Οπότε πήρα το βιβλίο μου με το Κιόγκεν στη βιβλιοθήκη και φαίνεται ότι ο συγγραφέας το μισεί όταν οι άνθρωποι δεν παίρνουν το Κιόγκεν στα σοβαρά σε σύγκριση με το Νόα. Μου αρέσει πολύ το βιβλίο. Πήρε δύο σύντομες εισαγωγές και στη συνέχεια ένα μάτσο σύντομες σελίδες και μισές ιστορίες που είναι όλα μοναδικά και κατά κάποιο τρόπο έχουν μια ζωή leason στο πλάι.