RICHTLINIE 2010/60/EU DER KOMMISSION
vom 30. August 2010
mit Ausnahmeregelungen für das Inverkehrbringen von Futterpflanzensaatgutmischungen zur Erhaltung der natürlichen Umwelt
(Text von Bedeutung für den EWR)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Richtlinie 66/401/EWG des Rates vom 14. Juni 1966 über den Verkehr mit Futterpflanzensaatgut (1), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 1 Unterabsatz 4,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Die Fragen der Biodiversität und der Erhaltung pflanzengenetischer Ressourcen haben in den letzten Jahren an Bedeutung gewonnen, wie verschiedene Entwicklungen auf internationaler und auf Unionsebene zeigen. Als Beispiele seien genannt: der Beschluss 93/626/EWG des Rates vom 25. Oktober 1993 über den Abschluss des Übereinkommens über die biologische Vielfalt (2), der Beschluss 2004/869/EG des Rates vom 24. Februar 2004 über den Abschluss des Internationalen Vertrags über pflanzengenetische Ressourcen für Ernährung und Landwirtschaft im Namen der Europäischen Gemeinschaft (3), die Verordnung (EG) Nr. 870/2004 des Rates vom 26. April 2004 über ein Gemeinschaftsprogramm zur Erhaltung, Charakterisierung, Sammlung und Nutzung genetischer Ressourcen in der Landwirtschaft und zur Aufhebung der Verordnung (EG) Nr. 1467/94 (4) und die Verordnung (EG) Nr. 1698/2005 des Rates vom 20. September 2005 über die Förderung der Entwicklung des ländlichen Raums durch den Europäischen Landwirtschaftsfonds für die Entwicklung des ländlichen Raums (ELER) (5). In den Rechtsvorschriften der EU zum Inverkehrbringen von Futterpflanzensaatgutmischungen, d. h. in der Richtlinie 66/401/EG, sollten besondere Bedingungen festgelegt werden, um diesen Fragen Rechnung zu tragen.
(2)
Um im Rahmen der Erhaltung genetischer Ressourcen das Inverkehrbringen von Futterpflanzensaatgutmischungen zuzulassen, die zur Erhaltung der natürlichen Umwelt verwendet werden sollen (nachstehend „Erhaltungsmischungen“ genannt) - selbst wenn die Bestandteile dieser Mischungen nicht den allgemeinen Anforderungen für das Inverkehrbringen gemäß der Richtlinie 66/401/EEG entsprechen -, sind einige Ausnahmeregelungen notwendig.
(3)
Um zu gewährleisten, dass in den Verkehr gebrachte Erhaltungsmischungen den Anforderungen der Ausnahmeregelungen entsprechen, müssen diese Mischungen zuvor ein Genehmigungsverfahren durchlaufen. Die Genehmigung sollte auf Antrag gewährt werden.
(4)
Was Erhaltungsmischungen betrifft, die Erhaltungssorten im Sinne der Richtlinie 2008/62/EG der Kommission vom 20. Juni 2008 (6) enthalten, in der Ausnahmeregelungen für die Zulassung von Landsorten und anderen Sorten, die an die natürlichen örtlichen und regionalen Gegebenheiten angepasst und von genetischer Erosion bedroht sind, sowie für das Inverkehrbringen von Saatgut bzw. Pflanzkartoffeln dieser Sorten vorgesehen sind, sollte vorliegende Richtlinie jedoch unbeschadet der Richtlinie 2008/62/EG angewandt werden.
(5)
In besonderen Schutzgebieten, die die Mitgliedstaaten im Einklang mit der Richtlinie 92/43/EWG des Rates vom 21. Mai 1992 zur Erhaltung der natürlichen Lebensräume sowie der wildlebenden Tiere und Pflanzen (7) ausgewiesen haben, befinden sich natürliche und naturnahe Lebensräume, die erhaltenswert sind. Solche Gebiete sollten als Quellgebiete für Erhaltungsmischungen betrachtet werden. Darüber hinaus sollte den Mitgliedstaaten die Möglichkeit eingeräumt werden, weitere Gebiete, die zur Erhaltung von pflanzengenetischen Ressourcen beitragen, als Quellgebiete auszuweisen, wenn diese die Anforderungen ähnlicher Regelungen erfüllen.
(6)
Die Bestandteile der Erhaltungsmischungen sollten in der Genehmigung und auf dem Etikett als Arten und gegebenenfalls Unterarten angegeben werden. Die jeweilige Keimrate für Bestandteile der unter die Richtlinie 66/401/EWG fallenden Mischungen, die die Anforderungen hinsichtlich der Keimfähigkeit gemäß Anhang II der genannten Richtlinie nicht erfüllen, sollte ebenfalls angegeben werden. Im Hinblick auf diese Anforderungen muss bei direkt geernteten Erhaltungsmischungen die Erntemethode berücksichtigt werden.
(7)
Für die Untersuchung der Erhaltungsmischungen durch die Mitgliedstaaten, bevor sie für den freien Verkehr zugelassen werden, sind Ausnahmeregelungen erforderlich. Bei der Art und Weise der Untersuchungen sollten in bestimmten Fällen die Unterschiede zwischen den Erntemethoden angebauter sowie direkt geernteter Erhaltungsmischungen berücksichtigt werden können.
(8)
Um zu gewährleisten, dass das Inverkehrbringen von Erhaltungsmischungen im Zusammenhang mit der Erhaltung genetischer Ressourcen erfolgt, sollten Beschränkungen vorgesehen werden, insbesondere in Bezug auf das Ursprungs- und das Quellgebiet.
(9)
Für das Inverkehrbringen von Erhaltungsmischungen sollte eine Höchstmenge bestimmt werden. Um sicherzustellen, dass diese Höchstmenge eingehalten wird, sollten die Mitgliedstaaten die Erzeuger dazu verpflichten, die Mengen der Erhaltungsmischungen zu melden, für die sie eine Genehmigung beantragen wollen, und gegebenenfalls Mengenzuweisungen an die Erzeuger vornehmen.
(10)
Die Rückverfolgbarkeit der Erhaltungsmischungen sollte durch geeignete Verschließungs- und Etikettierungsanforderungen sichergestellt werden.
(11)
Die Anwendung dieser Richtlinie sollte amtlich überwacht werden, um die ordnungsgemäße Einhaltung der Bestimmungen zu gewährleisten.
(12)
Nach einem angemessenen Zeitraum sollte die Kommission prüfen, ob die in dieser Richtlinie vorgesehenen Maßnahmen wirksam sind.
(13)
Die in dieser Richtlinie vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Ständigen Ausschusses für das landwirtschaftliche, gartenbauliche und forstliche Saat- und Pflanzgutwesen -
HAT FOLGENDE RICHTLINIE ERLASSEN:
Artikel 1
Begriffsbestimmungen
Für die Zwecke dieser Richtlinie bezeichnen die Ausdrücke
a) „Quellgebiet“:
i)
ein von einem Mitgliedstaat im Einklang mit der Richtlinie 92/43/EWG Artikel 4 Absatz 4 ausgewiesenes besonderes Schutzgebiet oder
ii)
ein Gebiet, das zum Erhalt pflanzengenetischer Ressourcen beiträgt und von einem Mitgliedstaat im Einklang mit einem nationalen Verfahren ausgewiesen wurde, das auf Kriterien beruht, die mit denen in Richtlinie 92/43/EWG Artikel 4 Absatz 4 in Verbindung mit Artikel 1 Buchstaben k und l der genannten Richtlinie vergleichbar sind, und das auf eine den Artikeln 6 und 11 der genannten Richtlinie entsprechende Weise verwaltet, geschützt und überwacht wird;
b) „Entnahmeort“: einen Teil des Quellgebiets, in dem das Saatgut geerntet wurde;
c) „direkt geerntete Mischung“: eine Saatgutmischung, die so wie am Entnahmeort, gereinigt oder ungereinigt, geerntet in den Verkehr gebracht wird;
d) „angebaute Mischung“: eine Saatgutmischung, die gemäß folgendem Prozess erzeugt wurde:
Artikel 2
Erhaltungsmischungen
(1) Abweichend von Artikel 3 Absätze 1 und 2 der Richtlinie 66/401/EWG können Mitgliedstaaten Mischungen verschiedener Gattungen, Arten und gegebenenfalls Unterarten für den freien Verkehr zulassen, die zur Bewahrung der natürlichen Umwelt im Rahmen der Erhaltung genetischer Ressourcen verwendet werden sollen, auf die Artikel 22a Absatz 1 Buchstabe b der genannten Richtlinie Bezug nimmt.
Solche Mischungen können Saatgut von Futterpflanzen enthalten, die unter die Richtlinie 66/401/EWG fallen, und außerdem Saatgut von Pflanzen, die keine Futterpflanzen im Sinne der genannten Richtlinie sind.
Sie werden nachstehend als „Erhaltungsmischungen“ bezeichnet.
(2) Wenn eine Erhaltungsmischung eine Erhaltungssorte enthält, kommt Richtlinie 2008/62/EG zur Anwendung.
(3) Sofern in dieser Richtlinie nicht anders bestimmt, gilt die Richtlinie 66/401/EWG.
Artikel 3
Ursprungsgebiet
Wenn ein Mitgliedstaat eine Erhaltungsmischung für den freien Verkehr zulässt, bestimmt er das Gebiet, dem die Mischung normalerweise zugeordnet wird (nachstehend als „Ursprungsgebiet“ bezeichnet). Hierbei berücksichtigt er Informationen der für pflanzengenetische Ressourcen zuständigen Behörden oder anderer einschlägiger von den Mitgliedstaaten anerkannter Organisationen. Erstreckt sich das Ursprungsgebiet über mehrere Mitgliedstaaten, so ist es von allen betroffenen Mitgliedstaaten im gegenseitigen Einvernehmen zu ermitteln.
Artikel 4
Genehmigung
(1) Die Mitgliedstaaten können Erhaltungsmischungen in ihrem Ursprungsgebiet in den Verkehr bringen, sofern diese Mischungen die Anforderungen gemäß Artikel 5 für direkt geerntete Mischungen bzw. Artikel 6 für angebaute Mischungen erfüllen.
(2) Die Genehmigung muss Folgendes umfassen:
a)
Name und Anschrift des Erzeugers,
b)
die Erntemethode (direkt geerntet oder angebaut),
c)
Gewichtsprozent der Bestandteile, d. h. der einzelnen Arten und gegebenenfalls Unterarten,
d)
bei angebauten Erhaltungsmischungen die jeweilige Keimrate für Bestandteile der unter die Richtlinie 66/401/EWG fallenden Mischungen, die die Anforderungen hinsichtlich der Keimfähigkeit gemäß Anhang II der genannten Richtlinie nicht erfüllen,
e)
die Menge der Mischung, für die die Genehmigung gilt,
f)
das Ursprungsgebiet,
g)
eine Beschränkung des Inverkehrbringens auf das Ursprungsgebiet,
h)
das Quellgebiet,
i)
den Entnahmeort und bei angebauten Erhaltungsmischungen außerdem die Vermehrungsstelle,
j)
die Art des Lebensraums am Entnahmeort und
k)
das Jahr der Entnahme.
(3) Was Absatz 2 Buchstabe c betrifft, reicht es bei direkt geernteten Erhaltungsmischungen aus, die Bestandteile, d. h. Arten und gegebenenfalls Unterarten, anzugeben, die typisch für die Art des Lebensraums am Entnahmeort und als Bestandteil der Mischung von Bedeutung für die Bewahrung der natürlichen Umwelt im Rahmen der Erhaltung genetischer Ressourcen sind.
Artikel 5
Anforderungen für die Genehmigung direkt geernteter Erhaltungsmischungen
(1) Eine direkt geerntete Erhaltungsmischung muss in ihrem Quellgebiet an einem Entnahmeort geerntet worden sein, an dem 40 Jahre lang vor der Antragstellung durch den Erzeuger gemäß Artikel 7 Absatz 1 kein Saatgut ausgesät wurde. Das Quellgebiet muss sich im Ursprungsgebiet befinden.
(2) Der prozentuale Anteil der einzelnen Bestandteile an den direkt geernteten Erhaltungsmischungen, d. h. der Arten und gegebenenfalls Unterarten, die typisch für die Art des Lebensraums am Entnahmeort und als Bestandteile der Mischung von Bedeutung für die Bewahrung der natürlichen Umwelt im Rahmen der Erhaltung genetischer Ressourcen sind, muss dem Zweck entsprechen, die Art des Lebensraums am Entnahmeort an anderem Ort wiederherzustellen.
(3) Die Keimrate der in Absatz 2 genannten Bestandteile muss ausreichend sein, um die Art des Lebensraums am Entnahmeort an anderem Ort wiederherstellen zu können.
(4) Der Anteil der Arten und gegebenenfalls Unterarten, die nicht die Anforderungen gemäß Absatz 2 erfüllen, darf 1 Gewichtsprozent nicht überschreiten. Eine direkt geerntete Erhaltungsmischung darf nicht Avena fatua, Avena sterilis oder Cuscuta spp. enthalten. Der Anteil an Rumex spp. (außer Rumex acetosella und Rumex maritimus) darf 0,05 Gewichtsprozent nicht überschreiten.
Artikel 6
Anforderungen für die Genehmigung angebauter Erhaltungsmischungen
(1) Was angebaute Erhaltungsmischungen betrifft, muss das geerntete Saatgut, aus dem eine angebaute Erhaltungsmischung erzeugt wird, in dessen Quellgebiet an einem Entnahmeort geerntet worden sein, an dem vor der Antragstellung 40 Jahre lang durch den Erzeuger gemäß Artikel 7 Absatz 1 kein Saatgut ausgesät wurde. Das Quellgebiet muss sich im Ursprungsgebiet befinden.
