Μου αρέσει να προσποιούμαι τους ανθρώπους, να μουρμουρίζω για την τυχαία δοσολογία πάνω από ένα γραμμάριο LSD, και στη συνέχεια να προχωρήσουμε σε οδυνηρά "μεταμορφωθεί" σε έναν λυκάνθρωπο που πνίγεται προσποιούμενος ότι είναι εθισμένος στην ηρωίνη στην απόσυρση. Τότε ξαφνικά, σταματάω να κινούμαι και αρχίζω να κοιτάζω έναν φίλο... που μέχρι τώρα προσποιούταν ότι ήταν τυχαίος παριστάμενος... ενώ ούρλιαζε και γκρίνιαζε, και μου έσπαγε τα δόντια. Το κάνω αυτό αρκετό καιρό ώστε όλοι να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι είμαι ένα ειρηνικό, φιλικό είδος λυκάνθρωπου... αλλά μετά σπάω συμβολική πίτα στα πρόσωπά τους αφήνοντας ένα αίμα να πηδάει ουρλιάζοντας καθώς πηδάω στα πόδια μου και κατηγορώ τον φίλο μου. Αφού την πάω στο έδαφος, προσποιούμαι ότι της ξεριζώνω το λαιμό με τα δόντια μου ενώ επίσης σπάω πακέτα ψεύτικου αίματος που αποθηκεύω στο μάγουλό μου. Μετά από περίπου 10 δευτερόλεπτα από αυτό σταματάει να κλωτσάει τα πόδια της... αυτό είναι το σύνθημά μου να κάθομαι γρήγορα και να χτυπάω το κεφάλι μου για να κοιτάω τον κοντινότερο παριστάμενο, να φτύνω ψεύτικο αίμα σε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορώ, πριν ουρλιάξω μια τελευταία φορά στο φεγγάρι, και μετά να τρέχω μέσα στη νύχτα.