"Καθώς τελείωσε ο κινέζικος εμφύλιος πόλεμος, το κομμουνιστικό κόμμα ανέλαβε τον έλεγχο της ηπειρωτικής Κίνας και ίδρυσε τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας την 1η Οκτωβρίου 1949. Η Kuomintang (και η Δημοκρατία της Κίνας) υποχώρησαν στην Ταϊβάν. 
Αν και οι μάχες, συμπεριλαμβανομένης της εισβολής αρκετών παραλιακών νησιών από τους Κομμουνιστές (με τις δύο επιτυχίες και τις αποτυχίες), οι βομβαρδισμοί της Σαγκάης και άλλων παράκτιων πόλεων από τη Δημοκρατία της Κίνας Air Force, καθώς και μια αντάρτικη εκστρατεία που διεξάγεται από τις εναπομείναντες δυνάμεις της Κουομιντάνγκ στη νοτιοδυτική Κίνα, θα συνεχιστούν για τα επόμενα χρόνια, την εποχή του Κορεάτικου Πολέμου, οι γραμμές ελέγχου τραβήχτηκαν απότομα: η Κομμουνιστική Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας κυβέρνηση στο Πεκίνο έλεγχε το μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Κίνας, ενώ η κυβέρνηση Κουομιντάνγκ, τώρα στην Ταϊπέι, έλεγχε το νησί της Ταϊβάν, μερικά γύρω νησιά, και ορισμένα νησιά έξω από τις ακτές της Fujian. Αυτός ο μπαγιάτικος σύντροφος επιβλήθηκε με τη βοήθεια της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία, μετά την έναρξη του Κορεάτικου Πολέμου, άλλαξε από μια πολιτική εγκατάλειψης του καθεστώτος Κουομιντάνγκ του Τσιάνγκ Κάι-Σεκ στους Κομμουνιστές, στην προστασία της Ταϊβάν από εισβολή από την ηπειρωτική χώρα, στην Πρώτη Κρίση των Στενών της Ταϊβάν.
Μέχρι τη δεκαετία του 1990, και οι δύο κυβερνήσεις ισχυρίστηκαν ότι είναι η μόνη νόμιμη κυβέρνηση της Κίνας. Με τις μάχες να τελειώνουν σε μεγάλο βαθμό, το κύριο πεδίο μάχης έγινε διπλωματικό. Πριν από τη δεκαετία του 1970, λίγες ξένες κυβερνήσεις αναγνώρισαν τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Οι πρώτες κυβερνήσεις που την αναγνώρισαν ως κυβέρνηση της Κίνας ήταν οι χώρες του σοβιετικού μπλοκ, τα μέλη του αδέσμευτου κινήματος και το Ηνωμένο Βασίλειο (1950). Ο καταλύτης για την αλλαγή ήρθε το 1971, όταν η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών απέβαλλε τους εκπροσώπους του Chiang Kai-shek αρνούμενος να αναγνωρίσουν τις διαπιστεύσεις τους ως εκπροσώπους της Κίνας. Η αναγνώριση για τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας σύντομα ακολούθησε από τις περισσότερες άλλες κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Δημοκρατία της Κίνας συνέχισε να ολοκληρώνει με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας για να αναγνωριστεί ως νόμιμη κυβέρνηση της Κίνας.
Από τη δεκαετία του 1990, ωστόσο, ένα αυξανόμενο κίνημα για την επίσημη αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Ταϊβάν έχει καταστήσει το πολιτικό καθεστώς της Ταϊβάν κυρίαρχο ζήτημα, αντικαθιστώντας τη συζήτηση σχετικά με τη νόμιμη κυβέρνηση της Κίνας. Μια σημαντική γνώμη στην Ταϊβάν είναι ότι η Δημοκρατία της Κίνας και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας είναι και οι δύο κυρίαρχες, σχηματίζοντας έτσι "δύο Κινεζικές"," ή "μια Κίνα, μία Ταϊβάν "." Η τωρινή διοίκηση της Δημοκρατίας της Κίνας πρόεδρος Chen Shui-bian υποστηρίζει αυτή τη θεωρία, και ως εκ τούτου έχει εγκαταλείψει σε μεγάλο βαθμό την εκστρατεία για τη Δημοκρατία της Κίνας να αναγνωριστεί ως η μόνη νόμιμη κυβέρνηση της Κίνας. Απεναντίας, αποτελεί εκστρατεία για τη Δημοκρατία της Κίνας να ενταχθεί στα Ηνωμένα Έθνη ως εκπρόσωπος της αποτελεσματικής επικράτειάς της - της Ταϊβάν και των γειτονικών νησιών - μόνο.
"