Stałem na polu z moim przyjacielem pewnego letniego wieczoru, próbując znaleźć meteoryt. Chodziliśmy w ciszy przez kilka minut, kiedy nagle musiałem się rozkręcić. Dokładnie w tym momencie, w którym zacząłem burp, mój przyjaciel rzeczywiście mówi "burp" z niebieskiego. Oboje spojrzeliśmy na siebie zdziwieni. Powiedział mi, że tuż przed burpem czuł się tak, jakby on sam miał burp, ale potem odszedł, więc postanowił tylko powiedzieć słowo burp zamiast (robimy takie głupie śmieci) dokładnie w tym momencie, w którym burp dla prawdziwego. Było dość fajnie.