РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) 2015/171 НА КОМИСИЯТА
от 4 февруари 2015 година
относно някои аспекти на процедурата за лицензиране на железопътни предприятия
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2012/34/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 21 ноември 2012 г. за създаване на единно европейско железопътно пространство (1), и по-специално член 17, параграф 5 от нея,
като има предвид, че:
(1)
В Препоръката на Комисията от 7 април 2004 г. относно използването на общ европейски формат за лицензионните документи, издавани в съответствие с Директива 95/18/ЕО относно лицензирането на железопътните предприятия (2) бе препоръчано да се използва стандартен формат за лицензионните документи, издавани от националните лицензиращи органи.
(2)
В съответствие с член 23 от Директива 2012/34/ЕС издаваните от националните лицензиращи органи лицензи са валидни за цялата територия на ЕС. Националните лицензиращи органи следва да информират Европейската железопътна агенция за издадените лицензи, лицензите със спряно действие, отнетите или изменените лицензи, а Европейската железопътна агенция следва съответно да уведомява останалите държави членки. Използването на общ образец за лиценза би улеснило работата на националните лицензиращи органи и на Европейската железопътна агенция и би осигурило по-лесен достъп до информация за лицензите, по-специално на лицензиращите органи на други държави членки и на управителите на инфраструктура.
(3)
Цялата необходима информация, удостоверяваща че дадено железопътно предприятие е редовно лицензирано за определен вид железопътни транспортни услуги, може да бъде събрана в стандартизиран документ. Стандартният образец за лицензионен документ би улеснил публикуването на цялата съответна информация относно лицензите на уебсайта на Европейската железопътна агенция. В бъдеще би могло стандартният формат да бъде изменян в зависимост от опита при неговото използване и от възникването на потребности за допълнителна информация относно лицензите.
(4)
Възможно е условията, при които могат да бъдат изпълнени изискванията по член 22 от Директива 2012/34/ЕС във връзка с покритието на гражданската отговорност, да се различават в различните държави членки, в зависимост от националното законодателство. Данните, че железопътното предприятие е в съответствие с тези национални изисквания, следва да бъдат представени в приложение към лицензионния документ. За тази цел следва да се използва стандартният образец за това приложение. В случай че железопътното предприятие желае да изпълнява своите дейности в две или повече държави членки, покритието на гражданската отговорност във всяка от тези държави членки следва да бъде посочено в допълнително приложение, издадено от лицензиращия орган в съответната допълнителна държава членка, където железопътното предприятие желае да оперира.
(5)
Лицензиращите органи биха могли да намаляват своите административни разходи, размера на лицензионните такси и времето за вземане на решение по заявленията за лиценз, ако бързо обменят необходимите данни с други органи и други публични или частни институции.
(6)
Поради малката степен на промени в пазара в някои държави членки не се вземат лицензионни решения в течение на една или повече последователни години. В същото време високите такси биха могли да представляват препятствие за навлизането на железопътни предприятия на пазара.
(7)
Кандидатстващите за нов лиценз железопътни предприятия следва да са поставени при не по-малко благоприятни условия в сравнение със железопътните предприятия, които вече оперират на пазара.
(8)
Следва да бъдат намалени излишните административни натоварвания, налагани върху лицензиращите органи и предприятията, като стриктно се ограничат изискванията във връзка с условията, определени в Директива 2012/34/ЕС.
(9)
Лицензиращите органи не са длъжни да изискват лицензионна такса от железопътните предприятия. При все това, държавите членки могат да решат да налагат такава такса за дейностите, извършвани от лицензиращите органи при проучването на заявленията. В такъв случай лицензионната такса следва да бъде недискриминационна, да се събира реално от всички кандидатстващи за лиценз предприятия и да се базира на действителното работно натоварване на лицензиращия орган. Ако лицензионната такса надхвърля 5 000 EUR, лицензиращият орган следва да посочи в известието за плащане на таксата броя на изразходваните човекочасове и на направените разходи.
