"

 Αναζήτηση αποδεικτικών στοιχείων ότι οι Σαφαβίδες ήταν Τούρκοι ομιλητές 
Tajik, δεδομένου ότι έχετε αγνοήσει τις πολυάριθμες αναφορές που φέρνουμε, και συνεχώς προσπαθούν να εξαγνίσουν τη λέξη Turkish από τη σελίδα Σαφαβίντ, επιτρέψτε μου να σας φέρω μερικά ακόμα συνοπτικά αποσπάσματα. Πολλοί από αυτούς μπορεί να είναι ήδη σε αυτή τη σελίδα συζήτησης, είναι απλά μερικοί άνθρωποι επιλέγουν να τους αγνοήσουν και να διατηρήσουν το δικό τους POV:

 Η ίδρυση της πρωτεύουσας Gajar στην Τεχεράνη στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα ήταν απλώς η τελευταία εκδήλωση αυτού που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια μόνιμη τάση στη ζωή του Ιράν. Υπάρχουν πολλαπλές αιτίες αυτού του φαινομένου. Επιπλέον, οι τουρκικές και μογγολικές ρίζες των πρώτων δυναστειών έπαιξαν σίγουρα σημαντικό ρόλο στο να κάνουν τις πρωτεύουσες να βρίσκονται στο βορρά, και ιδιαίτερα κατά μήκος της κύριας διαδρομής εισβολής μετά το Άλμπουρζ στο Αζαρμπαϊτζάν. Οι πρίγκιπες αυτών των νομαδικών κρατών ήταν ανήσυχοι τόσο να βρίσκονται κοντά στις φυλές τους όσο και να αποφεύγουν την υπερβολική θερμότητα του κλίματος μακρύτερα προς το νότο. Αυτό βοηθά στην εξήγηση της εξέλιξης του Ταμπρίζ, η οποία, παρ' όλες τις περιπέτειες, ήταν η πρωτεύουσα διαδοχικά των Μογγόλων, του Qara Qoyunlu, του Aq Qoyunlu, και τελικά των Σαφαβίδων, που όλοι τους προέρχονταν αρχικά από τις φυλές των Τούρκων στα βορειοδυτικά από τον δέκατο τρίτο έως τον δέκατο έκτο αιώνα. Ο Ταμπρίζ εγκαταλείφθηκε μόνο για μικρό χρονικό διάστημα, και πάντοτε για άλλες πόλεις στην ίδια περιοχή: ο Μαραχές, του οποίου η εύφορη βοσκοτόπια είχε προσελκύσει τον Χουλάγκου, την Αρδαμπίλ, το λίκνο των Σαφαβίδων, και ο Σουλτανιέχ.

 The Cambridge History of Iran (σε οκτώ τόμους). Τόμος 1. Η Γη του Ιράν. Edited by W.B.Fisher, Cambridge at the University Press, 1968. Σελίδα 434. 

 Οι ρίζες των Σαφαβίδων θολώνονται στην αφάνεια. Μπορεί να ήταν κουρδικής καταγωγής (βλ. R. Savory, Iran Under the Safavids, 1980, σ. 2; R. Matthee, ""Savavid Dynasty""" στο iranica.com), αλλά για όλους τους πρακτικούς σκοπούς ήταν Τουρκόφωνοι και Τούρκοι. Ο επώνυμος πρόγονός τους, Safi-al-Din (1252-1334), ήταν μαθητής του Shaikh Zahed από το Gilan, Sunnite Sufi pir ή πνευματικός ηγέτης. Ο Safi-al-Din διαδέχθηκε το pir του και εγκαταστάθηκε στο Ardabil στο ανατολικό Αζερμπαϊτζάν, και ίδρυσε το Safaid Order. Εκεί θάφτηκε ο τάφος του και η πόλη έγινε τόπος προσκυνήματος για τους πιστούς του. Με την πάροδο του χρόνου και υπό την ηγεσία των απογόνων του Safi-al-Din, το τάγμα έγινε μαχητικό Shiite, με golat ή εξτρεμιστικά χαρακτηριστικά, έχοντας υποστήριξη από τις τουρκικές και Τουρκμενικές φυλές στο Αζερμπαϊτζάν και την ανατολική Ανατολία, όπως οι Shamlu, Ostajlu, Takallu, D ̈u'l-Qadr, Qajar, και Afshar φυλές, οι οποίες είχαν ισχυρούς αφοσιωμένους δεσμούς με τους αρχηγούς του Τάγματος. 

 Ο αρχαιότερος ποιητής της λογοτεχνίας των Αζέρων που είναι γνωστή μέχρι στιγμής (και αδιαμφισβήτητα της Αζέρης, όχι της Ανατολικής Ανατολίας ή της Χορασάνης) είναι ο Εμαν-αλ-ντιν Νασίμι (περίπου 1369 ~ 1404, q.v.). Άλλοι σημαντικοί ποιητές της Azeri ήταν ο Shah Esma'il Safawi ""Khata'i"" (1487.. 1524) και ο Fozuli (περίπου 1494.. 1556,q.v.), ένας εξαιρετικός Αζέρι ποιητής. Κατά τη διάρκεια του 17ου 20ου αιώνα η πλούσια λογοτεχνία των Αζέρων συνέχισε να ανθίζει, αλλά η κλασική περσική άσκησε μεγάλη επιρροή στη γλώσσα και τη λογοτεχνική έκφραση. Από την άλλη πλευρά, πολλές λέξεις από Αζερί (περίπου 1.200) μπήκαν στα Περσικά (ακόμα περισσότερα στα κουρδικά), αφού το Ιράν κυβερνούνταν κυρίως από Αζερί-μιλώντας ηγεμόνες και στρατιώτες από τον 16ο αιώνα (Doerfer, 1963-75) · αυτές οι λέξεις δανείων αναφέρονται κυρίως στη διοίκηση, τους τίτλους και τη διεξαγωγή του πολέμου.  

 Shah Abbas II (r. 1052. 77/ 1642. 66 q.v.) Ήταν ο ίδιος ποιητής, γράφοντας τούρκικο στίχο με το όνομα Τάνι.  

 Οι Zands ήταν ένας ιρανικός λαός, και οι δεκαετίες κυριαρχίας τους ήταν μία από τις λίγες περιόδους, μεταξύ της άφιξης των Saljūqs και του εικοστού αιώνα, κατά τη διάρκεια του οποίου η αποτελεσματική πολιτική εξουσία ασκήθηκε από μια δυναστεία που μπορεί να θεωρηθεί ως κατά κάποια έννοια εθνοτικά "" Περσικά"." 

 Ντέιβιντ Μόργκαν. Μεσαιωνική Περσία, 1040-1797 (Ιστορία Εγγύς Ανατολής) ISBN: 0582493242

 Με εξαίρεση κάποιες πολύ τοπικές δυναστείες, οι Zands ήταν η μόνη ιρανική δυναστεία που είχε έρθει στην εξουσία από τους Buyids τον 10ο αιώνα. 

 Οι Αζέριοι Τούρκοι είναι Σιίτες και ιδρυτές της Δυναστείας των Σαββιδών. 

Ευχαριστώ."