(2) Das Saatgut einer angebauten Erhaltungsmischung muss sich aus Arten und gegebenenfalls Unterarten zusammensetzen, die typisch für die Art des Lebensraums am Entnahmeort und als Bestandteile der Mischung von Bedeutung für die Bewahrung der natürlichen Umwelt im Rahmen der Erhaltung genetischer Ressourcen sind.
(3) Bestandteile einer angebauten Erhaltungsmischung, die Futterpflanzensaatgut im Sinne der Richtlinie 66/401/EWG sind, müssen die Anforderungen an Handelssaatgut gemäß Anhang II Abschnitt III der genannten Richtlinie erfüllen, um vermischt werden zu können - hinsichtlich der technischen Reinheit gemäß den Spalten 4 bis 11 der Tabelle in Abschnitt I Nummer 2 Buchstabe A des genannten Anhangs, hinsichtlich des Höchstanteils anderer Pflanzenarten in einer Probe des in Anhang III Spalte 4 der genannten Richtlinie bestimmten Gewichts (Gesamtzahl je Spalte) gemäß den Spalten 12, 13 und 14 der Tabelle in Abschnitt I Nummer 2 Buchstabe A des Anhangs II der genannten Richtlinie und hinsichtlich Lupinus spp. gemäß Spalte 15 der genannten Tabelle.
(4) Die Vermehrung ist über fünf Generationen zulässig.
Artikel 7
Formale Anforderungen
(1) Die Zulassung wird auf Antrag des Erzeugers gewährt.
Der Antrag ist mit den Informationen einzureichen, die notwendig sind, um die Einhaltung der Anforderungen gemäß Artikel 4 und 5 bei direkt geernteten Erhaltungsmischungen bzw. Artikel 4 und 6 bei angebauten Erhaltungsmischungen zu überprüfen.
(2) Bei direkt geernteten Erhaltungsmischungen nehmen die Mitgliedstaaten, in denen sich die Entnahmeorte befinden, Sichtkontrollen vor.
Diese Sichtkontrollen sind an den Entnahmeorten während der Wachstumsperiode in geeigneten Intervallen durchzuführen, so dass die Mischungen mindestens die Anforderungen für eine Genehmigung gemäß Artikel 5 Absätze 2 und 4 erfüllen.
Die Ergebnisse der Sichtkontrollen sind von den Mitgliedstaaten festzuhalten.
(3) Wenn ein Mitgliedstaat einen Antrag für angebaute Erhaltungsmischungen bearbeitet, führt er Prüfungen durch oder es werden Prüfungen unter amtlicher Aufsicht des betreffenden Mitgliedstaats durchgeführt, um zu gewährleisten, dass die Erhaltungsmischungen mindestens die Anforderungen für eine Genehmigung gemäß Artikel 6 Absätze 2 und 3 erfüllen.
Diese Prüfungen sind nach den international gebräuchlichen Methoden bzw. sofern diese nicht existieren, nach anderweitigen geeigneten Methoden durchzuführen.
Der betreffende Mitgliedstaat stellt dabei sicher, dass die Proben aus homogenen Partien gezogen werden. Dabei sorgt er dafür, dass die Vorschriften zum Partiegewicht und zum Probengewicht gemäß Artikel 7 Absatz 2 der Richtlinie 66/401/EWG angewandt werden.
Artikel 8
Mengenmäßige Beschränkungen
Jeder Mitgliedstaat gewährleistet, dass die jährlich in den Verkehr gebrachte Gesamtmenge an Saatgut in Erhaltungsmischungen 5 % des Gesamtgewichts aller Futterpflanzensaatgutmischungen, die unter die Richtlinie 66/401/EWG fallen und im betreffenden Jahr im jeweiligen Mitgliedstaat in den Verkehr gebracht werden, nicht überschreitet.
Artikel 9
Anwendung der mengenmäßigen Beschränkungen
(1) Bei direkt geernteten Erhaltungsmischungen stellen die Mitgliedstaaten sicher, dass die Erzeuger vor Beginn jeder Produktionsperiode die Menge an Saatgut für Erhaltungsmischungen, für die sie eine Genehmigung zu beantragen beabsichtigen, sowie die Größe und Lage der geplanten Entnahmeorte melden.
Bei angebauten Erhaltungsmischungen stellen die Mitgliedstaaten sicher, dass die Erzeuger vor Beginn jeder Produktionsperiode die Menge an Saatgut für Erhaltungsmischungen, für die sie eine Genehmigung zu beantragen beabsichtigen, sowie die Größe und Lage sowohl der geplanten Entnahmeorte als auch der geplanten Vermehrungsstellen melden.
(2) Ist aufgrund der Meldungen gemäß Absatz 1 anzunehmen, dass die in Artikel 8 festgelegten Mengen überschritten werden, so teilen die Mitgliedstaaten den einzelnen Erzeugern eine Menge zu, die sie in der jeweiligen Produktionsperiode in den Verkehr bringen dürfen.
Artikel 10
Verschluss von Verpackungen und Behältnissen
(1) Die Mitgliedstaaten stellen sicher, dass Erhaltungsmischungen nur in geschlossenen Verpackungen oder Behältnissen mit einem Verschluss in den Verkehr gebracht werden.
(2) Zur Sicherung der Verschließung bezieht das Verschlusssystem mindestens das Etikett oder die Anbringung einer Verschlusssicherung mit ein.
(3) Die in Absatz 1 genannten Verpackungen und Behältnisse werden so verschlossen, dass sie nicht geöffnet werden können, ohne dass das Verschlusssystem verletzt wird oder am Etikett des Erzeugers, an der Verpackung oder am Behältnis Manipulation erkennbar ist.
Artikel 11
Kennzeichnung
(1) Die Mitgliedstaaten sorgen dafür, dass die Verpackungen oder Behältnisse für Erhaltungsmischungen ein Etikett des Erzeugers oder einen aufgedruckten oder aufgestempelten Vermerk tragen, der mindestens folgende Angaben enthält:
a)
den Wortlaut „EU-Vorschriften und -Normen“;
b)
Namen und Anschrift des für die Anbringung der Etiketten Verantwortlichen oder sein Zeichen;
c)
die Erntemethode (direkt geerntet oder angebaut);
d)
das Jahr der Verschließung, Angabe als: „verschlossen …“ (Jahr);
e)
das Ursprungsgebiet;
f)
das Quellgebiet;
g)
den Entnahmeort;
h)
die Art des Lebensraums am Entnahmeort;
i)
den Wortlaut „Futterpflanzensaatgutmischung zur Erhaltung der Umwelt, zur Verwendung in einem Gebiet der genannten Art des Lebensraums wie am Entnahmeort, ungeachtet der biotischen Voraussetzungen“;
j)
die von der für das Anbringen des Etiketts verantwortlichen Person vergebene Partienummer;
k)
Gewichtsprozent der Bestandteile, d. h. der einzelnen Arten und gegebenenfalls Unterarten;
l)
angegebenes Netto- oder Bruttogewicht;
m)
bei Verwendung von granulierten Schädlingsbekämpfungsmitteln, Hüllmasse oder sonstigen festen Zusätzen die Art des Zusatzes und das ungefähre Verhältnis zwischen dem Gewicht der Knäuel oder reinen Körner und dem Gesamtgewicht sowie
n)
bei angebauten Erhaltungsmischungen die jeweilige Keimrate für Bestandteile der unter die Richtlinie 66/401/EWG fallenden Mischungen, die die Anforderungen hinsichtlich der Keimfähigkeit gemäß Anhang II der genannten Richtlinie nicht erfüllen;
(2) Was Absatz 1 Buchstabe k betrifft, reicht es bei direkt geernteten Erhaltungsmischungen aus, die Bestandteile entsprechend Artikel 4 Absatz 3 anzugeben.
(3) Was Absatz 1 Buchstabe n betrifft, reicht ein Durchschnittswert dieser erforderlichen jeweiligen Keimraten aus, wenn die Anzahl der erforderlichen jeweiligen Keimraten fünf übersteigt.
Artikel 12
Überwachung
Die Mitgliedstaaten stellen durch amtliche Überwachung sicher, dass diese Richtlinie befolgt wird.
Artikel 13
Berichterstattung
Die Mitgliedstaaten sorgen dafür, dass die in ihrem Hoheitsgebiet tätigen Erzeuger für jede Produktionsperiode die jeweilige Menge der in den Verkehr gebrachten Erhaltungsmischungen melden.
Die Mitgliedstaaten melden der Kommission und den anderen Mitgliedstaaten auf Anforderung die Menge der in ihrem Hoheitsgebiet in den Verkehr gebrachten Erhaltungsmischungen.
Artikel 14
Meldung der anerkannten, für pflanzengenetische Ressourcen zuständigen Organisationen
Die Mitgliedstaaten melden der Kommission auf Anforderung die für pflanzengenetische Ressourcen zuständigen Behörden und andere einschlägige von den Mitgliedstaaten anerkannte Organisationen.
Artikel 15
Bewertung
Die Kommission bewertet die Durchführung dieser Richtlinie bis zum 31. Dezember 2014.
Artikel 16
Umsetzung
(1) Die Mitgliedstaaten setzen bis zum 30. November 2011 die Rechts- und Verwaltungsvorschriften in Kraft, die erforderlich sind, um dieser Richtlinie nachzukommen. Sie teilen der Kommission unverzüglich den Wortlaut dieser Rechtsvorschriften mit und fügen eine Tabelle der Entsprechungen zwischen der Richtlinie und diesen innerstaatlichen Rechtsvorschriften bei.
Bei Erlass dieser Vorschriften nehmen die Mitgliedstaaten in den Vorschriften selbst oder durch einen Hinweis bei der amtlichen Veröffentlichung auf diese Richtlinie Bezug. Die Mitgliedstaaten regeln die Einzelheiten der Bezugnahme.
(2) Die Mitgliedstaaten teilen der Kommission den Wortlaut der wichtigsten innerstaatlichen Rechtsvorschriften mit, die sie in dem unter diese Richtlinie fallenden Rechtsbereich erlassen.
Artikel 17
Inkrafttreten
Diese Richtlinie tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Artikel 18
Adressaten
Diese Richtlinie ist an die Mitgliedstaaten gerichtet.
Brüssel, den 30. August 2010
DIRETTIVA TAL-KUMMISSJONI 2010/60/UE
tat-30 ta’ Awwissu 2010
li tistipula ċerti derogi għat-tqegħid fis-suq ta’ taħlitiet ta’ żerriegħa ta’ pjanti tal-għalf maħsubin għall-użu fil-preservazzjoni tal-ambjent naturali
(Test b’relevanza għaż-ŻEE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat id-Direttiva tal-Kunsill 66/401/KEE tal-14 ta’ Ġunju 1966 dwar it-tqegħid fis-suq ta’ żerriegħa ta’ pjanti tal-għalf (1), u b’mod partikolari r-raba’ subparagrafu tal-Artikolu 13(1) tagħha,
Billi:
(1)
Matul dawn l-aħħar snin, il-kwistjonijiet tal-bijodiversità u tal-konservazzjoni tar-riżorsi ġenetiċi tal-pjanti żdiedu fl-importanza tagħhom, kif juru żviluppi differenti fuq livell internazzjonali u tal-UE. Xi eżempji jinkludu d-Deċiżjoni tal-Kunsill 93/626/KEE tal-25 ta’ Ottubru 1993 dwar il-konklużjoni tal-Konvenzjoni fuq id-Diversità Bijoloġika (2), id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2004/869/KE tal-24 ta’ Frar 2004 dwar il-konklużjoni, f’isem il-Komunità Ewropea, tat-Trattat Internazzjonali dwar ir-Riżorsi Ġenetiċi tal-Pjanti għall-Ikel u l-Agrikoltura (3), ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 870/2004 tas-26 ta’ April 2004 li jwaqqaf programm tal-Komunità dwar il-ħarsien, karatterizzazzjoni, ġbir u l-użu ta’ riżorsi genetiċi fl-agrikoltura u li jħassar Regolament (KE) Nru 1467/94 (4) u r-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1698/2005 tal-20 ta’ Settembru 2005 dwar appoġġ għall-iżvilupp rurali mill-Fond Agrikolu Ewropew għall-Iżvilupp Rurali (FAEŻR) (5). Għandhom jiġu stabbiliti kundizzjonijiet speċifiċi skont il-leġiżlazzjoni tal-UE li tirregola t-tqegħid fis-suq ta’ żerriegħa ta’ pjanti tal-għalf, jiġifieri d-Direttiva 66/401/KEE, sabiex jitqiesu dawn il-kwistjonijiet.
(2)
Sabiex ikun permess it-tqegħid fis-suq ta’ taħlitiet ta’ żerriegħa ta’ pjanti tal-għalf li jkunu maħsubin għall-użu fil-preservazzjoni tal-ambjent naturali fil-kuntest tal-konservazzjoni tar-riżorsi ġenetiċi (minn hawn ’il quddiem “taħlitiet ta’ preservazzjoni”), anke fejn il-komponenti ta’ dawk it-taħlitiet mhumiex konformi ma’ xi wħud mir-rekwiżiti ġenerali għat-tqegħid fis-suq previsti fid-Direttiva 66/401/KEE, jeħtieġ li jiġu stipulati ċerti derogi.
