DELEGIERTE VERORDNUNG (EU) Nr. 357/2014 DER KOMMISSION
vom 3. Februar 2014
zur Ergänzung der Richtlinie 2001/83/EG des Europäischen Parlaments und des Rates und der Verordnung (EG) Nr. 726/2004 des Europäischen Parlaments und des Rates im Hinblick auf Situationen, in denen Wirksamkeitsstudien nach der Zulassung verlangt werden können
(Text von Bedeutung für den EWR)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Richtlinie 2001/83/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 6. November 2001 zur Schaffung eines Gemeinschaftskodexes für Humanarzneimittel (1), insbesondere auf Artikel 22b,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 726/2004 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 31. März 2004 zur Festlegung von Gemeinschaftsverfahren für die Genehmigung und Überwachung von Human- und Tierarzneimitteln und zur Errichtung einer Europäischen Arzneimittel-Agentur (2), insbesondere auf Artikel 10b,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Über die Zulassung (Genehmigung für das Inverkehrbringen) von Arzneimitteln sollte nur auf der Grundlage der objektive Kriterien Qualität, Sicherheit und Wirksamkeit des betreffenden Arzneimittels entschieden werden, damit ausschließlich hochwertige Arzneimittel in Verkehr gebracht und an Patienten verabreicht werden. Folglich müssen neue Arzneimittel vor ihrer Zulassung ausführlichen Studien, auch klinischen Wirksamkeitsprüfungen, unterzogen werden.
(2)
Gemäß Artikel 21a Buchstabe f der Richtlinie 2001/83/EG und Artikel 9 Absatz 4 Buchstabe cc der Verordnung (EG) Nr. 726/2004 kann es in bestimmten Situationen erforderlich sein, die zum Zeitpunkt der Zulassung verfügbaren Daten durch weitere Angaben zur Wirksamkeit eines Arzneimittels zu ergänzen, wenn Bedenken bestehen, die vor der Erteilung der Zulassung nicht beseitigt werden konnten. Gemäß Artikel 22a Absatz 1 Buchstabe b der Richtlinie 2001/83/EG und Artikel 10a Absatz 1 Buchstabe b der Verordnung (EG) Nr. 726/2004 können nach der Zulassung verfügbare Informationen nahelegen, dass frühere Bewertungen der Wirksamkeit erheblich korrigiert und bestätigende Wirksamkeitsdaten vorgelegt werden müssen, ohne dass die Zulassung ausgesetzt wird. In beiden Situationen können die nationalen zuständigen Behörden, die Europäische Arzneimittel-Agentur und die Kommission (im Folgenden „die zuständigen Behörden“) den Zulassungsinhaber verpflichten, eine Wirksamkeitsstudie nach der Zulassung durchzuführen.
(3)
Die Verpflichtung zur Durchführung einer Wirksamkeitsstudie nach der Zulassung sollte aufgrund bestimmter fundierter wissenschaftlicher Bedenken erfolgen, die direkte Auswirkungen auf die Aufrechterhaltung der Zulassung haben könnten. Sie sollte nicht als Rechtfertigung für eine vorzeitige Erteilung einer Zulassung dienen. Gemäß Artikel 22a Absatz 1 der Richtlinie 2001/83/EG und Artikel 10a Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 726/2004 sollte die Verpflichtung zur Durchführung einer solchen Studie unter Berücksichtigung der Eigenschaften eines Arzneimittels und der verfügbaren Daten von Fall zu Fall begründet werden. Die Studie sollte den zuständigen Behörden und dem Zulassungsinhaber ausreichende Informationen liefern, um entweder die anfänglichen Beweise zu ergänzen oder auf der Grundlage neuer Daten aus der Studie überprüfen zu können, ob die Zulassung unverändert aufrechterhalten, geändert, ausgesetzt oder widerrufen werden sollte.
(4)
Gemäß Artikel 22b der Richtlinie 2001/83/EG und Artikel 10b der Verordnung (EG) Nr. 726/2004 ist die Kommission befugt, die Situationen festzulegen, in denen Wirksamkeitsstudien nach der Genehmigung verlangt werden können. Im Interesse der Transparenz und der Rechtssicherheit und im Lichte neuer wissenschaftlicher Erkenntnisse sollte eine Liste der besonderen Situationen und der möglicherweise zu berücksichtigenden Umstände erstellt werden.
