BESCHLUSS DES RATES vom 26. Mai 1997 über den Informationsaustausch betreffend die Hilfen für die freiwillige Rückkehr von Drittstaatsangehörigen (97/340/JI)
DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION -
gestützt auf den Vertrag über die Europäische Union, insbesondere auf Artikel K.3 Absatz 2 Buchstabe a),
in Erwägung nachstehender Gründe:
Nach Artikel K.1 Absatz 3 des Vertrags über die Europäische Union betrachten die Mitgliedstaaten die Einwanderungspolitik und die Politik gegenüber den Staatsangehörigen dritter Länder als Angelegenheiten von gemeinsamem Interesse.
Unter Nummer 111 der Mitteilung der Kommission vom 23. Februar 1994 zur Zuwanderungs- und Asylpolitik wird vorgeschlagen, die Politiken der Mitgliedstaaten hinsichtlich der freiwilligen Rückkehr von Staatsangehörigen dritter Länder einander anzugleichen.
Eine Reihe von Mitgliedstaaten hat Programme zur Unterstützung der freiwilligen Rückkehr sowohl von sich legal als auch von sich illegal in ihrem Land aufhaltenden Ausländern geschaffen.
Im Fall von Drittstaatsangehörigen, die sich legal in den Mitgliedstaaten aufhalten, sollte die Politik der Mitgliedstaaten auf deren Integration in die Gesellschaft abzielen, und die Hilfe für die freiwillige Rückkehr sollte nicht als Zeichen einer Politik gewertet werden, die eine solche Rückkehr aktiv fördert, sondern soll lediglich denjenigen die Rückkehr erleichtern, die sich aus freien Stücken dazu entschlossen haben.
Die Hilfe bei der freiwilligen Rückkehr von Drittstaatsangehörigen, die sich illegal in den Mitgliedstaaten aufhalten, steht im Einklang mit der europäischen humanitären Tradition und kann dazu beitragen, die Anzahl der sich illegal in den Mitgliedstaaten aufhaltenden Ausländer auf menschenwürdige Weise zu verringern; es ist jedoch zu vermeiden, daß durch diese Hilfe ein unerwünschter Zuwanderungsanreiz entsteht.
Dieser Beschluß berührt weder die Konvention zum Schutze der Menschenrechte und Grundfreiheiten vom 4. November 1950 noch das Genfer Abkommen vom 28. Juli 1951 über die Rechtsstellung der Flüchtlinge in der Fassung des New Yorker Protokolls vom 31. Januar 1967 -
BESCHLIESST:
Artikel 1 Informationsaustausch
(1) Die Mitgliedstaaten, die Regelungen zur Unterstützung der freiwilligen Rückkehr von Angehörigen dritter Staaten in ihr Herkunftsland getroffen haben, erstatten dem Generalsekretariat des Rates hierüber einmal jährlich Bericht. Das Generalsekretariat leitet diese Informationen an alle Mitgliedstaaten und die Kommission weiter.
(2) Die Unterrichtung über diese nationalen Programme für Rückkehrhilfen erstreckt sich insbesondere auf folgendes:
- die für die Durchführung des Programms zuständigen Behörden bzw. nichtstaatlichen oder/und internationalen Organisationen,
- die Personen, auf die das Programm Anwendung findet,
- etwaige zusätzliche Bedingungen, die die einzelnen Rückkehrer erfuellen müssen, um für die Hilfe aufgrund des Programms in Betracht zu kommen,
- etwaige Bedingungen, die im Rahmen des Programms an das Herkunftsland gestellt werden,
- Art und Umfang der Hilfe (beispielsweise Reisekosten für die Rückkehrer und ihre Familien, Umzugskosten, Wiedereingliederungszuschuß),
- die Bewertung der Effizienz des Programms, einschließlich der Anzahl der Begünstigten und der etwaigen Zuwanderungsanreize.
