DELEGIERTE VERORDNUNG (EU) Nr. 625/2014 DER KOMMISSION
vom 13. März 2014
zur Ergänzung der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 des Europäischen Parlaments und des Rates durch technische Regulierungsstandards zur Präzisierung der Anforderungen, denen Anleger, Sponsoren, ursprüngliche Kreditgeber und Originatoren in Bezug auf Risikopositionen aus übertragenen Kreditrisiken unterliegen
(Text von Bedeutung für den EWR)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EU) Nr. 575/2013 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 26. Juni 2013 über Aufsichtsanforderungen an Kreditinstitute und Wertpapierfirmen und zur Änderung der Verordnung (EU) Nr. 648/2012 (1), insbesondere auf Artikel 410 Absatz 2,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Durch die Pflicht zum Selbstbehalt soll eine stärkere gemeinsame Ausrichtung der Interessen der Parteien erreicht bzw. das Kreditrisiko der verbrieften Risikopositionen übertragen und eingegangen werden. Wenn ein Unternehmen seine eigenen Verbindlichkeiten verbrieft, ergibt sich eine solche Interessensausrichtung automatisch, unabhängig davon, ob der Endschuldner seine Schuld besichert. Wenn klar ist, dass das Kreditrisiko beim Originator verbleibt, ist der Selbstbehalt nicht erforderlich und würde die bisherige Situation nicht verbessern.
(2)
Für bestimmte Fälle, in denen Institute - wenn sie nicht als Originator, Sponsor oder ursprünglicher Kreditgeber auftreten - das Kreditrisiko einer Verbriefungsposition eingehen, sollte klargestellt werden, wann eine Risikopositionen aus übertragenen Kreditrisiken als gegeben anzusehen ist, was auch für Fälle gilt, in denen Institute bei einer Verbriefung als Gegenpartei eines Derivatgeschäfts oder eines Sicherungsgeschäfts auftreten, Liquidität für das Geschäft bereitstellen oder im Rahmen von Marktpflegetätigkeiten Verbriefungspositionen im Handelsbuch halten.
(3)
Bei Wiederverbriefungen findet der Kreditrisikotransfer auf der ersten und der zweiten Stufe des Geschäfts, d. h. bei erstmaliger und neuerlicher Verbriefung statt. Diese beiden Geschäftsebenen und die beiden dazugehörigen Kreditrisikoübertragungen sind hinsichtlich der Anforderungen dieser Verordnung voneinander unabhängig. Das Halten eines Nettoanteils und die Erfüllung der Sorgfaltspflicht sollten auf jeder Ebene von den Instituten sichergestellt werden, die auf der betreffenden Ebene übertragene Kreditrisiken eingehen. Geht ein Institut nur auf der zweiten Ebene, das heißt bei der Wiederverbriefung ein Risiko ein, unterliegt es nur auf dieser Ebene der Pflicht zum Selbstbehalt und der Sorgfaltspflicht. Innerhalb ein und derselben Wiederverbriefung sollten Institute, die auf der ersten Verbriefungsebene ein Risiko eingegangen sind, auch auf dieser Ebene die Pflicht zum Selbstbehalt und die Sorgfaltspflicht erfüllen.
(4)
Wie die Pflicht zum Selbstbehalt zu erfüllen ist, sollte näher ausgeführt werden, was u. a. das regelkonforme Vorgehen bei mehreren Originatoren, Sponsoren oder ursprünglichen Kreditgebern sowie Einzelheiten zu den unterschiedlichen Halteoptionen, zur Beurteilung der Einhaltung der Pflicht zum Selbstbehalt bei der Origination und auf laufender Basis und zum Umgang mit Ausnahmen betrifft.
(5)
Artikel 405 Absatz 1 Buchstaben a bis e der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 bietet hinsichtlich der Erfüllung der Pflicht zum Selbstbehalt verschiedene Optionen an. Diese Verordnung stellt im Detail klar, wie bei jeder dieser Optionen zu verfahren ist.
(6)
Das Halten eines Anteils kann auf synthetischer oder Eventualbasis erreicht werden, sofern solche Methoden voll und ganz mit einer der in Artikel 405 Absatz 1 Buchstaben a bis e der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 festgelegten Optionen in Einklang stehen, mit denen die synthetische oder Eventual-Halteform gleichgesetzt werden können, und vorausgesetzt, dass die Einhaltung der Offenlegungspflicht gewährleistet ist.
(7)
Eine Absicherung oder Veräußerung des Selbstbehalts ist untersagt, wenn dies den Zweck der Pflicht zum Selbstbehalt unterläuft, d. h., dass solche Maßnahmen zulässig sind, wenn sie den Träger des Selbstbehalts nicht gegen das Kreditrisiko entweder der gehaltenen Verbriefungspositionen oder der gehaltenen Risikopositionen absichern.
(8)
Zur Gewährleistung des laufenden Erhalts des Nettoanteils sollten die Institute sicherstellen, dass die Verbriefungsstruktur keinen integrierten Mechanismus aufweist, durch den der Mindestselbstbehalt bei der Origination zwangsläufig rascher abnähme als der übertragene Anteil. Ebenso sollte dem Selbstbehalt keine Priorität in Bezug auf Zahlungsströme eingeräumt werden, um vorrangig von einer Rückzahlung oder Amortisierung zu profitieren, so dass sein Anteil unter 5 % des laufenden Nominalwerts der veräußerten Tranchen oder der verbrieften Risikopositionen fiele. Darüber hinaus sollte die dem Institut infolge des eingegangenen Risikos einer Verbriefungsposition gewährte Kreditunterstützung bezogen auf die Rückzahlungsquote der zugrunde liegenden Risikopositionen nicht unverhältnismäßig abnehmen.
(9)
Um den Bürokratieaufwand zu verringern und die durch die Einhaltung der Sorgfaltspflicht entstehenden Kosten zu senken, sollten die Institute finanzielle Modelle verwenden können, die von Dritten entwickelt wurden, bei denen es sich nicht um externe Ratingagenturen (ECAI) handelt. Die Institute sollten von Dritten entwickelte finanzielle Modelle nur einsetzen, wenn sie vor der Investition die Strukturierung der Modelle und die diesen zugrunde liegenden relevanten Annahmen mit der gebotenen Sorgfalt validiert haben und die Methodik, Annahmen und Ergebnisse dieser Modelle verstanden haben.
(10)
Es sollte näher festgelegt werden, wie oft die Institute die Einhaltung der Sorgfaltspflicht überprüfen sollten, wie zu bewerten ist, ob die Anwendung unterschiedlicher Strategien und Verfahren für das Handelsbuch und das Anlagebuch angemessen ist und wie die Einhaltung geprüft wird, wenn die Positionen dem Korrelationshandelsportfolio angehören; darüber hinaus sind bestimmte in Artikel 406 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 verwendete Begriffe wie „Risikomerkmale“ und „strukturelle Merkmale“ zu definieren.
(11)
Gemäß Artikel 14 Absatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 sollte bei Unternehmen, die in einem Drittland niedergelassen sind und in die Konsolidierung gemäß Artikel 18 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 einbezogen werden, aber nicht unmittelbar in den Anwendungsbereich zusätzlicher Risikogewichte fallen, unter bestimmten Umständen - wie bei zu Marktpflegezwecken im Handelsbuch gehaltenen Risikopositionen - nicht von einem Verstoß gegen Artikel 405 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 ausgegangen werden. Nicht von einem Verstoß gegen diesen Artikel ausgegangen werden sollte, wenn solche Risiken oder Positionen im Handelsbuch nicht wesentlich sind und keinen unverhältnismäßigen Anteil an der Handelstätigkeit bilden, vorausgesetzt, dass gründliche Kenntnisse über die Risiken und Positionen vorhanden sind und dass förmliche Regeln und Verfahren eingeführt wurden, die bezüglich des Risikoprofils dieses Unternehmens und der Gruppe insgesamt geeignet und angemessen sind.
(12)
Die erstmalige und laufende Offenlegung gegenüber Anlegern in Bezug auf die Art und Höhe des Selbstbehalts und betreffend alle wesentlichen relevanten Daten, einschließlich Bonität und Wertentwicklung der zugrunde liegenden Risikoposition, ist für die Erfüllung der Sorgfaltspflicht im Zusammenhang mit den Verbriefungspositionen unerlässlich. Die offengelegten Daten beinhalten Einzelheiten zur Identität des Trägers des Selbstbehalts, zur gewählten Halteoption und zur ursprünglichen und laufenden Verpflichtung, einen Anteil zu halten. Gelten die in Artikel 405 Absätze 3 und 4 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 festgelegten Ausnahmeregelungen, sollte eine ausdrückliche Offenlegung verbriefter Risikopositionen erfolgen, wenn die Pflicht zum Selbstbehalt nicht anwendbar ist, und sollte der Grund für die Nichtanwendung angegeben werden.
(13)
Diese Verordnung beruht auf dem Entwurf technischer Regulierungsstandards, der der Kommission von der Europäischen Aufsichtsbehörde (Europäische Bankenaufsichtsbehörde) vorgelegt wurde.
(14)
Die Europäische Aufsichtsbehörde (Europäische Bankenaufsichtsbehörde) hat zu diesem Entwurf offene öffentliche Konsultationen durchgeführt, die damit verbundenen potenziellen Kosten- und Nutzeneffekte analysiert und die Stellungnahme der nach Artikel 37 der Verordnung (EU) Nr. 1093/2010 des Europäischen Parlaments und des Rates (2) eingesetzten Interessengruppe Bankensektor eingeholt -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
KAPITEL I
BEGRIFFSBESTIMMUNGEN UND VERBRIEFUNGSRISIKO
Artikel 1
Begriffsbestimmungen
Für die Zwecke dieser Verordnung bezeichnet der Ausdruck
a)
„Träger des Selbstbehalts“ das Unternehmen, das als Originator, Sponsor oder ursprünglicher Kreditgeber fungiert, und das gemäß Artikel 405 Absatz 1 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 einen Nettoanteil an der Verbriefungsposition hält;
b)
„synthetische Halteform“ das Halten eines Anteils unter Einsatz von Derivaten.
c)
„Eventualhalteform“ das Halten eines Anteils unter Einsatz von Garantien, Akkreditiven oder ähnlichen Formen der Kreditunterstützung, die einen sofortigen Zugriff auf den gehaltenen Anteil gewährleisten.
d)
„Vertikale Tranche“ eine Tranche, die ihren Halter anteilig dem Kreditrisiko jeder emittierten Tranche des Verbriefungsgeschäfts aussetzt.
KAPITEL II
KREDITRISIKO EINER VERBRIEFUNGSPOSITION
Artikel 2
Sonderfälle des Kreditrisikos einer Verbriefungsposition
(1) Agiert ein Institut bei einem Verbriefungsgeschäft als Gegenpartei eines Derivatgeschäfts, als absichernde Gegenpartei oder als Bereitsteller einer Liquiditätsfazilität, gilt das Kreditrisiko einer Verbriefungsposition als eingegangen, wenn das Derivat, die Absicherung oder die Liquiditätsfazilität das Kreditrisiko der verbrieften Risikopositionen oder der Verbriefungspositionen übernimmt.
(2) Für die Zwecke der Artikel 405 und 406 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 wird nicht davon ausgegangen, dass das Institut, das die Liquidität bereitstellt, das Kreditrisiko einer Verbriefungsposition eingeht, wenn die Liquiditätsfazilität die in Artikel 255 Absatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten Voraussetzungen erfüllt.
