భగవంతుడి కథరసము అను అమృతమును ఎట్లు సేవించవలెనో తెలియని ఓ పిచ్చిపిల్లా, లేచి రా. తెల్లవారెను, అని అంటూ కీచుకీచుమను ధ్వనితో,
తమలో తాము మాట్లాడుకొను భరద్వాజ పక్షుల కిలకిలారావములు నీకు వినబడలేదా. ఆ పలుకులు, బ్రహ్మవేత్తలు తమ అనుభూతులను, అనుభవములను ఇతరులతో పంచుకున్నట్లుగా వున్నవి.
ఈ బృందావనములో పుణ్య స్త్రీలు అయిన గోపికారమణులు తమ యొక్క ధర్మమును మరువక, తమ యొక్క భర్త, పిల్లల పనులను మరియు కుటుంబ విథులను పూర్తి చేసుకొని, కాసుల పేరు వంటి
బంగారపు ఆభరణములతో అందముగా అలంకరించుకొని, అందమైన తమ జడలో పువ్వులు సింగారించుకొని, కవ్వముతో పెరుగును చిలుకుతున్న చప్పుడు నీకు వినబడలేదా.
ఆ భగవంతుడి యొక్క స్వరూప, రూప, గుణ, విభూతులను అర్థవంతముగా తెలుసుకొని, మన మనస్సున నిండుగా వుంచుకొనుటయే పెరుగు. అ విథముగా తెలుసుకున్న పెరుగును, భగవంతుడికి
సంబంధించిన జ్ఞానము అను కవ్వముతో, ఆ భగవంతుడికి ఇది చాలా ఇష్టము అనే త్రాడును కట్టి, చిలుకుట వలన, మనము ఏ పని చేసినా,
అది ఆ భగవంతుడికే చెందుతుంది అన్న ఆలోచన మనకు కలుగుతుంది. అదియే వెన్న. ఇదియే అమృతతత్వము.
ఓ నాయకురాలా, నీకు ఇటువంటి భగవంతుడి అనుభవము ఇంతకు ముందు కలిగే వుండును. నీ అనుభవమును ఇప్పుడు మాకు తెలిపి, మాకు నాయకురాలివై ఆ శ్రీకృష్ణుడిని చేరుటకు
సహాయమందించు. మనము ఏ రూపములో ఆ భగవంతుడిని తలుస్తామో, ఆ రూపములోనే
ఆ భగవంతుడు కనిపించును.మేము గుర్రము రూపములో వచ్చిన కేశి అను రాక్షసుడిని చంపిన
కేశవుడిని కీర్తిస్తున్నప్పుడు, నీ మనస్సులోన ఆ భగవంతుడి రూపము మెదులుతోందని నీ తలుపు సంథులలో నుంచి, నీ ముఖములోని ఆనంద తేజస్సును చూసిన మాకు తెలుస్తున్నది. ఓ తేజశ్శాలినీ,
తలుపులు తెరువు. నీ తేజస్సును చూసి మేము కూడా ఆనందించెదము ,అని రెండవ గోపికను నిద్ర నుండి మేల్కొలిపెను. మన మనస్సులోని తేజస్సును మేల్కొలుపుటయే, ఇందులోని అభిప్రాయము.
bhagavantudi katharasamu anu amrutamunu etlu sevinchavaleno teliyani oo pichipilla, lechi raa. tellavaarenu, ani antuu keechukeechumanu dhwanitho,
tamalo taamu matladukonu bharadwaja pakshula kilakilaaraavamulu neeku vinabadaleda. aa palukulu, brahmavettalu tama anubhoothulanu, anubhavamulanu itarulatho panchukunnatlugaa vunnavi.
ee brundaavanamulo punya streelu ayina gopikaramanulu tama yokka dharmamunu maruvaka, tama yokka bharta, pillala panulanu mariyu kutumba vithulanu puurti chesukoni, kaasula paeru vanti
bangaarapu aabharanamulatho andamugaa alankarinchukoni, andamaina tama jadalo puvvulu singaarinchukoni, kavvamutho perugunu chilukutunna chappudu neeku vinabadaleda.
aa bhagavantudi yokka swaroopa, roopa, guna, vibhootulanu ardhavantamugaa telusukoni, mana manassuna nindugaa vunchukonutaye perugu. a vithamugaa telusukunna perugunu, bhagavantudiki
sambandhinchina ghnaanamu anu kavvamutho, aa bhagavantudiki idhi chala ishtamu ane traadunu katti, chilukuta valana, manamu e pani chesina,
adhi aa bhagavantudike chendutundi anna aalochana manaku kalugutundi. adiye venna. idiye amrutatatvamu.
oo nayakurala, neeku ituvanti bhagavantudi anubhavamu intaku mundu kalige vundunu. nee anubhavamunu ippudu maaku telipi, maaku nayakuralivai aa srikrushnudini cherutaku
sahaayamandinchu. manamu e roopamulo aa bhagavantudini talustaamo, aa roopamulone
aa bhagavantudu kanipinchunu.memu gurramu roopamulo vachina keshi anu raakshasudini champina
keshavudini keertistunnappudu, nee manassulona aa bhagavantudi roopamu medulutondani nee talupu sandhulalo nunchi, nee mukhamuloni aananda tejassunu chusina maaku telustunnadi. oo tejassaalinii,
talupulu teruvu. nee tejassunu chusi memu kuudaa aanandinchedamu ,ani rendava gopikanu nidra nundi melkolipenu. mana manassuloni tejassunu melkoluputaye, indulooni abhipraayamu.