РЕШЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 16 септември 2013 година
за компенсации съгласно наредбата за оборския тор C 45/98 (ex NN 75/98) прието от Белгия (Фландрия)
(нотифицирано под номер C(2013) 5818)
(само текстовете на нидерландски и френски език са автентични)
(2013/530/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 108, параграф 2, първа алинея от него,
като призова заинтересованите страни да представят своите коментари (1),
като има предвид, че:
I. ПРОЦЕДУРА
(1)
След получаването на жалба, че фламандското правителство е изплащало неправомерни помощи на земеделските производители по отношение на използването торове и оборски тор (наричани по-долу „мярката“), с писмо от 4 февруари 1998 г. службите на Европейската комисия поискаха от белгийските власти да представят информация относно прилагането на решението на фламандското правителство от 20 декември 1995 г. относно компенсациите, предоставени на земеделските производители за изплащане на задълженията съгласно законодателството относно торовете (наричано по-долу „Наредба за оборския тор“).
(2)
Комисията получи тази информация в писмо от фламандския министър на околната среда и заетостта от 18 март 1998 г. и в писмо от Постоянното представителство на Белгия от 31 март 1998 година.
(3)
На 15 април 1998 г. се проведе среща между представителите на компетентните белгийски органи и службите на Европейската комисия.
(4)
С телекс от 10 юли 1998 г. Комисията поиска допълнителна информация от белгийските власти, на което те отговориха в писмо от 7 август 1998 г., заведено като получено на 10 август 1998 г.
(5)
Според информация, предоставена от белгийските власти, плащанията са извършени през 1996 г. Въпреки това Комисията не е информирана за мярката в съответствие с член 93, параграф 3 от Договора за ЕО (понастоящем член 108, параграф 3 от ДФЕС). По тази причина досието е заведено в регистъра на помощите, за които не е постъпило уведомление, под номер NN 45/98. При все това, въпреки че схемата е била в сила през 1996 г. и 1997 г., Комисията отбеляза ангажимента на белгийските власти в писмото им от 7 август 1998 г. да не изплащат помощ за 1997 г., докато Комисията не вземе решение относно съвместимостта на помощта с общия пазар. Белгийските власти са информирали Комисията, че фламандското правителство възнамерява да включи тази схема за компенсация в фламандската програма за помощ съгласно Регламент (ЕИО) № 2078/92 (2).
(6)
С писмо от 21 януари 1999 г. Комисията уведоми Белгия, че е решила да започне процедурата, предвидена в член 108, параграф 2 от ДФЕС по отношение на мярката.
(7)
Решението на Комисията да започне процедурата е публикувано на 17 април 1999 г.в Официален вестник на Европейския съюз (3).
(8)
Комисията прикани заинтересованите страни да представят коментари относно мярката.
(9)
Комисията не получи коментари от заинтересованите страни.
(10)
Уведомленията относно други фламандски случаи с оборски тор (С12/1999, N105/1999, N311/99) бяха оттеглени от белгийските власти.
(11)
На 6 март 2012 г. Комисията получи жалба от земеделски производител във връзка с изплащане на компенсация за 1996 г. по силата на наредбата за оборския тор. На среща между представителите на белгийските (фламандските) власти и службите на Европейската комисия на 16 април 2012 г. Комисията поиска от белгийските власти да представят становища по жалбата.
(12)
Европейската комисия поиска допълнителна информация на 9 ноември 2012 г. Белгийските власти отговориха с писмо от 14 януари 2013 г.
II. ПОДРОБНО ОПИСАНИЕ НА ПОМОЩТА
1. НАИМЕНОВАНИЕ
(13)
Компенсация съгласно наредбата за оборския тор.
2. БЮДЖЕТ
(14)
Общият бюджет на мярката за 1996 г. е бил 427 511 868 BEF (белгийски франка), разбити по следния начин:
а)
компенсация за намалените добиви
-
пасища 250 279 282 BEF
-
царевица 50 102 650 BEF
б)
компенсация за разходите за обезвреждане на оборски тор 65 486 397 BEF
в)
компенсация за разходите за съхранение на оборски тор 34 276 829 BEF
г)
компенсация за закупуване на допълнителни торове 27 366 710 BEF
(15)
Компенсация съгласно Наредбата за оборския тор беше изплатена за 1996 г.
(16)
В съответствие с Наредбата за оборския тор компенсацията се изплаща на земеделските производители, чието стопанство се намира изцяло или частично във водна зона или природна зона. Това се отнася до 7,502 от общо 40,673 предприятия с обработваема земя или добитък във Фландрия (18,5 %). По отношение на площта, от общо 649,223 хектара земя с обработваема земя или добитък 47,948 ha (7,5 %) попадат във водна зона, а 21,919 ha (3 %) - в природна зона.
(17)
Целта на схемата за помощ е да се даде възможност на земеделските производители със земя в екологично чувствителни области да се приспособят към по- строгите стандарти за торене и да се компенсират икономическите загуби, понесени от тези земеделски производители. Помощта е изчислена на базата на загубата на доходи, като се вземе предвид обичайната земеделска практика извън тези чувствителни зони. Според белгийските власти компенсацията бе необходима и с цел да се избегнат социални вълнения.
(18)
Помощи се отпускат с цел компенсиране на земеделските производители в тези чувствителни зони по отношение на:
а)
спада в производството в резултат на по-малкото използване на тор и оборски тор
б)
допълнителните разходи за обезвреждане на оборски тор,
в)
допълнителните разходи за съхранение на оборски тор,
г)
допълнителното закупуване на изкуствени торове.
(19)
Според информацията, представена от белгийските власти, плащанията, предоставени на земеделските производители за компенсиране на задължения по силата на законодателството относно торовете, се основават на четири законодателни текста:
а)
Решение на фламандското правителство от 20 декември 1995 г. относно компенсацията, платима на земеделските производители за задълженията съгласно законодателството относно торовете,
б)
Решение на фламандското правителство от 20 декември 1995 г. за определяне на компенсациите за 1996 и 1997 г. съгласно член 15, параграф 9 от Наредбата от 23 януари 1991 г. за защита на околната среда от замърсяване с оборски тор,
в)
Решение на фламандското правителство от 19 март 1996 година за определяне на правила за допълнителни задължения по отношение на обезвреждането, както и за помощ в случай на допълнителни излишъци от оборски тор в райони, където се прилагат по-строги стандарти за разпръскване на оборски тор,
г)
Решение на фламандското правителство от 15 юли 1997 г. за изменение на Решение на фламандското правителство от 20 декември 1995 г. за определяне на компенсациите за 1996 и 1997 г. съгласно член 15, параграф 9 от наредбата от 23 януари 1991 г. за опазване на околната среда от замърсяване с оборски тор.
(20)
Комисията не е информирана за нито един от законодателните текстове съгласно изискванията на член 93 от Договора за ЕО (понастоящем член 108, параграф 3 от ДФЕС).
(21)
Според белгийските власти политиката за оборския тор във Фландрия се основава на Наредбата от 20 декември 1995 г. за изменение на Наредбата от 23 януари 1991 г. за защита на околната среда от замърсяването с торове. Посочената наредба има за цел да намали екологичните проблеми, причинени от обогатяването на повърхностните и подпочвените води и от излужването на фосфати и нитрати в почвата, с риск за проникване в подпочвените и повърхностните води. Според доклада за околната среда и природата във Фландрия селското стопанство е източник на 56 % от нетното количество азот и фосфат в околната среда. Освобождаването на амоняк от помещенията за отглеждане на животните и разпръскването на течния тор представляват 21 % от замърсяващите емисии във Фландрия.
(22)
Наредбата за оборския тор поставя цели във връзка с постигането и/или поддържането на необходимите стандарти за качество на почвите, на водите (повърхностни и подпочвени) и на въздуха. В нея се предвижда постепенното затягане на ограниченията за използване на оборски тор. По този начин тя дава възможност за корекции по време на преходен период. Стандартите, регулиращи използването на торове, трябва да се затягат постепенно, с изключение на особено уязвимите райони, а именно водните зони и природните зони, в които по-строгите правила влизат в сила незабавно.
(23)
В наредбата се предвижда и замразяване на производството на оборски тор и на броя глави добитък във Фландрия на нивото от 1992 г. За тази цел се въвежда политика за местно разрешително. В същото време при подновяване на разрешителните за големи предприятия обхватът им ще бъде намален с до 25 %. На животновъдния сектор беше даден срок (до 2002 г.) да намери начини за намаляване на излишъците от оборски тор и тяхното въздействие.
(24)
На 1 януари 1996 г. влязоха в сила незабавно по-строги ограничения в следните области:
а)
водосборни и защитени зони;
б)
природни зони, природни резервати, гори;
в)
области по директивата за птиците;
г)
долини и ценни от екологична гледна точка участъци от обработваема земя;
д)
чувствителни към нитрати площи;
е)
замърсени с фосфати площи.
(25)
Според белгийските власти при определянето на тези чувствителни области са взети предвид изискванията на Директива 91/676/ЕИО на Съвета за опазване на водите от замърсяване с нитрати от селскостопански източници (4) и Директива 79/409/ЕИО на Съвета относно опазването на дивите птици (5).
(26)
В съответствие с Наредбата за оборския тор, считано от 1 януари 1996 г. до 31 декември 1998 г. се прилагаха следните общи ограничения за използването на торове и оборски тор в цяла Фландрия, с изключение на водните зони и природните зони. Тези ограничения са изразени в kg за фосфорен пентаоксид, в kg за количеството азот от изкуствени торове и в kg за общото количество разрешен азот на годишна база, както е показано в таблицата по-долу.
Група култури
Фосфорен пентаоксид
Азот от изкуствени торове
Общо количество азот
Пасища
170
250
450
Царевица
160 (1996 г.)
155 (1997 г.)
150 (1998 г.)
200
325
Култури, изискващи малко количество азот (6)
125
125
170
Други култури
150
225
325
(27)
Белгийските власти също така публикуваха следните ограничения като ориентир за целите, които искат да постигнат от 2003 г. нататък.
Група култури
Фосфорен пентаоксид
Азот от изкуствени торове
Азот от оборски тор и други торове
Общо количество азот
Пасища
125
250
250
450
Царевица
100
130
225
275
Култури, изискващи малко количество азот (7)
100
70
125
125
Други култури
100
150
200
275
(28)
В допълнение към тези количествени ограничения е забранено разпръскването на оборски тор или други органични торове на обикновена земеделска земя през следните периоди: от 21 септември до 21 януари, всяка неделя и всеки официален празник, всички съботи, освен тези между 1 февруари и 15 май, нощем (между 10 вечерта и 7 сутринта), както и когато почвата е наводнена, замръзнала или покрита със сняг.
(29)
По-строги стандарти се прилагат във водните зони, с оглед производството на питейна вода или поради това, че те са особено чувствителни към излужването на азот. Терминът „водна зона“ означава:
а)
водосборни басейни и защитени зони от тип II и III за подпочвени води, определени съгласно Наредбата от 24 януари 1984 г. относно установяване на мерки за управлението на подпочвените води,
б)
чувствителни области, посочени от фламандското правителство като изискващи по-строги стандарти, в рамките на субхидрографски резервоари с повърхностни води, предназначени за производство на питейна вода, определени в съответствие със Закона от 26 март 1971 г. за опазването на повърхностните води от замърсяване,
в)
области, посочени от фламандското правителство като такива с почви, чувствителни към нитрати, за които се изискват по-строги стандарти, и определени съгласно Наредбата от 24 януари 1984 г. относно установяване на мерки за управлението на подпочвените води.
(30)
Следната таблица показва стандартите, регулиращи употребата на оборски тор, приложими за водните зони, считано от 1 януари 1996 г. Тези правила се основават на стандартите за добив на посочените групи култури, както и на екологично приемливите загуби за тези зони. Количествата са изразени в kg за фосфорен пентаоксид и kg за азот на хектар годишно.
Група култури
Фосфорен пентаоксид
Азот от изкуствени торове
Азот от оборски тор и други торове
Общо количество азот
Пасища
120
200
200
350
Царевица
100
150
170
275
Култури, изискващи малко количество азот
80
70
125
125
Други култури
100
150
170
275
(31)
Във водните зони разпръскването на оборски тор е забранено между 1 септември и 21 януари включително, с изключение на зони А и Б във водосборните зони на повърхностни води, при които срокът на забраната се удължава до 15 февруари включително.
(32)
Терминът „природна зона“ означава:
а)
долини и ценни от екологична гледна точка участъци от обработваема земя, посочени на картите за развитие на селските райони, съдържащи се в Закона от 29 март 1962 г. за организиране на националното и градското планиране,
б)
специални защитени зони, определени с Решение на фламандското правителство от 17 октомври 1988 г.,
в)
определени местообитания и прилежащите към тях буферни зони,
г)
горски райони, природни зони, зони за развитие на природата или природни резервати, посочени в картите за развитие на селските райони, съдържащи се в Закона от 29 март 1962 г. за организиране на националното и градското планиране, с преходна мярка, приложима до 31 декември 1997 г.
(33)
Таблицата по-долу показва стандартите за използването на оборски тор, приложими от 1 януари 1996 г. по отношение на природните зони. Тези правила се основават на стандартите за добив на посочените групи култури, както и на екологично приемливите загуби за тези зони. Количествата са изразени в kg фосфорен пентаоксид и kg азот на хектар годишно.
Група култури
Фосфорен пентаоксид
Азот от изкуствени торове
Общо количество азот
Пасища
120
200
400
Царевица
100
150
275
Култури, изискващи малко количество азот
80
70
125
Други култури
100
150
275
(34)
В природните зони разпръскването на оборски тор се забранява между 1 септември и 21 януари включително, като в пасищните райони, които са от значение за опазването на птиците, наторяването също може да бъде забранено между 1 април и 30 юни. Освен това от 1 януари 1998 г. в гори, природни зони, зони за развитие на природата или природни резервати се забранява прилагането на торове от всякакъв вид с изключение на фекалии от пасящ добитък с максимално допустима гъстота от 2 животински единици на 1 ha, измерени през годината. Семейните стопанства могат да бъдат временно освободени от тази забрана.
(35)
Съгласно Наредбата за оборския тор компенсацията се изплаща автоматично само по отношение на пасища и царевица. За другите култури се приема, че намалените нива на използване на торове няма да доведат до намаляване на продукцията. И в този втори случай обаче земеделският производител може да получи компенсация, ако може да представи доказателства за загуби.
(36)
Компенсацията за изменението на добива от пасища е изчислена въз основа на разликата между разрешения стандарт за торове в областите извън чувствителните зони и разрешените стандарти в чувствителните зони, като се прави разлика между площи, разположени във водните зони, и тези, които се намират в природните зони. Целта на помощта е да се компенсират загубите на добив и на рентабилност, свързани с намаленото използване на тор.
(37)
Отправната точка за изчисляването на помощта са средните полубрутни печалби (ПБП) в BEF/ha за последните три години, предшестващи отпускането на компенсация, съгласно Кодекса за подоходното облагане. Прави се разграничение между площ, която се използва за отглеждане на млекодайни животни, и други пасища. За целите на изчисляване на ПБП Фландрия е разделена на 13 области в зависимост от агрономическите характеристики на съответните площи.
(38)
При пасищата за млекодайни животни най-високата ПБП е в Antwerp Kempenland (55 700 BEF/ha), като най-ниската е в областта Dunes (33 167 BEF/ha), а средната стойност за Фландрия като цяло е 44 160 BEF/ha. При пасищата, различни от тези за млекодайни животни, най-високата ПБП е в пясъчно-глинестия район на Западна Фландрия (36 100 BEF/ha), най-ниската е в областта Dunes (24 633 BEF/ha), а средната стойност за Фландрия като цяло е 31 941 BEF/ha.
(39)
При водните зони компенсацията се основава на факта, че максимално допустимият размер на използване на азот е определен на 350 kg/ha в сравнение с 450 kg/ha при нормални зони. Това отговаря на намаление в размер на 22 %. По закона за намаляващата възвращаемост белгийските власти изчисляват, че това ще доведе до намаляване на добивите с 15 %. Въпреки това въздействието върху рентабилността на стопанството ще бъде по-голямо. След приспадане на постоянните разходи белгийските власти изчисляват, че средната ПБП възлиза на 40 % от общия добив. По този начин спадът на добива с 15 % ще доведе до 37,5 % намаление на ПБП (15 % × 100/40). Съответно основата на изплащането на компенсация за спадналия добив в засегнатата област е ПБП × 37,5 %. Същевременно земеделските производители във водните зони са длъжни да използват 50 kg/ha по-малко изкуствени торове. Така спестените средства възлизат на 800 BEF (50 kg азот × 16 BEF/kg). Следователно тази сума се приспада от дължимата помощ.
(40)
По отношение на природните зони компенсацията се основава на същите принципи. В природната зона максимално допустимото количество на използвания азот е 400 kg/ha в сравнение с 450 kg/ha за нормалните зони, което съответства на намаление в размер на 11 %. Белгийските власти изчисляват, че това ще доведе до спад на добива със 7 %. Спадът на добива със 7 % ще доведе до намаление на ПБП с 17,5 % (7 % × 100/40). Съответно основата на изплащането на компенсация за спад на добива в природните зони е ПБП × 17,5 %. Освен това същото намаление на помощта с 800 BEF (вж. по-горе съображение 39) се прилага и по отношение на икономиите от намаленото използване на торове.
(41)
Таблицата по-долу обобщава най-високите, най-ниските и средните стойности на помощта за изплащане.
Пасища за млекодайни животни
ПБП
Стойност на помощта, водни зони
FOR-L_2013285BG.01000801.notes.0001.xml.jpg
Стойност на помощта, природни зони
FOR-L_2013285BG.01000801.notes.0002.xml.jpg
Antwerp Kempenland
55 700
20 088
8 948
Dunes
33 167
11 638
5 004
Средна стойност
44 160
15 760
9 928
Други пасища
ПБП
Стойност на помощта, водни зони
FOR-L_2013285BG.01000801.notes.0003.xml.jpg
Стойност на помощта, природни зони
FOR-L_2013285BG.01000801.notes.0004.xml.jpg
West Flanders пясъчно-глинест район
36 100
12 738
5 518
Dunes
24 633
8 437
3 511
Средна стойност
31 941
11 177
4 789
(42)
Белгийските власти подчертаха, че това са максималните стойности на помощта на хектар. Общата площ на пасищата, допустима за компенсация, е 31 003 ha, от които 17 468 ha са във водните зони, а 13 535 ha - в природните зони. Максималната теоретична компенсация, която може да е била платена, възлиза на 202 822 411 BEF във водните зони и 65 900 155 BEF в природните зони. Въпреки това поради по-ниския размер на помощите за пасища, които не са предназначени за млекодайни животни, реалната компенсация, предоставена за пасища, е 250 275 012 BEF годишно, от които 186 505 640 във водни зони и 63 769 372 BEF в природни зони. Според белгийските власти тази разлика между максималния теоретичен размер на помощите и размера на действително изплатената помощ се дължи на редица фактори, по-специално на факта, че компенсацията е била изплатена единствено по отношение на пасища, които още през 1994 г. са използвани като пасища от едно и също стопанство.
(43)
Предоставя се фиксирана помощ за загуба на продукция в размер на 3 600 BEF/ha за царевица, при условие че тази царевица все още се отглежда в същия парцел, а не е засята на предишни пасища, които са били разорани. Тази помощ се основава на изчисленията, че средната продукция от царевица в сух материал е 14 500 kg/ha, а средната загуба на добив в резултат на по-строгите стандарти е 900 kg/ha. Въз основа на предвижданите разходи в размер на 4 BEF/kg сух материал това води до загуба на доход в размер на 3 600 BEF.
(44)
Освен това земеделските производители биват насърчавани да засяват трева след царевицата, като по този начин се намалява оттока на нитрати от почвата и излужването на нитрати. Поради това е била предоставена допълнителна помощ в размер на BEF 3 600/ha. Според белгийските власти тази помощ обхваща само разходите за семена за трева.
(45)
Помощ се предоставя на стопанства във водни и природни зони, за да покрие допълнителните разходи за обезвреждане на излишъците от оборски тор, които са в резултат от по-ниските ограничения за разпръскването на оборски тор.
(46)
Помощ се предоставя, ако едно стопанство има допълнителни излишъци от оборски тор, които са натрупани в резултат на по-строгите стандарти по отношение на разпръскването на оборски тор. За изчисляване на помощта се прави разлика между:
а)
семейни животновъдни стопанства и други животновъдни стопанства, които не са придобили допълнителна обработваема земя между 1993 г. и 1996 г.; в изчислението на възможностите за обезвреждане на оборски тор се взема предвид площта на обработваемата земя според регистъра за 1996 г.;
б)
животновъдни стопанства, различни от семейните, които са придобили допълнителна земя между 1993 г. и 1996 г.; площта, която се взема предвид при определяне на възможностите за обезвреждане на оборски тор, се основава на обработваемата земя, регистрирана през 1994 г. (ситуация в стопанството през 1993 г.).
(47)
За целите на изчисляването на помощта се използва среднопретеглена стойност въз основа на изчисляване на броя на животните от всеки вид (говеда, свине, домашни птици, други) във Фландрия, както и типичния минерален състав на оборския тор от всеки вид по отношение на съдържанието на минерали.
(48)
На тази основа е изчислено, че всеки тон оборски тор съдържа 6,6 kg азот и 4,2 kg дифорсфорен пентаоксид.
(49)
Помощите се изплащат за единица минерал (на килограм дифосфорен пентаоксид (P2O5) и на килограм азот (N)), които отговарят на изискванията за компенсация. Местонахождението на стопанството определя размера на плащането. Размерът на помощта за изплащане е:
а)
13 BEF/единица: за стопанства в „бяла“ община с преразгледана продукция под 75 kg фосфорен пентаоксид/ha,
б)
20 BEF/единица: за стопанства в „сива“ община с преразгледана продукция между 75 и 125 kg фосфорен пентаоксид/ha,
в)
27 BEF/единица: за едно стопанство в община с преразгледана продукция над 125 kg фосфорен пентаоксид/ha,
(50)
Сумите на помощта са по-високи за общините с по-висока преразгледана продукция, тъй като оборският тор трябва да бъде транспортиран на по-дълги разстояния.
(51)
В допълнение се изплаща и помощ за компенсиране на земеделските производители, които вече не могат да се възползват от договорните споразумения със съседни стопанства за разпръскване на излишния оборски тор в тези стопанства. За да отговаря на условията, стопанството трябва да е сключило споразумение през 1995 г. за прехвърляне на излишния оборски тор с ползвател на площи в област, в която се прилагат по-строги стандарти, и трябва да е установено в община с преразгледана продукция над 100 kg фосфорен пентаоксид/ha. Компенсация се изплаща за единица минерал, т.е. за намалението на количеството фосфорен пентаоксид и азот в килограми, прехвърлено към тези ползватели. Максималното количество, допустимо за компенсация, е разликата във възможностите за обезвреждане между нормалните стандарти за разпръскване на оборски тор и тези, които се прилагат в райони, които са предмет на по-строги разпоредби. Местонахождението на стопанството определя размера на плащането, което е:
а)
27 BEF/единица: за едно стопанство в община с преразгледана продукция над 125 kg фосфорен пентаоксид/ha,
б)
20 BEF/единица за всички други стопанства.
(52)
Семейни животновъдни стопанства с излишъци от оборски тор, разположени в парцели в субхидрографския водосборен басейн в Kluizen или в чувствителни към нитрати площи по бреговете на река Maas, могат да се възползват от задължението на банката за оборски тор да приема допълнителни излишъци от оборски тор, генерирани в резултат на по-строгите стандарти за разпръскване на оборски тор. В този случай компенсацията за обезвреждане и съхранение на оборски тор е намалена пропорционално на количеството минерали, за което банката за оборски тор е предоставила помощ.
(53)
Тъй като разпръскването на оборски тор във водните зони и природните зони е забранено от 1 септември, за разлика от 21 септември в другите зони, някои земеделски производители са срещнали трудности, защото в много стопанства торът се разпръсква след събирането на реколтата, а някои реколти се събират след (годишната) начална дата на забраната. Във водните и природните зони това вече не беше възможно. Белгийските органи преценяват, че вследствие на това тези предприятия ще имат нужда от допълнителни складови съоръжения за оборски тор за период от три месеца.
(54)
Разликата в стандартите, регулиращи разпръскването на животински тор между обикновените зони и водните и природните зони, се равнява на около 50 kg фосфорен пентаоксид/ha. Тъй като един тон оборски тор съдържа средно 5,2 kg фосфорен пентаоксид, 50 kg фосфорен пентаоксид/ha съответстват приблизително на 10 тона складов капацитет на хектар.
(55)
Въз основа на приблизителната оценка, че разходите за изграждане на 500 m3 складови съоръжения възлизат на 1 263 120 BEF, белгийските власти смятат, че осигуряването на необходимия складов капацитет изисква инвестиция от около 2 500 BEF на тон складов капацитет, която ще се изплаща за период от 20 години, и следователно се равнява на 125 BEF/t тодишно. Следователно на земеделските производители на оборски тор с обработваема земя в области, в които се прилагат по-строги стандарти за разпръскването на тор, се дължи компенсация в размер на 1 250 BEF/ha.
(56)
Земеделските производители, които през 1996 г. са получили тази компенсация за съхранение на тор съгласно Наредбата за оборския тор, не могат през същата година да получат субсидии за покриване на лихви или капиталови премии за изграждане на съоръжения за съхранение на оборски тор от фламандския селскостопански инвестиционен фонд (VLF).
(57)
Тъй като земеделските производители с площи, намиращи се във водни зони, не могат изцяло да постигнат разрешеното количество азот на хектар с използване на оборски тор, белгийските власти предвиждат, че земеделските производители в тези области ще се стремят да поддържат производствените равнища чрез прилагане на допълнителни изкуствени торове, особено по отношение на „други култури“ и царевица.
(58)
Приема се, че тези стопанства ще използват допълнително 60 kg азот/ha на стойност 16 BEF/kg. Помощта за изплащане възлиза следователно на 960 BEF (60 × 16), което се закръгля на фиксирана сума в размер на 1 000 BEF/ha.
(59)
Земеделските производители с обработваеми земи през 1994 г., разположени във водни и природни зони, могат да кандидатстват за компенсация за площи в тези области в банката за оборски тор, която отговаря за администрирането на схемата. Те се задължават да посочват своята обработваема земя на картите и плановете, парцел по парцел, както и план за реколтата за 1994 г. и за годината на кандидатстване. Ако обработваемата земя се намира в няколко области или зони, компенсацията се изчислява на базата на най-строгите стандарти относно прилагането на оборски тор и разпръскването му. Банката за тор разглежда заявленията и информира засегнатите страни каква компенсация ще бъде изплатена, използвайки цялата налична информация. Компенсация не се изплаща, ако размерът ѝ възлиза на по-малко от 1 000 BEF. Кандидатите имат право на обжалване пред фламандския министър на околната среда, който е длъжен да вземе решение в срок от шест месеца, като в противен случай жалбата се счита за допустима.
(60)
Банката за оборски тор, полицейски служители и служителите от отдела за инспектиране на околната среда от органа за управление на околната среда, природата, земята и водата, както и други служители имат право да извършават проверки дали земеделските производители изпълняват задълженията си по Наредбата за оборския тор. В случай на открити нарушения от земеделските производители може да бъде изискано да върнат помощта. Не могат да се предоставят помощи по Наредбата за оборския тор за земи, оставени под угар.
III. ОЦЕНКА НА ПОМОЩТА
(61)
Гореописаните мерки представляват държавна помощ по смисъла на член 107, параграф 1 от ДФЕС. Компенсацията се предоставя с държавни средства и се изплаща на определени категории земеделски производители, т.е. тези, които са разположени във водни зони или природни зони. Тази помощ нарушава или заплашва да наруши конкуренцията и засяга търговията между държавите членки, тъй като по този начин се подобрява конкурентната позиция на земеделските производители, които получават компенсация, в сравнение със земеделските производители в други части на Белгия или в други държави членки, които не получават помощ. Освен това, доколкото продуктите, произведени от тези производители, са предмет на търговия в рамките на ЕС, изглежда вероятно мерките да окажат влияние върху търговията между държавите членки.
(62)
В писмените си коментари белгийските власти подчертават значението на екологичните цели на схемата за помощ, като в този контекст се позовават на разпоредбите на Регламент (ЕИО) № 2078/92 на Съвета от 30 юни 1992 г. относно методите на земеделско производство, съвместими с изискванията за опазване на околната среда и поддържане на природата (наричан по-нататък Регламент (ЕИО) № 2078/92) (8) и на Насоките на Общността относно държавната помощ за защита на околната среда (9). Точка 2.1 от Насоките относно държавната помощ за защита на околната среда гласи, че в селскостопанския сектор тези насоки не се прилагат в областта, обхваната от приложното поле на Регламент (ЕИО) № 2078/92. Поради това е целесъобразно да се започне от разглеждане на прилагането на Регламент (ЕИО) № 2078/92 по отношение на въпросните мерки.
(63)
Белгийските власти обясняват, че компенсацията на земеделските производители, предоставена като част от мярката за природни зони и водни зони, следва да бъде считана за изпълнение на разпоредбите на Регламент (ЕИО) № 2078/92.
(64)
В Регламент (ЕИО) № 2078/92 се установява общностната схема за помощ, която има за цел да се насърчи, въз основа на поети от земеделските производители задължения, inter alia, доброволното използване на земеделски практики, които намаляват замърсяването, причинено от селското стопанство (член 2, параграф 1). Държавите членки определят условията за отпускане на помощ и размера на помощта, която следва да се изплаща, въз основа на поетото бенефициера задължение и на загубата на доходи, както и необходимостта от осигуряване на стимул съгласно член 5, параграф 1, букви а) и б). Освен това, в съответствие с определените от Комисията условия Общността може да участва в някои премии, предоставени от държавите членки с цел компенсиране на загубите на доходи в резултат на задължителното прилагане на ограниченията, посочени в член 2, в контекста на мерките, прилагани в тези държави членки в съответствие с дадени разпоредби на Общността (член 4, параграф 5 от Регламент (ЕИО) № 2078/92).
(65)
Освен това, в съответствие с член 10, параграф 1 държавите членки имат възможност да въведат национално финансирани схеми за допълнителни мерки, при които условията за отпускане на помощ се различават от изискванията на регламента или количествата надвишават определените в него граници. Тези схеми трябва да са в съответствие с целите на регламента и с правилата за държавна помощ.
(66)
Разглежданата схема не е предназначена за предоставяне на компенсация за загуби, свързани с изпълнението на доброволно поети от земеделските производители задължения. Също така помощите не включват съфинансиране от Общността на компенсации в рамките на мерки, предприети от Белгия, при определени от Комисията условия. Вместо това схемата се състои от (изключително) национално финансиране на компенсации за загуби, произтичащи от спазването на задължения съгласно националното законодателство относно торовете.
(67)
Поради тази причина помощта не попада в обхвата на приложение на регламента и трябва да бъде разгледана в съответствие с приложимите правила за държавна помощ.
IV. ПРИЛАГАНЕ НА НАСОКИТЕ НА ОБЩНОСТТА ОТНОСНО ДЪРЖАВНАТА ПОМОЩ ЗА ЗАЩИТА НА ОКОЛНАТА СРЕДА
(68)
Необходимо е да се проучи дали мярката може да бъде счетена за съвместима с Насоките от 1994 г., установени от Комисията по отношение на държавната помощ за защита на околната среда (10) (наричани по-долу „Насоките“), които са били приложими към момента на мярката (11).
(69)
В този контекст е необходимо да се отбележи, че мерките за помощ за компенсиране на намаления добив от пасища или от царевица, помощите за обезвреждане на излишъците от оборски тор, както и компенсацията за допълнителните разходи за използване на изкуствени торове представляват оперативна помощ. В отговор на запитване от страна на службите на Комисията белгийските власти обясниха, че макар разходите за съхранение на оборски тор да са сравними с разходите за инвестиции в допълнителни складови съоръжения за оборски тор, всъщност те не са пряко свързани с действителни инвестиции. В светлината на тези пояснения Комисията смята, че и тази мярка следва да се счита за оперативна помощ.
(70)
Като цяло Комисията счита, че е малко вероятно изплащането на оперативни помощи за селскостопанския сектор да осигури траен принос за развитието на сектора, а може да доведе до нарушаване на условията на конкуренция, което ощетява земеделските производители, които не получават такива помощи. Поради това Комисията възприема строг подход към оценяването на тези помощи.
(71)
Плащането на оперативна помощ за мерки за защита на околната среда е разгледано в точка 3.4 от Насоките. Тя гласи:
„В съответствие с дългогодишната си политика Комисията обикновено не одобрява оперативна помощ, която покрива разходи на предприятията, произтичащи от замърсяване или вредно въздействие, които те причиняват. Въпреки това Комисията може да направи изключение от този принцип в някои точно определени случаи. Досега тя е правила такива изключения в областта на управлението на отпадъците и освобождаването от екологични данъци. Комисията ще продължи да оценява такива случаи поотделно и в светлината на строгите критерии, които е изготвила за горепосочените области. А именно, че помощта трябва да компенсира само допълнителни производствени разходи в сравнение с традиционните разходи и по принцип следва да бъде временна и постепенно намаляваща, така че да се създаде стимул за намаляване на замърсяването или за по-бързо въвеждане на по-ефективно използване на ресурсите. Освен това помощта не трябва да противоречи на други разпоредби на Договора за ЕО, и по-специално тези, които се отнасят до свободното движение на стоки и услуги.
В областта на управлението на отпадъците публичното финансиране на допълнителните разходи за разделно събиране, оползотворяване и третиране на битови отпадъци в полза на предприятията, както и на потребителите, могат да включват държавни помощи, но в този случай може да бъде разрешено, при условие че предприятията се таксуват пропорционално на ползването на системата от тях, или на количеството отпадъци, генерирани от тях. Помощта за събиране, оползотворяване и третиране на промишлени и селскостопански отпадъци ще се разглежда поотделно за всеки случай.
Временно освобождаване от нови екологични данъци може да бъде разрешено, ако е необходимо за компенсиране на загуба на конкурентоспособност, особено на международно равнище. Допълнителен фактор, който следва да се вземе предвид, са необходимите съответни действия на предприятията за намаляване на замърсяването. Тази разпоредба се прилага и по отношение на данъчните облекчения, въведени съгласно законодателството на ЕО, за които държавите членки имат свобода на действие по отношение на облекчението или неговия размер.“
(72)
По отношение на помощите за съхранение и обезвреждане на излишъците от оборски тор Комисията счита, че излишъкът от тор може да се разглежда като форма на селскостопански отпадъци. В съответствие с цитираните по-горе Насоки помощта за обезвреждане на такива отпадъци се разглежда поотделно за всеки конкретен случай, съобразно критериите, посочени в точка 3.4 от Насоките.
(73)
Комисията отбелязва, че настоящата мярка е била временна, тъй като тя се е прилагала само за 1996 г. и 1997 г. Освен това Комисията отбелязва, че белгийските власти не са уведомили за продължаването на преките плащания на помощи за съхранение или обезвреждане на оборски тор, въпреки че договореностите за събиране на тор от някои земеделски производители от банката за оборски тор остават непроменени.
(74)
Комисията също така трябва да отчете факта, че мерките за помощ не са постепенно намаляващи, тъй като през двете въпросни години е предоставен един и същ размер на помощта (вж. съображения 38-40, 49-51)
(75)
Освен това въз основа на информацията, предоставена от белгийските власти, изглежда, че мярката има за цел да компенсира изцяло разходите за съхранение и обезвреждане на излишъците от оборски тор в резултат на ограниченията, наложени в чувствителните зони. Така земеделските производители ще бъдат освободени от таксите за обезвреждане на отпадъци. Също така изглежда, че няма изискване земеделските производители в чувствителните зони да предприемат мерки за намаляване на продукцията на оборски тор. Следователно не е налице насрещно участие от страна на земеделските производители за получаването на помощта, което означава, че те са компенсирани за изпълняването на по-строгите стандарти за използване на оборски тор, приложими за чувствителните зони. Следователно мярката не създава стимул за намаляване на производството на оборски тор.
(76)
Поради тези причини Комисията счита, че мерките не са в съответствие с Насоките, нито с целите на Регламент (ЕИО) № 2078/92. Поради това Комисията счита, че те не са съвместими с вътрешния пазар.
(77)
По отношение на помощите за компенсиране на земеделските производители за загубите на продукция, произтичащи от ограниченията върху използването на оборски тор, включително помощта за компенсиране на допълнителните разходи за изкуствени торове, Комисията отбелязва, че помощите за загуба на продукция не са изрично посочени в Насоките. Независимо от това, доколкото ограниченията относно използването на оборски тор водят до спад на добива, те вероятно ще увеличат производствените разходи на земеделските производители за останалите култури. В съответствие с принципите, изложени в горепосочените Насоки, изглежда, че тези помощи могат да бъдат обосновани, само ако са изпълнени следните условия (12):
а)
Помощта следва да бъде временна и по принцип постепенно намаляваща, така че да се даде стимул за намаляване на замърсяването или за по-бързо въвеждане на по-ефективно използване на ресурсите;
б)
Помощта трябва да компенсира само допълнителни производствени разходи в сравнение с традиционните методи;
в)
Помощта не трябва да е в противоречие с други разпоредби на Договора за ЕО.
В допълнение от член 10 от Регламент (ЕИО) № 2078/92 следва, че помощта, предоставяна извън приложното поле на регламента, но с цел да се постигне едно от ограниченията, посочени в член 2, трябва да е в съответствие с целите на регламента.
(78)
Тъй като помощта се приложи само за период от две години, изглежда, че е временна. В подадената информация от 14 януари 2013 г. белгийските власти потвърдиха, че мерките са били прекратени през 1998 г.
(79)
Въпреки това за времето на прилагането на мярката помощта не е била постепенно намаляваща (вж. съображения 38-40, 49-51), което съответно не е създало стимул за по-бързо въвеждане на по-ефективно използване на ресурсите.
(80)
Както е отбелязано по-горе, компенсацията за загуба на продукция от пасища се изчислява на базата на общото използване на торове, разрешено в нечувствителните зони, а именно 450 kg азот/ha за пасища и 325 kg азот/ha царевица. Според белгийските власти тези изчисления базират на научни данни, за да се гарантира, че концентрацията на нитрати в подпочвените и повърхностните води не надвишава 50 mg NO3-N/l или 11,3 mg NO3-N/l, като се отчита средна допустима загуба в размер на 70 kg NO3-N/l на хектар годишно. Тяхната цел е да съчетаят оптимално производство с минимално излужване. Стойностите за природните и водните зони са изчислени по същия начин, като се взе предвид фактът, че те са по-чувствителни към нитрати от другите зони.
(81)
В писмото си от 7 август 1998 г. белгийските власти обясниха, че е взето решение изчислението на компенсацията за разликата в стандарта да се основава на общото количество азот, което може да се прилага по закон, включително азота от изкуствени торове и азота от животински тор. Според белгийските власти беше използван именно този подход, защото беше счетено за необходимо да се осигури равно третиране на земеделските производители от един регион, така че земеделските производители, чиито площи се намират в области, обхванати от по-строги местни стандарти, да не са ощетени в сравнение със земеделските производители, чиито площи не са засегнати от такива стандарти. Ако стандартите бяха еднакви за всички земеделски производители във всички области, това конкурентно предимство ще бъде премахнато и няма да има нужда от плащане на компенсация. При това положение, ако земеделските производители се постараят да надхвърлят основния стандарт за качество на околната креда, възможно е компенсацията да се изчисли въз основа на разликата между постигнатото и стандарта за качество.
(82)
Въз основа на този принцип на равенство в рамките на един и същи регион, белгийските власти са счели, че приложимите правила не представляват свръхкомпенсация на земеделските производители и/или компенсация за преустановяване на селскостопански практики, които са в противоречие с правилата на ЕС. Според техния аргумент конкурентните недостатъци или предимства в рамките на един и същи селскостопански регион ще бъдат по-силно изразени в рамките на този регион, отколкото в ЕС като цяло. Ето защо в рамките на Фландрия всички загуби, понесени от земеделските производители, чиито стопанства се намират в области с по-строги местни стандарти, са били компенсирани (действително понесената загуба на добива).
(83)
Освен това белгийските власти посочиха, че през 1996 г. и 1997 г. фламандският регион вече е налагал по-строги местни стандарти, докато с директивата за нитратите това стана задължително едва от 20 декември 1998 г. В чувствителните водни зони е наложено ограничение за пасищата в размер на 200 kg азот/ha, а за царевица и други култури ограничението е било 170 kg азот/ha. Според белгийските власти разрешеното количество животински тор от 1996 г. насам вече е било по-ниско от предвиденото в първата програма за действие съгласно Директива 91/676/ЕИО, като за определени култури е било ограничено до нивото, посочено във втората програма за действие.
(84)
На 14 януари 2013 г. белгийските власти предоставиха подробна информация относно метода на изчисление, за да покажат, че той е бил в съответствие със селскостопанската практика и с правните разпоредби на ЕС, които са били в сила по време на мерките.
(85)
Въпреки това, въз основа на наличната информация разпоредбите за водните и природните зони не изглежда да надхвърлят значително задълженията, посочени в Директива 91/676/ЕИО. В този контекст Комисията отбелязва, че белгийските органи сами са посочили в своите писмени забележки, че са определили водните и природните зони като особено чувствителни към замърсяване с нитрати, и че следователно са необходими по-ниски стойности, за да се гарантира постигане на целта от 50 mg/l нитрати в повърхностните сладки води, в частност тези, които се използват за извличане на питейна вода, и в подпочвените води. Това е стойността, която е била задължителна към края на 1995 г. съгласно Директива 91/676/ЕИО.
(86)
Освен това, що се отнася до метода за изчисляване на компенсацията, Комисията поиска от белгийските власти да предоставят валидирани проучвания за доказване на точността на допусканията, използвани при изчислението. По-специално от белгийските власти беше поискано да представят резултатите от изследвания, доказващи, че намалението на общото използване на торове от 450 kg азот/ha на 350 kg азот/ha действително води до спад на добивите с 15 %, а намалението от 450 kg азот/ha на 400 kg азот/ha води до спад на добивите с 7 %. В отговора си от 14 януари 2013 г. белгийските власти демонстрираха точността на допусканията, използвани за изчисляване.
(87)
Освен това от белгийските власти бе поискано да предоставят допълнителна информация относно допусканията, използвани за изчисляване на въздействието от тази загуба на продукция върху цялостната рентабилност на стопанството, като се използват редица хипотези, включително чиста земеделска продукция и смесена земеделска и животновъдна продукция. По-специално Комисията прикани белгийските власти да предоставят подробно обяснение защо се счита, че загуба в размер на 15 % от производството на трева в смесено земеделско/животновъдно стопанство представлява 40 % загуба на рентабилност на стопанството, като се вземат предвид различните видове животновъдно производство. Белгийските власти предоставиха тази информация в своя отговор от 14 януари 2013 г.
(88)
Освен това белгийските власти бяха приканени да предоставят изчисления на основата на алтернативни методи за предоставяне на компенсация, като например цената на закупуване на фураж заместител като еквивалент на загубата на продукция. В отговора си от 14 януари 2013 г. белгийските власти твърдят, че тъй като такива изчисления не са извършени към момента на мярката, вече не е възможно те да бъдат извършени.
(89)
Поради това становището на Комисията е, че белгийските власти не са доказали, че помощта е била ограничена единствено до допълнителните производствени разходи. Освен това, както е показано по-горе (съображение 79), помощта не е била постепенно намаляваща.
(90)
Следователно предоставянето на помощ за загуба на продукция не отговаря на условията на Насоките. По тези причини Комисията счита, че тези мерки за помощ не са съвместими с Договора.
V. ЗАКЛЮЧЕНИЕ
(91)
Комисията констатира, че Белгия неправомерно е прилагала компенсацията съгласно Наредбата за оборския тор в нарушение на член 93, параграф 3 от Договора за ЕО (понастоящем член 108, параграф 3 от ДФЕС).
(92)
Мерките попадат извън приложното поле на Регламент (ЕИО) № 2078/92.
(93)
Мерките за компенсация за съхранение и обезвреждане на излишния оборски тор и загубата на продукция представляват оперативна помощ, която само по изключение може да бъде обявена за съвместима. Поради това строгият подход от Насоките предвижда, че помощта за съхранение и обезвреждане може да бъде обявена за съвместима, ако тя е временна и постепенно намаляваща и ако това изисква наличието на насрещно участие от страна на земеделския производител. При помощи за загубите на продукция помощта следва да бъде временна и постепенно намаляваща и да компенсира единствено допълнителните производствени разходи. Като е видно от анализа по-горе, тези условия не бяха изпълнени.
(94)
При липсата на насрещно участие от страна на бенефициерите за получаване на помощта и доколкото мерките за помощ изглежда не съдържат никакви стимули за бенефициерите да предприемат допълнителни стъпки за подобряване на опазването на околната среда, според Комисията тази мярка за помощ не допринася за развитието на някои икономически дейности по смисъла на член 107, параграф 3, буква в) от ДФЕС.
(95)
Наредбата за оборския тор беше отменена през 1998 г. и всички мерки са преустановени.
(96)
Поради гореспоменатите причини Комисията констатира, че по време на периода на прилагането ѝ през 1996 г. и 1997 г. мярката представлява неправомерна и несъвместима помощ, която по принцип трябва да бъде възстановена.
(97)
Поради факта, че правомощията на Комисията за възстановяване на несъвместима помощ са предмет на давностен срок от десет години (13), тази несъвместима помощ не може да бъде възстановена.
(98)
Всички индивидуални помощи, които към момента на предоставянето са отговаряли на условията за групово освобождаване или одобрена схема, са съвместими с вътрешния пазар, в рамките на максималния интензитет на помощта, приложим за този вид помощ,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Държавната помощ, предоставена като компенсация съгласно Наредбата за оборския тор, неправомерно приведена в действие от Белгия в нарушение на член 93, параграф 3 от Договора за ЕО , е несъвместима с вътрешния пазар.
Член 2
Индивидуалните помощи, отпуснати по схемата, посочена в член 1, които към момента на предоставянето са отговаряли на условията за групово освобождаване или одобрена схема, са съвместими с вътрешния пазар, в рамките на максималния интензитет на помощта, приложим за този вид помощ.
Член 3
Адресат на настоящото решение е Кралство Белгия.
Съставено в Брюксел на 16 септември 2013 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 16ης Σεπτεμβρίου 2013
σχετικά με τισ αντισταθμίσεισ βάσει του διατάγματοσ για τα ζωικά λιπάσματα C 45/98 (ex NN 75/98) που χορήγησε το Βέλγιο (Φλάνδρα)
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 5818]
(Τα κείμενα στην ολλανδική και τη γαλλική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)
(2013/530/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
(1)
Μετά την παραλαβή καταγγελίας ότι η φλαμανδική κυβέρνηση χορηγούσε παράνομες ενισχύσεις σε κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων για τη χρήση λιπασμάτων και κοπριάς (εφεξής «το μέτρο»), οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κάλεσαν τις βελγικές αρχές, με επιστολή της 4ης Φεβρουαρίου 1998, να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της απόφασης της φλαμανδικής κυβέρνησης της 20ής Δεκεμβρίου 1995 για την καταβολή αποζημίωσης σε κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει της νομοθεσίας για τα λιπάσματα (εφεξής «διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά»).
(2)
Η Επιτροπή έλαβε τις εν λόγω πληροφορίες με επιστολή του φλαμανδού Υπουργού Περιβάλλοντος και Απασχόλησης, της 18ης Μαρτίου 1998, και με επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσωπείας του Βελγίου της 31ης Μαρτίου 1998.
(3)
Στις 15 Απριλίου 1998 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη εκπροσώπων των αρμόδιων βελγικών αρχών και των υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
(4)
Με τηλεομοιοτυπία της 10ης Ιουλίου 1998, η Επιτροπή απέστειλε στις βελγικές αρχές αίτηση συμπληρωματικών πληροφοριών, στην οποία οι βελγικές αρχές απάντησαν με επιστολή της 7ης Αυγούστου 1998 που πρωτοκολλήθηκε στις 10 Αυγούστου 1998.
(5)
Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπέβαλαν οι βελγικές αρχές, οι πληρωμές πραγματοποιήθηκαν το 1996. Το εν λόγω μέτρο δεν είχε κοινοποιηθεί ακόμη στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ). Για τον λόγο αυτό, η υπόθεση καταχωρίστηκε στο μητρώο των μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων με τον αριθμό NN 45/98. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι το καθεστώς ήταν σε ισχύ κατά τα έτη 1996 και 1997, η Επιτροπή κατέγραψε τη δέσμευση που ανέλαβαν οι βελγικές αρχές, με την επιστολή τους της 7ης Αυγούστου 1998, να μη καταβάλουν ενισχύσεις για το 1997, έως ότου η Επιτροπή λάβει απόφαση σχετικά με το συμβιβάσιμο της ενίσχυσης με την κοινή αγορά. Οι βελγικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι η φλαμανδική κυβέρνηση είχε την πρόθεση να ενσωματώσει το εν λόγω καθεστώς αποζημίωσης στο φλαμανδικό πρόγραμμα ενισχύσεων βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 (2).
(6)
Με επιστολή της 21ης Ιανουαρίου 1999, η Επιτροπή ενημέρωσε το Βέλγιο ότι αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σχετικά με την ενίσχυση.
(7)
Η απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στις 17 Απριλίου 1999 στην Επίσημη Εφημερίδα (3).
(8)
Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το εν λόγω μέτρο.
(9)
Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις από ενδιαφερόμενα μέρη.
(10)
Οι βελγικές αρχές ανακάλεσαν κοινοποιήσεις που αφορούσαν άλλες φλαμανδικές υποθέσεις σχετικά με τη λίπανση με κοπριά (C12/1999, N105/1999, N311/99).
(11)
Στις 6 Μαρτίου 2012, η Επιτροπή έλαβε καταγγελία από κάτοχο εκμετάλλευσης για την καταβολή αποζημίωσης για το 1996 κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά. Σε σύσκεψη μεταξύ των εκπροσώπων των βελγικών αρχών (φλαμανδικών) και των υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις 16 Απριλίου 2012, η Επιτροπή κάλεσε τις βελγικές αρχές να υποβάλουν τις απόψεις τους σχετικά με την καταγγελία.
(12)
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε πρόσθετες πληροφορίες στις 9 Νοεμβρίου 2012. Οι βελγικές αρχές απάντησαν με επιστολή της 14ης Ιανουαρίου 2013.
II. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
1. ΤΊΤΛΟΣ
(13)
Αποζημίωση βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά.
2. ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
(14)
Ο συνολικός προϋπολογισμός του μέτρου για το 1996 ανήλθε σε 427 511 868 BEF (βελγικά φράγκα) και κατανέμεται ως εξής:
α)
αποζημίωση για μειωμένη απόδοση
-
βοσκότοποι 250 279 282 BEF
-
αραβόσιτος 50 102 650 BEF
β)
αποζημίωση για το κόστος απόρριψης της κοπριάς 65 486 397 BEF
γ)
αποζημίωση για το κόστος αποθήκευσης κοπριάς 34 276 829 BEF
δ)
αποζημίωση για την αγορά πρόσθετων λιπασμάτων 27 366 710 BEF
(15)
Οι αποζημιώσεις βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά καταβλήθηκαν για το έτος 1996.
(16)
Σύμφωνα με το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά, η αποζημίωση καταβάλλεται σε κατόχους εκμεταλλεύσεων το σύνολο ή μέρος των οποίων βρίσκεται εντός υδάτινης περιοχής ή φυσικής περιοχής. Αυτό αφορά 7,502 επί συνόλου 40,673 επιχειρήσεων με αρόσιμες εκτάσεις ή ζωικό κεφάλαιο στη Φλάνδρα (18,5 %). Σε όρους έκτασης, επί συνόλου 649,223 εκταρίων αρόσιμων ή κτηνοτροφικών εκτάσεων, 47,948 εκτάρια (7,5 %) βρίσκονται σε υδάτινη ζώνη και 21,919 εκτάρια (3 %) βρίσκονται σε φυσική ζώνη.
(17)
Στόχος του καθεστώτος ενισχύσεων είναι να δοθεί η δυνατότητα στους κατόχους εκμεταλλεύσεων σε ευαίσθητες από περιβαλλοντική άποψη περιοχές να προσαρμοστούν στα αυστηρά πρότυπα χρήσης κοπριάς και να αποζημιωθούν για την οικονομική ζημία που υπέστησαν. Η ενίσχυση υπολογίζεται με βάση την απώλεια εισοδήματος, σε συνάρτηση με τη συνήθη γεωργική πρακτική εκτός αυτών των ευαίσθητων περιοχών. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η χορήγηση αποζημίωσης ήταν επίσης αναγκαία για την αποφυγή κοινωνικών εντάσεων.
(18)
Η ενίσχυση χορηγείται σε γεωργούς αυτών των ευαίσθητων περιοχών ως αποζημίωση για:
α)
τη μείωση της παραγωγής λόγω της χρήσης μικρότερων ποσοτήτων λιπασμάτων και κοπριάς,
β)
το επιπλέον το κόστος διάθεσης της κοπριάς,
γ)
το επιπλέον το κόστος αποθήκευσης κοπριάς,
δ)
την αγορά πρόσθετων ποσοτήτων χημικών λιπασμάτων.
(19)
Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπέβαλαν οι βελγικές αρχές, η καταβολή αποζημιώσεων στους κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων ως αντιστάθμιση για την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη νομοθεσία για τα λιπάσματα βασιζόταν σε τέσσερις νομοθετικές πράξεις:
α)
στην απόφαση της φλαμανδικής κυβέρνησης, της 20ής Δεκεμβρίου 1995, για την καταβολή αποζημίωσης σε κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων έναντι υποχρεώσεων βάσει της νομοθεσίας για τα λιπάσματα,
β)
στην απόφαση της φλαμανδικής κυβέρνησης, της 20ής Δεκεμβρίου 1995, για τον καθορισμό της αντιστάθμισης για τα έτη 1996 και 1997, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 9 του διατάγματος της 23ης Ιανουαρίου 1991 σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος από τη ρύπανση που προκαλούν τα λιπάσματα κοπριάς,
γ)
στην απόφαση της φλαμανδικής κυβέρνησης, της 19ης Μαρτίου 1996, για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τις πρόσθετες υποχρεώσεις όσον αφορά τη διάθεση της κοπριάς και την πρόβλεψη βοήθειας για τα πρόσθετα πλεονάσματα κοπριάς σε περιοχές με αυστηρότερους κανόνες για τη διασπορά της κοπριάς,
δ)
στην απόφαση της φλαμανδικής κυβέρνησης της 15ης Ιουλίου 1997 που τροποποιεί την απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1995 για τον καθορισμό της αντιστάθμισης για τα έτη 1996 και 1997, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 9 του διατάγματος της 23ης Ιανουαρίου 1991 σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος από τη ρύπανση που προκαλούν τα λιπάσματα κοπριάς.
(20)
Καμία από τις ανωτέρω νομοθετικές πράξεις δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 93 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ).
(21)
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η πολιτική της Φλάνδρας για τη λίπανση με κοπριά έχει ως βάση το διάταγμα της 20ής Δεκεμβρίου 1995 που τροποποιεί το διάταγμα της 23ης Ιανουαρίου 1991 για την προστασία του περιβάλλοντος από τη ρύπανση που προκαλούν τα λιπάσματα κοπριάς. Το εν λόγω διάταγμα αποσκοπεί στη μείωση των περιβαλλοντικών προβλημάτων που προκαλούν ο εμπλουτισμός των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων καθώς και η απόπλυση φωσφορικών και νιτρικών αλάτων στο έδαφος, με τον κίνδυνο της διείσδυσης σε υπόγεια και επιφανειακά ύδατα. Σύμφωνα με την έκθεση για το περιβάλλον και τη φύση στη Φλάνδρα, η γεωργία αντιπροσωπεύει το 56 % της καθαρής επιβάρυνσης του περιβάλλοντος με άζωτο και φωσφορικά άλατα. Η απόρριψη αμμωνιακών ενώσεων από τις εγκαταστάσεις σταυλισμού και η διασπορά υγρής κοπριάς αντιπροσωπεύουν το 21 % των ρυπογόνων εκπομπών στη Φλάνδρα.
(22)
Το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά θέτει τους στόχους σε σχέση με την επίτευξη ή/και τη διατήρηση των απαιτουμένων προδιαγραφών ποιότητας για το έδαφος, το νερό (επιφανειακά και υπόγεια ύδατα) και τον αέρα. Προβλέπει τη βαθμιαία ενίσχυση των περιορισμών στη χρήση κοπριάς. Με τον τρόπο αυτό, παρέχεται η δυνατότητα προσαρμογών κατά τη διάρκεια μεταβατικού σταδίου. Πρέπει να οριστούν σταδιακά αυστηρότερα πρότυπα για τη χρήση λιπασμάτων, εκτός από τις ιδιαίτερα ευαίσθητες περιοχές, δηλαδή τις υδάτινες και φυσικές ζώνες, στις οποίες τέθηκαν άμεσα σε ισχύ αυστηρότεροι κανόνες.
(23)
Το διάταγμα προβλέπει επίσης πάγωμα της παραγωγής κοπριάς και των μονάδων ζωικού κεφαλαίου στη Φλάνδρα στα επίπεδα του 1992. Για τον σκοπό αυτό, τέθηκε σε εφαρμογή πολιτική χορήγησης τοπικών αδειών. Ταυτόχρονα, κατά την ανανέωση των αδειών, θα επιβληθούν περικοπές έως 25 % για τις μεγάλες εκμεταλλεύσεις. Στον κτηνοτροφικό τομέα, δόθηκε πίστωση χρόνου (έως το 2002), ώστε να εξευρεθούν τρόποι για να μειωθούν τα πλεονάσματα κοπριάς και ο αντίκτυπός τους.
(24)
Οι αυστηρότεροι περιορισμοί τέθηκαν σε ισχύ άμεσα την 1η Ιανουαρίου 1996, στις ακόλουθες ζώνες:
α)
περιοχές απόληψης και διατήρησης υδάτων,
β)
φυσικές περιοχές, προστατευόμενες περιοχές, δασικές εκτάσεις,
γ)
περιοχές που καλύπτονται από την οδηγία για τα πτηνά,
δ)
κοιλάδες και γεωργική γη οικολογικής αξίας,
ε)
εκτάσεις ευάλωτες στα νιτρικά άλατα,
στ)
εκτάσεις με φωσφορική ρύπανση.
(25)
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, κατά τον χαρακτηρισμό αυτών των ευαίσθητων περιοχών ελήφθησαν υπόψη οι απαιτήσεις της οδηγίας 91/676/EOK (4) του Συμβουλίου σχετικά με την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης και της οδηγίας 79/409/EOK (5) του Συμβουλίου για τη διατήρηση των άγριων πτηνών.
(26)
Σύμφωνα με το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά, από την 1η Ιανουαρίου 1996 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998, εφαρμόζονταν τα ακόλουθα γενικά όρια για τη διασπορά λιπασμάτων και κοπριάς σε ολόκληρη τη Φλάνδρα, εκτός από τις υδάτινες και φυσικές ζώνες. Τα όρια αυτά εκφράζονται σε χιλιόγραμμα φωσφορικού ανυδρίτη, σε χιλιόγραμμα αζώτου από χημικά λιπάσματα και σε χιλιόγραμμα συνολικού κατ’ έτος επιτρεπόμενου αζώτου, όπως παρουσιάζεται στον κατωτέρω πίνακα.
