РЕШЕНИЕ № 1313/2013/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 17 декември 2013 година
относно Механизъм за гражданска защита на Съюза
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 196 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (1),
в съответствие с обикновената законодателна процедура,
като имат предвид, че:
(1)
Поради значителното увеличаване на броя и сериозността на природните и причинените от човека бедствия през последните години и при положение, че бъдещите бедствия ще бъдат по-драстични и комплексни, с по-значителни и дългосрочни последици, вследствие по-специално на изменението на климата и на потенциалните взаимодействия между няколко природни и технологични опасности, все по-голямо значение придобива един интегриран подход към управлението при бедствия. Европейският съюз следва да насърчава солидарността и да подпомага, допълва и улеснява координацията на действията на държавите членки в областта на гражданската защита с оглед подобряване ефективността на системите за превенция, готовност и реагиране при природни и причинени от човека бедствия.
(2)
С Решение 2001/792/ЕО, Евратом на Съвета (2), преработено с Решение 2007/779/ЕО, Евратом на Съвета (3), беше създаден Механизъм на Общността за гражданска защита. Финансирането на този механизъм е осигурено чрез Решение 2007/162/ЕО, Евратом на Съвета (4), с което се създава финансов инструмент в областта на гражданската защита („финансовият инструмент“). В него се предвижда отпускането на финансова помощ от Съюза едновременно за повишаване на ефективността на реакцията при сериозни извънредни ситуации и за засилване на превантивните мерки и мерките за повишаване на готовността за всякакви извънредни ситуации, включително продължаване на мерките, предприети по-рано по силата на Решение 1999/847/ЕО на Съвета (5). Действието на финансовия инструмент изтича на 31 декември 2013 г.
(3)
Защитата, осигурявана съгласно Механизма за гражданска защита на Съюза („Механизма на Съюза“), следва да обхваща преди всичко населението, но също така и околната среда и имуществото, включително културното наследство, срещу всички видове природни и причинени от човека бедствия, включително екологични бедствия, замърсяване на морската среда и извънредни ситуации, свързани с остри здравословни проблеми, които възникват на територията на Съюза или извън него. При всички тези бедствия може да се наложи съдействие от гражданска защита и друга спешна помощ съгласно Механизма на Съюза в допълнение към способностите за реагиране на засегнатата държава. По отношение на бедствията, причинени от терористични актове, ядрени или радиационни аварии, Механизмът на Съюза следва да обхваща само действията за готовност и реагиране в областта на гражданската защита.
(4)
Механизмът на Съюза следва да играе роля и при прилагането на член 222 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС), като предоставя при необходимост своите ресурси и способности.
(5)
Механизмът на Съюза представлява явен израз на европейската солидарност, чрез осигуряване на практически и своевременен принос за превенцията на бедствия и готовността за тях и за реакцията при бедствия и непосредствена заплаха от бедствия, без да се засягат съответните водещи принципи и механизми в областта на гражданската защита. Следователно настоящото решение следва да не накърнява реципрочните права и задължения на държавите членки, произтичащи от двустранни или многостранни договори, които се отнасят до въпросите, обхванати от настоящото решение, нито отговорността на държавите членки да защитават населението, околната среда, както и имуществото на тяхна територия.
(6)
Механизмът на Съюза следва надлежно да отчита съответното право на Съюза и международните ангажименти, да използва възможностите за полезно взаимодействие със съответните инициативи на Съюза, например европейската програма за мониторинг на Земята (Коперник), Европейската програма за защита на критичната инфраструктура (EPCIP) и общата среда за обмен на информация (CISE).
(7)
В управлението при бедствия е много важна ролята на регионалните и местните власти. Ето защо е необходимо тези регионални и местни власти да бъдат подходящо включвани в дейностите, предприемани съгласно настоящото решение, в съответствие с националните структури на държавите членки.
(8)
Превенцията има решаващо значение за защитата от бедствия и налага предприемането на по-нататъшни действия, както се посочва в Заключенията на Съвета от 30 ноември 2009 г. и в резолюцията на Европейския парламент от 21 септември 2010 г. относно съобщението на Комисията, озаглавено „Подход на Общността за превенция на природни и причинени от човека бедствия“. Механизмът на Съюза следва да включва обща политическа рамка за действията на Съюза за превенция на риска от бедствия, чиято цел е да се постигне по-високо ниво на защита и устойчивост срещу бедствия чрез предотвратяване или ограничаване на техните въздействия и чрез насърчаване на култура на превенция, включително надлежно разглеждане на евентуални въздействия на изменението на климата и нуждата от подходящи действия за адаптация. Във връзка с това оценките на риска, планирането на управлението на риска, оценката на способността за управление на риска, извършвани от всяка държава членка на национално или на съответното поднационално равнище с участието по целесъобразност на други служби, прегледът на рисковете, извършван на равнище на Съюза, както и партньорските проверки имат основно значение за осигуряване на интегриран подход за управлението при бедствия, обединяващ действията за превенция на риска, готовност и реагиране. Поради това Механизмът на Съюза следва да включва обща рамка за обмен на информация относно рисковете и способностите за управление на риска, без да се засяга член 346 от ДФЕС, който гарантира, че нито една държава членка не следва да бъде задължавана да предоставя информация, чието разкриване тя счита за противоречащо на основните интереси на нейната сигурност.
(9)
Като допринася за по-нататъшното развитие и по-добрата интеграция на транснационалните системи от общоевропейски интерес за откриване, ранно предупреждаване и оповестяване, Съюзът следва да подпомага държавите членки в свеждането до минимум на необходимото време за реагиране при бедствия и за предупреждаване на гражданите на ЕС. Такива системи следва да отчитат и да се основават на съществуващи и бъдещи информационни източници и системи, като същевременно се насърчават подходящи нови технологии.
(10)
Механизмът на Съюза следва да включва обща политическа рамка, насочена към непрекъснато подобряване на степента на готовност на системите и службите за гражданска защита, на техния персонал и на населението в рамките на Съюза. Това следва да включва програма за учения, програма за извлечени поуки, както и програми за обучение и мрежа за обучение на равнището на Съюза и държавите членки в областта на превенцията, готовността и реагирането при бедствия, както се изисква в Заключенията на Съвета от 27 ноември 2008 г. относно европейското обучение в областта на управлението при бедствия.
(11)
Изграждането на модули за операции за оказване на помощ в областта на гражданската защита, състоящи се от ресурсите на една или повече държави членки, чиято цел е да бъдат напълно оперативно съвместими, следва да продължава с оглед да се засили сътрудничеството в областта на гражданската защита и да се развие допълнително координираното съвместно бързо реагиране на държавите членки. Модулите следва да се организират на равнището на държавите членки и да бъдат подчинени на тяхното командване и контрол.
(12)
Механизмът на Съюза следва да улесни мобилизирането и координирането на операциите по оказване на помощ. Механизмът на Съюза следва да се основава на структура на Съюза, състояща се от Координационен център за реагиране при извънредни ситуации (ЕRCC), Европейски капацитет за реагиране при извънредни ситуации (EERC) под формата на доброволно обединяване на предварително заделени от държавите членки способности, обучени експерти, Обща система за комуникация и информация при извънредни ситуации (CECIS), управлявана от Комисията, и точки за контакт в държавите членки. Той следва да осигури рамка за набиране на потвърдена информация за положението, за разпространяването ѝ до държавите членки, както и за споделяне на извлечените от операциите поуки.
(13)
С оглед да се подобри планирането на операциите за реагиране при бедствия съгласно Механизма на Съюза и да се повиши наличността на ключови способности, е необходимо да се развие EERC под формата на доброволно обединяване на предварително заделени капацитет от държавите членки и структуриран процес за установяване на евентуални пропуски в капацитета.
(14)
Колкото до операциите по оказване на помощ в отговор на бедствия извън ЕС, Механизмът на Съюза следва да улеснява и подпомага действията, предприемани от държавите членки и Съюза като цяло, с оглед да се насърчи последователността на международната дейност в областта на гражданската защита. В случаите, когато е представена, Организацията на обединените нации (ООН) изпълнява цялостна координираща роля за операциите за подпомагане в трети държави. Помощта, предоставяна по линия на Механизма на Съюза, следва да се координира с ООН и съответни други международни участници, за да се оползотворят максимално наличните ресурси и да се избегне излишно дублиране на усилията. Засилената координация на помощта в областта на гражданската защита посредством Механизма на Съюза е предпоставка за подпомагане на общите усилия за координация и за осигуряване на цялостен принос на ЕС към общите усилия за подпомагане. Когато се предоставя помощ при бедствия съгласно Механизма на Съюза и Регламент (ЕО) № 1257/96 на Съвета (6), Комисията следва да осигурява ефективност, съгласуваност и взаимно допълване на цялостната реакция на Съюза в съответствие с Европейския консенсус относно хуманитарната помощ (7).
(15)
Необходимо е да се подобри наличността на подходящи транспортни средства и достъпът до тях с цел да се подпомогне развитието на способност за бързо реагиране на равнището на Съюза. Съюзът следва да подкрепя и допълва усилията на държавите членки, като улеснява координирането и обединяването на транспортните ресурси и допринася, когато е необходимо, за финансирането за допълнителни транспортни средства, при спазване на определени критерии и като се вземат предвид съществуващите системи.
(16)
Операциите по оказване на помощ следва да бъдат подчинени на нуждите и координирани изцяло на място, така че да се постигне максимална ефективност и да се осигури достъп до пострадалото население. Комисията следва да предоставя подходяща логистична подкрепа за изпратените експертни екипи.
(17)
Механизмът на Съюза може да се използва и за предоставяне на подкрепа за гражданска защита при оказване на консулска помощ на гражданите на Съюза при бедствия в трети държави, ако това бъде поискано от консулските служби на засегнатите държави членки. Засегнатите държави членки следва по възможност да координират тези искания помежду си и със съответните други участници, за да се осигури оптималното използване на Механизма на Съюза и да се избегнат практически трудности на място. Тази подкрепа може да бъде поискана например от „водещата държава“ или от държавата членка, координираща помощта за всички граждани на Съюза. Концепцията за водеща държава следва да се разбира в съответствие с насоките на Европейския съюз относно прилагането на концепцията за пилотна държава по консулски въпроси (8). Настоящото решение се прилага, без да се засягат правилата на Съюза за консулска закрила на гражданите на Съюза в чужбина.
(18)
При планирането на операции за реагиране е полезно да се осъществи връзка и със съответни неправителствени организации и други образувания, за да се установи наличието на допълнителни способности за реагиране, които те биха могли да предоставят в случай на бедствия посредством компетентните органи на държавите членки.
(19)
Използването на военни средства под гражданско ръководство като крайно средство може да представлява важен принос към реакцията при бедствия. Когато се приеме за уместно да се използват военен капацитет при операции за гражданска защита, сътрудничеството с военните органи следва да се подчинява на реда и условията, процедурите и критериите, установени от Съвета или неговите компетентни органи за предоставяне на ММеханизма на Съюза на необходимите военни способности за гражданска защита, както и следва да бъде съобразено със съответните международни насоки.
(20)
Когато помощта по линия на Механизма на Съюза допринася за хуманитарната дейност на Съюза, по-конкретно при сложни извънредни ситуации, действията, за които се получава финансова помощ съгласно настоящото решение, следва да съответстват на хуманитарните принципи и на принципите относно използването на гражданска защита и на военни ресурси, установени в Европейския консенсус относно хуманитарната помощ.
(21)
Участието на страните от Европейската асоциация за свободна търговия (ЕАСТ), които са членки на Европейското икономическо пространство (ЕИП), както и на присъединяващите се държави, страните кандидатки и потенциалните страни кандидатки следва да е възможно. Страните кандидатки и потенциалните страни кандидатки, които не участват в Механизма на Съюза, както и държавите, които са част от европейската политика за съседство (ЕПС), следва също да могат да се възползват от някои действия, финансирани по настоящото решение.
(22)
За да се осигурят еднакви условия за изпълнение на настоящото решение, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия по отношение на: взаимодействието на ERCC с точките за контакт на държавите членки, както и оперативните процедури за реакция при бедствия в рамките на Съюза и извън него; компонентите на CECIS и организацията на обмена на информация чрез CECIS; процеса на изпращане на експертните екипи; установяването на модули, други способности за реагиране и експерти; оперативните изисквания за функционирането и оперативната съвместимост на модулите; целите по отношение на капацитета, изискванията за качеството и оперативната съвместимост, както и процедурата за сертифициране и регистриране, необходими за функционирането на EERC, както и финансовите договорености; установяването на пропуски в EERC и отстраняването им; организирането на програмата за обучение, рамката за ученията и програмата за отчитане на извлечените поуки; и организирането на подкрепата за превоза на помощта. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (9).
(23)
За приемането на актовете за изпълнение, предвидени в настоящото решение следва да бъде използвана процедурата по разглеждане.
(24)
С настоящото решение се засилва сътрудничеството между Съюза и държавите членки и се улеснява координацията в областта на гражданската защита, като се дава възможност за по-ефективни действия поради техния мащаб и взаимното им допълване. При бедствие, което надхвърля способностите за реагиране на държава членка, последната може да реши да използва ММеханизма на Съюза, за да допълни собствените си ресурси за гражданска защита и другите ресурси за реагиране при бедствия.
(25)
Доколкото целите на настоящото решение не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки, а поради обхвата или последиците могат да бъдат по-добре постигнати на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящото решение не надхвърля необходимото за постигане на тези цели.
(26)
Настоящото решение не засяга действия, попадащи в обхвата на бъдещ законодателен акт на Съюза относно създаването на инструмент за стабилност, мерките за обществено здраве, приети с правни актове на Съюза относно програми за действие на Съюза в областта на здравето, нито действията с оглед на безопасността на потребителите, приети с бъдещ законодателен акт на Съюза относно програма за потребителите за периода 2014 -2020 г.
(27)
От съображения за съгласуваност действията, попадащи в обхвата на Решение 2007/124/ЕО, Евратом на Съвета (10) ина бъдещ законодателен акт относно създаването, като част от Фонда за вътрешна сигурност, на инструмента за финансова подкрепа за полицейско сътрудничество, предотвратяване и борба с престъпността и управление на кризи, или свързани с поддържането на реда и законността и гарантирането на вътрешната сигурност, не са обхванати от настоящото решение. Настоящото решение не се прилага за дейности, обхванати от Регламент (ЕО) № 1257/96.
(28)
Разпоредбите на настоящото решение не засягат приемането на правно обвързващи актове съгласно Договора за създаване на Европейската общност за атомна енергия, в които се определят специални извънредни мерки в случай на извънредни ситуации, причинени от ядрени или радиационни бедствия.
(29)
Настоящото решение обхваща действията в областта на превенцията, готовността и реагирането при замърсяване на морската среда, с изключение на действията, попадащи в обхвата на Регламент (ЕО) № 1406/2002 на Европейския парламент и на Съвета (11).
(30)
За да може Комисията да осигури изпълнението на настоящото решение, тя може да финансира дейности, свързани с подготовката, мониторинга, контрола, одита и оценката, необходими за управление на ММеханизма на Съюза и постигането на целите му.
(31)
Възстановяването на разходите, възлагането на обществени поръчки и отпускането на безвъзмездни средства съгласно настоящото решение следва да се извършват в съответствие с Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012 на Европейския парламент и на Съвета (12). Поради специфичния характер на действията в областта на гражданската защита е уместно да се предвиди безвъзмездните средства да могат да се предоставят и на юридически лица, независимо дали са субекти на частното или на публичното право. Важно е също така да се спазват правилата на Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2002, и по-специално тези, свързани с принципите за икономичност, ефикасност и ефективност, залегнали в него.
(32)
Финансовите интереси на Съюза следва да се защитават чрез пропорционални мерки през целия цикъл на разходите, в т.ч. чрез предотвратяване, разкриване и разследване на нередности, възстановяване на изгубени, недължимо изплатени или неправилно използвани средства и, където е необходимо, административни и финансови санкции в съответствие с Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012 г.
(33)
С настоящото решение се определя финансов пакет за целия срок на Механизма на Съюза, който представлява основната референтна сума - по смисъла на точка 17от Междуинституционалното споразумение от 2 декември 2013 г. между Европейския парламент, Съвета и Комисията относно бюджетната дисциплина, сътрудничеството по бюджетните въпроси и доброто финансово управление (13) - за Европейския парламент и за Съвета по време на годишната бюджетна процедура. Тази референтна сума се финансира частично от функция 3 „Сигурност и гражданство“ и частично от функция 4 „Глобална Европа“ на Многогодишната финансова рамка за периода 2014-2020 г.
(34)
Финансовият пакет за изпълнението на настоящото решение следва да бъде разпределен в съответствие с посочените в приложение I проценти.
(35)
Във връзка с прегледа на разбивката на финансовия пакет за изпълнението на настоящото решение предвид резултатите от междинната оценка, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от ДФЕС до 30 юни 2017 г., Процедурата по спешност следва да се прилага, във всеки един момент, когато е необходима незабавна промяна на бюджетните ресурси за целите на действията за реагиране. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегирани актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(36)
Настоящото решение следва да се прилага от 1 януари 2014 г., тъй като е свързано с многогодишната финансова рамка за периода 2014-2020 г,
ПРИЕХА НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
ГЛАВА I
ОБЩИ И СПЕЦИФИЧНИ ЦЕЛИ, ПРЕДМЕТ, ОБХВАТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Обща цел и предмет
1. Механизмът за гражданска защита на Европейския съюз („Механизмът на Съюза“) има за цел да засили сътрудничеството между Съюза и държавите членки и да улесни координацията в областта на гражданската защита с цел подобряване на ефективността на системите за превенция, готовност и реагиране при природни и причинени от човека бедствия.
2. Защитата, осигурявана съгласно Механизма на Съюза, обхваща преди всичко населението, но също така и околната среда и имуществото, включително културното наследство, срещу всички видове природни и причинени от човека бедствия, включително последиците от терористични актове и технологични, радиационни или екологични бедствия, замърсяване на морската среда и спешни случаи на остри здравословни проблеми, които възникват на територията на Съюза или извън него. При последиците от терористични актове или радиационни бедствия Механизмът на Съюза може да обхваща само действията за готовност и реагиране.
3. Механизмът на Съюза насърчава солидарността между държавите членки чрез практическо сътрудничество и координация, без да засяга първостепенната отговорност на държавите членки да защитават населението, околната среда и имуществото, включително културното наследство, при бедствия на територията си, както и да обезпечават своите системи за управление при бедствия с достатъчен капацитет, така че те да могат да се справят системно и по подходящ начин с бедствия с характер и величина, които могат с основание да се очакват и за които трябва да бъдат подготвени.
4. В настоящото решение се определят общите правила за Механизма на Съюза и правилата за предоставяне на финансова помощ в рамките на Механизма на Съюза.
5. Механизмът на Съюза не засяга задълженията според съществуващите приложими правни актове на Съюза или на Договора за създаване на Европейската общност за атомна енергия или според съществуващите международни споразумения.
6. Настоящото решение не се прилага за действия, провеждани съгласно Регламент (ЕО) № 1257/96, Регламент (ЕО) № 1406/2002, Регламент (ЕО) № 1717/2006, Решение № 1082/2013/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (14) и законодателството на Съюза относно програми за действие в областта на здравето, вътрешните работи и правосъдието.
Член 2
Обхват
1. Настоящото решение се прилага по отношение на сътрудничеството в областта на гражданската защита. Това сътрудничество включва:
а)
Превантивни действия и действия за повишаване на готовността в рамките на Съюза, а също - доколкото се отнася за член 5, параграф 2, член 13, параграф 3 и член 28 - и извън Съюза; както и
б)
Действия за подпомагане при реагирането при непосредствени неблагоприятни последици от бедствие в рамките на Съюза или извън него, включително в посочените в член 28, параграф 1 държави, вследствие на подадено искане за помощ посредством Механизма на Съюза.
2. В настоящото решение се вземат под внимание специалните потребности на изолираните, най-отдалечените и други региони или острови на Съюза по отношение на превенцията, готовността и реагирането при бедствия, както и специалните потребности на отвъдморските страни и територии по отношение на реагирането при бедствия.
Член 3
Специфични цели
1. Чрез Механизма на Съюза се подпомага, допълва и улеснява координирането на действията на държавите членки при изпълнението на следните общи специфични цели:
а)
постигане на високо ниво на защита срещу бедствия чрез предотвратяване или ограничаване на потенциалните въздействия, чрез насърчаване на култура на превенция и чрез подобряване на сътрудничеството между службите за гражданска защита и съответни други служби;
б)
повишаване на степента на готовност за реагиране при бедствия на равнище на държавите членки и на Съюза;
в)
улесняване на бързо и ефикасно реагиране при бедствия или непосредствена заплаха от такива; както и
г)
увеличаване на обществената осведоменост и готовност за бедствия.
2. Показателите се използват за мониторинг, оценка и преглед по целесъобразност на прилагането на настоящото решение. Тези показатели са:
а)
напредъкът при изпълнение на рамката за превенция на бедствия: измерван с броя на държавите членки, които са предоставили на Комисията обобщен доклад за своите оценки на риска и оценка на способността си за управление на риска, съгласно посоченото в член 6;
б)
напредъкът при повишаване нивото на готовност за бедствия, измерван с количеството на капацитета за реагиране, включен в доброволното обединяване във връзка с целите по отношение на капацитета, посочени в член 11, и броя на модулите, регистрирани в CECIS;
в)
напредъкът при подобряване на реакцията при бедствия, измерван със скоростта на операциите в рамките на Механизма на Съюза и степента, в която помощта допринася за удовлетворяване на нуждите на място; както и
г)
напредъкът при повишаване на осведомеността и готовността на обществото за бедствия, измерван със степента на осведоменост на гражданите на Съюза за рисковете в техния регион.
Член 4
Определения
За целите на настоящото решение се прилагат следните определения:
1.
„бедствие“ означава всяка ситуация, която има или може да има тежки последици за населението, околната среда или имуществото, включително културното наследство;
2.
„реагиране“ означава всяко действие, което се предприема при искане за помощ в съответствие с Механизма на Съюза в случай на непосредствена заплаха от бедствие или по време на бедствие или след него и което цели овладяване на непосредствените неблагоприятни последици;
3.
„готовност“ означава състояние на подготвеност и способност на човешките и материалните ресурси, структури, общности и организации за ефективно бързо реагиране при бедствие, като това състояние е постигнато в резултат на предварително предприети действия;
4.
„превенция“ означава всяко действие, насочено към намаляване на рисковете или смекчаване на неблагоприятните последици от бедствие за населението, околната среда и имуществото, включително културното наследство;
5.
„ранно предупреждение“ означава своевременното и ефективно предоставяне на информация, което позволява да се предприемат действия за избягване или намаляване на рисковете и неблагоприятните последици от бедствия, както и за улесняване на готовността за ефективно реагиране;
6.
„модул“ означава самостоятелна и независима структура на способностите на държавите членки, определена предварително въз основа на задачите и потребностите, или подвижен оперативен екип на държавите членки, представляващи комбинация от човешки и материални ресурси, която може да се опише с оглед на способността ѝ за намеса или според задачата(ите), която(ито) може да поеме;
7.
„оценка на риска“ означава цялостен междусекторен процес за установяване, анализ и оценка на рисковете, който е предприет на национално или подходящо поднационално равнище;
8.
„способност за управление на риска“ означава способността на държава членка или нейните региони за ограничаване, адаптиране или смекчаване на рисковете, (въздействието и вероятността за възникването на бедствие), установени в оценката на риска, до равнища,които са приемливи за тази държава членка. Способността за управление на риска се оценява от гледна точка на техническия, финансов и административен капацитет за предприемане на адекватни:
а)
оценки на риска;
б)
планиране на управлението на риска с оглед на превенцията и готовността; и
в)
мерки за превенция на риска и за готовност за посрещането му;
9.
„подкрепа от приемащата държава“ означава всяко действие, предприето на етапите на готовност и реагиране от държава, която получава или изпраща помощ, или от Комисията, за отстраняване на предвидимите препятствия пред международната помощ, предоставена чрез Механизма на Съюза. Тя включва подкрепата от държавите членки за улесняване на транзитното преминаване на тази помощ през територията им;
10.
„способност за реагиране“ означава помощта, която може да се предостави чрез Механизма на Съюза при поискване;
11.
„логистична подкрепа“означава основното оборудване или услуги, необходими на експертните екипи, посочени в член 17, параграф 1, за изпълнение на техните задачи, наред с другото. комуникации, временно настаняване, храна или транспорт във вътрешността на страната.
ГЛАВА II
ПРЕВЕНЦИЯ
Член 5
Превантивни действия
1. За да изпълни целите и да осъществи задачите в областта на превенцията, Комисията:
а)
предприема действия за подобряване на базата от знания за рисковете от бедствия и улеснява обмена на знания, най-добри практики и информация, включително сред държавите членки с общи рискове;
б)
подкрепя и насърчава дейностите на държавите членки по оценка и картографиране на рисковете чрез обмен на добри практики, както и улесняване на достъпа до специфични знания и експертен опит по въпроси от общ интерес;
в)
осъществява и редовно актуализира междусекторен преглед и картографиране на рисковете от природни и предизвикани от човека бедствия, пред които е изправен Съюзът, като възприема съгласуван подход в различните области на политиката, които имат отношение или отражение върху превенцията на бедствията, и като отчита надлежно евентуални последствия от изменението на климата;
г)
насърчава обмен на добри практики за подготовка на националните системи за гражданска защита с цел справяне с последствията от изменението на климата;
д)
подкрепя и насърчава разработването и изпълнението на дейностите на държавите членки за управление на риска чрез обмен на добри практики и улесняване на достъпа до специфични знания и експертен опит по въпроси от общ интерес;
е)
събира и разпространява информацията, предоставена от държавите членки, организира обмен на опит във връзка с оценките на способността за управление на риск; разработва, съвместно с държавите членки и до 22 декември 2014 г., насоки относно съдържанието, методиката и структурата на тези оценки; и улеснява обмена на добри практики в процеса на планиране на превенцията и готовността, включително чрез доброволни партньорски проверки;
ж)
докладва периодично, в съответствие с определените в член 6, буква в) срокове, на Европейския парламент и на Съвета за постигнатия напредък в прилагането на член 6;
з)
насърчава използването на различни фондове на Съюза, с които може да се подпомага устойчива превенция на бедствия, и поощрява държавите членки и регионите да се възползват от подобни възможности за финансиране;
и)
изтъква значението на превенцията на рисковете и оказва подкрепа на държавите членки в дейностите им за повишаване на осведомеността, предоставяне на информация и обучение на обществеността;
й)
насърчава превантивните мерки в държавите членки и третите държави, посочени в член 28, чрез обмен на добри практики и улесняване на достъпа до специфични знания и експертен опит по въпроси от общ интерес; както и
к)
в тесни консултации с държавите членки предприема други подкрепящи и допълващи превантивни действия, необходими за постигането на целта, посочена в член 3, параграф 1, буква а).
2. По искане на държава членка, трета държава или ООН или агенция на ООН Комисията може да изпрати експертен екип на място, за предоставяне на консултации по превантивните мерки.
Член 6
Управление на риска
С цел да насърчават прилагането на ефективен и съгласуван подход към превенцията и готовността за бедствия чрез обмен на информация с нечувствително съдържание, а именно информация, чието предоставяне не противоречи на основните интереси на сигурността на държавите членки и най-добри практики в рамките на Механизма на Съюза, държавите членки:
а)
извършват оценки на риска на национално или на съответно поднационално равнище и предоставят на Комисията обобщен доклад за съответните им елементи до 22 декември 2015 г., и на всеки три години след това;
б)
разработват и прецизират планирането на управлението на риска от бедствия на национално или на съответното поднационално равнище;
в)
предоставят на Комисията оценката на своята способност за управление на риска на национално или на съответното поднационално равнище на всеки три години след окончателното изготвяне на съответните насоки, посочени в член 5, параграф 1, буква е) и в случай на значителни промени; както и
г)
участват на доброволен принцип в партньорски проверки за оценка на способността за управление на риска.
ГЛАВА III
ГОТОВНОСТ
Член 7
Координационен център за реагиране при извънредни ситуации
С настоящото решение се създава Координационен център за реагиране при извънредни ситуации (ERCC). ERCC гарантира денонощен(24/7) оперативен капацитет и обслужва държавите членки и Комисията за постигане на целите на Механизма на Съюза.
Член 8
Действия на Комисията в областта на общата готовност
Комисията извършва следните действия в областта на готовността:
а)
управлява ERCC;
б)
управлява Обща система за комуникация и информация при извънредни ситуации (CECIS), която дава възможност за комуникация и обмен на информация между ERCC и точките за контакт на държавите членки;
в)
съдейства за разработването и по-доброто интегриране на транснационални системи от общоевропейски интерес за откриване, ранно предупреждение и оповестяване, за да се осигури възможност за бързо реагиране и да се насърчат взаимовръзките между националните системи за ранно предупреждение и оповестяване и връзките им с ERCC и CECIS. Тези системи отчитат и доразвиват съществуващите и бъдещите източници и системи за информация, мониторинг и откриване;
г)
създава и управлява способността за мобилизиране и изпращане на експертни екипи, отговорни за:
i)
оценка на потребностите, които евентуално могат да бъдат удовлетворени чрез Механизма на Съюза в държавата, поискала помощ,
ii)
улесняване, когато е необходимо, на координацията на помощта на място в рамките на реагирането при бедствия и осъществяване на връзка с компетентните органи на държавата, поискала помощ, както и
iii)
подпомагане на държавата, поискала помощ, с експертен опит относно действията за превенция, готовност или реагиране;
д)
създава и поддържа способност за предоставяне на логистична подкрепа за тези експертни екипи;
е)
разработва и поддържа мрежа от обучени експерти от държавите членки, които могат да бъдат мобилизирани в кратък срок, за да подпомагат ERCC при извършване на мониторинг на информацията и улесняване на координацията;
ж)
улеснява координацията при предварителното разполагане на способности на държавите членки за реагиране при бедствия в рамките на Съюза;
з)
подпомага усилията за подобряване на оперативната съвместимост на модулите и други способности за реагиране, като взема под внимание най-добрите практики на равнище на държавите членки и на международно равнище;
и)
в рамките на компетентността си предприема необходимите действия за улесняване на подкрепата от приемащата държава, включително разработване и актуализиране, в сътрудничество с държавите членки и въз основа на оперативния опит, на насоки относно подкрепата от приемащата държава;
й)
подкрепя създаването на доброволни програми за партньорски проверки за оценка на стратегиите за готовност на държавите членки въз основа на предварително определени критерии, които ще дадат възможност за формулиране на препоръки с цел засилване на степента на готовност на Съюза; както и
к)
в тесни консултации с държавите членки предприема други подкрепящи и допълващи действия в областта на готовността, необходими за постигането на целта, посочена в член 3, параграф 1, буква б).
Член 9
Действия на държавите членки в областта на общата готовност
1. Държавите членки разработват модули на доброволен принцип, по-специално за посрещане на приоритетните потребности от операции или от подкрепа по линия на Механизма на Съюза.
Държавите членки набелязват предварително модули, други способности за реагиране и експерти в рамките на компетентните си служби, и по-специално в рамките на службите за гражданска защита или други служби за спешно реагиране, които биха могли да се предоставят за спасителни операции при поискване чрез Механизма на Съюза. Те отчитат факта, че съставът на модулите или на другите способности за реагиране може да зависи от вида на бедствието и конкретните нужди, свързани с бедствието.
2. Модулите включват ресурси на една или повече държави членки и:
а)
могат да изпълняват предварително определени задачи в областта на реагирането в съответствие с установените международни насоки и следователно са в състояние:
i)
да бъдат изпращани в много кратък срок след искане за помощ, подадено чрез ERCC; както и
ii)
да работят самостоятелно и независимо през определен период от време;
б)
са оперативно съвместими с други модули;
в)
провеждат обучение и учения, за да изпълнят изискването за оперативна съвместимост;
г)
са поставени на подчинение на лице, което отговаря за работата на модулите; както и
д)
могат да си сътрудничат по целесъобразност с други органи на Съюза и/или международни институции, по-специално ООН.
3. Държавите членки на доброволен принцип предварително определят експертите, които биха могли да изпратят като членове на експертните екипи, посочени в член 8, буква г).
4. Държавите членки разглеждат възможността да осигурят при необходимост други способности за реагиране, които компетентните служби биха могли да поставят на разположение или които могат да бъдат предоставени от неправителствени организации и други относими образувания.
Този друг вид способности за реагиране може да включва ресурси от една или повече държави членки и, ако се наложи, да:
а)
могат да изпълняват задачи в областта на реагирането в съответствие с установените международни насоки и следователно да са в състояние:
i)
да бъдат изпращани в много кратък срок след искане за помощ, подадено чрез ERCC; както и
ii)
при необходимост да работят самостоятелно и независимо през определен период от време;
б)
могат да си сътрудничат по целесъобразност с други органи на Съюза и/или международни институции, по-специално ООН.
5. При спазване на съответните предпазни мерки за сигурност държавите членки могат да предоставят информация за военния капацитет, който би могъл да се използва в краен случай като част от помощта по линия на Механизма на Съюза, например транспорт и логистична подкрепа или медицинско обезпечаване.
6. Държавите членки предоставят на Комисията съответната информация относно експертите, модулите и другите способности за реагиране, които предоставят като помощ по линия на Механизма на Съюза съгласно параграфи 1-5, като при необходимост актуализират тази информация.
7. Държавите членки определят точките за контакт, посочени в член 8, буква б), и уведомяват Комисията за това.
8. Държавите членки предприемат необходимите действия в областта на готовността, за да улеснят оказването на подкрепа от приемащата държава.
9. Държавите членки, подпомагани от Комисията, вземат необходимите мерки за осигуряване на своевременен превоз на предоставената от тях помощ в съответствие с член 23.
Член 10
Планиране на операциите
1. Комисията и държавите членки работят съвместно за по-добро планиране на операциите за реагиране при бедствия в рамките на Механизма на Съюза, включително чрез разработване на сценарии за реагиране при бедствия, картографиране на ресурсите и изготвяне на планове за разполагане на способностите за реагиране.
2. При планирането на операции за реагиране при хуманитарни кризи извън ЕС Комисията и държавите членки набелязват и поощряват възможностите за полезно взаимодействие между помощта в областта на гражданската защита и финансовите средства по линия на хуманитарната помощ, предоставяни от Съюза и държавите членки.
Член 11
Европейски капацитет за реагиране при извънредни ситуации
1. Създава се Европейски капацитет за реагиране при извънредни ситуации (EERC). Той се изразява в доброволно обединяване на предварително заделени от държавите членки способности за реагиране и включва модули, други способности за реагиране и експерти.
2. Въз основа на набелязаните рискове Комисията определя видовете и броя ключови способности за реагиране, необходими за EERC („цели по отношение на способностите“).
3. Комисията определя изискванията по отношение на качеството на способностите за реагиране, които държавите членки предоставят за EERC. Изискванията за качество се основават на установени международни стандарти, когато такива стандарти вече съществуват. Държавите членки са отговорни за гарантиране на качеството на способностите си за реагиране.
4. Комисията установява и управлява процедура за сертифициране и регистриране на способностите за реагиране, които държавите членки предоставят на EERC.
5. Държавите членки определят и регистрират на доброволен принцип способностите за реагиране, които предоставят на EERC. Регистрацията на многонационални модули, предоставени от две или повече държави членки, се извършва съвместно от всичките заинтересовани държави членки.
6. Способностите за реагиране, които държавите членки предоставят на EERC остават по всяко време на разположение за национални цели.
7. Способностите за реагиране, които държавите членки предоставят на EERC, са на разположение за операции за реагиране по линия на Механизма на Съюза след отправено искане за помощ чрез ERCC. Окончателното решение за използването им се взема от държавите членки, регистрирали съответната способност за реагиране. Когато поради извънредни ситуации в страната, непреодолима сила или, по изключение, сериозни причини, държава членка не може да предостави способностите за реагиране в условията на конкретно бедствие, тази държава членка уведомява Комисията в най-кратък срок, като се позовава на настоящия член.
8. В случай че се използват, способностите за реагиране на държавите членки остават под тяхно командване и контрол и може да бъдат оттеглени, при консултации с Комисията, когато поради извънредни ситуации в страната, непреодолима сила или, по изключение, поради сериозни причини дадена държава членка не може да поддържа на разположение тези способности за реагиране. Координирането на различните способности за реагиране се улеснява по целесъобразност от Комисията чрез ERCC в съответствие с членове 15 и 16.
9. Държавите членки и Комисията осигуряват подходяща осведоменост на обществеността относно операциите с участието на EERC.
Член 12
Отстраняване на пропуските в способностите за реагиране
1. Комисията следи напредъка към постигане на целите по отношение на способностите, установени в съответствие с член 11, параграф 2, и набелязва потенциално значими пропуски в способностите за реагиране в рамките на EERC.
2. Когато бъдат установени потенциално значими пропуски, Комисията проучва дали са налице необходимите за държавите членки способности извън EERC.
3. Комисията насърчава държавите членки да отстраняват, поотделно или чрез консорциум на държави членки, които си сътрудничат по отношение на общи рискове, всеки стратегически пропуск в способностите, установени в съответствие с параграф 2. В тези дейности Комисията може да подпомага държавите членки в съответствие с член 20, член 21, параграф 1, букви и) и й) и член 21, параграф 2.
4. Всеки две години Комисията информира Европейския парламент и Съвета за напредъка във връзка с постигането на целите по отношение на способностите и оставащите пропуски в EERC.
Член 13
Обучение, учения, извлечени поуки и разпространяване на знания
1. Комисията изпълнява, в рамките на Механизма на Съюза, следните задачи в областта на обучението, ученията, извлечените поуки и разпространяването на знания:
а)
изготвяне и управление на програма за обучение на персонала в областта на гражданската защита и управлението при извънредни ситуации по въпроси на превенцията, готовността и реагирането при бедствия. Програмата включва общи курсове и система за обмен на експерти, която позволява командироването на лица в други държави членки.
Програмата за обучение има за цел подобряване на координацията, съвместимостта и взаимното допълване между способностите, посочени в членове 9 и 11, както и повишаване на компетентността на експертите, посочени в член 8, букви г) и е);
б)
изграждане и управление на мрежа за обучение, открита за центровете за обучение на персонал в областта на гражданската защита и управлението при извънредни ситуации, както и за други заинтересовани страни и институции, по въпроси на превенцията, готовността и реагирането при бедствия.
Мрежата за обучение има следните цели:
i)
укрепване на управлението при бедствия на всички етапи, като се вземе предвид адаптацията към последиците от изменението на климата и тяхното смекчаване;
ii)
изграждането на полезни взаимодействия сред членовете на мрежата чрез обмен на опит и най-добри практики, научни изследвания в съответната област, извлечени поуки, курсове и работни срещи, учения и пилотни проекти;
iii)
разработване на насоки относно обучението в областта на гражданската защита на равнището на Съюза и на международно равнище, включително обучение по въпросите на превенцията, готовността и реагирането при бедствия;
в)
разработване на стратегическа рамка, в която се определят целите и ролята на ученията, и цялостен дългосрочен план, в който се очертават приоритетите им, както и съставяне и управление на програма за ученията.
г)
изготвяне и управление на програма за отчитане на поуките, извлечени от действията в областта на гражданската защита, проведени в рамките на Механизма на Съюза, включително аспектите на цялостния цикъл на управление при бедствия, с оглед да се постави на широка основа процесът на извличане на поуки и развитие на познанията. Програмата включва:
i)
наблюдение, анализ и оценка на всички действия в областта на гражданската защита в рамките на Механизма на Съюза;
ii)
насърчаване на прилагането на извлечените поуки в практиката, за да се осигури основана на опита база за разработването на дейности в рамките на цикъла на управление при бедствия; както и
iii)
разработване на методи и инструменти за събиране, анализ, стимулиране и прилагане на извлечените поуки в практиката.
Тази програма също включва, където е уместно, поуки, извлечени от операции извън територията на Съюза, относно използването на връзките и полезните взаимодействия между помощта, предоставена в рамките на Механизма на Съюза, и хуманитарната помощ;
д)
разработване на насоки за разпространение на знанията и изпълнение на различните задачи, посочени в букви а- г) на равнище на държавите членки, както и
е)
стимулиране и насърчаване на въвеждането и използването на съответни нови технологии за целите на Механизма на Съюза.
2. При изпълнение на задачите, предвидени в параграф 1, Комисията обръща специално внимание на нуждите и интересите на държавите членки, които са изправени пред рискове от бедствия от сходно естество.
3. По искане на държава членка, трета държава или ООН, или агенция на ООН, Комисията може да изпрати експертен екип на място за предоставяне на консултации относно мерките за готовност.
ГЛАВА IV
РЕАГИРАНЕ
Член 14
Уведомяване за бедствия на територията на Съюза
1. В случай на бедствие на територията на Съюза или на непосредствена заплаха от бедствие, което води или може да доведе до трансгранични последици или засяга или може да засегне други държави членки, държавата членка, в която е възникнало или има вероятност да възникне бедствието, незабавно уведомява държавите членки, които потенциално могат да бъдат засегнати, а в случай че последиците са потенциално значими - Комисията.
Първата алинея не се прилага, когато задължението за уведомяване вече е изпълнено по силата на друго законодателство на Съюза, на Договора за създаване на Европейската общност за атомна енергия или по силата на съществуващи международни споразумения.
2. В случай на бедствие на територията на Съюза или на непосредствена заплаха от бедствие, при което е вероятно една или повече държави членки да поискат помощ, държавата членка, в която възниква или има вероятност да възникне бедствието, уведомява незабавно Комисията, в случай че може да се очаква евентуално искане за помощ чрез ERCC, за да може Комисията да уведоми по целесъобразност другите държави членки и да задейства компетентните си служби.
3. Когато е целесъобразно, уведомяването, посочено в параграфи 1 и 2, се извършва чрез CECIS.
Член 15
Реагиране при бедствия на територията на Съюза
1. Когато на територията на Съюза възникне бедствие или непосредствена заплаха от бедствие, засегнатата държава членка може да поиска помощ чрез ERCC. Искането трябва да бъде възможно най-конкретно.
2. При извънредни ситуации на повишен риск държавата членка може също да поиска помощ под формата на временно предварително разполагане на способности за реагиране.
3. След получаване на искане за помощ Комисията по целесъобразност и незабавно:
а)
изпраща искането до точките за контакт на другите държави членки;
б)
събира потвърдена информация за ситуацията, съвместно със засегнатата държава членка, и я разпространява до държавите членки;
в)
изготвя препоръки, в консултации с поискалата помощ държава членка, за предоставяне на помощта чрез Механизма на Съюза, като се основава на нуждите на място и всички приложими предварително разработени планове, посочени в член 10, параграф 1, приканва държавите членки да разположат конкретни видове способности и улеснява координацията на необходимата помощ; както и
г)
предприема допълнителни действия за улесняване на координацията на реакцията.
4. Всяка държава членка, към която е отправено искане за помощ по линия на Механизма на Съюза, своевременно преценява дали е в състояние да окаже исканата помощ и уведомява за решението си отправилата искането държава членка посредством CECIS, като посочва размера, условията и, когато е приложимо - разходите за помощта, която би могла да окаже. ERCC постоянно информира държавите членки.
5. Държавата членка, поискала помощ, носи отговорност за ръководството на операциите за оказване на помощ. Органите на държавата членка, поискала помощ, съставят насоки и при необходимост определят ограниченията на задачите, възложени на модулите или другите способности за реагиране. Подробностите по изпълнението на тези задачи се определят от отговорното лице, посочено от държавата членка, предоставяща помощта. Поискалата помощ държава членка може да поиска и експертен екип, който да подпомага нейната оценка, да улеснява координацията на място между екипите на държавите членки или да предоставя технически съвети.
6. Поискалата помощ държава членка предприема подходящи действия, за да улесни в качеството си на приемаща държава, оказването на подкрепа за постъпващата помощ.
7. Ролята на Комисията, изложена в настоящия член, не засяга компетентността на държавите членки и отговорността им за техните екипи, модули и други способности за оказване на помощ, включително военни. По-специално, оказваната от Комисията подкрепа не включва командване или контрол на екипите на държавите членки, модулите и другите ресурси, които се разполагат доброволно в съответствие с координацията, установена от центъра за ръководство на операциите и на място.
Член 16
Повишаване на съгласуваността на реагирането при бедствия извън Съюза
1. Когато извън територията на Съюза възникне бедствие или непосредствена заплаха от бедствие, засегнатата държава може да поиска помощ чрез ERCC. Помощта може да бъде поискана и чрез ООН и агенциите на ООН или друга подобна международна организация, или от тези организации.
2. Операциите по смисъла на настоящия член могат да се провеждат или като самостоятелни операции за оказване на помощ, или като подпомагане на операция, ръководена от международна организация. Координацията на Съюза се вписва изцяло в общата координация, осигурена от Службата на ООН за координация на хуманитарните дейности (OCHA), като се спазва нейната ръководна роля.
3. Комисията съдейства за съгласуваното предоставяне на помощта чрез следните действия:
а)
поддържане на диалог с точките за контакт на държавите членки, така че да се гарантира принос заефективна и съгласувана реакция на Съюза при бедствие чрез Механизма на Съюза за операциите като цяло, и по-специално чрез:
i)
незабавно и изчерпателно информиране на държавите членки за исканията за помощ;
ii)
оказване на съдействие за изготвяне на обща оценка на ситуацията и нуждите, осигуряване на технически съвети и/или улесняване на координацията на помощта на място чрез присъствието на експертен екип за гражданска защита на място;
iii)
предоставяне на съответните оценки и анализи на всички участници;
iv)
предоставяне на обзорен преглед на помощта, оказана от държавите членки и другите участници;
v)
консултиране относно необходимия вид помощ, за да се гарантира, че предоставената помощ съответства на оценката на нуждите; както и
vi)
оказване на съдействие за преодоляване на практическите трудности при доставките на помощ в транзитни и митнически зони;
б)
незабавно изготвяне на препоръки, при възможност в сътрудничество със засегнатата държава, които се основават на нуждите на място и на всички приложими предварително разработени планове и с които държавите членки се приканват да разположат конкретни способности и се улеснява координацията на необходимата помощ;
в)
съгласуване със засегнатата държава относно технически подробности, например уточняване на необходимата помощ, приемане на предложената помощ и практически условия за приемане и разпределение на помощта на място;
г)
поддържане на контакт или оказване на съдействие на OCHA и сътрудничество с други участници, които подпомагат операциите за оказване на помощ като цяло, с цел осигуряване на максимална полза от взаимодействието, търсене на взаимно допълване и избягване на дублирането и пропуските; както и
д)
поддържане на контакт със съответните участници, по-специално в заключителната фаза на операциите за оказване на помощ по линия на Механизма на Съюза, за улесняване на плавното предаване.
4. Без да се засяга ролята на Комисията, определена в параграф 3, и при отчитане на категоричното изискване за незабавна оперативна реакция чрез Механизма на Съюза, Комисията уведомява, при неговото задействане, Европейската служба за външна дейност с цел да се постигне съгласуваност между операцията по линия на гражданската защита и цялостните отношения на Съюза със засегнатата държава. Комисията информира цялостно държавите членки в съответствие с параграф 3.
5. На място се осъществява връзка с делегацията на Съюза с оглед последната да улеснява контактите с правителството на засегнатата държава. При необходимост делегацията на Съюза предоставя логистична подкрепа на експертните екипи за гражданска защита, посочени в параграф 3, буква а), подточка ii).
6. Всяка държава членка, към която е отправено искане за помощ по линия на Механизма на Съюза, своевременно преценява дали е в състояние да окаже исканата помощ и уведомява за решението си ERCC посредством CECIS, като посочва размера и условията на помощта, която би могла да окаже. ERCC постоянно информира държавите членки.
7. Механизмът на Съюза може да се използва и за предоставяне на подкрепа в областта на гражданската защита за оказване на консулска помощ на гражданите на Съюза при бедствия в трети държави, ако това бъде поискано от консулските служби на засегнатите държави членки.
8. При искане за помощ, Комисията може да предприеме други необходими действия за подпомагане и допълване, за да осигури последователност при предоставянето на помощта.
9. Координацията чрез Механизма на Съюза не засяга нито двустранните контакти между държавите членки и засегнатата държава, нито сътрудничеството между държавите членки и ООН и други компетентни международни организации. Тези двустранни контакти могат също да бъдат използвани за подобряване на координацията чрез Механизма на Съюза.
10. Ролята на Комисията, изложена в настоящия член, не засяга компетентността на държавите членки и отговорността им за техните екипи, модули и друг вид подкрепа, включително военни способности. По-специално, оказваната от Комисията подкрепа не включва командване и контрол на екипите на държавите членки, модулите и друга подкрепа, които се разполагат доброволно в съответствие с координацията, установена от центъра за ръководство на операциите и на място.
11. Търсят се полезни взаимодействия с други инструменти на Съюза, и по-специално с действия, финансирани по линия на Регламент (ЕО) № 1257/96. Комисията осигурява координацията между инструментите и, когато е уместно, прави необходимото действията на държавите членки в областта на гражданската защита, които са част от по-широкомащабна хуманитарна реакция, да бъдат финансирани съгласно настоящото решение в рамките на възможното.
12. При задействане на Механизма на Съюза държавите членки, които предоставят помощ за преодоляване на бедствието, информират цялостно ERCC за предприеманите действия.
13. Екипите и модулите на държавите членки, които участват на място в операциите чрез Механизма на Съюза, поддържат тясна връзка с ERCC и експертните екипи на място, посочени в параграф 3, буква а), подточка ii).
Член 17
Подпомагане на място
1. Комисията може да подбере, определи и изпрати експертен екип, съставен от експерти от държавите членки:
а)
в случай на бедствие извън територията на Съюза, както е посочено в член 16, параграф 3;
б)
в случай на бедствие на територията на Съюза, както е посочено в член 15, параграф 5;
в)
при отправено искане за експертни консултации в областта на превенцията в съответствие с член 5, параграф 2; или
г)
при отправено искане за експертни консултации в областта на готовността в съответствие с член 13, параграф 3.
В екипа могат да се включат експерти на Комисията или от други служби на Съюза с оглед на подсилването му и улесняването на връзките с ERCC. Експерти, изпратени от OCHA или други международни организации, също могат да се включат в екипа с цел укрепване на сътрудничеството и улесняване на общите оценки.
2. Процедурата за подбор и назначаване на експертите е следната:
а)
държавите членки определят експерти, които под тяхно ръководство могат да бъдат изпратени като членове на експертни екипи;
б)
Комисията избира експертите и ръководителя на екипите въз основа на тяхната квалификация и опит, включително нивото на проведеното обучение по линия на Механизма на Съюза, предишния им опит в мисии по линия на Механизма на Съюза и в други международни операции за оказване на подкрепа. Подборът се основава и на други критерии, включително езиковите умения, за да се гарантира, че екипът като цяло притежава необходимите умения с оглед на конкретната ситуация; както и
в)
Комисията определя експертите/ръководителите на екипи на мисията съгласувано с посочилата ги държава членка.
3. В случай че бъдат изпратени експертни екипи, те улесняват координацията между спасителните екипи на държавите членки и поддържат връзка с компетентните органи на държавата, поискала помощ, както е посочено в член 8, буква г). ERCC поддържа тесен контакт с експертните екипи и им предоставя насоки и логистична подкрепа.
Член 18
Транспорт и оборудване
1. В случай на бедствие, на или извън територията на Съюза, Комисията може да подпомага държавите членки за получаване на достъп до оборудване или транспортни ресурси чрез:
а)
предоставяне и обмен на информация относно оборудване и транспортни ресурси, които могат да бъдат предоставени от държавите членки с цел да се подпомогне обединяването на това оборудване или транспортни ресурси;
б)
подпомагане на държавите членки в търсенето и улесняване на достъпа им до транспортни ресурси, които могат да се набавят от други източници, включително на търговския пазар; или
в)
подпомагане на държавите членки в търсенето на оборудване, което може да се набави от други източници, включително на търговския пазар.
2. Комисията може да допълни транспортните ресурси, предоставени от държавите членки, като осигури на тяхно разположение допълнителни транспортни ресурси, необходими за осигуряване на бързо реагиране при бедствия.
ГЛАВА V
ФИНАНСОВИ РАЗПОРЕДБИ
Член 19
Бюджетни средства
1. Финансовият пакет за изпълнението на Механизма на Съюза за периода 2014-2020 г. е 368 428 000 EUR по текущи цени.
223 776 000 EUR по текущи цени се отпускат по функция 3 „Сигурност и гражданство“ на многогодишната финансова рамка, а 144 652 000 EUR по текущи цени - по функция 4 „Глобална Европа“.
Годишните бюджетни кредити се разрешават от Европейския парламент и от Съвета в рамките на многогодишната финансова рамка.
2. Бюджетните кредити, получени при възстановяването на средства от бенефициери във връзка с дейности за реагиране при бедствия, представляват целеви приходи по смисъла на член 18, параграф 2 от Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012.
3. Финансовите средства, посочени в параграф 1, могат да покриват и разходите, свързани с дейности за подготовка, наблюдение, контрол, одит и оценка, които са необходими за управлението на Механизма на Съюза и постигането на неговите цели.
Тези разходи могат да включват по-специално проучвания, срещи на експерти, информационни и комуникационни дейности, включително корпоративна комуникация по политическите приоритети на Съюза, доколкото те са свързани с общите цели на Механизма на Съюза, разходи за ИТ мрежи за обработване и обмен на информация,включително взаимните им връзки със съществуващи или бъдещи системи, чието предназначение е да насърчават междусекторния обмен на данни, и съответното оборудване, както и всякакви други разходи за техническа и административна помощ, направени от Комисията за управление на програмата.
4. Финансовият пакет, посочен в параграф 1, се отпуска за периода 2014-2020 г. съгласно процентите и принципите, определени в приложение I.
5. Комисията прави преглед на разбивката в приложение I в контекста на резултатите от междинната оценка, посочена в член 34, параграф 2, буква а). Комисията се оправомощава да приема, когато е необходимо, с оглед резултатите от тази оценка, делегирани актове, в съответствие с член 30, за коригиране на посочените в приложение I стойности с над 8 процентни пункта и с не повече от 16 процентни пункта. Тези делегирани актове се приемат до 30 юни 2017 г.
6. Когато обосновани наложителни причини за спешност налагат да се преработят бюджетните средства за действия за реагиране, Комисията се оправомощава да приеме делегирани актове за коригиране на посочените в приложение I стойности с над 8 процентни пункта и с не повече от 16 процентни пункта, в рамките на наличните бюджетни средства и в съответствие с предвидената в член 31 процедура.
Член 20
Общи допустими действия
Следните общи действия за подобряване на превенцията, готовността и ефективното реагиране при бедствия са допустими за финансово подпомагане:
а)
изследвания, проучвания, моделиране и разработка на сценарии с цел да се улесни обменът на знания, най-добри практики и информация;
б)
обучение, учения, работни срещи, обмен на персонал и експерти, създаване на мрежи, демонстрационни проекти и трансфер на технологии;
в)
действия за мониторинг, оценяване и оценка;
г)
информиране на обществеността, мерки за обучение и повишаване на осведомеността, както и свързаните с тях дейности по разпространение на информацията, така че да се включат гражданите в превенцията и свеждането до минимум на последиците от бедствията в Съюза и да им се помогне да се защитават по-ефективно и по устойчив начин;
д)
създаване и управление на програма за отчитане на поуките, извлечени от операциите и ученията, проведени в рамките на Механизма на Съюза, както и
е)
действия и мерки, свързани с комуникацията, за повишаване на осведомеността относно дейностите за гражданска защита на държавите членки и на Съюза в областта на превенцията, готовността и реагирането при бедствия.
Член 21
Допустими действия в областта на превенцията и готовността
1. Следните действия в областта на превенцията и готовността са допустими за финансово подпомагане:
а)
съфинансиране на проекти, изследвания, работни срещи, проучвания и подобни действия и дейности, посочени в член 5;
б)
съфинансиране на партньорски проверки, посочени в член 6, буква) и член 8, буква й);
в)
поддържане на функциите, изпълнявани от ERCC в съответствие с член 7, буква а);
г)
подготовка за мобилизиране и изпращане на експертните екипи, посочени в член 8, буква г) и член 17, и разработване и поддържане на допълнителни способности за извънредни нужди чрез мрежа от обучени експерти на държавите членки, посочени в член 8, буква е);
д)
изграждане и поддържане на CECIS и на средства за осигуряване на комуникация и обмен на информация между ERCC и точките за контакт на държавите членки и на другите участници в рамките на Механизма на Съюза;
е)
съдействие за разработването на транснационални системи от общоевропейски интерес за откриване, ранно предупреждение и оповестяване, за да се осигури възможност за бързо реагиране, както и да се насърчат взаимовръзките между националните системи за ранно предупреждение и оповестяване и връзките им с ERCC и CECIS. Тези системи отчитат и се основават на съществуващите и бъдещи източници и системи за информация, наблюдение или откриване;
ж)
планиране на операции за реагиране в рамките на Механизма на Съюза в съответствие с член 10;
з)
подпомагане на дейностите за постигане на готовност, описани в член 13;
и)
изграждане на EERC, както е посочено в член 11, в съответствие с параграф 2 от настоящия член.
й)
откриване на пропуските в EERC в съответствие с член 12 и подпомагане на държавите членки при отстраняването на тези пропуски чрез съфинансиране на нови способности за реагиране, до не повече от 20 % от допустимите разходи, при условие че:
i)
необходимостта от нови способности е потвърдена от оценки на риска;
ii)
чрез посочената в член 12 процедура за установяване на пропуските е доказано, че държавите членки не разполагат с такива способности;
iii)
тези способности са разработени от държави членки - поотделно или в консорциум;
iv)
тези способности са определени за използване в рамките на доброволното обединяване за минимален срок от две години; както и
v)
такова съфинансиране на тези способности е икономически ефективно.
По целесъобразност се дава предимство на консорциуми на държавите членки, които си сътрудничат по общ риск;
к)
осигуряване наличността на логистична подкрепа за експертните екипи, посочени в член 17, параграф 1;
л)
улесняване на координацията при предварителното разполагане на способности на държавите членки на територията на Съюза за реагиране при бедствия в съответствие с член 8, буква ж); както и
м)
съдействие за предоставяне на консултации по превантивните мерки и мерките за готовност чрез изпращане на експертен екип на място по искане на държава членка, трета държава, ООН или агенция на ООН съгласно член 5, параграф 2 и член 13, параграф 3.
2. Допустимостта за финансово подпомагане на действията, посочени в параграф 1, буква и) се ограничава до:
а)
разходите на равнище на Съюза за създаване и управление на EERСи свързаните с тях процеси, посочени в член 11;
б)
разходите за задължителните курсове на обучение, учения и работни срещи, необходими за сертифицирането на способностите за реагиране на държавите членки за целите на EERC(„разходи за сертифицирането“).Разходите за сертифицирането може да се състоят от единични разходи или еднократни суми, определени в зависимост от вида способности, като покрива до 100 % от допустимите разходи;
в)
еднократни разходи, необходими за преобразуване на способностите за реагиране на държавите членки от тяхната употреба изцяло на национално равнище до състояние на готовност и наличност, което ги прави годни за изпращане като част от EERC, в съответствие с изискванията за качество при доброволното обединяване и разработените препоръки в процеса на сертифициране („разходи за адаптирането“). Тези разходи за адаптирането може да включват разходи, свързани с оперативната съвместимост на модулите и други способности за реагиране, автономността, независимостта, годността за транспортиране, опаковане и други подобни разходи, както и разходите за формиране на многонационални способности за реагиране (например работни срещи, обучения, разработване на общи методики, стандарти, процедури и други сходни дейности), при условие че тези разходи са конкретно свързани с включването на способностите в доброволното обединяване. Те не покриват разходите за оборудването или човешките ресурси, необходими за първоначалното изграждане на способностите за реагиране, или текущи разходи по поддръжката или функционирането. Тези разходи за адаптиране може да се състоят от единични разходи или еднократни суми, определени в зависимост от вида способност, като се покриват до 100 % от допустимите разходи, при условие че не надвишават 30 % от средните разходи за развиване на способността; както и
г)
разходи за установяване и управление на рамкови договори, рамкови споразумения за партньорство или други сходни договорености за преодоляване на временни недостатъци при извънредни бедствия, като се възприеме подход, отчитащ множество рискове.
Финансирането по буква г) от настоящия параграф:
i)
може да покрива разходи или възнаграждения за разработване, подготовка, водене на преговори, сключване и управление на договори или договорености, както и разходи за разработване на стандартни оперативни процедури и учения, предназначени да осигурят ефективно оползотворяване на активите. Такова финансиране може да покрива и най-много 40 % от разходите, осигуряващи бърз достъп до тези активи;
ii)
не включва разходи за закупуване или разработване на нови способности за реагиране, нито разходи за експлоатацията на тези допълнителни способности при бедствена ситуация. Разходите за експлоатацията на тези допълнителни способности в бедствена ситуация се поемат от държавите членки, поискали помощта;
iii)
не надвишава 10 % от финансовия пакет, посочен в член 19, параграф 1. В случай, че таванът от 10 % бъде достигнат преди края на програмния период и когато е необходимо да се осигури адекватно функциониране на Механизма на Съюза, този таван от 10 % може, посредством актове за изпълнение, да бъде надвишен с не повече от 5 процентни пункта. Такива актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 33, параграф 2;
Член 22
Допустими действия в областта на реагирането
Следните действия в областта на реагирането са допустими за финансово подпомагане:
а)
изпращане на експертните екипи, посочени в член 17, параграф 1, заедно с логистична подкрепа и изпращане на експертите, посочени в член 8, букви г) и д);
б)
в случай на бедствие, подпомагане на държавите членки за получаване на достъп до оборудване и транспортни ресурси съгласно член 23; както и
в)
при искане за помощ, предприемане на други необходими действия за подпомагане и допълване, за улесняване по най-ефективен начин на координацията на реакцията.
Член 23
Допустими действия, свързани с оборудването и транспортните ресурси
1. Следните действия са допустими за финансово подпомагане, за да се осигури достъп до оборудване и транспортни ресурси по линия на Механизма на Съюза:
а)
предоставяне и обмен на информация относно оборудване и транспортни ресурси, които държавите членки решават да предоставят, с цел да се подпомогне обединяването на такова оборудване или транспортни ресурси;
б)
подпомагане на държавите членки в търсенето и улесняване на достъпа им до транспортни ресурси, които могат да се набавят от други източници, включително на търговския пазар;
в)
подпомагане на държавите членки в търсенето на оборудване, което може да се набави от други източници, включително на търговския пазар; както и
г)
финансиране на транспортни ресурси, необходими за осигуряване на бързо реагиране при бедствия. Тези дейности са допустими за финансово подпомагане само ако отговарят на следните критерии:
i)
подадено е искане за помощ по линия на Механизма на Съюза в съответствие с членове 15 и 16;
ii)
допълнителните транспортни ресурси са необходими за осигуряване на ефективност на реагирането при бедствие по линия на Механизма на Съюза;
iii)
помощта съответства на потребностите, определени от ERCC, и се предоставя в съответствие с препоръките, отправени от ERCC относно техническите спецификации, качеството, графика, реда и условията за предоставяне;
iv)
помощта е била приета от държавата, отправила искането, пряко или чрез ООН или агенция на ООН или подобна международна организация, по линия на Механизма на Съюза; както и
v)
при бедствия, възникнали в трети държави, помощта допълва всяка цялостна хуманитарна реакция на Съюза.
2. Размерът на финансовото подпомагане на Съюза за транспортни ресурси не надхвърля 55 % от общите допустими разходи.
3. Финансовото подпомагане на Съюза за превоз може да покрива също максимум 85 % от общите допустими разходи при следните обстоятелства:
а)
разходите са свързани с превоза на способностите, които са предварително определени за участие в доброволното обединение, в съответствие с член 11; или
б)
подпомагането е необходимо за удовлетворяване на критична необходимост и помощта не е налична или не е достатъчно налична в доброволното обединение.
4. Финансовото подпомагане на Съюза за транспортни ресурси може да покрива също до 100 % от общите допустими разходи по подточки i), ii) и iii), ако това е необходимо за осигуряване на оперативната ефективност на обединената помощ от държавите членки и ако разходите са свързани с някое от следните действия:
i)
краткосрочно наемане на складови съоръжения за временно съхранение на помощта от държавите членки с цел улесняване на координирания превоз;
ii)
преопаковане на помощта от държавите членки, с цел максимално оползотворяване на наличния транспортен капацитет или за да се спазят конкретни оперативни изисквания; или
iii)
превоз на място на обединената помощ, с цел да се осигури координирана доставка на крайното местоназначение в държавата, поискала помощта.
Финансовото подпомагане на Съюза по този параграф не надвишава 75 000 EUR по текущи цени за всяко задействане на Механизма на Съюза. По изключение този таван може, посредством актове за изпълнение, да бъде надвишен. Такива актова за изпълнение се приемат, в съответствие с процедурата по разглеждане, установена в член 33, параграф 2.
5. При обединяване на транспортни операции с участието на няколко държави членки, една от тях може да поеме водеща роля с оглед на искането на финансово подпомагане от Съюза за цялата операция.
6. Когато държава членка отправи искане към Комисията за сключване на договор за подизпълнение за транспортни услуги, Комисията иска частично възстановяване на разходите в съответствие с процентите на финансиране, определени в параграфи 2, 3 и 4.
7. Следните разходи са допустими за финансово подпомагане от Съюза за транспортни ресурси по силата на настоящия член: всички разходи, свързани с движението на транспортните ресурси, включително разходите за всички услуги, такси, логистични разходи и разходи за товаро-разтоварни операции, разходи за гориво и евентуално настаняване, както и други непреки разходи като данъци, мита в общ смисъл и разходи за транзит.
Член 24
Бенефициери
Безвъзмездните средства, предоставяни съгласно настоящото решение, могат да се отпускат на юридически лица, независимо дали са субекти на частното или публичното право.
Член 25
Видове финансова помощ и процедури за изпълнение
1. Комисията отпуска финансовата помощ на Съюза в съответствие с Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012.
2. Финансовата помощ по линия на настоящото решение може да се отпуска във всички форми, предвидени от Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012, по-специално във вид на безвъзмездни средства, възстановяване на разходи, договори за обществени поръчки или вноски в доверителни фондове.
3. За целите на изпълнението на настоящото решение Комисията приема годишни работни програми, посредством актове за изпълнение, с изключение на дейности в областта на реагирането при бедствия, посочени в глава IV, които не могат да се предвидят предварително. Такива актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 33, параграф 2. В годишните работни програми установяват набелязаните цели, очакваните резултати, методът на изпълнение и общият размер на разходите за тях. В тях се съдържа и описание на дейностите, които ще се финансират, данни за отпуснатите за всяка дейност суми и примерен график за изпълнение. Във връзка с финансовата помощ, посочено в член 28, параграф 2, годишните работни програми описват предвижданите действия по отношение на всички посочени в тях страни.
Член 26
Взаимно допълване и съгласуваност на действията на Съюза
1. Дейностите, за които се получава финансиране по линия на настоящото решение, не се подпомагат от други финансови инструменти на Съюза.
Комисията следи за това кандидатите за финансова помощ съгласно настоящото решение и бенефициерите на такава помощ да ѝ предоставят информация за финансова помощ, получавана от други източници, включително общия бюджет на Съюза, както и за свои текущи искания за такава помощ.
2. Търси се полезно взаимодействие и взаимно допълване с други инструменти на Съюза. В случай на реагиране на хуманитарни кризи в трети държави Комисията осигурява взаимното допълване и съгласуваността на действията, финансирани съгласно настоящото решение, с тези, финансирани по силата на Регламент (ЕО) № 1257/96.
3. Когато помощта по линия на Механизма на Съюза допринася за хуманитарна дейност на Съюза, особено при сложни извънредни ситуации, действията, за които се получава финансова помощ съгласно настоящото решение, се основават на установените потребности и отговарят на хуманитарните принципи и на принципите относно използването на гражданска защита и на военни ресурси, установени в Европейския консенсус относно хуманитарната помощ.
Член 27
Защита на финансовите интереси на Съюза
1. Комисията предприема необходимите мерки, за да гарантира, че при извършването на дейностите, финансирани по силата на настоящото решение, финансовите интереси на Съюза са защитени чрез прилагане на превантивни мерки срещу измама, корупция и всякакви други незаконни дейности, чрез ефективни проверки и при констатирани нередности - чрез възстановяване на погрешно платените суми, както и по целесъобразност чрез ефективни, пропорционални и възпиращи административни и финансови санкции.
2. Комисията или нейни представители и Европейската сметна палата имат правомощия за извършване на одити по документи и на място на всички бенефициери на безвъзмездни средства, изпълнители и подизпълнители, които са получили средства от Съюза по силата на настоящото решение.
3. Европейската служба за борба с измамите (OLAF) може да извършва разследвания, включително проверки и инспекции на място, в съответствие с разпоредбите и процедурите, предвидени в Регламент (ЕС, Евратом) № 883/2013 на Европейския парламент и на Съвета (15), и Регламент (Евратом, ЕО) № 2185/96 на Съвета (16), с цел да установи дали е налице измама, корупция или всякаква друга незаконна дейност, накърняваща финансовите интереси на Съюза, във връзка със споразумение или решение за отпускане на безвъзмездни средства или договор, финансиран по силата на настоящото решение.
4. Без да се засягат параграфи 1, 2 и 3, споразуменията за сътрудничество с трети държави и с международни организации, договорите, споразуменията и решенията за отпускане на безвъзмездни средства, произтичащи от изпълнението на настоящото решение, съдържат разпоредби, с които Комисията, Сметната палата и OLAF изрично се упълномощават да провеждат такива одити и разследвания съгласно съответните им правомощия.
ГЛАВА VI
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 28
Трети държави и международни организации
1. В Механизма на Съюза могат да участват:
а)
държавите от Европейската асоциация за свободна търговия (ЕАСТ), които са членки на Европейското икономическо пространство (ЕИП), в съответствие с предвидените в Споразумението за ЕИП условия, както и други европейски държави, когато това е предвидено в споразуменията и процедурите;
б)
присъединяващите се държави, страните кандидатки и потенциалните страни кандидатки съгласно общите принципи и общите условия за участие на тези страни в програмите на Съюза, предвидени в съответните рамкови споразумения и решения на Съвета за асоцииране или подобни договорености;
2. Финансовата помощ по член 20 и член 21, параграф 1, букви а), б), е) и з) може да се отпуска и на страни кандидатки и потенциални страни кандидатки, които не участват в Механизма на Съюза, както и на страни, които са част от ЕПС, доколкото тази финансова помощ допълва финансирането в рамките на бъдещ законодателен акт на Съюза относно създаването на Инструмента за предприсъединителна помощ (ИПП II) и бъдещ законодателен акт на Съюза относно създаването на Европейски инструмент за съседство.
3. Международни или регионални организации могат да си сътрудничат в дейности в рамките на Механизма на Съюза в случаите, когато двустранните или многостранните споразумения между тези организации и Съюза позволяват това.
Член 29
Компетентни органи
За целите на прилагането на настоящото решение държавите членки определят компетентни органи и уведомяват за това Комисията.
