DELEGIERTE VERORDNUNG (EU) Nr. 447/2012 DER KOMMISSION
vom 21. März 2012
zur Ergänzung der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 des Europäischen Parlaments und des Rates über Ratingagenturen durch Festlegung technischer Regulierungsstandards für die Bewertung der Normgerechtheit der Ratingmethoden
(Text von Bedeutung für den EWR)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 16. September 2009 über Ratingagenturen (1), insbesondere auf Artikel 21 Absatz 4 Buchstabe d,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Gemäß Artikel 8 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 muss eine Ratingagentur Ratingmethoden anwenden, die streng, systematisch und beständig sind und einer Validierung unterliegen, die auf historischen Erfahrungswerten, insbesondere Rückvergleichen, beruht.
(2)
Diese Verordnung ist notwendig, um Transparenz bei der Bewertung durch die mit der Verordnung (EU) Nr. 1095/2010 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 24. November 2010 zur Errichtung einer Europäischen Aufsichtsbehörde (Europäische Wertpapier- und Marktaufsichtsbehörde), zur Änderung des Beschlusses Nr. 716/2009/EG und zur Aufhebung des Beschlusses 2009/77/EG der Kommission (2) errichtete Europäische Wertpapier- und Marktaufsichtsbehörde (ESMA) sowie einheitliche Bestimmungen hinsichtlich der in Artikel 8 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 festgelegten Anforderungen zu gewährleisten.
(3)
Die ESMA muss bei der Prüfung von Anträgen auf Registrierung gemäß Artikel 15 der Verordnung bewerten, ob die Ratingagenturen die Bestimmungen von Artikel 8 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 erfüllen. Nach der Registrierung sollte die ESMA im Rahmen ihrer kontinuierlichen Aufsicht bewerten, ob die Ratingagenturen die Bestimmung von Artikel 8 Absatz 3 dauerhaft einhalten, und zwar immer dann, wenn sie eine solche Bewertung für erforderlich hält.
(4)
Gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 und insbesondere gemäß Artikel 23, dürfen die ESMA, die Kommission oder die Behörden der Mitgliedstaaten keinen Einfluss auf den Inhalt der Ratings oder die Methoden nehmen. Daher sollten in dieser Verordnung die Vorschriften für die Bewertung dieser Methoden festgelegt werden. Jedoch sollte nicht festgelegt werden, dass diese Behörden über die Genauigkeit eines anhand dieser Methoden erstellten Ratings entscheiden.
(5)
Gemäß Artikel 6 Absatz 2, wenn er in Verbindung mit Anhang I Abschnitt A Nummer 9 der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 gelesen wird, muss eine Ratingagentur eine Überprüfungsstelle schaffen, die für die regelmäßige Überprüfung ihrer Methoden, Modelle und grundlegenden Annahmen wie mathematische Annahmen oder Korrelationsannahmen und alle diese betreffenden bedeutenden Änderungen oder Modifikationen, sowie für die Überprüfung der Zweckmäßigkeit dieser Methoden, Modelle und grundlegenden Annahmen im Fall ihrer Verwendung oder vorgeschlagenen Verwendung im Hinblick auf die Bewertung neuer Finanzinstrumente, zuständig ist.
(6)
Diese Verordnung basiert auf den Entwürfen technischer Regulierungsstandards, die die ESMA der Kommission nach dem in Artikel 10 der Verordnung (EG) Nr. 1095/2010 festgelegten Verfahren zur Billigung vorgelegt hat.
(7)
Die ESMA hat zu den Entwürfen technischer Regulierungsstandards, auf denen diese Verordnung basiert, offene öffentliche Konsultationen durchgeführt, potenziell damit verbundene Kosten und Nutzen analysiert und die Stellungnahme der gemäß Artikel 37 der Verordnung (EG) Nr. 1095/2010 eingesetzten Interessengruppe Wertpapiere und Wertpapiermärkte eingeholt. Zusätzlich hat die ESMA im Mai 2011 eine Sondierung eingeleitet, um Informationen von den Marktteilnehmern einzuholen -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Gegenstand
Diese Verordnung legt die Bestimmungen fest, die der Bewertung, ob die Ratingmethoden den Anforderungen nach Artikel 8 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 genügen, zugrunde zu legen sind.