(3) Im Zusammenhang mit einer Wiederverbriefung mit mehr als einer Ebene oder einer Verbriefung mit mehreren eigenständigen zugrunde liegenden Geschäften wird davon ausgegangen, dass das Institut nur das Kreditrisiko der individuellen Verbriefungsposition oder -transaktion eingeht, die es übernimmt.
(4) Es wird nicht davon ausgegangen, dass ein Institut gemäß Artikel 14 Absatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 auf konsolidierter Basis gegen Artikel 405 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 verstößt, wenn alle folgenden Bedingungen erfüllt sind:
a)
das Unternehmen, das die Verbriefungspositionen hält, ist in einem Drittland niedergelassen und gemäß Artikel 18 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 in die Konsolidierung einbezogen;
b)
die Verbriefungspositionen werden zu Marktpflegezwecken im Handelsbuch des unter Buchstabe a genannten Unternehmens gehalten;
c)
die Verbriefungspositionen sind mit Blick auf das Risikoprofil des Handelsbuchs der unter Buchstabe a genannten Gruppe insgesamt nicht wesentlich und bilden keinen unverhältnismäßig großen Anteil an der Handelstätigkeit der Gruppe.
KAPITEL III
ZU HALTENDER NETTOANTEIL
Artikel 3
Träger des materiellen Nettoanteils
(1) Der zu haltende materielle Nettoanteil darf nicht auf unterschiedliche Träger aufgeteilt werden. Die Pflicht zum Halten eines materiellen Nettoateils ist vollumfänglich von einer der folgenden Parteien zu erfüllen:
a)
vom Originator oder von mehreren Originatoren;
b)
vom Sponsor oder von mehreren Sponsoren;
c)
vom ursprünglichen Kreditgeber oder von mehreren ursprünglichen Kreditgebern;
(2) Werden die verbrieften Risikopositionen von mehreren Originatoren geschaffen, wird die Pflicht zum Selbstbehalt von jedem Originator in Bezug auf den Anteil an den verbrieften Risikopositionen insgesamt, deren Originator er ist, erfüllt.
(3) Werden die verbrieften Risikopositionen von mehreren ursprünglichen Kreditgebern geschaffen, wird die Pflicht zum Selbstbehalt von jedem ursprünglichen Kreditgeber in Bezug auf den Anteil an den verbrieften Risikopositionen insgesamt, deren ursprünglicher Kreditgeber er ist, erfüllt.
(4) Abweichend von den Absätzen 2 und 3 kann bei verbrieften Risikopositionen, die von mehreren Originatoren oder mehreren ursprünglichen Kreditgebern geschaffen werden, die Pflicht zum Selbstbehalt vollumfänglich von einem Originator oder einem ursprünglichen Kreditgeber erfüllt werden, wenn dabei eine der folgenden Bedingungen erfüllt ist:
a)
der Originator oder ursprüngliche Kreditgeber hat das Programm oder Verbriefungsmodell eingerichtet und verwaltet es;
b)
der Originator oder ursprüngliche Kreditgeber hat das Programm oder Verbriefungsmodell eingerichtet und mehr als 50 % der verbrieften Risikopositionen insgesamt beigesteuert.
(5) Zeichnen mehrere Sponsoren für die verbrieften Risikopositionen verantwortlich, obliegt die Pflicht zum Selbstbehalt einer der folgenden Parteien:
a)
dem Sponsor, dessen wirtschaftliches Interesse am stärksten mit dem der Anleger übereinstimmt, was von der Gesamtheit der Sponsoren auf der Grundlage objektiver Kriterien, wie Gebührenstrukturen, Beteiligung an Einrichtung und Verwaltung des Programms oder Verbriefungsmodells und das aus der Verbriefung resultierende Kreditrisiko einvernehmlich festgestellt wird;
b)
von jedem Sponsor entsprechend seinem Anteil an der Gesamtsponsorenzahl.
Artikel 4
Erfüllung der Pflicht zum Selbstbehalt durch eine synthetische oder eine Eventualhalteform
(1) Die Pflicht zum Selbstbehalt kann anhand einer der in Artikel 405 Absatz 1 Unterabsatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 erläuterten Optionen durch eine synthetische oder eine Eventualhalteform erfüllt werden, soweit die nachstehenden Voraussetzungen eingehalten werden:
a)
der gehaltene Anteil entspricht zumindest der Anforderung der Option, mit der die synthetische oder Eventual-Halteform gleichgesetzt werden kann;
b)
der Träger des Selbstbehalts hat ausdrücklich erklärt, dass er auf laufender Basis in dieser Art einen materiellen Nettoanteil halten wird, und Einzelheiten über die Halteform, über die zur Ermittlung angewendete Methode und die Gleichwertigkeit mit einer der genannten Optionen genannt.
(2) Agiert ein Unternehmen, bei dem es sich nicht um ein Kreditinstitut im Sinne von Artikel 4 Absatz 1 Nummer 1 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 handelt, über eine synthetische oder Eventualhalteform als Träger des Selbstbehalts, so ist der auf synthetischer oder Eventualbasis gehaltene Anteil vollständig bar zu besichern und getrennt als Kundengelder gemäß Artikel 13 Absatz 8 der Richtlinie 2004/39/EG des Europäischen Parlaments und des Rates (3) zu halten.
Artikel 5
Halteoption a: Halten eines anteilsmäßigen Selbstbehalts bei einer jeden an die Anleger verkauften oder übertragenen Tranche
(1) Das Halten eines Anteils von mindestens 5 % des Nominalwerts einer jeden verkauften oder übertragenen Tranche laut Artikel 405 Absatz 1 Buchstabe a der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 kann auch folgendermaßen erreicht werden:
a)
durch das Halten von mindestens 5 % des Nominalwerts einer jeden verbrieften Risikoposition, vorausgesetzt, dass das Kreditrisiko dieser Risikopositionen gleichrangig mit dem für diese Risikopositionen verbrieften Kreditrisiko oder diesem untergeordnet ist. Bei einer revolvierenden Verbriefung im Sinne von Artikel 242 Absatz 13 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 würde dies durch das Halten des Originator-Anteils erfolgen, sofern der Originator-Anteil mindestens 5 % des Nominalwerts einer jeden verbrieften Risikoposition entspräche und gleichrangig mit dem in Bezug auf genau diese Risikopositionen verbrieften Kreditrisiko oder diesem untergeordnet wäre;
b)
durch die Bereitstellung einer Liquiditätsfazilität, die im Verbriefungswasserfall vorrangig sein kann, im Rahmen eines ABCP-Programms, wenn die folgenden Bedingungen erfüllt sind:
i)
die Liquiditätsfazilität deckt 100 % des Kreditrisikos der verbrieften Risikopositionen ab;
ii)
die Liquiditätsfazilität deckt das Kreditrisiko so lange ab, wie der Träger des Selbstbehalts den Anteil mit Hilfe einer solchen Liquiditätsfazilität für die entsprechende Verbriefungsposition halten muss;
iii)
die Liquiditätsfazilität wird vom Originator, Sponsor oder ursprünglichen Kreditgeber in dem Verbriefungsgeschäft bereitgestellt;
iv)
das Institut, das das Risiko einer solchen Verbriefung eingeht, kann sich ausreichende Informationen beschaffen, um die Einhaltung der Ziffern i, ii und iii zu überprüfen.
c)
durch das Halten einer vertikalen Tranche mit einem Nominalwert von mindestens 5 % des Nominalwerts aller begebenen Tranchen von Schuldtiteln insgesamt.
Artikel 6
Halteoption b: Halten des Originator-Anteils an revolvierenden Risikopositionen
Für die Halteoption b gemäß Artikel 405 Absatz 1 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 ist das Halten von mindestens 5 % des Nominalwerts einer jeden verbrieften Risikoposition erforderlich, vorausgesetzt, dass das zurückbehaltene Kreditrisiko dieser Risikopositionen gleichrangig mit dem für diese Risikopositionen verbrieften Kreditrisiko oder diesem untergeordnet ist.
Artikel 7
Halteoption c: Halten eines Anteils von nach dem Zufallsprinzip ausgewählten Risikopositionen
(1) Der Pool von mindestens 100 potenziell verbrieften Risikopositionen, aus denen gehaltene und verbriefte Forderungen gemäß Artikel 405 Absatz 1 Buchstabe c der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 nach dem Zufallsprinzip ausgewählt werden, muss diversifiziert genug sein, um eine übermäßige Konzentration des Selbstbehalts zu vermeiden. Bei der Vorbereitung der Auswahl berücksichtigt der Träger des Selbstbehalts die entsprechenden quantitativen und qualitativen Faktoren, um sicherzustellen, dass die Unterscheidung zwischen gehaltenen und verbrieften Forderungen tatsächlich nach dem Zufallsprinzip erfolgt. Der Träger von nach dem Zufallsprinzip ausgewählten Forderungen berücksichtigt bei der Auswahl von Risikopositionen gegebenenfalls Faktoren wie Jahrgang, Produkt, Geografie, Originationsdatum, Fälligkeitsdatum, Beleihungssatz, Immobilientyp, Branche und ausstehender Kreditsaldo.
(2) Der Träger des Selbstbehalts kann nicht zu verschiedenen Zeitpunkten unterschiedliche Risikopositionen als Selbstbehalt deklarieren, es sei denn, dies ist zur Einhaltung der Pflicht zum Selbstbehalt hinsichtlich einer Verbriefung mit im Zeitverlauf schwankenden Risikopositionen erforderlich, weil entweder der Verbriefung neue Risikopositionen hinzugefügt werden oder sich die Art und Höhe der einzelnen verbrieften Risikopositionen ändert.
Artikel 8
Halteoption d: Halten der Erstverlusttranche
(1) Das Halten der Erstverlusttranche gemäß Artikel 405 Absatz 1 Unterabsatz 2 Buchstabe b der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 kann durch Positionen in und außerhalb der Bilanz oder folgendermaßen verwirklicht werden:
a)
durch Bereitstellung einer Eventualhalteform im Sinne von Artikel 1 Absatz 1 Buchstabe c oder einer Liquiditätsfazilität im Rahmen eines ABCP-Programms, die die folgenden Kriterien erfüllt:
i)
sie deckt mindestens 5 % des Nominalwerts der verbrieften Risikopositionen ab;
ii)
sie stellt in Bezug auf die Verbriefung eine Erstverlustposition dar;
iii)
sie deckt das Kreditrisiko für die gesamte Dauer der Pflicht zum Selbstbehalt ab;
iv)
sie wird vom Originator, Sponsor oder ursprünglichen Kreditgeber der Verbriefung bereitgestellt;
iv)
das Institut, das das Risiko einer solchen Verbriefung eingeht, kann sich ausreichende Informationen beschaffen, um die Einhaltung der Ziffern i, ii, iii und iv zu überprüfen.
b)
durch Übersicherung als Form der Kreditunterstützung, wenn diese Übersicherung dem Halten der Erstverlusttranche von mindestens 5 % des Nominalwerts der im Zuge der Verbriefung begebenen Tranchen entspricht.
(2) Übersteigt die Erstverlusttranche 5 % des Nominalwerts der verbrieften Risikopositionen, muss es für den Träger des Selbstbehalts möglich sein, nur einen Anteil dieser Erstverlusttranche zu halten, sofern dieser Anteil mindestens 5 % des Nominalwerts der verbrieften Risikopositionen entspricht.
(3) Bei der Erfüllung der Pflicht zum Selbstbehalt auf der Ebene des gesamten Verbriefungsprogramms lassen die Institute zugrunde liegende Geschäfte, an denen die Originatoren oder ursprünglichen Kreditgeber eine Erstverlust-Risikoposition auf der geschäftsspezifischen Ebene halten, unberücksichtigt.
Artikel 9
Halteoption e: Halten einer Erstverlust-Position in jeder verbrieften Risikoposition
(1) Eine Erstverlust-Risikoposition auf der Ebene jeder verbrieften Risikoposition gemäß Artikel 405 Absatz 1 Buchstabe e der Verordnung (EU) Nr. 405/1 ist so zu halten, dass das zurückbehaltene Kreditrisiko dem in Bezug auf diese Risikopositionen verbrieften Kreditrisiko gegenüber stets nachgeordnet ist.
(2) Ein Halten gemäß Absatz 1 kann durch einen ermäßigten Verkauf der zugrunde liegenden Risikopositionen durch den Originator oder ursprünglichen Kreditgeber verwirklicht werden, wenn dieser Abschlag mindestens 5 % des Nominalwerts jeder Risikoposition entspricht und der ermäßigte Verkaufspreis dem Originator oder ursprünglichen Kreditgeber nur erstattet werden kann, wenn er nicht durch kreditrisikobedingte Verluste der verbrieften Risikopositionen absorbiert wird.
Artikel 10
Messung der Art und Höhe des Selbstbehalts
(1) Bei der Messung der Art und Höhe des zu haltenden Nettoanteils gelten die nachstehenden Kriterien:
a)
die Origination wird als der Zeitpunkt betrachtet, zu dem die Risikopositionen erstmalig verbrieft wurden.
b)
die Berechnung der Höhe des Selbstbehalts basiert auf Nominalwerten und der Anschaffungspreis von Aktiva wird nicht berücksichtigt;
c)
der „Zinsüberschuss“ im Sinne von Artikel 242 Absatz 1 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 wird bei der Messung des Nettoanteils des Trägers des Selbstbehalts nicht berücksichtigt;
d)
während der Laufzeit eines Verbriefungsgeschäfts werden zur Berechnung des Nettoanteils stets die gleiche Halteoption und Methodik zugrunde gelegt, es sei denn, außergewöhnliche Umstände erfordern eine Änderung und diese Änderung dient nicht als Vehikel zur Verringerung des gehaltenen Anteils;
(2) Sofern kein integrierter Mechanismus besteht, durch den der Selbstbehalt bei der Origination rascher abnähme als der übertragene Anteil, wird zusätzlich zu den in Absatz 1 genannten Kriterien nicht davon ausgegangen, dass sich die Amortisierung des Selbstbehalts durch die Zuweisung von Zahlungsströmen oder Verlusten, die die Höhe des Selbstbehalts im Zeitverlauf effektiv reduzieren, auf die Erfüllung der Pflicht zum Selbstbehalt auswirkt. Der Träger eines Selbstbehalts ist nicht verpflichtet, den von ihm gehaltenen Anteil laufend auf mindestens 5 % aufzufüllen oder anzupassen, wenn Verluste auf die Risikopositionen realisiert oder dem gehaltenen Anteil zugewiesen werden.
Artikel 11
Messung des Selbstbehalts für die nicht gezogenen Beträge in Risikopositionen in Form von Kreditfazilitäten
Die Berechnung des für Kreditfazilitäten, einschließlich Kreditkarten, zu haltenden Nettoanteils beruht ausschließlich auf der Höhe der bereits gezogenen, realisierten oder empfangenen Beträge und wird bei Änderungen dieser Beträge angepasst.
Artikel 12
Verbot der Absicherung oder Veräußerung des gehaltenen Anteils
(1) Das in Artikel 405 Absatz 1 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 enthaltene Verbot, den gehaltenen Nettoanteil zum Gegenstand von Kreditrisikominderungen, Verkaufspositionen oder sonstigen Absicherungen zu machen oder zu veräußern ist mit Rücksicht auf den Zweck der Pflicht zum Selbstbehalt und unter Berücksichtigung der wirtschaftlichen Substanz des Geschäfts insgesamt anzuwenden. Absicherungen des Nettoanteils sind nicht als Absicherung für die Zwecke des Artikels 405 Absatz 1 Unterabsatz 3 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 zu betrachten und dementsprechend nur zulässig, wenn sie den Träger des Selbstbehalts nicht gegen das Kreditrisiko entweder der gehaltenen Verbriefungspositionen oder der gehaltenen Risikopositionen absichern.
(2) Der Träger des Selbstbehalts kann gehaltene Risikopositionen oder Verbriefungspositionen als Sicherheit für Zwecke der besicherten Finanzierung verwenden, sofern dadurch nicht das Kreditrisiko dieser gehaltenen Risikopositionen oder Verbriefungspositionen an einen Dritten übergeht.
Artikel 13
Ausnahmen von Artikel 405 Absatz 1 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013
Die in Artikel 405 Absatz 4 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten Geschäfte umfassen Verbriefungspositionen im Korrelationshandelsportfolio, bei denen es sich um Referenztitel handelt, die das Kriterium nach Artikel 338 Absatz 1 Buchstabe b der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 erfüllen oder für eine Aufnahme in das Korrelationshandelsportfolio in Frage kommen.
Artikel 14
Selbstbehalt auf konsolidierter Basis
Ein Institut, das die Pflicht zum Selbstbehalt gemäß Artikel 405 Absatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 auf der Grundlage der konsolidierten Lage des betreffenden EU-Mutterkreditinstituts, der betreffenden EU-Finanzholdinggesellschaft bzw. der gemischten EU-Finanzholdinggesellschaft erfüllt, stellt für den Fall, dass der Träger nicht mehr in die konsolidierte Aufsicht einbezogen ist, sicher, dass eines oder mehrere der im Kreis der konsolidierten Aufsicht verbleibenden Unternehmen die Risikoposition der Verbriefung übernimmt bzw. übernehmen, damit die laufende Erfüllung der Pflicht zum Selbstbehalt gewährleistet ist.
KAPITEL IV
SORGFALTSPFLICHT FÜR INSTITUTE, DIE DAS RISIKO EINER VERBRIEFUNGSPOSITION EINGEHEN
Artikel 15
Auslagerung und andere allgemeine Erwägungen
(1) Liegen keine Informationen über die speziellen zu verbriefenden Risikopositionen vor, beispielsweise wenn Risikopositionen vor ihrer Verbriefung akkumulieren oder in einer bestehenden revolvierenden Verbriefung ersetzt werden können, wird davon ausgegangen, dass ein Institut der in Artikel 406 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten Sorgfaltspflicht für jede einzelne seiner Verbriefungspositionen auf der Grundlage der für solche Risikopositionen maßgeblichen Kriterien für die Anerkennung nachkommt.
(2) Wenn Institute, die die Risiken einer Verbriefung eingehen, bestimmte Aufgaben, die die Erfüllung der in Artikel 406 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 festgelegten Pflichten, einschließlich der Führung von Aufzeichnungen betreffen, auslagern, behalten sie die vollständige Kontrolle über diesen Prozess.
Artikel 16
Präzisierung von Risikomerkmalen und strukturellen Merkmalen
(1) Zu den in Artikel 406 Absatz 1 Buchstabe b der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten Risikomerkmalen der einzelnen Verbriefungspositionen zählen die nachstehend genannten einschlägigsten und wesentlichsten Eigenschaften wie
a)
die Vorrangigkeit der Tranche;
b)
das Zahlungsstromprofil;
c)
jedes etwaige bestehende Rating;
d)
die historische Wertentwicklung vergleichbarer Tranchen;
e)
die in den Verbriefungsunterlagen bezüglich der einzelnen Tranchen genannten Pflichten;
f)
die Bonitätsverbesserung.
(2) Zu den in Artikel 406 Absatz 1 Buchstabe c der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten Risikomerkmalen der einer Verbriefungsposition zugrunde liegenden Risiken zählen die einschlägigsten und wesentlichsten Eigenschaften wie die Informationen über die Entwicklung der Risikoposition gemäß Artikel 406 Absatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 in Bezug auf Risikopositionen im Zusammenhang mit Hypotheken auf Wohnimmobilien. Die Institute ermitteln geeignete und vergleichbare Messgrößen zur Analyse der Risikomerkmale anderer Anlageklassen.
(3) Zusätzliche strukturelle Merkmale gemäß Artikel 406 Absatz 1 Buchstabe g der Verordnung (EU) Nr. 575/2013, einschließlich Derivaten, Garantien, Akkreditiven und ähnlichen Formen der Kreditunterstützung.
Artikel 17
Häufigkeit der Überprüfung
Nachdem ein Institut das Risiko einer Verbriefungsposition eingegangen ist, überprüft es seine Konformität mit Artikel 406 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 mindestens einmal jährlich und noch häufiger, sobald es einen Verstoß gegen die in den Verbriefungsunterlagen genannten Pflichten oder eine Änderung bei einem der folgenden Merkmale feststellt:
a)
strukturelle Merkmale, die die Wertentwicklung der Verbriefungsposition wesentlich beeinflussen können;
b)
Risikocharakteristika der Verbriefungspositionen und der zugrunde liegenden Forderungen.
Artikel 18
Stresstests
(1) Die in Artikel 406 Absatz 1 Unterabsatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten Stresstests erstrecken sich auf alle maßgeblichen Verbriefungspositionen und werden in die Stresstest-Strategien und -Verfahren, die die Institute gemäß dem in Artikel 73 der Richtlinie 2013/36/EU des Europäischen Parlaments und des Rates (4) genannten Verfahren zur Beurteilung der Angemessenheit des internen Kapitals durchführen, aufgenommen.
(2) Zur Erfüllung der Stresstest-Anforderungen in Artikel 406 Absatz 1 Unterabsatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 können die Institute zusätzlich zu den von ECAI entwickelten finanziellen Modellen auch von Dritten entwickelte vergleichbare finanzielle Modelle verwenden, wenn sie auf Anfrage nachweisen können, dass sie vor der Investition die Strukturierung der Modelle und die diesen zugrunde liegenden relevanten Annahmen mit der gebotenen Sorgfalt validiert haben und die Methodik, Annahmen und Ergebnisse dieser Modelle verstanden haben.
(3) Wenn die Institute im Rahmen eines in Artikel 242 Absatz 9 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten ABCP-Programms, das von einer Liquiditätsfazilität unterstützt wird, die 100 % des Kreditrisikos der verbrieften Risikopositionen abdeckt, die in Artikel 406 Absatz 1 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten Stresstests durchführen, können sie anstelle der verbrieften Risikopositionen die Bonität des Bereitstellers der Liquiditätsfazilität dem Stresstest unterziehen.
