Leonardo Sciascia Leonardo Sciascia (8 ta' Jannar 1921, Racalmuto, fil-provinċja ta' Agriġento, Sqallija - 20 ta' Novembru 1989, Palermo) kien kittieb, saġġista, ġurnalista u politiku Taljan. Kien bin Pasquale Sciascia, ħaddiem fil-minjieri taż-żolfu tal-post u Genoveffa Martorelli, mara tad-dar. Fl-1935 mar mal-famillja Caltanissetta. Fl-"Istituto Magistrale" (kulleġġ għat-taħriġ tal-għalliema) ta' dik il-belt, Sciascia kellu bħala għalliem il-kittieb u dramaturgu Vitaliano Brancati, li introduċieh għal-letteratura Franċiża. Fl-istess snin, Sciasia skopra wkoll il-letteratura Amerikana u l-Illuminiżmu. Ħa d-diploma ta' għalliem fl-1941 u fl-istess sena beda jaħdem mal-"Consorzio Agrario", jieħu ħsieb il-ġbir tal-qamħ f'Racalmuto, fejn baqa' sal-1948. Hemm seta' jsir jaf sewwa r-realtà tal-ħajja tal-bdiewa. Fl-1944 iżżewweġ lil Maria Andronico, għalliema fl-iskola primarja ta' Racalmuto. Maria Andronico u Sciascia kellhom żewġt itfal bniet, Laura u Anna Maria. Fl-1948 ħuh Giuseppe qatel ruħu b'idejh u din il-mewt kella effett profond fuq Sciascia. Fl-1956 ippubblika l-ewwel rumanz, "Le parrocchie di Regalpetra" (Il-parroċċi ta' Regalpeltra), fejn iddeskriva taħt forma ta' fizzjoni, l-esperjenza tiegħu ta' għalliem f'raħal twelidu. Wara li għadda xi żmien Ruma (1957-1958), mar jerġa' joqgħod Caltanissetta bħala impjegat tal- Ministeru tal-Edukazzjoni. Fl-1961 ippubblika l-ewwel rumanz politiko-polizjesk, "Il giorno della civetta" (Jum il-kokka), li jiġri f'raħal Sqalli maħkum mill-mafia u l-mentalità tagħha ta' "omertà". Fl-1963 Sciascia ippubblika "Il consiglio d'Egitto" (Il-kunsill tal-Eġittu), li jiġri lejn l-aħħar tas-seklu 18 f'Palermo, fejn it-tamiet imqajmin mir-Rivoluzzjoni Franċiża ta' xi ftit nies imdawlin isibu ruħhom wiċċ imbwiċċ ma' soċjetà staġnata, fejn il-privileġġi tal-aristokrazja kienet iżżoqqhom is-superstizzjoni tal-poplu. Dan ir-rumanz inqaleb għall-Malti bit-titlu ta' "Il-Kunsill tal-Eġittu" minn Dijonisju Mintoff fl-1975. Fl-1964 deher "Morte dell'Inquisitore", rumanz-inkjesta li jirrakkonta l-istorja ta' Diego La Matina, patri Sqalli ippersekwitat mill-Inkwiżizzjoni ta' Palermo li fl-1658, spiċċa biex qatel 'il-kap tal-Inkwiżizzjoni tar-renju ta' Sqallija fil-ħabs ta' Palermo b'mod mhux magħruf sallum. Dan it-test Sciascia dejjem qisu mhux komplut u tħajjar ikomplih ħafna drabi, imma fl-aħħar ma wasalx. Id-dramm "L'onorevole. Dramma in tre atti" (L-onoerevoli. Dramm fi tliet attai) (1965) iddenunzja mingħajr tidwir mal-lewża il-kompliċità bejn il-gvern ta' dak iż-żmien u l-mafia. Reġa' uża l-ġeneru ta' rumanz polizjesk b'konnotazzjoni politika f' "A ciascuno il suo" (Lil kulħadd tiegħu), li deher fl-1966, storja ta' għalliem tal-iskola sekondarja, intelliġenti imma inġenwu, li kien qiegħed jinkwieta minħabba kurżità sempliċi dwar skrivan tar-raħal, spiċċa biex sab ruxxmata delitti, korruzzjoni u ipokrisija ġenerali li wasslu għal mewtu. Dik is-sena 1967 Sciascia mar joqgħod Palermo. Mill-1969, kien jikteb regularment fil-"Corriere della Sera". L-istess sena ippubblika r-"Recitazione della controversia liparitana dedicata ad A.D.", li fiha jirrakkonta l-kontroversja li qamet fil-bidu tas-seklu 18, bejn l-isqof ta' Lipari u l-amministrazzjoni fiskali : allegorija, iddedikata lil Alexander Dubček, tar-relazzjonijiet bejn l-U.R.S.S. u l-istati tal-blokk ta' Varsavja. Sciascia rtira fl-1970, biex jiddedika ruħu għal kollox għall-kitba. Fl-1971 deher "Il-contesto", rumanz li jirreferi, taħt allegorija trasparenti ħafna, għall-Italja kontemporanjà li kienet għaddiet mill-1968, il-ġlidiet kbar tal-unions tal-1969 u l-ewwel attentati tal-'istrateġija tat-tensjoni'. Dan ir-rumanz qajjem polemiki vjoleti, mhux biss fost in-nies qrib tal-gvern, imma wkoll fost l-intellettwali ul-politiċi tax-xellug soċjali-komunista. Fl-1973 dehret il-ġabra "Il mare colore del vino" (Il-baħar lewn l-inbid), fl-1974 "Todo modo", storja inkwitanti ta' grupp ta' politiċi (l-allużjoni għad-Demokristjani kienet evidenti għall-pubbliku ta' dak iż-żmien), li, miġburin f'post tal-irtir għall-eżerċizzi spiritwali biex jissaffew mid-delitti ta' korruzzjoni, isibu ruħhom f'nofs sensiela ta' delitti li fiha l-kap tal-partit tagħhom tinqatagħlu rasu. Fl-1975 Leonardo Sciascia ġie elett fuq il-kunsill muniċipali ta' Palermo, fuq il-lista tal-Partit Kommunista Taljan, imma rreżenja sentejn wara, billi ma qabilx mal-linja tal-maġġoranza tal-partit biex jersqu lejn id-Demokristjani. Fl-1979 tela' deputat fil-Parlament mal-Partit Radikali Taljan. Matul il-mandat tiegħu (1979-1983), għamel parti mill-kummissjoni tal-inkjesta parlamentari fuq l-assassinat ta' Aldo Moro u t-terroriżmu. Mill-bidu tas-snin 1980 Sciascia intlaqgħat minn marda gravi imma xorta baqa' attiv, jagħti l-intervisti u jikteb ir-rakkonti : "Porte aperte" (Bibien miftuħin) (1987) mimli qrusa u "Il cavaliere e la morte" (Il-kavallier u l-mewt) (1987), "Una storia semplice" (Storja sempliċi) (1989). Miet Palermo fid-20 Novembru 1989. Fuq il-qabar tiegħu f'Racalmuto, hemm imnaqxa kwotazzjoni minn Auguste Villiers de l'Isle-Adam, "Se niftakruha dil-pjaneta", magħżula minn Sciascia stess. Il-mara tiegħu mietet fl-2009. Hemm bosta films ibbażati fuq ix-xogħlijiet ta' Leonardo Sciascia: