πηγές παλαιοντολογίας 

πηγές: Κανονική 0 MicrosoftInternetExplorer4 από Prothero, Donald, 2004, Φέρνοντας Fossils στη ζωή, McGraw Hill Higher Education, pp. 8-18.

ΤαφονόμιαCity name (optional, probably does not need a translation)

Η μελέτη του πώς οι ζωντανοί οργανισμοί απολιθώνονται είναι γνωστή ως ταφονομία.  ...Από τη στιγμή που ένας οργανισμός πεθαίνει, υπάρχει μια τεράστια απώλεια πληροφοριών καθώς διασπάται και ποδοπατάται, πέφτει, και σπάει πριν θαφτεί.  Όσο περισσότερες από αυτές τις χαμένες πληροφορίες που μπορούμε να ανακατασκευάσουμε, τόσο πιο αξιόπιστες είναι πιθανό να είναι οι επιστημονικές υποθέσεις μας.  ................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................  Από το αρχικό πλήρες σύνολο του ζωντανού οργανισμού, γνωστό ως σύνολο ζωής ή βιοκένωση, πολλά γεγονότα συμβαίνουν που ελέγχουν ορισμένους οργανισμούς, αφήνοντας ένα πολύ μικρότερο σύνολο θανάτου, ή θανατοκένωση.  Η διαδικασία διάσπασης και αποσύνθεσης του οργανισμού αμέσως μετά το θάνατο είναι γνωστή ως νεκρόλυση. 

Μετά από μια συγκέντρωση θανάτου συσσωρεύεται, πολλοί άλλοι παράγοντες λειτουργούν στα σκληρά μέρη για να τους διαλύσει και να τους σκορπίσει γύρω, έτσι ένα ακόμη μικρότερο ποσοστό καταλήγει θαμμένο για μελλοντική απολιθοποίηση.  Αυτές οι διαδικασίες συμβαίνουν μετά τη νεκρόλυση και είναι γνωστές ως βιοστρατινολογία.  Αυτοί οι παράγοντες καταστροφής μπορεί να είναι βιολογικοί, μηχανικοί ή χημικές.

Οι βιολογικοί παράγοντες είναι ο σημαντικότερος παράγοντας στα περισσότερα περιβάλλοντα, τόσο στη θάλασσα όσο και στην ξηρά.  Τόσο τα αρπακτικά όσο και οι πτωματοφάγοι είναι πολύ δραστήριοι στο σπάσιμο κελύφων και οστών...  Συνοψίζοντας, ο βασικός παράγοντας που εμποδίζει τη βιολογική καταστροφή είναι η ταχεία ταφή.

Για εκείνους τους οργανισμούς που δεν είναι θαμμένοι αμέσως:

Οι μηχανικοί παράγοντες καταστροφής όπως ο άνεμος, τα κύματα και τα ρεύματα μπορεί να είναι πολύ σημαντικοί.  Αυτές οι διεργασίες είναι πιο αποτελεσματικές στα ρηχά νερά, όπου τόσο τα κύματα όσο και η καταιγίδα έχουν τις υψηλότερες ενέργειές τους.  ...Συνοψίζοντας, το σχήμα, η πυκνότητα και το πάχος του οστού ή του κελύφους είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες για τον προσδιορισμό της επιβίωσης υπό μηχανική μεταφορά [μέχρι την ταφή].

Μετά την ταφή μια ποικιλία από διαγενετικές [χημικές] αλλαγές στο βράχο μπορεί εύκολα να καταστρέψει κοχύλια.  ... Συνοψίζοντας, η αρχική σύνθεση και η χημεία των υπόγειων υδάτων είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες για τον προσδιορισμό του κατά πόσον οι διαγενετικές αλλαγές είναι πιθανό να αλλάξουν ή να διαλύσουν ένα απολίθωμα.

Η ταφωνική έρευνα έχει διανύσει πολύ δρόμο από τις πρωτοποριακές μελέτες της δεκαετίας του 1960 και του 1970.  Οι παλαιοντολόγοι δεν έχουν πλέον την πολυτέλεια να παίρνουν αφαιρούμενα το αρχείο των απολιθωμάτων στην ονομαστική αξία, αλλά πρέπει πάντα να έχουν κατά νου τον ταφονομικό θόρυβο που μπορεί να αποκρύψει το αρχικό βιολογικό σήμα.

Lagerstatten:

Οι διαδικασίες που περιγράφονται παραπάνω αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος του απολιθώματος και αυτό που γνωρίζουμε για τον ζωντανό οργανισμό είναι συνήθως αρκετά ελλιπές.  Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρετικά απολιθώματα σε όλο τον κόσμο που διατηρούν μαλακούς ιστούς και μερικές φορές ακόμη και την υφή του δέρματος και τα χρωματικά μοτίβα. ...Αυτά είναι γνωστά ως Lagerstatten (Γερμανικά για τη μητέρα lode), και έχουν παραγάγει μερικά από τα πιο σημαντικά απολιθώματα γνωστά.  ...από όλα αυτά τα παραδείγματα, αναδύονται αρκετές γενικές τάσεις.  Ο καλύτερος απολιθωμανισμός συμβαίνει όταν υπάρχει ταχεία ταφή και ανοξείδωτες συνθήκες για να αποφευχθεί η σάρωση, δεν reworking ρεύματα και μικρή ή καμία διαγενετική αλλαγή για να καταστρέψει τα απολιθώματα.

Το Μουσείο των Ρόκις εδώ στο Μπόζμαν είναι το βασίλειο του παλαιοντολόγου Τζακ Χόρνερ.  Έχω ακούσει συχνά τον Τζακ να μιλάει, τονίζοντας ότι οι δεινόσαυροι της Μοντάνα σκοτώθηκαν σχεδόν όλοι και θάφτηκαν από καταστροφικές πλημμύρες ποταμών κοντά στην ακτή της εσωτερικής θάλασσας που είναι τώρα η Ανατολική Μοντάνα, οι Δακότας και οι σχετικές καναδικές πολιτείες.  Τα κόκκαλα και η γεωλογία το επιβεβαιώνουν αυτό.  Φυσικά, αυτές οι πλημμύρες θεωρούνται τοπικές.  Το ίδιο θέμα αντηχεί σε πολλές πινακίδες και αφίσες μέσα από το μουσείο.