Tiġrib eħrex Darb'oħra wlied Alla resqu quddiem il-Mulej; fosthom kien hemm ix-Xitan ukoll. Il-Mulej staqsa lix-Xitan: "Mnejn ġej?" U x-Xitan wieġbu: "Minn dawra mad-dinja, kont nitlajja 'l hemm u 'l hawn." Il-Mulej raġa' staqsa lix-Xitan: "Il-qaddej tiegħi Ġob ħsibt fih? M'hawnx ieħor bħalu fid-dinja, raġel perfett u tajjeb, jibża' minn Alla u mbiegħed mill-ħażen. U għadu jżomm sħiħ fil-perfezzjoni tiegħu, għad li int xewwixtni biex neqirdu għal xejn b'xejn." U x-Xitan wieġeb lill-Mulej u qallu: "Ġild b'ġild, u l-bniedem jagħti kulma jkollu għal ħajtu! Issa midd idek u olqtu f'għadmu u laħmu, u ara jisħtekx f'wiċċek." U l-Mulej wieġeb lix-Xitan: "Ara, inħalli f'idejk. Biss, ibża' għal ħajtu." U x-Xitan telaq minn quddiem il-Mulej, u mela lil Ġob bi nfafet qalila minn qiegħ riġlejh sal-qorriegħa ta' rasu. U dan ħa xaqqufa biex jinħakk biha u mar intasab fl-irmied. U qaltlu martu: "Għadek iżżomm sħiħ fil-perfezzjoni tiegħek? Isħet 'l Alla u mut!" U hu wieġeb: "Qiegħda titkellem ta' waħda belha. Nilqgħu t-tajjeb mingħand Alla, u l-ħażin ma nilqgħuhx?" F'dan kollu Ġob ma dinibx b'xufftejh. Tlitt iħbieb iżuru 'l Ġob Mela tlitt iħbieb ta' Ġob semgħu b'dan l-hemm kollu li waqa' fuqu u ġew kull wieħed minnhom minn pajjiżu, Elifaż minn Teman, Bildad minn Suħa u Sofar minn Nagħma. U ftiehmu li jmorru flimkien biex juruh is-sogħba tagħhom u jfarrġuh. Iżda kif lemħuh minn ftit 'il bogħod ma għarfuhx u nfexxu f'għajjat ta' biki, ċarrtu kull wieħed il-mantar tiegħu u tefgħu t-trab fl-għoli għal fuq rashom. U qagħdu fl-art maġenbu għal sebat ijiem u sebat iljieli, iżda ħadd minnhom ma qallu kelma, għax raw li kien kbir wisq in-niket tiegħu.