(5)
In verschiedenen therapeutischen Bereichen wurden Surrogat-Endpunkte wie etwa Biomarker oder die Schrumpfung von Tumorgewebe (Onkologie) verwendet, um bei exploratorischen oder konfirmatorischen klinischen Studien die Wirksamkeit von Arzneimitteln zu bestimmen. Um die Bewertung aufgrund dieser Endpunkte zu unterfüttern, kann es von Belang sein, in der Phase nach der Zulassung weitere Wirksamkeitsdaten zu generieren, um die Auswirkungen der Maßnahme auf das klinische Ergebnis oder den Krankheitsverlauf zu überprüfen. Eventuell muss auch überprüft werden, ob die Überlebensdaten in der Phase nach der Zulassung insgesamt vom Ergebnis des Surrogat-Endpunkts abweichen oder ob sie es bestätigen.
(6)
Einige Arzneimittel werden möglicherweise regelmäßig mit anderen Arzneimitteln kombiniert. Wer eine Zulassung beantragt, soll zwar die Wirkung solcher Kombinationen in klinischen Studien untersuchen, aber oft ist es weder erforderlich noch angemessen, alle Kombinationen, die mit der Zulassung allgemein möglich sind, vor der Zulassung erschöpfend zu untersuchen. Die wissenschaftliche Bewertung kann sich vielmehr zum Teil auf eine Extrapolation vorhandener Daten stützen. In einigen Fällen kann es von Belang sein, nach der Zulassung weitere klinische Daten für bestimmte Kombinationen zu erheben, wenn dadurch eine noch bestehende Unsicherheit geklärt werden kann. Dies gilt vor allem, wenn solche Kombinationen in der täglichen medizinischen Praxis eingesetzt werden oder eingesetzt werden sollen.
(7)
In den vor Erteilung der Zulassung durchgeführten klinischen Pivot-Studien gelingt es unter Umständen nur schwer, die verschiedenen Subpopulationen, denen das Arzneimittel verschrieben werden kann, verlässlich repräsentativ abzudecken. Dies schließt nicht unbedingt eine insgesamt positive Nutzen-Risiko-Bilanz zum Zeitpunkt der Zulassung aus. Bei bestimmten Subpopulationen, bei denen Zweifel im Hinblick auf den Nutzen aufgekommen sind, kann es jedoch erforderlich sein, die Wirksamkeit durch gezielte klinische Studien nach der Zulassung durch weitere Daten zu belegen.
(8)
Unter normalen Umständen muss die Wirksamkeit von Arzneimitteln im Rahmen der Überwachung nach der Genehmigung langfristig nicht unbedingt verfolgt werden, auch nicht bei Arzneimitteln, die für die Verwendung bei chronischen Krankheiten zugelassen wurden. In vielen Fällen verliert ein Arzneimittel mit der Zeit an Wirkung, und die Therapie muss neu festgelegt werden. Dies beeinträchtigt jedoch nicht unbedingt die Nutzen-Risiko-Bilanz des Arzneimittels und die Würdigung seiner bis zu diesem Zeitpunkt erzielten positiven Wirkung. In Ausnahmefällen, wenn ein möglicher Wirkungsverlust langfristig die positive Nutzen-Risiko-Bilanz der Maßnahme in Frage stellen kann, sollten Studien nach der Zulassung verlangt werden. Dies könnte bei innovativen Therapien der Fall sein, mit denen der Verlauf einer Krankheit verändert werden soll.
(9)
In Ausnahmesituationen könnten in der alltäglichen medizinischen Praxis Studien verlangt werden, wenn es klare Nachweise dafür gibt, dass der in randomisierten kontrollierten klinischen Prüfungen nachgewiesene Nutzen eines Arzneimittels durch die tatsächlichen Verwendungsbedingungen beeinträchtigt wird oder wenn bestimmte wissenschaftliche Bedenken am besten anhand von Daten untersucht werden, die in der alltäglichen medizinischen Praxis erhoben wurden. Zudem sind Studien über die Schutzwirkung von Impfstoffen nicht immer durchführbar. Als Alternative könnten Wirksamkeitsschätzungen aus prospektiven Studien, die während Impfkampagnen nach der Zulassung durchgeführt wurden, hinzugezogen werden, um weitere Erkenntnisse über das kurz- oder langfristige Schutzvermögen eines Impfstoffs zu gewinnen.
