Louise Aston kienet waħda mill-aktar kittieba nisa radikali Ġermaniżi tal-era Vormärz. Kienet waħedha li qabblet is-sitwazzjoni tan-nisa ma' dik tal-klassi ħaddiema f'soċjetà kapitalista; hija wkoll irrikonoxxiet li l-emanċipazzjoni tat-tnejn tiddependi fuq l-iskartar komplut tal-istituzzjonijiet patrijarkali. Il-pożizzjonijiet provokattivi u bla kompromess, speċjalment is-sejħa tagħha lejn is-sehem maskili aċċettati, firduha minn attivisti nisa oħra ta' żmienha. Hija ma ħalliet ebda djarji u ebda ittri, għalhekk kulma nafu dwar ħajjitha huwa minn kitbietha. Aston, bint qassis protestant, twieldet fis-26 ta' Novembru 1814, u ta' 17-il sena żżewġet industrijalist sinjurun li kien magħżul mill-ġenituri tagħha. Wara 13-il sena ta' żwieġ, li matulhom saret radikali permezz ta' kuntatti mal-ħaddiema fil-fabbriki ta' żewġha, u bl-għarfien dejjem jikber tas-sehem limitat li s-soċjetà tat lin-nisa, hija ddivorzjat lil żewġha u telqet flimkien ma' bintha lejn Berlin. Hija kienet determinata li tgħix bħala kittieba, taħdem għal tibdil politiku u soċjali. F'Berlin ħasdet lill-borgeżija bl-opinjonijiet tagħha, bi lbies maskili u tipprattika mħabba libera. Fl-1848, anke qabel ma xi kitbiet tagħha kienu ppubblikati, hija sfat eżiljata minn Berlin fuq akkużi li kellha konnessjonijiet ma' kittieba estremisti u li fetħet klabb iħeġġeġ l-emanċipazzjoni tan-nisa u l-ateiżmu. Hija kienet iddikjarata periklu pubbliku u sfat imkeċċija minn bliet Ġermaniżi oħrajn. Mat-tibdil li ġabet is-sena 1848, Aston irritornat Berlin. F'Marzu hija ġġieldet fuq il-barrikati u lejn tmiem is-sajf marret Schleswig-Holstein fost il-ġlied bejn id-Danimarka u l-Prussja. Minn Novembru sa Diċembru, meta r-reazzjoni kienet minn fuq, hija ppubblikat seba' ħarġiet ta' dik li kienet intenzjonata li tkun il-gazzetta Der Freischärler. Rikonoxxuta bħala l-ewwel gazzetta tal-moviment femminili Ġermaniż, l-għan tagħha kien li temanċipa lin-nisa u 'l-ħaddiema billi tgħaqqadhom ma' ħassieba progressivi mill-istati Ġermaniżi kollha. Meta r-rivoluzzjoni falliet, Aston kellha taħrab, tiġġerra minn belt Ewropea għal oħra. Marida u għajjiena, hija marret toqgħod f'belt żgħira fin-naħa t'isfel tal-Ġermanja fejn għexet bil-moħbi bħala Louise Meier sakemm mietet. Aston kienet tagħmel parti mill-ewwel ġenerazzjoni tas-seklu dsatax li tikteb liriċi politiċi u li tagħmel lin-nisa bħala l-figura ċentrali tan-novelli tagħha. Kritiċi kkreditawha bl-introduzzjoni ta' stil letterarju ġdid, dak tal-mara politikament attiva li taġixxi fuq l-inizjattiva tagħha. L-opinjonijiet politiċi u l-insistenza fuq it-tneħħija ta' tabujiet sesswali fil-kitbiet tagħha kienu aktar radikali minn dawk ta' nisa li ġew warajha. Ix-xogħol l-aktar miftuħ ta' Aston kien Meine Emanzipation: Verweisung und Rechtfertitung (L-Emanċipazzjoni Tiegħi: Riferiment u Ġustifikazzjoni) (1846), fuljett ippubblikat fi Brussell, li ddiżapprova t-tkeċċija tagħha minn Berlin. Tipponta l-isfida tagħha lejn il-poplu Ġermaniż, hija għaqqdet id-destin tagħha ma' dak tal-poplu inġenerali u sejħet għal tibdil komplet fis-sistema soċjopolitika. It-tliet novelli tagħha għaqqdu elementi awtobijografiċi ma' stejjer. Kollha avvanzaw ugwaljanza soċjali u sesswali, u kienu kkundannati talli skorrew il-limiti. It-temi, kemm ta' Aus dem Leiben einer Frau (Mill-Ħajja ta' Mara) (1847) u kemm ta' Lydia (1847) kienu għarfien tan-nisa li l-attiviżmu politiku tagħhom kien neċessarju biex tinkiseb l-ugwaljanza mixtieqa. F'tal-ewwel, hija wkoll eluċidiet il-kredu artistiku tagħha. Il-kitba tagħha Revolution und Contrerevolution (Rivoluzzjoni u Kontrarivoluzzjoni) (1849) kien lok għal diskussjoni tal-falliment tar-rivoluzzjoni; ir-rakkont personali tar-rivoluzzjoni niseġ l-istorja ta' mara politika iżda emozzjonali ma' storja sentimentali ta' mħabba. L-ewwel poeżiji tagħha Wilde Rosen (Fjuri Selvaġġi) (1846) sfidaw valuri borgeżi billi ffavorew imħabba libera. Louise Aston mietet fil-21 ta' Diċembru 1871.