РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1307/2014 НА КОМИСИЯТА
от 8 декември 2014 година
за определяне на критериите и географските райони на пасищата с висока степен на биоразнообразие за целите по член 7б, параграф 3, буква в) от Директива 98/70/ЕО на Европейския парламент и на Съвета относно качеството на бензиновите и дизеловите горива и за целите по член 17, параграф 3, буква в) от Директива 2009/28/ЕО на Европейския парламент и на Съвета за насърчаване на използването на енергия от възобновяеми източници
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 98/70/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 октомври 1998 г. относно качеството на бензиновите и дизеловите горива и за изменение на Директива 93/12/ЕИО на Съвета (1), изменена с Директива 2009/30/ЕО (2), и по-специално член 7б, параграф 3, буква в), алинея втора от нея,
като взе предвид Директива 2009/28/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 23 април 2009 г. за насърчаване на използването на енергия от възобновяеми източници и за изменение и впоследствие за отмяна на директиви 2001/77/ЕО и 2003/30/ЕО (3), и по-специално член 17, параграф 3, буква в), алинея втора от нея,
като има предвид, че:
(1)
В Директиви 98/70/ЕО и 2009/28/ЕО е посочено, че транспортните биогорива и другите течни горива от биомаса могат да се отчитат във връзка с изпълнението на определените цели и съответните икономически оператори могат да ползват публична подкрепа при условие че са спазени критериите за устойчиво развито производство, формулирани в тези директиви. В рамките на тази схема транспортните биогорива и другите течни горива от биомаса могат да бъдат включвани в отчитането на постигане на целите само в случай че не са произведени от суровини, получени от земи, които през или след януари 2008 г. са били пасища с висока степен на биоразнообразие, освен в случаите на изкуствено създадени пасища с висока степен на биоразнообразие, за които има доказателства, че добивът на съответната суровина е необходим за запазване на тяхното състояние като пасища.
(2)
В член 17, параграф 3, буква в), последната алинея от Директива 2009/28/ЕО и в член 7б, параграф 3, буква в), последната алинея от Директива 98/70/ЕО има изискване към Комисията да зададе критерии и географски райони във връзка с определянето кои пасища представляват пасища с висока степен на биоразнообразие по член 7б, параграф 3, буква в) от Директива 98/70/ЕО и член 17, параграф 3, буква в) от Директива 2009/28/ЕО.
(3)
В зависимост от климатичните зони съществуват различни видове пасища с висока степен на биоразнообразие, които могат да включват, inter alia, райони с ниска храстовидна растителност, пасбища, ливади, райони в саванaта, степи, райони с ниски дървета и храсти, наречени „скръби“, тундра и прерии. В тези райони се развиват разнообразни отличителни характеристики, например по отношение на степента на залесеност и интензивността на ползването за паша и коситба. Следователно за целите по член 7б, параграф 3, буква в) от Директива 98/70/ЕО и член 17, параграф 3, буква в) от Директива 2009/28/ЕО е уместно да се използва широкообхватно определение за понятието „пасище“.
(4)
В Директиви 98/70/ЕО и 2009/28/ЕО се прави разлика между естествени и изкуствени пасища с висока степен на биоразнообразие и са дадени съответни дефиниции за тези два вида пасища. Във връзка с това е уместно в тези дефиниции да бъдат включени критерии, отнасящи се за стопанисването. Също така, за целите по настоящия регламент е уместно деградиралите пасища да се считат за пасища с обедняла степен на биоразнообразие.
(5)
Спазването на изискванията по член 7б, параграф 3, буква в) от Директива 98/70/ЕО и по член 17, параграф 3, буква в) от Директива 2009/28/ЕО се верифицира в съответствие с член 7в, параграфи 1 и 3 от Директива 98/70/ЕО и член 18, параграфи 1 и 3 от Директива 2009/28/ЕО.
(6)
На международно равнище липсва изчерпателна информация за географските райони на пасищата с висока степен на биоразнообразие. Ето защо посочените в настоящия регламент данни се отнасят само за тези пасища с висока степен на биоразнообразие, за които вече има информация.
(7)
Предвидените в настоящия регламент мерки са съобразени със становището на Комитета по устойчиво развитото производство на транспортни биогорива и други течни горива от биомаса, учреден с член 25, параграф 2 от Директива 2009/28/ЕО,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
За целите по член 7б, параграф 3, буква в) от Директива 98/70/ЕО и член 17, параграф 3, буква в) от Директива 2009/28/ЕО се прилагат следните критерии и определения:
1)
„пасище“ означава разположени на сушата екосистеми, в които в продължение на период от поне пет години преобладава непрекъснато тревиста или храстовидна растителност. Понятието включва ливади или пасбища, използвани за добив на сено, но не включва обработваемите земи, използвани за отглеждане на други култури, и земеделските земи, оставени временно като угари. Също така понятието не включва и трайно залесените зони съгласно определението в член 17, параграф 4, буква б) от Директива 2009/28/ЕО, освен ако те представляват агро-горски системи, включващи системи за земеползване, в които се отглеждат съвместно дървета и селскостопански култури или системи за отглеждане на фауна в селскостопански условия. Преобладаването на тревиста и храстовидна растителност означава, че тяхната сумарна заета площ е по-голяма от покритата от короните на дърветата площ в съответния участък.
2)
„човешка намеса“ означава организирана паша, коситба, подрязване, реколтиране или изгаряне.
3)
„естествено пасище с висока степен на биоразнообразие“ означава такова пасище, което:
а)
би престанало да бъде пасище при отсъствие на човешка намеса; и
б)
запазва своя състав от естествени биологични видове и екологични характеристики и процеси.
4)
„изкуствено пасище с висока степен на биоразнообразие“ означава такова пасище, което:
а)
би престанало да бъде пасище при отсъствие на човешка намеса; и
б)
не е деградирало, т.е. не се характеризира с дълготрайна загуба на биоразнообразие, дължаща се например на прекалено голямо използване за паша, механично увреждане на растителността, почвена ерозия или влошаване на качеството на почвата; и
в)
е богато на биологични видове, т.е. представлява:
i)
местообитание от голямо значение за опазването на критично застрашени, застрашени или уязвими биологични видове, класифицирани в Червения списък на застрашените видове на Международния съюз за опазване на природата, или в други списъци с подобно предназначение на застрашени видове или местообитания, формулирани в националното законодателство или признати от компетентен национален орган в страната на произход на суровината; или
ii)
местообитание от голямо значение за ендемични видове или видове с ограничен ареал на разпространение; или
iii)
местообитание от голямо значение за поддържане на вътрешновидово генетично разнообразие; или
iv)
местообитание от голямо значение за глобално значими концентрации на мигриращи видове или видове, живеещи в общности; или
v)
регионално или национално значима екосистема или силно застрашена екосистема.
Член 2
Без това да засяга посоченото в член 3, пасищата в следните географски райони на Европейския съюз се считат винаги за пасища с висока степен на биоразнообразие:
1)
местообитанията, посочени в приложение I към Директива 92/43/ЕО на Съвета (4);
(2)
местообитанията, имащи съществено значение за животински и растителни видове от значение за ЕС, посочени в приложение II и приложение IV към Директива 92/43/ЕИО;
(3)
местообитанията, имащи съществено значение за видовете диви птици, посочени в приложение I към Директива 2009/147/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (5).
Пасищата с висока степен на биоразнообразие в Европейския съюз не са ограничени само в географските райони, посочени в параграфи 1, 2 и 3 от настоящия член. Други пасища също биха могли да съответстват на критериите за пасища с висока степен на биоразнообразие, посочени в член 1.
Член 3
Ако бъдат представени доказателства, че реколтирането на суровината е необходимо за запазването на състоянието на пасището, не е необходимо да се дават допълнителни доказателства за съответствие с изискванията по член 7б, параграф 3, буква в), подточка ii) от Директива 98/70/ЕО и с изискванията по член 17, параграф 3, буква в), подточка ii) от Директива 2009/28/ЕО.
Член 4
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 1 октомври 2015 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко в държавите членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Брюксел на 8 декември 2014 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1307/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 8ης Δεκεμβρίου 2014
περί καθορισμού των κριτηρίων και των γεωγραφικών ζωνών λειμώνων υψηλής βιοποικιλότητας για τους σκοπούς του άρθρου 7β παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ποιότητα των καυσίμων βενζίνης και ντίζελ και του άρθρου 17 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα των καυσίμων βενζίνης και ντίζελ και την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/30/ΕΚ (2), και ιδίως το άρθρο 7β παράγραφος 3 στοιχείο γ) δεύτερο εδάφιο,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ (3), και ιδίως το άρθρο 17 παράγραφος 3 στοιχείο γ) δεύτερο εδάφιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι οδηγίες 98/70/ΕΚ και 2009/28/ΕΚ ορίζουν ότι τα βιοκαύσιμα και τα βιορευστά επιτρέπεται προσμετρούνται για την επίτευξη των καθορισμένων στόχων και οι οικονομικοί φορείς επιτρέπεται να λαμβάνουν κρατική στήριξη μόνον εφόσον πληρούν τα κριτήρια αειφορίας που ορίζονται στις εν λόγω οδηγίες. Στο πλαίσιο του εν λόγω καθεστώτος, επιτρέπεται η προσμέτρηση για την επίτευξη των καθορισμένων στόχων ή η παροχή κρατικής στήριξης μόνον όταν πρόκειται για βιοκαύσιμα και βιορευστά που δεν έχουν παραχθεί από πρώτες ύλες προερχόμενες από εκτάσεις οι οποίες από τον Ιανουάριο του 2008 ή μετέπειτα αποτελούν λειμώνες υψηλής βιοποικιλότητας, πλην της περίπτωσης των μη φυσικών λειμώνων υψηλής βιοποικιλότητας για τους οποίους αποδεικνύεται ότι η συγκομιδή των πρώτων υλών είναι απαραίτητη για τη διατήρηση του χαρακτηρισμού τους ως λειμώνων.
