РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 233/2014 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 11 март 2014 година
за създаване на финансов инструмент за сътрудничество за развитие за периода 2014-2020 г.
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 209, параграф 1 и член 212, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (1),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Настоящият регламент съставлява част от политиката на Съюза за сътрудничество за развитие и представлява един от инструментите, които подпомагат външните политики на Съюза. Той заменя Регламент (EО) № 1905/2006 на Европейския парламент и на Съвета (3), чието действие изтече на 31 декември 2013 г.
(2)
Борбата с бедността остава главна цел на политиката на Съюза за развитие, определена в дял V, глава 1 от Договора за Европейския съюз (ДЕС) и част пета, дял III, глава 1 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС), в съответствие с Целите на хилядолетието за развитие (ЦХР) и други международно договорени ангажименти и цели по отношение на развитието, одобрени от Съюза и държавите членки в контекста на Организацията на обединените нации (ООН) и други компетентни международни форуми.
(3)
Съвместната декларация на Съвета и представителите на правителствата на държавите членки, заседаващи в рамките на Съвета, Европейския парламент и Комисията, относно политиката на Европейския съюз за развитие (4)„Европейския консенсус“, и договорените изменения към него, осигурява общата политическа рамка, насоките и фокуса, които ръководят прилагането на настоящия регламент.
(4)
С течение на времето помощта от Съюза следва да допринася за намаляване на зависимостта от помощи.
(5)
Дейността на Съюза на международната сцена се ръководи от основополагащите принципи за неговото създаване, развитие и разширяване, които той цели да насърчава в останалата част от света, а именно демокрацията, правовата държава, универсалността и неделимостта на правата на човека и на основните свободи, зачитането на човешкото достойнство, принципите на равенство и солидарност и зачитането на принципите на Устава на Организацията на Обединените нации и на международното право. Съюзът трябва да развие и консолидира зачитането на тези принципи в партньорските държави, територии и региони чрез диалог и сътрудничество. Като зачита тези принципи, Съюзът доказва своята добавена стойност в качеството си на участник в политиките за развитие.
(6)
При прилагането на настоящия регламент и по-специално по време на процеса на програмиране, Съюзът следва да взема надлежно предвид приоритетите, целите и показателите в областта на правата на човека и демокрацията, установени от Съюза за партньорските държави, по-специално неговите стратегии за правата на човека по държави.
(7)
Зачитането на правата на човека, основните свободи, насърчаването на правовата държава, демократичните принципи, прозрачността, доброто управление, мира и стабилността и равенството между половете е от основно значение за развитието на партньорските държави и тези въпроси следва да бъдат включени в политиката за развитие на Съюза, и по-специално в процеса на програмиране и в споразуменията с партньорските държави.
(8)
Ефективността на помощта, повишаването на прозрачността и задълбочаването на сътрудничеството, допълването и по-високата степен на хармонизиране, съгласуването с партньорските държави и координирането на процедурите както между Съюза и държавите членки, така и във връзка с други донори и участници в областта на развитието, са от основно значение за гарантиране на съгласуваност и уместност на помощта, като същевременно се намаляват разходите, които се понасят от партньорските държави. Чрез своята политика за развитие Съюзът се ангажира да прилага заключенията на Декларацията за ефективност на помощта, приета от Форума на високо равнище за ефективността на помощта, състоял се в Париж на 2 март 2005 г., Програмата за действие от Акра, приета на 4 септември 2008 г. и последващата декларация, приета в Пусан на 1 декември 2011 г. Тези ангажименти доведоха до редица заключения на Съвета и представителите на правителствата на държавите членки, заседаващи в рамките на Съвета, например Кодекса на ЕС за поведение за взаимното допълване и разделението на труда в политиката за развитие и оперативната рамка за ефективността на помощта. Следва да се укрепят усилията и процедурите за постигане на съвместно програмиране.
(9)
Помощта на Съюза следва да е насочена към подпомагане на съвместната стратегия Африка-ЕС, приета по време на срещата на върха ЕС-Африка, проведена на 8-9 декември 2007 г. в Лисабон, и последващите изменения и допълнения към нея, въз основа на общата визия, принципи и цели в подкрепа на стратегическото партньорство Африка-ЕС.
(10)
Съюзът и държавите членки следва да подобрят съгласуваността, координацията и взаимното допълване на съответните си политики за сътрудничество за развитие, по-специално като отговорят на приоритетите на партньорските държави и региони на държавно и регионално равнище. С оглед да се гарантира, че политиката на Съюза за сътрудничество за развитие и тази на държавите членки се допълват и укрепват взаимно, а също така за да се гарантира рентабилното предоставяне на помощ, като се избягват припокривания и празноти, е едновременно неотложно и подходящо да се предвидят съвместни процедури за програмиране, които трябва да се следват, когато е възможно и уместно.
(11)
Политиката на Съюза и международните действия за сътрудничество за развитие се ръководят от ЦХР, като например премахването на крайната бедност и глада, включително последващите изменения към тези цели, и от целите, принципите и ангажиментите за развитие, одобрени от Съюза и държавите членки, включително в контекста на тяхното сътрудничество в рамките на ООН и други компетентни международни форуми в областта на сътрудничеството за развитие. Политиката и международната дейност на Съюза се направляват също така от неговите ангажименти и задължения по отношение на правата на човека и развитието, включително от Всеобщата декларация за правата на човека, Международния пакт за граждански и политически права, Международния пакт за икономически, социални и културни права, Конвенцията за премахване на всички форми на дискриминация по отношение на жените, Конвенцията на ООН за правата на детето и Декларацията на ООН относно правото на развитие.
(12)
Съюзът е силно ангажиран с равенството между половете като право на човека, въпрос на социална справедливост и основна ценност на политиката за развитие на Съюза. Равенството между половете е централно за постигането на всички ЦХР. На 14 юни 2010 г. Съветът одобри Плана за действие на ЕС 2010-2015 г. относно равенството между половете и участието на жените в политическия и икономическия живот при сътрудничеството за развитие.
(13)
Съюзът следва, като въпрос от първостепенна важност, да насърчава цялостен подход в отговор на кризи и бедствия, както и в ситуации на конфликти и нестабилност, включително ситуации на преход и след кризи. Като основа следва по-специално да се използват заключенията на Съвета от 19 ноември 2007 г. относно отговор на ЕС за справяне със ситуации на несигурност и заключенията на Съвета и на представителите на правителствата на държавите членки, заседаващи в рамките на Съвета от 19 ноември 2007 г. относно сигурността и развитието, както и на заключенията на Съвета от 20 юни 2011 г. относно предотвратяването на конфликти, както и всички други относими последващи заключения.
(14)
По-специално в тези ситуации, в които нуждите са изключително неотложни и в които бедността е едновременно широко разпространена и дълбоко вкоренена, подкрепата на Съюза следва да бъде насочена към укрепване на издръжливостта на държавите и тяхното население към неблагоприятни събития. Това следва да се постигне чрез подходящото съчетание от подходи, реакции и инструменти, по-специално като се гарантира, че насочените към сигурност, оказване на хуманитарна помощ и развитие подходи са балансирани, последователни и ефективно координирани, като по този начин се осъществява връзката между помощи, възстановяване и развитие.
(15)
Помощта на Съюза следва да е насочена там, където ще окаже повече въздействие, като се взема предвид капацитетът на Съюза да действа в глобален мащаб и да отговаря на глобални предизвикателства като премахването на бедността, устойчивото и приобщаващо развитие и насърчаването на демокрацията в световен мащаб, доброто управление, правата на човека и правовата държава, неговия дългосрочен и предвидим ангажимент за помощ за развитие и неговата роля за координация с държавите членки. С оглед да се гарантира такова въздействие, принципът на диференциация следва да се прилага не само на равнище разпределение на средства, но и на равнище програмиране, за да се гарантира, че двустранното сътрудничество за развитие е насочено към партньорските държави, които най-много се нуждаят от него, включително нестабилните държави, и които разполагат с ограничен капацитет за достъп до други източници на финансиране за подпомагане на своето собствено развитие. Съюзът следва да се ангажира в нови партньорства с държави, които приключват двустранни програми за помощ, а именно въз основа на регионални и тематични програми в рамките на настоящия инструмент и други тематични инструменти на Съюза за финансиране на външни действия, по-специално Инструмента за партньорство за сътрудничество с трети държави, създаден с Регламент (ЕС) № 234/2014 на Европейския парламент и на Съвета (5) („Инструмента за партньорство“).
(16)
Съюзът следва да се стреми към най-ефективното използване на наличните ресурси с оглед оптимизиране на въздействието на външната си дейност. Това следва да бъде постигнато посредством цялостен подход за всяка държава, който се основава на съгласуваност и взаимно допълване между инструментите на Съюза за външна дейност, както и чрез създаването на полезни взаимодействия между настоящия инструмент, други инструменти за финансиране на външна дейност и други политики на Съюза. Това следва да доведе и до взаимното укрепване на програмите, разработвани в рамките на инструментите за финансиране на външната дейност. Докато се стреми към цялостна последователност във външната си дейност в съответствие с член 21 от ДЕС, Съюзът трябва да гарантира съгласуваност на политиките за развитие съгласно член 208 от ДФЕС.
(17)
Като зачита съгласуваността на политиките за развитие, настоящият регламент следва да създава условия за подобрена съгласуваност между политиките на Съюза. Той следва да осигури възможност за пълно съгласуване с партньорските държави и региони, като използва като база за програмиране на действията на Съюза, където е възможно, националните планове за развитие или подобни документи за цялостно развитие, приети с участието на съответните национални и регионални органи. Негова цел следва също така да бъде подобряване на координацията между донорите, по-специално между Съюза и държавите членки чрез съвместно програмиране.
(18)
В условията на глобализирания свят различни вътрешни политики на Съюза като околна среда, изменение на климата, насърчаване на енергията от възобновяеми източници, заетост (включително достоен труд за всички), равенство между половете, енергия, води, транспорт, здравеопазване, образование, правосъдие и сигурност, култура, научноизследователска дейност и иновации, информационно общество, миграция, селско стопанство и рибарство, все повече стават част от външната дейност на Съюза.
(19)
Стратегията за интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж, включваща модели на растеж, които засилват социалното, икономическото и териториалното сближаване и дават възможност на бедните да увеличават своя дял в националното богатство и да се възползват от него, подчертава ангажимента на Съюза да насърчава интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж в своите вътрешни и външни политики, като обединява три стълба: икономически, социален и екологичен.
(20)
Борбата с изменението на климата, както и опазването на околната среда са сред най-големите предизвикателства, пред които са изправени Съюзът и развиващите се държави и при които има спешна нужда от действия на национално и международно равнище. Ето защо настоящият регламент следва да допринесе към целта най-малко 20 % от бюджета на Съюза да бъдат насочени към създаване на нисковъглеродно и устойчиво на измененията в климата общество, а най-малко 25 % от средствата по програмата за глобалните обществени блага и предизвикателства, предвидена в настоящия регламент, следва да се използват за аспекти на развитието, свързани с околната среда и изменението на климата. Дейностите в тези области следва, където е възможно, да се подкрепят взаимно, за да се засили тяхното въздействие.
(21)
Настоящият регламент следва да даде възможност на Съюза да спомогне за изпълнението на общия за Съюза ангажимент да осигурява непрекъсната помощ за човешко развитие, за да се подобри животът на хората. С оглед да се допринесе за тази цел, най-малко 25 % от средствата по програмата за глобалните обществени блага и предизвикателства следва да бъдат насочени към подпомагане на тази област на развитие.
(22)
Най-малко 20 % от помощта съгласно настоящия регламент следва да бъде предназначена за основни социални услуги, с акцент върху здравеопазването и образованието, както и средното образование, като се отчита, че трябва да се прилага определена степен на гъвкавост, например в случаи на оказана извънредна помощ. Данните относно съответствието с това изискване следва да бъдат включени в годишния доклад, посочен в Регламент (EС) № 236/2014 на Европейския парламент и на Съвета (6).
(23)
В Програмата за действие на ООН от Истанбул за най-слабо развитите държави за десетилетието 2011-2020 г. най-слабо развитите държави се ангажираха да включат в националните си стратегии за развитие политиките за търговия и за изграждане на капацитет в областта на търговията. Освен това, на Осмата министерска конференция на Световната търговска организация, проведена в Женева на 15-17 декември 2011 г., министрите постигнаха съгласие да поддържат и след 2011 г. нива на помощта за търговията, отразяващи най-малко средните равнища от периода 2006-2008 г. Тези усилия трябва да бъдат придружени от по-добри и по-целеви помощи за търговията и от търговски облекчения.
(24)
Докато тематичните програми следва да подкрепят на първо място развиващите се държави, някои държави бенефициери и отвъдморски страни и територии (ОСТ), чиито особености не отговарят на изискванията за определянето им като получатели на Официална помощ за развитие (ОПР) от Комитета за подпомагане на развитието на Организацията за икономическо сътрудничество и развитие (ОИСР/КПР), но попадат в приложното поле на член 1, параграф 1, буква б), следва също да бъдат допустими до тематични програми при условията, предвидени в настоящия регламент.
(25)
Подробностите на областите на сътрудничество, както и корекциите на разпределението на финансови средства по географска зона и област на сътрудничество представляват несъществени елементи от настоящия регламент. Ето защо правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от ДФЕС следва да се делегира на Комисията за актуализиране на елементи от приложенията към настоящия регламент, които включват подробности на областите на сътрудничество по географски и тематични програми и индикативно финансово разпределение на средствата по географска зона и област на сътрудничество. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури своевременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(26)
За да се гарантират еднакви условия за изпълнение на настоящия регламент на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия във връзка със стратегическите документи и многогодишните индикативни програми, посочени в настоящия регламент. Тези правомощия следва да се бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (7).
(27)
Предвид естеството на тези актове за изпълнение, и по-специално тяхната политическа ориентация и тяхното отражение върху бюджета, за тяхното приемане по принцип следва да се използва процедурата по разглеждане, освен в случай на мерки с малък финансов мащаб.
(28)
Комисията следва да приема актове за изпълнение с незабавно приложение, когато в надлежно обосновани случаи, свързани с необходимостта от бърз отговор от страна на Съюза, наложителни причини за спешност изискват това.
(29)
Общите правила и процедури за изпълнение на инструментите на Съюза за финансиране на външна дейност са определени в Регламент (ЕС) № 236/2014.
(30)
Организацията и функционирането на Европейската служба за външна дейност са установени в Решение 2010/427/ЕС на Съвета (8),
(31)
Доколкото целите на настоящия регламент не могат да се постигнат в достатъчна степен от държавите членки, но могат поради мащаба на действията да бъдат по-добре постигнати на равнището на Съюза, Съюзът може да приема мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от ДЕС. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(32)
В настоящия регламент се определя финансов пакет за срока на неговото прилагане, като този пакет представлява за Европейския парламент и Съвета в рамките на годишната бюджетна процедура основната референтна сума по смисъла на точка 17 от Междуинституционалното споразумение от 2 декември 2013 г. между Европейския парламент, Съвета и Комисията относно бюджетната дисциплина, сътрудничеството по бюджетни въпроси и доброто финансово управление (9).
(33)
Уместно е срокът на прилагане на настоящия регламент да се съобрази с този на Регламент (ЕС, Евратом) № 1311/2013 на Съвета (10). Поради това настоящият регламент следва да се прилага от 1 януари 2014 г. до 31 декември 2020 г.
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ДЯЛ I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет и обхват
1. С настоящия регламент се създава инструмент („инструмент за сътрудничество за развитие“ или „ИСР“), чрез който Съюзът може да финансира:
а)
географски програми, насочени към подкрепа на сътрудничеството за развитие с развиващи се държави, които са включени в списъка на получателите на ОПР, определен от ОИСР/КПР, с изключение на:
i)
държавите, които са страни по Споразумението за партньорство между членовете на групата държави от Африка, Карибите и Тихоокеанския басейн, от една страна, и Европейската общност и нейните държави-членки, от друга страна, подписано в Котону на 23 юни 2000 г. (11), с изключение на Южна Африка;
ii)
държавите, които отговарят на условията за подпомагане от Европейския фонд за развитие;
iii)
държавите, които отговарят на условията за финансиране от Съюза по Европейския инструмент за съседство създаден с Регламент (EС) № 232/2014 на Европейския парламент и на Съвета (12) („Европейския инструмент за съседство“);
iv)
бенефициери, които отговарят на условията за финансиране от Съюза по Инструмента за предприсъединителна помощ, създаден с Регламент (EС) № 231/2014 на Европейския парламент и на Съвета (13) („Инструмента за предприсъединителна помощ“).