Artikel 2
Nachweis der Einhaltung
Ratingagenturen müssen der ESMA jederzeit nachweisen können, dass sie den Anforderungen nach Artikel 8 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 in Bezug auf die Anwendung von Ratingmethoden genügen.
Artikel 3
Bewertung der Einhaltung durch die ESMA
(1) Zusätzlich zur Bewertung, ob Ratingagenturen der Bestimmung von Artikel 8 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 in Bezug auf einen Antrag auf Registrierung nach Artikel 15 jener Verordnung genügt, prüft die ESMA, wenn sie es für zweckdienlich erachtet, ob jede Ratingagentur Artikel 8 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 kontinuierlich einhält.
(2) Bei der Bewertung, ob Ratingagenturen der Bestimmung von Artikel 8 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 1060/2009 genügen, verwendet die ESMA alle für die Bewertung des Verfahrens der Entwicklung, Billigung, Anwendung und Überprüfung von Ratingmethoden relevanten Angaben.
(3) Bei der Festlegung des angemessenen Bewertungsniveaus berücksichtigt die ESMA, ob eine Ratingmethode in der Vergangenheit bereits Konsistenz und Genauigkeit bei Bonitätsprognosen unter Beweis gestellt hat. Bei der Prüfung dieser Ratingmethode kann die ESMA ferner auf Validierungsmethoden wie geeignete Ausfall- und Übergangsstudien zurückgreifen.
Artikel 4
Bewertung, ob eine Ratingmethode streng ist
(1) Ratingagenturen wenden Ratingmethoden an, die
a)
klare und solide Kontrollen und Verfahren für ihre Entwicklung und die damit verbundenen Genehmigungen umfassen, die eine aussagekräftige Überprüfung und gegebenenfalls Änderung der Methoden ermöglichen;
b)
alle wichtigen Faktoren umfassen, die als für die Beurteilung der Bonität eines bewerteten Unternehmens oder Finanzinstruments relevant erachtet werden, was durch statistische Beweise, historische Erfahrungswerte oder Nachweise bestätigt wird;
c)
die im Modell abgebildete Beziehung zwischen den bewerteten Unternehmen oder Finanzinstrumenten mit demselben Risikofaktor und Risikofaktoren, für die die Ratingmethoden sensitiv sind, berücksichtigen;
d)
zuverlässige, relevante und qualitätsbezogene analytische Modelle, grundlegende Ratingannahmen und -kriterien einbeziehen.
(2) Ratingagenturen erstellen ein Verzeichnis mit eingehenden Erläuterungen zu folgenden Punkten hinsichtlich der eingesetzten Ratingmethoden für
a)
jeden qualitativen Faktor einschließlich des Umfangs der qualitativen Beurteilung für diesen Faktor;
b)
jeden quantitativen Faktor einschließlich Schlüsselvariablen, Datenquellen, grundlegenden Annahmen, Modellen und quantitativen Methoden.
(3) Die in Absatz 2 genannte ausführliche Erläuterung enthält insbesondere Folgendes:
a)
eine Erklärung zur Bedeutung jedes im Rahmen der Ratingmethode verwendeten qualitativen oder quantitativen Faktors, gegebenenfalls einschließlich einer Beschreibung und Begründung der diesen Faktoren zugewiesenen Gewichtungen und ihrer Auswirkungen auf Ratings;
b)
eine Bewertung des Verhältnisses zwischen den grundlegenden Annahmen der betreffenden Ratingmethode und den aus makroökonomischen oder Finanzdaten abgeleiteten kritischen Risikofaktoren und
c)
eine Bewertung des Verhältnisses zwischen den bei der Ratingmethode verwendeten grundlegenden Annahmen und der Volatilität der im Laufe der Zeit mit dieser Methode erstellten Ratings.
