William M. Connolley sprzeciwia się samemu sobie 

Kopiuję to z sekcji wyżej na tej samej stronie. Rozmowa w Głogowie 

 19:51:33, 2005-07-31 (UTC)
A teraz – do wyjaśnienia. Efekt Corioli jest siłą zmieniającą współrzędne (a więc niesie intrygujące podobieństwa z grawitacją, czy to oznacza coś, czy nie jest niejasne). Kiedy przechodzimy z jednego systemu współrzędnych do systemu, który obraca się w stosunku do pierwszego, równania ruchu dla cząsteczki nabierają dodatkowego terminu: terminu coriolis (i innego drugiego porządku w omega, ale to zaniedbamy). Tak więc: jeśli chcesz sformułować równania ruchu dla powietrza na powierzchni ziemi, naturalne jest, aby to zrobić w systemie współrzędnych stacjonarnych wrt powierzchni ziemi: w tym przypadku, kończy się siłą coriolis. Możesz, jeśli chcesz, napisać równania w systemie, który nie obraca się wzdłuż gwiazd stałych (być może ignorując obroty Ziemi wokół Słońca). W tym systemie nie będzie efektu corioli, a zatem nie będzie siły corioli. Jednak byłaby bardzo szybko poruszająca się dolna granica, a to byłoby głęboko niewygodne. Ponieważ termin coriolis jest łatwy do włączenia, nie ma specjalnego powodu, aby to zrobić. Ale... to tylko system współrzędnych, w którym zdecydujesz się napisać swoje równania. Nie ma to żadnego wpływu na fizykę, a cyklony nadal krążą, niezależnie od tego, w jakim systemie je opisujesz.

Efekt Corioli nie jest fizyką: jest kinematyką.  19:51:33, 2005-07-31 (UTC)
[koniec sekcji kopii]

William M. Connolley jednocześnie mówi, że efekt corioli jest fizyką, a nie jest.

Artykuł na temat efektu Coriolis powinien wyjaśnić następujące:
Jeśli (hipotetycznie mówiąc) na planecie nieotwierającej się powstałaby strefa niskiego ciśnienia, to powietrze płynęłoby w kierunku strefy niskiego ciśnienia, a gradient ciśnienia byłby bardzo szybko wyrównany.

Ale to nie jest to, co dzieje się na Ziemi. Na Ziemi powietrze zaczyna płynąć wokół obszaru niskiego ciśnienia, zaskakująco, ma silną tendencję do przepływu prostopadły do gradientu ciśnienia i może potrwać tygodnie, zanim obszar niskiego ciśnienia zostanie ponownie wyrównany Więc musi istnieć mechanizm fizyczny, który wykonuje restrukturyzację kierunku przepływu wiatru.  

Ogólna transformacja współrzędnych przekształca cały obraz w jednym ruchu, jeśli zastosujesz transformaton współrzędnych do obracającego się systemu współrzędnych na, powiedzmy, dużej siatce, to siatka obróci się jako całość, a cały obraz pozostanie w stałej formie.

To nie jest to, co dzieje się w atmosferze! Jeśli opuścisz wiele balonów pogodowych w obszarze tworzenia się strefy niskiego ciśnienia, to z czasem pozycje balonów w okrągłych wiatrów zostaną dokładnie zmieszane. Bardziej centralne części systemu obracają się szybciej.

William mówi, że efekt corioli należy rozumieć jako czysto kosmetyczną zmianę: transformację współrzędnych, która nie zmienia fizyki, która ma miejsce. 

Ale Willam wierzy również w to, co następuje:
z: http://en.wikipedia.org/wiki/Użytkownik:William_M._Connolley/Coriolis_effect
Siła Coriolis odgrywa silną rolę w wzorcach pogodowych, gdzie wpływa na przeważające wiatry i obroty burz, a także w kierunku prądu oceanicznego. Powyżej warstwy granicznej atmosfery tarcie odgrywa stosunkowo niewielką rolę, ponieważ części powietrza poruszają się głównie równolegle ze sobą. Tutaj istnieje przybliżona równowaga między siłą gradientu ciśnienia a siłą Corioli, powodując, że wiatr geostroficzny, który jest wiatrem wywołanym tylko przez te dwie siły, wieje wzdłuż izobarów (wzdłuż linii stałej wysokości geopotencjalnej, aby być dokładnym). Tak więc system niskiego ciśnienia na półkuli północnej obraca się w kierunku przeciwległym, podczas gdy systemy wysokiego ciśnienia na półkuli północnej lub cyklony na półkuli południowej obracają się w kierunku zegara, zgodnie z prawem Buys-Ballota.

Dlatego rozumiem, że istnieją dwa konteksty, które obie nazywane są „efektem Coriolisa”. 
Jeden kontekst dotyczy mechanizmów fizycznych, drugi dotyczy transformacji współrzędnych. 
 Rozmowa w Głogowie