Wybaw mnie, Panie, od złego człowieka, wybaw mnie od niesprawiedliwego człowieka. Ci, którzy w swoich sercach wymyślili niesprawiedliwość, przez cały dzień planowali bitwy. Oni ostrzyli swoje języki jak węże: pod ich wargami jest trucizna ssaków. Utrzymuj mnie, Panie, z ręki niegodziwych i wybaw mnie od niesprawiedliwych. Ci, którzy chcą zastąpić moje kroki. 

Głupi ukryli dla mnie sieć. I wyciągnęli sznurki na pułapkę; po drodze położyli dla mnie wąwóz. I rzekłem do Pana: Ty jesteś Bogiem moim; wysłuchaj, Panie, głosu modlitwy mojej. Panie, Panie, siła zbawienia mego, w dniu bitwy zasłaniałeś głowę moją. Nie zrzucaj mnie, Panie, z pożądania mojego na niegodziwców, którzy zmyślili się przeciwko mnie; nie opuszczaj mnie, aby nie zwyciężyli. Głowy ich obracają się wokół Mnie, a praca ich ust ich przytłacza. 

I spadną na nich węgiel palący, i wrzucisz ich do ognia, a w nieszczęściu nie będą mogli stać. Człowiek pełen języka nie zostanie ustanowiony na ziemi; zło doprowadzi niesprawiedliwego do zagłady. Wiem, że Pan usprawiedliwi ubogich i pomści ubogich. Lecz sprawiedliwi będą oddawać chwałę imieniu twemu, a sprawiedliwi będą mieszkać w obliczu twoim. 

Wzywałem do Niego, Panie, wysłuchaj mnie, wysłuchaj mego głosu, gdy wołam do Ciebie. Niech moja modlitwa będzie jak kadzidło w Twoich oczach, podnoszenie rąk jak ofiara wieczorna. Ustaw, Panie, przed moimi ustami strażnicę i drzwi wokół moich ust. Nie nakłaniaj mojego serca do złych słów, aby w grzechach usprawiedliwiać. Z ludźmi, którzy popełniają nieprawość, i nie będę się rozmawiał z wybranym z nich. Sprawiedliwy mnie usprawiedliwi w miłosierdziu i potępia mnie, ale niech olej grzesznika nie nasyci mojej głowy. Albowiem moja modlitwa będzie przeciwko tym, co im się podoba: ich sędziowie, którzy padli na skałę, zostali pochłonięci. Będą słuchać moich słów, bo zwyciężyły, jak gdy grubość ziemi rozpadnie się na ziemię; nasze kości są rozproszone po stronie piekła. Lecz tobie, Panie, Panie, są oczy moje; w tobie zaufałem, nie zabieraj mi duszy. Utrzymuj mnie od pułapki, którą mi położyli, i od uderzeń tych, którzy czynią nieprawość. Niegodziwiec wpadnie w swoją sieć; jestem sam, aż przejdę. 

Słuchaj, Panie, modlitwy mojej, wysłuchaj modlitwy mojej w prawdzie Twojej, wysłuchaj mnie w sprawiedliwości Twojej. I nie wchodź w sąd z twoim sługą, bo w twoich oczach żaden żyjący człowiek nie będzie usprawiedliwiony. Albowiem nieprzyjaciel prześladował duszę moją, sprowadził duszę moją na ziemię. On uczynił, że mieszkam w ciemnościach, jak ci, którzy dawniej umarli; a mój duch jest we mnie w udręce, a serce moje we mnie w niepokoju. Przypomniałem sobie dawne dni, rozmyślałem nad wszystkimi dziełami Twoimi, rozmyślałem nad dziełami rąk Twoich. 

Wyciągnąłem do ciebie ręce moje; dusza moja jest dla ciebie jak ziemia bez wody. Szybko mnie wysłuchaj, Panie, mój duch umarł. Nie odwracaj ode mnie oblicza swego, abym nie był jak ci, którzy zstępują do jaskini. Spraw, abym rano usłyszał Twoje miłosierdzie, bo w Tobie mam nadzieję. Powiedz mi drogę, którą mam iść, bo wzbudziłem do ciebie duszę moją. Wybaw mnie od moich nieprzyjaciół, Panie, do Ciebie uciekałem; naucz mnie czynić wolę Twoją, bo Ty jesteś Bogiem moim. Twój dobry duch doprowadzi mnie do prawej ziemi. 

Przez wzgląd na imię Twoje, Panie, pobudzasz mnie w sprawiedliwości swojej. Wyprowadzisz duszę moją z ucisku, a w miłosierdziu swoim zniszczysz nieprzyjaciół moich. I usuniesz wszystkich, którzy dręczą moją duszę, bo ja jestem twoim sługą. 

Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg mój, który uczy moich rąk walki i moich palców walki. Moje miłosierdzie i moje schronienie, moje wsparcie i mój wybawiciel, mój opiekun, a ja mam nadzieję w Nim, który podporządkuje mój lud. Panie, czym jest człowiek, żeś mu się objawił? Albo Syn Człowieczy, abyś złożył mu rachunek? Człowiek jest jak próżność: dni jego mijają jak cień. Panie, obłóż niebiosa i zstąp, dotknij gór, a będą palić dym. 

Wyślij błyskawicę, a rozprosisz je; wystrzeliwaj swoje strzały, a zniszczysz je. Wyciągnij rękę swoją z wysokości, wyprowadź mnie i wybaw mnie z wielu wód, z ręki dzieci obcych, których usta wypowiadają próżność, a ich prawica jest prawicą nieprawości. Do Ciebie, Boże, zaśpiewam nową pieśń: na psalmie i na instrumencie dziesięciu strun będę Ci śpiewał chwałę. Który zbawia królów, który wybawił Dawida, twego sługę, od złego miecza. 

Wybaw mnie i wybaw mnie z ręki dzieci obcych, których usta wypowiedziały próżność, a ich prawica jest prawicą nieprawości, których synowie w młodości są jak rośliny nowe, ich córki ozdobione, ozdobione.