РЕГЛАМЕНТ (ЕС) 2015/322 НА СЪВЕТА
от 2 март 2015 година
относно изпълнението на 11-ия европейски фонд за развитие
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за Европейския съюз и Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Споразумението за партньорство между членовете на групата държави от Африка, Карибите и Тихоокеанския басейн, от една страна, и Европейската общност и нейните държави членки, от друга страна, с последните му изменения (1) („Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС“),
като взе предвид Вътрешното споразумение между представителите на правителствата на държавите - членки на Европейския съюз, заседаващи в рамките на Съвета, относно финансирането на помощта от Европейския съюз по линия на многогодишната финансова рамка за периода 2014 - 2020 г. в съответствие със Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС и относно разпределението на финансовата помощ за отвъдморските страни и територии, за които се прилага част четвърта от Договора за функционирането на Европейския съюз (2) („Вътрешното споразумение“), и по-специално член 10, параграф 1 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като взе предвид становището на Европейската инвестиционна банка,
като има предвид, че:
(1)
С Решение № 1/2013 на Съвета на министрите АКТБ - ЕС (3) се определя многогодишната финансова рамка за сътрудничеството с държавите от Африка, Карибите и Тихоокеанския басейн (АКТБ) за периода 2014 - 2020 г., като се добавя ново приложение Iв към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС.
(2)
С Вътрешното споразумение се определят различните финансови пакети на 11-ия европейски фонд за развитие ЕФР), алгоритъмът за вноските и вноските към 11-ия ЕФР, създават се Комитетът за ЕФР и Комитетът за Инвестиционния инструмент („Комитетът за ИИ“) и се определят тежестта на гласовете и правилото за квалифицирано мнозинство в рамките на посочените комитети.
(3)
Освен това с Вътрешното споразумение се определя общият размер на помощта от Съюза за групата държави от АКТБ („държавите от АКТБ“) (с изключение на Република Южна Африка) и за отвъдморските страни и територии (ОСТ) на 30 506 млн. евро от вноски на държавите членки за седемгодишния период 2014 - 2020 г. От тази сума 29 089 млн. евро се заделят за държавите от АКТБ, както е определено в многогодишната финансова рамка за периода 2014 - 2020 г., посочена в приложение Iв към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, 364,5 млн. евро - за ОСТ, и 1 052,5 млн. евро - за Комисията за разходи за подкрепа, свързани с програмирането и изпълнението на ЕФР от Комисията, от които най-малко 76,3 млн. евро трябва да се заделят за мерки на Комисията, насочени към подобряване на въздействието на програмите по ЕФР, както е посочено в член 6, параграф 3 от Вътрешното споразумение.
(4)
Средствата от 11-ия ЕФР, заделени за ОСТ, се уреждат от Решение 2013/755/ЕС на Съвета (4) и от разпоредбите за неговото прилагане и всички техни последващи изменения.
(5)
Мерките, попадащи в обхвата на Регламент (ЕО) № 1257/96 на Съвета (5) и отговарящи на определените в него условия за финансиране, следва да бъдат финансирани от 11-ия ЕФР само при изключителни обстоятелства, когато такава помощ е необходима, за да се осигури непрекъснатост на сътрудничеството при преход от криза към стабилни условия за развитие, и не може да бъде финансирана от общия бюджет на Съюза.
(6)
На 11 април 2006 г. Съветът прие принципите за финансиране от ЕФР на Механизма за подкрепа на мира в Африка и договори бъдещите условия и форми на механизма.
(7)
Държавите от АКТБ също така ще могат да получават помощ от Съюза по линия на тематични програми съгласно Регламент (ЕС) № 233/2014 на Европейския парламент и на Съвета (6), Регламент (ЕС) № 234/2014 на Европейския парламент и на Съвета (7), Регламент (ЕС) № 230/2014 на Европейския парламент и на Съвета (8) и Регламент (ЕС) № 235/2014 на Европейския парламент и на Съвета (9). Тези програми следва да добавят стойност към програмите, финансирани по линия на 11-ия ЕФР, да са съгласувани с тях и да ги допълват.
(8)
Както се посочва в съображение 8 от Регламент (ЕС) № 1288/2013 на Европейския парламент и на Съвета (10), с цел насърчаване на международното измерение на висшето образование могат да се предоставят средства от Европейския фонд за развитие, в съответствие с приложимите за това процедури, за действия за мобилност с учебна цел към държави извън ЕС или от тях и за сътрудничество и диалог по въпросите на политиката с органи, институции и организации от тези държави. Разпоредбите на Регламент (ЕС) № 1288/2013 ще се прилагат за използването на тези финансови средства.
(9)
Регионалното сътрудничество между държавите от АКТБ, ОСТ и най-отдалечените региони на Съюза следва да бъде допълнително насърчавано. В съответствие с член 10, параграф 1 от Вътрешното споразумение регламентът за изпълнение следва да съдържа подходящи мерки, които позволяват постигане на съответствие между финансирането на кредити от 11-ия ЕФР и Европейския фонд за регионално развитие за финансиране на проекти за сътрудничество между най-отдалечените региони на ЕС и държавите от АКТБ, както и ОСТ в Карибите, Западна Африка и Индийския океан, по-специално опростени механизми за съвместно управление на такива проекти.
(10)
За да се изпълни 11-ият ЕФР, следва да се установи процедурата за програмиране, разглеждане и одобряване на помощта, както и да се определят подробните правила за контрол върху нейното използване.
(11)
Европейският консенсус за развитие от 22 декември 2005 г. и заключенията на Съвета от 14 май 2012 г. относно „Повишаване на въздействието на политиката на ЕС за развитие: програма за промяна“ следва да осигурят общата рамка на политиката за насочване на програмирането и изпълнението на 11-ия ЕФР, включително договорените на международно равнище принципи за ефективност на помощта, като принципите, съдържащи се в Парижката декларация относно ефективността на помощта (2005 г.), Кодекса за поведение на ЕС относно разделението на труда в областта на политиката за развитие (2007 г.), Насоките на ЕС за Програмата за действие от Акра (2008 г.), общата позиция на ЕС, в т.ч. относно гаранцията на ЕС за прозрачност и други аспекти на прозрачността и отчетността, за Четвъртия форум на високо равнище относно ефективността на помощта в Пусан, довел, наред с другото, до заключителния документ от Пусан (2011 г.), Плана за действие относно половете във външната дейност (2010 г.) и Конвенцията на Организацията на обединените нации за правата на хората с увреждания, по която Съюзът е страна.
(12)
На 14 май 2012 г. Съветът прие заключения, озаглавени „Бъдещият подход към бюджетната подкрепа от ЕС за трети държави“. В тези заключения Съветът заяви своя ангажимент за ефективно използване на бюджетната подкрепа с цел подпомагане на намаляването на бедността и използване на системите на държавите, по-голяма предвидимост на помощта и укрепване на поетата от партньорските държави отговорност за политиките за развитие и реформите в съответствие с Европейския консенсус за развитие, Програмата за промяна, както и с програмата за ефективност на международната помощ.
(13)
Съюзът следва да насърчи цялостен подход в отговор на кризи и бедствия, както и в ситуации на конфликти и нестабилност, включително ситуации на преход. Като основа на този подход следва по-специално да се използват заключенията на Съвета относно сигурността и развитието, относно отговора на Съюзa за справяне със ситуации на несигурност, относно предотвратяването на конфликти, както и всички други уместни последващи заключения. Съюзът следва да използва подхода и принципите на „Новия път за поемане на ангажименти в нестабилните държави“. Това следва да спомогне за постигането на подходящ баланс между подходи в областта на сигурността, дипломацията, развитието и хуманитарната помощ и за съчетаването на краткосрочния отговор с дългосрочна институционална подкрепа.
(14)
В заключенията си от 12 декември 2013 г. относно доклада на Комисията относно подкрепата на ЕС за демократичното управление с акцент върху инициативата за управление Съветът отбеляза, че независимо от потребностите на държавата партньор и от ангажимента на Съюзa да предоставя предвидимо финансиране, при изготвянето на програмите елементите на основан на стимули подход могат да насърчат напредъка и резултатите в демократичното управление и следва да отговарят по динамичен начин на равнището на ангажимента и напредъка по отношение на правата на човека, демокрацията, върховенството на закона и доброто управление. Съветът отбеляза също, че макар финансовите стимули да не са достатъчни, за да предизвикат демократични реформи, основаният на стимули подход е най-ефективен, когато при финансирането е налице критична маса, която да доведе до значимо въздействие и резултати, и когато разпределените средства са част от по-широка стратегия за ангажимент от страна на Съюзa. При основания на стимули подход следва да се вземат предвид предишният опит и извлечените поуки от основани на резултатите механизми, като инициативата за управление на 10-ия ЕФР.
(15)
През 2013 г. Комитетът за ЕФР, създаден по силата на Вътрешното споразумение за 10-ия ЕФР (11), проведе на няколко пъти първоначален обмен на мнения относно метода за определяне на многогодишното индикативно разпределение на ресурсите от 11-ия ЕФР. Тези обсъждания създадоха основата за окончателното одобрение на националните индикативни разпределения на средствата.
(16)
Съюзът следва да се стреми към най-ефективно използване на наличните ресурси с оглед оптимизирането на въздействието на външната му дейност. Това следва да бъде постигнато чрез съгласуваност и взаимно допълване между инструментите за външна дейност на Съюза, както и чрез използването по целесъобразност на финансови инструменти с ефект на ливъридж. При формулирането на своята политика за сътрудничество за развитие и при свързаното с нея стратегическо планиране, програмиране и прилагане на мерките Съюзът следва да цели и осигуряването на съгласуваност с другите области на своята външна дейност.
(17)
Борбата с изменението на климата и опазването на околната среда са сред големите предизвикателства, пред които е изправен Съюзът и при които има спешна нужда от международни действия. В съответствие с намерението, заявено в съобщението на Комисията, озаглавено „Бюджет за стратегията „Европа 2020““ от 29 юни 2011 г., в което се подчертава ангажиментът на Съюза да насърчава интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж в своите вътрешни и външни политики чрез обединяването на три стълба: икономически, социален и екологичен, настоящият регламент следва да допринесе в максимална степен за постигането на целта за насочване на най-малко 20 % от общото финансиране от Съюза към цели, отнасящи се до действия в областта на климата, като същевременно се зачита принципът на партньорство с държавите от АКТБ, заложен в Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС. Действията за създаване на нисковъглеродно и устойчиво на измененията на климата общество следва, винаги когато това е възможно, да се подкрепят взаимно с цел засилване на тяхното въздействие.
(18)
Съюзът и държавите членки следва да подобрят съгласуваността и взаимното допълване на съответните си политики в областта на сътрудничеството за развитие, по-специално като отговорят на приоритетите на партньорските държави и региони на национално и регионално равнище. За да се гарантира, че политиката на Съюза за сътрудничество за развитие и тези на държавите членки се допълват и подсилват взаимно, е целесъобразно да се работи в посока на съвместно многогодишно програмиране и неговите последователни етапи на местно равнище, по-специално съвместен анализ, съвместен отговор, разделение на труда, индикативно разпределение на финансовите средства и когато е подходящо - съвместна рамка за резултатите.
(19)
На срещата на върха ЕС - Африка през декември 2007 г. беше прието Стратегическото партньорство Африка - ЕС, което беше потвърдено на срещата на върха ЕС - Африка през ноември 2010 г. На 19 ноември 2012 г. Съветът също така прие заключения относно съвместната стратегия за партньорство между Карибския регион и ЕС, които заменят заключенията на Съвета относно партньорството между ЕС и Карибския регион от 11 април 2006 г. Що се отнася до Тихоокеанския регион, на 14 май 2012 г. Съветът прие заключения относно подновено партньорство за развитие, с което се актуализира и допълва стратегията, приета през 2006 г. (заключения на Съвета от 17 юли 2006 г.).
(20)
Финансовите интереси на Съюза следва да се защитават чрез пропорционални мерки през целия цикъл на разходите, включително посредством предотвратяване, констатиране и разследване на нередностите, възстановяване на изгубените, погрешно изплатените или неправомерно използваните средства и в случаите, когато е необходимо, налагане на санкции. Тези мерки следва да се осъществяват в съответствие с приложимите споразумения, сключени с международни организации и трети държави.
(21)
Организацията и функционирането на Европейската служба за външна дейност са установени в Решение 2010/427/ЕС на Съвета (12),
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ДЯЛ I
ЦЕЛИ И ОБЩИ ПРИНЦИПИ
Член 1
Цели и критерии за допустимост
1. Географското сътрудничество с държавите и регионите от АКТБ в контекста на 11-ия ЕФР се основава на целите, основните принципи и ценностите, заложени в общите разпоредби на Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС.
2. По-конкретно и в рамките на принципите и целите на външната дейност на Съюза, както и на Европейския консенсус за развитие и на Програмата за промяна и последващите изменения и допълнения към тях:
а)
основната цел на сътрудничеството съгласно настоящия регламент е намаляване и в дългосрочен план премахване на бедността;
б)
сътрудничеството съгласно настоящия регламент също така ще допринесе за:
i)
насърчаването на устойчиво и приобщаващо икономическо, социално и екологично развитие;
ii)
консолидирането и подпомагането на демокрацията, върховенството на закона, доброто управление, правата на човека и съответните принципи на международното право; както и
iii)
прилагането на основан на правата подход, обхващащ целия спектър на правата на човека.
Постигането на целите, посочени в първа алинея, се измерва чрез съответните показатели, включително показателите за човешко развитие, по-специално Цел на хилядолетието за развитие (ЦХР) 1 за буква а) от същата алинея и ЦХР 1 - 8 за буква б) от същата алинея, а след 2015 г. и с други показатели, договорени на международно равнище от Съюза и неговите държавите членки.
3. Програмирането се извършва така, че да изпълни в максимална степен критериите за официална помощ за развитие (ОПР), определени от Комитета за подпомагане на развитието на Организацията за икономическо развитие и сътрудничество (ОИСР/КПР), като се отчита целта на Съюза да гарантира за периода 2014 - 2020 г., че най-малко 90 % от предоставяната от него външна помощ, взета като цяло, се счита за ОПР.
4. Действията, които попадат в обхвата на Регламент (ЕО) № 1257/96 и които отговарят на критериите за финансиране съгласно този регламент, по принцип не се финансират по линия на настоящия регламент, освен ако не е налице необходимост да се осигури непрекъснатост на сътрудничеството при преход от криза към стабилни условия за развитие. В тези случаи специално внимание се обръща на осигуряването на ефективна връзка между хуманитарната помощ, възстановяването и помощта за развитие, което да допринася за намаляването на риска от бедствия и за устойчивостта на бедствия.
Член 2
Общи принципи
1. При прилагането на настоящия регламент се гарантират съгласуваност с другите области на външна дейност на Съюза и с другите имащи отношение политики на Съюза, както и съгласуваност на политиките с цел развитие, в съответствие с член 208 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС). За тази цел мерките, финансирани съгласно настоящия регламент, включително тези, които се управляват от Европейската инвестиционна банка (ЕИБ), се основават на политиките за сътрудничество, определени в документи, като договорености, декларации и планове за действие между Съюза и съответните трети държави и региони, както и на решенията, конкретните интереси, политическите приоритети и стратегиите на Съюза.
2. Съюзът и държавите членки работят в посока на съвместно многогодишно програмиране въз основа на стратегиите на държавите партньори за намаляване на бедността или еквивалентни стратегии за развитие. Те могат да предприемат съвместни действия, включително съвместен анализ и съвместен отговор на тези стратегии, като определят приоритетните сектори за намеса и разделението на труда в съответната държава, чрез съвместни мисии на донорите и чрез използването на договорености за съфинансиране и делегирано сътрудничество.
3. Съюзът насърчава многостранен подход към глобалните предизвикателства и си сътрудничи с държавите членки и държавите партньори в това отношение. Когато е уместно, той насърчава сътрудничеството с международни организации и органи и с други двустранни донори.
4. Отношенията между Съюза и неговите държави членки и държавите партньори се основават на споделени ценности, като правата на човека, демокрацията и върховенството на закона, както и на принципите на ангажираност и взаимна отчетност, и ще утвърждават тези ценности и принципи. Подкрепата за партньорите ще бъде адаптирана към тяхната ситуация, свързана с развитието, ангажираността им и постигнатия от тях напредък по отношение на правата на човека, демокрацията, върховенството на закона и доброто управление.
Освен това в отношенията с държавите партньори се вземат предвид техният ангажимент и постигнатите от тях резултати в прилагането на международните споразумения и договорните отношения със Съюза, включително в областта на миграцията, както е определено в Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС.
5. Съюзът насърчава ефективното сътрудничество с партньорските държави и региони в съответствие с най-добрите международни практики. Той съгласува подкрепата си с националните и регионалните стратегии за развитие на партньорите, с техните политики за реформи и процедури винаги когато това е възможно, и подпомага демократичната ангажираност, както и вътрешната и взаимната отчетност. За тази цел той насърчава:
а)
процес на развитие, който е прозрачен, който се ръководи от партньорската държава или регион и с който партньорската държава или регион са се ангажирали, в това число насърчаването на местния експертен опит;
б)
подход, основан на зачитане на правата и обхващащ всички права на човека, независимо дали става въпрос за граждански и политически, икономически, социални и културни права, за да се включат принципите на правата на човека в процеса на прилагане на настоящия регламент, с оглед подпомагане на партньорските държави в изпълнението на международните им задължения по отношение на правата на човека, както и подпомагане на притежателите на права, с акцент върху бедните и уязвимите групи, да предявяват своите права;
в)
предоставянето на права и възможности на населението на държавите партньори, възприемането на приобщаващи и отворени за участие подходи към развитието и широко участие на всички сегменти на обществото в процеса на развитие и в диалога на национално и регионално равнище, включително политическия диалог. Особено внимание се отделя на ролята на парламентите, местните органи и гражданското общество, включително по отношение на участието, надзора и отчетността;
г)
ефективни методи и инструменти за сътрудничество в съответствие с най-добрите практики на ОИСР/КПР, в това число използването на новаторски инструменти като съчетаване на безвъзмездни средства и заеми и други механизми за поделяне на риска в избрани сектори и държави и привличане на частния сектор, като се отделя надлежно внимание на въпросите, засягащи устойчивостта на обслужването на дълга, броя на подобни механизми и изискването за систематична оценка на въздействието в съответствие с целите на настоящия регламент, по-специално намаляването на бедността, както и специфични механизми за бюджетна подкрепа, като например договори за държавно изграждане. Всички програми, интервенции и методи и инструменти на сътрудничество се адаптират към конкретните обстоятелства във всяка партньорска държава или регион, като акцентът се поставя върху основаните на програми подходи, предоставянето на предсказуемо финансиране на помощта, мобилизирането на частни ресурси, включително от местния частен сектор, всеобщия и недискриминационен достъп до основни услуги, както и разработването и използването на национални системи;
д)
мобилизирането на национални приходи и укрепването на фискалната политика на държавите партньори с цел намаляване на бедността и на зависимостта от помощи;
е)
подобряване на въздействието на политиките и програмирането чрез координация, съгласуваност и хармонизация между донорите с цел да се създадат полезни взаимодействия и да се избегнат припокриване и дублиране, да се увеличи степента на взаимно допълване и да се подкрепят инициативите, в които участват всички донори, и чрез координация в партньорските държави и региони, като се използват съгласувани насоки и принципи на добрата практика относно координацията и ефективността на помощта;
ж)
ориентирани към резултатите подходи към развитието, включително чрез прозрачни и определяни от държавите рамки за резултатите, които се основават, там, където това е уместно, на договорени на международно равнище цели и съпоставими и подлежащи на обобщение показатели, като например тези на ЦХР, с цел оценяване и съобщаване на резултатите, в това число крайните продукти, последиците и въздействието от помощта за развитие.