(4) Ratingagenturen wenden Ratingmethoden und die zugehörigen analytischen Modelle, bei den Ratings verwendeten grundlegenden Annahmen und Kriterien an, die die Erkenntnisse und Ergebnisse sofort übernehmen können, die bei einer internen Überprüfung oder einer Überprüfung im Rahmen der Überwachung durch eine oder mehrere der folgenden Personen oder Stellen gewonnen wurden:
a)
unabhängige Mitglieder des Verwaltungs- oder Aufsichtsorgans der Ratingagentur,
b)
die Überprüfungsstelle der Ratingagentur,
c)
andere an der Überwachung und Überprüfung der Ratingmethoden beteiligte relevante Personen oder Ausschüsse.
Artikel 5
Bewertung, ob eine Ratingmethode systematisch ist
(1) Ratingagenturen wenden Ratingmethoden und die zugehörigen analytischen Modelle, bei den Ratings verwendeten grundlegenden Annahmen und Kriterien an, die systematisch bei der Abgabe aller Ratings in einer bestimmten Anlageklasse oder in einem bestimmten Marktsegment angewendet werden, sofern kein sachlicher Grund dagegen spricht.
(2) Ratingagenturen wenden Ratingmethoden an, in die im Rahmen einer Überprüfung ihrer Zweckmäßigkeit gewonnene Erkenntnisse sofort einbezogen werden können.
Artikel 6
Bewertung, ob eine Ratingmethode beständig ist
Ratingagenturen wenden Ratingmethoden an, die so konzipiert und umgesetzt werden, dass sie
a)
weiter angewendet werden, sofern es keinen sachlichen Grund dafür gibt, dass die Ratingmethode geändert oder nicht mehr angewendet wird;
b)
die im Rahmen einer laufenden Überwachung oder Überprüfung gewonnenen Erkenntnisse sofort einbeziehen können, vor allem, wenn Änderungen struktureller makroökonomischer Bedingungen oder der Bedingungen an den Finanzmärkten sich auf die anhand dieser Methode abgegebenen Ratings auswirken könnten;
c)
Ratings unterschiedlicher Anlageklassen miteinander vergleichen können.
Artikel 7
Bewertung, ob eine Ratingmethode einer Validierung unterliegt, die auf historischen Erfahrungswerten, insbesondere Rückvergleichen, beruht
(1) Ratingagenturen wenden Ratingmethoden an, deren Trennschärfe durch quantitative Nachweise belegt ist.
(2) Ratingagenturen wenden Ratingmethoden an, die Folgendes beschreiben:
a)
die historische Aussagekraft und Prognosefähigkeit von Ratings, die unter Verwendung der relevanten Methoden über angemessene Zeiträume hinweg und für unterschiedliche Anlageklassen abgegeben wurden;
b)
das Ausmaß, in dem die im Ratingmodell verwendeten Annahmen von den tatsächlichen Ausfall- und Verlustquoten abweichen.
(3) Die Validierung einer Ratingmethode ist so konzipiert, dass
a)
die Sensitivität einer Ratingmethode in Bezug auf Änderungen der zugrunde liegenden Annahmen, einschließlich qualitativer oder quantitativer Faktoren, geprüft werden kann;
b)
eine adäquate und geeignete Bewertung historischer Ratings, die mithilfe dieser Ratingmethode abgegeben wurden, durchgeführt werden kann;
c)
zuverlässige Inputs, einschließlich der angemessenen Größe der Datenstichproben, verwendet werden;
d)
für jede bewertete Ratingkategorie (beispielsweise strukturierte Finanzinstrumente, Länder, Unternehmen, Finanzinstitute, Versicherungen, öffentliche Finanzen) die wichtigsten geografischen Gebiete der bewerteten Unternehmen oder Finanzinstrumente angemessen berücksichtigt werden.
(4) Eine Ratingagentur verfügt über Verfahren, mit denen sichergestellt wird, dass systemische Ratinganomalien, die bei Rückvergleichen deutlich werden, festgestellt und angemessen berücksichtigt werden.
(5) Das Verfahren zur Überprüfung der Ratingmethoden durch die Ratingagentur umfasst:
a)
regelmäßige Überprüfungen von Rating und Leistung der bewerteten Unternehmen und Finanzinstrumente,
b)
In-Sample und Out-of-Sample-Tests,
c)
historische Angaben zu Validierung oder Rückvergleichen.
