Podpisanie bomby atomowej
Istnieją dobre powody, aby twierdzić, że katastrofalne wydarzenie bombardowania atomowego Japonii, oznacza zmianę do tego, co tutaj nazywamy współczesnym w odniesieniu do sztuki, jak określono na stronie treści 27 października 2010, lub 19 Dhu al-Qidah 1431, lub 19 Heshavan 5771. Butoh można zatem uznać za epitet sztuki współczesnej. Oprócz tego jest to problematyczna definicja z kilku powodów. Po pierwsze. Sztuka artystów pracujących przed II wojną światową, podczas i po niej niekoniecznie może być zdefiniowana jako bardziej lub mniej współczesna ze względu na ten czas. Sztuka współczesna istniała wyraźnie również przed II wojną światową, ponieważ etykieta ta - współczesna - została wyrażona jako znak jakości, odnoszący się szczególnie do modernizmu, przez sztukę noszącą idealny wezwanie, od artysty lub jego geniuszu, czyniąc rodzaj złożonego wyrażenia tego, co w takim przypadku należy ocenić lub uznać za ducha czasu, odzwierciedlając lub w dialogu ze światem współczesnym, w przypadku procesu tworzenia sztuki, w tym jego publikacji lub prezentacji. Innym tricksterem jest dla mnie to, że pojęcie współczesności musi być również rozpatrywane w odniesieniu do sztuki, która specyficznie odnosi się do współczesności, gdy porusza się w czasie. To absurd jako Norweg nie uważać Henrika Ibsena za twórcę sztuki współczesnej. Jego dzieła wyróżniają się występami współczesnymi i historycznymi. Szczerze wierzę, że Henrik Ibsen zamierzał stworzyć dramat, który również miał zostać przekształcony, lub mogę powiedzieć, przewieziony przez rozwój czasu. Retrospektywny styl jego współczesnych sztuk jest przynajmniej silnym wskaźnikiem, że jego sztuki niekoniecznie powinny pozostać w zgodzie z XIX wieku. Myślę, że można znaleźć wiele innych powodów, dla których można wyróżnić taką definicję sztuki współczesnej, jak ta leksykalizacja.