L-elezzjoni fin-Niġerja, 16 ta' Frar Erba' snin ilu, il-President Muhammadu Buhari, kiseb rebħa monumentali hekk kif huwa kien l-ewwel kandidat li mill-Oppożizzjoni rebaħ lill-President attwali li kien ukoll qed jikkontesta l-elezzjoni presidenzjali. Buhari ta' 75 sena, li huwa fost il-politiċi ewlenin fin-Niġerja li twieldu qabel l-Indipendenza mir-Renju Unit fl-1960, qed imexxi pajjiż li aktar minn nofs tal-popolazzjoni għandha anqas minn 30 sena. Konsegwenza t'hekk u wara l-kampanja Not Too Young to Run, Buhari kien ipperswadit biex jiffirma liġi biex jitnaqqas ir-rekweżit tal-età għall-kandidati presidenzjali minn 40 sena għal 35 kif ukoll għall-kandidati għall-elezzjonijiet gubernatorjali minn 35 sena għal 30 sena. Not Too Young to Run hija kampanja globali favur id-drittijiet taż-żgħażagħ u li taspirahom biex ikunu kandidati fl-elezzjonijiet. Minkejja dawn l-isforzi, s'issa jidher li ma għamlux effett f'din l-elezzjoni. Buhari nieda l-kampanja tiegħu f'isem il-partit All Progressives Congress Party (APC) iżda ma jgawdix mis-sapport tal-membri kollha, hekk kif f'dawn l-aħħar xhur, 60 membru mill-Kamra tar-Rappreżentanti tal-istess partit ma baqgħux membri tal-partit bħala protesta kontra t-tmexxija tal-President. L-opponent ewlieni ta' Buhari huwa l-Eks Viċi President Atiku Abubakar. Abubakar huwa eks membru tal-APC, iżda wara nuqqas ta' qbil bejnu u bejn Buhari, Abubakar ingħaqad mal-partit People's Democratic Party (PDP). Il-kritika tiegħu fil-konfront tal-President ħraxet wara t-tluq tiegħu minn mal-istess partit u li b'hekk qed issib appoġġ kbir mingħand partiti oħra li ma jaqblux mat-tmexxija ta' Buhari. Il-PDP qed juża l-istess strateġija elettorali li uża l-partit tal-APC; li jifforma koalizzjoni mal-membri li qed jiddisassoċjaw ruħhom minn mal-APC. Il-PDP qed jittama li b'din l-istess tattika jerġa' jirbaħ il-fiduċja tal-poplu Niġerjan, hekk kif fl-2015 tilfu l-elezzjoni wara 16-il sena fil-poter. L-elezzjoni fl-Ukrajna, 31 ta' Marzu L-elezzjoni presidenzjali tal-Ukrajna tal-2014 kienet ta' tama li l-pajjiż issa dawwar paġna ġdida u importanti fl-istorja qasira u inkwetanti tiegħu. Iżda sfortunatament, l-Ukrajna baqgħet affettwata minn korruzzjoni, inċertezza politika u ekonomika, inċertezza mmanipulata mir-Russja, u n-nuqqas ta' qbil dwar jekk il-futur tagħha għandux ikun mal-Punent jew mar-Russja. Iż-żewġ kandidati ewlenin huma familjari mal-poplu Ukren: il-President attwali Petro Poroshenko u l-Eks Prim Ministru Yulia Tymoshenko, iżda, it-tnejn ma tantx igawdu l-popolarità tal-pubbliku. Poroshenko qed jieħu direzzjoni aktar nazzjonalista, filwaqt li Tymoshenko qed tipproponi li tbiddel is-sistema politika u li b'hekk tagħti s-saħħa lill-Parlament Ukren biex jesegwixxi l-leġiżlatura għal pajjiżu u dan ifisser li jitnaqqas il-poter li jkollu l-president. Anatoliy Hrytsenko, Eks Ministru għad-Difiża huwa kandidat ieħor għal din l-elezzjoni, iżda ċ-ċansijiet tiegħu huma remoti. L-istrateġija tiegħu hija li jgħaqqad bosta partiti opponenti żgħar. Ir-Russja qed issegwi din l-elezzjoni mill-qrib u f'Novembru li għadda ħadet f'idha tliet vapuri navali tal-Ukrajna, liema