(10)
В опит да бъдат създадени равноправни условия за железопътните предприятия с Директива 2012/34/ЕС бяха отменени някои разпоредби, които не са съвместими със засилване на пазарните условия, и се изисква железопътните предприятия да бъдат застраховани или да имат адекватни гаранции при пазарни условия. Лицензиращите органи следва да бъдат приканени да проверяват, съвместно с други органи на държавите членки, прилагането на така ревизираните условия.
(11)
Предоставянето на лиценз на железопътно предприятие не трябва да зависи от това дали предприятието притежава сертификат за безопасност по член 10 от Директива 2004/49/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (3).
(12)
Новите железопътни предприятия имат критично важно значение за конкуренцията, но те биха могли да имат практически трудности при представянето на документация за тяхната финансова стабилност, даваща възможност за реалистични допускания за период от 12 месеца напред, в съответствие с член 20, параграфи 1 и 2 от Директива 2012/34/ЕС. Докато по отношение на някои по-малки въздушни превозвачи законодателите на ЕС са предвидили възможност за опростено доказване съгласно член 5, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1008/2008 на Европейския парламент и на Съвета (4), по отношение на кандидатстващите за лиценз железопътни предприятия при процедурата за издаване на лиценз тези практически трудности могат да бъдат взети предвид чрез облекчаване на процедурата за доказване на финансова стабилност.
(13)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Комитета, създаден съгласно член 62, параграф 1 от Директива 2012/34/ЕС,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет
В настоящия регламент са формулирани подробни указания за използването на общ образец за лицензионния документ. Освен това, в регламента са определени и някои аспекти на процедурата за предоставяне на лиценз.
Член 2
Определения
За целите по настоящия регламент „лицензионен документ“ означава попълненият и надлежно подписан общ образец, определен в приложение I и приложение II към настоящия регламент, който се подава в Европейската железопътна агенция.
Член 3
Употребата на общия образец за лицензионен документ
1. При издаването на лицензи съгласно глава III от Директива 2012/34/ЕС трябва да бъде използван стандартният формат, определен в приложение I и приложение II към настоящия регламент.
В случай на издаване на нов лиценз лицензиращият орган определя ЕО нотификационен номер на лиценза в съответствие с хармонизираната система за номериране, наречена Европейски идентификационен номер (EIN), както е зададена в допълнение 2 към Решение 2007/756/ЕО на Комисията (5).
Всеки път когато се издава лиценз или се изменя лиценз по начин, засягащ лицензионния документ, или се спира действието на лиценз, или той се отнема, или се заменя с временен лиценз, лицензиращият орган издава лицензионен документ въз основа на горепосочения формат.
2. Лицензиращите органи съответно уведомяват Европейската железопътна агенция в съответствие с член 24, параграф 8 от Директива 2012/34/ЕС, като предоставят копие на лицензионния документ в съответствие с договорения между тях комуникационен протокол.
3. Информацията относно финансовото покритие на гражданската отговорност по член 22 от Директива 2012/34/ЕС се посочва в приложението към лицензионния документ, като се използва стандартният формат, определен в приложение II към настоящия регламент. Приложението към лицензионния документ се прилага от издаващия лиценза орган. Номерът на това приложение трябва да е номер едно (1).
4. Чрез информацията, дадена в приложенията за отговорността, определена в приложение II към настоящия регламент, лицензиращият орган в дадена държава членка или даден управител на инфраструктура може да провери дали покритието на гражданската отговорност, направено от съответното железопътно предприятие и одобрено от други лицензиращи органи, е достатъчно в тази държава членка. Ако лицензиращият орган прецени, че размерът на покритието е недостатъчен, той може да поиска от железопътното предприятие да осигури допълнително покритие. Железопътното предприятие е длъжно да предостави на лицензиращия орган изискваната информация за неговото покритие.
