Q : Nostalġija ? Kriżi t' identita' ? Jew sempliċiment m' għandix x' nagħmel . . . ? A : Mod ħelu kif niftakar li jien Malti ġo pajjiż mingħajr pastizzi u Kinnie . Sandro jieħu pjaċir isajjar , jitħanżer , jixrob u jċekċek fuq strumenti strambi varji . . . meta ma jkunx qed idoqq il- kitarra . F' ħajj ' oħra xtaq ikun sajjied . Ftit ilu għamilt xirja DVDs . Għal dawk l- iljieli meta l- apatija ssammarni mas- siġġu li għandi quddiem it- televixin . ( Le , b' xorti ħażina l- mużiċisti ma jaħdmux kuljum ) . U billi , kemm jista' jkun , nevita kull forma ta' lobotomija awdjoviżwali , u nirrifjuta li nara t- televixin franċiż u l- ġawhar kollha li jista' joffri ir- ' real tv ' , għamilt ħsieb li nibni librerija ċkejkna ta' films . U wieħed minn dawk li xtrajt kien il- KBIR ' Mean Streets ' ta' Scorsese . B' DeNiro kif inħobbuh , meta kien għadu sura , u Keitel fl- aqwa tiegħu . Wara li rajtu bdejt naħseb fuq kif in- New York kif ipinġiha Scorsese u kif ipinġuha filmmakers oħra , kemm għinet biex ħolqot ċertu mitoloġija f' moħħi ta' din il- belt , li forsi ma tantx għandha x' taqsam mar- realta' . L- istess kif ir- ritratti ta' Robert Doisneau u films bħal Amelie Poulain għinu biex tinħoloq ċertu xbiegħa ta' Pariġi . Li jiddispjaċini li ngħidilkom li , LE , l- affarijiet m' humiex hekk , u għal dawk li jbatu b' nostalġija , ma jiġux 'l hawn . Joqogħdu d- dar jisimgħu Edith Piaf u jaraw Amelie Poulain u jgerrmu l- Camembert u jlegilgu l- Beaujolais . . . niċċajta niċċajta . . . . Imma . . imma . . . hemm mumenti fil- ħajja meta din ir- realta' tal- karti postali , dawn is- simulakri , din in- nostalġija tan- nostalġija , jsiru ta' veru , ġo realta' kważi tanġibli . Il- bieraħ , wara prova , għall- ħabta ta' nżul ix- xemx , kont ma' xi ħbieb , u morna niltaqgħu ma' ħbieb oħra li kienu qegħdin jimprovizzaw picnic ġewwa Champ de Mars , jiġifieri taħt l- Eiffel Tower . U morna bil- karozza ta' sieħbi . F' dan iż- żmien tas- sena , id- dawl ta' nżul ix- xemx veru jirrifletti b' mod sabiħ fuq il- bini Pariġin . Ma nafx x' kien , forsi l- mod kif l- Eiffel Tower kien qed jittawwalli b' mod imponenti , il- fatt li kont ili ma narah daqshekk mill- qrib , it- tbissima ta' elf koppja kuntenta taħt sema sajfi , jew it- tliet caipirinha li kont xrobt kwart 'il u , imma dak il- mument ħassejtni VERU qed ngħix Pariġi . Pariġi kif kont ħlomtha fil- ġimgħa qabel ma ġejt hawn l- ewwel darba . Il- Pariġi tax- xbiegħat minn Truffaut , Cartier Bresson , li dak il- ħin iltaqgħu kollha fir- roundabout tas- sensi tiegħi . Mument żgħir ta' ewforija . Luċidita' qawwija . Hekk kif imxejna lejn Champ de Mars u lmaħna baħar ta' picnics , djembes , kitarri u baguettes , kor fuq ix- xellug tiegħi " knock knock knockin ' on heaven ' s door . . . . " dlonk kissirli u ġabli rmied dak il- mument ta' ' hyper - reality ' ? x' naqbad ngħidilha ? Insomma llum il- Ħadd . Ġimgħa xogħol quddiemi . Jew immur indoqq il- kitarra . Naħseb aħjar hekk . Iva Sandro , naħseb aħjar hekk . iddoqq xejn . . . hawn biżżejjed kitarristi Erezija jien ta' l- ideja li nagħmlu duo jien u int u nersqu għall- jurovixin . Nistghu nistiednu 'l John Zorn jew Thurston Moore biex jieħu solo . . . . . għaliex le . . . . alavolja se nhossni kemm xejn inferjuri għall- membri l- oħra tal- band . . . john zorn se jdoqq malta fil- jazz festival ? smajt sew ? mela se nixtri biljett għall- ewwel darba f' għaxar snin ! !