సర్వజగత్తునకు వెలుగు
బైబిలు దేవుని వాక్యము,నిత్యమైన సత్యము. జగత్సృష్టి, దైవము పట్ల మానవుని నిరాదరణ, ఆ పాపముచే మానవుని ఆవేశీంచిన హాని ఇందలో గల అంశములు. అంతేకాక పాపమువిముక్తికై తగు ప్రణాళికను సిద్ధము చేయుటలో దేవునికి మానవునిపై గల ప్రేమనుగుఱించియు ఇది తెల్పును. లోకములో నొక రక్షకు డుద్భవించి, మానవుని పాపముల కొఱకై అతడు మరణించి,. మానవుని ముక్తికొఱకై పునరుత్థానమును చెందుట ఇది ప్రస్తావించున్నది. ఈ సందేశమును నమ్మినవారు పాప ములనుండి క్షమాభిక్షను, మనశ్శాంతిని, సర్వమానవప్రేమను, పాప నిరోధకత్వమును, సదాయుష్యముపై సజీవమైన నమ్మికను కల్గి యుందురు.
దేవుని అద్భుతమైన సృష్టి
దేవుడెల్లప్పుడును సర్వజగత్కర్తయై యున్నాడు. అతడు సర్వ వ్యాపియు, సర్వసమర్థుడును, సర్వజ్ఞుడునై యున్నాడు. అతని మహా మహిమచే సర్వమును సృజింపబడెను. దేవు డీ భూమిని సృజించి, దానిని నీటితో కప్పెను. ఆపై నతడు "ఆరిన భూమి అగపడుగాక!" అని పలుకగా ఆరిన భూమి అగపడెను. అతడు పర్వతములను,లోయలను సృజించి, వానిని గడ్డితో, అందమైన పుష్పములతో, పలురకములైన వృక్షములతో కప్పెను. అతడు పలురకముల పాటలను పాడుచున్న పక్షులను సృష్టించెను. దేవుడు చిన్నవి,పెద్దవి - అన్ని రకములైన జంతు జాలములను, సూక్ష్మక్రిమికీటకములను, భూమిపై ప్రాకెడు సరీసృపా దులను సృజించెను. అతడు సరస్సులను, సాగరములను, అందు నివసించు సమస్తప్రాణికోటిని సృజించెను. అతడు సమస్తజాతుల మాన వులు నివసించుటకు తగిన భూఖండములను సృష్టించెను. అతడు వెలు గును, వేడిని ఇచ్చుటకై సూర్యుని సృజించెను; రాత్రియందు వెలుగు నిచ్చుటకై చంద్రుని సృజించెను. ఆకాశమునంతయు మినుకుమినుకు మను అందమైన తారలతో నతడు నింపెను. చివరికి భూరజముతో నతడు మానవుని చేసి, అతని ముకురంధ్రములలో ప్రాణవాయువు నూదెను. అట్లు మానవుడు సజీవుడయ్యెను. ఆ మానవుని కతడు ఆదాము అని పేరిడెను.
ఆదామునకు సహాయము కావలెనని దేవుడు గ్రహించెను.అందుచే ఆదామును దేవుడు గాఢనిద్రలో నుంచి, ఆదాము ప్రక్కయెముకను తీసికొని, స్త్రీని (హవ్వను) సృజించెను. ఆదాము హవ్వను ప్రేమించు చుండెను; హవ్వకూడ ఆదామును ప్రేమించెను. వారు మధురమైన అన్యోన్యసాహచర్యమును కలిగియుండిరి. ఇదియే కుటుంబమునకు దేవుని యేర్పాటుగా నుండెను.
ఇట్లు దేవుడు సమస్తమును ఆరు దినములలో సృజించి, ఏడవ దినమున విశ్రాంతి తీసికొనెను. అతడు నిర్మించిన సమస్తమును చూచి అది ప్రశస్తముగా నున్నట్లు అతడు గమనించెను. అందుచే ఏడవదినము నతడు దీవించి, అది విశ్రాంతిదినముగా మానవునికి ప్రసాదించెను.
దీని పూర్తి వచనం: మానవుని ముక్తిసాధనకై దేవుని అద్భుతమైన ప్రణాళిక
బైబిలు భ్రష్టుడైన దేవదూత - అనగా సాతానును గుఱించి తెల్పును. స్వర్గమునుండి వెలివేయబడిన అతడే సర్వదుష్టత్వమునకు మూలము. అతనివల్లనే దుఃఖము, ఆయాసము, అనారోగ్యము, మరణము ఈ ప్రపంచములో ప్రవేశించినవి.
దుఃఖకరమైన పాపముయొక్క ఆవిర్భావము
దేవుడు ఆదాము,హవ్వలను ప్రేమించెను. వారుండుటకై ఏడెను అను అందమైన ఒక ఉద్యానవనమును నిర్మించెను. ఆదాము ఈ వన రక్షకుడుగా నుండెను. ఈ ఉద్యానములో వారి తిండికై పలురకముల పండ్లూ, కూరగాయలూ ఉండెను. అందులో మంచి,చెడుతెలివిడిచెట్టు అను ఒక వృక్షముండెను. దేవు డాచెట్టు ఫలములు తిన్నచో మరణము కలుగునని, వానిని తినకూడదని ఆదామునకు చెప్పెను. కాని ఒకనాడు సాతాను వచ్చి హవ్వ కొక అబద్ధమును చెప్పెను. అతడనెను - "మీరు చావనే చావరు ... మీరు మంచిచెడ్డ లెరిగినవారై దేవతలవలె నుందురు" (ఆదికాండము 3:4-5).
