Κάποιες πηγές του Στάρτσεβιτς στην πολεμική του Επανάσταση Μεγαλύτερη Σερβική ιδεολογία

Αρχαία ιστοριογραφία:
http://en.wikisource.org/wiki/De_Administrado_Imperio

Στους Κροάτες
................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

Αλλά οι Κροάτες τότε κατοικούσαν πέρα από τη Βαυαρία, όπου βρίσκονται τώρα οι Μπελοκρουάτες. Από αυτούς χωρίστηκε μια οικογένεια πέντε αδελφών, Κλούκα και Λόμπελος και Κοσέντζης και Μούτσλο και Χρομπάτος, και δύο αδερφές, Τούγκα και Μπούγκα, που ήρθαν μαζί με τον λαό τους στη Δαλματία και βρήκαν τους Αβάρους στην κατοχή της γης. Αφού είχαν πολεμήσει ο ένας τον άλλον για κάποια βέλα, οι Κροάτες υπερίσχυσαν και σκότωσαν μερικούς από τους Άβαρους και οι υπόλοιποι αναγκάστηκαν να υποταχθούν σε αυτούς. Και έτσι από εκείνη την εποχή αυτή η γη καταλήφθηκε από τους Κροάτες, και υπάρχουν ακόμα στην Κροατία μερικοί που είναι από Avar κάθοδο και αναγνωρίζονται ως Avars. Οι υπόλοιποι Κροάτες έμειναν εναντίον της Φραγκίας, και τώρα ονομάζονται Βελοκροάτες, δηλαδή λευκοί Κροάτες, και έχουν τον δικό τους πρίγκιπα· υπόκεινται στον Όθωνα, τον μεγάλο βασιλιά της Φραγκίας, ή Σαξωνίας, και είναι αβάφτιστοι, και διαπαντρεύονται και είναι φιλικοί με τους Τούρκους. Από τους Κροάτες που ήρθαν στη Δαλματία ένα μέρος χωρίστηκε και κατέλαβε τον εαυτό τους από το Ιλλυρικό και την Παννονία· είχαν επίσης έναν κυρίαρχο πρίγκιπα, ο οποίος συνήθιζε να διατηρεί φιλική επαφή, αν και μόνο μέσω απεσταλμένων, με τον πρίγκιπα της Κροατίας. Για αρκετά χρόνια οι Κροάτες της Δαλματίας επίσης υπόκειντο στους Φράγκους, όπως ήταν προηγουμένως στη χώρα τους, αλλά οι Φράγκοι τους μεταχειρίζονταν με τόση κτηνωδία που συνήθιζαν να δολοφονούν τα Κροατικά βρέφη στο στήθος και να τα ρίχνουν στα σκυλιά. Οι Κροάτες, ανίκανοι να υπομείνουν τέτοια μεταχείριση από τους Φράγκους, εξεγέρθηκαν από αυτούς και σκότωσαν εκείνους που είχαν για τους άρχοντες. Σε αυτό, ένας μεγάλος στρατός από τη Φραγκία προέλασε εναντίον τους, και αφού είχαν πολεμήσει ο ένας τον άλλον για επτά χρόνια, επιτέλους οι Κροάτες κατάφεραν να υπερισχύσουν και να καταστρέψουν όλους τους Φράγκους με τον αρχηγό τους, ο οποίος ονομαζόταν Κοτζηλής. Από τότε παρέμειναν ανεξάρτητοι και αυτόνομοι,...
.......
Αυτοί οι βαφτισμένοι Κροάτες δεν θα πολεμήσουν ξένες χώρες εκτός των συνόρων τους, γιατί έλαβαν ένα είδος κοσμικής απάντησης και υπόσχεσης από τον πάπα της Ρώμης, ο οποίος στον καιρό του Ηρακλείου, αυτοκράτορα των Ρωμαίων, έστειλε ιερείς και τους βάφτισε. Διότι μετά το βάπτισμά τους οι Κροάτες έκαναν μια διαθήκη, επιβεβαιώθηκαν με τα ίδια τους τα χέρια και με όρκους βέβαιοι και δεσμευτικοί στο όνομα του Αγίου Πέτρου του αποστόλου, ότι ποτέ δεν θα πήγαιναν σε μια ξένη χώρα και θα έκαναν πόλεμο σε αυτήν, αλλά μάλλον θα ζούσαν ειρηνικά με όλους όσους ήταν πρόθυμοι να το κάνουν αυτό; και έλαβαν από τον ίδιο πάπα της Ρώμης μια ευλογία για το σκοπό αυτό, ότι αν κάποιος από τους ειδωλολάτρες θα έπρεπε να έρθει εναντίον της χώρας των ίδιων αυτών Κροατών και να φέρει πόλεμο σε αυτήν, τότε θα μπορούσε ο Θεός των Κροατών να πολεμήσει για τους Κροάτες και να τους προστατεύσει, και ο Πέτρος ο μαθητής του Χριστού να τους δώσει νίκες.
................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Ξανά, ο Συμεών έστειλε έναν άλλο στρατό εναντίον του πρίγκιπα Ζαχαρία, υπό τον Κνίνο και τον Χίμνικο και τον Ιτζμποκλία, και μαζί με αυτούς έστειλε και τον Τζεέσλαβ. Τότε ο Ζαχαρίας τρόμαξε και έφυγε στην Κροατία, και οι Βούλγαροι έστειλαν ένα μήνυμα στους "ζουπανούς" ότι έπρεπε να έρθουν σε αυτούς και να λάβουν τον Τζεέσλαβ για τον πρίγκιπα τους· και, αφού τους ξεγέλασαν με έναν όρκο και τους έβγαλαν έξω μέχρι το πρώτο χωριό, αμέσως τους έδεσαν, και μπήκαν στη Σερβία και πήραν μαζί τους ολόκληρο τον λαό, τόσο γέροι όσο και νέοι, και τους μετέφεραν στη Βουλγαρία, αν και λίγοι δραπέτευσαν και μπήκαν στην Κροατία· και η χώρα έμεινε εγκαταλελειμμένη. Εκείνη την εποχή, αυτοί οι ίδιοι Βούλγαροι υπό τον Αλογομποτούρ μπήκαν στην Κροατία για να κάνουν πόλεμο, και εκεί σκοτώθηκαν όλοι από τους Κροάτες.