6. Съюзът подкрепя, когато това е целесъобразно, осъществяването на двустранно, регионално и многостранно сътрудничество и диалог, свързаното с развитието измерение на споразуменията за партньорство и тристранното сътрудничество. Съюзът насърчава сътрудничеството Юг - Юг.
7. В дейностите си в областта на сътрудничеството за развитие Съюзът използва и споделя, когато това е уместно, опита на държавите членки, придобит при провеждането на реформи и извършването на преход, както и извлечените поуки.
8. Съюзът се стреми към редовен обмен на информация със страните по партньорството в съответствие с член 4 от Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС.
ДЯЛ II
ПРОГРАМИРАНЕ И РАЗПРЕДЕЛЯНЕ НА СРЕДСТВАТА
Член 3
Обща рамка за разпределяне на средствата
1. Комисията определя многогодишното индикативно разпределение на средствата за всяка държава и регион от АКТБ и за сътрудничеството в рамките на АКТБ въз основа на критериите, предвидени в членове 3, 9 и 12в от приложение IV към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, във финансовите рамки, определени в член 2 от Вътрешното споразумение.
2. При определянето на индикативното разпределение на средствата за държавите се прилага диференциран подход с цел да се гарантира, че на държавите партньори се предоставя специално и конкретно адаптирано за тях сътрудничество въз основа на:
а)
техните нужди;
б)
капацитета им за генериране на финансови ресурси и достъп до тях и капацитета им за тяхното усвояване;
в)
поетите от тях ангажименти и постигнатите резултати; както и
г)
потенциалното въздействие на помощта, предоставяна от Съюза.
В процеса на разпределяне на средствата се дава приоритет на най-нуждаещите се държави, по-специално най-слабо развитите държави, държавите с ниски доходи и държавите в кризисни и следкризисни ситуации, нестабилните държави и тези в уязвимо положение.
Съюзът ще адаптира помощта си чрез динамични и ориентирани към резултати мерки по държави, както се посочва в член 7, параграф 2, съобразно положението на държавата и ангажираността ѝ и постигнатия напредък по отношение на въпроси, като доброто управление, правата на човека, демокрацията, върховенството на закона и способността ѝ да провежда реформи и да отговори на исканията и нуждите на своя народ.
3. Комитетът на ЕФР провежда обмен на мнения относно метода за определяне на многогодишното индикативно разпределение на средствата, посочено в параграф 1.
Член 4
Обща рамка за програмиране
1. Програмирането на помощта за държавите и регионите от АКТБ съгласно Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС се извършва в съответствие с общите принципи, посочени в членове 1 - 14 от приложение IV към същото споразумение и в членове 1 и 2 от настоящия регламент.
2. Освен в случаите, предвидени в параграф 3, програмирането ще се извършва съвместно със съответната партньорска държава или регион и ще се съгласува във все по-голяма степен със стратегиите на партньорската държава или регион за намаляване на бедността или еквивалентни стратегии.
Съюзът и държавите членки се консултират помежду си на ранен етап и по време на целия процес на програмиране, за да се насърчат последователността, взаимното допълване и съгласуваността на дейностите им за сътрудничество. Консултациите могат да доведат до съвместно програмиране с държавите членки, представени на място. Съвместното програмиране следва да се основава на относителните предимства на донорите от Съюза. Останалите държави членки се приканват да допринесат за целта за подсилване на съвместната външна дейност на Съюза.
Операциите за финансиране от ЕИБ допринасят за общите принципи на Съюза, по-специално определените в член 21 от Договора за Европейския съюз (ДЕС), и целите на Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, като намаляването на бедността чрез приобщаващ и устойчив растеж и икономическо, екологично и социално развитие. ЕИБ и Комисията следва да се стремят към максимално полезно взаимодействие в процеса на програмиране на 11-ия ЕФР, по целесъобразност. С ЕИБ се осъществяват на ранен етап консултации по въпросите, свързани с нейния експертен опит и операции, с цел по-голяма съгласуваност на външното действие на Съюза.
Осъществяват се консултации и с други донори и участници в процеса на развитие, в това число представители на гражданското общество и регионални и местни органи.
3. При обстоятелства като тези, посочени в член 3, параграф 3 и член 4, параграф 5 от приложение IV към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, Комисията може да определи специални разпоредби за програмиране и осъществяване на помощта за развитие чрез управление от самата Комисия на средствата, разпределени на въпросната държава, съгласно съответните политики на Съюза.
4. По принцип Съюзът ще съсредоточава двустранната помощ, която предоставя, в най-много три сектора, които се договарят с държавите партньори.
Член 5
Документи за програмиране
1. Стратегическите документи са документи, които Съюзът и съответната партньорска държава или регион изготвят с цел осигуряване на съгласувана рамка на политиката за сътрудничество за развитие, която отговаря на общото предназначение и обхват, на целите и общите принципи на Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС и съответства на принципите, определени в членове 2, 8 и 12а от приложение IV към посоченото споразумение.
При подготовката и изпълнението на стратегическите документи се спазват принципите на ефективност на помощта: национална ангажираност, партньорство, координация, хармонизация, съответствие със системите на държавата или региона бенефициер, прозрачност, взаимна отчетност и насоченост към резултатите съгласно посоченото в член 2 от настоящия регламент. По принцип периодът на програмиране трябва да се синхронизира с циклите на стратегията на държавата партньор.
2. При съгласие от страна на съответната партньорска държава или регион стратегически документ няма да се изисква за:
а)
държавите или регионите, които разполагат със стратегия за развитие под формата на план за развитие или подобен документ за развитие, приет от Комисията като основа за съответната многогодишна индикативна програма при приемането на последния документ;
б)
държавите или регионите, за които е договорен съвместен документ за многогодишно програмиране между Съюза и държавите членки;
в)
държавите или регионите, за които вече съществува съвместен рамков документ (СРД), с който се осигурява всеобхватен подход на Съюза към отношенията със съответната партньорска държава или регион, включително политиката на Съюза за развитие;
г)
регионите, които разполагат със стратегия, съвместно договорена със Съюза;
д)
държавите, в които Съюзът възнамерява да синхронизира стратегията си с нов национален цикъл, започващ преди 1 януари 2017 г.; в тези случаи в многогодишната индикативна програма за междинния период между 2014 г. и началото на новия национален цикъл ще се съдържа отговорът на Съюза за тази държава.
3. Не се изискват стратегически документи за държавите или регионите, които получават първоначално разпределение на финансови средства от Съюза по силата на настоящия регламент в размер, който не надхвърля 50 млн. евро за периода 2014 - 2020 г. В тези случаи в многогодишните индикативни програми ще се съдържа отговорът на Съюза за тези държави или региони.
Ако посочените в параграфи 2 и 3 варианти не са приемливи за партньорската държава или регион, се изготвя стратегически документ.
4. Освен в обстоятелствата, посочени в член 4, параграф 3, многогодишните индикативни програми се основават на диалог с партньорската държава или регион и се изготвят въз основа на стратегическите документи или подобните на тях документи, посочени в настоящия член, и за тях ще се постигне договореност със съответната държава или регион.
За целите на настоящия регламент съвместният документ за многогодишно програмиране, предвиден в параграф 2, буква б) от настоящия член и отговарящ на принципите и условията, установени в този параграф, включително индикативно разпределение на средствата, може да бъде считан за многогодишната индикативна програма съгласно процедурата, определена в член 14, със съгласието на партньорската държава или регион.
5. В многогодишните индикативни програми се излагат приоритетните сектори, избрани за финансиране от Съюза, конкретните цели, очакваните резултати, показателите за резултатите и индикативното разпределение на финансовите средства както общо, така и по приоритетни области. В тях ще се посочва и как предлаганите програми ще допринесат за цялостната стратегия на страната, спомената в настоящия член, и как ще допринесат за изпълнението на Програмата за промяна.
В съответствие с принципите за ефективност на помощта стратегията в рамките на АКТБ избягва фрагментирането и гарантира допълване и реална добавена стойност по отношение на националните и регионалните програми.
6. В допълнение към документите за програмиране за държавите и регионите Комисията и АКТБ чрез секретариата на АКТБ съвместно изготвят стратегически документ в рамките на АКТБ и свързана с него многогодишна индикативна програма, в съответствие с принципите, установени в членове 12 - 14 от приложение IV към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС.
7. Специалните разпоредби, посочени в член 4, параграф 3, могат да са под формата на специални програми за подкрепа, като се отчитат специалните съображения, посочени в член 6, параграф 1.
Член 6
Програмиране за държавите и регионите в кризисни или следкризисни ситуации или ситуации на нестабилност
1. При изготвянето на документите за програмиране за държавите и регионите в кризисни или следкризисни ситуации, или ситуации на нестабилност, или предразположени към природни бедствия, надлежно се вземат предвид уязвимостта, специалните нужди и обстоятелствата на съответното население, съответните държави или региони.
Съюзът продължава да е твърдо ангажиран с изпълнението на Новия курс за поемане на ангажименти в нестабилни държави и неговите принципи, в т.ч. чрез съсредоточаване върху петте цели за укрепване на мира и държавността, гарантиране на поемане на отговорност на местно равнище и чрез тясно съгласуване с националните планове, разработени като част от изпълнението на Новия курс.
Надлежно внимание ще се обръща на мерките за предотвратяване и разрешаване на конфликти, изграждане на държавността и укрепване на мира, помиряване след конфликти и възстановяване, със специален акцент върху приобщаващата и законна политика, сигурността, правосъдието, икономическите основи и изграждането на капацитет за отговорно и справедливо предоставяне на услуги. Специално внимание ще се отделя на ролята на жените и перспективата за децата в тези процеси.
Когато партньорските държави или региони пряко участват или са засегнати от кризисни и следкризисни ситуации или ситуации на нестабилност, специално внимание се обръща на засилването на координацията между помощта, възстановяването и развитието сред всички имащи отношение участници, включително за политическите инициативи, за да се подпомогне преходът от извънредна ситуация към фазата на развитие. В програмирането за нестабилните държави и региони или държавите и регионите, които често биват засегнати от природни бедствия, се предвиждат превенция и готовност при бедствия и справяне с последиците от такива бедствия, търсят се решения за уязвимостта от сътресения и се укрепва устойчивостта.
2. За държавите или регионите в кризисни или следкризисни ситуации или ситуации на нестабилност може да се извършва преглед ad hoc на стратегията за сътрудничество на съответната държава или регион. В рамките на тези прегледи може да бъде предложена специална и адаптирана стратегия, за да се гарантира преходът към дълготрайно сътрудничество и развитие, като се насърчават по-добра координация и преход между хуманитарните инструменти и инструментите на политиката за развитие.
Член 7
Одобряване и изменяне на документите за програмиране
1. Документите за програмиране, включително съдържащото се в тях индикативно разпределение на средства, се одобряват от Комисията в съответствие с процедурата, посочена в член 14.
Едновременно с предаването на документите за програмиране на Комитета за ЕФР Комисията ги предава също и на Съвместната парламентарна асамблея за информация при пълно спазване на процедурата за вземане на решение в съответствие с дял IV от настоящия регламент.
След това документите за програмиране се одобряват от съответната държава или регион от АКТБ, както е предвидено в приложение IV към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС. Държавите или регионите, които не разполагат с подписан документ за програмиране, продължават да отговарят на изискванията за финансиране съгласно условията, определени в член 4, параграф 3 от настоящия регламент.
2. Стратегическите документи и многогодишните индикативни програми, включително съдържащото се в тях индикативно разпределение на средства, могат да бъдат адаптирани, като се взимат предвид прегледите, както е предвидено в членове 5, 11 и 14 от приложение IV към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС.
В съответствие с разпоредбите на член 2, параграф 4 и член 3, параграф 2 от настоящия регламент и въз основа на предходни ЕФР и друг придобит опит относно стимулирането, включително извлечените поуки, индикативното разпределение на средства по държави може да бъде допълвано наред с другото чрез механизми, основани на резултатите. В това отношение е редно да се отчита, че нестабилните и уязвими държави трябва да получат специално третиране, за да се гарантира, че техните конкретни нужди се вземат надлежно предвид, а същевременно трябва да се предоставят средства, по възможност в размер до обема на транша за стимулиране на управлението по 10-ия ЕФР, за да се осигурят стимули за ориентирани към резултатите реформи в съответствие с Програмата за промяна и за изпълнение на ангажиментите, установени със Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС. Комитетът за ЕФР провежда обмен на мнения по основания на резултатите механизъм в съответствие с член 14, параграф 2 от настоящия регламент.
3. Процедурата, посочена в член 14, се прилага и за съществените изменения, с които значително се изменят стратегията, документите за програмиране към нея и/или разпределените средства, подлежащи на програмиране. Когато е приложимо, съответните допълнения към документите за програмиране впоследствие се одобряват от съответната държава или регион от АКТБ.
4. По надлежно обосновани съображения за спешност, като например кризи или непосредствена заплаха за демокрацията, върховенството на закона, правата на човека и основните свободи, включително случаите, посочени в член 6, параграф 2, процедурата, посочена в член 14, параграф 4, може да се използва, за да се изменят документите за програмиране, посочени в член 5.
ДЯЛ III
ИЗПЪЛНЕНИЕ
Член 8
Обща рамка за изпълнение
Изпълнението на помощта, предоставяна на държавите и регионите от АКТБ, което се управлява от Комисията и ЕИБ съгласно Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, се извършва в съответствие с Финансовия регламент, посочен в член 10, параграф 2 от Вътрешното споразумение („Финансовият регламент за ЕФР“).
Член 9
Приемане на програми за действие, индивидуални и специални мерки
1. Комисията приема годишни програми за действие въз основа на документите за индикативно програмиране, посочени в член 5.
При повтарящи се действия тя също така може да приеме многогодишни програми за действие за период до три години.
При необходимост и надлежна обосновка дадено действие може да бъде прието като индивидуална мярка преди или след приемането на годишните или многогодишните програми за действие.
2. Програмите за действие и индивидуалните мерки се подготвят от Комисията заедно с партньорската държава или регион, като в процеса се включват представените на място държави членки и, където е уместно, се осъществява координация с други донори, по-специално в случаите на съвместно програмиране, както и с ЕИБ. Държавите членки, които нямат местно представителство, ще бъдат информирани за дейностите на място.
Програмите за действие съдържат конкретно описание на всяка предвидена операция. В това описание ще се посочват преследваните цели, очакваните резултати и основните дейности.
В описанието очакваните резултати се определят по отношение на крайните продукти, последиците и въздействието, с количествено или качествено измерими цели, и ще се разясняват връзките помежду им и с целите по многогодишната индикативна програма. Крайните продукти и по принцип последиците трябва да са свързани с конкретни, измерими и реалистични показатели и включват основни линии и референтни показатели, обвързани със срокове, като са съгласувани със собствените цели и референтни показатели на страната или региона във възможно най-голяма степен. Където е уместно, ще се извършва анализ на разходите и ползите.
В описанието се посочват рисковете, заедно с предложения за тяхното смекчаване по целесъобразност, излага се анализът на контекста в специфичния сектор и на ключовите участници, описват се методите на изпълнение, бюджетът и ориентировъчният график, а в случай на бюджетна подкрепа - критериите за плащанията, включително евентуални променливи траншове. Посочват се и евентуалните свързани мерки за подкрепа, както и механизмите за мониторинг, одит и оценка.
Ако е приложимо, в описанието се отбелязва допълването с текущи или планирани дейности на ЕИБ в партньорската държава или регион.
3. В случаите, посочени в член 4, параграф 3, и в случаите на непредвидени и надлежно обосновани нужди или при извънредни обстоятелства Комисията може да приеме специални мерки, включително мерки за улесняване на прехода от спешна помощ към дългосрочни операции или мерки в областта на развитието за по-добро подготвяне на хората да се справят с повтарящи се кризи.
4. Програмите за действие и индивидуалните мерки, предвидени в параграф 1, за които финансовата помощ от Съюза надхвърля 5 млн. евро, и специалните мерки, за които финансова помощ от Съюза надхвърля 10 млн. евро, се приемат от Комисията в съответствие с процедурата, посочена в член 14 от настоящия регламент. Тази процедура не се изисква за програмите за действие и мерките, които са под посочените прагове, както и за несъществени изменения в тях. Несъществените изменения са технически корекции, като например удължаване на периода на изпълнение, пренасочване на средства в рамките на прогнозния бюджет или увеличаване или намаляване на размера на бюджета с по-малко от 20 % от първоначалния бюджет, но без да се надхвърля границата от 10 млн. евро, при условие че тези изменения не засягат съществено целите на първоначалната програма за действие или мярка. В такива случаи програмите за действие и мерките и несъществените изменения в тях се приемат от Комисията, която уведомява Комитета за ЕФР в срок от един месец от приемането им.
Всяка държава членка може да поиска оттеглянето на проект или програма от програма за действие, представена на Комитета за ЕФР, в съответствие с процедурата, определена в член 14 от настоящия регламент. Ако такова искане се подкрепя от блокиращото малцинство държави членки, както е определено в член 8, параграф 3 във връзка с член 8, параграф 2 от Вътрешното споразумение, програмата за действие се приема от Комисията без съответния проект или програма. Освен в случаите, когато в съответствие със становищата на държавите членки в Комитета за ЕФР Комисията не желае да продължава оттегления проект или програма, оттегленият проект или програма се предлага отново на по-късен етап пред Комитета за ЕФР извън програмата за действие под формата на отделна мярка, която тогава се приема от Комисията в съответствие с процедурата, определена в член 14 от настоящия регламент.
По надлежно обосновани съображения за спешност, като например кризи, природни или предизвикани от човека бедствия или непосредствена заплаха за демокрацията, върховенството на закона, правата на човека или основните свободи, Комисията може да приеме индивидуални или специални мерки или изменения в съществуващите програми за действие и мерки в съответствие с процедурата, посочена в член 14, параграф 4 от настоящия регламент.
5. Комисията приема специални програми за действие за разходите за подкрепа, посочени в член 6 от Вътрешното споразумение, в съответствие с процедурата, определена в член 14 от настоящия регламент. Евентуалните промени в програмите за действие за разходи за подкрепа се приемат в съответствие със същата процедура.
6. На ниво проект се предприема подходящ преглед с екологична насоченост, включително относно отражението върху изменението на климата, биологичното разнообразие и свързаните с това социални последици, както и - когато това е приложимо - оценка на въздействието върху околната среда (ОВОС) за чувствителните от екологична гледна точка проекти, по-специално ако има вероятност те да окажат значително неблагоприятно въздействие, което е чувствително, разнородно или няма прецедент, върху околната среда и/или в социален план. Този преглед се извършва по международно признати практики. Когато е уместно, при изпълнението на секторните програми се използват стратегически екологични оценки (СЕО). Гарантират се участието на заинтересованите страни в екологичните оценки и публичният достъп до резултатите.
Член 10
Допълнителни вноски на държавите членки
1. По своя собствена инициатива държавите членки могат да предоставят на Комисията или на ЕИБ доброволни вноски съгласно член 1, параграф 9 от Вътрешното споразумение с цел да спомогнат за постигането на целите на Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС извън договореностите за съфинансиране. Тези вноски не засягат цялостното разпределение на средствата по линия на 11-ия ЕФР. Те се третират по същия начин, както редовните вноски на държавите членки, посочени в член 1, параграф 2 от Вътрешното споразумение, освен по отношение на разпоредбите на членове 6 и 7 от Вътрешното споразумение, за които могат да бъдат установени специални договорености в двустранно споразумение за вноската.
2. Целево заделяне на средства се прави само при надлежно обосновани обстоятелства, например в отговор на изключителните обстоятелства, посочени в член 4, параграф 3. В този случай доброволните вноски, поверени на Комисията, се третират като целеви приходи в съответствие с Финансовия регламент за ЕФР.
3. Допълнителните средства се интегрират в процеса на програмиране и преглед и в годишните програми за действие, в индивидуалните и в специалните мерки, посочени в настоящия регламент, и отразяват ангажираността на партньорската държава или регион.
4. Всяка извършена впоследствие промяна в програмите за действие, индивидуалните или специалните мерки се приема от Комисията в съответствие с член 9.
5. Държавите членки, които поверяват на Комисията или на ЕИБ допълнителни доброволни вноски с цел да спомогнат за постигането на целите на Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, предварително уведомяват Съвета и Комитета за ЕФР или Комитета за ИИ за тези вноски.
Член 11
Данъци, мита и такси
Предоставяната от Съюза помощ не генерира и не поражда събирането на специфични данъци, мита или такси.
Без да се засягат разпоредбите на член 31 от приложение IV към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, такива данъци, мита и такси могат да са допустими за финансиране съгласно условията, определени във Финансовия регламент за ЕФР.
Член 12
Защита на финансовите интереси на Съюза
1. Комисията предприема необходимите мерки, за да гарантира, че при изпълнението на действията, финансирани по силата на настоящия регламент, финансовите интереси на Съюза са защитени чрез прилагането на превантивни мерки срещу измама, корупция и всякакви други незаконни дейности, чрез ефективни проверки и, при установяването на нередности, чрез възстановяване или, при необходимост, чрез събиране на погрешно платените суми и когато е уместно, чрез ефективни, пропорционални и възпиращи административни и финансови санкции.
2. Комисията или нейни представители и Сметната палата имат правомощия да извършват одити или когато се отнася за международни организации - проверки в съответствие с постигнатите с тях споразумения, и проверки по документи и на място на всички бенефициери на безвъзмездни средства, изпълнители и подизпълнители, които са получили финансови средства от Съюза по силата на настоящия регламент.
3. Европейската служба за борба с измамите (OLAF) може да извършва разследвания, включително проверки и инспекции на място, в съответствие с разпоредбите и процедурите, определени в Регламент (ЕС, Евратом) № 883/2013 на Европейския парламент и на Съвета (13) и в Регламент (Евратом, ЕО) № 2185/96 на Съвета (14), с цел да се установи дали е налице измама, корупция или друга незаконна дейност, засягаща финансовите интереси на Съюза, във връзка със споразумение за отпускане на безвъзмездни средства или решение за отпускане на безвъзмездни средства или договор, финансирани по силата на настоящия регламент.
4. Без да се засягат разпоредбите на параграфи 1, 2 и 3, в споразуменията за сътрудничество с трети държави и с международни организации, договорите, споразуменията за отпускане на безвъзмездни средства и решенията за отпускане на безвъзмездни средства, произтичащи от прилагането на настоящия регламент, се съдържат разпоредби, с които Комисията, Сметната палата и OLAF изрично се упълномощават да извършват такива одити, проверки и инспекции на място съгласно съответните им компетенции.
Член 13
Правила относно националността и произхода, приложими за процедурите за обществени поръчки, за отпускането на безвъзмездни средства и за други процедури по възлагане
Правилата относно националността и произхода, приложими за процедурите за обществени поръчки, за отпускането на безвъзмездни средства и за други процедури по възлагане, са определени в член 20 от приложение IV към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС.
ДЯЛ IV
ПРОЦЕДУРИ ЗА ВЗЕМАНЕ НА РЕШЕНИЯ
Член 14
Задължения на Комитета за ЕФР
1. Комитетът за ЕФР, създаден с член 8 от Вътрешното споразумение, дава своето становище в съответствие с процедурата, посочена в параграфи 3 и 4 от настоящия член.
Наблюдател от ЕИБ участва в работата на Комитета за ЕФР, свързана с въпроси, които засягат ЕИБ.
2. Задачите на Комитета за ЕФР обхващат задълженията, посочени в дялове II и III от настоящия регламент:
а)
програмиране на помощта от Съюза по линия на 11-ия ЕФР и прегледи на програмирането, съсредоточаващи се по-специално върху стратегиите за държавите, регионите и стратегиите в рамките на АКТБ; и
б)
мониторинг на изпълнението и оценка на помощта от Съюза, която обхваща, наред с други елементи, въздействието на помощта за намаляването на бедността, секторните аспекти, свързаните с други области въпроси, функционирането на координацията на място с държавите членки и с други донори, както и напредъка по отношение на принципите на ефективност на помощта, посочени в член 2.
За програми за бюджетна подкрепа, за които Комитетът за ЕФР е изразил положително становище, но които са били прекратени по време на изпълнението им, Комисията предварително уведомява Комитета за прекратяването и последващото решение за възобновяване на плащанията.
Всяка държава членка може да прикани Комисията по всяко време да предостави на Комитета за ЕФР информация и да проведе обмен на мнения по въпроси, свързани със задачите, посочени в настоящия параграф. Този обмен на мнения може да доведе до формулиране на препоръки от държавите членки, които Комисията взема предвид.
3. Когато Комитетът за ЕФР бъде приканен да даде своето становище, представителят на Комисията представя пред Комитета за ЕФР проект на мерките, които следва да бъдат взети, в сроковете, определени в решението на Съвета относно процедурния правилник на Комитета за ЕФР, посочен в член 8, параграф 5 от Вътрешното споразумение. Комитетът за ЕФР дава своето становище в срок, който председателят може да определи в зависимост от спешността на въпроса, но който не надхвърля 30 дни. ЕИБ взема участие в обмена на мнения. Становището се дава с квалифицираното мнозинство, определено в член 8, параграф 3 от Вътрешното споразумение, въз основа на тежестта на гласовете на държавите членки, изчислена по начина, определен в член 8, параграф 2 от Вътрешното споразумение.
Когато Комитетът за ЕФР е дал становището си, Комисията приема мерките, които се прилагат незабавно.
Ако обаче тези мерки не са в съответствие със становището на Комитета за ЕФР, Комисията незабавно съобщава на Съвета за тях. В този случай Комисията отлага прилагането на мерките за период, който по принцип не надхвърля 30 дни от датата на такова съобщение, но който може да бъде продължен с период до 30 дни при изключителни обстоятелства. Съветът, като действа със същото квалифицирано мнозинство както Комитета за ЕФР, може да вземе различно решение в рамките на този период.
4. По надлежно обосновани съображения за спешност, както е предвидено в член 7, параграф 4 и член 9, параграф 4, Комисията приема мерките, които се прилагат незабавно, без предварително внасяне в Комитета за ЕФР, и които остават в сила за срока на действие на приетия или изменен документ, програма за действие или мярка.
Най-късно 14 дни след приемането им председателят представя мерките пред Комитета за ЕФР, за да получи неговото становище.
В случай че Комитетът за ЕФР даде отрицателно становище в съответствие с параграф 3 от настоящия член, Комисията незабавно отменя мерките, приети съгласно първата алинея от настоящия член.
Член 15
Механизъм за подкрепа на мира в Африка
В индикативните програми в рамките на АКТБ се заделя финансиране за Механизма за подкрепа на мира в Африка. Това финансиране може да бъде допълнено от регионалните индикативни програми. Прилага се специалната процедура, изложена по-долу:
а)
по искане на Африканския съюз, одобрено от Комитета на посланиците на АКТБ, Комисията изготвя многогодишни програми за действие, в които се посочват преследваните цели, обхватът и естеството на възможните интервенции, както и редът и условията за изпълнението; на ниво интервенции се уточнява установен формат за докладване. В приложение към всяка програма за действие се описват специфичните процедури за вземане на решение за всеки възможен вид интервенция в съответствие с нейното естество, обхват и спешност;
б)
програмите за действие, включително посоченото в буква а) приложение, както и всички евентуални промени в тях се обсъждат от съответните подготвителни работни групи на Съвета и Комитета по политика и сигурност и се одобряват от Комитета на постоянните представители с квалифицирано мнозинство, както е определено в член 8, параграф 3 от Вътрешното споразумение, преди да бъдат приети от Комисията;
в)
програмите за действие, без посоченото в буква а) приложение, са основата за споразумението за финансиране, което следва да бъде сключено от Комисията и Африканския съюз;
г)
всяка интервенция, която следва да се осъществи съгласно споразумението за финансиране, подлежи на предварително одобрение от Комитета по политика и сигурност; съответните подготвителни работни групи на Съвета се информират или - поне когато трябва да се финансират нови мироопазващи операции - се консултират своевременно преди предаването на интервенциите на Комитета по политика и сигурност в съответствие със специфичните процедури за вземане на решение, посочени в буква а), за да се гарантира, че в допълнение към военните въпроси и въпросите, свързани със сигурността, са взети предвид и аспектите на предвидените мерки, свързани с развитието, и финансовите аспекти. Без да се засяга финансирането на мироопазващи операции, специално внимание се отдава на дейности, признати за ОПР;
д)
Комисията ежегодно изготвя доклад за дейността относно използването на финансовите средства с цел информиране на Съвета и на Комитета за ЕФР и по искане на Съвета или на Комитета за ЕФР, като прави разграничение между поетите задължения и плащанията в рамките на ОПР и тези извън рамките на ОПР.
В края на първата многогодишна програма за действие Съюзът и неговите държави членки ще направят преглед на резултатите и процедурите на Механизма за подкрепа на мира в Африка и ще обсъдят вариантите на възможностите за финансиране в бъдеще. Във връзка с това и с цел Механизмът за подкрепа на мира в Африка да бъде поставен на по-солидна основа, Съюзът и неговите държави членки ще провеждат обсъждания, посветени както на средствата за мироопазващи операции, включително финансираните от ЕФР, така и на въпроса за устойчивата подкрепа на Съюза за ръководени от африканските държави мироопазващи операции след 2020 г. В допълнение Комисията ще направи оценка на Механизма най-късно през 2018 г.
Член 16
Комитет за Инвестиционния инструмент
1. Комитетът за Инвестиционния инструмент (ИИ), създаден под егидата на ЕИБ с член 9 от Вътрешното споразумение, се състои от представители на държавите членки и представител на Комисията. Канят се представител на Генералния секретариат на Съвета и представител на Европейската служба за външна дейност (ЕСВД), които присъстват като наблюдатели. Всяка държава членка, както и Комисията излъчват по един представител и по един негов заместник. С цел поддържане на приемственост председателят на Комитета за ИИ се избира от и измежду членовете на Комитета за ИИ за период от две години. ЕИБ осигурява секретариата и помощното обслужване на Комитета за ИИ. Гласуват само членовете на Комитета за ИИ, определени от държавите членки, или техните заместници.
Съветът, като действа с единодушие, приема процедурен правилник на Комитета за ИИ въз основа на предложение, изготвено от ЕИБ след консултация с Комисията.
Комитетът за ИИ действа с квалифицирано мнозинство. Тежестта на гласовете се определя съгласно член 8 от Вътрешното споразумение.
Комитетът за ИИ заседава най-малко четири пъти годишно. Могат да бъдат свикани допълнителни заседания по искане на ЕИБ или на членовете на комитета за ИИ съгласно реда, определен в неговия процедурен правилник. Освен това Комитетът за ИИ може да дава становище чрез писмена процедура в съответствие с неговия процедурен правилник.
2. Комитетът за ИИ одобрява:
а)
оперативните насоки за прилагането на ИИ;
б)
инвестиционните стратегии и бизнес планове на ИИ, включително показателите за изпълнението, въз основа на целите на Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС и на общите принципи на политиката на Съюза за развитие;
в)
годишните доклади на ИИ;
г)
всички документи за общата политика, включително докладите за оценка, отнасящи се до ИИ.
3. Комитетът за ИИ дава становище по:
а)
предложенията за предоставяне на лихвени субсидии съгласно член 2, параграф 7 и член 4, параграф 2, буква б) от приложение II към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС. В такива случаи Комитетът за ИИ дава становище и относно използването на такава лихвена субсидия;
б)
предложенията за инвестиция по линия на ИИ за проекти, за които Комисията е дала отрицателно становище;
в)
други предложения, отнасящи се до ИИ, въз основа на общите принципи, определени в оперативните насоки на ИИ;
г)
предложенията, свързани с разработването на рамка на ЕИБ за измерване на резултатите, доколкото такава рамка е приложима към операциите съгласно Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС.
С цел да се опрости процесът на одобряване за малки операции Комитетът за ИИ може да даде положително становище по предложения на ЕИБ за общо разпределение на средства (лихвени субсидии, техническа помощ) или общо разрешение (кредитиране, собствен капитал), които впоследствие, без друго становище на Комитета за ИИ и/или на Комисията, се преразпределят от ЕИБ за отделни проекти съгласно критериите, определени в контекста на общото разпределение на средства или разрешение, включително максималния размер на преразпределените средства за отделните проекти.
Освен това ръководните органи на ЕИБ могат периодично да изискват Комитетът за ИИ да представя становище по всички предложения за финансиране или по определени категории предложения за финансиране.
4. ЕИБ своевременно представя пред Комитета за ИИ всички въпроси, които изискват неговото одобрение или становище, както е предвидено съответно в параграфи 2 и 3. Всяко предложение, представено за становище пред Комитета за ИИ, се изготвя съгласно съответните критерии и принципи, определени в оперативните насоки на ИИ.
5. ЕИБ си сътрудничи тясно с Комисията и, когато това е приложимо, координира операциите си с другите донори. По-конкретно ЕИБ:
а)
изготвя или преразглежда съвместно с Комисията оперативните насоки на ИИ, посочени в параграф 2, буква а). ЕИБ отговаря за съответствието с насоките и гарантира, че проектите, които подпомага, спазват международните стандарти в социалната сфера и в сферата на околната среда и са съгласувани с целите на Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, с общите принципи на политиката на Съюза за развитие, както и със стратегиите за сътрудничество за съответната държава или регион;
б)
иска становището на Комисията при изготвянето на инвестиционните стратегии, бизнес плановете и документите за общата политика;
в)
информира Комисията относно проектите, които управлява, в съответствие с член 18, параграф 1. На етапа на оценка на даден проект ЕИБ иска становището на Комисията относно неговата съгласуваност със стратегията за сътрудничество за съответната държава или регион или, в зависимост от случая, с общите цели на ИИ;
г)
с изключение на лихвените субсидии, попадащи в рамките на общото разпределение на средствата, посочено в параграф 3, буква а), иска съгласието на Комисията на етапа на оценка на даден проект за всяко предложение за лихвена субсидия, направено пред Комитета за ИИ, що се отнася до неговото съответствие с член 2, параграф 7 и член 4, параграф 2 от приложение II към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, както и с критериите, определени в оперативните насоки на ИИ.
Счита се, че Комисията е дала положително становище по дадено предложение или че го е приела, ако в триседмичен срок след представяне на предложението не е уведомила за отрицателното си становище по него. Що се отнася до становищата за проекти във финансовия или публичния сектор, както и до одобряването на лихвени субсидии, Комисията може да поиска окончателното предложение за даден проект да ѝ бъде представено за становище или за одобрение две седмици преди да бъде изпратено на Комитета за ИИ.
6. ЕИБ не пристъпва към нито едно от действията, посочени в параграф 3, буква а), б) или в), освен ако Комитетът за ИИ не е дал положително становище.
След положително становище на Комитета за ИИ ЕИБ взема решение по предложението в съответствие със собствените си процедури. По-специално тя може да реши да не предприема действие по предложението. ЕИБ периодично информира Комитета за ИИ и Комисията за случаите, в които решава да не предприема действие по предложението.
За заеми от собствените си ресурси и за инвестиции на ИИ, за които не се изисква становището на Комитета за ИИ, ЕИБ взема решение по предложението съгласно собствените си процедури, а в случая на ИИ - в съответствие с оперативните насоки на ИИ и инвестиционните стратегии, одобрени от Комитета за ИИ.
Независимо от даването на отрицателно становище от Комитета за ИИ по предложение за предоставяне на лихвена субсидия, ЕИБ може да отпусне въпросния заем, без да се възползва от лихвената субсидия. ЕИБ периодично информира Комитета за ИИ и Комисията за всеки случай, по който реши да предприеме действие по заема.
ЕИБ може, при условията, определени в оперативните насоки на ИИ, и при условие че основната цел на въпросния заем или инвестиция по линия на ИИ остава непроменена, да реши да промени условията на заем или инвестиция по линия на ИИ, за които Комитетът за ИИ е дал положително становище съгласно параграф 3, или на всеки заем, за който Комитетът за ИИ е дал положително становище за лихвени субсидии. По-специално ЕИБ може да реши да увеличи размера на заема или инвестицията по линия на ИИ с до 20 %.
При проектите с лихвени субсидии, посочени в член 2, параграф 7 от приложение II към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, такова увеличение може да доведе до пропорционално увеличение на размера на лихвената субсидия. ЕИБ периодично информира Комитета за ИИ и Комисията за всеки случай, по който реши да действа по този начин. За проектите съгласно член 2, параграф 7 от приложение II към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС, ако е поискано увеличение на размера на субсидията, Комитетът за ИИ се задължава да даде становище, преди ЕИБ да предприеме действие.
7. ЕИБ управлява инвестициите по линия на ИИ и всички средства, с които разполага във връзка с ИИ, в съответствие с целите на Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС. Тя може по-специално да участва в управителните и надзорните органи на юридически лица, в които са инвестирани средства по линия на Инвестиционния инструмент, и може да сключва споразумения относно правата, свързани с ИИ, както и да упражнява и изменя тези права в съответствие с оперативните насоки на ИИ.
ДЯЛ V
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 17
Участие на трета държава или регион
За да гарантират съгласуваността и ефективността на помощта от Съюза, Комисията може да реши, че развиващи се държави извън АКТБ и органи за регионална интеграция с участие от АКТБ, насърчаващи регионалното сътрудничество и интеграция и отговарящи на критериите за получаване на помощ от Съюза по линия на други инструменти на Съюза за финансиране на външната дейност, отговарят на условията за получаване на финансовите средства, посочени в член 1, параграф 2, буква а), подточка i) от Вътрешното споразумение, когато съответният проект или програма е с регионален или трансграничен характер и е в съответствие с член 6 от приложение IV към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС. ОСТ, отговарящи на условията за получаване на помощ от Съюза съгласно Решение 2013/755/ЕС на Съвета, и най-отдалечените региони на Съюза също могат да участват в проекти и програми за регионално сътрудничество и финансирането, чрез което да се даде възможност за участието на тези територии или най-отдалечени региони, е в допълнение към средствата, посочени в член 1, параграф 2, буква а), подточка i) от Вътрешното споразумение. Целта за засилено сътрудничество между държавите членки, най-отдалечените региони на Съюза, ОСТ и държавите от АКТБ следва да бъде взета под внимание и, когато е уместно, да бъдат създадени механизми за координация. Разпоредби за това финансиране и за видовете финансиране, посочени в Регламент (ЕС) 2015/323 на Съвета (15), могат да бъдат предвидени в стратегическите документи и в многогодишните индикативни програми, както и в програмите за действие и мерките, посочени в член 9 от настоящия регламент.
Член 18
Мониторинг, докладване и оценка на помощта от ЕФР
1. Комисията и ЕИБ осъществяват редовен мониторинг на действията си и на финансираните действия и извършват редовен преглед на напредъка към постигането на очакваните резултати. Комисията също така ще извършва оценки на въздействието и ефективността на секторните си политики и действията си, както и на ефективността на програмирането, когато това е уместно - чрез независими външни оценки. Предложения на Съвета за независими външни оценки надлежно ще се вземат под внимание. Оценките следва да се основават на най-добрите практики на ОИСР/КПР, като се стремят да установят дали са изпълнени специфичните цели, вземайки предвид равенството на половете, да формулират препоръки и да предоставят данни за улесняване на извличането на поуки с оглед подобряване на дейността в бъдеще. Тези оценки се извършват въз основа на показатели, които са предварително установени, ясни, прозрачни и по целесъобразност специфични за отделните държави и измерими.