ఆమె ఆ అందమైన వృక్షఫలమును చూచి, అది భక్ష్యయోగ్యము విజ్ఞానప్రదమైనదని తలచి, దానిని తాను తీసికొని, ఆదామునకు గూడ ఇచ్చెను. వారిర్వురును ఆ ఫలమును తినిరి. తక్షణమే అపరాధిత్వ భావము వారి హృదయముల నావేశించెను. అట్టి భావము వారిలో ముం దెన్నడునూ లేకుండెను. ఏదో తప్పు చేసినట్లు వారు భావించిరి. దైవాజ్ఞా ధిక్కారమునకు వారు సిగ్గుచెందిరి. దేవుని సమక్షములోనుండుటకు వారు భయపడిరి. అందచే వారు ఆ ఉద్యానవనములోని వృక్షముల మధ్య దాగికొనిరి.
దినమందలి ఒక ప్రశాంతసమయమున "మీరెక్కడ నుంటి" రని దేవుడు వారిని పిలిచెను. వారు దేవునినుండి దాగలేకపోయిరి. అతని సమక్షమునకు వచ్చి తమ తప్పిదమును ఒప్పుకొనిరి. దైవాజ్ఞాధిక్కార మెంత పాపయుక్తమో దేవుడు వారి కెరుకపరచెను. అందుకు వారు శిక్ష ననుభవించవలె ననెను. ఇప్పుడు వారి జీవితములలో బాధను, ప్రయా సను అనుభవింతురనెను. జీవనార్థమై వారింక శ్రమించవలెను; వారి శరీ రములు వృద్ధత్వముతో కృశించును. వారు మరణించి, మరల మట్టి పాలగుదురు.
అట్లు వారా వనమునుండి బహిష్కరింపబడ్డ తర్వాత దేవుడు మండుచున్న కత్తులతో గూడిన దేవదూతలను (కెరూబులను) జీవ వృక్షఫలములు వారి కందకుండ కాపలానుంచెను. వారి కపుడు పాపము, పాపమువల్ల కలిగెడు మహాదుఃఖము తెలిసివచ్చెను.
పాపమువలన కలుగు దుష్టఫలము
ఆదాముహవ్వలు తమ దైవధిక్కారమునకు మిక్కిలి చింతించిరి. ధిక్కరించినను దేవుడు వారిని ప్రేమించెను. మానవుల పాపవిముక్తికై ఒక రక్షకుని పంపెదనని వాగ్దానమును చేసెను.
ఆదాముహవ్వలకు కయీను, హేబెలు అను పుత్రులు కల్గిరి. ఒకనాడు వారిర్వరు దేవునికై అర్పణలను కొనివచ్చిరి. కయీను తాను పండించిన వానిని అర్పణగా తెచ్చెను. హేబెలు తన గొఱ్ఱెలమంద లోని ఒక మంచి గొఱ్ఱెపిల్లను బలిగా నిచ్చి, దాని రక్తమును చిందించెను. హేబెలు సమర్పణ దేవుని కిష్టమయ్యెను గాని కయీను సమర్పణ దేవుని కిష్టము కాలేదు.
ఇది గ్రహించిన కయీనుకు హేబెలుపై ఈర్ష్యాద్వేషములు కల్గెను. తర్వాత వారిర్వురు పొలములో నేకాంతముగా నున్నప్పుడు కయీను హేబెలుపై పడి అతనిని చంపెను. దేవుడు "నీ తమ్ముడైన హేబెలు ఎక్కడ నున్నాడు?" అని కయీను నడిగెను. కయీను నిజమును దాచి, "నే నెరుగను; నాతమ్మునికి నేను కావలివాడనా?" అనెను (ఆదికాండము 4:9). కయీను దేవుని నిర్దేశములను పాటించకుండెను. హేబెలును చంపక ముందు కయీనున కతడు సత్ప్రవర్తకుడైనచో తానతనిని అంగీ కరింతునని దేవుడు తెల్పియుండెను. కయీను తన వైఖరిని మార్చు కొని, తన తమ్ముని ప్రేమించియుండినచో ఎంత బాగుండెడిది! మఱొక సారి పాపము మానువుని దేవునిసమక్షమునుండి వేరుచేసెను. కయీను తిరుగుబోతుగను , దేశద్రిమ్మరిగను అయిపోయెను.
దేవుడు ఈ ప్రపంచమునెంతో ప్రేమించి దాని రక్షణకై తన కుమారు ని పంపెను
"నేడు రక్షకుడు మీకొరకు పుట్టియున్నాడు; ఈయన ప్రభువైన క్రీస్తు" (లూకా 2:11).
హేబెలు మరణించి, కయీను ఇంటినుండి వెడలిపోయిన పిదప ఆదాముహవ్వలు షేతు అను మఱొక పుత్రుని కనిరి. షేతు దైవభీతిని కల్గియుండెను. అందుచే దేవు డతని వంశస్థులను దీవించెను. ముక్తి దాత యగు రక్షకు డొకానొకనాడు కలుగునను దేవువి ప్రతినను వారు విని, నమ్మియుండిరి. ముఖ్యముగా అబ్రాము అనునతడు దేవుని విశ్వసించి, దేవుని మిత్రుడుగా పిలువబడెను. తన వంశస్థులద్వారా భూమిపై గల కుటుంబము లన్నియు దీవింపబడునని అబ్రామునకు తెలుపబడెను. కొన్ని వందల యేండ్ల తర్వాత రక్షకుని ఈ ప్రపంచమునకు పంపుదునను వాగ్దానమును దేవుడు పాటించెను. ఇది అత్యాశ్చర్యకర ముగా యూదయ యందలి బెత్లెహాము అను చిన్న ఊరిలో జరిగెను. అందలి పశువులకొట్టములో కన్యకయైన మరియాకు ఒక శిశువు జన్మించెను (లూకా 2:1-7). ఆ శిశువు పేరు యేసు (అనగా రక్షకుడు) అని యుండవలెనని ఒక దేవదూత మరియాకు చెప్పెను. అతడు గొప్ప ఆచార్యుడై దేవునిగూర్చి అనేకవిషయములు ప్రజలకు తెల్పును. యేసు మిగితా పిల్లలవలె సాధారణముగానే పెరిగెను. అతని పన్నెండవయేట యెరూషలేము నందలి వైద్యులకంటెను, న్యాయ వాదులకంటెను అతడు దేవునివాక్యమును బాగుగా నర్థము చేసికొని యుండెను. అతడు ప్రవక్తల న్యాయమును పూర్తిగా నెరిగియుండెను. అతడన్ని ప్రశ్నలకును సమాధానము చెప్పగలిగియుండెను.
యేసు ప్రజల అవసరముల పట్ల గొప్ప ఆసక్తిని కల్గియుండెను. ముప్పది సంవత్సరములవయసులో నతడు యూదుల ప్రార్థనామంది రములలో బోధింపసాగెను. ఒకరోజతడు పాత నిబంధనగ్రంథములో రాబోవు మస్సీహినిగుఱించిన లేఖనమును చదివెను. అది చదివిన వెంటనే అతడనెను - " నేడు మీ వినికిడిలో ఈ లేఖనము నెరవేరినది" (లూకా 4:21). అతడు సాధికారతతో ప్రజలకు బోధనచేసెను. దేవుని సామ్రాజ్యము వచ్చుచున్నది, (పాపములపట్ల) పశ్చాత్తాపమును పొందుట అందులో ప్రవేశించుటకు అవసరమని అతడు బోధించెను. వినయముతో, చిత్తశుద్ధితో దేవుని పూజింపవలెనని అతడు చెప్పెను. గర్విష్ఠులను, విశ్వాసరహితులను అతడు గర్హించెను. ఆపన్నులను, దరిద్రులను ప్రేమింపవలెనను సువార్త నత డందించెను.
యేసు శాశ్వతజీవితమును ప్రసాదించును
యేసు - "పునరుత్థానమును, జీవనమును నేనే. నాయందు విశ్వాస ముంచువాడు చనిపోయినను బ్రతుకును" (యోహాను 11:25) - అని పలికెను.
దేవుడు వాగ్దానము చేసిన రక్షకుడు తానే అని ప్రజలకు నమ్మకము కల్గునట్లుగా యేసు ఎన్నో అద్భుతకార్యములను చేసెను. రోగస్థుల రోగముల నతడు బాగుచేసెను, గ్రుడ్డివారికి చూపు నిచ్చెను, చెవిటి వారికి వినెడు సామర్థ్యము నిచ్చెను, దయ్యముల పాఱద్రోలెను, చచ్చినవారిని బ్రతికించెను. అతడు నీటిపై నడిచెను, సాగరవిజృంభణ మును మాటలచే శాంతిపరచెను. అతడొక అంజూరచెట్టుతో మాట్లాడగా నది మఱునాడు వ్రేళ్లతో సహా ఎండియుండెను. రెండు రొట్టెముక్కలు, చేపలతో అతడు ఐదువేలకంటె ఎక్కువమందికి భోజనము పెట్టెను. వారందఱు తిన్న తర్వాతగూడ 12 బుట్టల నిండ ఇంకను ఆహారము మిగిలియుండెను. అతని ఆదేశమువల్ల బెస్తవారు వలలనిండుగా చేప లను పట్టుకొనిరి. అతని కీర్తిని విన్న పదిమంది కుష్టురోగుల నొకసారి అతడు చూచెను. వారు "స్వామీ మమ్ముల కరుణింపుము" - అని అరచిరి. అతడు కేవలము మాటలతో వారి రోగములనుమాన్పెను.
యేసు ప్రయాణించుచున్నప్పుడును, ఊరిలో నున్నప్పుడును ఎందరో జనులు అతని వెంబడించుచుండిరి. అతని ఉదారవాక్యములు, కృప, భూతదయ, అద్భుతకార్యములచే ప్రజలు అనుగ్రహింపబడిరి. తాను దేవుని పుత్రుడనని అతడు చెప్పసాగెను. అతడు దేవుని పుత్రుడు, అతని తండ్రి దేవుడు. అతని వాక్యములు నమ్మినవారంద రును అనుగ్రహింపబడిరి. అటువంటి వారందరు దేవుని బిడ్డలని అతడు చెప్పెను.
యేసు - "మీకు స్థలము సిద్ధపరచ వెళ్లుచున్నాను. నేను వెళ్లి మీకు స్థలమును సిద్ధపరచినయెడల నేనుండు స్థలములో మీరును ఉండు లాగున మరల వచ్చి నాయొద్ద నుండుటకు మిమ్మును తీసికొని పోవు దును" - అని చెప్పెను (యోహాను 14:2,3). క్రైస్తవు లందరికి ఆ స్థలమే పరలోకము.
"నా తండ్రిచేత ఆశీర్వదింపబడినవారలారా, రండి, లోకము పుట్టి నది మొదలుకొని మీకొరకు సిద్ధపరచబడిన రాజ్యమును స్వతంత్రించు కొనుడి" (మత్తయి 25:34)).
యేసు మన పాపములకై మరణించెను
"వారు కల్వరీ అను స్థలమునకు వచ్చినప్పుడు .... అతనిని సిలువ వేసిరి" (లూకా23:33)
యేసు బోధనలపట్ల లేఖకులు, ఫారిసీలు (యూదు మతగురు వులు) అధికమైన కోపమును పొందియుండిరి. అతడు వారి అవనీతికర మైన ధనసంపాదనమును, వారి గౌరవకాంక్షను గర్హించియుండెను. ఎంతోమంది యేసును నమ్ముకొని అతని అనుయాయులై అతనిని ప్రస్తు తించుట వారికి ఈర్ష్యాసూయలను గూర్చెను. వారు యేసును రాజును చేతురని భయపడిరి.
తనయందలి నమ్మకము నశింపజేయు మాటలను, కార్యములను యేసుచేత చేయించుటకు వారు యత్నించిరి. కాని అది ఫలించలేదు. అతని ప్రశస్తి హెచ్చినకొలది వారి కోపద్వేషములు ఎక్కువయ్యెను.అవి ఎక్కువైనకొలది వారు యేసు మరణమునకు కావలసిన పథకములను పన్నిరి.
వారు యేసును న్యాయస్థానమునకు తీసికొనిపోయి అతడు దుర్మార్గుడని, మతదూషకుడని నిందించిరి. వారతనిపై ఎన్నో నేరము లను మోపిరి. ఆపైని యూదయప్రాంతమునకు రోమనుపాలకుడైన పోంటియస్ పిలాతువద్దకు వారతనిని తీసికొనిపోయిరి. పిలాతు అతని యందేమీ అపరాధము లేదని అతనిని విడిచిపెట్టదలచెను. కాని అతనిని నిదించినవారు గుంపుగా నేర్పడి కోపగ్రస్తులై "సిలువ వేయం డతనిని, సిలువ వేయండతనిని" అని అరచిరి. వారి అరపులను, కోపావేశమును చూచిన పిలాతు వారికిలొంగిపోయి యేసును వారి కప్పగించెను. వారు యేసును తీసికొని పోయి అతని తలపై నొక ముండ్లకిరీటమును పెట్టి, ఇదుగో రాజని అతనిని గేలిచేసిరి. అతని ముఖముపై ఉమ్మివేసి, దారుణ ముగా కొట్టిరి. చివరికి అతనిని సిలువపై గట్టి మరణింపజేసిరి.
వందలయేండ్లకు ముందుగా హేబెలు బలి యిచ్చిన గొఱ్ఱెపిల్లవలె యేసు నిర్దోషిగా చంపబడెను.దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల మరణమునకు సూచనగా మున్ను హేబెలు గొఱ్ఱెపిల్లను బలియిచ్చియుండెను. వెనుకటి ప్రవక్తలు గూడ యేసుయొక్క బాధలను, మరణమునుగుఱించి ప్రవచించి యుండిరి. యోహాను బాప్టిస్టు - "ఇదిగో లోకపాపములను మోసికొని పోవు దేవుని గొఱ్ఱెపపిల్ల" - అని చెప్పెను (యోహాను 1:29). "దేవుడు లోకమును ఎంతో ప్రేమించెను. కాగా ఆయన తన అద్వితీయకుమారుని గా పుట్టినవానియందు విశ్వాసముంచు ప్రతివాడును నశింపక నిత్యజీవి తమును పొందునట్లు ఆయనను అనుగ్రహించెను." (యోహాను 3:16).
