»

Kategoria:Al-Shabaab
Wróciłeś do następującego fragmentu dotyczącego zagranicznego zaangażowania w Al-Shabaab:

Z zagranicznych członków, Jonathan Evans, szef brytyjskiego MI5, wskazał w 2010 roku, że około 100 brytyjskich obywateli z Pakistanu, Bangladeszu i Afryki Zachodniej wyjechało do Somalii, aby trenować w ramach grupy, i że ich obecność może inspirować do incydentów terrorystycznych w Wielkiej Brytanii.Ich koszty podróży były rzekomo finansowane przez sympatyków w Wielkiej Brytanii.[58 ]

Jest to nieprawdziwe, ponieważ: (1) Evans nie jest już szefem MI5; (2) przemówienie, które Evans dał - do którego był powiązany w tekście, który usunąłeś - nie wspomniał o liczbie brytyjskich obywateli lub ich etniczności; to było trochę hiperboli dodał dziennikarz; (3) liczby są, w każdym razie, kontrowersyjne, z The Sunday Times szacując liczbę na 50 i inny raport z The Daily Telegraph sugerując 60; (4) cytat [58] (który, przy okazji, sugeruje liczbę 60) nie popiera twierdzenia, że koszty podróży są "przypuszczalnie finansowane". Podkreślił jednak, że wyrok karny (tj. „poza uzasadnioną wątpliwością”) finansisty Al-Shabaab.

Usuwanie odniesienia do rzeczywistej mowy wydaje się być niemal bezsensowne. 86.183 79.59  

Pozdrawiam Oto co napisałaś:

Jonathan Evans, były szef MI5, przemawiając na londyńskiej konferencji bezpieczeństwa w 2010 roku, doradził, że znaczna liczba mieszkańców Wielkiej Brytanii odbywa szkolenia z al-Shabaab. To tylko kwestia czasu, zanim zobaczymy na naszych ulicach terroryzm inspirowany przez tych, którzy dziś walczą obok al-Shabaab. Rzeczywista liczba została oszacowana na od 50 do 100 osób; istnieją również dowody finansowania grupy przez obywateli brytyjskich.

Po pierwsze, italizacja tego, co Evans stwierdził w 2010 roku (gdy, przy okazji, Al-Shabaab był o wiele silniejszy niż jest teraz) jest zarówno nieodpowiednia, jak i nieencyklopedyczna. Wystarczy prosty "przewidział, że ich obecność może inspirować do incydentów terrorystycznych w Wielkiej Brytanii".

W odniesieniu do wypowiedzi Evans wskazuje, że „procent priorytetowych plotów i przyczyn, które widzimy w Wielkiej Brytanii związanych z Al-Kaidą w obszarach plemiennych Pakistanu, gdzie wciąż ma siedzibę wyższe przywództwo Al-Kaidy, spadł z około 75% dwa lub trzy lata temu do około 50% teraz. To nie znaczy, że ogólne zagrożenie zmniejszyło się, ale że zdywersyfikowało się. Zmniejszenie liczby przypadków związanych z obszarami plemiennymi Pakistanu można częściowo przypisać presji wywieranej na przywództwo Al-Kaidy. Ale redukcja jest również częściowo wynikiem zwiększonej aktywności w innych miejscach. W Somalii, na przykład, istnieje znaczna liczba mieszkańców Wielkiej Brytanii przeszkolonych w obozach Al Shabaab do walki z tamtejszymi rebeliantami”. Innymi słowy, ta sama wielonarodowa sieć potencjalnych bojowników Al-Kaidy, którzy podróżowali do Pakistanu, zaczęła również podróżować do innych obszarów w 2010 roku, w tym do kontrolowanych przez Al-Shabaab części Somalii. Należy również zauważyć, że Evans przypisuje ten wzrost w Al-Shabaab do faktu, że Somalia, podobnie jak Afganistan, w tamtym czasie „nie miała skutecznego rządu”. Czyni to nie