ЕИБ периодично информира Комисията и държавите членки относно изпълнението на проектите, финансирани със средствата от 11-ия ЕФР, които тя управлява, следвайки процедурите, определени в оперативните насоки на ИИ.
2. Комисията изпраща своите доклади за оценка, придружени от реакцията на службите на основните препоръки, на държавите членки чрез Комитета за ЕФР и на ЕИБ за сведение. Всички оценки, включително препоръките и последващите действия, могат да бъдат обсъждани в Комитета за ЕФР по искане на държава членка. В такъв случай Комисията ще докладва отново на Комитета за ЕФР след една година за изпълнението на договорените последващи действия. Резултатите се вземат предвид при изготвянето на програмите и разпределението на ресурсите.
3. Комисията включва всички съответни заинтересовани страни в подходяща степен в етапа на оценка на помощта, предоставяна от Съюза съгласно настоящия регламент, и може, когато това е уместно, да се стреми да извършва съвместни оценки с държавите членки, други донори и партньорите в областта на развитието.
4. Комисията разглежда напредъка, постигнат в изпълнението на 11-ия ЕФР, включително многогодишните индикативни програми, и от 2016 г. нататък ежегодно представя на Съвета доклад за изпълнението. Докладът ще съдържа анализ на основните крайни продукти и резултати и доколкото е възможно, на приноса на финансовата помощ от Съюза за осъществяване на въздействие. За тази цел ще се създаде рамка за резултатите. Този доклад се изпраща също на Европейския парламент, на Европейския икономически и социален комитет и на Комитета на регионите.
5. В годишния доклад се съдържа и информация за предходната година относно финансираните мерки, резултатите от извършения мониторинг и действията за оценка, участието на съответните партньори в областта на развитието, както и относно изпълнението на бюджетните кредити за поети задължения и плащания с разбивка по държави, региони и сектори на сътрудничество. В доклада се представя и качествен анализ на първоначално предвидените и постигнатите резултати, наред с другото въз основа на данни от системите за мониторинг, както и последващи действия по извлечените поуки.
6. В доклада се използват във възможно най-голяма степен конкретни и измерими показатели за ролята на помощта за постигане на целите на Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС. В него са отразени основните извлечени поуки и последващите действия по препоръките, съдържащи се в оценките от предходните години. В доклада се прави оценка, доколкото е възможно и приложимо, и на спазването на принципите за ефективност на помощта, включително за иновативни финансови инструменти.
7. Съюзът и неговите държави членки извършват най-късно до края на 2018 г. преглед на изпълнението, в който се оценяват степента на изпълнение на поетите задължения и плащанията, както и резултатите и въздействието от предоставената помощ чрез показатели за крайните продукти, последиците и въздействието, измерващи ефективността на използване на средствата, както и ефективността на ЕФР. Разглежда се и приносът на финансираните мерки за постигането на целите на Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС и за приоритетите на Съюза, определени в Програмата за промяна. Прегледът се извършва въз основа на предложение от Комисията.
8. ЕИБ предоставя на Комитета за ИИ информация по отношение на напредъка към постигане на целите на ИИ. В съответствие с член 6б от приложение II към Споразумението за партньорство АКТБ - ЕС цялостното изпълнение на ИИ подлежи на съвместен преглед към средата и в края на 11-ия ЕФР. Средносрочният преглед се извършва от независим външен експерт в сътрудничество с ЕИБ и се предоставя на разположение на Комитета за ИИ.
Член 19
Разходи за действия в областта на климата и биологичното разнообразие
Въз основа на приетите индикативни документи за програмиране се изготвя годишна приблизителна оценка на общите разходи, свързани с действията в областта на климата и биологичното разнообразие. За финансирането, отпуснато по ЕФР, се прилага система за годишно проследяване въз основа на методологията на ОИСР („маркери от Рио“) - без да се изключва използването на по-точни методологии, когато такива са на разположение - която е интегрирана в съществуващата методология за управление на изпълнението на програмите на Съюза, за да се определят количествено разходите, свързани с действията в областта на климата и биологичното разнообразие на равнището на програмите за действие, индивидуалните и специалните мерки, посочени в член 9, и вписани в оценките и годишните доклади.
Член 20
Европейска служба за външна дейност
Настоящият регламент се прилага в съответствие с Решение 2010/427/ЕС.
Член 21
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 2 март 2015 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/322 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 2ας Μαρτίου 2015
σχετικά με την εφαρμογή του 11ου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τη συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των μελών της ομάδας των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφετέρου, όπως τροποποιήθηκε τελευταία (1) («συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ»),
Έχοντας υπόψη την εσωτερική συμφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, για τη χρηματοδότηση της βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου, για την περίοδο 2014 έως 2020, δυνάμει της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, καθώς και για τη χορήγηση χρηματοδοτικής ενίσχυσης στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη για τις οποίες ισχύει το τέταρτο μέρος της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2) («εσωτερική συμφωνία») και ιδίως το άρθρο 10 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η απόφαση αριθ. 1/2013 του Συμβουλίου Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ (3) θέσπισε το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για τη συνεργασία με τις χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) για την περίοδο 2014 έως 2020, με την προσθήκη νέου παραρτήματος Iγ στη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
(2)
Η εσωτερική συμφωνία ορίζει τους διάφορους χρηματοδοτικούς πόρους στο πλαίσιο του 11ου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης («ΕΤΑ»), την κλίμακα συνεισφοράς και τις συνεισφορές στο 11ο ΕΤΑ, συγκροτεί την επιτροπή του ΕΤΑ και την Επιτροπή Επενδυτικού Μέσου («επιτροπή ΕΜ») και καθορίζει τη στάθμιση των ψήφων και τον κανόνα ειδικής πλειοψηφίας στις εν λόγω επιτροπές.
(3)
Επιπλέον, η εσωτερική συμφωνία καθορίζει το συνολικό ποσό της βοήθειας της Ένωσης στην ομάδα των κρατών της ΑΚΕ («κράτη ΑΚΕ») (με εξαίρεση τη Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής), καθώς και στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη («ΥΧΕ») για την επταετή περίοδο από 2014 έως 2020 σε 30 506 εκατ. EUR, το οποίο χρηματοδοτείται από τα κράτη μέλη. Από το ποσό αυτό, ποσό 29 089 εκατ. EUR διατίθεται για τα κράτη ΑΚΕ, όπως ορίζεται στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2014-2020 που αναφέρεται στο παράρτημα Iγ της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, ποσό 364,5 εκατ. EUR διατίθεται για τις ΥΧΕ και ποσό 1 052,5 εκατ. EUR διατίθεται στην Επιτροπή για δαπάνες στήριξης συνδεόμενες με τον προγραμματισμό και την εφαρμογή του ΕΤΑ από την Επιτροπή, εκ των οποίων τουλάχιστον 76,3 εκατ. EUR θα διατεθούν στην Επιτροπή για μέτρα βελτίωσης του αντικτύπου των προγραμμάτων του ΕΤΑ, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 6 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας.
(4)
Η κατανομή των πόρων του 11ου ΕΤΑ στις ΥΧΕ διέπεται από την απόφαση 2013/755/ΕΕ του Συμβουλίου (4) και από τους κανόνες εφαρμογής του και τις τυχόν μεταγενέστερες επικαιροποιήσεις τους.
(5)
Τα μέτρα που είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου (5) και εμπίπτουν σε αυτόν τον κανονισμό θα πρέπει να χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του 11ου ΕΤΑ μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις κατά τις οποίες η εν λόγω ενίσχυση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συνέχεια της συνεργασίας κατά τη μετάβαση από μια κατάσταση κρίσης σε σταθερές συνθήκες ανάπτυξης και δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από τον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης.
(6)
Στις 11 Απριλίου 2006, το Συμβούλιο ενέκρινε καταρχήν τη χρηματοδότηση του Ειρηνευτικού Μέσου για την Αφρική από το ΕΤΑ και συμφώνησε ως προς τους μελλοντικούς λεπτομερείς κανόνες και τον σχεδιασμό του Μέσου.
(7)
Οι χώρες ΑΚΕ θα είναι επίσης επιλέξιμες για βοήθεια της Ένωσης μέσω θεματικών προγραμμάτων βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 233/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 234/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 230/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) και του κανονισμού (EE) αριθ. 235/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9). Τα εν λόγω προγράμματα θα πρέπει να προσθέσουν αξία στα προγράμματα που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του 11ου ΕΤΑ και να είναι συνεκτικά και συμπληρωματικά προς αυτά.
(8)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1288/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10), για να προωθηθεί η διεθνής διάσταση της ανώτατης εκπαίδευσης, μπορούν να διατεθούν κονδύλια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης, σύμφωνα με τις διαδικασίες που το διέπουν, για δράσεις κινητικότητας της μάθησης προς ή από χώρες μη μέλη της ΕΕ, και για τη συνεργασία και τον πολιτικό διάλογο με αρχές, οργανισμούς και οργανώσεις από αυτές τις χώρες. Για τη χρησιμοποίηση της χρηματοδότησης αυτής θα εφαρμοστούν οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1288/2013.
(9)
Θα πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω η περιφερειακή συνεργασία μεταξύ των κρατών ΑΚΕ, των ΥΧΕ και των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης. Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 της εσωτερικής συμφωνίας, ο εκτελεστικός κανονισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει κατάλληλα μέτρα για να επιτραπεί η αντιστοίχηση της χρηματοδότησης πιστώσεων από το 11ο ΕΤΑ και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης για τη χρηματοδότηση σχεδίων συνεργασίας μεταξύ των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης και των κρατών ΑΚΕ, καθώς και των ΥΧΕ στην Καραϊβική, τη Δυτική Αφρική και τον Ινδικό Ωκεανό, ιδίως απλουστευμένους μηχανισμούς για από κοινού διαχείριση τέτοιων σχεδίων.
(10)
Για την εφαρμογή του 11ου ΕΤΑ, θα πρέπει να οριστεί η διαδικασία προγραμματισμού, εξέτασης και έγκρισης της βοήθειας και να καθορισθούν λεπτομερείς κανόνες για την εποπτεία της χρήσης της βοήθειας.
(11)
Η ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανάπτυξη της 22ας Δεκεμβρίου 2005 και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 2012 σχετικά με την «Αύξηση του αντικτύπου της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ: πρόγραμμα δράσης για αλλαγή» θα πρέπει να αποτελούν το γενικό πλαίσιο πολιτικής για την καθοδήγηση του προγραμματισμού και της εφαρμογής του 11ου ΕΤΑ, συμπεριλαμβανομένων των αρχών για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας που συμφωνήθηκαν σε διεθνές επίπεδο, όπως είναι οι αρχές της Διακήρυξης του Παρισιού για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας (2005), ο κώδικας δεοντολογίας της ΕΕ για τον καταμερισμό της εργασίας στην αναπτυξιακή πολιτική (2007), οι κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για το σχέδιο δράσης της Άκρας (2008), η κοινή θέση της ΕΕ, μεταξύ άλλων για την εγγύηση διαφάνειας της ΕΕ και άλλες πτυχές της διαφάνειας και της υπευθυνότητας, για το τέταρτο φόρουμ υψηλού επιπέδου του Busan, το οποίο κατέληξε, μεταξύ άλλων, στο τελικό έγγραφο του Busan (2011), το σχέδιο δράσης για το φύλο για εξωτερικές ενέργειες (2010) και η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες, της οποίας η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος.
(12)
Στις 14 Μαΐου 2012, το Συμβούλιο ενέκρινε συμπεράσματα με τίτλο «Η μελλοντική προσέγγιση για τη δημοσιονομική στήριξη της ΕΕ στις τρίτες χώρες». Στα συμπεράσματα αυτά, το Συμβούλιο επισήμανε ότι έχει δεσμευθεί να αξιοποιήσει αποτελεσματικά τη δημοσιονομική στήριξη προκειμένου να προωθήσει τη μείωση της φτώχειας και τη χρήση των συστημάτων των χωρών, να καταστήσει τη βοήθεια περισσότερο προβλέψιμη και να τονώσει την αυτεξούσια χάραξη αναπτυξιακών πολιτικών και μεταρρυθμίσεων από τις χώρες εταίρους, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανάπτυξη, το Πρόγραμμα Δράσης για Αλλαγή, καθώς και το πρόγραμμα για την αποτελεσματικότητα της διεθνούς βοήθειας.
(13)
Η Ένωση θα πρέπει να προωθεί ολοκληρωμένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση κρίσεων και καταστροφών και εμπόλεμων και επισφαλών καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των μεταβατικών καταστάσεων. Αυτή η προσέγγιση θα πρέπει να βασίζεται κυρίως στα συμπεράσματα του Συμβουλίου για την ασφάλεια και ανάπτυξη, την αντίδραση της Ένωσης σε καταστάσεις αστάθειας, την πρόληψη συγκρούσεων, καθώς και τυχόν σχετικά μεταγενέστερα συμπεράσματα. Η Ένωση θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την προσέγγιση και τις αρχές της Νέας συμφωνίας δέσμευσης για τα ασταθή κράτη. Αυτό θα βοηθήσει επίσης να εξισορροπηθούν οι αναπτυξιακές, διπλωματικές και ανθρωπιστικές προσεγγίσεις και οι προσεγγίσεις για την ασφάλεια και να συνδεθεί η βραχυπρόθεσμη αντίδραση με τη μακροπρόθεσμη θεσμική στήριξη.
(14)
Στα συμπεράσματά του της 12ης Δεκεμβρίου 2013 όσον αφορά την έκθεση της Επιτροπής σχετικά με τη στήριξη της δημοκρατικής διακυβέρνησης από την ΕΕ, με επίκεντρο την πρωτοβουλία για τη διακυβέρνηση, το Συμβούλιο σημείωσε ότι, με την επιφύλαξη των αναγκών της χώρας εταίρου και της δέσμευσης της Ένωσης να παράσχει προβλέψιμη χρηματοδότηση, τα στοιχεία μιας προσέγγισης βάσει κινήτρων στον προγραμματισμό μπορούν να ενθαρρύνουν την επίτευξη προόδου και αποτελεσμάτων στη δημοκρατική διακυβέρνηση και θα πρέπει να ανταποκρίνονται δυναμικά στο επίπεδο δέσμευσης και προόδου όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τη χρηστή διακυβέρνηση. Το Συμβούλιο επισήμανε επίσης ότι, ενώ τα οικονομικά κίνητρα δεν επαρκούν για να ενεργοποιήσουν τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, μια προσέγγιση βάσει κινήτρων λειτουργεί καλύτερα, όταν διατίθεται ουσιώδης χρηματοδότηση για τη δημιουργία σημαντικού αντικτύπου και αποτελεσμάτων, όποτε η χρηματοδότηση αποτελεί μέρος ευρύτερης στρατηγικής της συμμετοχής της Ένωσης. Η προσέγγιση βάσει κινήτρων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την προηγούμενη πείρα και τα διδάγματα που αποκτήθηκαν μέσω μηχανισμών βάσει απόδοσης, όπως είναι η πρωτοβουλία σχετικά με τη διακυβέρνηση του 10ου ΕΤΑ.
(15)
Κατά τη διάρκεια του 2013, η επιτροπή ΕΤΑ, που συστάθηκε βάσει της εσωτερικής συμφωνίας του 10ου ΕΤΑ (11), πραγματοποίησε αρκετές πρώτες ανταλλαγές απόψεων σχετικά με τη μέθοδο καθορισμού της πολυετούς ενδεικτικής κατανομής των πόρων του 11ου ΕΤΑ. Οι συζητήσεις αυτές δημιούργησαν τη βάση για την τελική έγκριση των εθνικών ενδεικτικών κονδυλίων.
(16)
Η Ένωση θα πρέπει να επιδιώκει την αποτελεσματικότερη χρήση των διαθέσιμων πόρων προκειμένου να βελτιστοποιήσει τον αντίκτυπο της εξωτερικής δράσης της. Αυτό θα πρέπει να επιτυγχάνεται μέσω της συνοχής και της συμπληρωματικότητας των μηχανισμών εξωτερικής δράσης της Ένωσης, καθώς και της χρήσης, όπου είναι εφικτό, χρηματοδοτικών μέσων που έχουν ως αποτέλεσμα τη μόχλευση. Σκοπός της Ένωσης θα πρέπει να είναι επίσης να διασφαλίσει τη συνοχή με άλλους τομείς της εξωτερικής της δράσης, κατά τη διαμόρφωση της πολιτικής της Ένωσης για την αναπτυξιακή συνεργασία και του οικείου στρατηγικού προγραμματισμού και εφαρμογής των μέτρων.
(17)
Η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και η προστασία του περιβάλλοντος είναι από τις σημαντικότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ένωση και η ανάγκη για διεθνή δράση είναι επιτακτική. Σύμφωνα με τη δήλωση πρόθεσης στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 29ης Ιουνίου 2011 με τίτλο «Προϋπολογισμός για την Ευρώπη 2020», που τονίζει τη δέσμευση της Ένωσης να προωθήσει στις εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές της την έξυπνη, χωρίς αποκλεισμούς και βιώσιμη ανάπτυξη, μέσω του συνδυασμού του οικονομικού, κοινωνικού και περιβαλλοντικού πυλώνα, ο παρών κανονισμός θα πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να συμβάλει στην επίτευξη του στόχου να διατεθεί τουλάχιστον το 20 % της συνολικής χρηματοδότησης της Ένωσης για την κάλυψη των στόχων που αφορούν την κλιματική αλλαγή, με παράλληλη τήρηση της αρχής της εταιρικής σχέσης με τις χώρες ΑΚΕ, όπως ορίζεται στη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Οι δράσεις για μια κοινωνία με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και ανθεκτική στην κλιματική αλλαγή θα πρέπει, όταν είναι εφικτό, να αλληλοενισχύονται, ώστε να έχουν ισχυρότερες επιπτώσεις.
(18)
Η Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν τη συνοχή και τη συμπληρωματικότητα των αντίστοιχων πολιτικών τους αναπτυξιακής συνεργασίας, με το να ανταποκρίνονται ιδίως στις προτεραιότητες των χωρών και περιοχών εταίρων σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Για να διασφαλιστεί ότι η πολιτική αναπτυξιακής συνεργασίας της Ένωσης και αυτή των κρατών μελών της αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοενισχύονται, ενδείκνυται η καταβολή προσπαθειών με στόχο τον κοινό πολυετή προγραμματισμό και τα διαδοχικά στάδιά του σε τοπικό επίπεδο, ιδίως την κοινή ανάλυση, την κοινή αντίδραση, τον καταμερισμό της εργασίας, τις ενδεικτικές χρηματοδοτήσεις και, ενδεχομένως, το κοινό πλαίσιο αποτελεσμάτων.
(19)
Η σύνοδος κορυφής ΕΕ-Αφρικής τον Δεκέμβριο του 2007 ενέκρινε τη στρατηγική εταιρικής σχέσης Αφρικής-ΕΕ, που επιβεβαιώθηκε από τη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-Αφρικής τον Νοέμβριο του 2010. Το Συμβούλιο εξέδωσε επίσης συμπεράσματα για την κοινή στρατηγική εταιρικής σχέσης Καραϊβικής-ΕΕ στις 19 Νοεμβρίου 2012, που αντικατέστησαν τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 11ης Απριλίου 2006 για την κοινή στρατηγική εταιρικής σχέσης Καραϊβικής-ΕΕ. Για την περιοχή του Ειρηνικού, το Συμβούλιο εξέδωσε συμπεράσματα για μια νέα εταιρική σχέση για την ανάπτυξη στις 14 Μαΐου 2012, που επικαιροποίησαν και συμπλήρωσαν τη στρατηγική που εγκρίθηκε το 2006 (συμπεράσματα του Συμβουλίου της 17ης Ιουλίου 2006).
(20)
Τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης θα πρέπει να προστατεύονται με αναλογικά μέτρα σε ολόκληρο τον κύκλο των δαπανών, που συμπεριλαμβάνουν την πρόληψη, τον εντοπισμό και τη διερεύνηση παρατυπιών, την ανάκτηση του διαφυγόντων ποσών, την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ή ποσών που χρησιμοποιήθηκαν λανθασμένα και, κατά περίπτωση, την επιβολή χρηματικών ποινών. Τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να εκτελούνται σύμφωνα με τις ισχύουσες συμφωνίες οι οποίες συνάπτονται με διεθνείς οργανισμούς και τρίτες χώρες.
(21)
Η οργάνωση και η λειτουργία της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης καθορίζονται στην απόφαση 2010/427/ΕΕ του Συμβουλίου (12),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
Άρθρο 1
Στόχοι και κριτήρια επιλεξιμότητας
1. Η γεωγραφική συνεργασία με τις χώρες και περιφέρειες ΑΚΕ στο πλαίσιο του 11ου ΕΤΑ διαπνέεται από τους στόχους, τις βασικές αρχές και τις αξίες που αποτυπώνονται στις γενικές διατάξεις της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
2. Ιδίως, και στο πλαίσιο των αρχών και στόχων της εξωτερικής δράσης της Ένωσης, της ευρωπαϊκής συναντίληψης για την ανάπτυξη και του Προγράμματος Δράσης για Αλλαγή και των μεταγενέστερων τροποποιήσεων και προσθηκών:
α)
ο πρωταρχικός στόχος της συνεργασίας βάσει του παρόντος κανονισμού είναι η μείωση και, μακροπρόθεσμα, η εξάλειψη της φτώχειας,
β)
η συνεργασία βάσει του παρόντος κανονισμού θα συμβάλει επίσης:
i)
στην ενίσχυση της βιώσιμης και συμμετοχικής οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης,
ii)
στην εδραίωση και τη στήριξη της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, της χρηστής διακυβέρνησης, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των σχετικών αρχών του διεθνούς δικαίου και
iii)
στην εφαρμογή βασισμένης στα δικαιώματα προσέγγισης που να καλύπτει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η επίτευξη των στόχων του πρώτου εδαφίου μετράται με τη χρήση κατάλληλων δεικτών, συμπεριλαμβανομένων των δεικτών ανθρώπινης ανάπτυξης, ιδίως του αναπτυξιακού στόχου 1 της χιλιετίας (ΑΣΧ) όσον αφορά το στοιχείο α) του εν λόγω εδαφίου και τους ΑΣΧ 1 έως 8 όσον αφορά το στοιχείο β) του εν λόγω εδαφίου και, μετά το 2015, και άλλων δεικτών που έχουν συμφωνηθεί σε διεθνές επίπεδο από την Ένωση και τα κράτη μέλη της.
3. Ο προγραμματισμός σχεδιάζεται κατά τρόπο που να πληροί κατά τον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τα κριτήρια για την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια («ΕΑΒ») που έχουν καθοριστεί από την Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΕΠΑΒ/ΟΟΣΑ), λαμβανομένου υπόψη του στόχου της Ένωσης να διασφαλιστεί ότι κατά την περίοδο 2014-2020 τουλάχιστον το 90 % της συνολικής εξωτερικής βοήθειας θα εκληφθεί ως ΕΑΒ.
4. Οι δράσεις που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου και είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση βάσει του εν λόγω κανονισμού δεν χρηματοδοτούνται, καταρχήν, βάσει του παρόντος κανονισμού, εκτός εάν είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί η συνέχεια της συνεργασίας από μια κατάσταση κρίσης σε συνθήκες σταθερότητας για ανάπτυξη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, λαμβάνεται ειδική μέριμνα προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική σύνδεση της ανθρωπιστικής βοήθειας, της βοήθειας αποκατάστασης και της αναπτυξιακής βοήθειας και η συμβολή τους στην προσέγγιση για την ανθεκτικότητα και μείωση του κινδύνου καταστροφών.
Άρθρο 2
Γενικές αρχές
1. Κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, διασφαλίζεται η συνοχή με τους άλλους τομείς της εξωτερικής της δράσης της Ένωσης και με άλλες συναφείς πολιτικές της Ένωσης και η συνοχή των πολιτικών που συνδέονται με την ανάπτυξη, σύμφωνα με το άρθρο 208 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Για τον σκοπό αυτόν, τα μέτρα που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των έργων που διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), βασίζονται στις πολιτικές συνεργασίας οι οποίες ορίζονται σε πράξεις όπως διαυθετήσεις, δηλώσεις και σχέδια δράσης μεταξύ της Ένωσης και των ενδιαφερόμενων τρίτων χωρών και περιφερειών, καθώς και στις αποφάσεις, τα ειδικά συμφέροντα, τις πολιτικές προτεραιότητες και τις στρατηγικές της Ένωσης.
2. Η Ένωση και τα κράτη μέλη εργάζονται για ένα κοινό πολυετή προγραμματισμό, που θα βασίζεται στις στρατηγικές μείωσης της φτώχειας ή σε ισοδύναμες στρατηγικές ανάπτυξης των χωρών εταίρων. Μπορούν να αναλαμβάνουν κοινές δράσεις, καθώς επίσης να πραγματοποιούν κοινές αναλύσεις αυτών των στρατηγικών και να θεσπίζουν κοινά μέτρα προς απάντηση στις στρατηγικές αυτές, καθορίζοντας τους τομείς παρέμβασης που έχουν προτεραιότητα και την κατανομή της εργασίας σε εθνικό επίπεδο, με τη διοργάνωση κοινών αποστολών χορηγών και με τη χρήση μηχανισμών συγχρηματοδότησης και κατ' εξουσιοδότηση συμφωνιών συνεργασίας.
3. Η Ένωση προωθεί την πολυμερή προσέγγιση απέναντι στις παγκόσμιες προκλήσεις και συνεργάζεται με τα κράτη μέλη και τις χώρες εταίρους όσον αφορά αυτό το θέμα. Όταν κρίνεται σκόπιμο, ενισχύει τη συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς και φορείς και άλλους διμερείς χορηγούς.
4. Οι σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της με τις χώρες εταίρους βασίζονται στις κοινές αξίες των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, καθώς και στις αρχές της συνυπευθυνότητας και αμοιβαίας λογοδοσίας, και τις προάγουν. Η υποστήριξη προς τους εταίρους θα προσαρμοστεί στην αναπτυξιακή τους κατάσταση, δέσμευση και πρόοδο όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία, τον κανόνα δικαίου και τη χρηστή διακυβέρνηση.
Επιπλέον, οι σχέσεις με τις χώρες εταίρους λαμβάνουν υπόψη τη δέσμευσή τους και τις επιδόσεις τους στην εφαρμογή διεθνών συμφωνιών και τις συμβατικές σχέσεις με την Ένωση, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της μετανάστευσης όπως ορίζεται στη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
5. Η Ένωση προωθεί την αποτελεσματική συνεργασία με χώρες και περιφέρειες εταίρους, σύμφωνα με τη διεθνή βέλτιστη πρακτική. Εναρμονίζει τη στήριξή της με τις εθνικές στρατηγικές περιφερειακής ανάπτυξης, τις πολιτικές μεταρρυθμίσεων και τις διαδικασίες των εταίρων, όταν αυτό είναι εφικτό, και στηρίζει τη δημοκρατική συνυπευθυνότητα, καθώς και την εσωτερική και αμοιβαία υποχρέωση προς λογοδοσία. Για τον σκοπό αυτόν προωθεί:
α)
μια διαφανή αναπτυξιακή διαδικασία υπό την εποπτεία και ευθύνη της χώρας ή περιφέρειας εταίρου, που περιλαμβάνει την προώθηση της τοπικής εμπειρογνωμοσύνης,
β)
μια προσέγγιση με βάση τα δικαιώματα που περιλαμβάνει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, είτε τα ατομικά και πολιτικά είτε τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, προκειμένου να ενσωματωθούν οι αρχές των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο πλαίσιο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, να βοηθηθούν οι χώρες εταίροι στην τήρηση των διεθνών υποχρεώσεών τους όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και να στηριχθούν οι κάτοχοι αυτών των δικαιωμάτων, ιδίως οι φτωχοί και οι ευάλωτες ομάδες, κατά τη διεκδίκησή τους,
γ)
την ενδυνάμωση του πληθυσμού των χωρών εταίρων, συμμετοχικές και χωρίς αποκλεισμούς προσεγγίσεις της ανάπτυξης και ευρεία συμμετοχή όλων των τμημάτων της κοινωνίας στην αναπτυξιακή διεργασία και στον εθνικό και περιφερειακό διάλογο, περιλαμβανομένου του πολιτικού διαλόγου. Δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στον αντίστοιχο ρόλο των κοινοβουλίων, των τοπικών αρχών και της κοινωνίας των πολιτών, μεταξύ άλλων και όσον αφορά τη συμμετοχή, την εποπτεία και την υποχρέωση λογοδοσίας,
δ)
αποτελεσματικούς τρόπους και μέσα συνεργασίας σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΠΑΒ/ΟΟΣΑ, μεταξύ άλλων με τη χρήση καινοτόμων μέσων όπως ο συνδυασμός επιχορηγήσεων και δανείων και άλλοι μηχανισμοί επιμερισμού του κινδύνου σε επιλεγμένους τομείς και χώρες, όπως επίσης και τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τα ζητήματα της βιωσιμότητας των χρεών και του αριθμού των μέσων αυτών, και την απαίτηση για συστηματική εκτίμηση του αντικτύπου σύμφωνα με τους στόχους του παρόντος κανονισμού, ιδίως τη μείωση της φτώχειας, καθώς και ειδικούς μηχανισμούς δημοσιονομικής στήριξης, όπως συμβάσεις για τη δημιουργία κρατικού μηχανισμού. Όλα τα προγράμματα, οι παρεμβάσεις και οι τρόποι και μηχανισμοί συνεργασίας προσαρμόζονται στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε χώρας ή περιφέρειας εταίρου, με έμφαση σε προσεγγίσεις βάσει προγραμμάτων, στη χορήγηση προβλέψιμης χρηματοδότησης για τη βοήθεια, στη συγκέντρωση ιδιωτικών πόρων, μεταξύ άλλων και από τοπικούς ιδιωτικούς φορείς, στην καθολική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες και στην ανάπτυξη και τη χρήση εθνικών συστημάτων,
ε)
την κινητοποίηση εγχώριων εσόδων και την ενίσχυση της δημοσιονομικής πολιτικής των χωρών εταίρων, με στόχο τη μείωση της φτώχειας και της εξάρτησης από τη βοήθεια,
στ)
τον μεγαλύτερο αντίκτυπο των πολιτικών και του προγραμματισμού μέσω του συντονισμού, της συνέπειας και της εναρμόνισης μεταξύ των χορηγών για τη δημιουργία συνεργειών και την αποφυγή επικαλύψεων και επαναλήψεων, τη μεγαλύτερη συμπληρωματικότητα και στήριξη πρωτοβουλιών των χορηγών και μέσω της συνεργασίας με χώρες και περιφέρειες εταίρους με βάση συμφωνημένες κατευθυντήριες γραμμές και αρχές βέλτιστης πρακτικής σχετικά με τον συντονισμό και την αποτελεσματικότητα της βοήθειας,
ζ)
προσεγγίσεις για την ανάπτυξη βάσει αποτελεσμάτων, μεταξύ άλλων με διαφανή και υπό την εποπτεία των χωρών πλαίσια αποτελεσμάτων με βάση, κατά περίπτωση, διεθνώς αποδεκτούς στόχους και συγκρίσιμους και συνολικούς δείκτες, όπως οι δείκτες των ΑΣΧ, με σκοπό την εκτίμηση και διάδοση των αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένων των χορηγούμενων κεφαλαίων, των αποτελεσμάτων και του αντικτύπου της αναπτυξιακής βοήθειας.
6. Η Ένωση στηρίζει, κατά περίπτωση, την εφαρμογή διμερούς, περιφερειακής και πολυμερούς συνεργασίας και διαλόγου, την αναπτυξιακή διάσταση των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και την τριμερή συνεργασία. Η Ένωση προωθεί τη συνεργασία Νότου-Νότου.
7. Στις δραστηριότητες αναπτυξιακής συνεργασίας της, η Ένωση αξιοποιεί, κατά περίπτωση, και ανταλλάσσει τις εμπειρίες των κρατών μελών από τη μεταρρύθμιση και τη μετάβαση και τα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί.
8. Η Ένωση επιδιώκει τακτική ανταλλαγή πληροφοριών με φορείς της εταιρικής σχέσης σύμφωνα με το άρθρο 4 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ
Άρθρο 3
Γενικό πλαίσιο για την κατανομή των πόρων
1. Η Επιτροπή καθορίζει την πολυετή ενδεικτική κατανομή των πόρων για κάθε χώρα και περιφέρεια ΑΚΕ και για τη συνεργασία μεταξύ των χωρών ΑΚΕ βάσει των κριτηρίων που προβλέπονται στα άρθρα 3, 9 και 12γ του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, εντός των δημοσιονομικών ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 2 της εσωτερικής συμφωνίας.
2. Κατά τον καθορισμό των ενδεικτικών εθνικών χορηγήσεων, ακολουθείται μια διαφοροποιημένη προσέγγιση, ώστε να διασφαλιστεί ότι παρέχεται στις χώρες εταίρους ειδικά προσαρμοσμένη συνεργασία με βάση:
α)
τις ανάγκες τους,
β)
τις ικανότητές τους να παράγουν και να έχουν πρόσβαση σε χρηματοδοτικούς πόρους και την ικανότητα απορρόφησης των πόρων,
γ)
τις δεσμεύσεις και τις επιδόσεις τους και
δ)
τον δυνητικό αντίκτυπο της βοήθειας της Ένωσης.
Κατά τη διαδικασία κατανομής των πόρων δίνεται προτεραιότητα στις χώρες με τις μεγαλύτερες ανάγκες, ιδίως στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, στις χώρες χαμηλού εισοδήματος και στις χώρες σε κρίση, μετά από κρίση και σε καταστάσεις αστάθειας και ευπάθειας.
Η Ένωση θα προσαρμόσει τη χορηγούμενη βοήθεια μέσω δυναμικών, προσανατολισμένων στα αποτελέσματα και ειδικών ανά χώρα μέτρων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2, ανάλογα με την κατάσταση, τη δέσμευση και πρόοδο της χώρας όσον αφορά ζητήματα χρηστής διακυβέρνησης, ανθρώπινων δικαιωμάτων, δημοκρατίας, του κανόνα δικαίου και της ικανότητάς της να πραγματοποιεί μεταρρυθμίσεις και να ικανοποιεί τα αιτήματα και τις ανάγκες του πληθυσμού.
3. Η επιτροπή του ΕΤΑ προβαίνει σε ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τη μέθοδο καθορισμού της πολυετούς ενδεικτικής κατανομής των πόρων όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 4
Γενικό πλαίσιο προγραμματισμού
1. Η διαδικασία προγραμματισμού της βοήθειας προς τις χώρες και περιφέρειες ΑΚΕ στο πλαίσιο της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ διεξάγεται σύμφωνα με τις γενικές αρχές που αναφέρονται στα άρθρα 1 έως 14 του παραρτήματος IV της εν λόγω συμφωνίας και στα άρθρα 1 και 2 του παρόντος κανονισμού.
2. Εκτός από τις προβλεπόμενες στην παράγραφο 3 περιπτώσεις, ο προγραμματισμός θα πραγματοποιείται από κοινού με την εκάστοτε χώρα ή περιφέρεια εταίρο και θα εναρμονίζεται όλο και περισσότερο με τις στρατηγικές της χώρας ή περιφέρειας εταίρου για τη μείωση της φτώχειας ή με ισοδύναμη στρατηγική.
Η Ένωση και τα κράτη μέλη διαβουλεύονται μεταξύ τους σε αρχικό στάδιο και καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας προγραμματισμού για να προαγάγουν τη συνοχή, τη συμπληρωματικότητα και τη συνέπεια μεταξύ των δραστηριοτήτων συνεργασίας τους. Η διαβούλευση αυτή μπορεί να καταλήξει σε κοινό προγραμματισμό με τα κράτη μέλη που εκπροσωπούνται σε τοπικό επίπεδο. Ο κοινός προγραμματισμός θα πρέπει να βασίζεται στα συγκριτικά πλεονεκτήματα όλων των χορηγών της Ένωσης. Άλλα κράτη μέλη καλούνται να συνεισφέρουν για την ενίσχυση της κοινής εξωτερικής δράσης της Ένωσης.
Η χρηματοδότηση της ΕΤΕπ συμβάλλει στις γενικές αρχές της Ένωσης, ιδίως εκείνες που καθορίζονται στο άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και τους στόχους της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, όπως η μείωση της φτώχειας μέσω της συμμετοχικής και βιώσιμης ανάπτυξης και μέσω της οικονομικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Η ΕΤΕπ και η Επιτροπή θα πρέπει να επιδιώκουν τη μεγιστοποίηση των συνεργειών στο πλαίσιο της διαδικασίας προγραμματισμού του 11ου ΕΤΑ, κατά περίπτωση. Θα ζητείται η γνώμη της ΕΤΕπ σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας για θέματα σχετικά με την εμπειρογνωμοσύνη της και τις ενέργειές της με σκοπό τη βελτίωση της συνοχής της εξωτερικής δράσης της Ένωσης.
Ζητείται επίσης η γνώμη και άλλων δωρητών και αναπτυξιακών φορέων, συμπεριλαμβανομένων των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών και των περιφερειακών και τοπικών αρχών.
3. Στις περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 και στο άρθρο 4 παράγραφος 5 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, η Επιτροπή δύναται να θεσπίζει ειδικές διατάξεις για τον προγραμματισμό και την εφαρμογή της αναπτυξιακής βοήθειας με ιδία διαχείριση των πόρων που χορηγούνται στην ενδιαφερόμενη χώρα σύμφωνα με τις σχετικές πολιτικές της Ένωσης.
4. Η Ένωση συγκεντρώνει, καταρχήν, τη διμερή συνδρομή της κατ' ανώτατο όριο σε τρεις τομείς, κατόπιν συμφωνίας με τις χώρες εταίρους.
Άρθρο 5
Έγγραφα προγραμματισμού
1. Τα έγγραφα στρατηγικής είναι έγγραφα που συντάσσονται από την Ένωση και την εκάστοτε χώρα ή περιφέρεια εταίρο για να παρέχουν ένα συνεκτικό πλαίσιο πολιτικής για την αναπτυξιακή συνεργασία, το οποίο συνάδει με τον συνολικό σκοπό και το πεδίο εφαρμογής, τους στόχους και τις γενικές αρχές της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, και σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στα άρθρα 2, 8 και 12α του παραρτήματος IV της εν λόγω συμφωνίας.
