, 11 września 2010 (UTC)
W sekcji otwarcia rozdziału czytamy: „W czasie prezydencji Chaveza obrońcy praw spotkali się z molestowaniem prokuratorskim, bezpodstawnymi oskarżeniami mającym na celu zdyskredytowanie ich pracy i wysiłkami w celu wykluczenia ich z międzynarodowych forum i ograniczenia dostępu do międzynarodowego finansowania.”  Zamiast konstruktywnie angażować się w organizacje pozarządowe, które dokumentują nadużycia i opowiadają się za reformą systemu więziennego, władze nękają, zastraszają i marginalizują ich z dyskusji politycznych”.

„W JEDNYM ZNACZONYM WYJĄTKU rząd włączył ekspertów społeczeństwa obywatelskiego do komisji utworzonej w celu analizy i przedstawienia propozycji reformy policji Wenezueli... Po raz pierwszy... rząd zidentyfikował i nadał priorytet odpowiedzialności za nadużycia policji jako główną kwestię, chociaż ostatecznie nie przyjął wszystkich zaleceń komisji.  Reforma polityczna jest wyjątkiem, który udowadnia regułę.  Rząd najczęściej starał się zdyskredytować i odrzucić obrońców praw człowieka i organizacje”.

Kontekst to wszystko.  A jeśli masz jakiekolwiek pytania, czy to, co opublikowałem, jest w kontekście, zachęcam Cię do powrotu i przeczytania całej sekcji.  (Wymienione fragmenty pochodzą ze stron 198-199 raportu.)  00:39 »