DURCHFÜHRUNGSBESCHLUSS DES RATES
vom 29. September 2014
zur Ermächtigung Italiens, in bestimmten geografischen Gebieten gemäß Artikel 19 der Richtlinie 2003/96/EG Steuerermäßigungen für als Heizstoff verwendetes Gasöl und Flüssiggas anzuwenden
(2014/695/EU)
DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Richtlinie 2003/96/EG des Rates vom 27. Oktober 2003 zur Restrukturierung der gemeinschaftlichen Rahmenvorschriften zur Besteuerung von Energieerzeugnissen und elektrischem Strom (1), insbesondere auf Artikel 19 Absatz 1,
auf Vorschlag der Europäischen Kommission,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Gemäß Artikel 19 Absatz 1 der Richtlinie 2003/96/EG war Italien ermächtigt, in bestimmten besonders benachteiligten Gebieten ermäßigte Verbrauchsteuersätze für als Heizstoff verwendetes Gasöl und Flüssiggas anzuwenden. Mit der Entscheidung 2008/318/EG des Rates (2), wurde die letzte Ermächtigung bis zum 31. Dezember 2012 erteilt.
(2)
Mit Schreiben vom 31. Mai 2012 hat Italien die Ermächtigung beantragt, in bestimmten geografisch besonders benachteiligten Gebieten ermäßigte Verbrauchsteuersätze für als Heizstoff verwendetes Gasöl und Flüssiggas anzuwenden und dazu eine mit der Entscheidung 2008/318/EG getroffene Regelung zu verlängern, bevor diese ausläuft. Am 4. Dezember 2012, 16. Juli 2013, 31. Dezember 2013 und 22. Januar 2014 übermittelten die italienischen Behörden zusätzliche Informationen und Erläuterungen. Mit Schreiben vom 19. März 2014 beantragten die italienischen Behörden eine Erneuerung der mit der Entscheidung 2008/318/EG erteilten Ermächtigung ohne Änderung ihres räumlichen Anwendungsbereichs für den Zeitraum vom 1. Januar 2013 bis zum 31. Dezember 2018.
(3)
Im italienischen Staatsgebiet herrschen sehr unterschiedliche klimatische und geografische Bedingungen. Unter Berücksichtigung seiner topografischen Besonderheiten hat Italien ermäßigte Steuersätze für Gasöl und Flüssiggas eingeführt, um die unverhältnismäßig hohen Heizkosten der Bewohner in bestimmten geografischen Gebieten teilweise auszugleichen.
(4)
Die Differenzierung der Steuersätze in Italien beruht auf objektiven Kriterien und soll in den begünstigten Gebieten die unverhältnismäßig hohen Heizkosten der Bevölkerung, die auf schwierige klimatische Bedingungen oder Schwierigkeiten bei der Heizstoffversorgung zurückzuführen sind, auf ein mit der übrigen italienischen Bevölkerung vergleichbares Niveau senken.
(5)
Die Steuerermäßigungen gelten für geografische Gebiete, die die folgenden Kriterien erfüllen: a) schwierigste klimatischen Bedingungen innerhalb des Staatsgebiets Italiens, d. h. Gemeinden der Klimazone F gemäß Präsidialerlass Nr. 412 von 1993 (3), b) schwierige klimatische Bedingungen in Verbindung mit Schwierigkeiten bei der Heizstoffversorgung, d. h. Gemeinden der Klimazone E gemäß Präsidialerlass Nr. 412 von 1993, und c) geografische Isolierung in Verbindung mit einer schwierigen und kostenintensiven Heizstoffversorgung: Sardinien und die kleineren Inseln. Da die Entwicklung des Erdgasnetzes die zusätzlichen Heizkosten in erheblichem Maße senken und gegebenenfalls zu einer größeren Diversifizierung der Heizstoffversorgung führen würde, sollte die Anwendung der ermäßigten Sätze bis zur Fertigstellung des Erdgasnetzes in den betreffenden Gemeinden befristet sein.
(6)
Die Kommission hat die beantragte Maßnahme geprüft und ist der Auffassung, dass sie nicht zu Wettbewerbsverzerrungen führt, das Funktionieren des Binnenmarktes nicht beeinträchtigt und mit der Politik der EU in den Bereichen Umweltschutz, Energie und Verkehr vereinbar ist. Der ermäßigte Steuersatz für Gasöl und Flüssiggas wäre nach wie vor höher als die in der Richtlinie 2003/96/EG festgelegten EU-Mindeststeuerbeträge und würde die in den betreffenden geografischen Gebieten anfallenden zusätzlichen Heizkosten nur teilweise ausgleichen.
(7)
Die beantragte Maßnahme würde nur für das Beheizen von Innenräumen (für private und gewerbliche Zwecke) gelten. Sie wäre nicht auf andere gewerbliche Verwendungszwecke von Gasöl und Flüssiggas anzuwenden. Wie die italienischen Behörden mitgeteilt haben, wird der Betrag der Steuerermäßigung für gewerbliche Nutzer in jedem Einzelfall gemäß der Verordnung (EU) Nr. 1407/2013 der Kommission (4) festgesetzt. Übersteigt der Gewinn bei einem einzelnen Unternehmer jedoch die in dieser Verordnung festgesetzte Obergrenze, sollte dies der Kommission gemäß der Verordnung (EU) Nr. 734/2013 des Rates (5) mitgeteilt werden.
(8)
Um sicherzustellen, dass die Ermächtigung zur Anwendung ermäßigter Verbrauchsteuersätze, die mit dem bis zum 31. Dezember 2012 geltenden Beschluss 2008/318/EG bewilligt wurde, bestehen bleibt, ist es zweckmäßig, dass dieser Beschluss ab dem 1. Januar 2013 gilt. Die ununterbrochene Anwendung ermäßigter Verbrauchsteuersätze würde zur Gewährleistung von Rechtssicherheit beitragen und die berechtigten Erwartungen der Bevölkerung in den begünstigten Gebieten nicht untergraben. Daher erscheint es angemessen, die Ermächtigung für sechs Jahre zu erteilen. Bei dieser Geltungsdauer hätten die italienischen Behörden ausreichend Zeit, um die Auswirkungen der Maßnahme auf die Umwelt zu untersuchen. Es würde zudem signalisiert, dass in Zukunft gezielteren Energiesparmaßnahmen eingeführt werden müssen, um die Energieeffizienz zu verbessern und positive Auswirkungen auf die Umwelt zu gewährleisten -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
(1) Italien wird hiermit ermächtigt, in den folgenden benachteiligten Gebiete ermäßigte Verbrauchsteuersätze auf für als Heizstoff verwendetes Gasöl und Flüssiggas anzuwenden:
a)
Gemeinden in Klimazone F gemäß Präsidialerlass Nr. 412 vom 26. August 1993;
b)
Gemeinden in Klimazone E gemäß Präsidialerlass Nr. 412 vom 26. August 1993;
c)
Gemeinden auf Sardinien und den kleineren Inseln, d. h. auf allen italienischen Inseln mit Ausnahme von Sizilien.
(2) Um jede Überkompensierung zu vermeiden, geht die Ermäßigung nicht über die in den betreffenden Gebieten anfallenden zusätzlichen Heizkosten hinaus. Im besonderen Fall Sardiniens und der kleineren Inseln führt die Steuerermäßigung folglich nicht dazu, dass der Preis unter den auf dem italienischen Festland geltenden Preis für diesen Heizstoff sinkt.
(3) Der ermäßigte Steuersatz entspricht den Verpflichtungen der Richtlinie 2003/96/EG, vor allem im Hinblick auf die in Artikel 9 genannten Mindeststeuerbeträge.
Artikel 2
Die Förderfähigkeit der in Artikel 1 Absatz 1 Buchstaben b und c genannten geografischen Gebiete, ist an den fehlenden Anschluss der Gemeinde an das Erdgasnetz gebunden.
Artikel 3
Dieser Beschluss gilt ab dem 1. Januar 2013 bis zum 31. Dezember 2018.
Artikel 4
Dieser Beschluss ist an die Italienische Republik gerichtet.
Geschehen zu Brüssel am 29. September 2014.
DEĊIŻJONI TA' IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUNSILL
tad-29 ta' Settembru 2014
li tawtorizza lill-Italja tapplika, f'żoni ġeografiċi determinati, rati mnaqqsa ta' tassazzjoni fuq il-gażolju u l-LPG użat għal raġunijiet ta' tisħin skont l-Artikolu 19 tad-Direttiva 2003/96/KE
(2014/695/UE)
IL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidra t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidra d-Direttiva tal-Kunsill 2003/96/KE tas-27 ta' Ottubru 2003 li tirriforma l-istruttura tal-Komunità dwar tassazzjoni fuq prodotti ta' enerġija u elettriku (1), u b'mod partikolari l-Artikolu 19(1) tagħha,
Wara li kkunsidra l-proposta mill-Kummissjoni Ewropea,
Billi:
(1)
Skont l-Artikolu 19(1) tad-Direttiva 2003/96/KE, l-Italja kienet awtorizzata tapplika f'ċerti żoni partikolarment żvantaġġati rati mnaqqsa tad-dazju tas-sisa fuq il-gażolju u l-LPG użati għat-tisħin. L-awtorizzazzjoni l-aktar reċenti ngħatat sal-31 ta' Diċembru 2012 mid-Deċiżjoni tal-Kunsill 2008/318/KE (2).
(2)
Permezz ta' ittra ddatata l-31 ta' Mejju 2012, l-awtoritajiet Taljani talbu awtorizzazzjoni biex japplikaw f'ċerti żoni ġeografikament partikolarment żvantaġġati rati mnaqqsa ta' tassazzjoni fuq il-gażolju u l-LPG użati għal raġunijiet ta' tisħin, permezz ta' estensjoni tal-prattika segwita taħt id-Deċiżjoni 2008/318/KE, qabel ma kella tiskadi dik id-Deċiżjoni. Ġew ipprovduti informazzjoni addizzjonali u kjarifiki mill-awtoritajiet Taljani fl-4 ta' Diċembru 2012, fis-16 ta' Lulju 2013, fil-31 ta' Diċembru 2013 u fit-22 ta' Jannar 2014. Permezz ta' ittra ddatata d-19 ta' Marzu 2014, l-awtoritajiet Taljani talbu tiġdid tal-awtorizzazzjoni mogħtija bid-Deċiżjoni 2008/318/KE mingħajr bidliet fl-ambitu territorjali tagħha għall-perjodu mill-1 ta' Jannar 2013 sal-31 ta' Diċembru 2018.
(3)
L-Italja għandha territorju li jvarja ħafna b'kondizzjonijiet klimatiċi u ġeografiċi varjabbli. L-Italja qieset il-partikolaritajiet tat-territorju tagħha u introduċiet rati mnaqqsa ta' tassazzjoni fuq il-gażolju u l-LPG bil-ħsieb li tpaċi parzjalment l-ispejjeż disproporzjonalment għoljin tat-tisħin għar-residenti f'ċerti żoni ġeografiċi.
(4)
Id-divrenzjar fit-taxxa fl-Italja huwa bbażat fuq kriterji oġġettivi u għandu l-għan li jqiegħed il-popolazzjoni taż-żoni eliġibbli fuq bażi aktar komparabbli mal-bqija tal-popolazzjoni permezz ta' tnaqqis tal-spejjeż disproporzjonalment għoljin tat-tisħin tagħhom, li huma dovuti għal kondizzjonijiet klimatiċi severi jew diffikultajiet fl-akkwist ta' fjuwil.
(5)
Ir-rati mnaqqsin tat-taxxa huma applikabbli f'żoni ġeografiċi li jissodisfaw wieħed mill-kriterji li ġejjin: (a) kondizzjonijiet klimatiċi l-aktar severi fit-territorju Taljan, jiġifieri muniċipalitajiet li jaqgħu fiż-żona F kif definita fid-Digriet Presidenzjali Nru 412 tal-1993 (3); (b) kondizzjonijiet klimatiċi severi flimkien ma' diffikultajiet fl-akkwist tal-fjuwil, jiġifieri muniċipalitajiet li jaqgħu fiż-żona E kif definita fid-Digriet Presidenzjali Nru 412 tal-1993; u (c) iżolament ġeografiku flimkien ma' akkwist tal-fjuwil għali u diffikultuż, jiġifieri Sardinja u gżejjer żgħar. Billi l-iżvilupp tan-netwerk tal-gass naturali, sa ċertu punt sinifikanti, jnaqqas l-ispejjeż addizzjonali tat-tisħin u jwassal għal diversità akbar fil-provvista tal-fjuwil, fejn ikun xieraq, ir-rati mnaqqsin tat-taxxa għandhom ikunu applikati biss sa meta jitlesta n-netwerk tal-gass naturali fil-muniċipalitajiet konċernati.
(6)
Il-miżura mitluba ġiet eżaminata mill-Kummissjoni u nstabet li ma tikkawżax distorsjoni tal-kompetizzjoni u lanqas ittellef l-operat tas-suq intern, u ma titqiesx inkompatibbli mal-politika tal-UE dwar l-ambjent, l-enerġija u t-trasport. Ir-rata mnaqqsa ta' tassazzjoni kemm għall-gażolju kif ukoll għal-LPG tibqa' ogħla mil-livelli minimi ta' tassazzjoni tal-UE stabbiliti fid-Direttiva 2003/96/KE u tkun ittaffi b'mod parzjali biss l-ispejjeż addizzjonali għat-tisħin fiż-żona ġeografika inkwistjoni.
