స్మరణ: నవంబర్ 2019
18, నవంబర్ 2019, సోమవారం
అబ్బో ఈరోజు ఎన్ని దీపకాంతులో...
ఈరోజు ఉదయం నుండి వాట్సప్ లో కొందరు సత్సంగ మిత్రులు పంపిన దీప సందేశాలు...
వీరిచే పోస్ట్ చెయ్యబడింది భారతి వద్ద 4:27 PM కామెంట్‌లు లేవు:
6, నవంబర్ 2019, బుధవారం
🕉 కిరాతార్జునీయం - అంతరార్ధం 🕉
మన పురాణ ఇతిహాసాల్లో ప్రతీ సంఘటనకీ అంతరార్ధం, బాహ్యార్ధం తప్పక వుంటాయి. బాహ్యార్ధాన్ని మాత్రమే తెలుసుకుంటే కేవలం విషయజ్ఞానంతో పాటు భక్తితత్వం పెరుగుతుంది. అదే అంతరార్ధాన్ని గ్రహిస్తే ఆత్మజ్ఞానం కలిగి ముక్తిని చేరే మార్గం బోధపడుతుందని ప్రముఖ బ్లాగర్ రసజ్ఞగారు తన ఓ పోస్ట్ లో అంటారు. నాది కూడ అదే భావన. ఆ కోణంలోనే ఈ కధకు చక్కటి అంతరార్ధమును మా తాతయ్యగారు చెప్పారు కానీ, పూర్తిగా జ్ఞాపకంలేదు. లీలగా జ్ఞాపకమున్నది ఇక్కడ ప్రస్తావిస్తున్నాను.
కృష్ణపరమాత్మ(భగవత్ స్వరూపులు)మరియు
వ్యాసమునీంద్రులవారు(గురు స్వరూపులు) శివునికై తపస్సు చేయమని అర్జునుడికి సూచించారు.
భగవంతుడు మరియు గురువు...వీరిరువురి సూచన అంటే - నిస్సందేహంగా ఇందులో పరమార్ధమున్నట్లే.
మానవుడిని మాధవుడిగా చేయడానికీ, మనల్ని తరింపచేయడానికి ఏదో అర్ధముందని గ్రహించగలగాలి. జీవాత్మకు ప్రతీక అయిన అర్జునుడిని మిషగా మానవుడు తరించడానికి ఓ గొప్ప సందేశాన్నే ఈ సంఘటన ద్వారా సకల మానవళికి అందించారు.
శివుడినే ఎందుకు ఆరాధించమని చెప్పారంటే - "శామ్యతి పరమానంద రూపత్వాన్నిర్వికారో భవతి ఇతిశివః" అని అర్ధం చెప్తుంది అమరకోశం. పరమానంద స్వరూపుడు, ఏ వికారాలు లేనివాడు శివుడు.
జీవులన్నింటికీ షడ్వికారాలు (జనితత్వ, అస్తిత్వ, వృద్ధిగతత్వ, పరిణామత్వ, క్షీణత్వ, నాశాంగ) ఉంటాయి. శివుడు మాత్రమే ఏ వికారాలు లేని పరమానందమయుడు. మనలో వికారాలు పోవాలంటే - ఏ వికారాలు లేనివాడిని ఆశ్రయించాలి. అలానే శివుడు పశుపతి. పశువులు అనగా ఇంద్రియములు అని అర్ధం. దిక్కులని మరియొక అర్ధం. వీనికి అధిపతి అయిన పశుపతిని/శివుడిని అందుకే ఆరాధించమని
సూచించారు.
ఇక కధలోని పరమార్ధం పరిశీలిద్దాం -
మనుషుల్లో పశుభావమును [నేను జీవుడనే భావమును] పొగొట్టునది పాశుపతాస్త్రం. అంటే అజ్ఞానం పొగొట్టు అస్త్రం. అజ్ఞానం పొగొట్టుకొని ఆత్మజ్ఞానం పొందాలని సాధకుని ప్రయత్నమే ఈ కిరాతార్జునీయం.
ఇక్కడ అర్జునుడు ఓ ఆధ్యాత్మిక సాధకునిగా పరిగణిస్తూ పరిశీలిద్దాం. ప్రాపంచిక జీవనంలో అలసిసొలసి...ఏమిటీ జీవితం...ఇది కాదు జీవితం...మొన్న ఆనందం...నేడు అజ్ఞాతం...దుఃఖం...ఏది శాశ్వతం...ఏది అశాశ్వతం...ఇత్యాది భావనలతో వైరాగ్యం...అజ్ఞానమును వీడి యధార్ధజ్ఞానమును తెలుసుకోవాలన్న వైరాగ్యసహిత ఆకాంక్ష కల్గింది. ఇదే శుభకరమైన ఇచ్ఛ... 'శుభేచ్ఛ'. ఇది సాధకుని మొదటిస్థాయి.
వైరాగ్యం చేత మనకున్నది మనమున్నది సత్యమూ నిత్యమూ కాదని తెలుసుకొని, ఇంద్రియాల ద్వారా వచ్చే భౌతిక విషయపరిజ్ఞానం, ఆనందాల పట్ల అనురక్తి తగ్గి, సజ్జనసాంగత్యం, స్వాధ్యాయం ద్వారా జ్ఞానప్రాప్తికై... ఏం చేయాలి...ఎలా సాధించాలి అన్న 'విచారణ' మొదలౌతుంది. ఇది సాధకుని రెండో స్థాయి.