(10)
Während der Lebensdauer eines zugelassenen Arzneimittels kann sich die Standardversorgung im Hinblick auf Diagnose, Behandlung oder Verhütung einer Krankheit erheblich ändern, so dass die etablierte Nutzen-Risiko-Bilanz des Arzneimittels neu diskutiert werden muss. Der Europäische Gerichtshof hat entschieden, dass ein geänderter Konsens unter Medizinern im Hinblick auf die geeigneten Beurteilungskriterien für die therapeutische Wirksamkeit eines Arzneimittels konkrete und objektive Gesichtspunkte darstellen kann, die als Grundlage für die Feststellung eines negativen Nutzen-Risiko-Verhältnisses bei dem betreffenden Arzneimittel herangezogen werden können (3). Um ein positives Nutzen-Risiko-Verhältnis aufrechtzuerhalten kann es daher erforderlich sein, die Wirksamkeit des Arzneimittels neu zu belegen. Ebenso können zusätzliche Studien erwogen werden, wenn ein besseres Verständnis der Krankheit oder der Pharmakologie eines Arzneimittels die Kriterien infrage gestellt hat, anhand deren die Wirksamkeit des Arzneimittels zum Zeitpunkt der Erteilung der Zulassung festgestellt wurde.
(11)
Um aussagekräftigen Daten zu erhalten, muss die Wirksamkeitsstudie nach der Zulassung so konzipiert sein, dass die wissenschaftliche Frage, die mit der Studie geklärt werden sollte, beantwortet werden kann.
(12)
Die zuständigen Behörden können Verpflichtungen bezüglich der Gewährleistung oder Bestätigung der Wirksamkeit eines Humanarzneimittels auferlegen, für das eine bedingte Zulassung erteilt wurde oder für das die Zulassung unter besonderen Bedingungen oder als Ergebnis einer Befassung gemäß Artikel 31 und 107i der Richtlinie 2001/83/EG oder Artikel 20 der Verordnung (EG) Nr. 726/2004 erteilt wurde. Die Inhaber der Zulassung eines Arzneimittels für neuartige Therapien oder eines Kinderarzneimittels müssen unter Umständen zusätzlich bestimmte Maßnahmen befolgen, um ein Follow-up der Wirksamkeit zu gewährleisten. Daraus ergibt sich die Notwendigkeit, eine Wirksamkeitsstudie nach der Zulassung durchzuführen. Die Notwendigkeit einer solchen Studie sollte im Zusammenhang mit diesen Verfahren und unabhängig von den in der vorliegenden Verordnung genannten besonderen Situationen und Umständen bewertet werden.
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
(1) Die nationalen zuständigen Behörden, die Europäische Arzneimittel-Agentur oder die Kommission können verlangen, dass der Zulassungsinhaber eine Wirksamkeitsstudie nach der Zulassung gemäß Artikel 21a Buchstabe f und Artikel 22a Absatz 1 Buchstabe b der Richtlinie 2001/83/EG sowie Artikel 9 Absatz 4 Buchstabe cc und Artikel 10a Absatz 1 Buchstabe b der Verordnung (EG) Nr. 726/2004 durchführt,
a)
wenn Bedenken in Bezug auf einige Aspekte der Wirksamkeit des Arzneimittels bestehen und erst nach Inverkehrbringen des Arzneimittels beseitigt werden können;
b)
wenn das Verständnis der Krankheit, die klinische Methodik oder die Verwendung des Arzneimittels unter tatsächlichen Bedingungen nahelegen, dass frühere Wirksamkeitsbewertungen unter Umständen erheblich überarbeitet werden müssen.
(2) Die nationalen zuständigen Behörden, die Europäische Arzneimittel-Agentur oder die Kommission wenden Absatz 1 nur an, wenn einer oder mehrere der folgenden Fälle eintreten:
a)
Eine auf Surrogat-Endpunkten beruhende erste Wirksamkeitsbewertung bedarf der Überprüfung der Auswirkung der Maßnahme auf klinische Ergebnisse oder auf den Krankheitsverlauf oder aber der Bestätigung früherer Wirksamkeitsvermutungen;
b)
bei Arzneimitteln, die mit anderen Arzneimitteln kombiniert werden, sind weitere Wirksamkeitsdaten erforderlich, um Unsicherheiten zu klären, die bei Zulassung des Arzneimittels nicht geklärt waren;
c)
es bestehen Unsicherheiten in Bezug auf die Wirksamkeit eines Arzneimittels bei bestimmten Subpopulationen, die vor der Zulassung nicht beseitigt werden konnten und weiterer klinischer Nachweise bedürfen;
d)
es besteht langfristig die Möglichkeit eines Wirksamkeitsverlustes, was Bedenken in Bezug auf die Aufrechterhaltung einer positiven Nutzen-Risiko-Bilanz des Arzneimittels verursacht;
e)
der in klinischen Prüfungen nachgewiesene Nutzen eines Arzneimittels wird durch seine Verwendung unter tatsächlichen Bedingungen erheblich beeinträchtigt oder - im Falle von Impfstoffen - es waren keine Studien über die Schutzwirkung möglich;
f)
ein geändertes Verständnis der Standardversorgung einer Krankheit oder der Pharmakologie eines Arzneimittels erfordert weitere Belege für dessen Wirksamkeit;
g)
es gibt neue konkrete und objektive wissenschaftliche Gesichtspunkte, die Anlass zu der Erkenntnis geben könnten, dass frühere Wirksamkeitsbewertungen erheblich überarbeitet werden müssen.
(3) Unabhängig von den in den Absätzen 1 und 2 genannten Situationen kann der Zulassungsinhaber verpflichtet werden, im Zusammenhang mit einer der folgenden Situationen Wirksamkeitsstudien nach der Zulassung durchzuführen:
a)
Es handelt sich um eine bedingte Zulassung gemäß Artikel 14 Absatz 7 der Verordnung (EG) Nr. 726/2004;
b)
es handelt sich um eine Zulassung unter besonderen Bedingungen gemäß Artikel 14 Absatz 8 der Verordnung (EG) Nr. 726/2004 oder Artikel 22 der Richtlinie 2001/83/EG, die bestimmten Bedingungen unterliegt;
c)
es handelt sich um eine Zulassung für ein Arzneimittel für neuartige Therapien gemäß Artikel 14 der Verordnung (EG) Nr. 1394/2007 des Europäischen Parlaments und des Rates (4);
d)
es handelt sich um die pädiatrischen Verwendung eines Arzneimittels gemäß Artikel 34 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1901/2006 des Europäischen Parlaments und des Rates (5);
e)
es wurde ein Befassungsverfahren gemäß Artikel 31 bzw. 107i der Richtlinie 2001/83/EG oder Artikel 20 der Verordnung (EG) Nr. 726/2004 eingeleitet.
Artikel 2
Diese Verordnung tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 3. Februar 2014
REGOLAMENT TA' DELEGA TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 357/2014
tat-3 ta' Frar 2014
li jissupplimenta d-Direttiva 2001/83/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill u r-Regolament (KE) Nru 726/2004 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill fir-rigward ta' sitwazzjonijiet li fihom jistgħu jkunu meħtieġa studji tal-effikaċja wara l-awtorizzazzjoni
(Test b'rilevanza għaż-ŻEE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat id-Direttiva 2001/83/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-6 ta' Novembru 2001 dwar il-kodiċi tal-Komunità li għandu x'jaqsam ma' prodotti mediċinali għall-użu mill-bniedem (1), u b'mod partikolari l-Artikolu 22b tagħha,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament (KE) Nru 726/2004 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-31 ta' Marzu 2004, li jistabbilixxi proċeduri Komunitarji għall-awtorizzazzjoni u s-sorveljanza ta' prodotti mediċinali għall-użu mill-bnedmin u veterinarju u li jistabbilixxi l-Aġenzija Ewropea għall-Mediċini (2), u b'mod partikolari l-Artikolu 10b tiegħu,
Billi:
(1)
Id-deċiżjonijiet ta' awtorizzazzjoni għall-prodotti mediċinali għandhom isiru skont kriterji oġġettivi tal-kwalità, is-sikurezza u l-effikaċja tal-prodott mediċinali kkonċernat, biex ikun żgurat li prodotti mediċinali ta' kwalità għolja biss jitqiegħdu fis-suq u jingħataw lill-pazjenti. Bħala konsegwenza, il-prodotti mediċinali l-ġodda jridu jgħaddu minn studji estensivi, inklużi bi provi tal-effikaċja klinika, qabel ma jiġu awtorizzati.
