Myślę tak samo o drzewach, jak, * cały czas. To tak, jakby te nasiona wiedziały, czym powinny być, gdy dorosną. To jest szalone. Podobnie jest z kwiatami, ludźmi i śmieciami. Kwestionujemy naszą egzystencję przez cały czas, ale człowiek, stajemy się tym, kim powinniśmy być!