Η κατάρτιση και εφαρμογή των εγγράφων στρατηγικής πραγματοποιείται σύμφωνα με τις αρχές της αποτελεσματικότητας της βοήθειας: εθνική συνυπευθυνότητα, εταιρική σχέση, συντονισμός, εναρμόνιση, ευθυγράμμιση με τα συστήματα της δικαιούχου χώρας ή περιφέρειας, διαφάνεια, αμοιβαία υποχρέωση προς λογοδοσία και προσανατολισμός με γνώμονα τα αποτελέσματα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 του παρόντος κανονισμού. Η περίοδος προγραμματισμού πρέπει, καταρχήν, να συγχρονίζεται με στρατηγικούς κύκλους των χωρών εταίρων.
2. Με τη συγκατάθεση της ενδιαφερόμενης χώρας ή περιφέρειας εταίρου, δεν απαιτείται έγγραφο στρατηγικής για:
α)
χώρες ή περιφέρειες που διαθέτουν εθνική αναπτυξιακή στρατηγική με τη μορφή εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου ή παρόμοιου αναπτυξιακού εγγράφου, το οποίο είναι αποδεκτό από την Επιτροπή, ως βάση για το αντίστοιχο πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα, κατά την έγκριση του τελευταίου εγγράφου,
β)
χώρες ή περιφέρειες για τις οποίες έχει συμφωνηθεί ένα κοινό πολυετές έγγραφο προγραμματισμού μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών,
γ)
χώρες ή περιφέρειες στις οποίες υπάρχει ήδη κοινό έγγραφο-πλαίσιο (ΚΕΠ), το οποίο προβλέπει σφαιρική προσέγγιση της Ένωσης για τις σχέσεις με την εν λόγω χώρα ή περιφέρεια εταίρο, περιλαμβανομένης της αναπτυξιακής πολιτικής της Ένωσης,
δ)
περιφέρειες που έχουν μια στρατηγική από κοινού συμφωνηθείσα με την Ένωση,
ε)
χώρες στις οποίες η Ένωση προτίθεται να συγχρονίσει τη στρατηγική της με ένα νέο εθνικό κύκλο που θα αρχίσει πριν από την 1η Ιανουαρίου 2017· σε παρόμοιες περιπτώσεις, το πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα για την ενδιάμεση περίοδο από το 2014 έως την έναρξη του νέου εθνικού κύκλου θα περιέχει την απάντηση της Ένωσης για την εν λόγω χώρα.
3. Δεν απαιτούνται έγγραφα στρατηγικής για τις χώρες ή περιφέρειες που εισπράττουν ένα αρχικό ποσό από κεφάλαια της Ένωσης βάσει του παρόντος κανονισμού, το οποίο δεν υπερβαίνει τα 50 εκατ. EUR για την περίοδο 2014-2020. Στις περιπτώσεις αυτές, τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα θα περιέχουν την απάντηση της Ένωσης για τις εν λόγω χώρες ή περιφέρειες.
Εάν οι εναλλακτικές επιλογές που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 δεν είναι αποδεκτές για τη χώρα ή περιφέρεια εταίρο, καταρτίζεται έγγραφο στρατηγικής.
4. Εκτός από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3, τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα βασίζονται στον διάλογο με τη χώρα ή περιφέρεια εταίρο και καταρτίζονται με βάση τα έγγραφα στρατηγικής ή παρόμοια έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο και θα αποτελούν αντικείμενο συμφωνίας με την ενδιαφερόμενη χώρα ή περιφέρεια.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, το κοινό έγγραφο πολυετούς προγραμματισμού που προβλέπεται στο στοιχείο β) παράγραφος 2 του παρόντος άρθρου και τηρεί τις αρχές και τους όρους που θεσπίζονται στην παρούσα παράγραφο, περιλαμβανομένης μιας ενδεικτικής κατανομής κεφαλαίων, μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 14, να θεωρηθεί ως το πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα, σε συμφωνία με τη χώρα ή περιφέρεια εταίρο.
5. Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα καθορίζουν τους τομείς προτεραιότητας που επιλέγονται για χρηματοδότηση από την Ένωση, τους ειδικούς στόχους, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τους δείκτες επίδοσης και την ενδεικτική χρηματοδότηση, τόσο συνολικά όσο και ανά τομέα προτεραιότητας. Θα εξηγείται επίσης με ποιο τρόπο θα συμβάλουν τα προτεινόμενα προγράμματα στη συνολική ανά χώρα στρατηγική που αναφέρεται στο παρόν άρθρο και πώς θα συνεισφέρουν στην αποκόμιση αποτελεσμάτων του Προγράμματος Δράσης για Αλλαγή.
Σύμφωνα με τις αρχές για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, η μεταξύ των κρατών ΑΚΕ στρατηγική αποφεύγει τον κατακερματισμό και διασφαλίζει τη συμπληρωματικότητα και πραγματική προστιθέμενη αξία με τα ανά χώρα και τα περιφερειακά προγράμματα.
6. Επιπλέον των εγγράφων προγραμματισμού για χώρες και περιφέρειες, η Επιτροπή και τα κράτη ΑΚΕ, μέσω της γραμματείας ΑΚΕ, καταρτίζουν από κοινού ένα έγγραφο στρατηγικής μεταξύ των κρατών ΑΚΕ και συναφές πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα, σύμφωνα με τις αρχές που θεσπίζονται στα άρθρα 12 έως 14 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
7. Οι ειδικές διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 μπορεί να λάβουν τη μορφή ειδικών προγραμμάτων στήριξης, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.
Άρθρο 6
Προγραμματισμός για χώρες και περιφέρειες σε κρίση, μετά από κρίση ή σε αστάθεια
1. Κατά την κατάρτιση εγγράφων προγραμματισμού για χώρες και περιφέρειες σε κρίση, μετά από κρίση ή σε αστάθεια ή επιρρεπείς σε φυσικές καταστροφές, λαμβάνονται δεόντως υπόψη ο βαθμός έκθεσης, οι ειδικές ανάγκες και οι συνθήκες των εν λόγω πληθυσμών, χωρών ή περιφερειών.
Η Ένωση παραμένει πλήρως προσηλωμένη στην εφαρμογή της Νέας συμφωνίας δέσμευσης για τα ασταθή κράτη και τις αρχές της, μεταξύ άλλων εστιάζοντας στους πέντε στόχους για την ειρήνη και τη δημιουργία κρατικών θεσμών, διασφαλίζοντας την τοπική συμμετοχή και ευθυγραμμιζόμενη στενά με τα εθνικά προγράμματα που αναπτύσσονται ως μέρος της εφαρμογής της Νέας συμφωνίας.
Θα δοθεί η δέουσα προσοχή στην πρόληψη και επίλυση των συγκρούσεων, τη δημιουργία κρατικών μηχανισμών και την ειρήνευση, τα μετά τις συγκρούσεις μέτρα συμφιλίωσης και ανασυγκρότησης με ειδική στόχευση σε νομιμοποιημένες πολιτικές χωρίς αποκλεισμούς, την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη και τα θεμελιώδη της οικονομίας και με τη δημιουργία υποδομών για την παροχή ελέγξιμων και καλών υπηρεσιών. Στο πλαίσιο των εν λόγω διαδικασιών, θα δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στον ρόλο των γυναικών και στην προοπτική από πλευράς του παιδιού.
Όταν ορισμένες χώρες ή περιοχές εταίροι εμπλέκονται άμεσα ή πλήττονται από κατάσταση κρίσης, μετά από κρίση ή αστάθειας, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση του συντονισμού μεταξύ της επείγουσας βοήθειας, της αποκατάστασης και της ανάπτυξης μεταξύ όλων των σχετικών φορέων, συμπεριλαμβανομένης της ανάληψης πολιτικών πρωτοβουλιών, ώστε να διευκολυνθεί η μετάβαση από μια κατάσταση επείγουσας ανάγκης σε φάση ανάπτυξης. Ο προγραμματισμός για χώρες και περιφέρειες σε κατάσταση αστάθειας ή που πλήττονται τακτικά από φυσικές καταστροφές προβλέπει ετοιμότητα για την αντιμετώπιση και την πρόληψη των καταστροφών, καθώς και για τη διαχείριση των συνεπειών τέτοιων καταστροφών, αντιμετωπίζει την ευπάθεια σε τέτοιου είδους κλυδωνισμούς και ενισχύει την ανθεκτικότητα.
2. Για χώρες ή περιφέρειες σε κρίση, μετά από κρίση ή σε αστάθεια, μπορεί να διενεργηθεί μια ad hoc επανεξέταση της στρατηγικής συνεργασίας για τη χώρα ή περιφέρεια. Αυτές οι επανεξετάσεις μπορεί να προτείνουν μια ειδική και προσαρμοσμένη στρατηγική που θα διασφαλίζει τη μετάβαση σε μακροπρόθεσμη συνεργασία και ανάπτυξη, προωθώντας τον καλύτερο συντονισμό και τη μετάβαση από τους μηχανισμούς της ανθρωπιστικής βοήθειας σε μηχανισμούς αναπτυξιακής πολιτικής.
Άρθρο 7
Έγκριση και τροποποίηση των εγγράφων προγραμματισμού
1. Τα έγγραφα προγραμματισμού, περιλαμβανομένων των ενδεικτικών χορηγήσεων που περιέχονται σε αυτά, εγκρίνονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14.
Ταυτόχρονα με τη διαβίβαση των εγγράφων προγραμματισμού στην επιτροπή του ΕΤΑ, η Επιτροπή τα διαβιβάζει και στην κοινή κοινοβουλευτική συνέλευση προς ενημέρωση, τηρώντας πλήρως τη διαδικασία λήψης αποφάσεων σύμφωνα με τον τίτλο IV του παρόντος κανονισμού.
Τα έγγραφα προγραμματισμού εγκρίνονται στη συνέχεια από το ενδιαφερόμενο κράτος ή περιφέρεια ΑΚΕ όπως ορίζεται στο παράρτημα IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Χώρες ή περιφέρειες με τις οποίες δεν έχει υπογραφεί έγγραφο προγραμματισμού εξακολουθούν να είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση, υπό τους όρους που θεσπίζει το άρθρο 4 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού.
2. Τα έγγραφα στρατηγικής και τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα, συμπεριλαμβανομένων των ενδεικτικών χορηγήσεων που περιέχονται σε αυτά, μπορούν να προσαρμόζονται λαμβάνοντας υπόψη τις επανεξετάσεις, όπως προβλέπεται στα άρθρα 5, 11 και 14 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφος 4 και του άρθρου 3 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού και με βάση τις προηγούμενες εμπειρίες του ΕΤΑ και άλλες εμπειρίες που αποκτήθηκαν από σχετικά κίνητρα, όπως και με βάση τα αντληθέντα διδάγματα, οι ενδεικτικές κατανομές κεφαλαίων ανά χώρα μπορούν να συμπληρωθούν μέσω, μεταξύ άλλων, μηχανισμού βασιζόμενου στις επιδόσεις. Υπό το πρίσμα αυτό, αναγνωρίζοντας ότι θα υπάρξει ειδική μεταχείριση για τις ασταθείς και ευάλωτες χώρες προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ιδιαίτερες ανάγκες τους λαμβάνονται δεόντως υπόψη, πρόκειται να διατεθούν πόροι που θα αξιοποιούν, ει δυνατό έως το ποσοστό παροχής κινήτρων στον τομέα της διακυβέρνησης δυνάμει του 10ου ΕΤΑ, ώστε να δοθούν κίνητρα με βάση τα αποτελέσματα σύμφωνα με το Πρόγραμμα Δράσης για Αλλαγή και προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Η επιτροπή του ΕΤΑ, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, προβαίνει σε ανταλλαγή απόψεων για τον βασιζόμενο στις επιδόσεις μηχανισμό.
3. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 14 διαδικασία εφαρμόζεται επίσης σε ουσιαστικές αλλαγές που έχουν ως αποτέλεσμα τη σημαντική τροποποίηση της στρατηγικής, των εγγράφων προγραμματισμού της και/ή της κατ' αυτήν προγραμματιζόμενης κατανομής πόρων. Κατά περίπτωση, τα αντίστοιχα προσαρτήματα στα έγγραφα προγραμματισμού επικυρώνονται στη συνέχεια από το ενδιαφερόμενο κράτος ή περιφέρεια ΑΚΕ.
4. Για δεόντως αιτιολογημένους λόγους έκτακτης ανάγκης, όπως κρίσεις ή άμεσες απειλές κατά της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 4 για την τροποποίηση των εγγράφων προγραμματισμού που αναφέρονται στο άρθρο 5.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΕΦΑΡΜΟΓΗ
Άρθρο 8
Γενικό πλαίσιο εφαρμογής
Η εφαρμογή της βοήθειας που παρέχεται προς τις χώρες και περιφέρειες ΑΚΕ, την οποία διαχειρίζονται η Επιτροπή και η ΕΤΕπ στο πλαίσιο της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, διενεργείται σύμφωνα με τον δημοσιονομικό κανονισμό που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 της εσωτερικής συμφωνίας («δημοσιονομικός κανονισμός του ΕΤΑ»).
Άρθρο 9
Έγκριση προγραμμάτων δράσης, μεμονωμένων μέτρων και ειδικών μέτρων
1. Η Επιτροπή εγκρίνει ετήσια προγράμματα δράσης, βάσει των αναφερόμενων στο άρθρο 5 εγγράφων ενδεικτικού προγραμματισμού.
Στην περίπτωση επαναλαμβανόμενων ενεργειών, μπορεί επίσης να εγκρίνει πολυετή προγράμματα δράσης για περίοδο έως τριών ετών.
Όταν είναι απαραίτητο και αιτιολογείται δεόντως, μια ενέργεια μπορεί να εγκριθεί ως επιμέρους μέτρο πριν από ή μετά την έγκριση ετήσιων ή πολυετών προγραμμάτων δράσης.
2. Τα προγράμματα δράσης και τα μεμονωμένα μέτρα καταρτίζονται από την Επιτροπή μαζί με τη χώρα ή περιφέρεια εταίρο, με τη συμμετοχή των κρατών μελών που εκπροσωπούνται σε τοπικό επίπεδο και ενδεχόμενο συντονισμό με άλλους χορηγούς, ιδίως σε περιπτώσεις κοινού προγραμματισμού, και με την ΕΤΕπ. Τα κράτη μέλη που δεν εκπροσωπούνται σε τοπικό επίπεδο θα ενημερώνονται σχετικά με τις επιτόπου δραστηριότητες.
Τα προγράμματα δράσης περιέχουν ειδική περιγραφή κάθε προβλεπόμενης ενέργειας. Η περιγραφή αυτή θα προσδιορίζει τους επιδιωκόμενους στόχους, τα αναμενόμενα αποτελέσματα και τις κύριες δραστηριότητες.
Η περιγραφή καθορίζει το αναμενόμενο αποτέλεσμα από απόψεως χορηγούμενων κεφαλαίων, αποτελεσμάτων και αντικτύπου, με ποσοτικούς ή ποιοτικούς στόχους, και θα παρέχει εξηγήσεις ως προς τους μεταξύ τους συσχετισμούς, καθώς και προς τους στόχους του πολυετούς ενδεικτικού προγράμματος. Τα χορηγούμενα κεφάλαια και, κατά κανόνα, τα αποτελέσματα βασίζονται σε ειδικούς, μετρήσιμους και ρεαλιστικούς δείκτες, με βασικές γραμμές και προθεσμίες αναφοράς, που θα ευθυγραμμίζονται με τις οικείες αποδόσεις και κριτήρια αναφοράς της χώρας ή περιφέρειας εταίρου κατά τον μέγιστο δυνατό βαθμό. Θα καταρτιστεί ανάλυση κόστους-ωφέλειας, εφόσον χρειαστεί.
Η περιγραφή προσδιορίζει τους κινδύνους, με προτάσεις μετριασμού τους, κατά περίπτωση, την ανάλυση του πλαισίου κάθε συγκεκριμένου τομέα και τους βασικούς συμφεροντούχους, μεθόδους εφαρμογής, τον προϋπολογισμό και ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα και, σε περίπτωση δημοσιονομικής στήριξης, τα κριτήρια εκταμίευσης, μαζί με τις ενδεχόμενες μεταβλητές δόσεις. Προσδιορίζει επίσης τυχόν συνακόλουθα μέτρα στήριξης, καθώς και τις ρυθμίσεις παρακολούθησης, ελέγχου και αποτίμησης.
Ανάλογα με την περίπτωση, η περιγραφή επισημαίνει τις δραστηριότητες που συμπληρώνουν τις τρέχουσες ή προγραμματισμένες δραστηριότητες της ΕΤΕπ στη χώρα ή την περιοχή εταίρο.
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 και σε απρόβλεπτες και δεόντως αιτιολογημένες ανάγκες ή σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται να εγκρίνει ειδικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων για τη διευκόλυνση της μετάβασης από μια κατάσταση επείγουσας ανάγκης σε ενέργειες μακροχρόνιας ανάπτυξης, ή μέτρα για την καλύτερη προετοιμασία των ατόμων για την αντιμετώπιση επαναλαμβανόμενων κρίσεων.
4. Τα προγράμματα δράσης και τα επιμέρους μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 για τα οποία η χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης υπερβαίνει τα 5 εκατ. EUR και τα ειδικά μέτρα για τα οποία η χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης υπερβαίνει τα 10 εκατ. EUR εγκρίνονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 14 του παρόντος κανονισμού. Η διαδικασία αυτή δεν απαιτείται για τα προγράμματα δράσης και τα μέτρα που δεν υπερβαίνουν τα εν λόγω όρια, ούτε για επουσιώδεις τροποποιήσεις τους. Επουσιώδεις τροποποιήσεις είναι οι τεχνικές ρυθμίσεις, όπως η παράταση της περιόδου εφαρμογής, η αναδιάταξη κεφαλαίων εντός του προβλεπόμενου προϋπολογισμού ή η αύξηση ή μείωση του προϋπολογισμού κατά ποσοστό κατώτερο του 20 % του αρχικού προϋπολογισμού, χωρίς ωστόσο να υπερβαίνει τα 10 εκατ. EUR, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω τροποποιήσεις δεν επηρεάζουν σημαντικά τους στόχους του αρχικού προγράμματος δράσης ή μέτρου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα προγράμματα δράσης και τα μέτρα και οι επουσιώδεις τροποποιήσεις τους εγκρίνονται από την Επιτροπή, η οποία ενημερώνει την επιτροπή του ΕΤΑ εντός ενός μηνός από την έγκρισή τους.
Κάθε κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει την αφαίρεση ενός σχεδίου ή προγράμματος από το πρόγραμμα δράσης που υποβάλλεται στην επιτροπή του ΕΤΑ σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 του παρόντος κανονισμού. Εάν το αίτημα αυτό υποστηρίζεται από μειοψηφία αρνησικυρίας κρατών μελών κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 8 παράγραφος 3 σε συνδυασμό με το άρθρο 8 παράγραφος 2 του εσωτερικού κανονισμού, το πρόγραμμα δράσης εγκρίνεται από την Επιτροπή χωρίς το επίμαχο σχέδιο ή πρόγραμμα. Εκτός αν η Επιτροπή, ακολουθώντας τις απόψεις των κρατών μελών στην επιτροπή του ΕΤΑ, δεν επιθυμεί να συνεχίσει το σχέδιο ή πρόγραμμα που αποσύρεται, υποβάλλεται μεταγενέστερα εκ νέου στην επιτροπή του ΕΤΑ εκτός του προγράμματος δράσης, υπό μορφή επιμέρους μέτρου το οποίο κατόπιν εγκρίνεται από την Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 14 του παρόντος κανονισμού.
Για δεόντως αιτιολογημένους λόγους έκτακτης ανάγκης, όπως κρίσεις, φυσικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές ή άμεσες απειλές κατά της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, των ανθρώπινων δικαιωμάτων ή των θεμελιωδών ελευθεριών, η Επιτροπή μπορεί εγκρίνει μεμονωμένα ή ειδικά μέτρα ή τροποποιήσεις σε υφιστάμενα προγράμματα δράσης και μέτρα, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού.
5. Η Επιτροπή εγκρίνει ειδικά προγράμματα δράσης για τις δαπάνες στήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 6 της εσωτερικής συμφωνίας, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 14 του παρόντος κανονισμού. Τυχόν τροποποιήσεις των προγραμμάτων δράσης ως προς τις δαπάνες στήριξης εγκρίνονται σύμφωνα με την ίδια διαδικασία.
6. Διενεργείται κατάλληλος περιβαλλοντικός έλεγχος σε επίπεδο έργου, μεταξύ άλλων και για την αλλαγή του κλίματος, τη βιοποικιλότητα και τις σχετικές κοινωνικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΕΠΕ) για τα ευαίσθητα από περιβαλλοντική άποψη έργα, ιδίως εάν ενδέχεται να έχουν σημαντικές αρνητικές περιβαλλοντικές και/ή κοινωνικές επιπτώσεις ευαίσθητου, πολυποίκιλου ή εξαιρετικού χαρακτήρα. Ο εν λόγω έλεγχος καθοδηγείται από διεθνώς αναγνωρισμένες πρακτικές. Εφόσον απαιτείται, κατά την εφαρμογή τομεακών προγραμμάτων χρησιμοποιούνται στρατηγικές περιβαλλοντικές αξιολογήσεις (ΣΠΑ). Διασφαλίζονται η συμμετοχή ενδιαφερόμενων φορέων στις περιβαλλοντικές αξιολογήσεις και η πρόσβαση του κοινού στα αποτελέσματα.
Άρθρο 10
Συμπληρωματικές συνεισφορές των κρατών μελών
1. Με ίδια πρωτοβουλία, τα κράτη μέλη μπορούν να παράσχουν στην Επιτροπή ή την ΕΤΕπ εθελοντικές συνεισφορές σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 9 της εσωτερικής συμφωνίας για να συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, εκτός των ρυθμίσεων συγχρηματοδότησης. Οι συνεισφορές αυτές δεν επηρεάζουν τη συνολική διάθεση πόρων στο πλαίσιο του 11ου ΕΤΑ. Έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τις τακτικές συνεισφορές των κρατών μελών στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 1 παράγραφος 2 της εσωτερικής συμφωνίας, με εξαίρεση τις διατάξεις των άρθρων 6 και 7 της εσωτερικής συμφωνίας για τις οποίες μπορεί να θεσπίζονται ειδικές ρυθμίσεις σε διμερή συμφωνία συνεισφοράς.
2. Η εξειδίκευση πραγματοποιείται μόνο σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, όπως η αντιμετώπιση έκτακτων περιστάσεων σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3. Στην περίπτωση αυτή, οι εθελοντικές συνεισφορές που διατίθενται στην Επιτροπή αντιμετωπίζονται ως έσοδα για ειδικό προορισμό σύμφωνα με τις διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού του ΕΤΑ.
3. Οι πρόσθετοι πόροι ενσωματώνονται στη διαδικασία προγραμματισμού και επανεξέτασης και στα ετήσια προγράμματα δράσης, στα μεμονωμένα μέτρα και στα ειδικά μέτρα που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό και αντανακλούν τον βαθμό αποδοχής από τη χώρα ή περιφέρεια εταίρο.
4. Κάθε συνακόλουθη τροποποίηση των προγραμμάτων δράσης, μεμονωμένων μέτρων ή ειδικών μέτρων θεσπίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 9.
5. Τα κράτη μέλη που διαθέτουν στην Επιτροπή ή στην ΕΤΕπ πρόσθετες εθελοντικές συνεισφορές για να συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ ενημερώνουν εκ των προτέρων το Συμβούλιο και την επιτροπή του ΕΤΑ ή την επιτροπή ΕΜ σχετικά με τις συνεισφορές αυτές.
Άρθρο 11
Φόροι, δασμοί και επιβαρύνσεις
Η βοήθεια της Ένωσης δεν δημιουργεί ούτε ενεργοποιεί την είσπραξη ειδικών φόρων, δασμών ή επιβαρύνσεων.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 31 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, οι εν λόγω φόροι, δασμοί και επιβαρύνσεις μπορούν να είναι επιλέξιμοι με τους όρους που ορίζει ο δημοσιονομικός κανονισμός του ΕΤΑ.
Άρθρο 12
Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης
1. Η Επιτροπή λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίζει ότι, κατά την υλοποίηση δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης προστατεύονται με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και, σε περίπτωση που εντοπίζονται παρατυπίες, με την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, κατά περίπτωση, με την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων.
2. Η Επιτροπή ή οι εκπρόσωποί της και το Ελεγκτικό Συνέδριο έχουν την εξουσία να διενεργούν ελέγχους ή, στην περίπτωση διεθνών οργανισμών, την εξουσία να διενεργούν επαλήθευση σύμφωνα με συμφωνίες που έχουν συνάψει με αυτούς, καθώς και την εξουσία να διενεργούν επαλήθευση, βάσει εγγράφων αλλά και επιτόπου, σε όλους τους δικαιούχους επιχορηγήσεων, τους αναδόχους και τους υπεργολάβους που έχουν λάβει ενωσιακά κονδύλια δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
3. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) μπορεί να διενεργεί έρευνες, συμπεριλαμβανομένων των επιτόπιων ελέγχων και επιθεωρήσεων, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζει ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13) και του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου (14), για τη διαπίστωση απάτης, διαφθοράς ή τυχόν άλλης παράνομης δραστηριότητας κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, σε σχέση με συμφωνία ή απόφαση επιχορήγησης ή σύμβαση που χρηματοδοτείται δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
4. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3, οι συμφωνίες συνεργασίας με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, οι συμβάσεις και οι συμφωνίες και αποφάσεις επιχορήγησης που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού περιέχουν διατάξεις που εξουσιοδοτούν ρητά την Επιτροπή, το Ελεγκτικό Συνέδριο και την OLAF να διενεργούν τέτοιους λογιστικούς ελέγχους, επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις, σύμφωνα με τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους.
Άρθρο 13
Κανόνες ιθαγένειας και καταγωγής για τις δημόσιες συμβάσεις, τις επιχορηγήσεις και άλλες διαδικασίες ανάθεσης
Οι κανόνες ιθαγένειας και καταγωγής για τις δημόσιες συμβάσεις, τις επιχορηγήσεις και άλλες διαδικασίες ανάθεσης καθορίζονται στο άρθρο 20 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ
Άρθρο 14
Αρμοδιότητες της επιτροπής του ΕΤΑ
1. Η επιτροπή του ΕΤΑ που συστάθηκε με το άρθρο 8 της εσωτερικής συμφωνίας διατυπώνει τη γνώμη της σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στις παραγράφους 3 και 4 του παρόντος άρθρου.
Στις εργασίες της επιτροπής του ΕΤΑ για θέματα που αφορούν την ΕΤΕπ συμμετέχει παρατηρητής της ΕΤΕπ.
2. Τα καθήκοντα της επιτροπής του ΕΤΑ καλύπτουν τις αρμοδιότητες που ορίζονται στους τίτλους II και ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού:
α)
τον προγραμματισμό της ενωσιακής βοήθειας στο πλαίσιο του 11ου ΕΤΑ και τις επανεξετάσεις του προγραμματισμού που εστιάζουν ιδίως στις στρατηγικές σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο και σε επίπεδο μεταξύ των χωρών ΑΚΕ και
β)
την παρακολούθηση της υλοποίησης και της αξιολόγησης της βοήθειας της Ένωσης, η οποία καλύπτει, μεταξύ άλλων, την επίπτωση της βοήθειας στη μείωση της φτώχειας, τομεακές πτυχές, θέματα οριζόντιου χαρακτήρα, τη λειτουργία του επιτόπιου συντονισμού με τα κράτη μέλη και άλλους χορηγούς και την πρόοδο ως προς τις αρχές της αποτελεσματικότητας της βοήθειας που αναφέρονται στο άρθρο 2.
Για τα προγράμματα δημοσιονομικής στήριξης για τα οποία η επιτροπή του ΕΤΑ διατύπωσε θετική γνώμη αλλά τα οποία έχουν ανασταλεί στη διάρκεια της εφαρμογής, η Επιτροπή ενημερώνει την επιτροπή του ΕΤΑ για την αναστολή και για τη μεταγενέστερη απόφαση επανέναρξης των εκταμιεύσεων.
Κάθε κράτος μέλος μπορεί ανά πάσα στιγμή να καλέσει την Επιτροπή να παράσχει στην επιτροπή του ΕΤΑ πληροφορίες και να προβεί σε ανταλλαγή απόψεων επί θεμάτων σχετικών προς τα καθήκοντα που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο. Αυτές οι ανταλλαγές απόψεων μπορούν να οδηγούν στη διατύπωση συστάσεων από τα κράτη μέλη, τις οποίες λαμβάνει υπόψη η Επιτροπή.
3. Όταν η επιτροπή του ΕΤΑ καλείται να δώσει τη γνώμη της, ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή του ΕΤΑ, εντός των χρονικών ορίων που ορίζει η απόφαση του Συμβουλίου για τον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής του ΕΤΑ που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 της εσωτερικής συμφωνίας, σχέδιο ληπτέων μέτρων. Η επιτροπή του ΕΤΑ γνωμοδοτεί εντός προθεσμίας την οποία δύναται να ορίσει ο πρόεδρος σε συνάρτηση με το επείγον της υπόθεσης και η οποία δεν υπερβαίνει τις τριάντα ημέρες. Η ΕΤΕπ λαμβάνει μέρος στην ανταλλαγή απόψεων. Η γνώμη εκδίδεται με ειδική πλειοψηφία που θεσπίζεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, με βάση τις ψήφους των κρατών μελών, σταθμισμένες με τη μέθοδο που ορίζει το άρθρο 8 παράγραφος 2 της εσωτερικής συμφωνίας.
Μετά την έκδοση της γνώμης της επιτροπής του ΕΤΑ, η Επιτροπή λαμβάνει μέτρα τα οποία εφαρμόζονται άμεσα.
Εντούτοις, αν τα μέτρα αυτά δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη που διατύπωσε η επιτροπή του ΕΤΑ, ανακοινώνονται αμέσως από την Επιτροπή στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή αναβάλλει την εφαρμογή των μέτρων για διάστημα που κατά κανόνα δεν υπερβαίνει τις τριάντα ημέρες από την ημερομηνία της εν λόγω ανακοίνωσης, αλλά η οποία δύναται να παραταθεί έως τριάντα ημέρες σε εξαιρετικές περιστάσεις. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με την ίδια ειδική πλειοψηφία όπως και η επιτροπή του ΕΤΑ, δύναται να λάβει, εντός της περιόδου αυτής, διαφορετική απόφαση.
4. Για δεόντως αιτιολογημένους λόγους έκτακτης ανάγκης όπως προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 και στο άρθρο 9 παράγραφος 4, η Επιτροπή θεσπίζει τα μέτρα τα οποία τίθενται άμεσα σε εφαρμογή, χωρίς να τα υποβάλει προηγουμένως στην επιτροπή του ΕΤΑ, και τα οποία παραμένουν σε ισχύ για όσο διάστημα εφαρμόζεται το εγκεκριμένο ή τροποποιημένο έγγραφο, πρόγραμμα δράσης ή μέτρο.
Το αργότερο 14 ημέρες από την έκδοσή τους, ο πρόεδρος υποβάλλει τα μέτρα στην επιτροπή του ΕΤΑ για να λάβει τη γνώμη της.
Εάν η επιτροπή του ΕΤΑ εκδώσει αρνητική γνώμη σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή καταργεί άμεσα τα μέτρα που θεσπίζονται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.
Άρθρο 15
To Ειρηνευτικό Μέσο για την Αφρική
Τα ενδεικτικά προγράμματα μεταξύ χωρών ΑΚΕ προβλέπουν τη χρηματοδότηση του Ειρηνευτικού Μέσου για την Αφρική. Η χρηματοδότηση αυτή μπορεί να συμπληρωθεί με τα περιφερειακά ενδεικτικά προγράμματα. Εφαρμόζεται ειδική διαδικασία ως εξής:
α)
κατόπιν αιτήματος της Αφρικανικής Ένωσης, που εγκρίνεται από την επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ, η Επιτροπή καταρτίζει πολυετή προγράμματα δράσης που προσδιορίζουν τους επιδιωκόμενους στόχους, το εύρος και τον χαρακτήρα των πιθανών παρεμβάσεων και τις διευθετήσεις εφαρμογής· καθορίζεται συμπεφωνημένη μορφή των εγγράφων αναφοράς σε ό,τι αφορά τις παρεμβάσεις. Παράρτημα του κάθε προγράμματος δράσης περιγράφει τις συγκεκριμένες διαδικασίες λήψης αποφάσεων για κάθε πιθανή μορφή παρέμβασης ανάλογα με τη φύση, το μέγεθος και τον επείγοντα χαρακτήρα της,
β)
τα προγράμματα δράσης, μαζί με το παράρτημα που αναφέρεται στο στοιχείο α), και κάθε τροποποίησή τους εξετάζονται από την αρμόδια προπαρασκευαστική ομάδα εργασίας του Συμβουλίου και την Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας και εγκρίνονται από την Επιτροπή των Μόνιμων Αντιπροσώπων με ειδική πλειοψηφία, όπως ορίζεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, πριν εγκριθούν από την Επιτροπή,
γ)
τα προγράμματα δράσης, εκτός του παραρτήματος που αναφέρεται στο στοιχείο α), αποτελούν τη βάση για τη συμφωνία χρηματοδότησης που θα συναφθεί μεταξύ Επιτροπής και Αφρικανικής Ένωσης,
δ)
κάθε παρέμβαση που θα υλοποιηθεί δυνάμει της χρηματοδοτικής συμφωνίας εγκρίνεται προηγουμένως από την Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας· οι αρμόδιες προπαρασκευαστικές ομάδες του Συμβουλίου ενημερώνονται ή, τουλάχιστον όταν πρόκειται για τη χρηματοδότηση νέων επιχειρήσεων υποστήριξης της ειρήνης, ερωτώνται αρκετά νωρίτερα προτού οι εν λόγω παρεμβάσεις υποβληθούν στην Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας σύμφωνα με τις συγκεκριμένες διαδικασίες λήψης αποφάσεων στις οποίες αναφέρεται το στοιχείο α), ώστε να διασφαλιστεί ότι, πέρα από τη στρατιωτική διάσταση και τη διάσταση της ασφάλειας, λαμβάνονται υπόψη οι σχετικές με την ανάπτυξη και τη χρηματοδότηση πτυχές των σχεδιαζόμενων μέτρων. Με την επιφύλαξη της χρηματοδότησης επιχειρήσεων υποστήριξης της ειρήνης, ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στις δραστηριότητες που αναγνωρίζονται ως ΕΑΒ,
ε)
η Επιτροπή συντάσσει έκθεση δραστηριοτήτων σχετικά με τη χρησιμοποίηση των πόρων, σε ετήσια βάση, προς ενημέρωση του Συμβουλίου και της επιτροπής του ΕΤΑ, μετά από αίτηση του Συμβουλίου ή της επιτροπής του ΕΤΑ, διακρίνοντας μεταξύ των ανειλημμένων υποχρεώσεων και εκταμιεύσεων ΕΑΒ και εκτός ΕΑΒ.
Στο τέλος του πρώτου πολυετούς προγράμματος δράσης, η Ένωση και τα κράτη μέλη της θα επανεξετάσουν τα αποτελέσματα και τις διαδικασίες του Ειρηνευτικού Μέσου για την Αφρική και θα συζητήσουν εναλλακτικές λύσεις σχετικά με μελλοντικές χρηματοδοτικές δυνατότητες. Στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου να τεθεί το Ειρηνευτικό Μέσο για την Αφρική σε υγιέστερες βάσεις, η Ένωση και τα κράτη μέλη της θα συζητήσουν για την αντιμετώπιση αφενός του ζητήματος των κονδυλίων για τις επιχειρήσεις υποστήριξης της ειρήνης, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων που χρηματοδοτούνται από το ΕΤΑ, και, αφετέρου, του ζητήματος της βιώσιμης ενίσχυσης εκ μέρους της Ένωσης των υπό αφρικανική ηγεσία επιχειρήσεων υποστήριξης της ειρήνης πέραν του 2020. Επιπλέον, η Επιτροπή θα πραγματοποιήσει αξιολόγηση του Μέσου το αργότερο έως το 2018.
Άρθρο 16
Η Επιτροπή Επενδυτικού Μέσου
1. Η Επιτροπή Επενδυτικού Μέσου (ΕΜ) συγκροτείται υπό την αιγίδα της ΕΤΕπ με βάση το άρθρο 9 της εσωτερικής συμφωνίας και απαρτίζεται από αντιπροσώπους των κρατών μελών και έναν αντιπρόσωπο της Επιτροπής. Καλείται να παρίσταται παρατηρητής από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου και παρατηρητής από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης. Κάθε κράτος μέλος, καθώς και η Επιτροπή, διορίζουν από έναν αντιπρόσωπο και έναν αναπληρωτή. Για τη διασφάλιση της συνέχειας, ο πρόεδρος της επιτροπής ΕΜ εκλέγεται από τα μέλη της επιτροπής ΕΜ και από τις τάξεις της για περίοδο δύο ετών. Η ΕΤΕπ παρέχει υπηρεσίες γραμματείας στην επιτροπή ΕΜ και υπηρεσίες στήριξης. Στην ψηφοφορία συμμετέχουν μόνο τα μέλη της επιτροπής ΕΜ που διορίζονται από τα κράτη μέλη ή οι αναπληρωτές τους.
Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα, εγκρίνει τον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής ΕΜ βάσει πρότασης της ΕΤΕπ και κατόπιν διαβούλευσης με την Επιτροπή.
Η επιτροπή ΕΜ αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία. Οι ψήφοι σταθμίζονται όπως ορίζει το άρθρο 8 της εσωτερικής συμφωνίας.
Η επιτροπή ΕΜ συνεδριάζει τουλάχιστον τέσσερις φορές ετησίως. Πρόσθετες συνεδριάσεις μπορούν να συγκαλούνται μετά από αίτημα της ΕΤΕπ ή των μελών της επιτροπής ΕΜ, όπως ορίζει ο εσωτερικός κανονισμός της. Εκτός αυτού, η επιτροπή ΕΜ δύναται να γνωμοδοτεί με γραπτή διαδικασία σύμφωνα με τα οριζόμενα στον εσωτερικό της κανονισμό.
2. Η επιτροπή ΕΜ εγκρίνει:
α)
τις επιχειρησιακές οδηγίες για την εφαρμογή του ΕΜ,
β)
τις επενδυτικές στρατηγικές και τα σχέδια δραστηριοτήτων του ΕΜ, καθώς και δείκτες επιδόσεων, βάσει των στόχων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ και των γενικών αρχών της αναπτυξιακής πολιτικής της Ένωσης,
γ)
τις ετήσιες εκθέσεις για το ΕΜ,
δ)
κάθε έγγραφο γενικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των εκθέσεων αξιολόγησης, που αφορά το ΕΜ.
