హియరో అనే రాజు ఒకసారి తన శత్రువుతో మాట్లాడవలసి వచ్చినప్పుడు, ఆ శత్రువు రాజు నోరు దుర్వాసన వేస్తోందని చెప్పాడు. అప్పుడా రాజు ఆశ్చర్యపోయాడు. భవనానికి తిరిగి వెళ్ళగానే తన భార్యని నాకీ సమస్య ఉన్నట్టు నువ్వెప్పుడూ చెప్పనే లేదేం? అన్నాడు కోపంగా. అతని భార్య చాలా అమాయకురాలు. పతివ్రత, ఎవరినీ పల్లెత్తుమాట అని ఎరగని మనిషి. అందరు పురుషుల నోటికి అలాటి వాసనే ఉంటుందనుకున్నాను స్వామీ! అంది. అందుచేత మనలో ఇంద్రియాలు గ్రహించగల, మోటైన శారీరిక లోటుపాట్లు ఈ ప్రపంచమంతటికీ స్పష్టంగా కనిపించినా, వాటిని మన స్నేహితుల ద్వారానో, సుపరిచితుల వల్లనో కాక శత్రువుల ద్వారానే మనం తెలుసుకుంటూంటాం.
hiero ane raju okasari tana satruvuto matladavalasi vachinappudu, aa satruvu raju noru durvasana vestondani cheppaadu. appuda raju aascharyapoyaadu. bhavananiki tirigi vellagaane tana bharyani naakii samasya unnattu nuvveppuduu cheppane ledem? annadu kopanga. athani bharya chala amayakuralu. pativrata, evarinee pallettumaata ani eragani manishi. andaru purushula notiki alati vasane untundanukunnaanu swami! andi. anducheta manalo indriyaalu grahinchagala, motaina saareerika lotupatlu ee prapanchamantatikii spashtamgaa kanipinchinaa, vaatini mana snehitula dwarano, suparichitula vallano kaaka satruvula dwarane manam telusukuntuntam.