Francesco Azzopardi Francesco Azzopardi (magħruf ukoll bħala Azopardi) twieled ir-Rabat, Malta. L-ismijiet tal-magħmudija kienu Giovanni Batista Agostino Francesco Guiseppe. Kellu l-ewwel tagħlim fil-mużika minn Michelangelo Vella. Mill-1763 sa l-1774 kien Napli, l-ewwel biex jistudja fil-Conservatorio di Sant'Onofrio ta' Porta Capuana taħt il-tmexxija ta' Carlo Contumacci u Joseph Doll, imbagħad, mill-1767, biex ikompli jipperfezzjona ruħu ma' Niccolò Piccinni. Fl-1768 Azzopardi kien diġà kkompona l-ewwel xogħol liturġiku tiegħu, il-Quddiesa fil-Fa (Ms 339). F'Napli offrewlu l-post ta' Maestro di Capella imma xtaq li jmur lura Malta. Fl-1774 reġa' lura Malta u fit-12 ta' April inħatar organista tal-Kattidral ta' San Pawl l-iMdina bid-dritt li jsir Maestro di Cappella. Il-Maestro di Cappella dak iż-żmien kien Don Benigno Zerafa (1726-1804). Wara l-1789 kien attiv ukoll fil-Knisja Konventwali tal-Kavalieri ta' Malta il-belt Valletta. Francesco Azzopardi nħatar Maestro di Cappella fil-Kattidral tal-Imdina, wara Benigno Zerafa, fit-8 ta' Diċembru 1783. Ikkompona xi 250 xogħol, il-parti kbira mużika sagra: 31 quddiesa, 76 salm, 6 Magnificat, 2 Passjonijiet, 6 Lamentazzjonijiet, 70 Motett, 16-il Antifona u biċċiet għal l-orgni għall-Milied. Imma l-ikbar xogħol tiegħu kien it-trattat pedagoġiku, "Il musico prattico I" tal-1786. Minħabba dan kiseb fama internazzjonali meta Nicolas-Étienne Framery ttraduċih għall-Franċiż u Le Duc ippubblikah bit-titlu "Le Musicien Pratique". Jidher li s-suċċess tiegħu dam ħafna għax fl-1824 il-mużikoloġista Franċiż, Alexandre Choron ħareġ edizzjoni ġdida bl-istess isem. Azzopardi baqa' jfittex teoriji ġodda u fl-1809 ħareġ verżjoni oħra, "Il musico prattico II" fejn espanda l-prinċipji tal-ewwel verżjoni u żied magħhom. Azzopardi kien wieħed mill-għalliema ta' Nicolò Isouard. Miet ir-Rabat, Malta. "Unveröffentlichte Manuskripte aus der Kathedrale von Malta, Francesco Azopardi, Nisi Dominus" - Tölzer Knabenchor, Wolfgang Schady - ISBN: B0000285YX