silniki turbodoładowane 

Dzięki za Twoją wiadomość.

Niewiele wiem o Formule 1 i o tym, co robią do tej pory. Jest stosunkowo niewiele zastosowania w latach 40-tych dla samolotów i to jest dość dobrze znane - z wyjątkiem R-R Griffon, który miał pewne eksperymentalne zastosowanie jako związek turbo, ale jest nadal w archiwach.

Jedyne co mogę powiedzieć, to o pochodzeniu. W latach trzydziestych XX wieku silniki wysokoprężne uległy znacznemu rozwojowi. Szybkie silniki wysokoprężne miały przymusową indukcję. Szczególnie w pracy Saurera, było wysiłek, aby zobaczyć, ile impuls był praktyczny. W przeciwieństwie do silników benzynowych, okazało się, że stosowanie wysokiego dźwigni, być może 6 barów, było stosunkowo łatwe bez problemów takich jak detonacja. Te silniki o wysokiej mocy wykorzystywane były głównie przez superładowniki odśrodkowe. Co wtedy stało się problemem, to jak mechanicznie wyodrębnić całą uwalnianą dodatkową energię termodynamiczną. Silnik pracował teraz z skutecznym współczynnikiem kompresji znacznie przekraczającym kompresję mechaniczną pistonu. Biorąc pod uwagę strumień mocy pistonów jako fazę ekspansji w silniku cieplnym, nie było wystarczającej ilości strumienia lub ekspansji dla gazów spalania, aby wykonać wystarczającą pracę na podnośniku! Wydech wciąż pozostawał gorący i pod ciśnieniem, a duża część energii wciąż pozostawała w nim.

Jednym z rozwiązań jest turbodoładowanie. Prowadząc wydech przez turbinę rozszerzającą, można było wydobyć więcej tej energii.

Turbo-związki były jednak trudne. Wystarczyło połączenie szybkiej osi turbiny z powolnym zawiasem, zwłaszcza, że potrzebny był również napęd o zmiennej prędkości. 

Zrozumiano jednak, że prowadzenie mechanicznego superładownika wymagało znacznej mocy. Około tyle mocy, ile można łatwo wydobyć z turbiny wydechowej. Tak więc bezpośrednie łączenie jedno z drugim zapewniło czysty sposób na napędy superładowców i uniknęło potrzeby turbodoładowania turbiny wydechowej. Była to w rzeczywistości równoległa ewolucja do systemu turbodoładowania Buchi, który został wypróbowany kilka lat wcześniej i stał się obecnie dominującym podejściem do nadładowania dużych czterostopniowych silników wysokoprężnych przy stałych obciążeniach (dwa uderzenia w pojazdach zazwyczaj zatrzymywane były z wiązankami Roots, ponieważ dawały lepsze odpylanie przy niskich prędkościach).

Jeśli chodzi o inne sprawy, to tak, prawdopodobnie zrezygnowałem jako współpracownik Wikipedii. Jeden z administratorów stwierdził, że byłoby lepiej, gdybym został zablokowany niż Betacommand, a drugi powiedział mi, że uważa mnie za de facto zabronionego i w każdym razie zablokuje mnie, jeśli ponownie opublikuję w ANI.