ДИРЕКТИВА 2014/94/EC НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 22 октомври 2014 година
за разгръщането на инфраструктура за алтернативни горива
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 91 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
В съобщението си от 3 март 2010 г., озаглавено „Европа 2020: Стратегия за интелигентен, устойчив и приобщаващ растеж“, Комисията има за цел повишаване на конкурентоспособността и енергийната сигурност чрез по-ефективно използване на ресурсите и енергията.
(2)
В Бялата книга на Комисията от 28 март 2011 г., озаглавена „Пътна карта за постигането на Единно европейско транспортно пространство - към конкурентоспособна транспортна система с ефективно използване на ресурсите“, се призовава за намаляване на зависимостта на транспорта от нефта. Това трябва да бъде постигнато чрез набор от политически инициативи, включително разработване на устойчива стратегия за алтернативните горива, както и на подходящата инфраструктура. В Бялата книга на Комисията се предлага също намаляване с 60 % спрямо равнището от 1990 г. на емисиите на парникови газове от транспорта до 2050 г.
(3)
Директива 2009/28/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (4) определя цел от 10 % за пазарния дял на възобновяемите източници в транспортните горива.
(4)
Въз основа на консултация със заинтересованите страни и националните експерти, както и на експертните знания и опит, отразени в съобщението на Комисията от 24 януари 2013 г., озаглавено „Чиста енергия за транспорта: Европейска стратегия за алтернативните горива“, електроенергията, водородът, биогоривата, природният газ и втечненият нефтен газ (ВНГ) бяха определени като основните алтернативни горива понастоящем с потенциал за дългосрочно заменяне на нефта и от гледна точка на възможната им едновременна и комбинирана употреба, например чрез системи, използващи двугоривна технология.
(5)
„Източници на захранване“ означава всички алтернативни източници на енергия за транспорта, като електроенергия и водород, които не е необходимо да се отделят посредством окисляване чрез горене или без горене.
(6)
Синтетичните горива, заместители на дизеловите и бензиновите горива и керосина за реактивни двигатели, могат да бъдат добивани от различни изходни суровини чрез преобразуване на биомаса, газ, въглища или пластмасови отпадъци в течни горива, метан и диметилов етер (ДМЕ). Синтетичните парафинови дизелови горива, като например хидрогенираните растителни масла (ХРМ) и дизелът по технология Fisher-Tropsch, са заменяеми и могат да бъдат смесвани с изкопаемо дизелово гориво в много високи съотношения или да бъдат използвани в чист вид във всички съществуващи или бъдещи дизелови превозни средства. Поради това тези горива могат да бъдат разпространявани, съхранявани и използвани с наличната инфраструктура. Синтетичните горива, заместители на бензина, като например метанол и други алкохоли, могат да бъдат смесвани с бензина и подлежат на техническа употреба с малки адаптации при съвременните технологии за превозни средства. Метанолът може да се използва в корабоплаването по вътрешните водни пътища и в морския транспорт на къси разстояния. Синтетичните и парафиновите горива имат потенциал да намалят използването на нефтените източници при снабдяването на транспорта с енергия.
(7)
ВНГ или автомобилният газ е алтернативно гориво, което се получава при преработване на природен газ и рафиниране на нефт и се отличава с по-нисък въглероден отпечатък и значително по-малки емисии на замърсители в сравнение с конвенционалните горива. Очаква се добиваният от различни видове биомаса био-ВНГ да прерасне в перспективна технология в средносрочен до дългосрочен план. ВНГ може да се използва в автомобилния транспорт (за автомобили и камиони) на всякакви разстояния. Възможна е употребата му в корабоплаването по вътрешните водни пътища и в морския транспорт на къси разстояния. Инфраструктурата за ВНГ е относително добре развита, като в Съюза вече са налице значителен брой станции за зареждане (приблизително 29 000). Тези станции за зареждане обаче са неравномерно разпределени и в много страни са малко на брой.
(8)
Без да се засяга определението за алтернативни горива в настоящата директива, следва да се отбележи, че съществуват още няколко типа чисти горива, които могат да представляват потенциални алтернативи на изкопаемите горива. При подбора на нови видове алтернативни горива следва да бъдат отчитани също така обещаващите резултати от научноизследователската и развойната дейност. Следва да бъдат разработени отворени по отношение на технологиите стандарти и законодателство, за да не се възпрепятства развитието на алтернативни горива и енергийни носители.
(9)
В доклада на групата на високо равнище CARS 21 от 6 юни 2012 г. се посочва, че липсата на хармонизирана инфраструктура за целия Съюз за алтернативни горива пречи на въвеждането на пазара на превозни средства, които използват алтернативни горива, и забавя ползите за околната среда от тях. В своето съобщение от 8 ноември 2012 г., озаглавено „CARS 2020: План за действие за конкурентоспособна и устойчива автомобилна промишленост в Европа“ Комисията възприе основните препоръки от доклада на групата на високо равнище CARS 21 и представи план за действие, основан на тях. Настоящата директива е едно от ключовите обявени от Комисията действия във връзка с инфраструктурата за алтернативни горива.
(10)
Разпокъсването на вътрешния пазар поради некоординирано въвеждане на пазара на алтернативни горива следва да бъде избегнато. Поради това следва чрез координирани рамки за политиката на всички държави членки да се обезпечи дългосрочната сигурност, необходима за частните и публичните инвестиции в технологии за превозни средства и горива, както и в изграждане на инфраструктура, за да се постигне двойната цел за свеждане до минимум на зависимостта на транспорта от нефта и смекчаване на въздействието му върху околната среда. Поради това държавите членки следва да създадат национални рамки за политиката, които посочват техните национални краткосрочни и дългосрочни цели и подкрепящи действия за развитието на пазара по отношение на алтернативните горива, включително разгръщането на необходимата инфраструктура, която трябва да бъде изградена, в тясно сътрудничество с регионалните и местните органи и със съответния отрасъл, като същевременно отчитат потребностите на малките и средните предприятия. При необходимост държавите членки следва да си сътрудничат с други съседни държави членки на регионално или макрорегионално равнище посредством консултации или съвместни рамки за политиката, по-специално когато трябва да се осигури цялостно покритие на инфраструктурата за алтернативни горива през националните граници или изграждането на нова инфраструктура в близост до националните граници, включително различни възможности за недискриминационен достъп до зарядни точки и точки за зареждане. Координирането на тези национални рамки за политиката и тяхната съгласуваност на равнището на Съюза следва да се подпомагат чрез осъществяване на сътрудничество между държавите членки и оценяване и докладване от страна на Комисията. С цел да се улесни докладването от страна на държавите членки на информацията, предвидена в приложение I, Комисията следва да приеме необвързващи насоки.
(11)
Необходим е координиран подход за задоволяването на дългосрочните енергийни потребности на всички видове транспорт. По-специално политиките следва да се основават на използването на алтернативни горива, като се поставя акцент върху специфичните нужди на всеки вид транспорт. При разработването на национални рамки за политика следва да се отчитат нуждите на различните видове транспорт, съществуващи на територията на съответната държава членка, включително на тези, за които са налични ограничени алтернативи на изкопаемите горива.
(12)
Комисията следва да улеснява разработването и прилагането на националните рамки за политиката на държавите членки посредством обмен на информация и добри практики между държавите членки.
(13)
С цел популяризиране на алтернативните горива и разработване на съответната инфраструктура, националните рамки за политиката могат да съдържат няколко плана, стратегии или други документи във връзка с планирането, които са разработени отделно или по интегриран начин, или под друга форма, на съответното административно равнище, определено от държавите членки.
(14)
Горивата, включени в националните рамки за политиката, следва да бъдат допустими за мерки на равнището на Съюза и на национално равнище за подпомагане на инфраструктурата за алтернативни горива, с цел обществената подкрепа да се съсредоточи върху координираното развитие на вътрешния пазар, насочено към мобилност в целия Съюз при използването на превозни средства и плавателни съдове, работещи с алтернативни горива.
(15)
Целта на настоящата директива не е да доведе до допълнително финансово обременяване на държавите членки или регионалните и местните власти. Следва да бъде възможно за държавите членки да прилагат настоящата директива, като използват широк набор от регулаторни и нерегулаторни стимули и мерки, в тясно сътрудничество с участниците от частния сектор, които следва да играят водеща роля при подпомагането на развитието на инфраструктурата за алтернативни горива.
(16)
В съответствие с Регламент (ЕС) № 1316/2013 на Европейския парламент и на Съвета (5) може да се предоставя финансиране от Съюза за развитието на нови технологии и иновации, по-специално по отношение на декарбонизацията на транспорта. Освен това в посочения регламент се предвижда отпускането на допълнително финансиране за дейности, които използват взаимодействията между поне два от обхванатите от регламента сектори (а именно транспорт, енергетика и телекомуникации). И накрая Комисията се подпомага от Координационния комитет за Механизма за свързване на Европа (МСЕ) при координирането на работните програми, с цел да се даде възможност за покани за представяне на предложения за няколко сектора, така че да се използва в максимална степен възможното полезно взаимодействие между тези сектори. Следователно МСЕ следва да допринесе за разгръщането на инфраструктура за алтернативни горива.
(17)
Рамковата програма „Хоризонт 2020“, установена с Регламент (EС) № 1291/2013 на Европейския парламент и на Съвета (6), ще предоставя също така подкрепа за научни изследвания и иновации по отношение на превозни средства, използващи алтернативни горива, и на свързаната с тях инфраструктура, по-специално чрез общественото предизвикателство „Интелигентен, екологосъобразен и интегриран транспорт“. Този специфичен източник на финансиране следва също така да допринася за развитието на инфраструктурата за алтернативни горива и следва да бъде разглеждан изцяло като допълнителна възможност за осигуряване на устойчив пазар на мобилността в целия Съюз.
(18)
За да бъде даден импулс на инвестициите в устойчив транспорт и да се подкрепи разгръщането на цялостна мрежа от инфраструктура за алтернативни горива в Съюза, Комисията и държавите членки следва да подкрепят националните и регионалните мерки за развитие в тази област. Те следва да насърчават обмена на най-добри практики в разгръщането на инфраструктурата за алтернативни горива и нейното управление между местните и регионалните инициативи за развитие и за тази цел следва да поощряват използването на европейските структурни и инвестиционни фондове, по-специално Европейския фонд за регионално развитие и Кохезионния фонд.
(19)
Мерките за подпомагане на инфраструктурата за алтернативни горива следва да се изпълняват в съответствие с правилата за държавна помощ, съдържащи се в Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС). Държавите членки могат да сметнат за необходимо да предоставят подкрепа на операторите, засегнати от настоящата директива, в съответствие с приложимите правила за държавна помощ. Всички национални мерки за подпомагане на инфраструктурата за алтернативни горива, за които Комисията е нотифицирана, следва да се оценяват без забавяне.
(20)
В насоките на Съюза за развитието на Трансевропейската транспортна мрежа (TEN-T) се отчита, че алтернативните горива служат поне частично като заместител на изкопаемите нефтени източници в енергоснабдяването на транспорта, допринасят за неговата декарбонизация и повишават екологичните показатели на транспортния сектор. По отношение на новите технологии и иновациите в насоките за развитието на TEN-T се поставя изискването TEN-T да създаде условия за декарбонизация на всички видове транспорт чрез стимулиране на енергийната ефективност, както и чрез въвеждане на системи за алтернативно задвижване и осигуряване на съответната инфраструктура. В насоките за TEN-T се поставя и изискването на пристанищата по вътрешните водни пътища и морските пристанища, на летищата и пътищата от основната мрежа, създадена с Регламент (ЕС) № 1315/2013 на Европейския парламент и на Съвета (7) („основната TEN-T мрежа“) да е осигурено наличие на алтернативни горива. В МСЕ - инструментът за финансиране на TEN-T, внедряването на тези нови технологии и иновации в рамките на основната TEN-T мрежа, включително инфраструктурата за алтернативни чисти горива, се посочва като допустимо за отпускане на безвъзмездни средства. Освен това разполагането на инфраструктурата за алтернативни чисти горива в рамките на по-широката всеобхватна мрежа ще може да получи финансова помощ от МСЕ под формата на обществени поръчки и финансови инструменти, като например облигации за проекти.
(21)
Биогоривата, определени в Директива 2009/28/ЕО, понастоящем са най-важният вид алтернативни горива и съставляват 4,7 % от общото количество горива, употребени от транспорта в Съюза през 2011 г. Те също могат да допринесат за съществено намаляване на цялостните емисии CO2, ако са произведени по устойчив начин. Те биха могли да осигурят чиста енергия за транспорта във всичките му форми.
(22)
Липсата на хармонизирано развитие на инфраструктура за алтернативните горива в целия Съюз възпрепятства реализирането на икономии от мащаба по отношение на предлагането и мобилността в рамките на Съюза по отношение на търсенето. Трябва да бъдат изградени нови инфраструктурни мрежи, например за електроенергия, природен газ (втечнен природен газ (ВПГ) и компресиран природен газ (KПГ) и водород, по целесъобразност. Важно е да бъдат отчитани различните етапи на развитие за всяка технология на горивата и свързаните с нея инфраструктури, включително зрелостта на стопанските модели за частните инвеститори и достъпността и приемането на алтернативните горива от ползвателите. Следва да се гарантира технологичната неутралност и националните рамки за политиката следва надлежно да вземат под внимание изискването за подкрепа на търговското развитие на алтернативни горива. Освен това при разработването на националните рамки за политиката следва да бъдат отчитани гъстотата на населението и географските характеристики.
(23)
Електроенергията има потенциала да увеличи енергийната ефективност на пътните превозни средства и да допринесе за намаляването на емисиите на CO2 в транспорта. Тя представлява крайно необходим енергиен източник за използването на електрическите превозни средства, включително на превозните средства от категория L, посочени в Директива 2007/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (8) и Регламент (ЕС) №168/2013 на Европейския парламент и на Съвета (9), които могат да допринесат за подобряването на качеството на въздуха и намаляването на шума в градските/крайградските агломерации и други гъстонаселени райони. Държавите членки следва да осигурят изграждане на публично достъпни зарядни точки за електрически превозни средства с подходящо покритие, за да се предостави възможност на електрическите превозни средства да се движат поне в градските/крайградските агломерации и други гъстонаселени райони и ако е целесъобразно, в рамките на определени от държавите членки мрежи. Броят на тези зарядни точки следва да се определи, като се вземе предвид очакваният брой на регистрираните електрически превозни средства до края на 2020 г. във всяка държава членка. За ориентир подходящият среден брой зарядни точки следва да съответства на минимум една зарядна точка на всеки 10 автомобила, като също се отчита и видът автомобили, технологията за зареждане и наличните частни зарядни точки. Следва да се инсталират подходящ брой публично достъпни зарядни точки, по-специално на станциите на обществения транспорт, като пристанищни пътнически терминали, летища или железопътни гари. Частните собственици на електрически превозни средства са зависими в голяма степен от достъпа до зарядни точки в колективни паркинги, като например в жилищни блокове, офис сгради и търговски обекти. Публичните органи следва да предприемат мерки за подпомагане на ползвателите на такива превозни средства, като създадат условия предприемачите и управителите на обекти да осигурят подходящата инфраструктура с достатъчно зарядни точки за електрически превозни средства.
(24)
Държавите членки следва да гарантират изграждането на публично достъпна инфраструктура за снабдяване с електроенергия на моторни превозни средства. При определянето на подходящ брой публично достъпни зарядни точки в своите национални рамки за политиката за държавите членки следва да бъде възможно да вземат предвид броя на съществуващите на тяхната територия публично достъпни зарядни точки, както и спецификациите за тях, за да решат дали да насочат усилията си към разгръщането на зарядни точки с нормална или голяма мощност.
(25)
Електромобилността е бързо развиваща се област. Настоящите технологии за заряден интерфейс включват кабелни конектори, но бъдещите технологии за интерфейс, като безжичното зареждане или замяната на акумулатори, трябва също да се вземат предвид. Законодателството трябва да гарантира улесняването на технологичните иновации. Ето защо настоящата директива следва да се актуализира по целесъобразност, за да се вземат предвид бъдещите стандарти за технологии, като безжичното зареждане или замяната на акумулатори.
(26)
Публично достъпната зарядна точка или точка за зареждане може да включва например зарядни точки или точки или устройства за зареждане, които са частна собственост и обществеността получава достъп до тях чрез регистрационни карти или такси, зарядни точки или точки за зареждане при схеми за общо ползване на автомобили на разменни начала, които позволяват достъп на ползватели от трети страни чрез абонамент, или зарядни точки или точки за зареждане на публичен паркинг. Зарядните точки или точките за зареждане, които позволяват физически достъп на частни ползватели чрез разрешение или абонамент, следва да се смятат за публично достъпни зарядни точки или точки за зареждане.
(27)
Електроенергията и водородът са особено привлекателни източници на захранване с оглед на използването на електрически превозни средства/превозни средства с горивни клетки от категория L в градските/крайградските агломерации и други гъстонаселени райони, което може да допринесе за подобряване на качеството на въздуха и намаляване на шума. Електромобилността дава значителен принос за постигането на амбициозните цели, които Съюзът си е поставил за 2020 г. в областта на климата и енергетиката. Действително Директива 2009/28/ЕО, транспонирана от държавите членки до 5 декември 2010 г., определя задължителни цели за всички държави членки по отношение на дела на енергията от възобновяеми източници, така че до 2020 г. да бъде постигната целта на Съюза за дял на енергията от възобновяеми източници, възлизащ най-малко на 20 %, и 10-процентен дял от тази енергия от възобновяеми източници, конкретно използван в транспортния сектор.
(28)
При зареждането на електрически превозни средства, осъществявано от зарядните точки, следва да се използват интелигентни измервателни системи, ако е технически и финансово целесъобразно, за да се допринесе за стабилността на електроенергийната система, като акумулаторите се зареждат от мрежата по време на ниско общо потребление на електроенергия и се създават възможности за безопасна и гъвкава обработка на данните. В дългосрочен план това може също да позволи акумулаторите на електрическите превозни средства да захранват обратно мрежата в моменти на високо общо потребление на електроенергия. Съгласно определението в Директива 2012/27/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (10) интелигентните измервателни системи дават възможност за предоставяне в реално време на данни, необходими, за да се гарантира стабилността на мрежата и да се насърчава рационалното използване на услугите за зареждане. Интелигентните измервателни системи предоставят точна и прозрачна информация относно разходите и наличността на услугите за зареждане, като при това насърчават зареждането в ненатоварени периоди, което означава във време на ниско общо потребление на електроенергия и на ниски цени на енергията. Използването на интелигентни измервателни системи оптимизира зареждането, което е от полза както за електроенергийната система, така и за потребителите.
(29)
По отношение на зарядните точки за електрическите превозни средства, които не са публично достъпни, държавите членки следва да имат за цел да проучат техническата и финансовата осъществимост на постигането на полезно взаимодействие с плановете за въвеждане на интелигентни измервателни системи съгласно задължението по приложение I, точка 2 от Директива 2009/72/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (11). Операторите на разпределителни системи играят важна роля по отношение на зарядните точки. При изпълнението на задачите си операторите на разпределителни системи, някои от които могат да бъдат част от вертикално интегрирано предприятие - собственик или оператор на зарядни точки, следва да си сътрудничат на недискриминационна основа с всички други собственици или оператори на зарядни точки, като по-специално предоставят информацията, необходима за ефикасния достъп до системата и нейното ефикасно използване.