(7)
Il-miżura mitluba tkun tapplika biss għal għanijiet ta' tisħin ta' spazji (kemm għall-individwi privati kif ukoll għan-negozji) u ma tkunx tapplika għal forom oħra ta' użu kummerċjali ta' gażolju u LPG. Skont l-awtoritajiet Taljani, l-ammont tal-vantaġġ fir-rigward tat-taxxa għall-utenti kummerċjali jkun f'kull każ partikulari kopert bir-Regolament tal-Kummissjoni (UE) Nru 1407/2013 (4). Madankollu, jekk il-benefiċċju għal xi impriża singola jeċċedi l-limitu massimu stabbilit f'dak ir-Regolament, huwa għandu jiġi notifikat lill-Kummissjoni skont ir-Regolament tal-Kunsill (UE) Nru 734/2013 (5).
(8)
Sabiex jiġi żgurat li l-miżura tapplika mingħajr interruzzjoni fir-rigward tal-awtorizzazzjoni għall-applikazzjoni ta' rati mnaqqsa tad-dazju tas-sisa konċessi mid-Deċiżjoni 2008/318/KE, li skadiet fil-31 ta' Diċembru 2012, ikun xieraq li din id-Deċiżjoni tapplika mill-1 ta' Jannar 2013. L-applikazzjoni kontinwa ta' rati mnaqqsa tad-dazju tas-sisa tkun qed tikkontribwixxi biex tiġi żgurata ċ-ċertezza legali u ma tkunx qed timmina l-aspettattivi leġittimi tal-popolazzjoni taż-żoni eliġibbli. Għalhekk, ikun xieraq li l-awtorizzazzjoni tingħata għal sitt snin. Dan il-perjodu ta' applikazzjoni jipprovdi lill-awtoritajiet Taljani bi żmien suffiċjenti biex jivvalutaw l-effett ambjentali tal-miżura. Dan ikun jindika wkoll li fil-futur ikun meħtieġ li jiddaħħlu fis-seħħ miżuri aktar immirati għall-iffrankar tal-enerġija sabiex titjieb l-effiċjenza tal-enerġija u sabiex jiġi żgurat effett pożittiv fuq l-ambjent,
ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:
Artikolu 1
1. L-Italja hija b'dan awtorizzata tapplika rati mnaqqsa ta' tassazzjoni fuq il-gażolju u l-LPG użati għal raġunijiet ta' tisħin fiż-żoni ġeografikament żvantaġġati li ġejjin:
(a)
il-muniċipalitajiet li jaqgħu fiż-żona klimatika F kif stabbilita bid-Digriet Presidenzjali tas-26 ta' Awwissu 1993 Nru 412;
(b)
il-muniċipalitajiet li jaqgħu fiż-żona klimatika E kif stabbilita bid-Digriet Presidenzjali tas-26 ta' Awwissu 1993 Nru 412;
(c)
il-muniċipalitajiet ta' Sardinja u l-gżejjer żgħar, jiġifieri l-gżejjer Taljani kollha ħlief Sqallija.
2. Sabiex jiġi evitat kwalunkwe kumpens żejjed, it-tnaqqis ma għandux jeċċedi l-ispejjeż addizzjonali tat-tisħin taż-żoni kkonċernati. Fil-każ partikolari ta' Sardinja u l-gżejjer żgħar, bħala konsegwenza, it-tnaqqis tat-taxxa ma għandux irendi l-prezz inqas mill-prezz tal-istess fjuwil fl-Italja kontinentali.
3. Ir-rata mnaqqsa għandha tkun konformi mar-rekwiżiti stabbiliti fid-Direttiva 2003/96/KE, u b'mod partikolari mal-livelli minimi ta' tassazzjoni stabbiliti fl-Artikolu 9 tagħha.
Artikolu 2
L-eliġibbiltà taż-żoni ġeografiċi msemmija fil-punti (b) u (c) tal-Artikolu 1(1) għandha tkun kondizzjonata min-nuqqas ta' disponibbiltà ta' netwerk tal-gass naturali fil-muniċipalità.
Artikolu 3
Din id-Deċiżjoni għandha tapplika mill-1 ta' Jannar 2013 sal-31 ta' Diċembru 2018.
Artikolu 4
Din id-Deċiżjoni hija indirizzata lir-Repubblika Taljana.
Magħmul fi Brussell, id-29 ta' Settembru 2014.