Nie „równam” niczego.  Odpowiadam na pytanie, które zostało postawione wcześniej w tym łańcuchu komentarzy: https://www.reddit.com/r/KotakuInAction/comments/9v2wxy/youtubes_justification_for_banning_shirrako/e99bwqd/ Ludzie dyskutowali o tym, czy problemem SJW jest to, że ich pomysły są zasadniczo, pojęciowo złe, lub jeśli problemem jest to, że biorą dobre pomysły i popychają je do takich skrajności, że BECOME źle.  Twierdzę, że problemem jest głównie ten ostatni i jako przykład podałem ideę bezpiecznych przestrzeni.  Zasadniczo jest to rozsądny pomysł, który również popieramy, nawet jeśli nie używamy tej samej terminologii.  Chcemy naszych przestrzeni, chcemy, aby miejsca, które zbudowaliśmy, były zgodne z naszymi wartościami, chcemy ucieczki od naszych rzeczywistych problemów, chcemy miejsca, w którym nie musimy się zmagać z uczuciem ataku jako gracze.  Są to zasadniczo rozsądne rzeczy, które należy chcieć.  Problem z SJW-ami polega na tym, że biorą pomysł do nieuzasadnionego skrajności.  Wszędzie tam, gdzie idą, musi być bezpieczna przestrzeń, w tym miejsca takie jak uniwersytety, które istnieją, aby trenować nasze umysły i konfrontować się z trudnymi, czasem niewygodnymi pomysłami.  I wszędzie, gdzie idą, musi być bezpieczna przestrzeń dla nich i tylko dla nich, nawet jeśli oznacza to wejście do bezpiecznych przestrzeni innych ludzi, żądanie, aby stała się ich bezpieczna przestrzeń i próba przejęcia i wyrzucenia istniejących mieszkańców.  To jest problem, a nie istnienie bezpiecznych przestrzeni w sobie.  Masz absolutnie rację co do zasady separacji, jesteśmy zadowoleni z tego, że jesteśmy bezpieczni w naszej bezpiecznej przestrzeni, pozostawiamy innych ludzi samych w swoich, i zasysamy je i zajmujemy się resztą świata NIE będąc bezpieczną przestrzenią.  Nie są i to jest problem.  Ale jesteś kneejerk atakując argument, który nie robię.