5. След като лицензиращият орган бъде удовлетворен по отношение на покритието, той съответно информира Европейската железопътна агенция като актуализира съществуващо приложение, изпратено от лицензиращ орган на същата държава членка, или като добави следващо приложение към лиценза, като за тази цел използва стандартния формат съгласно приложение II към настоящия регламент и означи съответното приложение със следващия пореден номер (2, 3, 4 и т.н.).
6. Във всяко приложение, отнасящо се за отговорността, се посочват сумата, обхватът - например географският обхват или видът на услугите, началната дата и, ако е приложимо, крайната дата на покритието. Във всяко приложение се посочва нотификационният номер на лиценза, за да има ясна връзка с лицензираното железопътно предприятие. Ако бъде информиран за промяна в покритието за гражданската отговорност, лицензиращият орган издава актуализирано приложение и го изпраща на Европейската железопътна агенция.
Член 4
Лицензионни такси
Държавите членки могат да изискват лицензионна такса за прегледа на всяко заявление. Лицензионните такси трябва да се начисляват по недискриминиращ начин.
Член 5
Някои аспекти във връзка с изискванията за покритие на гражданската отговорност и адекватни гаранции
1. Лицензиращият орган публикува минимално изискваните равнища на покритието, включително в случай че размерът на този вид покритие е определен в националното законодателство.
2. Лицензиращият орган не може да изисква влизане на покритието в сила преди железопътното предприятие да започне своите влакови операции.
3. Най-късно до 25 август 2015 г. издалият лиценза лицензиращ орган трябва да изиска от всички лицензирани железопътни предприятия данни за равнището и обхвата на тяхното съществуващо покритие за отговорността в случай на произшествия освен ако те не са сключили застраховка или лицензиращият орган вече има тази информация. Също така лицензиращият орган може да изисква от железопътните предприятия съответни данни, в случай че се съмнява дали тяхното покритие съответства на изискванията по член 22 от Директива 2012/34/ЕС.
4. Ако предприятието вместо да докаже, че е адекватно застраховано, изясни че разполага с адекватни гаранции в ролята на покритие, лицензиращият орган трябва, ако е уместно след консултация с регулаторния орган, да проучи дали условията, при които предприятието е получило такива гаранции, съответстват на пазарните условия, които биха били получени от всяко друго предприятие със същото равнище на финансово състояние и рискова експозиция.
5. Ако лицензиращият орган спре действието на лиценз съгласно член 24, параграф 1 от Директива 2012/34/ЕС или предостави временен лиценз съгласно член 24, параграф 3 от цитираната директива, той трябва съответно да информира всички останали компетентни органи, посочени в Регламент (ЕО) № 1370/2007 на Европейския парламент и на Съвета (6), за които знае, че съответното железопътно предприятие е договорило с тях изпълнението на услуги. Ако лицензиращият орган има съмнения по отношение на съответствието на гаранциите за покриване на отговорности с правилата на ЕС относно държавната помощ, той може да изпрати необходимата информация на органите, отговарящи за контрола на прилагането на правилата за държавната помощ.
Член 6
Връзка със сертификатите за безопасност
1. Предоставянето на лиценз не може да зависи от това дали съответното предприятие има сертификат за безопасност по член 10 от Директива 2004/49/ЕО.
2. Ако предприятието притежава сертификат за безопасност, лицензиращият орган не проверява при предоставянето на лиценз изискванията за сертификат за безопасност.
Член 7
Някои аспекти на процедурата за предоставяне на лиценз
1. В срок от един месец след получаването на съответно заявление, лицензиращият орган или информира предприятието, че документацията е пълна, или иска допълнителна информация. При изключителни обстоятелства този срок може да бъде удължен с две седмици, за което предприятието трябва да бъде съответно информирано. В срок от максимум един месец след като бъде получена допълнителната информация, лицензиращият орган информира предприятието дали документацията е пълна.