mossa qed tqajjem biża' dwar pjanijiet li tintensifika l-pressjoni militari diretta u indiretta fuq l-Ukrajna. L-Ukrajna stabbiliet korp li jidentifika u li possibbilment jipprevjeni l-interferenza tar-Russja. Mn jirbaħ l-elezzjoni ta' Marzu se jkun qed jaffaċċja sett ta' problemi rikorrenti. L-elezzjoni fl-Indja, April jew Mejju Il-poplu Indjan se jkun qed jivvota f'elezzjoni biex jeleġġi Membri Parlamentari tal-Kamra Inferjuri għall-ħames snin li ġejjin. Il-Prim Ministru Narendra Modi kien kiseb rebħa storika fl-elezzjoni ta' erba' snin ilu, fejn wara 25 sena ta' gvernijiet ta' koalizzjoni, il-Gvern elett fl-2014 seta' jmexxi mingħajr alleati minn partiti oħra. Modi u l-partit tiegħu qed jittamaw li jerġgħu jiksbu l-istess riżultati, però, l-popolarità tal-Prim Ministru speċjalment mal-bdiewa battiet ftit minħabba d-dewmien tiegħu biex iwettaq dak li kien wiegħed. Iżda, wara li l-partit immexxi minn Modi tilef fi tliet stati li huma meqjusa importanti fl-Indja, qed jingħad li l-Gvern qed jikkunsidra li jagħti eżenzjonijiet fuq is-self għall-bdiewa li jammontaw għal biljuni ta' ewro bit-tama li jerġa' jikseb il-fiduċja li tilef mill-bdiewa. In-nuqqas ta’ progress min-naħa tal-Gvern fir-reviżjoni tas-sistema tas-saħħa biex jiżdied l-aċċess għall-kura kif ukoll jitnaqqsu l-ispejjeż, ukoll qed inaqqas il-fiduċja tal-votanti (tal-qalba) tal-partit. Il-Congress Party qed jieħu vantaġġ minn din is-sitwazzjoni, l-Oppożizzjoni qed tittama li wara din l-elezzjoni terġa’ tkun hi li tmexxi l-Lok Sabha. Infatti, uħud mill-wegħdiet huma li jgħinu lill-bdiewa filwaqt li jinħolqu aktar xogħlijiet fl-Indja. Il-Mexxej tal-partit, Rahul Gandhi, li kieku jkun ir-raba’ ġenerazzjoni mill-familja tiegħu bħala prim ministru, qed jibni alleanza ma’ partiti reġjonali bil-ħsieb li jekk ikun elett jgħaqqad gvern ta’ koalizzjoni. Aktar minn 850 miljun persuna se tkun eliġibbli li tivvota, aktar mid-doppju tal-Istati Uniti. L-elezzjoni fl-Indoneżja, 17 ta’ April L-Indoneżja se jerġa’ jkollha l-istess għażla bħalma kellha erba’ snin ilu; bejn il-President attwali Joko Widodo u l-Eks Logutenent Ġeneral Prabowo Subianto. Huwa mistenni li d-differenza ta’ voti bejn iż-żewġ kandidati terġa’ tirrepeti ruħha. Minkejja d-distakk, hemm affarijiet oħra ta’ aktar importanza; il-popolazzjoni fl-Indoneżja tlaħħaq il-260 miljun persuna minħabba l-fatt li hija arċipelagu ta’ aktar minn 17,000 gżira. Widodo jibqa’ l-aktar popolari minkejja li naqas milli jwettaq ħafna mill-wegħdiet tiegħu għal governanza tajba u l-protezzjoni għad-drittijiet tal-bniedem. Ma’ruf Amin intgħażel minn Widodo bħala r-running mate tiegħu, Ma’ruf ġie akkużat li jippromovi intolerranza lejn gruppi etniċi, reliġjużi u gruppi ta’ minoritajiet soċjali. L-Oppożizzjoni, Prabowo, ifforma rabtiet qawwija ma’ gruppi Iżlamiċi li għandhom influwenza konsiderevoli fuq l-opinjoni pubblika. Il-pożizzjonijiet tiegħu dwar id-demokrazija u d-drittijiet tal-bniedem jipparagunaw ma’ dawk ta’ Rodrigo Duterte, il-President tal-Filippini. L-elezzjoni fl-Afganistan, 20 ta’ April L-elezzjoni presidenzjali fl-Afganistan ftit li xejn tqajjem ottimiżmu