పెద్దతనం (కథ) – తెలుగు తూలిక
పెద్దతనం (కథ)	ఎవరో తట్టిలేపినట్టు ఉలిక్కిపడి కళ్లు తెరిచి చుట్టూ చూసింది కాంచన. ఎదురుగా బల్లమీద వాచీ పదకొండు దాటి పావుగంట అయిందంటోంది. అబ్భ! ఇంత వెలుగేమిటి? అనుకుంటూ
మళ్లీ చుట్టూ చూసింది. రెండు నిముషాలు పట్టింది ఇది పగలే అని అర్థమవడానికి. కిటికీలకి కట్టినతెరల నీలిరంగు వెలవెలా బోతోంది ఆవెనకనున్న వెలుగుతో.
తెల్లారుతూనే అలవాటుప్రకారం నాలుగ్గంటలకి లేచి, రెండు కప్పులు కాఫీ తాగి, ఈమెయిళ్లు చూసుకుంది. ఇంకా మత్తుగానే వుంది. అసలు దేశంనుంచి తిరిగొచ్చినదగ్గర్నుంచీ ఏం బాగుండడంలేదు. లాప్‌టాప్ కుక్కుపిల్లలా ఒళ్లో పొదువుకుని అదేపనిగా రాసేసుకు పోతుంటే, దానివేడికి ఒళ్లు ఆర్చుకుపోతోంది. దానికి తోడు చిక్కటి కషాయంలాటి కాఫీలు మూడు కప్పులు తాగి తెచ్చుకున్న పైత్యం. .. దాంతో దగ్గూ ..
పోనీ, కెఫీను కాస్త తగ్గించి చూదాం అని ఈరోజు డికాఫ్ తాగితే, కాఫీ తాగినట్టు లేదు. కప్పు కడిగిననీళ్లు తాగినట్టుంది కానీ… ఒళ్లో వున్న లాప్‌టాప్ ఎదురుగావున్న కాఫీబల్లమీద పెట్టి వెనక్కి వాలింది కాంచన.
దేశంలో వున్నన్నాళ్లూ బాగానే అనిపించింది. వెళ్లిన ప్రతిచోటా, కనపడిన ప్రతివారూ "పెద్దవారు, అమ్మగారు, మేడమ్" అంటుంటే అప్పటికి బాగానే వుంది కానీ ఇంటికొచ్చేక పదే పదే అదేమాట మనసులో మెదిలి, నువ్వు పెద్దదాని అయిపోయేవు అని ఎవరో రెండుచెవుల్లోనూ బాకాలెట్టుకుని మరీ హోరు పెడుతున్నారు!
ఇంతవరకూ "మీరింత పెద్దవారనుకోలేదు" "you don't look that old" అన్నమాటే వుంటూ వచ్చింది మరి. సినిమాకెళ్తే, నువ్వు సీనియర్ సిటిజన్‌వా అని మరోసారి అడుగుతారు డిస్కౌంటివ్వడానికి.
"హుమ్. వీళ్లందరూ కలిసి నాకు లేనిఆలోచన నాబుర్రలో పెట్టేశారు అదేదో నల్లమేకా, నలుగురు దొంగలు కథలోలాగ," అనుకుంది కాంచన నోరు కుక్కమూతిపింజెలా పెట్టి. లేదా, "నాకు దిష్టి తగిలివుండాలి" అని కూడా అనుకుంది. పెదాలు చిలిపిగా విచ్చుకున్నాయి.
తను విశాఖపట్నం వచ్చేనని తెలియగానే ఒరిస్సాలో వున్న ప్రమీల రెక్కలు కట్టుకు వాలింది, కూతుర్ని చూడాలన్న వంకతో. కాలేజీలో వున్న నాలుగేళ్లు కవలల్లా కలిసి తిరిగేవారు. రోజూ క్లాసులయేక, సాయంత్రం తనింటికి వచ్చేసేది. ఇద్దరూ డాబామీద కూర్చునేవారు పుస్తకాలు ముందేసుకుని. ఏంమాటాడకపోయినా ఏదో హాయి. మనసునిండా నింపుకుని. ప్రమీలది కమ్మని కంఠం. చక్కగా గొంతెత్తి "రావోయి చందమామా" అనో "లాహిరి లాహిరి లాహిరిలో ఓహో జగమే" అనో పాడుతుంటే తను వింటూ … అలా ఎంతసేపో. కిందనించి అమ్మ అన్నాలకి రమ్మని పిలిచేదాకా టైము తెలిసేదే కాదు.
"అబ్బ, నువ్వలాగే వున్నావే .. ఏం మారలేదే," అని ప్రమీల అంటుంటే, కాంచనకి నవ్వొచ్చింది.
"మారని రూపాయిని" అంది కాంచన చిలిపిగా కళ్లు చిట్లించి.
"పోదూ, నువ్వు మరీనూ.. హాయిగా అమెరికాలో స్థిరపడిపోయేవు. గొప్పరచయిత్రివయిపోయేవు. నీకు గుర్తున్నారా, కామేశ్వరీ, అహల్యా .. మేం నీపేరు పత్రికలో కనిపించినప్పుడల్లా ఎంతో మురిసిపోతాం."
"నువ్వూ ఏం మారలేదు" అంటూ కాంచన ప్రమీలవేపు చూసింది. నిజానికి ప్రమీల బాగానే ఒళ్లు చేసింది. మాటలు సాగదీస్తూ నెమ్మదిగా పలుకుతోంది. కాస్త ఆయాసం కూడా. ఎందుకో తనకంటే పదేళ్లు పెద్దదానిలా అనిపించింది. మాటతీరూ, మనిషితీరూ కూడా బాగానే మారింది.
"నీకేం హాయిగా ఒక్క పిల్లతో సరిపుచ్చుకున్నావు. నాకు ముగ్గురాడపిల్లలు. తరవాత ఇద్దరు మగపిల్లలు. మాఅత్తగారికి మగపిల్లాడు లేకపోతే వంశం ఏమైపోతుందోనని బెంగ. ఆతరవాతివాడు అనుకోలేదులే. … "
కాంచనకి ఏం చెప్పాలో తోచలేదు.
"నీఆరోగ్యం బాగానే వుందా?" అడిగింది ప్రమీలే మళ్లీ.
"బాగుంది. నాకున్నదదొక్కొటే." అంది కాంచన వెల్తి నవ్వుతో.
"అదే మహద్భాగ్యం. నీకు తెలుసు కదా. అప్పట్లో నాకు 19ఏళ్లు. పెళ్లి చేసేశారు. వరసగా పిల్లలూ. తెల్లారి నాలుగ్గంటలకి లేస్తే, రాత్రి పదకొండుకి పడక. ఇంట్లో పనులన్నీ నేనే చూసుకోవాలి. నేను లేకపోతే ఒక్కక్షణం జరగదు మావారికి. ఆయనే కాదు మామామగారు కూడా , అమ్మాయీ నా కలం కనిపించలేదు చూడూ, కాగితాలు కాస్త చూసి పెడుదూ, అంటూ .. కాపురానికొచ్చేక పుట్టింటికి వెళ్లలేదు తెలుసా. నువ్వు లేకపోతే ఇల్లు ఎలా నడుస్తుంది అనేవారు మాఅత్తగారు కూడాను. పిల్లలబట్టలన్నీ నేనే కుట్టేను. ఆవకాయ పెట్టాలంటే కాయలు తెప్పించడం, కారాలూ, ఆవపిండి కొట్టించడం అన్నీ నేనే చూసుకోవాలి. మాఅత్తగారికి ఏమీ తెలీదు. మరి ఆవిడెలా చేసేరో కాపురం," ప్రమీల నవ్వుతూ చెప్తూంటే కాంచన చూస్తూ కూర్చుంది.
ప్రమీల సమర్థవంతంగా ఇల్లు నిర్వహించేనని గర్వపడుతోంది. తను సంతోషించాలి. కానీ మనసులో ఏదో వెల్తి. తామిద్దరిమధ్యా ఎడం ఎంతో … మరోసారి ప్రమీలవేపు చూసింది.
మోకాళ్లు ఆపరేషను చేయించుకుందిట. రోజూ గంటసేపు ఎక్సర్‌సైజు చెయ్యాలి. ఆమధ్య గుండెల్లో చిన్న నొప్పిలాటిది వచ్చింది కానీ సమయానికి మూడోకూతురు డాక్టరుదగ్గరికి తీసికెళ్లింది. ఇప్పుడు నయంగానే వుంది. పిల్లలు చక్కగా చూసుకుంటున్నారు. ఒకొకరిదగ్గర రెండేసి నెలలుంటుందిట. .
"ఆడది ఇంటికి మూలస్థంభంలాటిది. మంచికీ చెడుకీ నిలదొక్కుకుని, సంసారం చక్కదిద్దుతూ, పిల్లల్ని వృద్ధిలోకి తీసుకురాగల ధైర్యస్థైర్యాలు ఒక్క ఆడదానికే వుంటాయి," అంది ప్రమీల ఆయాసపడుతూ.
తల్లిని తీసుకొచ్చిన మూడోకూతురు, రజని, "పదమ్మా, ఆలస్యం అవుతోంది. వేళకి తిని పడుకోపోతే మళ్లీ రేపు లేవలేవు" అని, "వస్తామండీ" అంది కాంచనవేపు తిరిగి.
"వుంటావా నాలుగురోజులు?"
"లేదు. పెద్దమ్మాయిదగ్గర వుంటున్నాను కదా. ఈనెలాఖరువరకూ అక్కడే వుంటాను. వచ్చేనెల అబ్బాయిదగ్గరికి వెళ్తాను."
కాంచన నిట్టూర్చింది. ఎక్కడికి వెళ్లినా, ఎవరు కనిపించినా అదే ధోరణి. ఇరుగింటా, పొరుగింటా, బజారులో, సభల్లో, సన్నివేశాల్లో – మేడమ్, అమ్మగారు, అమ్మమ్మగారు, … తనకిచ్చే గౌరవవాచకాలు. ఆసంబోధనలలో మనసంస్కృతి గుర్తొచ్చి మనసు మృదువుగా స్పందించింది. వెనక ఎవరో బామ్మగారంటే తనని అలా అనొద్దని చెప్పినమాట గుర్తొచ్చింది.
హాల్లో కూర్చుని ఆరోజు పేపరు చూస్తున్న కాంచనకి గుమ్మందగ్గర ఎవరో నిలిచినట్టనిపించి తలెత్తి చూసింది.
రజని "పన్లో వున్నారా? వేరే పనిమీద ఇటొచ్చి, మీరేం చేస్తున్నారో అని ఆగేనిక్కడ" అంది.
కాంచన పేపరు మడిచి పక్కన పెడుతూ, "లేదు, పనేంలేదు. రా." అంటూ ఆహ్వానించింది సాదరంగా.