(3)
Sabiex jiġi żgurat li t-taħlitiet li jinsabu fis-suq bħala taħlitiet ta’ preservazzjoni jissodisfaw ir-rekwiżiti ta’ dawk id-derogi, jeħtieġ li jiġi stipulat li t-tqegħid fis-suq ta’ tali taħlitiet ikun soġġett għal awtorizzazzjoni. L-awtorizzazzjoni għandha tingħata jekk issir applikazzjoni għaliha.
(4)
Rigward it-taħlitiet ta’ preservazzjoni li fihom varjetajiet ta’ konservazzjoni fi ħdan it-tifsira tad-Direttiva tal-Kummissjoni 2008/62/KE tal-20 ta’ Ġunju 2008 li tipprevedi ċerti derogi għall-approvazzjoni ta’ landraces (tipi partikolari) u varjetajiet agrikoli li huma adattati b’mod naturali għall-kundizzjonijiet lokali u reġjonali u mhedda minn tagħwir ġenetiku, u t-tqegħid fis-suq ta’ żerriegħa u patata taż-żerriegħa ta’ dawk il-landraces u varjetajiet (6), din id-Direttiva għandha madankollu tkun mingħajr preġudizzju għad-Direttiva 2008/62/KE.
(5)
Żoni speċjali ta’ konservazzjoni maħturin mill-Istati Membri skont id-Direttiva tal-Kunsill 92/43/KEE tal-21 ta’ Mejju 1992 dwar il-konservazzjoni tal-habitat naturali u tal-fawna u l-flora selvaġġa (7) jospitaw ħabitats naturali u seminaturali denji ta’ konservazzjoni. Żoni bħal dawn għandhom jiġu kkunsidrati bħala żoni ta’ sors għat-taħlitiet ta’ preservazzjoni. L-Istati Membri għandu jkollhom il-possibbiltà wkoll li jinnominaw żoni oħrajn li jikkontribwixxu għall-konservazzjoni tar-riżorsi ġenetiċi tal-pjanti jekk dawn jikkonformaw ma’ regoli komparabbli.
(6)
Għandu jkun ipprovdut li l-komponenti tat-taħlita ta’ preservazzjoni jkunu indikati bħala speċijiet u, fejn rilevanti, sottospeċijiet fl-awtorizzazzjoni u fuq it-tikketta. Ir-rata speċifika ta’ ġerminazzjoni għall-komponenti tat-taħlita koperti mid-Direttiva 66/401/KEE li ma jikkonformawx mar-rekwiżiti ta’ ġerminazzjoni stabbiliti fl-Anness II ma’ dik id-Direttiva għandha tiġi prevista wkoll. Rigward dawn ir-rekwiżiti, għat-taħlitiet ta’ preservazzjoni maħsudin direttament huwa neċessarju li jiġi kkunsidrat il-metodu ta’ ħsad.
(7)
Jeħtieġ li jkunu stipulati derogi li jikkonċernaw l-eżaminazzjoni tat-taħlita ta’ preservazzjoni mill-Istati Membri qabel ma tiġi awtorizzata għat-tqegħid fis-suq. Il-mod li bih dawn it-taħlitiet jiġu eżaminati għandu f’ċerti każijiet, iqis ukoll id-differenzi bejn il-metodi ta’ taħlita tal-għelejjel li jikbru fiż-żona u ta’ taħlitiet ta’ preservazzjoni maħsudin direttament.
(8)
Sabiex jiġi żgurat li t-tqegħid fis-suq ta’ taħlitiet ta’ preservazzjoni jseħħ fil-kuntest tal-konservazzjoni tar-riżorsi ġenetiċi, għandhom jiġu previsti restrizzjonijiet, b’mod partikolari, rigward ir-reġjun ta’ oriġini u ż-żona ta’ sors.
(9)
Għandha tiġi stabbilita kwantità massima għat-tqegħid fis-suq ta’ taħlitiet ta’ preservazzjoni. Sabiex jiġi żgurat li din il-kwantità massima tkun rispettata, l-Istati Membri għandhom jeħtieġu lill-produtturi sabiex jinnotifikaw il-kwantitajiet ta’ taħlitiet ta’ preservazzjoni li biħsiebhom japplikaw għal awtorizzazzjoni għalihom, u, jekk ikun hemm bżonn, l-Istati Membri għandhom jallokaw il-kwantitajiet lill-produtturi.
(10)
It-traċċabbiltà tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni għandha tiġi żgurata permezz ta’ rekwiżiti xierqa ta’ ssiġillar u tikkettar.
(11)
Sabiex jiġi żgurat li r-regoli stabbiliti f’din id-Direttiva jkunu applikati b’mod korrett, għandu jitwettaq monitoraġġ uffiċjali.
(12)
Wara perjodu xieraq il-Kummissjoni għandha tivvaluta jekk il-miżuri stipulati f’din id-Direttiva humiex effettivi.
(13)
Il-miżuri stipulati f’din id-Direttiva jikkonformaw mal-opinjoni tal-Kumitat Permanenti dwar iż-Żerriegħa u l-Materjal ta’ Propagazzjoni għall-Agrikoltura, l-Ortikoltura u l-Forestrija,
ADOTTAT DIN ID-DIRETTIVA:
Artikolu 1
Definizzjonijiet
Għall-għanijiet ta’ din id-Direttiva, japplikaw id-definizzjonijiet li ġejjin:
(a)
“żona ta’ sors” tfisser:
(i)
żona nnominata minn Stat Membru bħala żona speċjali ta’ konservazzjoni skont l-Artikolu 4(4) tad-Direttiva 92/43/KEE; jew
(ii)
żona li tikkontribwixxi għall-konservazzjoni tar-riżorsi ġenetiċi tal-pjanti u li hija nnominata minn Stat Membru skont proċedura nazzjonali bbażata fuq kriterji komparabbli ma’ dawk stipulati fl-Artikolu 4(4) tad-Direttiva 92/43/KEE flimkien mal-Artikolu 1(k) u (l) ta’ dik id-Direttiva, u li hija mmaniġġjata, protetta u ssorveljata b’mod ekwivalenti għall-Artikolu 6 u l-Artikolu 11 ta’ dik id-Direttiva;
(b)
“sit ta’ ġbir” ifisser parti miż-żona ta’ sors, minn fejn tkun inġabret iż-żerriegħa;
(c)
“taħlita maħsuda direttament” tfisser taħlita ta’ żrieragħ li titqiegħed fis-suq bħala miġbura mis-sit ta’ ġbir, kemm jekk imnaddfa kif ukoll jekk le;
(d)
“taħlita tal-għelejjel li jikbru fiż-żona” tfisser taħlita ta’ żrieragħ prodotta skont il-proċess li ġej:
(i)
iż-żerriegħa ta’ speċi individwali tittieħed fis-sit ta’ ġbir;
(ii)
iż-żerriegħa msemmija f’punt (i) hija mmultiplikata barra mis-sit ta’ ġbir bħala speċi singola;
(iii)
wara, iż-żrieragħ ta’ dawk l-ispeċijiet jitħalltu sabiex tinħoloq taħlita li hija magħmula minn dawk il-ġeneri, speċijiet u, fejn rilevanti, sottospeċijiet li huma tipiċi għat-tip ta’ ħabitat fis-sit ta’ ġbir.
Artikolu 2
Taħlitiet ta’ preservazzjoni
1. Permezz ta’ deroga mill-Artikolu 3(1) u (2) tad-Direttiva 66/401/KEE, l-Istati Membri jistgħu jawtorizzaw tqegħid fis-suq ta’ taħlitiet minn diversi ġeneri, speċijiet u, fejn rilevanti, sottospeċijiet, maħsubin għall-użu fil-preservazzjoni tal-ambjent naturali fil-kuntest tal-konservazzjoni tar-riżorsi ġenetiċi msemmija fl-Artikolu 22a(1)(b) ta’ dik id-Direttiva.
Taħlitiet bħal dawn jista’ jkun fihom żerriegħa mill-pjanti tal-għalf koperti mid-Direttiva 66/401/KEE u, barra minn hekk, żerriegħa mill-pjanti li mhumiex pjanti tal-għalf skont it-tifsira ta’ dik id-Direttiva.
Taħlitiet bħal dawn huma minn issa ‘l quddiem imsejħin “taħlitiet ta’ preservazzjoni”.
2. Fejn taħlita ta’ preservazzjoni tinkludi varjetà ta’ konservazzjoni, tapplika d-Direttiva 2008/62/KEE.
3. Sakemm mhux previst mod ieħor f’din id-Direttiva, tapplika d-Direttiva 66/401/KEE.
Artikolu 3
Reġjun ta’ oriġini
Meta Stat Membru jawtorizza t-tqegħid fis-suq ta’ taħlita ta’ preservazzjoni, għandu jiddefinixxi r-reġjun li miegħu hija assoċjata b’mod naturali dik it-taħlita, minn hawn ’il quddiem imsejjaħ “reġjun ta’ oriġini”. Huwa għandu jqis l-informazzjoni mill-awtoritajiet jew mill-organizzazzjonijiet għar-riżorsi ġenetiċi tal-pjanti rikonoxxuti għal dan l-għan mill-Istati Membri. Fejn ir-reġjun ta’ oriġini ikun jinsab f’aktar minn Stat Membru wieħed, huwa għandu jiġi identifikat mill-Istati Membri kollha kkonċernati permezz ta’ ftehim komuni.
Artikolu 4
Awtorizzazzjoni
1. L-Istati Membri jistgħu jawtorizzaw it-taħlitiet ta’ preservazzjoni għal tqegħid fis-suq fir-reġjun ta’ oriġini tagħhom sakemm dawk it-taħlitiet ikunu jissodisfaw ir-rekwiżiti fl-Artikolu 5 fil-każ tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni maħsudin direttament jew ir-rekwiżiti fl-Artikolu 6 fil-każ ta’ taħlitiet tal-għelejjel li jikbru fiż-żona.
2. L-awtorizzazzjoni għandha tinkludi dan li ġej:
(a)
l-isem u indirizz tal-produttur;
(b)
il-metodu ta’ ħsad: kemm jekk maħsudin direttament kif ukoll jekk inhuma taħlitiet tal-għelejjel li jikbru fiż-żona;
(c)
il-perċentwal skont il-piż tal-komponenti bħala speċijiet u, fejn rilevanti, sottospeċijiet;
(d)
fil-każ tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni mkabbrin fl-uċuħ, ir-rata speċifika ta’ ġerminazzjoni għall-komponenti tat-taħlita koperta mid-Direttiva 66/401/KEE li ma jikkonformawx mar-rekwiżiti ta’ ġerminazzjoni stabbiliti fl-Anness II ma’ dik id-Direttiva;
(e)
il-kwantità tat-taħlita li għaliha għandha tapplika l-awtorizzazzjoni;
(f)
ir-reġjun ta’ oriġini;
(g)
ir-restrizzjoni fuq it-tqegħid fis-suq fir-reġjun ta’ oriġini;
(h)
iż-żona ta’ sors;
(i)
is-sit ta’ ġbir, u fil-każ tat-taħlita ta’ għelejjel li jikbru fiż-żona, is-sit ta’ multiplikazzjoni ukoll;
(j)
it-tip ta’ ħabitat tas-sit ta’ ġbir; u
(k)
is-sena tal-ġbir.
3. Rigward punt (c) tal-paragrafu 2, għal taħlitiet ta’ preservazzjoni maħsudin direttament għandu jkun biżżejjed li dawk il-komponenti jingħataw bħala speċijiet u, fejn rilevanti, sottospeċijiet li huma tipiċi għat-tip ta’ ħabitat tas-sit ta’ ġbir u li huma, bħala komponenti tat-taħlita, ta’ importanza għall-preservazzjoni tal-ambjent naturali fil-kuntest tal-konservazzjoni tar-riżorsi ġenetiċi.
Artikolu 5
Rekwiżiti ta’ awtorizzazzjoni għat-taħlitiet ta’ preservazzjoni maħsudin direttament
1. Taħlita ta’ preservazzjoni maħsuda direttament għandha tkun inġabret fiż-żona ta’ sors tagħha f’sit ta’ ġbir li ma jkunx ġie miżrugħ matul l-40 sena ta’ qabel id-data tal-applikazzjoni mill-produttur, imsemmija fl-Artikolu 7(1). Iż-żona ta’ sors għandha tkun tinsab fir-reġjun ta’ oriġini.
2. Il-perċentwal tal-komponenti tat-taħlita ta’ preservazzjoni maħsuda direttament li huma speċijiet u, fejn rilevanti, sottospeċijiet li huma tipiċi għat-tip ta’ ħabitat tas-sit ta’ ġbir u li huma, bħala komponenti tat-taħlita, ta’ importanza għall-preservazzjoni tal-ambjent naturali fil-kuntest tal-konservazzjoni tar-riżorsi ġenetiċi, għandu jkun adegwat għall-iskop li jerġa’ jinħoloq it-tip ta’ ħabitat tas-sit ta’ ġbir.
3. Ir-rata ta’ ġerminazzjoni tal-komponenti msemmija fil-paragrafu 2 għandha tkun biżżejjed għall-għan li jerġa’ jinħoloq it-tip ta’ ħabitat tas-sit ta’ ġbir.
4. Il-kontenut massimu ta’ speċijiet u, fejn rilevanti, sottospeċijiet li ma jikkonformawx mal-paragrafu 2 ma għandux jaqbeż il-1 % tal-piż. It-taħlita ta’ preservazzjoni maħsuda direttament ma għandhiex tinkludi Avena fatua, Avena sterilis u Cuscuta spp. Il-kontenut massimu ta’ Rumex spp. minbarra Rumex acetosella u Rumex maritimus ma għandux jaqbeż 0,05 % tal-piż.