fil-pajjiż. L-elezzjonijiet parlamentari ta’ Ottubru li għadda saru tliet snin tard u kienu mxekkla minn frodi elettorali. L-elezzjoni kienet ukoll imtappna bl-attakki mit-Talibani li qatlu aktar minn 130 persuna waqt li kienu se jivvutaw. Dawn l-attakki ma waqqfux lill-President Ashraf Ghani, li huwa kandidat għall-elezzjoni bit-tama li jkollu t-tieni mandat, milli jsejjaħ l-elezzjonijiet bħala ‘suċċess storiku’. Is-sitwazzjoni tas-sigurtà fl-Afganistan marret għall-agħar fis-snin riċenti bit-Talibani effettivament jikkontrollaw daqs 70% tal-Afganistan, anke bi 15,000 truppi tal-Istati Uniti fil-pajjiż. L-amministrazzjoni Amerikana mmexxija minn Trump qed tipprova tkompli taħdidiet ta’ paċi. Ghani huwa abbord bl-idea, anke juri rieda li jaċċetta t-Taliban bħala partit politiku. Persuni li jinfluwenzaw l-opinjoni pubblika tal-Afgani għadhom qed jiddeċiedu dwar min se jkun il-kandidat opponent ta’ Ghani għall-elezzjoni presidenzjali. Minkejja dan, l-iktar kwistjoni importanti x’aktarx tkun jekk l-Afganistan hix se jkollha elezzjoni ħielsa, ġusta u sigura fl-2019 – dejjem jekk issir. L-elezzjoni fl-Unjoni Ewropea, 23-26 ta’ Mejju Sa ftit żmien ilu l-Unjoni Ewropea (UE) kienet ipproġettata li tkun il-‘mexxej’ tas-seklu 21, iżda issa l-ħsieb ta’ bosta nies jikkuntrasta, hekk kif jaħsbu li dan il-pjan qiegħed fi stat li jikkollassa. Ċertament taffaċċja lista twila ta’ problemi: il-qasma li dejjem qed tikber mal-Istati Uniti; il-liberaliżmu li qed jiżdied fl-Ewropa ċentrali; inċertezzi fuq Brexit; konfrontazzjoni tal-baġit bejn Ruma u Brussell; inkwiet politiku fi Franza; u tnaqqis fl-entużjażmu biex jingħata nifs ġdid lill-istituzzjonijiet tal-UE. Dawk ix-xejriet kollha jistgħu jwasslu għall-eżitu differenti fl-elezzjonijiet tal-Parlament Ewropew (PE). Il-PE ilu mwaqqaf mill-1952, però jibqa’ l-iktar wieħed dgħajjef mill-istituzzjonijiet kollha tal-UE. Minkejja dan, il-PE għandu l-jedd li jagħżel il-President tal-Kummissjoni Ewropea, liema pożizzjoni hija meqjusa bħala l-powerhouse tal-UE. Il-President tal-Kummissjoni Ewropea attwali Jean-Claude Juncker qal li mhux qed jikkunsidra li jerġa’ jikkontesta. Bejn il-bosta partiti prinċipali tal-UE u bil-popoliżmu li qed jiżdied mal-kontinent kollu, f’dawn l-elezzjonijiet tal-PE jaf naraw il-bidu tat-tmiem tal-partiti redikoli. Il-mistoqsija kritika hija: Kemm se jkun it-turnout tal-votanti f’dawn l-elezzjonijiet? Madwar 500 miljun ċittadin huwa eliġibbli li jivvota, però n-numru ta’ nies jivvutaw għal dawn l-elezzjonijiet laħaq il-medja ta’ anqas minn 50% mill-1999. L-elezzjoni f’Malta se ssir is-Sibt 25 ta’ Mejju. Malta vvutat l-ewwel darba f’dawn l-elezzjonijiet fl-2004 u ġew eletti tliet membri tal-Partit Laburista u żewġ membri tal-Partit Nazzjonalista. Bit-trattat ta’ Lisbona li ġie ffirmat f’Diċembru tal-2007 iżda b’effett minn Diċembru tal-2009, Malta kisbet is-sitt siġġu fil-Parlament Ewropew. L-elezzjoni tal-2019 se tkun ir-raba’ waħda għall-Maltin, minkejja li inġenerali madwar l-Ewropa t-turnout ta’ votanti jkun baxx, f’Malta jkollna turnout ogħla mill-medju Ewropew, it-tielet l-ogħla wara l-Belġju u l-Litwanja. Fl-2004 it-turnout kien ta’ 82.4%; fl-2009 kien ta’ 78.8% u fl-2014 kien ta’ 74.8%. Apparti l-elezzjonijiet tal-Parlament Ewropew, f’Malta se jkollna l-elezzjonijiet tal-Kunsilli Lokali, li għall-ewwel darba dawn l-elezzjonijiet ser isiru f’kull lokalità f’daqqa u li l-leġiżlatura se sservi għal ħames snin. Apparti t-tibdil fl-elezzjonijiet tal-kunsilli, hemm bidla oħra li tniżżlet fl-istorja ta’ Malta meta kmieni din is-sena kien hemm qbil unanimu fil-Parlament Malti dwar l-età tal-votazzjoni, biex b’hekk għall-ewwel darba l-età tal-votazzjoni tal-Parlament Ewropew hija ta’ 16-il sena. L-elezzjoni fl-Afrika t’Isfel, bejn Mejju u Awwissu Huwa possibbli li naraw l-African National Congress (ANC), il-partit ta’ Nelson Mandela, jitlef is-setgħa tiegħu s-sena d-dieħla? Sa sena ilu dan deher li kien possibbli. Il-President, dak iż-żmien Jacob Zuma, kien affaċċjat b’lista twila ta’ allegazzjonijiet ta’ korruzzjoni u n-nuqqas milli jwettaq wegħdiet biex l-Afrika t’Isfel issir soċjetà aktar sigura u aktar ugwali. L-ANC kien fil-ġlieda kontra l-apartheid, is-sistema politika u soċjali li kienet tiddividi n-nies skont ir-razza, u wassal biex il-partit jiddomina wara tmiem din is-sistema diviżiva. Iżda t-tmexxija ta’ Zuma tappnet ir-reputazzjoni tal-partit. Konsegwenza t’hekk żdiedet il-fiduċja fil-partiti Democratic Alliance (DA) u Economic Freedom Fighters (EFF), però xorta waħda għadhom ’il bogħod biex jilħqu l-akbar opponent tagħhom, l-ANC. Fi frar li għadda, l-ANC għamel bidla fit-tmexxija meta ħatar lil Cyril Ramaphosa minflok Zuma, mossa għaqlija għaliex huwa kandidat li jista’ jżomm il-partit fil-poter. Problema immedjata hija r-reċessjoni ekonomika kontinwa tal-Afrika t’Isfel, liema Ramaphosa qed jipprova jtemm parzjalment billi jitlob biljuni f’investimenti diretti barranin minn pajjiżi bħaċ-Ċina u l-Arabja Sawdija. Ramaphosa u l-Afrika t’Isfel se jkomplu jittrattaw il-problemi tal-inugwaljanza, ir-razziżmu u l-korruzzjoni li għaddew minnhom anke wara t-tmiem tal-apartheid. L-elezzjoni fl-Arġentina, Ottubru Il-qgħad, l-inflazzjoni u rati għoljin ta’ imgħax huma uħud mill-problemi li l-ekonomija Arġentina qed tesperjenza. Dan wassal biex il-President Mauricio Macri jitlob għal self ta’ 57 biljun dollaru mill-Fond Monetarju Internazzjonali (IMF), l-ikbar fl-istorja tal-IMF. Dan is-self huwa tentattiv biex itaffi s-sitwazzjoni ekonomika. Macri mhuwiex l-ewwel President Arġentin li rrikorra għall-għajnuna finanzjarja mingħand l-IMF, iżda l-poplu Arġentin ħaseb li kien se jeleġġi persuna li ddawwar is-sitwazzjoni ekonomika għal-aħjar meta eleġġew lill-imprenditur-politikant lura fl-2015. Bla dubju l-pubbliku ma għandux opinjoni daqstant pożittiva dwar Macri u hemm dubji jekk jerġax jiġi elett għal terminu ieħor. B’hekk hemm mistoqsijiet dwar min jista’ jkun l-opponent ewlieni tiegħu. L-opponent żgur li se jkun mill-kamp tal-Peronist jew ikollu afiljazzjoni mal-partit, partit illi ddomina x-xena politika fl-Arġentina għal seba’ deċennji. L-Eks President u s-Senatur kurrenti Cristina Kirchner qed tippjana li tirritorna u tikkontesta din l-elezzjoni. L-għażliet ta’ Kirchner għenu biex