Νόμιζα ότι έβγαινα με κάποιον εκεί για δύο μήνες. Τον γνώρισα την παραμονή των νέων χρόνων, τα καταφέραμε, τον είδαμε από τότε. Τέλος πάντων, με πήγαινε σπίτι τις προάλλες και άρχισε να με ρωτάει πώς ένιωθα για τις σχέσεις και μετά άρχισε να μιλάει για το πώς περνάς όλο αυτό το χρόνο προσπαθώντας να βρεις την μία και μετά αποδεικνύεται ότι δεν είναι η μία. Αυτό που βρήκε ήταν ότι νόμιζε ότι ήμουν ένα υπέροχο άτομο και ήθελε ακόμα να είναι φίλος αλλά δεν μας είδε σαν να έχουμε μια σπίθα. Που είναι όλα τέλεια να βρεις πράγματα να πεις σε κάποιον εκτός από το ότι είχε κάνει σεξ μαζί μου κυριολεκτικά μια ώρα πριν. Και ένιωθα έτσι από το πρώτο ραντεβού που είχαμε μετά από νέα χρόνια. Παρά το ότι έκανα σεξ πολλές φορές μετά από αυτό. Μετά είχε το θράσος να ρωτήσει αν ήθελα ακόμα να είμαι φίλος αφού μου είπε όλα αυτά τα σκατά. Κατάφερα να διατηρήσω την αξιοπρέπειά μου, να πω όχι, και μετά να μπω στο σπίτι μου και να κλάψω για μια ώρα, πήγα για ύπνο και πέρασα την επόμενη μέρα κλαίγοντας. Και το μόνο που μπορώ να σκεφτώ τώρα, λιγότερο από μια εβδομάδα αργότερα, ήταν ότι αν μου τα είχε πει όλα αυτά μετά το πρώτο ραντεβού θα ήμουν εντάξει με αυτό. Αλλά όπως δεν το έκανε, ήμουν αγχωμένος, χρησιμοποιημένος και έχασα το χρόνο μου και οι ελπίδες μου μεγάλωσαν και έσπασαν για δύο μήνες.