»

 Info i linki 
 Przyczyna inwazji
"Celem było zrekonstruowanie krajobrazu politycznego - wypędzenie Organizacji Wyzwolenia Palestyny i zainstalowanie prawicowego przywódcy chrześcijańskiego Libanu, gotowego podpisać porozumienie pokojowe z Izraelem. Ale operacja Pokój dla Galilei zakończyła się niepowodzeniem”. 

„Izrael uruchomił operację „Pokój dla Galilei” i zaatakował Liban w 1982 roku w tym, co zostało sprzedane izraelskiemu społeczeństwu jako próbę wypchnięcia Organizacji Wyzwolenia Palestyny z północnej granicy. Sharon poszedł dalej, aby wypędzić PLO z Libanu i spróbować zainstalować tam bardziej przyjazny reżim. ... Izraelczycy zostali, a ich wysiłki na rzecz ustanowienia nowego reżimu zakończyły się katastrofą”. 

 Inwazja została zaplanowana
„Kiedy na początku czerwca 1982 roku terroryści z organizacji Abu Nidal, grupy podzielonej przez PLO, ciężko ranili izraelskiego ambasadora w Londynie podczas próby zabójstwa, Izrael wykorzystał pretekst do rozpoczęcia swojej od dawna zaplanowanej ofensywy.” 

 Inwazji sprzeciwiły się USA i ONZ:
 Zobacz „Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 509”
"6 czerwca prezydent Reagan, we Francji, aby spotkać się z szefami rządów G7 na szczycie gospodarczym w Versailles, wysłał Habiba do Izraela, aby spróbować przywrócić zawieszenie broni. Tego samego dnia Stany Zjednoczone przystąpiły do jednomyślnej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ wymagającej wycofania się Izraela z Libanu i przestrzegania zawieszenia broni na granicy przez wszystkie strony”. 

 Inne szczegóły :
15 września 1982: Ariel Sharon przybywa do Bejruta, aby osobiście kierować kampanią IDF. IDF wystrzeliwa sporadyczne pociski w Sabra i Shatila”. 

15 września 1982: Izraelski oficer dywizji wywiadowczej, dostarczając aktualną informację o sytuacji w obozach, informuje szefa sztabu: „Wydaje się, że w obozie nie ma terrorystów; obóz Sabra jest pusty”. (Raport końcowy Komisji Kahan, str. 24).

Dwaj izraelscy spadochroniarze powiedzieli korespondentowi Michaelowi Gertiemu: W czwartek wieczorem, gdy zapadła ciemność, palestyńskie kobiety z Shatili przybyły na pocztę i histerycznie powiedziały nam, że falangistki strzelały do swoich dzieci i wkładały mężczyzn do ciężarówek. Powiadomiłem o tym mojego dowódcę, ale wszystko, co powiedział, to: „Jest w porządku, nie martw się”. Powiedziałem kobietom, żeby wróciły do domu. Jednak wiele kobiet, a także całe rodziny, uciekło z obozów na północ. Wróciłem i powtarzałem mój raport raz po raz. Jednak za każdym razem odpowiedź była taka sama: „W porządku."...Można było powstrzymać masakrę w Szatylie, nawet w czwartek; gdyby oni działali na podstawie tego, co zgłosiliśmy naszemu dowódcy. (Ha’aretz, 23 września 1982 r.)

 05:25, 2004 Dec 3 (UTC) »