Artikel 8
Freistellung
In Fällen, in denen nur begrenzte quantitative Nachweise für die Prognosefähigkeit einer Ratingmethode vorliegen, wird eine Ratingagentur von der Einhaltung des Artikels 7 dieser Verordnung freigestellt, wenn sie
a)
sicherstellt, dass die Ratingmethoden sensible Bonitätsprognosen ermöglichen;
b)
interne Verfahren einheitlich über längere Zeiträume und unterschiedliche Marktsegmente hinweg anwendet;
c)
über Verfahren verfügt, mit denen sichergestellt wird, dass systemische Ratinganomalien, die bei Rückvergleichen deutlich werden, festgestellt und angemessen berücksichtigt werden.
Artikel 9
Inkrafttreten
Diese Verordnung tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 21. März 2012
REGOLAMENT TA’ DELEGA TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 447/2012
tal-21 ta’ Marzu 2012
li jissupplimenta r-Regolament (KE) Nru 1060/2009 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill dwar aġenziji li jiggradaw il-kreditu billi jistabbilixxi standards tekniċi regolatorji għall-valutazzjoni tal-konformità tal-metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu
(Test b’relevanza għaż-ŻEE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament (KE) Nru 1060/2009 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-16 ta’ Settembru 2009 dwar l-aġenziji li jiggradaw il-kreditu (1), u b’mod partikolari l-punt (d) tal-Artikolu 21(4) tiegħu,
Billi:
(1)
L-Artikolu 8(3) tar-Regolament (KE) Nru 1060/2009 jeħtieġ li aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu tuża metodoloġiji tal-klassifikazzjoni li huma rigorużi, sistematiċi, kontinwi u soġġetti għal validazzjoni bbażata fuq l-esperjenza storika, inkluż l-ittestjar retrospettiv.
(2)
Dan ir-Regolament huwa meħtieġ biex tkun żgurata t-trasparenza fil-valutazzjoni mwettqa mill-Awtorità Ewropea tat-Titoli u s-Swieq (AETS) stabbilita bir-Regolament (UE) Nru 1095/2010 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-24 ta’ Novembru 2010 li jistabbilixxi Awtorità Superviżorja Ewropea (Awtorità Ewropea tat-Titoli u s-Swieq) u li jemenda d-Deċiżjoni Nru 716/2009/KE u jħassar id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2009/77/KE (2) u regoli uniformi rigward ir-rekwiżiti stipulati fl-Artikolu 8(3) tar-Regolament (KE) Nru 1060/2009.
(3)
L-AETS għandha tivvaluta l-konformità tal-aġenziji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu mad-dispożizzjoni tal-Artikolu 8(3) tar-Regolament (KE) Nru 1060/2009 meta teżamina l-applikazzjonijiet għar-reġistrazzjoni skont l-Artikolu 15 ta’ dak ir-Regolament. Wara r-reġistrazzjoni l-AETS għandha tivvaluta bħala parti mis-superviżjoni kontinwa tagħha l-konformità kontinwa tal-aġenziji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu mad-dispożizzjoni tal-Artikolu 8(3) kull meta tqis li dik l-valutazzjoni hija meħtieġa.
(4)
Ir-Regolament (KE) Nru 1060/2009, partikolarment l-Artikolu 23 tiegħu, ma jippermettix lill-AETS, lill-Kummissjoni jew lil kwalunkwe awtorità pubblika ta’ xi Stat Membru jintervjenu fil-kontenut jew fil-metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu. Għalhekk, dan ir-Regolament għandu jistipula r-regoli li bihom dawk il-metodoloġiji għandhom jiġu vvalutati iżda ma għandhomx jipprovdu li dawk l-awtoritajiet jiddeċiedu dwar l-eżattezza tal-klassifikazzjoni tal-kreditu prodotta minn dawk il-metodoloġiji.
