Tylko dlatego, że jest tyle do zobaczenia i tyle do zrobienia. Chodzi o to, że zawsze będziesz żałować (nie ucząc się instrumentu, życząc, że odwiedziłeś kraj, do którego nigdy nie pojechałeś itp.), ale życie wydaje się być o patrzeniu na przeszłość żałoby i sprawia, że blaknie w porównaniu z własnymi osiągnięciami, bez względu na to, jak duże lub małe.