(2)
Skont l-Artikolu 21a(f) tad-Direttiva 2001/83/KE u l-Artikolu 9(4)(cc) tar-Regolament (KE) Nru 726/2004, f'sitwazzjonijiet speċifiċi jista' jkun meħtieġ li d-dejta disponibbli fil-waqt tal-awtorizzazzjoni tkun ikkumplimentata b'tagħrif addizzjonali dwar l-effikaċja ta' prodott mediċinali, biex jiġi indirizzat tħassib li ma setax jissolba qabel l-għoti tal-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni. Barra minn dan, skont l-Artikolu 22a(1)(b) tad-Direttiva 2001/83/KE u l-Artikolu 10a(1)(b) tar-Regolament (KE) Nru 726/2004 tagħrif wara l-awtorizzazzjoni jaf ikun jeħtieġ reviżjoni sinifikanti tal-evalwazzjonijiet preċedenti dwar l-effikaċja u jitlob dejta addizzjonali dwar l-effikaċja li tikkonferma, filwaqt li tinżamm l-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni. Fiż-żewġ sitwazzjonijiet, l-awtoritajiet kompetenti nazzjonali, l-Aġenzija Ewropea għall-Mediċini u l-Kummissjoni (minn hawn 'il quddiem “l-awtoritajiet kompetenti”) jistgħu jobbligaw lid-detentur tal-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni biex iwettaq studju tal-effikaċja wara l-awtorizzazzjoni.
(3)
L-obbligu li jitwettaq studju tal-effikaċja wara l-awtorizzazzjoni għandu jindirizza ċertu tħassib xjentifiku raġunat sew, li jaf iħalli impatt dirett fuq iż-żamma tal-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni. Dan ma għandux jintuża bħala ġustifikazzjoni għall-għoti qabel il-waqt ta' awtorizzazzjoni għat-tqegħid fis-suq. Skont l-Artikolu 22a(1) tad-Direttiva 2001/83/KE u l-Artikolu 10a(1) tar-Regolament (KE) Nru 726/2004, l-obbligu li jwettqu tali studju għandu jkun ġustifikat fuq bażi ta' każ b'każ, u filwaqt li jitqiesu l-proprjetajiet ta' prodott mediċinali u d-dejta disponibbli. L-istudju għandu jipprovdi lill-awtoritajiet kompetenti u lid-detentur tal-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni b'tagħrif meħieġ, biex jikkumplimenta l-evidenza inizjali jew biex jivverifika jekk l-awtorizzazzjoni tall-kummerċjalizzazzjoni għandhiex tinżamm kif mogħtija, tiġi varjata, sospiża jew revokata abbażi ta' dejta ġdida li tirriżulta mill-istudju.
(4)
L-Artikolu 22b tad-Direttiva 2001/83/KE u l-Artikolu 10b tar-Regolament (KE) Nru 726/2004 jagħti s-setgħa lill-Kummissjoni biex tispeċifika s-sitwazzjonijiet meta jistgħu jkunu meħtieġa studji tal-effikaċja wara l-awtorizzazzjoni. Fl-interess tat-trasparenza u ċ-ċertezza legali, u fid-dawl ta' żviluppi fit-tagħrif xjentifiku, huwa xieraq li titfassal lista ta' sitwazzjonijiet speċifiċi u ċ-ċirkustanzi li jistgħu jiġu kkunsidrati.