జగద్గురువు కృష్ణపరమాత్మ, వ్యాసమునీంద్రులవారు సూచన మేరకు, అర్జునుడు పాశుపతాస్త్రం సాధించుట కోసం, శివుడికై తపస్సు చేయడానికి ఈశాన్యదిక్కుగా బయలుదేరి ఇంద్రకీలాద్రికి వెళ్ళెను. {ఈశాన్యం - పరమాత్మను ఉపాసించే దిక్కుయని అందరికీ విధితమే} వెళ్ళి పశుపతి అయిన శివుడిని ఆరాధించడం ప్రారంభించెను.
విచారణ ద్వారా ధ్యానసాధనలో నిమగ్నమై ఇంద్రియార్ధముల యందు ప్రీతి శుష్కించిపోవు స్థితి 'తనుమానసి'. ఇది సాధకుని మూడవ స్థాయి.
అర్జునుడు తపస్సు చేస్తున్నాడు ఎంతోకాలంగా. అయిన శివదర్శనం కానరాలేదు. ( మన హృదయంలో ఓ సత్యముంది. ఆ సత్యం ఎంత లోతులో ఉందో, అంత లోతులోనికి మనం వెళ్ళితే గానీ, ఆ జ్ఞానం దొరకదు. మనం ఆ జ్ఞానాన్ని పొందడానికి స్వప్రయత్నంగా కొంతదూరం వెళ్ళగలం. ఆపై ఎంత సాధన చేసిన వెళ్ళలేం. అయిన ఆగక సంకల్పబలంతో ముందుకు సాగితే, తప్పక గుర్వనుగ్రహం లభిస్తుంది).
సడలని సంకల్పంతో సాధన చేస్తుంటే ఇంద్రుడు (గురువు) {దృవుడికి నారదమహర్షి గురువైనట్లు, ఇక్కడ ఇంద్రుడు అర్జునుడికి గురువై మంత్రోపదేశం చేసిరి} వచ్చి, ఎందుకు తపస్సు చేస్తున్నావని ప్రశ్నించి, అర్జునుడనే సాధకుని హృదయక్షేత్రధర్మ పటిమను పరిశీలించి, పట్టుదలను పరీక్షించి, అంతర్గత శత్రువులు...అరిషడ్వర్గాలను జయించాలనే సంకల్పంతో పాశుపతాస్త్రముకై తపస్సు చేస్తున్నాడని మెచ్చి, పార్ధివలింగమును పంచాక్షరి మంత్రంతో ఆరాధించమని అనుగ్రహించెను. అర్జునుడు గుర్వనుగ్రహంతో కఠోర తపానికై పూనుకున్నాడు. తపోదీక్షలో చాలాకాలం గడిచింది. అప్పుడు పరమేశ్వరుడు పరీక్షించదలచి
రాక్షసుడిని రొద చేస్తూ తపోభగ్నం చేయమని చెప్తాడు. అంటే అంతరమునున్న ఆంతర్యామి మనస్సనే రాక్షసుడిని ప్రేరేపిస్తాడు. మనస్సు రొదను తన అస్త్రంతో (సాధనాశక్తితో) సంహరిస్తాడు అర్జునుడు. కానీ యధార్దానికి అదే క్షణమున శివాస్త్రం (శివానుగ్రహం) సంహరిస్తుంది మనస్సనే రాక్షసుడిని.
కానీ, 'నేనే' చంపాననే భావం అర్జునునిది. జీవుని యందు 'నేను' అను వ్యక్తిగత ప్రజ్ఞయే అహంకారం. ఇట్టి అహంకారం వలన జీవుడు తనని తాను పరమాత్మ నుండి వేరుచేసుకొనుచున్నాడు. ఇది జీవియందు నేను అను సంకల్పంగా పనిచేయుచున్నది. ఈ అహంకారమే ఇంకా అర్జునుడిలో వుండడం వలన, వాదిస్తూ ఘర్షణకు దిగాడు. కొంత ఘర్షణ తర్వాత శివుడు అపారకృప కనబర్చగా; తనవలననే జరిగిందనిపించినను, నిజమునకు పరమేశ్వరుని సంకల్పం వలనే జరిగెనను పరమసత్యం అవగతమై, అహంకార నిర్మూలనం కాగా పరమాత్మ పాదములను పట్టుకొనెను. పాశుపతాస్త్రమును పొందెను.
పరిపూర్ణభక్తిలో అహం కాలిపోతేనే గానీ తత్త్వజ్ఞానం అనుభవమవ్వదు.
ఈ అహంకారమన్నది నీటిలో తేలు మంచుగడ్డ వంటిది. మంచుగడ్డ నీరు ఒకటే అయినను మంచుగడ్డకున్న భౌతికరూపం వలన నీటినుండి తాత్కాలికంగా వేరగుచున్నది. అహంకారం వలన మనకొక స్వభావమేర్పడును. స్వభావం వలన కోపతాపాదులు మమకార బంధాలు ఏర్పడుచున్నవి. తత్ఫలితంగా సమస్త కర్మలు...బంధనాలు. ఎవరికైనను పనులు తాము చేయుచున్నామను అహంకారమే అజ్ఞానం. అదే మాయ. అదే బంధనం. పరమేశ్వరుని అనుగ్రహం వలననే సమస్తం జరుగుచున్నదని తెలియుటే అహంకార నిర్మూలనం.
