Το σημείο σας σχετικά με την έλλειψη κάλυψης κάποιων από τις πιο μακροπρόθεσμες συνέπειες συνέβη και σε μένα. Βρίσκω το πρόβλημα με αυτό το άρθρο είναι ότι υπάρχει μια τόσο τεράστια ποσότητα υλικού πηγή είναι δύσκολο να πάρει μια καλή συνολική εικόνα. Νομίζω ότι ήταν ο Γκόρντον (ούτως ή άλλως κάποιος που διάβαζα πρόσφατα) που τόνισε ότι αν υπήρχε μια πραγματική μάχη μετά την Γιουτλάνδη αυτή η μάχη θα είχε σταλεί σε ιστορίες ασυνεπείς παραλίγο, όπως και με τις άλλες προηγούμενες επιδρομές. Η διατριβή του Γκόρντον είναι επίσης πάρα πολύ ότι οι αποτυχίες στην Γιουτλάνδη ήταν συνέπεια των συστημικών αποτυχιών κατάρτισης στο βρετανικό ναυτικό, το οποίο αγγίζεται με το ζήτημα των σημείων λαθών. Δεν ξέρω τι σκέφτονται οι συγγραφείς για την αποτελεσματικότητα του γερμανικού στόλου, αλλά η γενική εντύπωση του βρετανικού είναι κακή. Παρεμπιπτόντως, και ενώ αφορούσε το θέμα των συνεπειών, ο Γκόρντον τόνισε επίσης ότι ενώ μπορεί να υπήρχαν ελλείψεις στα βρετανικά κελύφη, αυτή ήταν επίσης μια από τις εξηγήσεις που ο Beatty et al. Βρέθηκε αποδεκτό να εξηγήσει την αδυναμία του να βλάψει τα γερμανικά πλοία. Η μεγαλύτερη δυσκολία του ήταν να τους κατευθύνει σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τη θάλασσα. Υποψιάζομαι ότι ακόμα διαδίδουμε ένα από τα αυτοάμυνα του.