—i16— ĠESU U L-ĦARUF Ġesu kien miexi waħdu qalb l-egħlieqi, u lemaħ tfajjel żgħir bin ir-raħħala qed jirgħa nagħġa ma' ħaruf bla tebgħa sj qalb il-ħaxix, Ġesti ħa ġewwa jdejh il-ħaruf ċkejken, u qagħad jitgħaxxaq bih u tkellem miegħu: 'Kemm għamlek ħelu, ja Ħaruf bla tebgħa, Alla, Missierti, 'Dak sufek abjad daqs is-sħab tas-sema, għajnejk bla ħażen, mansi daqs il-kwiekeb, tiġri, taqbeż bil-ferħ, int xbieha ħelwa l ta' ruħ bla ħtija; ċjiena ħaruf ukoll'' issokta jgħidlu, u lili l-ġnus isejhu l-Ħaruf t'Alla; biss jiena Ħaruf tal-Art, Ħaruf tal-Ġenna, : Ħaruf ta' Dejjem, 'Is.sibt li ġej il-Għid,'' qabeż it-tfajjel, ċuq noqtlu dal-ħaruf, u b'demmu niżbgħu il-bieb u l-għatba tagħna biex neħilsu mis-sejf tal-qirda'. Iva, Iva, naf/' wieġeb ġesti bil-ħlewwa, u waqt li bies ir-ras u s-suf bla tebgħa tal-ħaruf żgħir, għajnejh kbar u sewdiena imtlew bid-dmugħ. Id-definizzjoni tiegħi ta' poeżija pura ħi xi ħaġa li l-poeta joħloq barra mill- personalità tiegħu —