Venezja kemm. nies mgħarrqa bil-ġmiel tiegħek, Ħlew versi u pniezel biex jagħtuk il-qima. Se' nkun jien dgħajjef tant jew xħiħ għal miegħek, Li ma nagħmillekx ukoll jiena xi rima, Tassew illi kulħadd sema' bi ġmielek, Imma għalija jien rajtek l-ewwel darba; U f'daqqa waħda wqaft irsir minn tiegħek, Iżda irsir li qatt ma jlissen karba. U int, belt ħelwa, għandek biex tiftaħar, Bil-knejjes u l-palazzi li jżejnuk, B'San Mark, u bir-Rialto, u l-Gran Kanal; Iżda): Venezja, nidħak xħin niftakar, Kif rajtek f'Lulju, bin-nies li jżuruk, Qisu fl-aqwa tas-sajf, il-Karnival, Mill-katakombi mdawla tal-qalb tiegħu Jara l-poeta — imgħaġġlin, qalbiena — Xewqatu li trabbew u kibru miegħu Telgħin irerrdu d-dawl, ixerrdu l-Ħniena. U fuq id-dinja mjassra u mudlama, Imdemma b'ġenn il-għira, b'ġiehha mtabba', B'kelmtu mixgħula u mtajrin mit-tama Jitlaqhom jgħannu l-innu ta' l-imħabba. 'Ma jerġgħu għandu u jinżlu kollha mnikkta Fil-kenn tal-katakombi, wara l-ġlieda Li jġarrbu mal-bnedmin — miksura u msikkta Mill-qerg u l-ħjiena, mill-uħux qerrieda. U l-qalb, hemm isfel, marx-xewqat mifnija, Tibki 'l din l-art kif beka Ġeremija.