"భీష్మ ఏకాదశి" కూర్పుల మధ్య తేడాలు - వికీపీడియా
"భీష్మ ఏకాదశి" కూర్పుల మధ్య తేడాలు
భీష్మ ఏకాదశి (మార్చు)
06:41, 30 జనవరి 2015 నాటి కూర్పు
34 bytes added , 6 సంవత్సరాల క్రితం
06:39, 30 జనవరి 2015 నాటి కూర్పు (సవరించు)
చి (Rajasekhar1961, పేజీ భీష్మఏకాదశి ను భీష్మ ఏకాదశి కు తరలించారు)
06:41, 30 జనవరి 2015 నాటి కూర్పు (సవరించు) (దిద్దుబాటు రద్దుచెయ్యి)
మాఘ శుక్ల ఏకాదశినే భీష్మ ఏకాదశి అంటాము.
శ్రీ విష్ణు సహస్రనామం భీష్మపితామహుడు పాండవులకు చేసిన మహోపదేశం. భారత సంగ్రామం పూర్తి అయిన తర్వాత భీష్మపితామహుడు అంపశయ్యపైనే ఉండి పొయ్యాడు. ఎక్కడి వాళ్ళు వారి వారి రాజ్యాలకు వెళ్ళి పోయారు. సుమారు నెల రోజులు గడిచాయి, పాండవులు శ్రీకృష్ణుడు సల్లాపాలు ఆడుకొనే ఒక సమయంలో ఒక నాడు హటాత్తుగా శ్రీకృష్ణుడు పాండవులతో మాట్లాడుతూ ఆగిపోయాడు. పాండవులకు గాబరా వేసింది. ఏమైంది అని శ్రీకృష్ణుడిని అడిగారు. శ్రీకృష్ణుడు వారికి సమాధానం చెబుతూ "మాంధ్యాతి భగవాన్ భీష్మః తపోమే తద్గతం మనః" కురుక్షేత్రంలో అంపశయ్యపై పవళించి ఉన్న భీష్మపితామహుడు నన్ను స్మరించుకుంటున్నాడు. అందుకే నామనస్సు అక్కడికి వెళ్ళి పోయింది. 'హే పాండవులారా! బయలుదేరండి, భీష్ముడి దగ్గరికి. ఎందుకంటే భీష్ముడు ఆస్తికాగ్రేసరుడు, ధర్మాలను అవపోశణం పట్టినవాడు. శాస్త్రాలను పూర్తిగా ఆకలింపు చేసిన మహనీయుడు. మానవాళి తరించడానికి కావల్సిన మార్గాలను స్పష్టంగా తెలిసిన మహనీయుడు. సులభంగా జీవకోటిని తరింపజేయడం ఎట్లానో అవగతం చేసుకొన్న మహనీయుడు. ధర్మ విషయంలో ఏ సంశయాలు ఉన్నా ప్రామాణికంగా తీర్చగలిగిన ఏకైక మహానుభావుడు. ఆయన దేహం నుండి నిష్క్రమించే సమయం ఆసన్నమవుతుంది. ఆయన అస్తమిస్తే లోకంలో ధర్మ సంశయాలని తీర్చే వ్యక్తులు ఎవ్వరూ ఉండరు. అందుకే సూక్శ్మ విషయాలను తెలుసుకుందురు రండి' అని భీష్మ పితామహుడి వద్దకు తీసుకు వచ్చాడు.
భీష్ముడు సుమారు నెలన్నర నుండి భాణాలపైనే పడి ఉన్నాడు. దేహం నిండా బాణాలు, శక్తి పూర్తిగా క్షీణించిపోయింది, అసలే మాఘమాసం ఎండకు ఎండుతూ, మంచుకు తడుస్తూ, నీరు లేదు, ఆహారం లేదు. స్వచ్చంద మరణం తెచ్చుకోగలడు, కాని ఆయన ఇన్ని భాదలు భరిస్తూ ఉండిపొయ్యాడు. ఉత్తరాయణం వరకు ఉండాలి అని అనుకున్నాడు. ఒక ఏకాదశి నాడు దేహం నుండి నిష్క్రమించాలని భగవంతుడిని తలచుకుంటున్నాడు. మనస్సులో శ్రీకృష్ణుడిని సాక్షాత్కరించు కోగలిగేవాడు ఆయన. తన హృదయ మందిరంలోనే శ్రీకృష్ణుడితో మాట్లాడగలిగే వాడు ఆయన. అంత జ్ఞానులైన మహనీయులకు ఈరోజు ఆరోజు అనే నియమం ఉండదు అని ఉపనిషత్తు చెబుతుంది. మరి అట్లాంటి వారు ఏ రోజు నిష్క్రమించినా పరమపదం లభిస్తుంది.ఎవరు కర్మ చేస్తారు అనే నియమం కూడా లేదు. భీష్ముడు తనకి "మాతా పితా బ్రాతా నివాసః శరణం సుహ్రుత్ గతిః గమ్యం సర్వం నారాయణః" అని అనుకున్న మహనీయుడు. ఆయనకు సర్వం శ్రీకృష్ణుడే అని విశ్వసించేవాడు. అందుకు ఆయన ఏనాడు మరణించినా భగవంతుడి సాయిజ్యం కలగక మానదు.
ఆయనకు తను చేసిన దోషం ఒకటి స్పష్టంగా జ్ఞాపకం ఉంది. చేసిన ప్రతి దోషం శరీరం పైనే రాసి ఉంటుందట! అది తొలగితే తప్ప సద్గతి ఏర్పడదట. ఏ దోషం చేసాడాయన ? ద్రౌపతికి సభామధ్యంలో అవమానం జరుగుతుంటే ఏం చేయలేక పోయాడు. భగవత్ భక్తురాలికి అవమానం జరుగుతుంటే చూస్తు కూర్చుండి పోయాడు. ద్రౌపతికి శ్రీకృష్ణుడంటే అత్యంత ప్రేమ. తన గురువు వసిష్ఠులవారు చెప్పారట "మహత్యాపది సంప్రాప్తే స్మత్తవ్యః భగవాన్ హరిః" హే ద్రౌపతి! ఇత్రులు ఎవ్వరు తొలగించని ఆపద వచ్చినప్పుడు శ్రీహరిని స్మరించుకో అని. ఆనాడు సభామధ్యంలో తన అయిదుగురు అతి పరాక్రమమైన భర్తలు ఏం చెయ్యలేక పోయారు. వారు కౌరవులకి బానిసలై పోయారు. కౌరవులను ఎదురించడానికి వీలులేకుండా పోయ్యింది. వారు కేవలం సామాన్య ధర్మాన్నే పాటించారు, కాని సాటి మనిషిగా ఆమెను కాపాడాలనే విశేష ధర్మాన్ని ప్రక్కన పెట్టారు. శ్రీకృష్ణుడు తన భక్తులకి జరిగే అవమానాన్ని సహించలేడు. అలా చేసినందుకు మొత్తం వంద మంది కౌరవులను మట్టు పెట్టాడు. ఆ దోషంతో పాండవులకూ అదే గతి పట్టేది. కానీ అలా చేస్తే చివర తను ఎవరిని రక్షించాలని అనుకునాడో ఆ ద్రౌపతికే నష్టం జరుగుతుందని వారిని అట్టే ఉంచాడు. ఈ విషయం భగవంతుడే అర్జునుడితో చెప్పాడు. ఎప్పుడైతే ద్రౌపతికి అవమానం చేసారో వారందరిని అప్పుడే తీసి పాడేసాను, ఇప్పుడు వారు కేవలం కాలిపోయిన కాగితం వలె ఉన్నారే తప్ప, వారిని నేను ఎప్పుడో ఏరిపారేసాను, నీకు ఆ గౌరవం కట్టబెట్టాలని యుద్దం చేయమని చెబుతున్న అని శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడితో అన్నాడు.
