VERORDNUNG (EU) Nr. 209/2013 DER KOMMISSION
vom 11. März 2013
zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 2073/2005 im Hinblick auf mikrobiologische Kriterien für Sprossen und Probenahmevorschriften für Geflügelschlachtkörper und frisches Geflügelfleisch
(Text von Bedeutung für den EWR)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 852/2004 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 29. April 2004 über Lebensmittelhygiene (1), insbesondere auf Artikel 4 Absatz 4,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
In der Verordnung (EG) Nr. 852/2004 sind allgemeine Lebensmittelhygienevorschriften für Lebensmittelunternehmer festgelegt, die insbesondere Verfahren berücksichtigen müssen, die auf den Grundregeln der Gefahrenanalyse und der Überwachung kritischer Kontrollpunkte (HACCP) beruhen. Nach Artikel 4 dieser Verordnung treffen Lebensmittelunternehmer spezifische Hygienemaßnahmen, unter anderem betreffend die Erfüllung mikrobiologischer Kriterien für Lebensmittel sowie Vorschriften für die Probenahme und Analyse.
(2)
Die Verordnung (EG) Nr. 2073/2005 der Kommission vom 15. November 2005 über mikrobiologische Kriterien für Lebensmittel (2) regelt die mikrobiologischen Kriterien für bestimmte Mikroorganismen und umfasst die Durchführungsbestimmungen, die die Lebensmittelunternehmer bei der Durchführung allgemeiner und spezifischer Hygienemaßnahmen gemäß Artikel 4 der Verordnung (EG) Nr. 852/2004 einhalten müssen.
(3)
Anhang I Kapitel 1 der Verordnung (EG) Nr. 2073/2005 enthält die Lebensmittelsicherheitskriterien, die bestimmte Lebensmittelkategorien erfüllen müssen; dazu zählen Probenahmepläne, Referenzmethoden für die Analyse und Grenzwerte für Mikroorganismen bzw. ihre Toxine und Metaboliten. In diesem Kapitel sind auch die in Bezug auf Salmonella zu erfüllenden Lebensmittelsicherheitskriterien für Keimlinge aufgeführt.
(4)
Im Mai 2011 kam es in der Europäischen Union zu Infektionen durch Shiga-Toxin bildende E. coli (STEC); als wahrscheinlichster Auslöser wurde der Verzehr von Sprossen ermittelt.
(5)
Am 20. Oktober 2011 nahm die Europäische Behörde für Lebensmittelsicherheit (EFSA) das Wissenschaftliche Gutachten über die Risiken durch Shiga-Toxin bildende Escherichia coli und andere pathogene Bakterien in Samen und Keimlingen („Scientific Opinion on the risk posed by Shiga toxin-producing Escherichia coli (STEC) and other pathogenic bacteria in seeds and sprouted seeds“) (3) an. In diesem Gutachten kommt die EFSA zu dem Schluss, dass die mit Sprossen in Verbindung gebrachten Infektionen höchstwahrscheinlich durch eine Kontamination trockener Samen mit bakteriellen Erregern ausgelöst wurden. Weiterhin heißt es in dem Gutachten, dass sich die auf trockenen Samen vorhandenen bakteriellen Erreger infolge der hohen Feuchtigkeit und der günstigen Temperatur beim Keimen vermehren und dass sie zu einer Gefahr für die öffentliche Gesundheit werden können.
(6)
Die EFSA empfiehlt im Gutachten u. a., die mikrobiologischen Kriterien als eine der Komponenten eines Lebensmittelsicherheits-Managements in der Produktionskette für Keimlinge zu verschärfen. Diese Empfehlung betrifft die bestehenden mikrobiologischen Kriterien für Salmonella bei Keimlingen und die Erwägung von mikrobiologischen Kriterien für andere Pathogene. Laut EFSA stellen Sprossen nach den verfügbaren Daten auch ein höheres Risiko dar als andere Keimlinge.
(7)
In ihrem Gutachten erwägt die EFSA verschiedene Optionen für mikrobiologische Kriterien in Bezug auf E. coli auf Samen: vor Beginn der Erzeugung, während des Keimvorgangs und beim Endprodukt. Die Behörde stellt fest, dass die Entdeckung und Bekämpfung eines Kontaminationsproblems in einer frühen Phase der Kette der Keimlingproduktion Vorteile hätte, da eine Verbreitung der Kontamination über den gesamten Keimvorgang verhindert würde. Sie räumt ein, dass allein mit der Untersuchung der Samen die Erkennung einer etwaigen Kontamination in einer späteren Phase des Produktionsprozesses nicht möglich ist. Die EFSA kommt daher zu dem Schluss, dass mikrobiologische Kriterien während des Keimvorgangs und/oder für das Endprodukt nützlich sein könnten. Bei der Prüfung eines mikrobiologischen Kriteriums für das gekeimte Fertigerzeugnis gibt die EFSA zu bedenken, dass eine Rücknahme des Produkts bei einer Beanstandung wegen des Zeitaufwands für den Nachweis pathogener Bakterien und der kurzen Haltbarkeit schwierig sein könnte. In ihrem Gutachten vertritt die EFSA die Ansicht, dass der durch spezifische mikrobiologische Kriterien für Samen und Keimlinge gebotene Gesundheitsschutz derzeit nicht bewertet werden kann. Dies macht deutlich, dass zunächst Daten erhoben werden müssen, um eine quantitative Risikobewertung durchführen zu können. Dieses Kriterium ist daher vor dem Hintergrund des wissenschaftlichen, technischen und methodischen Fortschritts, neu auftretender pathogener Mikroorganismen in Lebensmitteln sowie der Informationen aus der Risikobewertung zu überprüfen.
(8)
Zum Schutz der öffentlichen Gesundheit in der Union und mit Blick auf das genannte Gutachten der EFSA wurden die Verordnung (EU) Nr. 211/2013 der Kommission vom 11. März 2013 über die Anforderungen an die Bescheinigung für die Einfuhr von Sprossen und von Samen zur Erzeugung von Sprossen (4) und die Durchführungsverordnung (EU) Nr. 208/2013 der Kommission vom 11. März 2013 über die Anforderungen an die Rückverfolgbarkeit von Sprossen und von Samen zur Erzeugung von Sprossen (5) erlassen
(9)
Zusätzlich zu den in diesen Rechtsakten festgelegten Maßnahmen und in Anbetracht des potenziellen Gesundheitsrisikos durch möglicherweise in Sprossen vorhandene Pathogene sollten entsprechend den Empfehlungen der EFSA Bestimmungen für weitere mikrobiologische Kriterien erlassen werden, vor allem für STEC-Serogruppen, die als besonders große Gesundheitsgefahr gelten.
(10)
Mikrobiologische Kriterien sind eine von mehreren Optionen für die Kontrolle der Lebensmittelsicherheit; Lebensmittelunternehmer sollten anhand dieser Kriterien die Durchführung eines wirksamen Lebensmittelsicherheits-Managements prüfen. Wegen der niedrigen Prävalenz und der heterogenen Verteilung einiger Pathogene in Samen und Keimlingen, der statistischen Grenzen von Probenahmeplänen und dem Fehlen von Informationen über die Anwendung guter landwirtschaftlicher Verfahren bei der Samenproduktion müssen alle Partien von Samen auf Pathogene untersucht werden, wenn die Lebensmittelunternehmer nicht über Verfahren zum Lebensmittelsicherheits-Management mit Maßnahmen zur Senkung des mikrobiologischen Risikos verfügen. Sofern solche Verfahren vorhanden sind und ihre Wirksamkeit durch historische Daten bestätigt wird, kann eine geringere Probenahmehäufigkeit in Erwägung gezogen werden. Die Häufigkeit sollte aber immer bei mindestens einmal im Monat liegen.
