అనగనగా నేను | సంచిక - తెలుగు సాహిత్య వేదిక
Home archives ఏప్రిల్ 2020 అనగనగా నేను
అనగనగా నేను.
రూపం ఎరుగని నేను.
ఎవరినో, ఏమిటో తెలియని నేను.
చిమ్మ చీకటి రాజ్యంలో, వెన్నెల వెలుగుల రాజు/రాణిని నేను.
నా ఉనికిని నేనెరిగిన కొద్ది కాలానికే నన్నెవరో వేరే లోకంలో గుర్తించి, నాకన్నా ఎక్కువగా సంతోషించారని నేనరుగని స్థితి నాది. "నేనెవరిని?" అని మూగ స్వరంతో బిగ్గరగా ప్రశ్నించినా, సమాధానం దొరకని పరిస్థితిలో ఉన్నాను. ఇంకా నా గురించి ఎన్ని ప్రశ్నలు సంధించినా, బదులే లేదు.
కొన్నాళ్ళకి నాకు తెలియని ఎన్నో మార్పులు, నాలో మొదలయ్యాయి. చాలా కాలం తర్వాతగాని, వాటి పేర్లు నాకు తెలియలేదు. నన్నెవరో నియమిత కాలంలో కనిపెడుతున్నారు. ఎవరో తెలియదు. నా గుండె చప్పుడుని వేరేలోకం నుండి విని ఆనందిస్తున్నారు. కళ్ళు, చెవులు, నోరు, ఎముకలు ఇలా మెల్లగా వాటి రూపం మొదలైందట. చిన్నగా వేళ్ళు కనిపిస్తున్నాయట. ముఖ్యమైన మెదడుకు రూపం మొదలయిందని చెప్తున్నట్లు నాకు సంకేతాలు వస్తున్నాయి.
నా కాళ్ళూ, చేతుల కదలికలను గుర్తించారు. కండరాలు ఇప్పుడే పుడుతున్నాయట.
నల్లని, చిరాకైన పదార్థం పూర్తిగా ఏర్పడని నా శరీరం చుట్టూ కప్పేసింది.
దాన్ని జుట్టు అంటారు కాబోలు. వేళ్ళకి పదునుగా ఏవో పెరుగుతున్నాయి. అంత పదునుగా ఉండేవి నా శరీరానికి గాయం చేస్తాయేమో అని భయమేస్తుంది. కానీ, వాటిని ఆపలేని స్థితిలో ఉన్నాను. వాటిని గోర్లు అంటారట.
నేను చూసే కళ్ళకి అడ్డంగా కనురెప్పలు, కనుబొమ్మలు ఉన్నాయి. ఇప్పుడు నా బొటన వేలిని నేను నోట్లో పెట్టుకోగల్గుతున్నాను. నిరంతరం అదే పనిలో ఉంటున్నాను. పాడు అలవాటు. పొమ్మన్నా పోవడంలేదు. కొంతకాలంగా సంకేతాలుగా మాత్రమే నేను అనుభవించేవి శబ్దాల రూపంలో వినగలుగుతున్నాను. అంటే నాకు వినికిడి శక్తి పెరిగిందన్నమాట. ఇదో అద్భుతమైన అనుభూతి. మాటల్లో చెప్పలేను. వేరే లోకం నుండి నేను నీ అమ్మను, నాన్నను అంటూ ఏవో ఊసులు వినిపిస్తున్నాయి. అవి వినడానికి ఎంత తియ్యగా ఉన్నాయో. అప్పుడప్పుడు నా నోట్లో వేలుని చీకడం మానేసి,ఆ కబుర్లు వింటూ.. నన్ను నేను మర్చిపోతున్నాను.