Член 30
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощията за приемане на делегираните актове, посочени в член 19, параграфи 5 и 6, се предоставят на Комисията до 31 декември 2020 г.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 19, параграфи 5 и 6, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна дата, посочена в решението. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 19, параграф 5, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и на Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 31
Процедура по спешност
1. Делегирани актове, приети съгласно настоящия член, влизат в сила незабавно и се прилагат, докато не бъде представено възражение в съответствие с параграф 2. В нотификацията относно делегирания акт до Европейския парламент и Съвета се посочват причините за използването на процедурата по спешност.
2. Европейският парламент или Съветът могат да повдигнат възражения срещу делегиран акт в съответствие с процедурата, посочена в член 30, параграф 5. В такъв случай Комисията отменя акта незабавно след нотифицирането на решението с което се представят възражения на Европейския парламент или на Съвета.
Член 32
Актове за изпълнение
1. Комисията приема актове за изпълнение във връзка със следните въпроси:
а)
взаимодействието на ERCC с точките за контакт на държавите членки съгласно предвиденото в член 8, буква б), член 15, параграф 3 и член 16, параграф 3, буква а); и оперативните процедури по реагирането при бедствия на територията на Съюза, съгласно предвиденото в член 15, както и за тези извън територията на Съюза, съгласно предвиденото в член 16, включително идентифицирането на съответните международни организации;
б)
компонентите на CECIS и организацията на обмена на информация чрез CECIS, съгласно предвиденото в член 8, буква б);
в)
процедурата за изпращане на експертните екипи, съгласно предвиденото в член 17;
г)
определянето на модулите, другите способности за реагиране и експертите, съгласно предвиденото в член 9, параграф 2;
д)
оперативните изисквания за функционирането и оперативната съвместимост на модулите, съгласно предвиденото в член 9, параграф 1а, включително техните задачи, способности, основни компоненти, самостоятелност и изпращане;
е)
целите по отношение на способностите, изискванията за качеството и оперативната съвместимост, както и процедурата за сертифициране и регистриране, необходими за функционирането на EERC, съгласно предвиденото в член 11, както и финансовите договорености, съгласно предвиденото в член 21, параграф 2;
ж)
откриване и отстраняване на пропуски в EERC, както е предвидено в член 12;
з)
организацията на програмата за обучение, рамката за ученията и програмата за отчитане на извлечените поуки, както е предвидено в член 13; както и
и)
организацията на подпомагането за превоза на помощта, съгласно предвиденото в членове 18 и 23.
2. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 33, параграф 2.
Член 33
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитет. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011. Когато комитетът не даде становище, Комисията не приема проекта на акт за изпълнение и се прилага член 5, параграф 4, трета алинея от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Член 34
Оценка
1. Дейностите, за които се отпуска финансова помощ, се наблюдават редовно с цел проследяване на изпълнението им.
2. Комисията оценява прилагането на настоящото решение и представя на Европейския парламент и на Съвета:
а)
междинен доклад за оценка на получените резултати и качествените и количествените аспекти на изпълнението на настоящото решение - не по-късно от 30 юни 2017 г.;
б)
съобщение за продължаване на изпълнението на настоящото решение - не по-късно от 31 декември 2018 г.; и
в)
доклад за последваща оценка - не по-късно от 31 декември 2021 г.
Междинният доклад за оценка и съобщението, посочени съответно в букви а) и б) се придружават по целесъобразност от предложения за изменения на настоящото решение.
ГЛАВА VII
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 35
Преходни разпоредби
1. Дейностите, започнати преди 1 януари 2014 г. по силата на Решение 2007/162/ЕО, Евратом, продължават да се изпълняват, когато е уместно, в съответствие с това решение.
2. Държавите членки осигуряват на национално равнище гладкия преход между дейностите, провеждани в контекста на финансовия инструмент, и тези, които следва да се извършват съгласно разпоредбите, установени в настоящото решение.
Член 36
Отмяна
Решение 2007/162/ЕО, Евратом и Решение 2007/779/ЕО, Евратом се отменят. Позоваванията на отменените решения се тълкуват като позовавания на настоящото решение и се четат в съответствие с таблицата за съответствие в приложение II към настоящото решение.
Член 37
Влизане в сила
Настоящото решение влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз. То се прилага от 1 януари 2014 г.
Член 38
Адресати
Адресати на настоящото решение са държавите членки в съответствие с Договорите.
Съставено в Брюксел на 17 декември 2013 година.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 1313/2013/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2013
περί μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ένωσης
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 196,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ενόψει της σημαντικής αύξησης του αριθμού, της σοβαρότητας και της έντασης των φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών τα τελευταία χρόνια και σε περίπτωση μελλοντικών καταστροφών πιο ακραίων και πιο πολύπλοκων με ακόμα πιο εκτεταμένες και μακροπρόθεσμες συνέπειες, λόγω, ιδίως, της κλιματικής αλλαγής και των πιθανών αλληλεπιδράσεων μεταξύ διαφόρων φυσικών και τεχνολογικών κινδύνων, καθίσταται ολοένα σημαντικότερη η θέσπιση ολοκληρωμένης προσέγγισης όσον αφορά τη διαχείριση καταστροφών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να προαγάγει την αλληλεγγύη και θα πρέπει να υποστηρίζει, να συμπληρώνει και να διευκολύνει το συντονισμό των δράσεων των κρατών μελών στον τομέα της πολιτικής προστασίας προκειμένου να ενισχύεται η αποτελεσματικότητα των συστημάτων πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης των φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών.
(2)
Με την απόφαση 2001/792/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου (2), η οποία αναδιατυπώθηκε με την απόφαση 2007/779/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου (3) δημιουργήθηκε κοινοτικός μηχανισμός πολιτικής προστασίας. Η χρηματοδότηση του εν λόγω μηχανισμού εξασφαλίστηκε με την απόφαση 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου (4), που θέσπισε χρηματοδοτικό μέσο πολιτικής προστασίας («Χρηματοδοτικό μέσο»). Προβλέπει τη χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης, τόσο ως συμβολή στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αντιμετώπισης μειζόνων καταστάσεων έκτακτης ανάγκης όσο και ως συμβολή στην ενίσχυση των μέτρων πρόληψης και ετοιμότητας για κάθε είδους καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένης της συνέχειας των μέτρων που ελήφθησαν προηγουμένως δυνάμει της απόφασης 1999/847/ΕΚ του Συμβουλίου (5). Το χρηματοδοτικό μέσο λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2013.
(3)
Η προστασία που πρέπει να εξασφαλισθεί με τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας της Ένωσης («Μηχανισμός της Ένωσης») θα πρέπει να καλύπτει κατά πρώτο λόγο τους πολίτες, αλλά και το περιβάλλον και τις περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς, από όλων των ειδών τις φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών καταστροφών, της θαλάσσιας ρύπανσης και σοβαρών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας που σημειώνονται εντός και εκτός της Ένωσης. Βοήθεια πολιτικής προστασίας και κάθε άλλη βοήθεια έκτακτης ανάγκης στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης μπορεί να απαιτηθεί σε όλες τις εν λόγω καταστροφές για να συμπληρωθούν οι ικανότητες αντιμετώπισης καταστροφών της πληγείσας χώρας. Όσον αφορά καταστροφές λόγω τρομοκρατικών ενεργειών και πυρηνικών ή ραδιολογικών ατυχημάτων, ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να καλύπτει μόνο τις δράσεις ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών που εμπίπτουν στο πεδίο πολιτικής προστασίας.
(4)
Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει επίσης να συμβάλει στην εφαρμογή του άρθρου 222 της Συνθήκης για την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), μέσω της διάθεσης των μέσων και των ικανοτήτων του ανάλογα με τις ανάγκες.
(5)
Ο μηχανισμός της Ένωσης συνιστά ορατή εκδήλωση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης διασφαλίζοντας κατά πρακτικό και έγκαιρο τρόπο τη συμβολή στην πρόληψη, την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση καταστροφών, υφιστάμενων ή επαπειλούμενων με την επιφύλαξη των σχετικών κατευθυντήριων γραμμών και διακανονισμών στο πεδίο πολιτικής προστασίας. Συνεπώς η παρούσα απόφαση δεν θα πρέπει να επηρεάζει τα αμοιβαία δικαιώματα και υποχρεώσεις που έχουν τα κράτη μέλη δυνάμει διμερών ή πολυμερών συνθηκών, οι οποίες σχετίζονται με θέματα που καλύπτονται από την παρούσα απόφαση, ούτε την ευθύνη των κρατών μελών να προστατεύουν τους πολίτες, το περιβάλλον και τις περιουσίες στο έδαφός τους.
(6)
Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη το οικείο δίκαιο της Ένωσης και τις διεθνείς δεσμεύσεις, και να αξιοποιεί συνέργειες με συναφείς πρωτοβουλίες της Ένωσης, όπως το ευρωπαϊκό πρόγραμμα παρατήρησης της γης (Κοπέρνικος), το ευρωπαϊκό πρόγραμμα προστασίας των υποδομών ζωτικής σημασίας (EPCIP) και το κοινό περιβάλλον ανταλλαγής πληροφοριών (CISE).
(7)
Οι περιφερειακές και τοπικές αρχές διαδραματίζουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη διαχείριση των καταστροφών. Οι περιφερειακές και τοπικές αρχές θα πρέπει, ως εκ τούτου να συμμετέχουν προσηκόντως στις δραστηριότητες που διεξάγονται δυνάμει της παρούσας απόφασης, σύμφωνα με τις εθνικές δομές των κρατών μελών.
(8)
Η πρόληψη είναι ζήτημα καίριας σημασίας για την προστασία από καταστροφές και απαιτεί την ανάληψη περαιτέρω δράσης, όπως ζητείται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2009 και στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2010 σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Κοινοτική προσέγγιση για την πρόληψη φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών». Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα γενικό πλαίσιο πολιτικής για ενωσιακές δράσεις πρόληψης κινδύνων καταστροφών με γνώμονα την επίτευξη υψηλότερου επιπέδου προστασίας και ανθεκτικότητας έναντι καταστροφών μέσω της πρόληψης ή της μείωσης των επιπτώσεών τους, καθώς και μέσω της καλλιέργειας νοοτροπίας πρόληψης, ενώ παράλληλα πρέπει να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι πιθανές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και να συνυπολογίζεται η ανάγκη ανάληψης της κατάλληλης δράσης με σκοπό την προσαρμογή. Υπό την προοπτική αυτή, οι εκτιμήσεις των κινδύνων, ο σχεδιασμός της διαχείρισης του κινδύνου, η αξιολόγηση της ικανότητας διαχείρισης κινδύνων που διεξάγει κάθε κράτος μέλος σε εθνικό ή σε ενδεδειγμένο κατώτερο του εθνικού επίπεδο με τη συμμετοχή αναλόγως, άλλων οικείων υπηρεσιών, η επισκόπηση των κινδύνων που προετοιμάζεται σε επίπεδο Ένωσης, και οι αξιολογήσεις από ομοτίμους, είναι ουσιώδους σημασίας για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της διαχείρισης καταστροφών, καθώς διασυνδέει τις δράσεις πρόληψης κινδύνων, ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών. Συνεπώς, ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να περιλαμβάνει γενικό πλαίσιο για την ανταλλαγή πληροφοριών ως προς τους κινδύνους και την ικανότητα διαχείρισης των κινδύνων, με την επιφύλαξη του άρθρου 346 ΣΛΕΕ, το οποίο εγγυάται ότι κανένα κράτος μέλος δεν θα πρέπει να υποχρεούται να παρέχει πληροφορίες τη γνωστοποίηση των οποίων θεωρεί αντίθετη προς ουσιώδη συμφέροντα ασφαλείας του.
(9)
Η Ένωση, συμβάλλοντας στην περαιτέρω ανάπτυξη και στην καλύτερη ενσωμάτωση των διεθνικών συστημάτων ανίχνευσης και έγκαιρης προειδοποίησης ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, θα πρέπει να βοηθά τα κράτη μέλη να ελαχιστοποιούν τον χρόνο αντιμετώπισης των καταστροφών και τον χρόνο ειδοποίησης των πολιτών της Ένωσης. Τα συστήματα αυτά θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη και να αξιοποιούν τα υφιστάμενα και μελλοντικά συστήματα και πηγές πληροφοριών, ενθαρρύνοντας τις αντίστοιχες νέες τεχνολογίες.
(10)
Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα γενικό πλαίσιο πολιτικής που θα επιδιώκει τη διαρκή βελτίωση του επιπέδου ετοιμότητας των συστημάτων πολιτικής προστασίας, των υπηρεσιών, του προσωπικού τους και του πληθυσμού της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να περιλαμβάνονται πρόγραμμα ασκήσεων, πρόγραμμα άντλησης διδαγμάτων, καθώς και προγράμματα και δίκτυο κατάρτισης -σε επίπεδο Ένωσης και κρατών μελών- σε θέματα πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών, όπως ζητείται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2008 σχετικά με τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις για την κατάρτιση στον τομέα της διαχείρισης καταστροφών.
(11)
Θα πρέπει να επιδιώκεται η ανάπτυξη μονάδων επέμβασης για παροχή βοήθειας πολιτικής προστασίας, από πόρους προερχόμενους από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, με στόχο την πλήρη διαλειτουργικότητα ούτως ώστε να ενισχυθεί η συνεργασία στο πεδίο της πολιτικής προστασίας και να αναπτυχθεί περαιτέρω η συντονισμένη κοινή ταχεία αντίδραση των κρατών μελών. Οι μονάδες θα πρέπει να οργανώνονται στο επίπεδο των κρατών μελών και να υπόκεινται στις εντολές και στον έλεγχό τους.
(12)
Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να διευκολύνει την κινητοποίηση και τον συντονισμό των επεμβάσεων παροχής βοήθειας. Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να στηρίζεται σε δομή της Ένωσης που αποτελείται από ένα κέντρο συντονισμού αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών (ΚΣΑΕΑ), μία ευρωπαϊκή ικανότητα αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών (ΕΙΑΕΑ), με τη μορφή μιας εθελοντικής δεξαμενής προδεσμευμένων ικανοτήτων των κρατών μελών, εκπαιδευμένους εμπειρογνώμονες, ένα κοινό σύστημα επικοινωνίας και πληροφόρησης έκτακτων αναγκών (ΚΣΕΠΕΑ), το οποίο θα διαχειρίζεται η Επιτροπή και τα σημεία επαφής στα κράτη μέλη. Η δομή αυτή θα πρέπει να εξασφαλίζει επίσης ένα πλαίσιο για τη συλλογή έγκυρων πληροφοριών για την κατάσταση, τη διάδοσή τους στα κράτη μέλη και την ανταλλαγή των διδαγμάτων που αντλούνται από τις επεμβάσεις.
(13)
Με γνώμονα τη βελτίωση του σχεδιασμού των επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης και την ενίσχυση της διαθεσιμότητας καίριας σημασίας ικανοτήτων, θα πρέπει να αναπτυχθεί ΕΙΑΚΕΑ, με τη μορφή μιας εθελοντικής δεξαμενής προδεσμευμένων ικανοτήτων των κρατών μελών και μια δομημένη διαδικασία για τον εντοπισμό πιθανών ελλείψεων στο επίπεδο ικανοτήτων.
(14)
Όσον αφορά τις επεμβάσεις παροχής βοήθειας για την αντιμετώπιση καταστροφών εκτός της Ένωσης, ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να διευκολύνει και να υποστηρίζει τις δράσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη και η Ένωση συνολικά για την προώθηση της συνεκτικότητας του παγκόσμιου έργου στον τομέα της πολιτικής προστασίας. Τα Ηνωμένα Έθνη, στις περιπτώσεις που είναι παρόντα, έχουν γενικό συντονιστικό ρόλο για τις επιχειρήσεις παροχής βοήθειας σε τρίτες χώρες. Η βοήθεια που παρέχεται στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης θα πρέπει να συντονίζεται με τα Ηνωμένα Έθνη και άλλους συναφείς διεθνείς φορείς για να μεγιστοποιηθεί η χρήση των διαθέσιμων πόρων και να αποφεύγονται οι περιττές αλληλοεπικαλύψεις των προσπαθειών. Ο ενισχυμένος συντονισμός της παροχής βοήθειας πολιτικής προστασίας μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, αποτελεί προϋπόθεση για να υποστηριχθεί η συνολική προσπάθεια συντονισμού και για να εξασφαλισθεί ολοκληρωμένη συμβολή της Ένωσης στη γενική προσπάθεια παροχής βοήθειας. Σε καταστροφές, κατά τις οποίες η βοήθεια παρέχεται στο πλαίσιο τόσο του μηχανισμού της Ένωσης όσο και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου (6), η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίζει την αποτελεσματικότητα, τη συνοχή και τη συμπληρωματικότητα ολόκληρης της αντίδρασης της Ένωσης σεβόμενη την Ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανθρωπιστική βοήθεια (7).
(15)
Θα πρέπει να βελτιωθούν η διαθεσιμότητα και η προσβασιμότητα σε επαρκή μεταφορικά μέσα για να ενισχυθεί η ανάπτυξη της ικανότητας ταχείας αντίδρασης, σε επίπεδο Ένωσης. Η Ένωση θα πρέπει να υποστηρίζει και να συμπληρώνει τις προσπάθειες των κρατών μελών διευκολύνοντας τον συντονισμό και τη συγκέντρωση των μεταφορικών πόρων και συμβάλλοντας, όπου απαιτείται, στη χρηματοδότηση πρόσθετων μεταφορικών μέσων βάσει ορισμένων κριτηρίων και λαμβάνοντας υπόψη τα υφιστάμενα συστήματα.
(16)
Οι επεμβάσεις παροχής βοήθειας θα πρέπει να έχουν ως γνώμονα τη ζήτηση και να αποτελούν αντικείμενο πλήρους συντονισμού στο εκάστοτε πεδίο δράσης, ώστε να μεγιστοποιείται η αποτελεσματικότητα και να διασφαλίζεται η πρόσβαση σε πληγέντες πληθυσμούς. Η Επιτροπή θα πρέπει να παρέχει κατάλληλη υλικοτεχνική υποστήριξη στις ομάδες εμπειρογνωμόνων που αποστέλλονται επιτόπου.
(17)
Ο μηχανισμός της Ένωσης μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για την υποστήριξη πολιτικής προστασίας στην προξενική βοήθεια που παρέχεται στους πολίτες της Ένωσης σε καταστροφές σε τρίτες χώρες, κατόπιν αιτήματος των προξενικών αρχών των ενδιαφερομένων κρατών μελών. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη θα πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να συντονίζουν μεταξύ τους καθώς και με οποιουσδήποτε άλλους σχετικούς φορείς τις αιτήσεις αυτές ώστε να διασφαλίζεται η βέλτιστη χρήση του μηχανισμού της Ένωσης και να αποφεύγονται οι επιτόπιες πρακτικές δυσκολίες. Τη στήριξη αυτή θα μπορούσε να αιτεί παραδείγματος χάριν, το «ηγετικό κράτος» ή το αρμόδιο για τον συντονισμό της παρεχόμενης βοήθειας κράτος μέλος για όλους τους πολίτες της Ένωσης. Η έννοια του «ηγετικού κράτους» θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υλοποίηση της έννοιας του ηγετικού κράτους στον προξενικό τομέα (8). Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των ενωσιακών κανόνων περί προξενικής προστασίας των πολιτών της Ένωσης στο εξωτερικό
(18)
Κατά το σχεδιασμό των επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών, είναι σκόπιμο να υπάρχει επαφή με συναφείς μη κυβερνητικούς οργανισμούς και άλλες συναφείς οντότητες για τον εντοπισμό τυχόν πρόσθετων ικανοτήτων αντιμετώπισης τις οποίες είναι δυνατόν να διαθέτουν σε περιπτώσεις καταστροφών μέσω των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών.
(19)
Η χρήση στρατιωτικών μέσων υπό πολιτική ηγεσία ως έσχατη λύση μπορεί να αποτελεί μια σημαντική συμβολή στην αντιμετώπιση καταστροφών. Οσάκις κρίνεται σκόπιμη η χρήση στρατιωτικών ικανοτήτων για τη στήριξη επιχειρήσεων πολιτικής προστασίας, η συνεργασία με τις στρατιωτικές δυνάμεις θα πρέπει να ακολουθεί τις λεπτομέρειες, τις διαδικασίες και τα κριτήρια που έχουν καθορισθεί από το Συμβούλιο ή τα αρμόδια όργανά του, προκειμένου να διατίθενται στο μηχανισμό της Ένωσης στρατιωτικές ικανότητες συναφείς με την πολιτική προστασία και θα πρέπει να συνάδουν με τις οικείες διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές.
(20)
Όταν η συνδρομή δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης συμβάλλει σε ανθρωπιστική επέμβαση της Ένωσης, ιδιαίτερα σε πολύπλοκες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, οι δράσεις που τυγχάνουν χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει της παρούσας απόφασης θα πρέπει να είναι συνεπείς προς τις ανθρωπιστικές αρχές και τις αρχές της χρήσης των πόρων πολιτικής προστασίας και των στρατιωτικών πόρων που απαριθμούνται στην Ευρωπαϊκή Κοινή Αντίληψη για την Ανθρωπιστική Βοήθεια.
(21)
Θα πρέπει να είναι δυνατή η συμμετοχή των χωρών της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ), των υπό προσχώρηση χωρών, των υποψήφιων χωρών και των εν δυνάμει υποψήφιων. Οι υποψήφιες χώρες και οι εν δυνάμει υποψήφιοι που δεν συμμετέχουν στον μηχανισμό της Ένωσης, καθώς και οι χώρες στις οποίες εφαρμόζεται η Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας (ΕΠΓ), θα πρέπει να επωφελούνται από ορισμένες δράσεις που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης.
(22)
Προκειμένου να διασφαλισθούν ενιαίες συνθήκες για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή όσον αφορά τη διάδραση του ΚΣΑΕΑ με τα σημεία επαφής των κρατών μελών και τις επιχειρησιακές διαδικασίες για την αντιμετώπιση καταστροφών εντός και εκτός της Ένωσης, τις συνιστώσες του ΚΣΕΠΕΑ και την οργάνωση της ανταλλαγής πληροφοριών μέσω του ΚΣΕΠΕΑ, τη διαδικασία για την ανάπτυξη ομάδων εμπειρογνωμόνων, τον εντοπισμό των μονάδων, άλλων ικανοτήτων αντιμετώπισης και εμπειρογνωμόνων, τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για τη λειτουργία και διαλειτουργικότητα των μονάδων, την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ικανότητας, τις απαιτήσεις διαλειτουργικότητας και ποιότητας και τη διαδικασία πιστοποίησης και καταχώρισης για τη λειτουργία της ΕΙΑΚΕΑ, καθώς και τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις, τον εντοπισμό και την κάλυψη ελλείψεων στην ΕΙΑΚΕΑ, την οργάνωση του προγράμματος εκπαίδευσης, το πλαίσιο ασκήσεων και το πρόγραμμα άντλησης διδαγμάτων, και την οργάνωση στήριξης για τη μεταφορά της βοήθειας. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(23)
Η διαδικασία εξέτασης θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την έκδοση των εκτελεστικών πράξεων που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση.
(24)
Η παρούσα απόφαση ενισχύει τη συνεργασία μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών και διευκολύνει τον συντονισμό στον τομέα της πολιτικής προστασίας, παρέχοντας τη δυνατότητα δράσεων πιο αποτελεσματικών, λόγω κλίμακας και συμπληρωματικότητας. Σε περίπτωση που μια καταστροφή υπερβαίνει τις ικανότητες αντιμετώπισης κράτους μέλους, το εν λόγω κράτος μπορεί να αποφασίσει να ζητήσει από τον μηχανισμό της Ένωσης να συμπληρώσει τους πόρους πολιτικής προστασίας και τους λοιπούς πόρους αντιμετώπισης καταστροφών που διαθέτει το ίδιο.
