Lil-Rużar Briffa, poeta. Et wiefied kien ġarrab il-ħlewwa ta' kelmtu, elf wieħed kien miegħu meta l-qawwa ta' driegħu fejqet kull xorta ta' mard: elf wielied kien xejjer il-friegħi tal-palm, u għanna, ferriefii bħal salm : 'Hosanna lill-Iben ta' David F' Meta Għira miġnuna lit-Twajjeb li għallem li ħafer bidlitu ma' midneb qattiel, u għajjritu, ħaqritu, saminritu fuq l-efirex salib, ħadd minnhom— mill-elf illi fiequ, ħadd minnhom—mill-elf illi għajtu Hosanna F' ma daħal għalih, ma għenu, ma sabbru, ma fijieh, ma tala' fuq l-għolja tal-waħx. Watida biss, waħida li kienet il-mara tad-dnub, li ħabbet, li xegħret, li nħafret, wensitu Hil dak il-Mislub sa l-aħħar, sat-tmiem u f'niket bla kliem, imgħannqa mal-għuda mifdija, fuq ir-riġlejn tal-Mejjet aktar mill-balzmu jfufi xerdet qalbha fi dmugħ.