Ήμουν πρόσφατα στο νοσοκομείο, και έπρεπε να ελέγχω το σάκχαρο στο αίμα μου κάθε δύο ώρες. Αυτό σήμαινε ότι οι νοσοκόμες έπρεπε να με ξυπνήσουν στη μέση της νύχτας για να τρυπήσουν το δάχτυλό μου. Οι περισσότερες νοσοκόμες ήταν πολύ ευγενικές γι'αυτό, έτσι δεν ήταν μια τεράστια συμφωνία. Αλλά ένα βράδυ, μετά από μια αλλαγή βάρδιας, μια νοσοκόμα που δεν είχα γνωρίσει ποτέ πριν ήρθε να πάρει το αίμα μου. Ήταν μια γριά κυρία που έμοιαζε να έχει ρωσική καταγωγή. Μπήκε στο δωμάτιό μου, έσκυψε πάνω από το κρεβάτι, και με μια παχιά ρωσική προφορά είπε, "Παίρνω αίμα τώρα." Ξύπνησα με αυτές τις λέξεις, τρομοκρατημένη. Αλλά ήταν πολύ καλή, εκτός από το να είναι τρομακτική σαν την κόλαση.