To pytanie jest najlepiej podnoszone na forach wsparcia NoScript. Mogę jednak wspomnieć o kilku różnicach:
 CSP jest po stronie serwera (muszą być skonfigurowane na każdym serwerze, wysyła raporty do serwera), podczas gdy ABE jest po stronie klienta (konfigurowane w przeglądarce, wyniki logów w konsoli błędu).
 CSP po prostu pozwala lub blokuje zawartość, podczas gdy ABE może podjąć inne działania, takie jak usunięcie uwierzytelnienia.
 CSP został zaprojektowany przede wszystkim, aby zatrzymać cross-site scripting i inne zastrzyki, podczas gdy ABE został zaprojektowany przede wszystkim, aby zatrzymać cross-site żądania fałszowania (ale może pokonać XSS / zastrzyki również).
 CSP pozwala na karty dzikie, ABE pozwala na karty dzikie lub regularne wyrażenia.
 CSP określa tylko nazwy hostów, ABE może określić pełne adresy, w tym protokół i ścieżkę.
 ABE zna adresy intranet vs internet i może kontrolować ruch między nimi (w rzeczywistości robi to domyślnie).
 CSP nie próbuje kontrolować żądań pochodzących z kodów uprzywilejowanych, takich jak rozszerzenia przeglądarki. ABE może, chociaż zawsze jest to możliwe dla uprzywilejowanego kodu, aby pokonać to, więc nie można polegać na ochronie przed złośliwymi dodatkami.
 ABE może rozróżniać różne typy włączeń obiektów i różne metody HTTP.
 Mogą one działać niezależnie; jeśli coś zostanie zablokowane, zostanie zablokowane.
 Nie znam żadnych wskaźników na temat tego, jak szeroko CSP jest wdrażany, ani nie mam pojęcia, ilu użytkowników NoScript potrzebuje czasu na skonfigurowanie ABE (co nie robi wiele poza pudełkiem).