Ελευθέρωσον με, Κύριε, από του κακού ανθρώπου· σώσον με από του άδου. Που επινοησαν ανομιες εν ταις καρδιαις αυτων ολην την ημεραν εσχεδισαν μαχας. Ακονισαν τας γλωσσας αυτων ως οφις το δηλητηριον των σαπιων ειναι υπο τα χειλη αυτων. Φύλαξέ με, Κύριε, από της χειρός των ασεβών· και από των άδικων ελευθέρωσέ με. Που μου έκαναν πρόταση να αντικαταστήσω τα βήματά μου. 

Οι περήφανοι μου έκρυψαν ένα δίχτυ. Και εξηπλωσαν σχοινια δια παγιδας εθεσαν εις εμε προσκομμα παρα την οδον. Ειπα προς τον Κυριον Συ εισαι ο Θεος μου ακουσε, Κυριε, φωνη της δεησεως μου. Κυριε, Κυριε, η δυναμις της σωτηριας μου επισκισας την κεφαλην μου εν ημερα μαχης. Μη με αφήσεις, Κύριε, από την επιθυμία μου προς τους ασεβείς· συνωμότησαν εναντίον μου· μη με εγκαταλείψεις, για να μη θριαμβεύσουν. Η κεφαλη αυτων με περικυκλωνει ο κοπος των χειλεων αυτων θελει συντριψει αυτους. 

Και θελουσιν πεσει επ' αυτους ανθρακα καυοντες, θελεις ριψει αυτους εις το πυρ εν ταις δυστυχειαις δεν θελουσιν δυνηθη να σταθωσι. Ο ανθρωπος ο πληρης γλωσσας δεν θελει στερεωθη επι της γης κακον θελει πιασει τον αδικον εις αφανισμον. Ξέρω ότι ο Κύριος θα αποδώσει δικαιοσύνη στους άπορους, και θα εκδικηθεί τους φτωχούς. Αλλ' οι δικαιοι θελουσιν δοξασει το ονομα σου και οι ευθεις θελουσι κατοικησει μετα του προσωπου σου. 

Εκλαυσα προς τον Κυριον, ακουσε με, ακουσε την φωνην μου, οταν εκλαυσω προς σε. Ας οδηγηθη η προσευχη μου ως θυμιαμα ενωπιον σου η υψωσις των χειρων μου, ως θυσιαν εσπερας. Βάλε ένα ρολόι, Κύριε, μπροστά στο στόμα μου και μια πόρτα γύρω από τα χείλη μου. Μη στρέφης την καρδίαν μου εις κακούς λόγους, δια να δικαιολογήσαι εις τας αμαρτίας. Με τους ανθρωπους τους εργαζομενους την ανομιαν και δεν θελω επικοινωνησει με τους εκλεκτους αυτων. Ο δικαιος θελει με διορθωσει εν ελεος και θελει με ελεγχει αλλα το ελαιον του αμαρτωλου δεν θελει παχυνει την κεφαλην μου. Διότι και η προσευχή μου θέλει είσθαι κατά των ευαρεστουμένων αυτών· οι κριταί αυτών έπεσον επί την πέτραν κατέβησαν. Και θελουσιν ακουσει τους λογους μου, διοτι υπερισχυσαν ως οταν το παχος της γης συντριφθη επι της γης τα οστα ημων διασκορπισθησαν δια της πλαγιας της κολασης. Αλλα προς σε, Κυριε, Κυριε, ειναι οι οφθαλμοι μου εν σοι εθεσα την πεποιθησιν μου, μη αφαιρεσης την ψυχην μου. φυλαξον με απο της παγιδος, την οποιαν εθεσαν εις εμε και απο των προσκομματιων των εργαζοντων την ανομιαν. Ο ασεβης θελει πεσει εν τω δικτυω αυτου ειμαι μονος μου εωσου παρελθω. 