2. Лицензиращият орган може да изисква наличието само на такива документи, които са посочени в глава III от Директива 2012/34/ЕС, или се изискват съгласно националното законодателство. Също така, лицензиращият орган трябва да публикува списък на всички необходими документи и тяхното съдържание и не може да изисква от предприятията каквито и да са допълнителни документи. Ако списъкът е актуализиран и новият списък е публикуван, предприятията все още могат да се съобразяват с предходния списък по отношение на заявленията, подадени преди актуализацията.
3. По отношение на предприятия с годишни приходи от железопътни транспортни дейности под 5 милиона евро лицензиращият орган би могъл да смята за изпълнено изискването по отношение на способността на предприятието да посрещне своите действителни и потенциални задължения за период от 12 месеца от началото на работата в съответствие с член 20, параграф 1 от Директива 2012/34/ЕС, ако предприятието може да докаже, че неговият нетен капитал е поне 100 000 EUR, или възлиза на сума, съгласувана с регулаторния орган. Лицензиращият орган публикува размера на тази сума.
Член 8
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент се прилага от 16 юни 2015 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 4 февруари 2015 година.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/171 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 4ης Φεβρουαρίου 2015
σχετικά με ορισμένες πτυχές της διαδικασίας αδειοδότησης των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2012/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου 2012 για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου (1), και ιδίως το άρθρο 17 παράγραφος 5,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στη σύσταση της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη χρήση κοινού ευρωπαϊκού υποδείγματος για τις άδειες που εκδίδονται σύμφωνα με την οδηγία 95/18/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις άδειες σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις (2), συνιστάται η χρήση του τυποποιημένου εντύπου για τις άδειες που εκδίδουν οι εθνικές αρχές αδειοδότησης.
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 23 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ οι άδειες τις οποίες εκδίδουν οι εθνικές αρχές αδειοδότησης ισχύουν στο σύνολο του εδάφους της Ένωσης. Οι εθνικές αρχές αδειοδότησης οφείλουν να ενημερώνουν τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων για τις άδειες που έχουν εκδοθεί, ανασταλεί, ανακληθεί ή τροποποιηθεί, και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Σιδηροδρόμων πρέπει να ενημερώνει αναλόγως τα άλλα κράτη μέλη. Το κοινό υπόδειγμα αδείας αναμένεται ότι θα διευκολύνει το έργο των εθνικών αρχών αδειοδότησης και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων και ότι θα καταστήσει πιο εύκολη την πρόσβαση για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σε πληροφορίες σχετικές με τις άδειες, και ιδίως για τις αρχές αδειοδότησης των λοιπών κρατών μελών και τους διαχειριστές υποδομής.
(3)
Όλες οι απαραίτητες πληροφορίες, με τις οποίες επιβεβαιώνεται ότι συγκεκριμένη σιδηροδρομική επιχείρηση έχει αδειοδοτηθεί νόμιμα για ορισμένο τύπο σιδηροδρομικών μεταφορών, είναι δυνατόν να περιληφθούν σε τυποποιημένο έγγραφο. Το τυποποιημένο υπόδειγμα αδείας αναμένεται ότι θα διευκολύνει τη δημοσίευση όλων των σχετικών με τις άδειες πληροφοριών στον ιστότοπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων. Το τυποποιημένο μορφότυπο ενδέχεται να τροποποιηθεί στο μέλλον με βάση την πείρα από τη χρήση του και την εξέλιξη των αναγκών για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τις άδειες.
