»

Zgodnie z książką Simona Schamy The Power of Art, Guernica została namalowana w odpowiedzi na artykuł, który Picaso zobaczył w francuskiej gazecie. Pierwsza linia sugeruje, że już pracował nad projektem, kiedy spadły bomby. Wyraził zgodę na zrobienie "politycznego obrazu" na targach w Paryżu w 1937 roku, ale nie zdecydował, co zamierza zrobić dopiero po wydarzeniach w Geurnicy. To była pierwsza strona fotografii piekła, która zainspirowała pracę.

 

„Wszystko może być apokaliptyczne”
Wyciąłem to z artykułu.

Opowieść, prawdopodobnie apokryficzna, krąży o Guernicy. Podczas II wojny światowej niemiecki oficer widzi kopię obrazu po raz pierwszy, w obecności Picassa.  Zastanawiającym tonem zapytał Picassa: „Czy to zrobiłeś?” Picasso odpowiedział: „Nie, ty to zrobiłeś”.

Jeśli jest to "bardzo prawdopodobnie apokryficzne" i nie mamy żadnego przypisania lub cytatu, nie należy do artykułu.   Gdańsk Talk 02:33, 14 grudnia 2004 (UTC)
Oprócz tego, że jest to bardzo powszechnie wierzone i zauważone.  Pamiętam, jak usłyszałem to ekwiwalent, gdy byłem w Prado. - 02:40, 14 grudnia 2004 (UTC)
Wtedy ktoś powinien być w stanie znaleźć przynajmniej cytat z opowiadanej anegdoty. Czy Guernica była kiedykolwiek w Prado? Na początku lat 80-tych był w załączniku do Prado, a następnie został przeniesiony do Reina Sofia, prawda?)   Gdańsk Talk 07:32, 14 grudnia 2004 (UTC)
Duh, tak, to właśnie miałem na myśli. Minęły cztery lata odkąd tam byłem.  Tak, myślę, że ktoś mógłby znaleźć źródło tego, że jest to powszechna anegdota. - 13:32, 14 grudnia 2004 (UTC)

Najbardziej konkretną wersją, jaką mogłem znaleźć, jest to, że Picasso miał to powiedzieć w 1937 roku, odpowiadając ambasadorowi Niemiec Otto Abetzowi, gdy odwiedzał studio Picassa. Istnieją wersje, w których Picasso przekazuje kartki pocztowe (czasami autografowane, nawet) Niemcom podczas wykonywania tego quipu, ale najpopularniejsza jest prawdopodobnie ta, która wykorzystuje anonimowego niemieckiego oficerę przynoszącego / oglądającego kartkę pocztową / fotografię. Oczywiście żadna z tych stron nie wymienia źródeł, ale ta ma ciekawy dodatek:
Sam Picasso prawdopodobnie przyczynił się do postrzegania przez Barra i innych, że zachowywał się dość odważnie przez całą wojnę, gdy, zaraz po wyzwoleniu, powiedział amerykańskiemu korespondentowi dla magazynu Newsweek, że w dniu, w którym niemiecki oficer armii rozpoznał szkic Guerniki przyklejony do ściany jego studia i zapytał go: "Czy to robisz?" 
Teraz opowieść pochodzi od samego Picassa i jest opowiadana dla Newsweek, co czyni tę wersję znacznie bardziej wiarygodną niż inne, ponieważ trudno jest zobaczyć, jak odpowiedź na Abetz lub grupę oficerów nie byłaby lepiej udokumentowana, podczas gdy równie trudno jest zobaczyć, jak odpowiedź na jednego anonimowego niemieckiego oficerów mogłaby być znana w ogóle. Niestety, żadna inna strona nie potwierdza szczegółów Newsweek. Wysłałem wiadomość do redaktorów Newsweek i będę Cię publikował. Jeśli ktoś mógłby sprawdzić niektóre biografie Picassa, aby sprawdzić, czy wymieniają anegdotę (i jakie źródło dają, jeśli są), to byłoby świetnie.  13:14, 2005 Kwiecień 25 (UTC)
 Możemy z pewnością przytoczyć fakt, że sam Picasso opowiedział (prawdopodobnie apokryficzną) historię. To czyni jego linię, nawet jeśli nie jest jasne, że rzeczywiście to powiedział w twierdzonych okolicznościach.   Gdańsk Talk 16:05, 26 kwietnia 2005 (UTC)
 Tak, jeśli Picasso naprawdę to powiedział. Do tej pory żadne źródła nie tworzą kopii zapasowej tej strony internetowej (lub nawet po prostu powtarzają tę wersję), więc nie jestem zbyt zainteresowany nią. W przeciwnym razie całość jest tak samo apokryficzna jak wcześniej.  · Talk 16:46, 2005 Apr 26 (UTC)
 Jeśli ktoś chce pracować w bibliotece: stare tygodnie wiadomości są dość łatwe do znalezienia.   Gdańsk Talk 06:31, 27 kwietnia 2005 (UTC)

 Z nudą? 

Zwróciłem to z kategorii:Malarstwa zawierające nagość do kategorii:Malarstwa. Oczywiste jest, że fakt, że na obrazie widoczne jest jedno nagie kobiece ludzkie piersi, jest bardzo nieznacznym faktem dotyczącym obrazu; nikt z bardzo dziwnego obsesji nie szukałby go tam. Jest to przede wszystkim praca polityczna o wojnie. Mógłbym powiedzieć, że jest to doskonały przykład, że nagość nie zawsze jest nagością, ale myślę, że wystarczy powiedzieć: