Nazywaliśmy to zabijaniem nośnika, ale jedna osoba ma piłkę, a wszyscy inni gonią i biorą tę osobę, dopóki nie zrezygnują z piłki. Podobało mi się łokieć między kręgosłupami, aby spuścić piłkę. Punktem końcowym było to, że nikt już nie jest gotów podnieść piłki, ponieważ wszystko wszystkich boli.