Po Bismarcku
Patrząc na fakt, że okres, o którym mowa w pierwszym akapicie, wynosi około 24 lata, dłuższy niż czas, w którym Bismarck był na stanowisku, wątpię, czy mówi się wystarczająco dużo o tym okresie. Mój angielski jest stosunkowo zły, więc nie zrobię tego sam. Oto jednak kilka ważnych kwestii:
Militaryzm, o którym mówi artykuł, jako wprowadzony przez cesarza, był zjawiskiem społecznym, o którym później (Weimar) politycy mówili, że był jednym z powodów I wojny światowej. Z tego powodu wszyscy Niemcy byli winni wymuszania wojny i musieli przyjąć swoją odpowiedzialność. W artykule wydaje się, że ludność nie popierała militaryzmu. To była tylko druga wojna wokół. Polityka Bismarcka „satuierter Staat” (zadowolony kraj) nie była silnie wspierana przez Niemców.
Należy również wspomnieć o zdaniu „Ein Platz an der Sonne” (miejsce pod słońcem). Oznacza to niemiecki popyt na kolonie.

Należy również wspomnieć o polityce floty Wilhelma II. Flota niemiecka została znacznie rozszerzona, co sprawiło, że Imperium Brytyjskie spojrzało na Niemcy z niepokojem. „Polityka wolnych rąk”

Niektóre z nieprzewidywalnych i głupich czynów Wilhelma II (na przykład podczas drugiego marokańskiego kryzysu (Panthersprung nach Agadir) lub jak napisał „Krüger Depesche” aby pogratulować Paulowi Krugerowi zwalczania buntu brytyjskich osadników, który został zmuszony przez rząd brytyjski) powinny być tutaj umieszczone. 

Należy również zmienić związek z kryzysem Fashoda i jego rozwiązaniem oraz z Entente Cordiale lub Triple Entente, ponieważ nazywano je otoczeniem Niemiec przez wrogów („Umringt von Feinden”).

Inną sprawą jest to, że nie jest jasne, czy sam Bismarck byłby w stanie utrzymać swój system traktatów przez dłuższy okres czasu, ze względu na jego złożoność. Niektórzy historycy uważają, że ten system musiał doprowadzić do nowej wojny europejskiej, było tylko pytanie, kiedy.
Mam nadzieję, że anglojęzyczna osoba przeczyta to i poświęci mu trochę czasu na zastanowienie się nad rzeczami, które próbowałem wskazać.
W rzeczywistości jest to konieczne, ponieważ część historii artykułu w Niemczech jest, powiedzmy... krótka. Nie wspominają nawet o Konfederacji Ren. Z życzliwym gratulacją