DURCHFÜHRUNGSBESCHLUSS DER KOMMISSION
vom 16. April 2014
über die Übertragung von Einheiten der zugeteilten Menge in das Konto der Vertragspartei des Kyoto-Protokolls im Register Finnlands
(Bekanntgegeben unter Aktenzeichen C(2014) 2475)
(2014/224/EU)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Entscheidung 2002/358/EG des Rates vom 25. April 2002 über die Genehmigung des Protokolls von Kyoto zum Rahmenübereinkommen der Vereinten Nationen über Klimaänderungen im Namen der Europäischen Gemeinschaft sowie die gemeinsame Erfüllung der daraus erwachsenden Verpflichtungen (1), insbesondere auf Artikel 3,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
In der Entscheidung 2006/944/EG der Kommission (2) sind die jeweiligen Emissionsmengen für die Union und ihre Mitgliedstaaten für den ersten Verpflichtungszeitraum des Kyoto-Protokolls festgelegt.
(2)
Mit dem Beschluss 2010/778/EU der Kommission (3) wurde die Entscheidung 2006/944/EG dahin gehend geändert, dass die der Union und den Mitgliedstaaten jeweils zugewiesenen endgültigen Emissionsmengen festgelegt wurden und die endgültige rechnerische Differenz von 19 357 532 Tonnen Kohlendioxidäquivalent, die zwischen den Emissionsmengen der Union und der Summe der Emissionsmengen der Mitgliedstaaten besteht, von der Union als zugeteilte Menge vergeben wurde. Außerdem ist in dem Beschluss die Übertragung von fünf Millionen Einheiten dieser zugeteilten Menge aus dem Register der Union auf das Konto der Vertragspartei des Kyoto-Protokolls im Register von Dänemark vorgesehen.
(3)
Im Rahmen der Annahme des Beschlusses 2010/778/EU wurde anerkannt, dass die Übertragung von fünf Millionen Einheiten der zugeteilten Menge an Dänemark das Eigentum der Union an dem verbleibenden rechnerischen Überschuss nicht berührt.
(4)
Im Dezember 2011 verabschiedete die 17. Konferenz der Vertragsparteien des Rahmenübereinkommens der Vereinten Nationen über Klimaänderungen („UNFCCC“) auf ihrer Tagung in Durban den Beschluss 2/CMP.7 der als Tagung der Vertragsparteien des Kyoto-Protokolls fungierenden Konferenz der Vertragsparteien („Beschluss von Durban“). Dieser Beschluss enthält Anrechnungsvorschriften für den Sektor Landnutzung, Landnutzungsänderung und Forstwirtschaft („LULUCF“) für einen zweiten Verpflichtungszeitraum im Rahmen des Kyoto-Protokolls zum UNFCCC („Kyoto-Protokoll“).
(5)
Der Beschluss von Durban weicht erheblich von den früheren Anrechnungsvorschriften ab, die im Rahmen des Kyoto-Protokolls für den ersten Verpflichtungszeitraum vereinbart worden waren. Mit dem im Dezember 2005 von der als Tagung der Vertragsparteien des Kyoto-Protokolls fungierenden Konferenz der UNFCCC-Vertragsparteien auf ihrer 11. Tagung in Montreal verabschiedeten Beschluss 16/CMP.1 werden für die Verpflichtungen der Vertragsparteien für den ersten Verpflichtungszeitraum des Kyoto-Protokolls die in seinem Anhang aufgeführten Obergrenzen vorgegeben. Außerdem sieht der Beschluss 16/CMP.1 vor, dass die Vertragsparteien diese Grenzen überschreiten können, indem sie Nettoemissionen („Lastschriften“), die sich aus den Tätigkeiten Aufforstung, Wiederaufforstung und Entwaldung gemäß Artikel 3 Absatz 3 des Kyoto-Protokolls ergeben, gegen den Nettoabbau („Gutschriften“), der sich aus forstwirtschaftlichen Tätigkeiten gemäß Artikel 3 Absatz 4 des Kyoto-Protokolls ergibt, aufrechnen können. Diese Anrechnungsvorschrift wird üblicherweise als die Kompensationsregel bezeichnet. Der Beschluss von Durban sieht für den zweiten Verpflichtungszeitraum im Rahmen des Kyoto-Protokolls keine solche Kompensationsregel vor.
