Η Κάτοικος ήθελε να μείνει μαζί της ενώ κοιμόταν το βράδυ, επειδή φοβόταν, φυσικά δεν ήμουν έτοιμος να μπω στο κρεβάτι μαζί της, έτσι έβγαλα την κουνιστή καρέκλα της που είχε δίπλα στο κρεβάτι της, ήταν μια αδύναμη κυρία αλλά κατάφερε να μετακομίσει αρκετά και χτύπησε δίπλα της που υποδείκνυε για μένα να μπω μαζί της, της είπα ότι ήμουν άνετα στην καρέκλα, έφτιαξα τις κουβέρτες έτσι ήταν άνετα και κουνήθηκα πίσω και έξω στο ροκέρ μέχρι που αποκοιμήθηκε μετά ήσυχα κρυφά έξω από το δωμάτιό της για να την αφήσω να συνεχίσει να κοιμάται, το έκανα αυτό μερικές φορές και μόλις πέθανε δεν μπόρεσα ποτέ να μοιραστώ αυτό το κομμάτι με την οικογένειά της.