DURCHFÜHRUNGSBESCHLUSS DER KOMMISSION
vom 10. Februar 2012
mit Bestimmungen zu den nationalen Übergangsplänen gemäß der Richtlinie 2010/75/EU des Europäischen Parlaments und des Rates über Industrieemissionen
(Bekanntgegeben unter Aktenzeichen K(2012) 612)
(Text von Bedeutung für den EWR)
(2012/115/EU)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Richtlinie 2010/75/EU des Europäischen Parlaments und des Rates vom 24. November 2010 über Industrieemissionen (integrierte Vermeidung und Verminderung der Umweltverschmutzung) (1), insbesondere auf Artikel 41 Buchstabe b,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Gemäß Artikel 32 der Richtlinie 2010/75/EU können die Mitgliedstaaten im Zeitraum vom 1. Januar 2016 bis zum 30. Juni 2020 für bestimmte Feuerungsanlagen einen nationalen Übergangsplan erstellen und durchführen, der sich auf die Emissionen eines oder mehrerer der folgenden Schadstoffe erstreckt: Stickstoffoxide, Schwefeldioxid und Staub. Bei Gasturbinen werden nur die Stickstoffoxidemissionen in den Plan einbezogen.
(2)
Die von dem nationalen Übergangsplan erfassten Feuerungsanlagen können in Bezug auf Schadstoffe, auf die sich der Plan erstreckt, von der Einhaltung der in Artikel 30 Absatz 2 der Richtlinie 2010/75/EU genannten Emissionsgrenzwerte oder gegebenenfalls der in Artikel 31 der Richtlinie genannten Schwefelabscheidegrade freigestellt werden.
(3)
Es müssen Durchführungsbestimmungen erlassen werden, um eine einheitliche Anwendung von Artikel 32 der Richtlinie 2010/75/EU zu gewährleisten.
(4)
Die in diesem Beschluss vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des mit Artikel 75 Absatz 1 der Richtlinie 2010/75/EU eingesetzten Ausschusses -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
In die nationalen Übergangspläne einzubeziehende Feuerungsanlagen
In einen nationalen Übergangsplan werden nach Maßgabe der ausführlichen Bestimmungen von Abschnitt 1 des Anhangs dieses Beschlusses nur unter Kapitel III der Richtlinie 2010/75/EU fallende Feuerungsanlagen einbezogen, wobei die Bestimmungen von Artikel 32 Absatz 1 und die Aggregationsregeln von Artikel 29 der Richtlinie berücksichtigt werden.
Artikel 2
Inhalt der nationalen Übergangspläne
(1) Jeder nationale Übergangsplan enthält die folgenden Angaben gemäß Abschnitt 2 des Anhangs:
a)
ein Verzeichnis aller in den Plan einbezogenen Feuerungsanlagen, einschließlich aller relevanten Angaben zu deren Betriebsmerkmalen;
b)
den errechneten Beitrag jeder einzelnen Feuerungsanlage zu den Emissionsobergrenzen für 2016 und 2019;
c)
eine Tabelle mit den Emissionsobergrenzen für jeden der vom Plan erfassten Schadstoffe für die Jahre 2016, 2017, 2018, 2019 und das erste Halbjahr 2020;
d)
die Einzelheiten der Berechnung dieser Emissionsobergrenzen.
Darüber hinaus enthält der nationale Übergangsplan folgende Angaben:
a)
eine Beschreibung des Verfahrens, nach dem die Durchführung des Plans überwacht und der Kommission diesbezüglich Bericht erstattet werden soll;
b)
ein Verzeichnis der Maßnahmen, mit denen gewährleistet werden soll, dass alle in den Plan einbezogenen Feuerungsanlagen spätestens am 1. Juli 2020 die in Anhang V der Richtlinie 2010/75/EU festgelegten Emissionsgrenzwerte einhalten.
(2) Für die Zwecke von Absatz 1 Unterabsatz 1 Buchstabe a verwenden die Mitgliedstaaten die Vorlage gemäß Tabelle A.1 in Anlage A des Anhangs dieses Beschlusses.
Für die Zwecke von Absatz 1 Unterabsatz 1 Buchstabe c verwenden die Mitgliedstaaten die Vorlage gemäß Tabelle B.3 in Anlage B des Anhangs dieses Beschlusses.
