Λίγους μήνες πριν, ένας από τους φίλους μου που είναι βετεράνος και έχει μετατραυματικό στρες ήταν σε ένα πολύ σκοτεινό μέρος. Πέρασα αρκετές νύχτες λέγοντάς του ότι η ζωή άξιζε να ζήσει. Είχε μερικές πολύ κακές καταρρεύσεις και ήμουν σε θέση να κάνω το τηλεφώνημα για να τον πάω στο νοσοκομείο και τελικά να μπω σε ένα ψυχιατρείο. Ανησύχησα πολύ αν πήρα τη σωστή απόφαση ή όχι. Τώρα έχει μάθει πολλές πολύ καλές στρατηγικές αντιμετώπισης και είναι σε ένα πολύ καλύτερο μέρος. Είναι χαρούμενος και με ευχαρίστησε που τον βοήθησα να πάει στο νοσοκομείο και να πάρει έναν κανονικό θεραπευτή. Τα πάει πολύ καλά και πιστεύει σε ένα καλύτερο μέλλον τώρα. Αυτό πραγματικά με ζεσταίνει, γνωρίζοντας ότι έκανα το σωστό σε μια τρομακτική κατάσταση για τον φίλο μου και ότι είναι καλύτερος και πιο ευτυχισμένος για αυτό. Και ότι υπάρχει ελπίδα να επιστρέψουμε ακόμα και από τα πιο σκοτεινά σημεία. Καλή τύχη OP, είμαι εδώ αν θέλεις να μιλήσεις.