Γιατί είναι τόσο δύσκολο να σκεφτείς ότι ο μοναχισμός είναι λάθος; 

Αν ακόμη και αποδεχτούμε αυτή την υπερ-διττή δήλωση ότι "το μόνο πράγμα που ξέρω ότι υπάρχει είναι το μυαλό μου"[1], και ακόμη περισσότερο, την αποδοχή (τυφλά) σύλληψη του "Όλος ο κόσμος μπορεί να είναι η ψευδαίσθησή μου," και τότε συνειδητοποιώντας ότι δεν είναι όλος ο κόσμος ελέγχεται άμεσα από εσάς νομίζετε ότι υπάρχει "BUM." Αλλά σταμάτα, δεν μπορείς να ξέρεις αν υπάρχει "BUM." Τότε, ο μοναχικός λέει ότι "ο κόσμος είναι η ψευδαίσθησή μου," αλλά πώς μπορεί κανείς να ξέρει αν η ψευδαίσθηση υπάρχει; Αν δηλώσουμε, ότι το μόνο πράγμα που είναι αναπόφευκτο είναι το μυαλό σας, δεν μπορείτε να πάτε στη συνέχεια, δηλώνοντας κάτι άλλο υπάρχει, όπως ακόμη και έργα αυτού του μυαλού. Εάν δηλώσετε [1], δεν ζείτε σε τίποτα, αλλά πώς μέρη του τίποτα δεν μπορεί να είναι διαφορετικά μεταξύ τους;
Αλλά αφού παίρνετε "Το μόνο πράγμα που ξέρω ότι υπάρχει είναι η δήλωση του μυαλού μου," και "νομίζω, ως εκ τούτου, είμαι" συμπέρασμα μπορώ να κάνω τέσσερις ερωτήσεις:
- Γιατί αν σκέφτομαι, τότε είμαι;
-Γιατί αναφέρεται ότι σκέφτομαι;
-Γιατί ξέρω ότι υπάρχει το μυαλό μου;
-Γιατί ξέρω ότι το μυαλό μου υπάρχει;
που μπορούν να συνοψιστούν με:
Γιατί το μυαλό μου υποτίθεται ότι είναι το μόνο πράγμα που υπάρχει;
- Γιατί ξέρω μόνο ένα πράγμα υπάρχει;
Γιατί το μυαλό μου είναι το μόνο που υπάρχει; κ.λπ.
Όπως μπορείτε να δείτε, ο μοναχισμός δεν είναι σε θέση να απαντήσει σε κανένα από αυτά, καθώς ανησυχεί μόνο για αυτές τις δηλώσεις και τα συμπεράσματά τους.  82.209.225.33