మన విముక్తికై యేసు మరణించినవారినుండి లేచెను
"ఆయన ఇక్కడలేడు; తాను చెప్పినట్టే ఆయన లేచియున్నాడు. రండి, ఆయన పరుండి ఉండిన స్థలమును చూడండి" (మత్తయి 28:6)
క్రీస్తు మరణించిన తర్వాత అతనిని ఖననము చేసిననాటినుండి మూడవనాటి ప్రాతఃకాలమున కొందఱు స్త్రీలు అతని కాయమునకు లేప నము చేయుటకు వచ్చిరి. కాని ఆశ్చర్యము! ఆ సమాధిలో యేసు కాయము లేకుండెను. అందుచే వారు కలవరపడుచుండిరి. హఠాత్తుగా మెరయుచున్న వస్త్రములు ధరించిన ఇద్దరు దేవదూతలు కనిపించి వారి కిట్లు పల్కిరి - "సజీవుడైన వానిని మీరెందుకు మృతులలో వెదకు చున్నారు? ఆయన ఇక్కడ లేడు. ఆయన లేచి యున్నాడు" (లూకా 24:5,6). ఆ స్త్రీలు వెంటనే తిరిగి వెళ్లి తాము కన్నదీ, విన్నదీ ఇతర శిష్యులకు తెల్పిరి. కాని వారు ఆ కథనము నమ్మలేదు,అందుచే పేతరు, యోహాను దానిని పరిశీలింప నేగిరి. వారుకూడ సమాధి ఖాళీగా నుండుట కన్గొనిరి. వారు వస్త్రములను, చక్కగా మడచిన యేసు తల చుట్టును చుట్టిన బట్టను కన్గొనిరి. వానిని చూచి వారా స్త్రీల కథనమును నమ్మిరి. ఆనాటి సాయంత్రము శిష్యులందఱును యూదులయందలి భయముతోఇంటితలుపు మూసికొని కూర్చుండిరి. అప్పుడు యేసు హఠాత్తుగా వారి మధ్య కనిపించి "మీకు శాంతి కలుగునుగాక!" - అనెను. ములుకులచే గుచ్చబడిన అతని చేతులను, ప్రక్కభాగములను అతడు చూపెను. వారా ప్రభువును చూచి సంతసించి, అతడే సిలువ వేయబడి మృతులనుండి మరల లేచిన వ్యక్తి యని నమ్ముకొనిరి. ఆ తర్వాత యేసు ఎంతో మందికి కనిపించి తన ఉత్థానము సత్యమని చూపెను.
మృతులనుండి యేసు లేచిన దినము ఒక గొప్ప చారిత్రకదినము. ఆరోజు మానవవిముక్తికై దేవునియొక్క అద్భుతమైన పథకము సమాప్త మాయెను. యేసుయొక్క మరణము, ప్రత్యుత్థానములను నమ్మిన వారికి ఈ పథకము మనఃపరివర్తనమును కల్గించును. "కాగా ఎవడైనను క్రీస్తునందున్నయెడల వాడు నూతనసృష్టి; పాతవి గతించెను, ఇదిగో క్రొత్త వాయెను" (2 కొరింథీయులకు 5:17). అందుచే హృదయము లందు యేసును అంగీకరించి, జీవితాంతము అతనికి విధేయులైయున్న వారు ప్రత్యుత్థానమును పొంది పరలోకమందు నివసింతురు. "నేను జీవించుచున్నాను గనుకమీరును జీవింతురు" (యోహాను 14:19).
ఈ సందేశము మీహృదయములందు జొచ్చుకొన్నదా? దీనికి మీ ప్రత్యుత్తర మేమిటి? మీరు పశ్చాత్తాపపడి సువార్తను నమ్ముకొందురా? "మరి ఎవనివలనను రక్షణ కలుగదు; ఈ నామముననే మనము రక్షణ పొందవలెనుగాని , ఆకాశము క్రింద మనుష్యులలో ఇయ్యబడిన మరి ఏ నామమున రక్షణ పొందలేము" (అపోస్తలులకార్యములు 4:12). ఆల స్యము చేయకు. ఈ నాడే యేసును ఆశ్రయించు.
sarvajagattunaku velugu
baibilu devuni vaakyamu,nityamaina satyamu. jagatsrushti, daivamu patla maanavuni niraadarana, aa paapamuche maanavuni aaveseenchina haani indalo gala amsamulu. antekaka paapamuvimuktikai tagu pranaalikanu siddhamu cheyutalo devuniki maanavunipai gala premanugarinchiyu idhi telpunu. lokamulo noka rakshaku dudbhavinchi, maanavuni paapamula korai atadu maraninchi,. maanavuni muktikoraikai punarutthaanamunu chenduta idhi prastaavinchunnadi. ee sandesamunu namminavaaru paapa mulanundi kshamaabhikshanu, manassaantini, sarvamaanavapremanu, paapa nirodhakathvamunu, sadaayushyamupai sajeevamaina nammikanu kalgi yunduru.
devuni adbhutamaina srushti
devudellappudunu sarvajagatkartayai yunnadu. atadu sarva vyapiyu, sarvasamarthudunu, sarvagnudunai yunnadu. athani mahaa mahimache sarvamunu srujimpabadenu. devu d bhoomini srujinchi, daanini neetitho kappenu. aapai natadu "aarina bhoomi agapadugaaka!" ani palukagaa aarina bhoomi agapadenu. atadu parvatamulanu,loyalanu srujinchi, vaanini gadditho, andamaina pushpamulatho, palurakamulaina vrukshamulatho kappenu. atadu palurakamula paatalanu paaduchunna pakshulanu srushtinchenu. devudu chinnavi,peddavi - anni rakamulaina jantu jaalamulanu, suukshmakrimikiitakamu, bhoomipai praakedu sareesrupa dulanu srujinchenu. atadu sarassulanu, saagaramulanu, andu nivasinchu samastapraanikotini srujinchenu. atadu samastajaatula maana vulu nivasinchutaku tagina bhookhandamulanu srushtinchenu. atadu velu gunu, vaedini ichutakai suuryuni srujinchenu; raatriyandu velugu nicchutakai chandruni srujinchenu. aakaasamunantayu minukuminuku manu andamaina taaralato natadu nimpenu. chivariki bhuurajamutoe natadu maanavuni chesi, athani mukurandhramulalo praanavaayuvu noodenu. atlu manavudu sajeevudayyenu. aa maanavuni katadu aadaamu ani paeridenu.
