω κανονισμού ή
iii)
τα μέτρα στο κεφάλαιο 1, εξαιρουμένου του τμήματος 6 του τίτλου IV του εν λόγω κανονισμού.
3. Το ποσοστό του ετησίου εθνικού ανώτατου ορίου που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 μπορεί να αυξηθεί έως δύο ποσοστιαίες μονάδες για τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν τουλάχιστον το 2 % του ετησίου εθνικού ανώτατου ορίου τους που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για τη στήριξη της παραγωγής πρωτεϊνούχων καλλιεργειών δυνάμει του παρόντος κεφαλαίου.
4. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 και 2, τα κράτη μέλη που χορηγούν συνολικώς, στη διάρκεια τουλάχιστον ενός έτους κατά την περίοδο 2010-2014, πάνω από το 10 % του διαθέσιμου ποσού για τη χορήγηση των αμέσων ενισχύσεων όπως προβλέπονται στους τίτλους III, IV, με εξαίρεση το τμήμα 6 του κεφαλαίου 1 του τίτλου IV,και στον τίτλο V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 για τη χρηματοδότηση
α)
των μέτρων που ορίζονται στο τμήμα 2 του κεφαλαίου 2 του τίτλου III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009,
β)
της στήριξης όπως προβλέπεται στα σημεία (i) έως (iv) της παραγράφου 1 στοιχείο α) και στα στοιχεία β) και ε) του άρθρου 68 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, ή
γ)
των μέτρων του κεφαλαίου 1, εξαιρουμένου του τμήματος 6, του τίτλου IV του εν λόγω κανονισμού
μπορεί να αποφασίσουν να χρησιμοποιήσουν ποσοστό μεγαλύτερο από 13 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου όπως παρατίθεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού κατόπιν εγκρίσεως από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 55 αυτού.
5. Κατά παρέκκλιση από τα ποσοστά των παραγράφων 1 έως 5, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν έως 3 εκατομμύρια EUR ετησίως για την χρηματοδότηση της συνδεδεμένης στήριξης.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν, έως την 1η Αυγούστου 2016, να αναθεωρήσουν την απόφασή τους σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 4 και να αποφασίσουν, με ισχύ από το 2017:
α)
να μην αλλάξουν, να αυξήσουν ή να μειώσουν το ποσοστό που έχει ορισθεί δυνάμει των παραγράφων 1, 2 και 3, εντός των ορίων που θεσπίζονται σε αυτές κατά περίπτωση ή να μην αλλάξουν, να αυξήσουν ή να μειώσουν το ποσοστό που έχει ορισθεί δυνάμει της παραγράφου 4,
β)
να τροποποιήσουν τους όρους χορήγησης της στήριξης,
γ)
να παύσουν τη χορήγηση της στήριξης που προβλέπεται στο παρόν κεφάλαιο.
7. Με βάση την απόφαση που λαμβάνουν τα κράτη μέλη δυνάμει των παραγράφων 1 έως 6 για το ποσοστό του εθνικού ανώτατου ορίου που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί, η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα αντίστοιχα ανώτατα όρια για την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη σε ετήσια βάση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 54
Κοινοποίηση
1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 53 έως τις ημερομηνίες που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο. Εκτός από την απόφαση που αναφέρεται στο άρθρο 53 παράγραφος 6 στοιχείο γ) η κοινοποίηση περιλαμβάνει πληροφορίες για τις στοχευμένες περιφέρειες, τα επιλεγμένα είδη γεωργικής δραστηριότητας ή τομείς, καθώς και το επίπεδο της στήριξης που πρόκειται να χορηγηθεί.
2. Οι αποφάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 53 παράγραφοι 2 και 4, ή, κατά περίπτωση, στο άρθρο 53 παράγραφος 6 στοιχείο α), περιλαμβάνουν λεπτομερή περιγραφή της συγκεκριμένης κατάστασης στη στοχευμένη περιφέρεια και των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών των τύπων γεωργικής δραστηριότητας ή των ειδικών γεωργικών τομέων, τα οποία καθιστούν το ποσοστό που προβλέπεται στο άρθρο 53 παράγραφος 1 ανεπαρκές για την αντιμετώπιση των δυσκολιών που προβλέπονται στο άρθρο 52 παράγραφος 3 και οι οποίες δικαιολογούν το αυξημένο επίπεδο στήριξης.
Άρθρο 55
Έγκριση από την Επιτροπή
1. Η Επιτροπή εγκρίνει, μέσω εκτελεστικών πράξεων εκδιδόμενων χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας που αναφέρεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2 ή 3, την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 53 παράγραφος 4 ή, κατά περίπτωση, στο άρθρο 53 παράγραφος 6 στοιχείο α), όταν καταδεικνύεται ότι στην οικεία περιφέρεια ή στον οικείο τομέα υπάρχει μια από τις ακόλουθες ανάγκες:
α)
ανάγκη να διατηρηθεί ορισμένο επίπεδο συγκεκριμένης παραγωγής λόγω απουσίας εναλλακτικών λύσεων και να περιορισθούν ο κίνδυνος εγκατάλειψης της παραγωγής και τα συνεπακόλουθα κοινωνικά και/ή περιβαλλοντικά προβλήματα,
β)
ανάγκη σταθερού εφοδιασμού της τοπικής μεταποιητικής βιομηχανίας ώστε να αποφευχθούν οι αρνητικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις τυχόν συνεπακόλουθης αναδιάρθρωσης,
γ)
ανάγκη αντιστάθμισης των μειονεκτημάτων που αντιμετωπίζουν οι γεωργοί ενός συγκεκριμένου τομέα λόγω συνεχιζόμενων διαταραχών στη σχετική αγορά,·
δ)
ανάγκη παρέμβασης όταν η ύπαρξη οποιασδήποτε άλλης στήριξης διαθέσιμης δυνάμει του παρόντος κανονισμού, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 ή οποιουδήποτε εγκεκριμένου καθεστώτος κρατικών ενισχύσεων κρίνεται ανεπαρκής για την κάλυψη των αναγκών που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσης παραγράφου.
2. Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες για τη διαδικασία εκτίμησης και έγκρισης των αποφάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Ειδική καλλιεργητική ενίσχυση για το βαμβάκι
Άρθρο 56
Πεδίο εφαρμογής
Στους γεωργούς που παράγουν βαμβάκι υπαγόμενο στον κωδικό ΣΟ 5201 00 χορηγείται ενίσχυση σύμφωνα με τους όρους του παρόντος κεφαλαίου («Ειδική καλλιεργητική ενίσχυση για το βαμβάκι»).
Άρθρο 57
Επιλεξιμότητα
1. Η ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι χορηγείται ανά εκτάριο επιλέξιμης έκτασης βαμβακιού. Επιλέξιμη έκταση είναι μόνο εκείνη που βρίσκεται σε γεωργική έκταση εγκεκριμένη από το κράτος μέλος για βαμβακοπαραγωγή, που έχει σπαρεί με ποικιλίες εγκεκριμένες από το κράτος μέλος και στην οποία η συγκομιδή πραγματοποιείται πραγματικά υπό κανονικές συνθήκες ανάπτυξης των φυτών.
Η ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι καταβάλλεται για βαμβάκι καθαρής, ανόθευτης και εμπορεύσιμης ποιότητας.
2. Τα κράτη μέλη εγκρίνουν τη γη και τις ποικιλίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 σύμφωνα με τους κανόνες και τους όρους που θεσπίζονται δυνάμει της παραγράφου 3.
3. Για τη διασφάλιση της αποδοτικής διαχείρισης της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με κανόνες και όρους για την έγκριση της γης και των ποικιλιών για τους σκοπούς της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι.
4. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες σχετικά με τη διαδικασία έγκρισης της γης και των ποικιλιών για τους σκοπούς της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι καθώς και σχετικά με τις κοινοποιήσεις της έγκρισης αυτής στους παραγωγούς. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 58
Βασικές εκτάσεις, καθορισμένες αποδόσεις και ποσά αναφοράς
1. Οι εθνικές βασικές εκτάσεις είναι οι εξής:
-
Βουλγαρία: 3 342 εκτάρια,
-
Ελλάδα: 250 000 εκτάρια,
-
Ισπανία: 48 000 εκτάρια,
-
Πορτογαλία: 360 εκτάρια.
2. Οι καθορισμένες αποδόσεις κατά την περίοδο αναφοράς είναι οι εξής:
-
Βουλγαρία: 1,2 τόνοι/εκτάριο,
-
Ελλάδα: 3,2 τόνοι/εκτάριο,
-
Ισπανία: 3,5 τόνοι/εκτάριο,
-
Πορτογαλία: 2,2 τόνοι/εκτάριο.
3. Προκειμένου να υπολογισθεί το ποσό για τη συγκεκριμένη καλλιέργεια ανά εκτάριο επιλέξιμης περιοχής, οι αποδόσεις που ορίζονται στην παράγραφο 2 πολλαπλασιάζονται επί τα εξής ποσά αναφοράς:
-
Βουλγαρία: 584,88 EUR το 2015, και 649,45 EUR για το 2016 και έπειτα
-
Ελλάδα: 234,18 EUR
-
Ισπανία: 362,15 EUR
-
Πορτογαλία: 228,00 EUR
4. Εάν σε δεδομένο κράτος μέλος και σε δεδομένο έτος η επιλέξιμη προς ενίσχυση έκταση βαμβακιού υπερβαίνει τη βασική έκταση που ορίζεται στην παράγραφο 1, το ποσό της παραγράφου 3 για το εν λόγω κράτος μέλος μειώνεται κατ’ αναλογία προς την υπέρβαση της βασικής έκτασης.
5. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η εφαρμογή της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με κανόνες για τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης αυτής, με τις απαιτήσεις επιλεξιμότητας και με τις γεωπονικές πρακτικές.
6. Η Επιτροπή μπορεί να ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες για τον υπολογισμό της μείωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 4. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 59
Εγκεκριμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «εγκεκριμένη διεπαγγελματική οργάνωση» νοείται φορέας με νομική προσωπικότητα, συγκροτούμενος από βαμβακοπαραγωγούς και από έναν τουλάχιστον εκκοκκιστή, οι οποίοι αναπτύσσουν δραστηριότητες όπως:
α)
παροχή βοήθειας για τον καλύτερο συντονισμό του τρόπου διάθεσης του βαμβακιού στην αγορά, ιδίως με την εκπόνηση ερευνών και μελετών αγοράς·
β)
κατάρτιση τυποποιημένων συμβάσεων σύμφωνων με τους κανόνες της Ένωσης·
γ)
προσανατολισμό της παραγωγής προς προϊόντα καλύτερα προσαρμοσμένα στις ανάγκες της αγοράς και την καταναλωτική ζήτηση, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα και την προστασία των καταναλωτών·
δ)
επικαιροποίηση των μεθόδων και των μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων·
ε)
ανάπτυξη στρατηγικών εμπορίας για την προώθηση του βαμβακιού μέσω συστημάτων πιστοποίησης της ποιότητας.
2. Το κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου είναι εγκατεστημένοι οι εκκοκκιστές εγκρίνει τις διεπαγγελματικές οργανώσεις που πληρούν τα κριτήρια που ορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 3.
3. Για την εξασφάλιση της αποδοτικής εφαρμογής της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με τα εξής:
α)
κριτήρια έγκρισης των διεπαγγελματικών οργανώσεων,
β)
υποχρεώσεις των παραγωγών,
γ)
κανόνες που διέπουν την περίπτωση στην οποία η εγκεκριμένη διεπαγγελματική οργάνωση δεν πληροί τα αναφερόμενα στο σημείο α) κριτήρια.
Άρθρο 60
Χορήγηση της ενίσχυσης
1. Η ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι καταβάλλεται στους γεωργούς ανά επιλέξιμο εκτάριο σύμφωνα με το άρθρο 58.
2. Στους γεωργούς που είναι μέλη εγκεκριμένης διεπαγγελματικής οργάνωσης η ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι χορηγείται ανά επιλέξιμο εκτάριο εντός της βασικής έκτασης που καθορίζεται στο άρθρο 58 παράγραφος 1, προσαυξημένη με το ποσό των 2 EUR.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΚΑΘΕΣΤΏΣ ΜΙΚΡΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΏΝ
Άρθρο 61
Γενικοί κανόνες
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές σύμφωνα με τους όρους του παρόντος τίτλου («καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές»).
Οι γεωργοί που το 2015 έχουν ιδιόκτητα ή μισθωμένα δικαιώματα ενίσχυσης ή, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36, υποβάλλουν αίτηση για το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης και πληρούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις του άρθρου 10 παράγραφος 1 μπορούν να επιλέγουν να συμμετέχουν στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές.
2. Οι ενισχύσεις στο πλαίσιο του καθεστώτος μικροκαλλιεργητών αντικαθιστούν τις ενισχύσεις που πρόκειται να χορηγηθούν δυνάμει των τίτλων ΙΙΙ και IV.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όταν κράτος μέλος επιλέγει τη μέθοδο παροχής της ενίσχυσης του άρθρου 63 παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α). Σε αυτή την περίπτωση η ενίσχυση υπόκειται στους οικείους όρους των τίτλων ΙΙΙ και IV με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου.
3. Οι γεωργοί που συμμετέχουν στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές εξαιρούνται από τις γεωργικές δραστηριότητες που προβλέπονται στον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 3.
4. Δεν χορηγείται πλεονέκτημα προβλεπόμενο στον παρόντα τίτλο σε γεωργούς οι οποίοι αποδεδειγμένα προκάλεσαν τεχνητά, από τις 18 Οκτωβρίου 2011, τις συνθήκες για να επωφεληθούν από το καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές.
Άρθρο 62
Συμμετοχή
1. Οι γεωργοί που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές υποβάλλουν αίτηση έως ημερομηνία που ορίζεται από τα κράτη μέλη αλλά όχι αργότερα από τις 15 Οκτωβρίου 2015. Η ημερομηνία που ορίζουν τα κράτη μέλη δεν μπορεί, ωστόσο, να προηγείται της τελικής ημερομηνίας για την υποβολή αίτησης υπαγωγής στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης ή καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
Οι γεωργοί που δεν έχουν υποβάλει αίτηση για συμμετοχή στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές έως την ημερομηνία που ορίζει το κράτος μέλος ή αποφασίζουν να αποσυρθούν από αυτό μετά την ημερομηνία αυτή ή έχουν επιλεγεί για στήριξη βάσει του άρθρου 19 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 δεν έχουν πλέον δικαίωμα συμμετοχής στο εν λόγω καθεστώς.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι γεωργοί οι οποίοι λαμβάνουν άμεσες ενισχύσεις δυνάμει των Τίτλων ΙΙΙ και IV των οποίων το ποσό είναι χαμηλότερο του μέγιστου ποσού που ορίζεται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 63, περιλαμβάνονται αυτομάτως στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές εκτός αν αποσυρθούν ρητά από αυτό έως την ημερομηνία που έχει ορίσει το κράτος μέλος σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή σε μεταγενέστερο έτος. Τα κράτη μέλη τα οποία χρησιμοποιούν αυτή τη δυνατότητα ενημερώνουν εγκαίρως τους ενδιαφερόμενους γεωργούς όσον αφορά το δικαίωμά τους να αποσύρονται από το καθεστώς.
3. Τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε να κοινοποιείται εγκαίρως στους γεωργούς εκτίμηση του ύψους της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 63, πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης ή απόσυρσης που ορίζεται από το κράτος μέλος.
Άρθρο 63
Ποσό της ενίσχυσης
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν ως ποσό της ετήσιας ενίσχυσης για κάθε γεωργό που συμμετέχει στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές ένα από τα ακόλουθα ποσά, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3:
α)
ποσό το οποίο δεν υπερβαίνει το 25 % της εθνικής μέσης ενίσχυσης ανά δικαιούχο, και καθορίζεται από τα κράτη μέλη βάσει του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για το ημερολογιακό έτος 2019 και του αριθμού των γεωργών που δήλωσαν επιλέξιμα εκτάρια, σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή το άρθρο 36 παρ. 2, το 2015·
β)
ποσό που αντιστοιχεί στην εθνική μέση ενίσχυση ανά εκτάριο πολλαπλασιαζόμενο επί αριθμητική τιμή που αντιστοιχεί στον αριθμό των εκταρίων ο οποίος δεν υπερβαίνει τα πέντε, την οποία ορίζουν τα κράτη μέλη. Η εθνική μέση ενίσχυση ανά εκτάριο καθορίζεται από τα κράτη μέλη βάσει του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για το ημερολογιακό έτος 2019 και του αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται σύμφωνα με το άρθρο 33 παρ. 1 ή το άρθρο 36 παρ. 2 το 2015.
Το ποσό που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) ή β) δεν μπορεί να είναι χαμηλότερο των 500 EUR ούτε υψηλότερο των 1 250 EUR.
Σε περίπτωση που η εφαρμογή του πρώτου εδαφίου στοιχεία α) και β) έχει ως αποτέλεσμα ποσό χαμηλότερο των 500 EUR ή υψηλότερο των 1 250 EUR, το ποσό στρογγυλοποιείται προς τα πάνω ή προς τα κάτω, αντίστοιχα, προς το ελάχιστο ή μέγιστο ποσό.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να χορηγούν στους συμμετέχοντες γεωργούς:
α)
ποσό ίσο προς τη συνολική αξία των ενισχύσεων που πρέπει να χορηγούνται ετησίως στον γεωργό σύμφωνα με τους τίτλους ΙΙΙ και IV, ή
β)
ποσό ίσο προς τη συνολική αξία των ενισχύσεων που πρέπει να χορηγηθούν στον γεωργό το 2015 σύμφωνα με τους τίτλους ΙΙΙ και IV το οποίο τα κράτη μέλη μπορούν να αναπροσαρμόσουν κατά τα επόμενα έτη προκειμένου να ληφθούν υπόψη, κατ’ αναλογίαν, οι αλλαγές του εθνικού ανώτατου ορίου του παραρτήματος ΙΙ.
Το ποσό των σημείων α) ή β) του πρώτου εδαφίου δεν υπερβαίνει ποσό που έχει ορισθεί από το κράτος μέλος, το οποίο είναι μεταξύ 500 και 1 250 EUR.
Όταν η εφαρμογή των στοιχείων α) ή β) του πρώτου εδαφίου δίνει ενίσχυση χαμηλότερη των 500 EUR, τα οικεία κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν τη στρογγυλοποίηση του ποσού αυτού σε 500 EUR.
3. Κατά παρέκκλιση εκ των παραγράφων 1 και 2, στην Κύπρο, την Κροατία, τη Μάλτα και τη Σλοβενία, το ποσό που προβλέπεται στις παραγράφους 1 και 2 μπορεί να καθορισθεί σε επίπεδο χαμηλότερο των 500 EUR, αλλά όχι χαμηλότερο των 200 EUR ή, στην περίπτωση της Μάλτας, όχι χαμηλότερο των 50 EUR.
Άρθρο 64
Ειδικοί όροι
1. Κατά τη διάρκεια της συμμετοχής στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές, οι γεωργοί:
α)
διατηρούν τουλάχιστον έναν αριθμό επιλεξίμων εκταρίων που αντιστοιχεί στον αριθμό των ιδιόκτητων ή μισθωμένων δικαιωμάτων ενίσχυσης που έχουν ή στον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται το 2015 κατά το άρθρο 36 παρ. 2,
β)
πληρούν την ελάχιστη προϋπόθεση που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β).
2. Τα δικαιώματα ενίσχυσης που ενεργοποιούνται το 2015 δυνάμει των άρθρων 32 και 33 από γεωργό που συμμετέχει στο καθεστώς μικροκαλλιεργητών θεωρούνται ως ενεργοποιημένα δικαιώματα για τη διάρκεια συμμετοχής του γεωργού στο καθεστώς αυτό.
Τα δικαιώματα ενίσχυσης που κατέχει ή μισθώνει ένας γεωργός κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του στο καθεστώς αυτό δεν θεωρούνται αχρησιμοποίητα δικαιώματα προς επιστροφή στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα κατά το άρθρο 31 παράγραφος 1 στοιχείο β).
Στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36, τα επιλέξιμα εκτάρια που δηλώνονται το 2015 κατά το άρθρο 36 παράγραφος 2 από γεωργό συμμετέχοντα στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές θεωρούνται δηλωθέντα για όλη τη διάρκεια της συμμετοχής του γεωργού στο καθεστώς.
3. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 34, τα δικαιώματα ενίσχυσης που κατέχουν γεωργοί που συμμετέχουν στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές δεν είναι μεταβιβάσιμα, εκτός από περίπτωση κληρονομίας ή αναμενόμενης κληρονομίας.
Οι γεωργοί που λαμβάνουν δικαιώματα ενίσχυσης λόγω κληρονομίας ή αναμενόμενης κληρονομίας από γεωργό που συμμετείχε στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές είναι επιλέξιμοι για συμμετοχή στο καθεστώς αυτό εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις υπαγωγής στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης και κληρονομούν το σύνολο των δικαιωμάτων ενίσχυσης που κατείχε ο γεωργός από τον οποίο λαμβάνουν τα δικαιώματα ενίσχυσης.
4. Οι παράγραφοι 1, 2 και το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται όταν κράτος μέλος επιλέγει τη μέθοδο παροχής της ενίσχυσης που ορίζεται στο σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 63 παράγραφος 2 χωρίς εφαρμογή του τρίτου εδαφίου του άρθρου 63 παράγραφος 2.
5. Για την εγγύηση της ασφάλειας δικαίου, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τον καθορισμό των όρων συμμετοχής στο καθεστώς σε περίπτωση μεταβολής της κατάστασης του συμμετέχοντος γεωργού.
Άρθρο 65
Δημοσιονομικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση των ενισχύσεων που προβλέπονται στον παρόντα τίτλο, τα κράτη μέλη αφαιρούν από τα συνολικά ποσά που είναι διαθέσιμα για τις αντίστοιχες ενισχύσεις τα ποσά που αντιστοιχούν σε εκείνα που θα εδικαιούντο οι μικροκαλλιεργητές:
α)
δυνάμει του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 1,
β)
ως αναδιανεμητική ενίσχυση προβλεπόμενη στο κεφάλαιο 2 του τίτλου ΙΙΙ,
γ)
ως πληρωμή για γεωργικές πρακτικές επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 3,
δ)
ως ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 4,
ε)
ως ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 5, και
στ)
ως συνδεδεμένη στήριξη σύμφωνα με τον τίτλο IV.
Στα κράτη μέλη που επέλεξαν τον υπολογισμό του ποσού των ενισχύσεων σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2πρώτο εδάφιο, στοιχείο α), όταν το άθροισμα των εν λόγω ποσών για συγκεκριμένο γεωργό υπερβαίνει το ανώτατο ποσό που έχουν ορίσει, κάθε ποσό μειώνεται κατ' αναλογία.
2. Η διαφορά μεταξύ του αθροίσματος όλων των προς χορήγηση ενισχύσεων στο πλαίσιο του καθεστώτος για τους μικροκαλλιεργητές και του συνολικού ποσού που χρηματοδοτείται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, χρηματοδοτείται με έναν ή με περισσότερους από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
με την εφαρμογή του άρθρου 30 παράγραφος 7 κατά το σχετικό έτος·
β)
με τη χρήση των κεφαλαίων που έμειναν αδιάθετα κατά το σχετικό έτος για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης των γεωργών νεαρής ηλικίας που προβλέπεται στον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 5·
γ)
με την εφαρμογή γραμμικής μείωσης σε όλες τις ενισχύσεις προς χορήγηση σύμφωνα με το άρθρο 32 ή 36.
3. Εκτός αν το κράτος μέλος έχει επιλέξει τον καθορισμό του ποσού της ετήσιας ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α) τα στοιχεία βάσει των οποίων καθορίζονται τα ποσά που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου παραμένουν τα ίδια καθ’ όλη τη διάρκεια της συμμετοχής του γεωργού στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές.
4. Αν το συνολικό ποσό των καταβλητέων ενισχύσεων στο πλαίσιο του καθεστώτος για τους μικροκαλλιεργητές υπερβαίνει το 10 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που προβλέπεται στο παράρτημα II, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν γραμμική μείωση των ποσών που πρέπει να καταβληθούν σύμφωνα με τον παρόντα τίτλο ώστε να τηρηθεί το ανωτέρω ποσοστό, εκτός αν όρισαν το ποσό της ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2 στοιχείο α) χωρίς να εφαρμόζουν το τρίτο εδάφιο του άρθρου 63 παράγραφος 2.
Η ίδια εξαίρεση ισχύει για τα κράτη μέλη τα οποία έχουν ορίσει το ποσό της ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, στοιχείο β) χωρίς εφαρμογή του άρθρου 63 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, των οποίων το ανώτατο όριο στο παράρτημα ΙΙ για το έτος 2019 είναι υψηλότερο από εκείνο για το έτος 2015 και τα οποία εφαρμόζουν τη μέθοδο υπολογισμού του άρθρου 25 παράγραφος 1 ή, αντίστοιχα, του άρθρου 36 παράγραφος 2.
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΕΘΝΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ ΒΑΜΒΑΚΙΟΥ
Άρθρο 66
Χρήση του ετήσιου προϋπολογισμού για τα προγράμματα αναδιάρθρωσης
1. Για κράτη μέλη που έχουν εφαρμόσει το άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008, τα σχετικά ετήσια κονδύλια που διατίθενται δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 1 του κανονισμού αυτού μεταφέρονται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2014 και συνιστούν συμπληρωματικούς χρηματοδοτικούς πόρους της Ένωσης για μέτρα στο πλαίσιο του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
2. Για κράτη μέλη που έχουν εφαρμόσει το άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008, τα σχετικά ετήσια κονδύλια που διατίθενται δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 1 του κανονισμού αυτού συμπεριλαμβάνονται, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2017, στα εθνικά ανώτατά όριά τους που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.
ΤΙΤΛΟΣ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Κοινοποιήσεις και περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης
Άρθρο 67
Απαιτήσεις κοινοποίησης
1. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ορθή εφαρμογή των κανόνων του παρόντος κανονισμού, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τα απαραίτητα μέτρα σχετικά με τις κοινοποιήσεις που πρέπει να πραγματοποιούν τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ή για σκοπούς εξακρίβωσης, ελέγχου, παρακολούθησης, αξιολόγησης και δημοσιονομικού ελέγχου των αμέσων ενισχύσεων και συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις που ορίζονται σε διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί με απόφαση του Συμβουλίου, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων κοινοποίησης που προβλέπονται στις συμφωνίες αυτές. Για τον σκοπό αυτόν λαμβάνονται από την Επιτροπή υπόψη οι ανάγκες για δεδομένα και οι συνέργειες μεταξύ δυνητικών πηγών δεδομένων.
Οι πληροφορίες που λαμβάνονται μπορούν, εάν κρίνεται σκόπιμο, να διαβιβάζονται ή να τίθενται στη διάθεση διεθνών οργανισμών και των αρμόδιων αρχών τρίτων χωρών και μπορούν να δημοσιοποιούνται, με την επιφύλαξη της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και του εννόμου συμφέροντος των επιχειρήσεων για προστασία του επιχειρηματικού τους απορρήτου.
2. Προκειμένου να καταστούν οι κοινοποιήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ταχείες, αποδοτικές, ακριβείς και οικονομικές, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τη θέσπιση περαιτέρω κανόνων για:
α)
τη φύση και το είδος των προς κοινοποίηση πληροφοριών,
β)
τις κατηγορίες των προς επεξεργασία δεδομένων και τις μέγιστες περιόδους διατήρησης,
γ)
τα δικαιώματα πρόσβασης στις διαθέσιμες πληροφορίες ή στα διαθέσιμα πληροφοριακά συστήματα,
δ)
τους όρους δημοσίευσης των πληροφοριών.
3. Η Επιτροπή ορίζει μέσω εκτελεστικών πράξεων:
α)
τις μεθόδους κοινοποίησης,
β)
κανόνες σχετικά με την παροχή των αναγκαίων πληροφοριών για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου,
γ)
ρυθμίσεις για τη διαχείριση των προς κοινοποίηση πληροφοριών, καθώς και κανόνες σχετικά με το περιεχόμενο, τη μορφή, τον χρόνο, τη συχνότητα και τις προθεσμίες των κοινοποιήσεων,
δ)
ρυθμίσεις για τη διαβίβαση ή διάθεση πληροφοριών και εγγράφων στα κράτη μέλη, τους διεθνείς οργανισμούς, τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών ή το κοινό, με την επιφύλαξη της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και του έννομου συμφέροντος των γεωργών και των επιχειρήσεων για προστασία του επιχειρηματικού τους απορρήτου.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 68
Επεξεργασία και προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα
1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συλλέγουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για τους σκοπούς του άρθρου 67 παράγραφος 1 και δεν επεξεργάζονται τα δεδομένα αυτά κατά τρόπο ασύμβατο προς τους σκοπούς αυτούς.
2. Κατά την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων για σκοπούς παρακολούθησης και αξιολόγησης κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 67 παράγραφος 1, τα δεδομένα καθίστανται ανώνυμα και υφίστανται επεξεργασία μόνον σε συγκεντρωτική μορφή.
3. Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα υφίστανται επεξεργασία σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001. Ειδικότερα, τα δεδομένα αυτά δεν αποθηκεύονται σε μορφή η οποία να επιτρέπει την ταυτοποίηση των ενδιαφερόμενων προσώπων για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από το απαραίτητο για τους σκοπούς για τους οποίους συλλέχθηκαν ή για τους οποίους υφίστανται περαιτέρω επεξεργασία, λαμβανομένων υπόψη των ελάχιστων περιόδων διατήρησης που καθορίζονται στην κείμενη εθνική και ενωσιακή νομοθεσία.
4. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τα πρόσωπα τα οποία αφορούν τα δεδομένα ότι τα προσωπικά δεδομένα τους μπορούν να υποστούν επεξεργασία από εθνικούς και ενωσιακούς φορείς σύμφωνα με την παράγραφο 1 και ότι στη συνάρτηση αυτή απολαύουν των δικαιωμάτων εκ της οδηγίας 95/46/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 αντιστοίχως.
5. Το παρόν άρθρο διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 111 έως 114 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 69
Μέτρα για την επίλυση ειδικών προβλημάτων
1. Για να λύσει ειδικά προβλήματα, η Επιτροπή εκδίδει τις εκτελεστικές πράξεις που είναι απαραίτητες και δικαιολογημένες σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Αυτές οι εκτελεστικές πράξεις μπορεί να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, αλλά μόνο στο βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαία. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
2. Όταν το απαιτούν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης και προκειμένου να επιλυθούν συγκεκριμένα προβλήματα και να διασφαλισθεί η συνέχεια του συστήματος αμέσων ενισχύσεων σε περίπτωση έκτακτων περιστάσεων, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις αμέσου εφαρμογής σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 71 παράγραφος 3.
3. Τα μέτρα που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2 παραμένουν σε ισχύ μέχρι δώδεκα μήνες. Εάν μετά την εκπνοή αυτής της περιόδου εξακολουθούν τα συγκεκριμένα προβλήματα που αναφέρονται στις παραγράφους αυτές, η Επιτροπή δύναται να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις για την εξεύρεση μόνιμης λύσης.
4. Η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για οποιοδήποτε μέτρο εγκρίνει βάσει της παραγράφου 1 ή 2 εντός δύο εργάσιμων ημερών από την έγκρισή του.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Εκχώρηση αρμοδιοτήτων και εκτελεστικές διατάξεις
Άρθρο 70
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με τα άρθρα 2, 4 παράγραφος 3, 6 παράγραφος 3, 7 παράγραφος 3, 8 παράγραφος 3, 9 παράγραφος 5, 20 παράγραφος 6, 35, 36 παράγραφος 6, 39 παράγραφος 3, 43 παράγραφος 12, 44 παράγραφος 5, 45 παράγραφοι 5 και 6, 46 παράγραφος 9, 50 παράγραφος 11, 52 παράγραφος 9, 57 παράγραφος 3, 58 παράγραφος 5, 59 παράγραφος 3, 64 παράγραφος 5, 67 παράγραφοι 1 και 2 και 73, ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο επτά ετών από την 1η Ιανουαρίου 2014. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την εξουσιοδότηση το αργότερο εννέα μήνες πριν από το πέρας της επταετίας. Η ανάθεση αρμοδιότητας παρατείνεται σιωπηρά για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο αντιτεθεί στην εν λόγω παράταση το αργότερο τρεις μήνες πριν από το τέλος κάθε περιόδου.
3. Η ανάθεση αρμοδιότητας σύμφωνα με τα άρθρα 2, 4 παράγραφος 3, 6 παράγραφος 3, 7 παράγραφος 3, 8 παράγραφος 3, 9 παράγραφος 5, 20 παράγραφος 6, 35, 36 παράγραφος 6, 39 παράγραφος 3, 43 παράγραφος 12, 44 παράγραφος 5, 45 παράγραφοι 5 και 6, 46 παράγραφος 9, 50 παράγραφος 11, 52 παράγραφος 9, 57 παράγραφος 3, 58 παράγραφος 5, 59 παράγραφος 3, 64 παράγραφος 5, 67 παράγραφοι 1 και 2 και 73, μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εκχώρηση εξουσιών που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με τα άρθρα 2, 4 παράγραφος 3, 6 παράγραφος 3, 7 παράγραφος 3, 8 παράγραφος 3, 9 παράγραφος 5, 20 παράγραφος 6, 35, 36 παράγραφος 6, 39 παράγραφος 3, 43 παράγραφος 12, 44 παράγραφος 5, 45 παράγραφοι 5 και 6, 46 παράγραφος 9, 50 παράγραφος 11, 52 παράγραφος 9, 57 παράγραφος 3, 58 παράγραφος 5, 59 παράγραφος 3, 64 παράγραφος 5, 67 παράγραφοι 1 και 2 και 73, τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο δεν προβάλουν ενστάσεις εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από την εκπνοή της εν λόγω προθεσμίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να προβάλουν ενστάσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 71
Διαδικασία επιτροπών
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή που φέρει την ονομασία «Επιτροπή Αμέσων Ενισχύσεων». Η ως άνω αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού. 182/2011.
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Σε περίπτωση πράξεων αναφερόμενων στα άρθρα 24 παράγραφος 11, 31 παράγραφος 2 και 67 παράγραφος 3, εάν η επιτροπή δεν εκδώσει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Μεταβατικές και τελικές διατάξεις
Άρθρο 72
Καταργούμενες διατάξεις
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 637/2008 καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ωστόσο, εξακολουθεί να ισχύει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017 σε σχέση με τα κράτη μέλη τα οποία έχουν ασκήσει το δικαίωμα που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
2. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 73/2009 καταργείται.
Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, οι παραπομπές στον καταργούμενο κανονισμό θεωρούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό ή στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος ΧΙ του παρόντος κανονισμού.
3. Οι παραπομπές στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 οι οποίες περιλαμβάνονται στον παρόντα κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στους εν λόγω κανονισμούς, όπως αυτοί ίσχυαν πριν από την κατάργησή τους.
Άρθρο 73
Μεταβατικές διατάξεις
Για τη διασφάλιση της ομαλής μετάβασης από τις ρυθμίσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 σε αυτές του παρόντος κανονισμού, ανατίθεται στην Επιτροπή η έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με τα αναγκαία μέτρα για την προστασία ενδεχόμενων κεκτημένων δικαιωμάτων και εύλογων προσδοκιών των γεωργών.
Άρθρο 74
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ωστόσο, το άρθρο 8,το άρθρο 9 παρ. 6, το άρθρο 11 παρ. 6, το άρθρο 14, το άρθρο 16, το άρθρο 21 παρ. 2 και 3, το άρθρο 22 παρ. 2, το πρώτο εδάφιο του άρθρου 23 παρ. 1, το άρθρο 23 παρ. 6, το άρθρο 24 παρ. 10, το άρθρο 29, το πρώτο εδάφιο του άρθρου 36 παρ. 1, το άρθρο 41 παρ. 1, το άρθρο 42 παρ.1, το άρθρο 43 παρ.2 και παρ.13, το τέταρτο εδάφιο του άρθρου 45(2), το άρθρο 46 παρ. 2 και 8, το άρθρο 49 (1), το άρθρο 51 (1), το άρθρο 53, το άρθρο 54, το άρθρο 66(1), τα άρθρα 67 και 70 και το άρθρο 72(1) εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2013.