Leonardo Sciascia, ir-rumanzier Sqalli mir-raħal ta' Racalmuto fil-provinċja ta' Agrigento, jirrakkonta li meta kien għadu tifel, kienu jiltaqgħu t-tfal u n-nisa tal-post biex jiddiskutu l-ġrajjiet tar-raħal u jirrakkontaw ħrejjef u stejjer antiki. Fost in-nisa kien hemm mara li kulħadd kien iqisha bħala narratriċi tajba għax kienet "taf tirrakkonta", għax il-"fatt" mhu xejn jekk ma tkunx taf tirrakkontah. Fl-aħħar, wara r-rakkonti tal-biża' li kienu jqajmu ġisem it-tfal xewk xewk, in-narratriċi kienet tirrakkonta storja ta' Ġaħan biex l-atmosfera ma tibqax maħkuma mill-biża'. Iktar tard, meta Sciascia beda jmur jara l-films fit-teatru l-antik li darbtejn fil-ġimgħa kien jinbidel f'ċinema, wara l-film drammatiku li jqabbiżlek id-dmugħ, kien ikun hemm il-"final komiku", il-"farsa" ta' Charlot, Harold Lloyd, jew Ridolini. Meta nsemmi lil Ġaħan qiegħed inqabbad ukoll id-diskors dwar l-identità u d-diversità kulturali ma' l-istorja. Maalouf (fir-ritratt, iktar 'l isfel) isostni li l-istorja ta' pajjiż, b'dak kollu li fiha, trid tiġi rispettata. Fl-istess ħin, kulħadd jammetti li l-ġejjieni ta' pajjiż ma jistax ikun sempliċiment tkomplija ta' l-imgħoddi. Filwaqt li l-ġejjieni jrid jinbena fi spirtu ta' tkomplija jrid jiġbor fih ukoll tibdiliet mill-qiegħ, flimkien ma' kontributi sinjifikattivi minn bnadi oħra, kif seħħ fl-aqwa epoki kollha ta' l-imgħoddi. Maalouf jemmen li l-futur tagħna jiddependi ħafna minna, mill-mod kif nużaw il-globalizzazzjoni biex nilħqu l-għan tagħna li nsaħħu d-diversità kulturali. Filwaqt li l-mezzi l-ġodda tal-komunikazzjoni se jressquni malajr lejn xulxin u bħala reazzjoni jenfasizzaw id-differenzi ta' bejnietna, se jagħmluna wkoll konxji tad-destin komuni tagħna. Forsi b'dan il-mod tista' toħroġ perspettiva ġdida ta' l-identità bħala t-tlaqqigħ tal-lealtajiet kollha tagħna, u fi ħdanha, tissaħħaħ il-lealtà tagħna lejn il-komunità tal-bnedmin. Bħall-identità ta' kull persuna, Ġaħan għandu l-identità kumplessa tiegħu li tlaqqa' flimkien elementi li normalment ma nqegħduhomx flimkien: il-makakk, il-baħnan u l-għaref. U bħal Malta, l-identità tiegħu hija marbuta, fost l-oħrajn, ma' reġjun li ħafna drabi f'Malta jew ninjorawh, bħallikieku l-gżejjer tagħna qegħdin xi mkien ieħor, jew inħarsu lejh u nitkellmu fuqu b'mod superfiċjali. Barra minn hekk, Ġaħan jinteressana għax, kif tgħid Corrao, joħloq kriżi fl-ordni stabbilit. Fi ħrafa oħra rrakkontata minn Ġorġ Mifsud Chircop, Ġaħan joħodha kontra l-ġgant Gulija u jirbaħlu bil-makakkerija, bil-ħeffa tal-ħsieb. Il-ġgant li kien jibża' minnu kulħadd issa joqgħod għall-kliem ta' Ġaħan. U f'dan is-sens huwa simbolu tajjeb tad-diversità li trid tegħleb l-ordni li trid timponi fuqna dinja globalizzata mmexxija minn ftit nies li għandhom f'idejhom il-mezzi tal-komunikazzjoni u l-kummerċ dinji. Ġaħan, fil-"periferija" ta' belt globali, daqqa jidħaq bin-nies u daqqa jdaħħaq in-nies bih, imma dejjem uniku, dejjem differenti.