Din hija l-konklużjoni tal-istudju tiegħi: Ebda persuna, mara jew raġel, ma tista' tikkrea mill-ġdid l-Istorja kollha kemm hi, imma hija kapaċi, u għalhekk għandha toħloq mill-ġdid l-istorja personali u kollettiva tagħha. Biex dan iseħħ, irridu nirrispettaw il-ġisem u l-opinjonijiet ta' kull persuna. U kull persuna trid tkun konxja tal-obbligi tagħha, u tiġġudika hi stess id-deċiżjonijiet li tieħu. Irigaray targumenta li ħadd m'għandu jemmen, għax dan il-fenomenu psikiku u soċjoloġiku jiġġenera l-qawwiet artifiċjali li huma perikolużi. It-twemmin jeqred l-identità u r-responsabbiltà u jmur kontra dak li tgħallimna l-esperjenza (Irigaray 20-21). Mill-bidu nett, anki jekk jista' jkun li ma taqbilx ma' Irigaray dwar il-forza manipulatriċi li kapaċi jkollu t-twemmin, il-poeżija ta' Sciberras hija stqarrija ta' fidi fir-responsabbiltà tal-persuna li tfassal it-triq tagħha, li tfittex il-veritajiet tagħha, li timpenja ruħha fil-ħajja. Meta l-poetessa tkun għada tifla, fil-bitħa fuq ħoġor ommha (għax hemmhekk kienet issib kulma tixtieq), tistaqsiha mħassba fejn immorru meta mmutu, it-tweġiba tal-omm hija istintiva. "La mmutu mmorru fejn irridu," għedtli, "u jien u int fil-bitħa nerġgħu lura." Il-qawwa tar-risposta li għal mument tista' tinstema' qarrieqa tinsab fil-kxif ta' verità oħra, fil-kliem li jorbot liż-żewġ nisa flimkien lilhinn mill-konfini taż-żmien, fl-ispirtu li jorbothom għal dejjem flimkien, fil-ħeġġa istintiva tal-omm li taqsam ix-xewqat tat-tifla, fl-ispazju intimu tal-bitħa għall-arja tas-sajf u "għad-dell tal-lewża għammilija" li jorbot l-istorja individwali mal-ġrajja straordinarja tal-ħolqien.