Artikel 19
Risikopositionen im Handelsbuch und im Anlagebuch
(1) Das Halten einer Verbriefungsposition im Handelsbuch bzw. im Anlagebuch an sich bietet keine ausreichende Rechtfertigung für die Anwendung unterschiedlicher Strategien und Verfahren oder einer unterschiedlichen Intensität der Überprüfung im Hinblick auf die Erfüllung der in Artikel 406 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten Sorgfaltspflicht. Bei der Festlegung, ob unterschiedliche Strategien und Verfahren oder eine unterschiedliche Intensität der Prüfung angewendet werden sollen, sind alle maßgeblichen Faktoren zu berücksichtigen, die sich wesentlich auf das Risikoprofil eines jeden Buchs und der entsprechenden Verbriefungspositionen auswirken, darunter die Größe der Positionen, die Auswirkungen auf die Eigenmittelausstattung eines Instituts während einer Stressphase und die Risikokonzentration in Bezug auf ein bestimmtes Geschäft, einen Emittenten oder eine Anlageklasse.
(2) Die Institute sorgen dafür, dass jede wesentliche Änderung, die das Risikoprofil der Verbriefungspositionen in ihrem Handels- und Anlagebuch erhöht, durch eine angemessene Änderung der Sorgfaltspflicht in Bezug auf die Verbriefungspositionen reflektiert wird. In diesem Zusammenhang nennen die Institute in ihren Handels- und Anlagebuch-Strategien und -Verfahren die Umstände, die eine Überprüfung der Sorgfaltspflicht auslösen würden.
Artikel 20
Positionen im Korrelationshandelsportfolio
Artikel 406 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 gilt als eingehalten, wenn alle folgenden Bedingungen erfüllt sind:
a)
Verbriefungspositionen werden entweder im Korrelationshandelsportfolio gehalten und sind Referenztitel im Sinne von Artikel 338 Absatz 1 Buchstabe b der Verordnung oder können in das Korrelationshandelsportfolio aufgenommen werden;
b)
das Institut hält bei der Berechnung der Eigenmittelanforderungen für sein Korrelationshandelsportfolios Artikel 377 der Verordnung ein;
c)
der Ansatz des Instituts zur Berechnung der Eigenmittelanforderungen für sein Korrelationshandelsportfolio führt zu einer umfassenden und gründlichen Kenntnis des Risikoprofils seiner Anlagen in den Verbriefungspositionen;
d)
das Institut verfügt zur Analyse und Erfassung der in Artikel 406 Absatz 1 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten über förmliche Strategien und Verfahren, die seinem Korrelationshandelsportfolio und dem Risikoprofil seiner Anlagen in den entsprechenden verbrieften Positionen angemessen sind.
KAPITEL V
ANFORDERUNGEN AN ORIGINATOREN, SPONSOREN UND URSPRÜNGLICHE KREDITGEBER
Artikel 21
Verfahren für die Kreditvergabe
(1) Die in Artikel 408 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannte Pflicht bedeutet für Originatoren oder Sponsoren nicht, dass die Kreditnehmertypen oder Kreditprodukte für verbriefte und nicht verbriefte Risikopositionen identisch sein müssen.
(2) Haben Sponsoren oder Originatoren die ursprünglichen Kredite für die zu verbriefenden Risikopositionen nicht selbst vergeben bzw. sind sie nicht im Bereich der Kreditvergabe für die spezifischen Arten von zu verbriefenden Risikopositionen tätig, so verschaffen sie sich alle erforderlichen Informationen, um beurteilen zu können, ob die bei der Kreditvergabe für solche Risikopositionen angewendeten Kriterien so solide und klar definiert sind wie die auf nicht verbriefte Risikopositionen angewandten Kriterien.
Artikel 22
Offenlegung der Art und Höhe des gehaltenen Nettoanteils
(1) Gemäß Artikel 409 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 macht der Träger des Selbstbehalts hinsichtlich seiner Pflicht zum Halten eines Nettoanteils den Anlegern gegenüber zumindest die folgenden Angaben:
a)
Nachweis der Identität des Trägers des Selbstbehalts und Angabe, ob der Selbstbehalt in der Eigenschaft des Originators, Sponsors oder ursprünglichen Kreditgebers gehalten wird;
b)
ob die in Artikel 405 Absatz 1 Unterabsatz 2 Buchstaben a, b, c, d oder e der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 vorgesehenen Modalitäten für das Halten eines Nettoanteils angewandt wurden;
c)
jede Änderung der unter Buchstabe b genannten Modalitäten gemäß Artikel 10 Absatz 1 Buchstabe d;
d)
Bestätigung der Art und Höhe des Selbstbehalts bei der Origination und auf laufender Basis, wobei dies nur die fortdauernde Erfüllung der ursprünglichen Verpflichtung betrifft und keine Angaben über den aktuellen Nominal- oder Marktwert oder etwaige Wertminderungen oder Abschreibungen des gehaltenen Anteils erfordert.
(2) Finden die in Artikel 405 Absätze 3 und 4 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 genannten Ausnahmeregelungen auf ein Verbriefungsgeschäft Anwendung, so übermitteln die Institute, die als Originator, Sponsor oder ursprünglicher Kreditgeber agieren, den Anlegern Informationen über diese Ausnahmeregelung.
(3) Die in den Absätzen 1 und 2 genannten Angaben werden angemessen dokumentiert und öffentlich verfügbar gemacht, es sei denn, es handelt sich um bilaterale oder private Geschäfte, bei denen die Parteien private Angaben als ausreichend betrachten. Die Aufnahme einer Erklärung über den Selbstbehalt in den Prospekt der im Rahmen des Verbriefungsprogramms begebenen Wertpapiere gilt als ausreichende Maßnahme zur Erfüllung dieser Anforderung;
(4) Die Übermittlung der Angaben wird nach der Origination mit derselben Regelmäßigkeit bestätigt, wie über das Geschäft Bericht erstattet wird, und zwar mindestens einmal jährlich und in jedem der folgenden Fälle:
a)
wenn ein Verstoß gegen die Pflicht zum Selbstbehalt gemäß Artikel 405 Absatz 1 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 vorliegt;
b)
wenn sich die Wertentwicklung der Verbriefungsposition oder die Risikomerkmale der Verbriefung oder der zugrunde liegenden Risikopositionen wesentlich ändern;
c)
wenn gegen die in den Verbriefungsunterlagen bezüglich der einzelnen Tranchen genannten Pflichten verstoßen wurde.
Artikel 23
Offenlegung wesentlicher relevanter Daten
(1) Originatoren, Sponsoren und ursprüngliche Kreditgeber stellen sicher, dass Anleger ohne übermäßigen Bürokratieaufwand Zugang zu allen wesentlichen relevanten Daten im Sinne von Artikel 409 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 haben.
(2) Die in Artikel 409 der Verordnung (EU) Nr. 575/2013 dargelegte angemessene Offenlegung erfolgt mindestens einmal jährlich sowie in folgenden Fällen:
a)
wenn sich die Wertentwicklung der Verbriefungsposition oder die Risikomerkmale der Verbriefung oder der zugrunde liegenden Risikopositionen wesentlich ändern;
b)
wenn gegen die in den Verbriefungsunterlagen genannten Pflichten verstoßen wurde.
c)
Um für die einzelnen zugrunde liegenden Risikopositionen als materiell relevant angesehen werden zu können, müssen die Daten generell auf Einzelkreditbasis bereitgestellt werden, wenngleich sie in bestimmten Fällen auch auf aggregierter Basis bereitgestellt werden können. Bei der Beurteilung, ob aggregierte Informationen ausreichen, sind als Faktoren die Granularität des zugrunde liegenden Pools und die Frage, ob die Verwaltung der Risikopositionen in diesem Pool auf dem Pool insgesamt oder auf den einzelnen Krediten beruht, zu berücksichtigen.
(3) Die Offenlegungspflicht unterliegt allen etwaigen anderen Rechts- und Verwaltungsvorschriften, die für den Träger des Selbstbehalts gelten.
KAPITEL VI
SCHLUSSBESTIMMUNGEN
Artikel 24
Inkrafttreten
Diese Verordnung tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 13. März 2014
REGOLAMENT TA' DELEGA TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 625/2014
tat-13 ta' Marzu 2014
li jissupplimenta r-Regolament (UE) Nru 575/2013 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill permezz ta' standards tekniċi regolatorji li jispeċifikaw ir-rekwiżiti tal-istituzzjonijiet investituri, sponsors, mutwanti oriġinali u oriġinaturi marbuta ma' skoperturi għar-riskju tal-kreditu trasferit
(Test b'rilevanza għaż-ŻEE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament (UE) Nru 575/2013 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-26 ta' Ġunju 2013 dwar ir-rekwiżiti prudenzjali għall-istituzzjonijiet ta' kreditu u d-ditti tal-investiment u li jemenda r-Regolament (UE) Nru 648/2012 (1) u b'mod partikolari l-Artikolu 410(2) tiegħu,
Billi:
(1)
Ir-ritenzjoni ta' interess ekonomiku għandha l-għan li tallinja interessi bejn il-partijiet billi rispettivament tittrasferixxi u tassumi r-riskju tal-kreditu tal-iskoperturi titolizzati. Meta entità tittitolizza l-obbligazzjonijiet tagħha stess, l-allinjament tal-interessi huwa stabbilit awtomatikament, irrispettivament minn jekk id-debitur finali jikkollateralizzax id-dejn tiegħu. Meta jkun ċar li r-riskju ta' kreditu jibqa' mal-oriġinatur, ir-ritenzjoni tal-interess mill-oriġinatur mhijiex neċessarja u ma ttejjibx il-pożizzjoni pre-eżistenti.
(2)
Huwa xieraq li jiġi ċċarat meta l-iskopertura għal riskju ta' kreditu trasferit titqies li sseħħ f'relazzjoni ma' ċerti każijiet speċifiċi fejn l-istituzzjonijiet, għajr meta jaġixxu bħala oriġinaturi, sponsors jew mutwanti oriġinali, jistgħu jsiru esposti għar-risku tal-kreditu ta' pożizzjoni ta' titolizzazzjoni, inkluż meta jaġixxu bħala kontraparti għal strument derivattiv bit-tranżazzjoni tat-titolizzazzjoni, bħala kontroparti ta' ħeġġ mat-tranżazzjoni tat-titolizzazzjoni, bħala fornitur ta' faċilità ta' likwidità għat-tranżazzjoni u fejn l-istituzzjonijiet ikollhom pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni fil-portafoll tan-negozju fil-kuntest ta' attivitajiet tal-ġenerazzjoni tas-suq.
(3)
Fi tranżazzjonijiet ta' rititolizzazzjoni, it-trasferiment ta' riskju tal-kreditu jseħħ fil-livell tal-ewwel titolizzazzjoni tal-assi u fit-tieni livell “ripakkeġġat” tat-tranżazzjoni. Iż-żewġ livelli tat-tranżazzjoni, u ż-żewġ każijiet ta' trasferiment korrispondenti tar-riskju tal-kreditu, huma indipendenti fir-rigward tar-rekwiżiti stipulati f'dan ir-Regolament. Ir-ritenzjoni ta' interess ekonomiku nett u d-diliġenza dovuta għandhom ikunu żgurati f'kull livell tat-tranżazzjoni mill-istituzzjonijiet li jsiru esposti għal riskju ta' kreditu trasferit f'dak il-livell partikolari. Għalhekk jekk istituzzjoni tiġi esposta biss għat-tieni livell ripakkeġġat tat-tranżazzjoni, ir-rekwiżiti marbuta mar-ritenzjoni ta' interess ekonomiku nett u d-diliġenza dovuta japplikaw biss għal dik l-istituzzjoni fir-rigward tat-tieni livell tat-tranżazzjoni. Fl-istess tranżazzjoni ta' rititolizzazzjoni, dawk l-istituzzjonijiet li saru esposti għall-ewwel livell ta' titolizzazzjoni tal-assi għandhom jikkonformaw mar-rekwiżiti tar-ritenzjoni u tad-diliġenza xierqa fir-rigward tal-ewwel livell ta' titolizzazzjoni fit-tranżazzjoni.