Artikel 3
Festsetzung von Emissionsobergrenzen in den nationalen Übergangsplänen
(1) Für die Zwecke von Artikel 32 Absatz 3 der Richtlinie 2010/75/EU werden die Emissionsobergrenzen nach den in Abschnitt 3 des Anhangs dieses Beschlusses dargestellten Methoden berechnet.
(2) Die Mitgliedstaaten verwenden die Vorlage gemäß Tabelle B.1 in Anlage B des Anhangs dieses Beschlusses, um die einschlägigen Emissionsgrenzwerte, die Mindest-Schwefelabscheidegrade, die errechneten Beiträge jeder Feuerungsanlage zu den Emissionsobergrenzen für 2016 und die Gesamtemissionsobergrenzen von 2016 darzustellen.
In folgenden Fällen machen die Mitgliedstaaten in der Spalte „Anmerkungen“ der Vorlage zusätzliche Angaben zu den für die Berechnung verwendeten Emissionsgrenzwerten:
a)
im Falle, dass in den Anmerkungen zu den Tabellen C.1 und C.2 in Anlage C des Anhangs aufgeführte Emissionsgrenzwerte verwendet wurden;
b)
im Falle, dass in Anlagen verschiedene Brennstofftypen verwendet werden oder Anlagen aus einer Kombination verschiedener Anlagentypen bestehen.
(3) Die Mitgliedstaaten verwenden die Vorlage gemäß Tabelle B.2 in Anlage B des Anhangs dieses Beschlusses, um die einschlägigen Emissionsgrenzwerte, die Mindest-Schwefelabscheidegrade, die errechneten Beiträge jeder Feuerungsanlage zu den Emissionsobergrenzen für 2019 und die Gesamtemissionsobergrenzen von 2019 darzustellen.
In folgenden Fällen machen die Mitgliedstaaten in der Spalte „Anmerkungen“ der Vorlage zusätzliche Angaben zu den für die Berechnung verwendeten Emissionsgrenzwerten:
a)
im Falle, dass in den Anmerkungen zu den Tabellen D.1 und D.2 in Anlage D des Anhangs dieses Beschlusses aufgeführte Emissionsgrenzwerte verwendet wurden;
b)
im Falle, dass in Anlagen verschiedene Brennstofftypen verwendet werden oder Anlagen aus einer Kombination verschiedener Anlagentypen bestehen.
Artikel 4
Durchführung des nationalen Übergangsplans
Gemäß Artikel 32 Absatz 5 Unterabsätze 2 und 3 der Richtlinie 2010/75/EU darf ein Mitgliedstaat seinen nationalen Übergangsplan erst durchführen, nachdem dieser von der Kommission akzeptiert wurde.
Artikel 5
Spätere Änderungen des nationalen Übergangsplans
(1) Die Mitgliedstaaten errichten einen Mechanismus, mit dem sich relevante Änderungen feststellen lassen, die an unter den nationalen Übergangsplan fallenden Anlagen vorgenommen wurden und sich auf die geltenden Emissionsobergrenzen auswirken könnten.
(2) Für die Zwecke von Artikel 32 Absatz 6 der Richtlinie 2010/75/EU unterrichten die Mitgliedstaaten die Kommission nach Maßgabe von Abschnitt 4 des Anhangs dieses Beschlusses über alle späteren Änderungen des Plans, die sich auf die geltenden Emissionsobergrenzen auswirken.
Artikel 6
Überwachung der Einhaltung, Abhilfemaßnahmen und Berichterstattung an die Kommission
(1) Für die Zwecke von Artikel 32 Absatz 4 der Richtlinie 2010/75/EU überwachen die zuständigen Behörden die Stickstoffoxid-, Schwefeldioxid- und Staubemissionen jeder unter den nationalen Übergangsplan fallenden Feuerungsanlage, indem sie die Überwachungs- oder Berechnungsdaten der Betreiber der Feuerungsanlagen überprüfen.
(2) Die Mitgliedstaaten tragen dafür Sorge, dass die Stickstoffoxid-, Schwefeldioxid- und Staubemissionen der unter den nationalen Übergangsplan fallenden Feuerungsanlagen auf ein Niveau begrenzt bleiben, das die Einhaltung der Emissionsobergrenzen ermöglicht. Besteht die Gefahr, dass Emissionsobergrenzen nicht eingehalten werden, so treffen die Mitgliedstaaten die erforderlichen Maßnahmen, um Emissionen, die diese Obergrenzen überschreiten, zu verhindern.
(3) Mitgliedstaaten, die einen nationalen Übergangsplan durchführen, übermitteln der Kommission jedes Jahr innerhalb von zwölf Monaten für alle in den Plan einbezogenen Feuerungsanlagen die in Artikel 72 Absatz 3 der Richtlinie 2010/75/EU aufgeführten, für alle Anlagen zu meldenden Angaben.
Artikel 7
Dieser Beschluss ist an die Mitgliedstaaten gerichtet.
Geschehen zu Brüssel am 10. Februar 2012.
DEĊIŻJONI TA’ IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI
tal-10 ta’ Frar 2012
li tistabbilixxi regoli dwar il-pjanijiet nazzjonali tranżizzjonali msemmija fid-Direttiva 2010/75/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill dwar l-emissjonijiet industrijali
(notifikata bid-dokument numru C(2012) 612)
(Test b’relevanza għaż-ŻEE)
(2012/115/UE)
Il-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat id-Direttiva 2010/75/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-24 ta’ Novembru 2010 dwar l-emissjonijiet industrijali (il-prevenzjoni u l-kontroll integrati tat-tniġġis) (1), u b’mod partikolari l-Artikolu 41(b) tagħha,
Billi:
(1)
L-Artikolu 32 tad-Direttiva 2010/75/UE jipprovdi li, matul il-perjodu mill-1 ta’ Jannar 2016 sat-30 ta’ Ġunju 2020, l-Istati Membri jistgħu jfasslu u jimplimentaw pjan nazzjonali tranżizzjonali li jkopri impjanti ta’ kombustjoni partikolari, li għalihom, il-pjan għandu jkopri emissjonijiet ta’ waħda jew aktar minn dawn is-sustanzi niġġiesa: ossidi tan-nitroġenu, diossidu tal-kubrit u trab. Għat-turbini tal-gass, l-emissjonijiet tal-ossidu tan-nitroġenu biss għandhom ikunu koperti mill-pjan.
(2)
L-impjanti ta’ kombustjoni koperti mill-pjan nazzjonali tranżizzjonali jistgħu jiġu eżentati mill-konformità mal-valuri għal-limitu ta’ emissjonijiet imsemmija fl-Artikolu 30(2) tad-Direttiva 2010/75/UE għas-sustanzi niġġiesa li huma suġġetti għall-pjan jew, fejn applikabbli, mar-rati ta’ desulfurizzazzjoni msemmija fl-Artikolu 31 tad-Direttiva 2010/75/UE.
(3)
Sabiex tiġi żgurata implimentazzjoni b’mod uniformi tal-Artikolu 32 tad-Direttiva 2010/75/UE, għandhom jiġu adottati regoli ta’ implimentazzjoni.
(4)
Il-miżuri provduti f’din id-Deċiżjoni huma skont l-opinjoni tal-Kumitat stabbilit bl-Artikolu 75(1) tad-Direttiva 2010/75/UE,
ADOTTAT DIN ID-DEĊIŻJONI:
Artikolu 1
L-impjanti ta’ kombustjoni li għandhom jiġu inklużi fil-pjanijiet nazzjonali tranżizzjonali
Skont id-dispożizzjonijiet dettaljati stabbiliti fit-Taqsima 1 tal-Anness għal din id-Deċiżjoni, il-pjanijiet nazzjonali tranżizzjonali għandhom jinkludu biss impjanti sħaħ ta’ kombustjoni li huma koperti mill-Kapitolu III tad-Direttiva 2010/75/UE, fejn jitqiesu d-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 32(1) u r-regoli ta’ aggregazzjoni previsti fl-Artikolu 29 tad-Direttiva 2010/75/UE.
Artikolu 2
Il-kontenut tal-pjanijiet nazzjonali tranżizzjonali
1. Kull pjan nazzjonali tranżizzjonali għandu jinkludi din l-informazzjoni li ġejja, skont it-Taqsima 2 tal-Anness għal din id-Deċiżjoni:
(a)
lista tal-impjanti ta’ kombustjoni kollha li huma koperti mill-pjan, inkluż l-informazzjoni rilevanti kollha dwar il-karatteristiċi operazzjonali tagħhom;
(b)
l-ammont ikkalkulat ta’ emissjonijiet minn kull impjant ta’ kombustjoni individwali għal-limiti massimi ta’ emissjoni għas-snin 2016 u 2019;
(c)
tabella li turi l-limiti massimi ta’ emissjoni għal kull waħda mis-sustanzi niġġiesa li huma koperti mill-pjan għas-snin 2016, 2017, 2018, 2019 u għall-ewwel semestru tas-sena 2020;
(d)
id-dettalji tal-kalkolu ta’ dawk il-limiti massimi ta’ emissjoni.
Barra minn hekk, il-pjan nazzjonali tranżizzjonali għandu jinkludi din l-informazzjoni:
(a)
deskrizzjoni ta’ kif l-implimentazzjoni tal-pjan tkun se tiġi mmonitorjata u rrappurtata lill-Kummissjoni;
(b)
lista tal-miżuri li għandhom jiġu applikati biex jiġi żgurat li l-impjanti kollha ta’ kombustjoni li huma inklużi fil-pjan ikunu konformi, sa mhux aktar tard mill-1 ta’ Lulju 2020, mal-valuri ta’ limiti massimi ta’ emissjoni applikabbli stabbiliti fl-Anness V għad-Direttiva 2010/75/UE.
2. Għall-finijiet tal-punt (a) tal-ewwel subparagrafu tal-paragrafu 1, l-Istati Membri għandhom jużaw il-mudell ipprovdut fit-Tabella A.1 fl-Appendiċi A tal-Anness għal din id-Deċiżjoni.
Għall-finijiet tal-punt (c) tal-ewwel subparagrafu tal-paragrafu 1, l-Istati Membri għandhom jużaw il-mudell ipprovdut fit-Tabella B.3 fl-Appendiċi B tal-Anness għal din id-Deċiżjoni.
Artikolu 3
L-iffissar tal-limiti massimi ta’ emissjoni fil-pjanijiet nazzjonali tranżizzjonali
1. Għall-finijiet tal-Artikolu 32(3) tad-Direttiva 2010/75/UE, il-limiti massimi ta’ emissjoni għandhom jiġu kkalkulati bil-metodi stabbiliti fit-Taqsima 3 tal-Anness għal din id-Deċiżjoni.
2. L-Istati Membri għandhom jużaw il-mudell ipprovdut fit-Tabella B.1 fl-Appendiċi B tal-Anness għal din id-Deċiżjoni biex jippreżentaw il-valuri ta’ limiti massimi ta’ emissjoni u r-rati minimi ta’ desulfurizzazzjoni rilevanti, l-ammont ikkalkulat ta’ emissjonijiet minn kull impjant ta’ kombustjoni għal-limiti massimi ta’ emissjoni għas-sena 2016 u t-total tal-limiti massimi ta’ emissjoni għas-sena 2016.
Fil-każijiet li ġejjin, l-Istati Membri għandhom jipprovdu, fil-kolonna tal-mudell intitolata “kummenti”, informazzjoni addizzjonali dwar il-valuri ta’ limiti massimi ta’ emissjoni li ntużaw għall-kalkolu:
(a)
fejn ikunu ntużaw il-valuri ta’ limiti massimi ta’ emissjoni msemmija fin-Noti għat-Tabelli C.1 u C.2 fl-Appendiċi C tal-Anness għal din id-Deċiżjoni;
(b)
fejn l-impjanti jużaw diversi tipi ta’ karburanti jew ikunu komposti minn taħlita ta’ diversi tipi ta’ impjanti.
3. L-Istati Membri għandhom jużaw il-mudell ipprovdut fit-Tabella B.2 fl-Appendiċi B tal-Anness għal din id-Deċiżjoni biex jippreżentaw il-valuri ta’ limiti massimi ta’ emissjoni u r-rati minimi ta’ desulfurizzazzjoni rilevanti, l-ammont ikkalkulat ta’ emissjonijiet minn kull impjant ta’ kombustjoni għal-limiti massimi ta’ emissjoni għas-sena 2019 u t-total tal-limiti massimi ta’ emissjoni għas-sena 2019.
Fil-każijiet li ġejjin, l-Istati Membri għandhom jipprovdu, fil-kolonna tal-mudell intitolata “kummenti”, informazzjoni addizzjonali dwar il-valuri ta’ limiti massimi ta’ emissjoni li ntużaw għall-kalkolu:
(a)
fejn ikunu ntużaw il-valuri ta’ limiti massimi ta’ emissjoni msemmija fin-Noti għat-Tabelli D.1 u D.2 fl-Appendiċi D tal-Anness għal din id-Deċiżjoni;
(b)
fejn l-impjanti jużaw diversi tipi ta’ karburanti jew ikunu komposti minn taħlita ta’ diversi tipi ta’ impjanti.
Artikolu 4
L-implimentazzjoni tal-pjan nazzjonali tranżizzjonali
Skont it-tieni u t-tielet subparagrafi tal-Artikolu 32(5) tad-Direttiva 2010/75/UE, Stat Membru jista’ jimplimenta l-pjan nazzjonali tranżizzjonali tiegħu fil-każ biss li dan ikun ġie aċċettat mill-Kummissjoni.
Artikolu 5
Tibdil sussegwenti għall-pjan nazzjonali tranżazzjonali
1. L-Istati Membri għandhom jistabbilixxu mekkaniżmu li permezz tiegħu jkun jista’ jiġi identifikat kwalunwe tibdil rilevanti fl-impjanti tal-kombustjoni li huma koperti mill-pjan nazzjonali tranżizzjonali, u li jista’ jaffettwa l-limiti massimi ta’ emissjoni applikabbli.
2. Għall-finijiet tal-Artikolu 32(6) tad-Direttiva 2010/75/UE, l-Istati Membri għandhom jinfurmaw lill-Kummissjoni bi kwalunkwe tibdil sussegwenti fil-pjan li jaffettwa l-limiti massimi ta’ emissjoni applikabbli, skont it-Taqsima 4 tal-Anness għal din id-Deċiżjoni.
Artikolu 6
Monitoraġġ tal-konformità, azzjoni ta’ rimedju u rappurtar lill-Kummissjoni
1. Għall-finijiet tal-artikolu 32(4) tad-Direttiva 2010/75/UE, l-awtoritajiet kompetenti għandhom jimmonitorjaw l-emissjonijiet ta’ ossidi tan-nitroġenu, diossidu tal-kubrit u trab minn kull impjant ta’ kombustjoni li jkun kopert mill-pjan nazzjonali tranżizzjonali, billi jivverifika d-dejta tal-monitoraġġ jew tal-kalkolu tal-operaturi tal-impjanti ta’ kombustjoni.
2. L-Istati Membri għandhom jiżguraw li l-emissjonijiet ta’ ossidi tan-nitroġenu, diossidu tal-kubrit u trab mill-impjanti ta’ kombustjoni li jkunu koperti mill-pjan nazzjonali tranżizzjonali jkunu limitati għal ammont li jippermetti ż-żamma ta’ konformità mal-limiti massimi ta’ emissjoni. Fejn ikun hemm riskju ta’ nuqqas ta’ konformità mal-limiti massimi ta’ emissjoni, l-Istati Membri għandhom jieħdu l-miżuri neċessarji biex jipprevjenu l-emissjonijiet milli jeċċedu dawk il-limiti massimi.
3. L-Istati Membri li jimplimentaw pjan nazzjonali tranżizzjonali għandhom jirrappurtaw lill-Kummissjoni kull sena, fi żmien 12-il xahar, id-dejta elenkata fl-Artikolu 72(3) tad-Direttiva 2010/75/UE għal kull wieħed mill-impjanti ta’ kombustjoni kollha li huma inklużi fil-pjan.
Artikolu 7
Din id-Deċiżjoni hija indirizzata lill-Istati Membri.
Magħmul fi Brussell, l-10 ta’ Frar 2012.