Pracuję w firmie telewizyjnej jako kamerzysta. Zawsze czuję, że wszyscy myślą, że jestem śmiechem w mojej pracy i używają mnie tylko dlatego, że nie mają nikogo innego do trzeciej kamery. Moja ogólna pewność siebie w mojej pracy jest stosunkowo niska, a presja, którą wywieram na siebie, aby odnieść sukces, może czasami wydawać się stosunkowo śmieszna. Jednak wczoraj wieczorem w barze studyjnym – oglądając braci bluesowych – do mnie podszedł wybitny DP (direktor fotografii), którego naprawdę szanuję i zapytał, czy mogę mu pomóc w tym weekendowym strzelaninie. Kiedy powiedziałem mojemu producentowi dobrą wiadomość, powiedział mi, że ten DP oglądał moje nagrania i rozmawiał z moim producentem o mojej "brilliantnej" pracy przy więcej niż jednej okazji. Sprawia, że czuję się całkiem nieźle! Tak więc, mam nadzieję, że jest to zachęcające w tym, że chociaż możesz rozmyć swój umysł w depresyjną paranoję i szaleństwo, okazuje się, że ktoś tam myśli, że robisz całkiem dobrą robotę. I słowo rady, nie przejmuj się wiadomościami - po prostu cię to zniechęci i wypełni paranoją. TLDR; myślałem, że jestem śmiechem w mojej pracy, okazuje się, że nie jestem taki zły. Życie yay! Edit - pisownia