(25)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως, λόγω διαστάσεων ήαποτελεσμάτων, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα απόφαση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(26)
Η παρούσα απόφαση δεν επηρεάζει τις δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης για τη θέσπιση μηχανισμού σταθερότητας, τα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας που θεσπίζονται στο πλαίσιο των ενωσιακών νομικών πράξεων σχετικά με τα προγράμματα δράσης της Ένωσης στον τομέα της υγείας, ούτε τα μέτρα προστασίας των καταναλωτών που θεσπίζονται στο πλαίσιο μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης για τη θέσπιση προγράμματος δράσης στον τομέα της πολιτικής για τους καταναλωτές για την περίοδο 2014-2020.
(27)
Για λόγους συνοχής, η παρούσα απόφαση δεν διέπει δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης 2007/124/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου (10) και μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων ή που αφορούν την τήρηση του νόμου και της τάξης και τη διασφάλιση της εσωτερικής ασφάλειας. Η παρούσα απόφαση δεν εφαρμόζεται σε δραστηριότητες που καλύπτει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1257/96.
(28)
Οι διατάξεις της παρούσας απόφασης δεν πρέπει να θίγουν τη θέσπιση νομικώς δεσμευτικών πράξεων δυνάμει της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, η οποία προβλέπει τη λήψη συγκεκριμένων έκτακτων μέτρων σε περίπτωση πυρηνικών ή ραδιολογικών καταστροφών.
(29)
Η παρούσα απόφαση καλύπτει δράσεις πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης στον τομέα της θαλάσσιας ρύπανσης, με εξαίρεση τις δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).
(30)
Για τη διασφάλιση της εφαρμογής της παρούσας απόφασης, η Επιτροπή μπορεί να χρηματοδοτεί δραστηριότητες που συνδέονται με την προετοιμασία, την παρακολούθηση, τον έλεγχο, τον οικονομικό έλεγχο και την αξιολόγηση, όπως απαιτούνται για τη διαχείριση του μηχανισμού της Ένωσης και την επίτευξη των στόχων του.
(31)
Η επιστροφή εξόδων και η σύναψη συμβάσεων δημόσιων προμηθειών και η χορήγηση των επιδοτήσεων με βάση την παρούσα απόφαση θα πρέπει να υλοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12). Λόγω της ιδιαίτερης φύσης της δράσης στον τομέα της πολιτικής προστασίας, ενδείκνυται να προβλεφθεί η χορήγηση επιδοτήσεων και σε νομικά πρόσωπα είτε διέπονται από το ιδιωτικό είτε από το δημόσιο δίκαιο. Είναι επίσης σημαντικό να τηρούνται οι κανόνες του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, και συγκεκριμένα οι αρχές της οικονομίας, της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας που καθορίζονται σε αυτόν.
(32)
Τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης πρέπει να προστατεύονται μέσω αναλογικών μέτρων καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου δαπανών, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης, του εντοπισμού και της διερεύνησης των παρατυπιών, της ανάκτησης απολεσθέντων, αχρεωστήτως καταβληθέντων ή κακώς χρησιμοποιηθέντων κονδυλίων, και, εφόσον ενδείκνυται, της επιβολής διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
(33)
Η παρούσα απόφαση καθορίζει συνολικό χρηματοδοτικό κονδύλι για τη συνολική διάρκεια του μηχανισμού της Ένωσης, το οποίο αποτελεί, για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, κατά τη διάρκεια της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού, το ποσό της προνομιακής αναφοράς κατά την έννοια του σημείου 17 της διοργανικής συμφωνίας της 2ης Δεκεμβρίου 2013 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη δημοσιονομική συνεργασία και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση (13). Αυτό το ποσό αναφοράς αντλείται εν μέρει από τον τομέα 3 «Ασφάλεια και ιθαγένεια» και εν μέρει από τον τομέα 4 «Η Ευρώπη ως παγκόσμιος παράγων» του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου 2014-2020.
(34)
Το συνολικό χρηματοδοτικό κονδύλι για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης θα πρέπει να χορηγείται σύμφωνα με τα ποσοστά που παρατίθενται στο Παράρτημα Ι.
(35)
Προκειμένου να αναθεωρηθεί έως τις 30 Ιουνίου 2017, βάσει του αποτελέσματος της ενδιάμεσης αξιολόγησης, η κατανομή του συνολικού χρηματοδοτικού κονδυλίου για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ. Η διαδικασία κατεπείγοντος θα πρέπει να εφαρμόζεται εφόσον, σε οιαδήποτε χρονική στιγμή, απαιτηθεί άμεση αναθεώρηση των δημοσιονομικών πόρων που διατίθενται για δράσεις αντιμετώπισης. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις, ακόμη και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(36)
Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εφαρμοσθεί από την 1η Ιανουαρίου 2014 καθώς σχετίζεται με το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2014-2020,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Γενικός στόχος και αντικείμενο
1. Στόχος του μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ένωσης («μηχανισμός της Ένωσης») είναι η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών και η διευκόλυνση του συντονισμού στον τομέα της πολιτικής προστασίας με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των συστημάτων πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών.
2. Η προστασία που πρέπει να εξασφαλισθεί με τον μηχανισμό της Ένωσης καλύπτει κατά κύριο λόγο τους πολίτες, αλλά και το περιβάλλον και τις περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς, από τις φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές κάθε μορφής, συμπεριλαμβανομένων των συνεπειών της τρομοκρατίας και των τεχνολογικών, ραδιολογικών ή περιβαλλοντικών καταστροφών, της θαλάσσιας ρύπανσης και σοβαρών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας που συμβαίνουν εντός και εκτός της Ένωσης. Όσον αφορά τις συνέπειες των τρομοκρατικών ενεργειών ή των ραδιολογικών καταστροφών, ο μηχανισμός της Ένωσης μπορεί να καλύπτει μόνον δράσεις ετοιμότητας και αντιμετώπισης.
3. Ο μηχανισμός της Ένωσης προάγει την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών μέσω πρακτικής συνεργασίας και συντονισμού, χωρίς να επηρεάζει την πρωταρχική ευθύνη των κρατών μελών να προστατεύουν τους πολίτες, το περιβάλλον και τις περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς, στο έδαφός τους από καταστροφές και να εφοδιάζουν τα συστήματα διαχείρισης καταστροφών που διαθέτουν με επαρκή μέσα ώστε να μπορούν να αντεπεξέρχονται επαρκώς και κατά τρόπο συνεπή σε καταστροφές τέτοιας φύσεως και τέτοιου μεγέθους, για τις οποίες ευλόγως αναμένεται να είναι προετοιμασμένα.
4. Η παρούσα απόφαση καθορίζει τους γενικούς κανόνες που διέπουν τον μηχανισμό της Ένωσης και τους κανόνες για τη χορήγηση χρηματοδοτικής στήριξης δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης.
5. Ο μηχανισμός της Ένωσης δεν πρέπει να επηρεάζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις ισχύουσες νομικές πράξεις της Ένωσης, από τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας ή από υφιστάμενες διεθνείς συμφωνίες.
6. Η παρούσα απόφαση δεν εφαρμόζεται στις δράσεις που υλοποιούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1717/2006, της απόφασης αριθ. 1082/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) ή της νομοθεσίας της Ένωσης σχετικά με τα προγράμματα δράσης της Ένωσης στους τομείς της υγείας, των εσωτερικών υποθέσεων και της δικαιοσύνης.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται στη συνεργασία στον τομέα της πολιτικής προστασίας. Η συνεργασία αυτή περιλαμβάνει:
α)
δράσεις στους τομείς της πρόληψης και της ετοιμότητας εντός της Ένωσης και, όσον αφορά τα άρθρα 5 παράγραφος 2, και 13, παράγραφος 3 και το άρθρο 28, και εκτός της Ένωσης· και
β)
δράσεις για τη στήριξη της αντιμετώπισης των άμεσων συνεπειών καταστροφής εντός ή εκτός της Ένωσης, μεταξύ άλλων και στις χώρες που αναφέρονται στο άρθρο 28 παράγραφος 1, κατόπιν αίτησης παροχής βοήθειας μέσω του μηχανισμού της Ένωσης.
2. Η παρούσα απόφαση λαμβάνει υπόψη τις ειδικές ανάγκες των απομονωμένων, των εξόχως απόκεντρων και άλλων περιοχών ή νήσων της Ένωσης όσον αφορά την πρόληψη, την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση καταστροφών καθώς και τις ειδικές ανάγκες των υπερπόντιων χωρών και εδαφών στην αντιμετώπιση καταστροφών.
Άρθρο 3
Ειδικοί στόχοι
1. Ο μηχανισμός της Ένωσης υποστηρίζει, συμπληρώνει και διευκολύνει το συντονισμό της δράσης των κρατών μελών επιδιώκοντας την υλοποίηση των ακόλουθων κοινών ειδικών στόχων:
α)
επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας από καταστροφές μέσω της πρόληψης ή της μείωσης των πιθανών επιπτώσεών τους, μέσω της καλλιέργειας νοοτροπίας πρόληψης, καθώς και μέσω της βελτίωσης της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών πολιτικής προστασίας και λοιπών αρμόδιων υπηρεσιών·
β)
ενίσχυση της ετοιμότητας, σε επίπεδο κρατών μελών και σε επίπεδο Ένωσης, για την αντιμετώπιση καταστροφών ·
γ)
διευκόλυνση της ταχείας και αποτελεσματικής αντίδρασης σε περίπτωση καταστροφών, υφιστάμενων ή επαπειλούμενων, και.
δ)
ενίσχυση της ευαισθητοποίησης του κοινού και της ετοιμότητας έναντι των καταστροφών.
2. Για την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και την επανεξέταση, κατά περίπτωση, της εφαρμογής της παρούσας απόφασης, χρησιμοποιούνται δείκτες. Οι δείκτες αυτοί καταγράφουν:
α)
την πρόοδο προς την κατεύθυνση της εφαρμογής του πλαισίου πρόληψης καταστροφών, η οποία μετράται βάσει του αριθμού των κρατών μελών τα οποία έχουν διαθέσει στην Επιτροπή μια σύνοψη των εκτιμήσεων κινδύνων και την εκτίμηση της ικανότητάς τους διαχείρισης κινδύνων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 6,
β)
την πρόοδο προς την κατεύθυνση της αύξησης του επιπέδου ετοιμότητας σε περίπτωση καταστροφών, η οποία μετράται βάσει της ποσότητας των ικανοτήτων αντιμετώπισης που έχουν συμπεριληφθεί στην εθελοντική δεξαμενή έναντι των στόχων ικανότητας που αναφέρονται στο άρθρο 11 και του αριθμού των μονάδων που είναι καταχωρισμένες στο ΚΣΕΠΕΑ,
γ)
την πρόοδο προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της αντιμετώπισης καταστροφών, η οποία μετράται βάσει της ταχύτητας των παρεμβάσεων δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης και του βαθμού που η βοήθεια συμβάλλει στην κάλυψη των επιτόπιων αναγκών, και
δ)
την πρόοδο στην ενίσχυση της ευαισθητοποίησης του κοινού και της ετοιμότητας για καταστροφές, η οποία μετράται με το επίπεδο ευαισθητοποίησης των πολιτών της Ένωσης όσον αφορά τους κινδύνους στην περιοχή τους.
Άρθρο 4
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1. «καταστροφή»: κάθε κατάσταση η οποία έχει ή ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις σε πρόσωπα, στο περιβάλλον ή σε περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς·
2. «αντιμετώπιση»: κάθε δράση κατόπιν αιτήματος παροχής βοήθειας που αναλαμβάνεται δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης στην περίπτωση επαπειλούμενης καταστροφής, κατά τη διάρκειά της ή ύστερα από καταστροφή, για την αντιμετώπιση των άμεσων δυσμενών συνεπειών της·
3. «ετοιμότητα»: κατάσταση ετοιμότητας και δυνατότητα ανθρώπινου δυναμικού και υλικών μέσων, δομών, κοινοτήτων και οργανώσεων, που καθιστά δυνατή την εξασφάλιση αποτελεσματικής ταχείας αντίδρασης σε περίπτωση καταστροφής, η οποία θα είναι αποτέλεσμα δράσης που ανελήφθη εκ των προτέρων·
4. «πρόληψη»: κάθε δράση που αποσκοπεί στη μείωση των κινδύνων ή στο μετριασμό των δυσμενών συνεπειών καταστροφών σε πρόσωπα, στο περιβάλλον και στις περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς·
5. «έγκαιρη προειδοποίηση»: η έγκαιρη και αποτελεσματική παροχή πληροφοριών που επιτρέπει την ανάληψη δράσης προς αποφυγή ή περιορισμό των κινδύνων και των δυσμενών επιπτώσεων καταστροφής και προς διευκόλυνση της ετοιμότητας για αποτελεσματική αντίδραση·
6. «μονάδα»: αυτάρκης και αυτόνομη οργάνωση ικανοτήτων των κρατών μελών ή κινητή επιχειρησιακή ομάδα των κρατών μελών σύμφωνα με προκαθορισμένα καθήκοντα και ανάγκες, που αποτελείται από συνδυασμό ανθρώπινων και υλικών πόρων και μπορεί να προσδιορισθεί βάσει της ικανότητας επέμβασης ή του καθήκοντος (των καθηκόντων) που δύναται να αναλάβει·
7. «εκτίμηση κινδύνων»: η συνολική διατομεακή διαδικασία εντοπισμού, ανάλυσης και αξιολόγησης κινδύνων που πραγματοποιείται σε εθνικό ή σε ενδεδειγμένο κατώτερο του εθνικού επίπεδο·
8. «ικανότητα διαχείρισης κινδύνων»: η ικανότητα κράτους μέλους ή των περιφερειών του να περιορίζει, να προσαρμόζει και/ή να μετριάζει τους κινδύνους (τις επιπτώσεις και την πιθανότητα μιας καταστροφής) που έχουν εντοπιστεί στις εκτιμήσεις κινδύνων, σε επίπεδα αποδεκτά για το συγκεκριμένο κράτος μέλος. Η ικανότητα διαχείρισης κινδύνων αξιολογείται ως προς τις τεχνικές, οικονομικές, και διοικητικές δυνατότητες υλοποίησης επαρκών:
α)
εκτιμήσεων κινδύνων·
β)
σχεδιασμού διαχείρισης κινδύνων (για πρόληψη και ετοιμότητα)· και
γ)
μέτρων για την πρόληψη κινδύνων και την ετοιμότητα·
9. «στήριξη του κράτους υποδοχής»: κάθε δράση που αναλαμβάνεται κατά τις φάσεις ετοιμότητας και απόκρισης από χώρα η οποία λαμβάνει ή στέλνει βοήθεια, ή από την Επιτροπή, για την άρση προβλέψιμων παραγόντων στη διεθνή βοήθεια που παρέχεται μέσω του μηχανισμού της Ένωσης. Περιλαμβάνει τη στήριξη των κρατών μελών για τη διευκόλυνση της διέλευσης της βοήθειας από το έδαφός τους·
10. «ικανότητα αντιμετώπισης»: βοήθεια που μπορεί να παρασχεθεί μέσω του μηχανισμού της Ένωσης κατόπιν αιτήματος
11. «υλικοτεχνική υποστήριξη»: ο απαραίτητος εξοπλισμός ή υπηρεσίες που απαιτούνται ώστε οι ομάδες εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1, να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους, μεταξύ άλλων, επικοινωνίες, προσωρινό κατάλυμα, σίτιση ή μεταφορές εντός της χώρας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ
ΠΡΟΛΗΨΗ
Άρθρο 5
Δράσεις στον τομέα της πρόληψης
1. Για την υλοποίηση των στόχων και των δράσεων στον τομέα της πρόληψης, η Επιτροπή:
α)
αναλαμβάνει δράση για τη βελτίωση του γνωστικού υπόβαθρου σχετικά με τους κινδύνους καταστροφών και για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής γνώσεων, βέλτιστων πρακτικών και πληροφοριών, μεταξύ άλλων μεταξύ κρατών μελών που εκτίθενται σε κοινούς κινδύνους·
β)
στηρίζει και προωθεί τις δραστηριότητες εκτίμησης και χαρτογράφησης κινδύνων από τα κράτη μέλη, μέσω της ανταλλαγής καλών πρακτικών, και διευκολύνει την πρόσβαση σε ειδικές γνώσεις και εμπειρογνωμοσύνη για θέματα κοινού ενδιαφέροντος·
γ)
καθιερώνει και επικαιροποιεί τακτικά διατομεακή επισκόπηση και χαρτογράφηση των φυσικών και ανθρωπογενών κινδύνων καταστροφών που ενδέχεται να αντιμετωπίσει η Ένωση, ακολουθώντας συνεκτική προσέγγιση στους διάφορους τομείς πολιτικής που μπορούν να αφορούν ή να επηρεάζουν την πρόληψη καταστροφών και λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις ενδεχόμενες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής ·
δ)
ενθαρρύνει την ανταλλαγή καλών πρακτικών κατά την εκπόνηση εθνικών συστημάτων πολιτικής προστασίας ώστε να αντιμετωπίσουν τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής,
ε)
στηρίζει και προωθεί την ανάπτυξη και υλοποίηση των δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνων των κρατών μελών, μέσω της ανταλλαγής καλών πρακτικών, και διευκολύνει την πρόσβαση σε ειδικές γνώσεις και εμπειρογνωμοσύνη για θέματα κοινού ενδιαφέροντος·
στ)
συγκεντρώνει και διαδίδει τις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη, οργανώνει ανταλλαγή εμπειριών όσον αφορά την αξιολόγηση της ικανότητας διαχείρισης κινδύνων, αναπτύσσει μαζί με τα κράτη μέλη και εντός 22ας Δεκεμβρίου 2014, κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με το περιεχόμενο, τη μεθοδολογία και τη διάρθρωση των εν λόγω αξιολογήσεων και διευκολύνει την ανταλλαγή καλών πρακτικών για τον σχεδιασμό στον τομέα της πρόληψης και της ετοιμότητας, μεταξύ άλλων μέσω αξιολογήσεων από ομοτίμους σε εθελοντική βάση·
ζ)
υποβάλλει περιοδικά εκθέσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, βάσει των προθεσμιών που ορίζονται στο άρθρο 6 στοιχείο γ), σχετικά με την πρόοδο που έχει σημειωθεί ως προς την εφαρμογή του άρθρου 6·
η)
προωθεί τη χρήση διαφόρων κονδυλίων της Ένωσης που μπορούν να στηρίξουν τη βιώσιμη πρόληψη καταστροφών και ενθαρρύνει τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες να αξιοποιούν τις εν λόγω ευκαιρίες χρηματοδότησης·
θ)
τονίζει τη σημασία της πρόληψης κινδύνων και στηρίζει τα κράτη μέλη στους τομείς της ευαισθητοποίησης, της ενημέρωσης του κοινού και της εκπαίδευσης·
ι)
προάγει μέτρα πρόληψης στα κράτη μέλη και σε τρίτες χώρες που αναφέρονται στο άρθρο 28, μέσω της ανταλλαγής καλών πρακτικών, και διευκολύνει την πρόσβαση σε ειδικές γνώσεις και εμπειρογνωμοσύνη για θέματα κοινού ενδιαφέροντος· και
ια)
σε στενή διαβούλευση με κράτη μέλη, αναλαμβάνει επιπλέον αναγκαία υποστηρικτική και συμπληρωματική δράση πρόληψης, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο α).
2. Κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας, ή των Ηνωμένων Εθνών ή των οργανισμών τους, η Επιτροπή δύναται να αναπτύξει επιτόπου ομάδα εμπειρογνωμόνων για την παροχή συμβουλών σχετικά με τη λήψη μέτρων πρόληψης.
Άρθρο 6
Διαχείριση κινδύνου
Τα κράτη μέλη, προκειμένου να προάγουν μια αποτελεσματική και συνεκτική προσέγγιση για την πρόληψη των καταστροφών και την ετοιμότητα έναντι αυτών, μέσω ανταλλαγής μη ευαίσθητων πληροφοριών, κυρίως πληροφοριών η γνωστοποίηση των οποίων δεν αντιτίθεται στα ουσιώδη συμφέροντα ασφαλείας των κρατών μελών, και βέλτιστων πρακτικών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης:
α)
αναπτύσσουν εκτιμήσεις κινδύνου, σε εθνικό ή σε ενδεδειγμένο κατώτερο του εθνικού επίπεδο, και παρέχουν στην Επιτροπή μια σύνοψη των σχετικών στοιχείων 22ας Δεκεμβρίου 2015, και στη συνέχεια κάθε τρία έτη·
β)
αναπτύσσουν και βελτιώνουν το σχεδιασμό τους διαχείρισης κινδύνων από καταστροφές, σε εθνικό ή σε ενδεδειγμένο κατώτερο του εθνικού επίπεδο·
γ)
παρέχουν στην Επιτροπή την εκτίμηση της ικανότητάς τους διαχείρισης κινδύνων σε εθνικό ή σε ενδεδειγμένο κατώτερο του εθνικού επίπεδο κάθε τρία έτη μετά την οριστικοποίηση των σχετικών κατευθυντήριων γραμμών, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο στ), και εφόσον υπάρχουν σημαντικές αλλαγές· και
δ)
συμμετέχουν, σε εθελοντική βάση, σε αξιολογήσεις από ομοτίμους όσον αφορά την εκτίμηση της ικανότητας διαχείρισης κινδύνων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ
Άρθρο 7
Κέντρο Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών
Συστήνεται το Κέντρο Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών (ΚΣΑΕΑ). Το ΚΣΑΕΑ, εξασφαλίζει επιχειρησιακή ικανότητα 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, και εξυπηρετεί τα κράτη μέλη και την Επιτροπή για την επίτευξη των στόχων του μηχανισμού της Ένωσης.
Άρθρο 8
Γενικές δράσεις της Επιτροπής στον τομέα της ετοιμότητας
Η Επιτροπή εκτελεί τις ακόλουθες δράσεις στον τομέα της ετοιμότητας:
α)
διαχειρίζεται το ΚΣΑΕΑ·
β)
διαχειρίζεται Κοινό Σύστημα Επικοινωνίας και Πληροφόρησης Έκτακτων Αναγκών (ΚΣΕΠΕΑ) που εξασφαλίζει την επικοινωνία και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του ΚΣΑΕΑ και των σημείων επαφής των κρατών μελών·
γ)
συμβάλλει στην ανάπτυξη και καλύτερη ενσωμάτωση διεθνικών συστημάτων ανίχνευσης, έγκαιρης προειδοποίησης και συναγερμού, ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, προκειμένου να εξασφαλισθεί μια ταχεία αντίδραση καθώς και να προωθηθεί η διασύνδεση μεταξύ των εθνικών συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης και συναγερμού και η σύνδεσή τους με το ΚΣΑΕΑ και το ΚΣΕΠΕΑ. Τα συστήματα αυτά λαμβάνουν υπόψη και αξιοποιούν υπάρχουσες και μελλοντικές πληροφορίες, καθώς και πηγές και συστήματα παρακολούθησης και ανίχνευσης·
δ)
συγκροτεί και διαχειρίζεται μια ικανότητα κινητοποίησης και αποστολής ομάδων εμπειρογνωμόνων, που είναι υπεύθυνες για τα εξής:
(i)
την εκτίμηση των αναγκών που θα μπορούσαν πιθανώς να αντιμετωπισθούν στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης στο κράτος που έχει ζητήσει βοήθεια,
(ii)
τη διευκόλυνση, όταν χρειάζεται, του επιτόπου συντονισμού της παροχής βοήθειας για την αντιμετώπιση καταστροφών και την ανάπτυξη συνδέσμων με τις αρμόδιες αρχές του κράτους που έχει ζητήσει βοήθεια, και
(iii)
τη στήριξη του κράτους που έχει ζητήσει βοήθεια με εμπειρογνωμοσύνη στον τομέα της ανάληψης δράσεων πρόληψης, ετοιμότητας ή αντιμετώπισης ·
ε)
συγκροτεί και διατηρεί μια ικανότητας παροχής υλικοτεχνικής υποστήριξης για τις εν λόγω ομάδες εμπειρογνωμόνων·
στ)
αναπτύσσει και διατηρεί ένα δίκτυο εκπαιδευμένων εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών, άμεσα διαθέσιμων ώστε να βοηθούν το ΚΣΑΕΑ στην παρακολούθηση, ενημέρωση και διευκόλυνση του συντονισμού·
ζ)
διευκολύνει τον συντονισμό όσον αφορά την προεγκατάσταση μέσων αντιμετώπισης καταστροφών των κρατών μελών εντός της Ένωσης·
η)
στηρίζει τις προσπάθειες για τη βελτίωση της διαλειτουργικότητας των μονάδων και άλλων ικανοτήτων αντιμετώπισης, λαμβανομένων υπόψη των βέλτιστων πρακτικών σε επίπεδο κρατών μελών και σε διεθνές επίπεδο·
θ)
προβαίνει, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, στις απαραίτητες δράσεις για τη διευκόλυνση της στήριξης του κράτους υποδοχής, συμπεριλαμβανομένης της εκπόνησης και επικαιροποίησης, από κοινού με τα κράτη μέλη, κατευθυντήριων γραμμών ως προς τη στήριξη του κράτους υποδοχής, βάσει επιχειρησιακής εμπειρίας·
ι)
στηρίζει την κατάρτιση προγραμμάτων εθελοντικής αξιολόγησης από ομοτίμους στο πλαίσιο των στρατηγικών ετοιμότητας των κρατών μελών, βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων, τα οποία επιτρέπουν τη διατύπωση συστάσεων με σκοπό την ενίσχυση του επιπέδου ετοιμότητας της Ένωσης· και
ια)
σε στενή διαβούλευση με κράτη μέλη, αναλαμβάνει επιπλέον αναγκαία υποστηρικτική και συμπληρωματική δράση στον τομέα της ετοιμότητας, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο β).
Άρθρο 9
Γενικές δράσεις των κρατών μελών στον τομέα της ετοιμότητας
1. Τα κράτη μέλη συμβάλλουν εθελουσίως στη δημιουργία μονάδων, ιδίως για τις επεμβάσεις επείγοντος χαρακτήρα ή τη στήριξη των αναγκών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης.
Τα κράτη μέλη ορίζουν εκ των προτέρων μονάδες, άλλες ικανότητες αντιμετώπισης, καθώς και εμπειρογνώμονες στο πλαίσιο των αρμόδιων υπηρεσιών τους, ιδίως στο πλαίσιο των οικείων υπηρεσιών πολιτικής προστασίας ή άλλων υπηρεσιών αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών, οι οποίες θα μπορούσαν να διατεθούν για επεμβάσεις κατόπιν αιτήματος, μέσω του μηχανισμού της Ένωσης. Λαμβάνουν υπόψη ότι η σύνθεση των μονάδων ή άλλων ικανοτήτων αντιμετώπισης ενδέχεται να εξαρτάται από τον τύπο της καταστροφής και από τις ιδιαίτερες ανάγκες που σχετίζονται με την καταστροφή.
2. Οι μονάδες αποτελούνται από τους πόρους ενός ή περισσότερων κρατών μελών και πρέπει:
α)
να είναι σε θέση να εκτελούν προκαθορισμένα καθήκοντα στους τομείς της αντιμετώπισης, σύμφωνα με τις καθιερωμένες διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές και ως εκ τούτου να μπορούν:
i)
να αποστέλλονται κατεπειγόντως κατόπιν αιτήματος για παροχή βοήθειας, μέσω του ΚΣΑΕΑ και
ii)
να εργάζονται με αυτάρκεια και αυτονομία για συγκεκριμένη χρονική περίοδο,
β)
να είναι διαλειτουργικές με άλλες μονάδες,
γ)
να πραγματοποιούν εκπαίδευση και ασκήσεις ώστε να πληρούν την απαίτηση διαλειτουργικότητας,
δ)
να τίθενται υπό την εξουσία προσώπου υπεύθυνου για τη λειτουργία μονάδων και
ε)
να συνεργάζονται με άλλους φορείς της Ένωσης και/ή διεθνείς οργανισμούς, ιδίως τα Ηνωμένα Έθνη, κατά περίπτωση.
3. Τα κράτη μέλη, σε εθελοντική βάση, ορίζουν εκ των προτέρων εμπειρογνώμονες οι οποίοι θα μπορούσαν να αποσταλούν επιτόπου ως μέλη ομάδων εμπειρογνωμόνων, κατά τα προβλεπόμενα στο στοιχείο δ) του άρθρου 8.
4. Τα κράτη μέλη εξετάζουν το ενδεχόμενο παροχής, ανάλογα με τις απαιτήσεις, και άλλων ικανοτήτων αντιμετώπισης, που θα μπορούσαν να διαθέσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες, ή που μπορούν να διατεθούν από μη κυβερνητικές οργανώσεις και άλλους αρμόδιους φορείς.
Οι άλλες ικανότητες αντιμετώπισης μπορούν να αποτελούνται από πόρους ενός ή περισσότερων κρατών μελών και, εφόσον απαιτείται, πρέπει:
α)
να είναι σε θέση να εκτελούν καθήκοντα στους τομείς της αντιμετώπισης, σύμφωνα με τις καθιερωμένες διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές και,ως εκ τούτου, να μπορούν:
i)
να αποστέλλονται κατεπειγόντως κατόπιν αιτήματος για παροχή βοήθειας, μέσω του ΚΣΑΕΑ και
ii)
να εργάζονται με αυτάρκεια και αυτονομία, όταν απαιτείται, για συγκεκριμένη χρονική περίοδο,
β)
να συνεργάζονται με άλλους φορείς της Ένωσης και/ή διεθνείς οργανισμούς, ιδίως τα Ηνωμένα Έθνη, κατά περίπτωση.
5. Τα κράτη μέλη δύνανται, με την επιφύλαξη των καταλλήλων εγγυήσεων ασφαλείας, να παρέχουν πληροφορίες για τις σχετικές στρατιωτικές ικανότητες, που μπορούν να χρησιμοποιούνται ως έσχατο μέσο στο πλαίσιο της βοήθειας μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, όπως μεταφορικά μέσα και υλικοτεχνική ή ιατρική υποστήριξη.
6. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή τις σχετικές πληροφορίες για τους εμπειρογνώμονες, τις μονάδες και τις άλλες ικανότητες αντιμετώπισης που διαθέτουν για βοήθεια μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, κατά τα αναφερόμενα στις παραγράφους 1 ως 5, και επικαιροποιούν τις πληροφορίες αυτές, όταν χρειάζεται.
7. Τα κράτη μέλη ορίζουν σημεία επαφής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 8 στοιχείο β), και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.
8. Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν τις ενδεδειγμένες δράσεις ετοιμότητας προκειμένου να διευκολύνουν τη στήριξη του κράτους υποδοχής.
9. Τα κράτη μέλη, με την υποστήριξη της Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 23, λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν την έγκαιρη μεταφορά της βοήθειας την οποία προσφέρουν.
Άρθρο10
Σχεδιασμός επιχειρήσεων
1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη συνεργάζονται για τη βελτίωση του σχεδιασμού των επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης, και μέσω εκπόνησης σεναρίων αντιμετώπισης καταστροφής, καταγραφής των πόρων και κατάρτισης σχεδίων για την ανάπτυξη ικανοτήτων αντιμετώπισης.
2. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και προωθούν συνέργειες μεταξύ της βοήθειας πολιτικής προστασίας και τις χρηματοδοτήσεις για ανθρωπιστική βοήθεια της Ένωσης και των κρατών μελών κατά τον σχεδιασμό επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών για ανθρωπιστικές κρίσεις εκτός της Ένωσης.
Άρθρο 11
Ευρωπαϊκή ικανότητα αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών
1. Θεσπίζεται ευρωπαϊκή ικανότητα αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών (ΕΙΑΕΑ). Αποτελείται από μια δεξαμενή προδεσμευμένων ικανοτήτων αντιμετώπισης των κρατών μελών που διατίθενται εθελοντικά και περιλαμβάνει μονάδες, άλλες ικανότητες αντιμετώπισης και εμπειρογνώμονες.
2. Με βάση τους κινδύνους που έχουν εντοπισθεί, η Επιτροπή καθορίζει τις κατηγορίες και τις ποσότητες των ικανοτήτων αντιμετώπισης καίριας σημασίας που απαιτούνται στο πλαίσιο της ΕΙΑΕΑ («στόχοι σε επίπεδο ικανότητας»).
3. Η Επιτροπή καθορίζει απαιτήσεις ποιότητας για τις ικανότητες αντιμετώπισης που τα κράτη μέλη διαθέτουν στην ΕΙΑΕΑ. Οι απαιτήσεις ποιότητας βασίζονται σε καθιερωμένα διεθνή πρότυπα εφόσον υπάρχουν τέτοια πρότυπα. Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για τη διασφάλιση της ποιότητας των οικείων ικανοτήτων αντιμετώπισης.
4. Η Επιτροπή θεσπίζει και διαχειρίζεται διαδικασία πιστοποίησης και καταχώρισης των ικανοτήτων αντιμετώπισης που διαθέτουν τα κράτη μέλη στην ΕΙΑΕΑ.
5. Τα κράτη μέλη καθορίζουν και καταχωρίζουν, σε εθελοντική βάση, τις ικανότητες αντιμετώπισης τις οποίες διαθέτουν στην ΕΙΑΕΑ. Την καταχώριση πολυεθνικών μονάδων που παρέχονται από δύο ή περισσότερα κράτη μέλη αναλαμβάνουν από κοινού όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
6. Οι ικανότητες αντιμετώπισης που διαθέτουν τα κράτη μέλη στην ΕΙΑΕΑ παραμένουν, ανά πάσα στιγμή, στη διάθεση των κρατών μελών για εθνικούς σκοπούς.
7. Οι ικανότητες αντιμετώπισης των κρατών μελών που διατίθενται για την ΕΙΑΕΑ είναι διαθέσιμες για επιχειρήσεις αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης κατόπιν αιτήματος παροχής βοήθειας μέσω του ΚΣΑΕΑ. Η τελική απόφαση για την ανάπτυξή τους λαμβάνεται από τα κράτη μέλη, τα οποία καταχώρισαν την οικεία ικανότητα αντιμετώπισης. Όταν εγχώριες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ανωτέρα βία ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, σοβαροί λόγοι εμποδίζουν τη διάθεση εκ μέρους κράτους μέλους των ικανοτήτων αυτών σε συγκεκριμένη καταστροφή, το εν λόγω κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή, το συντομότερο δυνατόν, κάνοντας αναφορά στο παρόν άρθρο.
8. Σε περίπτωση που χρησιμοποιηθούν, οι ικανότητες αντιμετώπισης των κρατών μελών παραμένουν υπό τις εντολές και τον έλεγχό τους και μπορούν να αποσύρονται, όταν εγχώριες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ανωτέρα βία ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, σοβαροί λόγοι εμποδίζουν ένα κράτος μέλος να διατηρεί διαθέσιμες τις εν λόγω ικανότητες αντιμετώπισης, σε διαβούλευση με την Επιτροπή. Ο συντονισμός των διαφόρων ικανοτήτων αντιμετώπισης διευκολύνεται, εάν χρειάζεται, από την Επιτροπή μέσω του ΚΣΑΕΑ σύμφωνα με τα άρθρα 15 και 16.
9. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή μεριμνούν ώστε το κοινό να είναι καταλλήλως ενήμερο για τις επεμβάσεις στις οποίες μετέχει η ΕΙΑΕΑ.
Άρθρο 12
Αντιμετώπιση ελλείψεων σε επίπεδο ικανοτήτων αντιμετώπισης
1. Η Επιτροπή παρακολουθεί την πρόοδο που συντελείται όσον αφορά την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ικανοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 και εντοπίζει τυχόν σημαντικές ελλείψεις σε επίπεδο ικανοτήτων αντιμετώπισης στην ΕΙΑΕΑ.
2. Όπου έχουν εντοπισθεί τυχόν σημαντικές ελλείψεις, η Επιτροπή εξετάζει εάν οι αναγκαίες ικανότητες είναι διαθέσιμες σε κράτη μέλη εκτός της ΕΙΑΕΑ.
3. Η Επιτροπή ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να αντιμετωπίζουν, είτε μόνα τους είτε μέσω σύμπραξης κρατών μελών που συνεργάζονται όσον αφορά τους κοινούς κινδύνους, τις τυχόν στρατηγικές ελλείψεις σε επίπεδο ικανοτήτων που έχουν εντοπιστεί σύμφωνα με την παράγραφο 2. Η Επιτροπή δύναται να στηρίζει στις εν λόγω δραστηριότητες τα κράτη μέλη σύμφωνα προς το άρθρο 20 στοιχεία θ) και ι) και το άρθρο 21 παράγραφοι 1 και 2.
4. Η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κάθε δύο χρόνια για την πρόοδο που συντελείται όσον αφορά την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ικανοτήτων και για τις απομένουσες ελλείψεις στην ΕΙΑΕΑ.
Άρθρο 13
Εκπαίδευση, ασκήσεις, αντληθέντα διδάγματα και διάδοση γνώσεων
1. Η Επιτροπή, εντός του μηχανισμού της Ένωσης, εκτελεί τα ακόλουθα καθήκοντα στον τομέα της εκπαίδευσης, των ασκήσεων, της άντλησης διδαγμάτων και της διάδοσης γνώσεων:
α)
εκπονεί και διαχειρίζεται πρόγραμμα εκπαίδευσης για το προσωπικό πολιτικής προστασίας και διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σε θέματα πρόληψης καταστροφών, ετοιμότητας και αντιμετώπισης. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει κοινά μαθήματα και σύστημα ανταλλαγών εμπειρογνωμόνων, με το οποίο μπορεί να αποσπάται προσωπικό σε άλλα κράτη μέλη.
Το πρόγραμμα εκπαίδευσης αποσκοπεί στην ενίσχυση του συντονισμού, της συμβατότητας και της συμπληρωματικότητας μεταξύ των ικανοτήτων που αναφέρονται στα άρθρα 9 και 11, και στη βελτίωση της ικανότητας των εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 8 στοιχείο δ) και στ)·
β)
αναπτύσσει και διαχειρίζεται δίκτυο εκπαίδευσης ανοικτό σε κέντρα εκπαίδευσης για το προσωπικό πολιτικής προστασίας και διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης καθώς και άλλους σχετικούς φορείς και όργανα, σε θέματα πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών.
Το δίκτυο εκπαίδευσης έχει ως στόχο:
(i)
να ενισχύσει όλες τις φάσεις της διαχείρισης καταστροφών, λαμβάνοντας υπόψη την προσαρμογή και το μετριασμό των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής·
(ii)
να δημιουργήσει συνέργειες μεταξύ των μελών του μέσω ανταλλαγής εμπειριών και βέλτιστων πρακτικών, συναφούς έρευνας, άντλησης διδαγμάτων, μαθημάτων και εργαστηρίων, ασκήσεων και πιλοτικών προγραμμάτων· και
iii)
να αναπτύξει οδηγίες για την εκπαίδευση σε θέματα πολιτικής προστασίας, σε επίπεδο Ένωσης και σε διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης σε θέματα πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών·
γ)
εκπονεί στρατηγικό πλαίσιο που ορίζει τους στόχους και το ρόλο των ασκήσεων, καθώς και μακροπρόθεσμο συνολικό σχέδιο που περιγράφει τις προτεραιότητες των ασκήσεων, ενώ συστήνει και διαχειρίζεται πρόγραμμα ασκήσεων.
δ)
εκπονεί και διαχειρίζεται πρόγραμμα διδαγμάτων που αντλούνται από δράσεις πολιτικής προστασίας οι οποίες διεξάγονται στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων πτυχών από όλο τον κύκλο διαχείρισης καταστροφών, ώστε να παρασχεθεί ευρεία βάση μαθησιακών διαδικασιών και ανάπτυξης γνώσεων. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
(i)
παρακολούθηση, ανάλυση και αξιολόγηση όλων των σχετικών δράσεων πολιτικής προστασίας στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης·
(ii)
προαγωγή της εφαρμογής των αντληθέντων διδαγμάτων, ώστε να εξασφαλίζεται βάση εδραζόμενη στην πείρα για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων εντός του κύκλου διαχείρισης καταστροφών· και
(iii)
ανάπτυξη μεθόδων και εργαλείων για τη συγκέντρωση, ανάλυση, προώθηση και εφαρμογή των αντληθέντων διδαγμάτων.
Αυτό το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης, ανάλογα με την περίπτωση, διδάγματα που έχουν αντληθεί από επεμβάσεις εκτός της Ένωσης όσον αφορά την αξιοποίηση δεσμών και συνεργιών ανάμεσα στη βοήθεια που παρέχεται στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης και της ανθρωπιστικής απόκρισης·
ε)
αναπτύσσει οδηγίες για τη διάδοση των γνώσεων και την εφαρμογή των διάφορων αναφερόμενων στα στοιχεία α) έως δ) καθηκόντων, σε επίπεδο κρατών μελών, και
στ)
προωθεί και ενθαρρύνει, για τους σκοπούς του μηχανισμού της Ένωσης, την εισαγωγή και χρήση ανάλογων νέων τεχνολογιών.
2. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που ορίζονται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη της την ανάγκη και το συμφέρον των κρατών μελών που αντιμετωπίζουν κινδύνους καταστροφών παρόμοιας φύσεως.
3. Κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας, ή των Ηνωμένων Εθνών ή των οργανισμών τους, η Επιτροπή δύναται να παρέχει συμβουλές σχετικά με τη λήψη μέτρων ετοιμότητας μέσω της επιτόπου ανάπτυξης ομάδας εμπειρογνωμόνων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Άρθρο 14
Ειδοποίηση για καταστροφές εντός της Ένωσης
1. Σε περίπτωση υφιστάμενης ή επαπειλούμενης καταστροφής εντός της Ένωσης, η οποία προκαλεί ή είναι ικανή να προκαλέσει διασυνοριακές επιπτώσεις ή πλήττει ή είναι ικανή να πλήξει άλλα κράτη μέλη, το κράτος μέλος στο οποίο σημειώνεται ή είναι πιθανό να σημειωθεί η καταστροφή ειδοποιεί, χωρίς καθυστέρηση, τα πιθανώς επηρεαζόμενα κράτη μέλη και, όταν οι συνέπειες είναι πιθανώς σημαντικές, την Επιτροπή.
Το πρώτο εδάφιο δεν ισχύει στις περιπτώσεις που η υποχρέωση ειδοποίησης έχει ήδη εκπληρωθεί στο πλαίσιο άλλης νομοθεσίας της Ένωσης, της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας ή στο πλαίσιο υφισταμένων διεθνών συμφωνιών.
2. Σε περίπτωση υφιστάμενης ή επαπειλούμενης καταστροφής εντός της Ένωσης, η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε αίτημα από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη για παροχή βοήθειας, το κράτος μέλος στο οποίο σημειώνεται ή είναι πιθανό να σημειωθεί η καταστροφή ειδοποιεί, χωρίς καθυστέρηση την Επιτροπή, για το ενδεχόμενο να υποβληθεί αίτημα παροχής βοήθειας μέσω του ΚΣΑΚΕΑ, έτσι ώστε η Επιτροπή να μπορέσει, ανάλογα με την περίπτωση, να ενημερώσει τα υπόλοιπα κράτη μέλη και να ενεργοποιήσει τις αρμόδιες υπηρεσίες της.
3. Οι αναφερόμενες στις παραγράφους 1 και 2 ειδοποιήσεις πραγματοποιούνται, ανάλογα με την περίπτωση, μέσω του ΚΣΕΠΕΑ.
Άρθρο 15
Αντιμετώπιση καταστροφών εντός της Ένωσης
1. Σε περίπτωση υφιστάμενης ή επαπειλούμενης καταστροφής εντός της Ένωσης, το πληγέν κράτος μέλος μπορεί να ζητεί βοήθεια μέσω του ΚΣΑΕΑ. Το αίτημα είναι όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένο.
2. Σε εξαιρετικές καταστάσεις αυξημένου κινδύνου, ένα κράτος μέλος μπορεί επίσης να ζητήσει βοήθεια με τη μορφή της προσωρινής προεγκατάστασης ικανοτήτων αντιμετώπισης.
3. Μόλις λάβει αίτημα για βοήθεια, η Επιτροπή, χωρίς καθυστέρηση, και ανάλογα με την περίπτωση:
α)
προωθεί το αίτημα στα σημεία επαφής άλλων κρατών μελών·
β)
συγκεντρώνει, από κοινού με το πληγέν κράτος μέλος, έγκυρες πληροφορίες για την κατάσταση και τις διαδίδει στα κράτη μέλη·
γ)
διατυπώνει συστάσεις, κατόπιν διαβούλευσης με το αιτούν κράτος μέλος, για την παροχή βοήθειας μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, με βάση τις επιτόπου ανάγκες και τυχόν συναφή προκαθορισμένα σχέδια, όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1, καλεί τα κράτη μέλη να αναπτύξουν συγκεκριμένες ικανότητες και διευκολύνει αναλόγως τον συντονισμό της απαιτούμενης βοήθειας· και
δ)
προβαίνει σε πρόσθετες δράσεις για τη διευκόλυνση του συντονισμού της αντιμετώπισης.
4. Κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται αίτημα παροχής βοήθειας, μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, καθορίζει εγκαίρως κατά πόσο είναι σε θέση να την προσφέρει και ενημερώνει για την απόφασή του το αιτούν κράτος μέλος μέσω του ΚΣΕΠΕΑ, αναφέροντας την έκταση, τους όρους και, κατά περίπτωση, το κόστος της βοήθειας που είναι σε θέση να προσφέρει. Το ΚΣΑΚΕΑ τηρεί ενήμερα τα κράτη μέλη.
5. Το αιτούν κράτος μέλος είναι υπεύθυνο να διευθύνει τις επεμβάσεις παροχής βοήθειας. Οι αρχές του αιτούντος κράτους μέλους καθορίζουν κατευθυντήριες γραμμές και, εάν είναι απαραίτητο, ορίζουν τα όρια των καθηκόντων που ανατίθενται στις μονάδες ή σε άλλες ικανότητες αντιμετώπισης. Οι λεπτομέρειες για την εκτέλεση των εν λόγω καθηκόντων ρυθμίζονται από τον υπεύθυνο που ορίζει το κράτος μέλος το οποίο παρέχει τη βοήθεια. Το αιτούν κράτος μέλος μπορεί επίσης να ζητήσει την ανάπτυξη ομάδας εμπειρογνωμόνων με στόχο την υποστήριξη της εκτίμησής του, τη διευκόλυνση του επιτόπου συντονισμού μεταξύ των ομάδων των κρατών μελών, ή την παροχή συμβουλών τεχνικής φύσης.
6. Το αιτούν κράτος μέλος αναλαμβάνει τις κατάλληλες δράσεις προκειμένου να διευκολύνει τη στήριξη του κράτους υποδοχής για την αξιοποίηση της εισερχόμενης βοήθειας.