(30)
При разработването на инфраструктура за електрически превозни средства взаимодействието на тази инфраструктура с електроенергийната система, както и с електроенергийната политика на Съюза, следва да бъде в съответствие с принципите, установени съгласно Директива 2009/72/ЕО. Създаването и експлоатацията на зарядни точки за електрически превозни средства следва да се развият като конкурентен пазар с открит достъп за всички страни, заинтересовани от разгръщането или експлоатацията на зарядната инфраструктура.
(31)
Достъпът на доставчиците на електроенергия в Съюза до зарядните точки следва да не засяга дерогациите по член 44 от Директива 2009/72/ЕО.
(32)
През 2010 г. Комисията предостави мандат (M468) на европейските организации по стандартизация (ЕОС) да издават нови стандарти или да преразглеждат съществуващите стандарти, с цел да се гарантира оперативната съвместимост и връзката между зарядната точка от електроснабдителната мрежа и съответното зарядно устройство на електрическите превозни средства. CEN/CENELEC създаде целева група, която публикува доклад през октомври 2011 г. Макар че докладът съдържаше редица препоръки, не се стигна до консенсус за избирането на един стандартен интерфейс. Поради това са необходими допълнителни действия на политиката с цел да се осигури непатентовано решение, осигуряващо оперативна съвместимост в целия Съюз.
(33)
Интерфейсът за зареждане на електрически превозни средства може да включва няколко открити контакта или конектори за превозното средство, стига един от тях да съответства на техническите спецификации, установени в настоящата директива, така че да е възможно зареждането съгласно различни стандарти. При все това направеният с настоящата директива избор на общите за целия Съюз конектори за електрически превозни средства (тип 2 и тип „Combo 2“) не следва да е в ущърб на държавите членки, които вече са инвестирали в разполагането на други стандартизирани технологии за зарядни точки, и не следва да засяга съществуващите зарядни точки, разположени преди влизането в сила на настоящата директива. Електрическите превозни средства, които са в движение преди влизането в сила на настоящата директива, следва да могат да зареждат дори ако са проектирани за зареждане от зарядни точки, които не съответстват на техническите спецификации, установени в настоящата директива. Изборът на оборудване за зарядни точки с нормална или голяма мощност следва да бъде в съответствие с приложимите на национално равнище специфични изисквания за безопасност.
(34)
Брегови съоръжения за снабдяване с електроенергия могат да служат за снабдяване на морския транспорт и на транспорта по вътрешните водни пътища с чиста енергия, по-специално в морските пристанища и пристанищата по вътрешните водни пътища, в които качеството на въздуха и нивото на шума са влошени. Бреговото електроснабдяване може да допринесе за намаляването на въздействието върху околната среда на корабите, плаващи по море, и на плавателните съдове по вътрешните водни пътища.
(35)
Стандартизацията на бреговото електроснабдяване не следва да затруднява използването на системи, които са инсталирани преди влизането в сила на настоящата директива. По-специално държавите членки следва да осигурят възможност за поддръжка и подобряване на съществуващите системи, така че да се гарантира тяхната ефикасна употреба през целия им жизнен цикъл, без да се изисква пълно съответствие с техническите спецификации, установени в настоящата директива.
(36)
Захранването с електроенергия на стационарни самолети на самите летища може да доведе до намаляване на потреблението на гориво и на равнището на шума, до подобряване на качеството на въздуха и до намаляване на въздействието върху изменението на климата. Ето защо държавите членки следва да гарантират, че потребността от инсталиране на захранване с електроенергия на летищата се взема предвид в техните национални рамки за политиката.
(37)
Степента на пазарно навлизане на моторните превозни средства, задвижвани с водород, включително превозните средства от категория L, задвижвани с водород, понастоящем е много малка, но изграждането на достатъчна инфраструктура за зареждане с водород е от съществено значение за по-широкото използване на моторните превозни средства, задвижвани с водород.
(38)
Държавите членки, които решат да включат точки за зареждане с водород в своите национални рамки за политиката, следва да направят необходимото за изграждането на публично достъпна инфраструктура за снабдяване с водород на моторни превозни средства, които да позволят движението на моторни превозни средства, задвижвани с водород, в рамките на определените от тези държави членки мрежи. При целесъобразност следва да се вземат предвид трансгранични връзки, което да позволи движението на моторни превозни средства, задвижвани с водород, в целия Съюз.
(39)
Що се отнася до превозните средства на природен газ, понастоящем в Съюза са в експлоатация около 3 000 точки за зареждане. Допълнителни точки за зареждане могат да бъдат изградени и снабдявани от съществуващите добре развити мрежи за разпространение на природен газ в Съюза, при условие че качеството на газа е подходящо за употреба в съществуващите и напредналите технологично газови превозни средства. Настоящата мрежа за разпространение на природен газ може да бъде допълнена с местни точки за зареждане, които използват произвеждан на място биометан.
(40)
Общата инфраструктура за природен газ изисква общи технически спецификации за нейното техническо оборудване, както и за качеството на газа. Качеството на природния газ, използван в Съюза, зависи от неговия произход, съставките му, например биометан, смесен с природен газ, и от начина, по който се оперира с природния газ в разпределителната верига. Ето защо един широк набор от технически характеристики може да попречи на оптималното използване на двигателите и да намали тяхната енергийна ефективност. Във връзка с това техническият комитет CEN/TC 408 - комитет за проект разработва набор от спецификации за качеството на природния газ, използван в транспорта, и за впръскването на биометан в мрежата за природен газ.
(41)
Чрез своите национални рамки за политиката държавите членки следва да направят необходимото за изграждането на подходящ брой публично достъпни точки за зареждане за снабдяване на моторни превозни средства с КПГ или компресиран биометан, с цел да се даде възможност моторните превозни средства с КПГ да се движат в градските/крайградските агломерации и други гъстонаселени райони, както и на цялата територия на Съюза, най-малкото в рамките на съществуващата основна TEN-T мрежа. При създаването на своите мрежи за снабдяване на моторни превозни средства с КПГ държавите членки следва да направят необходимото за инсталирането на публично достъпни точки за зареждане, като вземат предвид минималния обхват на моторните превозни средства с КПГ. За ориентир необходимото средно разстояние между точките за зареждане следва да бъде приблизително 150 km. За да се създадат условия за функциониране на пазара и за оперативна съвместимост, всички точки за зареждане с КПГ на моторни превозни средства следва да осигуряват газ с качество, което се изисква за употреба в превозни средства с КПГ, използващи настоящи и напреднали технологии.
(42)
ВПГ е привлекателна алтернатива като гориво за плавателни съдове, годно да покрие изискванията за намаляване на съдържанието на сяра в корабните горива в зоните с контрол на серните емисии, които се отнасят за половината от корабите, извършващи европейски морски транспорт на къси разстояния, и които са предвидени в Директива 2012/33/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (12). Основната мрежа от точки за зареждане с ВПГ на морските пристанища и на пристанищата по вътрешните водни пътища следва да бъде изградена най-късно до края съответно на 2025 г. и 2030 г. Точките за зареждане за ВПГ включват, inter alia, терминали за ВПГ, резервоари, подвижни контейнери, бункеровъчни плавателни съдове и шлепове. Първоначалното съсредоточаване върху основната мрежа не следва да изключва възможността в дългосрочен план ВПГ да е на разположение също така в пристанища извън основната мрежа, по-специално в пристанища, които са важни за корабите, които не извършват транспортни операции. Решението за местоположението на точките за зареждане с ВПГ в пристанищата следва да се основава на анализ на разходите и ползите, включително проучване на ползите за околната среда. Следва да бъдат взети предвид и приложимите разпоредби, свързани с безопасността. Разгръщането на инфраструктурата за ВПГ, предвидено в настоящата директива, не следва да възпрепятства развитието на други потенциално предстоящи енергийноефективни алтернативни горива.
(43)
Комисията и държавите членки следва да се стремят да изменят Европейското споразумение за международен превоз на опасни товари по вътрешните водни пътища, сключено в Женева на 26 май 2000 г., с последващите му изменения (ADN), за да се даде възможност за широкомащабно транспортиране на ВПГ по вътрешните водни пътища. Произтичащите от това изменения следва да станат приложими към целия транспорт на територията на Съюза чрез адаптирането на приложение III, раздел III.1 от Директива 2008/68/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (13). Директива 2006/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (14) следва да бъде изменена, където това е необходимо, за да се даде възможност за ефикасно и безопасно използване на ВПГ за задвижване на плавателни съдове по вътрешните водни пътища. Предложените изменения не следва да противоречат на разпоредбите на ADN, приложимо на територията на Съюза по силата на приложение III, раздел III.1 към Директива 2008/68/ЕО.
(44)
Държавите членки следва да осигурят подходяща разпределителна система между станциите за съхранение и точките за зареждане с ВПГ. Що се отнася до автомобилния транспорт, наличността и географското местоположение на товарните пунктове за автомобилни цистерни за ВПГ са от ключово значение, за да се развие икономически устойчива мобилност, основаваща се на ВПГ.
(45)
ВПГ, включително втечненият биометан, би могъл също да предложи ефективна по отношение на разходите технология, която да позволи на тежкотоварните превозни средства да се съобразят със строгите ограничения за емисиите на замърсители в стандартите Евро VI, съгласно посоченото в Регламент (ЕО) № 595/2009 на Европейския парламент и на Съвета (15).
(46)
Основната TEN-T мрежа следва да бъде основата за разгръщането на инфраструктурата за ВПГ, тъй като обхваща основните потоци на движението и позволява да се извлекат ползи от мрежата. При създаването на своите мрежи за снабдяване на тежкотоварни моторни превозни средства с ВПГ държавите членки следва да осигурят инсталирането на публично достъпни точки за зареждане, най-малкото в рамките на съществуващата основна TEN-T мрежа, на подходящи разстояния, съобразени с минималния пробег на тежкотоварните моторни превозни средства с ВПГ. Ориентировъчното необходимо средно разстояние между точките за зареждане следва да бъде приблизително 400 km.
(47)
Разполагането на точките за зареждане, както за ВПГ, така и за КПГ, следва да бъде координирано по подходящ начин с изпълнението на основната TEN-T мрежа.
(48)
Подходящ брой публично достъпни точки за зареждане за ВПГ и КПГ следва да бъдат изградени до 31 декември 2025 г., най-малкото в рамките на съществуващата основна TEN-T мрежа към тази дата, а впоследствие и в другите ѝ части, където те са достъпни за превозни средства.
(49)
Поради нарастващото многообразие на видовете горива за моторни превозни средства, свързано с увеличаващата се автомобилна мобилност на гражданите навсякъде в Съюза, е необходимо на ползвателите на превозни средства да се осигури ясна и лесна за разбиране информация за наличните горива на станциите за зареждане и за съвместимостта на техните превозни средства с различните горива или зарядни точки, налични на пазара в Съюза, без да се засяга Директива 2009/30/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (16). Държавите членки следва да могат да решат да приложат тези информационни мерки и спрямо превозните средства в движение.
(50)
В случай че липсва европейски стандарт за дадено алтернативно гориво, на държавите членки следва да се позволи да използват други стандарти за информация за ползвателите и етикетиране.
(51)
Ясната и лесно съпоставима информация относно цените на различните горива би могла да изиграе важна роля за това ползвателите да могат да направят по-точна преценка за относителните разходи за отделните горива, налични на пазара. Ето защо, когато се посочват цените на горивата на станция за зареждане с гориво, по-специално цените на природния газ и водорода, следва да бъде възможно да се посочи с информационна цел цената им за единица, съпоставена с тази на конвенционалните горива, например „еквивалент на 1 литър бензин“.
(52)
С нарастващото многообразие на видовете горива за моторни превозни средства е необходимо на ползвателите на превозни средства да се предоставят данни относно географското местоположение на публично достъпните зарядни точки и точки за зареждане с алтернативни горива, обхванати от настоящата директива. Следователно когато дружества или уебсайтове предоставят тази информация, следва да бъде осигурен открит и недискриминационен достъп до нея на всички ползватели.
(53)
От особено значение за определянето на политики въз основа на факти на всички равнища е да се събират най-добри практики и съгласувани данни чрез мониторингови дейности, като „Портала за чисти превозни средства“ и „Европейската обсерватория за електромобилност“.
(54)
Ключова информация относно наличността на зарядни точки и точки за зареждане и всяка друга информация, необходима за мобилността в целия Съюз, следва да се включи, ако е приложимо, в рамките на информационните услуги за движението по пътищата и за пътуванията като част от интелигентната транспортна система.
(55)
С цел да се осигури адаптирането на разпоредбите на настоящата директива към пазарното развитие и техническия прогрес, на Комисията следва да бъде делегирано правомощието да приема актове в съответствие с член 290 от ДФЕС във връзка с техническите спецификации на зарядните точки и точките за зареждане и съответните стандарти. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да следва обичайната си практика и да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(56)
Международната морска организация (ММО) разработва единни и международно признати стандарти за безопасност и екологични стандарти за морския транспорт. Предвид глобалното естество на морския транспорт следва да се избягват противоречията с международните стандарти. Ето защо Съюзът следва да гарантира, че техническите спецификации за морския транспорт, приети съгласно настоящата директива, съответстват на приетите от ММО международни правила.
(57)
Техническите спецификации за оперативна съвместимост на зарядните точки и точките за зареждане следва да бъдат уточнени в европейски или международни стандарти. Европейските организации по стандартизация следва да приемат европейски стандарти в съответствие с член 10 от Регламент (ЕС) № 1025/2012 на Европейския парламент и на Съвета (17), като тези стандарти следва да се основават на съществуващите международни стандарти или текущата международна дейност по стандартизация, когато е приложимо. За стандарти, които все още не са приети, работата следва да се основава на стандарти в процес на изготвяне: Насоки относно системи и инсталации за снабдяване с ВПГ като гориво за кораби (ISO/DTS 18683), Станции за зареждане с природен газ - ВПГ станции за зареждане на превозни средства (ISO/DIS 16924) и Станции за зареждане с природен газ - КПГ станции за зареждане на превозни средства (ISO/DIS 16923). На Комисията следва да бъде предоставено правомощието за актуализиране на референтните номера на техническите спецификации, включени в европейските или международните стандарти, посредством делегирани актове.
(58)
При прилагането на настоящата директива Комисията следва да се консултира със съответните експертни групи, най-малкото с Европейската експертна група по бъдещи транспортни горива, която се състои от експерти от промишлеността и гражданското общество, както и със съвместната експертна група „Транспорт и околна среда“, която включва експерти от държавите членки.
(59)
Комисията създаде експертна група, наречена „Европейски форум за устойчиво корабоплаване“ (ESSF), която да я подпомага при изпълнението на дейностите на Съюза в областта на устойчивостта на морския транспорт. В рамките на ESSF беше създадена подгрупата за морски ВПГ, чийто мандат е да предложи на ESSF разработването на стандарти или правила за морски ВПГ, използван като гориво за кораби, обхващащи техническите и оперативните аспекти, аспектите на безопасността, сигурността, обучението и екологичните аспекти на зареждането на кораби с ВПГ. Също така беше създаден Комитет за създаването на технически стандарти (CESTE), който да се занимава с техническите стандарти в областта на корабоплаването по вътрешни водни пътища. От особена важност е преди приемането на делегирани актове относно изискванията за зареждане на плавателни съдове с ВПГ, включително свързаните с него аспекти на сигурността, Комисията да следва обичайната си практика и да проведе консултации с експерти, включително с ESSF и CESTE.
(60)
Централната комисия за корабоплаването по река Рейн (CCNR) е международна организация, която се занимава с всички въпроси на корабоплаването по вътрешни водни пътища. Комисията за река Дунав е международна организация, която осигурява и развива свободното корабоплаване по Дунав. От особена важност е преди приемането на делегирани актове относно корабоплаването по вътрешни водни пътища Комисията да следва обичайната си практика и да проведе консултации с експерти, включително с CCNR и Комисията за река Дунав.
(61)
Когато се разглеждат въпроси, свързани с настоящата директива, които не се отнасят до изпълнението ѝ или до нарушения, от експерти в качеството им на експертни групи, Европейският парламент следва да получи пълната информация и документация и когато е целесъобразно, покана да присъства на съответните заседания.
(62)
За да се гарантират еднакви условия за изпълнение на настоящата директива, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия за определяне на общите процедури и спецификации. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (18).
(63)
За да гарантира, че алтернативните горива за транспорта са с качеството, което се изисква за използването им в двигатели по сегашни или бъдещи технологии и че те осигуряват екологични показатели на високо равнище по отношение на CO2 и емисиите на други замърсители, Комисията следва да осъществява наблюдение на въвеждането им на пазара. За тази цел Комисията следва, ако е целесъобразно, да предложи необходимите правни мерки, за да се гарантира хармонизирано високо равнище на качеството на горивата в целия Съюз.
(64)
С цел постигането на възможно най-широко използване на алтернативни горива за транспорта при осигуряване на технологична неутралност и насърчаването на устойчива електрическа мобилност в целия Съюз Комисията следва, ако счете за необходимо, да предприеме подходящи мерки, като приемането на план за действие за изпълнението на стратегията, установена в съобщението, озаглавено „Чиста енергия за транспорта: Европейска стратегия за алтернативните горива“. За тази цел Комисията би могла да вземе предвид потребностите на отделните пазари и развитието в държавите членки.
(65)
Доколкото целта на настоящата директива, а именно насърчаване на широко развитие на пазара на алтернативни горива, не може да бъде постигната в достатъчна степен самостоятелно от държавите членки, а поради необходимостта от действие в отговор на търсенето на критичната маса на превозни средства, работещи с алтернативни горива, и на ефективни по отношение на разходите разработки от страна на европейската промишленост, както и за да позволи мобилност в рамките на целия Съюз на превозни средства, работещи с алтернативни горива, може да бъде по-добре постигната на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигането на тази цел,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Предмет
Настоящата директива установява обща рамка от мерки за разгръщането в Съюза на инфраструктура за алтернативни горива, с цел да се сведе до минимум зависимостта от нефта и да се смекчи въздействието на транспорта върху околната среда. Настоящата директива определя минималните изисквания за изграждането на инфраструктурата за алтернативни горива, включително зарядни точки за електрически превозни средства и точки за зареждане с природен газ (ВПГ и KПГ) и водород, които да бъдат изпълнени посредством национални рамки за политиката на държавите членки, както и общи технически спецификации за тези зарядни точки и точки за зареждане, както и изисквания за информацията за ползвателите.
Член 2
Определения
За целите на настоящата директива се прилагат следните определения:
1)
„алтернативни горива“ означава горива или източници на захранване, които поне отчасти служат за заместител на изкопаемите нефтени източници при снабдяването с енергия на транспорта и имат потенциал да допринесат за неговата декарбонизация и да повишат екологичните показатели на транспортния сектор. Те включват, inter alia:
-
електроенергия,
-
водород,
-
биогорива, както са определени в член 2, буква и) от Директива 2009/28/ЕО,
-
синтетични и парафинови горива,
-
природен газ, включително биометан, в газообразна форма (компресиран природен газ - (КПГ) и втечнена форма (втечнен природен газ - (ВПГ), и
-
втечнен нефтен газ (ВНГ);
2)
„eлектрическо превозно средство“ означава моторно превозно средство със задвижване, включващо поне един непериферен електроуред като преобразувател на енергия с презаредима електрическа система за акумулиране на енергия, която може да бъде зареждана от външен източник;
3)
„зарядна точка“ означава интерфейс, с помощта на който може да се зарежда по едно електрическо превозно средство или да се заменя акумулаторът на едно електрическо превозно средство;
4)
„зарядна точка с нормална мощност“ означава зарядна точка, която дава възможност за пренос на електроенергия към електрическо превозно средство с мощност по-малка от или равна на 22 kW, като се изключват устройства с мощност по-малка от или равна на 3,7 kW, които са инсталирани в частни домакинства или чието основно предназначение не е зареждането на електрически превозни средства и които не са публично достъпни;
5)
„зарядна точка с голяма мощност“ означава зарядна точка, която дава възможност за пренос на електроенергия към електрическо превозно средство, като мощността е по-голяма от 22 kW;
6)
„брегово електроснабдяване“ означава снабдяване с електроенергия от стоянка на брега, посредством стандартизиран интерфейс, на морски кораби или плавателни съдове по вътрешните водни пътища на пристан;
7)
„публично достъпна зарядна точка или точка за зареждане“ означава зарядна точка или точка за зареждане с алтернативно гориво, която предоставя недискриминационен достъп на ползвателите в целия Съюз. Недискриминационният достъп може да включва различни условия за установяване на автентичността, използване и плащане;
8)
„точка за зареждане“ означава съоръжение за зареждане, предназначено за снабдяване с всякакъв вид гориво, с изключение на ВПГ, посредством фиксирана или подвижна инсталация;
9)
„точка за зареждане с ВПГ“ означава съоръжение за зареждане, предназначено за снабдяване с ВПГ, което може да бъде фиксирано или подвижно, или съоръжение, разположено в морето, или друга система.
Член 3
Национални рамки за политиката
1. Всяка държава членка приема национална рамка за политиката за развитието на пазара на алтернативни горива в транспортния сектор и за разгръщането на съответната инфраструктура. Рамката съдържа най-малко следните елементи:
-
оценка на актуалното състояние и на бъдещото развитие на пазара на алтернативни горива в транспортния сектор, включително с оглед на тяхното евентуално едновременно и комбинирано използване, както и на разработването на инфраструктура за алтернативни горива, като се отчита и трансграничната ѝ непрекъснатост, когато това е от значение,
-
национални краткосрочни и дългосрочни цели съгласно член 4, параграфи 1, 3 и 5, член 6, параграфи 1, 2, 3, 4, 6, 7 и 8 и ако е целесъобразно - член 5, параграф 1, за разгръщането на инфраструктурата за алтернативни горива. Тези национални краткосрочни и дългосрочни цели се определят и могат да бъдат преразглеждани въз основа на оценката на търсенето на национално и регионално равнище или на равнището на целия Съюз, като същевременно се осигури съответствие с минималните изисквания за инфраструктурата, предвидени в настоящата директива,
-
мерки, необходими, за да се гарантира постигането на националните краткосрочни и дългосрочни цели, съдържащи се в националната рамка за политиката,
-
мерки, които могат да насърчат разгръщането на инфраструктура за алтернативни горива в публичните транспортни услуги,
-
определяне на градски/крайградски агломерации, на други гъстонаселени райони и на мрежи, които, в зависимост от нуждите на пазара, да бъдат оборудвани с публично достъпни зарядни точки в съответствие с член 4, параграф 1,
-
определяне на градски/крайградски агломерации, на други гъстонаселени райони и на мрежи, които, в зависимост от нуждите на пазара, да бъдат оборудвани с точки за зареждане с КПГ в съответствие с член 6, параграф 7,
-
оценка на необходимостта от инсталиране на точки за зареждане с ВПГ извън основната TEN-T мрежа,
-
отчитане на необходимостта от инсталиране на електроснабдяване на летищата за използване в стационарни самолети.
2. Държавите членки следва да гарантират, че националните рамки за политиката отчитат нуждите на различните видове транспорт, съществуващи на техните територии, включително на тези, за които са налични ограничен брой алтернативи на изкопаемите горива.
3. Националните рамки за политиката отчитат, където е целесъобразно, интересите на регионалните и местните органи, както и на съответните заинтересовани лица.
4. При необходимост държавите членки си сътрудничат, посредством консултации или съвместни рамки за политиката, за да гарантират, че мерките, необходими за постигането на целите на настоящата директива, са съгласувани и координирани.
5. Мерките за подпомагане на инфраструктурата за алтернативни горива се изпълняват в съответствие с правилата за държавна помощ, съдържащи се в ДФЕС.
6. Националните рамки за политиката са в съответствие с приложимото законодателство на Съюза в областта на опазването на околната среда и климата.
7. Държавите членки нотифицират Комисията за своите национални рамки за политиката до 18 ноември 2016 г.
8. Въз основа на националните рамки за политиката Комисията публикува и редовно актуализира информацията относно националните дългосрочни и краткосрочни цели, предоставена от всяка държава членка по отношение на:
-
броя публично достъпни зарядни точки,
-
точките за зареждане с ВПГ на морските пристанища и пристанищата по вътрешните водни пътища,
-
публично достъпните точки за зареждане с ВПГ на моторни превозни средства,
-
публично достъпните точки за зареждане с КПГ на моторни превозни средства.
Където е приложимо се публикува и информация по отношение на следното:
-
публично достъпните точки за зареждане с водород,
-
инфраструктурата за брегово електроснабдяване на морските пристанища и пристанищата по вътрешните водни пътища,
-
инфраструктурата за електроснабдяване на стационарни самолети.
9. Комисията оказва съдействие на държавите членки при докладването по националните рамки за политиката чрез насоките, посочени в член 10, параграф 4, тя извършва оценка на съгласуваността на националните рамки за политиката на равнището на Съюза и оказва съдействие на държавите членки в процеса на сътрудничество, предвиден в параграф 4 от настоящия член.
Член 4
Снабдяване на транспорта с електроенергия
1. Посредством националните си рамки за политиката държавите членки осигуряват до 31 декември 2020 г. инсталирането на подходящ брой публично достъпни зарядни точки, за да гарантират, че електрическите превозни средства могат да се движат поне в градските/крайградските агломерации и други гъстонаселени райони и където е подходящо, в рамките на определените от държавите членки мрежи. Броят на тези зарядни точки се определя, като се вземе предвид, inter alia, очакваният брой на регистрираните електрически превозни средства до края на 2020 г., посочен в техните национални рамки за политиката, както и най-добрите практики и препоръки, представени от Комисията. Ако е целесъобразно, се вземат предвид специфичните потребности, свързани с инсталирането на публично достъпни зарядни точки на станциите на публичния транспорт.
2. Комисията извършва оценка на прилагането на изискванията в параграф 1 и ако е целесъобразно, представя предложение за изменение на настоящата директива, като взема предвид развитието на пазара на електрически превозни средства, за да гарантира инсталирането на допълнителни публично достъпни зарядни точки във всяка държава членка до 31 декември 2025 г. поне в рамките на основната TEN-T мрежа, в градските/крайградските агломерации и други гъстонаселени райони.
3. Освен това държавите членки предприемат мерки в своите национални рамки за политиката за насърчаване и улесняване на разгръщането на зарядни точки, които не са публично достъпни.
4. Държавите членки гарантират, че зарядните точки с нормална мощност за електрически превозни средства, с изключение на устройствата за безжично или индуктивно зареждане, изградени или обновени след 18 ноември 2017 г., отговарят най-малко на техническите спецификации, определени в приложение II, точка 1.1, и на действащите специфични изисквания за безопасност на национално равнище.
Държавите членки гарантират, че зарядните точки с голяма мощност за електрически превозни средства, с изключение на устройствата за безжично или индуктивно зареждане, изградени или обновени след 18 ноември 2017 г., отговарят най-малко на техническите спецификации, предвидени в приложение II, точка 1.2.
5. Държавите членки гарантират, че в националните им рамки за политиката е оценена необходимостта от брегово електроснабдяване на плавателни съдове по вътрешните водни пътища или кораби, плаващи по море, в морски пристанища и пристанища по вътрешните водни пътища. Бреговото електроснабдяване се инсталира приоритетно в пристанища от основната TEN-T мрежа и в други пристанища до 31 декември 2025 г., освен ако няма търсене и разходите са несъразмерни по отношение на ползите, включително ползите за околната среда.
6. Държавите членки гарантират, че инсталациите за брегово електроснабдяване на морския транспорт, разгърнати или обновени след 18 ноември 2017 г., отговарят на техническите спецификации, определени в приложение II, точка 1.7.
7. Зареждането на електрически превозни средства от публично достъпните зарядни точки се основава, в случай че е технически осъществимо и икономически изгодно, на интелигентни измервателни системи съгласно определението в член 2, точка 28 от Директива 2012/27/ЕС и отговаря на изискванията, установени в член 9, параграф 2 от същата директива.
8. Държавите членки гарантират, че операторите на публично достъпните зарядни точки могат сами да решават да закупуват електроенергия от всеки доставчик от Съюза при наличие на съгласие от страна на доставчика. На операторите на зарядни точки се дава възможност да предоставят на клиентите услуги във връзка със зареждането на електрически превозни средства на договорна основа, включително от името и за сметка на други доставчици на услуги.
9. Всички публично достъпни зарядни точки предоставят и възможност на ползвателите на електрически превозни средства за зареждане ad hoc, без встъпване в договорни отношения със съответния доставчик на електроенергия или оператор.
10. Държавите членки гарантират, че цените, начислявани от операторите на публично достъпните зарядни точки, са разумни, лесно и ясно съпоставими, прозрачни и недискриминационни.
11. Държавите членки гарантират, че операторите на разпределителни мрежи си сътрудничат на недискриминационна основа с всяко лице, което създава или експлоатира публично достъпни зарядни точки.
12. Държавите членки гарантират, че правната рамка позволява доставката на електроенергия за зарядна точка да бъде предмет на договор с доставчик, различен от субекта, доставящ електроенергия на домакинството или помещенията, където е разположена подобна зарядна точка.
13. Без да се засяга Регламент (EС) № 1025/2012, Съюзът се стреми към разработване от съответните организации по стандартизация на европейски стандарти, съдържащи подробни технически спецификации за безжични зарядни точки и за замяна на акумулатори на моторни превозни средства, както и за зарядни точки за превозните средства от категория L и за електрическите автобуси.
14. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 8, с цел:
a)
да допълни настоящия член и приложение II, точки 1.3, 1.4, 1.5, 1.6 и 1.8, за да установи изискване за съответствие на инфраструктурите, които предстои да бъдат разгърнати или обновени, с техническите спецификации, съдържащи се в европейските стандарти, които предстои да бъдат разработени съгласно параграф 13 от настоящия член, в случаите, в които съответните европейски организации по стандартизация са препоръчали само едно техническо решение с технически спецификации съгласно описанието в съответния европейски стандарт;
б)
да актуализира позоваването на стандартите, посочени в техническите спецификации в приложение II, точка 1, когато тези стандарти са заменени с нови, приети от съответните организации по стандартизация.
От особена важност е преди приемането на тези делегирани актове Комисията да следва обичайната си практика и да проведе консултации с експерти, включително експерти на държавите членки.
Тези делегирани актове предвиждат преходни периоди от най-малко 24 месеца, преди съдържащите се в тях технически спецификации или техните изменения да придобият обвързваща сила по отношение на инфраструктурата, която ще се разгръща или обновява.
Член 5
Снабдяване на автомобилния транспорт с водород
1. Държавите членки, които решат да включат в своите национални рамки за политиката публично достъпни точки за зареждане с водород, до 31 декември 2025 г. вземат необходимите мерки за наличието на подходящ брой такива точки, които да осигурят движението на моторни превозни средства, задвижвани с водород, включително превозни средства с горивни клетки, в рамките на определените от тези държави членки мрежи, включително при целесъобразност трансграничните връзки.
2. Държавите членки гарантират, че публично достъпните точки за зареждане с водород, разгърнати или обновени след 18 ноември 2017 г., отговарят на техническите спецификации, определени в приложение II, точка 2.
3. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 8 за актуализирането на референтните номера на стандартите, посочени в техническите спецификации, определени в приложение II, точка 2, когато тези стандарти бъдат заменени с нови, приети от съответните организации по стандартизация.
От особена важност е преди приемането на тези делегирани актове Комисията да следва обичайната си практика и да проведе консултации с експерти, включително експерти на държавите членки.
Тези делегирани актове предвиждат преходни периоди от най-малко 24 месеца, преди съдържащите се в тях технически спецификации или техните изменения да придобият обвързваща сила по отношение на инфраструктурата, която ще се разгръща или обновява.
Член 6
Снабдяване на транспорта с природен газ
1. Посредством националните си рамки за политиката държавите членки осигуряват инсталирането до 31 декември 2025 г. на подходящ брой точки за зареждане с ВПГ на морските пристанища, които да позволят движението на плавателни съдове по вътрешните водни пътища, задвижвани с ВПГ, или на кораби, плаващи по море, задвижвани с ВПГ, в рамките на основната TEN-T мрежа. Държавите членки си сътрудничат при необходимост със съседните държави членки, за да осигурят адекватно покритие на мрежата.
2. Посредством националните си рамки за политиката държавите членки осигуряват инсталирането до 31 декември 2030 г. на подходящ брой точки за зареждане с ВПГ на пристанищата по вътрешните водни пътища, които да позволят движението на плавателни съдове по вътрешните водни пътища, задвижвани с ВПГ, или на кораби, плаващи по море, задвижвани с ВПГ, в рамките на основната TEN-T мрежа. Държавите членки си сътрудничат при необходимост със съседните държави членки, за да осигурят адекватно покритие на основната TEN-T мрежа.
3. Държавите членки посочват в националните си рамки за политиката морските пристанища и пристанищата по вътрешните водни пътища, на които да се предоставя достъп до точки за зареждане с ВПГ по параграфи 1 и 2, като също отчитат реалните потребности на пазара.
4. Посредством националните си рамки за политиката държавите членки осигуряват инсталирането, до 31 декември 2025 г., на подходящ брой публично достъпни точки за зареждане с ВПГ, поне в рамките на съществуващата основна TEN-T мрежа, за да предоставят възможност на тежкотоварните превозни средства, задвижвани с ВПГ, да се движат в целия Съюз, при условие че има търсене и разходите не са несъразмерни по отношение на ползите, включително ползите за околната среда.
5. Комисията извършва оценка на прилагането на изискването в параграф 4 и ако е необходимо, представя предложение за изменение на настоящата директива до 31 декември 2027 г., като взема предвид пазара на тежкотоварни превозни средства, задвижвани с ВПГ, за да гарантира инсталирането на достатъчен брой публично достъпни точки за зареждане с ВПГ във всяка държава членка.
6. Държавите членки осигуряват на територията си наличието на подходяща разпределителна система за снабдяване с ВПГ, включително съоръжения за товарене на автомобилни цистерни за ВПГ, с цел снабдяването на точките за зареждане, посочени в параграфи 1, 2 и 4. Чрез дерогация съседни държавни членки, в контекста на техните национални рамки за политиката, могат да образуват пул за целите на изпълнението на настоящото изискване. Договореностите за образуване на пул са предмет на задълженията за докладване на държавите членки по настоящата директива.
7. Посредством националните си рамки за политиката държавите членки осигуряват инсталирането до 31 декември 2020 г. на подходящ брой публично достъпни точки за зареждане с КПГ, за да се осигури възможност в съответствие с член 3, параграф 1, шесто тире, на моторните превозни средства, задвижвани с КПГ, да се движат поне в градските/крайградските агломерации и други гъстонаселени райони и ако е възможно, в рамките на определените от държавите членки мрежи.
8. Посредством националните си рамки за политиката държавите членки осигуряват инсталирането до 31 декември 2025 г. на подходящ брой публично достъпни точки за зареждане с КПГ, поне в рамките на съществуващата основна TEN-T мрежа, за да се осигури възможност на превозните средства, задвижвани с КПГ, да се движат в целия Съюз.
9. Държавите членки гарантират, че точките за зареждане с КПГ на моторни превозни средства, изградени или обновени след 18 ноември 2017 г., отговарят на техническите спецификации, определени в приложение II, точка 3.4.
10. Без да се засяга Регламент (ЕС) № 1025/2012, Съюзът се стреми към разработването от страна на съответните европейски или международни организации по стандартизация на стандарти, включително подробни технически спецификации за:
a)
точките за зареждане с ВПГ за морския транспорт и транспорта по вътрешните водни пътища;
б)
точките за зареждане на моторни превозни средства с ВПГ и КПГ.
11. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 8, с цел:
a)
да допълва настоящия член и приложение II, точки 3.1, 3.2 и 3.4, за да установи изискване за съответствие от страна на инфраструктурите, за които предстои да бъдат разгърнати или обновени, с техническите спецификации, съдържащи се в стандартите, които предстои да бъдат разработени съгласно параграф 10, букви a) и б) от настоящия член, в случаите, в които съответните европейски организации по стандартизация са препоръчали само едно техническо решение с технически спецификации съгласно описанието в съответния европейски стандарт, ако е приложимо, което е съвместимо със съответните международни стандарти;
б)
да актуализира позоваването на стандартите, посочени в техническите спецификации, предвидени или които предстои да бъдат предвидени в приложение II, точка 3, когато тези стандарти са заменени с нови, приети от съответните европейски или международни организации по стандартизация.
От особена важност е преди приемането на тези делегирани актове Комисията да следва обичайната си практика и да проведе консултации с експерти, включително експерти на държавите членки.
Тези делегирани актове предвиждат преходни периоди от най-малко 24 месеца, преди съдържащите се в тях технически спецификации или техните изменения да придобият обвързваща сила по отношение на инфраструктурата, която ще се разгръща или обновява.
12. При липса на стандарт, съдържащ подробните технически спецификации за точките за зареждане с ВПГ за морския транспорт и за транспорта по вътрешни водни пътища, посочени в параграф 10, буква a), и по-специално при липса на спецификации, отнасящи се за зареждането на плавателни съдове с ВПГ, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 8, като взема предвид текущата работа в ММО, CCNR, Комисията за река Дунав и други свързани с тази област международни форуми, за да определи:
-
изисквания за интерфейси за зареждане с ВПГ на морски плавателни съдове и плавателни съдове по вътрешните водни пътища,
-
изисквания, свързани с аспектите на сигурността на процедурата за съхраняване на ВПГ на брега и за зареждането на плавателни съдове с ВПГ в областта на морския транспорт и транспорта по вътрешни водни пътища.
От особена важност е преди приемането на тези делегирани актове Комисията да следва обичайната си практика и да проведе консултации със съответните експертни групи по морски транспорт и по транспорт по вътрешни водни пътища, включително с експерти от националните органи за морско корабоплаване и корабоплаване по вътрешни водни пътища.
Член 7
Информация за ползвателите
1. Без да се засяга Директива 2009/30/ЕО, държавите членки правят необходимото да се предоставя относима, последователна и ясна информация относно превозните средства, които могат редовно да бъдат зареждани с отделните горива, пуснати на пазара, или да бъдат зареждани от зарядни точки. Тази информация се предоставя в ръководствата за моторните превозни средства, в точките за зареждане и зарядните точки, с моторните превозни средства и при дистрибуторите на моторни превозни средства на територията на държавите членки. Това изискване се прилага за всички моторни превозни средства и за ръководствата за моторни превозни средства, пуснати на пазара след 18 ноември 2016 г.
2. Посоченото в параграф 1 предоставяне на информация се основава на разпоредбите за етикетиране относно съвместимостта на горивата със стандартите на европейските организации по стандартизация, с които се определят техническите спецификации за горивата. В случай че тези стандарти са представени графично, включително със схема за цветна кодировка, графичното представяне е опростено и лесно за разбиране и се поставя по ясно видим начин:
a)
на съответните колонки и техните накрайници във всички точки за зареждане, считано от датата на пускане на горивата на пазара;
б)
върху капачките или в непосредствена близост до капачките на резервоарите на моторните превозни средства, за които е препоръчано да се използва това гориво и които са съвместими с него, и в ръководствата за моторните превозни средства, когато тези моторни превозни средства са пуснати на пазара след 18 ноември 2016 г.
3. При целесъобразност и по-специално за природния газ и водорода, когато се посочват цените на горивата на станция за зареждане с гориво, с информационна цел се посочват за сравнение съответните цени за единица. Посочването на тази информация не трябва да е подвеждащо или объркващо за ползвателя.
За да се повиши осведомеността на потребителя и да се осигури прозрачност на цената на горивото по съгласуван начин в целия Съюз, на Комисията се предоставя правомощието да приема посредством актове за изпълнение обща методика за сравняването на цените на алтернативните горива за единица.
4. Когато стандартите на европейските организации по стандартизация определят технически спецификации за гориво, без да включват разпоредби за етикетиране за съответствието с въпросните стандарти, когато разпоредбите за етикетиране не се отнасят до графично представяне, включващо схема за цветна кодировка, или когато те не са подходящи за постигане на целите на настоящата директива, за целите на еднаквото прилагане на параграфи 1 и 2 Комисията може да възложи на европейските организации по стандартизация да разработят спецификации за етикетирането на съвместимостта или може да приеме актове за изпълнение, определящи графичното представяне, включително със схема за цветна кодировка, на съвместимостта на горивата, за въведените на пазара на Съюза горива, които според оценката на Комисията достигат нивото от 1 % от общия обем на продажбите в повече от една държава членка.
5. Ако се актуализират разпоредбите за етикетиране съгласно стандартите на европейските организации по стандартизация, ако се приемат актове за изпълнение по отношение на етикетирането или ако при необходимост се разработват нови стандарти на европейските организации по стандартизация за алтернативни горива, съответните изисквания за етикетиране се прилагат за всички зарядни точки, точки за зареждане и моторни превозни средства, регистрирани на територията на държавите членки, считано от 24 месеца след съответното им актуализиране или приемане.
6. Актовете за изпълнение, посочени в настоящия член, се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 9, параграф 2.
7. Държавите членки правят необходимото, за да осигурят открит и недискриминационен достъп за всички ползватели до данните, когато такива съществуват, посочващи географското местонахождение на публично достъпните точки за зареждане и зарядни точки за алтернативни горива, обхванати от настоящата директива. За зарядните точки, когато са налични, тези данни може да включват информация за достъпността в реално време, както и информация за предишни зареждания и зареждания в реално време.
Член 8
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в членове 4, 5 и 6, се предоставя на Комисията за срок от пет години, считано от 17 ноември 2014 г. Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от девет месеца преди изтичането на петгодишния срок. Делегирането на правомощия се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу подобно продължаване не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в членове 4, 5 и 6, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и на Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно членове 4, 5 и 6, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от два месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и на Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с три месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 9
Комитет
1. Комисията се подпомага от комитет. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011. Когато комитетът не даде становище, Комисията не приема проекта за акт за изпълнение и се прилага член 5, параграф 4, трета алинея от Регламент (ЕС) № 182/2011.
3. Когато становището на комитета трябва да бъде получено чрез писмена процедура, тази процедура се прекратява без резултат, ако в рамките на определения срок за предаване на становището председателят на комитета вземе такова решение или това бъде поискано с обикновено мнозинство от членовете на комитета.
Член 10
Докладване и преглед
1. Всяка държава членка представя на Комисията доклад за прилагането на националната си рамка за политиката до 18 ноември 2019 г. и на всеки три години след това. Тези доклади обхващат информацията, посочена в приложение I, и включват, ако е възможно, съответната обосновка относно степента на постигане на националните краткосрочни и дългосрочни цели, предвидени в член 3, параграф 1.
2. До 18 ноември 2017 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад за оценката на националните рамки за политиката и тяхната съгласуваност на равнището на Съюза, включително и оценка на степента на постигане на националните краткосрочни и дългосрочни цели, предвидени в член 3, параграф 1.
3. Комисията представя доклад за прилагането на настоящата директива на Европейския парламент и на Съвета на всеки три години, считано от 18 ноември 2020 г.
Докладът на Комисията съдържа следните елементи:
-
оценка на действията, предприети от държавите членки,
-
оценка на въздействието на настоящата директива върху развитието на пазара във връзка с инфраструктурата за алтернативни горива и нейния принос по отношение на пазара за алтернативни горива за транспорта, както и въздействието ѝ върху икономиката и околната среда,
-
информация за техническия напредък и развитието на пазара във връзка с алтернативните горива в транспортния сектор и на свързаната с тях инфраструктура, обхванати от настоящата директива, както и за всички други алтернативни горива.
Комисията може да посочи примери за добри практики и да направи подходящи препоръки.
Докладът на Комисията оценява също така изискванията и сроковете, определени в настоящата директива по отношение на изграждането на инфраструктура и прилагането на спецификации, като взема предвид техническото, икономическото и пазарното развитие на съответните алтернативни горива, и се придружава, ако е необходимо, от законодателно предложение.
4. Комисията приема насоки за докладите на държавите членки по отношение на изброените в приложение I елементи.
5. До 31 декември 2020 г. Комисията извършва преглед на изпълнението на настоящата директива и по целесъобразност представя предложение за изменението ѝ с установяване на нови общи технически спецификации относно инфраструктурата за алтернативни горива в рамките на приложното поле на настоящата директива.
6. До 31 декември 2018 г. Комисията приема, ако счете за необходимо, план за действие за изпълнение на стратегията, установена в съобщението, озаглавено „Чиста енергия за транспорта: Европейска стратегия за алтернативните горива“, с цел постигане на възможно най-широко използване на алтернативни горива за транспорта, като в същото време се осигури технологична неутралност, и с цел насърчаване на устойчивата електрическа мобилност в целия Съюз. За тази цел Комисията може да вземе предвид потребностите на отделните пазари и развитието в държавите членки.
Член 11
Транспониране
1. До 18 ноември 2016 г. държавите членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива. Те незабавно уведомяват Комисията за това.
2. Когато държавите членки приемат тези разпоредби, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите членки.
3. Държавите членки съобщават на Комисията текстовете на основните разпоредби от националното право, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 12
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 13
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите членки.
Съставено в Страсбург на 22 октомври 2014 година.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/94/EE ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 22ας Οκτωβρίου 2014
για την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 91,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στην ανακοίνωσή της της 3ης Μαρτίου 2010, με τίτλο «Ευρώπη 2020: Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη», η Επιτροπή αποσκοπεί στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού με την αποτελεσματικότερη χρήση πόρων και ενέργειας.
(2)
Στη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής της 28ης Μαρτίου 2011 με τίτλο «Χάρτης πορείας για έναν Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο Μεταφορών - Για ένα ανταγωνιστικό και ενεργειακά αποδοτικό σύστημα μεταφορών» έγινε έκκληση για τη μείωση της εξάρτησης των μεταφορών από το πετρέλαιο. Τούτο χρειάζεται να επιτευχθεί μέσα από ένα φάσμα πολιτικών πρωτοβουλιών, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης μιας βιώσιμης στρατηγικής για τα εναλλακτικά καύσιμα, καθώς και των κατάλληλων υποδομών. Η Λευκή Βίβλος της Επιτροπής πρότεινε επίσης τη μείωση κατά 60 % των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τις μεταφορές έως το 2050 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.
(3)
Η οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), έθεσε τον στόχο του 10 % ως μερίδιο της αγοράς για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στα καύσιμα κίνησης.
(4)
Με βάση τη διαβούλευση των ενδιαφερόμενων μερών και των εθνικών εμπειρογνωμόνων, καθώς και την εμπειρογνωμοσύνη με βάση την ανακοίνωση της Επιτροπής της 24ης Ιανουαρίου 2013 με τίτλο «Καθαρή ενέργεια για τις μεταφορές: Μια ευρωπαϊκή στρατηγική εναλλακτικών καυσίμων», η ηλεκτρική ενέργεια, το υδρογόνο, τα βιοκαύσιμα, το φυσικό αέριο και το υγραέριο (LPG) αναγνωρίστηκαν στην παρούσα φάση ως τα κύρια εναλλακτικά καύσιμα με δυνατότητες για μακροπρόθεσμη υποκατάσταση του πετρελαίου, μεταξύ άλλων και υπό το πρίσμα της πιθανής ταυτόχρονης και συνδυασμένης χρήσης τους μέσω π.χ. τεχνολογικών συστημάτων δύο καυσίμων.
(5)
Ο όρος «πηγές ενέργειας» σημαίνει όλες τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας για τις μεταφορές, όπως η ηλεκτρική ενέργεια και το υδρογόνο, που δεν παράγονται υποχρεωτικά με καύση ή άλλες μορφές οξειδοαναγωγής.
(6)
Συνθετικά καύσιμα, τα οποία υποκαθιστούν το ντίζελ, τη βενζίνη και το καύσιμο αεριωθουμένων, μπορούν να παραχθούν από διάφορες πρώτες ύλες, μετατρέποντας τη βιομάζα, το φυσικό αέριο, τον άνθρακα ή τα πλαστικά απορρίμματα σε υγρά καύσιμα, μεθάνιο και διμεθυλαιθέρα (DME). Τα συνθετικά παραφινικά καύσιμα ντίζελ, όπως τα υδρογονοεπεξεργασμένα φυτικά έλαια (HVO) και τα ντίζελ Fischer-Tropsch, είναι εναλλάξιμα και μπορούν είτε να αναμειχθούν με ορυκτά καύσιμα ντίζελ σε πολύ μεγάλη αναλογία ανάμειξης είτε να χρησιμοποιηθούν από μόνα τους σε όλα τα υπάρχοντα ή μελλοντικά οχήματα ντίζελ. Επομένως, αυτά τα καύσιμα μπορούν να διανεμηθούν, να αποθηκευτούν και να χρησιμοποιηθούν με τις υπάρχουσες υποδομές. Τα συνθετικά καύσιμα που υποκαθιστούν τη βενζίνη, όπως η μεθανόλη και άλλες αλκοόλες, μπορούν να αναμειχθούν με τη βενζίνη και μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τεχνικής απόψεως με τη σημερινή τεχνολογία του αυτοκινήτου με μικρές προσαρμογές. Η μεθανόλη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στην εσωτερική ναυσιπλοΐα και στις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων. Τα συνθετικά και παραφινικά καύσιμα έχουν τη δυνατότητα να ελαττώσουν τη χρήση των πηγών πετρελαίου στον ενεργειακό εφοδιασμό του τομέα των μεταφορών.
(7)
Το LPG ή αέριο οχημάτων είναι εναλλακτικό καύσιμο, υποπροϊόν της επεξεργασίας του φυσικού αερίου και της διύλισης του πετρελαίου, με μικρότερο αποτύπωμα άνθρακα και σημαντικά μειωμένες εκπομπές ρύπων σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα. Το βιολογικό LPG, που παράγεται από διάφορες πηγές βιομάζας, αναμένεται να κάνει την εμφάνισή του ως βιώσιμη τεχνολογία μεσομακροπρόθεσμα. Το LPG μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις οδικές μεταφορές (αυτοκίνητα και φορτηγά) για κάθε είδους απόσταση. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στην εσωτερική ναυσιπλοΐα και στις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων. Οι υποδομές του LPG έχουν αναπτυχθεί σχετικά ικανοποιητικά, με σημαντικό ήδη αριθμό σταθμών ανεφοδιασμού στην Ένωση (περίπου 29 000). Ωστόσο, η κατανομή αυτών των σταθμών ανεφοδιασμού είναι άνιση, με χαμηλό βαθμό διείσδυσης σε ορισμένες χώρες.
(8)
Με την επιφύλαξη του ορισμού των εναλλακτικών καυσίμων που περιλαμβάνεται στην παρούσα οδηγία, θα πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν περισσότερα είδη καθαρών καυσίμων που ενδέχεται να αποτελέσουν πιθανές εναλλακτικές λύσεις αντί των ορυκτών καυσίμων. Ενθαρρυντικά αποτελέσματα από την έρευνα και την ανάπτυξη θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν επιλέγονται νέοι τύποι εναλλακτικών καυσίμων. Θα πρέπει να καταρτισθούν πρότυπα και νομοθεσία που δεν θα ευνοούν συγκεκριμένο τύπο τεχνολογίας, ώστε να μην εμποδίζεται η περαιτέρω ανάπτυξη εναλλακτικών καυσίμων και φέρουσας μεθόδου.
(9)
Στην έκθεση της ομάδας υψηλού επιπέδου CARS 21 της 6ης Ιουνίου 2012αναφέρεται ότι η έλλειψη μιας εναρμονισμένης υποδομής, σε επίπεδο Ένωσης, για εναλλακτικά καύσιμα εμποδίζει την εισαγωγή στην αγορά οχημάτων που χρησιμοποιούν εναλλακτικά καύσιμα και καθυστερεί την επέλευση των περιβαλλοντικών οφελών τους. Στην ανακοίνωσή της της 8ης Νοεμβρίου 2012 με τίτλο «CARS 2020: σχέδιο δράσης για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη αυτοκινητοβιομηχανία στην Ευρώπη», η Επιτροπή επανέλαβε τις κύριες συστάσεις της έκθεσης της ομάδας υψηλού επιπέδου CARS 21 και παρουσίασε σχέδιο δράσης που βασίζεται σε αυτές. Η παρούσα οδηγία αποτελεί μία από τις βασικές δράσεις που έχουν εξαγγελθεί από την Επιτροπή σχετικά με τις υποδομές για εναλλακτικά καύσιμα.
(10)
Θα πρέπει να αποφευχθεί ο κατακερματισμός της εσωτερικής αγοράς λόγω της ασυντόνιστης εισαγωγής εναλλακτικών καυσίμων στην αγορά. Τα συντονισμένα πλαίσια πολιτικής όλων των κρατών μελών θα πρέπει συνεπώς να παρέχουν τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια που απαιτείται για την πραγματοποίηση ιδιωτικών και δημόσιων επενδύσεων στην τεχνολογία των οχημάτων και των καυσίμων και τη δημιουργία υποδομών, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο διττός στόχος της ελαχιστοποίησης της εξάρτησης από το πετρέλαιο και του μετριασμού των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των μεταφορών. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν εθνικά πλαίσια πολιτικής που να περιγράφουν τους εθνικούς σκοπούς και στόχους τους και να στηρίζουν δράσεις για την ανάπτυξη της αγοράς των εναλλακτικών καυσίμων, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης των αναγκαίων υποδομών που πρέπει να δημιουργηθούν, σε στενή συνεργασία με τις περιφερειακές και τοπικές αρχές καθώς και με τον συγκεκριμένο κλάδο, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις ανάγκες των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Όπου κρίνεται απαραίτητο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργάζονται με άλλα όμορα κράτη μέλη σε περιφερειακό ή μακροπεριφερειακό επίπεδο, μέσω διαβουλεύσεων ή κοινών πλαισίων πολιτικής, ιδίως όταν απαιτείται η συνέχεια της κάλυψης υποδομών εναλλακτικών καυσίμων πέραν των εθνικών συνόρων ή η κατασκευή νέων υποδομών κοντά σε εθνικά σύνορα, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων επιλογών πρόσβασης χωρίς διακρίσεις σε σταθμούς επαναφόρτισης και ανεφοδιασμού. Ο συντονισμός αυτών των εθνικών πλαισίων πολιτικής και η συνοχή τους σε επίπεδο Ένωσης θα πρέπει να στηριχθούν μέσω της συνεργασίας ανάμεσα στα κράτη μέλη και της αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων από την Επιτροπή. Προκειμένου να διευκολυνθεί η υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη σχετικά με τις πληροφορίες που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, η Επιτροπή θα πρέπει να εγκρίνει μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές.
(11)
Είναι αναγκαία μια συντονισμένη προσέγγιση για την κάλυψη των μακροπρόθεσμων ενεργειακών αναγκών όλων των τρόπων μεταφοράς. Θα πρέπει ιδιαίτερα οι πολιτικές να θεμελιώνονται στη χρήση εναλλακτικών καυσίμων, με έμφαση στις συγκεκριμένες ανάγκες του κάθε τρόπου μεταφοράς. Κατά την εκπόνηση των εθνικών πλαισίων πολιτικής, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των διαφόρων τρόπων μεταφοράς που υπάρχουν στο έδαφος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων αυτών για τους οποίους οι διαθέσιμες εναλλακτικές αντί των ορυκτών καυσίμων είναι περιορισμένες.
(12)
Η ανάπτυξη και εφαρμογή των πλαισίων εθνικής πολιτικής από τα κράτη μέλη θα πρέπει να διευκολυνθεί από την Επιτροπή μέσω ανταλλαγών πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών.
(13)
Για την προώθηση των εναλλακτικών καυσίμων και την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων, τα εθνικά πλαίσια πολιτικής μπορούν να συνίστανται σε διάφορα σχέδια, στρατηγικές ή άλλα έγγραφα σχεδιασμού που έχουν εκπονηθεί χωριστά ή ενοποιημένα, ή με άλλη μορφή και σε διοικητικό επίπεδο όπως αποφασίζουν τα κράτη μέλη.
(14)
Τα καύσιμα που περιλαμβάνονται στα εθνικά πλαίσια πολιτικής θα πρέπει να είναι επιλέξιμα για τα ενωσιακά και εθνικά μέτρα στήριξης που προβλέπονται για υποδομές εναλλακτικών καυσίμων, προκειμένου η δημόσια στήριξη να εστιασθεί σε συντονισμένη ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς με σκοπό την κινητικότητα σε όλη την Ένωση, για την οποία θα χρησιμοποιούνται οχήματα και σκάφη που κινούνται με εναλλακτικά καύσιμα.
(15)
Η παρούσα οδηγία δεν έχει στόχο να δημιουργήσει πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση για τα κράτη μέλη ή τις περιφερειακές και τοπικές αρχές. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία κάνοντας χρήση ενός ευρέος φάσματος κανονιστικών και μη κανονιστικών κινήτρων και μέτρων, σε στενή συνεργασία με φορείς του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι θα πρέπει να διαδραματίσουν βασικό ρόλο στην υποστήριξη της ανάπτυξης εναλλακτικών υποδομών καυσίμων.
(16)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1316/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και καινοτομίας, ιδίως σε ό,τι αφορά τη μείωση των ανθρακούχων εκπομπών στις μεταφορές, είναι επιλέξιμη για χρηματοδοτική ενίσχυση από την Ένωση. Ο εν λόγω κανονισμός καθιστά επίσης δυνατή την παροχή πρόσθετης χρηματοδότησης για τις δράσεις που αξιοποιούν τις συνέργειες μεταξύ τουλάχιστον δύο από τους τομείς που καλύπτει ο κανονισμός, ήτοι μεταφορές, ενέργεια και τηλεπικοινωνίες. Τέλος, η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή συντονισμού της διευκόλυνσης «Συνδέοντας την Ευρώπη» (ΔΣΕ) όσον αφορά τον συντονισμό των προγραμμάτων εργασίας ώστε να καταστούν δυνατές οι πολυτομεακές προσκλήσεις υποβολής προτάσεων σε μια προσπάθεια να αξιοποιηθούν πλήρως οι πιθανές συνέργειες ανάμεσα στους τομείς αυτούς. Η ΔΣΕ θα συμβάλει συνεπώς στην ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων.