పై మూడు స్థాయిలు తపోసాధనలో అధిగమించి నాల్గవ స్థాయికి చేరడానికి చేసే సాధనలో జరిగే సంఘర్షణ, మనస్సు చేసే కల్లోలములు మాటల్లో కుదించలేం. అంత తీవ్రంగా సంఘర్షణ ఉంటుంది. ఈ
మనస్సు చేసే రొద సాధనకు అడ్డంకమని అర్ధమై మనస్సుని నిర్వీర్యపరచాలని , సంకల్పం ధనస్సుతో సాధనశక్తి అస్త్రమును సంధిస్తాడు. ఇక్కడ ఈశ్వరానుగ్రహంతో మనస్సును జయిస్తాడు. కానీ ఇంకా వీడని అహంకారం...'నేనే', నా సాధనతో జయించాననే అహంకారదర్పం. కరుణాంతరంగని కృపచే,
ఆ దర్పమూ దమించి, శుద్ధ సాత్త్వికంతో చిత్తశుద్ధి పొంది తద్వారా నాడీమండలం శుద్ధమై కుండలిని జాగృతి అయిన స్థితి యిది. హృదయగ్రంధి విచ్ఛేదమే జ్ఞానం. మనస్సు నశించే సాధనే యోగం.
'అహం బ్రహ్మాస్మి' అని చక్కగా తెలుసుకున్న స్థితి. ఇలా స్వాత్మ యందు నిలకడ పొందడమే 'సత్త్వాపత్తి'. ఇది సాధకుని నాల్గవ స్థితి.
అటు పిమ్మట అష్టసిద్ధులు ప్రాప్తిస్తాయి. ఈ స్థితిలో కూడా సాధకునికి పరీక్షలు తప్పవు.
ఇంద్రాది దేవతలు జీవునికింకను సుఖములయందు వ్యామోహం వుందా అని పరీక్షిస్తారు. ఇక్కడ కూడా సాధనాశక్తితో స్థిరుడై సాగిపోవాలి. అప్పుడే సాధకుని జీవప్రజ్ఞకున్న పరిమితి తొలగిపోతుంది. తాను వేరన్న భావం నశించి సమస్తముతోను ఒకటియై ఉండును.
పై నాలుగుస్థాయిల అభ్యాసంచే సత్యరూఢస్థితిని పొంది,అనాసక్తితో, తటస్థ దృష్టితో, సత్యద్రష్టుడై విషయవాసనా రహితమగు అసంగస్థితియందు యుండుటయే 'అసంసక్తి'. ఇది సాధకుని ఐదవ స్థితి.
ఈ స్థాయికి చేరిన సాధకుడు, కర్మ సంస్కారములు పూర్తిగా భస్మమైపోయేంతవరకు శరీరంతో ఉండాలి కాబట్టి తిరిగి జనవాసంలోనికి వచ్చి సాటివారికై శ్రమిస్తూ అందరి పరిపూర్ణతకు ప్రయత్నిస్తాడు.
సత్యదర్శనం పొంది, సమాధిస్థితికి చేరిన సాధకుడు, సంకల్పమాత్రంచేత ఆ స్థాయినుండి క్రిందకు వచ్చి ఇతరులకు మేలు చేయునట్టి స్థితి 'పదార్ధభావన'.
(ఈ స్థాయికి చేరినా సాధకునికి, ఎన్నో సమాధానాలు దొరికినా, ఎంతో ఆధ్యాత్మిక పురోగతి సాధించిన కొన్ని సందేహాలు మిగిలి వుంటాయని ఆధ్యాత్మిక వేత్తలు చెప్తుంటారు) ఇది సాధకుని ఆరవస్థాయి.
సప్తజ్ఞానభూమికలలో అర్జునుడు అనే సాధకుడు సాధించిన ఆరుస్థాయిల యోగసాధన కధనమే ఈ "కిరాతార్జునీయం".
ఇప్పుడు మనకో సందేహం రావచ్చు. మరి జ్ఞానభూమికలో సప్తమస్థాయికి అర్జునుడు సాధించలేదా అని.
సాధించాడు..... ఎప్పుడు?
కురుక్షేత్రమున యుద్ధారంభమునకు కాస్త ముందు. కృష్ణభగవానుడు అర్జునునకు గీతను ఉపదేశించి అతని సంశయములను తీర్చి జ్ఞానమును సంపూర్ణంగా అందించి శోకమోహములనుండి ఉద్ధరించాక ఏడవస్థాయిని సాధించెను.
కేవలం ఆత్మనిష్ఠలో అంటే జీవన్ముక్తస్థితిలో వుంటూ శేషజీవితాన్ని గడపడం. వీరికి సుఖదుఃఖాలుండవు. ప్రాప్తించిన కార్యములను అసంగత్వభావంతో చేస్తూ ముక్తులై యుందురు. ఇది 'తుర్యగ'స్థితి.ఇది సాధకుని సప్తమస్థితి.
