Γενική ανασκόπηση του άρθρου ==

Το άρθρο της Βικιπαίδειας για τον Φρανσουά Μιτεράν, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Γαλλίας από το 1981 έως το 1995, δεν λαμβάνει ουδέτερη στάση για τον άνθρωπο και την καριέρα του. Η γλώσσα, η οργάνωση και οι επιλογές των γεγονότων του άρθρου καθιστούν σαφές το συγγραφέα της αρνητικής γνώμης του Mitterrand. Αν και οι πηγές πληροφοριών για το άρθρο είναι αδύναμες, ο συγγραφέας προσπαθεί να μεταδώσει την ανυπολόγιστη φύση της καριέρας του αναφέροντας διάφορα σκάνδαλα και διαμάχες. Επειδή ο συγγραφέας είναι προκατειλημμένος, είναι δύσκολο να αποκτήσουμε μια ακριβή εικόνα του Μιτεράν από το να διαβάσουμε αυτό το άρθρο.

Μέχρι το τέλος της τρίτης παραγράφου, με το σχόλιο σχετικά με την άρνηση του Mitterrand να λάβει το Francisque, ο συντάκτης προσπαθεί ήδη να δημιουργήσει Mitterrands ένα περίεργο παρελθόν. Αυτός ή αυτή προσπαθεί να πείσει τον αναγνώστη ότι ο Mitterrand ήταν λιγότερο από έντιμος άνθρωπος που θα τον θυμούνται περισσότερο για σκάνδαλα παρά για όσα κατάφερε κατά τη διάρκεια της Προεδρίας του. Ο συγγραφέας αναφέρει ότι ο Charles de Gaulle είναι δήθεν αντιπαθής του Mitterrand, συγκαλύπτοντας παράνομες πράξεις κατά την καταστολή του κινήματος της ανεξαρτησίας, και μια πιθανή προσπάθεια να σκηνοθετήσει τη δική του δολοφονία. Άλλα σκάνδαλα περιλαμβάνουν ψεύτικες εκθέσεις υγείας, μοιχεία, και ένα αντιτρομοκρατικό κύτταρο που ίδρυσε που μπορεί να έχουν παρακρατηθεί υποκλοπές σε δημοσιογράφους, πολιτικούς και άλλες προσωπικότητες που μπορεί να ήταν ένα εμπόδιο για Mitterrand.Σκάνδαλοι αναφέρονται σε όλη τη διάρκεια του άρθρου και ο συγγραφέας τελειώνει με ένα τμήμα αφιερωμένο σε αυτούς, έτσι ο αναγνώστης έμεινε με λίγη ανάμνηση των Mitterrand επιτεύγματα, αλλά μια ισχυρή ανάμνηση της διαμάχης που περικύκλωσε την καριέρα του προέδρου. 

Αν και ο συγγραφέας χρησιμοποιεί φράσεις όπως ο ίδιος ειπώθηκε, ο ένας αισθάνεται ότι ο συγγραφέας υποθέτει ότι οι υποτιθέμενες ιστορίες είναι γεγονός, και ότι έχει βγάλει συμπεράσματα για Mitterrand με βάση αυτές τις ιστορίες. Επίσης, ο συγγραφέας αναφέρει το Mitterrand σε σχέση με άλλους ηγέτες και μερικές φορές φαίνεται ότι το Mitterrand δεν μετράει. Ο συγγραφέας φαίνεται να ευνοεί τον Charles de Gaulle, σημειώνοντας ότι ο Mitterrand ήταν ένας από τους λίγους που εναντιώθηκαν στο διορισμό του Charles de Gaulle ως επικεφαλής της κυβέρνησης και του σχεδίου de Gaulle για μια Γαλλική Πέμπτη Δημοκρατία. Κατά τη συζήτηση Mitterrands ετήσια τοποθέτηση στεφάνι για τον τάφο Philippe Pétain, ο συγγραφέας φροντίζει να επισημάνει ότι οι ετήσιοι αφιερώματα... σηματοδότησε την απομάκρυνση από εκείνα των προκατόχων του.