(11)
Bei der Festlegung mikrobiologischer Kriterien für Sprossen sollte für Flexibilität im Hinblick auf die Etappen der Probenahme und die Art der zu entnehmenden Proben gesorgt werden, um der Vielfalt der Produktionssysteme Rechnung zu tragen und gleichzeitig ein gleichwertiges Lebensmittelsicherheitsniveau zu wahren. Vor allem sollten Alternativen zur Probenahme bei Sprossen vorgesehen werden, wenn die Probenahme technisch schwierig ist. Eine vorgeschlagene Alternative ist die Untersuchung von benutztem Bewässerungswasser auf pathogene Bakterien, da daraus Rückschlüsse auf die Arten von Mikroorganismen in den Sprossen selbst möglich zu sein scheinen. Da die Empfindlichkeit dieser Strategie aber nicht gewiss ist, müssen Lebensmittelunternehmer bei Nutzung dieser Alternative einen Probenahmeplan mit entsprechenden Verfahren und den Entnahmepunkten des benutzten Bewässerungswassers erstellen.
(12)
Es wurde festgestellt, dass die meisten Fälle des hämolytisch-urämischen Syndroms (HUS) in der EU durch bestimmte STEC-Serogruppen (nämlich O157, O26, O103, O111, O145 und O104:H4) verursacht werden. Die Infektion im Mai 2011 in der Union wurde durch den Serotyp O104:H4 ausgelöst. Für diese sechs Serogruppen sollten daher mikrobiologische Kriterien in Erwägung gezogen werden. Es kann nicht ausgeschlossen werden, dass auch andere STEC-Serogruppen Krankheiten beim Menschen auslösen können. Möglicherweise verursachen solche Bakterien weniger schwere Erkrankungen, beispielsweise blutige und nicht blutige Durchfallerkrankungen, durchaus aber auch HUS, und sind daher eine Gesundheitsgefahr.
(13)
Sprossen sind als verzehrfertige Lebensmittel anzusehen, da sie auch ohne Erhitzen oder eine andere Behandlung, wodurch pathogene Mikroorganismen abgetötet oder auf ein annehmbares Maß verringert würden, verzehrt werden können. Für die Lebensmittelunternehmer, die Sprossen erzeugen, sollten daher die im Unionsrecht festgelegten Lebensmittelsicherheitskriterien für verzehrfertige Lebensmittel gelten, wozu auch zählt, dass sie in ihrem Probenahmeprogramm die Probenahme an den Verarbeitungsorten und -geräten vorsehen.
(14)
Mit der Verordnung (EG) Nr. 2160/2003 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 17. November 2003 zur Bekämpfung von Salmonellen und bestimmten anderen durch Lebensmittel übertragbaren Zoonoseerregern (6) soll dafür gesorgt werden, dass angemessene und wirksame Maßnahmen zur Feststellung und Bekämpfung von Salmonellen und anderen Zoonoseerregern auf allen relevanten Herstellungs-, Verarbeitungs- und Vertriebsstufen getroffen werden, um die Prävalenz dieser Erreger und das von ihnen ausgehende Risiko für die öffentliche Gesundheit zu senken.
(15)
In der Verordnung (EG) Nr. 2160/2003, geändert durch die Verordnung (EU) Nr. 1086/2011 der Kommission (7), werden ausführliche Regeln für ein Lebensmittelsicherheitskriterium in Bezug auf Salmonellen bei frischem Geflügelfleisch festgelegt. Infolge der an der Verordnung (EG) Nr. 2160/2003 vorgenommenen Änderungen wurde auch die Verordnung (EG) Nr. 2073/2005 durch die Verordnung (EU) Nr. 1086/2011 geändert. Diese Änderung führte im Wortlaut der Verordnung (EG) Nr. 2073/2005 jedoch zu einigen terminologischen Unklarheiten. Im Interesse der Klarheit und Einheitlichkeit des Unionsrechts sollten diese Unklarheiten beseitigt werden.
(16)
Die Verordnung (EG) Nr. 2073/2005 sollte daher entsprechend geändert werden.
(17)
Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Ständigen Ausschusses für die Lebensmittelkette und Tiergesundheit, und weder das Europäische Parlament noch der Rat haben ihnen widersprochen -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Die Verordnung (EG) Nr. 2073/2005 wird wie folgt geändert:
1.
