"Colonialism==
Το τμήμα για τον αποικισμό είναι πολύ ανεπαρκές.  Δεν αναφέρονται πηγές. Προτείνω να προστεθούν τα ακόλουθα:

Για να μιλήσουμε για το "σκραμπλ για την Αφρική" "είναι να ξεκινήσει μια συζήτηση αιώνες παλιά. Σύμφωνα με τα λόγια του Ρόμπερτ Κόλινς, ""Οι εξηγήσεις [για τον αποικισμό της Αφρικής] είναι σχεδόν τόσο ανεπαρκείς όσο και πολυάριθμες.  Οι παρανοήσεις είναι τόσο διαρκείς όσο και εσφαλμένες.  Για τους λόγιους και τους φοιτητές, η αναζήτηση κατανόησης αυτής της δυναμικής περιόδου, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία στην Αφρική και άλλαξε δραματικά το μέλλον μιας απέραντης ηπείρου, είναι το πρόβλημα του χωριού της Αφρικής.""Robert O. Collins, Historical Problems of Imperial Africa, (Princeton: Markus Wiener Publishers, 1994), 7

Το 1870, πολλά ευρωπαϊκά έθνη ενδιαφέρονταν για το εσωτερικό της Αφρικής και άρχισαν να ανεβαίνουν τα ποτάμια.  Γενικά, εκτός από μερικές περιπτώσεις, οι ξένες δυνάμεις δεν μπορούσαν να μετακινηθούν πέρα από ""μικρά παράκτια θύλακα." " Kevin Shillington, History of Africa: Revised Second Edition, (New York: Macmillian Publishers Limited, 2005), 301 But from the years 1880-1900, the European imperial powers involved in a major territorial scrabble and holded most of the continuate, created many colonial national states, and leaving only two independent nations: Liberian, an independent state inpartly located by African Americans? and Orthodox Christian Ethiopia (γνωστή στους Ευρωπαίους ως """." Η αποικιακή διακυβέρνηση από τους Ευρωπαίους θα συνέχιζε μέχρι μετά το τέλος του Β ́ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν όλα τα αποικιακά κράτη θα αποκτούσαν σταδιακά επίσημη ανεξαρτησία.

Ο αγώνας προήλθε από την άνοδο ενός νέου κόσμου από την παλιά Ευρώπη.  Μέχρι αυτό το σημείο, η Βρετανία ήταν ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης στο βιομηχανικό βασίλειο.  Θα μπορούσαν να παράγουν περισσότερα βιομηχανικά προϊόντα από οποιαδήποτε άλλη χώρα, και στη χαμηλότερη τιμή.  Η Βρετανία προώθησε την ιδέα του "ελεύθερου εμπορίου" στην Αφρική, την ιδέα ότι καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν θα επεμβαίνει η μία στην άλλη ενώ θα εμπορεύεται ελεύθερα στην Αφρική.  Η Βρετανία δεν είχε καμία ανησυχία μέχρι τη δεκαετία του 1860 όταν "η Γαλλία, η Γερμανία, και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν προλάβει τη Βρετανία από την άποψη της βιομηχανικής τεχνολογίας και της βιομηχανίας." Kevin Shillington, History of Africa: Revised Second Edition, (New York: Macmillian Publishers Limited, 2005), 301 

Ως αποτέλεσμα αυτής της εκβιομηχάνισης του κόσμου, υπήρχε έλλειψη αγορών για να πωληθούν.  Πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ως αποτέλεσμα, απέβλεπαν στην Αφρική ως πιθανό πελάτη. Μερικοί πίστευαν ότι όταν ανακαλύφθηκαν διαμάντια το 1869 "παρέχουν το κίνητρο και το κεφάλαιο για μια μεγάλη εισροή Ευρωπαίων.""Robert O. Collins, Historical Problems of Imperial Africa, (Princeton: Markus Wiener Publishers, 1994), 7 Η δημιουργία της Διώρυγας του Σουέζ "όχι μόνο έκανε την ακτή της Ανατολικής Αφρικής πιο προσιτή, αλλά και έγινε η μεγάλη στροφή στη βρετανική αυτοκρατορική στρατηγική."Αυτό., 7 Πάνω απ' όλα, πρέπει να δούμε αυτόν τον αυτοκρατορικό κόσμο ρεαλιστικά και όχι ιδεολογικά. Μέχρι αυτό το σημείο, "οι στρατιωτικές και πολιτικές σχέσεις μεταξύ Αφρικανών και Ευρωπαίων καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι Αφρικανοί έλεγχαν τη φύση των αλληλεπιδράσεων τους με την Ευρώπη.  Οι Ευρωπαίοι δεν είχαν τη στρατιωτική δύναμη να εξαναγκάσουν τους Αφρικανούς σε οποιοδήποτε είδος εμπορίου στο οποίο οι ηγέτες τους δεν ήθελαν να εμπλακούν." John Thornton, Africa and Africans in the making of the Atlantic World, 1400-1800, second edition (New York: Cambridge University Press, 1998), 7

Αλλά ένας νέος κόσμος, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, είχε αρχίσει.  Λόγω του νέου ανταγωνισμού στις εμπορικές βιομηχανίες της Ευρώπης και της Αμερικής, η Βρετανία είχε τώρα αντιπάλους για το εμπόριο στην Αφρική.  Ακόμη και οι μικρότερες χώρες μερικές φορές ήθελαν να συμμετάσχουν ψάχνοντας για γρήγορα μετρητά και να βρουν τρόπους για να συντηρήσουν τις χώρες τους.  Εντός της ύβρης των ευρωπαϊκών εθνών ήταν το ιδανικό του "εθνικού κύρους," "μια ιδέα ότι κρατώντας τις αφρικανικές αποικίες θα αυξήσει τη δύναμη ενός έθνους.Kevin Shillington, History of Africa: Revised Second Edition, (New York: Macmillian Publishers Limited, 2005), 303 Νέα τεχνολογία, καθώς και με τη μορφή του """επαναλαμβανόμενο όπλο"" και το ""maxim-gun"" έδωσε στους Ευρωπαίους νέα πλεονεκτήματα πάνω από την Αφρική. Υπήρξε εμπόριο όπλων με την Αφρική πριν από αυτή την εποχή, αλλά όπως το έθεσε ο Hilaire Belloc:

Ό,τι κι αν συμβεί, έχουμε...

Kevin Shillington, History of Africa: Revised Second Edition, (New York: Macmillian Publishers Limited, 2005), 301     

Αλλά το κύριο ερώτημα που πρέπει να αποφασίσουμε είναι πώς ξεκίνησε η διχοτόμηση της Αφρικής. Ποιος ήταν ο κύριος καταλύτης για το ""το σκραμπλ";"  Ο Ronald Robinson και ο John Gallagher υποστηρίζουν ότι η βρετανική κατοχή της Αιγύπτου ξεκίνησε τη διαδικασία.Ο Ronald Robinson και ο John Gallagher με τον Denny Alice, την Αφρική και τους Victorians: The Official Mind of Imperialism (Λονδίνο: Macm