Έπρεπε να αγοράσω τα δημητριακά μου από τον πατριό μου. Θα έγραφε την τιμή του κουτιού στο πλάι και θα έπρεπε να υπολογίσω την τιμή με βάση τον αριθμό των μερίδων ανά κουτί. Χρησιμοποίησα το μεγαλύτερο μπολ που μπόρεσα να βρω, όχι ένα μετρημένο κύπελλο σερβίροντας, έτσι λήστεψα τον τύπο τυφλό. Επίσης, όταν το είπα στη μητέρα μου, άρχισε να μου επιτρέπει να έχω ένα δωρεάν πρώτο μπολ αλλά έπρεπε να πληρώσω για τα δημητριακά και το γάλα αν ήθελα περισσότερα. Περίπου την ίδια εποχή είχαμε ένα "μυστικό δαχτυλίδι" που ήταν το μόνο που μας επιτρεπόταν μόνο να απαντήσουμε (πίσω σε ημέρες σταθερής γραμμής). Συνήθως ήταν η θεία μου και ο θείος μου ή τα ξαδέρφια που αγαπούσαν εκεί κοντά. Έπρεπε να αφήσουμε κάθε κανονικό δαχτυλίδι να χτυπάει μέχρι να το κλείσουν. Νομίζω ότι αυτό έγινε επειδή ο γείτονάς μας μόλις είχε συλληφθεί επειδή ήταν ένας αρκετά καλά συνδεδεμένος έμπορος κοκαΐνης και οι γονείς μου είχαν αγοράσει χόρτο από αυτόν ένα μάτσο. Το σπίτι μας είχε ερευνηθεί από την Δίωξη Ναρκωτικών, ενώ ήμασταν έξω, ήταν πεπεισμένοι, οπότε ήταν μια περίεργη στιγμή να σκεφτούμε ότι η μαριχουάνα είναι νόμιμη στην πολιτεία τώρα.