(4)
Οι όροι βάσει των οποίων είναι δυνατόν να πληρούνται οι απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 22 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ σχετικά με την κάλυψη της αστικής ευθύνης ενδέχεται να διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών ανάλογα με την εθνική νομοθεσία. Πρέπει να προβλεφθεί η επισύναψη παραρτήματος στο έγγραφο της αδείας με τα αποδεικτικά στοιχεία ότι η σιδηροδρομική επιχείρηση πληροί τις εν λόγω εθνικές απαιτήσεις. Προς τον σκοπό αυτό, πρέπει να χρησιμοποιείται το τυποποιημένο υπόδειγμα για το επισυναπτόμενο παράρτημα. Σε περίπτωση που η σιδηροδρομική επιχείρηση επιθυμεί να ασκεί τις δραστηριότητές της σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, η κάλυψη της αστικής ευθύνης για καθένα από τα κράτη μέλη πρέπει να αναφέρεται σε πρόσθετο παράρτημα, το οποίο πρέπει να χορηγεί η αρχή αδειοδότησης στο πρόσθετο κράτος μέλος στο οποίο η σιδηροδρομική επιχείρηση επιθυμεί να δραστηριοποιηθεί.
(5)
Οι αρχές αδειοδότησης μπορούν να μειώσουν το οικείο διοικητικό κόστος, το ύψος των τελών έκδοσης αδείας και τον χρόνο λήψης απόφασης για αίτηση χορήγησης άδειας εάν είναι ταχεία η ανταλλαγή των αναγκαίων δεδομένων με άλλες αρχές και άλλους δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς.
(6)
Λόγω της χαμηλής κίνησης στην αγορά, σε ορισμένα κράτη μέλη δεν λαμβάνονται αποφάσεις αδειοδότησης για ένα ή περισσότερα διαδοχικά έτη. Ταυτόχρονα, τα υψηλά τέλη ενδέχεται να συνιστούν εμπόδιο στην είσοδο σιδηροδρομικών επιχειρήσεων στην αγορά.
(7)
Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που υποβάλλουν αίτηση για νέα άδεια δεν πρέπει να αντιμετωπίζουν λιγότερο ευνοϊκούς όρους αδειοδότησης από τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται ήδη στην αγορά.
(8)
Ο περιττός διοικητικός φόρτος που επιβάλλεται στις αρχές αδειοδότησης και στις επιχειρήσεις πρέπει να μειωθεί με αυστηρό περιορισμό των απαιτήσεων υπό τους όρους που καθορίζονται στην οδηγία 2012/34/ΕΕ.
(9)
Οι αρχές αδειοδότησης δεν υποχρεούνται να ζητούν από σιδηροδρομική επιχείρηση τέλη αδειοδότησης. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν την επιβολή τέλους για τις εργασίες που πραγματοποιούν οι αρχές αδειοδότησης για την εξέταση αίτησης. Στην περίπτωση αυτή το τέλος αδειοδότησης δεν πρέπει να εισάγει διακρίσεις, πρέπει να εισπράττεται από όλες τις επιχειρήσεις που υποβάλλουν αίτηση για άδεια και να βασίζεται στον πραγματικό φόρτο εργασίας της αρχής αδειοδότησης. Εάν το τέλος αδειοδότησης υπερβαίνει τα 5 000 ευρώ, η αρχή αδειοδότησης πρέπει να σημειώσει στο γραμμάτιο πληρωμής των τελών τον αριθμό των ανθρωποωρών που αναλώθηκαν και τις δαπάνες.
(10)
Σε μια προσπάθεια να δημιουργηθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, καταργήθηκαν με την οδηγία 2012/34/ΕΕ ορισμένες ρυθμίσεις που δεν είναι συμβατές με τις συνθήκες ενίσχυσης της αγοράς, με τις οποίες οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να ασφαλίζονται ή να διαθέτουν επαρκείς εγγυήσεις με βάση τους όρους της αγοράς. Οι αρχές αδειοδότησης πρέπει να κληθούν να ελέγχουν την εφαρμογή των αναθεωρημένων όρων σε συνεργασία με άλλες αρχές των κρατών μελών.
(11)
Η χορήγηση άδειας σε σιδηροδρομική επιχείρηση δεν πρέπει να προϋποθέτει την κατοχή του πιστοποιητικού ασφαλείας που αναφέρεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3).