🔱 ఓం నమః శివాయ 🔱
వీరిచే పోస్ట్ చెయ్యబడింది భారతి వద్ద 6:53 PM 12 కామెంట్‌లు:
కిరాతార్జునీయం - అంతరార్ధం
ఆధ్యాత్మిక కోణంలో పరిశీలిస్తే కిరాతార్జునీయం ఓ యోగసాధన. అది పరిశీలన చేసేముందు ఓసారి ఆ కధను తెలుసుకుందాం -
అరణ్యవాసం చేస్తున్న పాండవులను చూడడానికి వచ్చిన కృష్ణభగవానున్ని, ఈ కష్టకాలమునుండి ఎలా బయటపడతామని ధర్మరాజు ప్రశ్నించగా -
కృష్ణభగవానుడు,
"ఎవరు మంగళం లన్నింటికీ కూడ అలవాలమో, ఎవరి అనుగ్రహం శుభాల్ని యిస్తుందో, ఎవరు ఆశీర్వాదిస్తే శ్రేయస్సు కల్గుతుందో, ఆ దయాళువయిన శివుడు గురించి తపస్సు చేయ"మని చెప్పెను.
అటుపిమ్మట ఓసారి, 'వైరిబలం కంటే అధికబలం సంపాదించాలంటే శివకటాక్షం వుండాలనీ, అర్జునుడిని తపస్సు చేసి శివానుగ్రహంతో పాటు పాశుపతాస్త్రం పొందమనే వేదవ్యాసమునీంద్రులవారి సూచనతో, అర్జునుడు తన అన్న అనుజ్ఞతో ఇంద్రకీలాద్రికేగి, తపస్సు ప్రారంభించెను.
కొన్ని సంవత్సరాల తపస్సు పిమ్మట వృద్దబ్రాహ్మణ వేషంలో ఇంద్రుడు వచ్చి, 'దేనికి తపస్సు చేస్తున్నావయ్యా' అని అడుగగా, శివునికై చేస్తున్నాను, నాకు పాశుపతాస్త్రం కావాలి అని అర్జునుడు చెప్పగా, మహాజ్ఞాని కృపాళువు అయిన శంకరుని అనుగ్రహం కల్గితే మోక్షమడగాలి గానీ, యుద్ధాలు, గెలుపోటములు, గొడవలు లేని పరమపదం కోరకుండా, యుద్ధంలో వాడుకోవడానికి అస్త్రం అడుగుతావా ... అమాయకుడా అని ఇంద్రుడు అనగా, మా అన్నగారు శివానుగ్రహం పొంది పాశుపతాస్త్రం తెమ్మని చెప్పిరి. వారి మాట నాకు ఆచరణీయం. మధ్యలో వచ్చి సలహాలు ఇవ్వక, ఇక్కడనుండి వెళ్ళండి అని అర్జునుడు అనగా, అంతట నిజరూపంలో ఇంద్రుడు సాక్షాత్కరించి అర్జునుని క్షాత్రధర్మమును మెచ్చి,
ఇకనుంచి పంచాక్షరి మంత్రంతో పార్ధివలింగమును పూజిస్తూ తపస్సు చేయమని చెప్పగా, ఆ ప్రకారంగా అర్జునుడు కఠోర తపానికై పూనుకున్నాడు.
తపోదీక్ష పూనడంలో పాండవమధ్యముడి పట్టుదల అసామాన్యం, అప్రతిమానం.
దినములు మాసములై, మాసములు సంవత్సరములై, తపోనిష్ఠలో సవ్యసాచి సడలక సాగిపోతుండగా, మెచ్చిన శివుడు కాస్త అర్జునుని శక్తిని పరీక్షించదలచి, ముకాసురుడు అనే రాక్షసుడిని పిలిచి "నీవు అడవిపందిగా మారి అర్జునుడు తపస్సు చేసుకుంటున్న చోటుకి వెళ్ళి పెద్దగా రొద చేయమ"ని చెప్పగా,
ఆ రాక్షసుడు పంది రూపమున వెళ్ళి పెద్దగా రొద చేస్తుంటే, ఆ చప్పుడుకి కళ్ళు తెరిచిన అర్జునుడు, వీడెవడో రాక్షసుడు అయి వుంటాడని తలచి, రాక్షసుడుని సంహరించ దలచి, ధనస్సు అందుకొని బాణం సంధించగా,
తత్ క్షణమునే కిరాతక రూపధారి అయిన శివుడు సంధించిన బాణం పంది పృష్టభాగం నుండి శరీరం లోనికి వెళ్ళి దాని నోట్లోంచి బయటకు వచ్చి నేలపడగా, మరుక్షణంలో అర్జునుని బాణం పంది నోట్లోంచి శరీరంలోనికి వెళ్ళి పృష్టభాగం నుంచి వెలుపలికి వచ్చి నేలపై పడింది. అప్పుడు కిరాతకులుగా వచ్చిన ప్రమధగణములు మా నాయకుడు వేసిన బాణమిది, మా నాయకుడే పందిని చంపెను అని అనగా,
లేదు లేదు, నేనే చంపానని అర్జునుడు... కాసేపు వాగ్వివాదం జరిగాక, అంతటి మొనగాడు మీ నాయకుడు అయితే నాతో యుద్ధానికి రమ్మనిమని కిరీటి సవాలు చేయగా,
కిరాతకరూపంలో శివుడు, ఎరుకతగా శక్తిస్వరూపిణి పార్వతీమాత రాగా, ఏదీ యుద్ధం చేయు, చూద్దామని పలికిన అర్జునునితో యుద్ధానికి దిగెను. టంకార హుంకారలతో బాణాలు సంధించుకుంటూ పరస్పర ద్వంద్వయుద్ధం చేసుకుంటూ శివుడు అర్జునుని త్రోసి అవతల పడేయగా, కోపావేశంతో అర్జునుడు తిరిగిలేచి తన ధనస్సుతో శంకరుని జటాజూటం మీద ఒక గట్టి ప్రహారం చేసాడు. అప్పుడు శంకరుడు ఇక యుద్ధం చాలించదలచి నిజరూప దర్శనమివ్వగా, స్థానువైన అర్జునుడు తెప్పరిల్లి,