(5)
F'diversi żoni terapewtiċi, il-punti tat-tmiem surrogati, bħall-bijomarkaturi jew it-tiċkin tat-tumuri fl-onkoloġija, intużaw bħala għodda biex jiddefinixxu l-effikaċja tal-prodotti mediċinali fi studji kliniċi esploratorji jew ta' konferma. Biex tkun sostnuta l-valutazzjoni bbażata fuq dawk il-punti tat-tmiem, jista' jkun relevanti li tkun ġenerata iktar dejta dwar l-effikaċja fil-fażi wara l-awtorizzazzjoni biex ikun verifikat l-impatt tal-intervent fuq ir-riżultati kliniċi jew il-progressjoni tal-mard. Jista' jkun meħtieġ ukoll li jiġi vverifikat jekk id-dejta tas-sopravivenza ġenerali fil-fażi wara l-awtorizzazzjoni hix differenti jew tikkonfermax ir-riżultat tal-punt tat-tmiem surrogat.
(6)
Ċerti prodotti mediċinali jistgħu jintużaw regolarment flimkien ma' prodotti mediċinali oħra. Filwaqt li l-applikant tal-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni huwa mistenni jindirizza l-effetti ta' tali taħlitiet fi studji kliniċi, ħafna drabi la huwa meħtieġ u lanqas mhu xieraq li t-taħlitiet kollha possibbli koperti bl-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni f'termini ġenerali qabel l-awtorizzazzjoni jiġu studjati b'mod eżawrjenti. Minflok, il-valutazzjoni xjentifika tista' tkun parzjalment ibbażata fuq estrapolazzjoni ta' dejta eżistenti. F'ċerti każi jista' jkun rilevanti li tinkiseb aktar evidenza klinika wara l-awtorizzazzjoni għal ċerti taħlitiet speċifiċi jekk tali studji jistgħu jiċċaraw inċertezza li ma tkunx diġà ġiet indirizzata. Dan japplika b'mod partikulari jekk dawn it-taħlitiet jintużaw jew huma mistennija jintużaw fi prattiki mediċi ta' kuljum.
(7)
Fl-istudji kliniċi kruċjali mwettqa qabel l-għoti ta' awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni, jista' jkun diffiċli li tinġabar rappreżentazzjoni b'saħħitha tas-sottopopolazzjonijiet differenti kollha li għalihom jiġi amministrat il-prodott mediċinali. Dan mhux bilfors li jipprekludi bilanċ ġenerali pożittiv bejn il-benefiċċji u r-riskji waqt l-awtorizzazzjoni. Madanakollu, għal xi sottopopolazzjonijiet speċifiċi li għalihom tqajmu xi inċertezzi fir-rigward tal-benefiċċji, jaf ikun meħtieġ iktar sostanzjament tal-evidenza, bi studji kliniċi mmirati speċifikament fil-fażi qabel l-awtorizzazzjoni.
(8)
F'ċirkustanzi normali, ma hemm l-ebda rekwiżit obbligatorju għal segwitu fit-tul tal-effikaċja ta' prodotti mediċinali bħala parti minn sorveljanza wara l-awtorizzazzjoni, anki għal prodotti mediċinali awtorizzati għal kundizzjonijiet kroniċi. F'ħafna każi, l-effetti tal-prodott mediċinali jmajnaw biż-żmien, u dan ikun jeħtieġ definizzjoni mill-ġdid tat-terapija. Madanakollu, dan mhux bilfors ipaċi l-bilanċ bejn il-benefiċċji u r-riskji tal-prodott mediċinali u l-evalwazzjoni tal-effett ta' benefiċċju eżerċitat sa dak il-waqt. F'każi eċċezzjonali, għandhom jiġu imposti studji wara l-awtorizzazzjoni meta nuqqas potenzjali ta' effikaċja fit-tul jista' jqajjem tħassib fir-rigward taż-żamma ta' bilanċ pożittiv bejn il-benefiċċji u r-riskji tal-intervent. Dan jista' jkun il-każ għal terapiji innovattivi li fihom l-interventi huma mistennija li jimmodifikaw il-perkors tal-marda.
(9)
F'sitwazzjonijiet eċċezzjonali, studji fi prattiki mediċi ta' kuljum jistgħu jkunu meħtieġa fejn ikun hemm evidenza ċara li l-benefiċċji ta' prodott mediċinali murija fi provi kliniċi kkontrollati huma affettwati b'mod sinifikanti mill-kundizzjonijiet tal-użu fir-realtà jew meta t-tħassib xjentifiku speċifiku jkun jista' jiġi studjat aħjar b'aċċess għal dejta kkontrollata fi prattiki mediċi ta' kuljum. Barra minn hekk, studji tal-effikaċja protettiva tat-tilqim mhumiex dejjem vijabbli. Inkella, stimi tal-effettività minn studji prospettivi mwettqa waqt kampanji ta' tilqim wara l-awtorizzazzjoni jistgħu jintużaw biex jinkiseb aktar tagħrif dwar l-abbiltà tat-tilqima li tagħti ħarsien fuq terminu qasir jew twil.