(12)
Οι νέες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις είναι ζωτικής σημασίας για τον ανταγωνισμό, ενδέχεται όμως να συναντήσουν πρακτικές δυσκολίες να παρέχουν ιστορικό για την οικονομική τους επάρκεια που να τους επιτρέπει να προβούν σε ρεαλιστικές παραδοχές για περίοδο 12 μηνών στο μέλλον και σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ. Δεδομένου ότι οι νομοθέτες της Ένωσης παρείχαν την επιλογή απλουστευμένης απόδειξης για ορισμένους μικρότερους αερομεταφορείς σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), στη διαδικασία απόκτησης άδειας είναι δυνατόν να ληφθούν υπόψη αυτές οι πρακτικές δυσκολίες με την περιστολή της διαδικασίας απόδειξης της οικονομικής επάρκειας για τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που υποβάλλουν αίτηση αδείας.
(13)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 62 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει λεπτομερώς τη χρήση κοινού υποδείγματος για το έγγραφο της αδείας. Προβλέπει επίσης ορισμένες πτυχές της διαδικασίας χορήγησης αδείας.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «έγγραφο αδείας» νοείται το συμπληρωμένο και δεόντως υπογεγραμμένο κοινό υπόδειγμα, όπως παρατίθεται στο παράρτημα I και στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού, που πρέπει να υποβάλλεται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων.
Άρθρο 3
Χρήση του κοινού υποδείγματος εγγράφου αδείας
1. Για τις άδειες που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το κεφάλαιο III της οδηγίας 2012/34/ΕΕ χρησιμοποιείται το τυποποιημένο υπόδειγμα που προβλέπεται στα παραρτήματα I και II του παρόντος κανονισμού.
Για την έκδοση νέας αδείας, η αρχή αδειοδότησης αποδίδει τον ενωσιακό αριθμό κοινοποίησης αδείας σύμφωνα με το εναρμονισμένο σύστημα αρίθμησης, γνωστό ως ευρωπαϊκός αναγνωριστικός αριθμός (EIN), όπως ορίζεται στο προσάρτημα 2 της απόφασης 2007/756/ΕΚ της Επιτροπής (5).
Κάθε φορά που μια άδεια χορηγείται, τροποποιείται κατά τρόπο σύμφωνο προς το έγγραφο της αδείας, αναστέλλεται, ανακαλείται ή αντικαθίσταται από προσωρινή άδεια, η αρχή αδειοδότησης συντάσσει έγγραφο αδείας με βάση το υπόδειγμα αυτό.
2. Οι αρχές αδειοδότησης ενημερώνουν σχετικά τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 24 παράγραφος 8 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ, διαβιβάζοντας αντίγραφο της αδείας, όπως ορίζεται στο πρωτόκολλο επικοινωνίας το οποίο έχουν συμφωνήσει.
3. Οι πληροφορίες για την οικονομική κάλυψη της αστικής ευθύνης που αναφέρεται στο άρθρο 22 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ αναφέρονται στο παράρτημα του εγγράφου της αδείας με χρήση του τυποποιημένου εντύπου που προβλέπεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού. Η αρχή έκδοσης της άδειας επισυνάπτει παράρτημα στο έγγραφο της αδείας. Το εν λόγω παράρτημα φέρει τον αριθμό ένα (1).
4. Από τις πληροφορίες που παρέχονται στα παραρτήματα περί ευθύνης, όπως προβλέπονται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού, η αρχή αδειοδότησης συγκεκριμένου κράτους μέλους ή διαχειριστής υποδομής μπορεί να ελέγξει εάν αρκεί στο συγκεκριμένο κράτος μέλος η κάλυψη της αστικής ευθύνης που έχει λάβει η σιδηροδρομική επιχείρηση και έχει εγκριθεί από άλλες αρχές αδειοδότησης. Εάν η αρχή αδειοδότησης θεωρήσει ότι το ύψος κάλυψης είναι ανεπαρκές μπορεί να ζητήσει από τη σιδηροδρομική επιχείρηση να προβεί σε πρόσθετη κάλυψη. Η σιδηροδρομική επιχείρηση παρέχει στην αρχή αδειοδότησης τις απαραίτητες πληροφορίες για την κάλυψή της.
