"
Εντάξει, το επιχείρημα σχετικά με την τάξη του Βρανδεμβούργου είναι το εξής: Τι διακρίνει τον τύπο Dreadnought από ένα προ-Dreadnought; Όπως το καταλαβαίνω από το άρθρο η μόνη απαίτηση είναι η ομοιόμορφη κύρια μπαταρία σε διάμετρο βαρελιού και μήκος βαρελιού. Υπάρχει μια ολόκληρη λίστα ποια είναι τα πλεονεκτήματα και τα μόνα που η τάξη του Βρανδεμβούργου δεν συναντήθηκε λόγω του διαφορετικού μήκους βαρελιού είναι το μέγιστο εύρος (η διαφορά είναι σχεδόν άσχετη το 1890 λόγω των ικανοτήτων ελέγχου πυρκαγιάς) ταχύτητα λάμψης και έτσι χρόνος πτήσης και διάκριση splash (που σχετίζεται με τον χαμηλό αριθμό διαφορετικών όπλων και τον χαμένο κεντρικό έλεγχο πυρκαγιάς αυτή τη στιγμή). Τα πλοία του Ντρέντνοουφτ είχαν όπλα 6 ιντσών ως δευτερεύοντα οπλοστάσιο ενώ το Βρανδεμβούργο είχε μόνο 4 ίντσες ως το επόμενο μεγαλύτερο μετά τα κύρια όπλα. Η μεγιστοποίηση της εντυπωσιακής δύναμης σε μεγάλη απόσταση πρέπει να φανεί στο πλαίσιο του χρόνου, το μεγάλο εύρος είναι το μέγιστο των όπλων και τον έλεγχο της φωτιάς, επίσης η δύναμη του ΗΕ δεν εξαρτάται από την ταχύτητα του φίμωτρου, αλλά από το διαμέτρημα (όπως χρησιμοποιείται στο άρθρο, το οποίο ήταν το ίδιο για όλα τα 6 όπλα) και ακόμη και οι Ιάπωνες χρησιμοποίησαν HE 15 χρόνια αργότερα με τα μεγάλα όπλα τους...
Τα άλλα πλεονεκτήματα του εξοπλισμού στηρίζεται σε "" διαμετρήματος "" όπως χρησιμοποιείται στο άρθρο (βλ. ""#Main δύναμη και διαμετρήματος ""), όχι σε μήκος βαρελιού, όπως υλικοτεχνική απλότητα. Το πλεονέκτημα ελέγχου πυρκαγιάς από τις πιτσιλιές είναι εκεί μόνο για 6 όπλα, και αν 2 κοχύλια φτάσουν ακόμη λίγο αργότερα, είναι ακόμη καλύτερο για τη διάκριση πυροβολισμών με το μη κεντρικό πυροσβεστικό έλεγχο σε χρήση αυτή τη στιγμή. Ο ρυθμός της φωτιάς ήταν ομοιόμορφος και περίπου 2 κοχύλια το λεπτό όπως αναφέρεται στο άρθρο του Βρανδεμβούργου, κανένα πρόβλημα και εκεί.
Τι γίνεται με τα υπόλοιπα σχεδιαστικά χαρακτηριστικά του Dreadnought σύμφωνα με το άρθρο; Ο κεντρικός έλεγχος πυρκαγιάς δεν εφαρμόστηκε σε όλους τους ""Dreadnought τύπους"" και αν χρησιμοποιήθηκε, τότε σε πολύ διαφορετικούς βαθμούς. Η θέση του κύριου οπλοστασίου στο ίδιο το Dreadnought δεν ήταν η βέλτιστη με τους πυργίσκους φτερών, το Βρανδεμβούργο ήταν πιο προηγμένο με μόνο κεντρικούς πυργίσκους. Ότι υπήρχαν προβλήματα όπως η ζημιά στην έκρηξη δεν ήταν ανεξέλεγκτη, τα πλοία του Ντρέντναουτ είχαν υγρά όπλα και ούτω καθεξής. Η πανοπλία υπέστη μεγάλες αλλαγές πριν και μετά το Dreadnought, η τάξη του Βρανδεμβούργου είχε σύνθετη πανοπλία, το σχέδιο όλα-ή-τίποτα ήρθε αργότερα από το Dreadnought και το κατάστρωμα πανοπλίας (πυρκαγιά) ήταν παχύτερο στο Βρανδεμβούργο από ό, τι στο Dreadnought 15 χρόνια αργότερα. Η τουρμπίνα δεν χρησιμοποιήθηκε από τις αρχές των ΗΠΑ Dreadnoughts και άνθρακα χρησιμοποιήθηκε σε πολύ αργότερα βρετανικά πλοία.
Ενδιαφέρον το πώς τα πλοία που δεν έχουν καν το ίδιο διαμέτρημα (όπως στο άρθρο χωρίς να έχουν μήκος βαρελιού) αναφέρονται ως ημιδιαβροχές και η τάξη του Βρανδεμβούργου 15 χρόνια νωρίτερα μόνο δεν έχουν το ομοιόμορφο μήκος βαρελιού αλλά έρχονται πολύ πιο κοντά στην ""Dreadnought περιγραφή "" σε πολλές άλλες πτυχές από την πραγματική πρώιμη Dreadnought είναι εντελώς παραλειφθεί... "