"

 Τα αντικείμενα δεν είναι ακόμα έτοιμα για την πρώτη-χρονική σχολική ανασκόπηση σχετικά με τη Wikiversity 

Όπως ίσως γνωρίζετε, ο KillerChihuahau περιόρισε συνοπτικά αυτές τις εκθέσεις από τις σελίδες της Wikiversity, πιθανώς επειδή διαφωνεί με την έννοια της χρήσης της ιστοσελίδας που χρηματοδοτείται από δωρητές για την εκπαίδευση της νεολαίας του 21ου αιώνα στις σύγχρονες έννοιες της ηθικής οργανωτικής διαχείρισης. ΜούλτονCity name (optional, probably does not need a translation) 

 Καταργώντας τους Μπανς της Βικιπαίδειας ως Εργαλείο Διακυβέρνησης 
Το ακόλουθο άρθρο εμφανίστηκε αρχικά ως πρόσθετο σχόλιο στο blog του Ιδρύματος P2P. Ο Μάικλ Μπάουενς, ο εκδότης της ιστοσελίδας, αύξησε το σχόλιο σε ένα κύριο άρθρο από μόνο του.
Το μοντέλο διακυβέρνησης της Βικιπαίδειας ήταν τόσο αναχρονιστικό που μου πήρε πάνω από ένα χρόνο για να το τοποθετήσω στο χρονοδιάγραμμα των ιστορικών μοντέλων διακυβέρνησης που υιοθετήθηκαν σε διάφορες στιγμές στα χρονικά της ανθρώπινης ιστορίας.

Αυτό που με στριμώχνει ήταν η εξέχουσα θέση του μπλοκαρίσματος και της απαγόρευσης ως το πρωταρχικό εργαλείο της διακυβέρνησης. Απλά δεν μπορούσα να το θέσω αυτό μεταξύ των αναγνωρισμένων εργαλείων διακυβέρνησης σε οποιοδήποτε ιστορικό πλαίσιο.

Και στη συνέχεια έτυχε να ρίξει μια ματιά στην παλαιότερη επιζών λογαριασμό του κοσμικού νόμου ~ ο Κώδικας του Hammurabi του 1760 Π.Χ.

Από τους 282 νόμους που ο Χαμμουραμπί της Μεσοποταμίας χαράχτηκε στις πέτρινες πλάκες, σημειώστε τον πρώτο:
1. Εαν τις παγιδευση αλλην, καταβαλη απαγορευσιν επ' αυτον, αλλ' δεν δυναται να το αποδειξη, τοτε ο παγιδευσας αυτον θελει θανατωθη.
Προφανώς, η απαγόρευση (ο στρουθοκάμηλος) ήταν μια κοινή πρακτική στις φυλετικές κουλτούρες στη Μέση Ανατολή πριν από περίπου 4000 χρόνια, στην αυγή του πολιτισμού. Το καπρίτσιο και η ψευδής απαγόρευση ήταν προφανώς μια τόσο κοινή και ασύλληπτη κακοποίηση των φυλετικών επικυριαρχών που ο Χαμμουραμπί το έκανε κεφαλαίο αδίκημα να απαγορεύει κάποιον χωρίς να αποδεικνύει απλώς την αιτία.

Και όμως, στη Βικιπαίδεια, αόριστα τετράγωνα και απαγορεύσεις χωρίς τη δέουσα διαδικασία είναι ένα κοινό φαινόμενο. Δηλαδή, το κυρίαρχο μοντέλο διακυβέρνησης της Βικιπαίδειας αντιστοιχεί σε μια προ-Hammurabic φυλετική ωχροκρατία που είναι τόσο αναχρονιστική, που προηγείται της έλευσης του κράτους δικαίου.

Όταν ο Τόμας Τζέφερσον και οι άλλοι Ιδρυτές συνέταξαν το Σύνταγμα των ΗΠΑ, μια από τις διατάξεις που έθεσαν στο άρθρο 1 ήταν μια απαγόρευση εναντίον των νομοσχέδων του Ατταντέρ. Ένα νομοσχέδιο του Attainder είναι ο τεχνικός όρος στο νόμο για την κήρυξη ενός προσώπου ως παράνομο (χωρίς να έχει παραβιαστεί οποιοσδήποτε ειδικός νόμος που ισχύει εξίσου για όλους). Οι Ιδρυτές απέκλεισαν τους λογαριασμούς του Attainder από τα εργαλεία της διακυβέρνησης, επειδή 4000 χρόνια πολιτικής ιστορίας είχαν αποδείξει ότι μια τέτοια τοξική πρακτική είναι διαβρωτική και κατακλύζεται από τη διαφθορά, και συνεχώς βυθίζει κάθε κυβέρνηση που βασίζεται σε αυτήν.

Η ειρωνεία εδώ είναι ότι η Βικιπαίδεια υποτίθεται ότι είναι το άθροισμα όλων των γνώσεων με μια εκπαιδευτική αποστολή που αγγίζει τους μαθητές, τους δασκάλους και τους λόγιους σε όλο τον κόσμο. Και όμως εκείνοι που ασκούν εξουσία στη Βικιπαίδεια δεν έχουν ακόμα μάθει τα παλαιότερα και πιο βαθιά μαθήματα στα χρονικά της ανθρώπινης ιστορίας □ μαθήματα που κατοχυρώνονται στον πρώτο γραπτό νόμο και στο πρώτο άρθρο του Συντάγματος των ΗΠΑ.

Η συνέπεια της υιοθέτησης ενός τέτοιου αναχρονιστικού μοντέλου διακυβέρνησης είναι ότι οι Βικιπαίδειοι είναι παθιασμένοι να ξαναζήσουν και να επαναφέρουν τα ξεχασμένα μαθήματα της ιστορίας. Ξαναζούν αυτά τα μαθήματα επαναφέροντας το ίδιο είδος πολιτικών δραμάτων που γεμίζουν τα βιβλία της ιστορίας από την αυγή του πολιτισμού.

Το αναχρονιστικό μοντέλο διακυβέρνησης που ο Jimbo Wales εισέβαλε ανόητα και απερίσκεπτα στη Βικιπαίδεια δεν είναι απλά ένα βιώσιμο μοντέλο σε αυτή την εποχή. Περίληψη και ιδιότροπη απαγόρευση δεν ήταν ακόμη ένα βιώσιμο μοντέλο πριν από περίπου 3768 χρόνια όταν Hammurabi για πρώτη φορά το χαρακτήρισε ως μια απαράδεκτη πρακτική σε έναν πολιτισμένο πολιτισμό.

Λοιπόν, τι να κάνουμε γι' αυτό; Η απάντηση μπορεί να βρεθεί στο δεύτερο νόμο του κώδικα Hammurabi. Όπως συμβουλεύει ο Χαμμουραμπί, η λύση είναι να τους πούμε να πηδήξουν στη λίμνη.

Ή όπως λένε στο Γίντις, ο Nem zich a vaneh!

""Επιπλέον σχόλια των αναγνωστών του Ιδρύματος P2P μπορούν να βρεθούν [http://blog.p2pfoundation.net