Verordnung (EG) Nr. 1369/2002 der Kommission
vom 26. Juli 2002
zur Abweichung von Artikel 31 Absatz 10 der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 des Rates hinsichtlich des Ankunftsnachweises bei differenzierten Erstattungen und mit Durchführungsbestimmungen für den niedrigsten Erstattungssatz bei der Ausfuhr bestimmter Milcherzeugnisse
DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN -
gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 des Rates vom 17. Mai 1999 über die gemeinsame Marktorganisation für Milch und Milcherzeugnisse(1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 509/2002 der Kommission(2), insbesondere auf Artikel 31 Absatz 10 dritter Gedankenstrich und Artikel 31 Absatz 14,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1) Gemäß Artikel 31 Absatz 10 dritter Gedankenstrich der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 wird die Erstattung bei einer differenzierten Erstattung gewährt, wenn nachgewiesen wird, dass die Erzeugnisse die in der Lizenz angegebene Bestimmung oder eine andere Bestimmung erreicht haben, für die eine Erstattung festgesetzt worden war. Abweichungen von dieser Vorschrift können vorgesehen werden, sofern Bedingungen festgelegt werden, die gleichwertige Garantien bieten.
(2) Wird die Ausfuhrerstattung nach Bestimmungen differenziert, so wird gemäß Artikel 18 Absätze 1 und 2 der Verordnung (EG) Nr. 800/1999 der Kommission vom 15. April 1999 über gemeinsame Durchführungsvorschriften für Ausfuhrerstattungen bei landwirtschaftlichen Erzeugnissen(3), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1253/2002(4), ein Teil der Erstattung, der unter Zugrundelegung des niedrigsten Erstattungssatzes berechnet wird, auf Antrag des Ausführers gezahlt, sobald nachgewiesen wird, dass das Erzeugnis das Zollgebiet der Gemeinschaft verlassen hat.
(3) Im Rahmen der mit bestimmten Drittländern vereinbarten Regelungen liegt der Erstattungssatz für die Ausfuhr bestimmter Milcherzeugnisse teilweise beträchtlich unter dem normalen Erstattungsniveau. Es kann auch vorkommen, dass überhaupt keine Erstattung festgesetzt wird und dass sich der niedrigste Erstattungssatz aus dieser Nichtfestsetzung eines Erstattungssatzes ergibt.
(4) Mit der Verordnung (EG) Nr. 1151/2002 des Rates vom 27. Juni 2002 über Zugeständnisse in Form von gemeinschaftlichen Zollkontingenten für bestimmte landwirtschaftliche Erzeugnisse und zur Anpassung, als autonome und befristete Maßnahme, bestimmter im Europa-Abkommen mit Estland vorgesehener Zugeständnisse(5) sind Zugeständnisse in Form von gegenseitigen Zollkontingenten eingeräumt worden; dies beinhaltet die Abschaffung der Erstattungen der Gemeinschaft für bestimmte Milcherzeugnisse. Ähnliche Zugeständnisse sind mit Lettland und Litauen vereinbart worden. Somit sind die Erstattungen für die betreffenden Erzeugnisse und die drei baltischen Staaten mit Wirkung vom 4. Juli 2002 abgeschafft worden.
(5) Infolge der Abschaffung der Erstattungen muss unter den Erstattungen für bestimmte Milcherzeugnisse eine Differenzierung vorgenommen werden. Um der Verpflichtung zu entgehen, gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 nachzuweisen, dass die Erzeugnisse ihre Bestimmung erreicht haben, damit eine Ausfuhrerstattung gezahlt werden kann, haben sich die Behörden der Länder, denen Zugeständnisse eingeräumt sind, verpflichtet, dafür zu sorgen, dass nur Sendungen von Gemeinschaftserzeugnissen, für die keine Erstattungen gezahlt wurden, zur Einfuhr in diese Länder zugelassen werden. Deshalb sind die nach Artikel 20b der Verordnung (EG) Nr. 174/1999 der Kommission(6), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1368/2002(7), für Polen geltenden Bestimmungen auf die jeweiligen Länder und Erzeugnisse ausgeweitet worden. Somit ist von Artikel 31 Absatz 10 der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 abzuweichen.
(6) Gemäß Artikel 20b der Verordnung (EG) Nr. 174/1999 muss der Marktbeteiligte den zuständigen Behörden bei der Einfuhr der in Anhang VIII der Verordnung (EG) Nr. 174/1999 genannten Erzeugnisse nach den im selben Anhang genannten Bestimmungsländern eine beglaubigte Abschrift der Ausfuhrlizenz und der dazugehörenden Ausfuhranmeldung vorlegen. Die Ausfuhrlizenz enthält besondere Angaben, die gewährleisten, dass für die betreffenden Erzeugnisse keine Ausfuhrerstattung gezahlt worden ist. Die Behörden der betreffenden Drittländer haben sich verpflichtet, die Einhaltung der Vorschriften von Artikel 20b der Verordnung (EG) Nr. 174/1999 zu überprüfen.
(7) Bei der Anwendung der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 und der Verordnung (EG) Nr. 800/1999 muss dieser Sonderregelung daher Rechnung getragen werden, damit den Ausführern im Handel mit Drittländern keine unnötigen Kosten entstehen. Zu diesem Zweck sollten für die Ermittlung des niedrigsten Erstattungssatzes die unter diesen Bedingungen für die betreffende Bestimmung festgesetzten Sätze nicht berücksichtigt werden.
(8) Im Interesse der Klarheit ist auch die Verordnung (EG) Nr. 2886/2000 der Kommission vom 27. Dezember 2000 zur Abweichung von Artikel 31 Absatz 10 der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 des Rates über die gemeinsame Marktorganisation für Milch und Milcherzeugnisse hinsichtlich des Ankunftsnachweises bei differenzierten Erstattungen und der Anwendung des niedrigsten Erstattungssatzes bei der Ausfuhr bestimmter Milcherzeugnisse(8) aufzuheben, die ähnliche Vorschriften für die Ausfuhr bestimmter Erzeugnisse nach Polen vorsieht. Die in der genannten Verordnung enthaltenen Vorschriften sind in die vorliegende Verordnung einzugliedern.
(9) Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsausschusses für Milch und Milcherzeugnisse -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Abweichend von Artikel 31 Absatz 10 dritter Gedankenstrich der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 ist für die in Anhang VIII der Verordnung (EG) Nr. 174/1999 aufgeführten Erzeugnisse kein Ankunftsnachweis erforderlich.
Artikel 2
Die Nichtfestsetzung einer Erstattung für die in Anhang VIII der Verordnung (EG) Nr. 174/1999 aufgeführten Erzeugnisse wird bei der Festsetzung des niedrigsten Erstattungssatzes im Sinne von Artikel 18 Absatz 2 Unterabsatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 800/1999 nicht berücksichtigt.
Artikel 3
Die Verordnung (EG) Nr. 2886/2000 wird aufgehoben.
Artikel 4
Diese Verordnung tritt am Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften in Kraft.
Sie gilt für die ab 4. Juli 2002 beantragten Lizenzen.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 26. Juli 2002
Ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1369/2002
tas-26 ta’ Lulju 2002
li jidderoga mill-Artikolu 31(10) tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1255/1999 fir-rigward tal-prova tal-wasla fid-destinazzjoni fil-każ ta’ rifużjonijiet differenzjati u li jippreskrivi regoli dettaljati għall-applikazzjoni tar-rata ta’ rifużjoni ta’ l-esportazzjoni l-aktar baxxa għal ċerti prodotti tal-ħalib
Il-KUMMISSJONI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ,
Wara li kkunsidrat it-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1255/1999 tas-17 ta’ Mejju 1999 dwar l-organizzazzjoni komuni tas-suq fil-ħalib u l-prodotti tal-ħalib [1], kif l-aħħar emendat bir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 509/2002 [2], u b’mod partikolari t-tielet inċiż ta’ l-Artikolu 31(10) u l-Artikolu 31(14) tiegħu,
Billi:
(1) It-tielet inċiż ta’ l-Artikolu 31(10) tar-Regolament (KE) Nru 1255/1999 jistipula li fil-każ ta’ rifużjonijiet differenzjati r-rifużjoni għandha titħallas mal-preżentazzjoni tal-prova li l-merkanzija tkun waslet fid-destinazzjoni indikata fuq il-liċenza jew destinazzjoni oħra li għaliha r-rifużjoni kienet iffissata. Eċċezzjonijiet għal dik ir-regola huma possibbli sakemm jitniżżlu kondizzjonijiet li joffru garanziji ekwivalenti.
