Nie wierzę w to... Przepraszam, ale sposób, w jaki mówisz, daje mi pomysł, że jesteś zdania, że Soeharto jest niczym więcej niż pewnego rodzaju dyktatorem. Wiele osób myśli podobnie, tego nie zaprzeczę. Ale nie wspomniałeś, że to on jest tym, kogo nazywamy „Bapak Pembangunan” lub „Ojcem Rozwoju”. Podczas panowania Soekarno, którego czyn prawie zatrzymał się na proklamacji 17 sierpnia 1945 roku i krótki czas później, gdy MPR i DPR są ustanowione, Indonezja są na skraju przekształcenia się w naród komunistyczny, a ludzie są na najgorszym ubóstwie z powodu minimalnego rozwoju i importu-eksportu. Kiedy Soeharto był prezydentem, Indonezja była w najlepszym stanie szkoły są otwarte wszędzie, 9-letni program edukacyjny są legalizowane, itp. Zbyt dużo byłoby wspomnieć o nich wszystkich. Rządził siłą wojskową, słusznie, ale osobiście uważam, że było to dość konieczne, aby utrzymać rzeczy w porządku, i byłoby to właściwe, gdyby nie przesadził.

A o Soekarno itp. współpracując z Japonią, nie było to całkowicie prawdą. Podczas pobytu w Indonezji Japończycy zakazali wszelkich organizacji narodowych i ustanowili "Putera", której celem było, aby wykształceni ludzie Indonezji pracowali dla Japonii. Soekarno, Mohammad Hatta i nieliczni inni dołączyli do „Putery” tylko po to, aby mogli uzyskać informacje o Japończykach i mieć od nich zaopatrzenie. Jest to również tak, aby Japończycy nie trzymali na nich wzroku, gdy potajemnie ustanawiają ruch narodowy. Istnieją również kontrowersyjne / podziemne organizacje utworzone przez indonezyjskich ikon, które pracowały potajemnie wśród mieszkańców wioski. Mam nadzieję, że to da ci surowy rysunek ruchu narodowego podczas panowania Japonii.