భారతీయ ధర్మం ఆధ్యాత్మికం - అని అనుకుంటాం. అంటే భౌతిక విషయాలను విస్మరించిందని అర్థం చేసుకుంటాం. | తెలుగుబంధు( తెలుగుప్రజల ఆత్మబంధు )
భారతీయ ధర్మం ఆధ్యాత్మికం - అని అనుకుంటాం. అంటే భౌతిక విషయాలను విస్మరించిందని అర్థం చేసుకుంటాం. కానీ హద్దు తెలిసిన ధార్మికమైన భోగం, భౌతికతను విస్మరించని సత్య దర్శనమే ఆధ్యాత్మికం. అందుకే ఈదేశంలో ;భూగాలమయమైన వేడుకలు పండుగలయ్యాయి. ఇందులో సామాజిక ప్రయోజనాలు, వైయక్తిక ముచ్చటలు, ఆధ్యాత్మిక సాధనలు అన్నీ కలిసిపోయి ప్రవహిస్తాయి.
ఒకవైపు జ్యోతిర్మండలంలో జరిగే మార్పులు, తద్వారా భూవాతావరణంలో జరిగే పరిణామాలు, ప్రకృతితో మానవునికున్న సంబంధాలు, భాధ్యతలు, ప్రకృతిని శాసించే దేవతాశక్తులతో ఉన్న సహజమైన దివ్యానుబంధాలు..అన్నీ కలబోసి ఈ పండుగల సంస్కృతి వచ్చింది.
సూర్యుడు మకర రాశిలో ప్రవేశించే ఈ హేమంతకాలపు సంబరంలో అందరూ దేవతల్లా మెరసిపోతారు. వ్యవసాయ ప్రధానమైన మన దేశంలో ’కృతజ్ఞత’ అన్ ప్రధాన ధర్మాన్ని నిర్వహిస్తూ పంట చేతికందిన పెద్ద పండుగను పరిశీలిస్తే - మనవారి విశాల ప్రేమ స్వభావం విశిష్టంగా ప్రస్ఫుటంగా ప్రత్యక్షమౌతుంది.
నేల తల్లి ఇచ్చిన పంటను ధాన్యలక్ష్మిగా కొలుచుకొని, సాయపడిన పశువులను కూడా పూజించుకొనే కృతజ్ఞత మనది! సంపదను ఒక్కడే దోచుకొని, దాచుకొని తినకూడదని హెచ్చరించిన వేదవాక్యాలు పదిమందితో పంచుకుని ఆనందించమన్నాయి. అందుకే ’దానం’ అనే గొప్ప ఆచారం ఈ పండుగలో మరింత ప్రధానమయ్యింది.
ఊరంతా పండుగ కళ వెల్లివిరిసే వేళ, పెట్టే చేతుల ఔదార్యం ఉంది. కనుక గ్రామీణ కళలన్నీ ఈ వేళ పురివిప్పుతాయి.
దేవతలను కొలుచుకునే పుణ్యఘడియలివి- అని జప పూజాది ఆధ్యాత్మిక సాధనలు సాగుతాయి. ప్రేమను పంచుకొనే ఆనందవేళలివి - అని బంధుబలగాల మానవ ఆత్మీయతలు వెల్లివిరుస్తాయి. పూర్వీకులను స్మరించే పవిత్ర కాలమిది- అని పెద్దలనుద్దేశించి ప్రత్యేక దానాలు, తర్పణలు జరిపిస్తారు. ఉత్సాహాలు ఉప్పెనలై పందాలొడ్డుతారు.
పేరంటాళ్ళు పసుపు కుంకుమలూ, ఫలాలు పంచుకుంటారు. వ్యక్తికీ కుటుంబంతో, సమాజంతో, ప్రకృతితో, పరమాత్మతో ఉన్న అనుబంధాలు బలంగా గుర్తుచేసుకొని - వచ్చిన సంపదనీ, ఆనందాన్నీ అందరితో పంచుకొనే ఈవిధంగా ఈ మూడు, నాలుగు రోజుల పెద్ద పండుగను మన జీవన విధానంలో కలిపిన మహాత్ములకు జోహారులర్పించవలసిందే.
ఈ ఉత్తరాయణ పుణ్యవేళ సూర్యశక్తిని విశేషంగా అందుకుంటాం. ఈరోజునుంచి సౌరశక్తి మరింత చేరువవుతుంది. సూర్యకిరణాలను - వెలుగును ప్రేమించే ’భా’రతదేశమిది. ఆ కిరణాలలోనే దేవతా శక్తులున్నాయని వేదం చెబుతోంది. సూర్యుని అన్నప్రదాయకునిగా ఆరాధిస్తాం. రామాయణ, భారతాది గ్రంథాలు సైతం ’ఆదిత్యహృదయం’ వంటి అంశాల ద్వారా సూర్యోపాసన ప్రశస్తిని చాటాయి. సౌరమతం అని ప్రత్యేక వైదిక సంప్రదాయం సూర్యునే పరదైవంగా ఆరాధిస్తోంది.
అందుకే సంవత్సరానికి పగటి వేళ వంటి ఉత్తరాయణారంభం సూర్యుని మకరరాశి సంక్రమణాన్ని పండుగగా చేసుకుంది. జ్యోతిషపరమైన విశేషాలను కూడా ఇముడ్చుకున్న పండుగ ఇది - అని స్పష్టమవుతోంది కదా..!
మరొక విశేషం - ఈ దేశస్థుల హృదయాలలో ఉన్న కళా సంస్కారం! ప్రపంచ దేశాల మేధావులు ఇప్పుడిప్పుడే కనుగొంటున్న విజ్ఞాన రహస్యాలను ఆనాడే ఎలా గ్రహించారో మన పూర్వీకులు!
ఔషధీయ విలువలున్న గోమయంతో ఇంటి ముందు కల్లాపి - వాటి నడుమ ముగ్గులు! ఇంటి వాకిలినే కేన్వాస్ చేసుకొని, అరచేతిలో పిండి పట్టుకొని చుక్కల్ని కలుపుతూ ఎన్ని అద్భుత చిత్రాలను ఆవిష్కరిస్తారో ఈదేశపు ఆడపడుచులు!
ఎన్నో అద్భుతాలు అలవాటై పోవడం వల్ల మనకి వాటి విలువ తెలియడం లేదుగానీ - ఇంతకన్నా కళావిజ్ఞానం ఎక్కడుంటుంది?
ప్రతి చిన్న అంశాన్ని వ్యాపార పీఠాన్నెక్కించే సంస్కృతి కాదు మనది. అందుకే గొప్ప గొప్ప అంశాలు, కళా సంస్కారాలు ఇంటి ఆచారాలై సంప్రదాయాలై మిగిలిపోయాయి. ప్రతి గుమ్మాన్ని కళాపీఠంగా మలచి, పేడముద్దకి సైతం ముద్దబంతి పువ్వును అలంకరించి పసుపు కుంకుమతో పూజించడంలో ఎంత చక్కని సంస్కారం! కళాదృష్టి! దివ్యభావన!
ఈపండుగల వైభవాన్ని సవ్యంగా దర్శించడం నేర్చుకుంటే - ఎంతో తపస్సుతో సాధనతో ఒక నాగరిక జాతి సాధించగల గొప్ప ఆవిష్కరణలు మనకు ఇన్ని ఆనవాయితీల రూపాలలో ఏనాడో లభించాయని సంతోషించాలి.
ఈ పరుగుల రసహీన జీవితాల కాలంలో కూడా - ఇంకా ఈ వైభవాలు అక్కడక్కడైనా దర్శనమిస్తున్నాయంటే మన సంస్కృతిలోని జీవశక్తికి జేజేలు పలకాల్సిందే.
bhaarateeya dharmam aadhyaatmikam - ani anukuntam. ante bhautika vishayaalanu vismarinchindani artham chesukuntam. | telugubandhu( teluguprajala aatmabandhu )
bhaarateeya dharmam aadhyaatmikam - ani anukuntam. ante bhautika vishayaalanu vismarinchindani artham chesukuntam. cony haddu telisina dhaarmikamaina bhogam, bhoutikatanu vismarinchani satya darsaname aadhyaatmikam. anduke eedesamlo ;bhuugaalamayamaina vedukalu pandugalayyaayi. indulo saamaajika prayojanaalu, vaiyaktika muchatalu, aadhyaatmika saadhanalu annee kalisipoyi pravahistaayi.
okavaipu jyotirmandalamlo jarige maarpulu, tadwara bhuuvaataavaranamloo jarige parinaamaalu, prakrutitho maanavunikunna sambandhaalu, bhaadhyatalu, prakrutini saasinche devatasaktulato unna sahajamaina divyaanubandhaalu..annee kalabosi ee pandugala samskruti vachindi.