Artikolu 6
Rekwiżiti ta’ awtorizzazzjoni għat-taħlitiet ta’ preservazzjoni tal-għelejjel li jikbru fiż-żona
1. Rigward it-taħlitiet ta’ preservazzjoni tal-għelejjel li jikbru fiż-żona, iż-żerriegħa miġbura li minnha tiġi prodotta t-taħlita taż-żerriegħa tal-għelejjel li jikbru fiż-żona jeħtieġ li tkun inġabret fiż-żona ta’ sors tagħha f’sit ta’ ġbir li ma jkunx ġiex miżrugħ fl-40 sena ta’ qabel id-data tal-applikazzjoni mill-prodottur, imsemmija fl-Artikolu 7(1). Iż-żona ta’ sors għandha tkun tinsab fir-reġjun ta’ oriġini.
2. Iż-żerriegħa tat-taħlita ta’ preservazzjoni tal-għelejjel li jikbru fiż-żona għandha tkun ta’ speċijiet u, fejn rilevanti, sottospeċijiet li huma tipiċi għat-tip ta’ ħabitat tas-sit ta’ ġbir u li huma, bħala komponenti tat-taħlita, ta’ importanza għall-preservazzjoni tal-ambjent naturali fil-kuntest tal-konservazzjoni tar-riżorsi ġenetiċi.
3. Il-komponenti ta’ taħlita ta’ preservazzjoni tal-għelejjel li jikbru fiż-żona li huma żrieragħ ta’ pjanti tal-għalf skont it-tifsira tad-Direttiva 66/401/KEE għandhom, qabel jitħalltu, jikkonformaw mar-rekwiżiti għaż-żerriegħa kummerċjali stabbiliti fit-Taqsima III tal-Anness II mad-Direttiva 66/401/KEE fir-rigward tal-purità analitika, hekk kif stabbilit fil-kolonni 4 sa 11 tat-tabella fit-Taqsima I(2)A ta’ dak l-Anness, rigward il-kontenut massimu ta’ speċijiet oħrajn ta’ pjanti f’kampjun mill-piż speċifikat f’kolonna 4 tal-Anness III tiegħu (total għal kull kolonna), kif stabbilit f’kolonni 12, 13 u 14 tat-tabella fit-Taqsima I(2)A tal-Anness II tiegħu, u rigward kundizzjonijiet li jikkonċernaw iż-żrieragħ Lupin, kif stabbilit fil-kolonna 15 tat-tabella fit-Taqsima I(2)A ta’ dak l-Anness.
4. Il-multiplikazzjoni tista’ sseħħ għal ħames ġenerazzjonijiet.
Artikolu 7
Rekwiżiti tal-proċedura
1. L-awtorizzazzjoni għandha tingħata wara li ssir applikazzjoni mill-produttur.
L-applikazzjoni għandha tkun akkumpanjata mill-informazzjoni meħtieġa sabiex tiġi vverifikata l-konformità mal-Artikoli 4 u 5 fil-każ tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni maħsudin direttament jew mal-Artikoli 4 u 6 fil-każ tat-taħlitiet tal-għelejjel li jikbru fiż-żona.
2. Rigward it-taħlitiet ta’ preservazzjoni maħsudin direttament, l-Istati Membri li fihom jinsabu s-siti ta’ ġbir għandhom iwettqu spezzjonijiet viżwali.
Dawk l-ispezzjonijiet viżwali għandhom jitwettqu fis-sit ta’ ġbir matul il-perjodu ta’ tkabbir f’intervalli xierqa sabiex jiġi żgurat li t-taħlita tkun konformi, għall-inqas, mar-rekwiżiti ta’ awtorizzazzjoni stipulati fl-Artikolu 5(2) u (4).
L-Istat Membru li wettaq l-ispezzjonijiet viżwali għandu jiddokumenta r-riżultati tagħhom.
3. Rigward it-taħlitiet ta’ preservazzjoni tal-għelejjel li jikbru fiż-żona, meta Stat Membru jeżamina applikazzjoni, huwa għandu jwettaq testijiet jew għandhom jitwettqu testijiet taħt is-superviżjoni uffiċjali tal-Istat Membru sabiex jiġi kkontrollat li t-taħlita ta’ preservazzjoni tikkonforma, minn tal-anqas, mar-rekwiżiti ta’ awtorizzazzjoni previsti fl-Artikolu 6(2) u (3).
Testijiet bħal dawn għandhom jitwettqu skont il-metodi internazzjonali attwali, jew, fejn metodi bħal dawn ma jeżistux, skont kwalunkwe metodu xieraq.
Għal dawk it-testijiet l-Istat Membru kkonċernat għandu jiżgura li l-kampjuni jittieħdu minn lottijiet omoġeni. Huwa għandu jiżgura li jiġu applikati r-regoli dwar il-piż tal-lottijiet u l-piż tal-kampjun stipulati fl-Artikolu 7(2) tad-Direttiva 66/401/KEE.
Artikolu 8
Restrizzjoni kwantitattiva
Kull Stat Membru għandu jiżgura li l-kwantità totali ta’ żerriegħa tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni li jitqiegħdu fis-suq kull sena ma taqbiżx il-5 % tal-piż totali tat-taħlitiet ta’ żerriegħa mill-pjanti tal-għalf koperti mid-Direttiva 66/401/KEE u li jitqiegħdu fis-suq fis-sena rispettiva fl-Istat Membru kkonċernat.
Artikolu 9
Applikazzjoni ta’ restrizzjonijiet kwantitattivi
1. Fil-każ tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni maħsudin direttament, l-Istati Membri għandhom jiżguraw li, qabel il-bidu ta’ kull staġun ta’ produzzjoni, il-produtturi jinnotifikaw il-kwantità ta’ żerriegħa tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni li jkun biħsiebhom japplikaw għal awtorizzazzjoni għaliha flimkien mad-daqs u l-post tas-sit jew is-siti ta’ ġbir maħsub(in).
Fil-każ tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni tal-għelejjel li jikbru fiż-żona, l-Istati Membri għandhom jiżguraw li, qabel il-bidu ta’ kull staġun ta’ produzzjoni, il-produtturi jinnotifikaw il-kwantità ta’ żerriegħa tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni li jkun biħsiebhom japplikaw għal awtorizzazzjoni għaliha flimkien mad-daqs u l-post tas-sit jew is-siti ta’ ġbir maħsub(in) kif ukoll id-daqs u l-post tas-sit jew is-siti ta’ multiplikazzjoni maħsubin.
2. Jekk, fuq il-bażi tan-notifiki msemmija fil-paragrafu 1, huwa probabbli li jinqabżu l-kwantitajiet stabbiliti fl-Artikolu 8, l-Istati Membri għandhom jallokaw, għal kull produttur ikkonċernat, il-kwantità permessa li titqiegħed fis-suq fl-istaġun ta’ produzzjoni rispettiv.
Artikolu 10
Siġillar ta’ pakketti u reċipjenti
1. L-Istati Membri għandhom jiżguraw li t-taħlitiet ta’ preservazzjoni jistgħu jitqiegħdu fis-suq biss f’pakketti u f’reċipjenti magħluqin li jkollhom apparat li jissiġilla.
2. Sabiex jiġi żgurat is-siġillar, is-sistema ta’ siġill għandha tinkludi minn tal-anqas it-tikketta jew it-twaħħil ta’ siġill.
3. Il-pakketti u r-reċipjenti msemmija fil-paragrafu 1 għandhom jiġu ssiġillati b’tali mod li ma jkunux jistgħu jinfetħu mingħajr ma ssir ħsara lis-sistema ta’ siġill jew mingħajr ma titħalla evidenza ta’ tbagħbis fuq it-tikketta tal-produttur, jew fuq il-pakkett jew kontenitur.
Artikolu 11
Tikkettar
1. L-Istati Membri għandhom jiżguraw li l-pakketti u l-kontenituri tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni jkollhom tikketta tal-produttur jew notifika stampata jew ittimbrata li tinkludi minn tal-inqas l-informazzjoni li ġejja:
(a)
il-kliem “regoli u standards tal-UE”;
(b)
l-isem u indirizz tal-persuna responsabbli mit-twaħħil tat-tikketti jew il-marka ta’ identifikazzjoni ta’ din il-persuna;
(c)
il-metodu ta’ ħsad: kemm jekk maħsudin direttament kif ukoll jekk għelejjel li jikbru fiż-żona;
(d)
is-sena tas-siġillar imfissra bħala: “issiġillat …” (sena);
(e)
ir-reġjun ta’ oriġini;
(f)
iż-żona ta’ sors;
(g)
is-sit ta’ ġbir;
(h)
it-tip ta’ ħabitat tas-sit ta’ ġbir;
(i)
il-kliem “taħlita ta’ preservazzjoni ta’ żerriegħa tal-pjanti tal-għalf, maħsuba sabiex tintuża f’żona li jkollha l-istess tip ta’ ħabitat bħas-sit ta’ ġbir, mingħajr kunsiderazzjoni għall-kundizzjonijiet bijotiċi”;
(j)
in-numru ta’ referenza tal-lott mogħti mill-persuna responsabbli mit-twaħħil tat-tikketti;
(k)
il-perċentwal bil-piż tal-komponenti bħala speċijiet u, fejn rilevanti, sottospeċijiet;
(l)
il-piż nett jew gross iddikjarat;
(m)
fejn jintużaw pestiċidi granulati, sustanzi f’għamla ta’ pretkuni jew addittivi solidi oħrajn, in-natura tal-addittiv kif ukoll il-proporzjon approssimattiv bejn il-piż tal-ħbub jew żrieragħ puri u l-piż totali għandhom jiġu indikati; u
(n)
fil-każ ta’ taħlitiet ta’ preservazzjoni tal-għelejjel li jikbru fiż-żona, rata ta’ ġerminazzjoni speċifika għall-komponenti tat-taħlita koperti mid-Direttiva 66/401/KEE li ma jikkonformawx mar-rekwiżiti ta’ ġerminazzjoni stabbiliti fl-Anness II ma’ dik id-Direttiva.
2. Fir-rigward tal-punt (k) ta’ paragrafu 1, għandu jkun biżżejjed li jiġu indikati l-komponenti tat-taħlitiet ta’ preservazzjoni maħsudin direttament kif previst fl-Artikolu 4(3).
3. Rigward il-punt (n) tal-paragrafu 1, għandu jkun biżżejjed li tiġi indikata medja ta’ dawn ir-rati ta’ ġerminazzjoni speċifiċi meħtieġa f’każ li l-għadd ta’ rati speċifiċi ta’ ġerminazzjoni biżżejjed jkun aktar minn ħamsa.
Artikolu 12
Monitoraġġ
Permezz ta’ monitoraġġ uffiċjali, l-Istati Membri għandhom jiżguraw il-konformità ma’ din id-Direttiva.
Artikolu 13
Rappurtar
L-Istati Membri għandhom jiżguraw li l-produtturi li joperaw fit-territorju tagħhom jirrapportaw, għal kull staġun, l-ammont ta’ taħtlitiet ta’ preservazzjoni mqiegħed fis-suq.
L-Istati Membri għandhom jirrapportaw, meta mitlubin, lill-Kummissjoni u lill-Istati Membri l-oħrajn, l-ammont ta’ taħlitiet ta’ preservazzjoni li tpoġġa fis-suq fit-territorju tagħhom.
Artikolu 14
Notifika lill-organizzazzjonijiet rikonoxxuti għar-riżorsi ġenetiċi tal-pjanti
L-Istati Membri għandhom jinnotifikaw, meta mitlubin, lill-Kummissjoni bl-awtoritajiet jew bl-organizzazzjonijiet għar-riżorsi ġenetiċi tal-pjanti rikonoxxuti għal dan l-għan mill-Istati Membri.
Artikolu 15
Evalwazzjoni
Il-Kummissjoni għandha tevalwa l-implimentazzjoni ta’ din id-Direttiva fil-31 ta’ Diċembru 2014.
Artikolu 16
Traspożizzjoni
1. L-Istati Membri għandhom idaħħlu fis-seħħ, sa mhux aktar tard mit-30 ta’ Novembru 2011, il-liġijiet, regolamenti u dispożizzjonijiet amministrattivi meħtieġa sabiex jikkonformaw ma’ din id-Direttiva. Huma għandhom jikkomunikaw minnufih it-test ta’ dawk id-dispożizzjonijiet u t-tabella ta’ korrelazzjoni bejn dawk id-dispożizzjonijiet u din id-Direttiva lill-Kummissjoni.
Meta l-Istati Membri jadottaw dawk id-dispożizzjonijiet, huma għandhom jinkludu referenza għal din id-Direttiva jew għandhom ikunu akkumpanjati minn tali referenza fl-okkażjoni tal-pubblikazzjoni uffiċjali tagħhom. L-Istati Membri għandhom jistabbilixxu kif għandha ssir tali referenza.
2. L-Istati Membri għandhom jikkomunikaw it-test tad-dispożizzjonijiet prinċipali tal-liġi nazzjonali li huma jadottaw fil-kamp kopert minn din id-Direttiva, lill-Kummissjoni.
Artikolu 17
Dħul fis-seħħ
Id-Direttiva għandha tidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara l-pubblikazzjoni tagħha f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Artikolu 18
Destinatarji
Din id-Direttiva hija indirizzata lill-Istati Membri.
Magħmul fi Brussell, it-30 ta’ Awwissu 2010.