(10)
Waqt iċ-ċiklu tal-ħajja ta' prodott mediċinali awtorizzat, tista' sseħħ bidla sinifikanti fl-istandard tal-kura għad-dijanjożi, it-trattament jew il-prevenzjoni ta' marda, li jwasslu għall-ħtieġa li tinfetaħ mill-ġdid id-diskussjoni dwar il-bilanċ stabbilit bejn il-benefiċċji u r-riskji tal-prodott mediċinali. Il-Qorti Ewropea tal-Ġustizzja ddeċidiet li kunsens modifikat fi ħdan il-komunità medika dwar il-kriterji ta' valutazzjoni xierqa tal-effikaċja terapewtika ta' prodott mediċinali jista' jikkostitwixxi fatturi konkreti u oġġettivi li kapaċi jaġixxu bħala bażi għas-sejba ta' valutazzjoni negattivi tal-bilanċ bejn ir-riskji u l-benefiċċji ta' dak il-prodott (3). Għaldaqstant jista' jkun meħtieġ li tingħata evidenza ġdida dwar l-effikaċja tal-prodott mediċinali biex tinżamm valutazzjoni pożittiva bejn il-benefiċċji u r-riskji. Bl-istess mod, jekk fehim imtejjeb tal-marda jew il-farmakoloġija ta' prodott mediċinali jitfa' dubju dwar il-kriterji użati biex tiġi stabbilita l-effikaċja tal-prodott mediċinali meta ngħatat l-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni, jistgħu jiġu kkunsidrati studji addizzjonali.
(11)
Biex jinkiseb tagħrif sinifikanti, huwa meħtieġ li jkun żgurat li jixraq jitfassal studju tal-effikaċja wara l-awtorizzazzjoni biex titwieġeb il-kwistjoni xjentifika li jkun beħsiebu jindirizza.
(12)
L-awtoritajiet kompetenti jistgħu jimponu obbligi biex tkun żgurata jew ikkonfermata l-effikaċja ta' prodott mediċinali għall-użu fuq il-bniedem fil-kuntest ta' awtorizzazzjoni kondizzjonali għall-kummerċjalizzazzjoni u/jew awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni li tkun ingħatat soġġetta għal ċirkustanzi eċċezzjonali, jew bħala riżultat ta' proċedura ta' riferiment mibdija skont l-Artikoli 31 u 107i tad-Direttiva 2001/83/KE jew l-Artikolu 20 tar-Regolament (KE) Nru 726/2004. Barra minn hekk, id-detenturi tal-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni għal prodott mediċinali ta' terapija avvanzata jew prodott mediċinali għall-użu pedjatriku jista' jkollhom jikkonformaw ma' ċerti miżuri biex jiżguraw is-segwitu tal-effikaċja. Bħala konsegwenza, huwa meħtieġ li jitwettaq studju tal-effikaċja wara l-awtorizzazzjoni. Il-ħtieġa ta' tali studju għandha tkun ivvalutata fil-kuntest ta' dawk il-proċeduri u indipendentement mis-sitwazzjonijiet u ċ-ċirkustanzi speċifiċi speċifikati f'dan ir-Regolament,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
1. L-awtoritajiet kompetenti nazzjonali, l-Aġenzija Ewropea għall-Mediċini jew il-Kummissjoni jistgħu jitolbu studju tal-effikaċja wara l-awtorizzazzjoni li għandu jwettqu d-detentur tal-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni skont l-Artikoli 21a(f) u 22a(1)(b) tad-Direttiva 2001/83/KE u l-Artikoli 9(4)(cc) u 10a(1)(b) tar-Regolament (KE) Nru 726/2004:
(a)
meta jiġi identifikat tħassib b'rabta ma' xi aspetti tal-effikaċja tal-prodott mediċinali u jkun jista' jissolva biss wara li l-prodott mediċinali jitqiegħed fis-suq;
(b)
meta l-fehim tal-marda, il-metodoloġija klinika jew l-użu tal-prodott mediċinali f'kundizzjonijiet tal-użu fir-realtà jindikaw li l-evalwazzjonijiet preċedenti tal-effikaċja jaf ikollhom jiġu riveduti b'mod sinifikanti.