Dem Artikel 2 wird folgender Buchstabe m angefügt:
„m)
‚Sprossen‘: die Begriffsbestimmung in Artikel 2 Buchstabe a der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 208/2013 der Kommission vom 11. März 2013 über die Anforderungen an die Rückverfolgbarkeit von Sprossen und von Samen zur Erzeugung von Sprossen (8);
2.
Anhang I wird entsprechend dem Anhang der vorliegenden Verordnung geändert.
Artikel 2
Diese Verordnung tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Sie gilt ab dem 1. Juli 2013.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 11. März 2013
REGOLAMENT TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 209/2013
tal-11 ta’ Marzu 2013
li jemenda r-Regolament (KE) Nru 2073/2005 fir-rigward tal-kriterji mikrobijoloġiċi għan-nibet u r-regoli tal-kampjunar għall-karkassi tat-tjur u l-laħam frisk tat-tjur
(Test b’relevanza għaż-ŻEE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament (KE) Nru 852/2004 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tad-29 ta’ April 2004 dwar l-iġjene tal-prodotti tal-ikel (1), u partikolarment l-Artikoli 4(4) tiegħu,
Billi:
(1)
Ir-Regolament (KE) Nru 852/2004 jistabbilixxi regoli ġenerali għall-operaturi kummerċjali tal-ikel dwar l-iġjene tal-prodotti tal-ikel, b’kunsiderazzjoni partikolari għall-proċeduri msejsa fuq l-analiżi tal-prinċipji tal-analiżi tal-perikli u l-punti kritiċi ta’ kontroll (HACCP). L-Artikolu 4 ta’ dan ir-Regolament jistipula li l-operaturi kummerċjali tal-ikel għandhom jadottaw miżuri speċifiċi tal-iġjene fir-rigward, fost oħrajn, tal-konformità mal-kriterji mikrobijoloġiċi għall-prodotti tal-ikel u r-rekwiżiti tal-kampjunar u l-analiżi tar-rekwiżiti.
(2)
Ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 2073/2005 tal-15 ta’ Novembru 2005 dwar il-kriterji mikrobijoloġiċi għall-prodotti tal-ikel (2) jistipula l-kriterji mikrobijoloġiċi għal ċerti mikroorganiżmi u r-regoli ta’ implimentazzjoni li jridu jikkonformaw magħhom l-operaturi kummerċjali tal-ikel fl-implimentazzjoni tal-miżuri ġenerali u speċifiċi tal-iġjene msemmija fl-Artikolu 4 tar-Regolament (KE) Nru 852/2004.
(3)
Il-Kapitolu 1 tal-Anness I tar-Regolament (KE) Nru 2073/2005 jistipula l-kriterji tas-sikurezza tal-ikel li ċerti kategoriji tal-ikel għandhom jikkonformaw magħhom, inklużi pjanijiet ta’ kampjunar, metodi analitiċi ta’ referenza u limiti għall-mikroorganiżmi jew it-tossini u l-metaboliti tagħhom. Dak il-Kapitolu jelenka l-kriterji tas-sikurezza tal-ikel għal żerriegħa mnibbta, fir-rigward tas-Salmonella.
(4)
Wara t-tifqigħa tal-E. coli li jipproduċi t-tossina Shiga (STEC) f’Mejju 2011 fl-Unjoni, il-konsum tan-nibet ġie identifikat bħala l-aktar oriġini probabbli tat-tifqigħat.
(5)
Fl-20 ta’ Ottubru 2011, l-Awtorità Ewropea dwar is-Sigurtà fl-Ikel (“EFSA”) adottat Opinjoni Xjentifika dwar ir-riskju li jippreżenta l-Escherichia coli li jipproduċi t-tossina Shiga u batterji patoġenika oħra fiż-żerriegħa u ż-żerriegħa mnibbta (3). Fl-Opinjoni tagħha, l-EFSA tikkonkludi li l-kontaminazzjoni taż-żerriegħa niexfa bil-patoġeni batterjoloġiċi hija l-iktar sors inizjali probabbli tat-tifqigħat assoċjati man-nibet. Barra minn hekk, l-Opinjoni tiddikjara li, minħabba l-livell għoli ta’ umdità u t-temperatura favorevoli waqt it-tnibbit, il-patoġeni batterjoloġiċi preżenti fuq iż-żerriegħa niexfa jistgħu jimmultiplikaw waqt it-tnibbit u dan jirriżulta f’riskju għas-saħħa pubblika.