(6)
Nach den Anrechnungsvorschriften des Beschlusses von Durban können Gutschriften aus forstwirtschaftlichen Tätigkeiten im zweiten Verpflichtungszeitraum im Rahmen des Kyoto-Protokolls innerhalb einer bestimmten Grenze auf eine Minderungsverpflichtung angerechnet werden. Gemäß diesem Beschluss kann eine Vertragspartei Gutschriften aus forstwirtschaftlichen Tätigkeiten lediglich bis zum Äquivalent von 3,5 % ihrer Emissionen - ohne LULUCF - im Vergleichsjahr oder im Vergleichszeitraum verwenden, um ihrer Minderungsverpflichtung nachzukommen.
(7)
Die Änderungen der Anrechnungsvorschriften für LULUCF im Beschluss von Durban wirken sich erheblich darauf aus, wie die Vertragsparteien LULUCF-Tätigkeiten im zweiten Verpflichtungszeitraum anrechnen. Wegen der geografischen Unterschiede im LULUCF-Sektor und der großen Vielfalt nationaler Gegebenheiten in dieser Hinsicht sind die Auswirkungen von Mitgliedstaat zu Mitgliedstaat sehr verschieden. Der Ausschluss der Kompensationsregel von den Anrechnungsvorschriften des Beschlusses von Durban beeinflusst die Erfüllung der Verpflichtungen der Vertragsparteien für den zweiten Verpflichtungszeitraum im Rahmen des Kyoto-Protokolls. Dies ist besonders wichtig für waldreiche Länder, da sich die Gegebenheiten im LULUCF-Sektor von einem Land zum anderen unterscheiden.
(8)
In seinen Schlussfolgerungen vom 9. März 2012 räumt der Rat ein, dass die Änderungen der Anrechnungsvorschriften in Bezug auf die Kompensation im zweiten Verpflichtungszeitraum des Kyoto-Protokolls Folgen haben, indem er die „Besonderheiten waldreicher Länder insbesondere in Bezug auf die begrenzten Möglichkeiten, Emissionen aus Aufforstung, Wiederaufforstung und Entwaldung durch wachsende Senken durch Waldbewirtschaftung zu kompensieren“, anerkennt. Gleichzeitig fordert der Rat die Kommission auf, „Optionen für eine zufriedenstellende Lösung bei gleichzeitiger Gewährleistung der Umweltwirksamkeit zu sondieren“.
(9)
Auch im Vorfeld der Annahme des Beschlusses 529/2013/EU des Europäischen Parlaments und des Rates vom 21. Mai 2013 über die Anrechnung und Verbuchung von Emissionen und des Abbaus von Treibhausgasen infolge von Tätigkeiten im Sektor Landnutzung, Landnutzungsänderungen und Forstwirtschaft und über Informationen zu Maßnahmen in Zusammenhang mit derartigen Tätigkeiten (4) hatte der Rat 2012 die besonderen Gegebenheiten von waldreichen Ländern anerkannt, was sich in den Erwägungsgründen des Beschlusses im Verweis auf die Umweltbedingungen in den stark bewaldeten Ländern widerspiegelt.
(10)
Finnland hat mehrfach seiner Besorgnis über seine Lastschriften aus Entwaldung Ausdruck gegeben, die sich aus der Änderung der Kompensationsregeln im Beschluss von Durban für seinen LULUCF-Sektor ergeben. Finnland wird offenbar besonders und einzigartig von der Anwendung des Beschlusses von Durban getroffen. Aktuellen Schätzungen zufolge ist Finnland der einzige Mitgliedstaat, für den die jährliche Grenze von 3,5 % bedeuten würde, dass er bei der Anrechnung auf seine Verpflichtung im zweiten Verpflichtungszeitraum im Rahmen des Kyoto-Protokolls seine Lastschriften aus der Aufforstung, Wiederaufforstung und Entwaldung nicht durch Gutschriften aus forstwirtschaftlichen Tätigkeiten kompensieren kann.
(11)
Um der besonderen, einzigartigen Lage Finnlands Rechnung zu tragen, sollte die Union eine Gesamtmenge von höchstens zehn Millionen Einheiten der zugeteilten Menge aus ihrem rechnerischen Überschuss gemäß der Entscheidung 2006/944/EG in der durch den Beschluss 2010/778/EU geänderten Fassung an Finnland übertragen. Diese Gesamtmenge sollte ausschließlich dazu dienen, Finnland einmalig für die Auswirkung der Änderung der Kompensationsregel zu kompensieren, soweit dies notwendig ist, damit Finnland seine Verpflichtungen im zweiten Verpflichtungszeitraum im Rahmen des Kyoto-Protokolls erfüllen kann
(12)
Die Übertragung sollte so bald wie möglich und vor Ablauf des Angleichungszeitraums für den ersten Verpflichtungszeitraum im Rahmen des Kyoto-Protokolls vorgenommen werden, sofern im Unionsregister zugeteilte Mengen verfügbar sind und wenn die Verpflichtung gegenüber Kroatien, die in dem zum Vertrag über den Beitritt der Republik Kroatien zur Europäischen Union gehörenden Protokoll über bestimmte Modalitäten für eine etwaige einmalige Übertragung von Einheiten der zugeteilten Menge (Assigned Amount Units), die im Rahmen des Protokolls von Kyoto zum Rahmenübereinkommen der Vereinten Nationen über Klimaänderungen vergeben wurden, an die Republik Kroatien und die entsprechende Ausgleichsleistung (5) festgehalten ist, geregelt oder gelöst wurde.
(13)
Die Inanspruchnahme dieser Einheiten der zugeteilten Menge durch Finnland darf die Gutschriften aus forstwirtschaftlichen Tätigkeiten in Finnland nicht überschreiten, die gemäß Artikel 13 des Anhangs des Beschlusses von Durban nicht verwendet werden dürfen. Die Kommission hat die Zusage Finnlands, etwaige aus dieser Übertragung verbleibende Einheiten der zugeteilten Menge am Ende des zweiten Verpflichtungszeitraums zu löschen, gebührend berücksichtigt.
(14)
Die in diesem Beschluss vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Ausschusses für Klimaänderung -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
1. Höchstens zehn Millionen (10 000 000) Einheiten der in Artikel 2 der Entscheidung 2006/944/EG genannten zugeteilten Menge werden bereitgestellt, um Finnland in die Lage zu versetzen, seine Verpflichtungen im zweiten Verpflichtungszeitraum im Rahmen des Kyoto-Protokolls zu erfüllen.
Der Zentralverwalter des Unionsregisters überträgt so bald wie möglich und vor Ablauf des Angleichungszeitraums für den ersten Verpflichtungszeitraum im Rahmen des Kyoto-Protokolls eine Gesamtmenge, die zehn Millionen (10 000 000) Einheiten dieser zugeteilten Menge nicht überschreiten darf, an die Vertragspartei des Kyoto-Protokolls mit einem Konto im Register Finnlands.
2. Die in Absatz 1 genannte Übertragung sollte davon abhängig sein, dass im Unionsregister zugeteilte Mengen verfügbar sind, und erst erfolgen, wenn die Verpflichtung gegenüber Kroatien, die in dem zum Vertrag über den Beitritt der Republik Kroatien zur Europäischen Union gehörenden Protokoll über bestimmte Modalitäten für eine etwaige einmalige Übertragung von Einheiten der zugeteilten Menge, die im Rahmen des Protokolls von Kyoto zum Rahmenübereinkommen der Vereinten Nationen über Klimaänderungen vergeben wurden, an die Republik Kroatien und die entsprechende Ausgleichsleistung festgehalten ist, geregelt oder gelöst wurde.
Artikel 2
Dieser Beschluss ist an die Mitgliedstaaten gerichtet.
Brüssel, den 16. April 2014
DEĊIŻJONI TA' IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI
tas-16 ta' April 2014
dwar it-trasferiment tal-unitajiet tal-ammont assenjat lill-Parti tal-Protokoll ta' Kjoto li għandha kont fir-reġistru tal-Finlandja
(notifikata bid-dokument C(2014) 2475)
(2014/224/UE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2002/358/KE tal-25 ta' April 2002 dwar l-approvazzjoni f'isem il-Komunità Ewropea, tal-Protokoll ta' Kjoto għall-Konvenzjoni Kwadru tan-Nazzjonijiet Uniti dwar it-Tibdil fil-Klima u t-twettiq konġunt tal-obbligi tiegħu (1), u b'mod partikulari l-Artikolu 3 tagħha,
Billi:
(1)
Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/944/KE (2) tiddetermina l-livelli rispettivi ta' emissjonijiet allokati lill-Unjoni u lill-Istati Membri tagħha għall-ewwel perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto.