Ακουσον, Κυριε, την προσευχην μου, ακουσον την δεησιν μου εν τη αληθεια σου, ακουσον με εν τη κρισει σου. και μη κριθης μετα του δουλου σου διοτι ενωπιον σου ουδεις ζων θελει δικαιωθη. Διοτι ο εχθρος κατεδιωξε την ψυχην μου κατεβιβασεν την ζωην μου εις την γην. Με έκανε να κατοικήσω στο σκοτάδι σαν εκείνους που πέθαναν από παλιά· και το πνεύμα μου είναι σε στενοχώρια μέσα μου· η καρδιά μου μέσα μου είναι ταραγμένη. Θυμήθηκα τις παλιές ημέρες, στοχαζόμουν όλα τα έργα σου· στοχαζόμουν τα έργα των χεριών σου. 

Εκτεινα τας χειρας μου προς σε η ψυχη μου ειναι ως γη μη υδωρ εις σε. Άκουσέ με γρήγορα, Κύριε. Το πνεύμα μου λιποθύμησε. Μη αποστρεψεις το προσωπον σου απ' εμου, μηποτε μοιασω προς τους καταβαινοντας εις τον λακκον. Κάνε με να ακούσω το έλεός σου το πρωί, γιατί σε σένα ήλπιζα. Κάμετε γνωστόν εις εμέ την οδόν, εις την οποίαν θέλω περιπατήσει· διότι ύψωσα την ψυχήν μου προς σε. Ελευθέρωσέ με από τους εχθρούς μου, Κύριε, σε σένα έχω φύγει· δίδαξέ με να κάνω το θέλημά σου, γιατί είσαι ο Θεός μου. Το καλό σου πνεύμα θα με οδηγήσει στη σωστή γη. 

Για χάρη του ονόματός σου, Κύριε, θα με κάνεις να προσευχηθώ στη δικαιοσύνη σου. Θα βγάλεις την ψυχή μου από θλίψη και στο έλεός σου θα καταστρέψεις τους εχθρούς μου. Και θελεις εκκοψει παντας τους βασανιζοντας την ψυχην μου διοτι εγω ειμαι δουλος σου. 

Μακάριος ο Κύριος ο Θεός μου, ο διδάσκων τας χείρας μου να πολεμώ, και τα δάχτυλά μου εις πόλεμον. το ελεος μου και το καταφυγιον μου την υποστηριξιν μου και τον ελευθερον μου τον προστάτη μου και ηλπισα επ' αυτον τον υποταγοντα τον λαον μου υποκατω μου. Κύριε, τι είναι ο άνθρωπος, που του έγινες γνωστός; η τον υιον του ανθρωπου, δια να θεωρης αυτον; Ο άνθρωπος μοιάζει με ματαιοδοξία: οι μέρες του περνούν σαν σκιά. Κύριε, σκύψε τους ουρανούς σου και κατέβα, άγγιξε τα βουνά και θα καπνίσουν. 

Στείλε αστραπή, και θα τα σκορπίσεις· ρίξε τα βέλη σου, και θα τα ταράξεις. Βάλε το χέρι σου από ψηλά, βγάλε με έξω, και ελευθέρωσέ με από πολλά νερά· από το χέρι των ξένων παιδιών· των οποίων το στόμα μίλησε ματαιότητα· και η δεξιά τους είναι η δεξιά της ανομίας. Για σένα, Θεέ, θα τραγουδήσω ένα νέο άρθρο: πάνω στο ψαλτήριο και ένα όργανο δέκα χορδών θα ψάλλω αίνους σε σένα. οστις διδει σωσιν εις τους βασιλεις, οστις ελυτρωσε τον δουλον σου Δαβιδ απο της μοχθηρου μαχαιρας 

Ελευθερώστε με, και σώστε με από το χέρι των ξένων παιδιών, των οποίων το στόμα μίλησε ματαιοδοξία· και η δεξιά τους είναι δεξιά της ανομίας· των οποίων οι γιοι είναι σαν νέα φυτά στη νεότητά τους· οι θυγατέρες τους στολισμένες, στολισμένες