ఇంతకీ మీకు ఇంకో విషయం చెప్పలేదు. నాకు అప్పుడప్పుడు పొట్టలో వింత అనుభూతి. అది బాలేదు. దాన్ని ఆకలి అంటారని అమ్మ చెప్తూ ఉంటుంది. ఆకలేస్తుందా కన్నా నీకు అని చెప్పి, ఏవో ఒకటి నా బొజ్జలో పడే ఏర్పాట్లు వాటంతట అవే జరుగుతుంటే భలే ఉంటుంది తెలుసా. ఆ ఉత్సాహంలో నేను గుండ్రంగా తిరిగేస్తూ ఉంటాను. తిరిగినప్పుడల్లా, బయటి లోకం నుండి మళ్ళీ తియ్యటి మాటలు వినిపిస్తూ ఉంటాయి. అవి నాకు ఎంత ఇష్టం అంటే నా చెవులు రిక్కించి వింటూ ఉంటాను. ఎవరో తెలుసుకోవాలనే ఆత్రంతో, బయటకి వచ్చేయాలని కాళ్ళతో తంతూ ఉంటాను. అప్పుడు తియ్యని స్వరాలు వినిపిస్తూ ఉంటాయి. వాటిని నవ్వు అంటారట. అమ్మ చెప్పింది. మధ్య మధ్యలో ఇంకో వ్యక్తి నేను, నాన్నని అని పలకరిస్తుంటారు కానీ, నాకంత తియ్యగా ఉండవు అవి వినడానికి. కాబట్టి నేను స్పందించను. స్పందించనప్పుడు అమ్మ పక పకా నవ్వుతుంది. అమ్మ గట్టిగా నవ్వినప్పుడు, నేను నవ్వి కేరింతలు కొడుతుంటాను. అది నాకో వినోదం. నాకు రూపం లేనప్పుడు ఈ స్థలం ఎంత విశాలంగా ఉండేదో, రాను రాను నాకు ఇరుకుగా ఉంటుంది. ఖాళీగా లేదు ఆడుకోడానికి. నేను విసర్జించిన వాటిల్లోనే పడుకుంటున్నాను. నాకు ఇక్కడ నచ్చడం లేదు. విశాలంగా ఉండే స్థలంలోకి తీసుకెళ్ళు అని అమ్మని అడుగుతునే ఉన్నాను. కానీ, తనకే నేనేం చెప్తున్నానో అస్సలు అర్ధం కావడం లేదు. కానీ, తన చేతుల్తో నా లోకపు అంచుల్ని తాకుతుంది. ఎంత హాయి అంటే.. మాటల్లో చెప్పలేను. నేను బరువు పెరుగుతున్నట్లున్నాను. మునుపటిలా వేగంగా తిరగలేకపోతున్నాను. అమ్మకి నడుమునొప్పి అట. పాపం. ఎందుకో నాకు తెలియదు. నాకు నిన్ను చూడాలని ఉంది అమ్మా… కొంతకాలం గడిచాక, ఇక లాభం లేదని.. నేను బయటకి వెళ్ళి.. ఈ మూసిన గదిలో నా వల్ల కాదు అని బిగ్గరగా అరిచి కొట్టడం మొదలు పెట్టాను. నా లోకం కంపించసాగింది.
కొన్ని గంటల శ్రమ, ఆవేదన, ఆరాటం ఇంకా ఎన్నో భావల మధ్య నేను నరకం చూశాను. చిన్న రంధ్రం ద్వారా నా పెద్ద శరీరాన్ని వేరేం లోకంలోకి తీసుకెళ్ళడానికి ఎంత కష్టపడ్డానో, పెట్టానో! అలసిపోయాను. మొత్తానికి బయటపడ్డాను. కోటి సూర్యకాంతి నన్ను తాకగానే నేనెవర్ని అనే ప్రశ్నని మర్చిపోయాను. ప్రశ్నే కాదు మొత్తంగా ఏం జరిగిందో శాశ్వతంగా మర్చిపోయాను.
"అనగనగా ఒక నేరం"
Tags: anaganaga nenuande maheswariSanchikashort storytelugu magazinetelugu online magazinetelugu online magazinestelugu sahityamTelugu short storytelugu web magazinetelugu-online-magazinetelugu-webs-magazineఅందె మహేశ్వరిఅనగనగా నేనుకథకథలుతెలుగు కథసంచిక
anaganagaa nenu | sanchika - telugu saahitya vedika
Home archives epril 2020 anaganagaa nenu
anaganagaa nenu.
roopam erugani nenu.
evarino, emito teliyani nenu.
chimma cheekati raajyamlo, vennela velugula raju/raanini nenu.
naa unikini nenerigina koddi kaalaanike nannevaro vere lokamlo gurtinchi, nakanna ekkuvagaa santoshinchaarani nenarugani sthiti naadi. "nenevarini?" ani mooga swaramtho biggaragaa prasninchinaa, samadhanam dorakani paristhitilo unnaanu. inka naa gurinchi enni prasnalu sandhinchinaa, badule ledu.