(2) Fil-każ li r-rifużjonijiet ta’ l-esportazzjoni jkunu differenzjati skond id-destinazzjoni, l-Artikolu 18(1) u (2) tar-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 800/1999 tal-15 ta’ April 1999 li jistipula regoli komuni dettaljati għall-applikazzjoni tas-sistema ta’ rifużjonijiet ta’ l-esportazzjoni fuq prodotti agrikoli [3], kif l-aħħar emendat bir-Regolament (KE) Nru 1253/2002 [4], jistipula li parti tar-rifużjoni, kalkolata bl-użu tar-rata l-aktar baxxa tar-rifużjoni, għandha titħallas fuq applikazzjoni mill-esportatur malli tingħata prova li l-merkanzija tkun ħalliet it-territorju tad-dwana tal-Komunità.
(3) Taħt arranġamenti speċjali ma’ ċerti pajjiżi terzi, ir-rata ta’ rifużjoni applikabbli għall-esportazzjoni ta’ ċerti prodotti tal-ħalib lejn dawk il-pajjiżi tista’ tkun aktar baxxa, f’xi każi b’ammont kbir, mir-rifużjoni normalment applikata. Huwa wkoll possibbli li r-rifużjoni ma tistax tiġi ffissata sabiex ir-rata l-aktar baxxa tar-rifużjoni tkun ukoll ir-riżultat tan-nuqqas ta’ iffissar ta’ dik ir-rifużjoni.
(4) Ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1151/2002 tas-27 ta’ Ġunju 2002 li jistabbilixxi ċerti konċessjonijiet fil-forma ta’ tariffi ta’ kwoti tal-Komunità għal ċerti prodotti agrikoli u li jipprovdu għal aġġustament, bħala miżura awtonoma u transitorja, ta’ ċerti konċessjonijiet agrikoli li għalihom jipprovdi l-Ftehim Ewropew ma’ l-Estonja [5] jistabbilixxi konċessjonijiet fil-forma ta’ tariffi reċiproċi ta’ kwoti li jinvolvu l-abolizzjoni tar-rifużjonijiet tal-Komunità fuq ċerti prodotti tal-ħalib. Konċessjonijiet simili ġew miftehma mal-Latvja u l-Litwanja. Ir-rifużjonijiet għat-tliet Stati Baltiċi kkonċernati ġew għalhekk aboliti b’effett mill-4 ta’ Lulju 2002.
(5) L-abolizzjoni tar-rifużjonijiet tinvolvi differenzazzjoni tar-rifużjonijiet ta’ ċerti prodotti tal-ħalib. Sabiex jiġi evitat li l-esportaturi jkunu meħtieġa li jagħtu prova tat-twassil fid-destinazzjoni sabiex jikkwalifikaw għal rifużjoni skond ir-Regolament (KE) Nru 1255/1999, l-awtoritajiet tal-pajjiżi li lilhom ikunu ngħataw il-konċessjonijiet, intrabtu li jassiguraw li kunsinni biss ta’ merkanzija li ma jkunux irċevew rifużjonijiet ikunu aċċettati għall-importazzjoni f’dawk il-pajjiżi. Għal dak il-għan, id-disposizzjonijiet applikabbli għall-Polonja skond l-Artikolu 20(b) tar-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 174/1999 [6], kif l-aħħar emendat bir-Regolament (KE) Nru 1368/2002 [7] ġew estiżi għall-prodotti u l-pajjiżi kkonċernati. Għandha għalhekk issir deroga mill-Artikolu 31(10) tar-Regolament (KE) Nru 1255/1999.