ఈశ్వరా! పరమేశ్వరా! నేనే చంపానన్న అహంతో నిను గుర్తించక అజ్ఞానంతో నీతో యుద్ధానికి దిగాను. ఎంతటి కృప నాపై...నాచేత దెబ్బలు తింటూ మల్లయుద్ధం చేసావా...అని విలపిస్తూ పలువిధాల స్తోత్రం చేస్తూ పాదములమీద పడగా, ఇదీ నీ పూజగానే స్వీకరించాను. నీకు ఏం కావాలో కోరుకోమని శివుడు అనగా, పరత్పరా, అజ్ఞానినై అహంతో నీపై బాణములు వేస్తే అది నీకు పూజంటవా...నీ కారుణ్యంతో నా గుండె నిండిపోయిందని మరల పరమేశ్వరుని పాదములమీద పడిన అర్జునుడుని హత్తుకొని,
నీకు పాశుపతాస్త్రమును ఇస్తున్నాను,విజయీభవ అని శివుడు ఆశీర్వదించిను.
{అష్టదిక్పాలక దేవతలు (ఈశాన్యం-ఇసాన/ఈశ్వరుడు, తూర్పు-ఇంద్రుడు, ఆగ్నేయం-అగ్నిదేవుడు, దక్షిణం-యముడు, నైఋతి-నిరుతి, పశ్చిమం-వరుణుడు, వాయువ్యం-వాయుదేవుడు, ఉత్తరం-కుబేరుడు)}.
అర్జునుడు, దిక్పాధిపతి అయిన ఈశ్వరుని అనుగ్రహంతో పాశుపతాస్త్రం పొందడం వలన మిగిలిన దిక్కుల దేవతలు ప్రసన్నులై వరుసగా ఐందాగ్ని, ఆగ్నేయము, యామ్యాగ్ని రాక్షసము, వారుణము, వాయువ్యము, కుబేరము అను శక్తాస్త్రములను ప్రసాదించిరి.
అటుపై ఇంద్రాది దేవతలు తమ లోకమునకు అర్జునుని తీసుకెళ్ళి సకల సౌఖ్యములు కలిగింతురు. జీవునికింకను సుఖములయందు ఇంకా వ్యామోహమున్నదా అను పరీక్ష జరుగును. ఊర్వశి వరించి వచ్చిన చలించక శాపం కూడా పొందిన తొణకక అది అజ్ఞాతవాసమున వర్తించునట్లు వరముగా మార్చుకొనెను. సకల సౌఖ్యములను త్యజించి తిరిగి తన సోదరులతో కలిసి అరణ్యవాసం చేయుటకు వచ్చెను.
smarana: navambar 2019
18, navambar 2019, somavaram
abbo eeroju enni deepakaantulo...
eeroju udayam nundi watsap loo kondaru satsanga mitrulu pampina deepa sandesaalu...
veeriche post cheyyabadindi bhaarati vadda 4:27 PM commentlu levu:
6, navambar 2019, budhavaaram
u kiratarjuniyam - antaraardham u
mana puraana itihaasaallo pratee sanghatanakee antaraardham, baahyaardham tappaka vuntaayi. baahyaardhaanni matrame telusukunte kevalam vishayagnaanamto paatu bhaktitatvam perugutundi. adhe antaraardhaanni grahiste aatmagnaanam kaligi muktini chere maargam bodhapadutundani pramukha blagar rasagnagaaru tana oo post loo antaaru. naadi kuuda adhe bhavana. aa konamlone ee kadhaku chakkati antaraardhamunu maa taatayyagaaru cheppaaru cony, puurtigaa ghnaapakamledu. leelagaa ghnaapakamunnadi ikkada prastaavistunnaanu.
krishnaparamaatma(bhagavat swaroopulu)mariyu
vyaasamuniindrulavaaru(guru swaroopulu) shivunikai tapassu cheyamani arjunudiki suuchimchaaru.
bhagavantudu mariyu guruvu...veeriruvuri suuchana ante - nissandehamgaa indulo paramaardhamunnatle.
maanavudini maadhavudigaa cheyadaanikii, manalni tarimpacheyadaaniki edho ardhamundani grahinchagalagaali. jeevaatmaku prateeka ayina arjunudini mishaga manavudu tarinchadaaniki oo goppa sandesanne ee sanghatana dwara sakala maanavaliki andinchaaru.