బీష్మ పితామహుడు ఆనాడు ధర్మరాజుకు తలెత్తిన సందేహాలను తీరుస్తుంటే, ప్రక్కనే ఉన్న ద్రౌపతి నవ్వుతూ 'తాతా! ఆనాడు నాకు అవమానం జరుగుంటే ఏమైయ్యాయీ ధర్మాలు' అని అడిగిందట. అందుకు భీష్ముడు 'అవును ద్రౌపతి! నా దేహం దుర్యోదనుడి ఉప్పు తిన్నది, నా ఆధీనంలో లేదు. నాకు తెలుసు నీకు అవమానం జరుగుతుందని, కానీ నా దేహం నా మాట వినలేదు. అంతటి ఘోర పాపం చేసాను కనక, ఆ పాప ప్రక్షాళన కోసం ఇన్నాల్లూ అంపశయ్యపై పడి ఉన్నాను'అని చెప్పాడు. హస్తిన సింహాసనాన్ని కాపాడుతాను అని తాను తన తండ్రికి ఇచ్చిన వాగ్దానానికి కట్టుబడి ఉండిపోయాడు భీష్ముడు. కానీ, పరిస్థితుల ప్రభావంచే విశేష ధర్మాన్ని ప్రక్కన పెట్టాడు. ' హే ద్రౌపతీ! కృష్ణ భక్తిలో ఎట్లాంటి కల్మషం లేదు, కానీ శరీరం దుష్టమైపోయింది. దాన్ని పరిశుద్దం చేసుకోవాలనే అంపశయ్యపై పడి ఉన్నాను, అందుకు ఈ నాడు నేను ధర్మాలను చెప్పవచ్చును' అని పాండవులకు ఎన్నో నీతులను భోదించాడు.
ముఖ్యం గా విష్ణు సహస్ర నామ జపం, ధ్యానం వల్ల భయం తొలగుతుంది, శుభం కలుగుతుంది. గణపతిని,వ్యాస భగవానుని,పితామహుని,పాండవులను, తల్లి తండ్రులను, గురువులను భక్తీ పూర్వకంగా స్మరించి తదుపరి , ఈ దివ్య నామములను జపిస్తూ తేజో మయుడైన, పరమాత్ముని ధ్యానించి బాధల నుంచి విముక్తుల మవుదాం.
"bheeshma ekaadasi" kuurpula madhya tedaalu - vikipedia
"bheeshma ekaadasi" kuurpula madhya tedaalu
bheeshma ekaadasi (maarchu)
06:41, 30 janavari 2015 naati kuurpu
34 bytes added , 6 samvatsaraala kritam
06:39, 30 janavari 2015 naati kuurpu (savarinchu)
chi (Rajasekhar1961, pagy bheeshmaekaadashi nu bheeshma ekaadasi ku taralinchaaru)
06:41, 30 janavari 2015 naati kuurpu (savarinchu) (diddubaatu radducheyyi)
magha shukla ekaadasine bheeshma ekaadasi antaamu.
shree vishnu sahasranamam bheeshmapitaamahudu paandavulaku chesina mahopadesam. bhaarata sangraamam puurti ayina tarvaata bheeshmapitaamahudu ampasayyapaine undi poyyaadu. ekkadi vaallu vaari vaari raajyaalaku velli poyaru. sumaru nela rojulu gadichayi, paandavulu srikrishnudu sallaapaalu aadukone oka samayamlo oka naadu hataattugaa srikrishnudu paandavulatoe maatlaadutuu aagipoyaadu. paandavulaku gabara vesindi. emaindi ani srikrushnudini adigaaru. srikrishnudu vaariki samadhanam chebutuu "maandhyaati bhagawan bheeshmah tapome tadgatam manah" kurukshetramlo ampasayyapai pavalinchi unna bheeshmapitaamahudu nannu smarinchukuntunnaadu. anduke namanassu akkadiki velli poyindi. 'hee pandavulara! bayaluderandi, bheeshmudi daggariki. endukante bheeshmudu aastikaagresarudu, dharmalanu avaposanam pattinavaadu. saastraalanu puurtigaa aakalimpu chesina mahaneeyudu. maanavaali tarinchadaaniki kaavalsina maargaalanu spashtamgaa telisina mahaneeyudu. sulabhamgaa jeevakotini tarimpajeyadam etlano avagatam chesukonna mahaneeyudu. dharma vishayamlo e samsayaalu unna praamaanikamgaa teerchagaligina ekaika mahanubhavudu. aayana deham nundi nishkraminche samayam aasannamavutundi. aayana astamiste lokamlo dharma samsayaalani teerche vyaktulu evvaruu undaru. anduke suukshma vishayaalanu telusukunduru randi' ani bheeshma pitamahudi vaddaku teesuku vachaadu.
bheeshmudu sumaru nelannara nundi bhaanaalapaine padi unnaadu. deham ninda baanaalu, sakti puurtigaa ksheeninchipoyindi, asale maghamasam endaku enduthoo, manchuku tadustuu, neeru ledu, aahaaram ledu. swachchanda maranam techukogaladu, kaani aayana inni bhaadalu bharistuu undipoyyaadu. uttaraayanam varaku undaali ani anukunnadu. oka ekaadasi naadu deham nundi nishkraminchaalani bhagavantudini talachukuntunnadu. manassulo srikrushnudini saakshaatkarinchu kogaligevadu aayana. tana hrudaya mandiramlone srikrushnudito matladagalige vaadu aayana. anta ghnaanulaina mahaneeyulaku eeroju aaroju ane niyamam undadu ani upanishattu chebutundi. mari atlanti vaaru e roju nishkraminchinaa paramapadam labhistundi.evaru karma chestaaru ane niyamam kuudaa ledu. bheeshmudu tanaki "maataa pitaa brata nivasah saranam suhrut gathi gamyam sarvam narayanah" ani anukunna mahaneeyudu. aayanaku sarvam srikrishnude ani vishwasinchevaadu. anduku aayana enaadu maraninchinaa bhagavantudi saijyam kalagaka maanadu.
aayanaku tanu chesina dosham okati spashtamgaa ghnaapakam undi. chesina prati dosham sareeram paine rasi untundata! adhi tolagite tappa sadgati erpadadata. e dosham chesadayana ? droupatiki sabhaamadhyamlo avamanam jarugutunte yem cheyaleka poyadu. bhagavat bhakturaaliki avamanam jarugutunte chustu koorchundi poyadu. droupatiki srikrishnudante atyanta prema. tana guruvu vasishtulavaaru chepparata "mahatyaapadi samprapte smattavyah bhagawan harih" hee droupati! itrulu evvaru tolaginchani aapada vachinappudu sriharini smarinchuko ani. aanaadu sabhaamadhyamlo tana ayiduguru athi paraakramamaina bhartalu yem cheyyaleka poyaru. vaaru kauravulaki baanisalai poyaru. kauravulanu edurinchadaaniki veelulekunda poyyindi. vaaru kevalam saamaanya dharmanne paatinchaaru, kaani saati manishigaa aamenu kapadalane visesha dharmanni prakkana pettaaru. srikrishnudu tana bhaktulaki jarige avamaanaanni sahinchaledu. alaa chesinanduku mottam vanda mandi kauravulanu mattu pettaadu. aa doshamto paandavulakuu adhe gathi pattedi. cony alaa cheste chivara tanu evarini rakshinchaalani anukunado aa droupatike nashtam jarugutundani vaarini atte unchaadu. ee vishayam bhagavantude arjunuditho cheppaadu. eppudaithe droupatiki avamanam chesaro vaarandarini appude teesi paadesaanu, ippudu vaaru kevalam kaalipoyina kaagitam vale unnare tappa, vaarini nenu eppudo eriparesanu, neeku aa gowravam kattabettaalani yuddam cheyamani chebutunna ani srikrishnudu arjunuditho annadu.
beeshma pitamahudu aanaadu dharmarajuku talettina sandehaalanu teerustunte, prakkane unna droupati navvutuu 'taataa! aanaadu naaku avamanam jarugunte emaiyyaye dharmalu' ani adigindata. anduku bheeshmudu 'avunu droupati! naa deham duryodanudi uppu tinnadi, naa aadheenamlo ledu. naaku telusu neeku avamanam jarugutundani, cony naa deham naa maata vinaledu. antati ghora paapam chesanu kanaka, aa paapa prakshaalana kosam innaalluu ampasayyapai padi unnaanu'ani cheppaadu. hastina simhaasanaanni kaapaadutaanu ani taanu tana tandriki ichina vaagdaanaaniki kattubadi undipoyaadu bheeshmudu. cony, paristhitula prabhaavanche visesha dharmanni prakkana pettaadu. ' hee droupatii! krishna bhaktilo etlanti kalmasham ledu, cony sareeram dushtamaipoyindi. daanni parisuddam chesukovalane ampasayyapai padi unnaanu, anduku ee naadu nenu dharmalanu cheppavachhunu' ani paandavulaku enno neetulanu bhodinchaadu.
mukhyam gaa vishnu sahasra naama japam, dhyanam valla bhayam tolagutundi, shubham kalugutundi. ganapatini,vyaasa bhagavanuni,pitaamahuni,paandavulanu, talli tandrulanu, guruvulanu bhakti puurvakamgaa smarinchi tadupari , ee divya naamamulanu japistuu tejo mayudaina, paramaatmuni dhyaaninchi baadhala nunchi vimuktula mavudam.