Artikel 2 Analyse
(1) Das Generalsekretariat des Rates leitet den Berichtsentwurf über die gemäß Artikel 1 erhaltenen Informationen jährlich an die Mitgliedstaaten und die Kommission weiter. Dieser Bericht ist erschöpfend und enthält spezifische Informationen über jeden der in Artikel 1 Absatz 2 genannten Punkte.
(2) Der in Absatz 1 genannte Berichtsentwurf wird von den betroffenen Mitgliedstaaten und der Kommission überprüft und erforderlichenfalls berichtigt.
Artikel 3 Koordinierung
(1) Anhand des in Artikel 1 Absatz 1 genannten Berichtsentwurfs tauschen die betroffenen Mitgliedstaaten und die Kommission im Rat ihre Ansichten über die in Artikel 1 genannten Programme aus. Dabei vergleichen sie insbesondere den Umfang, die Bedingungen und die Effizienz der Programme im Hinblick auf ihre mögliche Angleichung.
(2) Die betroffenen Mitgliedstaaten, die keine solchen Programme eingeführt haben, prüfen ihre Ergebnisse und ihre Zweckmäßigkeit.
Artikel 4
(1) Dieser Beschluß wird im Amtsblatt veröffentlicht.
(2) Die betroffenen Mitgliedstaaten erstatten den in Artikel 1 genannten Bericht zum ersten Mal sechs Monate nach Veröffentlichung dieses Beschlusses im Amtsblatt.
Geschehen zu Brüssel am 26. Mai 1997.
Deċiżjoni tal-kunsill
tas-26 ta' Mejju 1997
rigward l-iskambju ta' informazzjoni dwar l-assistenza għar-ritorn volontarju ta' ċittadini ta' pajjiżi terzi
(97/340/AIĠ)
IL-KUNSILL TA' L-UNJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidra t-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea, u partikolarment l-Artikolu K.3 (2) (a) tiegħu,
Billi l-Artikolu K.1 (3) tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea jgħid li l-Istati Membri għandhom iqisu l-politika ta' l-immigrazzjoni u l-politika dwar ċittadini ta' pajjiżi terzi bħala affarijiet ta' interess komuni;
Billi l-punt 111 tal-Komunikat tal-Kummissjoni li jġib id-data tat-23 ta' Frar, 1994, dwar il-politika ta' l-immigrazzjoni u refuġju jissottometti li l-politika ta' l-Istati Membri dwar ir-ritorn volontarju ta' ċittadini ta' pajjiżi terzi għandha tkun approssimata;
Billi għadd ta' Stati Membri waqqfu programmi biex jagħtu appoġġ lir-ritorn volontarju ta' ċittadini ta' pajjiżi terzi residenti legalment jew illegalment;
Billi, fil-każ ta' ċittadini ta' pajjiżi terzi residenti legalment, il-politika ta' Stati Membri għandha jkollha bħala għan l-integrazzjoni tagħhom fis-soċjetà u billi l-assistenza għal ritorn volontarju m'għandhiex tkun interpretata bħala rifless ta' politika li tinkoraġġixxi attivament dan ir-ritorn, iżda hija maħsuba biss biex tħaffef ir-ritorn ta' dawk li ddeċidew volontarjament li jagħmlu hekk;
Billi l-assistenza għar-ritorn volontarju ta' ċittadini ta' pajjiżi terzi residenti illegalment hija skond it-tradizzjoni umanitarja Ewropea u tista' tagħti sehma biex tinstab soluzzjoni dinjituża biex jonqos l-għadd ta' ċittadini ta' pajjiżi terzi residenti illegalment fl-Istati Membri; billi għandu jkun evitat li din l-assistenza jkollha inċentivi b'effetti mhux mixtieqa;
Billi din id-Deċiżjoni hi bla ħsara għad-dispożizzjonijiet tal-Konvenzjoni Ewropea għall-Protezzjoni tad-Drittijiet u Libertajiet Fundamentali tal-Bniedem ta' l-4 ta' Novembru, 1950, u l-Konvenzjoni ta' Ġinevra tat-28 ta' Lulju, 1951, dwar l-Istatus tar-Rifuġjati, kif emendata bil-Protokoll ta' New York tal-31 ta' Jannar, 1967,
IDDEĊIEDA KIF ĠEJ:
Artikolu 1
Skambju ta' Informazzjoni
1. Dawk l-Istati Membri li bdew jiżviluppaw programmi ta' appoġġ għar-ritorn volontarju ta' ċittadini ta' pajjiżi terzi lejn il-pajjiż ta' l-oriġini tagħhom għandhom jibagħtu rapport dwarhom kull sena lis-Segretarjat Ġenerali tal-Kunsill. Is-Segretarjat Ġenerali għandu jqassam din l-informazzjoni lill-Istati Membri kollha u lill-Kummissjoni.