(4)
Huwa xieraq li tiġi speċifikata f'aktar dettall l-applikazzjoni tal-impenn tar-ritenzjoni inkluża l-konformità meta jkun hemm oriġinaturi multipli, sponsors jew mutwanti oriġinali, dettalji dwar opzjonijiet differenti tar-ritenzjoni, dwar kif għandu jitkejjel ir-rekwiżit tar-ritenzjoni fl-oriġinazzjoni u fuq bażi kontinwa, u kif jiġu applikati l-eżenzjonijiet.
(5)
Il-Punti (a) sa (e) tal-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 jistabbilixxu diversi opzjonijiet skont liema r-ritenzjoni rekwiżita tal-interess tista' tiġi ssodisfata. Dan ir-Regolament, jiċċara fid-dettall il-modi biex jiġi rrispettat kull wieħed minn dawk l-opzjonijiet.
(6)
Ir-ritenzjoni ta' interess tista' tinkiseb permezz ta' forma ta' ritenzjoni sintetika jew kontinġenti, sakemm dawn il-metodi jkunu konformi bis-sħiħ ma' waħda mill-opzjonijiet stipulati fi-punti (a) sa (e) tal-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, li għalihom il-forma sintetika jew kontinġenti ta' ritenzjoni tista' tiġi egwaljata, u bil-kundizzjoni li l-konformità mar-rekwiżiti tad-divulgazzjoni tkun żgurata.
(7)
L-iħħeġġjar jew il-bejgħ tal-interess ritenut huma pprojbiti fejn dawn it-tekniki jimminaw l-għan tar-rekwiżit tar-ritenzjoni, bl-implikazzjoni li dawn jistgħu jkunu permessi fejn ma jiħħeġġjawx ir-ritenitur kontra r-riskju tal-kreditu jew tal-pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni ritenuti jew tal-iskoperturi ritenuti.
(8)
Sabiex tiġi żgurata ż-żamma kontinwa tal-interess ekonomiku nett, l-istituzzjonijiet għandhom jiżguraw li ma jkunx hemm xi mekkaniżmu inkorporat fl-istruttura ta' titolizzazzjoni li bih ir-rekwiżit ta' ritenzjoni minima fl-oriġini neċessarjament jonqos aktar malajr milli l-interess trasferit. Bl-istess mod, l-interess ritenut ma għandux jingħata prijorità f'termini ta' flussi ta' flus biex preferenzjalment jibbenefika minn ħlas lura jew amortizzament b'tali mod li jaqa' taħt il-5 % tal-valur nominali tas-segmenti mibjugħa jew tal-iskoperturi titolizzati. Barra minn hekk, l-appoġġ tal-kreditu pprovdut lill-istituzzjoni jekk wieħed jassumi li dan ikun ġie espost għal xi pożizzjoni ta' titolizzazzjoni ma għandux jonqos b'mod sproporzjonat meta mqabbel mar-rata ta' ħlas lura fuq l-iskoperturi sottostanti.
(9)
L-istituzzjonijiet għandhom ikunu jistgħu jagħmlu użu minn mudelli finanzjarji żviluppati minn partijiet terzi, barra mill-ECAIs, sabiex jitnaqqsu l-piż amministrattiv u l-ispejjeż tal-konformità biex jiġu ssodisfati l-obbligi tad-diliġenza dovuta. L-istituzzjonijiet għandhom jużaw biss mudelli finanzjarji ta' parti terza ladarba jkunu ħadu ħsieb qabel ma jkunu investew, li jivvalidaw is-suppożizzjonijiet rilevanti, jagħtu struttura lill-mudelli u li jifhmu l-metodoloġija, is-suppożizzjonijiet u r-riżultati ta' dawn it-tip ta' mudelli.
(10)
Huwa essenzjali li jiġi speċifikat aktar kemm spiss l-istituzzjonijiet għandhom jirrieżaminaw il-konformità tagħhom mar-rekwiżiti ta' diliġenza dovuta, kif wieħed jivvaluta jekk huwiex xieraq jew le l-użu ta' politiki u proċeduri differenti għall-portafoll tan-negozjar u għall-portafoll mhux tan-negozjar, sabiex tiġi valutata l-konformità meta l-pożizzjonijiet jirrigwardaw il-korrelazzjoni tal-portafoll tan-negozju u jiġu ċċarati ċerti termini skont l-Artikolu 406, ir-Regolament (UE) Nru 575/2013, bħall-“karatteristiċi ta' riskju” u l-“karatteristiċi strutturali”.
(11)
Skont l-Artikolu 14(2)tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, entitajiet stabbiliti f'pajjiżi terzi li huma inklużi fil-konsolidazzjoni skont l-Artikolu 18 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, iżda li ma jaqgħux direttament fl-ambitu ta' applikazzjoni tal-ponderazzjonijiet ta' riskju addizzjonali, għandhom, f'ċirkostanzi limitati, bħal għal skoperturi miżmuma fil-portafoll tan-negozjar għall-finijiet ta' attivitajiet ta' ġenerazzjoni tas-swieq, ma jitqisux li jkunu qed jiksru l-Artikolu 405 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013. L-istituzzjonijiet ma għandhomx jitqiesu li huma fi ksur ta' dak l-Artikolu fejn tali skoperturi jew pożizzjonijiet fil-portafoll tan-negozjar ma jkunux materjali u ma jiffurmawx sehem sproporzjonat tal-attivitajiet tan-negozju, sakemm ikun hemm fehim sħiħ tal-iskoperturi jew pożizzjonijiet, u li jkunu ġew implimentati l-politiki u l-proċeduri formali li jkunu xierqa u proporzjonati ma' dik l-entità u għall-profil ġenerali tar-riskju tal-grupp.
(12)
Id-divulgazzjoni inizjali u kontinwa lill-investituri fil-livell tal-impenn tar-ritenzjoni u tad-dejta materjalment rilevanti kollha, inkluż dwar il-kwalità kreditizja u l-prestazzjoni tal-iskopertura sottostanti, hi neċessarja biex tiggarantixxi d-diliġenza dovuta fuq il-pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni. Id-dejta żvelata għandha tinkludi d-dettalji tal-identità tar-ritenitur, l-opzjoni tar-ritenzjoni magħżula u l-impenn oriġinali u kontinwu biex jiġi ritenut interess ekonomiku. Fejn eżenzjonijiet previsti fl-Artikolu 405(3) u (4) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 huma applikabbli, għandu jkun hemm divulgazzjoni espliċita ta' skoperturi titolizzati fejn ir-rekwiżit ta' ritenzjoni ma japplikax u r-raġuni għan-nuqqas ta' applikazzjoni.
(13)
Dan ir-Regolament huwa bbażat fuq l-istandards tekniċi regolatorji abbozzati sottomessi mill-Awtorità Superviżorja Ewropea (l-Awtorità Bankarja Ewropea) lill-Kummissjoni.
(14)
L-Awtorità Superviżorja Ewropea (l-Awtorità Bankarja Ewropea) wettqet konsultazzjonijiet pubbliċi miftuħa dwar l-istandards tekniċi regolatorji abbozzati li fuqhom huwa bbażat dan ir-Regolament, analizzat il-kostijiet u l-benefiċċji potenzjali relatati u talbet l-opinjoni tal-Grupp tal-Partijiet Interessati Bankarji stabbilit skont l-Artikolu 37 tar-Regolament (UE) Nru 1093/2010 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (2),
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
KAPITOLU I
DEFINIZZJONIJIET U SKOPERTURA GĦAR-RISKJU TA' TITOLIZZAZZJONI
Artikolu 1
Definizzjonijiet
Għall-finijiet ta' dan ir-Regolament għandhom japplikaw id-definizzjonijiet li ġejjin:
(a)
“ritenitur” tfisser entità li taġixxi bħala oriġinatur, sponsor jew mutwant oriġinali li żżomm interess ekonomiku nett fit-titolizzazzjoni skont l-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013.
(b)
“Forma sintetika ta' ritenzjoni” tfisser ir-ritenzjoni ta' interess ekonomiku permezz tal-użu ta' strumenti derivattivi.
(c)
“Forma kontinġenti ta' ritenzjoni” tfisser ir-ritenzjoni ta' interess ekonomiku permezz tal-użu tal-garanziji, ittra ta' krediti u forom simili oħra ta' appoġġ ta' kreditu li jiżguraw l-infurzar immedjat tar-ritenzjoni.
(d)
“Porzjon vertikali” tfisser porzjon li jesponi lid-detentur tiegħu għar-riskju tal-kreditu ta' kull porzjon maħruġ tat-tranżazzjoni tat-titolizzazzjoni fuq bażi prorata.
KAPITOLU II
SKOPERTURA GĦAR-RISKJU TAL-KREDITU TA' POŻIZZJONI TAT-TITOLIZZAZZJONI
Artikolu 2
Każijiet partikolari ta' skopertura għar-riskju tal-kreditu ta' pożizzjoni ta' titolizzazzjoni
1. Fejn istituzzjoni taġixxi bħala kontroparti tad-derivattivi tal-kreditu jew kontroparti li tipprovdi l-ħeġġ jew bħala fornitur ta' faċilità ta' likwidità għal tranżazzjoni ta' titolizzazzjoni, hija għandha titqies li tkun esposta għar-riskju tal-kreditu ta' pożizzjoni ta' titolizzazzjoni meta d-derivattiva, il-ħeġġ jew il-faċilità ta' likwidità tassumi r-riskju tal-kreditu tal-iskoperturi titolizzati jew il-pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni.
2. Għall-finijiet tal-Artikolu 405 u 406 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, fejn faċilità ta' likwidità tikkonforma mal-kundizzjonijiet speċifikati fil-paragrafu 2 tal-Artikolu 255 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, il-fornitur ta' likwidità ma għandux jitqies li jkun espost għar-riskju tal-kreditu ta' pożizzjoni ta' titolizzazzjoni.
3. Fil-kuntest ta' rititolizzazzjoni b'aktar minn livell wieħed jew titolizzazzjoni b'diversi tranżazzjonijiet diskreti sottostanti, istituzzjoni titqies li tkun esposta għar-riskju tal-kreditu biss tal-pożizzjoni jew tranżazzjoni individwali ta' titolizzazzjoni li tkun qed tassumi skopertura għaliha.
4. L-istituzzjonijiet ma għandhomx jiġu kkunsidrati li jkunu qed jiksru l-Artikolu 405 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 skont l-Artikolu 14(2) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 fuq bażi konsolidata sakemm jiġu ssodisfati l-kundizzjonijiet li ġejjin:
(a)
l-entità li żżomm pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni tkun stabbilita f'pajjiż terz u tkun inkluża fil-grupp konsolidat skont l-Artikolu 18 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013;
(b)
il-pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni jkunu ritenuti fil-portafoll tan-negozjar tal-entità msemmija fil-punt a) għall-finijiet ta' attivitajiet ta' ġenerazzjoni tas-suq;
(c)
il-pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni ma jkunux materjali rigward il-profil tar-riskju globali tal-portafoll tan-negozjar tal-grupp imsemmi fil-punt a) u ma jiffurmawx sehem sproporzjonat tal-attivitajiet tan-negozju tal-grupp.
KAPITOLU III
RITENZJONI TA' INTERESS EKONOMIKU NETT
Artikolu 3
Ritenituri ta' interess ekonomiku materjali nett
1. L-interess materjali ekonomiku nett ritenut ma jinqasamx bejn tipi differenti ta' ritenitur. Ir-rekwiżit li jinżamm interess materjali ekonomiku nett għandu jiġi ssodisfat b'mod sħiħ minn xi wieħed minn dawn li ġejjin:
(a)
l-oriġinatur jew oriġinaturi multipli;
(b)
l-isponsor jew sponsors multipli;
(c)
il-mutwanti oriġinali jew il-mutwanti oriġinali multipli.
2. Fejn l-iskoperturi titolizzati jkunu maħluqa minn oriġinaturi multipli, ir-rekwiżit tar-ritenzjoni jiġi ssodisfat minn kull oriġinatur, fir-rigward tal-proporzjon tat-total tal-iskoperturi titolizzati li tagħhom ikun l-oriġinatur.
3. Meta l-iskoperturi titolizzati jinħolqu minn diversi mutwanti oriġinali, ir-rekwiżit tar-ritenzjoni jitwettaq minn kull mutwant oriġinali, fir-rigward tal-proporzjon tat-total tal-iskoperturi titolizzati kollha li tagħhom huwa l-mutwant oriġinali.
4. B'deroga mill-paragrafi 2 u 3, fejn l-iskoperturi titolizzati jinħolqu minn oriġinaturi multipli jew minn mutwanti oriġinali multipli, ir-rekwiżit ta' ritenzjoni jista' jiġi ssodisfat b'mod sħiħ minn oriġinatur wieħed jew mill-oriġinatur oriġinali sakemm tkun issodisfata waħda mill-kundizzjonijiet li ġejjin:
(a)
l-oriġinatur jew il-mutwant oriġinali jkun stabbilixxa u qed imexxi l-programm jew l-iskema tat-titolizzazzjoni;
(b)
l-oriġinatur jew il-mutwanti oriġinali jkunu stabbilixxew il-programm jew l-iskema tat-titolizzazzjoni u jkunu kkontribwixxew iktar minn 50 % tat-total tal-iskoperturi titolizzati.
5. Fejn l-iskoperturi titolizzati kienu sponsorjati minn diversi sponsors, ir-rekwiżit tar-ritenzjoni jiġi ssodisfat minn jew:
(a)
l-isponsor li l-interess ekonomiku tiegħu huwa allinjat bl-aktar mod xieraq mal-investituri kif maqbul mill-isponsors multipli fuq il-bażi ta' kriterji oġġettivi inklużi l-istrutturi tal-miżati, l-involviment fl-istabbiliment u l-immaniġġar tal-programm jew l-iskema tat-titolizzazzjoni u l-iskopertura għar-riskju tal-kreditu tat-titolizzazzjonijiet;
(b)
minn kull wieħed mill-isponsors b'mod proporzjonali f'relazzjoni mal-għadd ta' sponsors.
Artikolu 4
L-issodisfar tar-rekwiżit tar-ritenzjoni permezz ta' forma sintetika jew kontinġenti ta' ritenzjoni
1. Ir-rekwiżit tar-ritenzjoni jista' jiġi ssodisfat b'mod ekwivalenti għal waħda mill-opzjonijiet stipulati fit-tieni subparagrafu tal-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 permezz ta' forma sintetika jew kontinġenti ta' ritenzjoni, fejn jiġu ssodisfati l-kundizzjonijiet li ġejjin:
(a)
l-ammont ritenut huwa mill-inqas ugwali għar-rekwiżit taħt l-opzjoni li għalih il-forma sintetika jew kontinġenti tar-ritenzjoni tista' tkun ekwata;
(b)
ir-ritenitur iddivulga espliċitament li se jżomm, fuq bażi kontinwa, interess materjali ekonomiku nett b'dak il-mod, inklużi d-dettalji tal-formola ta' ritenzjoni, il-metodoloġija użata fid-determinazzjoni tagħha u l-ekwivalenza ma' waħda minn dawk l-opzjonijiet.
2. Fejn entità oħra għajr istituzzjoni ta' kreditu kif definit fl-Artikolu 4(1) (1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 taġixxi bħala ritenitur permezz ta' forma ta' ritenzjoni sintetika jew kontinġenti, l-interess ritenut fuq bażi sintetika jew kontinġenti jkun kollateralizzat kompletament fi flus likwidi u jinżamm fuq bażi segregata bħala fondi tal-klijenti kif imsemmi fl-Artikolu 13(8) tad-Direttiva 2004/39/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (3).
Artikolu 5
L-opzjoni ta' ritenzjoni (a) ritenzjoni prorata f'kull wieħed mill-porzjonijiet mibjugħa jew trasferiti lill-investituri
1. Ritenzjoni ta' mhux inqas minn 5 % tal-valur nominali ta' kull segment mibjugħ jew trasferit kif imsemmi f'punt (a) tal-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 jista' wkoll jinkiseb permezz ta' dawn li ġejjin:
(a)
ir-ritenzjoni ta' mill-inqas 5 % tal-valur nominali ta' kull waħda mill-iskoperturi titolizzati, sakemm ir-riskju tal-kreditu ta' tali skoperturi jkun kklassifikat pari passu jew ikun subordinat għal riskju tal-kreditu għall-istess skoperturi titolizzati. Fil-każ ta' titolizzazzjoni ċirkulanti, kif definita fl-Artikolu 242(13) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, dan jista' jseħħ permezz ta' ritenzjoni tal-interess tal-oriġinatur jekk wieħed jassumi li l-interess tal-oriġinatur kien ta' mill-inqas 5 % tal-valur nominali ta' kull waħda mill-iskoperturi titolizzati u kien ikklassifikat pari passu jew subordinat għar-riskju ta' kreditu li ġie titolizzat fir-rigward ta' dawk l-istess skoperturi;
(b)
il-provvediment, fil-kuntest ta' programm ABCP, ta' faċilità ta' likwidità li tista' tkun superjuri fil-waterfall kuntrattwali, meta jiġu ssodisfati l-kundizzjonijiet li ġejjin:
(i)
il-faċilità tal-likwidità tkopri 100 % tar-riskju tal-kreditu tal-iskoperturi titolizzati;
(ii)
il-faċilità ta' likwidità tkopri r-riskju tal-kreditu sakemm ir-ritenitur jista' jżomm l-interess ekonomiku permezz ta' faċilità ta' likwidità għall-pożizzjoni rilevanti ta' titolizzazzjoni;
(iii)
il-faċilità ta' likwidità hija provvduta mill-oriġinatur, l-isponsor jew il-mutwanti oriġinali fit-tranżazzjoni tat-titolizzazzjoni;
(iv)
l-istituzzjoni li ssir esposta għal titolizzazzjoni bħal din tkun ingħatat aċċess għal informazzjoni xierqa biex tkun tista' tivverifika li l-punti (i), (ii) u (iii) jkunu mħarsa.
(c)
Ritenzjoni ta' segment vertikali li għandu valur nominali ta' mhux inqas minn 5 % tal-valur nominali totali tal-porzjonijiet kollha maħruġa tan-noti.
Artikolu 6
L-opzjoni tar-ritenzjoni (b): ritenzjoni tal-interess tal-orġinatur għal skoperturi ċirkulanti
Ritenzjoni kif imsemmija fil-punt (b) tal-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 tista' tinkiseb billi jinżamm mill-inqas 5 % tal-valur nominali ta' kull waħda mill-iskoperturi titolizzati, sakemm ir-riskju tal-kreditu ritenut ta' tali skoperturi jkun ikkategorizzat pari passu jew subordinat għar-riskju tal-kreditu titolizzat għall-istess skoperturi.
Artikolu 7
Opzjoni ta' ritenzjoni (c): ritenzjoni ta' skoperturi magħżula b'mod aleatorju
1. Il-ġabra ta' mill-inqas 100 skopertura potenzjalment titolizzati li minnhom l-iskoperturi miżmuma u titolizzati għandhom ikunu magħżula b'mod aleatorju, imsemmi fil-punt (c) tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, ikunu differenti biżżejjed biex tiġi evitata l-konċentrazzjoni eċċessiva tal-interess ritenut. Meta jkun qed iħejji l-proċess tal-għażla, ir-ritenitur jieħu kont tal-fatturi kwantitattivi u kwalitattivi sabiex jiżgura li d-distinzjoni bejn skoperturi ritenuti u titolizzati tkun ġenwinament aleatorja. Ir-ritenitur ta' skoperturi magħżula b'mod aleatorju jikkunsidra, fejn xieraq, fatturi bħall-epoka, il-prodott, il-ġeografija, id-data tal-oriġini, id-data tal-maturità, il-proporzjon tas-self mal-valur, it-tip ta' proprjetà, is-settur tal-industrija, u self pendenti tal-bilanċ meta jagħżel l-iskoperturi.
2. Ir-ritenitur ma jikklassifikax skoperturi individwali differenti bħala skoperturi ritenuti f'punti differenti fiż-żmien, sakemm dan mhuwiex meħtieġ biex jiġi ssodisfat ir-rekwiżit tar-ritenzjoni fir-rigward ta' titolizzazzjoni fejn l-iskoperturi titolizzati jvarjaw matul iż-żmien, jew minħabba skoperturi ġodda miżjuda mat-titolizzazzjoni jew minħabba tibdil fil-livell ta' skoperturi titolizzati individwali.
Artikolu 8
Opzjoni ta' ritenzjoni (d): ritenzjoni tas-segment tal-ewwel telf
1. Ir-ritenzjoni tas-segment tal-ewwel telf skont il-punt (d) tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 tiġi ssodisfata jew minn pożizzjonijiet fil-karta bilanċjali jew minn pożizzjonijiet mhux fil-karta bilanċjali u tista' tiġi ssodisfata wkoll minn xi waħda minn dawn li ġejjin:
(a)
il-forniment ta' forma kontinġenti ta' ritenzjoni kif imsemmija fl-Artikolu 1(1)(c), jew ta' faċilità ta' likwidità fil-kuntest ta' programm ABCP, li tissodisfa l-kriterji li ġejjin:
(i)
tkopri mill-inqas 5 % tal-valur nominali tal-iskoperturi titolizzati;
(ii)
tikkostitwixxi pożizzjoni tal-ewwel telf fir-rigward tat-titolizzazzjoni;
(iii)
tkopri r-riskju tal-kreditu għat-tul kollu tal-impenn ta' ritenzjoni;
(iv)
hija pprovduta mill-oriġinatur, l-isponsor jew il-mutwanti oriġinali fit-titolizzazzjoni;
(v)
l-istituzzjoni li ssir esposta għal titolizzazzjoni bħal din tkun ingħatat aċċess għal informazzjoni xierqa biex tkun tista' tivverifika li l-punti (i), (ii), (iii) u (iv) jkunu mħarsa.
(b)
il-kollateralizzazzjoni żejda, bħala forma ta' tisħiħ tal-kreditu, jekk dik il-kollateralizzazzjoni żejda taġixxi bħala ritenzjoni tal-“ewwel telf” ta' mhux inqas minn 5 % tal-valur nominali tas-segmenti maħruġa mit-titolizzazzjoni.