suuryudu makara raasilo pravesinche ee hemantakaalapu sambaramlo andaruu devatalla merasipotaru. vyavasaaya pradhaanamaina mana desamlo kikratagnatae an pradhaana dharmanni nirvahistuu panta chetikandina pedda panduganu pariseeliste - manavari visaala prema swabhaavam vishishtamgaa prasphutamgaa pratyakshamoutundi.
neela talli ichina pantanu dhaanyalakshmigaa koluchukoni, saayapadina pasuvulanu kuudaa poojinchukone krutagnata manadi! sampadanu okkade dochukoni, daachukoni tinakudadani heccharinchina vedavaakyaalu padimandito panchukuni aanandinchamannaayi. anduke edaanam ane goppa aachaaram ee pandugalo marinta pradhaanamayyindi.
oorantaa panduga kala vellivirise vaela, pette chetula audaaryam undi. kanuka graameena kalalannee ee vaela purivipputaayi.
devatalanu koluchukune punhyaghadiyalivi- ani japa poojaadi aadhyaatmika saadhanalu saagutaayi. premanu panchukone aanandavelalivi - ani bandhubalagaala manava aatmeeyatalu vellivirustaayi. puurveekulanu smarinche pavitra kaalamidi- ani peddalanuddesinchi pratyeka daanaalu, tarpanalu jaripistaaru. utsaahaalu uppenalai pandaaloddutaaru.
perantaallu pasupu kunkumaluu, phalaalu panchukuntaaru. vyaktikee kutumbamtho, samaajamtho, prakrutitho, paramaatmato unna anubandhaalu balangaa gurtuchesukoni - vachina sampadanee, aanandaannii andaritho panchukone eevidhamgaa ee moodu, naalugu rojula pedda panduganu mana jeevana vidhaanamlo kalipina mahaatmulaku joharularpinchavalasinda.
ee uttaraayana punyavela suuryasaktini visaeshamgaa andukuntam. eerojununchi sourasakti marinta cheruvavutundi. suuryakiranaalanu - velugunu preminche . aa kiranaalalone devata saktulunnayani vedam chebutondi. suuryuni annapradaayakunigaa aaraadhistaam. ramayana, bharatadi grandhaalu saitam cuaadityahrudayam vanti amsaala dwara suuryopaasana prasastini chatayi. souramatam ani pratyeka vaidika sampradaayam suryune paradaivangaa aaraadhistoondi.
anduke samvatsaraaniki pagati vaela vanti uttaraayanaarambham suuryuni makararasi sankramanaanni pandugagaa chesukundi. jyotishaparamaina visaeshaalanu kuudaa imudchukunna panduga idhi - ani spashtamavutondi kada..!
maroka visesham - ee deshasthula hrudayaalalo unna kalaa samskaaram! prapancha deshaala medhaavulu ippudippude kanugontunna vignaana rahasyaalanu aanade ela grahinchaaro mana poorveekulu!
aushadheeya viluvalunna gomayamtho inti mundu kallapi - vaati naduma muggulu! inti vaakiline kenwas chesukoni, arachetilo pindi pattukoni chukkalni kaluputuu enni adbhuta chitraalanu aavishkaristaaro eedesapu aadapaduchulu!
enno adbhutaalu alavatai povadam valla manaki vaati viluva teliyadam ledugaanee - intakanna kalaavignaanam ekkaduntundi?
prati chinna amsaanni vyapara peethaannekkinche samskruti kaadu manadi. anduke goppa goppa amsaalu, kalaa samskaaraalu inti aachaaraalai sampradaayaalai migilipoyayi. prati gummanni kalaapeetamgaa malachi, pedamuddaki saitam muddabanti puvvunu alankarinchi pasupu kunkumatho poojinchadamlo entha chakkani samskaaram! kaladrishti! divyabhaavana!
eepandugala vaibhavaanni savyamgaa darsinchadam nerchukunte - entho tapassuto saadhanatho oka nagarika jaati saadhinchagala goppa aavishkaranalu manaku inni aanavaayiteela roopaalalo enado labhinchaayani santoshinchaali.
ee parugula rasaheena jeevitaala kaalamlo kuudaa - inka ee vaibhavaalu akkadakkadaina darsanamistunnayante mana samskrutiloni jeevasaktiki jejelu palakalsinde.