(17)
Το πρόγραμμα-πλαίσιο «Ορίζοντας 2020», που θεσπίσθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1291/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), θα παρέχει επίσης υποστήριξη για την έρευνα και την καινοτομία όσον αφορά τα οχήματα που κινούνται με εναλλακτικά καύσιμα και τις σχετικές υποδομές, ιδίως μέσω της κοινωνικής πρόκλησης «Έξυπνες, οικολογικές και ολοκληρωμένες μεταφορές». Η εν λόγω συγκεκριμένη πηγή χρηματοδότησης θα πρέπει επίσης να συμβάλει στην ανάπτυξη εναλλακτικών υποδομών καυσίμων και θα πρέπει να ληφθεί πλήρως υπόψη ως μια επιπλέον ευκαιρία να εξασφαλιστεί η αγορά βιώσιμης κινητικότητας σε όλη την Ένωση.
(18)
Προκειμένου να πραγματοποιηθούν επενδύσεις στις βιώσιμες μεταφορές και να στηριχθεί η ανάπτυξη ενός συνεχούς δικτύου υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στην Ένωση, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη οφείλουν να στηρίξουν τα εθνικά και περιφερειακά αναπτυξιακά μέτρα στον τομέα αυτό. Θα πρέπει να ενθαρρύνουν την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών στην ανάπτυξη και τη διαχείριση υποδομών εναλλακτικών καυσίμων ανάμεσα στις τοπικές και τις περιφερειακές πρωτοβουλίες ανάπτυξης και, προς τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να προωθήσουν τη χρήση των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων, ιδίως του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και του Ταμείου Συνοχής.
(19)
Τα μέτρα στήριξης των υποδομών εναλλακτικών καυσίμων θα πρέπει να εφαρμόζονται σύμφωνα με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Τα κράτη μέλη μπορεί να κρίνουν αναγκαίο να προσφέρουν στήριξη στους φορείς εκμετάλλευσης που ζημιώνονται από την παρούσα οδηγία, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις. Τυχόν εθνικά μέτρα στήριξης για τις υποδομές εναλλακτικών καυσίμων που κοινοποιούνται στην Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογούνται χωρίς καθυστέρηση.
(20)
Οι κατευθυντήριες γραμμές του Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών (ΔΕΔ-Μ) αναγνωρίζουν ότι τα εναλλακτικά καύσιμα λειτουργούν, τουλάχιστον εν μέρει, ως υποκατάστατα για τις πηγές ορυκτού πετρελαίου στον ενεργειακό εφοδιασμό των μεταφορών, συμβάλλουν στην απεξάρτηση από τον άνθρακα και βελτιώνουν την περιβαλλοντική αποδοτικότητα του μεταφορικού τομέα. Βάσει των αναθεωρημένων κατευθυντήριων γραμμών του ΔΕΔ-Μ, σε ό,τι αφορά τις νέες τεχνολογίες και την καινοτομία, το ΔΕΔ-Μ οφείλει να διευκολύνει την απομάκρυνση του άνθρακα από όλους τους τρόπους μεταφοράς μέσω της τόνωσης της ενεργειακής αποδοτικότητας, καθώς και μέσω της εισαγωγής εναλλακτικών προωστικών συστημάτων και της παροχής των αντίστοιχων υποδομών. Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΔΕΔ-Μ απαιτούν επίσης να παρέχεται, στους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας και στους θαλάσσιους λιμένες, στα αεροδρόμια και στους δρόμους του κεντρικού δικτύου που θεσπίσθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1315/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) («κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ»), η δυνατότητα ανεφοδιασμού σε εναλλακτικά καθαρά καύσιμα. Στη ΔΣΕ το μέσο χρηματοδότησης του ΔΕΔ-Μ προβλέπει τη δυνατότητα επιχορηγήσεων για την ανάπτυξη των νέων αυτών τεχνολογιών και της σχετικής καινοτομίας στο κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών για τα εναλλακτικά καθαρά καύσιμα. Επιπλέον, θα μπορεί να παρέχεται από τη ΔΣΕ χρηματοδοτική βοήθεια για την ανάπτυξη υποδομών για τα εναλλακτικά καθαρά καύσιμα στο ευρύτερο συνολικό δίκτυο, υπό μορφή δημόσιων συμβάσεων και χρηματοδοτικών μέσων όπως τα ομόλογα έργου.
(21)
Τα βιοκαύσιμα, όπως ορίζονται στην οδηγία 2009/28/EΚ, είναι σήμερα ο σημαντικότερος τύπος εναλλακτικών καυσίμων, αντιπροσωπεύοντας ποσοστό 4,7 % των συνολικών καυσίμων που καταναλώθηκαν στις μεταφορές στην Ένωση το 2011. Μπορούν επίσης να συμβάλουν σε σημαντική μείωση των συνολικών εκπομπών CO2, εάν η παραγωγή τους γίνεται με βιώσιμο τρόπο. Μπορούν να παρέχουν καθαρή ενέργεια σε όλους τους τρόπους μεταφοράς.
(22)
Η έλλειψη εναρμονισμένης ανάπτυξης υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στην Ένωση παρακωλύει την επίτευξη οικονομιών κλίμακας, όσον αφορά το σκέλος της προσφοράς, και την κινητικότητα σε όλη την Ένωση, όσον αφορά το σκέλος της ζήτησης. Χρειάζεται να κατασκευαστούν νέα δίκτυα υποδομών, όπως για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, φυσικού αερίου [υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και συμπιεσμένου φυσικού αερίου (CNG)] και, κατά περίπτωση, υδρογόνου. Είναι σημαντικό να προσδιορισθούν τα διαφορετικά στάδια ανάπτυξης της κάθε τεχνολογίας και των σχετικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένης της ωριμότητας των επιχειρηματικών μοντέλων για τους ιδιώτες επενδυτές και της διαθεσιμότητας και της αποδοχής από τους χρήστες των εναλλακτικών καυσίμων. Θα πρέπει να εξασφαλιστεί η τεχνολογική ουδετερότητα, και τα εθνικά πλαίσια πολιτικής θα πρέπει να λάβουν δεόντως υπόψη την απαίτηση να στηριχθεί η εμπορική ανάπτυξη των εναλλακτικών καυσίμων. Ακόμη, η πυκνότητα του πληθυσμού και τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επεξεργασία εθνικών πλαισίων πολιτικής.
(23)
Η ηλεκτρική ενέργεια έχει τη δυνατότητα να αυξήσει την ενεργειακή απόδοση των οδικών οχημάτων και να συμβάλει στη μείωση του CO2 στις μεταφορές. Αποτελεί πηγή ενέργειας απαραίτητη για την ανάπτυξη ηλεκτρικών οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων των οχημάτων της κατηγορίας L, όπως αναφέρεται στην οδηγία 2007/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 168/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9), τα οποία μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και τη μείωση του θορύβου σε αστικούς/προαστιακούς οικισμούς και άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι κατασκευάζονται δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης με επαρκή κάλυψη προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στα ηλεκτρικά οχήματα να κινούνται τουλάχιστον σε αστικούς/προαστιακούς οικισμούς και άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές και, όπου κρίνεται σκόπιμο, εντός δικτύων που καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Ο αριθμός αυτών των σημείων επαναφόρτισης θα πρέπει να προσδιοριστεί λαμβανομένου υπόψη του αριθμού των ηλεκτρικών οχημάτων που εκτιμάται ότι θα είναι ταξινομημένα έως το τέλος του 2020 σε κάθε κράτος μέλος. Ενδεικτικά, ο επαρκής μέσος αριθμός σημείων επαναφόρτισης θα πρέπει να αντιστοιχεί σε τουλάχιστον ένα σημείο επαναφόρτισης ανά 10 αυτοκίνητα, λαμβανομένων επίσης υπόψη του τύπου των αυτοκινήτων, της τεχνολογίας φόρτισης και των διαθέσιμων ιδιωτικών σημείων επαναφόρτισης. Θα πρέπει να κατασκευαστεί επαρκής αριθμός δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης, ιδίως στους σταθμούς των δημόσιων μέσων μεταφοράς, όπως οι λιμενικοί τερματικοί σταθμοί επιβατών, τα αεροδρόμια ή οι σιδηροδρομικοί σταθμοί. Οι ιδιώτες κάτοχοι αυτών των ηλεκτρικών οχημάτων εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την πρόσβαση σε σημεία επαναφόρτισης σε κοινούς χώρους στάθμευσης, όπως πολυκατοικίες, κτίρια γραφείων και εγκαταστάσεις επιχειρήσεων. Οι δημόσιες αρχές θα πρέπει να λάβουν μέτρα που θα βοηθήσουν τους χρήστες οχημάτων εξασφαλίζοντας ότι οι επιχειρηματικοί φορείς και οι διαχειριστές παρέχουν κατάλληλες υποδομές με επαρκή σημεία επαναφόρτισης των ηλεκτρικών οχημάτων.
(24)
Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την οικοδόμηση δημοσίως προσβάσιμης υποδομής για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας σε μηχανοκίνητα οχήματα. Για τον καθορισμό, στο εθνικό πλαίσιο πολιτικής, κατάλληλου αριθμού σημείων επαναφόρτισης με δημόσια πρόσβαση, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τον αριθμό των ήδη υπαρχόντων στο έδαφός τους δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης και τις προδιαγραφές τους προκειμένου να αποφασίσουν να συγκεντρώσουν τις προσπάθειες ανάπτυξης σε σημεία επαναφόρτισης κανονικής ή υψηλής ισχύος.
(25)
Η ηλεκτροκίνηση αποτελεί τομέα που εξελίσσεται ραγδαία. Οι τρέχουσες τεχνολογίες διεπαφής επαναφόρτισης περιλαμβάνουν καλωδιακές συνδέσεις, αλλά είναι ανάγκη επίσης να εξεταστούν μελλοντικές τεχνολογίες διεπαφής όπως η ασύρματη επαναφόρτιση ή η ανταλλαγή συσσωρευτών. Η νομοθεσία είναι ανάγκη να εξασφαλίσει ότι διευκολύνεται η τεχνολογική καινοτομία. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει συνεπώς να επικαιροποιείται κατάλληλα ώστε να λαμβάνονται υπόψη μελλοντικά πρότυπα για τεχνολογίες όπως η ασύρματη επαναφόρτιση και η ανταλλαγή συσσωρευτών.
(26)
Στα δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού μπορούν να περιλαμβάνονται, παραδείγματος χάρη, ιδιωτικά σημεία ή διατάξεις επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού προσιτά στο κοινό με δελτία εγγραφής ή τέλη, σημεία επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού συστημάτων κοινής χρήσης αυτοκινήτων που επιτρέπουν την πρόσβαση τρίτων χρηστών με συνδρομή ή σημεία επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού σε δημόσιους χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων. Τα σημεία επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού που επιτρέπουν τη φυσική πρόσβαση ιδιωτών χρηστών με άδεια ή συνδρομή θα πρέπει να θεωρούνται δημοσίως προσβάσιμα.
(27)
Η ηλεκτρική ενέργεια και το υδρογόνο είναι ιδιαίτερα ελκυστικές πηγές ενέργειας για τη χρήση ηλεκτρικών οχημάτων με στοιχεία καυσίμου και οχημάτων κατηγορίας L σε αστικούς/προαστιακούς οικισμούς και άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές, γεγονός που μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και τη μείωση του θορύβου. Η ηλεκτροκίνηση είναι σημαντικός παράγοντας για την επίτευξη των φιλόδοξων κλιματικών και ενεργειακών στόχων της Ένωσης για το 2020. Όντως, η οδηγία 2009/28/ΕΚ, την οποία μετέφεραν τα κράτη μέλη στη νομοθεσία τους έως τις 5 Δεκεμβρίου 2010, έθεσε υποχρεωτικούς στόχους σε όλα τα κράτη μέλη για το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, με σκοπό να επιτευχθεί έως το 2020 ο στόχος της Ένωσης ενός μεριδίου 20 % τουλάχιστον της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και ενός μεριδίου 10 % της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ειδικά στον τομέα των μεταφορών.
(28)
Για την επαναφόρτιση ηλεκτρικών οχημάτων στα σημεία επαναφόρτισης θα πρέπει να χρησιμοποιούνται, εφόσον είναι τεχνικά και οικονομικά εύλογο, ευφυή συστήματα μέτρησης ώστε να ενισχυθεί η σταθερότητα του ηλεκτρικού συστήματος με την επαναφόρτιση των μπαταριών από το δίκτυο τις ώρες χαμηλής γενικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και να επιτραπεί ο ασφαλής και ευέλικτος χειρισμός δεδομένων. Μακροπρόθεσμα θα μπορούσαν έτσι τα οχήματα να διοχετεύουν ηλεκτρισμό από τις μπαταρίες τους στο δίκτυο κατά τις ώρες υψηλής γενικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας. Τα ευφυή συστήματα μέτρησης όπως ορίζονται στην οδηγία 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) καθιστούν δυνατή την παραγωγή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο τα οποία είναι απαραίτητα για να εξασφαλιστεί η σταθερότητα του δικτύου και να ενθαρρυνθεί η ορθολογική χρήση των υπηρεσιών επαναφόρτισης. Τα ευφυή συστήματα μέτρησης παρέχουν ακριβείς και διαφανείς πληροφορίες σχετικά με το κόστος και τη διαθεσιμότητα υπηρεσιών επαναφόρτισης, ενθαρρύνοντας την επαναφόρτιση σε περιόδους εκτός των ωρών αιχμής, δηλαδή περιόδους χαμηλής γενικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και χαμηλών τιμών ενέργειας. Η χρήση ευφυών συστημάτων μέτρησης βελτιστοποιεί την επαναφόρτιση, πράγμα που αποφέρει οφέλη στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας και στους καταναλωτές.
(29)
Όσον αφορά τα σημεία επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων που δεν είναι προσβάσιμα στο κοινό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν ως στόχο να διερευνήσουν κατά πόσον είναι δυνατές από τεχνικής και οικονομικής σκοπιάς οι συνέργειες με την υλοποίηση σχεδίων εμπορικής εξάπλωσης των ευφυών μετρητών, σύμφωνα με την υποχρέωση δυνάμει του παραρτήματος Ι.2 της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11). Οι διαχειριστές των συστημάτων διανομής διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε ό,τι αφορά τα σημεία επαναφόρτισης. Κατά την ανάπτυξη των καθηκόντων τους, οι διαχειριστές των συστημάτων διανομής, ορισμένοι εκ των οποίων μπορεί να αποτελούν τμήμα κάθετα ολοκληρωμένης επιχείρησης που έχει στην ιδιοκτησία της ή διαχειρίζεται σημεία επαναφόρτισης, οφείλουν να συνεργάζονται χωρίς διακρίσεις με όλους τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες ή διαχειριστές σημείων επαναφόρτισης, ιδίως παρέχοντάς τους τις πληροφορίες που απαιτούνται για την αποτελεσματική πρόσβαση και χρήση του συστήματος.
(30)
Κατά την ανάπτυξη υποδομών για τα ηλεκτρικά οχήματα η αλληλεπίδραση μεταξύ των υποδομών αυτών και του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και της πολιτικής της Ένωσης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τις αρχές της οδηγίας 2009/72/ΕΚ. Η εγκατάσταση και η λειτουργία σημείων επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων θα πρέπει να αναπτυχθούν ως ανταγωνιστική αγορά με ανοικτή πρόσβαση σε όλους όσοι ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη ή διαχείριση υποδομών επαναφόρτισης.
(31)
Η πρόσβαση των προμηθευτών ηλεκτρικής ενέργειας της Ένωσης στα σημεία επαναφόρτισης δεν θα πρέπει να θίγει τις παρεκκλίσεις δυνάμει του άρθρου 44 της οδηγίας 2009/72/ΕΚ.
(32)
Η Επιτροπή έδωσε το 2010 εντολή (M468) στους Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς Τυποποίησης (ESO) να δημοσιεύσουν νέα πρότυπα ή να επανεξετάσουν όσα υπάρχουν με σκοπό να εξασφαλιστεί η διαλειτουργικότητα και η δυνατότητα διασύνδεσης μεταξύ σημείου παροχής ηλεκτρικής ενέργειας και φορτιστή ηλεκτρικών οχημάτων. Η CEN/CENELEC συνέστησε ομάδα εστιασμένης συζήτησης, η οποία δημοσίευσε έκθεση τον Οκτώβριο του 2011. Παρά το γεγονός ότι η έκθεση περιέχει ορισμένες συστάσεις, δεν επιτεύχθηκε συναίνεση όσον αφορά την επιλογή τυποποιημένης διεπαφής. Κατά συνέπεια, χρειάζεται περαιτέρω δράση πολιτικής, ώστε να εξευρεθεί κοινόχρηστη λύση που θα εξασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα σε όλη την Ένωση.
(33)
Η διεπαφή φόρτισης ηλεκτρικού οχήματος μπορεί να περιλαμβάνει πολλαπλούς ρευματολήπτες ή συνδετήρες οχημάτων εφόσον ένας εξ αυτών είναι σύμφωνος προς τις τεχνικές προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας, ώστε να είναι δυνατή η πολυπρότυπη επαναφόρτιση. Ωστόσο, η επιλογή που πραγματοποιείται στην παρούσα οδηγία για τους κοινούς συνδετήρες ηλεκτρικών οχημάτων σε επίπεδο Ένωσης (τύπου 2 και Combo 2) δεν θα πρέπει να αποβεί επιζήμια για τα κράτη μέλη που έχουν ήδη επενδύσει στην ανάπτυξη άλλων τυποποιημένων τεχνολογιών όσον αφορά τα σημεία επαναφόρτισης και δεν θα πρέπει να θίγει τα υπάρχοντα σημεία επαναφόρτισης που αναπτύχθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας. Τα ηλεκτρικά οχήματα που έχουν ήδη τεθεί σε κυκλοφορία πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να δύνανται να επαναφορτίζονται, έστω και εάν έχουν σχεδιαστεί να επαναφορτίζονται σε σημεία επαναφόρτισης που δεν συμμορφώνονται προς τις τεχνικές προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας. Η επιλογή του εξοπλισμού για τα σημεία επαναφόρτισης κανονικής και υψηλής ισχύος θα πρέπει να πληροί τις ειδικές προδιαγραφές ασφαλείας που ισχύουν σε εθνικό επίπεδο.
(34)
Οι εγκαταστάσεις ηλεκτροδότησης από ξηράς μπορούν να εξυπηρετούν τις θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές για την παροχή καθαρής ενέργειας, ιδίως στους θαλάσσιους λιμένες και τους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας με κακή ποιότητα αέρα ή υψηλά επίπεδα θορύβου. Η από ξηράς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να συμβάλει στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των θαλασσοπλοούντων πλοίων και των πλοίων της εσωτερικής ναυσιπλοΐας.
(35)
Η τυποποίηση της από ξηράς παροχής ηλεκτρικής ενέργειας δεν θα πρέπει να εμποδίζει τη χρήση συστημάτων που έχουν τεθεί σε λειτουργία πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέπουν τη συντήρηση και αναβάθμιση των υφιστάμενων συστημάτων ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματική χρήση τους σε όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους, χωρίς να απαιτείται πλήρης συμμόρφωση προς τις τεχνικές προδιαγραφές που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(36)
Ο ηλεκτρικός ανεφοδιασμός αεροσκαφών που σταθμεύουν σε αερολιμένες μπορεί να μειώσει την κατανάλωση καυσίμων και του θορύβου, να βελτιώσει την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και να μειώσει τις επιπτώσεις στην κλιματική αλλαγή. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι θα πρέπει να αξιολογηθεί στα εθνικά πλαίσια πολιτικής τους η ανάγκη εφοδιασμού σε ηλεκτρική ενέργεια στους αερολιμένες.