2. Fejn is-segment tal-ewwel telf jaqbeż il-5 % tal-valur nominali tal-iskoperturi titolizzati, ikun possibbli li r-ritenitur iżomm biss parti mit-tali porzjon tal-ewwel telf, fejn dan il-porzjoni huwa ekwivalenti għal mill-inqas 5 % tal-valur nominali tal-iskoperturi titolizzati.
3. Għat-twettiq tar-rekwiżit tar-retenzjoni tar-riskju fil-livell tal-iskema tat-titolizzazzjoni, l-istituzzjonijiet iqisu l-eżistenza ta' tranżazzjonijiet sottostanti li fihom l-oriġinaturi jew il-mutwanti oriġinali jirritjenu skopertura tal-ewwel telf fil-livell speċifiku għat-tranżazzjonijiet.
Artikolu 9
Opzjoni ta' ritenzjoni (e): ritenzjoni tal-ewwel telf f'kull skopertura titolizzata
1. Ir-ritenzjoni tal-iskopertura tal-ewwel telf fil-livell ta' kull skopertura titolizzata skont il-punt (e) tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 405(1) tiġi applikata sabiex ir-riskju ta' kreditu ritenut ikun dejjem subordinat għar-riskju ta' kreditu li jkun ġie titolizzat fir-rigward ta' dawk l-istess skoperturi.
2. Ir-ritenzjoni msemmija fil-paragrafu 1 tista' titwettaq permezz tal-bejgħ b'valur skontat tal-iskoperturi sottostanti mill-oriġinatur jew mil-mutwant oriġinali, fejn l-ammont tal-iskont ikun mhux inqas minn 5 % tal-valur nominali ta' kull skopertura fejn l-ammont tal-bejgħ bi skont ikun ripagabbli biss lill-oriġinatur jew lill-mutwant oriġinali, fejn mhux assorbit minn telf relatat mar-riskju tal-kreditu assoċjat mal-iskoperturi titolizzati.
Artikolu 10
Il-kejl tal-livell ta' ritenzjoni
1. Fejn ikun qed jitkejjel il-livell ta' ritenzjoni ta' interess ekonomiku nett, ikunu applikabbli l-kriterji li ġejjin:
(a)
l-oriġinazzjoni titqies bħala l-mument li fih kienu titolizzati l-ewwel skoperturi;
(b)
il-kalkolu tal-livell ta' ritenzjoni jkun ibbażat fuq il-valuri nominali u l-prezz tal-akkwist ta' assi ma jitqiesx;
(c)
“marġni pożittiv” kif definit fl-Artikolu 242(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 ma jitqiesx meta jiġi kkalkulat l-interess ekonomiku nett tar-ritenitur;
(d)
L-istess opzjoni u metodoloġija tar-ritenzjoni tintuża sabiex jiġi kkalkulat l-interess ekonomiku nett matul il-ħajja tat-tranżazzjoni ta' titolizzazzjoni, sakemm ċirkostanzi eċċezzjonali ma jitolbux bidla u l-bidla ma tintużax bħala mezz sabiex jitnaqqas l-ammont tal-interess ritenut;
2. Flimkien mal-kriterji stabbiliti fil-paragrafu 1, sakemm ma jkunx hemm mekkaniżmu inkorporat li bih l-interess ritenut fl-oriġinazzjoni jonqos aktar malajr mill-interess trasferit, l-issodisfar tar-rekwiżit ta' ritenzjoni ma jitqiesx bħala affettwat mill-amortizzament tar-ritenzjoni permezz tal-allokazzjoni ta' fluss ta' flus jew permezz tal-allokazzjoni ta' telf, li, effettivament inaqqas il-livell ta' ritenzjoni matul iż-żmien. Ritenitur ma jintalabx biex kontinwament jerġa' jimla jew jaġġusta mill-ġdid l-interess ritenut tiegħu għal mill-inqas 5 % hekk kif it-telf jiġi realizzat fuq l-iskoperturi jew allokat għall-pożizzjoni ritenuta tiegħu.
Artikolu 11
Kejl ta' ritenzjoni għal ammonti mhux użati fi skoperturi fil-forma ta' faċilitajiet ta' kreditu
Il-kalkolu tal-interess ekonomiku nett li għandu jiġi ritenut għall-faċilitajiet ta' kreditu, inklużi karti ta' kreditu, ikun ibbażat biss fuq l-ammonti li diġà ġew miġbuda, realizzati jew riċevuti u jiġu aġġustati skont it-tibdiliet f'dawk l-ammonti.
Artikolu 12
Projbizzjoni tal-iħħeġġjar jew il-bejgħ tal-interess ritenut
1. L-obbligu fit-tielet subparagrafu tal-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 li ma jkunx hemm assoġġettar tal-interess ekonomiku nett ritenut għal kwalunkwe mitigazzjoni tar-riskju tal-kreditu, pożizzjonijiet qosra, jew ħeġġ jew bejgħ ieħor, għandha tiġi applikata b'kunsiderazzjoni għall-għan tar-rekwiżit ta' ritenzjoni u bil-kunsiderazzjoni tas-sustanza ekonomika tat-tranżazzjoni. Ħeġġijiet tal-interess ekonomiku nett ma jitqiesux bħala ħeġġ għall-finijiet tat-tielet subparagrafu tal-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 u jistgħu għaldaqstant ikunu permessi biss fejn dawn ma jiħħeġġjawx ir-ritenitur kontra r-riskju tal-kreditu jew tal-pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni ritenuti jew l-iskoperturi ritenuti.
2. Ir-ritenitur jista' juża kwalunkwe skopertura jew pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni ritenuti bħala kollateral għal skopijiet ta' finanzjament assigurat, sakemm dan l-użu ma jittrasferixxix ir-riskju ta' kreditu ta' dawn l-skoperturi ritenuti jew pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni lil parti terza.
Artikolu 13
Eżenzjonijiet għall-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013
It-tranżazzjonijiet imsemmija fl-Artikolu 405(4) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 jinkludu pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni fil-portafoll tan-negozjar ta' korrelazzjoni, li huma strumenti ta' referenza li jissodisfaw il-kriterju fl-Artikolu 338(1)(b) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 jew huma eliġibbli għall-inklużjoni fil-portafoll tan-negozjar ta' korrelazzjoni.
Artikolu 14
Ritenzjoni fuq bażi ta' konsolidament
Istituzzjoni li tissodisfa r-rekwiżit ta' ritenzjoni fuq il-bażi tas-sitwazzjoni konsolidata tal-istituzzjoni ta' kreditu prinċipali relatata tal-UE, kumpanija azzjonarja finanzjarja tal-UE, jew kumpanija azzjonarja finanzjarja mħallta tal-UE skont l-Artikolu 405(2) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, fil-każ li r-ritenitur ma jkunx għadu inkluż fl-ambitu tas-superviżjoni fuq bażi konsolidata, tiżgura li waħda jew aktar mill-entitajiet li jibqgħu li jkunu inklużi fl-ambitu tas-superviżjoni fuq bażi konsolidata tassumi skopertura għat-titolizzazzjoni sabiex jiġi żgurat it-twettiq kurrenti tar-rekwiżit.
KAPITOLU IV
REKWIŻITI TA' DILIĠENZA DOVUTA GĦALL-ISTITUZZJONIJIET LI JSIRU ESPOSTI GĦAL POŻIZZJONI TA' TITOLIZZAZZJONI
Artikolu 15
L-esternalizzazzjoni u kunsiderazzjonijiet ġenerali oħrajn
1. Fejn ma hemm l-ebda informazzjoni oħra disponibbli dwar l-iskoperturi speċifiċi li jridu jiġu titolizzati, inkluż fejn skoperturi jakkumulaw qabel it-titolizzazzjoni tagħhom jew jekk ikunux jistgħu jiġu sostitwiti f'titolizzazzjoni ċirkolanti eżistenti, istituzzjoni tkun meqjusa li tissodisfa l-obbligi tagħha ta' diliġenza dovuta msemmija fl-Artikolu 406 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, għal kull waħda mill-pożizzjonijiet tat-titolizzazzjoni tagħha fuq il-bażi tal-kriterji ta' eliġibbiltà rilevanti għal dawn l-iskoperturi.
2. Meta jiġu esternalizzati ċerti kompiti tal-proċess għat-twettiq tal-obbligi stipulati fl-Artikolu 406 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, inkluż iż-żamma tar-rekords, l-istituzzjonijiet li jsiru esposti għar-riskji ta' titolizzazzjoni jżommu kontroll sħiħ ta' dak il-proċess.
Artikolu 16
L-ispeċifikazzjoni ta' karatteristiki ta' riskju u karatteristiki strutturali
1. Il-karatteristiki tar-riskju tal-pożizzjoni individwali ta' titolizzazzjoni msemmija fl-Artikolu 406(1)(b) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 jinkludu l-karatteristiki l-aktar xierqa u materjali li ġejjin, bħal:
(a)
segment tal-livell ta' superjorità;
(b)
profil tal-fluss ta' flus;
(c)
kwalunkwe klassifikazzjoni eżistenti;
(d)
prestazzjoni storika ta' segmenti simili;
(e)
obbligazzjonijiet relatati mal-porzjonijiet inklużi fid-dokumentazzjoni relatata mat-titolizzazzjoni;
(f)
tisħiħ fil-kreditu.
2. Il-karatteristiċi tar-riskju tal-iskoperturi sottostanti għall-pożizzjoni ta' titolizzazzjoni msemmija fl-Artikolu 406(1)(c) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 għandhom jinkludu l-karatteristiċi l-aktar xierqa u materjali, inkluża l-informazzjoni tal-prestazzjoni msemmija fl-Artikolu 406(2) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 fir-rigward ta' skoperturi għal ipoteki residenzjali. L-istituzzjonijiet jidentifikaw metriċi xierqa u komparabbli għall-analiżi tal-karatteristiki tar-riskju ta' klassijiet oħra tal-assi.
3. Karatteristiki strutturali addizzjonali kif imsemmi fl-Artikolu 406(1)(g) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, jinkludu strumenti derivattivi, garanziji, ittra ta' krediti u forom simili oħra ta' appoġġ ta' kreditu.
Artikolu 17
Frekwenza tar-rieżami
L-istituzzjonijiet jirrieżaminaw il-konformità tagħhom mal-Artikolu 406 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 wara li jkunu saru esposti għal pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni mill-anqas darba fis-sena u aktar spiss, hekk kif l-istituzzjonijiet isiru konxji minn ksur tal-obbligi inklużi fid-dokumentazzjoni dwar it-titolizzazzjoni jew ta' bidla materjali f'xi wieħed minn dawn li ġejjin:
(a)
karatteristiki strutturali li jista' jkollhom impatt materjali fuq il-prestazzjoni tal-pożizzjoni ta' titolizzazzjoni;
(b)
il-karatteristiki tar-riskju tal-pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni u tal-iskoperturi sottostanti.
Artikolu 18
Testijiet tal-istress
1. It-testijiet tal-istress imsemmija fit-tieni subparagrafu tal-Artikolu 406(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, jinkludu l-pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni kollha rilevanti u jiġu inkorporati fl-istrateġiji u l-proċessi tal-ittestjar tal-istress li l-istituzzjonijiet iwettqu skont il-proċess ta' valutazzjoni tal-adegwatezza kapitali interna speċifikat fl-Artikolu 73 tad-Direttiva 2013/36/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (4).
