Δώσε του ένα μετάλλιο. Η ιδέα ότι η γυναίκα που ζει σαν σκλάβοι των βοοειδών, όπου ως άντρες που ζούσαν την υψηλή ζωή πίσω στην ημέρα, είναι εντελώς γουρούνια. Όλοι η ζωή ήταν χάλια, αλλά οι άντρες ιδιαίτερα ήταν χάλια. Πάντα επιστρέφω στο αγαπημένο μου παράδειγμα του παππού μου. Η οικογένειά μου είναι από το Λιντς στο Ηνωμένο Βασίλειο, την πόλη εξόρυξης άνθρακα. Ο αδελφός του παππού πέθανε όταν ήταν 13 χρονών ενώ δούλευε ως κουριέρης στα ανθρακωρυχεία (βασικά σπρώχνουν μπανιέρες άνθρακα από το πρόσωπο του κάρβουνου μέχρι το μάτι του λάκκου). Αυτή η απίστευτα επικίνδυνη δουλειά έγινε από παιδιά μόλις 11 ετών, ενώ τα κορίτσια και η Wommyynnán είχαν νόμους για την προστασία τους από το να τους ανατεθεί αυτός ο ρόλος. Ακόμη και τα αρσενικά παιδιά όπου λιγότερο προνομιούχο από το wommyy règlement, τα οποία μαζί με τα κορίτσια (τα πιο περιποιημένα από όλα) έκαναν τη σχετικά ευκολότερη, πάνω από το έδαφος εργασία με παραγγελίες μεγέθους λιγότερες πιθανότητες θανάτου ή σοβαρό τραυματισμό. Τα ενήλικα αρσενικά φυσικά έπρεπε να χαλαρώσουν το κάρβουνο από το πρόσωπο του κάρβουνου με μια επιλογή, απλά φανταστείτε το, βαθιά υπόγεια σε ηλίθιες ζεστές συνθήκες όλη την ημέρα, η σήραγγα του λάκκου καταρρέει τόσο συχνά όσο μια φορά την εβδομάδα σε μερικές από τις μεγαλύτερες τοποθεσίες.     Αλλά όχι, οι άντρες ήταν προνομιούχοι. Δώστε μου ένα γαμημένο διάλειμμα αχάριστα μουνιά.