(37)
Τα υδρογονοκίνητα μηχανοκίνητα οχήματα, καθώς και τα υδρογονοκίνητα οχήματα της κατηγορίας L, έχουν προς το παρόν πολύ χαμηλά ποσοστά διείσδυσης στην αγορά, αλλά η δημιουργία επαρκούς υποδομής ανεφοδιασμού με υδρογόνο είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη υδρογονοκίνητων μηχανοκίνητων οχημάτων σε μεγαλύτερη κλίμακα.
(38)
Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να συμπεριλάβουν σημεία ανεφοδιασμού υδρογόνου στα εθνικά τους πλαίσια πολιτικής θα πρέπει να διασφαλίζουν τη δημιουργία προσβάσιμων υποδομών για το κοινό για την παροχή υδρογόνου σε μηχανοκίνητα οχήματα, οι οποίες εξασφαλίζουν την κυκλοφορία των υδρογονοκίνητων μηχανοκίνητων οχημάτων εντός των δικτύων που καθορίζουν τα κράτη μέλη. Όπου κρίνεται σκόπιμο, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη διασυνοριακές συνδέσεις ώστε να επιτρέπεται η κυκλοφορία υδρογονοκίνητων μηχανοκίνητων οχημάτων σε επίπεδο Ένωσης.
(39)
Σε ό,τι αφορά τα οχήματα φυσικού αερίου, λειτουργούν σήμερα περίπου 3 000 σημεία ανεφοδιασμού με καύσιμα στην Ένωση. Πρόσθετα σημεία ανεφοδιασμού θα μπορούσαν να τεθούν σε λειτουργία και να εφοδιάζονται από το υπάρχον καλά ανεπτυγμένο δίκτυο διανομής φυσικού αερίου στο μεγαλύτερο μέρος της Ένωσης, υπό την προϋπόθεση ότι η ποιότητα του φυσικού αερίου είναι κατάλληλη για χρήση σε οχήματα φυσικού αερίου σημερινής και προηγμένης τεχνολογίας. Στο υπάρχον δίκτυο διανομής φυσικού αερίου μπορούν να προστεθούν τοπικά σημεία ανεφοδιασμού τα οποία θα χρησιμοποιούν βιομεθάνιο παραγόμενο τοπικά.
(40)
Οι κοινές υποδομές για το φυσικό αέριο απαιτούν κοινές τεχνικές προδιαγραφές τόσο για τις εγκαταστάσεις όσο και για την ποιότητα του αερίου. Η ποιότητα του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται στην Ένωση εξαρτάται από την προέλευσή του, τα συστατικά του, για παράδειγμα το βιομεθάνιο που αναμειγνύεται με φυσικό αέριο, και τον τρόπο χειρισμού του μέσω της αλυσίδας διανομής. Ως εκ τούτου, η διεύρυνση των τεχνικών χαρακτηριστικών μπορεί να παρεμποδίσει τη βέλτιστη χρήση των μηχανών και να περιορίσει την ενεργειακή τους απόδοση. Η τεχνική επιτροπή CEN/TC 408 αναπτύσσει σχετικά μια δέσμη ποιοτικών προδιαγραφών του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται στις μεταφορές και για την έγχυση βιομεθανίου στο δίκτυο φυσικού αερίου.
(41)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών πλαισίων πολιτικής τους τη δημιουργία επαρκούς αριθμού δημοσίως προσβάσιμων σημείων ανεφοδιασμού με καύσιμα μηχανοκίνητων οχημάτων για την προμήθεια CNG ή συμπιεσμένου βιομεθάνιου, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα μηχανοκίνητα οχήματα με CNG μπορούν να κινούνται σε αστικούς/προαστιακούς οικισμούς και άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές όπως και στο σύνολο της Ένωσης, τουλάχιστον στο υφιστάμενο δίκτυο ΔΕΔ-Μ. Κατά τη σύσταση των δικτύων τους για τον εφοδιασμό των μηχανοκίνητων οχημάτων με CNG, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν τη δημιουργία σημείων ανεφοδιασμού δημοσίως προσβάσιμων, λαμβάνοντας υπόψη την ελάχιστη αυτονομία των μηχανοκίνητων οχημάτων με CNG. Ενδεικτικά, η δέουσα μέση απόσταση μεταξύ σημείων ανεφοδιασμού υπολογίζεται στα 150 km περίπου. Για να εξασφαλιστεί η λειτουργία και η διαλειτουργικότητα της αγοράς, όλα τα σημεία ανεφοδιασμού μηχανοκίνητων οχημάτων με CNG θα πρέπει να παρέχουν αέριο της απαιτούμενης ποιότητας για χρήση σε οχήματα CNG σημερινής και προηγμένης τεχνολογίας.
(42)
Το LNG είναι ένα ελκυστικό εναλλακτικό καύσιμο για τα πλοία ώστε να πληρούνται οι απαιτήσεις μείωσης της περιεκτικότητας των καυσίμων πλοίων σε θείο στις περιοχές ελέγχου των εκπομπών SOx, που αφορούν το ήμισυ των πλοίων τα οποία εκτελούν ευρωπαϊκές θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2012/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12). Ένα κεντρικό δίκτυο σημείων ανεφοδιασμού LNG σε θαλάσσιους λιμένες και λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας θα πρέπει να είναι διαθέσιμο τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του 2025 και του 2030 αντίστοιχα. Στα σημεία ανεφοδιασμού LNG περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: τερματικοί σταθμοί LNG, δεξαμενές, κινητές δεξαμενές, δεξαμενόπλοια και φορτηγίδες. Η αρχική εστίαση στο κεντρικό δίκτυο δεν θα πρέπει να αποκλείει την προοπτική της μακροπρόθεσμης διάθεσης LNG σε λιμένες εκτός του κεντρικού δικτύου, ιδίως σε εκείνους τους λιμένες που είναι σημαντικοί για πλοία που δεν εκτελούν μεταφορές. Η απόφαση σχετικά με την τοποθέτηση των σημείων ανεφοδιασμού LNG σε λιμένες θα πρέπει να βασίζεται σε ανάλυση κόστους-οφέλους, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των περιβαλλοντικών οφελών. Θα πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψη οι εφαρμοστέες διατάξεις περί ασφάλειας. Η προβλεπόμενη στην παρούσα οδηγία ανάπτυξη υποδομών LNG δεν θα πρέπει να εμποδίσει την πιθανή ανάπτυξη στο μέλλον άλλων ενεργειακά αποδοτικών εναλλακτικών καυσίμων.
(43)
Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταβάλουν προσπάθειες για την τροποποίηση της ευρωπαϊκής συμφωνίας για τις διεθνείς μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων μέσω της εσωτερικής ναυσιπλοΐας, που συνήφθη στη Γενεύη στις 26 Μαΐου 2000, όπως τροποποιήθηκε (ADΝ), προκειμένου να επιτραπεί η μεταφορά LNG σε μεγάλη κλίμακα με εσωτερική ναυσιπλοΐα. Οι τροποποιήσεις που αυτό επιφέρει θα πρέπει να εφαρμοστούν σε όλες τις μεταφορές στο έδαφος της Ένωσης προσαρμόζοντας το παράρτημα ΙΙΙ τμήμα ΙΙΙ.1 της οδηγίας 2008/68/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13). Θα πρέπει να τροποποιηθεί η οδηγία 2006/87/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14), κατά περίπτωση, προκειμένου να επιτραπεί η αποτελεσματική και ασφαλής χρήση του LNG για την πρόωση των σκαφών εσωτερικής ναυσιπλοΐας. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις δεν θα πρέπει να αντιτίθενται στις διατάξεις της ADΝ που εφαρμόζεται στο έδαφος της Ένωσης δυνάμει του παραρτήματος ΙΙΙ του τμήματος ΙΙΙ.1 της οδηγίας 2008/68/EΚ.
(44)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ένα κατάλληλο σύστημα διανομής μεταξύ των σταθμών αποθήκευσης και των σημείων ανεφοδιασμού LNG. Όσον αφορά τις οδικές μεταφορές, η διαθεσιμότητα και η γεωγραφική τοποθεσία των σημείων φόρτωσης για βυτιοφόρα οχήματα που κινούνται με LNG είναι σημαντικές για την ανάπτυξη μιας οικονομικά βιώσιμης κινητικότητας που βασίζεται στο LNG.
(45)
Το υγροποιημένο φυσικό αέριο, συμπεριλαμβανομένου του υγροποιημένου βιομεθανίου, ενδέχεται επίσης να προσφέρει αποδοτική οικονομικά τεχνολογία προκειμένου τα βαρέα επαγγελματικά οχήματα να τηρούν τα αυστηρότερα όρια εκπομπής ρύπων των προτύπων Εuro VI όπως αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 595/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15).
(46)
Το κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ θα πρέπει να αποτελεί τη βάση για την ανάπτυξη υποδομών υγροποιημένου φυσικού αερίου, καθώς καλύπτει τις κύριες ροές κυκλοφορίας και αφήνει περιθώρια για οφέλη του δικτύου. Κατά τη σύσταση των δικτύων τους για τον εφοδιασμό των βαρέων επαγγελματικών μηχανοκίνητων οχημάτων με LNG, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν τη δημιουργία σημείων ανεφοδιασμού προσβάσιμων από το κοινό, τουλάχιστον στο υφιστάμενο κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ, στο πλαίσιο των δεουσών αποστάσεων, λαμβάνοντας υπόψη την ελάχιστη αυτονομία των μηχανοκίνητων οχημάτων με LNG. Ενδεικτικά, η δέουσα μέση απόσταση μεταξύ σημείων ανεφοδιασμού υπολογίζεται στα 400 km περίπου.
(47)
Η ανάπτυξη σημείων ανεφοδιασμού τόσο για το LNG όσο και για το CNG θα πρέπει να συντονιστεί δεόντως με την εφαρμογή του κεντρικού δικτύου ΔΕΔ-Μ.
(48)
Το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025 θα πρέπει να συσταθεί ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού LNG και CNG για το κοινό, τουλάχιστον στο υφιστάμενο κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ έως την ημερομηνία αυτή και, μετά την ημερομηνία αυτή, στα άλλα τμήματα του κεντρικού δικτύου ΔΕΔ-Μ, όταν αυτά θα είναι διαθέσιμα στα οχήματα.
(49)
Με βάση την αυξανόμενη ποικιλομορφία στον τύπο των καυσίμων για μηχανοκίνητα οχήματα σε συνδυασμό με τη συνεχή αύξηση της κινητικότητας στις οδικές μεταφορές των πολιτών σε ολόκληρη την Ένωση, είναι αναγκαίο να παρέχονται στους χρήστες των οχημάτων σαφείς και εύληπτες πληροφορίες ως προς τα καύσιμα που διατίθενται στα σημεία ανεφοδιασμού και ως προς τη συμβατότητα του οχήματός τους με διάφορα καύσιμα ή σημεία επαναφόρτισης που προσφέρονται στην αγορά της Ένωσης, με την επιφύλαξη της οδηγίας 2009/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16). Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δύνανται να αποφασίζουν την εφαρμογή των εν λόγω μέτρων πληροφόρησης και για τα οχήματα που έχουν ήδη τεθεί σε κυκλοφορία.
(50)
Ελλείψει ενός ευρωπαϊκού προτύπου για τα εναλλακτικά καύσιμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν άλλα πρότυπα για την πληροφόρηση των χρηστών και την επισήμανση.
(51)
Οι απλές και εύκολα συγκρίσιμες πληροφορίες ως προς τις τιμές των διαφόρων καυσίμων μπορούν να αποβούν σημαντικές για τους χρήστες των οχημάτων προκειμένου να αξιολογούν το σχετικό κόστος των μεμονωμένων καυσίμων που διατίθενται στην αγορά. Ως εκ τούτου, κατά την αναγραφή των τιμών των καυσίμων στα πρατήρια, ειδικότερα δε για το φυσικό αέριο και το υδρογόνο, είναι δυνατή η αναγραφή της σύγκρισης της τιμής ανά μονάδα με τα συμβατικά καύσιμα, όπως ανά «ισοδύναμο ενός λίτρου βενζίνης».
(52)
Με βάση την αυξανόμενη ποικιλομορφία στον τύπο των καυσίμων για μηχανοκίνητα οχήματα, θα πρέπει να παρέχονται στους χρήστες των οχημάτων δεδομένα ως προς την γεωγραφική τοποθεσία των δημοσίως προσβάσιμων σημείων ανεφοδιασμού και επαναφόρτισης με εναλλακτικά καύσιμα που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. Ως εκ τούτου, όποτε εταιρείες ή ιστότοποι παρέχουν τις πληροφορίες αυτές, θα πρέπει να είναι προσβάσιμες από τους χρήστες χωρίς να δημιουργούνται περιορισμοί και διακρίσεις.
(53)
Όσον αφορά τη χάραξη πολιτικής με βάση τα δεδομένα σε όλα τα επίπεδα, είναι ιδιαίτερα σημαντική η συλλογή βέλτιστων πρακτικών και συντονισμένων δεδομένων μέσω δραστηριοτήτων παρακολούθησης, όπως η «πύλη για τα καθαρά οχήματα» (Clean Vehicle Portal) και το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Ηλεκτροκίνησης.
(54)
Θα πρέπει να περιλαμβάνονται, κατά περίπτωση, οι βασικές πληροφορίες για την ύπαρξη σημείων επαναφόρτισης και ανεφοδιασμού και κάθε άλλη πληροφορία που είναι χρήσιμη για την κινητικότητα σε ενωσιακή κλίμακα, στο πλαίσιο των υπηρεσιών για τις πληροφορίες ως προς την κυκλοφορία και τα ταξίδια, ως μέρος του ευφυούς συστήματος μεταφορών.
(55)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η προσαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας στην ανάπτυξη της αγοράς και την τεχνολογική πρόοδο, η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή όσον αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές των σημείων ανεφοδιασμού και επαναφόρτισης και τα σχετικά πρότυπα. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και καταρτίζει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να διασφαλίζει την παράλληλη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των οικείων εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(56)
Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ) αναπτύσσει ενιαία και διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα ασφαλείας και περιβαλλοντικά πρότυπα για τις θαλάσσιες μεταφορές. Δεδομένου του παγκόσμιου χαρακτήρα των θαλάσσιων μεταφορών, οι αντιθέσεις με τα διεθνή πρότυπα θα πρέπει να αποφεύγονται. Ως εκ τούτου, η Ένωση θα πρέπει να διασφαλίζει ότι οι τεχνικές προδιαγραφές για τις θαλάσσιες μεταφορές που θεσπίζονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας συνάδουν με τους διεθνείς κανόνες που θεσπίζει ο ΙΜΟ.
(57)
Οι τεχνικές προδιαγραφές για τη διαλειτουργικότητα των σημείων επαναφόρτισης και ανεφοδιασμού θα πρέπει να καθορίζονται σε ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα. Οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης (ΕΟΤ) θα πρέπει να θεσπίσουν ευρωπαϊκά πρότυπα σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17) και τα εν λόγω πρότυπα θα πρέπει να βασίζονται στα τρέχοντα διεθνή πρότυπα ή σε εν εξελίξει εργασίες διεθνούς τυποποίησης, κατά περίπτωση. Για πρότυπα που δεν έχουν ακόμα θεσπιστεί, οι εργασίες θα πρέπει να βασιστούν στα υπό επεξεργασία πρότυπα: «Κατευθυντήριες γραμμές για συστήματα και εγκαταστάσεις ανεφοδιασμού με LNG ως καύσιμο πλοίων» (ISO/DTS 18683), «Σταθμοί καυσίμων φυσικού αερίου - σταθμοί LNG για οχήματα με καύσιμα» (ISO/DIS 16924) και «Σταθμοί καυσίμων φυσικού αερίου - σταθμοί CNG για οχήματα με καύσιμα» (ISO/DIS 16923). Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να επικαιροποιεί τις αναφορές στις τεχνικές προδιαγραφές που περιλαμβάνονται στα ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα, μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
(58)
Κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή θα πρέπει να συμβουλεύεται τις σχετικές ομάδες εμπειρογνωμόνων και οπωσδήποτε την ευρωπαϊκή ομάδα εμπειρογνωμόνων για τα καύσιμα μεταφορών του μέλλοντος, η οποία απαρτίζεται από εμπειρογνώμονες από τη βιομηχανία και την κοινωνία των πολιτών, καθώς και την κοινή επιτροπή εμπειρογνωμόνων για τις μεταφορές και το περιβάλλον, η οποία συγκεντρώνει εμπειρογνώμονες από τα κράτη μέλη.
(59)
Η Επιτροπή συνέστησε ομάδα εμπειρογνωμόνων αποκαλούμενη «ευρωπαϊκό φόρουμ για την αειφόρο ναυτιλία (ESSF)» προκειμένου να τη συνδράμει κατά την υλοποίηση των δραστηριοτήτων της Ένωσης στον τομέα της βιωσιμότητας των θαλάσσιων μεταφορών. Στο πλαίσιο του ESSF συνεστήθη υποομάδα για το LNG της ναυτιλίας, με εντολή να προτείνει στο ESSF την εξέλιξη προτύπων ή κανόνων για το LNG της ναυτιλίας ως καύσιμο πλοίων που να καλύπτουν τις τεχνικές και λειτουργικές πτυχές, καθώς και τις πτυχές της ασφάλειας, της προστασίας από έκνομες ενέργειες, της εκπαίδευσης και του περιβάλλοντος αναφορικά με τον ανεφοδιασμό των πλοίων με καύσιμο LNG. Συγκροτήθηκε επίσης επιτροπή για τη δημιουργία τεχνικών προδιαγραφών («CESTE») προκειμένου να ασχοληθεί με τις τεχνικές προδιαγραφές στον τομέα της εσωτερικής ναυσιπλοΐας. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, μεταξύ άλλων το ESSF και την CESTE, πριν από την έκδοση κατ' εξουσιοδότηση πράξεων περί απαιτήσεων για τον ανεφοδιασμό των πλοίων με καύσιμο LNG, περιλαμβανομένων και των σχετικών πτυχών ασφάλειας.
(60)
Η Κεντρική Επιτροπή για τη Ναυσιπλοΐα στον Ρήνο (CCNR) αποτελεί διεθνή οργανισμό που εξετάζει όλα τα ζητήματα που αφορούν την εσωτερική ναυσιπλοΐα. Η Επιτροπή για τον Δούναβη αποτελεί διεθνή διακυβερνητική οργάνωση για την παροχή και εξέλιξη της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στον Δούναβη. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, μεταξύ άλλων, από τη CCNR και την Επιτροπή για τον Δούναβη, πριν από την έκδοση κατ' εξουσιοδότηση πράξεων για την εσωτερική ναυσιπλοΐα.
(61)
Όταν τα θέματα που σχετίζονται με την παρούσα οδηγία, εκτός από την εφαρμογή της ή από παραβάσεις εξετάζονται από εμπειρογνώμονες, οι οποίοι ενεργούν ως ομάδες εμπειρογνωμόνων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να λαμβάνει πλήρη ενημέρωση και τεκμηρίωση και, κατά περίπτωση, πρόσκληση συμμετοχής στις σχετικές συνεδριάσεις.
