Η αποθήκη γραφείου μόλις είχε το γιγάντιο ταχυδρομείο τους, το κουτί του θησαυρού προς πώληση. Κανονικά 200 δολάρια, αλλά σε πώληση για 30 δολάρια. Πήρα $10 από μια αγορά $30, οπότε ήμουν σαν, γλυκιά, ένα γιγάντιο κουτί με λεφτά για 20 δολάρια. Δεν θα με άφηνε να χρησιμοποιήσω το κουπόνι, έτσι ένα παράθυρο εμφανίστηκε ρωτώντας αν ήθελα να μιλήσω με έναν από τους αντιπροσώπους εξυπηρέτησης πελατών τους. Προσπάθησε να μου πει ότι επειδή το αντικείμενο ήταν ήδη σε πώληση, δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω το κουπόνι. η ToC του κουπονιού δεν είπε τίποτα για το ότι δεν είναι σε θέση να το χρησιμοποιήσει για ένα αντικείμενο πώλησης (καλά, αποκλείστηκε ειδικά από τα είδη πώλησης σπάσιμο δωμάτιο. Αλλά όχι χαρτιά), έτσι έπρεπε τελικά να ζητήσω να μιλήσω σε έναν επόπτη. Και όχι, δεν ήμουν μαλάκας γι' αυτό. Ο επόπτης είπε ότι θα έκαναν την έκπτωση "ως μία φορά χάρη," και στη συνέχεια είπε ότι κάποιος θα μου τηλεφωνήσει για να πάρει τα στοιχεία της κάρτας μου. Πέρασαν δύο ώρες και έπρεπε να καλέσω την εξυπηρέτηση πελατών μόνος μου. Ο πρώτος αντιπρόσωπος μου το έκλεισε, αλλά ο δεύτερος έδωσε εντολή. Δεν ήταν στο σύστημα, οπότε μάλλον δεν θα είχε συμβεί αν δεν είχα τηλεφωνήσει. Ήταν μια μέρα μόνο πώληση, οπότε θα είχα τσαντιστεί που η πώληση σημαδεύει την κάρτα μου και δεν θα μπορούσα να την χρησιμοποιήσω για βενζίνη ή ψώνια, παρόλο που ψωνίζω στο διαδίκτυο όλη την ώρα. Οπότε ναι. Δεν νιώθω άσχημα που πήρα τα 10 δολάρια μου. Νομίζω ότι το κέρδισα.