shivudine enduku aaraadhinchamani chepparante - "saamyati paramaananda roopathwaannirvikaaro bhavati itisivah" ani ardham cheptundi amarakosam. paramaananda swaroopudu, e vikaaraalu leniwadu shivudu.
jeevulannintiki shadvikaaraalu (janitatva, astitva, vruddhigatatva, parinaamatva, ksheenatva, naasaamga) untaayi. shivudu matrame e vikaaraalu laeni paramaanandamayudu. manalo vikaaraalu povalante - e vikaaraalu lenivaadini aasrayinchaali. alaane shivudu pasupati. pasuvulu anagaa indriyamulu ani ardham. dikkulani mariyoka ardham. veeniki adhipati ayina pasupatini/shivudini anduke aaraadhinchamani
suuchimchaaru.
ika kadhaloni paramaardham pariseeliddaam -
manushullo pasubhaavamunu [nenu jeevudane bhaavamunu] pogottunadi paasupataastram. ante agnaanam pogottu astram. agnaanam pogottukoni aatmagnaanam pondaalani saadhakuni prayatname ee kiratarjuniyam.
ikkada arjunudu oo aadhyaatmika saadhakunigaa pariganistuu pariseeliddaam. praapanchika jeevanamlo alasisolasi...amity jeevitam...idhi kaadu jeevitam...monna aanandam...nedu agnaatam...dukkham...edhi saasvatam...edhi asaashvatam...ityaadi bhaavanalatho vairagyam...agnaanamunu veedi yadhaardhagnaanamunu telusukovalanna vairaagyasahita aakanksha kalgindi. ide subhakaramaina ichcha... 'subhecha'. idhi saadhakuni modatisthaayi.
vairagyam chetha manakunnadi manamunnadi satyamuu nityamuu kaadani telusukoni, indriyaala dwara vache bhautika vishayaparignaanam, aanandaala patla anurakti taggi, sajjanasangatyam, swaadhyaayam dwara ghnaanapraaptikai... yem cheyali...ela saadhinchaali anna 'vichaarana' modalautundi. idhi saadhakuni rendo sthaayi.
jagadguruvu krishnaparamaatma, vyaasamuniindrulavaaru suuchana meraku, arjunudu paasupataastram saadhinchuta kosam, shivudikai tapassu cheyadaaniki eesaanyadikkugaa bayaluderi indrakeelaadriki vellenu. {eesaanyam - paramaatmanu upaasinche dikkuyani andarikee vidhitame} velli pasupati ayina shivudini aaraadhinchadam praarambhinchenu.
vichaarana dwara dhyaanasaadhanalo nimagnamai indriyaardhamula yandu preeti shushkinchipovu sthiti 'tanumanasi'. idhi saadhakuni moodava sthaayi.
arjunudu tapassu chestunnadu entokaalamgaa. ayina sivadarsanam kaanaraaledu. ( mana hrudayamlo oo satyamundi. aa satyam entha lothulo undo, anta lotuloniki manam vellite gaanee, aa ghnaanam dorakadu. manam aa ghnaanaanni pondadaaniki swaprayatnamgaa kontaduram vellagalam. aapai entha saadhana chesina vellalem. ayina aagaka sankalpabalamtho munduku saagithe, tappaka gurvanugraham labhistundi).
sadalani sankalpamtho saadhana chestunte indrudu (guruvu) {druvudiki naradamaharshi guruvainatlu, ikkada indrudu arjunudiki guruvai mantropadesam chesiri} vachi, enduku tapassu chestunnavani prasninchi, arjunudane saadhakuni hrudayakshetradharma patimanu pariseelinchi, pattudalanu pareekshinchi, antargata satruvulu...arishadvargaalanu jayinchaalane sankalpamtho paasupataastramukai tapassu chestunnadani mecchi, paardhivalingamunu panchaakshari mantramtho aaraadhinchamani anugrahinchenu. arjunudu gurvanugrahamtho kathora tapaanikai poonukunnaadu. tapodikshalo chalakalam gadichindi. appudu parameshwarudu pareekshinchadalachi
raakshasudini roda chestu tapobhagnam cheyamani cheptaadu. ante antaramununna aantaryaami manassane raakshasudini prerepistaadu. manassu rodanu tana astramtho (saadhanaashaktitho) samharistaadu arjunudu. cony yadhaardaaniki adhe kshanamuna shivaastram (sivaanugraham) samharistundi manassane raakshasudini.
cony, 'nene' champanane bhavam arjununidi. jeevuni yandu 'nenu' anu vyaktigata pragnaye ahankaram. itti ahankaram valana jeevudu tanani taanu paramaatma nundi veruchesukonuchunnada. idhi jeeviyandu nenu anu sankalpamgaa panicheyuchunnadi. ee ahankarame inka arjunudilo vundadam valana, vaadistuu gharshanaku digaadu. kontha gharshana tarvaata shivudu apaarakrupa kanabarchagaa; tanavalanane jarigindanipinchinanu, nijamunaku parameshwaruni sankalpam valane jarigenanu paramasatyam avagatamai, ahankara nirmuulanam kaga paramaatma paadamulanu pattukonenu. paasupataastramunu pondenu.
