Kilka miesięcy temu jeden z moich przyjaciół, który jest weteranem i ma PTSD, był w naprawdę ciemnym miejscu. Spędziłem kilka nocy mówiąc mu, że życie jest warte życia. Miał kilka naprawdę złych złamań i byłem w stanie wezwać go do hospitalizacji i ostatecznie umieścić w programie psychiatrycznym w szpitalu. Dużo się martwiłem, czy zadzwoniłem właściwie, czy nie. Teraz nauczył się wielu naprawdę świetnych strategii radzenia sobie i jest w znacznie lepszym miejscu. Jest szczęśliwy i podziękował mi za to, że pomógł mu udać się do szpitala i uzyskać regularnego terapeuty. Teraz robi to naprawdę dobrze i wierzy w lepszą przyszłość. To mnie naprawdę rozgrzewa, wiedząc, że zrobiłem właściwą rzecz w strasznej sytuacji dla mojego przyjaciela i że jest lepiej i szczęśliwiej. I że tam ma nadzieję wrócić nawet z najciemniejszych plam. Powodzenia, jestem tutaj, jeśli chcesz porozmawiać.