„Purgery w Armii Czerwonej”

Pod koniec lat trzydziestych XX wieku doszło do tak zwanych „czyszczeń kadry Armii Czerwonej”, które miały miejsce na tle historycznym Wielkiego Czyszczenia. Purgi miały na celu oczyszczenie Armii Czerwonej z "politycznie niezaufanego elementu", głównie wśród oficerów wyższych szczebli. To nieuchronnie dało wygodny pretekst do rozliczenia osobistych vendettas i ostatecznie doprowadziło do polowania na czarownice. Niektórzy obserwatorzy uważają, że oczyszczenia znacznie osłabiły Armię Czerwoną, ale to pozostaje gorąco omawianym tematem. Wielu komentatorów ignoruje fakt, że Armia Czerwona znacząco wzrosła w liczbie podczas szczytu oczyszczeń. W 1937 roku Armia Czerwona liczyła około 1,3 miliona, a do czerwca 1941 roku liczba ta wzrosła prawie trzykrotnie. Wymagało to szybkiego awansu młodszych oficerów, często pomimo braku doświadczenia lub szkolenia, z oczywistymi poważnymi konsekwencjami. W innym ważnym rozważaniu, pod koniec oczyszczeń, pendulum odwróciło się, przywracając i promując wielu oczyszczonych oficerów.

Niedawno odtajnione dane wskazują, że w 1937 roku, podczas kulminacji oczyszczeń, Armii Czerwonej było 114 300 oficerów, z których 11 034 cierpiało na represje i nie uzyskało rehabilitacji do 1940 roku. Jednak w 1938 roku Armia Czerwona miała 179.000 oficerów (56% więcej w porównaniu z 1937), z których kolejne 6.742 cierpiały na represje i nie uzyskały rehabilitacji do 1940 roku.

W najwyższych szczeblach Armii Czerwonej oczyszczacze usunęli 3 z 5 marszałków, 13 z 15 generałów armii, 8 z 9 admirałów, 50 z 57 generałów korpusu armii, 154 z 186 generałów dywizji, 16 z 16 komisarzy armii i 25 z 28 komisarzy korpusu armii.

a) »