Ομάδα καλλιέργειας
Φωσφορικός ανυδρίτης
Άζωτο από χημικά λιπάσματα
Συνολικό άζωτο
Βοσκότοποι
170
250
450
Αραβόσιτος
160 (1996)
155 (1997)
150 (1998)
200
325
Καλλιέργειες με μικρή ανάγκη σε άζωτο (6)
125
125
170
Λοιπές καλλιέργειες
150
225
325
(27)
Οι βελγικές αρχές δημοσίευσαν επίσης τα ακόλουθα όρια ως ενδεικτικά των στόχων που επιθυμούσαν να επιτευχθούν μετά το 2003.
Ομάδα καλλιέργειας
Φωσφορικός ανυδρίτης
Άζωτο από χημικά λιπάσματα
Άζωτο από ζώα, κοπριά και άλλα λιπάσματα
Συνολικό άζωτο
Βοσκότοποι
125
250
250
450
Αραβόσιτος
100
130
225
275
Καλλιέργειες με μικρή ανάγκη σε άζωτο (7)
100
70
125
125
Λοιπές καλλιέργειες
100
150
200
275
(28)
Εκτός από τα ανωτέρω ποσοτικά όρια, απαγορεύεται η διασπορά κοπριάς ή άλλων οργανικών λιπασμάτων σε συνήθεις γεωργικές εκτάσεις κατά τις ακόλουθες περιόδους: από τις 21 Σεπτεμβρίου έως τις 21 Ιανουαρίου, όλες τις Κυριακές και τις επίσημες αργίες, όλα τα Σάββατα, εκτός από τα Σάββατα μεταξύ της 1ης Φεβρουαρίου και της 15ης Μαΐου, τη νύκτα (μεταξύ 10 μ.μ. και 7 π.μ.), όταν το έδαφος καλύπτεται από πλημμύρα, παγετό ή χιόνι.
(29)
Εφαρμόζονται αυστηρότερα πρότυπα σε υδάτινες ζώνες που προορίζονται για την παραγωγή πόσιμου νερού ή είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στην απόπλυση αζώτου. Με τον όρο «υδάτινη ζώνη» νοούνται:
α)
οι λεκάνες απορροής και προστατευόμενες περιοχές των τύπων II και III για τα υπόγεια ύδατα, που οριοθετούνται σύμφωνα με το υπουργικό διάταγμα της 24ης Ιανουαρίου 1984 σχετικά με τη θέσπιση μέτρων για τη διαχείριση των υπόγειων υδάτων,
β)
οι ευαίσθητες περιοχές για τις οποίες η φλαμανδική κυβέρνηση έχει ορίσει ότι απαιτούνται αυστηρότερα πρότυπα υπο-υδρογραφικών ταμιευτήρων υδάτων επιφανείας που προορίζονται για την παραγωγή πόσιμου νερού, και οι οποίες οριοθετούνται σύμφωνα με τον νόμο της 26ης Μαρτίου 1971 για την προστασία των επιφανειακών υδάτων από τη ρύπανση,
γ)
οι περιοχές με ευάλωτες στη νιτρορρύπανση εκτάσεις που υπόκεινται σε αυστηρότερα πρότυπα τα οποία καθορίζονται από τη φλαμανδική κυβέρνηση και οριοθετούνται σύμφωνα με το υπουργικό διάταγμα της 24ης Ιανουαρίου 1984 σχετικά με τον καθορισμό μέτρων για τη διαχείριση των υπόγειων υδάτων.
(30)
Ο κατωτέρω πίνακας παρουσιάζει τα πρότυπα που διέπουν τη χρήση κοπριάς και εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 1996 στις υδάτινες ζώνες. Οι εν λόγω κανόνες βασίζονται στα πρότυπα απόδοσης για τις κατηγορίες καλλιεργειών που περιέχονται στον κατάλογο και στις αποδεκτές από περιβαλλοντική άποψη απώλειες για τις εν λόγω ζώνες. Οι ποσότητες εκφράζονται σε χιλιόγραμμα P2O5 και χιλιόγραμμα αζώτου ανά εκτάριο ετησίως.
Ομάδα καλλιέργειας
Φωσφορικός ανυδρίτης
Άζωτο από χημικά λιπάσματα
Άζωτο από ζώα, κοπριά και άλλα λιπάσματα
Συνολικό άζωτο
Βοσκότοποι
120
200
200
350
Αραβόσιτος
100
150
170
275
Καλλιέργειες με μικρή ανάγκη σε άζωτο
80
70
125
125
Λοιπές καλλιέργειες
100
150
170
275
(31)
Στις υδάτινες ζώνες απαγορεύεται η διασπορά της κοπριάς το διάστημα από 1η Σεπτεμβρίου έως και την 21η Ιανουαρίου, με εξαίρεση τις ζώνες Α και Β σε περιοχές που χρησιμοποιούνται για υδροληψία επιφανειακών υδάτων, στις οποίες η απαγόρευση παρατείνεται έως και την 15η Φεβρουαρίου.
(32)
Με τον όρο «φυσική ζώνη» νοούνται:
α)
οι κοιλάδες και γεωργικές εκτάσεις οικολογικής αξίας, όπως εμφανίζονται στους χάρτες για την ανάπτυξη της υπαίθρου οι οποίοι προβλέπονται στον νόμο της 29ης Μαρτίου 1962 για την οργάνωση εθνικής χωροταξίας και πολεοδομίας,
β)
οι ζώνες ειδικής προστασίας που οριοθετήθηκαν με την απόφαση της φλαμανδικής κυβέρνησης της 17ης Οκτωβρίου 1988,
γ)
συγκεκριμένοι βιότοποι και οι παρακείμενες ενδιάμεσες ζώνες,
δ)
δασικές περιοχές, φυσικές περιοχές, περιοχές φυσικής ανάπτυξης ή περιοχές οικολογικής προστασίας, όπως αναφέρονται στους χάρτες ανάπτυξης της υπαίθρου που προβλέπονται στον νόμο της 29ης Μαρτίου 1962 για την οργάνωση εθνικής χωροταξίας και πολεοδομίας, με ένα μεταβατικό μέτρο που εφαρμόστηκε έως τις 31 Δεκεμβρίου 1997.
(33)
Ο κατωτέρω πίνακας παραθέτει τα πρότυπα που διέπουν τη χρήση κοπριάς και εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 1996 στις φυσικές ζώνες. Οι εν λόγω κανόνες βασίζονται στα πρότυπα απόδοσης για τις κατηγορίες καλλιεργειών που περιέχονται στον κατάλογο και στις αποδεκτές από περιβαλλοντική άποψη απώλειες για τις εν λόγω ζώνες. Οι ποσότητες εκφράζονται σε χιλιόγραμμα P2O5 και χιλιόγραμμα αζώτου ανά εκτάριο ετησίως.
Ομάδα καλλιέργειας
Φωσφορικός ανυδρίτης
Άζωτο από χημικά λιπάσματα
Συνολικό άζωτο
Βοσκότοποι
120
200
400
Αραβόσιτος
100
150
275
Καλλιέργειες με μικρή ανάγκη σε άζωτο
80
70
125
Λοιπές καλλιέργειες
100
150
275
(34)
Στις φυσικές ζώνες, η διασπορά κοπριάς απαγορεύεται το διάστημα από την 1η Σεπτεμβρίου έως και την 21η Ιανουαρίου και στις περιοχές βοσκοτόπων που έχουν σημασία για τη διατήρηση των πτηνών, η λίπανση με κοπριά μπορεί επίσης να απαγορευθεί από την 1η Απριλίου έως τις 30 Ιουνίου. Επιπλέον, απαγορεύεται η χρήση λιπασμάτων παντός είδους σε δασώδεις εκτάσεις, φυσικές περιοχές, περιοχές φυσικής ανάπτυξης ή περιοχές οικολογικής προστασίας από την 1η Ιανουαρίου 1998, με εξαίρεση τα περιττώματα των ζώων που βόσκουν στις εκτάσεις αυτές, με ανώτατη επιτρεπόμενη πυκνότητα βόσκησης 2 μονάδων ζωικού κεφαλαίου ανά εκτάριο που μετρούνται σε όλη τη διάρκεια του έτους. Οι οικογενειακές γεωργικές εκμεταλλεύσεις μπορούν να εξαιρεθούν προσωρινά από την εν λόγω απαγόρευση.
(35)
Σύμφωνα με το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά, η αποζημίωση καταβάλλεται αυτομάτως μόνο όσον αφορά τα αγρωστώδη και τον αραβόσιτο. Όσον αφορά τις άλλες καλλιέργειες, θεωρείται ότι τα μειωμένα επίπεδα χρήσης λιπασμάτων δεν επιφέρουν μείωση της παραγωγής. Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, ο γεωργός μπορεί να λάβει αποζημίωση, εάν είναι σε θέση να αποδείξει ότι υπέστη ζημία.
(36)
Η χορήγηση αποζημίωσης για μεταβολή της απόδοσης βοσκοτόπων υπολογίζεται με βάση τη διαφορά μεταξύ του επιτρεπόμενου ορίου λιπασμάτων στις περιοχές εκτός των ευαίσθητων ζωνών και των επιτρεπόμενων ορίων στις ευαίσθητες ζώνες, με διάκριση μεταξύ περιοχών που βρίσκονται σε υδάτινες ζώνες και περιοχών που βρίσκονται σε φυσικές ζώνες. Στόχος της ενίσχυσης είναι η αντιστάθμιση της απώλειας απόδοσης και αποδοτικότητας εξαιτίας των εν λόγω μειώσεων.
(37)
Ως βάση υπολογισμού της ενίσχυσης λαμβάνεται το μέσο ημιακαθάριστο περιθώριο (ΗΑΠ) σε βελγικά φράγκα ανά εκτάριο για τα τρία τελευταία έτη πριν από τη χορήγηση της αποζημίωσης, σύμφωνα με τον κώδικα φορολογίας εισοδήματος. Γίνεται διάκριση μεταξύ εκτάσεων που χρησιμοποιούνται για την εκτροφή ζώων γαλακτοπαραγωγής και άλλων βοσκοτόπων. Για τον υπολογισμό των ΗΑΠ, η Φλάνδρα διαιρείται σε 13 περιοχές, σε συνάρτηση με τα γεωπονικά χαρακτηριστικά της κάθε περιοχής.
(38)
Όσον αφορά τους βοσκότοπους για αγελάδες γαλακτοπαραγωγής, το υψηλότερο ΗΑΠ βρίσκεται στην περιοχή Κempenland της Αμβέρσας (55 700 BEF/εκτάριο), το χαμηλότερο στην περιοχή των αμμόλοφων (33 167 BEF/εκτάριο), ενώ το μέσο περιθώριο για όλη τη Φλάνδρα ανέρχεται σε 44 160 BEF/εκτάριο. Όσον αφορά τους άλλους βοσκότοπους, το υψηλότερο ΗΑΠ σημειώνεται στην αμμώδη και αργιλώδη περιφέρεια Δυτικής Φλάνδρας (36 100 BEF/εκτάριο), το χαμηλότερο στην περιοχή των αμμόλοφων (24 633 BEF/εκτάριο), ενώ το μέσο ΗΑΠ για το σύνολο της Φλάνδρας ανέρχεται σε 31 941 BEF/εκτάριο.
(39)
Για τις υδάτινες ζώνες, η αντισταθμιστική αποζημίωση βασίζεται στο γεγονός ότι το ανώτατο επιτρεπόμενο επίπεδο χρήσης αζώτου ορίζεται σε 350 χλγμ./εκτάριο σε σύγκριση με 450 χλγμ./εκτάριο για τις κανονικές ζώνες. Αυτό αντιστοιχεί σε μείωση της τάξης του 22 %. Σύμφωνα με τον νόμο για τις μειωμένες αποδόσεις, οι βελγικές αρχές υπολογίζουν ότι αυτό θα επιφέρει μείωση των αποδόσεων κατά 15 %. Ωστόσο, οι επιπτώσεις στην αποδοτικότητα της εκμετάλλευσης θα είναι μεγαλύτερες. Μετά την αφαίρεση των παγίων δαπανών, οι βελγικές αρχές υπολογίζουν ότι, κατά μέσο όρο, το ΗΑΠ ανέρχεται στο 40 % της συνολικής απόδοσης. Έτσι, μια μείωση της απόδοσης κατά 15 % θα επιφέρει μείωση του ΗΑΠ κατά 37,5 % (15 % × 100/40). Η βάση για την καταβολή αποζημίωσης λόγω μειωμένης απόδοσης στην εκάστοτε περιοχή είναι επομένως ΗΑΠ 37,5 %. Ταυτόχρονα, στις υδάτινες περιοχές, οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων οφείλουν να χρησιμοποιούν μικρότερη ποσότητα χημικών λιπασμάτων κατά 50 χιλιόγραμμα ανά εκτάριο. Αυτό αντιπροσωπεύει εξοικονόμηση 800 ευρώ (50 χλγμ. N × 16 BEF/χλγμ.). Συνεπώς, το ποσό αυτό αφαιρείται από την καταβλητέα ενίσχυση.
(40)
Για τις φυσικές ζώνες, η αντισταθμιστική αποζημίωση βασίζεται στις ίδιες αρχές. Στις φυσικές περιοχές, το ανώτατο επιτρεπόμενο επίπεδο χρήσης αζώτου είναι 400 χλγμ./εκτάριο έναντι 450 χλγμ./εκτάριο στις κανονικές περιοχές, το οποίο αντιστοιχεί σε μείωση 11 %. Οι βελγικές αρχές υπολογίζουν ότι αυτό επιφέρει μείωση των αποδόσεων κατά 7 %. Μια μείωση της απόδοσης κατά 7 % θα επιφέρει μείωση του ΗΑΠ κατά 17,5 % (7 % × 100/40). Η βάση για την καταβολή αντιστάθμισης για μειωμένες αποδόσεις στις φυσικές ζώνες είναι συνεπώς ΗΑΠ × 17,5 %. Επιπλέον, εφαρμόζεται η ίδια μείωση της ενίσχυσης κατά 800 BEF (βλ. ανωτέρω σκέψη 39), λόγω εξοικονόμησης από τη μειωμένη χρήση λιπασμάτων.
(41)
Ο κατωτέρω πίνακας συνοψίζει τις υψηλότερες, τις χαμηλότερες και τις μέσες τιμές της πληρωτέας ενίσχυσης.
