Isimgħu dan, qassisin, agħtu widen, dar Iżrael; u isma', dar is-sultan, għalikom hemm il-ħaqq. Intom sirtu nasba f'Misfa, u xibka mifruxa fuq it-Tabor. U l-midinbin niżlu fil-qiegħ ta' ħżunithom, imma jien nikkastigahom ilkoll. Jien naf lil Efrajm, u Iżrael mhuwiex moħbi minni. Għax issa Efrajm żena, u Iżrael tniġġes. L-għemejjel tagħhom ma jħalluhomx jerġgħu lura lejn Alla tagħhom. Għax l-ispirtu taż-żina fihom, u lill-Mulej ma jagħrfuhx. Il-kburija ta' Iżrael tixhed kontrih, Efrajm jitfixkel fi ħżunietu; u magħhom jitfixkel Ġuda wkoll. Bl-imrieħel u l-baqar imorru jfittxu lill-Mulej, imma ma jsibuhx, għax warrab minnhom. Qarrqu bil-Mulej, għax wildu wlied iż-żina. Il-qamar ġdid jeqridhom, u magħhom ir-raba' tagħhom. Doqqu t-tromba f'Gibgħa, u t-trumbetta f'Rama. Agħtu l-allarm lil Bet-awen: 'Ġejjin għalik, Benjamin!' Efrajm isir ħerba f'jum il-kastig; għat-tribujiet ta' Iżrael, ngħarraf dak li għandu jseħħ. Il-prinċpijiet ta' Ġuda saru bħal dawk li jħarrku s-sinjali tal-miżrugħ fir-raba' . Fuqhom għad insawwab, bħall-ilma s-saħna tiegħi. Efrajm maħqur, jeddu mżeblaħ, għax mar minn rajh wara x-xejn . Jien bħall-kamla għal Efrajm; bħas-susa għal dar Ġuda. Malli ra Efrajm il-marda tiegħu, u Ġuda l-ġerħa tiegħu, Efrajm mar għand l-Assirja, u Ġuda bagħat għas-sultan il-kbir ; imma dan ma jistax ifejjaqkom, u lanqas ineħħilkom il-ġerħa. Għax jien bħal iljun għal Efrajm, u ferħ ta' ljun għad-dar ta' Ġuda. Jien, jien li naħtaf il-priża u nitlaq, naqbadha bla ħadd ma jaħtafhieli. Indiema u tiġdid Nerġa' lura lejn posti, sakemm ma jħallsux għal dnubhom, u ma jfittxux 'il wiċċi, u fin-niket tagħhom ma jfittxunix u jgħidu: