Reliġjon Nisranija Il-Kristjaneżmu huwa reliġjon monoteistika Abrahamika bbażata fuq il-ħajja u t-tagħlim ta 'Ġesù ta' Nazaret. L-osservanti tiegħu, magħrufa bħala Kristjani, jemmnu li Ġesù huwa l-Kristu, li l-miġja tiegħu bħala l-messija ġiet profetizzata fil-Bibbja Ebrajka, imsejħa l-Antik Testment fil-Kristjaneżmu, u kronikata fit-Testment il-Ġdid. [1] Hija r-reliġjon l-akbar fid-dinja b'madwar 2.4 biljun segwaċi. [2] Il-Kristjaneżmu beda bħala sekta Ġudika tat-Tieni Tempju fis-seklu 1 fil-provinċja Rumana tal-Lhudija. L-appostli ta 'Ġesù u s-segwaċi tagħhom infirxu madwar is-Sirja, il-Levant, l-Ewropa, l-Anatolja, il-Mesopotamja, it-Transkawazja, l-Eġittu, u l-Etjopja, minkejja l-persekuzzjoni inizjali. Malajr ġibed lil dawk li jbatu lil Alla ġentili, u dan wassal għal tluq mid-dwana Lhudija, u, wara l-Waqgħa ta 'Ġerusalemm, AD 70 li temmet il-Ġudaiżmu bbażat fit-Tempju, il-Kristjaneżmu bil-mod jinfired mill-Ġudaiżmu. L-Imperatur Kostantinu l-Kbir ikkonverta għall-Kristjaneżmu qabel il-mewt tiegħu (337), u ġie mgħammed mill-isqof Ewsebju ta 'Nikomedia; Il-Kristjaneżmu dekriminalizzat mill-Kostantinu fl-Imperu Ruman bl-Editt ta 'Milan (313), aktar tard issejjaħ il-Kunsill tan-Nikaraja (325) fejn il-Kristjaneżmu Kmieni kien ikkonsolidat f'dik li kienet issir il-knisja tal-Istat tal-Imperu Ruman (380). L-istorja bikrija tal-Kristjaneżmu tal-knisja magħquda qabel l-ismijiet kbar kultant hija msejħa bħala "l-Knisja l-Kbira". Il-Knisja tal-Lvant qasmet wara li l-Kunsill ta 'Efesu (431) u l-Ortodossija Orjentali nqasmu wara l-Kunsill ta' Chalcedon (451) fuq differenzi fil-Kristoloġija, [3] waqt li l-Knisja Ortodossa tal-Lvant u l-Knisja Kattolika sseparaw fix-Ċisma tal-Lvant-Punent. (1054), speċjalment fuq l-awtorità tal-isqof ta 'Ruma. Bl-istess mod, il-Protestantiżmu nqasam f'diversi denominazzjonijiet mill-Knisja Kattolika Latina fl-era tar-Riforma (seklu 16) fuq tilwim teoloġiku u ekkleżjoloġiku, l-iktar fuq il-kwistjoni tal-ġustifikazzjoni u l-preminenza tal-isqof ta 'Ruma. Wara l-Età ta 'Skoperta (15 - 17 seklu), il-Kristjaneżmu nfirex fl-Amerika, l-Oċeanja, l-Afrika sub-Saħarjana u l-bqija tad-dinja permezz ta' xogħol missjunarju. [4] [5] [6] Il-Kristjaneżmu jibqa 'kulturalment divers fil-fergħat tal-Punent u tal-Lvant tiegħu, kif ukoll fid-duttrini tiegħu dwar il-ġustifikazzjoni u n-natura tas-salvazzjoni, l-ekkleżjoloġija, l-ordinazzjoni u l-Kristoloġija. L-erba 'fergħat l-akbar tal-Kristjaneżmu huma l-Knisja Kattolika (1.3 biljun / 50.1%), Protestantiżmu (920 miljun / 36.7%), il-Knisja Ortodossa tal-Lvant (260 miljun) u l-Ortodossija Orjentali (86 miljun / it-tnejn flimkien 11.9%), fost diversi sforzi lejn l-għaqda (ekumeniżmu). [7] Il-kredti tagħhom ġeneralment iżommu lil Ġesù komuni bħala l-Iben ta 'Alla - il-logos inkarnati - li ministra, sofra, u miet fuq salib, imma