б)
тематични програми, насочени към глобални обществени блага и предизвикателства, свързани с развитието, и към подпомагане на организациите на гражданското общество и местните органи в партньорски държави съгласно буква а) от настоящия параграф и в държави, отговарящи на условията за финансиране от Съюза по посочените в буква а), подточки i)-iii) от настоящия параграф инструменти, както и в страни и територии, които са обхванати от решението на Съвета 2013/755/ЕС (14).
в)
Панафриканска програма в подкрепа на стратегическото партньорство между Африка и Съюза и последващите промени и допълнения към нея, като се обхващат дейности от трансрегионално, континентално или глобално естество, осъществявани във и съвместно с Африка.
2. За целите на настоящия регламент регионът е географска единица, която включва повече от една развиваща се държава.
3. Държавите и териториите, посочени в параграф 1, се наричат в настоящия регламент „партньорски държави“ или „партньорски региони“ според случая, съгласно съответната географска, тематична или Панафриканска програма.
Член 2
Цели и критерии за допустимост
1. В рамките на принципите и целите на външната дейност на Съюза и на Европейския консенсус и договорените изменения към него:
а)
основната цел на сътрудничеството съгласно настоящия регламент е намаляване и в крайна сметка премахване на бедността;
б)
в съответствие с основната цел, посочена в буква а) сътрудничеството съгласно настоящия регламент допринася за:
i)
насърчаването на устойчиво икономическо, социално и екологично развитие, и
ii)
консолидирането и подпомагането на демокрацията, върховенството на закона, доброто управление, правата на човека и съответните принципи на международното право.
Постигането на посочените в първа алинея цели се измерва чрез съответните показатели, включително показателите за човешко развитие, по-специално ЦХР 1 за буква a) и ЦХР 1-8 за буква б), а след 2015 г. и с други показатели, договорени на международно равнище от Съюза и държавите членки.
2. Сътрудничеството съгласно настоящия регламент допринася за постигането на международните ангажименти и цели в областта на политиката за развитие, към които Съюзът се е присъединил, по-специално ЦХР и новите цели за развитие след 2015 г.
3. Действията по географските програми се изготвят така, че да отговарят на критериите за ОПР, установени от ОИСР/КПР.
Действията по и тематичните програми и Панафриканската програма се изготвят така, че да отговарят на критериите за ОПР, установени от ОИСР/КПР, освен ако:
а)
действията се отнасят за държава или територия бенефициер, която не отговаря на изискванията за страна или територия получател на ОПР съгласно критериите на ОИСР/КПР; или
б)
с действието се осъществява глобална инициатива, приоритет на политика на Съюза или международно задължение или ангажимент на Съюза, посочени в член 6, параграф 2, букви б) и д), и това действие не притежава необходимите характеристики, за да отговаря на критериите за ОПР.
4. Без да се засяга параграф 3, буква а), най-малко 95 % от разходите, предвидени по тематичните програми и най-малко 90 % от разходите, предвидени по Панафриканската програма, трябва да отговарят на критериите за ОПР, установени от ОИСР/КПР,.
5. Действията, попадащи в обхвата на Регламент (ЕО) № 1257/96 на Съвета (15), които отговарят на условията за финансиране по посочения регламент не се финансират по настоящия регламент, с изключение на случаите, когато е необходимо да се гарантира продължаване на сътрудничеството в процеса на преход от криза към стабилни условия за развитие. В тези случаи специално внимание се обръща на осигуряването на ефективна връзка между хуманитарната помощ и помощта за възстановяване и развитие.
Член 3
Общи принципи
1. Съюзът се стреми да насърчава, развива и консолидира принципите на демокрацията, правовата държава и зачитането на правата на човека и основните свободи, върху които е основан, чрез диалог и сътрудничество с партньорските държави и региони.
2. При прилагането на настоящия регламент се преследва диференциран подход спрямо партньорските държави, така че да им се предоставя конкретно, индивидуализирано сътрудничество, въз основа на:
а)
техните нужди, основаващи се на критерии като население, доход на глава от населението, и размер на бедността, разпределение на приходите и ниво на човешко развитие;
б)
техния капацитет за генериране на финансови ресурси и достъп до тях и капацитет за тяхното усвояване;
в)
техните ангажименти и резултати, въз основа на критерии и показатели като политическия, икономическия и социалния напредък, равенството между половете, напредъка по отношение на доброто управление и правата на човека, както и ефективното използване на помощта, по-специално начина, по който една държава използва оскъдни ресурси за развитие, като започва със собствените си ресурси; и
г)
потенциалното въздействие на помощта от Съюза в партньорските държави.
В процеса на разпределение на ресурсите се дава приоритет на най-нуждаещите се държави, по-специално най-слабо развитите държави, държавите с ниски доходи и държавите в кризисни и следкризисни ситуации, нестабилните държави и тези в уязвимо положение.
За подпомагане на анализа и определянето на най-нуждаещите се държави се вземат предвид критерии като индекса на човешкото развитие, индекса за икономическа уязвимост и други подходящи индекси, включително с цел измерване на бедността и неравенството в рамките на страната.
3. В рамките на всички програми са интегрирани взаимосвързаните въпроси, определени в Европейския консенсус. Когато е целесъобразно, се интегрират освен това въпроси, свързани с предотвратяването на конфликти, достойния труд и изменението на климата.
Приема се, че посочените в първа алинея взаимосвързани въпроси обхващат следните измерения, на които се обръща специално внимание, когато го налагат обстоятелствата: недискриминация, правата на лица, които принадлежат към малцинства, правата на лица с увреждания, правата на лица с животозастрашаващи заболявания и други уязвими групи, основни права на труда и социално приобщаване, повишаване на ролята на жените, принципи на правовата държава, изграждане на капацитет за парламенти и на гражданско общество, насърчаване на диалога, участието и помирението, както и изграждане на институции, включително на местно и регионално равнище.
4. При прилагането на настоящия регламент се гарантират съгласуваност на политиката за развитие и последователност с други области на външната дейност на Съюза и други политики на Съюза в тази сфера, в съответствие с член 208 от ДФЕС.
Във връзка с това мерките, финансирани съгласно настоящия регламент, включително управляваните от Европейската инвестиционна банка (ЕИБ) мерки, се основават на политиките в областта на сътрудничеството за развитие, определени в инструменти като споразумения, декларации и планове за действие между Съюза и съответните партньорските държави и региони, както и на съответните решения, специфични интереси, политически приоритети и стратегии на Съюза.
5. Съюзът и държавите членки се стремят към редовен и чест обмен на информация, включително с други донори, и насърчават по-добрата координация и взаимно допълване с донорите, като работят за постигане на съвместно многогодишно програмиране на основата на стратегиите на партньорските държави за намаляване на бедността или еквивалентни стратегии за развитие. Те могат да предприемат съвместни действия, включително съвместен анализ и съвместен отговор на тези стратегии, като определят приоритетни сектори за интервенция и разделение на труда в рамките на страната, посредством съвместни мисии на всички донори и използване на механизми за съвместно финансиране и делегирано сътрудничество.
6. Съюзът насърчава многостранния подход към глобалните предизвикателства и си сътрудничи с държавите членки в това отношение. Съюзът насърчава по целесъобразност сътрудничеството с международни организации и органи и с други двустранни донори.
7. Отношенията между Съюза и държавите членки, от една страна, и партньорските държави, от друга страна, се основават на споделени ценности като правата на човека, демокрацията и принципите на правовата държава, както и принципите на ангажираност и взаимна отчетност, и утвърждават тези ценности.
Освен това в отношенията с партньорските държави се отчитат ангажиментът и резултатите на тези държави при изпълнението на международните споразумения и договореностите със Съюза.
8. Съюзът насърчава ефективното сътрудничество с партньорските държави и региони в съответствие с най-добрите международни практики. Той съгласува подкрепата си с техните национални и регионални стратегии за развитие на, с техните политики и процедури за реформи винаги когато това е възможно, и подпомага демократичната ангажираност, както и вътрешната и взаимна отчетност. За тази цел Съюзът насърчава:
а)
процес на развитие, който е прозрачен и се ръководи от партньорската държава или регион и за който тази държава или регион са поели инициатива, включително насърчаването на местния експертен опит;
б)
подход, основан на зачитане на правата и обхващащ всички права на човека, независимо дали става въпрос за граждански и политически или икономически, социални и културни права, за да се включат принципите на правата на човека в процеса на прилагане на настоящия регламент, с оглед подпомагане на партньорските държави в изпълнението на международните им задължения по отношение на правата на човека, както и подпомагане на притежателите на права, с акцент върху бедните и уязвимите групи, да предявяват своите права;
в)
предоставянето на права и възможности на населението на държавите партньори, възприемането на приобщаващи и отворени за участие подходи към развитието и широко участие на всички сегменти на обществото в процеса на развитие и в диалога на национално и регионално равнище, включително политическия диалог. Особено внимание се отделя на ролята съответно на парламентите, местните органи и гражданското общество, включително по отношение на участието, надзора и отчетността;
г)
методи и инструменти на ефективно сътрудничество, както е изложено в член 4 от Регламент (EС) № 236/2014 в съответствие с най-добрите практики на ОИСР/КПР включително използването на новаторски инструменти като комбиниране на безвъзмездни помощи и заеми и други механизми за поделяне на риска в избрани сектори и държави и участие на частния сектор, като се отделя нужното внимание на въпросите за устойчивостта на обслужването на дълга, броя на подобни механизми и изискването за систематична оценка на въздействието в съответствие с целите на настоящия регламент, по-специално намаляване на бедността.
Всички програми, интервенции и методи и инструменти на сътрудничество се адаптират към конкретните обстоятелства във всяка партньорска държава или регион, като акцентът се поставя върху основаните на програми подходи, предоставянето на предсказуемо финансиране на помощта, мобилизирането на частни ресурси, включително от местния частен сектор, всеобщия и недискриминационен достъп до основни услуги, както и разработването и използването на национални системи;
д)
мобилизирането на национални приходи посредством укрепването на фискалната политика на държавите партньори с цел намаляване на бедността и на зависимостта от помощи;
е)
подобряване на въздействието на политиките и програмирането чрез координация, съгласуваност и хармонизация между донорите с цел да се създадат полезни взаимодействия и да се избегнат припокриване и дублиране, да се увеличи степента на взаимно допълване и да се подкрепят инициативите, в които участват всички донори;
ж)
координация в партньорските държави и региони, като се използват съгласувани насоки и принципи на добрите практики относно координацията и ефективността на помощта;
з)
ориентирани към резултатите подходи към развитието, включително чрез използването на прозрачни рамки за резултатите на равнище държави, които се основават - там, където това е уместно - на цели и показатели, договорени на международно равнище, като например тези на ЦХР, с цел оценяване и съобщаване на резултатите, в това число крайните продукти, последиците и въздействието от помощта за развитие.
9. Съюзът подкрепя, когато това е целесъобразно, осъществяването на двустранно, регионално и многостранно сътрудничество и диалог, свързаното с развитието измерение на споразуменията за партньорство и тристранното сътрудничество. Съюзът насърчава сътрудничеството Юг-Юг.
10. Комисията информира Европейския парламент и провежда редовен обмен на мнения с него.
11. Комисията провежда редовен обмен на информация с гражданското общество и местните органи.
12. При своите дейности за сътрудничество за развитие Съюзът по целесъобразност се позовава на опита на държавите членки от процесите на реформа и преход, споделя и обменя извлечените поуки.
13. Помощта на Съюза по настоящия регламент не се използва за финансиране на закупуването на въоръжение или амуниции или на операции с военни или отбранителни цели.
ДЯЛ II
ПРОГРАМИ
Член 4
Прилагане на помощта на Съюза
Помощта от Съюза се прилага в съответствие с Регламент (EС) № 236/2014 посредством:
а)
географски програми;
б)
тематични програми, които се състоят от:
(i)
програма „Глобални обществени блага и предизвикателства“, и
(ii)
програма „Организации на гражданското общество и местни органи“, и
в)
Панафриканска програма.
Член 5
Географски програми
1. Дейностите на Съюза за сътрудничество съгласно настоящия член се прилагат по отношение на дейности от национално, регионално, трансрегионално и континентално естество.
2. Дадена географска програма обхваща сътрудничеството в подходящи области на дейност:
а)
на регионално равнище с партньорските държави, посочени в член 1, параграф 1, буква а), по-специално с оглед облекчаване на последиците от приключването на програмата в партньорските държави, в които е налице сериозно и нарастващо неравенство или
б)
на двустранна основа:
(i)
с партньорските държави, които не са с по-висок среден доход според списъка на ОИСР/КПР на развиващите се държави или които нямат брутен вътрешен продукт, по-голям от 1 % от световния брутен вътрешен продукт, и
(ii)
в изключителни случаи, включително с оглед на постепенното преустановяване на безвъзмездните помощи за развитие, двустранно сътрудничество може да се предприема също с ограничен брой партньорски държави, когато това е надлежно обосновано в съответствие с член 3, параграф 2. Това постепенно преустановяване се осъществява в тясна координация с други донори. Приключването на този вид сътрудничество, където това е уместно, се придружава от политически диалог със съответните държави, като вниманието се насочи към потребностите на най-бедните и най-уязвимите групи.
3. С оглед постигането на целите, предвидени в член 2, параграф 1, географските програми се основават на областите на сътрудничество, които се съдържат в Европейския консенсус и последващите договорени изменения към него, както и на следните области на сътрудничество,:
a)
Права на човека, демокрация и добро управление:
i)
права на човека, демокрация и правова държава;
ii)
равенство между половете, повишаване на ролята на жените и равни възможности за тях;
iii)
управление на публичния сектор на централно и местно равнище;
iv)
данъчна политика и администрация;
v)
борба с корупцията;
vi)
гражданско общество и местни органи;
vii)
Утвърждаване и защита на правата на децата;
б)
Приобщаващ и устойчив растеж за човешко развитие:
i)
здравеопазване, образование, социална закрила, заетост и култура;
ii)
бизнес среда, регионална интеграция и световни пазари;
iii)
устойчиво селско стопанство; продоволствена и хранителна сигурност;
iv)
устойчива енергия;
v)
управление на природните ресурси, включително земята, горите и водите;
vi)
изменение на климата и околна среда;
в)
Други области от значение за развитието:
i)
миграция и убежище;
ii)
свързване на хуманитарната помощ със сътрудничеството за развитие;
iii)
устойчивост и намаляване на риска от бедствия;
iv)
развитие и сигурност, включително предотвратяване на конфликти.
4. Повече подробности за посочените в параграф 3 области на сътрудничество са предвидени в приложение I.
5. В рамките на всяка двустранна програма Съюзът по принцип концентрира помощта си най-много в три сектора, които се съгласуват със съответната партньорска държава, когато това е възможно.
Член 6
Тематични програми
1. Действията, предприети посредством тематични програми, добавят стойност и допълват, както и са съгласувани с действията, финансирани по географските програми.
2. По отношение на програмирането на тематични действия се прилага най-малко едно от следните условия:
а)
целите на политиките на Съюза съгласно настоящия регламент не могат да бъдат постигнати по подходящ и ефективен начин посредством географски програми, включително, според случая когато такава програма не съществува или е била спряна, или когато няма споразумение със съответната партньорска държава по дадено действие;
б)
действията са насочени към глобални инициативи в подкрепа на договорени на международно равнище цели за развитие или глобални обществени блага и предизвикателства;
в)
действията имат мултирегионален, многонационален и/или междусекторен характер;
г)
чрез действията се прилагат новаторски политики или инициативи с цел да залегнат в основата на бъдещи действия;
д)
действията отразяват приоритет на политика на Съюза или международно задължение или ангажимент на Съюза, които имат отношение към сътрудничеството за развитие.
3. Освен ако в настоящия регламент не е изрично предвидено друго, от тематичните действия пряко се възползват държавите или териториите, определени в член 1, параграф 1, буква б), и действията се осъществяват в тези държави или територии. Тези действия могат да бъдат осъществявани и извън тези държави или територии, ако това е най-ефективният начин за постигане на целите на съответната програма.