aadaamunaku sahayamu kaavalenani devudu grahinchenu.anduche aadaamunu devudu gaadanidralo nunchi, aadaamu prakkayemukanu teesikoni, streeni (havvanu) srujinchenu. aadaamu havvanu preminchu chundenu; havvakuda aadaamunu preminchenu. vaaru madhuramaina anyonyasaahacharyamunu kaligiyundiri. idiye kutumbamunaku devuni yerpaatugaa nundenu.
itlu devudu samastamunu aaru dinamulalo srujinchi, edava dinamuna vishraanti teesikonenu. atadu nirminchina samastamunu chuuchi adhi prasastamugaa nunnatlu atadu gamaninchenu. anduche edavadinamu natadu deevinchi, adhi visraantidinamugaa maanavuniki prasaadinchenu.
deeni puurti vachanam: maanavuni muktisaadhanakai devuni adbhutamaina pranaalika
baibilu bhrashtudaina devaduta - anagaa saataanunu gurinchi telpunu. swargamunundi veliveyabadina atade sarvadushtatvamunaku moolamu. atanivallane dukkhamu, aayasamu, anaarogyamu, maranamu ee prapanchamulo pravesinchinavi.
dukkhakaramaina paapamuyokka aavirbhaavamu
devudu aadaamu,havvalanu preminchenu. vaarundutakai edenu anu andamaina oka udyaanavanamunu nirminchenu. aadaamu ee vana rakshakudugaa nundenu. ee udyaanamulo vaari tindikai palurakamula pandloo, kuuragaayaluu undenu. andulo manchi,chedutelividichettu anu oka vrukshamundenu. devu dachettu phalamulu tinnacho maranamu kalugunani, vaanini tinakudadani aadaamunaku cheppenu. kaani okanadu saataanu vachi havva koka abaddhamunu cheppenu. atadanenu - "meeru chaavane chaavaru ... meeru manchichedda leriginavaarai devatalavale nunduru" (aadikaandamu 3:4-5).
aame aa andamaina vrukshaphalamunu chuuchi, adhi bhakshyayogyamu vignaanapradamainadani talachi, daanini taanu teesikoni, aadaamunaku gooda ichenu. vaarirvurunu aa phalamunu tiniri. takshaname aparaadhitva bhavamu vaari hrudayamula naavesinchenu. atti bhavamu vaarilo mum dennadunuu lekundenu. edho tappu chesinatlu vaaru bhavinchiri. daivaagnaa dhikkaaramunaku vaaru sigguchendiri. devuni samakshamuloonundutaku vaaru bhayapadiri. andache vaaru aa udyaanavanamulooni vrukshamula madhya dagikoniri.
dinamandali oka prasaantasamayamuna "meerekkada nunti" rani devudu vaarini pilichenu. vaaru devuninundi dagalekapoyiri. athani samakshamunaku vachi tama tappidamunu oppukoniri. daivaagnaadhikkaara mentha paapayuktamo devudu vaari kerukaparachenu. anduku vaaru shiksha nanubhavinchavale nanenu. ippudu vaari jeevitamulalo baadhanu, praya sanu anubhavinturanenu. jeevanaarthamai vaarinka shraminchavalenu; vaari sari ramulu vruddhathvamutho krusinchunu. vaaru maraninchi, marala matti palaguduru.
atlu wara vanamunundi bahishkarimpabadda tarvaata devudu manduchunna kattulatho guudina devadutalanu (keruubulanu) jeeva vrukshaphalamulu vaari kandakunda kaapalaanunchenu. vaari kapudu paapamu, papamuvalla kaligedu mahadukahkhamu telisivacchenu.
paapamuvalana kalugu dushtafalamu
aadaamuhavvalu tama daivadhikkaaramunaku mikkili chintinchiri. dhikkarinchinanu devudu vaarini preminchenu. maanavula paapavimuktikai oka rakshakuni pampedanani vaagdaanamunu chesenu.
aadaamuhavvalaku kayeenu, hebelu anu putrulu kalgiri. okanadu vaarirvaru devunikai arpanalanu konivachiri. kayeenu taanu pandinchina vaanini arpanagaa tecchenu. hebelu tana goymelamanda loni oka manchi goarepillanu baligaa nicchi, daani raktamunu chindinchenu. hebelu samarpana devuni kishtamayyenu gaani kayeenu samarpana devuni kishtamu kaaledu.
idhi grahinchina kayeenuku hebelupai eershyaadveshamulu kalgenu. tarvaata vaarirvuru polamulo nekaantamugaa nunnappudu kayeenu hebelupai padi atanini champenu. devudu "nee tammudaina hebelu ekkada nunnadu?" ani kayeenu nadigenu. kayeenu nijamunu daachi, "nee neruganu; naatammuniki nenu kavalivadana?" anenu (aadikaandamu 4:9). kayeenu devuni nirdesamulanu paatinchakundenu. hebelunu champaka mundu kayeenuna katadu satpravartakudainacho taanatanini angee karintunani devudu telpiyundenu. kayeenu tana vaikharini maarchu koni, tana tammuni preminchiyundinacho entha bagundedidi! mayoka saari paapamu maanuvuni devunisamakshamunundi veruchesenu. kayeenu tirugubotuganu , desadrimmariganu aipoyenu.
devudu ee prapanchamunentho preminchi daani rakshanakai tana kumaru ni pampenu
"nedu rakshakudu meekoraku puttiyunnadu; eeyana prabhuvaina kreestu" (luka 2:11).
hebelu maraninchi, kayeenu intinundi vedalipoyina pidapa aadaamuhavvalu shetu anu mayoka putruni kaniri. shetu daivabheetini kalgiyundenu. anduche devu dathani vamsasthulanu deevinchenu. mukti daata yagu rakshaku dokanokanadu kalugunanu devuvi pratinanu vaaru vini, nammiyundiri. mukhyamugaa abramu anunatadu devuni vishwasinchi, devuni mitrudugaa piluvabadenu. tana vamsasthuladwara bhoomipai gala kutumbamu lanniyu deevimpabadunani abramunaku telupabadenu. konni vandala yendla tarvaata rakshakuni ee prapanchamunaku pampudunanu vaagdaanamunu devudu paatinchenu. idhi atyaascharyakara muga yoodaya yandali betlehaamu anu chinna oorilo jarigenu. andali pasuvulakottamulo kanyakayaina mariyaku oka sisuvu janminchenu (luka 2:1-7). aa sisuvu paeru yesu (anagaa rakshakudu) ani yundavalenani oka devaduta mariyaku cheppenu. atadu goppa aacharyudai devunigurchi anekavishayamulu prajalaku telpunu. yesu migita pillalavale saadhaaranamugaane perigenu. athani pannendavayeta yerushalemu nandali vaidyulakantenu, nyaaya vaadulakantenu atadu devunivaakyamunu baguga narthamu chesikoni yundenu. atadu pravaktala nyaayamunu puurtigaa nerigiyundenu. atadanni prasnalakunu samaadhaanamu cheppagaligiyundenu.
yesu prajala avasaramula patla goppa aasaktini kalgiyundenu. muppadi samvatsaramulavayasulo natadu yoodula praarthanaamandi ramulalo bodhimpasaagenu. okarojatadu paata nibandhanagranthamulo rabovu massihinigarinchina lekhanamunu chadivenu. adhi chadivina ventane atadanenu - " nedu mee vinikidilo ee lekhanamu neraverinadi" (luka 4:21). atadu saadhikaaratatoe prajalaku bodhanachesenu. devuni saamraajyamu vachuchunnadi, (papamulapatla) paschaattaapamunu ponduta andulo pravesinchutaku avasaramani atadu bodhinchenu. vinayamutho, chittasuddhito devuni poojimpavalenani atadu cheppenu. garvishtulanu, vishwaasarahitulanu atadu garhinchenu. aapannulanu, daridrulanu premimpavalenanu suvaarta natha dandinchenu.
yesu saasvatajeevitamunu prasaadinchunu
yesu - "punarutthaanamunu, jeevanamunu nene. naayandu vishwaasa munchuvaadu chanipoyinanu bratukunu" (yohanu 11:25) - ani palikenu.
devudu vaagdaanamu chesina rakshakudu taane ani prajalaku nammakamu kalgunatlugaa yesu enno adbhutakaaryamulanu chesenu. rogasthula rogamula natadu baguchesenu, gruddivaariki chuupu nicchenu, cheviti vaariki vinedu saamarthyamu nicchenu, dayyamula paridrolenu, chachinavaarini bratikinchenu. atadu neetipai nadichenu, saagaravijrumbhana munu matalache saantiparachenu. atadoka anjuurachettutho matladaga nadi maynadu vrellatho sahaa endiyundenu. rendu rottemukkalu, chepalatho atadu aiduvelakante ekkuvamandiki bhojanamu pettenu. vaarandae tinna tarvataguda 12 buttala ninda inkanu aahaaramu migiliyundenu. athani aadesamuvalla bestavaaru valalanindugaa chepa lanu pattukoniri. athani keertini vinna padimandi kushturogula nokasari atadu chuuchenu. vaaru "swami mammula karunimpumu" - ani arachiri. atadu kevalamu maatalatho vaari rogamulanumaanpenu.
yesu prayaaninchuchunnappu, oorilo nunnappudunu endaro janulu athani vembadinchuchundiri. athani udaaravaakyamulu, krupa, bhutadaya, adbhutakaaryamulache prajalu anugrahimpabadiri. taanu devuni putrudanani atadu cheppasaagenu. atadu devuni putrudu, athani tandri devudu. athani vaakyamulu namminavaaranda runu anugrahimpabadiri. atuvanti vaarandaru devuni biddalani atadu cheppenu.
yesu - "meeku sthalamu siddhaparacha velluchunnaanu. nenu velli meeku sthalamunu siddhaparachinayedala nenundu sthalamulo meerunu undu laaguna marala vachi nayodda nundutaku mimmunu teesikoni povu dunu" - ani cheppenu (yohanu 14:2,3). kraistavu landariki aa sthalame paralokamu.
