ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 481/2014 НА КОМИСИЯТА
от 4 март 2014 година
за допълнение на Регламент (ЕС) № 1299/2013 на Европейския парламент и на Съвета по отношение на специалните разпоредби за допустимостта на разходите по програмите за сътрудничество
ЕВРОПЕЙСКАТA КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1299/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. относно специални разпоредби за подкрепа от Европейския фонд за регионално развитие по цел „Европейско териториално сътрудничество“ (1), и по-специално член 18, параграф 1 от него,
като има предвид, че:
(1)
По силата на член 18, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1299/2013 е необходимо да се установят специални разпоредби относно допустимостта на разходите по програмите за сътрудничество във връзка с разходите за персонала, разходите за офиси и административните разходи, пътните и квартирните разходи, разходите за външни експертни оценки и разходите за услуги и оборудване (наричани по-долу „категории разходи“).
(2)
За да се осигури гъвкавост при прилагането на разпоредбите за допустимостта по програмите за сътрудничество, на държавите членки, участващи в дадена програма за сътрудничество, следва да се позволи да решават, че дадена категория разходи не се прилага за определена приоритетна ос на дадена програма за сътрудничество.
(3)
Следва да се уточни как специалните разпоредби за допустимостта на разходите по програмите за сътрудничество, установени с настоящия регламент, се вписват в общата нормативна уредба за правилата за допустимост, приложими за всички европейски структурни и инвестиционни фондове (ЕСИФ) по реда на членове 65 - 71 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 на Европейския парламент и на Съвета (2).
(4)
За всяка категория разходи следва да се установи списък на различните елементи на разходите.
(5)
Следва да се разясни, че по правило даренията не представляват допустими разходи. Въпреки това разходите, свързани с раздаването на малки предмети в рамките на дейности по популяризиране, комуникация, реклама или осведомяване, следва да бъдат допустими.
(6)
Следва да бъдат определени различните елементи на разходите за персонала заедно с правилата за изчисляването, счетоводното отчитане и възстановяването на разходите за персонала като цяло, както и по-специално на разходите за персонала по договори на непълно работно време или по договори за услуги на почасова основа.
(7)
Следва да се посочат различните елементи на разходите за офиси и административните разходи, както и правилата за изчисляването, счетоводното отчитане и възстановяването им като преки или непреки разходи, по-специално когато са съчетани с единните ставки по Регламент (ЕС) № 1303/2013.
(8)
Следва да се посочат различните елементи на пътните и квартирните разходи, както и правилата за изчисляването, счетоводното отчитане и възстановяването им, независимо дали тези разходи се плащат от бенефициера или пряко от неговия персонал. Също така следва да се разяснят условията за отчитане на пътните и квартирните разходи, когато са извършени извън частта на програмния район в Съюза по смисъла на член 20 от Регламент (ЕС) № 1299/2013.
(9)
Следва да се посочат различните елементи на разходите за външни експертни оценки и за услуги.
(10)
Следва да се посочат различните елементи на разходите за оборудване, както и разпоредбите за допустимостта на разходите за оборудване втора употреба.
(11)
За да се създадат условия за своевременното прилагане на предвидените в настоящия регламент мерки, той следва да влезе в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет и обхват
1. Без да се засягат разпоредбите за допустимостта, съдържащи се в членове 65 - 71 от Регламент (ЕС) № 1303/2013 или установени на основание на тези членове, с настоящия регламент се установяват специални разпоредби за допустимостта на разходите по програмите за сътрудничество по отношение на следните категории разходи:
а)
разходи за персонала;
б)
разходи за офиси и административни разходи;
в)
пътни и квартирни разходи;
г)
разходи за външни експертни оценки и услуги; както и
д)
разходи за оборудване.
2. Участващите държави членки в мониторинговия комитет на дадена програма за сътрудничество могат да се споразумеят, че разходите от една или няколко от категориите по параграф 1 не са допустими по една или няколко приоритетни оси.
Член 2
Общи разпоредби
1. Всички допустими по силата на настоящия регламент разходи, платени от бенефициера или за негова сметка, са разходи за започване или за започване и изпълнение на операция или част от операция.
2. Не са допустими следните разходи:
а)
глоби, финансови санкции и разходи за правни спорове и съдебни дела;
б)
разходи за дарения, с изключение на даренията с единична стойност до 50 евро, които са свързани с дейности по популяризиране, комуникация, реклама или осведомяване;
в)
разходи, свързани с колебанията на валутния курс.
Член 3
Разходи за персонала
1. Разходите за персонала представляват брутните разходи за труд за персонала, нает от бенефициера по един от следните начини:
а)
на пълно работно време;
б)
на непълно работно време с постоянен процент работни часове на месец;
в)
на непълно работно време с променлив брой работни часове на месец; или
г)
почасово.
2. Разходите за персонала се ограничават до:
а)
определените в трудов договор, решение за назначение (двете заедно наричани по-нататък „акт за наемане на работа“) или закон трудови възнаграждения, отнасящи се за дейностите, които организацията не би извършила, ако съответната операция не бе предприета, и свързани с отговорностите, посочени в длъжностната характеристика на съответния член на персонала;
б)
други разходи, пряко свързани с трудовите възнаграждения, възникнали за сметка на работодателя и платени от него, например данъците върху труда и разходите за социалноосигурителни вноски, включително за пенсии, по смисъла на Регламент (ЕО) № 883/2004 на Европейския парламент и на Съвета (3), при условие че тези разходи:
i)
са установени в акта за наемане на работа или закон;
ii)
съответстват на законодателните актове, посочени в акта за наемане на работа, и на обичайната практика в държавата и/или организацията, където съответният член на персонала действително работи; и
iii)
не се възстановяват от работодателя.
Във връзка с буква а) плащанията в полза на физически лица, работещи за бенефициера по договор, който не е трудов договор, може да бъдат приравнени към трудовите възнаграждения и такъв договор да се смята за трудов договор.
3. Разходите за персонала може да бъдат възстановени по един от следните начини:
i)
въз основа на действителните разходи (удостоверени с акта за наемане на работа и фишовете за заплатата); или
ii)
по вариантите за опростени разходи съгласно член 67, параграф 1, букви б) - г) от Регламент (ЕС) № 1303/2013; или
iii)
по единна ставка по силата на член 19 от Регламент (ЕС) № 1299/2013.
4. Разходите за персонала, свързани с лица, които работят на непълно работно време по операцията, се изчисляват по един от следните начини:
а)
като постоянен процент от брутните разходи за труд в съответствие с определен постоянен процент часове работа по операцията, без задължение за създаване на отделна система за отчитане на работното време; или
б)
като променлив процент от брутните разходи за труд в съответствие с броя на отработените часове по операцията, който е различен за различните месеци, въз основа на система за отчитане на работното време, обхващаща 100 % от работното време на служителя.
5. За служителите на непълно работно време по параграф 4, буква а) работодателят издава документ за всеки служител, в който се посочва процентът от времето за отработване по операцията.
6. За служителите на непълно работно време по параграф 4, буква б) възстановяването на разходите за персонала се изчислява по почасова ставка, която се определя по един от следните начини:
i)
чрез разделяне на брутните месечни разходи за труд на месечното време за отработване, определено в акта за наемане на работа; или
ii)
чрез разделяне на последните документирани годишни брутни разходи за труд на 1 720 часа по реда на член 68, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1303/2013.
Почасовата ставка се умножава по броя на действително отработените часове по операцията.
7. Що се отнася до разходите за персонала, свързани с лица, които по силата на акта за наемане на работа се трудят почасово, тези разходи са допустими, като броят на действително отработените часове по операцията се приложи към предвидената в акта за наемане на работа почасова ставка въз основа на система за регистриране на работното време.
Член 4
Разходи за офиси и административни разходи
Разходите за офиси и административните разходи се ограничават до следните елементи:
а)
наеми за офиси;
б)
застраховки и данъци, свързани със сградите, в които се помещава персоналът, и с офисното оборудване (напр. застраховки срещу пожар и кражба);
в)
комунални услуги (напр. за електроенергия, отопление, вода);
г)
канцеларски материали;
д)
общо счетоводство в рамките на организацията бенефициер;
е)
архиви;
ж)
поддръжка, чистене и ремонти;
з)
сигурност;
и)
информационнотехнологични системи;
й)
комуникации (напр. телефон, факс, интернет, пощенски услуги, визитни картички);
к)
банкови такси за откриване и поддържане на сметката или сметките, когато изпълнението на дадена операция изисква откриването на отделна сметка;
л)
такси за транснационални финансови трансакции.