రజని లోపలికొచ్చి కాస్త ఎడంగా కుర్చీ లాక్కుని కూర్చుంది.
"మీఅమ్మ వెళ్లిపోయిందా?"
"ఆఁ, నిన్నరాత్రి రైలెక్కించేను. మీరంటే మాఅమ్మకి చాలా ఇష్టం. మొన్న మీరు వెళ్లిపోయింతరవాత రోజంతా మీగురించే చెప్తూనే వుండింది," అంది రజని కళ్లనిండా అభిమానం నింపుకుని.
కాంచన చిన్నగా నవ్వింది, "అవును, ఆరోజుల్లో ఇద్దరం చాలా స్నేహంగా వుండేవాళ్లం, ఏ అరమరికలూ లేవు. మళ్లీ ఆరోజులు రావు," అంది. ఆతలపు రవంత నిస్పృహ కలిగించి, మొహంలో కళ తప్పింది.
ఇద్దరికీ క్షణకాలం మాట తోచలేదు. కాంచన చిన్నగా నవ్వి, "మీ అమ్మ కూడా ఇలాగే .." అంది.
"అదే, ఇలా మాటా పలుకూ లేకుండా కూర్చునేవాళ్లం ఇద్దరం గంటలతరబడి డాబామీద. మాకెందుకో అలా ఏమాటా లేకపోయినా ఏం వెలితుండేది కాదు," అని "రా, డాబా చూపిస్తాను" అంటూ లేచింది.
ఇద్దరూ డాబామీదికెళ్లేరు. పిట్టగోడమీదికి వాలినకొమ్మలతో, విరగబూసిన సంపెంగచెట్టూ, చుట్టుగోడకి దగ్గరగా గుత్తులు గుత్తులుగా గంగాబోండాలతో, పింజలతో, సుతారంగా వాలిన మట్టలతో కొబ్బరిచెట్లూ, పెరటిమధ్యలో దానిమ్మచెట్టూ, పారిజాతం చెట్టూ, దూరంగా మహోధృతంగా ఎగసిపడుతున్న అలలతో దిగంతాలకి పరుచుకున్న సముద్రమూ, ఏరాడకొండమీద లైట్ హౌసూ… కాంచనకి పాతజ్ఞాపకాలు పొంగుకొస్తుంటే, రజనికి కొత్త తలపులు రూపు దిద్దుకుంటున్నాయి.
"మేం ఇద్దరం ఇక్కడ చాపలు పరుచుకు పడుకుని, ఇరవై సెకనులకొకసారి గోడమీద వెలిగే లైట్‌హోస్ కిరణాలు ఎన్నిసార్లు లెక్కపెట్టేమో .. ఇప్పుడు తలుచుకుంటే సిల్లీగా వుంటుంది …" అంది కాంచన దూరతీరాల్లోకి చూస్తూ.
"మాఅమ్మకీ మీకూ కూడా ఇలాటి సాయంత్రాలు మాటల్లేకుండా గడిచేయంటే నాకు ఇప్పుడు అర్థం అవుతోంది," అంటుంటే రజనికళ్లలో రవంత ఈర్ష్యఛాయలు తోచేయి కాంచనకి. ఆవిడ చిన్నగా నవ్వుకుంది ఈకాలపుపిల్లలు అనుకుంటూ.
మరోపావుగంట వుండి, "ఆదివారం మాయింటికి లంచికి రండి," అంది రజని కాంచనవేపు తిరిగి.
"లంచికా?" కాంచనకి ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది. వాళ్లమ్మ ఉన్నప్పుడు పిలవలేదు. ఇప్పుడిదేమిటి?
"మీకు వేరే పనుంటే మరోరోజు చూద్దాంలెండి. మీరింకా ఎన్నాళ్లుంటారిక్కడ?"
"లేదులే. ఆదివారం వస్తాను. ఎన్నాళ్లో లేదు. సోంవారం వెళ్లిపోతున్నాను."
"కారు పంపిస్తాను. లేకపోతే నేనే వస్తాను" అని గుమ్మందాకా వచ్చి, "మిమ్మల్ని ఏమని పిలవమంటారు. మొన్న మాఅమ్మతో వచ్చినప్పుడు, మీకు ఆంటీ అంటే ఇష్టంలేదన్నారు కదా" అంది రజని చిరునవ్వు కళ్లలో మెరుస్తుండగా.
కాంచన కూడా నవ్వింది, "నీఇష్టం."
రజని వెళ్లిపోయేక, చాలాసేపు కాంచన ఆలోచిస్తూనే వుంది తనని ఏమని పిలవడం? "ఏమే కాంచనా" అంటూ నోరారా పిలిచింది ప్రమీల ఒక్కర్తే. మిగిలినవారందరికీ అయితే మేడమ్, అమ్మగారు, అమ్మమ్మగారు. .. కదాచితుగా డాక్టర్ కాంచన, ప్రొఫెసర్ కాంచన … నాకవేవీ లేవని చెప్పేసరికి ప్రాణం సాలుకొచ్చింది.
ఆదివారం పదిగంటలకి రజని ఫోన్ చేసింది, "బసంతో ఏదో పనిమీద కారు తీసుకువెళ్లేడనీ, పదకొండున్నరకి తనింటికొచ్చి వాళ్లింటికి తీసుకెళ్తాడని. సరేనంది కాంచన.
రజని యమ్మెస్సీ బయాలజీ చేసేక, వుద్యోగరీత్యా కలకత్తాలో వుండగా బసంతో చటర్జీతో పరిచయం అయింది. పెళ్లయి పదిహేనేళ్లయింది. ఇద్దరు పిల్లలు. విశాఖపట్నానికి మారి రెండేళ్లయింది.
అన్నట్టుగానే బసంతో పదకొండున్నరకల్లా వచ్చేడు. తొందరగానే వచ్చేస్తానని ఇంట్లో తమ్ముడికీ మరదలికీ చెప్పి కాంచన కారెక్కింది.
ఇల్లు చూడముచ్చటగా వుంది. మూడుగదుల ఫ్లాటు. చక్కగా అమర్చేరు. హాల్లో సోఫాసెట్టూ, గోడలమీద బాపిరాజుగారి చిత్రాలూ, వంటగదికి ఎదురుగా రోజ్‌వుడ్ బోజనాలబల్లా వారి స్తోమతు తెలియజేస్తున్నాయి. ఆరేళ్ల అమ్మాయీ, పదేళ్ల అబ్బాయీ నీటుగా వున్నారు. తెలుగుదేశం వచ్చి రెండేళ్లయినా బెంగాలీ మర్చిపోలేదు. చక్కగా బెంగాలీ, ఇంగ్లీషూ కూడా మాటాడుతున్నారు. తెలుగు కూడా నాలుగుముక్కలు వల్లిస్తున్నారు.
"ఇంగ్లీషుమీడియంస్కూల్లో వేసేం. తెలుగు నేర్పాలని నాకయితే వుంది కానీ ఎక్కడ .. ఏపనికీ తీరికుండదు నావుద్యోగం. ఆయన వుద్యోగం …" రజని అంటుంటే కాంచన అడ్డు పడింది.
"బెంగాలీ వాళ్లనాన్న భాష అని నేర్పేవు. బతుకుతెరువుకి అని ఇంగ్లీషు నేర్పేవు. తల్లిభాష తెలుగు మాత్రం నేర్పడానికి టైము లేదంటున్నావు" అంది చిన్నగా నవ్వుతూ.
"లేదండీ. నాకయితే నేర్పాలనే వుంది. చెప్పేను కదా. ముందు నాకు వస్తే కదా. నాచిన్నతనం భువనేశ్వర్‌లో గడిచింది కనక నాకూ తెలుగు అట్టే ఒంటబట్టలేదు. ఏదో మాఅమ్మవెనక తిరుగుతూ నాలుగు ముక్కలు మాట్లాడ్డం వచ్చింది కానీ చదవడం, రాయడం రాదు."
రజని కాంచనతో మాటాడుతుంటే. బసంతో వచ్చి అప్పడాలు వేయించనా అనడిగేడు. రజని తలూపి, తను కూడా లేచింది కంచాలు పెట్టడానికి. అబ్బాయి హరీష్ మంచినీళ్లు పెడుతుంటే, కాంచనకి ఎదురుగా ఒదిగి కూర్చుంది రుమ.
"కాయితం, కలం తీసుకురా. నీపేరు తెలుగులో రాయడం నేర్పుతాను" అంది కాంచన రుమతో.
రుమ హుషారుగా లేచి వెళ్లి కాగితం తీసుకొచ్చింది.
కాంచన "a circle, a check on top, a hook to the right" అని వర్ణిస్తూ అక్షరాలు రాస్తూంటే రజని భోజనాలబల్లమీద కంచాలూ, గిన్నెలూ అమరుస్తూ ఓరకంట వాళ్లని చూస్తోంది మురిపెంగా.
కాంచన రాయడం పూర్తవగానే, రుమ ఆ అక్షరాలవేపు చూసి, "అవి నావేపునించా, నీవేపునించా?" అనడిగింది.
కాంచన "నీవేపునించే" అని చెప్పి, "చురుకుపాలు ఎక్కువే" అంది రజనితో. రజని నవ్వింది సంతృప్తిగా.
రుమ తనపేరు తేలిగ్గానే రాసేసి, అన్నపేరూ, అమ్మపేరూ, నాన్నపేరూ కూడా రాయమంది.
రజని, "రండి. తినడం అయినతరవాత మిగతా పాఠం," అంది.
కాంచన మరోమారు రుమని మెచ్చుకుని, భోజనానికి లేచింది.
కబుర్లు చెప్పుకుంటూ భోజనం చేస్తుంటే. కాంచన "నాకు బెంగాలీ చెప్పు. నీపేరేమిటి అని ఎలా అడుగుతారు?" అనడిగింది రుమని..
రుమ చెప్పింది కానీ కాంచనకి ఆవాక్యం పట్టుబడలేదు. మూడు చుట్లయేక, "I will tell you yes and no" అంది.
కాంచనకి నవ్వొచ్చింది.
బసంతో, "You are down to LKG," అన్నాడు నవ్వుతూ.
అందరం నవ్వుకున్నాం. భోజనాలయేక, రజనీ, కాంచనా హాల్లోకి వచ్చి కూర్చున్నారు. బసంతో, పిల్లలూ, బల్లమీదున్న కంచాలూ, గ్లాసులూ ఎత్తిపెడుతుంటే, కాంచనకి ముచ్చటేసింది. రజనివేపు చూసింది ఏ అమ్మాయి మాత్రం ఇంతకంటే ఏం కోరుకుంటుంది అనిపిస్తోంది వాళ్లని చూస్తుంటే.