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 3 στοιχείο γ) τελευταίο εδάφιο της οδηγίας 2009/28/ΕΚ και το άρθρο 7β παράγραφος 3 στοιχείο γ) τελευταίο εδάφιο της οδηγίας 98/70/ΕΚ, η Επιτροπή οφείλει να καθορίσει τα κριτήρια και τις γεωγραφικές ζώνες βάσει των οποίων οι λειμώνες χαρακτηρίζονται ως λειμώνες υψηλής βιοποικιλότητας κατά το άρθρο 7β παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 98/70/ΕΚ και το άρθρο 17 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 2009/28/ΕΚ.
(3)
Οι λειμώνες υψηλής βιοποικιλότητας διαφέρουν ανάλογα με την κλιματική ζώνη στην οποία βρίσκονται και ενδέχεται να συμπεριλαμβάνουν μεταξύ άλλων ερεικώνες, βοσκότοπους, λειμώνες, σαβάνες, στέπες, θαμνώδεις εκτάσεις, τούνδρες και χορτολιβαδικές εκτάσεις. Οι εν λόγω εκτάσεις αναπτύσσουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, π.χ. όσον αφορά τον βαθμό δενδροκάλυψης και την ένταση βόσκησης ή χορτοκοπής. Κατά συνέπεια, για τους σκοπούς του άρθρου 7β παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 98/70/ΕΚ και του άρθρου 17 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 2009/28/ΕΚ είναι σκόπιμο να χρησιμοποιείται ευρύτερος ορισμός για την έννοια «λειμώνας».
(4)
Οι οδηγίες 98/70/ΕΚ και 2009/28/ΕΚ διακρίνουν τους λειμώνες υψηλής βιοποικιλότητας σε φυσικούς και μη φυσικούς και παρέχουν ορισμούς και για τα δύο είδη. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο οι εν λόγω ορισμοί να περιλαμβάνουν λειτουργικά κριτήρια. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού είναι σκόπιμο να θεωρείται ότι οι υποβαθμισμένοι λειμώνες έχουν εξαντληθεί όσον αφορά τη βιοποικιλότητα.
(5)
Η συμμόρφωση με το άρθρο 7β παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 98/70/ΕΚ και το άρθρο 17 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 2009/28/ΕΚ επαληθεύεται σύμφωνα με το άρθρο 7γ παράγραφοι 1 και 3 της οδηγίας 98/70/ΕΚ και το άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 3 της οδηγίας 2009/28/ΕΚ.
(6)
Δεν είναι διαθέσιμες σε διεθνές επίπεδο εκτενείς πληροφορίες σχετικά με τις γεωγραφικές ζώνες των λειμώνων υψηλής βιοποικιλότητας. Συνεπώς, ο παρών κανονισμός καθορίζει τις γεωγραφικές ζώνες μόνο για τους λειμώνες υψηλής βιοποικιλότητας για τους οποίους υπάρχουν ήδη πληροφορίες.
(7)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για τη βιωσιμότητα των βιοκαυσίμων και βιορευστών που συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 25 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/28/ΕΚ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Για τους σκοπούς του άρθρου 7β παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 98/70/ΕΚ και του άρθρου 17 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της οδηγίας 2009/28/ΕΚ, ισχύουν τα ακόλουθα κριτήρια και ορισμοί:
1) «λειμώνας»: χερσαίο οικοσύστημα στο οποίο έχει κυριαρχήσει ποώδης ή θαμνώδης βλάστηση επί τουλάχιστον πέντε συναπτά έτη. Περιλαμβάνονται λιβάδια ή λειμώνες που καλλιεργούνται για χορτονομή, αλλά εξαιρείται γη που καλλιεργείται για άλλη φυτική παραγωγή και καλλιεργήσιμες εκτάσεις σε προσωρινή αγρανάπαυση. Επιπλέον, εξαιρούνται οι συνεχώς δασωμένες περιοχές, όπως ορίζονται στο άρθρο 17 παράγραφος 4 στοιχείο β) της οδηγίας 2009/28/ΕΚ, εκτός αν πρόκειται για γεωργοδασοκομικά συστήματα, στα οποία συγκαταλέγονται συστήματα χρήσης γης με κοινή διαχείριση δένδρων και καλλιεργειών ή συστήματα ζωικής παραγωγής σε γεωργικές περιοχές. Η κυριαρχία ποώδους ή θαμνώδους βλάστησης συνεπάγεται ότι η συνολική φυτική κάλυψη είναι μεγαλύτερη από τη συγκόμωση·
2) «ανθρώπινη παρέμβαση»: ελεγχόμενη βόσκηση, χορτοκοπή, κοπή, συγκομιδή ή καύση·
3) «φυσικός λειμώνας υψηλής βιοποικιλότητας»: λειμώνας:
α)
ο οποίος θα παραμείνει λειμώνας ελλείψει ανθρώπινης παρέμβασης· και
β)
στον οποίο διατηρούνται η σύνθεση σε φυσικά είδη και τα οικολογικά χαρακτηριστικά και διεργασίες·
4) «μη φυσικός λειμώνας υψηλής βιοποικιλότητας»: λειμώνας ο οποίος:
α)
θα παύσει να είναι λειμώνας ελλείψει ανθρώπινης παρέμβασης· και
β)
δεν είναι υποβαθμισμένος, δηλαδή δεν χαρακτηρίζεται από μακροχρόνια απώλεια της βιοποικιλότητας, π.χ. λόγω υπερβόσκησης, μηχανικών ζημιών στη βλάστηση, διάβρωσης του εδάφους ή απώλεια της ποιότητας του εδάφους· και
γ)
παρουσιάζει μεγάλο πλούτο ειδών, δηλαδή είναι:
i)
ενδιαίτημα υψηλής σπουδαιότητας για τα κρισίμως απειλούμενα, απειλούμενα ή ευάλωτα είδη που έχουν ταξινομηθεί στον ερυθρό κατάλογο απειλούμενων ειδών της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) ή σε άλλους καταλόγους με παρόμοιο σκοπό για τα είδη ή ενδιαιτήματα που καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία ή αναγνωρίζεται από την αρμόδια εθνική αρχή της χώρας προέλευσης της πρώτης ύλης· ή
ii)
ενδιαίτημα υψηλής σπουδαιότητας για ενδημικά είδη ή είδη περιορισμένου εύρους εξάπλωσης· ή
iii)
ενδιαίτημα υψηλής σπουδαιότητας για την ενδοειδική γενετική ποικιλότητα· ή
iv)
ενδιαίτημα υψηλής σπουδαιότητας για παγκόσμιας σημασίας συγκεντρώσεις αποδημητικών ή αγελαίων ειδών· ή
v)
οικοσύστημα περιφερειακής ή εθνικής σημασίας ή άκρως απειλούμενο ή μοναδικό.
Άρθρο 2
Με την επιφύλαξη του άρθρου 3, οι λειμώνες που βρίσκονται στις ακόλουθες γεωγραφικές ζώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεωρούνται πάντοτε λειμώνες υψηλής βιοποικιλότητας:
1)
ενδιαιτήματα που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (4)·
2)
ενδιαιτήματα υψηλής σπουδαιότητας για τα ζωικά και φυτικά είδη ενωσιακού ενδιαφέροντος που απαριθμούνται στα παραρτήματα II και IV της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ·
3)
ενδιαιτήματα υψηλής σπουδαιότητας για τα είδη άγριων πτηνών που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5).
Οι λειμώνες υψηλής βιοποικιλότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν περιορίζονται στις γεωγραφικές ζώνες που αναφέρονται στα σημεία 1), 2) και 3) του παρόντος άρθρου. Άλλοι λειμώνες ενδέχεται επίσης να πληρούν τα κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 1 για τον χαρακτηρισμό τους ως λειμώνων υψηλής βιοποικιλότητας.
Άρθρο 3
Όταν αποδεικνύεται ότι η συγκομιδή των πρώτων υλών είναι απαραίτητη για τη διατήρηση του χαρακτηρισμού τους ως λειμώνων, δεν απαιτούνται πρόσθετα στοιχεία που αποδεικνύουν συμμόρφωση με το άρθρο 7β παράγραφος 3 στοιχείο γ) σημείο ii) της οδηγίας 98/70/ΕΚ και του άρθρου 17 παράγραφος 3 στοιχείο γ) σημείο ii) της οδηγίας 2009/28/ΕΚ.
Άρθρο 4
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Οκτωβρίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 8 Δεκεμβρίου 2014.