Βοσκότοποι γαλακτοπαραγωγικής κτηνοτροφίας
ΗΑΠ
Συντελεστής ενίσχυσης, υδάτινες ζώνες
FOR-L_2013285EL.01000801.notes.0001.xml.jpg
Συντελεστής ενίσχυσης, φυσικές ζώνες
FOR-L_2013285EL.01000801.notes.0002.xml.jpg
Kempenland Αμβέρσας
55 700
20 088
8 948
Περιοχή αμμόλοφων
33 167
11 638
5 004
Μέσος όρος
44 160
15 760
9 928
Άλλοι βοσκότοποι
ΤΑΚ
Συντελεστής ενίσχυσης, υδάτινες ζώνες
FOR-L_2013285EL.01000801.notes.0003.xml.jpg
Συντελεστής ενίσχυσης, φυσικές ζώνες
FOR-L_2013285EL.01000801.notes.0004.xml.jpg
Αμμώδης/ αργιλώδης περιφέρεια της Δυτικής Φλάνδρας
36 100
12 738
5 518
Περιοχή αμμόλοφων
24 633
8 437
3 511
Μέσος όρος
31 941
11 177
4 789
(42)
Οι βελγικές αρχές τονίζουν ότι αυτοί είναι οι ανώτατοι συντελεστές αποζημίωσης ανά εκτάριο. Η συνολική έκταση των βοσκοτόπων που είναι επιλέξιμοι για αντισταθμιστική αποζημίωση ανέρχεται σε 31 003 εκτάρια, εκ των οποίων τα 17 468 εκτάρια βρίσκονται στις υδάτινες ζώνες και 13 535 εκτάρια στις φυσικές ζώνες. Η ανώτατη θεωρητική αποζημίωση που θα μπορούσε να είχε καταβληθεί είναι 202 822 411 BEF στις υδάτινες ζώνες και 65 900 155 BEF στις φυσικές ζώνες. Όμως, λόγω των χαμηλότερων συντελεστών ενίσχυσης για τους βοσκότοπους μη γαλακτοπαραγωγικής κτηνοτροφίας, η πραγματική αποζημίωση που χορηγήθηκε για τις εκτάσεις βοσκοτόπων ήταν 250 275 012 BEF ετησίως, εκ των οποίων 186 505 640 BEF χορηγήθηκαν στις υδάτινες ζώνες και 63 769 372 BEF σε φυσικές ζώνες. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η διαφορά αυτή μεταξύ ανώτατων θεωρητικών συντελεστών ενίσχυσης και των συντελεστών ενισχύσεων που όντως καταβλήθηκαν οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, και ιδίως στο γεγονός ότι η αποζημίωση καταβλήθηκε μόνο για βοσκότοπους τους οποίους χρησιμοποιούσε ήδη ως λειμώνες το 1994 η ίδια γεωργική εκμετάλλευση.
(43)
Όσον αφορά τον αραβόσιτο, εφαρμόζεται κατ’ αποκοπή ενίσχυση ύψους 3 600 BEF/εκτάριο για την απώλεια παραγωγής, υπό την προϋπόθεση ότι εξακολουθεί να καλλιεργείται αραβόσιτος στο ίδιο αγροτεμάχιο και δεν έχει σπαρεί σε πρώην λειμώνες που έχουν οργωθεί. Αυτή η ενίσχυση βασίζεται σε εκτιμήσεις ότι η μέση παραγωγή ξηρού προϊόντος για τον αραβόσιτο είναι 14 500 χλγμ./εκτάριο και η μέση απώλεια απόδοσης λόγω της εφαρμογής αυστηρότερων κανόνων είναι 900 χλγμ./εκτάριο. Με βάση εκτιμώμενο κόστος παραγωγής ξηρού προϊόντος 4 BEF/χλγμ., συνάγεται απώλεια εισοδήματος ύψους 3 600 BEF.
(44)
Επιπλέον, οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων ενθαρρύνονται να σπέρνουν αγρωστώδη (χόρτο) μετά τον αραβόσιτο, μειώνοντας με τον τρόπο αυτό την απορροή νιτρικών αλάτων από το έδαφος και την απόπλυση νιτρικών ενώσεων. Για τον σκοπό αυτό χορηγήθηκε πρόσθετη ενίσχυση 3 600 BEF/εκτάριο. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η ενίσχυση καλύπτει μόνο το κόστος των σπόρων αγρωστωδών.
(45)
Χορηγείται ενίσχυση σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις υδάτινων και φυσικών ζωνών για να καλύπτουν το πρόσθετο κόστος από τη διάθεση της πλεονάζουσας κόπρου που προκύπτει από τα χαμηλότερα όρια διασποράς κοπριάς.
(46)
Η ενίσχυση χορηγείται εφόσον η εκμετάλλευση διαθέτει πρόσθετα πλεονάσματα κόπρου που έχουν συσσωρευθεί ως αποτέλεσμα των αυστηρότερων προτύπων που διέπουν τη διασπορά κοπριάς. Για τον υπολογισμό της ενίσχυσης, γίνεται διάκριση μεταξύ:
α)
οικογενειακών αγροκτημάτων εκτροφής ζώων και άλλων κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων οι οποίες δεν απέκτησαν πρόσθετες αρόσιμες εκτάσεις κατά το διάστημα 1993-1996· το εμβαδόν της αρόσιμης γης, σύμφωνα με το μητρώο του 1996, λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό των δυνατοτήτων διάθεσης της κοπριάς·
β)
των μη οικογενειακών κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων οι οποίες πράγματι απέκτησαν πρόσθετες αρόσιμες εκτάσεις μεταξύ 1993 και 1996· η έκταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό των δυνατοτήτων διάθεσης της κοπριάς βασίζεται στην έκταση της αρόσιμης γης που καταχωρήθηκε το 1994 (κατάσταση της εκμετάλλευσης το 1993).
(47)
Για τον υπολογισμό της ενίσχυσης χρησιμοποιείται ένας σταθμισμένος μέσος όρος με βάση τον υπολογισμό του αριθμού των ζώων κάθε είδους (βοοειδή, χοίροι, πουλερικά κ.λπ.) στη Φλάνδρα και την τυπική ανόργανη σύνθεση της κοπριάς για το κάθε είδος, όσον αφορά την περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα.
(48)
Σε αυτή τη βάση, υπολογίζεται ότι κάθε τόνος κοπριάς περιέχει 6,6 χιλιόγραμμα αζώτου και 4,2 χλγμ. διφωσφορικού ανυδρίτη.
(49)
Η ενίσχυση καταβάλλεται ανά μονάδα ανόργανης ύλης (ανά χιλιόγραμμο διφωσφορικού ανυδρίτη (P2O5) και ανά χιλιόγραμμο αζώτου (Ν)) που είναι επιλέξιμη για αποζημίωση. Η γεωγραφική θέση της εκμετάλλευσης προσδιορίζει το ποσό της πληρωμής. Το καταβαλλόμενο ποσό της ενίσχυσης είναι:
α)
13 BEF/μονάδα: για γεωργικές εκμεταλλεύσεις «λευκών» δήμων με αναθεωρημένη παραγωγή κατώτερη των 75 χλγμ. P2O5/εκτάριο,
β)
20 BEF/μονάδα: για γεωργικές εκμεταλλεύσεις «γκρίζων» δήμων με αναθεωρημένη παραγωγή από 75 έως 125 χλγμ. P2O5/εκτάριο,
γ)
27 BEF/μονάδα: για γεωργικές εκμεταλλεύσεις δήμων με αναθεωρημένη παραγωγή ανώτερη από 125 χλγμ. P2O5/εκτάριο.
(50)
Τα ποσά της ενίσχυσης είναι υψηλότερα για τους δήμους με μεγαλύτερη αναθεωρημένη παραγωγή, διότι η κοπριά πρέπει να μεταφερθεί σε μακρύτερες αποστάσεις.
(51)
Επιπλέον, καταβάλλεται ενίσχυση και για την αποζημίωση κατόχων εκμεταλλεύσεων που δεν είναι πλέον σε θέση να επωφελούνται από συμβατικούς διακανονισμούς με τις γειτονικές εκμεταλλεύσεις για τη διασπορά πλεονάζουσας κοπριάς σε αυτά τα αγροκτήματα. Για να είναι επιλέξιμη μια εκμετάλλευση, έπρεπε να είχε συνάψει συμφωνία για τη διάθεση της πλεονάζουσας κοπριάς το 1995 με έναν χρήστη γης σε περιοχή που εφαρμόζονται αυστηρότεροι κανόνες και να είναι εγκατεστημένη σε δήμο με αναθεωρημένη παραγωγή μεγαλύτερη των 100 χλγρ P2O5/εκτάριο. Η αποζημίωση καταβάλλεται ανά μονάδα ανόργανης ύλης, δηλαδή ανά χιλιόγραμμο P2O5 και ανά χιλιόγραμμο αζώτου που δεν διατίθεται πλέον σε αυτούς τους χρήστες. Η ανώτατη ποσότητα που μπορεί να είναι επιλέξιμη για αποζημίωση είναι η διαφορά των δυνατοτήτων διάθεσης μεταξύ των περιοχών που υπόκεινται στα συνήθη πρότυπα όσον αφορά τη διασπορά κοπριάς και των περιοχών που υπόκεινται σε αυστηρότερους κανόνες. Η γεωγραφική θέση της εκμετάλλευσης προσδιορίζει το πληρωτέο ποσό, το οποίο ανέρχεται σε:
α)
27 BEF/μονάδα: γεωργική εκμετάλλευση σε δήμο με αναθεωρημένη παραγωγή ανώτερη από 125 χλγμ. P2O5/εκτάριο,
β)
20 BEF/μονάδα για όλες τις άλλες εκμεταλλεύσεις.
(52)
Οι οικογενειακές κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις με πλεονάσματα κοπριάς στα αγροτεμάχια της υπο-υδρογραφικής λεκάνης του kluizen για τη συλλογή επιφανειακών υδάτων ή στις ευάλωτες στη νιτρορρύπανση εκτάσεις στις όχθες του Maas μπορούν να επωφελούνται από την υποχρέωση του αποθετηρίου ζωικών λιπασμάτων να δέχεται πρόσθετες πλεονάζουσες ποσότητες κοπριάς που απορρέουν από τα αυστηρότερα πρότυπα που διέπουν τη διασπορά κοπριάς. Σε αυτή την περίπτωση, η αποζημίωση για την τελική διάθεση και την αποθήκευση κοπριάς μειώνεται κατ’ αναλογία προς την ποσότητα ανόργανης ύλης για την οποία το αποθετήριο ζωικών λιπασμάτων έχει χορηγήσει ενίσχυση.
(53)
Καθώς η απαγόρευση της διασποράς κοπριάς στις υδάτινες και τις φυσικές ζώνες αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου, αντί της 21ης Σεπτεμβρίου στις άλλες περιοχές, ορισμένοι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων αντιμετώπισαν δυσκολίες, διότι σε πολλές εκμεταλλεύσεις η διασπορά της κοπριάς πραγματοποιείται μετά τη συγκομιδή και η συγκομιδή ορισμένων καλλιεργειών πραγματοποιείται μετά την ημερομηνία (ετήσιας) έναρξης της απαγόρευσης. Αυτό δεν ήταν πλέον δυνατό στις υδάτινες και τις φυσικές ζώνες. Οι βελγικές αρχές εκτιμούν ότι, κατά συνέπεια, οι εν λόγω επιχειρήσεις θα χρειαστούν πρόσθετες εγκαταστάσεις αποθήκευσης της κοπριάς για τρεις μήνες.
(54)
Η διαφορά των προτύπων που διέπουν τη διασπορά κοπριάς μεταξύ κανονικών περιοχών και υδάτινων και φυσικών ζωνών ισοδυναμεί περίπου με 50 χλγμ. P2O5/εκτάριο. Εφόσον ένας τόνος κοπριάς περιέχει κατά μέσο όρο 5,2 χλγμ. P2O5, τα 50 χλγμ. P2O5/εκτάριο αντιστοιχούν περίπου σε απαιτούμενη ικανότητα αποθήκευσης 10 τόνων ανά εκτάριο.
(55)
Βάσει της εκτίμησης ότι το κόστος κατασκευής μιας αποθήκης χωρητικότητας 500 m3 ανέρχεται σε 1 263 120 BEF, οι βελγικές αρχές εκτιμούν ότι η παροχή της αναγκαίας αποθηκευτικής ικανότητας συνεπάγεται επενδύσεις περίπου 2 500 BEF ανά τόνο αποθηκευτικής ικανότητας, για την απόσβεση της οποίας απαιτείται διάστημα 20 ετών και, ως εκ τούτου, ισοδυναμεί με 125 BEF ανά τόνο ετησίως. Πρέπει, συνεπώς, να καταβάλλεται ετήσια αντισταθμιστική αποζημίωση ύψους 1 250 BEF/εκτάριο στους κατόχους εκμεταλλεύσεων που παράγουν ζωική κοπριά σε αρόσιμες εκτάσεις στις οποίες εφαρμόζονται αυστηρότεροι κανόνες για τη χρήση και τη διασπορά κοπριάς.
(56)
Οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων που έλαβαν την εν λόγω αποζημίωση το 1996 για την αποθήκευση κοπριάς σύμφωνα με το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά μπορούν να λάβουν επιδοτήσεις επιτοκίου ή ασφαλίστρων κατά το ίδιο έτος για την κατασκευή εγκαταστάσεων αποθήκευσης κοπριάς σύμφωνα με το φλαμανδικό γεωργικό ταμείο επενδύσεων (VLF).
(57)
Εφόσον οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων σε υδάτινες ζώνες δεν μπορούν να καλύψουν πλήρως την επιτρεπόμενη ποσότητα αζώτου ανά εκτάριο με τη χρήση ζωικής κοπριάς, οι βελγικές αρχές αναμένουν ότι οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων των εν λόγω περιοχών θα προσπαθήσουν να διατηρήσουν τα επίπεδα παραγωγής τους με τη χρήση πρόσθετων χημικών λιπασμάτων, ιδίως για «άλλες καλλιέργειες» και για τον αραβόσιτο.
(58)
Τεκμαίρεται ότι οι εν λόγω εκμεταλλεύσεις θα χρησιμοποιούν επιπλέον 60 χλγμ. αζώτου ανά εκτάριο, με κόστος 16 BEF/χλγμ. Συνεπώς, η καταβλητέα ενίσχυση ανέρχεται σε 960 BEF (60 × 16), που στρογγυλοποιείται σε κατ’ αποκοπή ποσό 1 000 BEF ανά εκτάριο.
(59)
Οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων που διέθεταν το 1994 αρόσιμη γη σε υδάτινες και φυσικές ζώνες μπορούν να υποβάλουν αίτηση στο αποθετήριο ζωικών λιπασμάτων, που είναι ο υπεύθυνος φορέας διαχείρισης του καθεστώτος αυτού, για τη χορήγηση αποζημίωσης στις εν λόγω περιοχές. Οφείλουν να δηλώνουν σε χάρτες και σχέδια την αρόσιμη έκτασή τους για κάθε αγροτεμάχιο, με την αναφορά των σχεδιαζόμενων καλλιεργειών για το 1994 και το έτος υποβολής της αίτησης. Εάν η αρόσιμη γη βρίσκεται σε διαφορετικές περιοχές ή ζώνες, η αποζημίωση υπολογίζεται με βάση τα αυστηρότερα πρότυπα χρήσης και διασποράς της κοπριάς. Το αποθετήριο ζωικών λιπασμάτων εξετάζει αιτήσεις και ενημερώνει τους ενδιαφερομένους σχετικά με την αποζημίωση που θα καταβληθεί, χρησιμοποιώντας όλα τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του. Δεν χορηγούνται αποζημιώσεις ποσού κατώτερου των 1 000 BEF. Οι αιτούντες έχουν το δικαίωμα προσφυγής στο φλαμανδικό Υπουργείο Περιβάλλοντος, το οποίο οφείλει να εκδώσει απόφαση εντός έξι μηνών, ειδάλλως η προσφυγή θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή.