Член 7
Глобални обществени блага и предизвикателства
1. Целта на помощта от Съюза по програма „Глобални обществени блага и предизвикателства“ е да се подпомогнат действия в области, които се основават на:
а)
околната среда и изменението на климата;
б)
устойчивата енергия;
в)
човешкото развитие, включително достойния труд, социалната справедливост и културата;
г)
сигурността в областта на продоволствието и изхранването и устойчивото селско стопанство; и
д)
миграцията и убежището.
2. Повече подробности във връзка с посочените в параграф 1 области на сътрудничество се съдържат в приложение II, част А.
Член 8
Организации на гражданското общество и местни органи
1. Целта на помощта от Съюза по програма „Организации на гражданското общество и местни органи“ е да се укрепят организациите на гражданското общество и местните органи в партньорските държави, а когато е предвидено в настоящия регламент, и в Съюза и бенефициерите, отговарящи на изискванията за допустимост съгласно Регламент (EС) № 231/2014.
Подлежащите на финансиране действия се осъществяват основно от организациите на гражданското общество и местните органи. За да се осигури ефективността на тези действия, когато е уместно, те може да се осъществяват от други участници в полза на съответните организации на гражданското общество и местни органи.
2. Повече подробности във връзка с областите на сътрудничество съгласно настоящия член се съдържат в приложение II, част Б.
Член 9
Панафриканска програма
1. Целта на помощта от Съюза по Панафриканската програма е да се подпомогне стратегическото партньорство между Африка и Съюза, и последващите изменения и допълнения към него, като се обхващат дейности от трансрегионално, континентално или глобално естество, осъществявани във и съвместно с Африка.
2. Панафриканската програма допълва и е съгласувана с други програми в рамките на настоящия регламент, както и с други инструменти на Съюза или финансиране за външната дейност на Съюза, по-специално Европейския фонд за развитие и Европейския инструмент за съседство.
3. Повече подробности във връзка с областите на сътрудничество съгласно настоящия член се съдържат в приложение III.
ДЯЛ III
ПРОГРАМИРАНЕ И РАЗПРЕДЕЛЯНЕ НА СРЕДСТВАТА
Член 10
Обща рамка
1. Що се отнася до географските програми, многогодишните индикативни програми за партньорските държави и региони се изготвят въз основа на стратегически документ, както е предвидено в член 11.
Що се отнася до тематичните програми, многогодишните индикативни програми се изготвят, както е предвидено в член 13.
Панафриканската многогодишна индикативна програма се изготвя, както е предвидено в член 14.
2. Комисията приема мерките за изпълнение, посочени в член 2 от Регламент (ЕС) № 236/2014 въз основа на програмните документи, посочени в членове 11, 13 и 14 от настоящия регламент.
3. Помощта от Съюза може да бъде под формата на мерки, които не са обхванати в програмните документи, посочени в членове 11, 13 и 14 от настоящия регламент, както е предвидено в член 2 от Регламент (EС) № 236/2014.
4. Съюзът и държавите членки се консултират помежду си на ранен етап и през целия процес на програмиране, за да се насърчи последователността, взаимното допълване и съгласуваността на действията им за сътрудничество. Тези консултации могат да доведат до съвместно програмиране между Съюза и държавите членки. Съюзът провежда консултации и с други донори и участници в сферата на развитието, в т.ч. представители на гражданското общество, местни органи и други изпълнителни органи. Информира се Европейският парламент.
5. Програмирането съгласно настоящия регламент надлежно отчита правата на човека и демокрацията в партньорските държави.
6. Предвидените с настоящия регламент средства могат да останат неразпределени, за да се осигури подходяща реакция на Съюза при непредвидени обстоятелства, по-специално в нестабилни, кризисни и следкризисни ситуации, както и да се даде възможност за синхронизиране с цикъла на изпълнение на стратегиите в партньорските държави и за адаптиране на индикативното финансово разпределение в резултат на прегледите, извършвани съгласно член 11, параграф 5, член 13, параграф 2 и член 14, параграф 3. При условие на последващото разпределение или преразпределение на средствата в съответствие с процедурите, предвидени в член 15, решението за използването на тези средства се взема на по-късен етап в съответствие с Регламент (EС) № 236/2014.
Делът на неразпределените средства за всеки вид програма не надхвърля 5 %, освен за целите на синхронизирането и за държавите, посочени в член 12, параграф 1.
7. Без да се засяга член 2, параграф 3, Комисията може да включи специално разпределение на финансовите средства с цел да подпомогне партньорските държави да укрепят сътрудничеството си със съседните най-отдалечени региони на Съюза.
8. При всяко програмиране или преглед на програмите, което се прави след публикуването на междинния доклад за преглед по член 17 от Регламент (EС) № 236/2014, се отчитат резултатите, констатациите и заключенията на този доклад.
Член 11
Програмни документи за географските програми
1. При подготовката, изпълнението и прегледа на всички програмни документи съгласно настоящия член се спазват принципите за съгласуваност на политиките за развитие и за ефективност на помощта, а именно демократична ангажираност, партньорство, координация, хармонизация, съответствие със системите на партньорската държава или регион, прозрачност, взаимна отчетност и ориентация към постигането на резултати, установени в член 3, параграфи 4-8. Когато е възможно, периодът на програмиране се синхронизира с циклите на изпълнение на стратегиите в партньорските държави.
Програмните документи за географските програми, включително съвместните документи за програмиране, се основават, доколкото е възможно, на диалог между Съюза, държавите членки и съответната партньорска държава или регион, включително националните и регионалните парламенти, като включват гражданското общество, местните органи и други страни, така че да се засили ангажираността с процеса и да се насърчи подкрепата за националните стратегии за развитие, по-специално тези за намаляване на бедността.
2. Стратегическите документи се изготвят от Съюза за съответната партньорска държава или регион с цел да осигури съгласувана рамка за сътрудничество за развитие между Съюза и тази партньорска държава или регион и които са съгласувани с общата цел и обхват, задачи, принципи и разпоредби за политиката съгласно настоящия регламент.
3. Не се изисква стратегически документ за:
а)
държави, които разполагат с национална стратегия за развитие под формата на национален план за развитие или подобен документ за развитие, приет от Комисията като основа за съответната многогодишна индикативна програма, при приемането на този документ;
б)
държави от региони, за които вече е изготвен съвместен рамков документ, в който се определя цялостна стратегия на Съюза, включително отделна глава за политиката в областта на развитието;
в)
държави или региони, за които е договорен съвместен документ за многогодишно програмиране между Съюза и държавите членки;
г)
региони, които разполагат със съвместно договорена стратегия със Съюза;
д)
държави, в които Съюзът има намерение да синхронизира стратегията си с нов национален цикъл, започващ преди 1 януари 2017 г.; в такива случаи многогодишната индикативна програма за междинния период между 1 януари 2014 г. и започването на новия национален цикъл съдържа отговора на Съюза за тази държава.
е)
държави или региони, получаващи разпределени финансови средства от Съюза съгласно настоящия регламент в размер, който не надвишава 50 000 000 EUR за периода 2014-2020 г.;
В случаите, посочени в първа алинея, букви б) и е), многогодишната индикативна програма за съответната държава или регион съдържа стратегията на Съюза за развитие по отношение на въпросната държава или регион.
4. Стратегическите документи се преразглеждат в средата на срока или ad hoc при необходимост, в съответствие по целесъобразност с принципите и процедурите, определени в споразуменията за партньорство и сътрудничество, сключени със съответните партньорски държави или региони.
5. Изготвят се многогодишни индикативни програми за географски програми за всяка държава или регион, които получават индикативно разпределени финансови средства на Съюза съгласно настоящия регламент. Освен за държавите или регионите, посочени в параграф 3, първа алинея, букви д) и е), тези документи се изготвят въз основа на стратегическите документи или равностойни документи съгласно посоченото в параграф 3.
За целите на настоящия регламент съвместният документ за многогодишно програмиране, предвиден в параграф 3, първа алинея, буква в) от настоящия член, може да бъде считан за многогодишната индикативна програма, ако отговаря на принципите и условията в настоящия параграф, включително индикативно разпределение на средствата, и процедурите, предвидени в член 15.
В многогодишните индикативни програми за географски програми се излагат приоритетните области, избрани за финансиране на Съюза, специфичните цели, очакваните резултати, ясни, конкретни и прозрачни показатели за изпълнение и индикативното разпределение на финансови средства както общо, така и по приоритетни области, и където е приложимо - условията във връзка с помощта.
Комисията приема многогодишното индикативно разпределение на финансови средства в рамките на всяка географска програма в съответствие с общите принципи на настоящия регламент, въз основа на критериите по член 3, параграф 2, и като взема под внимание, успоредно със спецификата на различните програми, конкретните трудности, пред които са изправени държавите или регионите в ситуация на криза, уязвимост, нестабилност, конфликт или предразположени към бедствия.
Където е подходящо, разпределението на финансови средства може да се представи под формата на интервал и/или известно количество средства могат да се оставят неразпределени. Не може да се предвиждат разпределения на финансови средства след периода 2014-2020 г., освен ако не са изрично обвързани с наличието на ресурси след този период.
Многогодишните индикативни програми за географски програми могат да се преразглеждат при необходимост, включително по отношение на ефективността на изпълнението, като се вземат предвид междинните прегледи или прегледите ad hoc на стратегическия документ, на който се основават.
Индикативните разпределения на финансови средства, приоритетите, специфичните цели, очакваните резултати, показателите за изпълнение и където е приложимо - условията във връзка с помощта, може също да се адаптират в резултат на прегледите, по-специално вследствие на кризисни или следкризисни ситуации.
Такива прегледи следва да обхващат нуждите, както и ангажиментите и напредъка по отношение на договорените цели за развитие, включително тези, отнасящи се до правата на човека, демокрацията, правовата държава и доброто управление.
6. Комисията прави отчет за съвместното програмиране с държавите членки в рамките на междинния доклад за преглед, посочен в член 17 от Регламент (EС) № 236/2014, и отправя препоръки, в случаите когато съвместното програмиране не е постигнато изцяло.
Член 12
Програмиране за държави и региони в кризисни, следкризисни ситуации или ситуации на нестабилност
1. При изготвянето на програмните документи за държави и региони в кризисни, следкризисни ситуации или ситуации на нестабилност или при предразположеност към природни бедствия надлежно се вземат предвид уязвимостта, специалните нужди и обстоятелства на съответните държави или региони.
Следва да се отделя достатъчно внимание на мерките за предотвратяване на конфликти, държавното изграждане и изграждането на мира, помиряване на народите след приключването на конфликтите и възстановяване, както и на ролята на жените и правата на децата в тези процеси.
Когато партньорските държави или региони пряко участват или са засегнати от кризисна, следкризисна ситуация или ситуация на нестабилност, се обръща специално внимание на засилването на координацията между помощта, възстановяването и развитието сред всички съответни участници, с цел да се подпомогне преходът от извънредна ситуация към фаза на развитие.
В програмните документи за държави и региони в ситуации на нестабилност или при предразположеност към природни бедствия, се предвиждат превенция и готовност за справяне с бедствия и управление на последиците от такива бедствия и справяне с уязвимостта от сътресения и укрепване на устойчивостта.
2. По надлежно обосновани наложителни причини за спешност, като кризи или непосредствени заплахи за демокрацията, правовата държава, правата на човека или основните свободи, Комисията може да приема актове за изпълнение с незабавно приложение в съответствие с процедурата, посочена в член 16, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 236/2014 за промяна на стратегическите документи и многогодишните индикативни програми, посочени в член 11 от настоящия регламент.
Такива прегледи може да имат за резултат специфична и адаптирана стратегия, за да се гарантира преходът към дълготрайно сътрудничество и развитие, като се насърчава по-добра координация и преход между хуманитарните инструменти и инструментите на политиката за развитие.
Член 13
Програмни документи за тематичните програми
1. В многогодишните индикативни програми за тематичните програми се излага стратегията на Съюза за съответната тема, а по отношение на програмата „Глобални обществени блага и предизвикателства“ - за всяка област на сътрудничество се посочват избраните за финансиране от Съюза приоритети, специфичните цели, очакваните резултати, ясни, конкретни и прозрачни показатели за изпълнение, международната ситуация и дейностите на основните партньори и където е приложимо - условията във връзка с помощта.
По целесъобразност се определят приоритетите по отношение на ресурсите и интервенциите с цел участие в глобални инициативи.
Многогодишните индикативни програми за тематични програми допълват географските програми и са съгласувани със стратегическите документи, посочени в член 11, параграф 2.
2. В многогодишните индикативни програми за тематични програми се описва индикативното разпределение на финансовите средства общо по области на сътрудничество и по приоритети. Където е подходящо, индикативното разпределение на финансови средства може да се представи под формата на интервал и/или известно количество средства могат да се оставят неразпределени.
Многогодишните индикативни програми за тематични програми се преразглеждат, когато е необходимо за ефективното им изпълнение, като се вземат предвид всички междинни прегледи или прегледи ad hoc.
Индикативните разпределения на финансови средства, специфичните приоритети, очакваните резултати, показателите за изпълнение и където е приложимо - условията във връзка с помощта, може също да се адаптират в резултат на прегледите.
Член 14
Програмни документи за Панафриканската програма
1. При подготовката, изпълнението и прегледа на програмните документи за Панафриканската програма се спазват принципите за ефективност на помощта, установени в член 3, параграфи 4-8.
Програмните документи за Панафриканската програма се основава на диалог с всички заинтересовани страни, като например Панафриканския парламент.
2. В многогодишната индикативна програма за Панафриканската програма се излагат приоритетните области, избрани за финансиране, специфичните цели, очакваните резултати, ясни, конкретни и прозрачни показатели за изпълнение и където е приложимо - условията във връзка с помощта.
Многогодишната индикативна програма за Панафриканската програма е съгласувана с географските и тематичните програми съгласно настоящия регламент.
3. В многогодишната индикативна програма за Панафриканската програма се описва индикативното разпределение на финансовите средства общо по области на действие и по приоритети. Ако е подходящо, индикативното разпределение на финансови средства може да се направи под формата на интервал.
Многогодишната индикативна програма за Панафриканската програма може да се преразглежда при необходимост, за да се отговори на непредвидени предизвикателства или проблеми с изпълнението, както и да се вземе предвид евентуален преглед на стратегическото партньорство.
Член 15
Одобрение на стратегически документи и приемане на многогодишни индикативни програми
1. Чрез актове за изпълнение Комисията одобрява стратегическите документи, посочени в член 11, и приема многогодишните индикативни програми, посочени в членове 11, 13 и 14. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 16, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 236/2014. Тази процедура се прилага и по отношение на прегледи, които са в състояние значително да изменят стратегията или нейното програмиране.
2. При надлежно обосновани наложителни причини за спешност,, като кризи или непосредствени заплахи за демокрацията, правовата държава, правата на човека или основните свободи, Комисията може да извършва преглед на стратегически документи, посочени в член 11 от настоящия регламент, и многогодишни индикативни програми, посочени в членове 11, 13 и 14 от настоящия регламент, в съответствие с процедурата, посочена в член 16, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 236/2014.
ДЯЛ IV
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 16
Участие на трета държава, която не отговаря на критериите за финансиране съгласно настоящия регламент
При извънредни и надлежно обосновани обстоятелства и без да се засяга член 2, параграф 3 от настоящия регламент, с оглед да се гарантира съгласуваност и ефективност на финансирането от Съюза или да се насърчи регионалното или трансрегионалното сътрудничество Комисията може да реши, в рамките на многогодишните индикативни програми съгласно член 15 от настоящия регламент или съответните мерки за изпълнение съгласно член 2 от Регламент (EС) № 236/2014, да разшири допустимостта на действията, така че да бъдат обхванати държави и територии, които в противен случай не биха отговаряли на критериите за финансиране в съответствие с член 1 от настоящия регламент, когато действието, което трябва да се изпълни, е с глобален, регионален, трансрегионален или трансграничен характер.
Член 17
Делегиране на правомощия на Комисията
1. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 18, с които се изменят:
а)
подробностите за областите на сътрудничество, посочени в:
i)
член 5, параграф 3, съгласно предвиденото в приложение I, части А и Б;
ii)
член 7, параграф 2, съгласно предвиденото в приложение II, част А;
iii)
член 8, параграф 2, съгласно предвиденото в приложение II, част Б;
iv)
член 9, параграф 3, съгласно предвиденото в приложение III, по-специално като последващи действия във връзка със срещите на високо равнище Африка-ЕС;
б)
индикативното разпределение на финансови средства по географските програми и по тематична програма „Глобални обществени блага и предизвикателства“, както е посочено в приложение IV. Измененията не водят до намаляване на първоначалната сума с повече от 5 % освен за разпределения съгласно приложение IV, точка 1, буква б).
2. По-специално, след публикуването на междинния доклад за преглед, посочен в член 17 от Регламент (EС) № 236/2014 и въз основа на препоръките, съдържащи се в този доклад, Комисията приема делегираните актове, посочени в параграф 1 от настоящия член, до 31 март 2018 г.
Член 18
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 17, се предоставя на Комисията за срока на действие на настоящия регламент.
3. Делегирането на правомощията, посочени в член 17 може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и на Съвета.
5. Делегиран, приет съгласно член 17, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и на Съвета, или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с два месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 19
Комитет
1. Комисията се подпомага от комитет („Комитета за ИСР“). Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. Наблюдател от ЕИБ участва в работата на Комитета за ИСР по въпросите, отнасящи се до ЕИБ.
Член 20
Финансов пакет
1. Финансовият пакет за изпълнението на настоящия регламент за периода 2014-2020 г. е в размер на 19 661 639 000 EUR.
Годишните бюджетни кредити се разрешават от Европейския парламент и Съвета в границите, посочени в многогодишната финансова рамка.
2. Индикативните суми, разпределени за всяка програма, посочена в членове 5-9 за периода 2014-2020 г., са определени в приложение IV.
3. В съответствие с член 18, параграф 4 от Регламент (EС) № 1288/2013 на Европейския парламент и на Съвета (16) индикативна сума в размер на 1 680 000 000 EUR се отпуска от различните инструменти за финансиране на външна дейност -(Инструмента за сътрудничество за развитие, Европейския инструмент за съседство, Инструмента за партньорство за сътрудничество с трети държави и Инструмента за предприсъединителна помощ) за действия във връзка с образователната мобилност към или от държави партньори по смисъла на Регламент (ЕС) № 1288/2013, и за действия по сътрудничеството и политическия диалог с органи, институции и организации от тези държави.
Регламента (EС) № 1288/2013 се прилага за използването на тези средства.
Финансирането ще бъде предоставено чрез два многогодишни транша, покриващи съответно само първите четири години и останалите три години. Това финансиране ще бъде отразено в многогодишното индикативно програмиране, предвидено в настоящия регламент, в съответствие с идентифицираните нужди и приоритети на съответните държави. Разпределението на средства може да бъде преразгледано в случай на сериозни непредвидени обстоятелства или важни политически промени в съответствие с външните приоритети на ЕС.
4. Финансирането по настоящия регламент за действия, посочени в параграф 3, не надхвърля 707 000 000 EUR. Средствата се осигуряват от финансовите средства, отпуснати за географските програми, и се посочват очакваните регионални разпределения и видовете дейности. Финансирането по настоящия регламент за целите на финансирането на дейности, попадащи в обхвата на Регламент (EС) № 1288/2013, се използват за действия в полза на партньорските държави, обхванати от настоящия регламент, като се обръща специално внимание на най-бедните държави. Действията относно мобилността на студенти и персонал, финансирани чрез разпределените средства от настоящия регламент, акцентира върху области, които са свързани с приобщаващото и устойчиво развитие на развиващите се страни.
5. Комисията включва в своя годишен доклад относно изпълнението на настоящия регламент, както е предвидено в член 13 от Регламент (ЕС) № 236/2014 списък на всички действия, посочени в параграф 3 от настоящия член, финансирани със средства по настоящия регламент, включително тяхното съответствие с целите и принципите, установени в членове 2 и 3 от настоящия регламент.
Член 21
Европейска служба за външна дейност
Настоящият регламент се прилага в съответствие с Решение 2010/427/ЕС.
Член 22
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 1 януари 2014 г. до 31 декември 2020 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Страсбург на 11 март 2014 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 233/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 11ης Μαρτίου 2014
περί μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας την περίοδο 2014-2020
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως τα άρθρα 209 παράγραφος 1 και 212 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο παρών κανονισμός αποτελεί μέρος της πολιτικής αναπτυξιακής συνεργασίας της Ένωσης και ιδρύει έναν από τους μηχανισμούς στήριξης των εξωτερικών πολιτικών της. Αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1905/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) ο οποίος λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2013.
(2)
Η καταπολέμηση της φτώχειας παραμένει πρωταρχικός στόχος της αναπτυξιακής πολιτικής της Ένωσης, όπως ορίζεται στον Τίτλο V Κεφάλαιο 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και στον Τίτλο ΙΙΙ Μέρος Πέμπτο Κεφάλαιο 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), σύμφωνα με τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας (ΑΣΧ) και άλλες διεθνώς συμφωνηθείσες αναπτυξιακές δεσμεύσεις και στόχους εγκεκριμένους από την Ένωση και τα κράτη μέλη της στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών και λοιπών αρμόδιων διεθνών οργανισμών.
(3)
Η κοινή δήλωση του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών που συνήλθαν στο πλαίσιο του Συμβουλίου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την αναπτυξιακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Η Ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη» (4) («Ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη»)και οι συμφωνηθείσες τροποποιήσεις της, καθορίζει το πλαίσιο γενικής πολιτικής, τις κατευθύνσεις και τα κεντρικά σημεία στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
(4)
Βαθμιαίως η ενωσιακή αρωγή θα πρέπει να συνεισφέρει στη μείωση της εξάρτησης από τη βοήθεια.
(5)
Η διεθνής δράση της Ένωσης επιδιώκει να προωθήσει στο ευρύτερο παγκόσμιο πλαίσιο τις αρχές που ενέπνευσαν τη δημιουργία, την ανάπτυξη και τη διεύρυνσή της: τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, την οικουμενικότητα και το αδιαίρετο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης και τον σεβασμό των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου. Επιδιώκει, μέσω του διαλόγου και της συνεργασίας, την ανάληψη δέσμευσης για τον σεβασμό και την εδραίωση αυτών των αρχών στις χώρες, περιφέρειες και εδάφη εταίρους. Επιδιώκοντας την πραγμάτωση αυτών των αρχών, η Ένωση αποδεικνύει την προστιθέμενη αξία της ως παράγοντος των αναπτυξιακών πολιτικών.
(6)
Κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και ιδίως κατά τη διαδικασία προγραμματισμού, η Ένωση θα πρέπει να συνυπολογίζει τις προτεραιότητες, τους στόχους και τα κριτήρια αναφοράς σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία που έχει καθορίσει για τις χώρες εταίρους, ιδίως τις ανά χώρα στρατηγικές της για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
(7)
Η Ένωση θα πρέπει να αναγνωρίζει ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι θεμελιώδεις ελευθερίες, το κράτος δικαίου, οι δημοκρατικές αρχές, η διαφάνεια, η χρηστή διακυβέρνηση, η ειρήνη και η σταθερότητα και η ισότητα των φύλων έχουν ζωτική σημασία για την ανάπτυξη των χωρών εταίρων και ότι τα ζητήματα αυτά θα πρέπει να ενσωματωθούν στην αναπτυξιακή πολιτική της Ένωσης, ιδίως κατά τον προγραμματισμό και τις συμφωνίες με χώρες εταίρους.
(8)
Η αποτελεσματικότητα της βοηθείας, η μεγαλύτερη διαφάνεια, συνεργασία και συμπληρωματικότητα και καλύτερη εναρμόνιση, ο συγχρονισμός με τις χώρες εταίρους καθώς και ο συντονισμός των διαδικασιών μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της όσο και με άλλους χορηγούς και αναπτυξιακούς φορείς, έχουν καθοριστική σημασία για τη συνοχή και καταλληλότητα της βοηθείας, ενώ ταυτόχρονα μειώνουν το κόστος που φέρουν οι χώρες εταίροι. Μέσω της αναπτυξιακής πολιτικής της, η Ένωση δεσμεύεται να υλοποιήσει τα συμπεράσματα της Διακήρυξης για την αποτελεσματικότητα της βοηθείας που ενέκρινε το Φόρουμ υψηλού επιπέδου για την αποτελεσματικότητα της βοηθείας στο Παρίσι, στις 2 Μαρτίου 2005, το Πρόγραμμα Δράσης της Άκρα που εγκρίθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2008 και τη συνακόλουθη διακήρυξη του Μπουσάν της 1ης Δεκεμβρίου 2011. Οι εν λόγω δεσμεύσεις οδήγησαν σε ορισμένα συμπεράσματα του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, όπως ο κώδικας δεοντολογίας της ΕΕ για τη συμπληρωματικότητα και τον επιμερισμό καθηκόντων στο πλαίσιο της αναπτυξιακής πολιτικής και το επιχειρησιακό πλαίσιο για την αποτελεσματικότητα της βοηθείας. Οι προσπάθειες και οι διαδικασίες κοινού προγραμματισμού θα πρέπει να ενισχυθούν.
(9)
Η βοήθεια της Ένωσης θα πρέπει να στηρίξει την κοινή στρατηγική Αφρικής-ΕΕ, που εγκρίθηκε κατά τη σύνοδο κορυφής ΕΕ-Αφρικής, στη Λισαβόνα, στις 8-9 Δεκεμβρίου 2007 και τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις και προσθήκες, βάσει του κοινού οράματος, των αρχών και των στόχων στα οποία θεμελιώνεται η στρατηγική εταιρική σχέση Αφρικής-ΕΕ.
(10)
Η Ένωση και τα κράτη μέλη της θα πρέπει να βελτιώσουν τη συνοχή, τον συντονισμό και τη συμπληρωματικότητα των οικείων πολιτικών αναπτυξιακής συνεργασίας, ανταποκρινόμενοι ιδίως στις προτεραιότητες των χωρών και περιφερειών εταίρων σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Για να εξασφαλιστεί ότι η πολιτική αναπτυξιακής συνεργασίας της Ένωσης και των κρατών μελών της αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοενισχύονται, και για να υλοποιηθεί η βοήθεια αποτελεσματικά, χωρίς επικαλύψεις και παραλείψεις, χρειάζονται επειγόντως κατάλληλες κοινές διαδικασίες προγραμματισμού οι οποίες θα εφαρμόζονται όταν είναι εφικτό και απαραίτητο.
(11)
Η πολιτική και η διεθνής δράση της Ένωσης για την αναπτυξιακή συνεργασία διέπεται από τους ΑΣΧ, όπως η εξάλειψη της ακραίας φτώχειας και της πείνας,, ως εκάστοτε τροποποιούνται και από τους αναπτυξιακούς στόχους, αρχές και δεσμεύσεις που εγκρίνουν η Ένωση και τα κράτη μέλη της, στο πλαίσιο επίσης της συνεργασίας τους με τον ΟΗΕ και με άλλα αρμόδια διεθνή φόρουμ αναπτυξιακής συνεργασίας. Η πολιτική και η διεθνής δράση της Ένωσης καθοδηγούνται επίσης από τις δεσμεύσεις και τις υποχρεώσεις της όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένων της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, του Διεθνούς Συμφώνου για τα οικονομικά, κοινωνικά και μορφωτικά δικαιώματα, της Σύμβασης για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων εις βάρος των γυναικών, της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των παιδιών και της Διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών για το δικαίωμα στην ανάπτυξη.
(12)
Η Ένωση είναι σταθερά προσηλωμένη στην ισότητα των φύλων ως ανθρώπινο δικαίωμα, ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης και βασική αξία της αναπτυξιακής της πολιτικής. Η ισότητα των φύλων έχει μεγάλη σημασία για την επίτευξη όλων των ΑΣΧ. Το Συμβούλιο ενέκρινε στις 14 Νοεμβρίου 2010 το σχέδιο δράσης της ΕΕ για την ισότητα των φύλων και τη χειραφέτηση των γυναικών στο πλαίσιο της ανάπτυξης (2010-2015).
(13)
Η Ένωση θα πρέπει να δίνει μεγίστη προτεραιότητα στην ολοκληρωμένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση κρίσεων και καταστροφών και εμπόλεμων και επισφαλών καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των μεταβατικών καταστάσεων και των συνθηκών ύστερα από κρίση. Αυτή η προσέγγιση θα βασίζεται κυρίως στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 19ης Νοεμβρίου 2007 για την αντίδραση της ΕΕ σε καταστάσεις αστάθειας, και στα συμπεράσματα του Συμβουλίου και των Αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών συνελθόντων στις 19 Νοεμβρίου 2007 στα πλαίσια του Συμβουλίου για την ασφάλεια και την ανάπτυξη, καθώς και στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 2011 για την πρόληψη συγκρούσεων και στα τυχόν επακόλουθα συμπεράσματα.
(14)
Ιδίως όταν οι ανάγκες είναι πιο πιεστικές και η φτώχεια πιο διαδεδομένη και βαθιά, η στήριξη της Ένωσης θα πρέπει να έχει ως στόχο να βοηθήσει τις χώρες και τους πληθυσμούς να ανταπεξέλθουν. Αυτό θα πρέπει να γίνει με κατάλληλο συνδυασμό προσεγγίσεων, αντιδράσεων και μηχανισμών, εξασφαλίζοντας ιδίως ότι οι προσεγγίσεις που έχουν γνώμονα την ασφάλεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανάπτυξη είναι ισορροπημένες, συνεκτικές και αποτελεσματικά συντονισμένες, συνδυάζοντας την αρωγή, την αποκατάσταση και την ανάπτυξη.
(15)
Η βοήθεια της Ένωσης θα πρέπει να εστιάζεται εκεί που θα έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο, όσον αφορά την ικανότητά της να δρα παγκοσμίως και να αντιμετωπίζει τις παγκόσμιες προκλήσεις, όπως η εξάλειψη της φτώχειας, η βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη ή η προώθηση της δημοκρατίας, της χρηστής διακυβέρνησης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου σε όλο τον κόσμο, η μακροπρόθεσμη και προβλέψιμη δέσμευση για αναπτυξιακή βοήθεια και ο ρόλος της στον συντονισμό με τα κράτη μέλη της. Για να διασφαλιστεί αυτός ο αντίκτυπος, θα πρέπει να εφαρμοστεί η αρχή της διαφοροποίησης, όχι μόνο στην κατανομή των κεφαλαίων, αλλά και στον προγραμματισμό, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η διμερής συνεργασία για την ανάπτυξη εστιάζεται στις χώρες εταίρους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, καθώς και στα ασταθή και πλέον ευάλωτα κράτη με περιορισμένη ικανότητα πρόσβασης σε άλλες πηγές χρηματοδότησης για να στηρίξουν την ανάπτυξή τους, λαμβάνοντας υπόψη τον δυνητικό αντίκτυπο της συνδρομής της Ένωσης στις χώρες εταίρους. Η Ένωση θα πρέπει να συνάψει νέες εταιρικές σχέσεις με χώρες που παύουν να είναι δικαιούχες προγραμμάτων διμερούς βοηθείας, οι οποίες θα βασίζονται κυρίως σε περιφερειακά και θεματικά προγράμματα βάσει του προκειμένου νομοθετήματος, και βάσει άλλων θεματικών χρηματοδοτικών μηχανισμών για την εξωτερική δράση της Ένωσης, ιδίως του Μέσου εταιρικής σχέσης για τη συνεργασία με τρίτες χώρες που δημιουργήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 234/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) («Μέσο εταιρικής σχέσης»).
(16)
Η Ένωση θα πρέπει να επιδιώκει την αποτελεσματικότερη χρήση των διαθέσιμων πόρων μεγιστοποιώντας τον αντίκτυπο της εξωτερικής δράσης της. Αυτό θα πρέπει να επιτυγχάνεται μέσω συνολικής προσέγγισης για κάθε χώρα, στη βάση της συνοχής και της συμπληρωματικότητας των μηχανισμών χρηματοδότησης της εξωτερικής δράσης της Ένωσης, καθώς και με τη δημιουργία συνεργειών μεταξύ του παρόντος μηχανισμού, άλλων μηχανισμών χρηματοδότησης της εξωτερικής δράσης της Ένωσης και άλλων πολιτικών της. Αυτό θα πρέπει περαιτέρω να συνεπάγεται αμοιβαία ενίσχυση των προγραμμάτων που καταρτίζονται στο πλαίσιο των μηχανισμών χρηματοδότησης της εξωτερικής δράσης. Στην προσπάθεια για μια συνολική συνοχή της εξωτερικής της δράσης κατά το άρθρο 21 ΣΕΕ, η Ένωση διασφαλίζει τη συνοχή της αναπτυξιακής της πολιτικής, ως απαιτεί το άρθρο 208 ΣΛΕΕ.
(17)
Τηρώντας τη γενική απαίτηση μιας συνεκτικής αναπτυξιακής πολιτικής, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να παρέχει τη δυνατότητα αυξημένης συνοχής μεταξύ των πολιτικών της Ένωσης. Θα πρέπει να επιτρέπει την πλήρη ευθυγράμμιση με τις χώρες και περιφέρειες εταίρους χρησιμοποιώντας, όποτε είναι δυνατόν, εθνικά αναπτυξιακά σχέδια ή παρόμοια περιεκτικά αναπτυξιακά έγγραφα, τα οποία εγκρίνονται με τη συμμετοχή των αρμόδιων εθνικών και περιφερειακών φορέων, ως βάση για τον προγραμματισμό της δράσης της Ένωσης. Επιπλέον θα πρέπει να επιδιώκει τον καλύτερο συντονισμό μεταξύ χορηγών, ιδίως μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της, μέσω κοινού προγραμματισμού.
(18)
Στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης, οι διάφορες εσωτερικές πολιτικές της Ένωσης, όπως οι πολιτικές για το περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή, την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την απασχόληση (συμπεριλαμβανομένης της αξιοπρεπούς εργασίας για όλους), την ισότητα των φύλων, την ενέργεια, τους υδάτινους πόρους, τις μεταφορές, την υγεία, την εκπαίδευση, τη δικαιοσύνη και την ασφάλεια, τον πολιτισμό, την έρευνα και καινοτομία, την κοινωνία των πληροφοριών, τη μετανάστευση, τη γεωργία και την αλιεία, γίνονται ολοένα και περισσότερο στοιχείο της εξωτερικής δράσης της Ένωσης.
(19)
Η στρατηγική για μια έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, δηλαδή τα αναπτυξιακά μοντέλα που ενισχύουν την κοινωνική, οικονομική και εδαφική συνοχή και επιτρέπουν στους φτωχούς να συμβάλουν περισσότερο στον εθνικό πλούτο και να επωφεληθούν από αυτόν, τονίζει τη δέσμευση της Ένωσης να προωθήσει στις εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές της την έξυπνη, χωρίς αποκλεισμούς και βιώσιμη ανάπτυξη, μέσω του συνδυασμού της οικονομικής, της κοινωνικής και της περιβαλλοντικής συνιστώσας.
(20)
Η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και η προστασία του περιβάλλοντος είναι από τις σημαντικότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν η Ένωση και οι αναπτυσσόμενες χώρες και η ανάγκη για εθνική και διεθνή δράση είναι επιτακτική. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει, επομένως, να συμβάλει στην επίτευξη του στόχου να διατεθεί ποσοστό τουλάχιστον 20 % του προϋπολογισμού της Ένωσης σε μια κοινωνία με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και ανθεκτική στην κλιματική αλλαγή, ενώ ποσοστό 25 % των προβλεπομένων στον παρόντα κανονισμό πόρων του προγράμματος για τα παγκόσμια δημόσια αγαθά και τις προκλήσεις πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη στόχων που αφορούν την κλιματική αλλαγή και το περιβάλλον. Οι δράσεις σε αυτούς τους τομείς πρέπει, όταν είναι εφικτό, να αλληλοενισχύονται, ώστε να έχουν ισχυρότερο αντίκτυπο.
(21)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέπει στην Ένωση να συμβάλλει στην εκπλήρωση της κοινής της δέσμευσης για παροχή συνεχιζόμενης στήριξης της ανθρώπινης ανάπτυξης προκειμένου να βελτιωθεί η ζωή των ανθρώπων. Ποσοστό τουλάχιστον 25 % των πόρων του προγράμματος για τα παγκόσμια δημόσια αγαθά και τις προκλήσεις θα πρέπει προς το σκοπό αυτό να στηρίξει τον τομέα της ανάπτυξης.
(22)
Τουλάχιστον το 20 % της χορηγούμενης βοήθειας βάσει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τη στήριξη των βασικών κοινωνικών υπηρεσιών, με έμφαση στην υγεία και την εκπαίδευση, καθώς και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αναγνωρίζοντας ότι θα πρέπει κατά κανόνα να υπάρχει ένας βαθμός ευελιξίας, όπως στην περίπτωση της έκτακτης βοηθείας. Στην ετήσια έκθεση που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) θα πρέπει να περιλαμβάνονται δεδομένα σχετικά με την ανωτέρω απαίτηση.
(23)
Στο πρόγραμμα δράσης της Κωνσταντινούπολης (2011-2012) για τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες, του ΟΗΕ, οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες ανέλαβαν τη δέσμευση να ενσωματώσουν εμπορικές πολιτικές και πολιτικές για την ενίσχυση των εμπορικών ικανοτήτων στις εθνικές αναπτυξιακές στρατηγικές τους. Επιπλέον, στην 8η Υπουργική Διάσκεψη του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου της Γενεύης (15-17 Δεκεμβρίου 2011), οι υπουργοί συμφώνησαν να διατηρήσουν και πέραν του 2011 τα επίπεδα της βοηθείας για το εμπόριο που αντανακλούν τουλάχιστον τον μέσο όρο της περιόδου 2006-2008. Αυτές οι προσπάθειες πρέπει να συνοδεύονται από καλύτερη και πιο επικεντρωμένη βοήθεια για το εμπόριο και από εμπορική διευκόλυνση.
(24)
Μολονότι τα θεματικά προγράμματα θα πρέπει κατά κύριο λόγο να στηρίζουν τις αναπτυσσόμενες χώρες, θα πρέπει να είναι επίσης επιλέξιμες για θεματικά προγράμματα υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό ορισμένες δικαιούχες χώρες καθώς και οι Υπερπόντιες Χώρες και Εδάφη («ΥΧΕ»), τα χαρακτηριστικά των οποίων δεν πληρούν τις προϋποθέσεις ώστε να ορισθούν ως δικαιούχοι επίσημης αναπτυξιακής βοηθείας («ΕΑΒ») από την Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοηθείας του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης («ΕΑΒ/ΟΟΣΑ») αλλά οι οποίες καλύπτονται από το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β).
(25)
Οι λεπτομέρειες των τομέων συνεργασίας και οι προσαρμογές της χρηματοδότησης ανά γεωγραφική περιοχή και τομέα συνεργασίας αποτελούν μη ουσιώδη στοιχεία του παρόντος κανονισμού. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ, για να επικαιροποιεί εκείνα τα στοιχεία των παραρτημάτων του παρόντος κανονισμού που ορίζουν λεπτομέρειες των τομέων συνεργασίας βάσει γεωγραφικών και θεματικών προγραμμάτων και την ενδεικτική χρηματοδότηση ανά γεωγραφική περιοχή και τομέα συνεργασίας. Έχει ιδιαίτερη σημασία να διεξάγει η Επιτροπή τις απαραίτητες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και σύνταξη κατ' εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και σωστή διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(26)
Προκειμένου να εξασφαλισθούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες σχετικές με τα έγγραφα στρατηγικής και τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7).
(27)
Λαμβάνοντας υπόψη τον χαρακτήρα αυτών των εκτελεστικών πράξεων, και ιδίως τον χαρακτήρα πολιτικού προσανατολισμού ή τις δημοσιονομικές επιπτώσεις τους, πρέπει κατ αρχήν να εφαρμόζεται για την έκδοσή τους η διαδικασία εξέτασης, με εξαίρεση τα μέτρα με χρηματοδότηση μικρής κλίμακας.
(28)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή όταν, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις που συνδέονται με την ανάγκη ταχείας αντίδρασης της Ένωσης, αυτό επιβάλλεται από επιτακτικούς λόγους επείγουσας ανάγκης.
(29)
Κοινοί κανόνες και διαδικασίες για την εφαρμογή των μηχανισμών χρηματοδότησης της εξωτερικής δράσης της Ένωσης προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2014.
(30)
Η οργάνωση και λειτουργία της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης ορίζονται στην απόφαση 2010/427/ΕΕ του Συμβουλίου (8),
(31)
Εφόσον οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση δύναται να θεσπίζει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 ΣΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη αυτών των στόχων.
(32)
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει, για τη συνολική διάρκεια εφαρμογής του, ένα χρηματοδοτικό κονδύλιο που συνιστά προνομιακή αναφορά, κατά την έννοια του σημείου 17 της Διοργανικής Συμφωνίας της 2ας Δεκεμβρίου 2013 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά ζητήματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση (9), για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και του Συμβούλιο κατά την ετήσια διαδικασία του προϋπολογισμού.
(33)
Θα πρέπει να ευθυγραμμισθεί η περίοδος εφαρμογής του παρόντος κανονισμού με αυτήν του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 του Συμβουλίου (10). Συνεπώς, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ Ι
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Δια του παρόντος κανονισμού ιδρύεται Μηχανισμός Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΜΑΣ) δια του οποίου η Ένωση μπορεί να χρηματοδοτεί:
α)
γεωγραφικά προγράμματα που αποσκοπούν στη στήριξη της αναπτυξιακής συνεργασίας με αναπτυσσόμενες χώρες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο των δικαιούχων της επίσημης αναπτυξιακής βοηθείας της ΕΑΒ/ΟΟΣΑ, εκτός:
i)
των χωρών που είναι συμβαλλόμενες στη Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ μεταξύ της ομάδας κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητα και των κρατών μελών της, αφετέρου, που υπεγράφη στο Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000 (11), εκτός της Νοτίου Αφρικής·
ii)
των χωρών που είναι επιλέξιμες για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης·
iii)
των χωρών που είναι επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση δυνάμει του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Γειτονίας που ιδρύθηκε δια του κανονισμού (EΕ) αριθ. 232/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12) (ο «Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Γειτονίας»·
iv)
δικαιούχων που είναι επιλέξιμοι για ενωσιακή χρηματοδότηση δυνάμει του Μηχανισμού Προενταξιακής Βοηθείας που ιδρύθηκε δια του κανονισμού (EΕ) αριθ. 231/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13) (ο «Μηχανισμός Προενταξιακής Βοηθείας»·
β)
θεματικά προγράμματα τα οποία αφορούν τα παγκόσμια δημόσια αγαθά και προκλήσεις που συνδέονται με την ανάπτυξη και τη στήριξη οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και τοπικών αρχών σε χώρες εταίρους, δυνάμει του στοιχείου α) της παρούσας παραγράφου, και χώρες επιλέξιμες για χρηματοδότηση της Ένωσης δυνάμει των μηχανισμών που αναφέρονται στο στοιχείο α) σημεία i) ως iii) της παρούσας παραγράφου, και χώρες και εδάφη που καλύπτονται από την απόφαση 2013/755/EU του Συμβουλίου (14)
γ)
ένα Παναφρικανικό Πρόγραμμα για τη στήριξη της στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ένωσης και Αφρικής, και τις ακόλουθες σχετικές τροποποιήσεις και προσθήκες, και την κάλυψη δραστηριοτήτων διαπεριφερειακού, ηπειρωτικού ή παγκόσμιου χαρακτήρα στην Αφρική και με αυτήν..
2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως περιφέρεια ορίζεται η γεωγραφική οντότητα που περιλαμβάνει περισσότερες από μία αναπτυσσόμενες χώρες.
3. Οι χώρες και τα εδάφη στην παράγραφο 1 στο εξής αναφέρονται στα πλαίσια του παρόντος κανονισμού ως «χώρες εταίροι» ή «περιφέρειες εταίροι», ανάλογα με την περίπτωση, βάσει του σχετικού γεωγραφικού, θεματικού ή παναφρικανικού προγράμματος.
Άρθρο 2
Στόχοι και κριτήρια επιλεξιμότητας
1. Εντός του πλαισίου των αρχών και των στόχων της εξωτερικής δράσης της Ένωσης και της ευρωπαϊκής κοινής αντίληψης για την ανάπτυξη και των τροποποιήσεων αυτής που έχουν συμφωνηθεί:
α)
πρωταρχικός στόχος της συνεργασίας βάσει του παρόντος κανονισμού είναι η μείωση και, μακροπρόθεσμα, η εξάλειψη της φτώχειας·
β)
σύμφωνα με τον πρωταρχικό στόχο του στοιχείου α), η συνεργασία στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού συμβάλει επίσης:
i)
στην ενίσχυση της βιώσιμης οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης, και
ii)
στην εδραίωση και στήριξη της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, της χρηστής διακυβέρνησης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των σχετικών αρχών του διεθνούς δικαίου.
Η επίτευξη των στόχων του πρώτου εδαφίου μετράται δια καταλλήλων δεικτών που περιλαμβάνουν και δείκτες ανθρώπινης ανάπτυξης, και ιδίως τον ΑΣΧ 1 όσον αφορά το στοιχείο α) και τους ΑΣΧ 1 έως 8 όσον αφορά το στοιχείο β) και, για την περίοδο μετά το 2015, άλλων δεικτών που έχουν συμφωνηθεί σε διεθνές επίπεδο από την Ένωση και τα κράτη μέλη της.
2. Η συνεργασία βάσει του παρόντος κανονισμού θα συμβάλει στην τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων και την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Ένωσης, ιδίως των ΑΣΧ, και των νέων αναπτυξιακών στόχων μετά το 2015.
3. Οι δράσεις βάσει γεωγραφικών προγραμμάτων σχεδιάζονται ακολουθώντας τα κριτήρια για την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια που καθόρισε η ΕΑΒ/ΟΟΣΑ.
Οι δράσεις του Παναφρικανικού και των θεματικών προγραμμάτων σχεδιάζονται ακολουθώντας τα κριτήρια για την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια που καθόρισε η ΕΑΒ/ΟΟΣΑ, εκτός εάν:
α)
η δράση εφαρμόζεται σε μια χώρα ή έδαφος δικαιούχο που δεν μπορεί να λάβει το καθεστώς δικαιούχου χώρας ή εδάφους για ΕΑΒ σύμφωνα με την ΕΑΒ/ΟΟΣΑ· ή
β)
η δράση υλοποιεί μια παγκόσμια πρωτοβουλία, μια προτεραιότητα πολιτικής της Ένωσης ή μια διεθνή υποχρέωση ή δέσμευση της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχεία β) και ε) χωρίς να έχει χαρακτηριστικά που πληρούν τα κριτήρια της επίσημης αναπτυξιακής βοηθείας.
4. Με την επιφύλαξη του στοιχείου α) της παραγράφου3, τουλάχιστον το 95 % των δαπανών που προβλέπονται στο πλαίσιο των θεματικών προγραμμάτων και τουλάχιστον το 90 % των δαπανών που προβλέπονται στο πλαίσιο του Παναφρικανικού προγράμματος πρέπει να πληρούν τα κριτήρια για την ΕΑΒ τα οποία έχει θεσπίσει η ΕΑΒ/ΟΟΣΑ.
5. Οι δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου (15), και είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση βάσει αυτού, δεν χρηματοδοτούνται, κατ' αρχήν, βάσει του παρόντος κανονισμού, εκτός εάν πρέπει να εξασφαλιστεί συνέχεια της συνεργασίας από κατάσταση κρίσης σε συνθήκες σταθερότητας για ανάπτυξη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, λαμβάνεται ειδική μέριμνα για μια αποτελεσματική σύνδεση της ανθρωπιστικής βοηθείας, της βοηθείας αποκατάστασης και της αναπτυξιακής βοηθείας.
Άρθρο 3
Γενικές αρχές
1. Η Ένωση επιδιώκει την προώθηση, ανάπτυξη και εδραίωση των αρχών της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, που αποτελούν τα θεμέλιά της, μέσω του διαλόγου και της συνεργασίας με τις χώρες και περιφέρειες εταίρους.
2. Κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού επιδιώκεται διαφοροποιημένη προσέγγιση μεταξύ των χωρών εταίρων, ώστε να εξασφαλίζεται ότι τους προσφέρεται ειδικά προσαρμοσμένη συνεργασία βασιζόμενη:
α)
στις ανάγκες τους, βάσει κριτηρίων που περιλαμβάνουν τον πληθυσμό, το κατά κεφαλήν εισόδημα, την έκταση της φτώχειας, την εισοδηματική κατανομή και το επίπεδο ανθρώπινης ανάπτυξης·
β)
στις ικανότητές τους να δημιουργούν και να έχουν πρόσβαση σε χρηματοδοτικούς πόρους και στις ικανότητές τους απορρόφησης·
γ)
στις δεσμεύσεις και τις επιδόσεις τους, βάσει κριτηρίων και δεικτών που περιλαμβάνουν την πολιτική, την οικονομική και την κοινωνική πρόοδο, την ισότητα των φύλων, την πρόοδο όσον αφορά τη χρηστή διακυβέρνηση και τα ανθρώπινα δικαιώματα, και την αποτελεσματική χρήση της βοήθειας, ιδίως δε τον τρόπο με τον οποίο μια χώρα χρησιμοποιεί σπάνιους πόρους για την ανάπτυξη, αρχίζοντας από τους δικούς της πόρους· και
δ)
στον δυνητικό αντίκτυπο της βοήθειας της Ένωσης στις χώρες εταίρους.
Κατά την κατανομή των πόρων δίνεται προτεραιότητα στις χώρες με τις μεγαλύτερες ανάγκες, ιδίως στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες και τις χώρες χαμηλού εισοδήματος, καθώς και τις χώρες που βρίσκονται σε κρίση, μετά από κρίση και σε επισφαλή ή ευάλωτη κατάσταση.
Προς υποβοήθηση της ανάλυσης και του προσδιορισμού των χωρών που χρειάζονται περισσότερο βοήθεια, χρησιμοποιούνται κριτήρια όπως ο δείκτης ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού, ο δείκτης οικονομικής ευπάθειας και άλλοι οικείοι δείκτες, μεταξύ άλλων για τη μέτρηση της φτώχειας και της ανισότητας εντός των χωρών.
3. Σε όλα τα προγράμματα ενσωματώνονται οριζόντια ζητήματα όπως ορίζονται στην ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη. Επιπλέον ενσωματώνονται όπου κρίνεται σκόπιμο η πρόληψη των συγκρούσεων, η αξιοπρεπής εργασία και η κλιματική αλλαγή.
Εννοείται ότι τα οριζόντια ζητήματα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο περιλαμβάνουν τις ακόλουθες διαστάσεις, στις οποίες πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία όπου το απαιτούν οι περιστάσεις: εξάλειψη των διακρίσεων, δικαιώματα ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες, δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, δικαιώματα των ατόμων με απειλητικές για τη ζωή ασθένειες και άλλων ευάλωτων ομάδων, βασικά εργατικά δικαιώματα και κοινωνική ένταξη, ενδυνάμωση των γυναικών, κράτος δικαίου, οικοδόμηση ικανοτήτων για τα κοινοβούλια και την κοινωνία των πολιτών και προώθηση του διαλόγου, της συμμετοχής και της συμφιλίωσης, καθώς και δημιουργία θεσμών, μεταξύ άλλων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.
4. Κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, εξασφαλίζεται συνοχή πολιτικής για την ανάπτυξη και συνέπεια με άλλους τομείς της εξωτερικής δράσης της Ένωσης καθώς και με άλλες συναφείς πολιτικές της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 208 ΣΛΕΕ.
Από την άποψη αυτή, μέτρα που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των έργων που διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), βασίζονται στις πολιτικές αναπτυξιακής συνεργασίας οι οποίες ορίζονται σε πράξεις όπως συμφωνίες, δηλώσεις και σχέδια δράσης μεταξύ της Ένωσης και των εμπλεκόμενων χωρών και περιφερειών εταίρων, καθώς και στις σχετικές αποφάσεις, τα ειδικά συμφέροντα, τις πολιτικές προτεραιότητες και τις στρατηγικές της Ένωσης.
5. Η Ένωση και τα κράτη μέλη επιδιώκουν τακτικές και συχνές ανταλλαγές πληροφοριών, μεταξύ άλλων με άλλους χορηγούς, και προωθούν τον καλύτερο συντονισμό και τη μεγαλύτερη συμπληρωματικότητα της δράσης των χορηγών, μέσω της συνεργασίας για κοινό πολυετή προγραμματισμό που βασίζεται στις στρατηγικές των χωρών εταίρων για τη μείωση της φτώχειας ή σε ισοδύναμες αναπτυξιακές στρατηγικές. Μπορούν να αναλάβουν κοινή δράση που να περιλαμβάνει την κοινή ανάλυση αυτών των στρατηγικών και την κοινή ανταπόκριση σε αυτές, τον προσδιορισμό τομέων προτεραιότητας για παρέμβαση και τον ενδοκρατικό επιμερισμό των καθηκόντων, με τη διοργάνωση κοινών αποστολών χορηγών και με τη χρήση μηχανισμών συγχρηματοδότησης και συμφωνιών συνεργασίας κατ' ανάθεση.
6. Η Ένωση προωθεί την πολυμερή προσέγγιση των παγκόσμιων προκλήσεων και συνεργάζεται με τα κράτη μέλη σε αυτή τη συνάρτηση. Όπου χρειάζεται, ενισχύει τη συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς και φορείς και άλλους διμερείς χορηγούς.
7. Οι σχέσεις μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και των χωρών εταίρων, αφετέρου, βασίζονται στις κοινές αξίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου καθώς και τις αρχές της οικειοποίησης και της αμοιβαίας ευθύνης, τις οποίες και προωθούν.
Επιπλέον, στις σχέσεις με χώρες εταίρους λαμβάνεται υπόψη η δέσμευσή τους και οι επιδόσεις τους στην εφαρμογή διεθνών συμφωνιών και συμβατικών σχέσεων με την Ένωση.
8. Η Ένωση προωθεί την αποτελεσματική συνεργασία με χώρες και περιφέρειες εταίρους, σύμφωνα με τη διεθνή βέλτιστη πρακτική. Εναρμονίζει τη στήριξή της με τις εθνικές ή περιφερειακές στρατηγικές ανάπτυξης, τις πολιτικές και τις διαδικασίες μεταρρυθμίσεων των χωρών ή περιφερειών εταίρων, όταν αυτό είναι εφικτό, και στηρίζει τη δημοκρατική οικειοποίηση και την εσωτερική και αμοιβαία λογοδοσία. Για τον σκοπό αυτό προωθεί:
α)
μια αναπτυξιακή διαδικασία που είναι διαφανής και εφαρμόζεται με πρωτοβουλία της χώρας ή περιφέρειας εταίρου και είναι αποδεκτή από αυτήν, μεταξύ άλλων με προώθηση της τοπικής εμπειρογνωμοσύνης·
β)
μια προσέγγιση με βάση τα δικαιώματα που περιλαμβάνει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, είτε τα ατομικά και πολιτικά είτε τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, προκειμένου να ενσωματωθούν οι αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, να βοηθηθούν οι χώρες εταίροι στην τήρηση των διεθνών υποχρεώσεών τους όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και να στηριχθούν οι κάτοχοι αυτών των δικαιωμάτων, ιδίως οι φτωχοί και οι ευάλωτες ομάδες, κατά τη διεκδίκησή τους·
γ)
την ενδυνάμωση του πληθυσμού των χωρών εταίρων, συμμετοχικές και χωρίς αποκλεισμούς προσεγγίσεις της ανάπτυξης καθώς και ευρεία συμμετοχή όλων των τμημάτων της κοινωνίας στην αναπτυξιακή διεργασία και στον εθνικό και περιφερειακό διάλογο, περιλαμβανομένου του πολιτικού διαλόγου. Δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στον αντίστοιχο ρόλο των κοινοβουλίων, των τοπικών αρχών και της κοινωνίας των πολιτών, μεταξύ άλλων και όσον αφορά τη συμμετοχή, την εποπτεία και τη λογοδοσία·
δ)
αποτελεσματικούς τρόπους και μέσα συνεργασίας όπως ορίζονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014, σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΑΒ/ΟΟΣΑ, μεταξύ άλλων με τη χρήση καινοτόμων μέσων όπως ο συνδυασμός επιχορηγήσεων και δανείων καθώς και άλλοι μηχανισμοί επιμερισμού του κινδύνου σε επιλεγμένους τομείς και χώρες όπως επίσης και η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τα ζητήματα της βιωσιμότητας των χρεών, του αριθμού των μέσων αυτών και της απαίτησης για συστηματική αξιολόγηση του αντίκτυπου σύμφωνα με τους στόχους του παρόντος κανονισμού, ιδίως τη μείωση της φτώχειας.
Όλα τα προγράμματα, οι παρεμβάσεις και οι τρόποι και μηχανισμοί συνεργασίας προσαρμόζονται στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε χώρας ή περιφέρειας εταίρου, με έμφαση σε προσεγγίσεις βάσει προγραμμάτων, στη χορήγηση προβλέψιμης χρηματοδότησης για τη βοήθεια, στη συγκέντρωση ιδιωτικών πόρων, εξίσου από τοπικούς ιδιωτικούς φορείς, στην καθολική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες και στην ανάπτυξη και τη χρήση εθνικών συστημάτων·
ε)
τη συγκέντρωση εγχώριων εσόδων μέσω της ενίσχυσης της δημοσιονομικής πολιτικής των χωρών εταίρων για να μειωθεί η φτώχεια και η εξάρτηση από τη βοήθεια·
στ)
τον μεγαλύτερο αντίκτυπο των πολιτικών και του προγραμματισμού μέσω του συντονισμού, της συνέπειας και της εναρμόνισης μεταξύ των χορηγών για τη δημιουργία συνεργειών και την αποφυγή επικαλύψεων και επαναλήψεων, τη μεγαλύτερη συμπληρωματικότητα και στήριξη πρωτοβουλιών των χορηγών·
ζ)
τον συντονισμό στις χώρες και περιφέρειες εταίρους με βάση συμφωνημένες κατευθυντήριες γραμμές και αρχές βέλτιστης πρακτικής σχετικά με τον συντονισμό και την αποτελεσματικότητα της βοηθείας·
η)
προσεγγίσεις για την ανάπτυξη βάσει αποτελεσμάτων, που περιλαμβάνουν διαφανή και με πρωτοβουλία των χωρών πλαίσια αποτελεσμάτων με βάση, κατά περίπτωση, διεθνώς αποδεκτούς στόχους και δείκτες, όπως οι δείκτες των ΑΣΧ για την αξιολόγηση και διάδοση των αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένων των εκροών, της έκβασης και του αντικτύπου της αναπτυξιακής βοηθείας.
9. Η Ένωση στηρίζει όπου χρειάζεται την εφαρμογή διμερούς, περιφερειακής και πολυμερούς συνεργασίας και διαλόγου, την αναπτυξιακή διάσταση των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και την τριμερή συνεργασία. Η Ένωση προωθεί επίσης τη συνεργασία Νότου-Νότου.
10 Η Επιτροπή ενημερώνει και ανταλλάσσει τακτικά απόψεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
11. Η Επιτροπή επιδιώκει τακτική ανταλλαγή πληροφοριών με την κοινωνία των πολιτών και τις τοπικές αρχές.
12. Στις δραστηριότητές αναπτυξιακής συνεργασίας η Ένωση αξιοποιεί τις εμπειρίες και τα διδάγματα των κρατών μελών και τα χρησιμοποιεί από κοινού.
13. Η βοήθεια της Ένωσης δυνάμει του παρόντος κανονισμού δεν χρησιμοποιείται για την προμήθεια όπλων ή πυρομαχικών ούτε για επιχειρήσεις που έχουν στρατιωτικές συνέπειες ή συνέπειες στον τομέα της άμυνας.
ΤΙΤΛΟΣ ΙI
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Άρθρο 4
Υλοποίηση της βοηθείας από την Ένωση
Η βοήθεια της Ένωσης υλοποιείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2014 μέσω:
α)
γεωγραφικών προγραμμάτων·
β)
θεματικών προγραμμάτων αποτελουμένων από:
i)
ένα Συνολικό πρόγραμμα δημοσίων αγαθών και προκλήσεων, και
ii)
ένα πρόγραμμα για τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τις τοπικές αρχές· και
γ)
ενός Παναφρικανικού προγράμματος.
Άρθρο 5
Γεωγραφικά προγράμματα
1. Οι δραστηριότητες συνεργασίας της Ένωσης βάσει του παρόντος άρθρου υλοποιούνται μέσω δραστηριοτήτων σε εθνικό, περιφερειακό και ηπειρωτικό επίπεδο.
2. Ένα γεωγραφικό πρόγραμμα περιλαμβάνει τη συνεργασία στους κατάλληλους τομείς δραστηριότητας:
α)
σε περιφερειακό επίπεδο με τις χώρες εταίρους που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο α), ιδίως προκειμένου να μετριαστούν οι επιπτώσεις από τον τερματισμό της βοηθείας σε χώρες εταίρους που παρουσιάζουν μεγάλες και αυξανόμενες ανισότητες· ή
β)
διμερώς:
i)
με χώρες εταίρους που δεν είναι χώρες υψηλού μεσαίου εισοδήματος στον κατάλογο αναπτυσσόμενων χωρών της ΕΑΒ/ΟΟΣΑ ή δεν έχουν ΑΕΠ μεγαλύτερο του ενός τοις εκατό του παγκόσμιου ΑΕΠ,
ii)
σε έκτακτες περιπτώσεις, και ενόψει της σταδιακής κατάργησης των αναπτυξιακών επιχορηγήσεων, η διμερής συνεργασία μπορεί επίσης να αναληφθεί με περιορισμένο αριθμό χωρών-εταίρων, όταν αιτιολογείται δεόντως βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 2. Η εν λόγω σταδιακή κατάργηση πραγματοποιείται σε στενό συντονισμό με τους χορηγούς. Η διακοπή του εν λόγω είδους της συνεργασίας συνοδεύεται, όπου είναι σκόπιμο, από διάλογο πολιτικής με την ενδιαφερόμενη χώρα, με έμφαση στις ανάγκες των φτωχότερων και των πλέον ευάλωτων ομάδων.
3. Τα γεωγραφικά προγράμματα αντλούνται από τους τομείς συνεργασίας που περιέχονται στην Ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανάπτυξη, ως εκάστοτε τροποποιούνται δια συμφωνίας, καθώς και από τους ακόλουθους τομείς συνεργασίας, για να επιτευχθούν οι στόχοι που προβλέπονται στο άρθρο 2:
α)
ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και χρηστή διακυβέρνηση:
i)
ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και κράτος δικαίου·
ii)
ισότητα των φύλων, χειραφέτηση των γυναικών και ίσες ευκαιρίες για τις γυναίκες·
iii)
διαχείριση του δημόσιου τομέα σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο·
iv)
φορολογική πολιτική και διοίκηση·
v)
καταπολέμηση της διαφθοράς·
vi)
κοινωνία των πολιτών και τοπικές αρχές·
vii)
προώθηση και προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών.
β)
χωρίς αποκλεισμούς και βιώσιμη ανάπτυξη για την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού:
i)
υγεία, εκπαίδευση, κοινωνική προστασία, απασχόληση και πολιτισμός·
ii)
περιβάλλον επιχειρήσεων, περιφερειακή ολοκλήρωση και παγκόσμιες αγορές·
iii)
βιώσιμη γεωργία· επισιτιστική και διατροφική ασφάλεια·
iv)
βιώσιμη ενέργεια·
v)
διαχείριση των φυσικών πόρων, περιλαμβανομένων του εδάφους, των δασών και των υδάτων·
vi)
κλιματική αλλαγή και περιβάλλον.
γ)
άλλοι σημαντικοί τομείς για την ανάπτυξη:
i)
μετανάστευση και άσυλο·
ii)
σύνδεση της ανθρωπιστικής βοηθείας και της αναπτυξιακής συνεργασίας·
iii)
ανθεκτικότητα και μείωση του κινδύνου καταστροφών·
iv)
ανάπτυξη και ασφάλεια, περιλαμβανομένης της πρόληψης συγκρούσεων.
4. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τους τομείς συνεργασίας της παραγράφου 3 ορίζονται στο παράρτημα I.
