Ekoloġija L-ekoloġija hija l-istudju xjentifiku tad-distribuzzjoni u l-abbundanza tal-ħlejjaq u kif id-distribuzzjoni u l-abbundanza tagħhom huma affettwati bl-interazzjonijiet bejn dawn il-ħlejjaq u l-ambjent tagħhom . L-ambjent ta' ħlejqa jinkludi kemm propjetajiet fiżiċi (li jistgħu jiġu deskritti bħala t-total ta' fatturi lokali bħal ngħidu aħna, id-dawl tax-xemx, il-klima u l-ġeoloġija), kif ukoll il-ħlejjaq li jaqsmu flimkien l-abitat. It-terminu "oekologie" ġie vvintat fl-1866 mill-bioloġista Ġermaniż Ernst Haeckel. Din il-kelma tnisslet mill-Grieg οικος ("oikos", "dar") u λόγος ("logos", "studju"); għaldaqstant "ekoloġija" tfisser "l-istudju tad-dar [tan-natura]". Il-kelma "ekoloġija" tintuża' ta' spiss bħala sinonimu ta' l-ambjent naturali jew ta' l-ambjentaliżmu. Ħafna drabi wkoll, il-kelma "ekoloġiku" tittieħed bħala kelma li tfisser favur l-ambjent.