(60)
Το αποθετήριο ζωικών λιπασμάτων, αξιωματικοί της αστυνομίας και υπάλληλοι της επιθεώρησης περιβάλλοντος της υπηρεσίας περιβάλλοντος, φύσης, διαχείρισης του εδάφους και των υδάτων και υπάλληλοι άλλων φορέων εξουσιοδοτούνται να διενεργούν ελέγχους κατά πόσο οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά. Εάν διαπιστωθούν παραβάσεις, οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων ενδέχεται να υποχρεωθούν να επιστρέψουν την ενίσχυση. Απαγορεύεται η χορήγηση ενίσχυσης βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά για εκτάσεις που υπάγονται σε καθεστώς παύσης της καλλιέργειας.
III. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
(61)
Τα μέτρα που περιγράφονται ανωτέρω συνιστούν επομένως κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Η αντιστάθμιση προέρχεται από κρατικούς πόρους και καταβάλλεται σε ορισμένες κατηγορίες κατόχων εκμεταλλεύσεων, δηλ. σε όσους είναι εγκατεστημένοι σε υδάτινες ή φυσικές ζώνες. Η εν λόγω στήριξη νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών, διότι βελτιώνει την ανταγωνιστική θέση αυτών που λαμβάνουν αποζημίωση έναντι εκείνων που δεν λαμβάνουν ενίσχυση σε άλλες περιοχές του Βελγίου ή σε άλλα κράτη μέλη. Επιπλέον, εφόσον τα προϊόντα που παράγονται από τους εν λόγω γεωργούς αποτελούν αντικείμενο εμπορικών συναλλαγών εντός της ΕΕ, είναι πιθανό να επηρεάζουν τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών.
(62)
Στις γραπτές παρατηρήσεις τους, οι βελγικές αρχές τόνισαν με έμφαση τους περιβαλλοντικούς στόχους του καθεστώτος ενισχύσεων και παρέπεμψαν, συναφώς, στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1992 σχετικά με μεθόδους γεωργικής παραγωγής που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και με τη διατήρηση του φυσικού χώρου (εφεξής κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92) (8) και των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος (9). Το σημείο 2.1 των κατευθυντήριων γραμμών για τις περιβαλλοντικές ενισχύσεις αναφέρει ότι, όσον αφορά τη γεωργία, οι κατευθυντήριες γραμμές δεν εφαρμόζονται στον τομέα που καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να εξεταστεί καταρχήν αν τα επίμαχα μέτρα εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92.
(63)
Οι βελγικές αρχές διευκρινίζουν ότι η χορήγηση αποζημίωσης σε κατόχους εκμεταλλεύσεων ως μέρος του μέτρου σε φυσικές και υδάτινες ζώνες πρέπει να θεωρηθεί ως εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92.
(64)
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 θεσπίζει κοινοτικό καθεστώς ενισχύσεων με σκοπό να προωθηθεί, μεταξύ άλλων, η εθελοντική χρήση μεθόδων γεωργικής παραγωγής που μειώνουν τη ρύπανση από γεωργικές δραστηριότητες, με βάση την ανάληψη δεσμεύσεων από κατόχους εκμεταλλεύσεων (άρθρο 2 παράγραφος 1). Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης και το ποσό της ενίσχυσης που πρέπει να καταβληθεί, με βάση τη δέσμευση που αναλαμβάνει ο δικαιούχος και την απώλεια εσόδων, καθώς και την ανάγκη παροχής κινήτρων (άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β)). Επιπλέον, υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζει η Επιτροπή, μπορεί επίσης να συμμετέχει και η Ένωση σε ορισμένες πριμοδοτήσεις που χορηγούν τα κράτη μέλη για την αντιστάθμιση της απώλειας εισοδήματος εξαιτίας της υποχρεωτικής εφαρμογής των αναφερόμενων στο άρθρο 2 περιορισμών, στο πλαίσιο της εφαρμογής μέτρων στα κράτη μέλη βάσει κοινοτικών διατάξεων (άρθρο 4 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92).
(65)
Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να θεσπίζουν καθεστώτα χρηματοδοτούμενα σε εθνικό επίπεδο για τη λήψη πρόσθετων μέτρων τα οποία υπόκεινται σε όρους χορήγησης της ενίσχυσης διαφορετικούς από τις προϋποθέσεις του κανονισμού ή η αξία των οποίων υπερβαίνει τα ανώτατα όρια που ορίζει ο κανονισμός. Τα εν λόγω καθεστώτα πρέπει να είναι σύμφωνα με τους στόχους του κανονισμού και τους κανόνες κρατικών ενισχύσεων.
(66)
Το υπό εξέταση καθεστώς δεν αποσκοπεί στη χορήγηση αποζημίωσης για ζημίες που σχετίζονται με την εκπλήρωση των προαιρετικών δεσμεύσεων τις οποίες αναλαμβάνουν οι κάτοχοι γεωργικών εκμεταλλεύσεων, ούτε συνεπάγεται συγχρηματοδότηση της Ένωσης για αποζημιώσεις στο πλαίσιο των μέτρων που εφαρμόζει το Βέλγιο με την επιφύλαξη των όρων που καθορίζει η Επιτροπή. Αντίθετα, το καθεστώς αφορά την (αποκλειστικά) εθνική χρηματοδότηση για την καταβολή αποζημιώσεων για ζημίες που οφείλονται στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εθνική νομοθεσία για τα λιπάσματα.
(67)
Ως εκ τούτου, η ενίσχυση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού και πρέπει να εξεταστεί βάσει των ισχυόντων κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις.
IV. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ - ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
(68)
Είναι απαραίτητο να εξεταστεί κατά πόσο το μέτρο μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής του 1994 για τις κρατικές ενισχύσεις υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος (10) («κατευθυντήριες γραμμές»), οι οποίες ίσχυαν κατά τον χρόνο λήψης των μέτρων (11).
(69)
Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαίο να επισημανθεί ότι τα μέτρα ενίσχυσης για την αποζημίωση λόγω της μειωμένης απόδοσης των βοσκοτόπων ή των καλλιεργειών αραβόσιτου, οι ενισχύσεις για τη διάθεση των πλεονασμάτων κοπριάς και η αποζημίωση για πρόσθετα έξοδα για τη χρήση χημικών λιπασμάτων συνιστούν λειτουργικές ενισχύσεις. Απαντώντας σε ερώτηση των υπηρεσιών της Επιτροπής, οι βελγικές αρχές εξήγησαν ότι το κόστος αποθήκευσης κοπριάς, αν και είναι συγκρίσιμο με το κόστος της επένδυσης για την κατασκευή πρόσθετων χώρων αποθήκευσης κοπριάς, στην πράξη δεν συνδέεται άμεσα με πραγματικές επενδύσεις. Με βάση αυτές τις εξηγήσεις, η Επιτροπή θεωρεί ότι το μέτρο αυτό πρέπει επίσης να θεωρηθεί λειτουργική ενίσχυση.
(70)
Σε γενικές γραμμές, η Επιτροπή θεωρεί ότι η καταβολή λειτουργικών ενισχύσεων στον γεωργικό τομέα είναι απίθανο να συνιστά σταθερή συμβολή στην ανάπτυξη του τομέα και ενδέχεται να προκαλεί στρέβλωση των όρων του ανταγωνισμού σε βάρος κατόχων εκμεταλλεύσεων οι οποίοι δεν λαμβάνουν παρόμοιες ενισχύσεις. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή υιοθετεί αυστηρή προσέγγιση για την αξιολόγηση των ενισχύσεων αυτών.
(71)
Η καταβολή λειτουργικών ενισχύσεων για μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος εξετάζεται στο σημείο 3.4 των κατευθυντήριων γραμμών, που αναφέρει:
«Σύμφωνα με την πολιτική που εφαρμόζεται από καιρό, η Επιτροπή δεν εγκρίνει κατά κανόνα λειτουργικές ενισχύσεις που ανακουφίζουν τις επιχειρήσεις από δαπάνες απορρέουσες από τη ρύπανση ή την όχληση που προκαλούν. Ωστόσο, η Επιτροπή μπορεί να προβεί σε εξαίρεση από την αρχή αυτή σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Αυτό συνέβη ήδη στους τομείς της διαχείρισης των αποβλήτων και της απαλλαγής από περιβαλλοντικούς φόρους. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει τις περιπτώσεις αυτές βάσει των χαρακτηριστικών τους, εφαρμόζοντας τα κριτήρια που έχει θεσπίσει στους δύο προαναφερθέντες τομείς. Με βάση αυτά, οι ενισχύσεις πρέπει να αντισταθμίζουν μόνο το πρόσθετο κόστος παραγωγής σε σχέση με το κλασικό κόστος, να είναι προσωρινές και να μειούνται προοδευτικά, έτσι ώστε να αποτελούν κίνητρο για τη μείωση της ρύπανσης ή την ταχύτερη εισαγωγή αποτελεσματικότερων τρόπων αξιοποίησης των πόρων. Επιπλέον, οι ενισχύσεις δεν πρέπει να συγκρούονται με άλλες διατάξεις της συνθήκης ΕΚ και ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν την ελεύθερη διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών.
Στον τομέα της διαχείρισης των αποβλήτων, η κρατική χρηματοδότηση των πρόσθετων δαπανών της επιλεκτικής συλλογής, ανάκτησης και επεξεργασίας των δημοτικών αποβλήτων υπέρ των επιχειρήσεων και των καταναλωτών μπορεί να συνεπάγεται κρατικές ενισχύσεις οι οποίες μπορούν να εγκριθούν υπό τον όρο ότι οι επιχειρήσεις επιβαρύνονται με το ποσό που αναλογεί στη χρήση του συστήματος από αυτές, ή στην ποσότητα των αποβλήτων που παράγουν. Οι ενισχύσεις για τη συλλογή, ανάκτηση και επεξεργασία βιομηχανικών και γεωργικών αποβλήτων θα εξετάζονται κατά περίπτωση.
Η προσωρινή απαλλαγή από νέους περιβαλλοντικούς φόρους θα εγκρίνεται όταν χρειάζεται για να αντισταθμισθούν απώλειες στην ανταγωνιστικότητα, ιδίως σε διεθνές επίπεδο. Άλλος συντελεστής που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι το τι πρέπει να πράξουν οι επιχειρήσεις σε αντάλλαγμα για να μειωθεί η ρύπανση. Η διάταξη αυτή ισχύει και για απαλλαγές από φόρους επιβαλλόμενους από την κοινοτική νομοθεσία, βάσει της οποίας τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να αποφασίσουν ως προς την εφαρμογή των απαλλαγών ή ως προς το ύψος τους.»
(72)
Αναφορικά με τις ενισχύσεις για την αποθήκευση και διάθεση της πλεονάζουσας κοπριάς, η Επιτροπή θεωρεί ότι η πλεονάζουσα κοπριά μπορεί να θεωρηθεί ως είδος γεωργικών αποβλήτων. Σύμφωνα με τις προαναφερόμενες κατευθυντήριες γραμμές, οι ενισχύσεις για τη διάθεση των εν λόγω αποβλήτων πρέπει να εξετάζονται κατά περίπτωση και βάσει των κριτηρίων του σημείου 3.4.
(73)
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι το παρόν μέτρο ήταν προσωρινό, από την άποψη ότι εφαρμόστηκε μόνο για τα έτη 1996 και 1997. Επιπλέον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι βελγικές αρχές δεν κοινοποίησαν τη συνέχιση της καταβολής άμεσων ενισχύσεων για την αποθήκευση ή τη διάθεση κοπριάς, αν και οι ρυθμίσεις για τη συλλογή κοπριάς σε ορισμένες γεωργικές εκμεταλλεύσεις από το αποθετήριο ζωικών λιπασμάτων παραμένουν αμετάβλητες.
(74)
Η Επιτροπή πρέπει να λάβει ακόμη υπόψη το γεγονός ότι τα μέτρα ενίσχυσης δεν έχουν φθίνοντα χαρακτήρα, εφόσον το επίπεδο της χορηγηθείσας ενίσχυσης ήταν το ίδιο και για τα δύο έτη (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 38-40 και 49-51).
(75)
Επιπλέον, από τα στοιχεία που υπέβαλαν οι βελγικές αρχές συνάγεται ότι το μέτρο αποσκοπεί στην αποζημίωση του συνολικού κόστους αποθήκευσης και διάθεσης της πλεονάζουσας κόπρου που απορρέει από τους επιβληθέντες περιορισμούς στις ευαίσθητες ζώνες. Συνεπώς, οι αγρότες θα απαλλάσσονταν από τις επιβαρύνσεις για τη διάθεση των αποβλήτων. Επίσης, κατά τα φαινόμενα, οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων στις ευαίσθητες ζώνες δεν υπόκεινται σε καμία απαίτηση να λάβουν οποιοδήποτε μέτρο για να μειώσουν την παραγωγή κοπριάς τους. Συνεπώς, δεν υφίσταται αντάλλαγμα εκ μέρους των γεωργών για να εισπράξουν την ενίσχυση, η οποία απλώς τους αποζημιώνει για να τηρήσουν τους αυστηρότερους κανόνες σχετικά με τη χρήση κοπριάς που έχουν καθοριστεί για τις ευαίσθητες ζώνες. Κατά συνέπεια, το μέτρο δεν παρέχει κίνητρο για τη μείωση της παραγωγής κοπριάς.
(76)
Για τους ανωτέρω λόγους, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα μέτρα δεν συμμορφώνονται με τις κατευθυντήριες γραμμές και δεν συνάδουν με τους στόχους του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά.
(77)
Όσον αφορά τις ενισχύσεις για την αποζημίωση κατόχων εκμεταλλεύσεων για τις απώλειες παραγωγής εξαιτίας των περιορισμών στη χρήση ζωικής κοπριάς, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης για την αντιστάθμιση του πρόσθετου κόστους των χημικών λιπασμάτων, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι κατευθυντήριες γραμμές δεν περιέχουν ειδική αναφορά στις ενισχύσεις για απώλειες παραγωγής. Ωστόσο, στον βαθμό που οι περιορισμοί στη χρήση κοπριάς επιφέρουν μείωση των αποδόσεων, ενδέχεται να αυξάνουν το κόστος παραγωγής των γεωργών για τις υπόλοιπες καλλιέργειες. Σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στις προαναφερθείσες κατευθυντήριες γραμμές, οι εν λόγω ενισχύσεις θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν μόνο εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις (12):
α)
η ενίσχυση πρέπει να είναι προσωρινή και, κατ’ αρχήν, φθίνουσα, έτσι ώστε να αποτελεί κίνητρο για τη μείωση της ρύπανσης ή την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη χρήση πόρων·
β)
οι ενισχύσεις πρέπει να περιορίζονται αυστηρά στην αντιστάθμιση του πρόσθετου κόστους παραγωγής σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους·
γ)
οι ενισχύσεις δεν πρέπει να συγκρούονται με άλλες διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ.
Επιπλέον, από το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 συνάγεται ότι οι ενισχύσεις που χορηγούνται εκτός του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού, αλλά αποσκοπούν στην τήρηση ενός από τους περιορισμούς που ορίζονται στο άρθρο 2 πρέπει να είναι σύμφωνες με τους στόχους του κανονισμού.
(78)
Εφόσον η ενίσχυση εφαρμόζεται μόνο για περίοδο δύο ετών, εμφανίζεται ως προσωρινή. Με τα στοιχεία που υπέβαλαν στις 14 Ιανουαρίου 2013, οι βελγικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι η εφαρμογή των μέτρων διακόπηκε το 1998.
(79)
Ωστόσο, για όσο διάστημα εφαρμόστηκε το μέτρο, δεν υπήρξε σταδιακή μείωση της ενίσχυσης (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 38-40 και 49-51), η οποία, ως εκ τούτου, δεν αποτέλεσε κίνητρο για την εισαγωγή ταχύτερων και αποτελεσματικότερων χρήσεων των πόρων.
(80)
Όπως επισημαίνεται ανωτέρω, η αντιστάθμιση για την απώλεια παραγωγής αγρωστωδών υπολογίζεται σε συνάρτηση με την επιτρεπόμενη συνολική χρήση λιπασμάτων στις μη ευαίσθητες ζώνες, και συγκεκριμένα 450 χλγμ. αζώτου ανά εκτάριο για τους βοσκότοπους και 325 χλγμ. αζώτου ανά εκτάριο για τον αραβόσιτο. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, τα στοιχεία αυτά υπολογίστηκαν σε επιστημονική βάση, με σκοπό να εξασφαλιστεί ότι η συγκέντρωση νιτρικών ενώσεων στα υπόγεια και τα επιφανειακά ύδατα δεν υπερβαίνει τα 50 mg NO3-N/l, ή τα 11,3 mg NO3-N/L, λαμβανομένης υπόψη μιας μέσης επιτρεπόμενης απώλειας 70 χλγμ. NO3-N/l ανά εκτάριο και ανά έτος. Στόχος είναι να συνδυαστεί η βέλτιστη παραγωγή με την ελάχιστη απόπλυση. Τα όρια για τις φυσικές ζώνες και τις υδάτινες ζώνες έχουν υπολογιστεί κατά τον ίδιο τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη ότι η νιτρική κατάστασή τους είναι πιο ευαίσθητη σε σύγκριση με τις άλλες περιοχές.
(81)
Στην επιστολή τους της 7ης Αυγούστου 1998, οι βελγικές αρχές διευκρίνισαν ότι είχε αποφασιστεί να υπολογίζεται η αντιστάθμιση για τη διαφορά στα πρότυπα με βάση τη συνολική ποσότητα αζώτου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί νόμιμα, είτε αυτό προέρχεται από χημικά λιπάσματα είτε από ζωική κοπριά. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η εν λόγω προσέγγιση εφαρμόστηκε διότι κρίθηκε αναγκαίο να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση των γεωργών στην ίδια περιφέρεια, έτσι ώστε να μη ζημιωθούν οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων που βρίσκονται σε περιοχές με αυστηρότερα τοπικά πρότυπα σε σύγκριση με κατόχους εκμεταλλεύσεων που δεν επηρεάστηκαν από τα εν λόγω πρότυπα. Εάν ίσχυαν τα ίδια πρότυπα για όλους τους γεωργούς σε όλες τις περιοχές, δεν θα υφίστατο αυτό το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και δεν θα έπρεπε να καταβληθεί καμία αποζημίωση. Σε αυτή την περίπτωση, εάν οι γεωργοί προσπαθήσουν να υπερβούν τα βασικά πρότυπα ποιότητας του περιβάλλοντος, είναι δυνατόν να υπολογίζεται η πληρωμή της αποζημίωσης με βάση τη διαφορά μεταξύ του επιπέδου που έχει επιτευχθεί και του απαιτούμενου ποιοτικού προτύπου.
(82)
Με βάση αυτή την αρχή της ισότητας εντός της ίδιας περιφέρειας, οι βελγικές αρχές θεωρούν ότι οι ισχύοντες κανόνες δεν συνιστούν υπεραντιστάθμιση για τους γεωργούς ή/και αποζημίωση για την παύση γεωργικών πρακτικών που είναι αντίθετες με τους κανονισμούς της ΕΕ. Σύμφωνα με το επιχείρημά τους, το ανταγωνιστικό μειονέκτημα ή πλεονέκτημα εντός της ίδιας γεωργικής περιοχής θα είναι εντονότερο σε αυτή την περιοχή σε σχέση με την ΕΕ στο σύνολό της. Για τον λόγο αυτό, εντός Φλάνδρας, αντισταθμιζόταν η συνολική ζημία που υπέστησαν κάτοχοι εκμεταλλεύσεων σε περιοχές με πιο αυστηρά τοπικά πρότυπα (για την πραγματική απώλεια απόδοσης που υπέστησαν).
(83)
Επιπλέον, οι βελγικές αρχές επισημαίνουν ότι, το 1996 και 1997, η περιφέρεια της Φλάνδρας είχε ήδη επιβάλει αυστηρότερα τοπικά πρότυπα, ενώ η οδηγία για τη νιτρορρύπανση δεν το απαιτούσε έως τις 20 Δεκεμβρίου 1998. Στις ευαίσθητες υδάτινες περιοχές, έχει επιβληθεί για τις εκτάσεις βοσκοτόπων ο περιορισμός των 200 χλγμ. Ν/εκτάριο, ενώ για τον αραβόσιτο και τις άλλες καλλιέργειες είναι 170 χλγμ. Ν/εκτάριο. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η επιτρεπόμενη ποσότητα ζωικής κοπριάς είναι ήδη, από το 1996, σε χαμηλότερα επίπεδα από τα ορισθέντα στο πλαίσιο του πρώτου προγράμματος δράσης βάσει της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ και, για ορισμένες καλλιέργειες, έχει περιοριστεί στο επίπεδο που ορίζεται σύμφωνα με το δεύτερο πρόγραμμα δράσης.
(84)
Στις 14 Ιανουαρίου 2013, οι βελγικές αρχές υπέβαλαν αναλυτικά στοιχεία σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού, για να αποδείξουν ότι αυτή ήταν σύμφωνη με τις επικρατούσες γεωργικές πρακτικές και με τις ισχύουσες νομικές διατάξεις της ΕΕ κατά τον χρόνο λήψης του μέτρου.
(85)
Ωστόσο, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, οι διατάξεις για τις υδάτινες ζώνες και τις φυσικές ζώνες δεν φαίνεται να είναι ουσιαστικά αυστηρότερες από τις υποχρεώσεις που θέσπισε η οδηγία 91/676/ΕΟΚ. Ως προς αυτό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι ίδιες οι βελγικές αρχές ανέφεραν στις γραπτές παρατηρήσεις τους ότι είχαν διαπιστώσει ότι οι υδάτινες ζώνες και οι φυσικές ζώνες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στη νιτρορρύπανση και, γι’ αυτό τον λόγο, έκριναν ότι είναι αναγκαίος ο καθορισμός χαμηλότερων ορίων, ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη του στόχου των 50 mg/l νιτρικών ιόντων στα γλυκά επιφανειακά ύδατα, ιδίως στα ύδατα που χρησιμοποιούνται για την άντληση πόσιμου νερού, και στα υπόγεια ύδατα. Αυτό ήταν το υποχρεωτικό επίπεδο στα τέλη του 1995 σύμφωνα με την οδηγία 91/676/ΕΟΚ.
(86)
Επιπλέον, όσον αφορά τη μέθοδο υπολογισμού της αντιστάθμισης, η Επιτροπή ζήτησε από τις βελγικές αρχές να υποβάλουν έγκυρες μελέτες για να αποδείξουν την ακρίβεια των παραδοχών στις οποίες βασίστηκε ο υπολογισμός. Συγκεκριμένα, ζητήθηκε από τις βελγικές αρχές να υποβάλουν τα αποτελέσματα μελετών που αποδεικνύουν ότι μια μείωση της συνολικής χρήσης λιπασμάτων από 450 χλγμ. N/εκτάριο σε 350 χλγμ. N/εκτάριο έχει πράγματι ως αποτέλεσμα τη μείωση της απόδοσης κατά 15 % και ότι η μείωση από 450 χλγμ. N/εκτάριο σε 400 χλγμ. N/εκτάριο προκαλεί μείωση της απόδοσης κατά 7 %. Οι βελγικές αρχές απέδειξαν την ακρίβεια των υποκειμένων παραδοχών που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό στην απάντησή τους της 14ης Ιανουαρίου 2013.
(87)
Οι βελγικές αρχές κλήθηκαν επιπλέον να παράσχουν πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις παραδοχές στις οποίες βασίστηκε ο υπολογισμός των επιπτώσεων αυτής της απώλειας παραγωγής στη συνολική αποδοτικότητα της εκμετάλλευσης, με τη χρήση μιας σειράς παραδοχών, που περιλαμβάνουν την αμιγώς φυτική παραγωγή και τη μεικτή φυτική και ζωική παραγωγή. Ειδικότερα, η Επιτροπή κάλεσε τις βελγικές αρχές να εξηγήσουν λεπτομερώς γιατί μια απώλεια 15 % στην παραγωγή αγρωστωδών σε μια μικτή εκμετάλλευση φυτικής/ ζωικής παραγωγής θεωρείται ότι προκαλεί απώλεια 40 % της αποδοτικότητας της εκμετάλλευσης, λαμβάνοντας υπόψη τους διάφορους τύπους κτηνοτροφικής παραγωγής. Οι βελγικές αρχές υπέβαλαν αυτά τα στοιχεία στην απάντησή τους της 14ης Ιανουαρίου 2013.
(88)
Ζητήθηκε ακόμη από τις βελγικές αρχές να υποβάλουν υπολογισμούς βάσει εναλλακτικών μεθόδων χορήγησης αντιστάθμισης, όπως το κόστος αγοράς ζωοτροφών αντικατάστασης ως υποκατάστατο για την απωλεσθείσα παραγωγή. Στην απάντησή τους της 14ης Ιανουαρίου 2013, οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι, εφόσον οι εν λόγω υπολογισμοί δεν πραγματοποιήθηκαν όταν ελήφθη το μέτρο, δεν είναι πλέον δυνατή η πραγματοποίηση παρόμοιων υπολογισμών.
(89)
Ως εκ τούτου, κατά την άποψη της Επιτροπής, οι βελγικές αρχές δεν απέδειξαν ότι η ενίσχυση περιοριζόταν μόνο στο πρόσθετο κόστος παραγωγής. Επιπλέον, όπως προαναφέρθηκε (αιτιολογική σκέψη 79), η ενίσχυση δεν ήταν φθίνουσα.
(90)
Συνεπώς, η χορήγηση ενίσχυσης για την απώλεια παραγωγής δεν πληροί τους όρους των κατευθυντήριων γραμμών. Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή κρίνει ότι τα εν λόγω μέτρα ενίσχυσης δεν συμβιβάζονται με τη Συνθήκη.
V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
(91)
Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το Βέλγιο χορήγησε παράνομα την αντιστάθμιση βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά, κατά παράβαση του άρθρου 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ).
(92)
Τα υπό εξέταση μέτρα δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2078/92.
(93)
Τα μέτρα για τη χορήγηση αποζημίωσης για την αποθήκευση και τη διάθεση της πλεονάζουσας κοπριάς και την απώλεια παραγωγής συνιστούν λειτουργικές ενισχύσεις, οι οποίες μόνο κατ’ εξαίρεση μπορεί να κηρυχθούν συμβιβάσιμες. Ως προς αυτό, η αυστηρή προσέγγιση των κατευθυντηρίων γραμμών προβλέπει ότι η ενίσχυση για την αποθήκευση και διάθεση μπορεί να κηρυχθεί συμβιβάσιμη, εάν είναι προσωρινή και φθίνουσα και εάν απαιτείται αντάλλαγμα από τον γεωργό. Όσον αφορά την ενίσχυση για την απώλεια παραγωγής, η ενίσχυση πρέπει να είναι προσωρινή και φθίνουσα και να αντισταθμίζει μόνο το επιπρόσθετο κόστος παραγωγής. Όπως αναλύθηκε ανωτέρω, οι προϋποθέσεις αυτές δεν πληρούνταν.
(94)
Επειδή οι δικαιούχοι δεν κατέβαλλαν κανένα αντάλλαγμα για την είσπραξη της ενίσχυσης, και εφόσον τα μέτρα ενίσχυσης δεν φαίνεται να περιέχουν κανένα κίνητρο, ώστε να λάβουν οι δικαιούχοι πρόσθετα μέτρα για τη βελτίωση της προστασίας του περιβάλλοντος, η Επιτροπή κρίνει ότι αυτό το μέτρο ενίσχυσης δεν συμβάλλει στην ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ.
(95)
Το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά καταργήθηκε το 1998 και διακόπηκε η εφαρμογή όλων των μέτρων.
(96)
Για τους ανωτέρω λόγους, η Επιτροπή κρίνει ότι, κατά την περίοδο εφαρμογής του κατά τα έτη 1996 και 1997, το μέτρο συνιστούσε παράνομη και μη συμβιβάσιμη ενίσχυση η οποία, κατ’ αρχήν, πρέπει να ανακτηθεί.
(97)
Δεδομένου ότι οι εξουσίες της Επιτροπής για την ανάκτηση ασυμβίβαστων ενισχύσεων υπόκεινται σε δεκαετή προθεσμία παραγραφής (13), η εν λόγω μη συμβιβάσιμη ενίσχυση δεν είναι δυνατό να ανακτηθεί.
(98)
Κάθε μεμονωμένη ενίσχυση η οποία, κατά τον χρόνο της χορήγησής της, πληροί τις προϋποθέσεις απαλλαγής κατά κατηγορία ή εγκεκριμένου καθεστώτος συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά, μέχρι τις μέγιστες εντάσεις ενισχύσεων που ισχύουν για τον συγκεκριμένο τύπο βοήθειας.
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
H κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε υπό μορφή αποζημίωσης βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά, την οποία έθεσε παράνομα σε εφαρμογή το Βέλγιο κατά παράβαση του άρθρου 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης ΕΚ, είναι ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά.
Άρθρο 2
Οι μεμονωμένες ενισχύσεις που χορηγήθηκαν βάσει του καθεστώτος που αναφέρεται στο άρθρο 1, οι οποίες κατά τον χρόνο της χορήγησής τους πληρούσαν τις προϋποθέσεις απαλλαγής κατά κατηγορία ή εγκεκριμένου καθεστώτος, είναι συμβατές με την εσωτερική αγορά, έως το επίπεδο των ανώτατων εντάσεων ενίσχυσης που εφαρμόζονται στον συγκεκριμένο τύπο ενίσχυσης.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου.
Βρυξέλλες, 16 Σεπτεμβρίου 2013.