2. L-awtoritajiet kompetenti nazzjonali, l-Aġenzija Ewropea għall-Mediċini jew il-Kummissjoni għandhom japplikaw biss il-paragrafu 1 jekk jinqala' każ wieħed jew iktar minn dawn li ġejjin:
(a)
valutazzjoni inizjali tal-effikaċja li hija bbażata fuq punti tat-tmiem surrogati, li teħtieġ verifika tal-impatt tal-intervent fuq ir-riżultat kliniku jew il-progressjoni tal-marda jew konferma ta' suppożizzjonijiet preċedenti tal-effikaċja;
(b)
fil-każ ta' prodotti mediċinali li jintużaw flimien ma' prodotti mediċinali oħra, il-ħtieġa ta' aktar dejta dwar l-effikaċja biex jiġu ċċarati inċertezzi li ma ġewx indirizzati meta jkun ġie awtorizzat il-prodott mediċinali;
(c)
inċertezzi fir-rigward tal-effikaċja ta' prodott mediċinali f'ċerti sottopopolazzjonijiet li ma setgħux jissolvew qabel l-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni u jeħtieġu aktar evidenza klinika;
(d)
in-nuqqas potenzjali ta' effikaċja fit-tul li tqajjem tħassib fir-rigward taż-żamma ta' bilanċ pożittiv bejn il-benefiċċji u r-riskji tal-prodott mediċinali;
(e)
il-benefiċċji ta' prodott mediċinali murija fi provi kliniċi jiġu affettwati b'mod sinifikanti bl-użu tal-prodott mediċinali f'kundizzjonijiet tal-użu fir-realtà, jew, fil-każ tat-tilqim, meta l-istudji tal-effikaċja protettiva ma jkunux vijabbli;
(f)
bidla fil-fehim tal-istandard tal-kura għal marda jew il-farmakoloġija ta' prodott mediċinali li jeħtieġ aktar evidenza dwar l-effikaċja tiegħu;
(g)
fatturi oġġettivi xjentifiċi ġodda u konkreti li jistgħu jikkostitwixxu bażi għas-sejba li l-evalwazzjonijiet preċedenti dwar l-effikaċja jista' jkun li jridu jiġu riveduti b'mod sinifikanti.
3. Is-sitwazzjonijiet stabbiliti fil-paragrafu 1 u 2 huma mingħajr preġudizzju għall-impożizzjoni tal-obbligu fuq id-detentur tal-awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni li jmexxi studji tal-effikaċja wara l-awtorizzazzjoni, fil-kuntest ta' xi waħda mis-sitwazzjonijiet li ġejjin:
(a)
awtorizzazzjoni kondizzjonali għall-kummerċjalizzazzjoni mogħtija skont l-Artikolu 14(7) tar-Regolament (KE) Nru 726/2004;
(b)
awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni mogħtija f'ċirkustanzi eċċezzjonali u soġġetta għal ċerti kundizzjonijiet skont l-Artikolu 14(8) tar-Regolament (KE) Nru 726/2004 jew l-Artikolu 22 tad-Direttiva 2001/83/KE;
(c)
awtorizzazzjoni għall-kummerċjalizzazzjoni għal prodott mediċinali ta' terapija avvanzata skont l-Artikolu 14 tar-Regolament (KE) Nru 1394/2007 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (4);
(d)
l-użu pedjatriku ta' prodott mediċinali skont l-Artikolu 34(2) tar-Regolament (KE) Nru 1901/2006 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (5);
(e)
proċedura ta' riferiment mibdija f'konformità mal-Artikoli 31 jew 107i tad-Direttiva 2001/83/KE jew l-Artikolu 20 tar-Regolament (KE) Nru 726/2004.
Artikolu 2
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara l-pubblikazzjoni tiegħu f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, it-3 ta' Frar 2014.