konnaallaki naaku teliyani enno maarpulu, naalo modalayyayi. chala kaalam tarvaatagaani, vaati paerlu naaku teliyaledu. nannevaro niyamita kaalamlo kanipedutunnaru. evaro teliyadu. naa gunde chappuduni verelokam nundi vini aanandistunnaaru. kallu, chevulu, noru, emukalu ilaa mellagaa vaati roopam modalaindata. chinnagaa vaellu kanipistunnayata. mukhyamaina medaduku roopam modalayindani cheptunnatlu naaku sanketaalu vastunnaayi.
naa kaalluu, chetula kadalikalanu gurtinchaaru. kandaraalu ippude pudutunnayata.
nallani, chiraakaina padaartham puurtigaa erpadani naa sareeram chuttu kappesindi.
daanni juttu antaaru kaabolu. vellaki padunugaa evo perugutunnaayi. anta padunugaa undevi naa sariiraaniki gaayam chestayemo ani bhayamestundi. cony, vaatini aapaleni sthitilo unnaanu. vaatini gorlu antarata.
nenu chuse kallaki addamgaa kanureppalu, kanubommalu unnaayi. ippudu naa botana vaelini nenu notlo pettukogalgutunna. nirantaram adhe panilo untunnaanu. paadu alavaatu. pommanna povadamledu. kontakaalamgaa sanketaalugaa matrame nenu anubhavinchevi sabdala roopamlo vinagalugutunnaanu. ante naaku vinikidi sakti perigindannamaata. idho adbhutamaina anubhooti. maatallo cheppalenu. vere lokam nundi nenu nee ammanu, naannanu antuu evo oosulu vinipistunnaayi. avi vinadaaniki entha tiyyagaa unnayo. appudappudu naa notlo veluni cheekadam manesi,aa kaburlu vintuu.. nannu nenu marchipotunnaanu.
intakee meeku inko vishayam cheppaledu. naaku appudappudu pottalo vinta anubhooti. adhi baledu. daanni aakali antaarani amma cheptuu untundi. aakalestundaa kanna neeku ani cheppi, evo okati naa bojjalo pade erpaatlu vaatantata ave jarugutunte bhale untundi telusa. aa utsaahamlo nenu gundramgaa tirigestu untaanu. tiriginappudalla, bayati lokam nundi mallee tiyyati maatalu vinipistuu untaayi. avi naaku entha ishtam ante naa chevulu rikkinchi vintuu untaanu. evaro telusukovalane aatramtho, bayataki vacheyaalani kaallatho tantuu untaanu. appudu tiyyani swaraalu vinipistuu untaayi. vaatini navvu antarata. amma cheppindi. madhya madhyalo inko vyakti nenu, naannani ani palakaristuntaaru cony, naakanta tiyyagaa undavu avi vinadaaniki. kabatti nenu spandinchanu. spandinchanappudu amma paka paka navvutundi. amma gattigaa navvinappudu, nenu navvi kerintalu kodutuntaanu. adhi nako vinodam. naaku roopam lenappudu ee sthalam entha visaalamgaa undedo, raanu raanu naaku irukugaa untundi. khaaliigaa ledu aadukodaaniki. nenu visarjinchina vaatillone padukuntunnanu. naaku ikkada nachadam ledu. visaalamgaa unde sthalamloki teesukellu ani ammani adugutune unnaanu. cony, tanake nenem cheptunnano assalu ardham kaavadam ledu. cony, tana chetulto naa lokapu anchulni taakutundi. entha haayi ante.. maatallo cheppalenu. nenu baruvu perugutunnatlunna. munupatila vegamgaa tiragalekapotunnanu. ammaki nadumunoppi ata. paapam. enduko naaku teliyadu. naaku ninnu chuudaalani undi amma kontakaalam gadichaaka, ika laabham ledani.. nenu bayataki velli.. ee moosina gadilo naa valla kaadu ani biggaragaa arichi kottadam modalu pettaanu. naa lokam kampinchasaagindi.
konni gantala shrama, aavedana, aaraatam inka enno bhaavala madhya nenu narakam chushanu. chinna randhram dwara naa pedda sariiraanni verem lokamloki teesukelladaaniki entha kashtapaddano, pettano! alasipoyanu. mottaaniki bayatapaddaanu. koti suuryakaanti nannu taakagaane nenevarni ane prasnani marchipoyaanu. prasne kaadu mottamgaa yem jarigindo saasvatamgaa marchipoyaanu.
"anaganagaa oka neram"
Tags: anaganaga nenuande maheswariSanchikashort storytelugu magazinetelugu online magazinetelugu online magazinestelugu sahityamTelugu short storytelugu web magazinetelugu-online-magazinetelugu-webs-magazineande maheshwarianaganagaa nenukathakathaluthelugu kathasanchika