"మీరేమైనా షాపింగ్ చేస్తారా?" అనడిగింది రజని.
"లేదులే. నాషాపింగంతా హైదరాబాదులో అయిపోయింది. మీరు వెళ్లండి. నేనింటికెళ్తాను."
"లేదండీ, నాకేం పనిలేదు. బసంతో వాళ్లిద్దర్నీ టెన్నిస్ ప్రాక్టీసుకి తీసుకెళ్తాడు. మనం కైలాసగిరికి వెళ్దాం మీకు ఫరవాలేదంటే. చాలా బాగుంటుంది" అంది రజని.
తండ్రినీ పిల్లల్నీ టెన్నిస్ కోర్టులో దింపేసి, రజన కాంచనతో కైలాసగిరివేపు సాగింది.
దారిలో కాంచనకి చాలా విషయాలు తెలిశాయి. "నేను ఏం సాధించాలనుకున్నానో నాకిప్పుడు అర్థం కావడంలేదు. బయాలజీ చదువుతున్నరోజుల్లో రిసెర్చ్ చేసి లోకంలో రోగాలన్నిటికీ కారణాలు కనిపెట్టేసి మందులు కనిపెట్టేసి, బాధలన్నీతీర్చేయాలనుకునేదాన్ని. రిసెర్చ్ సాగలేదు. బసంతో‌తో స్నేహం, పెళ్లీ, అతనిఉద్యోగంలో అవకతవకలూ, పిల్లలూ, మధ్యలో ఒక మిస్కేరేజీ .. ఎప్పటికప్పుడు ఏదో ఒక అనుకోని అవాంతరం. .. నా పిహెచ్‌డీకి. నేను ఎవర్నో తప్పు పడుతున్నానని కాదు. బసంతో సహకారంలో లోపం లేదు. పిల్లలు పుట్టేరంటే దానికి వాళ్ళని తప్పుపట్టలేం కదా.. " అంది రజని చిన్నగా నవ్వి.
కాంచనకి ఏమనాలో తోచలేదు.
"అమ్మ మాకోసం ఎంత త్యాగం చేసిందో చూడండి. ఏపూటకాపూట భోజనం దగ్గర్నుంచీ, పుస్తకాలూ, బట్టలూ, చదువులూ అంతా తనే చూసుకుంది. క్షణం విరామం లేకుండా మాకందరికీ సేవలు చేసింది. మాకు బాగా జ్ఞానం వచ్చి మేమే వెళ్లు, వెళ్లంటూ తోలేవరకూ పుట్టింటికి కూడా వెళ్లలేదు. మానాన్నగారు ఉన్నారన్నమాటే కానీ అసలు మేం ఇంట్లో వున్నామో లేమో కూడా స్పృహ వుండేది కాదాయనకి. అసలు మేం ఆయనపిల్లలన్న స్పృహ కూడా వుందో లేదో అనుమానమే. ఆయన ఫైళ్లే ఆయనలోకం. ఖర్మం చాలక అమ్మ ఎప్పుడయినా ఓమాట అడిగినా, అవన్నీ తల్లి చూసుకోవాలి. అది నీకర్తవ్యం అనేవారు."
ఈపిల్ల ఇవన్నీ తనకి ఇప్పుడు ఎందుకు చెప్తోందో కాంచనకి అర్థం కాలేదు.
"అప్పట్లో నాకు మహ చిరాకేసేది కానీ ఇప్పుడు అర్థం అవుతోంది కొంతయినా. నాకు నిజంగా చెప్పుకోదగ్గ బాధలేమీ లేవు. మంచివుద్యోగమే. చిన్నకంపెనీ అయినా మంచి పేరుంది. నేను సీనియర్ సైంటిస్టుని. బసంతో యూనివర్సిటీలో రీడరు. నాకు అప్పుడప్పుడూ ప్రయాణాలుంటాయి. బసంతో చూసుకుంటాడు ఇంటినీ పిల్లల్నీ. దేనికీ విసుక్కోడు. నాకే ఎందుకిదంతా అనిపిస్తోంది. బాగా సంపాదిస్తే సుఖపడొచ్చు అంటారు. మరి సుఖపడడానికి టైము కావాలి కదా. అందుకే నేను ఉద్యోగం మానేద్దాం అనుకుంటున్నాను."
"మానేసి ఏం చేస్తావు?"
"ఏమో తెలీదు. ఏవో ఒకటి రెండు ఇండిపెండెంటు ప్రాజెక్టులు వున్నాయి, ఆలోచిస్తున్నాను. కొడైకెనాల్‌‌లో ఇల్లు కట్టిస్తున్నాం." రజని కారు పార్క్ చేసి, దిగింది. కాంచన కూడా కారు దిగి చుట్టూ చూడసాగింది. దూరంగా శివపార్వతులు కొలువు తీరి వున్నారు. పాలరాతివిగ్రహం అనంతాల్లోకి చొచ్చుకుని ఇదే కైలాసమమేమోనన్న భ్రమ కలిగిస్తోంది. కాలిబాటకి ఇరువైపులా పువ్వులమొక్కలు అందంగా, ఆహ్లాదకరంగా వున్నాయి. బంగాళాఖాతం తన ఉత్తుంగతరంగాలతో నేపథ్యసంగీతాన్నందిస్తోంది ఉచితంగా.
కాంచన సముద్రంవేపు చూస్తూ నిలబడిపోయింది. బంగాళాఖాతంలో కనిపించని సుడిగుండాలు వుంటాయంటారు. … అప్పట్లో ఈ శిల్పం లేదు. ఈ ఉద్యానవనాలు లేవు. దిగంతాల ప్రతిధ్వనిస్తూ సాగరసంగీతం మాత్రం అప్పటికీ ఇప్పటికీ ఒక్కలాగే వుంది.
"అసలు ఎవరైనా పెళ్లెందుకు చేసుకుంటారండీ?"
కాంచన తృళ్లిపడి రజనిమొహంలోకి పరీక్షగా చూసింది. ఇంతవరకూ చెప్పినవిషయాల్లో తనసంసారంలో ఒడుదుడుకులేం వున్నట్టు కనిపించలేదు. అనుకూలుడయిన భర్తా, బుద్ధిమంతులయిన పిల్లలూ, చెప్పుకోదగ్గ ఆర్థికస్థాయీ – సాధారణంగా ఒక మనిషి కోరుకునే అన్ని వైభవాలూ అమరినట్టే వున్నాయి. మరి ఆ ప్రశ్నేమిటి?
రజని కూడా ఆమాటే అంది. "నేనిలా అడిగేనని మరోలా అనుకోకండి. అనుభవం వున్నవారూ, విస్తృతంగా లోకం చూసినవారూ కనక అడుగుతున్నాను. ఈనాటి సామాజికవ్యవస్థలో పెళ్లికి గల 'విలువ' అనాలో 'స్థానం' అనాలో తెలీదు – ఏదో అది ఏమిటి అని?"
"నాఅనుభవాలు పెళ్లి సౌభాగ్యం వివరించడానికి పనికిరావులే" అంది కాంచన తేలిగ్గా నవ్వేసి.
రజని రెండు క్షణాలు వూరుకుని, "ఇప్పుడు నాకు పెళ్లిగురించి తెలిసినసంగతులు పదిహేనేళ్లక్రితం తెలిసివుంటే, నేను పెళ్లి చేసుకునేదాన్ని కాను," అంది.
కాంచన నిశ్చలంగా కళ్లప్పగించి చూస్తోంది. సముద్రంలో అలలు విరుచుకుపడుతున్నాయి సమరోత్సాహంతో ఉరకలేస్తున్న యుద్ధాశ్వాల్లా. కాంచనమనసులో మరొక ప్రశ్న అడగాలన్న కోరిక క్షణకాలం రేగి వెనుదిరింది ఆ అలల్లాగే. రజని ఒకవేళ ఇంతకాలం పెళ్లి చేసుకోకుండా వుండివుంటే, ఇప్పుడు పెళ్లినిగూర్చి తెలిసిన విషయాలు అప్పుడు తెలిసివుంటే, పెళ్లి కావాలనే అనుకునేదా? కాంచన పెదిమలు ఆచి పట్టుకుంది. ఆ ప్రశ్న ఒట్టి తర్కానికి పనికొస్తుందే గానీ ఇప్పుడు అడగదగినది కాదు. … ప్రస్తుతం రజని ప్రస్తావిస్తున్నది పదిహేనేళ్ల సాంసారికజీవనం తరచి చూసుకున్నతరవాత తనకి కలిగిన అవగాహన. అది తనతో పంచుకుంటోంది. ఆఅమ్మాయికి కావలసింది జవాబు కాదు. వినేవాళ్లు! అంతే.
మరో గంటసేపు తిరిగి ఇంటికి మళ్లేరు. కాంచనఇంటిముందు కారు ఆపి, దిగింది రజని. అటుతిరిగి తను వచ్చేలోపున, కాంచన తలుపు తెరుచుకుని దిగింది.
రజని ఆమెదగ్గరికి వచ్చి, ఎదురుగా నిలబడి, "మీతో మాటాడడం చాలా తేలిక కాంచనగారూ" అంది.
కాంచన తెల్లబోయింది. ఇదే అమెరికాలో అయితే ఆశ్చర్యం లేదు. మోకాలెత్తు లేని పిల్లలు కూడా పేరు పెట్టి పిలుస్తారు కొత్తలో తనకి అది ఎబ్బెట్టుగా తోచేది కూడాను. మన సంస్కృతిలో పెద్దవాళ్లని పేరు పెట్టి పిలవడం మర్యాద కాదు. రజని తనని పేరు పెట్టి పిలవడానికి కారణం వయసుమాట వదిలేసి, కేవలం ఒక స్నేహితురాలిగా తనని గుర్తించడమా? లేదా వాళ్లమ్మకీ తనకీ దృక్పథాలలో గల తేడా గమనించడంవల్లనా? ఇదే తొలిసారి ఆఅమ్మాయి తనని పేరు పెట్టి పిలవడం! ఇంతవరకూ ఏ సంబోధనా లేకుండా జరుపుకుంటూ వచ్చింది దాగుడుమూతలాడుతున్నట్టు. కాంచనకి మాత్రం హాయిగా అనిపించింది ఆపిలుపు.
రజని అదేమీ గమనించనట్టు, చిన్నగా నవ్వి వెనుదిరిగి వెళ్లిపోయింది.
గాజుతలుపుమీద దబ్ దబ్మంటూ వడగళ్లు చప్పుళ్లు చేయడంతో కాంచన తృళ్లిపడి బయటికి చూసింది. ఆకాశంలో నల్లటి చిక్కటి మబ్బులు దట్టంగా కమ్ముకుని రాత్రి అయిపోయిందేమో అనిపిస్తోంది. మధ్య మధ్యలో మెరుపులు తళుక్కున మెరిసి క్షణకాలం గదినిండా వెలుగు నింపి వెళ్లిపోతున్నాయి. కాంచన అలా చూస్తూ కూర్చుండిపోయింది రజనిని తలుచుకుంటూ చాలాసేపు.