qam mill-mewt għas-salvazzjoni tal-umanità; kif imsejjaħ l-evanġelju, li tfisser "l-aħbar it-tajba", fil-Bibbja (l-Iskrittura). Id-deskrizzjoni tal-ħajja u t-tagħlim ta 'Ġesù huma l-erba' Evanġelji kanoniċi ta 'Mattew, Mark, Luqa u Ġwanni bit-Testment il-Qadim tal-Lhud bħala l-isfond rispettat tal-Evanġelju. Il-Kristjaneżmu u l-etika Nisranija kellhom rwol prominenti fl-iżvilupp taċ-ċiviltà tal-Punent, [8] [9] [10] [11] [12] partikolarment madwar l-Ewropa mill-antikità tard u mill-Medju Evu. Minkejja tnaqqis fl-aderenza fil-Punent, il-Kristjaneżmu jibqa 'r-reliġjon dominanti fir-reġjun, b'madwar 70% tal-popolazzjoni tidentifika bħala Kristjana. [13] Il-Kristjaneżmu qed jikber fl-Afrika u l-Asja, il-kontinenti l-aktar popolati fid-dinja. [14] <nowiki></ref></nowiki> Il-Kristjani huma l-iktar grupp reliġjuż persegwitat fid-dinja, speċjalment fil-Lvant Nofsani, l-Afrika ta 'Fuq u l-Asja t'Isfel. Kristjani Lhud bikrija rreferew ruħhom bħala 'It-Triq' (της οδου), probabbilment ġejjin minn Isaija 40: 3, "iħejju t-triq tal-Mulej." [18] [nota 1] Skond Atti 11:26, it-terminu " Nisrani "(Grieg: Χριστιανός) l-ewwel intuża b'referenza għad-dixxipli ta 'Ġesù fil-belt ta' Antjokja, li jfisser" segwaċi ta 'Kristu, "mill-abitanti mhux Lhud ta' Antijokja. [24] L-ewwel użu rreġistrat tat-terminu "Kristjaneżmu" (Grieg: Χριστιανισμός) kien minn Injazju ta 'Antijokja, madwar 100 WK. Filwaqt li l-Insara mad-dinja kollha jaqsmu konvinzjonijiet bażiċi, hemm ukoll differenzi ta 'interpretazzjonijiet u opinjonijiet tal-Bibbja u tradizzjonijiet sagri li fuqhom huwa bbażat il-Kristjaneżmu. Dikjarazzjonijiet duttrinali konċiżi jew il-konfessjonijiet ta 'twemmin reliġjuż huma magħrufa bħala kredti. Huma bdew bħala formuli tal-magħmudija u aktar tard ġew estiżi matul il-kontroversji Kristoloġiċi tas-sekli 4 u 5 biex isiru dikjarazzjonijiet ta 'fidi. Il-Kredu tal-Appostli huwa l-aktar dikjarazzjoni aċċettata b'mod wiesa 'tal-artikoli tal-fidi Nisranija. Jintuża minn numru ta 'denominazzjonijiet insara kemm għal skopijiet liturġiċi kif ukoll kateketiċi, l-aktar viżibbilment mill-knejjes liturġiċi tat-tradizzjoni Kristjana tal-Punent, inklużi l-Knisja Latina tal-Knisja Kattolika, Luteraniżmu, Anglikaniżmu, u Ortodossija tar-Rit tal-Punent. Jintuża wkoll minn Presbiterjani, Metodisti, u Kongregazzjonisti. Dan it-twemmin partikolari ġie żviluppat bejn is-sekli 2 u d-9. Id-duttrini ċentrali tagħha huma dawk tat-Trinità u ta 'Alla l-Ħallieq. Kull waħda mid-duttrini misjuba f'dan it-twemmin tista 'tiġi rintraċċata għal dikjarazzjonijiet kurrenti fil-perjodu apostoliku. Il-kredu apparentement intuża bħala sommarju tad-duttrina Nisranija għall-kandidati tal-Magħmudija fil-knejjes ta 'Ruma. [27] Il-punti ewlenin tagħha jinkludu: [ċitazzjoni meħtieġa] Twemmin f'Alla l-Missier, f'Ġesù Kristu bħala l-Iben ta 'Alla, u fl-Ispirtu s-Santu Il-mewt, id-dixxendenza fl-infern, l-irxoxt u t-tlugħ ta 'Kristu Il-qdusija tal-Knisja u t-tqarbin tal-qaddisin It-tieni li ġejja ta 'Kristu, il-Jum tal-Ġudizzju u s-salvazzjoni tal-fidili Il-Kredu Nicene ġie fformulat, fil-biċċa l-kbira b'risposta għall-Arianiżmu, fil-Kunsilli ta 'Nikaraea u Kostantinopli fl-325 u 381 rispettivament, [28] [29] u rratifikat bħala l-kredu universali tal-Kristjanità mill-Ewwel Kunsill ta' Efesu fl-431. [30] ] Id-Definizzjoni ta 'Kalkedonjan, jew Kredu ta' Kalkedon, żviluppat fil-Kunsill ta 'Kalcedon fl-451, [31] għalkemm irrifjutata mill-Ortodossi Orjentali, [32] għallmet lil Kristu "biex jiġi rikonoxxut f'żewġ natura, bla tlaqliq, mingħajr tibdil, indiviżibbli, inseparabbilment": waħda divina u waħda umana, u li ż-żewġ naturi, filwaqt li huma perfetti fihom infushom, huma madankollu perfettament magħqudin ukoll f'persuna waħda. [33] Il-Kredu Athanasjan, riċevut fil-Knisja tal-Punent bħala li għandu l-istess status bħan-Nikene u l-Kaltcedonjan, jgħid: "Aħna nqimu lil Alla wieħed fit-Trinità, u fit-Trinità fl-Għaqda; la nfixklu l-Persuni u lanqas naqsmu s-Sustanza." [34] Ħafna Kristjani (Kattoliċi, Ortodossi tal-Lvant, Ortodossi Orjentali, u Protestanti bl-istess mod) jaċċettaw l-użu ta 'kredti, u jissottoskrivu għal mill-inqas wieħed mill-kredti msemmija hawn fuq. [35] Ħafna Protestanti Evanġeliċi jirrifjutaw il-kredti bħala dikjarazzjonijiet definittivi tal-fidi, anke waqt li jaqblu ma 'xi wħud jew mas-sustanza tal-kredu. Il-biċċa l-kbira tal-Battisti ma jużawx it-twemmin "inkwantu ma fittxux li jistabbilixxu konfessjonijiet awtorevoli ta 'fidi li jorbtu wieħed fuq xulxin." [36]: 111 Ukoll ir-rifjut ta' kredti huma gruppi li għandhom għeruq fil-Moviment ta 'Restawr, bħalma huma l-Knisja Nisranija (Dixxipli ta' Kristu), il-Knisja Kristjana Evanġelika fil-Kanada, u l-Knejjes ta 'Kristu. Il-prinċipju ċentrali tal-Kristjaneżmu huwa t-twemmin f'Ġesù bħala l-Iben ta 'Alla u l-Messija (Kristu). Il-Kristjani jemmnu li Ġesù, bħala l-Messija, kien midluk minn Alla bħala salvatur tal-umanità u jqisu li l-miġja ta 'Ġesù kienet it-twettiq tal-profeziji messjaniċi tat-Testment il-Qadim. Il-kunċett Nisrani ta 'Messija jvarja b'mod sinifikanti mill-kunċett Lhudi kontemporanju. It-twemmin Nisrani huwa li permezz tat-twemmin u l-aċċettazzjoni tal-mewt u l-irxoxt ta 'Ġesù, bnedmin midinbin jistgħu jiġu rikonċiljati ma' Alla, u b'hekk jiġu offruti s-salvazzjoni u l-wegħda tal-ħajja ta 'dejjem. [40] Filwaqt li kien hemm ħafna tilwim teoloġiku dwar in-natura ta 'Ġesù matul l-ewwel sekli ta' l-istorja Nisranija, ġeneralment, l-insara jemmnu li Ġesù huwa Alla inkarnat u "Alla veru u bniedem veru" (jew kemm kompletament divini kif ukoll kompletament umani). Ġesù, wara li sar bis-sħiħ uman, sofra l-uġigħ u t-tentazzjonijiet ta 'raġel mortali, iżda ma