»
Ponadto, pierwsza cytat omawia stan samego człowieka (czyli bez Boga) człowieka jako bycia nudnym / nieszczęśliwym: ""9 Rozpraszanie.„Gdyby człowiek był szczęśliwy, im mniej byłby rozproszony, tym szczęśliwszy byłby, jak święci i bogowie” – „Tak, ale czy szczęście nie jest zdolnością do rozrywki przez rozpraszanie?– „Nie, bo to pochodzi z innego miejsca i z zewnątrz...” Oba punkty są istotne pojedynczo lub razem i są wyraźnie powiązane, dlatego są w tej samej książce”.