ఆపిల్లకీ, తనకీ సమస్య ఒకటేనా? పరస్పరం వ్యతిరేకమయిన అనుభవాలనీ, పరిస్థితులనీ ఎలా సమన్వయపరుచుకోవడం? పెళ్లీ, పిల్లలూ, స్నేహాలూ. వయసులో తారతమ్యాలూ, అవి తెచ్చే ప్రత్యేకపరిస్థితులూ … ఏది కావాలి? కావలసింది సాధించుకున్న తరవాత ఏమిటి చేయాలి? దినదినం మనం చేసేవన్నీ రోజు గడవడానికా, మరేదో సాధించడానికా?
కాంచన తనవయసెప్పుడూ దాచుకోలేదు. ఇప్పుడు పెద్దదాన్నన్నబాధ కంటే ఆతలపువల్ల వచ్చే ఈతిబాధ ఎక్కువగా వుంది. దానికి కారణం మాత్రం ఇదమిత్థంగా చెప్పలేకపోతోంది.
పెద్దపెట్టున మరో మేఘం గర్జించింది. కాంచన నెమ్మదిగా ముందుకి ఒంగి లాప్‌టాప్ అందుకుని తెరిచింది. నీలితెర‌మీద పెద్దతనంనీడలు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
బుద్ధి పని చేయడంలేదు. సినిమాకి వెళ్తేనో అనిపించింది. ఆమధ్య ఎవరో అన్నారు జూలీ-జూలియా బాగుందని. జూలియా ఛైల్డ్‌గురించి చాలా వింది. వాన .. ఎలాగా వాకింగుకి వెళ్లడం పడదు. వానకోటు అందుకుని సినమాకి బయల్దేరింది.
కౌంటరుదగ్గర పదిడాలర్లనోటు అందించింది, "సీనియర్ సిటిజన్" అంటూ.
అమ్మాయి క్షణకాలం కాంచనమొహంలోకి చూసి, "యూ డోంట్ లుక్ .." అంది ఆరు డాలర్లు అందిస్తూ.
కాంచన టికెట్టూ, డబ్బూ తీసుకుని థియేటర్‌వైపు నడిచింది నేలకి జానెడెత్తున గాలిలో తేలిపోతూ – పెద్దదాన్నని చెప్పుకోగలిగినందుకో, మూడు డాలర్లు మిగుల్చుకున్నందుకో, అనువయినచోట అంగీకరించడం తేలికో …
పేరు నిడదవోలు మాలతి. మంచి తెలుగులో రాసిన కథలు చదువుతాను. చక్కని తెలుగులో రాయడానికి ప్రయత్నిస్తాను.	మాలతి యొక్క అన్ని టపాలను చూడండి	Author మాలతిPosted on 11/24/200911/05/2015Categories కథలు, డయాస్ఫొరా కథలుTags డయాస్ఫొరా కథలు	13 thoughts on "పెద్దతనం (కథ)"	మాలతి అంటున్నారు:	9:42 సా. వద్ద 12/10/2009	@ ఉషా, మళ్ళీ కొన్ని వరసలు చదువుతాను. – మీఅభిప్రాయాలకోసం ఎదురు చూస్తున్నాను ముఖ్యంగా రజనివంటి అమ్మాయికి సరి తూగగల అమ్మాయికి అమెరికాలో ఎలాటి ఆలోచనలు వస్తాయి అని తెలుసుకోవాలనీ నేనూ, కొందరు పాఠకులూ కూడా అనుకుంటున్నాం. అంచేత మీ input చాలా ఉపకరిస్తుంది (నానవలకి కూడానేమో …). మీఅభిప్రాయాలకోసం ఎదురు చూస్తూ …
ఉష అంటున్నారు:	8:07 సా. వద్ద 12/10/2009	"పరస్పరం వ్యతిరేకమయిన అనుభవాలనీ, పరిస్థితులనీ ఎలా సమన్వయపరుచుకోవడం? పెళ్లీ, పిల్లలూ, స్నేహాలూ. వయసులో తారతమ్యాలూ, అవి తెచ్చే ప్రత్యేకపరిస్థితులూ … ఏది కావాలి? కావలసింది సాధించుకున్న తరవాత ఏమిటి చేయాలి? దినదినం మనం చేసేవన్నీ రోజు గడవడానికా, మరేదో సాధించడానికా?"
ఈ ప్రశ్న ఎవరికైనా తప్పదేమో!
"అప్పుడయినా చదివించేలా వుందా లేదా అన్నది నాప్రశ్న" అని వ్యాఖ్యలో అడిగారు. తప్పక మళ్ళీ కొన్ని వరసలు చదువుతాను.
మాలతి అంటున్నారు:	2:30 ఉద. వద్ద 11/30/2009	@ శ్రీలలితగారూ, చాలా బాగా వివరించేరు పెద్దతనం గురించిన తలపులగురించి. ఇందులో వినడానికి బాధ ఏంలేదండీ. నిజంగా నాకు చాలా సంతోషంగా వుంది మీరు శ్రమ తీసుకుని ఇంత వివరంగా రాసినందుకు. మీరన్నది నిజమే. పెద్దతనం మనసుకు సంబంధించినదీ, జీవనదృక్పథానికి సంబంధించినదీ కూడా. మీరే అన్నట్టు – మరొక మనసు ఈ "పెద్దతనం" ని ఎలా స్వీకరిస్తుందో మరొక మనసుతో – అన్న వాక్యం ఆధారంగా మరొక టపా రాస్తున్నా.
@ భావనగారూ, మీరు మరొక కోణం ఆవిష్కరించేరు. నిజమే, ప్రశ్నే మనుగడకి మూలం. మార్పుకి మూలం. ప్రశ్నించడం అనవసరం కాదు. నిజానికి అది తప్పనిసరి. రాబోయే టపాలో ఈవిషయం కూడా ప్రస్తావిస్తావిస్తాను సవిస్తరంగా, నాకు చేతనయినంతవరకూ.
మీ ఇద్దరికీ కూడా చక్కటి ఆలోచనలు రేపినందుకు ధన్యవాదాలు.
Srilalita అంటున్నారు:	7:39 సా. వద్ద 11/29/2009	మాలతిగారూ,
మీరు చెప్పింది నిజం. కథ మధ్యలో ఇతర విషయాలు ప్రస్తావిస్తే కథ పక్కదారి పడుతుంది. ఫోకస్ పోతుంది. కథ వరకూ మీరు చెప్పింది కరెక్టే. రజని తన మనసు విప్పి చెప్పుకోవడం కాంచనకి నచ్చింది. ఎందుకంటే తల్లి వయసు గల పెద్దావిడ అని ఊరుకోకుండా పేరు పెట్టి పిలవడం వలన కాంచనకి అందరూ పిలిచినప్పుడు ఇబ్బంది పెట్టినట్టు అనిపించక హాయిగా అనిపించింది.
అదే కాంచన మళ్ళీ థియేటర్ కి వెళ్ళి సీనియర్ సిటిజన్ ని అనే చెప్పుకుంది. వాళ్ళు అలా కనిపించటం లేదంటే సంతోషించింది.
కాని ఈ విషయాన్ని కాస్త విడిగా ఆలోచిస్తేనో అనిపించింది. అందుకే నా భావాలని మీతో పంచుకుంటున్నాను.
కాలం అనంతం. చిన్నతనం విడిచి పెట్టి వయసులో కొస్తున్నప్పుడు ఒక రకమైన ఆనందం. అప్పుడు వయసు దాచుకోబుధ్ధవదు. యవ్వనం దాటి మధ్య వయసు కొచ్చేక మరో రకమైన అందం. అందరికీ సలహాలు ఇవ్వడం లో ఉన్న గొప్పతనం తెలుస్తుందేమో అప్పుడూ వయసు దాచుకోం. ఆఫీస్ లో సెక్షన్ కి హెడ్ అయినప్పుడు ఫీల్ అయినట్టు ఫీల్ అవుతాం. ఆడవాళ్ళు అసలు వయసు చెప్పరని నానుడి ఉందనుకోండి. కాని దానిని నేను ఒప్పుకోను. ఎందుకంటే సర్టిఫికెట్స్ లో స్పష్టంగా ఉంటుంది. చుట్టాలకీ, స్నేహితులకీ తెలిసే ఉంటుంది. కాని నడివయసు దాటి మీరన్నారే "పెద్దతనం" అది వచ్చినప్పుడు అంత తేలికగా దానిని అంగీకరించలేమేమో అనిపిస్తుంది. అదే ఎందుకనీ అని అలోచిస్తే నడివయసులో ఉన్న శరీరదారుఢ్యం పెద్దతన మొచ్చేక తగ్గడం వలన ఏర్పడే అభద్రతాభావం ఒక కారణం అనిపిస్తుంది. ఆ బలహీనత ఒక్క శరీరానికేనా లేక మనసుకి కూడానా అని ఆలోచిస్తే శరీరం కన్న మనసు మీదే దాని ప్రభావం ఎక్కువేమో అనిపిస్తుంది.
చాలామందిని చూస్తుంటాం. వయసు దాచుకోడానికి జుట్టుకి రంగులు వేసుకుంటారు. చూడగానే చిన్న గా కనిపిస్తామని వాళ్ళ అభిప్రాయం. కాని అందరూ వేసుకోరు. ఎందుకు? దీనికి కూడా మనసుకే ప్రాధాన్యం.
ఇండియా లో పెద్దతనం వచ్చిందని చెప్పే వయసు అరవైయేళ్ళనుకుంటే అమెరికాలో కాస్త తేడాగా ఉంటుంది. కొన్ని కుటుంబాల్లో పెద్దతనాన్ని గౌరవిస్తే మరికొన్ని కుటుంబాల్లో చాదస్తం గాళ్ళని విసుక్కుంటారు. ఇవన్నీ కూడా ఆయా మనుషుల మనసుల మీద ప్రభావాన్ని చూపిస్తాయి. మనసు ని గురించి ఇలా ఆలోచించుకుంటూ పోతే "పెద్దతనం" అనే విషయం మీద బోలెడు కథలు రాయొచ్చుకదా. మీ కథని చూస్తే నాకు అదే అనిపించింది. మంచి టాపిక్ తీసుకున్నారు. మనం ఇంకా చిన్న వాళ్ళమే అనుకుంటుంటె అందరూ పెద్దతనం ఆపాదించేస్తే ఎలా ఉంటుందో కాంచన భావాల్లో చాలా బాగా చెప్పారు. వాళ్ళ మాటలు బుర్రలో తిరుగుతూ టికెట్ తీసుకుంటే "అలా కనిపించటం లేద"ని విన్నప్పుడు కాంచన సంతోషం తో గాలిలో తేలిపోవడం చక్కటి ముగింపు.
ఈ వయసు మీదపడి "పెద్దతనం" రావడమన్నది ఎవ్వరికీ తప్పనిది. కాని ఒక్కొక్క మనసుకి ఒక్కొక్కలాగ అనిపిస్తుంది. అలాగ మనసు చెప్పిన మాటని బాగా చెప్పారు. సంతోషంగా ఉంది. మరొక మనసు ఈ "పెద్దతనం" ని ఎలా స్వీకరిస్తుందో మరొక మనసుతో ఆలోచిద్దాం.
కష్టపడి నా బాధ విన్నందుకు ధన్యవాదాలు.
భావన అంటున్నారు:	12:54 సా. వద్ద 11/28/2009	శ్రీ లలిత గారు: బలే సమీకరించారే… అందుకే మీరు రజని ప్రశ్న ను ప్రశ్న లా వదిలేసేరా మాలతి గారు. అవునా? హ్మ్మ్… ప్రశ్నించుకోవటం అనే ప్రాసెస్ లేక పోతే జీవితం లో సమాజం లో మార్పు రాదేమో… ప్రశ్నించుకోవటం ఒక జీవన విధానమవ్వక పోతే జీవించే జీవనం మనదవుతుందా.. ప్రశ్నించుకున్నాక అసంతృప్తి తో లేదా సుఖం, దుఖం తరాజు లో కొలిచి చూడటం అనవసరమేమో కాని ప్రశ్నిచటం అనవసరమా?
మాలతి అంటున్నారు:	4:58 ఉద. వద్ద 11/28/2009	@శ్రీలలిత గారూ, జీవితంలో ప్రశ్నించుకునే వ్యక్తులని మీరు సమీకరించినవిధానం బాగుంది. అవును, ప్రశ్నించుకోడం, తరిచి చూచుకోడం చాలామందిలో తక్కువనే నేను కూడా అనుకుంటాను. రజని ప్రశ్నతో వదిలేయడానికి కారణం మీరన్నది కూడా సమంజసమే. నేను కథాకథనవిధానం దృష్ట్యా అది పొడిగించడం మంచిది కాదనుకున్నాను. కాంచనకి సంబంధించినంతవరకూ, వయోబేధాన్ని పక్కన పెట్టి, రజని ఆమెతో మనసు విప్పి మాటాడిన ప్రభావం ఆమె చివర ఆ వలయంలోనుండి బయటపడడానికి దోహదం చేసింది. ప్రారంభం, ముగింపుతో కలపాలి కదా మరి.🙂 మధ్యలో సన్నివేశాలన్నీ ఆముగింపుకి తోడ్పడాలి. అలా చెయ్యలేకపోతే, నాకథ లోపమే. మీ వ్యాఖ్య నన్ను కూడా చాలా ఆలోచింప జేసింది. మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు. @ మురళీమోహన్ గారూ, తప్పకుండా పంపుతాను త్వరలోనే. మీ ఆదరణకి కృతజ్ఞతలు
Srilalita అంటున్నారు:	11:05 సా. వద్ద 11/27/2009	మాలతిగారూ,
కథ చాలా బాగుంది. అలోచింపచేసింది. కొంతమంది మనుషులుంటారు. వాళ్ళు ప్రతి చిన్న విషయాన్నీ ప్రశ్నించుకుంటారు. ఆ సంఘటన జరిగిన సమయంలో కాకపోయినా తరవాత అయినా "ఎందుకిలా జరిగిందా" అని ఆలోచిస్తారు. జరిగిపోయినది వాళ్ళకి తృప్తిని కలిగించదు. ఆ విషయం ఆలస్యంగా తెలుస్తుంది. ఇలాంటి వారి సంఖ్య తక్కువగా ఉంటుంది. అలాంటి కోవలోకే మీ కథలో రజని వస్తుందేమో అనిపిస్తోంది. కాని జీవితం లో జరిగిపోయిన సంఘటనలన్నీ సహజమే అనుకునే వాళ్ళ సంఖ్యే ఎక్కువేమో అనిపిస్తుంది. అటువంటి వారిలోకి మీ కథలో ప్రమీలలాంటి వాళ్ళు వస్తారు. దేనినైనా ప్రశ్నించుకుంటేనే మంచి, చెడు, సుఖం, దుఃఖం, ఎక్కువ, తక్కువ అనే ఆలోచనలు వస్తాయి.
కాని ఒక విషయం మాత్రం సత్యం. ప్రశ్నించుకోవడం, బాధపడడం మాత్రమే మనం చేయగలిగింది. అందుకే మీరు రజని ప్రశ్న ని ప్రశ్నలాగే వదిలేసారనిపించింది. కథ మధ్యలో రజని ప్రశ్న తో మీరు జీవితాన్ని ప్రశ్నించేరు.
చివర మళ్ళీ మామూలుగా వయసు మీదపడడం, పెద్దతనం అనే మాట దగ్గరికి వచ్చేసి మామూలు లోకరీతి ని చెప్పేరు.
మొత్తానికి కథ చదివాక ఒక మంచి కథ చదివానన్న అనుభూతి కలిగింది. అభివందనములతో, శ్రీలలిత.
కోడీహళ్లి మురళీమోహన్ అంటున్నారు:	6:50 ఉద. వద్ద 11/27/2009	మాలతిగారూ!
కథజగత్‌(www.kathajagat.com)లో ప్రచురించడానికి ఒక కథను పంపండి.
మాలతి అంటున్నారు:	2:34 ఉద. వద్ద 11/27/2009	@ భావన, ప్రధానాంశం చక్కగా పట్టుకున్నారండీ. ఇలాటి వ్యాఖ్య ఎవరైనా చేస్తారా అని ఎదురుచూస్తున్నా🙂 ధన్యవాదాలు.
భావన అంటున్నారు:	12:05 సా. వద్ద 11/26/2009	మాలతి గారు,
చాలా బాగుందండి కధ. చాలా ఆలోచన లో పడేసేరు. మార్పు మార్పు మార్పు…. మార్పు అనివార్యం, ఒప్పుకోవటమా…. లేదా………. కాదు ప్రశ్న.. మార్పు గమనించటమా….? ఏమో బలే కన్ఫ్యూజన్ లో పెట్టేరు..
malathi అంటున్నారు:	12:39 ఉద. వద్ద 11/25/2009	@ సౌమ్య, :))
@ పరిమళం, మీరు (నిజంగా చూడని) నారూపాన్ని ఊహించుకోడానికి కారణం మీకు నాయందుగల అభిమానమే. మరొకరు రజనిలో తనని చూసుకున్నాను అన్నారు. వాస్తవానికి రచయిత వేరూ, కథకుడు వేరూ. మీరు చెప్పినరెండుకథల్లో నాఅనుభవం కొంత వుంది. దాన్ని సాగదీసి పదిమందికి వర్తించేలా చేయడం రచయితగా నాపని. అలా చేయలేకపోతే అది కథ అనిపించుకోదు. ఆత్మకథ అనొచ్చేమో. అప్పుడయినా చదివించేలా వుందా లేదా అన్నది నాప్రశ్న.🙂
vbsowmya అంటున్నారు:	4:08 సా. వద్ద 11/24/2009	"అనువయినచోట అంగీకరించడం తేలికో "
–🙂
parimalam అంటున్నారు:	2:15 సా. వద్ద 11/24/2009	అప్పుడప్పుడూ మీ కధల్లో ముఖ్యపాత్ర మీరేనేమో( జేబు కధలో పరిమళ కూడా ) అనిపిస్తుంది …నేనైతే మీ రూపాన్నే ఊహించేసుకుంటాను….అది కరెక్టో కాదో తెలీదు కాని …అసంకల్పితంగానే మీ రూపం కళ్ళముందుకొచ్చేస్తుంది మరి !ఇప్పుడు కాంచన పాత్రలో మీరు🙂
మునుపటి Previous post: శివరాజు సుబ్బలక్ష్మిగారు – రచయిత్రీ, చిత్రకారిణీ, అసామాన్యగృహిణితర్వాత Next post: ఊసుపోక – ప్రశ్నలూ, ఆలోచనలూ
peddatanam (katha) – telugu thoolika
peddatanam (katha)nevoro tattilepinattu ulikkipadi kallu terichi chuttu chusindi kaanchana. edurugaa ballameeda vaachii padakondu daati pavuganta ayindantondi. abbha! inta velugemiti? anukuntu
malli chuttu chusindi. rendu nimushaalu pattindi idhi pagale ani ardhamavadaaniki. kitikeelaki kattinaterala neelirangu velavela botondi aavenakanunna velugutho.
tellaarutuunae alavatuprakaram naaluggantalaki lechi, rendu kappulu coffy taagi, eemeyillu chusukundi. inka mattugaane vundi. asalu desamnunchi tirigochinadaggarnu yem bagundadamledu. lapetap kukkupillala ollo poduvukuni adepanigaa rasesku pothunte, daanivediki ollu aarchukupotondi. daaniki thodu chikkati kashayamlati kaafiilu moodu kappulu taagi tecchukunna paityam. .. daamto dagguu ..
ponee, kefinu kaasta tagginchi chudam ani eeroju dicaf taagithe, coffy taaginattu ledu. kappu kadiginaneellu taaginattundi kaani ollo vunna lapetap edurugavunna kaafiiballameeda petti venakki vaalindi kaanchana.
desamlo vunnannaalluu bagane anipinchindi. vellina pratichota, kanapadina prativaaruu "peddavaaru, ammagaaru, medam" antunte appatiki bagane vundi cony intikocheka pade pade ademata manasulo medili, nuvvu peddadaani aipoyevu ani evaro renduchevulloonu baakaalettukuni mari horu pedutunnaaru!
intavarakuu "meerinta peddavaaranukoledu" "you don't look that old" annamate vuntuu vachindi mari. cinemakelte, nuvvu seanier sitijanniwa ani marosari adugutaaru discountivvadaaniki.
"hum. veellandaruu kalisi naaku laeniaalochana naburralo pettesaaru adedo nallameka, naluguru dongalu kathalolaaga," anukundi kaanchana noru kukkamutipinjela petti. leda, "naaku dishti tagilivundaali" ani kuudaa anukundi. pedaalu chilipigaa vichukunnaayi.
tanu visaakhapatnam vachenani teliyagaane orissalo vunna prameela rekkalu kattuku vaalindi, koothurni chudalanna vankatho. kaalejeelo vunna naalugellu kawalalla kalisi tirigevaaru. roojoo klaasulayeka, saayantram tanintiki vachesedi. iddaruu daabaameeda kuurchuneevaaru pustakaalu mundesukuni. emmatadakapoyina edho haayi. manasuninda nimpukuni. prameeladi kammani kantham. chakkaga gontetti "ravoi chandamama" ano "lahiri lahiri laahirilo oho jagame" ano paadutunte tanu vintuu u alaa entasepo. kindaninchi amma annaalaki rammani pilichedaka taimu telisede kaadu.
"abba, nuvvalaage vunnave .. yem maralede," ani prameela antunte, kanchanaki navvochindi.
"maarani roopaayini" andi kaanchana chilipigaa kallu chitlinchi.
"poduu, nuvvu mareenuu.. haayigaa americalo sthirapadipoyevu. gopparachayitrivayipoya. neeku gurtunnara, kameshwari, ahalya .. mem neeperu patrikalo kanipinchinappudalla entho murisipotam."
"nuvvuu yem maaraledu" antuu kaanchana prameelavepu chusindi. nijaaniki prameela bagane ollu chesindi. maatalu saagadeestuu nemmadigaa palukutondi. kaasta aayasam kuudaa. enduko tanakante padellu peddadanila anipinchindi. maatatiiruu, manishitiiruu kuudaa bagane maarindi.
"neekem haayigaa okka pillatho saripuchukunnavu. naaku mugguraadapillalu. taravaata iddaru magapillalu. maattagaariki magapilladu lekapothe vamsam emaipotundonani benga. aataravaativaadu anukoledule. u "
kanchanaki yem cheppalo thochaledu.
"nerogyam bagane vunda?" adigindi prameele malli.
"bagundi. nakunnadadokkote." andi kaanchana velti navvutho.
"adhe mahadbhaagyam. neeku telusu kada. appatlo naaku 19ellu. pelli chesesaru. varasagaa pillaluu. tellari naaluggantalaki leste, raatri padakonduki padaka. intlo panulannee nene chusukovali. nenu lekapothe okkakshanam jaragadu mavariki. aayane kaadu mamamagaru kuudaa , ammayee naa kalam kanipinchaledu chuuduu, kaagitaalu kaasta chusi peduduu, antuu .. kaapuraanikocheka puttintiki vellaledu telusa. nuvvu lekapothe illu ela nadustundi anevaaru mattagaru kuudaanu. pillalabattalanni nene kuttenu. aavakaaya pettalante kaayalu teppinchadam, kaaraaluu, aavapindi kottinchadam annee nene chusukovali. maattagaariki emi teleedu. mari avidela chesero kapuram," prameela navvutuu cheptunte kaanchana chustuu koorchundi.
prameela samarthavantamgaa illu nirvahinchenani garvapadutondi. tanu santoshinchaali. cony manasulo edho velti. tamiddarimadhya edam entho u marosari prameelavepu chusindi.
mokaallu aapareshanu cheyinchukundita. roojoo gantasepu exersisis cheyyali. aamadhya gundello chinna noppilaatidi vachindi cony samayaniki moodokuturu daaktarudaggariki teesikellindi. ippudu nayamgaane vundi. pillalu chakkaga chusukuntunnaru. okokaridaggara rendesi nelaluntundita. .
"aadadi intiki moolasthambhamlaatidi. manchikee cheduki niladokkukuni, samsaaram chakkadiddutuu, pillalni vruddhiloki teesukuraagala dhairyasthairyaalu okka aadadaanike vuntaayi," andi prameela aayaasapadutuu.
tallini teesukochina moodokuturu, rajani, "padamma, aalasyam avutondi. vaelaki tini padukopothe malli repu levalevu" ani, "vastamandi" andi kanchanavepu tirigi.
"vuntava naalugurojulu?"
"ledu. peddammaayidaggara vuntunnaanu kada. eenelaakharuvarakuu akkade vuntaanu. vachenela abbayidaggariki veltaanu."
kaanchana nittoorchindi. ekkadiki vellina, evaru kanipinchinaa adhe dhorani. iruginta, poruginta, bajaarulo, sabhallo, sannivesaallo – medam, ammagaaru, ammammagaaru, u tanakiche gouravavachakaalu. aasambodhanalalo manasamskruti gurtochi manasu mruduvugaa spandinchindi. venaka evaro bammagarante tanani alaa anoddani cheppinamata gurtochindi.
hallo kuurchuni aaroju peparu chustunna kanchanaki gummandaggara evaro nilichinattanipinchi taletti chusindi.
rajani "panlo vunnara? vere panimeeda itochi, meerem chestunnaro ani aagenikkada" andi.
kaanchana peparu madichi pakkana pedutuu, "ledu, panemledu. raa." antuu aahvaaninchindi saadaramgaa.
rajani lopalikochi kaasta edamgaa kurchi laakkuni koorchundi.
"meeamma vellipoyinda?"
"aa, ninnaraatri railekkinchenu. meerante maammaki chala ishtam. monna meeru vellipoyintaravaata rojanta meegurinche cheptune vundindi," andi rajani kallaninda abhimanam nimpukuni.
kaanchana chinnagaa navvindi, "avunu, aarojullo iddaram chala snehamgaa vundevallam, e aramarikaluu levu. malli aarojulu raavu," andi. aatalapu ravanta nispruha kaliginchi, mohamlo kala tappindi.
iddarikee kshanakaalam maata thochaledu. kaanchana chinnagaa navvi, "mee amma kuudaa ilaage .." andi.
"adhe, ilaa mata palukuu lekunda koorchunevallam iddaram gantalatarabadi daabaameeda. makenduko alaa emata lekapoyina yem velitundedi kaadu," ani "raa, daba chuupistaanu" antuu lechindi.
iddaruu daabaameedikelleru. pittagodameediki vaalinakommalato, viragabusina sampengachettuu, chuttugodaki daggaragaa guttulu guttulugaa gangabondalato, pinjalatho, sutaaramgaa vaalina mattalatho kobbarichetloo, peratimadhyalo daanimmachettuu, paarijaatam chettoo, dooramgaa mahodhrutamgaa egasipadutunna alalatho digantaalaki paruchukunna samudramuu, eraadakondameeda liet house kanchanaki paatagnaapakaalu pongukostunte, rajaniki kotta talapulu roopu diddukuntunnaayi.
"mem iddaram ikkada chaapalu paruchuku padukuni, iravai sekanulakokasari godameeda velige litehos kiranaalu ennisaarlu lekkapettemo .. ippudu taluchukunte silleegaa vuntundi u" andi kaanchana dooratiiraalloki chustuu.
"maammaki meekoo kuudaa ilati saayantraalu matallekunda gadicheyante naaku ippudu artham avutondi," antunte rajanikallalo ravanta eershyachaayalu tocheyi kanchanaki. aavida chinnagaa navvukundi eekaalapupillalu anukuntu.
maropavuganta vundi, "aadivaaram maayintiki lanchiki randi," andi rajani kanchanavepu tirigi.
"lanchika?" kanchanaki aascharyamgaa anipinchindi. vallamma unnappudu pilavaledu. ippudidemiti?
"meeku vere panunte maroroju chuddamlendi. meerinka ennalluntarikkada?"
"ledule. aadivaaram vastaanu. ennaallo ledu. somvaram vellipotunnaanu."
"kaaru pampistaanu. lekapothe nene vastaanu" ani gummandaka vachi, "mimmalni emani pilavamantaaru. monna maammatho vachinappudu, meeku anty ante ishtamledannaru kada" andi rajani chirunavvu kallalo merustundagaa.
kaanchana kuudaa navvindi, "niishtam."
rajani vellipoyeka, chaalaasepu kaanchana aalochistune vundi tanani emani pilavadam? "eme kanchana" antuu norara pilichindi prameela okkarte. migilinavaarandariki ayithe medam, ammagaaru, ammammagaaru. .. kadaachitugaa dactor kaanchana, professor kaanchana u nakavevi levani cheppesariki praanam saalukochindi.
aadivaaram padigantalaki rajani fon chesindi, "basamtho edho panimeeda kaaru teesukuvelledani, padakondunnaraki tanintikochi vaallintiki teesukeltaadani. sarenandi kaanchana.
rajani yammessi bialogy cheseka, vudyogareetyaa kalakattaalo vundagaa basamtho chatarjeetho parichayam ayindi. pellayi padihenellayindi. iddaru pillalu. visaakhapatnaaniki maari rendellayindi.
annattugaane basamtho padakondunnarakalla vachedu. tondaragaane vachestaanani intlo tammudiki maradalikee cheppi kaanchana kaarekkindi.
illu chudamuchhatagaa vundi. moodugadula flaatu. chakkaga amarcheru. hallo sophasettoo, godalameeda bapirajugari chitraaluu, vantagadiki edurugaa rojewood bojanalaballa vaari stomatu teliyajestunnaayi. aarella ammayee, padella abbai neetugaa vunnaru. telugudesam vachi rendellayina bengali marchipoledu. chakkaga bengali, ingleeshoo kuudaa maataadutunnaaru. telugu kuudaa naalugumukkalu vallistunnaru.
"ingleshumedianskolku vesem. telugu nerpaalani naakayithe vundi cony ekkada .. epaniki teerikundadu navudyogam. aayana vudyogam u" rajani antunte kaanchana addu padindi.
"bengali vaallanaanna bhasha ani nerpevu. batukuteruvuki ani ingleeshu nerpevu. tallibhasha telugu maatram nerpadaaniki taimu ledantunnavu" andi chinnagaa navvutuu.
"ledandi. naakayithe nerpalane vundi. cheppenu kada. mundu naaku vaste kada. naachinnatanam bhuvaneshwarelo gadichindi kanaka naakuu telugu atte ontabattaledu. edho maammavenaka tirugutuu naalugu mukkalu matladdam vachindi cony chadavadam, rayadam raadu."
rajani kaanchanatho matadutunte. basamtho vachi appadaalu veyinchanaa anadigedu. rajani taluupi, tanu kuudaa lechindi kanchaalu pettadaaniki. abbai harish manchineellu pedutunte, kanchanaki edurugaa odigi koorchundi ruma.
"kaayitam, kalam teesukura. neeperu telugulo rayadam neerputaanu" andi kaanchana rumatho.
ruma husharuga lechi velli kaagitam teesukochindi.
kaanchana "a circle, a check on top, a hook to the right" ani varnistuu aksharaalu rastunte rajani bhojanalaballamida kanchaaluu, ginneluu amarustuu orakanta vaallani chustondi muripengaa.
kaanchana rayadam puurtavagaanee, ruma aa aksharaalavepu chusi, "avi navepunincha, neevepuninchaa?" anadigindi.
kaanchana "neevepuninche" ani cheppi, "churukupaalu ekkuve" andi rajanitho. rajani navvindi santruptigaa.
ruma tanaperu teliggaane rasesi, annaperu, ammaperoo, naannaperuu kuudaa rayamandi.
rajani, "randi. tinadam ayinataravaata migata paatham," andi.
kaanchana maromaru rumani mecchukuni, bhojananiki lechindi.
kaburlu cheppukuntu bhojanam chestunte. kaanchana "naaku bengali cheppu. neeperemiti ani ela adugutaaru?" anadigindi rumani..
ruma cheppindi cony kanchanaki aavaakyam pattubadaledu. moodu chutlayeka, "I will tell you yes and no" andi.
kanchanaki navvochindi.
basamtho, "You are down to LKG," annadu navvutuu.
andaram navvukunnam. bhojanalayeka, rajanee, kanchana halloki vachi kuurchunnaaru. basamtho, pillaluu, ballameedunna kanchaaluu, glaasuluu ettipedutunte, kanchanaki muchatesindi. rajanivepu chusindi e ammai maatram intakante yem korukuntundi anipistondi vaallani chustunte.
"meeremainaa shopping chestara?" anadigindi rajani.
"ledule. naashaapingantaa hyderabadulo ayipoyindi. meeru vellandi. nenintikeltaanu."
"ledandi, naakem paniledu. basamtho valliddarni tennis praakteesuki teesukeltaadu. manam kailasagiriki veldaam meeku faravaledante. chala baguntundi" andi rajani.
tandrinee pillalni tennis kortulo dimpesi, rajana kaanchanatho kailasagirivepu saagindi.
daarilo kanchanaki chala vishayaalu telisai. "nenu yem saadhinchaalanukunnaano nakippudu artham kaavadamledu. bialogy chaduvutunnarojullo reserch chesi lokamlo rogalannitiki kaaranaalu kanipettesi mandulu kanipettesi, baadhalanneetiinchaayaalunu. reserch saagaledu. basamthonho sneham, pellii, ataniudyogamlo avakatavakaluu, pillaluu, madhyalo oka miscaragey .. eppatikappudu edho oka anukoni avaantaram. .. naa pihechediiki. nenu evarno tappu padutunnaanani kaadu. basamtho sahakaaramlo lopam ledu. pillalu putterante daaniki vaallani tappupattalem kada.. " andi rajani chinnagaa navvi.
kanchanaki emanaalo thochaledu.
"amma makosam entha tyaagam chesindo chudandi. epuutakaapuuta bhojanam daggarnunchii, pustakaaluu, battaluu, chaduvuluu antaa tane chusukundi. kshanam viraamam lekunda maakandarikii sevalu chesindi. maaku baga ghnaanam vachi meme vellu, vellantuu tholevarakuu puttintiki kuudaa vellaledu. maanaannagaaru unnarannamate cony asalu mem intlo vunnamo lemo kuudaa spruha vundedi kaadaayanaki. asalu mem aayanapillalanna spruha kuudaa vundo ledho anumaname. aayana faille aayanalokam. kharmam chaalaka amma eppudayina omaata adigina, avannee talli chusukovali. adhi neekartavyam anevaaru."
eepilla ivannee tanaki ippudu enduku cheptondo kanchanaki artham kaaledu.
"appatlo naaku maha chirakesedi cony ippudu artham avutondi kontayina. naaku nijamgaa cheppukodagga badhalemi levu. manchivudyogame. chinnakampenii aina manchi perundi. nenu seanier cientistuni. basamtho universitylo reedaru. naaku appudappuduu prayaanaaluntaayi. basamtho chusukuntadu intinee pillalni. denikee visukkodu. naake endukidantaa anipistondi. baga sampadiste sukhapadochu antaaru. mari sukhapadadaaniki taimu kavali kada. anduke nenu udyogam maneddam anukuntunnanu."
"manesi yem chestavu?"
"emo teleedu. evo okati rendu indipendentu praajektulu vunnayi, aalochistunnaanu. kodaikenaalli illu kattistunnam." rajani kaaru park chesi, digindi. kaanchana kuudaa kaaru digi chuttu chudasagindi. dooramgaa sivapaarvatulu koluvu teeri vunnaru. palarativigraham anantaalloki chochukuni ide kailasamamemonanna bhrama kaligistondi. kaalibaataki iruvaipula puvvulamokkalu andamgaa, aahlaadakaramgaa vunnayi. bangaalaakhaatam tana uttungataramgaalato nepathyasangeetaannandisa uchitamgaa.
kaanchana samudramvepu chustuu nilabadipoyindi. bangaalaakhaatamlo kanipinchani sudigundaalu vuntaayantaaru. u appatlo ee shilpam ledu. ee udyaanavanaalu levu. digantaala pratidhvanistuu saagarasangeetam maatram appatikee ippatikee okkalage vundi.
"asalu evaraina pellenduku chesukuntarandi?"
kaanchana trullipadi rajanimohamloki pareekshagaa chusindi. intavarakuu cheppinavishayaallo tanasamsaaramlo odududukulem vunnattu kanipinchaledu. anukuuludayina bharta, buddhimantulayina pillaluu, cheppukodagga aardhikasthaayee – saadhaaranamgaa oka manishi korukune anni vaibhavaaluu amarinatte vunnayi. mari aa prasnemiti?
rajani kuudaa aamate andi. "nenila adigenani marola anukokandi. anubhavam vunnavaaruu, vistrutamgaa lokam chusinavaaruu kanaka adugutunnanu. eenaati saamaajikavyavasthalo pelliki gala 'viluva' anaalo 'sthaanam' anaalo teleedu – edho adhi emiti ani?"
"naaanubhavaalu pelli soubhaagyam vivarinchadaaniki panikiraolu" andi kaanchana teliggaa navvesi.
rajani rendu kshanaalu voorukuni, "ippudu naaku pelligurinchi telisinasangatulu padihenellakritam telisivunte, nenu pelli chesukunedanni kaanu," andi.
kaanchana nischalamgaa kallappaginchi chustondi. samudramlo alalu viruchukupadutunnaayi samarotsaahamto urakalestunna yuddashwalla. kanchanamanasulo maroka prasna adagalanna korika kshanakaalam regi venudirindi aa alallage. rajani okavela intakaalam pelli chesukokunda vundivunte, ippudu pellinigurchi telisina vishayaalu appudu telisivunte, pelli kavalane anukuneda? kaanchana pedimalu aachi pattukundi. aa prasna otti tarkaaniki panikostunde gaanee ippudu adagadaginadi kaadu. u prastutam rajani prastaavistunnadi padihenella saamsaarikajeevanam tarachi chusukunnataravaata tanaki kaligina avagaahana. adhi tanatho panchukuntondi. aaammaayiki kaavalasindi jawabu kaadu. vinevaallu! anthe.
maro gantasepu tirigi intiki malleru. kaanchanaintimundu kaaru aapi, digindi rajani. atutirigi tanu vachelopuna, kaanchana talupu teruchukuni digindi.
rajani aamedaggariki vachi, edurugaa nilabadi, "meetho matadadam chala telika kaanchanagaaruu" andi.
kaanchana tellaboindi. ide americalo ayithe aascharyam ledu. mokaalettu laeni pillalu kuudaa paeru petti pilustaaru kottalo tanaki adhi ebbettuga tochedi kuudaanu. mana samskrutilo peddavaallani paeru petti pilavadam maryaada kaadu. rajani tanani paeru petti pilavadaaniki kaaranam vayasumata vadilesi, kevalam oka snehituraaligaa tanani gurtinchadama? leda vaallammakee tanakee drukpathaalalo gala teda gamaninchadamvallana? ide tolisari aaammaayi tanani paeru petti pilavadam! intavarakuu e sambodhana lekunda jarupukuntu vachindi daagudumuutalaadutunnata. kanchanaki maatram haayigaa anipinchindi aapilupu.
rajani ademi gamaninchanattu, chinnagaa navvi venudirigi vellipoyindi.
gaajutalupumeeda dab dabmantu vadagallu chappullu cheyadamtho kaanchana trullipadi bayatiki chusindi. aakaasamlo nallati chikkati mabbulu dattamgaa kammukuni raatri ayipoindeme anipistondi. madhya madhyalo merupulu talukkuna merisi kshanakaalam gadininda velugu nimpi vellipotunnaayi. kaanchana alaa chustuu koorchundipoyindi rajanini taluchukuntu chaalaasepu.
aapillakee, tanakee samasya okatena? parasparam vyatirekamayina anubhavaalanii, paristhitulanee ela samanvayaparuchukovadam? pellii, pillaluu, snehaaluu. vayasulo taaratamyaaluu, avi techhe pratyekaparisthithulu u edhi kavali? kaavalasindi saadhinchukunna taravaata emiti cheyali? dinadinam manam chesevanni roju gadavadanika, maredo saadhinchadaanikaa?
kaanchana tanavayaseppuduu dachukoledu. ippudu peddadaannannabaadha kante aatalapuvalla vache eetibaadha ekkuvagaa vundi. daaniki kaaranam maatram idamitthamgaa cheppalekapotondi.
peddapettuna maro megham garjinchindi. kaanchana nemmadigaa munduki ongi lapetap andukuni terichindi. neeliterameeda peddatanamneedalu marinta spashtamgaa kanipistunnaayi.
buddhi pani cheyadamledu. sinimaki velteno anipinchindi. aamadhya evaro annaru juli-julia bagundani. julia chaildygurinchi chala vindi. vaana .. elaga vaakinguki velladam padadu. vaanakotu andukuni sinamaki bayalderindi.
kountarudaggara padidaalarlanotu andinchindi, "seanier sitision" antuu.
ammai kshanakaalam kanchanamohamloki chusi, "uu dont luk .." andi aaru daalarlu andistuu.
kaanchana tikettoo, dabboo teesukuni theateremaipu nadichindi neelaki jaanedettuna gaalilo telipothu – peddadaannani cheppukogaliginanduko, moodu daalarlu migulchukunnanduko, anuvayinachota angeekarinchadam teliko u
paeru nidadavolu maalati. manchi telugulo raasina kathalu chaduvutaanu. chakkani telugulo raayadaaniki prayatnistaanu.yemalati yokka anni tapalanu chudandiAuthor maalatiPosted on 11/24/200911/05/2015Categories kathalu, diasphora kathaluTags diasphora kathalu13 thoughts on "peddatanam (katha)"yemalati antunnaru:u9:42 saa. vadda 12/10/2009u@ ushaa, mallee konni varasalu chaduvutaanu. – meeabhipraayaalakosam eduru chustunnanu mukhyamgaa rajanivanti ammayiki sari thoogagala ammayiki americalo elati aalochanalu vastaayi ani telusukovalani nenuu, kondaru paathakuluu kuudaa anukuntunnam. anchetha mee input chala upakaristundi (naanavalaki koodaanemo u). meeabhipraayaalakosam eduru chustuu u
usha antunnaru:u8:07 saa. vadda 12/10/2009u"parasparam vyatirekamayina anubhavaalanii, paristhitulanee ela samanvayaparuchukovadam? pellii, pillaluu, snehaaluu. vayasulo taaratamyaaluu, avi techhe pratyekaparisthithulu u edhi kavali? kaavalasindi saadhinchukunna taravaata emiti cheyali? dinadinam manam chesevanni roju gadavadanika, maredo saadhinchadaanikaa?"
ee prasna evarikainaa tappademo!
"appudayina chadivinchela vunda leda annadi naaprasna" ani vyaakhyalo adigaaru. tappaka mallee konni varasalu chaduvutaanu.
maalati antunnaru:u2:30 uda. vadda 11/30/2009u@ srilalitagaaruu, chala baga vivarincheru peddatanam gurinchina talapulagurinchi. indulo vinadaaniki baadha emledandi. nijamgaa naaku chala santoshamgaa vundi meeru shrama teesukuni inta vivaramgaa raasinanduku. meerannadi nijame. peddatanam manasuku sambandhinchinadii, jeevanadrukpathaaniki sambandhinchinadii kuudaa. meere annattu – maroka manasu ee "peddatanam" ni ela sweekaristundo maroka manasutho – anna vaakyam aadhaaramgaa maroka tapa rastunna.
@ bhaavanagaaruu, meeru maroka konam aavishkarincheru. nijame, prasne manugadaki moolam. maarpuki moolam. prasninchadam anavasaram kaadu. nijaaniki adhi tappanisari. raboye tapalo eevishayam kuudaa prastaavistaavistaa savistaramgaa, naaku chetanayinantavarakuu.
mee iddarikee kuudaa chakkati aalochanalu repinanduku dhanyavaadaalu.
Srilalita antunnaru:u7:39 saa. vadda 11/29/2009kemaalatigaaruu,
meeru cheppindi nijam. katha madhyalo itara vishayaalu prastaaviste katha pakkadari padutundi. fokas potundi. katha varakuu meeru cheppindi karekte. rajani tana manasu vippi cheppukovadam kanchanaki nachindi. endukante talli vayasu gala peddavida ani oorukokundaa paeru petti pilavadam valana kanchanaki andaruu pilichinappudu ibbandi pettinattu anipinchaka haayigaa anipinchindi.
adhe kaanchana mallee theater ki velli seanier sitision ni ane cheppukundi. vaallu alaa kanipinchatam ledante santoshinchindi.
kaani ee vishayaanni kaasta vidigaa alochisteno anipinchindi. anduke naa bhaavaalani meetho panchukuntunnaanu.
kaalam anantam. chinnatanam vidichi petti vayasulo kostunnappudu oka rakamaina aanandam. appudu vayasu dachukobudhdhavadu. yavvanam daati madhya vayasu kocheka maro rakamaina andam. andarikee salahalu ivvadam loo unna goppatanam telustundemo appuduu vayasu dachukom. offies loo section ki head ayinappudu feel ayinattu feel avtam. aadavaallu asalu vayasu chepparani naanudi undanukondi. kaani daanini nenu oppukonu. endukante certificates loo spashtamgaa untundi. chuttalaki, snehitulakee telise untundi. kaani nadivayasu daati meerannare "peddatanam" adhi vachinappudu anta telikagaa daanini angeekarinchalememo anipistundi. adhe endukanee ani alochiste nadivayasulo unna sareeradaarudhyam peddatana mocheka taggadam valana erpade abhadrataabhaavam oka kaaranam anipistundi. aa balaheenata okka sariiraanikenaa leka manasuki kudana ani aalochiste sareeram kanna manasu meede daani prabhaavam ekkuvemo anipistundi.
chaalaamandini chustuntam. vayasu dachukodaniki juttuki rangulu vesukuntaaru. chudagaane chinna gaa kanipistaamani vaalla abhiprayam. kaani andaruu vesukoru. enduku? deeniki kuudaa manasuke praadhaanyam.
india loo peddatanam vachindani cheppe vayasu aravaiyellanukunte americalo kaasta tedaagaa untundi. konni kutumbaallo peddatanaanni gowraviste marikonni kutumbaallo chaadastam gaallani visukkuntaaru. ivannee kuudaa aayaa manushula manasula meeda prabhaavaanni chuupistaayi. manasu ni gurinchi ilaa aalochinchukuntu pothe "peddatanam" ane vishayam meeda boledu kathalu rayochukada. mee kathani chuste naaku adhe anipinchindi. manchi tapic teesukunnaru. manam inka chinna vallame anukuntunte andaruu peddatanam aapaadinchesthe ela untundo kaanchana bhaavaallo chala baga cheppaaru. vaalla maatalu burralo tirugutuu ticket teesukunte "alaa kanipinchatam ledha"ni vinnappudu kaanchana santosham thoo gaalilo telipovadam chakkati mugimpu.
ee vayasu meedapadi "peddatanam" ravadamannadi evvarikee tappanidi. kaani okkokka manasuki okkokkalaaga anipistundi. alaaga manasu cheppina maatani baga cheppaaru. santoshamgaa undi. maroka manasu ee "peddatanam" ni ela sweekaristundo maroka manasutho alochiddam.
kashtapadi naa baadha vinnanduku dhanyavaadaalu.
bhavana antunnaru:u12:54 saa. vadda 11/28/2009kishri lalita gaaru: bale sameekarinchaaree anduke meeru rajani prasna nu prasna laa vadilesera maalati gaaru. avuna? hmme prasninchukovatam ane prosses leka pothe jeevitam loo samajam loo maarpu rademo prasninchukovatam oka jeevana vidhaanamavvaka pothe jeevinche jeevanam manadavutundaa.. prasninchukunnaaka asantrupti thoo leda sukham, dukham taraju loo kolichi chudatam anavasaramemo kaani prasnichatam anavasarama?
maalati antunnaru:u4:58 uda. vadda 11/28/2009u@srilalita gaaruu, jeevitamlo prasninchukune vyaktulani meeru sameekarinchinavidhaanam bagundi. avunu, prasninchukodam, tarichi chuchukodam chaalaamandilo takkuvane nenu kuudaa anukuntaanu. rajani prasnatho vadileyadaaniki kaaranam meerannadi kuudaa samanjasame. nenu kathaakathanavidhaanam drishtya adhi podiginchadam manchidi kaadanukunnaanu. kanchanaki sambandhinchinantavarakuu, vayobedhaanni pakkana petti, rajani aametho manasu vippi maataadina prabhaavam aame chivara aa valayamloonundi bayatapadadaaniki dohadam chesindi. praarambham, mugimputho kalapali kada mari.u madhyalo sannivesaalannii aamugimpuki todpadaali. alaa cheyyalekapothe, naakatha lopame. mee vyaakhya nannu kuudaa chala aalochimpa jesindi. manahpoorvaka dhanyavaadaalu. @ muralimohan gaaruu, tappakunda pamputaanu twaralone. mee aadaranaki krutagnatalu
Srilalita antunnaru:u11:05 saa. vadda 11/27/2009kemaalatigaaruu,
katha chala bagundi. alochimpachesindi. kontamandi manushuluntaaru. vaallu prati chinna vishayaannii prasninchukuntaaru. aa sanghatana jarigina samayamlo kakapoyina taravaata aina "endukila jariginda" ani aalochistaaru. jarigipoyinadi vaallaki truptini kaliginchadu. aa vishayam aalasyamgaa telustundi. ilanti vaari sankhya takkuvagaa untundi. alanti kovaloke mee kathalo rajani vastundemo anipistondi. kaani jeevitam loo jarigipoyina sanghatanalannee sahajame anukune vaalla sankhye ekkuvemo anipistundi. atuvanti vaariloki mee kathalo prameelalaanti vaallu vastaaru. deninainaa prasninchukuntene manchi, chedu, sukham, dukkham, ekkuva, takkuva ane aalochanalu vastaayi.
kaani oka vishayam maatram satyam. prasninchukovadam, badhapadadam matrame manam cheyagaligindi. anduke meeru rajani prasna ni prasnalaage vadilesaaranipinchindi. katha madhyalo rajani prasna thoo meeru jeevitaanni prasnincheru.
chivara mallee maamuulugaa vayasu meedapadadam, peddatanam ane maata daggariki vachesi maamuulu lokareeti ni chepperu.
mottaaniki katha chadivaka oka manchi katha chadivananna anubhooti kaligindi. abhivandanamulatho, srilalita.
kodihalli muralimohan antunnaru:u6:50 uda. vadda 11/27/2009kemaalatigaaruu!
kathajagath(www.kathajagat.com)loo prachurinchadaaniki oka kathanu pampandi.
maalati antunnaru:u2:34 uda. vadda 11/27/2009u@ bhavana, pradhaanaamsam chakkaga pattukunnarandi. ilati vyaakhya evaraina chestara ani eduruchustunnayi dhanyavaadaalu.
bhavana antunnaru:u12:05 saa. vadda 11/26/2009yemalati gaaru,
chala bagundandi kadha. chala aalochana loo padeseru. maarpu maarpu marpue. maarpu anivaaryam, oppukovatamakae. ledee. kaadu prasna.. maarpu gamaninchatamay.? emo bale confusion loo petteru..
malathi antunnaru:u12:39 uda. vadda 11/25/2009u@ soumya, :))
@ parimalam, meeru (nijamgaa chudani) naaruupaanni oohinchukoodaaniki kaaranam meeku naayandugala abhimaname. marokaru rajanilo tanani chusukunnanu annaru. vaastavaaniki rachayita vaeruu, kathakudu vaeruu. meeru cheppinarendukathallo naanubhavam kontha vundi. daanni saagadeesi padimandiki vartinchela cheyadam rachayitagaa naapani. alaa cheyalekapothe adhi katha anipinchukodu. aatmakatha anochemo. appudayina chadivinchela vunda leda annadi naaprasna.u
vbsowmya antunnaru:u4:08 saa. vadda 11/24/2009u"anuvayinachota angeekarinchadam teliko "
–u
parimalam antunnaru:u2:15 saa. vadda 11/24/2009kaappudappuduu mee kadhallo mukhyapatra meerenemo( jebu kadhalo parimala kuudaa ) anipistundi nenenaithe mee roopaanne oohinchesukuntaanu.adhi karekto kaado teleedu kaani keaamkalpitamgaane mee roopam kallamundukochestu mari !ippudu kaanchana paatralo meeri
munupati Previous post: shivaraju subbalakshmigaaru – rachayitri, chitrakaarinii, asaamaanyagruhinitarvaav Next post: oosupoka – prasnaluu, aalochanaluu