(6) L-Artikolu 20(b) tar-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 174/1999 jobbliga lill-operaturi li jippreżentaw kopja ċertifikata tal-liċenza ta’ esportazzjoni u d-dikjarazzjoni ta’ esportazzjoni li tikkorrispondi lill-awtoritajiet kompetenti meta l-prodotti msemmija fl-Anness VIII li jinsab mar-Regolament (KE) Nru 174/1999 jiġu mportati fid-destinazzjonijiet imsemmija f’dak l-Anness. Il-liċenza ta’ esportazzjoni għandha ġġorr indikazzjonijiet speċjali li jiggarantixxu li l-prodotti kkonċernati ma jkunux irċevew rifużjoni ta’ esportazzjoni. L-awtoritajiet tal-pajjiżi terzi kkonċernati għandhom jivverifikaw il-konformità mad-disposizzjonijiet ta’ l-Artikolu 20b tar-Regolament (KE) Nru 174/1999.
(7) Għandu jingħata kont ta’ dawn l-arranġamenti speċjali meta jiġu applikati ir-Regolamenti (KE) Nru 1255/1999 u (KE) Nru 800/1999 sabiex jiġi evitat li jiġu mposti fuq l-esportaturi ħlasijiet finanzjarji żejda fil-kummerċ tagħhom ma’ pajjiżi terzi. Għal dak il-għan, meta tiġi stabbilita l-aktar rata baxxa ta’ rifużjoni m’għandux jingħata kont tar-rati ffissati fuq il-kondizzjonijiet u d-destinazzjoni partikolari ikkonċernata.
(8) Għal raġunijiet ta’ kjarezza, ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 2886/2000 tas-27 ta’ Diċembru 2000 li jidderoga mill-Artikolu 31(10) tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1255/1999 fir-rigward tal-prova tat-twassil fid-destinazzjoni fil-każ ta’ rifużjonijiet differenzjati u l-preskrizzjoni ta’ regoli dettaljati għall-applikazzjoni tar-rata l-aktar baxxa tar-rifużjoni ta’ esportazzjoni għal ċerti prodotti tal-ħalib [8], li jistipula disposizzjonijiet simili għall-esportazzjoni ta’ ċerti prodotti lejn il-Polonja, għandu jitħassar. Id-disposizzjonijiet ta’ dak ir-Regolament għandhom ikunu inkorportati f’dan ir-Regolament.
(9) Il-miżuri li għalihom jipprovdi dan ir-Regolament huma skond l-opinjoni tal-Kumitat ta’ Ġestjoni għall-Ħalib u l-Prodotti tal-Ħalib,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
L-Artikolu 1
B’deroga mit-tielet inċiż ta’ l-Artikolu 31(10) tar-Regolament (KE) Nru 1255/1999, il-prova tat-twassil fid-destinazzjoni m’għandhiex tkun meħtieġa għall-prodotti msemmija fl-Anness VIII li jinsab mar-Regolament (KE) Nru 174/1999.
L-Artikolu 2
M’għandux jingħata kont tal-fatt li ebda rifużjoni ma tiġi ffissata fuq il-prodotti msemmija fl-Anness VIII li jinsab mar-Regolament (KE) Nru 174/1999 meta tiġi stabbilita l-aktar rata baxxa ta’ rifużjoni ta’ esportazzjoni skond it-tifsira ta’ l-ewwel subparagrafu ta’ l-Artikolu 18(2) tar-Regolament (KE) Nru 800/1999.
L-Artikolu 3
Ir-Regolament (KE) Nru 2886/2000 huwa b’dan imħassar.
L-Artikolu 4
Dan ir-Regolament jidħol fis-seħħ fil-jum li jiġi wara l-pubblikazzjoni tiegħu fil-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej.
Għandu jkun japplika għal-liċenzi li dwarhom issir applikazzjoni mill-4 ta’ Lulju 2002.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussel, fis-26 ta’ Lulju 2002.