paripuurnabhaktiloo aham kaalipothene gaanee tattvagnaanam anubhavamavvadu.
ee ahankaaramannadi neetilo teelu manchugadda vantidi. manchugadda neeru okate ayinanu manchugaddakunna bhoutikaroopam valana neetinundi taatkaalikamgaa veraguchunnadi. ahankaram valana manakoka swabhaavamerpadunu. swabhaavam valana kopatapadulu mamakara bandhaalu erpaduchunnavi. tatphalitamgaa samasta karmalu...bandhanaalu. evarikainanu panulu taamu cheyuchunnamanu ahankarame agnaanam. adhe maaya. adhe bandhanam. parameshwaruni anugraham valanane samastam jaruguchunnadani teliyute ahankara nirmuulanam.
pai moodu sthaayilu taposadhanalo adhigaminchi nalgava sthaayiki cheradaaniki chese saadhanalo jarige sangharshana, manassu chese kallolamulu maatallo kudinchalem. anta teevramgaa sangharshana untundi. ee
manassu chese roda saadhanaku addankamani ardhamai manassuni nirveeryaparachaalani , sankalpam dhanassutho saadhanasakti astramunu sandhistaadu. ikkada eshwaraanugrahamtho manassunu jayistaadu. cony inka veedani ahankaram...'nene', naa saadhanatho jayinchaanane ahankaaradarpam. karunantarangani krupache,
aa darpamuu daminchi, suddha saattvikamto chittasuddhi pondi tadwara naadeemandalam suddhamai kundalini jaagruti ayina sthiti yidi. hrudayagrandhi vichchedame ghnaanam. manassu nasinche saadhane yogam.
'aham brahmasmi' ani chakkaga telusukunna sthiti. ilaa swaatma yandu nilakada pondadame 'sattvaapatti'. idhi saadhakuni nalgava sthiti.
atu pimmata ashtasiddhulu praaptistaayi. ee sthitilo kuudaa saadhakuniki pareekshalu tappavu.
indraadi devatalu jeevunikinkanu sukhamulayandu vyaamoham vunda ani pareekshistaaru. ikkada kuudaa saadhanaashaktitho sthirudai sagipovali. appude saadhakuni jeevapragnakunna parimiti tolagipotundi. taanu veranna bhavam nasinchi samastamutoonu okatiyai undunu.
pai naalugusthaayila abhyaasamchae satyaruudhasthitini pondi,anaasaktitoe, tatastha drushtitho, satyadrashtudai vishayavasana rahitamagu asangasthitiyandu yundutaye 'asamsakti'. idhi saadhakuni aidava sthiti.
ee sthaayiki cherina saadhakudu, karma samskaaramulu puurtigaa bhasmamaipoyentavaraku sareeramtho undaali kabatti tirigi janavasamloniki vachi saativaarikai shramistuu andari paripuurnataku prayatnistaadu.
satyadarsanam pondi, samaadhisthitiki cherina saadhakudu, sankalpamaatrancheta aa sthaayinundi krindaku vachi itarulaku melu cheyunatti sthiti 'padaardhabhaavana'.
(ee sthaayiki cherina saadhakuniki, enno samaadhaanaalu dorikina, entho aadhyaatmika purogati saadhinchina konni sandehaalu migili vuntaayani aadhyaatmika vettalu cheptuntaaru) idhi saadhakuni aaravasthaayi.
saptagnaanabhoomikalalo arjunudu ane saadhakudu saadhinchina aarusthaayila yogasadhana kadhaname ee "kiratarjuniyam".
ippudu manako sandeham raavacchu. mari ghnaanabhoomikalo saptamasthaayiki arjunudu saadhinchaledaa ani.
saadhinchaadu..... eppudu?
kurukshetramuna yuddhaarambhamunaku kaasta mundu. krushnabhagavaanudu arjununaku geetanu upadesinchi athani samsayamulanu teerchi ghnaanamunu sampuurnamgaa andinchi sokamohamulanundi uddharinchaaka edavasthaayini saadhinchenu.
kevalam aatmanishtalo ante jeevanmuktasthithilo vuntuu seshajeevitaanni gadapadam. veeriki sukhadukkhaalundavu. praaptinchina kaaryamulanu asangatvabhaavamto chestu muktulai yunduru. idhi 'turyaga'sthiti.idhi saadhakuni saptamasthiti.
u om namah shivaya u
veeriche post cheyyabadindi bhaarati vadda 6:53 PM 12 commentlu:
kiratarjuniyam - antaraardham
aadhyaatmika konamlo pariseeliste kiratarjuniyam oo yogasadhana. adhi pariseelana chesemundu osaari aa kadhanu telusukundam -
aranyavaasam chestunna paandavulanu chudadaniki vachina krushnabhagavaanunni, ee kashtakaalamunundi ela bayatapadatamani dharmaraju prasninchagaa -
krushnabhagavaanudu,
"evaru mangalam lannintikii kuuda alavalamo, evari anugraham subhaalni yistundo, evaru aasiirvaadistee shreyassu kalgutundo, aa dayaaluvayina shivudu gurinchi tapassu cheya"mani cheppenu.