(2)
Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2010/778/UE (3) temenda d-Deċiżjoni 2006/944/KE billi tistabbilixxi l-livelli rispettivi finali tal-emissjonijiet allokati lill-Unjoni u lil kull Stat Membru u billi tipprevedi li d-differenza aritmetika finali bejn il-livelli tal-emissjonijiet tal-Unjoni u s-somma tal-livelli tal-emissjonijiet tal-Istati Membri, li hija ta' 19 357 532 tunnellata ta' ekwivalenti għad-dijossidu tal-karbonju, tinħareġ bħala unitajiet ta' ammont assenjat mill-Unjoni. Barra minn hekk, dik id-Deċiżjoni tipprevedi li ħames miljun unità minn fost dawn l-unitajiet tal-ammont assenjat mir-Reġistru tal-Unjoni jiġu ttrasferiti lill-Parti tal-Protokoll ta' Kjoto li għandha kont fir-reġistru tad-Danimarka.
(3)
Fil-kuntest tal-adozzjoni tad-Deċiżjoni 2010/778/UE, ġie rrikonoxxut li t-trasferiment tal-ħames miljun unità tal-ammont assenjat lid-Danimarka huwa mingħajr ħsara għas-sjieda tal-bilanċ favorevoli aritmetiku tal-Unjoni li jkun għad fadal.
(4)
F'Diċembru tal-2011, waqt il-laqgħa tas-17-il Konferenza tal-Partijiet għall-Konvenzjoni Qafas tan-Nazzjonijiet Uniti dwar it-Tibdil fil-Klima (“l-UNFCCC”) li saret f'Durban, ġiet adottata d-Deċiżjoni 2/CMP.7 tal-Konferenza tal-Partijiet li sservi bħala l-laqgħa tal-Partijiet tal-Protokoll ta' Kjoto (“id-Deċiżjoni ta' Durban”). Dik id-Deċiżjoni tistabbilixxi r-regoli tal-kontabbiltà għas-settur tal-użu tal-art, tat-tibdil fl-użu tal-art u tal-forestrija (“l-LULUCF”) għat-tieni perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto (“il-Protokoll ta' Kjoto”) għall-UNFCCC.
(5)
Id-Deċiżjoni ta' Durban tvarja b'mod konsiderevoli mir-regoli tal-kontabbiltà ta' qabel li kienu maqbula għall-ewwel perjodu ta' impenn fil-kuntest tal-Protokoll ta' Kjoto. Id-Deċiżjoni 16/CMP.1 tal-Konferenza tal-Partijiet li sservi bħala l-laqgħa tal-Partijiet tal-Protokoll ta' Kjoto li ġiet adottata waqt il-laqgħa tal-11-il Konferenza tal-Partijiet tal-UNFCCC li saret f'Montreal f'Diċembru tal-2005 tipprevedi limiti, kif stabbilit fl-Anness ta' dik id-Deċiżjoni, għall-finijiet tal-impenji tal-Partijiet fil-kuntest tal-ewwel perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto. Barra minn hekk, id-Deċiżjoni 16/CMP.1 tipprevedi l-possibbiltà li l-Partijiet jaqbżu dawk il-limiti billi jikkumpensaw għall-emissjonijiet netti (“id-debiti”) li jkunu ġejjin mill-attivitajiet tal-afforestazzjoni, ir-riforestazzjoni u d-deforestazzjoni skont l-Artikolu 3(3) tal-Protokoll ta' Kjoto bl-assorbimenti netti (“il-krediti”) li jkunu ġejjin mill-attivitajiet tal-ġestjoni tal-foresti skont l-Artikolu 3(4) tal-Protokoll ta' Kjoto. Dik ir-regola tal-kontabbiltà ta' spiss tissejjaħ ir-regola tal-kumpens. Id-Deċiżjoni ta' Durban ma tipprevedix regola tal-kumpens bħal din għat-tieni perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto.
(6)
Ir-regoli tal-kontabbiltà stipulati fid-Deċiżjoni ta' Durban jipprevedu limitu fuq l-użu tal-krediti li jkunu ġejjin mill-attivitajiet tal-ġestjoni tal-foresti sabiex, fit-tieni perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto, jitqies l-impenn favur il-mitigazzjoni. Skont dik id-Deċiżjoni, Parti partikulari ma tistax tuża krediti li jkunu ġejjin mill-attivitajiet tal-ġestjoni tal-foresti li jkunu ekwivalenti għal iktar minn 3,5 % tal-emissjonijiet tagħha stess, minbarra dawk li ġejjin mis-settur tal-LULUCF, matul is-sena jew il-perjodu ta' referenza tagħha għall-konformità mal-impenn ta' mitigazzjoni tagħha.
(7)
Il-bidliet fir-regoli tal-kontabbiltà tas-settur tal-LULUCF stabbiliti fid-Deċiżjoni ta' Durban għandhom impatt sinifikanti fuq il-mod li bih il-partijiet iqisu l-attivitajiet tas-settur tal-LULUCF fit-tieni perjodu ta' impenn. Minħabba l-varjazzjoni ġeografika tas-settur tal-art, u d-diversità kbira fiċ-ċirkustanzi nazzjonali f'dan ir-rigward, l-impatt ivarja ħafna minn Stat Membru għall-ieħor. Il-fatt li r-regola tal-kumpens ġiet eskluża mir-regoli tal-kontabbiltà stabbiliti fid-Deċiżjoni ta' Durban jaffettwa t-twettiq tal-impenji tal-Partijiet fil-kuntest tat-tieni perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto. Din is-sitwazzjoni hija ta' rilevanza b'mod speċjali għal dawk il-pajjiżi li għandhom ħafna foresti, minħabba li l-kundizzjonijiet fis-settur tal-LULUCF ivarjaw minn pajjiż għall-ieħor.
(8)
Fil-konklużjonijiet tiegħu tad-9 ta' Marzu 2012, il-Kunsill jagħraf l-impatt tal-bidliet fir-regola tal-kontabbiltà msejħa r-regola tal-kumpens għat-tieni perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto, billi jirrikonoxxi “l-fatturi partikulari tal-pajjiżi b'ħafna foresti, b'mod speċjali f'dak li għandu x'jaqsam mal-possibbiltajiet limitati li jagħmlu tajjeb għall-emissjonijiet mill-afforestazzjoni, mir-riforestazzjoni u mid-deforestazzjoni bl-assorbiment tal-karbonju minn bjar dejjem ikbar li ġejjin mill-ġestjoni tal-foresti”. Fl-istess ħin, il-Kunsill stieden lill-Kummissjoni “tesplora l-għażliet bil-ħsieb li tinstab soluzzjoni sodisfaċenti filwaqt li tiġi żgurata l-integrità ambjentali”.
(9)
Fl-2012, il-Kunsill irrikonoxxa wkoll is-sitwazzjoni speċifika tal-pajjiżi b'ħafna foresti fil-proċess li wassal għall-adozzjoni tad-Deċiżjoni Nru 529/2013/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-21 ta' Mejju 2013 dwar regoli tal-kontabilità dwar l-emissjonijiet u l-assorbimenti tal-gassijiet serra li jirriżultaw mill-attivitajiet relatati mal-użu tal-art, mat-tibdil fl-użu tal-art u mal-forestrija u dwar informazzjoni li tikkonċerna l-azzjonijiet relatati ma' dawk l-attivitajiet (4), kif rifless fir-referenza għall-kundizzjonijiet ambjentali tal-pajjiżi b'ħafna foresti inkluża fil-preambolu ta' dik id-Deċiżjoni.
(10)
Il-Finlandja kemm-il darba esprimiet tħassib dwar id-debiti tagħha mid-deforestazzjoni għas-settur tal-LULUCF minħabba l-bidla fir-regola tal-kumpens li ġabet magħha d-Deċiżjoni ta' Durban. Il-Finlandja tidher li qed tiġi affettwata b'mod speċifiku u uniku mill-applikazzjoni tad-Deċiżjoni ta' Durban. Il-valutazzjonijiet attwali juru li l-Finlandja hija l-uniku Stat Membru li għalih il-limitu annwali ta' 3,5 % jkun ifisser li ma jistax ikopri d-debiti tiegħu li jkunu ġejjin mill-attivitajiet tal-afforestazzjoni, ir-riforestazzjoni u d-deforestazzjoni bil-krediti li jkunu ġejjin mill-attivitajiet tal-ġestjoni tal-foresti meta huwa jkun qed jagħti kont tal-impenn tiegħu fit-tieni perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto.
(11)
Sabiex titqies is-sitwazzjoni speċjali u unika tal-Finlandja, l-Unjoni għandha tittrasferixxi lil dan il-pajjiż ammont ta' unitajiet tal-ammont assenjat mill-bilanċ favorevoli aritmetiku previst mid-Deċiżjoni 2006/944/KE, kif emendata bid-Deċiżjoni 2010/778/UE, li b'kollox m'għandux jaqbeż l-għaxar miljun unità. Dan l-ammont totali għandu jservi biss bħala kumpens ta' darba lill-Finlandja għall-impatt tal-bidla fir-regola tal-kumpens, sa fejn dan huwa meħtieġ biex dan il-pajjiż ikun jista' jikkonforma mal-impenji tiegħu tat-tieni perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto.
(12)
Dak it-trasferiment għandu jsir malajr kemm jista' jkun u qabel tmiem il-perjodu ta' aġġustament (bl-Ingliż imsejjaħ “true-up period”) għall-ewwel perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto, skont id-disponibbiltà tal-unitajiet tal-ammont assenjat fir-Reġistru tal-Unjoni u wara li jkun tħallas jew ġie riżolt l-impenn dwar il-Kroazja stabbilit fil-Protokoll għat-Trattat dwar l-adeżjoni tar-Repubblika tal-Kroazja mal-Unjoni Ewropea msejjaħ il-Protokoll dwar ċerti arranġamenti dwar trasferiment possibbli ta' darba ta' unitajiet ta' ammont assenjati maħruġa taħt il-Protokoll ta' Kjoto għall-Konvenzjoni Kwadru tan-Nazzjonjiet Uniti dwar it-Tibdil fil-Klima lir-Repubblika tal-Kroazja, kif ukoll il-kumpens relatat (5).
(13)
Il-Finlandja trid tuża dawk l-unitajiet tal-ammont assenjat b'mod li ma jinqabżux il-krediti li jkunu ġejjin mill-attivitajiet tal-ġestjoni tal-foresti fil-Finlandja li ma jkunux permessi għall-użu skont il-paragrafu 13 tal-Anness tad-Deċiżjoni ta' Durban. Il-Kummissjoni qieset kif xieraq l-impenn tal-Finlandja li tikkanċella kwalunkwe unità tal-ammont assenjat li jkun għad fadal minn dan it-trasferiment fi tmiem it-tieni perjodu ta' impenn.
(14)
Il-miżuri previsti f'din id-Deċiżjoni huma skont l-opinjoni tal-Kumitat dwar it-Tibdil fil-Klima,
ADOTTAT DIN ID-DEĊIŻJONI:
Artikolu 1
1. Se jitqiegħed ammont massimu ta' għaxar miljun unità (10 000 000) minn fost dawk l-unitajiet tal-ammont assenjat imsemmija fl-Artikolu 2 tad-Deċiżjoni 2006/944/KE għad-dispożizzjoni tal-Finlandja sabiex dan il-pajjiż ikun jista' jikkonforma mal-impenji tiegħu tat-tieni perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto.
L-Amministratur Ċentrali tar-Reġistru tal-Unjoni għandu jittrasferixxi lill-Parti tal-Protokoll ta' Kjoto li għandha kont fir-reġistru tal-Finlandja, malajr kemm jista' jkun u qabel tmiem il-perjodu ta' aġġustament għall-ewwel perjodu ta' impenn tal-Protokoll ta' Kjoto, ammont minn fost dawn l-unitajiet tal-ammont assenjat li b'kollox m'għandux jaqbeż l-għaxar miljun unità (10 000 000).
2. It-trasferiment imsemmi fil-paragrafu 1 għandu jsir skont id-disponibbiltà tal-unitajiet tal-ammont assenjat fir-Reġistru tal-Unjoni u wara li jkun tħallas jew ġie riżolt l-impenn dwar il-Kroazja stabbilit fil-Protokoll għat-Trattat dwar l-adeżjoni tar-Repubblika tal-Kroazja mal-Unjoni Ewropea msejjaħ il-Protokoll dwar ċerti arranġamenti dwar trasferiment possibbli ta' darba ta' unitajiet ta' ammont assenjati maħruġa taħt il-Protokoll ta' Kjoto għall-Konvenzjoni Kwadru tan-Nazzjonjiet Uniti dwar it-Tibdil fil-Klima lir-Repubblika tal-Kroazja, kif ukoll il-kumpens relatat.
Artikolu 2
Din id-Deċiżjoni hija indirizzata lill-Istati Membri.
Magħmul fi Brussell, is-16 ta' April 2014.