Την 1η Απριλίου 2008 δύο τύποι που δούλευαν στο ίδιο γραφείο με μένα αντικατέστησαν όλο τον καφέ με ντεκαφεϊνέ όλη μέρα. Ένιωσα απαίσια και δεν ήξερα γιατί. Πήρα λίγη ασπιρίνη για τον πόνο στο κεφάλι, αλλά ακόμα ένιωσα απαίσια. Φώναξα σε ανθρώπους συμπεριλαμβανομένης της συζύγου μου (τώρα πρώην συζύγου) και των παιδιών. Ήταν απλά μια φρικτή μέρα και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί. Ελπίζω να είναι η τελευταία μου μέρα χωρίς καφέ μέχρι να πεθάνω.