భూమిమీద మన గుడారమైన యీ నీవాసము శిథిలమైపోయినను, చేతిపనికాక దేవునిచేత కట్టబడినదియు నిత్యమైనదియునైన నివాసము పరలోకమందు మనకున్నదని యెరుగుదుము (2 కొరింథీ 5:1).
నేను చాలా సంవత్సరాలుగా అద్దెకు ఉన్న ఇంటి యజమాని ఇంటికి మరమ్మత్తులు ఇక సాధ్యం కావనీ, నేను ఇల్లు ఖాళీ చెయ్యవలసి ఉంటుందనీ చెప్పాడు.
ఈ నోటీసు నాకు అంతగా సంతోషం కలిగించలేదు. ఎందుకంటే ఈ పరిసరాలు ఆహ్లాదకరంగా ఉంటాయి. ఇల్లు శిథిలావస్థలో లేకపోయినట్టయితే ఆ ఇల్లు వదిలి వెళ్ళేవాడిని కాను. కాని గాలి వీచినప్పుడెల్లా ఇల్లు కంపిస్తూ ఉండేది. ఖాళీ చేసి వెళ్ళిపోవాలనే నిర్ణయించుకున్నాను.
మనం ఇల్లు మారదామనుకుంటున్నప్పుడు మన ధ్యాస ఎంత తొందరగా కొత్త ఇంటికి మళ్ళుతుందో గమనించారా. నేను వెళ్ళబోయే ప్రదేశాన్ని గురించి, అక్కడ ఉండేవారి గురించి అధ్యయనం మొదలు పెట్టాను. ఆ ప్రదేశం గురించి బాగా తెలిసిన ఒకాయ వచ్చాడు. అది వర్ణించశక్యం గాని మనోహరమైనదని అతడు చెప్పాడు. అతడు అక్క ఉన్నప్పుడు తాను చూచినదాన్నీ చెప్పడానికి భాష చాలదు. అక్కడ తనకొరకు ఆస్తిని సంపాదించుకోవడానికి తాను ఇక్కడున్న వాటినన్నిటినీ వదులుకోవలసి వచ్చిందట. త్యాగాలు చెయ్యడానికి కూడా అతడు వెనుకాడలేదు. నామీద అచంచలమైన ప్రేమ చూపి ఆ ప్రేమను ఘోర శ్రమల ద్వారా నిరూపించిన మరొక వ్యక్తి నాకు ఆ ప్రదేశం నుండి తియ్యటి పండ్లగుత్తులు పంపించాడు. అవి తిన్న తరువాత ఇక్కడి ఆహారమంతా చప్పగా అనిపించింది.
ఆ ప్రదేశానికి నేనున్న చోటికి మధ్యనున్న నదిదాకా రెండు మూడుసార్లు వెళ్ళాను. అవతలి వైపున రాజుగారిని కీర్తిస్తున్న వారితో చేరాలని కోరిక కలిగింది. నా స్నేహితులు చాలామంది అటువైపుకు దాటారు. వెళ్ళబోయే ముందు నేను వాళ్ళను కలుస్తానని చెప్పాను.
వాళ్ళు దాటిపోబోయే ముందు వారి ముఖాలపై విరిసే ప్రశాంతమైన చిరునవ్వును నేను చూశాను. చాలాసార్లు ఇక్కడ ఆస్తిని సమకూర్చుకొమ్మని నన్ను అడుగుతుంటారు. కాని "నేను ఈ ప్రదేశం త్వరలో వదిలి వెళ్ళిపోతున్నాను" అని జవాబు చెబుతూ ఉంటాను.
యేసు ప్రభువు గడిపిన అంతిమదినాల్లో తరచుగా "తండ్రి దగ్గరకు వెళ్తున్నాను" అంటూ ఉండేవాడు. క్రీస్తు అనుచరులుగా ఇక్కడి మన శ్రమలు, నిరాశల తరువాత ప్రతిఫలం ఉంటుంది. మనం జీవన ఫలం, పరిపూర్ణతల వైపుకి ప్రయాణం చేస్తున్నాం. మనం కూడా తండ్రిని చేరబోతున్నాం. మన స్వదేశం గురించి మనకిప్పుడంతా అస్పష్టమే. కాని రెండు విషయాలు మాత్రం స్పష్టంగా తెలుసు. అది తండ్రి ఇల్లు. అది దేవుని సన్నిధి. మనమందరం యాత్రికులం. విశ్వాసికి ఇది తెలుసు. అతడు బాటసారే. స్థిర నివాసం అతనికి లేదు.
bhoomimeeda mana gudaaramaina yee neevaasamu shidhilamaipoyinanu, chetipanikaka devunicheta kattabadinadiyu nityamainadiyunaina nivaasamu paralokamandu manakunnadani yerugudumu (2 korinthy 5:1).
nenu chala samvatsaraalugaa addeku unna inti yajamani intiki marammattulu ika saadhyam kaavanii, nenu illu khaalii cheyyavalasi untundanee cheppaadu.
ee notisu naaku antagaa santosham kaliginchaledu. endukante ee parisaraalu aahlaadakaramgaa untaayi. illu shidhilaavasthalo lekapoyinattayithe aa illu vadili vellevaadini kaanu. kaani gaali veechinappudella illu kampistuu undedi. khaalii chesi vellipovalane nirnayinchukunnaanu.
manam illu maaradaamanukuntunnappa mana dhyasa entha tondaragaa kotta intiki mallutundo gamaninchara. nenu vellaboye pradesaanni gurinchi, akkada undevari gurinchi adhyayanam modalu pettaanu. aa pradesam gurinchi baga telisina okaaya vachaadu. adhi varninchasakyam gaani manoharamainadani atadu cheppaadu. atadu akka unnappudu taanu chuuchinadaannii cheppadaaniki bhasha chaaladu. akkada tanakoraku aastini sampadinchukovadaniki taanu ikkadunna vaatinannitinii vadulukovalasi vachindata. tyaagaalu cheyyadaaniki kuudaa atadu venukaadaledu. naameeda achanchalamaina prema chuupi aa premanu ghora shramala dwara niroopinchina maroka vyakti naaku aa pradesam nundi tiyyati pandlaguttulu pampinchaadu. avi tinna taruvaata ikkadi aahaaramantaa chappaga anipinchindi.
aa pradesaaniki nenunna chotiki madhyanunna nadidaka rendu moodusaarlu vellaanu. avatali vaipuna raajugaarini keertistunna vaaritho cheralani korika kaligindi. naa snehitulu chaalaamandi atuvaipuku daataaru. vellaboye mundu nenu vaallanu kalustaanani cheppaanu.
vaallu datipoboye mundu vaari mukhaalapai virise prasaantamaina chirunavvunu nenu chushanu. chaalaasaarlu ikkada aastini samakuurchukommani nannu adugutuntaaru. kaani "nenu ee pradesam twaralo vadili vellipotunnaanu" ani jawabu chebutuu untaanu.
yesu prabhuvu gadipina antimadinaallo tarachugaa "tandri daggaraku veltunnaanu" antuu undevaadu. kreestu anucharulugaa ikkadi mana shramalu, niraasala taruvaata pratiphalam untundi. manam jeevana phalam, paripuurnatala vaipuki prayaanam chestunnam. manam kuudaa tandrini cherabotunnam. mana swadesam gurinchi manakippudantaa aspashtame. kaani rendu vishayaalu maatram spashtamgaa telusu. adhi tandri illu. adhi devuni sannidhi. manamandaram yaatrikulam. vishwaasiki idhi telusu. atadu batasare. sthira nivasam ataniki ledu.