(5)
l-Artikolu 6(2), meta jinqara flimkien mal-Punt 9 tat-Taqsima A tal-Anness I għar-Regolament (KE) Nru 1060/2009, jeħtieġ li aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tistabbilixxi funzjoni ta’ reviżjoni responsabbli biex tirrivedi perijodikament il-metodoloġiji, il-mudelli u s-suppożizzjonijiet prinċipali tal-klassifikazzjoni tagħha, bħas-suppożizzjonijiet matematiċi jew korrelattivi, u kwalunkwe bidla jew modifika sinifikanti fihom kif ukoll l-adegwatezza ta’ dawk il-metodoloġiji, il-mudelli u s-suppożizzjonijiet prinċipali tal-klassifikazzjoni fejn dawn jintużaw jew huma intenzjonati biex jintużaw għall-valutazzjoni ta’ strumenti finanzjarji ġodda.
(6)
Dan ir-Regolament huwa bbażat fuq l-abbozz tal-istandards tekniċi regolatorji sottomess mill-AETS lill-Kummissjoni għall-approvazzjoni mill-Kummissjoni skont il-proċedura stabbilita fl-Artikolu 10 tar-Regolament (UE) Nru 1095/2010.
(7)
L-AETS wettqet konsultazzjonijiet pubbliċi miftuħa dwar l-abbozz tal-istandards tekniċi regolatorji li fuqhom huwa bbażżat dan ir-Regolament, analizzat l-ispejjeż u l-benefiċċji potenzjali relatati u talbet l-opinjoni tal-Grupp tal-Partijiet Interessati tat-Titoli u s-Swieq stabbilit skont l-Artikolu 37 tar-Regolament (UE) Nru 1095/2010. Barra minn hekk, f’Mejju 2011 l-AETS nediet sejħa għal evidenza sabiex tiġbor informazzjoni mill-parteċipanti fis-suq,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Suġġett
Dan ir-Regolament jistabbilixxi r-regoli li għandhom jintużaw fil-valutazzjoni tal-konformità tal-metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu mar-rekwiżiti stabbiliti fl-Artikolu 8(3) tar-Regolament (KE) Nru 1060/2009.
Artikolu 2
Dimostrazzjoni ta’ konformità
Aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha f’kull ħin tkun kapaċi turi lill-AETS il-konformità tagħha mar-rekwiżiti stabbiliti fl-Artikolu 8(3) tar-Regolament (KE) Nru 1060/2009 rigward l-użu tal-metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu.
Artikolu 3
Valutazzjoni tal-konformità mill-AETS
1. Minbarra li teżamina l-konformità tal-aġenziji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu mad-dispożizzjoni tal-Artikolu 8(3) tar-Regolament (KE) Nru 1060/2009 fir-rigward ta’ applikazzjoni għar-reġistrazzjoni skont l-Artikolu 15 ta’ dak ir-Regolament, l-AETS għandha teżamina l-konformità ta’ kull aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu mal-Artikolu 8(3) tar-Regolament (KE) Nru 1060/2009 fuq bażi kontinwa, kif tqis xierqa.
2. Meta teżamina l-konformità tal-aġenziji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu mad-dispożizzjoni tal-Artikolu 8(3) tar-Regolament (KE) Nru 1060/2009 l-AETS għandha tuża l-informazzjoni kollha rilevanti biex tivvaluta l-proċess tal-iżvilupp, l-approvazzjoni, l-użu u r-reviżjoni tal-metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu.
3. Fid-determinazzjoni tal-livell xieraq tal-valutazzjoni, l-AETS għandha tikkunsidra jekk il-metodoloġijia tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandhiex storja demostrabbli ta’ konsistenza u akkuratezza fil-previżjoni tal-affidabbiltà kreditizja u tista’ tikkunsidra l-metodi ta’ validazzjoni bħal studji adatti ta’ inadempjenzi jew tranżizzjonijiet imfassla biex jittestjaw li metodoloġija speċifika.
Artikolu 4
Valutazzjoni li metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu hija rigoruża
1. Aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tuża u tapplika metodoloġiji tal-klassifikazzjoni li:
(a)
jinkludu kontrolli u proċessi ċari u robusti tal-iżviluppi tagħhom u approvazzjonijiet relatati li jippermettu rikors xieraq;
(b)
tinkorpora l-fatturi motivaturi kollha meqjusa relevanti fid-determinazzjoni tal-affidabbiltà kreditizja ta’ entità kklassifikata jew strument finanzjarju li għandu jkun sostnut minn statistika, esperjenza storika jew evidenza;
(c)
tikkunsidra r-relazzjoni simulata bejn entitajiet ikklassifikati jew strumenti finanzjarji bl-istess fattur ta’ riskju u l-fatturi ta’ riskju li metodoloġiji tal-klassifikazzjoni kreditu huma sensittivi għalihom;
(d)
tinkorpora mudelli analitiċi affidabbli, relevanti u relatati mal-kwalità, suppożizzjonijiet prinċipali tal-klassifikazzjoni tal-kreditu u kriterji fejn dawn huma stabbiliti.
2. Aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha telenka u tipprovdi spjegazzjoni dettaljata tal-punti li ġejjin fir-rigward tal-metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu użati fir-rigward ta’:
(a)
kull fattur kwalitattiv, inkluż l-ambitu tal-ġudizzju kwalitattiv għal dak il-fattur;
(b)
kull fattur kwantitattiv, inkluż il-varjabbli prinċipali, is-sorsi tad-dejta, is-suppożizzjonijiet prinċipali, il-mudellar u t-tekniki kwantitattivi.
3. L-informazzjoni dettaljata msemmija fil-paragrafu 2 għandha tinkludi dan li ġej:
(a)
dikjarazzjoni tal-importanza ta’ kull fattur kwalitattiv jew kwantitattiv użat fil-metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu inklużi, fejn relevanti, deskrizzjoni ta’ u ġustifikazzjoni għall-ippiżar relatat assenjat lil dawk il-fatturi u l-impatt tagħhom fuq il-klassifikazzjonijiet tal-kreditu;
(b)
valutazzjoni tar-relazzjoni bejn is-suppożizzjonijiet prinċipali użati f’dik il-metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu u l-fatturi kritiċi tar-riskju derivati mid-dejta makroekonomika u finanzjarja; kif ukoll
(c)
valutazzjoni tar-relazzjoni bejn is-suppożizzjonijiet prinċipali użati fil-metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu u l-volatilità tal-klassifikazzjoni tal-kreditu prodotti minn dik il-metodoloġija tul iż-żmien.
4. Aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tuża metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu u l-mudelli analitiċi assoċjati tagħhom, is-suppożizzjonijiet prinċipali tal-klassifikazzjoni tal-kreditu u l-kriterji li jinkorporaw fil-pront is-sejbiet jew ir-riżultati minn reviżjoni interna jew minn reviżjoni ta’ monitoraġġ imwettqa minn wieħed jew aktar mis-segwenti:
(a)
il-membri indipendenti tal-bord amministrattiv jew superviżorju tal-aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu;
(b)
il-funzjoni tar-reviżjoni tal-aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu;
(c)
kwalunkwe persuna jew kumitat rilevanti ieħor involut fil-monitoraġġ u r-reviżjoni tal-metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu.
Artikolu 5
Valutazzjoni li metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu hija sistematika
1. Aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tuża metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu u l-mudelli analitiċi assoċjati magħha, is-suppożizzjonijiet prinċipali tal-klassifikazzjoni tal-kreditu u l-kriterji li huma applikati sistematikament fil-formulazzjoni tal-klassifikazzjonijiet kollha tal-kreditu fi klassi partikolari ta’ assi jew segment tas-suq sakemm ma jkunx hemm raġuni oġġettiva biex titbiegħed minnhom.
2. Aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tuża metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu li tkun kapaċi tinkorpora fil-pront is-sejbiet minn kwalunkwe reviżjoni tal-adegwatezza tagħha.
Artikolu 6
Valutazzjoni li metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu hija kontinwa
Aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tuża metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu li huma mfassla u implimentati b’mod li jippermettu li:
(a)
jibqgħu jintużaw sakemm ma jkunx hemm raġuni oġġettiva biex il-metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu tinbidel jew titwaqqaf;
(b)
ikunu kapaċi jinkorporaw fil-pront kwalunkwe sejba mill-monitoraġġ jew ir-reviżjoni kontinwa, partikolarment fejn bidliet strutturali makroekonomiċi jew fil-kundizzjonijiet tas-suq finanzjarju jkunu kapaċi jaffettwaw il-klassifikazzjonijiet tal-kreditu prodotti minn dik il-metodoloġija;
(c)
jipparagunaw il-klassifikazzjonijiet tal-kreditu bejn il-klassijiet differenti ta’ assi.
Artikolu 7
Valutazzjoni li metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu hija suġġetta għal validazzjoni bbażata fuq l-esperjenza storika, inkluż l-ittestjar retrospettiv
1. Aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tuża metodoloġiji tal-klassifikazzjonijiet tal-kreditu li huma sostnuti minn evidenza kwantitattiva tal-kapaċità diskriminatorja tal-metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu.
2. Aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tuża metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu li jiddeskrivu dan li ġej:
(a)
ir-robustezza storika u l-kapaċità predittiva tal-klassifikazzjonijiet tal-kreditu maħruġa bl-użu tal-metodoloġija rilevanti fuq orizzonti ta’ żmien xierqa u bejn klassijiet differenti ta’ assi;
(b)
il-grad sa fejn is-suppożizzjonijiet użati fil-mudell tal-klassifikazzjoni jiddevjaw mir-rati reali ta’ inadempjenzi u telf.
3. Il-validazzjoni ta’ metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tkun ddisinjata biex:
(a)
teżamina s-sensittività ta’ metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għal bidliet fi kwalunkwe mis-suppożizzjonijiet sottostanti tagħha, inklużi fatturi kwalitattivi jew kwantitattivi;
(b)
twettaq valutazzjoni adegwata u xierqa tal-klassifikazzjonijiet tal-kreditu storiċi prodotti permezz ta’ dik il-metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu;
(c)
tuża inputs affidabbli, inklużi d-daqs xieraq tal-kampjuni tad-dejta;
(d)
tqis kif xieraq iż-żoni ġeografiċi prinċipali tal-entitajiet jew l-istrumenti finanzjarji kklassifikati għal kull kategorija ta’ klassifikazzjoni tal-kreditu bħal finanzjamenti struturati, sovrani, korporattivi, istituzzjonijiet finanzjarji, assigurazzjonijiet, finanzi pubbliċi.
4. Aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha jkollha proċessi stabbiliti li jiżguraw li anomaliji sistematiċi fil-klassifikazzjoni tal-kreditu enfasizzati mill-ittestjar retrospettiv jiġu identifikati u indirizzati kif xieraq.
5. Fil-proċess ta’ reviżjoni tal-metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu, aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tinkludi:
(a)
reviżjonijiet regolari tal-klassifikazzjoni tal-kreditu u l-prestazzjoni fuq entitajiet u strumenti finanzjarji kklassifikati;
(b)
ittestjar mill-kampjun u barra mill-kampjun;
(c)
informazzjoni storika dwar il-validazzjoni jew l-ittestjar retrospettiv.
Artikolu 8
Eżenzjoni
F’każijiet fejn hemm evidenza kwantitattiva limitata biex isostni l-kapaċità predittiva ta’ metodoloġija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu, aġenzija tal-klassifikazzjoni tal-kreditu għandha tkun eżentata milli tikkonforma mal-Artikolu 7 ta’ dan ir-Regolament jekk:
(a)
tiżgura li l-metodoloġiji tal-klassifikazzjoni tal-kreditu huma bassara sensibbli tal-affidabbiltà kreditizja;
(b)
tapplika proċeduri interni b’mod konsistenti u tul iż-żmien u fis-segmenti kollha differenti tas-suq;
(c)
ikollha proċessi fis-seħħ biex tiżgura dawk l-anomaliji sistematiċi fil-klassifikazzjoni tal-kreditu enfasizzati mill-ittestjar retrospettiv jiġu identifikati u indirizzati kif xieraq.
Artikolu 9
Dħul fis-seħħ
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fl-20 jum wara l-pubblikazzjoni tiegħu f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, il-21 ta’ Marzu 2012.