"naa tandricheta aasiirvadimpabadinavaalaa, randi, lokamu putti nadi modalukoni meekoraku siddhaparachabadina raajyamunu swatantrinchu konudi" (mattayi 25:34)).
yesu mana paapamulakai maraninchenu
"vaaru kalwari anu sthalamunaku vachinappudu .... atanini siluva vesiri" (luka23:33)
yesu bodhanalapatla lekhakulu, faariseelu (yoodu mataguru vulu) adhikamaina kopamunu pondiyundiri. atadu vaari avaneetikara maina dhanasampaadanamunu, vaari gouravakaankshanu garhinchiyundenu. entomandi yesunu nammukoni athani anuyaayulai atanini prastu tinchuta vaariki eershyaasuulanu goorchenu. vaaru yesunu rajunu cheturani bhayapadiri.
tanayandali nammakamu nasimpajeyu maatalanu, kaaryamulanu yesucheta cheyinchutaku vaaru yatninchiri. kaani adhi phalinchaledu. athani prasasti hecchinakoladi vaari kopadveshamulu ekkuvayyenu.avi ekkuvainakoladi vaaru yesu maranamunaku kaavalasina pathakamulanu panniri.
vaaru yesunu nyaayasthaanamunaku teesikonipoyi atadu durmargudani, matadushakudani nindinchiri. vaaratanipai enno neramu lanu mopiri. aapaini yoodayapraantamunaku romanupalakudaina pontius pilaatuvaddaku vaaratanini teesikonipoyiri. pilaatu athani yandemi aparadhamu ledani atanini vidichipettadalachenu. kaani atanini nidinchinavaaru gumpugaa nerpadi kopagrastulai "siluva veyam dathanini, siluva veyandatanini" ani arachiri. vaari arapulanu, kopavesamunu chuuchina pilaatu vaarikilongipoyi yesunu vaari kappaginchenu. vaaru yesunu teesikoni poyi athani talapai noka mundlakireetamunu petti, idugo rajani atanini gelichesiri. athani mukhamupai ummivesi, daaruna muga kottiri. chivariki atanini siluvapai gatti maranimpajesiri.
vandalayendlaku mundugaa hebelu bali yichina goarepillavale yesu nirdoshigaa champabadenu.devuni goarepilla maranamunaku suuchanagaa munnu hebelu goarepillanu baliyichiyundenu. venukati pravaktalu gooda yesuyokka baadhalanu, maranamunugarinchi pravachinchi yundiri. yohanu baptistu - "idigo lokapapamulanu mosikoni povu devuni goarepapilla" - ani cheppenu (yohanu 1:29). "devudu lokamunu entho preminchenu. kaga aayana tana adviteeyakumaaruni gaa puttinavaaniyandu vishwaasamunchu prativaadunu nasimpaka nityajeevi tamunu pondunatlu aayananu anugrahinchenu." (yohanu 3:16).
mana vimuktikai yesu maraninchinavaarinundi lechenu
"aayana ikkadaledu; taanu cheppinatte aayana lechiyunnadu. randi, aayana parundi undina sthalamunu chudandi" (mattayi 28:6)
kreestu maraninchina tarvaata atanini khananamu chesinanatinundi muudavanaati praatahkaalamuna konday streelu athani kaayamunaku lepa namu cheyutaku vachiri. kaani aascharyamu! aa samaadhilo yesu kaayamu lekundenu. anduche vaaru kalavarapaduchundiri. hataattugaa merayuchunna vastramulu dharinchina iddaru devadutalu kanipinchi vaari kitlu palkiri - "sajeevudaina vaanini meerenduku mrutulalo vedaku chunnaru? aayana ikkada ledu. aayana lechi yunnadu" (luka 24:5,6). aa streelu ventane tirigi velli taamu kannadee, vinnadee itara shishyulaku telpiri. kaani vaaru aa kathanamu nammaledu,anduche paetaru, yohanu daanini pariseelimpa negiri. varukuda samadhi khaaliigaa nunduta kangoniri. vaaru vastramulanu, chakkaga madachina yesu tala chuttunu chuttina battanu kangoniri. vaanini chuuchi wara streela kathanamunu nammiri. aanaati saayantramu shishyulandarunu yoodulayandali bhayamuthointitalupu moosikoni kurchundiri. appudu yesu hataattugaa vaari madhya kanipinchi "meeku saanti kalugunugaaka!" - anenu. mulukulache guchchabadina athani chetulanu, prakkabhaagamulanu atadu chuupenu. wara prabhuvunu chuuchi santasinchi, atade siluva veyabadi mrutulanundi marala lechina vyakti yani nammukoniri. aa tarvaata yesu entho mandiki kanipinchi tana utthaanamu satyamani chuupenu.
mrutulanundi yesu lechina dinamu oka goppa chaaritrakadinamu. aaroju maanavavimuktikai devuniyokka adbhutamaina pathakamu samapta maayenu. yesuyokka maranamu, pratyutthaanamulanu nammina vaariki ee pathakamu manahparivartanamunu kalginchunu. "kaga evadainanu kristunandunnayedala vaadu noothanasrushti; paatavi gatinchenu, idigo krotta vaayenu" (2 korindheeyulaku 5:17). anduche hrudayamu landu yesunu angeekarinchi, jeevitaantamu ataniki vidheyulaiyunna vaaru pratyutthaanamunu pondi paralokamandu nivasinturu. "nenu jeevinchuchunnaanu ganukameerunu jeevinturu" (yohanu 14:19).
ee sandesamu meehrudayamulandu jochukonnada? deeniki mee pratyuttara memiti? meeru paschaattaapapadi suvaartanu nammukondura? "mari evanivalananu rakshana kalugadu; ee namamunane manamu rakshana pondavalenugaani , aakaasamu krinda manushyulalo iyyabadina mari e naamamuna rakshana pondalemu" (apostalulakaaryamulu 4:12). aala syamu cheyaku. ee nade yesunu aasrayinchu.