Sa mill-bidu taċ-ċivilt miktuba l-Poeżija ilha tidher bħala kategorija tal-ispirtu tal-bniedem. Il-Poeżija hi parti min-natura umana qabel ma hi sempliċi forma ta' espressjoni tiegħu. Kemm bil-fomm u kemm bil-kitba dan il-ġeneru sar fenomenu ewlieni f'oqsma reliġjużi u kulturali ta' kull xeħta. Il-kontenuti ftit jew wisq baqgħu l-istess; huma sewwasew dawk it-temi, mudelli arketipiċi li jitilgħu fil-wiċċ mill-qiegħ fejn jinħażnu minn ġenerazzjoni għal oħra, bħala maħżen tal-memorja kollettiva, biex jagħtu forma lill-inesprimibbli. Kull epoka għandha x-xejriet partikolari biex jitfisser bil-kelma poetika kulma hu kostanti, residenti għal dejjem fir-ruħ tal-bniedem. L-isfida tal-bniedem minn żmien għal ieħor hi, mela, li jsib mezzi differenti kif jisħaq bil-modi moderni tiegħu kulma hu 'l fuq mil-liġijiet tat-tibdil storiku. F'dan l-isfond tista' tiftiehem is-sħubija bejn it-tliet poeti ta' din il-ġabra, Mario Attard, Patrick Sammut u Frank Zammit, it-tlieta wlied tipiċi tal-kultura ta' pajjiżhom, u t-tlieta interpreti tar-realt bejn tmiem is-seklu għoxrin u s-seklu l-ġdid. F'dan id-dawl jista' jingħaraf il-karattru distintiv ta' kull wieħed waqt li tidher ukoll ir-rabta sostanzjali li sseħibhom flimkien, fi trio li għandu minn kor daqskemm għandu minn solisti. (Mid-Daħla Kritika tal-Prof. Oliver Friggieri)
TRIFOLJU TA' LWIEN - Ġabra poetika mill-pinna ta' Mario Attard, Patrick Sammut u Frank Zammit