2. L-informazzjoni fuq dawn il-programmi nazzjonali ta' ritorn għandha, partikolarment, tiġbor fiha l-affarijiet li ġejjin:
- l-awtoritajiet responsabbli għat-twettiq tal-programm, i.e. organizzazzjonijiet mhux governattivi u/jew internazzjonali;
- l-għan tal-programm dwar il-persuni milquta;
- ħtiġijiet oħra li persuni li jkunu ser jirritornaw għandhom josservaw biex ikunu kkunsidrati mill-programm ta' assistenza;
- kulma jkun meħtieġ li l-pajjiż ta' l-oriġini josserva taħt il-programm;
- ix-xorta ta' assistenza u kemm għandha tingħata (eż. spejjeż tal-vjaġġ tal-persuna li tirritorna u tal-familja tagħha, spejjeż tal-ġarr, ħlas għar-ripatrijazzjoni);
- stima ta' l-effetti tal-programm, magħduda l-għadd ta' benefiċjarji u x'effetti kien hemm minn inċentivi.
Artikolu 2
Analiżi
1. Is-Segretarjat Ġenerali tal-Kunsill għandu jagħti lill-Istati Membri u lill-Kummissjoni kull sena, abbozz ta' rapport dwar l-informazzjoni li tkun waslitlu skond l-Artikolu 1. Dan ir-rapport m'għandu jħalli xejn barra u għandu jkollu informazzjoni speċifika dwar kulma hemm imsemmi fl-Artikolu 1(2).
2. L-abbozz tar-rapport imsemmi fil-paragrafu 1 għandu jkun eżaminat mill-Istati Membri interessati u mill-Kummissjoni u adattat skond kif ikun meħtieġ.
Artikolu 3
Kordinazzjoni
1. Skond l-abbozz tar-rapport imsemmi fl-Artikolu 2(1), l-Istati Membri interessati u l-Kummissjoni għandhom, fi ħdan il-Kunsill, jaqsmu l-fehmiet tagħhom dwar il-programmi msemmija fl-Artikolu 1. Meta jagħmlu hekk, huma għandhom, partikolarment, iqabblu l-għan, il-kondizzjonijiet u l-effetti ta' dawk il-programmi bil-ħsieb li, kemm jista' jkun, dawn ikunu approssimati.
2. L-Istati Membri nteressati li għadhom ma daħħlux dawn il-programmi għandhom jeżaminaw ir-riżultati u s-siwi tagħhom.
Artikolu 4
1. Din id-Deċiżjoni għandha tkun ippubblikata fil-Ġurnal Uffiċjali.
2. L-Istati Membri nteressati għandhom iħejju r-rapport imsemmi fl-Artikolu 1 l-ewwel darba fi żmien sitt xhur mill-pubblikazzjoni ta' din id-Deċiżjoni fil-Ġurnal Uffiċjali.
Magħmula fi Brussel, fis-26 ta' Mejju 1997.