atupimmata osaari, 'vairibalam kante adhikabalam sampadinchalante sivakataaksham vundaalanee, arjunudini tapassu chesi sivaanugrahamto paatu paasupataastram pondamane vedavyaasamuniindravalava suuchanathoo, arjunudu tana anna anugnatho indrakeelaadrikegi, tapassu praarambhinchenu.
konni samvatsaraala tapassu pimmata vruddabraahmana veshamlo indrudu vachi, 'deniki tapassu chestunnavayya' ani adugagaa, shivunikai chestunnanu, naaku paasupataastram kavali ani arjunudu cheppagaa, mahaagnaani krupaluvu ayina sankaruni anugraham kalgithe mokshamadagaali gaanee, yuddhaalu, gelupotamulu, godavalu laeni paramapadam korakunda, yuddhamlo vaadukoovadaaniki astram adugutava ... amayakuda ani indrudu anagaa, maa annagaaru sivaanugraham pondi paasupataastram temmani cheppiri. vaari maata naaku aacharaneeyam. madhyalo vachi salahalu ivvaka, ikkadanundi vellandi ani arjunudu anagaa, antata nijaroopamlo indrudu saakshaatkarinchi arjununi kshaatradharmamunu mecchi,
ikanunchi panchaakshari mantramtho paardhivalingamunu poojistuu tapassu cheyamani cheppagaa, aa prakaaramgaa arjunudu kathora tapaanikai poonukunnaadu.
tapodiksha poonadamlo paandavamadhyamudi pattudala asaamaanyam, apratimaanam.
dinamulu masamulai, masamulu samvatsaramulai, taponishtalo savyasachi sadalaka saagipotundagaa, mecchina shivudu kaasta arjununi saktini pareekshinchadalachi, mukasurudu ane raakshasudini pilichi "neevu adavipandigaa maari arjunudu tapassu chesukuntunna chotuki velli peddagaa roda cheyama"ni cheppagaa,
aa rakshasudu pandi roopamuna velli peddagaa roda chestunte, aa chappuduki kallu terichina arjunudu, veedevado rakshasudu ayi vuntaadani talachi, raakshasuduni samharincha dalachi, dhanassu andukoni baanam sandhinchagaa,
thath kshanamune kiraataka roopadhaari ayina shivudu sandhinchina baanam pandi prushtabhaagam nundi sareeram loniki velli daani notlonchi bayataku vachi neelapadagaa, marukshanamlo arjununi baanam pandi notlonchi sareeramlooniki velli prushtabhaagam nunchi velupaliki vachi neelapai padindi. appudu kiraatakulugaa vachina pramadhaganamulu maa nayakudu vesina baanamidi, maa nayakude pandini champenu ani anagaa,
ledu ledu, nene champanani arjunudu... kasepu vaagvivaadam jarigaaka, antati monagaadu mee nayakudu ayithe naatho yuddhaaniki rammanimani kireeti savalu cheyagaa,
kiraatakaroopamlo shivudu, erukatagaa saktiswaroopini paarvatiimaata raga, edhee yuddham cheyu, chuddamani palikina arjununitho yuddhaaniki digenu. tankara hunkaaralatho baanaalu sandhinchukuntuu paraspara dwandvayuddham chesukuntu shivudu arjununi throsi avatala padeyagaa, kopavesamto arjunudu tirigilechi tana dhanassutho sankaruni jatajutam meeda oka gatti praharam chesadu. appudu sankarudu ika yuddham chaalinchadalachi nijaroopa darsanamivvagaa, sthaanuvaina arjunudu tepparilli,
eshwara! parameshwara! nene champananna ahantho ninu gurtinchaka agnaanamtho neetho yuddhaaniki digaanu. enthati krupa naapai...nachetha debbalu tintuu mallayuddham chesava...ani vilapistuu paluvidhaala stotram chestu paadamulameeda padaga, idhee nee poojagaane sweekarinchaanu. neeku yem kaavaalo korukomani shivudu anagaa, paratpara, agnaaninai ahantho neepai baanamulu veste adhi neeku poojantava...nee kaarunyamtho naa gunde nindipoyindani marala parameshwaruni paadamulameeda padina arjunuduni hattukoni,
neeku paasupataastramunu istunnaanu,vijayeebhava ani shivudu aasiirvadimchinu.
{ashtadikpaalaka devatalu (eesaanyam-isaana/eshwarudu, thoorpu-indrudu, aagneyam-agnidevudu, dakshinam-yamudu, nairati-niruti, paschimam-varunudu, vaayuvyam-vayudevudu, uttaram-kuberudu)}.
arjunudu, dikpaadhipati ayina eshwaruni anugrahamtho paasupataastram pondadam valana migilina dikkula devatalu prasannulai varusagaa aindaagni, aagneyamu, yaamyaagni rakshasamu, vaarunamu, vaayuvyamu, kuberamu anu saktaastramulanu prasaadinchiri.
atupai indraadi devatalu tama lokamunaku arjununi teesukelli sakala soukhyamulu kaliginturu. jeevunikinkanu sukhamulayandu inka vyaamohamunnadaa anu pareeksha jarugunu. oorvasi varinchi vachina chalinchaka shaapam kuudaa pondina tonakaka adhi agnaatavaasamuna vartinchunatlu varamugaa maarchukonenu. sakala soukhyamulanu tyajinchi tirigi tana sodarulato kalisi aranyavaasam cheyutaku vachenu.