5. Στο πλαίσιο του κάθε διμερούς προγράμματος, η Ένωση εστιάζει τη βοήθειά της κατά κανόνα το πολύ σε τρεις τομείς οι οποίοι συμφωνούνται με τη χώρα εταίρο όταν είναι δυνατό.
Άρθρο 6
Θεματικά προγράμματα
1. Οι δράσεις στο πλαίσιο θεματικών προγραμμάτων εισφέρουν προστιθέμενη αξία και συμπληρώνουν και εναρμονίζονται με δράσεις που χρηματοδοτούνται βάσει γεωγραφικών προγραμμάτων.
2. Για τον προγραμματισμό θεματικών δράσεων εφαρμόζεται τουλάχιστον ένας από τους ακόλουθους όρους:
α)
οι στόχοι πολιτικής της Ένωσης βάσει του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν με τον κατάλληλο ή αποτελεσματικό τρόπο μέσω γεωγραφικών προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, όταν δεν υπάρχει γεωγραφικό πρόγραμμα ή όταν το πρόγραμμα αυτό έχει ανασταλεί ή όταν δεν υπάρχει συμφωνία για τη δράση με τη σχετική χώρα εταίρο·
β)
οι δράσεις αφορούν παγκόσμιες προτεραιότητες που στηρίζουν διεθνώς συμφωνηθέντες αναπτυξιακούς στόχους ή παγκόσμια δημόσια αγαθά και προκλήσεις ·
γ)
οι δράσεις έχουν πολυπεριφερειακό, πολυκρατικό ή/και οριζόντιο χαρακτήρα·
δ)
οι δράσεις υλοποιούν καινοτόμες πολιτικές ή πρωτοβουλίες με στόχο την τεκμηρίωση μελλοντικών δράσεων·
ε)
οι δράσεις αντανακλούν μια πολιτική προτεραιότητα της Ένωσης ή διεθνή υποχρέωση ή δέσμευσή της σχετικά με την αναπτυξιακή συνεργασία.
3. Εκτός αν προβλέπεται άλλως στον παρόντα κανονισμό, οι θεματικές δράσεις θα ωφελήσουν άμεσα τις χώρες ή τα εδάφη του άρθρου 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) και εκτελούνται επιτοπίως. Οι δράσεις μπορούν να πραγματοποιούνται εκτός των εν λόγω χωρών ή εδαφών αν αυτός είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να επιτευχθούν οι στόχοι του οικείου προγράμματος.
Άρθρο 7
Παγκόσμια δημόσια αγαθά και προκλήσεις
1. Ο στόχος της βοηθείας της Ένωσης στο πλαίσιο του προγράμματος «Παγκόσμια δημόσια αγαθά και προκλήσεις» είναι να στηρίξει δράσεις στους εξής τομείς:
α)
περιβάλλον και κλιματική αλλαγή·
β)
βιώσιμη ενέργεια·
γ)
ανθρώπινη ανάπτυξη, μεταξύ άλλων αξιοπρεπής εργασία, κοινωνική δικαιοσύνη και πολιτισμός·
δ)
επισιτιστική και διατροφική ασφάλεια και βιώσιμη γεωργία· και
ε)
μετανάστευση και άσυλο.
2. Περισσότερες λεπτομέρειες για τους τομείς συνεργασίας της παραγράφου 1 ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ τμήμα Α.
Άρθρο 8
Οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τοπικές αρχές
1. Ο στόχος της βοηθείας της Ένωσης βάσει του προγράμματος «Οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τοπικές αρχές» είναι να ενισχύσει τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τις τοπικές αρχές σε χώρες εταίρους και, όταν αυτό προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, στην Ένωση και δικαιούχους επιλέξιμους δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 231/2014.
Οι δραστηριότητες που χρηματοδοτούνται εκτελούνται κυρίως από τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τις τοπικές αρχές. Όταν κρίνεται απαραίτητο χάριν αποτελεσματικότητος, οι εν λόγω δραστηριότητες μπορούν να εκτελεστούν και από άλλους φορείς προς όφελος των σχετικών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και τοπικών αρχών.
2. Περισσότερες λεπτομέρειες για τους τομείς συνεργασίας βάσει του παρόντος άρθρου ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ τμήμα Β.
Άρθρο 9
Παναφρικανικό Πρόγραμμα
1. Ο στόχος της βοηθείας της Ένωσης βάσει του Παναφρικανικού Προγράμματος είναι να στηρίξει την στρατηγική εταιρική σχέση ΕΕ-Αφρικής και τις ακόλουθες σχετικές τροποποιήσεις και προσθήκες, για να καλύψει δραστηριότητες διαπεριφερειακού, ηπειρωτικού ή παγκόσμιου χαρακτήρα στην Αφρική και με αυτήν.
2. Το Παναφρικανικό Πρόγραμμα συμπληρώνει και εναρμονίζεται με άλλα προγράμματα δυνάμει του παρόντος κανονισμού, καθώς και με άλλους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς της εξωτερικής δράσης της Ένωσης, ιδίως το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Γειτονίας.
3. Περισσότερες λεπτομέρειες για τους τομείς συνεργασίας βάσει του παρόντος άρθρου ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ.
ΤΙΤΛΟΣ IΙΙ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ
Άρθρο 10
Γενικό πλαίσιο
1. Για τα γεωγραφικά προγράμματα, τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα για χώρες και περιφέρειες εταίρους εκπονούνται βάσει εγγράφου στρατηγικής, όπως προβλέπει το άρθρο 11.
Για τα θεματικά προγράμματα, τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα εκπονούνται σύμφωνα με το άρθρο 13.
Το Παναφρικανικό πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα εκπονείται σύμφωνα με το άρθρο 14.
2. Η Επιτροπή εγκρίνει τα εκτελεστικά μέτρα του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014 βάσει των εγγράφων προγραμματισμού των άρθρων 11, 13 και 14 του παρόντος κανονισμού.
3. Η στήριξη της Ένωσης μπορεί επίσης να λαμβάνει τη μορφή μέτρων τα οποία δεν καλύπτονται από τα έγγραφα που αναφέρονται στα άρθρα 11, 13 και 14 του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014.
4. Η Ένωση και τα κράτη μέλη συνεννοούνται σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας προγραμματισμού και καθ' όλη της τη διάρκεια, για να προαγάγουν τη συνεκτικότητα, τη συμπληρωματικότητα και τη συνοχή των δραστηριοτήτων συνεργασίας τους. Η διαβούλευση αυτή μπορεί να καταλήξει σε κοινό προγραμματισμό Ένωσης και κρατών μελών της. Η Ένωση συνεννοείται και με άλλους χορηγούς και αναπτυξιακούς παράγοντες και με αντιπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών, τοπικές αρχές και άλλους εκτελεστικούς φορείς. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τηρείται ενήμερο.
5. Ο προγραμματισμός βάσει του παρόντος κανονισμού λαμβάνει δεόντως υπόψη τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στις χώρες εταίρους.
6. Επιτρέπεται ορισμένα κεφάλαια προβλεπόμενα δια του παρόντος κανονισμού να μένουν αδιάθετα ώστε η Ένωση να μπορεί να αντιμετωπίσει απρόβλεπτες περιστάσεις και ειδικότερα ευαίσθητες καταστάσεις, κρίσεις και καταστάσεις μετά την κρίση, καθώς και να είναι δυνατός ο συγχρονισμός με τους κύκλους στρατηγικής των χωρών εταίρων και η τροποποίηση της ενδεικτικής κατανομής κονδυλίων μετά τις επανεξετάσεις δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 5, του άρθρου 13 παράγραφος 2 και του άρθρου 14 παράγραφος 3. Με την επιφύλαξη μεταγενέστερης διάθεσης ή ανακατανομής με τις διαδικασίες του άρθρου 15, η χρήση αυτών των κεφαλαίων θα αποφασιστεί αργότερα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2014.
Το μέρος των αχρησιμοποίητων κεφαλαίων κάθε τύπου προγράμματος δεν υπερβαίνει το 5 %, με εξαίρεση τους σκοπούς του συγχρονισμού και ισχύει για τις χώρες του άρθρου 12 παράγραφος 1.
7. Με την επιφύλαξη του άρθρου 2 παράγραφος 3, η Επιτροπή μπορεί να συμπεριλάβει συγκεκριμένη κατανομή πιστώσεων προκειμένου να συνδράμει χώρες και περιφέρειες εταίρους, με σκοπό την ενδυνάμωση της συνεργασίας τους με γειτονικές εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης.
8. Τυχόν προγραμματισμός ή αναθεωρήσεις προγραμμάτων που πραγματοποιούνται μετά τη δημοσίευση της ενδιάμεσης έκθεσης του άρθρου17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014 λαμβάνουν υπόψη τα αποτελέσματα, τα ευρήματα και τα συμπεράσματα της εν λόγω έκθεσης.
Άρθρο 11
Έγγραφα προγραμματισμού για γεωγραφικά προγράμματα
1. Η κατάρτιση, εφαρμογή και αναθεώρηση όλων των εγγράφων προγραμματισμού στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου πραγματοποιείται σύμφωνα με τις αρχές της πολιτικής συνοχής για την ανάπτυξη και τις αρχές της αποτελεσματικότητας της βοηθείας: δημοκρατική οικειοποίηση, εταιρική σχέση, συντονισμός, εναρμόνιση, ευθυγράμμιση με τα συστήματα της χώρας ή της περιφέρειας εταίρου, διαφάνεια, αμοιβαία λογοδοσία και προσανατολισμός με γνώμονα τα αποτελέσματα, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 4 έως 8. Όπου είναι εφικτό, η περίοδος προγραμματισμού συγχρονίζεται με τους στρατηγικούς κύκλους της χώρας εταίρου.
Τα έγγραφα προγραμματισμού για γεωγραφικά προγράμματα, περιλαμβανομένων των κοινών εγγράφων προγραμματισμού, βασίζονται, στο μέτρο του δυνατού, σε διάλογο μεταξύ της Ένωσης, των κρατών μελών και της οικείας χώρας ή περιφέρειας εταίρου, περιλαμβανομένων των εθνικών και περιφερειακών κοινοβουλίων, στον οποίο συμμετέχει η κοινωνία των πολιτών και οι περιφερειακές και τοπικές αρχές καθώς και άλλα μέρη, ώστε να ενισχυθεί η οικειοποίηση της διαδικασίας και να ενθαρρυνθεί η στήριξη εθνικών αναπτυξιακών στρατηγικών, ιδίως των στρατηγικών για τη μείωση της φτώχειας.
2. Τα έγγραφα στρατηγικής συντάσσονται από την Ένωση για να εξασφαλισθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο αναπτυξιακής συνεργασίας μεταξύ της Ένωσης και της οικείας χώρας ή περιφέρειας εταίρου, σύμφωνα με τον γενικό σκοπό, το πεδίο εφαρμογής, τους στόχους, τις αρχές και τις περί πολιτικής διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
3. Κανένα έγγραφο στρατηγικής δεν απαιτείται για:
α)
χώρες που έχουν εθνική αναπτυξιακή στρατηγική με τη μορφή ενός εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου ή παρόμοιου αναπτυξιακού εγγράφου, το οποίο είναι αποδεκτό από την Επιτροπή ως βάση για το αντίστοιχο πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα, κατά την έγκριση του τελευταίου εγγράφου·
β)
χώρες ή περιφέρειες για τις οποίες έχει καταρτιστεί κοινό έγγραφο-πλαίσιο που θεσπίζει συνολική στρατηγική της Ένωσης και περιλαμβάνει ειδικό κεφάλαιο για την αναπτυξιακή πολιτική·
γ)
χώρες ή περιφέρειες για τις οποίες έχει συμφωνηθεί ένα κοινό πολυετές έγγραφο προγραμματισμού μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών·
δ)
περιφέρειες που έχουν μια στρατηγική από κοινού συμφωνηθείσα με την Ένωση ·
ε)
χώρες με τις οποίες η Ένωση σκοπεύει να συγχρονίσει τη στρατηγική της με νέο εθνικό κύκλο που θα αρχίζει πριν την 1η Ιανουαρίου 2017· σε αυτές τις περιπτώσεις, το πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα για την ενδιάμεση περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2014 και της αρχής νέου εθνικού κύκλου περιλαμβάνει την αντίδραση της Ένωσης για την εν λόγω χώρα·
στ)
χώρες ή περιφέρειες που χρηματοδοτούνται με κεφάλαια της Ένωσης βάσει του παρόντος κανονισμού τα οποία δεν υπερβαίνουν τα 50 000 000 EUR για την περίοδο 2014-2020·
Στην περίπτωση των στοιχείων β) και στ) του πρώτου εδαφίου, το πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα για τη συγκεκριμένη χώρα ή περιφέρεια περιλαμβάνει την αναπτυξιακή στρατηγική της Ένωσης για τη συγκεκριμένη χώρα ή περιφέρεια.
4. Τα έγγραφα στρατηγικής υπόκεινται σε ενδιάμεση ή, ενδεχομένως, σε ad hoc επανεξέταση με την εφαρμογή, αν χρειαστεί, των διαδικασιών και αρχών οι οποίες ορίζονται στις συμφωνίες εταιρικής σχέσης και συνεργασίας που συνάπτονται με τις οικείες χώρες ή περιφέρειες.
5. Πολυετή ενδεικτικά προγράμματα για τα γεωγραφικά προγράμματα καταρτίζονται για κάθε μία από τις χώρες ή τις περιφέρειες που εισπράττουν ένα ενδεικτικό ποσό από τα κεφάλαια της Ένωσης βάσει του παρόντος κανονισμού. Με εξαίρεση τις χώρες ή τις περιφέρειες που αναφέρονται στα στοιχεία ε) και στ) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 3, τα έγγραφα αυτά συντάσσονται βάσει των εγγράφων στρατηγικής ή ισοδύναμων εγγράφων όπως αναφέρονται στην παράγραφο 3.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού,, το κοινό έγγραφο πολυετούς προγραμματισμού που προβλέπεται στο στοιχείο γ) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου μπορεί να εκληφθεί ως πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα όταν είναι σύμφωνο με τις αρχές και τους όρους που θεσπίζονται στην παρούσα παράγραφο, συμπεριλαμβανομένης μιας ενδεικτικής κατανομής κεφαλαίων, και με βάση τις διαδικασίες του άρθρου 15.
Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα για τα γεωγραφικά προγράμματα ορίζουν τους τομείς προτεραιότητας που επιλέγονται για χρηματοδότηση από την Ένωση, τους ειδικούς στόχους, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, σαφείς, συγκεκριμένους και διαφανείς δείκτες επιδόσεων, τις ενδεικτικές χρηματοδοτήσεις, συνολικά και ανά τομέα προτεραιότητας και, όπου έχει εφαρμογή, των διαδικασιών βοηθείας.
Η Επιτροπή εγκρίνει τις πολυετείς ενδεικτικές πιστώσεις στο εσωτερικό κάθε γεωγραφικού προγράμματος σύμφωνα με τις γενικές αρχές του παρόντος κανονισμού, βάσει των κριτηρίων του άρθρου 3 παράγραφος 2, και λαμβάνοντας υπόψη, παράλληλα με την ιδιαιτερότητα του κάθε προγράμματος, τις ειδικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι χώρες ή περιφέρειες που βρίσκονται σε κρίση, είναι ευάλωτες, ασταθείς βρίσκονται σε πόλεμο ή αντιμετωπίζουν συχνές καταστροφές.
Κατά περίπτωση, οι χρηματοδοτήσεις μπορεί να δοθούν υπό μορφή εύρους τιμών ή/και ορισμένα κεφάλαια μπορεί να μένουν αδιάθετα. Δεν μπορεί να προβλεφθεί ενδεικτική χρηματοδότηση πέραν της περιόδου 2014-2020 εκτός εάν υπόκειται ρητώς στη διαθεσιμότητα πόρων πέραν αυτής της περιόδου.
Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα για τα γεωγραφικά προγράμματα μπορούν αν χρειασθεί να επανεξετάζονται, μεταξύ άλλων και για την αποτελεσματική εφαρμογή τους, λαμβάνοντας υπόψη ενδιάμεσες ή ad hoc επανεξετάσεις του εγγράφου στρατηγικής στο οποίο βασίζονται.
Οι ενδεικτικές χρηματοδοτήσεις, οι προτεραιότητες, οι συγκεκριμένοι στόχοι, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, οι δείκτες επιδόσεων και οι διαδικασίες βοηθείας, όπου υπάρχουν, μπορούν επίσης να προσαρμόζονται κατόπιν επανεξετάσεων, ιδίως μετά από κατάσταση κρίσης ή μετά από κρίση.
Οι επανεξετάσεις καλύπτουν τις ανάγκες καθώς και τη δέσμευση και την πρόοδο προς τους συμφωνηθέντες στόχους ανάπτυξης, περιλαμβανομένων αυτών που αναφέρονται στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τη χρηστή διακυβέρνηση.
6. Η Επιτροπή υποβάλει έκθεση ως προς τον κοινό προγραμματισμό με τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της ενδιάμεσης έκθεσης του άρθρου 17 του κανονισμού (EΕ) αριθ. 236/2014 και περικλείει σε αυτήν συστάσεις αν ο κοινός προγραμματισμός δεν έχει επιτευχθεί πλήρως.
Άρθρο 12
Προγραμματισμός για χώρες και περιφέρειες σε κατάσταση κρίσης, μετά από κρίση ή σε επισφαλή κατάσταση
1. Κατά την κατάρτιση των εγγράφων προγραμματισμού για χώρες και περιφέρειες σε κατάσταση κρίσης, μετά από κρίση ή που βρίσκονται σε επισφαλή κατάσταση ή είναι επιρρεπείς σε φυσικές καταστροφές, λαμβάνονται δεόντως υπόψη ο βαθμός έκθεσης, οι ειδικές ανάγκες και η εκεί επικρατούσα κατάσταση.
Λαμβάνεται η απαιτούμενη μέριμνα για την πρόληψη συγκρούσεων, για την οικοδόμηση του κράτους και της ειρήνης, για τη συμφιλίωση μετά από συγκρούσεις και για μέτρα ανοικοδόμησης, καθώς και για τον ρόλο των γυναικών και τα δικαιώματα των παιδιών στις διαδικασίες αυτές.
Όταν ορισμένες χώρες ή περιφέρειες εταίροι εμπλέκονται άμεσα ή επηρεάζονται από μια κατάσταση κρίσης, μετά από κρίση ή επισφαλή κατάσταση, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση του συντονισμού μεταξύ της επείγουσας βοηθείας, της αποκατάστασης και της ανάπτυξης μεταξύ όλων των σχετικών φορέων, ώστε να διευκολυνθεί η μετάβαση από μια κατάσταση επείγουσας ανάγκης στην ανάπτυξη.
Τα έγγραφα προγραμματισμού για χώρες και περιφέρειες που είναι ευάλωτες ή πλήττονται τακτικά από φυσικές καταστροφές προβλέπουν ετοιμότητα για την αντιμετώπιση και την πρόληψη των καταστροφών και για τη διαχείριση των συνεπειών τέτοιων καταστροφών, αντιμετωπίζουν την ευπάθεια σε τέτοιου είδους κλυδωνισμούς και ενισχύουν την ανθεκτικότητα.
2. Για δεόντως αιτιολογημένους επιτακτικούς λόγους επείγουσας ανάγκης, όπως καταστάσεις κρίσεων ή άμεσης απειλής κατά της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή των θεμελιωδών ελευθεριών, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει αμέσως εφαρμοστέες εκτελεστικές πράξεις με τη διαδικασία επείγοντος στην οποία παραπέμπει το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014 για να τροποποιεί στρατηγικά έγγραφα και πολυετή ενδεικτικά προγράμματα που αναφέρονται στο άρθρο 11 του παρόντος κανονισμού.
Οι επανεξετάσεις αυτές μπορεί να προτείνουν μια ειδική και προσαρμοσμένη στρατηγική που διασφαλίζει τη μετάβαση σε μακροπρόθεσμη συνεργασία και ανάπτυξη, με την προώθηση ενός καλύτερου συντονισμού και τη μετάβαση από τους μηχανισμούς της ανθρωπιστικής βοηθείας σε μηχανισμούς αναπτυξιακής πολιτικής.
Άρθρο 13
Έγγραφα προγραμματισμού για θεματικά προγράμματα
1. Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα για θεματικά προγράμματα καθορίζουν τη στρατηγική της Ένωσης για το εκάστοτε θέμα και, σε σχέση με το πρόγραμμα για τα παγκόσμια δημόσια αγαθά και τις προκλήσεις, για κάθε τομέα συνεργασίας, τις προτεραιότητες που επιλέγονται για χρηματοδότηση από την Ένωση, τους ειδικούς στόχους, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, σαφείς, συγκεκριμένους και διαφανείς δείκτες επιδόσεων, τη διεθνή κατάσταση και τις δραστηριότητες των κυριότερων εταίρων και, κατά περίπτωση, τις διαδικασίες βοηθείας.
Κατά περίπτωση, καθορίζονται οι πόροι και οι δραστηριότητες παρέμβασης για συμμετοχή σε παγκόσμιες πρωτοβουλίες.
Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα για θεματικά προγράμματα, συμπληρώνουν τα γεωγραφικά προγράμματα και είναι σύμφωνα με τα έγγραφα στρατηγικής του άρθρου 11 παράγραφος 2.
2. Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα για θεματικά προγράμματα, προβλέπουν επίσης την ενδεικτική χρηματοδότηση, συνολικά, ανά τομέα συνεργασίας και ανά τομέα προτεραιότητας. Κατά περίπτωση, η ενδεικτική χρηματοδότηση είναι δυνατό να χορηγείται με τη μορφή εύρους τιμών ή/και ορισμένα κεφάλαια μπορεί να μένουν αδιάθετα.
Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα για θεματικά προγράμματα, τροποποιούνται όταν είναι απαραίτητο για την αποτελεσματική εφαρμογή τους, λαμβάνοντας υπόψη ενδιάμεσες ή ad hoc επανεξετάσεις.
Οι ενδεικτικές κατανομές κονδυλίων, οι προτεραιότητες, οι ειδικοί στόχοι, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, οι δείκτες επιδόσεων και οι τυχόν διαδικασίες βοηθείας μπορούν επίσης να προσαρμόζονται ως αποτέλεσμα των επανεξετάσεων.
Άρθρο 14
Έγγραφα προγραμματισμού για το Παναφρικανικό Πρόγραμμα
1. Για το Παναφρικανικό πρόγραμμα, η κατάρτιση, η εφαρμογή και η επανεξέταση των εγγράφων προγραμματισμού συνάδουν προς τις αρχές της αποδοτικότητας της βοηθείας κατά τα αναφερόμενα στις παραγράφους 4 έως 8 του άρθρου 3.
Για το Παναφρικανικό πρόγραμμα τα έγγραφα προγραμματισμού βασίζονται σε διάλογο που πραγματοποιείται με τη συμμετοχή όλων των σχετικών ενδιαφερόμενων φορέων, όπως το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο.
2. Στο πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα για το Παναφρικανικό Πρόγραμμα καθορίζονται οι προτεραιότητες που επιλέγονται για χρηματοδότηση από την Ένωση, οι ειδικοί στόχοι, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, σαφείς, συγκεκριμένοι και διαφανείς δείκτες επιδόσεων και, όπου έχει εφαρμογή, οι διαδικασίες βοηθείας.
Για το Παναφρικανικό πρόγραμμα το πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα είναι εναρμονισμένο με τα γεωγραφικά και τα θεματικά προγράμματα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.
3. Για το Παναφρικανικό πρόγραμμα το πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα προβλέπει επίσης τις ενδεικτικές χρηματοδοτήσεις, συνολικά, ανά τομέα συνεργασίας και ανά τομέα προτεραιότητας. Ανάλογα με την περίπτωση, η ενδεικτική αυτή χρηματοδότηση μπορεί να παρέχεται υπό μορφή εύρους τιμών.
Για το Παναφρικανικό πρόγραμμα το πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα υπόκειται σε επανεξέταση όταν αυτό επιβάλλεται για την αντιμετώπιση απρόβλεπτων προκλήσεων ή δυσχερειών εφαρμογής, και για να ληφθούν υπόψη τυχόν αναθεωρήσεις της στρατηγικής εταιρικής σχέσης.
Άρθρο 15
Έγκριση εγγράφων στρατηγικής και έκδοση πολυετών ενδεικτικών προγραμμάτων
1. Η Επιτροπή εγκρίνει τα έγγραφα στρατηγικής του άρθρου 11 και εγκρίνει πολυετή ενδεικτικά προγράμματα κατ' άρθρο 11, 13 και 14 μέσω εκτελεστικών πράξεων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου16 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014. Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται και σε επανεξετάσεις οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τη σημαντική τροποποίηση της στρατηγικής ή του προγραμματισμού της.
2. Για δεόντως αιτιολογημένους επιτακτικούς λόγους επείγουσας ανάγκης, όπως καταστάσεις κρίσεων ή άμεσης απειλής κατά της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή των θεμελιωδών ελευθεριών, η Επιτροπή μπορεί να επανεξετάζει στρατηγικά έγγραφα σύμφωνα με το άρθρο 11 του παρόντος κανονισμού και πολυετή ενδεικτικά προγράμματα σύμφωνα με τα άρθρα 11, 13 και 14 του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014.
ΤΙΤΛΟΣ ΙV
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 16
Συμμετοχή τρίτης χώρας μη επιλέξιμης βάσει του παρόντος κανονισμού
Σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιστάσεις και χωρίς να θίγεται το άρθρο 2 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού, προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή και η αποτελεσματικότητα της χρηματοδότησης της Ένωσης ή για να ενισχυθεί η περιφερειακή ή διαπεριφερειακή συνεργασία, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίζει, εντός των πολυετών ενδεικτικών προγραμμάτων και σύμφωνα με το άρθρο 15 του παρόντος κανονισμού ή τα σχετικά εκτελεστικά μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014, να επεκτείνει την επιλεξιμότητα δράσεων σε χώρες και εδάφη που, υπό διαφορετικές συνθήκες, δεν θα ήταν επιλέξιμες για χρηματοδότηση βάσει του άρθρου 1 του παρόντος κανονισμού, εφόσον η προς υλοποίηση δράση έχει παγκόσμιο, περιφερειακό, διαπεριφερειακό ή διασυνοριακό χαρακτήρα.
Άρθρο 17
Ανάθεση εξουσίας στην Επιτροπή
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 18 για να τροποποιεί:
α)
τις λεπτομέρειες σχετικά με τους τομείς συνεργασίας που αναφέρονται:
i)
στο άρθρο 5 παράγραφος 3, όπως ορίζονται στο παράρτημα I, μέρη Α και Β·
ii)
στο άρθρο 7 παράγραφος 2, όπως ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Α·
iii)
στο άρθρο 8 παράγραφος 2, όπως ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Β·
iv)
στο άρθρο 9 παράγραφος 3, όπως ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ και ειδικότερα σε ό,τι αφορά στη συνέχεια που δίνεται στις συνόδους κορυφής Αφρικής-ΕΕ·
β)
τις ενδεικτικές κατανομές των χρηματοδοτήσεων στο πλαίσιο των γεωγραφικών προγραμμάτων και του θεματικού προγράμματος «παγκόσμια δημόσια αγαθά και προκλήσεις», ως έχει στο παράρτημα IV. Οι τροποποιήσεις δεν θα έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση του αρχικού ποσού κατά ποσοστό άνω του 5 %, εκτός από τις κατανομές δυνάμει του παραρτήματος ΙV παράγραφος 1) στοιχείο β).
2. Συγκεκριμένα, μετά τη δημοσίευση της ενδιάμεσης επανεξέτασης, σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014 και βάσει των συστάσεων που περιέχονται στην ενδιάμεση έκθεση, η Επιτροπή εκδίδει τις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, έως τις 31 Μαρτίου 2018.
Άρθρο 18
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης πράξεων κατ' εξουσιοδότηση ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η αναφερόμενη στο άρθρο 17 εξουσία έκδοσης πράξεων κατ' εξουσιοδότηση ανατίθεται στην Επιτροπή για την περίοδο ισχύος του παρόντος κανονισμού.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 17 μπορεί να ανακληθεί οποτεδήποτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση εξουσίας που ορίζεται στη συγκεκριμένη απόφαση. Τίθεται σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που βρίσκονται ήδη σε ισχύ.
4. Μόλις εκδώσει κατ' εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η εκδοθείσα σύμφωνα με το άρθρο 17 κατ' εξουσιοδότηση πράξη τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν αμφότερα ενημερώσει την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η ανωτέρω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 19
Επιτροπή
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή (η επιτροπή του ΜΑΣ). Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Ένας παρατηρητής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων συμμετέχει στις εργασίες της επιτροπής του ΜΑΣ για τα θέματα που αφορούν την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Άρθρο 20
Ποσό δημοσιονομικής αναφοράς
1. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού κατά την περίοδο 2014-2020 ανέρχεται σε 19 661 639 000 EUR.
Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός των ορίων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
2. Τα αναφερόμενα στα άρθρα 5 έως 9 ενδεικτικά ποσά που διατίθενται σε κάθε πρόγραμμα για την περίοδο 2014-2020, ορίζονται στο παράρτημα IV.
3. Όπως ορίζεται στο άρθρο 18 παράγραφος 4 του κανονισμού (EΕ) αριθ. 1288/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16), ένα ενδεικτικό ποσό 1 680 000 000 EUR από τα διάφορα εργαλεία χρηματοδότησης της εξωτερικής δράσης (μηχανισμός αναπτυξιακής συνεργασίας, ευρωπαϊκός μηχανισμός γειτονίας, μέσο εταιρικής σχέσης για τη συνεργασία με τρίτες χώρες και μηχανισμός προενταξιακής βοηθείας), κατανέμεται στις δράσεις μαθησιακής κινητικότητας προς ή από χώρες-εταίρους εν τη εννοία του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1288/2013 και στον διάλογο σχετικά με τη συνεργασία και τις πολιτικές με αρχές/ιδρύματα/οργανώσεις από τις εν λόγω χώρες.
Για τη χρησιμοποίηση της χρηματοδότησης αυτής εφαρμόζονται οι διατάξεις του κανονισμού (EΕ) αριθ. 1288/2013.
Η χρηματοδότηση καθίσταται διαθέσιμη μέσω δύο πολυετών χορηγήσεων που θα καλύπτουν τα πρώτα τέσσερα χρόνια και τα υπόλοιπα τρία χρόνια αντίστοιχα. Αυτά τα κονδύλια συνυπολογίζονται στον πολυετή ενδεικτικό προγραμματισμό του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με τις διαπιστωθείσες ανάγκες και τις προτεραιότητες των σχετικών χωρών. Οι χορηγήσεις μπορούν να αναθεωρηθούν σε περίπτωση σοβαρών απρόβλεπτων περιστάσεων ή σημαντικών πολιτικών αλλαγών σύμφωνα με τις εξωτερικές προτεραιότητες της Ένωσης.
4. Η χρηματοδότηση βάσει του παρόντος κανονισμού για δράσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3 δεν υπερβαίνει τα 707 000 000 EUR. Τα κεφάλαια αντλούνται από τις χρηματοδοτικές κατανομές για γεωγραφικά προγράμματα και προσδιορίζονται η αναμενόμενη περιφερειακή κατανομή και τα είδη δράσεων. Η βάσει του παρόντος κανονισμού χρηματοδότηση για δράσεις που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1288/2013 χρησιμοποιείται για δράσεις στις χώρες εταίρους που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, ενώ ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στις φτωχότερες χώρες. Η δράση κινητικότητας σπουδαστών και προσωπικού μεταξύ συμμετεχουσών και χωρών εταίρων που χρηματοδοτείται με τη διάθεση κονδυλίων από τον παρόντα κανονισμό, εστιάζεται σε τομείς που είναι σημαντικοί για τη βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη των αναπτυσσόμενων χωρών.
5. Στην ετήσια έκθεσή της σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού, κατά το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014 η Επιτροπή περιλαμβάνει κατάλογο όλων των δράσεων της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου οι οποίες χρηματοδοτούνται με κονδύλια που προέρχονται από τον παρόντα κανονισμό, καθώς και εκτίμηση της συμμόρφωσής τους με τους στόχους και τις αρχές που ορίζονται στα άρθρα 2 και 3.
Άρθρο 21
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σύμφωνα με την απόφαση 2010/427/ΕΕ.
Άρθρο 22
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και εφαρμόζεται άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 11 Μαρτίου 2014.