Δουλεύω σε μια τηλεοπτική εταιρεία ως χειριστής κάμερας. Πάντα νιώθω ότι όλοι νομίζουν ότι είμαι χάλια στη δουλειά μου και με χρησιμοποιούν μόνο επειδή δεν έχουν κανέναν άλλο για την τρίτη κάμερα. Η γενική αυτοπεποίθηση μου στην απόδοση της δουλειάς μου είναι σχετικά χαμηλή, και η πίεση που ασκώ στον εαυτό μου για να πετύχω μερικές φορές μπορεί να φανεί σχετικά γελοία. Ωστόσο, χθες βράδυ στο στούντιο μπαρ - παρακολουθώντας blues αδελφούς - ένας εξαιρετικός DP (διευθυντής της φωτογραφίας) τον οποίο πραγματικά σέβομαι πλησίασα και ρώτησα αν θα μπορούσα να τον βοηθήσω σε μια φωτογράφηση αυτό το Σαββατοκύριακο. Όταν είπα στον παραγωγό μου τα καλά νέα, μου είπε ότι αυτός ο DP παρακολουθεί τα πλάνα μου και μίλησε με τον παραγωγό μου σε περισσότερες από μία περιπτώσεις για την "λαμπρή" δουλειά μου. Με έκανε να νιώθω πολύ καλά! Έτσι, ελπίζω ότι αυτό είναι ενθαρρυντικό στο γεγονός ότι παρόλο που μπορείς να θολώσεις το μυαλό σου σε καταθλιπτική παράνοια και τρέλα, αποδεικνύεται ότι κάποιος εκεί έξω νομίζει ότι κάνεις πολύ καλή δουλειά. Και μια συμβουλή, μην το παρακάνεις στις ειδήσεις, θα σε καταθλίψει και θα σε γεμίσει με παράνοια. Νόμιζα ότι ήμουν χάλια στη δουλειά μου, αλλά δεν είμαι τόσο κακός. Ναι! edit - ορθογραφία