Το άρθρο είναι πειστικό στην απεικόνιση του Mitterrand ως αμφιλεγόμενου χαρακτήρα του οποίου η σταδιοδρομία χαρακτηρίζεται από κάποια σημαντικά επιτεύγματα αλλά και μεγάλο σκάνδαλο. Το άρθρο πείθει επίσης τον αναγνώστη ότι πολλά σχετικά με το Mitterrand δεν είναι σίγουρα γνωστά · υπάρχει μια δίκαιη ποσότητα κερδοσκοπίας γύρω από όλα αυτά. Φαίνεται ότι ο συγγραφέας προσπαθεί να υποβαθμίσει τα επιτεύγματα του Mitterrand και να πείσει τον αναγνώστη ότι η κληρονομιά του δεν είναι καλή. Αυτό όμως δεν είναι πειστικό, διότι ο Μιτεράν υπηρέτησε περισσότερο ως πρόεδρος από οποιονδήποτε άλλον. Πρέπει να ήταν πιο δημοφιλής από ό, τι τον κάνει ο συγγραφέας.

Οι πηγές αυτού του άρθρου φαίνονται ανεπαρκείς. Σε αντίθεση με μερικά άρθρα της Βικιπαίδειας, αυτό το άρθρο δεν έχει βιβλιογραφία ή λίστα με αναφορές, έτσι είναι ασαφές πού ο συγγραφέας παίρνει τις πληροφορίες του. Λέει ότι μια πληροφορία προέρχεται από τον συγγραφέα Jean Montaldo αλλά δεν αναφέρει το βιβλίο. Υπάρχουν τρεις αριθμημένοι σύνδεσμοι μέσα στο άρθρο: δύο σύνδεσμοι με άρθρα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde, και ένας σύνδεσμος με ένα άρθρο για το netscape.qc.ca. Ενώ αυτές είναι αποδεκτές πηγές, δεν μπορούν να συγκριθούν με κύριες πηγές ή άρθρα από ιστορικά περιοδικά. Η έλλειψη επαρκών πηγών κάνει ορισμένους από τους ισχυρισμούς του συγγραφέα να αμφισβητούνται.

Η ποιότητα της γραφής του άρθρου δεν είναι εξαιρετική. Υπάρχει ένα τυπογραφικό λάθος στη δεύτερη παράγραφο: Ένα μέσο επίπεδο λειτουργικό.Κάποιες φορές είναι λίγο τσαπατσούλικο και οι παράγραφοι δεν ρέουν πάντα ο ένας στον άλλο τέλεια. Ο συγγραφέας αφιερώνει επίσης ένα ολόκληρο τμήμα στο διάσημο τελευταίο γεύμα, και μόνο εν συντομία αναφέρει την προσωπική ζωή του Mitterrand στο τέλος του τμήματος της Προεδρίας. Το άρθρο τελειώνει με μια παράγραφο που δηλώνει ότι ο Μιτεράν ενέκρινε προσωπικά αυτό που η Νέα Ζηλανδία ονόμασε πρώτη τρομοκρατική επίθεση, η οποία είναι μια ενδιαφέρουσα επιλογή για ένα συμπέρασμα που αφήνει τον αναγνώστη να συσχετίζει το Μιτεράν με τον τρόμο και τον βομβαρδισμό. Η συμπερίληψη της ανακάλυψης του Ιού της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας είναι αινιγματική και φαίνεται περιττή, όπως και οι δύο παράγραφοι σχετικά με το Bérégovoy και το Pelat. Φαίνεται ότι ορισμένες πληροφορίες περιλήφθηκαν απλώς για να ζωγραφίσουν ένα πιο αρνητικό πορτραίτο του Mitterrand. 

Θα ήθελα να μάθω περισσότερα για τα μεγάλα έργα Mitterrand, καθώς τα έργα που απαριθμούνται φαίνεται να είναι πολύ σημαντικές δομές στη Γαλλία. Μερικές επιπρόσθετες πληροφορίες για την προσωπική του ζωή θα