Член 5
Пътни и квартирни разходи
1. Пътните и квартирните разходи се ограничават до следните елементи:
а)
пътни разходи (напр. за билети, застраховки на пътници и автомобили, гориво, разходи за изминато разстояние, такси за изминато разстояние, такси за паркиране);
б)
разходи за храна;
в)
квартирни разходи;
г)
разходи за визи;
д)
дневни разходи.
2. Разходите по параграф 1, букви а) - г), които са покрити чрез дневни пари, не се възстановяват като допълнение към тези дневни пари.
3. Пътните и квартирните разходи за външни експерти и доставчици на услуги попадат в категорията разходи за външни експертни оценки и услуги по член 6.
4. Прякото плащане на разходи съгласно настоящия член, направени от служител на бенефициера, се потвърждава с доказателства за тяхното възстановяване на служителя от бенефициера.
5. За операциите, свързани с техническа помощ или дейности за популяризиране и изграждане на капацитет, разходите, извършени извън частта на програмния район в Съюза, са допустими, ако са извършени в съответствие с член 20, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1299/2013.
6. Управляващият орган може да приеме за допустими квартирните разходи и разходите за храна, които са извършени в заведения, разположени извън частта на програмния район в Съюза, ако са извършени в съответствие с член 20, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1299/2013. Това важи също за местните пътни разходи на мястото на събитие или операция извън частта на програмния район в Съюза.
7. За персонала на бенефициерите, намиращ се извън частта на програмния район в Съюза, управляващият орган може да приеме за допустими разходите по параграф 1, в т.ч. разходите за пътя до и от мястото на дадено събитие или операция във или извън частта на програмния район в Съюза, ако са извършени в съответствие с член 20, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1299/2013.
8. За персонала на бенефициерите, намиращ се в частта на програмния район в Съюза, разходите по параграф 1, в т.ч. разходите за пътя до и от мястото на дадено събитие или операция във или извън частта на програмния район в Съюза, се смятат за допустими по силата на член 20, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1299/2013.
Член 6
Разходи за външни експертни оценки и услуги
Разходите за външни експертни оценки и услуги се ограничават до разходи за следните професионални услуги и експертни оценки, предоставени от публичноправна или частноправна организация или от физическо лице, различно от бенефициера по операцията:
а)
изследвания или проучвания (например оценки, стратегии, концептуални бележки, проектни планове, наръчници);
б)
обучение;
в)
писмени преводи;
г)
разработване на информационнотехнологични системи и интернет сайтове и тяхното изменение и актуализиране;
д)
дейности за популяризиране, комуникация, реклама или осведомяване, свързани с дадена операция или със самата програма за сътрудничество;
е)
финансово управление;
ж)
услуги, свързани с организирането и провеждането на събития или срещи (включително за наеми, кетъринг или устен превод);
з)
участие в събития (т.е. регистрационни такси);
и)
правни консултации и нотариални услуги, технически и финансови експертни оценки, други консултантски услуги, счетоводни услуги;
й)
права върху интелектуална собственост;
к)
проверки по член 125, параграф 4, буква а) от Регламент (ЕС) № 1303/2013 и член 23, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1299/2013;
л)
сертифициране и одитиране на равнище програма по членове 126 и 127 от Регламент (ЕС) № 1303/2013;
м)
гаранции, предоставени от банка или друга финансова институция, когато това се изисква от законодателството на Съюза или националното законодателство, или в програмен документ, приет от мониторинговия комитет;
н)
пътни и квартирни разходи за външни експерти, лектори, председатели на заседания и доставчици на услуги;
о)
други специални експертни оценки и услуги, необходими за операциите.
Член 7
Разходи за оборудване
1. Разходите за закупуване, наемане или вземане на лизинг на оборудване от бенефициера по операцията, различни от разходите по член 4, се ограничават до следното:
а)
офисно оборудване;
б)
хардуер и софтуер за информационнотехнологични системи;
в)
мебели и обзавеждане;
г)
лабораторно оборудване;
д)
машини и инструменти;
е)
прибори или уреди;
ж)
превозни средства;
з)
друго специално оборудване, необходимо за операциите.
2. Разходите за закупуване на употребявано оборудване са допустими при следните условия:
а)
за него не е получена друга подкрепа от ЕСИФ;
б)
цената му не превишава общоприетата цена на съответния пазар;
в)
то притежава техническите характеристики, които са необходими за операцията, и отговаря на приложимите норми и стандарти.
Член 8
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 4 март 2014 година.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 481/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 4ης Μαρτίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους ειδικούς κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα των δαπανών για προγράμματα συνεργασίας
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1299/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού ειδικών διατάξεων για την υποστήριξη του στόχου της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (1), και ιδίως το άρθρο 18 παράγραφος 1,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013, είναι αναγκαίο να καθοριστούν ειδικοί κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα των δαπανών για προγράμματα συνεργασίας όσον αφορά τα έξοδα προσωπικού, γραφείων και τα διοικητικά έξοδα, τα έξοδα ταξιδιών και στέγασης, εξωτερικής πραγματογνωμοσύνης και τις δαπάνες υπηρεσιών και εξοπλισμού (στο εξής «κατηγορίες δαπανών»).
(2)
Για να υπάρχει ευελιξία κατά την εφαρμογή των κανόνων επιλεξιμότητας στα προγράμματα συνεργασίας τα κράτη μέλη που συμμετέχουν σε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα συνεργασίας που πρέπει να επιτρέπεται να αποφασίζουν ότι μια δεδομένη κατηγορία δαπανών δεν εφαρμόζεται σε ειδικό άξονα προτεραιότητας ενός συγκεκριμένου προγράμματος συνεργασίας.
(3)
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο οι ειδικοί κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα των δαπανών για τα προγράμματα συνεργασίας που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό εντάσσονται στο γενικό νομικό πλαίσιο για τους κανόνες επιλεξιμότητας που ισχύουν για όλα τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία (Ταμεία ΕΔΕ) όπως ορίζονται στα άρθρα 65 έως 71 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2).
(4)
Για κάθε κατηγορία δαπανών, πρέπει να καταρτιστεί κατάλογος με τα διάφορα στοιχεία δαπανών.
(5)
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι, κατά γενικό κανόνα, τα δώρα δεν είναι επιλέξιμα. Ωστόσο, η διανομή μικροαντικειμένων που σχετίζονται με την προώθηση, την επικοινωνία, τη διαφήμιση ή την ενημέρωση πρέπει να είναι επιλέξιμη.
(6)
Τα διάφορα στοιχεία για τις δαπάνες προσωπικού πρέπει να καθορίζονται μαζί με κανόνες σχετικά με τον υπολογισμό, τη λογιστική και την απόδοση των δαπανών προσωπικού, γενικά, και σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων μερικής απασχόλησης ή συμβάσεων παροχής υπηρεσιών σε ωριαία βάση, ειδικότερα.
(7)
Τα διάφορα στοιχεία των εξόδων γραφείου και διοικητικών δαπανών πρέπει να περιλαμβάνονται στον κατάλογο, μαζί με κανόνες σχετικά με τον υπολογισμό, τη λογιστική και την απόδοση των εν λόγω στοιχείων δαπανών, είτε ως άμεσες είτε ως έμμεσες δαπάνες, ιδίως όταν συνδυάζονται με κατ' αποκοπή ποσά βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
(8)
Τα διάφορα στοιχεία των εξόδων ταξιδιού και στέγασης πρέπει να περιλαμβάνονται στον κατάλογο, μαζί με κανόνες σχετικά με τον υπολογισμό, τη λογιστική και την απόδοση, ανεξάρτητα από το αν οι δαπάνες αυτές πραγματοποιήθηκαν από τον δικαιούχο ή απευθείας από το προσωπικό του. Επίσης, πρέπει να διευκρινίζονται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες πρέπει να υπολογίζονται τα έξοδα ταξιδιών και στέγασης, αν προέκυψαν εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος, όπως αναφέρεται στο άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013.
(9)
Τα διάφορα στοιχεία των δαπανών εξωτερικής εμπειρογνωμοσύνης και παροχής υπηρεσιών πρέπει να περιλαμβάνονται στον κατάλογο.
(10)
Τα διάφορα στοιχεία των δαπανών εξοπλισμού πρέπει να περιλαμβάνονται στον κατάλογο, μαζί με κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα μεταχειρισμένου εξοπλισμού.
(11)
Προκειμένου να καταστεί δυνατή η άμεση εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, ο παρών κανονισμός πρέπει να αρχίσει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Με την επιφύλαξη των κανόνων επιλεξιμότητας που καθορίζονται στα ή σύμφωνα με τα άρθρα 65 έως 71 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, ο παρών κανονισμός ορίζει ειδικούς κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα των δαπανών για προγράμματα συνεργασίας όσον αφορά τις ακόλουθες κατηγορίες δαπανών:
α)
δαπάνες προσωπικού·
β)
έξοδα γραφείων και διοικητικές δαπάνες·
γ)
έξοδα ταξιδιού και στέγασης·
δ)
έξοδα εξωτερικής εμπειρογνωμοσύνης και δαπάνες παροχής υπηρεσιών και
ε)
δαπάνες εξοπλισμού.
2. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στην επιτροπή παρακολούθησης ενός προγράμματος συνεργασίας μπορούν να συμφωνήσουν ότι οι δαπάνες που εμπίπτουν σε μία ή περισσότερες κατηγορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν είναι επιλέξιμες στο πλαίσιο ενός ή περισσότερων αξόνων προτεραιότητας.
Άρθρο 2
Γενικές διατάξεις
1. Κάθε επιλέξιμη δαπάνη σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, που πληρώνεται από ή εξ ονόματος του δικαιούχου, συνδέεται με τα έξοδα της έναρξης ή της έναρξης και της υλοποίησης μιας πράξης ή μέρους μιας πράξης.
2. Οι ακόλουθες δαπάνες δεν είναι επιλέξιμες:
α)
πρόστιμα, οικονομικές κυρώσεις και έξοδα νομικών διαφορών και εκδίκασης των διαφορών·
β)
έξοδα για δώρα, εκτός από εκείνα αξίας που δεν υπερβαίνει τα 50 ευρώ ανά δώρο, εφόσον σχετίζονται με την προώθηση, την επικοινωνία, τη διαφήμιση ή την ενημέρωση·
γ)
έξοδα που συνδέονται με τις διακυμάνσεις της συναλλαγματικής ισοτιμίας.
Άρθρο 3
Δαπάνες προσωπικού
1. Οι δαπάνες προσωπικού αποτελούνται από το μεικτό κόστος απασχόλησης του προσωπικού που απασχολείται από τον δικαιούχο με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
με πλήρες ωράριο·
β)
με μειωμένο ωράριο με σταθερό ποσοστό του χρόνου εργασίας ανά μήνα·
γ)
με μειωμένο ωράριο με ευέλικτο αριθμό ωρών εργασίας ανά μήνα· ή
δ)
σε ωριαία βάση.
2. Οι δαπάνες προσωπικού περιορίζονται στα εξής:
α)
πληρωμές μισθών που σχετίζονται με τις δραστηριότητες τις οποίες ο φορέας δεν θα εκτελούσε αν δεν είχε αναλάβει τη συγκεκριμένη πράξη, που καθορίζονται σε σύμβαση απασχόλησης/εργασίας, σε απόφαση διορισμού (και οι δύο αναφέρονται στο εξής ως «έγγραφο απασχόλησης») ή σύμφωνα με τον νόμο, ανάλογα με τις αρμοδιότητες που διευκρινίζονται στην περιγραφή της θέσης εργασίας του συγκεκριμένου μέλους του προσωπικού·
β)
άλλες δαπάνες που συνδέονται άμεσα με πληρωμές μισθών που πραγματοποιούνται και πληρώνονται από τον εργοδότη, όπως οι φόροι απασχόλησης και οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων, που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) υπό την προϋπόθεση ότι:
i)
καθορίζονται σε έγγραφο απασχόλησης ή από τον νόμο·
ii)
είναι σύμφωνες με τη νομοθεσία που αναφέρεται στο έγγραφο απασχόλησης και/ή τις συνήθεις πρακτικές που εφαρμόζονται στη χώρα και/ή στον οργανισμό όπου εργάζεται πράγματι κάθε συγκεκριμένο μέλος του προσωπικού· και
iii)
μη ανακτήσιμα από τον εργοδότη.
Όσον αφορά το στοιχείο α) οι πληρωμές φυσικών προσώπων που εργάζονται για τον δικαιούχο βάσει σύμβασης άλλης από τη σύμβαση απασχόλησης/εργασίας μπορούν να εξομοιωθούν με τις πληρωμές μισθών και η σύμβαση αυτού του είδους να θεωρείται έγγραφο απασχόλησης.
3. Οι δαπάνες προσωπικού μπορούν να επιστρέφονται είτε:
i)
με βάση το πραγματικό κόστος (αποδεδειγμένο από το έγγραφο απασχόλησης και τις αποδείξεις μισθοδοσίας)· είτε
ii)
στο πλαίσιο των απλουστευμένων επιλογών κόστους, όπως ορίζεται στο άρθρο 67 παράγραφος 1 στοιχεία β) έως δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013· είτε
iii)
ως κατ' αποκοπή ποσό, σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013.
4. Οι δαπάνες προσωπικού που σχετίζονται με άτομα τα οποία εργάζονται με μειωμένο ωράριο για την πράξη υπολογίζονται είτε ως:
α)
πάγιο ποσοστό των ακαθάριστων δαπανών απασχόλησης, σύμφωνα με ένα σταθερό ποσοστό του χρόνου που αναλώθηκε για την πράξη, χωρίς υποχρέωση να καθοριστεί ξεχωριστό σύστημα καταγραφής του χρόνου εργασίας· είτε ως
β)
ευέλικτο μέρος του ακαθάριστου κόστους απασχόλησης, σύμφωνα με συγκεκριμένο αριθμό ωρών διαφορετικών από τον ένα μήνα στον άλλο κατά τον οποίο εργάστηκε για την πράξη, με βάση ένα σύστημα καταγραφής του χρόνου που καλύπτει το 100 % του χρόνου εργασίας του εργαζομένου.
5. Για την ανάθεση καθηκόντων μερικής απασχόλησης σύμφωνα με την παράγραφο 4 στοιχείο α), ο εργοδότης παρέχει έγγραφο σε κάθε υπάλληλο που καθορίζει το ποσοστό χρόνου που μπορεί να εργαστεί για την πράξη.
6. Για την ανάθεση καθηκόντων μερικής απασχόλησης σύμφωνα με την παράγραφο 4 στοιχείο β), η επιστροφή των δαπανών προσωπικού υπολογίζεται σε ωριαία βάση είτε:
i)
διαιρώντας το μηνιαίο μεικτό κόστος απασχόλησης με τον μηνιαίο χρόνο εργασίας που καθορίστηκε στο έγγραφο απασχόλησης εκφραζόμενο σε ώρες· είτε
ii)
διαιρώντας τις τελευταίες τεκμηριωμένες ετήσιες ακαθάριστες δαπάνες απασχόλησης με 1 720 ώρες σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Το ωρομίσθιο πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό των πραγματικά δεδουλευμένων για την πράξη ωρών.
7. Όσον αφορά τις δαπάνες προσωπικού που αφορούν άτομα τα οποία, σύμφωνα με το έγγραφο απασχόλησης, εργάζονται σε ωριαία βάση, οι δαπάνες αυτές είναι επιλέξιμες με την εφαρμογή του αριθμού των πράγματι δεδουλευμένων για την πράξη ωρών στην ωριαία τιμή που συμφωνήθηκε στο έγγραφο απασχόλησης με βάση ένα σύστημα καταγραφής του χρόνου εργασίας.
Άρθρο 4
Έξοδα γραφείου και διοικητικές δαπάνες
Τα έξοδα γραφείου και διοικητικές δαπάνες περιορίζονται στα ακόλουθα στοιχεία:
α)
μίσθωμα γραφείου·
β)
ασφάλεια και φόροι που συνδέονται με τα κτίρια στα οποία εγκαθίσταται το προσωπικό και με τον εξοπλισμό του γραφείου (π.χ. πυρκαγιά, κλοπή, ασφάλειες)·
γ)
υπηρεσίες κοινής ωφελείας (π.χ. ηλεκτρικό, θέρμανση, ύδρευση)·
δ)
προμήθειες ειδών γραφείου·
ε)
γενική λογιστική που παρέχεται στο εσωτερικό του δικαιούχου οργανισμού·
στ)
αρχεία·
ζ)
συντήρηση, καθαρισμός και επισκευές·
η)
ασφάλεια·
θ)
συστήματα ΤΠ·
ι)
επικοινωνία (π.χ. τηλέφωνο, φαξ, πρόσβαση στο διαδίκτυο, ταχυδρομικές υπηρεσίες, επιχειρηματικές κάρτες)·
ια)
τραπεζικά έξοδα για το άνοιγμα και τη διαχείριση του λογαριασμού ή των λογαριασμών όταν για την υλοποίηση μιας πράξης απαιτείται το άνοιγμα ξεχωριστού λογαριασμού·
ιβ)
τα έξοδα για διακρατικές οικονομικές συναλλαγές.
Άρθρο 5
Έξοδα ταξιδιού και στέγασης
1. Οι δαπάνες ταξιδιού και τα έξοδα στέγασης περιορίζονται στα ακόλουθα στοιχεία:
α)
έξοδα ταξιδιού (π.χ. εισιτήρια, ταξιδιωτική ασφάλεια, διανυθέντα χιλιόμετρα με αυτοκίνητο, διόδια και τέλη στάθμευσης)·
β)
τα έξοδα για γεύματα·
γ)
τα έξοδα στέγασης·
δ)
δαπάνες θεώρησης διαβατηρίου·
ε)
ημερήσιες αποζημιώσεις.
2. Κάθε δαπάνη που παρατίθεται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) έως δ) και καλύπτεται από ημερήσια αποζημίωση δεν επιστρέφεται επιπρόσθετα στην ημερήσια αποζημίωση.
3. Τα έξοδα ταξιδιού και στέγασης εξωτερικών εμπειρογνωμόνων και φορέων παροχής υπηρεσιών εμπίπτουν στην κατηγορία δαπανών «εξωτερική εμπειρογνωμοσύνη και παροχής υπηρεσιών» που αναφέρονται στο άρθρο 6.
4. Η άμεση πληρωμή δαπανών δυνάμει του παρόντος άρθρου από υπάλληλο του δικαιούχου συνοδεύεται από απόδειξη της επιστροφής των δαπανών από τον δικαιούχο στον εν λόγω εργαζόμενο.
5. Για πράξεις που αφορούν δραστηριότητες παροχής τεχνικής συνδρομής και δραστηριότητες διαφήμισης και ανάπτυξης ικανοτήτων, οι δαπάνες που πραγματοποιούνται εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος, είναι επιλέξιμες, αν πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013.
6. Η διαχειριστική αρχή μπορεί να αποδεχθεί ως επιλέξιμα τα έξοδα στέγασης και γευμάτων που λαμβάνονται σε εγκαταστάσεις που βρίσκονται εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος, σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013. Αυτό ισχύει επίσης για τις τοπικές δαπάνες μετακίνησης στον τόπο μιας εκδήλωσης ή μιας δράσης εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος.
7. Για το προσωπικό των δικαιούχων που βρίσκονται εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος, η διαχειριστική αρχή μπορεί να αποδεχθεί ως επιλέξιμα τα έξοδα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ταξιδιού προς και από τον χώρο μιας εκδήλωσης ή μιας δράσης εντός ή εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος, σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013.
8. Για το προσωπικό των δικαιούχων που βρίσκονται εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος, τα έξοδα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ταξιδιού προς και από τον χώρο μιας εκδήλωσης ή μιας δράσης εντός ή εκτός του εντός Ένωσης μέρους της περιοχής του προγράμματος, θεωρούνται επιλέξιμα σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013.
Άρθρο 6
Δαπάνες εξωτερικής εμπειρογνωμοσύνης και παροχής υπηρεσιών
Οι δαπάνες εξωτερικής εμπειρογνωμοσύνης και παροχής υπηρεσιών περιορίζονται στις ακόλουθες υπηρεσίες και την εμπειρογνωμοσύνη που παρέχεται από φορέα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου ή από φυσικό πρόσωπο άλλο από τον δικαιούχο της πράξης:
α)
μελέτες ή έρευνες (π.χ. αξιολογήσεις, στρατηγικές, υπομνήματα, διαγράμματα σχεδιασμού, εγχειρίδια)·
β)
κατάρτιση·
γ)
μεταφράσεις·
δ)
συστήματα ΤΠ και ανάπτυξη ιστοσελίδας, τροποποιήσεις και επικαιροποιήσεις·
ε)
προώθηση, επικοινωνία, διαφήμιση ή ενημέρωση που συνδέεται με μια πράξη ή με το καθαυτό πρόγραμμα συνεργασίας·
στ)
δημοσιονομική διαχείριση·
ζ)
υπηρεσίες σχετιζόμενες με την οργάνωση και την εφαρμογή των εκδηλώσεων ή των συνεδριάσεων (συμπεριλαμβανομένων των δαπανών μίσθωσης, σίτισης ή διερμηνείας)·
η)
συμμετοχή σε εκδηλώσεις (π.χ. τέλη εγγραφής)·
θ)
νομικοί σύμβουλοι και συμβολαιογραφικές υπηρεσίες, τεχνική και χρηματοοικονομική εμπειρογνωμοσύνη, άλλες δραστηριότητες παροχής συμβουλών και λογιστικών υπηρεσιών·
ι)
δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας·
ια)
επαληθεύσεις σύμφωνα με το άρθρο 125 παράγραφος 4 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 και το άρθρο 23 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013·
ιβ)
πιστοποίηση και έξοδα ελέγχου στο επίπεδο προγράμματος, δυνάμει του άρθρου 126 και 127 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013·
ιγ)
Η παροχή εγγυήσεων από μια τράπεζα ή άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, αν απαιτείται από την ενωσιακή ή την εθνική νομοθεσία ή σε έγγραφο προγραμματισμού που εγκρίθηκε από την επιτροπή παρακολούθησης·
ιδ)
ταξίδια και διαμονή για εξωτερικούς εμπειρογνώμονες, ομιλητές, προέδρους των συνεδριάσεων και παρόχους υπηρεσιών·
ιε)
άλλη ειδική εμπειρογνωμοσύνη και υπηρεσίες που χρειάζονται για πράξεις.
Άρθρο 7
Δαπάνες εξοπλισμού
1. Οι δαπάνες για τη χρηματοδότηση εξοπλισμού που ο δικαιούχος αγοράζει, μισθώνει με απλή ή χρηματοδοτική μίσθωση για την πράξη, εκτός από αυτές που καλύπτονται από το άρθρο 4, περιορίζονται στα ακόλουθα:
α)
εξοπλισμός γραφείου·
β)
υλικό και λογισμικό ΤΠ·
γ)
επίπλωση και εξοπλισμός·
δ)
εργαστηριακός εξοπλισμός·
ε)
μηχανές και όργανα·
στ)
εργαλεία ή διατάξεις·
ζ)
οχήματα·
η)
άλλος ειδικός εξοπλισμός που χρειάζεται για τις πράξεις.
2. Τα έξοδα αγοράς μεταχειρισμένου εξοπλισμού μπορεί να είναι επιλέξιμα, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
αν δεν έχει χορηγηθεί ενίσχυση από τα Ταμεία ΔΕΤ·
β)
αν η τιμή δεν υπερβαίνει την τιμή που είναι γενικά αποδεκτή στην εν λόγω αγορά·
γ)
ο εξοπλισμός πρέπει να έχει τα τεχνικά χαρακτηριστικά που απαιτούνται για την πράξη και να είναι σύμφωνος με τις ισχύουσες προδιαγραφές και τα ισχύοντα πρότυπα.
Άρθρο 8
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 4 Μαρτίου 2014.