ισορροπία  

Η δημιουργία της ανθρωπότητας Robert Briffoult Εκδότης G. Allen & Unwin ltd., 1919 Original from the University of California Digitized Oct 18, 2007
Πρέπει να παραδεχτούμε ότι, σε ανάκρουση από τη γενική συνωμοσία σιωπής των ιστοριών μας, αρκετοί συγγραφείς που επιδίωξαν να διεκδικήσουν τους ισχυρισμούς του αραβικού πολιτισμού υπερέβαλαν κάπως τα επιτεύγματα της αραβικής επιστήμης. Ενάντια σε τέτοιους χαλαρούς πανηγύριους έχει εναντιωθεί, ότι η αραβική επιστήμη δεν παρήγαγε καμία υπερέχουσα ιδιοφυΐα και καμία υπερβατική ανακάλυψη? ότι προήλθε από ξένες πηγές. Αυτό είναι ουσιαστικά αλήθεια, αλλά εντελώς άσχετο. Η αραβική αστρονομία δεν πρόβλεψε τον Κοπέρνικο ή τον Νεύτωνα, αν και χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχε Κοπέρνικος και κανένας Νεύτωνας. Αν και η πολυπλοκότητα του Πτολεμαϊκού συστήματος επικρίθηκε επανειλημμένα από τους Μαυριτανούς αστρονόμους, αν και ο Αλ-Ζάρκιαλ δήλωσε ότι οι πλανητικές τροχιές είναι εκλείψεις και όχι κύκλοι, αν και η τροχιά του Ερμή βρίσκεται στα τραπέζια του Αλ-Φαράνι που αντιπροσωπεύονται στην πραγματικότητα ως ελλειπτικά, αν και ο Μωάμεθ Ιμπν Μούσα είδε στα έργα του σχετικά με την Αστρική Κίνηση και τη Δύναμη της έλξης το νόμο της παγκόσμιας βαρύτητας, αυτές οι ενοχλήσεις της αλήθειας δεν ήταν καρποφόρες για καμία μεγάλη μεταρρύθμιση. Τα μόνα σημαντικά γεγονότα που έφερε στο φως η αραβική αστρονομία, η ανακάλυψη των κινήσεων του ήλιου από τον Αλ-Μπατάνι, και των δευτερευουσών παραλλαγών της κίνησης της σελήνης από τον Αμπού '1-Γουάφα, δεν ασκούσαν καμία αισθητή επιρροή στην πορεία της έρευνας, και έπρεπε να ανακαλυφθούν εκ νέου από τον Τύχο. Ο Ibn Sina λέγεται ότι έχει χρησιμοποιήσει ένα θερμόμετρο αέρα, και 1 Ibn Yunis σίγουρα χρησιμοποίησε το εκκρεμές για τη μέτρηση του χρόνου? αλλά καμία από αυτές τις συσκευές, οι οποίες εισήχθησαν ανεξάρτητα από το Galileo, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως συμβολή στην ανάπτυξη της επιστήμης.

Αυτό, ωστόσο, είναι εντελώς άσχετο. Το χρέος της επιστήμης μας σε αυτό των Αράβων δεν συνίσταται σε εκπληκτικές ανακαλύψεις ή επαναστατικές θεωρίες· η επιστήμη οφείλει πολλά περισσότερα στον αραβικό πολιτισμό, οφείλει την ύπαρξή της. Ο αρχαίος κόσμος ήταν, όπως είδαμε, προεπιστημονικός. Η αστρονομία και τα μαθηματικά των Ελλήνων ήταν μια ξένη εισαγωγή που ποτέ δεν εγκλιματίστηκε πλήρως στον ελληνικό πολιτισμό. Οι Έλληνες συστηματοποίηση, γενικευμένη και θεωρητικά, αλλά οι υπομονετικοί τρόποι έρευνας, η συσσώρευση θετικής γνώσης, οι μικροσκοπικές μέθοδοι της επιστήμης, η λεπτομερής και παρατεταμένη παρατήρηση, η πειραματική έρευνα, ήταν εντελώς ξένοι στην ελληνική ιδιοσυγκρασία. Μόνο στην ελληνιστική Αλεξάνδρεια υπήρχε κάποια προσέγγιση στο επιστημονικό έργο που διεξήχθη στον αρχαίο κλασικό κόσμο. Αυτό που αποκαλούμε επιστήμη προέκυψε στην Ευρώπη ως αποτέλεσμα ενός νέου πνεύματος έρευνας, νέων μεθόδων έρευνας, της μεθόδου πειράματος, παρατήρησης, μέτρησης, της ανάπτυξης των μαθηματικών σε μια μορφή άγνωστης στους Έλληνες. Αυτό το πνεύμα και αυτές οι μέθοδοι εισήχθησαν στον ευρωπαϊκό κόσμο από τους Άραβες.
Γράφει ο Briffault wp:npov; Όχι όταν κόβονται και επικολλώνται, μόνο όταν λαμβάνονται στο πλαίσιο. Η έμφαση σε αυτό το απόσπασμα είναι δική μου, ωστόσο wp:rs θα δείξει ότι τα συστήματα και οι θεωρίες της επιστήμης στο Μεσαίωνα είναι εκείνα του Αριστοτέλη, Αρχιμήδη, Galen, Πτολεμαίο και Ευκλείδη. Όσο για το πνεύμα και τις μεθόδους χρειαζόμαστε έναν πιο ουδέτερο τόνο.