(6)
Fl-opinjoni tagħha, l-EFSA tirrakkomanda, fost l-oħrajn, li l-kriterji mikrobijoloġiċi għandhom jissaħħu bħala wieħed mill-komponenti ta’ xi sistema tal-immaniġġjar tas-sikurezza tal-ikel għaż-żerriegħa mnibbta fil-katina tal-produzzjoni. Dik ir-rakkomandazzjoni tikkonċerna kriterji mikrobijoloġiċi eżistenti dwar is-Salmonella għal żerriegħa mnibbta u l-kunsiderazzjoni tal-kriterji mikrobijoloġiċi fuq patoġeni oħra. L-EFSA tiddikjara wkoll li d-dejta disponibbli tindika riskju ogħla għal nebbieta meta mqabbla ma’ żerriegħa mnibbta oħra.
(7)
Fl-Opinjoni tagħha, l-EFSA tikkunsidra għażliet differenti għall-kriterji mikrobijoloġiċi għall-E. coli patoġenika għaż-żrieragħ: qabel ma jinbeda l-proċess tal-produzzjoni, matul it-tnibbit u fil-prodott finali. F’dak il-kuntest, l-EFSA tiddikjara li l-individwazzjoni u l-mitigazzjoni aktar bikrija ta’ problema ta’ kontaminazzjoni fil-katina tal-produzzjoni ta’ żerriegħa mnibbta jista’ jkollha vantaġġi minħabba li tevita li l-kontaminazzjoni tkun amplifikat matul il-proċess tat-tnibbit. Hija tirrikonoxxi wkoll li l-ittestjar taż-żrieragħ waħdu ma jippermettix l-individwazzjoni tal-kontaminazzjoni li tista’ sseħħ fi stadju aktar avvanzat tal-proċess tal-produzzjoni. L-EFSA għaldaqstant tikkonkludi li l-kriterji mikrobijoloġiċi jistgħu jkunu utli matul il-proċess tat-tnibbit u/jew għall-prodott finali. Meta jitqiesu l-kriterji mikrobijoloġiċi għaż-żerriegħa mnibbta finali, l-EFSA tinnota li l-ħin meħtieġ għal metodi ta’ individwazzjoni ta’ batterji patoġeniċi flimkien mal-konservabilità qasira jistgħu ma jippermettux l-irtirar tal-prodott f’każ ta’ nuqqas ta’ konformità. Fl-opinjoni tagħha l-EFSA tikkunsidra li bħalissa mhuwiex possibbli li tivvaluta l-estent tal-protezzjoni tas-saħħa pubblika mogħtija permezz ta’ kriterji mikrobijoloġiċi speċifiċi għal żrieragħ u żrieragħ imnibbta. Dan jenfasizza l-ħtieġa ta’ ġbir ta’ dejta għat-twettiq ta’ valutazzjoni kwantitattiva tar-riskju. Għalhekk, dan il-kriterju għandu jiġi rivedut sabiex jitqies l-progress fix-xjenza, it-teknoloġija u l-metodoloġija, il-mikroorganiżmi patoġeniċi li qed jitfaċċaw fil-prodotti tal-ikel, u l-informazzjoni mill-valutazzjoni tar-riskju.
(8)
Sabiex tiġi żgurata l-protezzjoni tas-saħħa pubblika fl-Unjoni u fid-dawl ta’ dik l-opinjoni tal-EFSA, ġew adottati r-Regolament tal-Kummissjoni (UE) Nru 211/2013 tal-11 ta’ Marzu 2013 dwar ir-rekwiżiti ta’ ċertifikazzjoni għall-importazzjonijiet fl-Unjoni ta’ nebbieta u żrieragħ maħsuba għall-produzzjoni ta’ nebbieta (4) u r-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kummissjoni (UE) Nru 208/2013 tal-11 ta’ Marzu 2013 dwar ir-rekwiżiti ta’ traċċabilità għal nebbieta u żrieragħ maħsuba għall-produzzjoni ta’ nebbieta (5).
(9)
Minbarra l-miżuri stabbiliti f’dawk l-atti u meta jitqies ir-riskju potenzjali ewlieni għas-saħħa li ġġib magħha l-preżenza possibbli ta’ patoġeni fin-nebbieta, għandhom jiġu stabbiliti dispożizzjonijiet dwar kriterji mikrobijoloġiċi addizzjonali wara r-rakkomandazzjonijiet tal-EFSA, b’mod partikolari dwar is-serogruppi STEC li huma kkunsidrati bħala l-aktar sors importanti ta’ tħassib dwar is-saħħa pubblika.
(10)
Il-kriterji mikrobijoloġiċi huma waħda minn diversi għażliet ta’ kontroll fl-oqsma tas-sikurezza tal-ikel u għandhom jintużaw mill-operaturi kummerċjali tal-ikel bħala mezz ta’ verifika tal-implimentazzjoni effettiva tas-sistema tal-immaniġġjar tas-sikurezza tal-ikel. Madankollu, minħabba l-prevalenza baxxa u d-distribuzzjoni eteroġenja ta’ xi patoġeni fiż-żrieragħ u ż-żrieragħ imnibbta, il-limitazzjonijiet tal-istatistika ta’ pjanijiet għall-kampjunar u n-nuqqas ta’ informazzjoni dwar l-applikazzjoni ta’ prattiki agrikoli tajbin fil-produzzjoni taż-żrieragħ, hemm bżonn li jiġu ttestjat il-lottijiet kollha taż-żrieragħ għall-preżenza ta’ patoġeni f’każijiet fejn l-operaturi kummerċjali tal-ikel ma jkunux ħejjew sistemi ta’ ġestjoni tas-sikurezza tal-ikel, inklużi passi li jnaqqsu r-riskju mikrobijoloġiku. Jekk ikunu fis-seħħ sistemi tal-immaniġġar tal-ikel u jekk l-effettività tagħhom tkun ikkonfermata permezz ta’ dejta storika, ikun jista’ jiġi kkunsidrat tnaqqis fil-frekwenza tal-kampjunar. Madankollu, tali frekwenza ma għandha qatt tkun anqas minn darba fix-xahar.
(11)
Meta jkunu qed jiġu stabbiliti l-kriterji mikrobijoloġiċi għan-nebbieta, għandha tingħata flessibbiltà fir-rigward tal-istadji tal-kampjunar u t-tip ta’ kampjuni li għandhom jittieħdu, sabiex dawn ikunu jqisu d-diversità tas-sistemi tal-produzzjoni, filwaqt li jinżammu standards ekwivalenti ta’ sikurezza alimentari. B’mod partikolari, huwa xieraq li wieħed jipprovdi alternattivi għall-kampjuni ta’ nebbieta f’każijiet fejn il-kampjunar ikun teknikament diffiċli. L-ittestjar tal-ilma tat-tisqija użat għall-batterji patoġeniċi ġiet proposta bħala strateġija alternattiva, għaliex jidher li hija indikatur tajjeb tat-tipi ta’ mikroorganiżmi fin-nebbieta stess. Minħabba l-inċertezzi fir-rigward tas-sensittività ta’ din l-istrateġija, huwa meħtieġ li l-operaturi kummerċjali tal-ikel li jużaw din l-alternattiva, jistabbilixxu pjan ta’ kampjunar, inklużi proċeduri tal-kampjunar u punti tal-ilma tat-tisqija użat.
(12)
Ċerti serogruppi STEC (jiġifieri O157, O26, O103, O111, O145 u O104:H4) huma rikonoxxuti bħala l-kaġun tal-maġġoranza tal-każijiet tas-Sindromu Uremiku Emolitiku (Haemolytic Uremic Syndrome, HUS) li jseħħu fl-UE. Barra minn hekk, is-serogrupp O104:H4 kkawża t-tifqigħa f’Mejju 2011 fl-Unjoni. Għalhekk il-kriterji mikrobijoloġiċi għandhom jiġu kkunsidrati għal dawn is-sitt serogruppi. Ma jistax jiġi eskluż li serogruppi STEC oħra jistgħu jkunu patoġeniċi għall-bnedmin ukoll. Tabilħaqq, it-tali STEC jistgħu jikkawżaw forom inqas gravi tal-mard bħad-dijarea u/jew id-dijarea bid-demm jew jistgħu jikkawżaw ukoll il-HUS u għalhekk jippreżentaw periklu għas-saħħa tal-konsumatur.
(13)
In-nebbieta għandhom ikunu meqjusa bħala ikel lest biex jittiekel, minħabba li dawn jistgħu jiġu kkonsmati mingħajr ma jissajru jew jiġu pproċessati mod ieħor, li li kieku jkunu effettivi biex jeliminaw jew inaqqsu l-mikroorganiżmi patoġeniċi għal livell aċċettabbli. L-operaturi kummerċjali tal-ikel li jipproduċu n-nebbieta għandhom għalhekk jikkonformaw mal-kriterji tas-sikurezza tal-ikel għal ikel lest biex jittiekel stabbiliti fil-leġiżlazzjoni tal-Unjoni, inkluż il-kampjunar ta’ żoni tal-ipproċessar u tagħmir bħala parti mill-iskema tagħhom tal-kampjunar.
(14)
Ir-Regolament (KE) Nru 2160/2003 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-17 ta’ Novembru 2003 fuq il-kontroll tas-Salmonella u aġenti Zoonotiċi oħra speċifiċi li jkun hemm ġewwa l-ikel (6), għandu l-għan li jiżgura li jittieħdu miżuri xierqa u effettivi biex tinstab u tiġi kkontrollata s-Salmonella u aġenti żoonotiċi oħra fl-istadji kollha rilevanti tal-produzzjoni, l-ipproċessar u d-distribuzzjoni sabiex titnaqqas il-prevalenza tagħhom u r-riskju li jippreżentaw għas-saħħa pubblika.
(15)
Ir-Regolament (KE) Nru 2160/2003, kif emendat mir-Regolament tal-Kummissjoni (UE) Nru 1086/2011 (7), jistabbilixxi regoli dettaljati dwar kriterju tas-sikurezza tal-ikel tas-Salmonella għal-laħam frisk tat-tjur. Bħala konsegwenza tal-emendi li saru għar-Regolament (KE) Nru 2160/2003, ir-Regolament (KE) Nru 2073/2005 ġie wkoll emendat bir-Regolament (UE) Nru 1086/2011. Madankollu, b’dik l-emenda, ċerti ambigwitajiet terminoloġiċi ġew introdotti fit-test tar-Regolament (KE) Nru 2073/2005. Dawk l-ambigwitajiet għandhom, fl-interess taċ-ċarezza u l-konsistenza tal-leġiżlazzjoni tal-Unjoni, jiġu ċċarati.
(16)
Ir-Regolament (KE) Nru 2073/2005 għandu għalhekk jiġi emendat skont dan.
(17)
Il-miżuri stipulati f’dan ir-Regolament huma skont l-opinjoni tal-Kumitat Permanenti dwar il-Katina Alimentari u s-Saħħa tal-Annimali u la l-Parlament Ewropew u lanqas il-Kunsill ma opponewhom,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Ir-Regolament (KE) Nru 2073/2005 huwa emendat kif ġej:
(1)
Fl-Artikolu 2 jiżdied il-punt (m) li ġej:
“(m)
id-definizzjoni ta’ ‘nebbieta’ fl-Artikolu 2(a) tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kummissjoni (UE) Nru 208/2013 tal-11 ta’ Marzu 2013 dwar ir-rekwiżiti ta’ traċċabilità għal nebbieta u żrieragħ intiżi għall-produzzjoni ta’ nebbieta (*);
(*) Ara paġna 16 ta' dan il-Ġurnal Uffiċjali.”" 						
(2)
L-Anness I huwa emendat skont l-Anness ta’ dan ir-Regolament.
Artikolu 2
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fl-20 jum wara dak tal-pubblikazzjoni tiegħu f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Huwa għandu japplika mill-1 ta’ Lulju 2013.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, il-11 ta’ Marzu 2013.