jinħoloq żbilanċ fl-ekonomija Arġentina, liema żbilanċ Macri ġie elett biex jirranġa. Hi ġiet akkużata wkoll li aċċettat tixħim waqt li kienet qed isservi bħala president. L-elezzjoni fil-Kanada, 21 ta’ Ottubru Il-Prim Ministru Kanadiż, Justin Trudeau kien rebaħ l-elezzjoni tal-2015 b’rebħa komda; il-partit liberali li jmexxi kiseb 150 siġġu, l-akbar bidla fl-istorja tal-Kanada b’maġġoranza fil-Parlament. Fl-2018 Trudeau u l-partit liberali mhux li tant qed igawdu mill-istess fiduċja tal-pubbliku, hekk kif kwazi 60% tal-Kanadiżi jgħidu li jixtiequ partit differenti fit-tmun tal-pajjiż. In-numri fil-voti mhux neċessarjament ifissru li l-partit liberali se jkun it-tellief għaliex is-sistema ta’ votazzjoni li tħaddan il-Kanada ma tittrażmettix in-numru ta’ voti mikuba minn partit f’siġġijiet fil-parlament. Iżda, l-opinjoni pubblika tista’ tkun ta’ opportunità għall-partit fl-oppożizzjoni. Il-konservattivi, fis-sajf li għadda rebħu elezzjonijiet f’Ontario biex temmew 15-il sena ta’ tmexxija liberali. Maxime Bernier, Eks Ministru tal-Affarijiet Barranin, li tilef il-ġirja għat-tmexxija tal-partit konservattiv, waqqaf partit politiku ġdid f’Awwissu – Il-Partit Popolari tal-Kanada. Dan il-partit jista’ jkollu ftit impatt fl-elezzjoni t’Ottubru jew inkella jaqsam il-vot konservattiv, għall-benefiċċju tal-Liberali. L-elezzjoni f’Iżrael, qabel il-5 ta’ Novembru Il-Prim Ministru Benjamin Netanyahu għandu sa Novembru biex isejjaħ għall-elezzjonijiet f’Iżrael. Jista’ jkun il-każ illi ssir qabel ukoll. Dan wara li x-xahar li għadda Iżrael evita li jmur għall-elezzjoni bikrija wara li wieħed mis-sitt partiti li jiffurmaw il-Gvern ħareġ mill-koalizzjoni u partit ieħor kien kważi se jagħmel l-istess. Dan kien ir-riżultat wara diżgwit dwar il-pjan ta’ kif għandhom jirrispondu għal attakki minn Gaża. Din hija waħda mill-ħafna kwistjonijiet li qed iħollu l-għaqda tal-koalizzjoni. Il-partit ta’ Netanyahu bħalissa għandu 30 siġġu mill-120 siġġu fil-Parlament Iżrealjan. B’hekk għandu idu ftit marbuta biex ikun jista’ jżomm gvern stabbli. Netanyahu qed jaffaċċja kumplikazzjonijiet ulterjuri hekk kif il-pulizija Iżraeljana rrakkomandat lill-Avukat Ġenerali tal-pajjiż biex jakkuża lill-Prim Ministru Iżraeljan fuq tliet każijiet separati ta’ korruzzjoni. It-theddida tal-prosekuzzjoni ma waqqfitx l-ottimiżmu tal-Prim Ministru. Hu jaħseb li l-partit li jmexxi jista’ jikseb aktar siġġijiet fl-elezzjoni li ġejja, u jgħid li 35 siġġu huma possibbli, però l-mira hija 40 siġġu. Netanyahu huwa diviżiv u polarizzanti f’era fejn il-politika Iżraeljana qed tiġi definita minn bidla lejn il-lemin li qed iddgħajjef il-politika tax-xellug. Kull darba li tissejjaħ elezzjoni, Netanyahu dejjem jenfasizza l-esperjenza tiegħu fis-sigurtà nazzjonali. Din id-darba qed jitkellem dwar ir-rabtiet mill-qrib mal-President Donald Trump, li ressaq l-ambaxxata tal-Istati Uniti f’Ġerusalemm aktar kmieni din is-sena. Din il-mossa tfisser li l-Amerka tirikonoxxi lil Ġerusalemm bħala l-kapitali tal-Iżrael. Id-deċiżjoni tal-President Amerikan, Donald Trump, urtat lill-Palestinjani kif ukoll il-komunità Għarbija u l-alleati tal-Punent.