7. Ο ρόλος της Επιτροπής που αναφέρεται στο παρόν άρθρο δεν επηρεάζει τις αρμοδιότητες και την ευθύνη των κρατών μελών για τις ομάδες, τις μονάδες και τα λοιπά μέσα στήριξης που παρέχουν, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών ικανοτήτων. Συγκεκριμένα, η στήριξη εκ μέρους της Επιτροπής δεν συνεπάγεται διοίκηση και έλεγχο των ομάδων, των μονάδων και των λοιπών μέσων στήριξης των κρατών μελών που χρησιμοποιούνται εθελουσίως, σύμφωνα με το συντονισμό σε επιτελικό επίπεδο και επιτόπου.
Άρθρο 16
Προώθηση μιας συνεκτικής αντιμετώπισης καταστροφών εκτός της Ένωσης
1. Σε περίπτωση υφιστάμενης ή επαπειλούμενης καταστροφής εκτός της Ένωσης, η πληγείσα χώρα μπορεί να ζητεί βοήθεια μέσω του ΚΣΑΚΕΑ. Η βοήθεια μπορεί επίσης να ζητείται μέσω ή από τα Ηνωμένα Έθνη και τους οργανισμούς τους, ή άλλον ανάλογο διεθνή οργανισμό.
2. Οι επεμβάσεις δυνάμει του παρόντος άρθρου μπορούν να διεξάγονται είτε ως αυτόνομη επέμβαση παροχής βοήθειας είτε ως συμβολή σε επέμβαση της οποίας ηγείται διεθνής οργανισμός. Ο συντονισμός, σε επίπεδο Ένωσης, ενσωματώνεται πλήρως στο συνολικό συντονισμό τον οποίον παρέχει το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών (ΓΣΑΥ) και σέβεται τον ηγετικό του ρόλο.
3. Η Επιτροπή στηρίζει τη συνεκτικότητα της παρεχόμενης βοήθειας μέσω των ακόλουθων δράσεων:
α)
διατήρηση διαλόγου με τα σημεία επαφής των κρατών μελών, προκειμένου να εξασφαλισθεί, μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, αποτελεσματική και συνεκτική συμβολή της Ένωσης στη συνολική προσπάθεια παροχής βοήθειας για την αντιμετώπιση καταστροφών, και συγκεκριμένα:
(i)
ενημερώνοντας, χωρίς καθυστέρηση, τα κράτη μέλη σχετικά με τα πλήρη αιτήματα για παροχή βοήθειας·
(ii)
συμβάλλοντας σε μια κοινή αξιολόγηση της κατάστασης και των αναγκών, παρέχοντας συμβουλές τεχνικής φύσης ή/και διευκολύνοντας τον τοπικό συντονισμό της βοήθειας μέσω της επιτόπιας παρουσίας ομάδας εμπειρογνωμόνων στον τομέα της πολιτικής προστασίας·
(iii)
ανταλλάσσοντας συναφείς αξιολογήσεις και αναλύσεις με όλους τους αρμόδιους φορείς·
(iv)
παρέχοντας συνολική εικόνα της βοήθειας την οποία προσφέρουν τα κράτη μέλη και άλλοι φορείς·
(v)
δίδοντας συμβουλές σχετικά με το είδος της βοήθειας που απαιτείται, ούτως ώστε η παρεχόμενη βοήθεια να είναι συνεπής με τις αξιολογήσεις των αναγκών· και
(vi)
συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση τυχόν πρακτικών δυσκολιών κατά την παροχή βοήθειας σε τομείς, όπως η διέλευση και τα τελωνεία·
β)
άμεση διατύπωση συστάσεων, όπου είναι δυνατόν σε συνεργασία με την πληγείσα χώρα, με βάση τις επιτόπου ανάγκες και τυχόν συναφή προκαθορισμένα σχέδια, με τις οποίες καλεί τα κράτη μέλη να αναπτύξουν συγκεκριμένες ικανότητες και διευκόλυνση του συντονισμού της απαιτούμενης βοήθειας·
γ)
ανάπτυξη συνδέσμων με την πληγείσα χώρα όσον αφορά τεχνικές λεπτομέρειες, όπως οι ακριβείς ανάγκες για βοήθεια, η αποδοχή προσφορών και οι πρακτικές ρυθμίσεις για την επιτόπια παραλαβή και διανομή της βοήθειας·
δ)
ανάπτυξη συνδέσμων ή στήριξη του ΓΣΑΥ και συνεργασία με άλλους ανάλογους φορείς, οι οποίοι συμβάλλουν στη συνολική προσπάθεια παροχής βοήθειας, ούτως ώστε να μεγιστοποιούνται οι συνέργειες, να επιτυγχάνονται συμπληρωματικότητες και να αποφεύγονται η επικάλυψη και οι ελλείψεις· και
ε)
ανάπτυξη συνδέσμων με όλους τους ανάλογους φορείς, ιδίως κατά την τελική φάση της επέμβασης παροχής βοήθειας δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης, για να διευκολυνθεί η ομαλή μετάβαση.
4. Με την επιφύλαξη του ρόλου της Επιτροπής, όπως καθορίζεται στην παράγραφο 2, και σεβόμενη την επιτακτική ανάγκη για άμεση επιχειρησιακή απόκριση μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, κάθε φορά που ενεργοποιείται ο μηχανισμός της Ένωσης, η Επιτροπή ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης με γνώμονα τη διασφάλιση συνεκτικότητας μεταξύ των επιχειρήσεων πολιτικής προστασίας και των συνολικών σχέσεων της Ένωσης με την εκάστοτε πληγείσα χώρα. Η Επιτροπή τηρεί πλήρως ενήμερα τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 3.
5. Η επιτόπου ανάπτυξη συνδέσμων διασφαλίζεται, κατά περίπτωση, με την αντιπροσωπεία της Ένωσης ώστε η τελευταία να διευκολύνει τις επαφές με την κυβέρνηση της πληγείσας χώρας. Όταν είναι αναγκαίο, η αντιπροσωπεία της Ένωσης παρέχει υλικοτεχνική υποστήριξη στις ομάδες εμπειρογνωμόνων πολιτικής προστασίας που αναφέρονται στο σημείο ii) του στοιχείου α) της παραγράφου 3.
6. Κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται αίτημα παροχής βοήθειας μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, καθορίζει εγκαίρως κατά πόσο είναι σε θέση να την προσφέρει την αιτούμενη βοήθεια και ενημερώνει για την απόφασή του το ΚΣΑΕΑ μέσω του ΚΣΕΠΕΑ, αναφέροντας την έκταση και τους όρους της βοήθειας που θα μπορούσε να προσφέρει. Το ΚΣΑΕΑ τηρεί ενήμερα τα κράτη μέλη.
7. Ο μηχανισμός της Ένωσης μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για την υποστήριξη πολιτικής προστασίας στην προξενική βοήθεια που παρέχεται στους πολίτες της Ένωσης σε καταστροφές σε τρίτες χώρες, κατόπιν αιτήματος των προξενικών αρχών των ενδιαφερομένων κρατών μελών.
8. Κατόπιν αιτήματος για παροχή βοήθειας, η Επιτροπή δύναται να αναλαμβάνει επιπλέον αναγκαία υποστηρικτική και συμπληρωματική δράση ώστε να διασφαλίζεται η συνεκτικότητα στο πλαίσιο της παροχής βοήθειας.
9. Ο συντονισμός μέσω του μηχανισμού της Ένωσης δεν επηρεάζει τις διμερείς επαφές μεταξύ των κρατών μελών και της πληγείσας χώρας ούτε τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και των Ηνωμένων Εθνών και άλλων ανάλογων διεθνών οργανισμών. Οι διμερείς αυτές επαφές μπορούν επίσης να αξιοποιούνται για να συμβάλλουν στον συντονισμό, μέσω του μηχανισμού της Ένωσης.
10. Ο ρόλος της Επιτροπής που αναφέρεται στο παρόν άρθρο δεν επηρεάζει τις αρμοδιότητες και την ευθύνη των κρατών μελών για τις ομάδες, τις μονάδες και τα λοιπά μέσα στήριξης που παρέχουν, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών ικανοτήτων. Συγκεκριμένα, η στήριξη εκ μέρους της Επιτροπής δεν συνεπάγεται διοίκηση και έλεγχο των ομάδων, των μονάδων και των λοιπών μέσων στήριξης των κρατών μελών που χρησιμοποιούνται εθελουσίως, σύμφωνα με το συντονισμό σε επιτελικό επίπεδο και επιτόπου.
11. Επιδιώκονται συνέργειες με άλλα μέσα της Ένωσης και, ιδίως, με δράσεις χρηματοδοτούμενες δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96. Η Επιτροπή διασφαλίζει τον συντονισμό μεταξύ των μέσων και, κατά περίπτωση, διασφαλίζει ότι οι δράσεις πολιτικής προστασίας των κρατών μελών που συμβάλλουν σε μια ευρύτερη ανθρωπιστική επέμβαση, χρηματοδοτούνται στο μέτρο του δυνατού από την παρούσα απόφαση.
12. Όταν ενεργοποιείται ο μηχανισμός της Ένωσης, τα κράτη μέλη που παρέχουν βοήθεια για την αντιμετώπιση καταστροφών τηρούν πλήρως ενήμερο το ΚΣΑΕΑ για τις δραστηριότητές τους.
13. Οι ομάδες και οι μονάδες των κρατών μελών, οι οποίες συμμετέχουν επί τόπου στην επέμβαση μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, αναπτύσσουν στενούς συνδέσμους με το ΚΣΑΕΑ και τις επιτόπου ομάδες εμπειρογνωμόνων, κατά τα αναφερόμενα στο σημείο ii) του στοιχείου α) της παραγράφου 3.
Άρθρο 17
Υποστήριξη στον τόπο καταστροφής
1. Η Επιτροπή μπορεί να επιλέξει, να ορίσει και να αποστείλει ομάδα εμπειρογνωμόνων αποτελούμενη από εμπειρογνώμονες οριζόμενους από τα κράτη μέλη:
α)
σε περίπτωση καταστροφής εκτός της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 3,
β)
σε περίπτωση καταστροφής εντός της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 5,
γ)
κατόπιν αιτήματος για παροχή εμπειρογνωμοσύνης στον τομέα της πρόληψης σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2, ή
δ)
κατόπιν αιτήματος για παροχή εμπειρογνωμοσύνης στον τομέα της ετοιμότητας σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3.
Εμπειρογνώμονες από την Επιτροπή και από άλλες υπηρεσίες της Ένωσης μπορούν να ενσωματώνονται στην ομάδα προκειμένου να τη στηρίξουν και να διευκολύνουν την ανάπτυξη συνδέσμου με το ΚΣΑΕΑ. Εμπειρογνώμονες που αποστέλλονται από το ΓΣΑΥ ή άλλους διεθνείς οργανισμούς μπορούν να ενσωματώνονται στην ομάδα προκειμένου να ενισχύσουν τη συνεργασία και να διευκολύνουν τις από κοινού αξιολογήσεις.
2. Η διαδικασία επιλογής και ορισμού των εμπειρογνωμόνων είναι η ακόλουθη:
α)
τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να ορίσουν, με δική τους ευθύνη, εμπειρογνώμονες που μπορούν να συμμετάσχουν σε ομάδες εμπειρογνωμόνων·
β)
η Επιτροπή επιλέγει τους εμπειρογνώμονες και τον επικεφαλής των εν λόγω ομάδων βάσει των προσόντων και της πείρας τους, συμπεριλαμβανομένου του επιπέδου εκπαίδευσής τους στον μηχανισμό της Ένωσης, των εμπειριών από προηγούμενες αποστολές στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης και άλλες διεθνείς προσπάθειες παροχής βοήθειας. Η επιλογή βασίζεται επίσης και σε άλλα κριτήρια, όπως οι γλωσσικές δεξιότητες, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η ομάδα εν συνόλω διαθέτει τις ικανότητες που απαιτούνται στη συγκεκριμένη κατάσταση·
γ)
η Επιτροπή διορίζει εμπειρογνώμονες/επικεφαλής ομάδων για κάθε αποστολή σε συμφωνία με το κράτος μέλος που τους έχει ορίσει.
3. Στις περιπτώσεις αποστολής ομάδων εμπειρογνωμόνων, οι ομάδες αυτές διευκολύνουν τον συντονισμό μεταξύ των ομάδων επέμβασης των κρατών μελών και αναπτύσσουν συνδέσμους με τις αρμόδιες αρχές του αιτούντος κράτους, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 8 στοιχείο δ). Το ΚΣΑΕΑ διατηρεί στενή επαφή με τις ομάδες εμπειρογνωμόνων και τους παρέχει καθοδήγηση και υλικοτεχνική υποστήριξη.
Άρθρο 18
Μεταφορά και εξοπλισμός
1. Σε περίπτωση καταστροφής, εντός ή εκτός της Ένωσης, η Επιτροπή δύναται να υποστηρίζει τα κράτη μέλη για την απόκτηση πρόσβασης σε εξοπλισμό ή μεταφορικούς πόρους ως ακολούθως:
α)
με παροχή και ανταλλαγή πληροφοριών για εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους που μπορούν να διαθέσουν τα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολυνθεί η συγκέντρωση του εν λόγω εξοπλισμού ή μεταφορικών πόρων·
β)
με παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τους μεταφορικούς πόρους οι οποίοι μπορούν να διατεθούν από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα, και για τη διευκόλυνση της πρόσβασής τους σε αυτούς· ή
γ)
με παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τον εξοπλισμό ο οποίος μπορεί να διατεθεί από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα.
2. Η Επιτροπή δύναται να συμπληρώνει τους μεταφορικούς πόρους που παρέχονται από τα κράτη μέλη με την παροχή πρόσθετων μεταφορικών πόρων που απαιτούνται για την εξασφάλιση ταχείας αντίδρασης σε καταστροφές.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 19
Δημοσιονομικοί πόροι
1. Το συνολικό χρηματοδοτικό κονδύλι για την εφαρμογή του μηχανισμού της Ένωσης, για την περίοδο 2014 έως 2020, ανέρχεται σε 368 428 000 EUR σε τρέχουσες τιμές.
Το ποσό αναφοράς των 223 776 000 EUR σε τρέχουσες τιμές προέρχεται από τον τομέα 3 «Ασφάλεια και ιθαγένεια» του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου, το δε ποσό των 144 652 000 EUR σε τρέχουσες τιμές από τον τομέα 4 «Η Ευρώπη ως παγκόσμιος παράγων».
Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός των ορίων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
2. Πιστώσεις που προέρχονται από επιστροφές ποσών εκ μέρους των δικαιούχων για δράσεις αντιμετώπισης καταστροφών, συνιστούν έσοδα για ειδικό προορισμό υπό την έννοια του άρθρου 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
3. Το χρηματοδοτικό κονδύλιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να καλύπτει επίσης δαπάνες που συνδέονται με δραστηριότητες προετοιμασίας, παρακολούθησης, ελέγχου, οικονομικού ελέγχου και αξιολόγησης οι οποίες απαιτούνται για τη διαχείριση του μηχανισμού της Ένωσης και την επίτευξη των στόχων του.
Οι δαπάνες αυτές είναι ιδίως δυνατόν να καλύπτουν μελέτες, συναντήσεις εμπειρογνωμόνων, δράσεις ενημέρωσης και επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης των εταίρων για τις πολιτικές προτεραιότητες της Ένωσης στον βαθμό που συνδέονται με τους γενικούς στόχους του μηχανισμού της Ένωσης, δαπάνες για δίκτυα πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών που αφορούν συγκεκριμένα την επεξεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένης της διασύνδεσής τους με υφιστάμενα ή μελλοντικά συστήματα σχεδιασμένα για την προαγωγή της διατομεακής ανταλλαγής δεδομένων και του συναφούς εξοπλισμού, καθώς και κάθε άλλη δαπάνη σχετικά με τεχνική και διοικητική βοήθεια την οποία πραγματοποιεί η Επιτροπή για τη διαχείριση του προγράμματος.
4. Το συνολικό χρηματοδοτικό κονδύλι που αναφέρεται στην παράγραφο 1, για την περίοδο 2014-2020, χορηγείται σύμφωνα με τα ποσοστά και τις αρχές που παρατίθενται στο Παράρτημα Ι.
5. Η Επιτροπή προβαίνει σε επισκόπηση της κατανομής που ορίζεται στο Παράρτημα Ι με βάση το αποτέλεσμα την ενδιάμεση έκθεση αξιολόγησης που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 2 στοιχείο α). Η Επιτροπή έχει την εξουσία, εφόσον είναι αναγκαίο υπό το πρίσμα των αποτελεσμάτων της επισκόπησης αυτής, να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 30, για την προσαρμογή εκάστου εκ των αριθμητικών δεδομένων του Παραρτήματος Ι, άνω των 8 και μέχρι και 16 ποσοστιαίων μονάδων. Οι εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις εκδίδονται έως τις 30 Ιουνίου 2017.
6. Όταν, σε περίπτωση αναγκαίας αναθεώρησης των δημοσιονομικών πόρων που διατίθενται για δράσεις αντιμετώπισης, συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή έχει την εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για την προσαρμογή εκάστου εκ των αριθμητικών δεδομένων του Παραρτήματος Ι άνω των 8 και μέχρι και 16 ποσοστιαίων μονάδων, στο πλαίσιο των διαθέσιμων κονδυλίων του προϋπολογισμού και σύμφωνα προς τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 31.
Άρθρο 20
Γενικές επιλέξιμες δράσεις
Επιλέξιμες για χρηματοδοτική συνδρομή είναι οι ακόλουθες γενικές δράσεις για την ενίσχυση της πρόληψης, της ετοιμότητας και της αποτελεσματικής αντιμετώπισης καταστροφών:
α)
μελέτες, έρευνες, εκπόνηση μοντέλων και σεναρίων με σκοπό τη διευκόλυνση της ανταλλαγής γνώσεων, βέλτιστων πρακτικών και πληροφοριών ·
β)
εκπαίδευση, ασκήσεις, εργαστήρια, ανταλλαγή προσωπικού και εμπειρογνωμόνων, δημιουργία δικτύων, πρότυπα προγράμματα και μεταφορά τεχνολογίας ·
γ)
δράσεις παρακολούθησης, εκτίμησης και αξιολόγησης·
δ)
ενημέρωση του κοινού, εκπαίδευση, ευαισθητοποίηση και συναφείς δράσεις διάδοσης που αποβλέπουν στη συμμετοχή των πολιτών στην πρόληψη και την ελαχιστοποίηση των συνεπειών των καταστροφών στην Ένωση καθώς και στη στήριξη των πολιτών της Ένωσης ώστε να προστατεύσουν εαυτούς πιο αποτελεσματικά και με βιώσιμο τρόπο·
ε)
θέσπιση και υλοποίηση προγράμματος άντλησης διδαγμάτων από τις επεμβάσεις και τις ασκήσεις στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των συναφών με την πρόληψη και την ετοιμότητα τομέων· και
στ)
δράσεις επικοινωνίας και μέτρα για τη μεγαλύτερη ενημέρωση του κοινού όσον αφορά το έργο πολιτικής προστασίας των κρατών μελών και της Ένωσης στους τομείς της πρόληψης, της ετοιμότητας και της αντιμετώπισης καταστροφών.
Άρθρο 21
Επιλέξιμες δράσεις στον τομέα της πρόληψης και της ετοιμότητας
1. Οι ακόλουθες δράσεις πρόληψης και ετοιμότητας είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική συνδρομή:
α)
συγχρηματοδότηση έργων, μελετών, εργαστηρίων, ερευνών και παρεμφερών δράσεων και δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 5,
β)
συγχρηματοδότηση αξιολογήσεων από ομοτίμους που αναφέρονται στο άρθρο 6 στοιχείο δ) και στο άρθρο 8 στοιχείο ι)·
γ)
διατήρηση των λειτουργιών του ΚΣΑΕΑ, σύμφωνα με το άρθρο 8 στοιχείο α)·
δ)
προετοιμασία για την κινητοποίηση και αποστολή των ομάδων εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 8, στοιχείο δ) και στο άρθρο 17, και ανάπτυξη και διατήρηση μιας άμεσης ικανότητας μέσω δικτύου εκπαιδευμένων εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών, που αναφέρεται στο άρθρο 8 στοιχείο στ),
ε)
θέσπιση και συντήρηση του ΚΣΕΠΕΑ και εργαλείων που καθιστούν δυνατή την επικοινωνία και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του ΚΣΑΕΑ και των σημείων επαφής των κρατών μελών και άλλων συμμετεχόντων στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης·
στ)
συμβολή στην ανάπτυξη διεθνικών συστημάτων ανίχνευσης, έγκαιρης προειδοποίησης και συναγερμού με κοινό ευρωπαϊκό ενδιαφέρον, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ταχεία αντίδραση καθώς και να προωθηθεί η διασύνδεση μεταξύ των εθνικών συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης και συναγερμού και η σύνδεσή τους με το ΚΣΑΕΑ και το ΚΣΕΠΕΑ. Τα συστήματα αυτά λαμβάνουν υπόψη και αξιοποιούν τις υπάρχουσες και μελλοντικές πληροφορίες και πηγές και τα συστήματα παρακολούθησης ή ανίχνευσης·
ζ)
σχεδιασμός επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 10·
η)
στήριξη των δραστηριοτήτων ετοιμότητας που περιγράφονται στο άρθρο 13·
θ)
ανάπτυξη της ΕΙΑΚΕ, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 11, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
ι)
στον εντοπισμό ελλείψεων στην ΕΙΑΚΕ σύμφωνα με το άρθρο 12 και στη στήριξη κρατών μελών κατά την αντιμετώπιση των εν λόγω ελλείψεων μέσω συγχρηματοδότησης νέων ικανοτήτων αντιμετώπισης, έως το 20 % κατά μέγιστον των επιλέξιμων δαπανών, υπό την προϋπόθεση ότι:
(i)
οι εκτιμήσεις κινδύνων επιβεβαιώνουν την ανάγκη νέων ικανοτήτων,
(ii)
από τη διαδικασία εντοπισμού των ελλείψεων που αναφέρονται στο άρθρο 12, καταδεικνύεται ότι τα κράτη μέλη δεν διαθέτουν τις ικανότητες αυτές,
(iii)
τα κράτη μέλη αναπτύσσουν τις ικανότητες αυτές, είτε ενεργώντας μεμονωμένα είτε μέσω συμπράξεων,
(iv)
οι ικανότητες αυτές διατίθενται εθελοντικά για ελάχιστη περίοδο δύο ετών, και
(v)
η συγχρηματοδότηση αυτή των εν λόγω ικανοτήτων είναι αποδοτική ως προς το κόστος.
Κατά περίπτωση, προτιμούνται οι συμπράξεις κρατών μελών που συνεργάζονται για κοινό κίνδυνο·
ια)
διασφάλιση της διαθεσιμότητας υλικοτεχνικής υποστήριξης στις ομάδες εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 17, παράγραφος 1,
ιβ)
διευκόλυνση του συντονισμού όσον αφορά την προεγκατάσταση ικανοτήτων αντιμετώπισης καταστροφών εντός της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 8 στοιχείο στ) εντός της Ένωσης· και
ιγ)
στήριξη της παροχής συμβουλών σχετικά με μέτρα πρόληψης και ετοιμότητας μέσω της ανάπτυξης ομάδας εμπειρογνωμόνων επί τόπου, κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας, των Ηνωμένων Εθνών ή οργανισμών τους, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 5 παράγραφος 2 και στο άρθρο 13 παράγραφος 3.
2. Η επιλεξιμότητα για χρηματοδοτική συνδρομή για τη δράση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο θ) περιορίζεται:
α)
στις δαπάνες σε επίπεδο Ένωσης για τη σύσταση και τη διαχείριση της ΕΙΑΚΕΑ και των σχετικών διαδικασιών που ορίζονται στο άρθρο 11.
β)
στις δαπάνες για τα υποχρεωτικά εκπαιδευτικά μαθήματα, τις ασκήσεις και τα εργαστήρια που είναι αναγκαίες για την πιστοποίηση των ικανοτήτων αντιμετώπισης των κρατών μελών για τους σκοπούς της ΕΙΑΚΕΑ («δαπάνες πιστοποίησης»). Οι δαπάνες πιστοποίησης μπορούν να αποτελούνται από μοναδιαίες δαπάνες ή ποσά κατ’ αποκοπήν που καθορίζονται ανά κατηγορία ικανοτήτων, καλύπτοντας έως και το 100 % των επιλέξιμων δαπανών.
γ)
σε όλες τις μη τακτικές δαπάνες που είναι αναγκαίες για να αναβαθμισθούν οι ικανότητες αντιμετώπισης των κρατών μελών από το επίπεδο της καθαρά εθνικής χρήσης σε ένα επίπεδο ετοιμότητας και διαθεσιμότητας που να καθιστά δυνατή την ανάπτυξή τους ως τμήμα της ΕΙΑΕΑ, σύμφωνα με τις ποιοτικές απαιτήσεις της εθελοντικής συγκέντρωσης ικανοτήτων και τις συστάσεις που διατυπώνονται στη διαδικασία πιστοποίησης («δαπάνες προσαρμογής»). Στις εν λόγω δαπάνες προσαρμογής μπορούν να συμπεριλαμβάνονται ενδεχομένως δαπάνες σχετικές με τη διαλειτουργικότητα των μονάδων και άλλες ικανότητες αντιμετώπισης, την αυτονομία, την αυτάρκεια, δυνατότητα μεταφοράς, τη συσκευασία και παρεμφερείς δαπάνες, καθώς και τις δαπάνες για τη σύσταση πολυεθνικών ικανοτήτων αντιμετώπισης (χάριν παραδείγματος, εργαστήρια, εκπαιδεύσεις, ανάπτυξη κοινών μεθοδολογιών, πρότυπα, διαδικασίες και συναφείς δραστηριότητες), υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω δαπάνες συνδέονται ειδικά με τη συμμετοχή των ικανοτήτων στην εθελοντική δεξαμενή ικανοτήτων. Δεν καλύπτονται οι δαπάνες του εξοπλισμού ή των ανθρώπινων πόρων που απαιτούνται για την αρχική σύσταση των ικανοτήτων αντιμετώπισης ή τη συνεχή διατήρησή τους ή το κόστος λειτουργίας. Οι εν λόγω δαπάνες προσαρμογής μπορούν να αποτελούνται από μοναδιαίες δαπάνες ή ποσά κατ’ αποκοπήν που καθορίζονται ανά κατηγορία ικανοτήτων, καλύπτοντας έως και το 100 % των επιλέξιμων δαπανών, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπερβαίνουν το 30 % των μέσων δαπανών εξέλιξης των ικανοτήτων· και
δ)
στις δαπάνες για τη συγκρότηση και τη διαχείριση συμβάσεων πλαισίων, συμβάσεων πλαισίων εταιρικής σχέσης ή συναφών διακανονισμών για την αντιμετώπιση προσωρινών ελλείψεων σε ασυνήθεις καταστροφές, λαμβάνοντας υπόψη μια προσέγγιση πολλαπλών κινδύνων.
Η χρηματοδότηση βάσει του στοιχείου δ) της παρούσας παραγράφου:
i)
δύναται να καλύπτει τις δαπάνες ή τα τέλη που είναι αναγκαία για την εκπόνηση, προετοιμασία, διαπραγμάτευση, σύναψη και διαχείριση των συμβάσεων ή διακανονισμών, καθώς και τις δαπάνες για την ανάπτυξη κατευθυντηρίων οδηγιών και ασκήσεων για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής χρήσης των πόρων για την πολιτική προστασία. Η χρηματοδότηση αυτή δύναται επίσης να καλύπτει το 40 % κατά μέγιστον των δαπανών για τη διασφάλιση ταχείας πρόσβασης στους πόρους αυτούς·
ii)
δεν καλύπτει τις δαπάνες αγοράς ή ανάπτυξης νέων ικανοτήτων αντιμετώπισης, ούτε τις δαπάνες λειτουργίας των εν λόγω πρόσθετων ικανοτήτων σε καταστάσεις καταστροφών. Τις δαπάνες λειτουργίας των εν λόγω πρόσθετων ικανοτήτων σε καταστάσεις καταστροφών αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη που αιτούν τη βοήθεια·
iii)
δεν υπερβαίνει το 10 % του συνολικού χρηματοδοτικού κονδυλίου που παρατίθεται στο άρθρο 19 παράγραφος 1. Εφόσον το ανώτατο όριο του 10 % καλυφθεί πριν από τη λήξη της περιόδου προγραμματισμού, και εφόσον απαιτείται για την ορθή λειτουργία του μηχανισμού της Ένωσης, είναι δυνατόν, μέσω εκτελεστικών πράξεων, να σημειωθεί υπέρβαση κατά 5 % του ανωτάτου ορίου του 10 %. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται βάσει της διαδικασίας εξέτασης που ορίζεται στο άρθρο 33 παράγραφος 2.
Άρθρο 22
Επιλέξιμες δράσεις στον τομέα της αντιμετώπισης
Οι ακόλουθες δράσεις αντιμετώπισης είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική συνδρομή:
α)
αποστολή ομάδων εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 μαζί με υλικοτεχνική υποστήριξη και αποστολή εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 8 στοιχεία δ) και ε),
β)
σε περίπτωση καταστροφής, υποστήριξη των κρατών μελών για την απόκτηση πρόσβασης σε εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 23, και
γ)
κατόπιν αιτήματος για παροχή βοήθειας, ανάληψη επιπλέον αναγκαίας υποστηρικτικής και συμπληρωματικής δράσης ώστε να διευκολυνθεί ο συντονισμός της αντιμετώπισης με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.
Άρθρο 23
Επιλέξιμες δράσεις στον τομέα του εξοπλισμού και των μεταφορικών πόρων
1. Οι ακόλουθες δράσεις είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική συνδρομή, με γνώμονα τη διασφάλιση της πρόσβασης σε εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης:
α)
παροχή και ανταλλαγή πληροφοριών για εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους που αποφασίζουν να διαθέσουν τα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολυνθεί η συγκέντρωση του εν λόγω εξοπλισμού ή μεταφορικών πόρων·
β)
παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τους μεταφορικούς πόρους οι οποίοι μπορούν να διατεθούν από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα, και για τη διευκόλυνση της πρόσβασής τους σε αυτούς·
γ)
παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τον εξοπλισμό ο οποίος μπορεί να διατεθεί από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα· και
δ)
χρηματοδότηση των μεταφορικών πόρων που απαιτούνται για τη διασφάλιση ταχείας αντίδρασης σε καταστροφές. Οι σχετικές δράσεις είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη μόνο εφόσον πληρούνται τα ακόλουθα κριτήρια:
(i)
έχει υποβληθεί αίτημα για παροχή βοήθειας δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης σύμφωνα με τα άρθρα 15 και 16·
(ii)
οι πρόσθετοι μεταφορικοί πόροι είναι αναγκαίοι για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης·
(iii)
η βοήθεια είναι αντίστοιχη των αναγκών που εντοπίζει το ΚΣΑΕΑ και παρέχεται σύμφωνα με τις συστάσεις του ΚΣΑΕΑ για τις τεχνικές προδιαγραφές, την ποιότητα, τη χρονική στιγμή και τις λεπτομέρειες παροχής της βοήθειας·
(iv)
η βοήθεια έχει γίνει δεκτή από αιτούσα χώρα, απευθείας ή μέσω των Ηνωμένων Εθνών ή των οργανισμών τους, ή άλλου συναφούς διεθνούς οργανισμού, στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης· και
(v)
η βοήθεια συμπληρώνει, για καταστροφές σε τρίτες χώρες, οποιαδήποτε συνολική ανθρωπιστική επέμβαση της Ένωσης.
2. Το ύψος της χρηματοδοτικής στήριξης της Ένωσης για μεταφορικούς πόρους δεν υπερβαίνει το 55 % των συνολικών επιλέξιμων δαπανών.
3. Η χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης για μεταφορά δύναται να καλύπτει επιπροσθέτως έως και 85 % των συνολικών επιλέξιμων δαπανών στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
οι δαπάνες σχετίζονται με τη μεταφορά των προδεσμευμένων ικανοτήτων που που έχουν διατεθεί στην εθελοντική δεξαμενή σύμφωνα προς το άρθρο 11, ή
β)
η βοήθεια είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση ανάγκης ζωτικής σημασίας και δεν διατίθεται ή δεν διατίθεται επαρκώς στην εθελοντική δεξαμενή.
4. Η χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης για τους μεταφορικούς πόρους μπορεί επιπροσθέτως να καλύπτει έως και το 100 % της συνολικής επιλέξιμης δαπάνης που περιγράφεται στα σημεία (i), (ii) και (iii), εφόσον αυτό απαιτείται ώστε η συγκέντρωση της βοήθειας των κρατών μελών να καταστεί επιχειρησιακά αποτελεσματική και εφόσον οι δαπάνες αφορούν ένα εκ των κατωτέρω:
(i)
την ικανότητα βραχυπρόθεσμης μίσθωσης χώρων αποθήκευσης για την προσωρινή διατήρηση της βοήθειας των κρατών μελών προκειμένου να διευκολυνθεί η συντονισμένη μεταφορά της,
(ii)
την επανασυσκευασία της βοήθειας των κρατών μελών ώστε να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι διαθέσιμες μεταφορικές ικανότητες ή προκειμένου να εκπληρωθούν συγκεκριμένες λειτουργικές απαιτήσεις, ή
(iii)
την τοπική μεταφορά της συγκεντρωμένης βοήθειας ώστε να διασφαλιστεί η συντονισμένη παράδοση στον τελικό προορισμό της αιτούσας χώρας.
Η χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης δυνάμει της παραγράφου αυτής δεν υπερβαίνει τις 75 000 EUR σε τρέχουσες τιμές, για κάθε ενεργοποίηση του μηχανισμού της Ένωσης. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, είναι δυνατό, μέσω εκτελεστικών πράξεων, να υπάρξει υπέρβαση του εν λόγω ανώτατου ορίου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 33, παράγραφος 2.
5. Σε περίπτωση συγκέντρωσης επιχειρήσεων μεταφοράς στις οποίες συμμετέχουν περισσότερα από ένα κράτη μέλη, είναι δυνατόν ένα εξ αυτών να αναλάβει πρωτοβουλία να υποβάλει στην Ένωση αίτημα χορήγησης χρηματοδοτικής συνδρομής για ολόκληρη την επιχείρηση.
6. Όταν ένα κράτος μέλος αιτείται στην Επιτροπή να αναθέσει την παροχή υπηρεσιών μεταφοράς, η Επιτροπή ζητά μερική επιστροφή των εξόδων σύμφωνα με τα ποσοστά χρηματοδότησης που αναφέρονται στις παραγράφους 2, 3 και 4.
7. Επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης για μεταφορικούς πόρους δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι οι εξής: όλες οι δαπάνες που συνδέονται με την κίνηση των μεταφορικών πόρων, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών για κάθε είδους υπηρεσίες, των τελών, δαπανών εφοδιασμού και διακίνησης, δαπανών για καύσιμα και, πιθανών δαπανών διαμονής, καθώς και άλλων έμμεσων δαπανών, όπως φόρων, δασμών εν γένει και εξόδων διέλευσης.
Άρθρο24
Δικαιούχοι
Επιχορηγήσεις δυνάμει της παρούσας απόφασης μπορούν να χορηγούνται σε νομικά πρόσωπα, ιδιωτικού ή δημόσιου δικαίου.
Άρθρο 25
Είδη χρηματοδοτικής παρέμβασης και διαδικασίες εφαρμογής
1. Η Επιτροπή υλοποιεί τη χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
2. Η παροχή χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει της παρούσας απόφασης μπορεί να λάβει μία από τις μορφές που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, ιδίως επιχορηγήσεις, επιστροφή εξόδων, δημόσιες προμήθειες ή συνεισφορές σε καταπιστευματικά ταμεία.
3. Με γνώμονα την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, η Επιτροπή εγκρίνει ετήσια προγράμματα εργασίας, μέσω εκτελεστικών πράξεων, με εξαίρεση τις δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο της αντιμετώπισης καταστροφών του κεφαλαίου IV οι οποίες δεν είναι δυνατό να προβλεφθούν εκ των προτέρων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 33 παράγραφος 2. Τα ετήσια προγράμματα εργασίας καθορίζουν τους επιδιωκόμενους στόχους, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τη μέθοδο εφαρμογής και το συνολικό ύψος των κονδυλίων τους. Περιέχουν επίσης την περιγραφή των προς χρηματοδότηση δράσεων, ενδεικτικό ύψος του ποσού που διατίθεται σε κάθε δράση και ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής. Όσον αφορά τη χρηματοδοτική συνδρομή που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2, τα ετήσια προγράμματα εργασίας περιγράφουν τις προβλεπόμενες δράσεις για τις εκεί αναφερόμενες χώρες.
Άρθρο 26
Συμπληρωματικότητα και συνοχή της δράσης της Ένωσης
1. Οι δράσεις που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης δεν λαμβάνουν συνδρομή από άλλα χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης.
Η Επιτροπή μεριμνά ώστε οι αιτούντες χρηματοδοτική στήριξη δυνάμει της παρούσας απόφασης και οι δικαιούχοι της εν λόγω συνδρομής να υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοδοτική στήριξη που λαμβάνουν από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του γενικού προϋπολογισμού της Ένωσης, και σχετικά με εκκρεμείς αιτήσεις χρηματοδότησης.
2. Επιδιώκονται συνέργειες και συμπληρωματικότητα με άλλα μέσα της Ένωσης. Σε περίπτωση αντιμετώπισης ανθρωπιστικών κρίσεων σε τρίτες χώρες η Επιτροπή εξασφαλίζει τη συμπληρωματικότητα και τη συνέπεια των δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης και των δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96.
3. Όταν η συνδρομή δυνάμει του μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ένωσης συμβάλλει σε ανθρωπιστική επέμβαση της Ένωσης, ιδιαίτερα σε πολύπλοκες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, οι δράσεις που τυγχάνουν χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει της παρούσας απόφασης βασίζονται σε εντοπισμένες ανάγκες και είναι συνεπείς προς τις ανθρωπιστικές αρχές καθώς και τις αρχές της χρήσης πόρων πολιτικής προστασίας και στρατιωτικών πόρων που απαριθμούνται στην Ευρωπαϊκή Κοινή Αντίληψη για την Ανθρωπιστική Βοήθεια.
Άρθρο 27
Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης
1. Η Επιτροπή λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα ώστε να εξασφαλίζει ότι, κατά την υλοποίηση δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης, τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης προστατεύονται με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και, σε περίπτωση που εντοπίζονται παρατυπίες, με την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, ανάλογα με την περίπτωση, με την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων.
2. Η Επιτροπή ή οι εκπρόσωποί της και το Ελεγκτικό Συνέδριο έχουν την εξουσία να διενεργούν οικονομικό έλεγχο, βάσει δικαιολογητικών και επιτόπιων ελέγχων, σε όλους τους δικαιούχους επιχορηγήσεων, τους αντισυμβαλλομένους και τους υπεργολάβους που έχουν λάβει πόρους της Ένωσης δυνάμει της παρούσας απόφασης.
3. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) δύναται να διεξάγει έρευνες, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων ελέγχων και επιθεωρήσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις και διαδικασίες που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) και τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου (16), με στόχο τη διαπίστωση τυχόν απάτης, διαφθοράς ή οποιασδήποτε άλλης παράνομης ενέργειας εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης της Ένωσης σε σχέση με συμφωνία ή απόφαση επιχορήγησης ή σύμβαση χρηματοδοτούμενη δυνάμει της παρούσας απόφασης.
4. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3, οι συμφωνίες συνεργασίας με τρίτες χώρες και με διεθνείς οργανισμούς, οι συμβάσεις, οι συμφωνίες επιχορήγησης και οι αποφάσεις επιχορήγησης, που προκύπτουν από την εφαρμογή της παρούσας απόφασης περιέχουν διατάξεις οι οποίες εξουσιοδοτούν ρητά την Επιτροπή, το Ελεγκτικό Συνέδριο και την OLAF να διεξάγουν τους εν λόγω λογιστικούς ελέγχους και έρευνες, σύμφωνα με τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 28
Τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμοί
1. Η συμμετοχή στο μηχανισμό της Ένωσης είναι ανοικτή σε:
α)
χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ), σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται στη συμφωνία για τον ΕΟΧ, και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες εφόσον το προβλέπουν οι συμφωνίες και οι διαδικασίες·
β)
υπό προσχώρηση χώρες, υποψήφιες χώρες και εν δυνάμει υποψήφιοι σύμφωνα με τις γενικές αρχές και τους γενικούς όρους και προϋποθέσεις συμμετοχής τους στα προγράμματα της Ένωσης που καθορίζονται στις αντίστοιχες συμφωνίες-πλαίσια και αποφάσεις του Συμβουλίου Σύνδεσης, ή σε παρεμφερείς συμφωνίες.
2. Η χρηματοδοτική συνδρομή που αναφέρεται στο άρθρο 20 και στο άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχεία α), β), στ) και η) μπορεί επίσης να παρασχεθεί σε υποψήφιες χώρες και σε δυνάμει υποψήφιους που δεν συμμετέχουν στο μηχανισμό της Ένωσης, όπως επίσης και σε χώρες που αποτελούν μέρος της ΕΠΓ, στον βαθμό που η εν λόγω χρηματοδοτική συνδρομή λειτουργεί συμπληρωματικά προς τη χρηματοδότηση που χορηγείται βάσει μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης σχετικά με τη θέσπιση του Μηχανισμού Προενταξιακής Βοήθειας (IPA ΙΙ) και μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης σχετικά με τη θέσπιση του Μέσου της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας.
3. Διεθνείς ή περιφερειακοί οργανισμοί μπορούν να συνεργάζονται σε δραστηριότητες που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης, εφόσον αυτό επιτρέπεται από σχετικές διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες μεταξύ των εν λόγω οργανισμών και της Ένωσης.
Άρθρο 29
Αρμόδιες αρχές
Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας απόφασης, τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.
Άρθρο 30
Άσκηση των κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιοτήτων
1. Η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου
2. Η εξουσία για την έκδοση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 19 παράγραφος 5 και 6, ανατίθεται στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020.
3. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν ανά πάσα στιγμή να ανακαλέσουν την εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 19 παράγραφοι 5 και 6. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση εξουσιών που προσδιορίζονται στην απόφαση αυτή. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν επηρεάζει την ισχύ οποιωνδήποτε κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Μόλις εκδώσει μία κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 5 τίθεται σε ισχύ μόνον εάν δεν έχουν εκφρασθεί αντιρρήσεις από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίησή της στα εν λόγω θεσμικά όργανα ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο ενημερώσουν την Επιτροπή ότι δεν θα εκφράσουν αντίρρηση. Η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 31
Διαδικασία κατεπείγοντος
1. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο τίθενται σε ισχύ χωρίς καθυστέρηση και εφαρμόζονται επί όσο χρονικό διάστημα δεν προβάλλεται ένσταση σύμφωνα με την παράγραφο 2. Η κοινοποίηση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο αναφέρει τους λόγους προσφυγής στη διαδικασία κατεπείγοντος.
2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δύνανται να προβάλουν αντιρρήσεις κατά της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 30 παράγραφος 5. Σε αυτήν την περίπτωση η Επιτροπή καταργεί την πράξη, χωρίς καθυστέρηση, μετά την κοινοποίηση της απόφασης προβολής αντιρρήσεων από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.
Άρθρο 32
Εκτελεστικές πράξεις
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τα ακόλουθα θέματα:
α)
διάδραση του ΚΣΑΕΑ με τα σημεία επαφής των κρατών μελών, όπως προβλέπεται στο στοιχείο β) του άρθρου 8, στο άρθρο 15 παράγραφος 3 και στο άρθρο 16 παράγραφος 3 στοιχείο α), και επιχειρησιακές διαδικασίες για την αντιμετώπιση καταστροφών εντός της Ένωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 15, καθώς και εκτός της Ένωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 16, συμπεριλαμβανομένου του εντοπισμού των σχετικών διεθνών οργανισμών·
β)
τις συνιστώσες του ΚΣΕΠΕΑ καθώς και την οργάνωση της ανταλλαγής πληροφοριών μέσω του ΚΣΕΠΕΑ, όπως προβλέπεται στο στοιχείο β) του άρθρου 8,
γ)
τη διαδικασία για την ανάπτυξη ομάδων εμπειρογνωμόνων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 17,
δ)
τον εντοπισμό των μονάδων, άλλων ικανοτήτων αντιμετώπισης και εμπειρογνωμόνων όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1,
ε)
τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για τη λειτουργία και τη διαλειτουργικότητα των μονάδων, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 9, συμπεριλαμβανομένων των καθηκόντων, των ικανοτήτων, των βασικών συνιστωσών, της αυτάρκειας και της ανάπτυξής τους,
στ)
την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ικανότητας, τις απαιτήσεις διαλειτουργικότητας και ποιότητας και τη διαδικασία πιστοποίησης και καταχώρισης που είναι απαραίτητες για τη λειτουργία της ΕΙΑΚΕΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 11, καθώς και τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις, όπως προβλέπεται στο άρθρο 21 παράγραφος 2·
ζ)
τον εντοπισμό και την κάλυψη ελλείψεων στην ΕΙΑΚΕΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 12·
η)
την οργάνωση του προγράμματος εκπαίδευσης, το πλαίσιο ασκήσεων και το πρόγραμμα άντλησης διδαγμάτων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13· και
θ)
την οργάνωση στήριξης για τη μεταφορά της βοήθειας, όπως προβλέπεται στα άρθρα 18 και 23.
2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 33 παράγραφος 2.
Άρθρο 33
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όποτε γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Εάν η επιτροπή δεν εκδώσει γνώμη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 34
Αξιολόγηση
1. Οι δράσεις που λαμβάνουν χρηματοδοτική συνδρομή παρακολουθούνται τακτικά προκειμένου να ελέγχεται η υλοποίησή τους.
2. Η Επιτροπή αξιολογεί την εφαρμογή της παρούσας απόφασης και υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο:
α)
το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2017, ενδιάμεση έκθεση αξιολόγηση των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων και των ποιοτικών και ποσοτικών πτυχών της εφαρμογής της παρούσας απόφασης·
β)
το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2018, ανακοίνωση για τη συνέχιση της εφαρμογής της παρούσας απόφασης, και
γ)
το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2021, έκθεση εκ των υστέρων αξιολόγησης.
Η έκθεση ενδιάμεσης αξιολόγησης και η ανακοίνωση βάσει των στοιχείων α) και β), αντιστοίχως, συνοδεύονται, εφόσον απαιτείται, από προτάσεις για τροποποιήσεις της παρούσας απόφασης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 35
Μεταβατικές διατάξεις
1. Η διαχείριση των δράσεων που ξεκινούν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014 με βάση την απόφαση 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ συνεχίζεται, εφόσον ενδείκνυται, σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν σε εθνικό επίπεδο την ομαλή μετάβαση μεταξύ των δράσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του χρηματοδοτικού μέσου και των δράσεων που θα εφαρμοσθούν δυνάμει των διατάξεων της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 36
Κατάργηση
Η απόφαση 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ και η απόφαση 2007/779 /ΕΚ, Ευρατόμ καταργούνται. Οι αναφορές στις καταργούμενες αποφάσεις ερμηνεύονται ως αναφορές στην παρούσα απόφαση και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος ΙΙ της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 37
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Άρθρο 38
Αποδέκτες
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2013.