5. Εφόσον η αρμόδια αρχή αδειοδότησης μείνει ικανοποιημένη με την κάλυψη, ενημερώνει σχετικά τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων και επικαιροποιεί το υφιστάμενο παράρτημα που έχει κοινοποιήσει αρχή αδειοδότησης του ιδίου κράτους μέλους ή προσθέτει άλλο παράρτημα στην άδεια, για το οποίο χρησιμοποιεί το τυποποιημένο υπόδειγμα του παραρτήματος II, και του αποδίδει τον επόμενο αύξοντα αριθμό (2, 3, 4 κ.λπ.).
6. Κάθε παράρτημα περί ευθύνης αναφέρει το ποσό, το πεδίο εφαρμογής, όπως η γεωγραφική κάλυψη ή ο τύπος μεταφορών, και την ημερομηνία έναρξης και, κατά περίπτωση, λήξης της ισχύος της κάλυψης. Ο αριθμός κοινοποίησης αδείας σημειώνεται σε κάθε παράρτημα για σαφή σύνδεση με την αδειοδοτημένη σιδηροδρομική επιχείρηση. Η αρχή αδειοδότησης συντάσσει επικαιροποιημένο παράρτημα όταν ενημερώνεται για μεταβολή της κάλυψης της αστικής ευθύνης και το κοινοποιεί στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων.
Άρθρο 4
Τέλη αδειοδότησης
Τα κράτη μέλη μπορεί να ζητήσουν τέλη αδειοδότησης για την εξέταση κάθε αίτησης. Τα τέλη αδειοδότησης επιβάλλονται χωρίς την εισαγωγή διακρίσεων.
Άρθρο 5
Ορισμένες πτυχές σχετικές με τις απαιτήσεις περί κάλυψης της αστικής ευθύνης και περί κατάλληλων εγγυήσεων
1. Η αρχή αδειοδότησης δημοσιεύει τα ελάχιστα απαιτούμενα όρια κάλυψης, όπως και εφόσον το ποσό της εν λόγω κάλυψης καθορίζεται στο εθνικό δίκαιο.
2. Η αρχή αδειοδότησης δεν μπορεί να απαιτήσει την έναρξη ισχύος της κάλυψης πριν η σιδηροδρομική επιχείρηση αρχίσει τις σιδηροδρομικές μεταφορές.
3. Έως τις 25 Αυγούστου 2015 το αργότερο, η αρχή αδειοδότησης που εξέδωσε την άδεια ζητεί από όλες τις αδειοδοτημένες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις αποδείξεις για το ύψος και το πεδίο εφαρμογής της υφιστάμενης κάλυψης της αστικής ευθύνης σε περίπτωση ατυχήματος, εκτός εάν οι εν λόγω επιχειρήσεις έχουν συνάψει ασφαλιστήριο ή η αρχή διαθέτει ήδη τις πληροφορίες αυτές. Μπορεί επίσης να ζητήσει αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία από τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις σε περίπτωση που έχει αμφιβολίες για το κατά πόσον η κάλυψή τους πληροί τις απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 22 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ.
4. Σε περίπτωση που η επιχείρηση δεν αποδείξει ότι είναι επαρκώς ασφαλισμένη, αλλά έχει επαρκείς εγγυήσεις για την κάλυψη, η αρχή αδειοδότησης, εάν χρειάζεται μετά από γνωμοδότηση του ρυθμιστικού φορέα, εξετάζει εάν ανταποκρίνονται στις συνθήκες της αγοράς οι όροι υπό τους οποίους έλαβε τις εγγυήσεις αυτές η επιχείρηση, τις οποίες θα είχε λάβει οιαδήποτε άλλη επιχείρηση με το ίδιο επίπεδο οικονομικής επάρκειας και την ίδια έκθεση σε κίνδυνο.