2. Sabiex jissodisfaw ir-rekwiżiti tat-testijiet tal-istress imsemmija fit-tieni subparagrafu tal-Artikolu 406(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, l-istituzzjonijiet jistgħu jużaw mudelli finanzjarji komparabbli żviluppati minn partijiet terzi, barra minn dawk żviluppati minn ECAIs, sakemm jistgħu juru, meta mitluba, li jkunu taw l-attenzjoni dovuta, qabel ma investew li jivvalidaw is-suppożizzjonijiet rilevanti u l-istrutturar tal-mudelli tagħhom u biex jifhmu l-metodoloġija, is-suppożizzjonijiet u r-riżultati.
3. Waqt it-twettiq tat-testijiet tal-istress imsemmija fl-Artikolu 406(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 fi programm ABCP kif imsemmi fl-Artikolu 242(9) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, li huwa appoġġat minn faċilità ta' likwidità li tkopri kompletament ir-riskju tal-kreditu tal-iskoperturi titolizzati, l-istituzzjonijiet jistgħu jwettqu test tal-istress dwar l-affidabbiltà kreditizja tal-fornitur tal-faċilità ta' likwidità aktar milli fuq l-iskoperturi titolizzati.
Artikolu 19
Skoperturi fil-portafoll tan-negozjar u l-portafoll mhux tan-negozjar
1. Iż-żamma ta' pożizzjoni ta' titolizzazzjoni fil-portafoll tan-negozjar jew fil-portafoll mhux tan-negozjar rispettivament ma jirrappreżentawx ġustifikazzjoni biżżejjed fiha nnifisha għall-applikazzjoni ta' politiki u proċeduri differenti jew ta' rieżami ta' intensità differenti biex jiġu ssodisfati l-obbligi tad-diliġenza dovuta msemmija fl-Artikolu 406 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013. Fid-determinazzjoni ta' jekk politiki u proċeduri differenti jew rieżami ta' intensità differenti għandhomx jiġu applikati, jiġu kkunsidrati l-fatturi rilevanti kollha li jkollhom impatt materjali fuq il-profil tar-riskju ta' kull wieħed mill-portafolli u tal-pożizzjonijiet rilevanti ta' titolizzazzjoni, inkluż id-daqs tal-pożizzjonijiet, l-impatt fuq il-bażi kapitali istituzzjonali matul perjodu ta' stress, u l-konċentrazzjoni ta' riskju fuq tranżazzjoni, emittent, jew klassi ta' assi waħda specifika.
2. L-istituzzjonijiet jiżguraw li kull bidla materjali li żżid il-profil ta' riskju tal-pożizzjonijiet tat-titolizzazzjoni fil-portafoll tan-negozjar u fil-portafoll mhux tan-negozjar tagħhom tkun riflessa b'mod xieraq b'bidla xierqa fil-proċeduri tagħhom ta' diliġenza dovuta fir-rigward ta' dawk il-pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni. F'dan ir-rigward, l-istituzzjonijiet jidentifikaw fil-politiki u l-proċeduri formali tagħhom tal-portafoll tan-negozjar u tal-portafoll mhux tan-negozjar, iċ-ċirkostanzi li jiskattaw rieżami tal-obbligi ta' diliġenza dovuta.
Artikolu 20
Pożizzjonijiet fil-portafoll tan-negozjar ta' korrelazzjoni
L-Artikolu 406 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 jitqies li jkun ġie rrispettat meta jkunu ssodisfati l-kundizzjonijiet li ġejjin:
(a)
pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni jew huma miżmuma fil-portafoll tan-negozjar ta' korrelazzjoni, u huma strumenti ta' referenza kif imsemmi fl-Artikolu 338(1)(b) ta' dak ir-Regolament, jew huma eliġibbli għall-inklużjoni fil-portafoll tan-negozjar ta' korrelazzjoni;
(b)
l-istituzzjoni tikkonforma mal-Artikolu 377 ta' dak ir-Regolament fir-rigward tal-ikkalkular tar-rekwiżiti ta' fondi proprji fir-rigward tal-portafoll tan-negozjar ta' korrelazzjoni;
(c)
l-approċċ tal-istituzzjoni għall-kalkolu tal-fondi proprji fir-rigward tal-portafoll tan-negozjar tagħha tirriżulta f'fehim komprensiv u sħiħ tal-profil tar-riskju tal-investiment tagħha fil-pożizzjonijiet ta' titolizzazzjoni;
(d)
l-istituzzjoni implimentat politiki u proċeduri formali xierqa għall-portafoll tan-negozjar ta' korrelazzjoni tagħha u b'mod proporzjonali mal-profil tar-riskju tal-investimenti tagħha fil-pożizzjonijiet titolizzati korrispondenti, għall-analiżi u r-reġistrazzjoni tal-informazzjoni rilevanti msemmija fl-Artikolu 406(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013
KAPITOLU V
REKWIŻITI GĦALL-ORIĠINATURI, L-ISPONSORS U L-MUTWANTI ORIĠINALI
Artikolu 21
Politiki għall-għoti ta' kreditu
1. It-twettiq tal-obbligu msemmi fl-Artikolu 408 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 mill-istituzzjonijiet oriġinaturi jew sponsors ma jimplikax li t-tipi ta' min jissellef u prodotti ta' self għandhom ikunu l-istess għal skoperturi titolizzati u mhux titolizzati
2. Fejn l-istituzzjonijiet sponsor u oriġinatur ma jkunux involuti fl-għoti tal-kreditu oriġinali tal-skoperturi li jkunu se jiġu titolizzati, jew ma jkunux attivi fl-għoti tal-kreditu tat-tipi speċifiċi ta' skoperturi li jkunu se jiġu titolizzati, dawk l-istituzzjonijiet jiżguraw li huma jiksbu l-informazzjoni kollha meħtieġa biex jivvalutaw jekk il-kriterji applikati fl-għoti ta' kreditu għal dawn l-iskoperturi humiex sodi u definiti sew bl-istess mod bħall-kriterji applikati għal skoperturi mhux titolizzati.
Artikolu 22
Divulgazzjoni tal-livell tal-impenn li jinżamm interess ekonomiku nett
1. Ir-ritenitur għandu, skont l-Artikolu 409 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013, jiddivulga lill-investituri tal-anqas l-informazzjoni li ġejja dwar il-livell tal-impenn tiegħu li jżomm interess ekonomiku nett fit-titolizzazzjoni:
(a)
il-konferma tal-identità tar-ritenitur u dwar jekk hux qiegħed jirritjeni bħala oriġinatur, sponsor jew muwanti oriġinali;
(b)
jekk il-modalitajiet previsti fil-punti (a), (b), (c), (d) jew (e) tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 ikunux ġew applikati sabiex jinżamm interess ekonomiku nett;
(c)
kull bidla għall-modalità biex jinżamm interess ekonomiku nett kif imsemmi fil-punt (b) skont l-Artikolu 10(1)(d);
(d)
konferma tal-livell tar-ritenzjoni fl-oriġinazzjoni u tal-impenn biex issir ir-ritenzjoni fuq bażi kontinwa, li tirrelata biss mal-kontinwazzjoni tal-issodisfar tal-obbligu oriġinali u ma tirrikjedix dejta fuq il-valur nominali jew tas-suq, jew kwalunkwe indeboliment jew valwazzjoni 'l isfel fuq l-interess ritenut.
2. Fejn l-eżenzjonijiet imsemmija fil-paragrafi 3 jew 4 tal-Artikolu 405 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 japplikaw għal tranżazzjoni ta' titolizzazzjoni, l-istituzzjonijiet li jaġixxu bħala oriġinatur, sponsor jew mutwant oriġinali jiżvelaw informazzjoni dwar l-eżenzjoni applikabbli għall-investituri.
3. Id-divulgazzjoni ddokumentata fil-paragrafi 1 u 2 tkun iddokumentata b'mod xieraq u titqiegħed għad-dispożizzjoni tal-pubbliku, ħlief fi tranżazzjonijiet bilaterali jew privati fejn divulgazzjoni privata tkun meqjusa suffiċjenti mill-partijiet. L-inklużjoni ta' dikjarazzjoni dwar l-impenn tar-ritenzjoni fil-prospett għat-titoli maħruġa taħt il-programm ta' titolizzazzjoni titqies bħala mezz xieraq biex jiġi ssodisfat ir-rekwiżit.
4. Id-divulgazzjoni tiġi kkonfermata wkoll wara l-oriġinazzjoni bl-istess regolarità bħall-frekwenza tar-rappurtar tat-tranżazzjoni, mill-inqas kull sena u f'kull waħda miċ-ċirkustanzi li ġejjin:
(a)
fejn iseħħ ksur tal-impenn tar-ritenzjoni msemmi fl-Artikolu 405(1) tar-Regolament (UE) Nru 575/2013;
(b)
fejn il-prestazzjoni tal-pożizzjoni ta' titolizzazzjoni jew il-karatteristiki tar-riskju tat-titolizzazzjoni jew tal-iskoperturi sottostanti jinbidlu materjalment;
(c)
wara ksur ta' obbligi inklużi fid-dokumentazzjoni relatata mat-titolizzazzjoni;
Artikolu 23
Divulgazzjoni ta' dejta materjalment rilevanti
1. L-oriġinaturi, l-isponsors u l-mutwanti oriġinali jiżguraw li d-dejta materjalment rilevanti skont l-Artikolu 409 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 tkun faċilment aċċessibbli għall-investituri, mingħajr piż amministrattiv eċċessiv.
2. Id-divulgazzjoni xierqa msemmija fl-Artikolu 409 tar-Regolament (UE) Nru 575/2013 issir mill-inqas kull sena u fiċ-ċirkostanzi li ġejjin:
(a)
fejn il-prestazzjoni tal-pożizzjoni ta' titolizzazzjoni jew il-karatteristiki tar-riskju tat-titolizzazzjoni jew tal-iskoperturi sottostanti jinbidlu materjalment;
(b)
wara ksur ta' obbligi inklużi fid-dokumentazzjoni relatata mat-titolizzazzjoni;
(c)
Sabiex id-dejta tiġi kkunsidrata bħala materjalment rilevanti fir-rigward tal-iskoperturi sottostanti individwali, hija, b'mod ġenerali, tiġi pprovduta separatament għal kull self. Madankollu hemm każijiet fejn l-informazzjoni tista' tiġi pprovduta fuq bażi aggregata. Fl-ivvalutar ta' jekk l-informazzjoni aggregata hijiex biżżejjed, il-fatturi li għandhom jiġu kkunsidrati jinkludu l-granularità tal-pool sottostanti u jekk l-immaniġġar tal-iskoperturi f'dak il-pool huwiex ibbażat fuq il-pool innifsu jew fuq bażi ta' self b'self.
3. L-obbligu tad-divulgazzjoni huwa suġġett għal kull rekwiżit ġuridiku u regolatorju ieħor applikabbli għar-ritenitur.
KAPITOLU VI
DISPOŻIZZJONIJIET FINALI
Artikolu 24
Id-dħul fis-seħħ
Dan ir-Regolament jidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara l-pubblikazzjoni tiegħu f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, it-13 ta' Marzu 2014.