dnub. Bħala Alla bis-sħiħ, huwa reġa 'qam għall-ħajja. Skond it-Testment il-Ġdid, huwa qam mill-imwiet, [41] tela 's-sema, qiegħed bil-qiegħda fuq il-lemin tal-Missier, [42] u fl-aħħar se jirritorna [Atti 1: 9–11] biex iwettaq il-kumplament tal- Profezija Messjanika, inkluż il-qawmien tal-mejtin, il-Ġudizzju tal-Aħħar, u t-twaqqif finali tar-Renju ta 'Alla. Skond l-Evanġelji kanoniċi ta 'Mattew u Luqa, Ġesù kien maħsub mill-Ispirtu s-Santu u twieled mill-Verġni Marija. Ftit tat-tfulija ta 'Ġesù hija rreġistrata fl-Evanġelji kanoniċi, għalkemm il-Vanġeli tat-tfulija kienu popolari fl-antikità. B'paragun, l-età adulta tiegħu, speċjalment il-ġimgħa ta 'wara mewtu, hija dokumentata sewwa fl-evanġelji li jinsabu fit-Testment il-Ġdid, għax dik il-parti ta' ħajtu hija maħsuba li hi l-iktar importanti. Il-kontijiet bibliċi tal-ministeru ta 'Ġesù jinkludu: il-magħmudija tiegħu, mirakli, predikazzjoni, tagħlim u għemejjel. Il-Kristjani jqisu l-qawmien ta 'Ġesù bħala l-pedament tal-fidi tagħhom (ara l-1 Korintin 15) u l-iktar avveniment importanti fl-istorja. [43] Fost it-twemmin Nisrani, il-mewt u l-irxoxt ta 'Ġesù huma żewġ avvenimenti ewlenin li fuqhom hija bbażata ħafna mid-duttrina u t-teoloġija Nisranija. [44] Skond it-Testment il-Ġdid, Ġesù ġie msallab, miet mewta fiżika, ġie midfun ġo qabar, u qam mill-mewt tlett ijiem wara. [Ġw. 19: 30–31] [Mk. 16: 1] [16: 6] It-Testment il-Ġdid isemmi diversi dehriet tal-irxoxt ta 'Ġesù f'okkażjonijiet differenti lit-tnax-il appostlu u lid-dixxipli tiegħu, fosthom" iktar minn ħames mitt ħut f'daqqa ", [1Kor 15: 6] qabel l-ascensjoni ta' Ġesù fis-sema. Il-mewt u l-irxoxt ta 'Ġesù huma kkommemorati mill-Insara fis-servizzi kollha ta' qima, b'enfasi speċjali matul il-Ġimgħa Mqaddsa, li tinkludi l-Ġimgħa l-Kbira u l-Ħadd tal-Għid. Il-mewt u l-irxoxt ta 'Ġesù huma ġeneralment ikkunsidrati bħala l-iktar avvenimenti importanti fit-teoloġija Nisranija, parzjalment minħabba li juru li Ġesù għandu setgħa fuq il-ħajja u l-mewt u għalhekk għandu l-awtorità u l-poter li jagħti lin-nies il-ħajja ta' dejjem. [45] Il-knejjes Kristjani jaċċettaw u jgħallmu r-rendikont tat-Testment il-Ġdid dwar l-irxoxt ta 'Ġesù bi ftit eċċezzjonijiet. [46] Xi studjużi moderni jużaw it-twemmin tas-segwaċi ta 'Ġesù fil-qawmien bħala punt tat-tluq biex jistabbilixxu l-kontinwità tal-Ġesù storiku u l-proklamazzjoni tal-knisja bikrija. [47] Xi Kristjani liberali ma jaċċettawx irxoxt litterali tal-ġisem, [48] [49] jaraw l-istorja bħala ħrafa sinjifikament simbolika u spiritwalment li ssostni. Argumenti fuq il-mewt u t-talbiet tal-irxoxt iseħħu f'ħafna dibattiti reliġjużi u djalogi interfaith. [50] Pawlu l-Appostlu, Kristjan bikri konvertit u missjunarju, kiteb, "Jekk Kristu ma kienx imqajjem, allura l-predikazzjoni kollha tagħna hija inutli, u l-fiduċja tiegħek f'Alla hija inutli."