3. Η Επιτροπή ΕΜ γνωμοδοτεί για:
α)
προτάσεις για τη χορήγηση επιδότησης επιτοκίου δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 7 και του άρθρου 4 παράγραφος 2 στοιχείο β) του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Στην περίπτωση αυτή, η επιτροπή ΕΜ γνωμοδοτεί και για τη χρήση αυτών των επιδοτήσεων επιτοκίου,
β)
προτάσεις για μια επένδυση στα πλαίσια του ΕΜ για κάθε έργο για το οποίο η Επιτροπή έχει εκδώσει αρνητική γνώμη,
γ)
άλλες προτάσεις σε σχέση με το ΕΜ βάσει των γενικών αρχών που ορίζονται στις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ,
δ)
προτάσεις σχετικές με την εκπόνηση από την ΕΤΕπ πλαισίου μέτρησης των αποτελεσμάτων στον βαθμό που το εν λόγω πλαίσιο εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις που διεξάγονται δυνάμει της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
Για την απλούστευση της διαδικασίας έγκρισης πράξεων μικρής κλίμακας, η επιτροπή ΕΜ μπορεί να εκδίδει ευνοϊκή γνώμη για προτάσεις από την ΕΤΕπ για συνολική χορήγηση (επιδοτούμενα επιτόκια, τεχνική βοήθεια) ή συνολική έγκριση (δάνεια, κεφάλαια) την οποία θα κατανείμει στη συνέχεια η ΕΤΕπ, δίχως άλλη γνωμοδότηση της επιτροπής ΕΜ και/ή της Επιτροπής, σε μεμονωμένα έργα σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στη συνολική χορήγηση ή έγκριση, στα οποία συγκαταλέγεται και η ανώτατη επιδότηση επιτοκίου ανά έργο.
Επιπλέον, τα διευθυντικά όργανα της ΕΤΕπ δύνανται να ζητούν κατά καιρούς από την επιτροπή ΕΜ να γνωμοδοτεί για όλες τις χρηματοδοτικές προτάσεις ή για ορισμένες κατηγορίες χρηματοδοτικών προτάσεων.
4. Η ΕΤΕπ υποβάλλει εγκαίρως στην επιτροπή ΕΜ τυχόν θέματα που απαιτούν έγκριση ή γνωμοδότηση της επιτροπής ΕΜ, σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 αντίστοιχα. Οι τυχόν προτάσεις που υποβάλλονται για γνωμοδότηση στην επιτροπή ΕΜ καταρτίζονται σύμφωνα με τα σχετικά κριτήρια και αρχές που ορίζονται στις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ.
5. Η ΕΤΕπ συνεργάζεται στενά με την Επιτροπή και, κατά περίπτωση, συντονίζει τις ενέργειές της με άλλους χορηγούς. Ειδικότερα, η ΕΤΕπ:
α)
καταρτίζει ή αναθεωρεί από κοινού με την Επιτροπή τις οδηγίες λειτουργίας της επιτροπής ΕΜ που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α). Η ΕΤΕπ θεωρείται υπόλογη για τη συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες και διασφαλίζει ότι τα έργα που στηρίζει τηρούν τα διεθνή κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα και είναι συνεπή με τους στόχους της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, με τις γενικές αρχές της αναπτυξιακής πολιτικής της Ένωσης και με τις σχετικές εθνικές ή περιφερειακές στρατηγικές συνεργασίας,
β)
ζητεί τη γνώμη της Επιτροπής κατά την προετοιμασία των επενδυτικών στρατηγικών, των επιχειρηματικών σχεδίων και των εγγράφων γενικής πολιτικής,
γ)
ενημερώνει την Επιτροπή για τα έργα που διαχειρίζεται η ίδια σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1. Κατά το στάδιο της αξιολόγησης ενός έργου, ζητεί τη γνώμη της Επιτροπής σχετικά με τη συνοχή του με την εθνική στρατηγική συνεργασίας ή τη στρατηγική περιφερειακής συνεργασίας ή, κατά περίπτωση, με τους γενικούς στόχους του ΕΜ,
δ)
με εξαίρεση την επιδότηση επιτοκίων που εμπίπτει στη συνολική χορήγηση πόρων που αναφέρεται στην παράγραφο 3 στοιχείο α), ζητεί τη συμφωνία της Επιτροπής, κατά το στάδιο της αξιολόγησης ενός έργου, για κάθε πρόταση επιδότησης επιτοκίου που υποβάλλεται στην επιτροπή ΕΜ, ως προς τη συμμόρφωσή της με το άρθρο 2 παράγραφος 7 και το άρθρο 4 παράγραφος 2 του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, καθώς και με τα κριτήρια που ορίζονται στις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ.
Εάν δεν εκδώσει αρνητική γνώμη για μια πρόταση εντός τριών εβδομάδων από την υποβολή της πρότασης, η Επιτροπή θεωρείται ότι έχει εκδώσει θετική γνώμη γι' αυτήν ή ότι συμφωνεί με αυτήν. Όσον αφορά τις γνώμες για σχέδια του χρηματοπιστωτικού ή του δημόσιου τομέα, καθώς και για συμφωνίες για επιδοτήσεις επιτοκίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει να της υποβληθεί η τελική πρόταση σχεδίου για τη γνωμοδότηση ή την έγκρισή της δύο εβδομάδες πριν από τη διαβίβασή της στην επιτροπή ΕΜ.
6. Η ΕΤΕπ δεν προβαίνει σε καμία από τις ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 στοιχεία α), β) ή γ), εκτός εάν η επιτροπή ΕΜ διατυπώσει ευνοϊκή γνώμη.
Μετά από ευνοϊκή γνωμοδότηση της επιτροπής ΕΜ, η ΕΤΕπ αποφασίζει σχετικά με την πρόταση σύμφωνα με τις οικείες διαδικασίες. Συγκεκριμένα, μπορεί να αποφασίσει να μη δώσει συνέχεια στην πρόταση. Η ΕΤΕπ ενημερώνει την επιτροπή ΕΜ και την Επιτροπή σε τακτά διαστήματα για τις περιπτώσεις στις οποίες αποφασίζει να μη δώσει συνέχεια στην πρόταση.
Όσον αφορά τα δάνεια από τους ιδίους πόρους της και για επενδύσεις του ΕΜ για τις οποίες δεν απαιτείται γνωμοδότηση της επιτροπής ΕΜ, η ΕΤΕπ αποφασίζει για την πρόταση σύμφωνα με τις οικείες διαδικασίες και, στην περίπτωση του ΕΜ, βάσει των επιχειρησιακών οδηγιών του ΕΜ και των επενδυτικών στρατηγικών που έχει εγκρίνει η επιτροπή ΕΜ.
Ακόμη κι αν η επιτροπή ΕΜ εκδώσει αρνητική γνώμη για πρόταση χορήγησης επιδότησης επιτοκίου, η ΕΤΕπ μπορεί να χορηγήσει το συγκεκριμένο δάνειο χωρίς το ευεργέτημα του επιδοτούμενου επιτοκίου. Η ΕΤΕπ ενημερώνει περιοδικά την επιτροπή ΕΜ και την Επιτροπή για κάθε περίπτωση κατά την οποία αποφασίζει να χορηγήσει το δάνειο.
Η ΕΤΕπ μπορεί, με την επιφύλαξη των όρων που καθορίζονται στις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα μεταβληθεί ο ουσιώδης στόχος του συγκεκριμένου δανείου ή της συγκεκριμένης επένδυσης του ΕΜ, να αποφασίσει την τροποποίηση των όρων ενός δανείου ή μιας επένδυσης του ΕΜ για τα οποία η επιτροπή ΕΜ έχει γνωμοδοτήσει ευνοϊκά δυνάμει της παραγράφου 3 ή τυχόν δανείου για το οποίο η επιτροπή ΕΜ έχει γνωμοδοτήσει ευνοϊκά σε σχέση με την επιδότηση επιτοκίου. Ιδίως, η ΕΤΕπ μπορεί να αποφασίσει να αυξήσει το ποσό του δανείου ή της επένδυσης του ΕΜ έως 20 %.
Η αύξηση αυτή μπορεί, για τα σχέδια με επιδότηση επιτοκίου που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, να επιφέρει ανάλογη αύξηση της τιμής της επιδότησης επιτοκίου. Η ΕΤΕπ ενημερώνει περιοδικά την επιτροπή ΕΜ και την Επιτροπή για κάθε περίπτωση κατά την οποία αποφασίζει να ενεργήσει κατ' αυτόν τον τρόπο. Όταν ζητείται αύξηση της επιδότησης για σχέδια που εμπίπτουν στο άρθρο 2 παράγραφος 7 του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, η επιτροπή οφείλει να εκδώσει γνώμη, πριν ενεργήσει η ΕΤΕπ.
7. Η ΕΤΕπ διαχειρίζεται τις επενδύσεις του ΕΜ και όλα τα κεφάλαια που κατέχει για λογαριασμό του ΕΜ, σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Η ΕΤΕπ μπορεί, ιδίως, να συμμετέχει στα διοικητικά και εποπτικά όργανα των νομικών προσώπων στα οποία έχει επενδύσει το ΕΜ και μπορεί να διευθετεί, να διαγράφει και να τροποποιεί τα δικαιώματα που κατέχει για λογαριασμό του ΕΜ, με βάση τις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 17
Συμμετοχή τρίτης χώρας ή περιφέρειας
Με σκοπό να διασφαλιστεί η συνοχή και η αποτελεσματικότητα της συνδρομής της Ένωσης, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες εκτός ΑΚΕ και οι οργανισμοί περιφερειακής ολοκλήρωσης με συμμετοχή των χωρών ΑΚΕ που προωθούν την περιφερειακή συνεργασία και ολοκλήρωση και είναι επιλέξιμοι για ενωσιακή βοήθεια βάσει άλλων ενωσιακών χρηματοδοτικών μέσων για την εξωτερική δράση, εφόσον το σχετικό έργο ή πρόγραμμα έχει περιφερειακό ή διασυνοριακό χαρακτήρα και είναι σύμφωνο με το άρθρο 6 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, είναι επιλέξιμα για κονδύλια που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο α) σημείο i) της εσωτερικής συμφωνίας. Οι ΥΧΕ που είναι επιλέξιμα για βοήθεια της Ένωσης βάσει της απόφασης 2013/755/EE του Συμβουλίου και οι εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης μπορούν επίσης να συμμετάσχουν σε έργα ή προγράμματα περιφερειακής συνεργασίας και η χρηματοδότηση που θα επιτρέψει τη συμμετοχή αυτών των εδαφών ή των εξόχως απόκεντρων περιοχών είναι πρόσθετη σε σχέση με τα κεφάλαια που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο α) σημείο i) της εσωτερικής συμφωνίας. Ο στόχος της ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης, των ΥΧΕ και των κρατών ΑΚΕ θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, θα πρέπει να τίθενται σε εφαρμογή μηχανισμοί συντονισμού. Τα έγγραφα στρατηγικής και τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα, καθώς και τα προγράμματα δράσης και τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού, μπορεί να προβλέπουν αυτήν τη χρηματοδότηση και τους τρόπους χρηματοδότησης που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2015/323 του Συμβουλίου (15).
Άρθρο 18
Παρακολούθηση, υποβολή εκθέσεων και αξιολόγηση της βοήθειας του ΕΤΑ
1. Η Επιτροπή και η ΕΤΕπ παρακολουθούν τακτικά τις χρηματοδοτούμενες οικείες δράσεις και μέτρα και επανεξετάζουν την πρόοδο που σημειώνεται στην επίτευξη των αναμενόμενων αποτελεσμάτων. Επίσης, η Επιτροπή πραγματοποιεί αξιολογήσεις του αντικτύπου και της αποδοτικότητας των τομεακών πολιτικών και δράσεών της, καθώς και της αποτελεσματικότητας του προγραμματισμού, με ανεξάρτητες εξωτερικές αξιολογήσεις κατά περίπτωση. Οι προτάσεις του Συμβουλίου για ανεξάρτητες εξωτερικές αξιολογήσεις θα λαμβάνονται δεόντως υπόψη. Οι αξιολογήσεις θα πρέπει να βασίζονται στις αρχές της ορθής πρακτικής της ΕΠΑΒ/ΟΟΣΑ, με στόχο να εξακριβωθεί κατά πόσο έχουν επιτευχθεί οι ειδικοί στόχοι, λαμβάνοντας υπόψη την ισότητα των φύλων, να διατυπωθούν συστάσεις και να υποβληθούν στοιχεία που θα διευκολύνουν τη μάθηση αποβλέποντας στη βελτίωση των μελλοντικών ενεργειών. Οι αξιολογήσεις αυτές διεξάγονται βάσει προκαθορισμένων, σαφών, διαφανών και, κατά περίπτωση, ειδικών ανά χώρα και μετρήσιμων δεικτών.
Η ΕΤΕπ ενημερώνει τακτικά την Επιτροπή και τα κράτη μέλη σχετικά με την υλοποίηση των χρηματοδοτούμενων από τους πόρους του 11ου ΕΤΑ έργων τα οποία διαχειρίζεται, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται στις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ.
2. Η Επιτροπή αποστέλλει στα κράτη μέλη τις οικείες εκθέσεις αξιολόγησης μαζί με την απάντηση των υπηρεσιών στις βασικές συστάσεις, μέσω της επιτροπής του ΕΤΑ, καθώς και στην ΕΤΕπ προς ενημέρωση. Κάθε αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένων των συστάσεων και των δράσεων παρακολούθησης, μπορεί να συζητηθεί στο πλαίσιο της επιτροπής του ΕΤΑ κατόπιν αίτησης κράτους μέλους. Στις περιπτώσεις αυτές, η Επιτροπή θα υποβάλλει έκθεση στην επιτροπή του ΕΤΑ, μετά την παρέλευση ενός έτους, σχετικά με την εφαρμογή των συμπεφωνημένων δράσεων παρακολούθησης. Τα αποτελέσματα περιλαμβάνουν επισημάνσεις στον σχεδιασμό προγραμμάτων και τη διάθεση πόρων.
3. Η Επιτροπή συμπεριλαμβάνει στον δέοντα βαθμό όλους τους σχετικούς συμφεροντούχους κατά το στάδιο αξιολόγησης της ενωσιακής βοήθειας που χορηγείται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και μπορεί, κατά περίπτωση, να επιδιώκει κοινές αξιολογήσεις με τα κράτη μέλη, άλλους χορηγούς και αναπτυξιακούς εταίρους.
4. Η Επιτροπή εξετάζει την πρόοδο που σημειώθηκε ως προς την εφαρμογή του 11ου ΕΤΑ, συμπεριλαμβανομένων των πολυετών ενδεικτικών προγραμμάτων, και από το 2016 υποβάλλει ετησίως στο Συμβούλιο ετήσια έκθεση για την εφαρμογή. Η έκθεση θα περιλαμβάνει ανάλυση των βασικών συνεισφορών και αποτελεσμάτων και, εφόσον είναι εφικτό, τη συμβολή της ενωσιακής χρηματοδότησης σε σχέση με τον παραγόμενο αντίκτυπο. Για το σκοπό αυτόν, θα δημιουργηθεί πλαίσιο αποτελεσμάτων. Η εν λόγω έκθεση διαβιβάζεται επίσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών.
5. Η ετήσια έκθεση περιέχει επίσης πληροφορίες του προηγούμενου έτους σχετικά με τα χρηματοδοτούμενα μέτρα, τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων παρακολούθησης και αξιολόγησης, τη συμμετοχή των σχετικών αναπτυξιακών εταίρων και την εκτέλεση του προϋπολογισμού ως προς τις αναλήψεις υποχρεώσεων και τις πληρωμές ανά χώρα, ανά περιφέρεια και ανά τομέα συνεργασίας. Επιπροσθέτως, περιέχει ποιοτική ανάλυση των αρχικά αναμενόμενων και των τελικά επιτευχθέντων αποτελεσμάτων, με βάση, μεταξύ άλλων, δεδομένα που λαμβάνονται από τα συστήματα παρακολούθησης, καθώς και αξιοποίηση των αντλούμενων διδαγμάτων.
6. Η έκθεση χρησιμοποιεί κατά το δυνατόν ειδικούς και μετρήσιμους δείκτες σχετικά με τον ρόλο της στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Αποτυπώνει τα βασικά συμπεράσματα που εξάγονται και τη συνέχεια που δίνεται στις συστάσεις των αξιολογήσεων των προηγούμενων ετών. Στην έκθεση εκτιμάται επίσης, όπου είναι σκόπιμο και εφικτό, η προσχώρηση σε αρχές για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, μεταξύ άλλων και για καινοτόμα χρηματοδοτικά μέσα.
7. Η Ένωση και τα κράτη μέλη της διενεργούν, το αργότερο έως τα τέλη του 2018, επισκόπηση των επιδόσεων, όπου θα εκτιμούνται ο βαθμός εκτέλεσης των πιστώσεων υποχρεώσεων και των εκταμιεύσεων, καθώς και τα αποτελέσματα και ο αντίκτυπος της χορηγούμενης ενίσχυσης μέσω δεικτών χορηγούμενων κεφαλαίων, αποτελεσμάτων και αντικτύπου που καταμετρούν την αποτελεσματικότητα της χρήσης πόρων, καθώς και τις επιδόσεις της ΕΤΑ. Εξετάζεται επίσης η συμβολή των μέτρων που χρηματοδοτήθηκαν ως προς την επίτευξη των στόχων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ και των προτεραιοτήτων της Ένωσης, όπως καθορίζονται στο Πρόγραμμα Δράσης για Αλλαγή. Η επανεξέταση πραγματοποιείται με βάση πρόταση της Επιτροπής.
8. Η ΕΤΕπ παρέχει στην επιτροπή ΕΜ πληροφορίες για την πρόοδο όσον αφορά την επίτευξη των στόχων του ΕΜ. Σύμφωνα με το άρθρο 6β του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, η συνολική επίδοση του ΕΜ υπόκειται σε κοινή επανεξέταση κατά την ενδιάμεση και την τελική αξιολόγηση του 11ου ΕΤΑ. Η ενδιάμεση επανεξέταση διενεργείται από ανεξάρτητο εξωτερικό εμπειρογνώμονα, σε συνεργασία με την ΕΤΕπ, και διαβιβάζεται στην επιτροπή ΕΜ.
Άρθρο 19
Δαπάνες της δράσης για το κλίμα και τη βιοποικιλότητα
Πραγματοποιείται ετήσια εκτίμηση των συνολικών δαπανών που σχετίζονται με τη δράση για το κλίμα και τη βιοποικιλότητα με βάση τα εγκεκριμένα έγγραφα του ενδεικτικού προγραμματισμού. Τα κεφάλαια που χορηγούνται στο πλαίσιο του ΕΤΑ υπόκεινται σε ετήσιο σύστημα παρακολούθησης βάσει της μεθοδολογίας του ΟΟΣΑ («δείκτες του Ρίο»), χωρίς να αποκλείεται η χρήση ακριβέστερων μεθοδολογιών, εφόσον είναι διαθέσιμες, και ενσωματώνονται στην υφιστάμενη μεθοδολογία για τη διαχείριση των επιδόσεων των προγραμμάτων της Ένωσης, ώστε να υπολογιστούν ποσοτικά οι δαπάνες που σχετίζονται με τη δράση για το κλίμα και τη βιοποικιλότητα στο επίπεδο των προγραμμάτων δράσης, και των μεμονωμένων και ειδικών μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 9, και καταγράφονται στο πλαίσιο αξιολογήσεων και των ετήσιων εκθέσεων.
Άρθρο 20
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σύμφωνα με την απόφαση 2010/427/ΕΕ.
Άρθρο 21
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 2 Μαρτίου 2015.