Ogólny brak komunikacji między moimi rodzicami a mną (trochę z powodu niewielkiej bariery językowej) i typowych azjatyckich rodziców, którzy sprawiali, że czułem się źle i obwiniałem o wszystko i przez lata nienawidziłem najmniejszych rzeczy. To sprawiło, że przeceniam każdy drobny błąd, który popełniam, a także przepraszam obficie i stale (chociaż może to być tylko to, że jestem nadmiernie kanadyjczykiem...). Do dziś mój chłopak ciągle mówi mi, aby przestać przepraszać i musi mi powiedzieć, aby nie martwić się o rzeczy, ponieważ boję się za każdym razem, gdy go irk lub przeszkadzać mu nawet trochę.