(62)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίοι όροι εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, ενδείκνυται να εκχωρηθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή για τη θέσπιση κοινών διαδικασιών και προδιαγραφών. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18).
(63)
Για να διασφαλιστεί η παροχή εναλλακτικών καυσίμων για τις μεταφορές στην ποιότητα που απαιτείται για τη χρήση στους κινητήρες σημερινής και μελλοντικής τεχνολογίας και να διασφαλιστεί υψηλό επίπεδο περιβαλλοντικών επιδόσεων όσον αφορά τις εκπομπές CO2 και άλλων ρύπων, η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί τη διάθεσή τους στην αγορά. Προς το σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να προτείνει, εφόσον χρειαστεί, τα απαραίτητα νομικά μέτρα για να εξασφαλίσει ένα εναρμονισμένο υψηλό επίπεδο ποιότητας καυσίμων σε όλη την Ένωση.
(64)
Προκειμένου να επιτευχθεί η ευρύτερη δυνατή χρήση εναλλακτικών καυσίμων στις μεταφορές, διασφαλίζοντας παράλληλα τεχνολογική ουδετερότητα, και να προαχθεί η βιώσιμη ηλεκτρική κινητικότητα σε ολόκληρη την Ένωση, η Επιτροπή θα πρέπει, εφόσον το θεωρήσει απαραίτητο, να λάβει κατάλληλα μέτρα, όπως είναι η θέσπιση σχεδίου δράσης για την υλοποίηση της στρατηγικής που καθορίζεται στην ανακοίνωση με τίτλο «Καθαρή ενέργεια για τις μεταφορές: Μια ευρωπαϊκή στρατηγική εναλλακτικών καυσίμων». Για τον σκοπό αυτό μπορεί να λάβει υπόψη της επιμέρους ανάγκες της αγοράς και τις εξελίξεις στα κράτη μέλη.
(65)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι η προώθηση ευρείας ανάπτυξης της αγοράς εναλλακτικών καυσίμων δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη μεμονωμένα, μπορεί όμως να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, λόγω της ανάγκης ανάληψης δράσης σε επίπεδο Ένωσης προκειμένου να εξασφαλιστεί η ζήτηση για κρίσιμη μάζα οχημάτων εναλλακτικών καυσίμων για οικονομικώς αποδοτικές εξελίξεις εκ μέρους της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και να καταστεί δυνατή η κινητικότητα οχημάτων με εναλλακτικά καύσιμα σε ολόκληρη την Ένωση, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών,
ΕΚΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κοινό πλαίσιο μέτρων για την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στην Ένωση, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η εξάρτηση από το πετρέλαιο και να περιοριστούν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις στον τομέα των μεταφορών. Η παρούσα οδηγία ορίζει ελάχιστες προδιαγραφές για τη δημιουργία υποδομών εναλλακτικών καυσίμων, περιλαμβανομένων των σημείων επαναφόρτωσης των ηλεκτρονικών οχημάτων και των σημείων ανεφοδιασμού φυσικού αερίου (LNG και CNG) και υδρογόνου οι οποίες θα εφαρμοστούν μέσω των εθνικών πλαισίων πολιτικής των κρατών μελών, καθώς και κοινές τεχνικές προδιαγραφές για την εν λόγω επαναφόρτωση και σημεία ανεφοδιασμού, και προδιαγραφές ως προς τις πληροφορίες προς τους χρήστες.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:
1) «εναλλακτικά καύσιμα»: τα καύσιμα ή οι πηγές ενέργειας που χρησιμεύουν, έστω και εν μέρει, ως υποκατάστατο για τις πηγές ορυκτού πετρελαίου στον ενεργειακό εφοδιασμό στις μεταφορές και που έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν στην απαλλαγή των μεταφορών από τις ανθρακούχες εκπομπές και να ενισχύσουν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις του εν λόγω τομέα. Σε αυτά περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων:
-
η ηλεκτρική ενέργεια,
-
το υδρογόνο,
-
τα βιοκαύσιμα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο i) της οδηγίας 2009/28/EΚ,
-
τα συνθετικά και παραφινικά καύσιμα,
-
το φυσικό αέριο, συμπεριλαμβανομένου του βιομεθανίου, σε αέρια μορφή (συμπιεσμένο φυσικό αέριο - CNG) και σε υγροποιημένη μορφή (υγροποιημένο φυσικό αέριο - LNG), και
-
το υγροποιημένο πετρελαϊκό αέριο (υγραέριο - LPG),
2) «ηλεκτρικό όχημα»: μηχανοκίνητο όχημα εξοπλισμένο με σύστημα μετάδοσης της κίνησης το οποίο περιέχει τουλάχιστον μία μη περιφερειακή ηλεκτρική μηχανή ως μετατροπέα ενέργειας με ηλεκτρικό επαναφορτιζόμενο σύστημα αποθήκευσης ενέργειας, το οποίο μπορεί να επαναφορτίζεται εξωτερικά,
3) «σημείο επαναφόρτισης»: διεπαφή ικανή να φορτίσει ένα ηλεκτρικό όχημα κάθε φορά ή να ανταλλάξει την μπαταρία ενός ηλεκτρικού οχήματος κάθε φορά,
4) «σημείο επαναφόρτισης κανονικής ισχύος»: σημείο επαναφόρτισης που επιτρέπει τη μεταφορά ηλεκτρισμού σε ηλεκτρικό όχημα ισχύος έως 22 kW, αποκλειομένων των μηχανημάτων με ισχύ έως 3,7 kW τα οποία είναι εγκατεστημένα σε ιδιωτικές κατοικίες ή των οποίων ο κύριος σκοπός δεν είναι να φορτίζουν ηλεκτρικά οχήματα και τα οποία δεν είναι δημοσίως προσβάσιμα,
5) «σημείο επαναφόρτισης υψηλής ισχύος»: σημείο επαναφόρτισης που επιτρέπει τη μεταφορά ηλεκτρισμού σε ηλεκτρικό όχημα ισχύος υψηλότερης των 22 kW,
6) «από ξηράς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας»: η από ξηράς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω τυποποιημένης διεπαφής σε ελλιμενισμένα θαλασσοπλοούντα πλοία ή πλοία εσωτερικής ναυσιπλοΐας,
7) «δημοσίως προσβάσιμο σημείο επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού»: σημείο επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού που παρέχει εναλλακτικό καύσιμο με άνευ διακρίσεων πρόσβαση σε όλους τους χρήστες στο σύνολο της Ένωσης. Η άνευ διακρίσεων πρόσβαση μπορεί να περιλαμβάνει διάφορα μέσα για την ταυτοποίηση, τη χρήση και την πληρωμή,
8) «σημείο ανεφοδιασμού»: εγκατάσταση ανεφοδιασμού για την παροχή οποιουδήποτε καυσίμου εξαιρουμένου του LNG, μέσω σταθερής ή κινητής εγκατάστασης,
9) «σημείο ανεφοδιασμού με LNG»: εγκατάσταση ανεφοδιασμού για την παροχή LNG, η οποία αποτελείται από εγκατάσταση σταθερή ή κινητή ή υπεράκτια εγκατάσταση, ή από άλλα συστήματα.
Άρθρο 3
Εθνικά πλαίσια πολιτικής
1. Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει εθνικό πλαίσιο πολιτικής για την ανάπτυξη της αγοράς υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στον τομέα των μεταφορών και την υλοποίηση των σχετικών υποδομών. Περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
-
αξιολόγηση της υφιστάμενης κατάστασης και της μελλοντικής ανάπτυξης της αγοράς σε ό,τι αφορά τα εναλλακτικά καύσιμα στον τομέα των μεταφορών, μεταξύ άλλων υπό το πρίσμα της πιθανής ταυτόχρονης και συνδυασμένης χρήσης τους, και της ανάπτυξης των υποδομών εναλλακτικών καυσίμων, λαμβανομένης υπόψη, εφόσον υπάρχει, της διασυνοριακής συνέχειας,
-
εθνικούς σκοπούς και στόχους, δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφοι 1, 3 και 5, του άρθρου 6 παράγραφοι 1, 2, 3, 4, 6, 7 και 8 και, ενδεχομένως, του άρθρου 5 παράγραφος 1, για την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων. Οι εν λόγω εθνικοί σκοποί και στόχοι καθορίζονται και μπορούν να αναθεωρούνται βάσει της εκτίμησης της εθνικής, περιφερειακής ή πανενωσιακής ζήτησης, διασφαλίζοντας παράλληλα τη συμμόρφωση προς τις ελάχιστες προδιαγραφές περί υποδομών που ορίζονται στην παρούσα οδηγία,
-
μέτρα που απαιτούνται για την εξασφάλιση της επίτευξης των εθνικών σκοπών και στόχων που προβλέπονται στο εθνικό πλαίσιο πολιτικής,
-
μέτρα που μπορούν να προάγουν την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στις υπηρεσίες δημόσιων μεταφορών,
-
ορισμός των αστικών/προαστιακών και άλλων πυκνοκατοικημένων περιοχών και δικτύων, οι οποίες, αναλόγως των αναγκών της αγοράς, θα είναι εξοπλισμένες με δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης σύμφωνα προς το άρθρο 4 παράγραφος 1,
-
ορισμός των αστικών/προαστιακών και άλλων πυκνοκατοικημένων περιοχών και δικτύων, οι οποίες, αναλόγως των αναγκών της αγοράς, θα είναι εξοπλισμένες με σημεία ανεφοδιασμού με CNG σύμφωνα προς το άρθρο 6 παράγραφος 7,
-
αξιολόγηση της ανάγκης εγκατάστασης σημείων ανεφοδιασμού με LNG σε λιμένες εκτός του κεντρικού δικτύου του ΔΕΔ-Μ,
-
εξέταση της ανάγκης εγκατάστασης ηλεκτρικού ανεφοδιασμού σε αερολιμένες προς χρήση από ακινητοποιημένα αεροσκάφη.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στα εθνικά πλαίσια πολιτικής λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των διαφόρων τρόπων μεταφοράς που υπάρχουν στο έδαφος κάθε κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων αυτών για τους οποίους οι διαθέσιμες εναλλακτικές αντί των ορυκτών καυσίμων είναι περιορισμένες.
3. Στα εθνικά πλαίσια πολιτικής λαμβάνονται υπόψη, αναλόγως, τα συμφέροντα των περιφερειακών και των τοπικών αρχών, καθώς και εκείνα των ενδιαφερόμενων φορέων.
4. Εφόσον απαιτείται, τα κράτη μέλη συνεργάζονται, μέσω διαβουλεύσεων ή κοινών πλαισίων πολιτικής, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων της παρούσας οδηγίας είναι συνεκτικά και συντονισμένα.
5. Τα μέτρα στήριξης των υποδομών εναλλακτικών καυσίμων εφαρμόζονται σύμφωνα με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων της ΣΛΕΕ.
6. Τα εθνικά πλαίσια πολιτικής οφείλουν να συμμορφώνονται προς την ισχύουσα ενωσιακή νομοθεσία ως προς το περιβάλλον και την προστασία του κλίματος.
7. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τα εθνικά πλαίσια πολιτικής τους στην Επιτροπή έως τις 18 Νοεμβρίου 2016.
8. Βάσει των πλαισίων εθνικής πολιτικής, η Επιτροπή δημοσιεύει και ενημερώνει τακτικά τις πληροφορίες σχετικά με τους εθνικούς στόχους και τους σκοπούς που υποβάλλει κάθε κράτος μέλος όσον αφορά:
-
τον αριθμό των δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης,
-
τα σημεία ανεφοδιασμού με υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) σε θαλάσσιους και εσωτερικούς λιμένες,
-
τα δημοσίως προσβάσιμα σημεία ανεφοδιασμού μηχανοκίνητων οχημάτων με LNG,
-
τα δημοσίως προσβάσιμα σημεία ανεφοδιασμού μηχανοκίνητων οχημάτων με συμπιεσμένο φυσικό αέριο (CNG).
Κατά περίπτωση δημοσιεύονται επίσης οι ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με:
-
δημοσίως προσβάσιμα σημεία ανεφοδιασμού με υδρογόνο,
-
υποδομές για από ξηράς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας σε θαλάσσιους και εσωτερικούς λιμένες,
-
υποδομές ηλεκτρικού ανεφοδιασμού για ακινητοποιημένα αεροπλάνα.
9. Η Επιτροπή επικουρεί τα κράτη μέλη κατά την υποβολή εκθέσεων ως προς τα εθνικά πλαίσια πολιτικής μέσω κατευθυντήριων γραμμών που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 4, αξιολογεί τη συνάφεια των εθνικών πλαισίων πολιτικής σε ενωσιακό επίπεδο και συνδράμει τα κράτη μέλη στη διαδικασία συνεργασίας που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 4
Εφοδιασμός με ηλεκτρική ενέργεια για μεταφορές
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 υπάρχει ικανός αριθμός σημείων επαναφόρτισης για το κοινό προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα ηλεκτρικά οχήματα μπορούν να κυκλοφορούν τουλάχιστον σε αστικές/προαστιακές και σε άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, εντός δικτύων που καθορίζουν τα κράτη μέλη. Ο αριθμός αυτών των σημείων επαναφόρτισης θα προσδιοριστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τον αριθμό των ηλεκτρικών οχημάτων που εκτιμάται ότι θα είναι ταξινομημένα έως το τέλος του 2020, που ορίζεται στα εθνικά τους πλαίσια πολιτικής, καθώς και τις βέλτιστες πρακτικές και συστάσεις που εκδίδει η Επιτροπή. Εφόσον απαιτείται, θα λαμβάνονται υπόψη οι ειδικές ανάγκες που αφορούν την εγκατάσταση των δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης σε σταθμούς των δημόσιων μέσων μεταφοράς.
2. Η Επιτροπή θα αξιολογήσει την εφαρμογή των απαιτήσεων της παραγράφου 1 και, συναρτήσει αυτής, θα υποβάλει πρόταση για την τροποποίηση αυτής της οδηγίας, λαμβάνοντας υπόψη την εξέλιξη της αγοράς των ηλεκτροκίνητων οχημάτων, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι σε κάθε κράτος μέλος προστίθενται επιπλέον δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, σε αστικούς/προαστιακούς οικισμούς και άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές, τουλάχιστον στο υφιστάμενο δίκτυο ΔΕΔ-Μ.
3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν επίσης μέτρα, στα εθνικά πλαίσια πολιτικής τους, για να ενθαρρύνουν και να διευκολύνουν την προώθηση σημείων επαναφόρτισης τα οποία δεν είναι δημοσίως προσβάσιμα.
4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα σημεία επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων κανονικής ισχύος, εξαιρέσει των ασύρματων ή επαγωγικών μονάδων, τα οποία θα αναπτυχθούν ή θα ανανεωθούν από τις 18 Νοεμβρίου 2017 πληρούν τουλάχιστον τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος II σημείο 1.1 και τις ειδικές προδιαγραφές ασφαλείας που ισχύουν σε εθνικό επίπεδο.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα σημεία επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων υψηλής ισχύος, εξαιρέσει των ασύρματων ή επαγωγικών μονάδων, τα οποία θα αναπτυχθούν ή θα ανανεωθούν από τις 18 Νοεμβρίου 2017 πληρούν τουλάχιστον τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος II σημείο 1.2.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η ανάγκη παροχής ηλεκτρικής ενέργειας από ξηράς σε πλοία εσωτερικής ή θαλάσσιας ναυσιπλοΐας σε θαλάσσιους λιμένες και λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας αξιολογείται εντός των εθνικών πλαισίων πολιτικής τους. Η από ξηράς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας εγκαθίσταται κατά προτεραιότητα σε λιμένες του κεντρικού δικτύου του ΔΕΔ-Μ, και σε άλλους λιμένες, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, εκτός εάν δεν υπάρχει ζήτηση και το κόστος είναι δυσανάλογο προς τα οφέλη, μεταξύ των οποίων και τα περιβαλλοντικά οφέλη.
6. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εγκαταστάσεις από ξηράς παροχής ηλεκτρικής ενέργειας των πλοίων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές οι οποίες θα αναπτυχθούν ή θα ανανεωθούν από τις 18 Νοεμβρίου 2017 πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος II σημείο 1.7.
7. Για την επαναφόρτιση στα δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων χρησιμοποιούνται, εφόσον είναι τεχνικά εφικτό και οικονομικά εύλογο, ευφυή συστήματα μέτρησης, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 28 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ και τηρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 9 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας.
8. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι διαχειριστές δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης να είναι ελεύθεροι να αγοράζουν ηλεκτρική ενέργεια από οποιονδήποτε προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας της Ένωσης, με την επιφύλαξη συμφωνίας του προμηθευτή. Οι διαχειριστές σημείων επαναφόρτισης έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν υπηρεσίες επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων στους πελάτες βάσει συμβολαίου, μεταξύ άλλων και εξ ονόματος και για λογαριασμό άλλων παρόχων υπηρεσιών.
9. Όλα τα δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης προβλέπουν επίσης δυνατότητα χρέωσης επί τούτω για τους χρήστες ηλεκτρικών οχημάτων χωρίς τη σύναψη συμβολαίου με τον σχετικό προμηθευτή ή διαχειριστή ηλεκτρικής ενέργειας.
10. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι τιμές που χρεώνονται από τους διαχειριστές δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης να είναι εύκολα και άμεσα συγκρίσιμες, διαφανείς και χωρίς διακρίσεις.
11. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διαχειριστές των συστημάτων διανομής συνεργάζονται χωρίς διακρίσεις με κάθε πρόσωπο το οποίο εγκαθιστά ή διαχειρίζεται δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης.
12. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το νομικό πλαίσιο επιτρέπει τη σύναψη συμβάσεως περί παροχής ηλεκτρικής ενέργειας σε σημείο επαναφόρτισης με άλλους προμηθευτές πέραν του προμηθευτή του νοικοκυριού ή των χώρων όπου ευρίσκονται αυτά τα σημεία επαναφόρτισης.
13. Με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012, η Ένωση θα επιδιώξει την ανάπτυξη, από τους ενδεδειγμένους οργανισμούς τυποποίησης, ευρωπαϊκών προτύπων που θα περιέχουν λεπτομερείς τεχνικές προδιαγραφές για ασύρματη φόρτιση και για αντικατάσταση συσσωρευτών μηχανοκίνητων οχημάτων, καθώς και για τα σημεία επαναφόρτισης μηχανοκίνητων οχημάτων κατηγορίας L και ηλεκτρικών λεωφορείων.
14. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 8 για τα ακόλουθα:
α)
τη συμπλήρωση του παρόντος άρθρου και των σημείων 1.3, 1.4, 1.5, 1.6 και 1.8 του παραρτήματος II προκειμένου να απαιτείται η συμμόρφωση των προς ανάπτυξη ή ανανέωση υποδομών, με τις τεχνικές προδιαγραφές οι οποίες περιλαμβάνονται στα ευρωπαϊκά πρότυπα που θα αναπτυχθούν σύμφωνα με την παράγραφο 13 του παρόντος άρθρου, εφόσον οι σχετικοί ΕΟΤ έχουν συστήσει μόνο μία τεχνική λύση με τεχνικές προδιαγραφές κατά τα οριζόμενα σε σχετικό ευρωπαϊκό πρότυπο·
β)
την αναπροσαρμογή των παραπομπών στα πρότυπα που αναφέρονται στις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος ΙΙ σημείο 1, εφόσον τα πρότυπα αυτά αντικαθίστανται από νέες εκδοχές τους που υιοθετούνται από τους οικείους οργανισμούς τυποποίησης.
Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, περιλαμβανομένων και εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη, πριν από την έκδοση των εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
Οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις προβλέπουν μεταβατικές περιόδους τουλάχιστον 24 μηνών προτού οι τεχνικές προδιαγραφές που περιλαμβάνουν ή οι τροποποιήσεις τους γίνουν δεσμευτικές για την υποδομή η οποία πρόκειται να αναπτυχθεί ή να ανανεωθεί.
Άρθρο 5
Εφοδιασμός με υδρογόνο για οδικές μεταφορές
1. Τα κράτη μέλη τα οποία αποφασίζουν να περιλάβουν στο εθνικό τους πλαίσιο πολιτικής δημοσίως προσβάσιμα σημεία ανεφοδιασμού με υδρογόνο μεριμνούν ώστε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025 να είναι διαθέσιμος ικανός αριθμός τέτοιων σημείων ανεφοδιασμού προκειμένου να διασφαλίζεται η κυκλοφορία μηχανοκίνητων οχημάτων που κινούνται με υδρογόνο, συμπεριλαμβανομένων των οχημάτων κυψελών καυσίμων, εντός δικτύων που καθορίζουν αυτά τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων διασυνοριακών συνδέσεων όπου ενδείκνυται.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα δημοσίως προσβάσιμα σημεία ανεφοδιασμού με υδρογόνο που θα αναπτυχθούν ή θα ανανεωθούν από τις 18 Νοεμβρίου 2017 πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος II σημείο 2.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 8 με σκοπό την αναπροσαρμογή των στοιχείων αναφοράς των προτύπων που αναφέρονται στις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος ΙΙ σημείο 2, σε περίπτωση που τα πρότυπα αυτά αντικατασταθούν από νέες εκδοχές τους που θα θεσπίσουν οι οικείοι οργανισμοί τυποποίησης.
Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, περιλαμβανομένων και εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη, πριν από την έκδοση των εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
Οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις προβλέπουν μεταβατικές περιόδους τουλάχιστον μηνών προτού οι τεχνικές προδιαγραφές που περιλαμβάνουν ή οι τροποποιήσεις τους γίνουν δεσμευτικές για την υποδομή η οποία πρόκειται να αναπτυχθεί ή να ανανεωθεί.
Άρθρο 6
Εφοδιασμός με φυσικό αέριο για τις μεταφορές
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με LNG σε θαλάσσιους λιμένες προκειμένου να καθίσταται δυνατή η κυκλοφορία πλοίων εσωτερικής ναυσιπλοΐας ή θαλασσοπλοούντων πλοίων που κινούνται με LNG σε ολόκληρο το κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται, εφόσον απαιτείται, με γειτονικά κράτη μέλη για την εξασφάλιση επαρκούς κάλυψης του κεντρικού δικτύου ΔΕΔ-Μ.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με LNG σε εσωτερικούς λιμένες προκειμένου να καθίσταται δυνατή η κυκλοφορία πλοίων εσωτερικής ναυσιπλοΐας ή θαλασσοπλοούντων πλοίων που κινούνται με LNG σε ολόκληρο το κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται, εφόσον απαιτείται, με γειτονικά κράτη μέλη για την εξασφάλιση επαρκούς κάλυψης του κεντρικού δικτύου ΔΕΔ-Μ.
3. Τα κράτη μέλη ορίζουν στα εθνικά πλαίσια πολιτικής τους θαλάσσιους και εσωτερικούς λιμένες οι οποίοι πρέπει να παρέχουν πρόσβαση στα σημεία ανεφοδιασμού με LNG που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις τρέχουσες ανάγκες της αγοράς.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) για το κοινό έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, τουλάχιστον στο υφιστάμενο κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι τα βαρέα επαγγελματικά μηχανοκίνητα οχήματα που λειτουργούν με LNG μπορούν να κυκλοφορούν παντού στην Ένωση, εφόσον υπάρχει σχετική ζήτηση και το κόστος δεν είναι δυσανάλογο προς τα οφέλη, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών οφελών.
5. Η Επιτροπή αξιολογεί την εφαρμογή της απαίτησης της παραγράφου 4 και, συναρτήσει αυτής, υποβάλλει πρόταση για την τροποποίηση αυτής της οδηγίας έως τις 31 Δεκεμβρίου 2027, λαμβάνοντας υπόψη την αγορά των βαρέων επαγγελματικών μηχανοκίνητων οχημάτων που λειτουργούν με LNG και με σκοπό να εξασφαλίζεται ότι σε κάθε κράτος μέλος υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με LNG για το κοινό.
6. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν στο έδαφός τους επαρκές σύστημα διανομής για την τροφοδοσία με LNG, περιλαμβανομένων εγκαταστάσεων φόρτωσης για βυτιοφόρα οχήματα προκειμένου να προμηθεύσουν τα σημεία ανεφοδιασμού που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 4. Κατά παρέκκλιση, γειτονικά κράτη μέλη μπορούν, στο πλαίσιο της εθνικής τους πολιτικής, να σχηματίζουν συμπράξεις με σκοπό την υλοποίηση της παρούσας απαίτησης. Οι συμφωνίες σύμπραξης εντάσσονται στις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων των κρατών μελών βάσει της παρούσας οδηγίας.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με CNG για το κοινό προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι, κατ' εφαρμογή της έκτης περίπτωσης του άρθρου 3 παράγραφος 1, τα μηχανοκίνητα οχήματα που χρησιμοποιούν CNG μπορούν να κυκλοφορήσουν σε αστικές/προαστιακές και σε άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, εντός δικτύων που καθορίζουν τα κράτη μέλη.
8. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025 υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με CNG για το κοινό, τουλάχιστον στο υφιστάμενο κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι τα βαρέα επαγγελματικά μηχανοκίνητα οχήματα που λειτουργούν με CNG μπορούν να κυκλοφορούν παντού στην Ένωση.
9. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα σημεία ανεφοδιασμού μηχανοκίνητων οχημάτων με CNG τα οποία θα αναπτυχθούν ή θα ανανεωθούν από τις 18 Νοεμβρίου 2017 πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος II σημείο 3.4.
10. Με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012, η Ένωση θα επιδιώξει την ανάπτυξη προτύπων από τους αρμόδιους ευρωπαϊκούς ή διεθνείς οργανισμούς τυποποίησης, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερών τεχνικών προδιαγραφών για:
α)
τα σημεία ανεφοδιασμού πλοίων που εκτελούν θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές με LNG·
β)
τα σημεία ανεφοδιασμού μηχανοκίνητων οχημάτων με LNG και CNG.
11. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 8 για τα ακόλουθα:
α)
τη συμπλήρωση του παρόντος άρθρου και των σημείων 3.1, 3.2 και 3.4 του παραρτήματος II προκειμένου να απαιτείται συμμόρφωση των προς ανάπτυξη ή ανανέωση υποδομών με τις τεχνικές προδιαγραφές που περιέχονται στα πρότυπα που πρόκειται να αναπτυχθούν σύμφωνα με τα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 10 του παρόντος άρθρου, στην περίπτωση που οι σχετικοί ΕΟΤ έχουν συστήσει μόνο μία τεχνική λύση με τεχνικές προδιαγραφές κατά τα οριζόμενα σε σχετικό ευρωπαϊκό πρότυπο συμβατό προς τα σχετικά διεθνή πρότυπα, κατά περίπτωση·
β)
την αναπροσαρμογή των παραπομπών στα πρότυπα που αναφέρονται στις τεχνικές προδιαγραφές που ορίζονται ή πρόκειται να οριστούν στο παράρτημα ΙΙ σημείο 3, όταν τα πρότυπα αυτά αντικαθίστανται από νέες εκδοχές τους που υιοθετούνται από τους οικείους ευρωπαϊκούς ή διεθνείς οργανισμούς τυποποίησης.
Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, περιλαμβανομένων και εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη, πριν από την έκδοση των εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
Οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις προβλέπουν μεταβατικές περιόδους τουλάχιστον 24 μηνών προτού οι τεχνικές προδιαγραφές που περιλαμβάνουν ή οι τροποποιήσεις τους γίνουν δεσμευτικές για την υποδομή η οποία πρόκειται να αναπτυχθεί ή να ανανεωθεί.
12. Ελλείψει προτύπου που περιλαμβάνει λεπτομερείς τεχνικές προδιαγραφές για τα σημεία ανεφοδιασμού πλοίων που εκτελούν θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές με LNG, τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο 10 στοιχείο α), ιδίως δε ελλείψει προδιαγραφών για τον ανεφοδιασμό με LNG, η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τις εργασίες του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ), της Κεντρικής Επιτροπής για τη Ναυσιπλοΐα στον Ρήνο (CCNR), της Επιτροπής για τον Δούναβη και άλλων συναφών διεθνών φόρουμ, εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 8 με τις οποίες θα θεσπίζει:
-
απαιτήσεις διασυνδέσεων μεταφοράς LNG με δεξαμενόπλοια για τις θαλάσσιες και τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές,
-
απαιτήσεις σχετικά με πτυχές που αφορούν την ασφάλεια της χερσαίας αποθήκευσης και της διαδικασίας ανεφοδιασμού με LNG στις θαλάσσιες και τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές.
Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή, πριν από την έκδοση των εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων, να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να προβαίνει σε διαβουλεύσεις με σχετικές ομάδες εμπειρογνωμόνων για τις θαλάσσιες μεταφορές και για τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές, συμπεριλαμβανομένων των εμπειρογνωμόνων των εθνικών αρχών για θαλάσσιες ή εσωτερικές πλωτές μεταφορές.
Άρθρο 7
Ενημέρωση των χρηστών
1. Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2009/30/ΕΚ, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι διατίθενται σχετικές, συνεπείς και σαφείς πληροφορίες όσον αφορά εκείνα τα μηχανοκίνητα οχήματα τα οποία μπορούν να τροφοδοτούνται τακτικά με μεμονωμένα καύσιμα που διατίθενται στην αγορά ή να ανεφοδιάζονται σε σημεία ανεφοδιασμού. Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να περιέχονται στα εγχειρίδια των μηχανοκίνητων οχημάτων, στα σημεία ανεφοδιασμού και επαναφόρτισης, στα μηχανοκίνητα οχήματα και σε αντιπροσωπείες μηχανοκίνητων οχημάτων στην επικράτειά τους. Η απαίτηση αυτή ισχύει για τα μηχανοκίνητα οχήματα και τα εγχειρίδια μηχανοκίνητων οχημάτων που διατίθενται στην αγορά μετά από τις 18 Νοεμβρίου 2016.
2. Η παροχή πληροφοριών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 βασίζεται στις διατάξεις επισήμανσης που αφορούν τη συμμόρφωση των καυσίμων βάσει των προτύπων των ΕΟΤ που καθορίζουν τις τεχνικές προδιαγραφές των καυσίμων. Όταν τα πρότυπα αυτά αναφέρονται σε γραφική παράσταση, περιλαμβανομένου χρωματικού κώδικα, η γραφική παράσταση είναι απλή, εύκολα κατανοητή και ευδιάκριτη:
α)
στις αντίστοιχες αντλίες και στα ακροφύσιά τους σε όλα τα σημεία ανεφοδιασμού, από την ημερομηνία που τα καύσιμα τίθενται στην αγορά·
β)
επάνω ή πολύ κοντά σε όλα τα καπάκια δεξαμενών καυσίμων όλων των μηχανοκίνητων οχημάτων που συνιστώνται και είναι συμβατά με τα εν λόγω καύσιμα και στα εγχειρίδια των μηχανοκίνητων οχημάτων, όταν τα εν λόγω μηχανοκίνητα οχήματα τίθενται στην αγορά μετά τις 18 Νοεμβρίου 2016.
3. Εφόσον συντρέχει περίπτωση, ειδικότερα δε για το φυσικό αέριο και το υδρογόνο, κατά την αναγραφή των τιμών των καυσίμων στα πρατήρια, θα αναγράφεται, ενημερωτικά, σύγκριση των σχετικών τιμών ανά μονάδα. Η αναγραφή αυτής της πληροφορίας δεν θα παραπλανά και δεν θα δημιουργεί σύγχυση στον χρήστη.
Προκειμένου να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση των καταναλωτών και η διαφάνεια στις τιμές των καυσίμων με τρόπο ομοιόμορφο σε ολόκληρη την Ένωση, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει, με εκτελεστικές πράξεις, κοινή μεθοδολογία για την τιμή ανά μονάδα των εναλλακτικών καυσίμων.
4. Όταν τα πρότυπα των ΕΟΤ που καθορίζουν τεχνικές προδιαγραφές καυσίμου δεν περιλαμβάνουν διατάξεις επισήμανσης για συμμόρφωση προς τα εν λόγω πρότυπα, όταν οι διατάξεις επισήμανσης δεν αναφέρονται σε γραφική παράσταση, περιλαμβανομένου χρωματικού κώδικα, ή όταν οι διατάξεις επισήμανσης δεν είναι κατάλληλες για την επίτευξη των στόχων της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή μπορεί, για την ενιαία εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, να αναθέσει στους ΕΟΤ να εκπονήσουν προδιαγραφές για την επισήμανση της συμβατότητας ή να εκδώσει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό της γραφικής παράστασης της συμβατότητας για τα καύσιμα που εισάγονται στην αγορά της Ένωσης και ανέρχονται στο 1 % του συνολικού όγκου των πωλήσεων, κατά την εκτίμηση της Επιτροπής, σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη.
5. Εάν αναπροσαρμοσθούν οι διατάξεις επισήμανσης των αντίστοιχων προτύπων ΕΟΤ, εάν εκδοθούν εκτελεστικές πράξεις σχετικά με την επισήμανση ή αναπτυχθούν νέα πρότυπα ΕΟΤ για εναλλακτικά καύσιμα, εφόσον κριθεί απαραίτητο, οι αντίστοιχες απαιτήσεις επισήμανσης εφαρμόζονται σε όλα τα σημεία ανεφοδιασμού και επαναφόρτισης και στα μηχανοκίνητα οχήματα που ταξινομούνται στην επικράτεια των κρατών μελών 24 μήνες μετά την αντίστοιχη επικαιροποίηση ή έκδοσή τους.
6. Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στο παρόν άρθρο εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 9 παράγραφος 2.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, οσάκις υπάρχουν, τα δεδομένα της γεωγραφικής τοποθεσίας των δημοσίως προσβάσιμων σημείων ανεφοδιασμού και επαναφόρτισης με εναλλακτικά καύσιμα που καλύπτονται στην παρούσα οδηγία διατίθενται σε όλους τους χρήστες, σε ανοικτή και ισότιμη βάση. Όσον αφορά τα σημεία επαναφόρτισης, τα δεδομένα, οσάκις υπάρχουν, μπορούν να περιλαμβάνουν πληροφορίες ως προς την πρόσβαση και την επαναφόρτιση σε πραγματικό χρόνο.
Άρθρο 8
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή σύμφωνα με τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στα άρθρα 4, 5 και 6 εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 17 Νοεμβρίου 2014. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στα άρθρα 4, 5 και 6 δύναται να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση της αρμοδιότητας που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Τίθεται σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που βρίσκονται ήδη σε ισχύ.
4. Μόλις εκδώσει κατ' εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Οι κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με τα άρθρα 4, 5 και 6 τίθενται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να διατυπώσουν αντίρρηση. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά τρεις μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 9
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Όταν η εν λόγω επιτροπή δεν διατυπώνει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Σε περίπτωση που η επιτροπή πρέπει να γνωμοδοτήσει με γραπτή διαδικασία, η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται χωρίς αποτέλεσμα, αν, εντός της προθεσμίας έκδοσης της γνωμοδότησης, το αποφασίσει ο πρόεδρος της επιτροπής ή το ζητήσουν τα μέλη της επιτροπής με απλή πλειοψηφία.
Άρθρο 10
Υποβολή εκθέσεων και επανεξέταση
1. Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του εθνικού του πλαισίου πολιτικής έως τις 18 Νοεμβρίου 2019 και ανά τριετία στη συνέχεια. Στις εκθέσεις αυτές περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που παρατίθενται στο παράρτημα Ι και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, αναλύεται το επίπεδο υλοποίησης των εθνικών σκοπών και στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.
2. Έως τις 18 Νοεμβρίου 2017, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την αξιολόγηση των εθνικών πλαισίων πολιτικής και με τη συνοχή τους σε ενωσιακό επίπεδο, καθώς και αξιολόγηση του επιπέδου υλοποίησης των εθνικών σκοπών και στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.
3. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ανά τριετία από τις 18 Νοεμβρίου 2020.
Η έκθεση της Επιτροπής περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
-
εκτίμηση των μέτρων που ελήφθησαν από τα κράτη μέλη,
-
εκτίμηση του αντικτύπου αυτής της οδηγίας στην ανάπτυξη της αγοράς για τις υποδομές εναλλακτικών καυσίμων και της συμβολής της στην αγορά εναλλακτικών καυσίμων για τις μεταφορές, καθώς και των επιπτώσεών της στην οικονομία και στο περιβάλλον,
-
πληροφορίες σχετικά με την τεχνική πρόοδο και την ανάπτυξη της αγοράς υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στον τομέα των μεταφορών και των σχετικών υποδομών που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, καθώς και τυχόν άλλου εναλλακτικού καυσίμου.
Η Επιτροπή μπορεί να τονίζει παραδείγματα βέλτιστων πρακτικών και να προβαίνει σε ενδεδειγμένες συστάσεις.
Η Επιτροπή στην έκθεσή της αξιολογεί επίσης τις απαιτήσεις και τις ημερομηνίες που ορίζονται στην παρούσα οδηγία σε σχέση με τη δημιουργία υποδομών και την εφαρμογή των προδιαγραφών, λαμβάνοντας υπόψη τις τεχνικές και οικονομικές εξελίξεις, καθώς και τις εξελίξεις στην αγορά των αντίστοιχων εναλλακτικών καυσίμων, και την συνοδεύει ενδεχομένως με νομοθετική πρόταση.
4. Η Επιτροπή θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη για τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.
5. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, η Επιτροπή επανεξετάζει την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και κατά περίπτωση υποβάλλει πρόταση τροποποίησής της με νέες κοινές τεχνικές προδιαγραφές για τις υποδομές των εναλλακτικών καυσίμων που εμπίπτουν στο πλαίσιο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
6. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018, η Επιτροπή, εφόσον το κρίνει σκόπιμο, εγκρίνει σχέδιο δράσης για την υλοποίηση της στρατηγικής που καθορίζεται στην ανακοίνωση με τίτλο «Καθαρή ενέργεια για τις μεταφορές: Μια ευρωπαϊκή στρατηγική εναλλακτικών καυσίμων», ώστε να επιτύχει την ευρύτερη δυνατή χρήση των εναλλακτικών καυσίμων στις μεταφορές, διασφαλίζοντας παράλληλα τεχνολογική ουδετερότητα, και να προωθήσει τη βιώσιμη ηλεκτρική κινητικότητα σε ολόκληρη την Ένωση. Για τον σκοπό αυτό μπορεί να λάβει υπόψη επιμέρους ανάγκες της αγοράς και τις εξελίξεις στα κράτη μέλη.
Άρθρο 11
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 18 Νοεμβρίου 2016. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
2. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται η παραπομπή.
3. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 12
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 13
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 22 Οκτωβρίου 2014.