Στην τετάρτη δημοτικού οι τάξεις μας τράβηξαν τροχόσπιτα έξω από το δημοτικό σχολείο. Κάθε τροχόσπιτο είχε δύο αίθουσες που χωρίζονταν από έναν τοίχο που δεν θυμάμαι. Αλλά κάθε εβδομάδα αλλάζαμε δωμάτια και είχαμε μια ώρα με τον άλλο δάσκαλο. Μια βδομάδα παρατήρησα ότι υπάρχουν τρύπες από μολύβια στο γραφείο μου. Ήμουν ένας από τους κορυφαίους μαθητές και πάντα προσπαθούσα να ευχαριστήσω τους δασκάλους μου, οπότε της είπα ότι κάποιος το έκανε αυτό στο γραφείο μου. Με έστειλαν στο γραφείο του διευθυντή και με φώναξαν για την καταστροφή της σχολικής περιουσίας και με ανάγκασαν να καθαρίσω τους διαδρόμους για μια εβδομάδα. Έκλαιγα όλη την ώρα λέγοντας σε όλους ότι μπορούσα να μην το έκανα εγώ. Εξακολουθώ να θυμώνω γι' αυτό.