Για τους Σέρβους
................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

Αλλά όταν δύο αδελφοί διαδέχτηκαν τον πατέρα τους στην κυριαρχία της Σερβίας, ο ένας από αυτούς, παίρνοντας μια θέση του λαού, διεκδικούσε την προστασία του Ηρακλείου, του αυτοκράτορα των Ρωμαίων, και του τον έλαβε ο ίδιος αυτοκράτορας Ηράκλειος και του έδωσε μια θέση στην επαρχία της Θεσσαλονίκης για να εγκατασταθεί, δηλαδή της Σερβίας, η οποία από εκείνη την εποχή απέκτησε αυτό το δόγμα. "Serbs" στη γλώσσα των Ρωμαίων είναι η λέξη για τους "σκλάβους," από όπου η συνομιλία "σέρβουλα" για τα μηριαία παπούτσια, και "tzerboulianoi" για εκείνους που φορούν φτηνά, πρόχειρα καλύμματα ποδιών. Αυτό το όνομα απέκτησαν οι Σέρβοι από το να είναι σκλάβοι του αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Τώρα, μετά από λίγο καιρό αυτοί οι ίδιοι Σέρβοι αποφάσισαν να αναχωρήσουν στα σπίτια τους, και ο αυτοκράτορας τους έστειλε μακριά. Αλλά όταν διέσχισαν τον ποταμό Δούναβη, άλλαξαν γνώμη και έστειλαν αίτημα στον αυτοκράτορα Ηράκλειο, μέσω του στρατιωτικού κυβερνήτη που κυβερνούσε τότε το Βελιγράδι, ότι θα τους έδινε άλλη γη για να εγκατασταθούν. Και δεδομένου ότι αυτό που είναι τώρα η Σερβία και η Παγανία και η λεγόμενη χώρα των Ζακλούμι και Τερμπουνιά και η χώρα των Καναλιτών ήταν κάτω από την κυριαρχία του αυτοκράτορα των Ρωμαίων, και δεδομένου ότι αυτές οι χώρες είχαν ερημωθεί από τους Αβάρ (γιατί είχαν εκλείψει)