5. Εάν η αρχή αδειοδότησης αναστείλει την άδεια σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ ή χορηγήσει προσωρινή άδεια σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας, ενημερώνει κάθε άλλη αρμόδια αρχή αναφερόμενη στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), με την οποία γνωρίζει ότι η σιδηροδρομική επιχείρηση έχει συνάψει συμβάσεις μεταφορών. Εάν η αρχή αδειοδότησης διατηρεί αμφιβολίες όσον αφορά τη συμβατότητα των εγγυήσεων για την κάλυψη των υποχρεώσεών της με τους κανόνες της Ένωσης περί κρατικών ενισχύσεων, μπορεί να διαβιβάσει τις αναγκαίες πληροφορίες στις αρχές που είναι αρμόδιες για τον έλεγχο των εν λόγω κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων.
Άρθρο 6
Σχέση με τα πιστοποιητικά ασφαλείας
1. Η χορήγηση άδειας δεν επιτρέπεται να προϋποθέτει την κατοχή, από την επιχείρηση, του πιστοποιητικού ασφαλείας που αναφέρεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ.
2. Εάν επιχείρηση είναι κάτοχος πιστοποιητικού ασφαλείας, η αρχή αδειοδότησης δεν ελέγχει, όταν χορηγεί την αδεία, τις απαιτήσεις για πιστοποιητικά ασφαλείας.
Άρθρο 7
Ορισμένες πτυχές της διαδικασίας χορήγησης αδείας
1. Εντός ενός μηνός από την παραλαβή αίτησης, η αρχή αδειοδότησης πληροφορεί την επιχείρηση ότι ο φάκελος είναι πλήρης ή ζητεί πρόσθετες πληροφορίες. Η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί κατά δύο εβδομάδες σε εξαιρετικές περιστάσεις και η επιχείρηση ενημερώνεται σχετικά. Μόλις παραλάβει τις συμπληρωματικές πληροφορίες, η αρχή αδειοδότησης ενημερώνει την επιχείρηση εντός μέγιστης προθεσμίας ενός μηνός εάν ο φάκελος είναι πλήρης.
2. Η αρχή αδειοδότησης μπορεί να ζητήσει μόνον τα έγγραφα που αναφέρονται στο κεφάλαιο III της οδηγίας 2012/34/ΕΕ ή που απαιτούνται από την εθνική νομοθεσία. Η αρχή αδειοδότησης δημοσιεύει κατάλογο όλων των εγγράφων και του περιεχομένου τους και δεν ζητεί περαιτέρω έγγραφα από τις επιχειρήσεις. Εάν ο κατάλογος έχει επικαιροποιηθεί και δημοσιευθεί, οι επιχειρήσεις μπορεί να συνεχίσουν να βασίζονται στον προηγούμενο κατάλογο για τις αιτήσεις που υπέβαλαν πριν την επικαιροποίηση του καταλόγου.
3. Όσον αφορά επιχειρήσεις με ετήσια έσοδα κάτω των 5 εκατ. ευρώ από δραστηριότητες σιδηροδρομικών μεταφορών, η αρχή αδειοδότησης μπορεί να θεωρήσει ότι πληρούται η απαίτηση όσον αφορά την ικανότητά τους να ανταποκριθούν σε υφιστάμενες και δυνητικές υποχρεώσεις τους για περίοδο 12 μηνών από την έναρξη των μεταφορών σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ, εάν η επιχείρηση είναι σε θέση να αποδείξει ότι το καθαρό της κεφάλαιο ανέρχεται σε τουλάχιστον 100 000 ευρώ ή σε ποσό που έχει συμφωνηθεί με τον ρυθμιστικό φορέα. Η αρχή αδειοδότησης δημοσιεύει το ποσό αυτό.
Άρθρο 8
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από τις 16 Ιουνίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 4 Φεβρουαρίου 2015.