Μια γενική έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των γονέων μου και εγώ (λίγο λόγω ενός μικρού γλωσσικού φραγμού), και έχοντας τυπικούς Ασιάτες γονείς που με έκαναν να νιώθω άσχημα και να κατηγορώ τα πάντα για μένα και κρατούσα κακίες για χρόνια για τα μικρότερα πράγματα. Αυτό με έκανε να υπερεκτιμώ κάθε μικροσκοπικό λάθος που κάνω, και επίσης να απολογούμαι επίμονα και συνεχώς (αν και αυτό μπορεί να είμαι εγώ που είμαι υπερβολικά Καναδός...). Μέχρι σήμερα, ο φίλος μου συνεχώς μου λέει να σταματήσω να ζητάω συγγνώμη και πρέπει να μου λέει να μην ανησυχώ για πράγματα επειδή φρικάρω κάθε φορά που τον ενοχλώ ή τον ενοχλώ έστω και λίγο.