DURCHFÜHRUNGSBESCHLUSS DER KOMMISSION
vom 25. Juli 2011
über die Ablehnung zweier Anträge auf Eintragung in das Verzeichnis der geschützten Ursprungsbezeichnungen und der geschützten geografischen Angaben gemäß der Verordnung (EG) Nr. 510/2006 des Rates (Eilenburger Sachsenquelle (g.U.)), (Eilenburger Sanusquelle (g.U.))
(Bekannt gegeben unter Aktenzeichen K(2011) 5251)
(Nur der deutsche Text ist verbindlich)
(2011/462/EU)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 510/2006 des Rates vom 20. März 2006 zum Schutz von geografischen Angaben und Ursprungsbezeichnungen für Agrarerzeugnisse und Lebensmittel (1), insbesondere auf Artikel 6 Absatz 2 Unterabsatz 2,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Am 5. November 1999 hat Deutschland der Kommission zwei Anträge auf Eintragung der beiden im Anhang aufgeführten Bezeichnungen für Mineralwässer gemäß Artikel 5 der Verordnung (EWG) Nr. 2081/92 des Rates (2) übermittelt. Diese Bezeichnungen sind jedoch nicht in der Liste der von den Mitgliedstaaten anerkannten natürlichen Mineralwässer (3) gemäß Artikel 1 der Richtlinie 2009/54/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 18. Juni 2009 über die Gewinnung von und den Handel mit natürlichen Mineralwässern (4) enthalten. Diese Mineralwässer können daher nicht als im Binnenmarkt vermarktbare Mineralwässer betrachtet werden und sollten daher nicht eingetragen werden.
(2)
Angesichts dieser Erwägungen müssen die Anträge auf Eintragung der beiden im Anhang dieses Beschlusses aufgeführten Bezeichnungen abgelehnt werden.
(3)
Die in diesem Beschluss vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Ständigen Ausschusses für geschützte geografische Angaben und Ursprungsbezeichnungen -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
Die Anträge auf Eintragung der beiden im Anhang der vorliegenden Verordnung aufgeführten Bezeichnungen werden abgelehnt.
Artikel 2
Dieser Beschluss ist an die Bundesrepublik Deutschland gerichtet.
Brüssel, den 25. Juli 2011
DEĊIŻJONI TA’ IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI
tal-25 ta’ Lulju 2011
dwar iċ-ċaħda ta’ żewġ talbiet għar-reġistrazzjoni fir-reġistru tad-denominazzjonijiet protetti tal-oriġini u tal-indikazzjonijiet ġeografiċi protetti previst fir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 510/2006 [Eilenburger Sachsenquelle (DPO)], [Eilenburger Sanusquelle (DPO)]
(notifikata bid-dokument numru C(2011) 5251)
(It-test bil-Ġermaniż biss huwa awtentiku)
(2011/462/UE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 510/2006 tal-20 ta’ Marzu 2006 dwar il-protezzjoni tal-indikazzjonijiet ġeografiċi u d-denominazzjonijiet tal-oriġini għall-prodotti agrikoli u l-oġġetti tal-ikel (1), u b’mod partikolari t-tieni subparagrafu tal-Artikolu 6(2) tiegħu,
Billi:
(1)
Fil-5 ta’ Novembru 1999, skont l-Artikolu 5 tar-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 2081/92 (2), il-Ġermanja bagħtet lill-Kummissjoni żewġ talbiet għar-reġistrazzjoni taż-żewġ denominazzjonijiet tal-ilmijiet minerali msemmija fil-lista mogħtija fl-Anness. Madankollu, dawn id-denominazzjonijiet mhumiex inklużi fil-lista tal-ilmijiet minerali naturali rikonoxxuti mill-Istati Membri (3) skont l-Artikolu 1 tad-Direttiva 2009/54/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat-18 ta’ Ġunju 2009 dwar l-isfruttament u t-tqegħid fis-suq ta’ ilmijiet minerali naturali (4). Għaldaqstant, dawn id-denominazzjonijiet ma jistgħux jiġu rikonoxxuti fis-suq intern bħala ilmijiet minerali li jistgħu jitqiegħdu fis-suq u għalhekk ma għandhomx jiġu rreġistrati.
(2)
Fil-kuntest tat-tagħrif ta’ hawn fuq, it-talbiet għar-reġistrazzjoni taż-żewġ denominazzjonijiet imsemmija fl-Anness għal din id-Deċiżjoni għandhom jiġu miċħuda.
(3)
Il-miżuri pprovduti f’din id-Deċiżjoni huma skont l-opinjoni tal-Kumitat Permanenti għall-Indikazzjonijiet Ġeografiċi Protetti u d-Denominazzjonijiet Protetti tal-Oriġini,
ADOTTAT DIN ID-DEĊIŻJONI:
Artikolu 1
It-talbiet għar-reġistrazzjoni tad-denominazzjonijiet imsemmija fl-Anness għal din id-Deċiżjoni għandhom jiġu miċħuda.
Artikolu 2
Din id-Deċiżjoni hija indirizzata lir-Repubblika Federali tal-Ġermanja.
Magħmul fi Brussell, il-25 ta’ Lulju 2011.