"

Μπολσεβίκοι; Υπονοείς ότι δεν θα έπρεπε να αμφισβητήσω βίαια την προτεινόμενη εισαγωγή του θέματος των Μπολσεβίκων σε αυτό το άρθρο;? Αυτό είναι περίπου ισοδύναμο με την παλιά κόκκινη πρακτική του να καλείς τους συνδικαλιστές κομμουνιστές.

Αλλά αυτό είναι μόνο ένα από τα προφανή παραδείγματα, και ως εκ τούτου εύκολο να αμφισβητηθεί. Ένα παράδειγμα της πιο διακριτικής προκατάληψης που έχει παρεισφρήσει στο άρθρο έχει επεξεργαστεί για να διεκδικήσει,

Το Union Busting είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από τις οργανώσεις εργασίας και τα συνδικάτα για να περιγράψει τις δραστηριότητες που μπορούν να αναλάβουν οι εργοδότες, οι πληρεξούσιοι, οι εργαζόμενοι και σε ορισμένες περιπτώσεις τα κράτη και οι κυβερνήσεις που συνήθως προκαλούνται από γεγονότα όπως η picketing, ο έλεγχος καρτών, η οργάνωση και η απεργία...

Με άλλα λόγια, οι εργαζόμενοι αρχίζουν να οργανώνουν, ή η ένωση αναλαμβάνει κάποιο είδος συγκεκριμένης δράσης, και υπάρχει μια απάντηση.

Λοιπόν, (ο αναγνώστης μπορεί να καταλήξει,) αν οι συνήγοροι συνδικαλιστών απλά θα πάει μακριά, όλα θα ήταν υπέροχα-κιν.

Αλλά αυτό δεν υπονοεί την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν μερικοί από τους φίλους και την οικογένειά μου που έχουν εργαστεί στο Wal-Mart, όπου ακόμη και μια ασαφής φήμη φέρνει μια ειδική επίσκεψη (μαζί με το πρόγραμμα κατήχησής τους) τα κοστούμια από την εταιρική ένωση τους busting διαίρεση. Και κρυφακούνε τηλεφωνικά και με email συζητήσεις των υπαλλήλων τους για να διαλέξουν οποιαδήποτε τέτοια φήμη. Έχουν χρησιμοποιήσει ακόμα και υψηλής τεχνολογίας σφάλματα, και διεισδύτες για να αστυνομεύουν τους υπαλλήλους τους για οποιαδήποτε πρόταση συντονισμένης δραστηριότητας.

Ή τι θα έλεγες για τον ανιψιό μου που δούλευε ως σεφ για μια μεγάλη αλυσίδα ξενοδοχείων; Όταν ένας νέος εταιρικός όμιλος αγόρασε την αλυσίδα, εξέδωσε ένα διάταγμα που ισχυρίζονταν ότι ήταν για "την ιδιωτική ζωή των συνεργατών." Σε όποιον απασχολούσε στην αλυσίδα του ξενοδοχείου δεν επιτρεπόταν πλέον να χρησιμοποιεί το επώνυμο οποιουδήποτε άλλου υπαλλήλου, σε καμία περίπτωση, εκτός από τις περιπτώσεις που απαιτούνταν για επίσημες εργασίες. Ο ανιψιός μου (ο οποίος δεν υπήρξε ποτέ ακτιβιστής της ένωσης) αναφέρει ότι ήταν ένας προφανής νέος κανόνας που είχε ως στόχο να καταστήσει πιο δύσκολο για τους εργαζόμενους να επικοινωνούν μεταξύ τους εκτός του τόπου εργασίας τους. Το περιέγραψε ως προ-άδειο συνδικάτο σύλληψης. Δεν είναι με καμία έννοια μια αντίδραση σε "εκδηλώσεις όπως picketing, έλεγχος καρτών, οργάνωση, και απεργία πράξεις..." 

Εν ολίγοις, αυτό το άρθρο επικεντρωνόταν πολύ καλά στο ζήτημα της συνθηκολόγησης της ένωσης. Αλλά σε μερικά μέρη έχει επεξεργαστεί για να δημιουργήσει μια ψευδή εντύπωση για την πραγματικότητα της συνθηκολόγησης. Δεν θα πω ότι οι εκδότες είναι προκατειλημμένοι, αλλά οι επεξεργαστές σίγουρα είναι. Άλλοι μπορεί να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα."