»

Głębokość ostrości DOF to koncepcja optyczna obiektywu, która mierzy tolerancję położenia płaszczyzny obrazu (płaszczyzny filmu w aparacie) w stosunku do obiektywu. 
Podczas gdy fraza głębokość ostrości była używana historycznie, a czasami jest nadal używana, aby oznaczać głębokość pola, w czasach współczesnych jest częściej zarezerwowana dla głębokości boku obrazu. Głębokość pola jest miarą głębokości akceptowalnej ostrości w przestrzeni przedmiotu lub przestrzeni przedmiotu. Głębokość ostrości jest jednak miarą tego, jak wiele odległości istnieje za obiektywem, w którym płaszczyzna filmu pozostanie ostro w ostrości. Może być postrzegany jako odwrotna strona głębokości pola, występująca po przeciwnej stronie obiektywu. Gdzie głębokość pola może być często mierzona w jednostkach makroskopijnych, takich jak metry i stopy, głębokość ostrości jest zazwyczaj mierzona w jednostkach mikroskopijnych, takich jak frakcje milimetra lub tysiąca cala. Ponieważ pomiar wskazuje na tolerancję przesunięcia filmu w obrębie aparatu, głębokość ostrości jest czasami nazywana „tolerancją obiektywu do filmu”.