Dokładnie tak! To jest to, co ciągle mówisz... bo jesteś cholernie opóźniony, który jest zdenerwowany, że nie odpowiedziałem na twoje pytanie w twoim uprzednim pojęciu, w jaki sposób powinienem na to odpowiedzieć... więc kontynuujesz mrowienie w ustach, próbując udowodnić... „Nie! Tak naprawdę! Ja jestem mądry. Ja się nie spóźnię!”