Θεέ μου, κύριε Τόμλιν. Πρέπει να παραδεχτώ, κρυφά ήλπιζα ότι θα μου έλεγες ότι μια περίληψη σαν αυτή στο Styles θα ήταν αρκετή, αφού είναι ένα σημαντικά λιγότερο τρομακτικό έργο από μια πλήρη περίληψη. Αλίμονο, είσαι της σχολής περιλήψεων της σκέψης σε σχέση με τις περιλήψεις της σχεδίας. Για να είμαι ειλικρινής, λοιπόν, οφείλω να παραδεχτώ ότι ενώ δεν μου αρέσει να γράφω synopes, μου αρέσει να τις διαβάζω! Οπότε, υποθέτω ότι είμαι και εγώ στο στρατόπεδο περιλήψεων. Χμμ... τώρα τι; Με θολώνει το γεγονός ότι η περίληψη του τεμαχίου στο The Big Four είναι ημιτελής και αν καταλαβαίνω ότι το πρότυπο είναι για λίγο καιρό. Αλλά δεν θέλω να γράψουμε το αντίστοιχο του Coles Notes. Χμμ... ίσως μεταξύ μας, μπορούμε να το μαχαιρώσουμε. Έχω ένα άλλο άρθρο που έχω αφήσει στην άκρη στο οποίο πρέπει να επιστρέψω, αλλά δεδομένου ότι νομίζω ότι σχεδόν κανένας άλλος στη Βικιπαίδεια δεν ξέρει καν ότι υπάρχει, μπορώ να το αφήσω λίγο περισσότερο. Υποθέτω ότι ο μόνος τρόπος για να το αντιμετωπίσουμε αυτό θα ήταν το κεφάλαιο προς το κεφάλαιο. Πιστεύεις ότι οι υποκεφαλίδες του κεφαλαίου θα ήταν υπερβολικό; Επίσης, υπάρχουν άλλες συμβουλές για το γράψιμο των συνόψεων; Το πρόβλημά μου είναι ότι είμαι ένας απείρως καλύτερος συγγραφέας από έναν συγγραφέα. Ανυπομονώ να ακούσω νέα σου. Παρακαλώ απαντήστε εδώ καθώς παρακολουθώ τη σελίδα ομιλίας σας. Τσάο προς το παρόν! Ας το κάνουμε αυτό.