źródła paleontologiczne 

Źródła: Normal 0 MicrosoftInternetExplorer4 z Prothero, Donald, 2004, Bringinging Fossils to life, McGraw Hill Higher Education, str. 8 do 18.

Taphonomii

Badanie, w jaki sposób żywe organizmy stają się skamieniałe, nazywa się taphonomią.  Od chwili, w której organizm umiera, następuje ogromna utrata informacji, ponieważ ulega rozpadowi i zostaje pokonany, zepchnięty i złamany, zanim zostanie pochowany.  Im więcej utraconych informacji możemy odtworzyć, tym bardziej wiarygodne są nasze hipotezy naukowe.  ...  Z oryginalnego kompletnego zbioru żywego organizmu, znanego jako „zbiórka życia” lub biocenoza, występuje wiele zdarzeń, które wykrywają pewne organizmy, pozostawiając znacznie mniejszy zbiór śmierci lub thanatocenoza.  Proces rozpadu i rozkładu organizmu bezpośrednio po śmierci nazywany jest nekrolizą. 

Po zgromadzeniu się zespołu śmierci, wiele innych czynników działa na twardych częściach, aby je rozbić i rozproszyć, więc jeszcze mniejszy odsetek kończy się pochowanymi dla przyszłej skamieniałości.  Procesy te występują po nekrolizie i są znane jako biostratinomia.  Te środki niszczące mogą być biologiczne, mechaniczne lub chemiczne.

Biologiczne czynniki są najważniejszym czynnikiem w większości środowisk, zarówno morskich, jak i lądowych.  Zarówno drapieżnicy, jak i drapieżnicy są bardzo aktywni w rozbijaniu skorup i kości.  Podsumowując, kluczowym czynnikiem zapobiegającym zniszczeniu biologicznemu jest szybkie pogrzebanie”.

Dla tych organizmów, które nie są zakopane natychmiast:

Mechaniczne środki niszczące, takie jak wiatr, fale i prądy, mogą być bardzo ważne.  Procesy te są najbardziej skuteczne w płytkich wodach, gdzie zarówno fale, jak i burze mają swoje najwyższe energie.  Podsumowując, kształt, gęstość i grubość kości lub skorupy są najważniejszymi czynnikami określającymi przetrwanie w transporcie mechanicznym [do pogrzebu]”.

„Po pogrzebie różnorodne zmiany genetyczne [chemiczne] w skałach mogą łatwo zniszczyć skorupy.  Podsumowując, oryginalny skład i chemia wód podziemnych są najważniejszymi czynnikami określającymi, czy zmiany genetyczne mogą zmienić lub rozpuścić skamieniałość.”

Badania tafononomiczne poszły długą drogę od pionierskich badań z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.  Paleontolodzy nie mogą już sobie pozwolić na to, by naiwnie przyjmować rekord skamieniałości na twarz, ale muszą zawsze pamiętać o „dźwięku”, który może osłabiać oryginalny biologiczny „sygnał”.

W magazynie:

Procesy opisane powyżej odpowiadają za większość skamieniałości, a to, co wiemy o żywym organizmie, jest zwykle dość niekompletne.  Istnieją jednak niezwykłe skamieniałości na całym świecie, które zachowują miękkie tkanki, a czasami nawet teksturę skóry i wzorce kolorów. Są one znane jako Lagerstatten (niemiecki dla „matki łodygi”), i wytworzyły niektóre z najważniejszych znanych skamieniałości.  Z tych wszystkich przykładów wyłania się kilka ogólnych trendów.  Najlepsza fosylizacja występuje, gdy istnieją szybkie warunki pogrzebowe i anoksyczne, aby zapobiec skrawaniu, brak prądu przetwarzania i niewielka lub żadna zmiana trawienia, aby zniszczyć skamieniałości.”

Muzeum Skalistych w Bozeman jest domeną paleontologa Jacka Hornera.  Często słyszałem, jak Jack mówił, że prawie wszyscy dinozaury Montany zostali zabiti i pochowani w wyniku katastrofalnych powodzi w pobliżu brzegu morza wewnętrznego, które jest teraz Wschodnią Montaną, Dakotami i powiązanymi z nimi stanami kanadyjskimi.  Zarówno geologia, jak i geologia to potwierdzają.  Oczywiście, te powodzi są uważane za lokalne w chwili obecnej.  Ten sam temat jest odzwierciedlony na wielu znakach i plakatach przez muzeum.