కారుణ్య: 2010
ఏం చేస్తారో.. మీ ఇష్టం మరి...!!
స్వచ్ఛంగా ఉంటాను
ఎవరెలా రాసినా...
రంగులు పులుముకుంటాను...!
నాకు పేదా, ధనికా
రాజు, రెడ్డి తేడా లేదు
చిన్నా, పెద్దా బేధం లేదు
బాషా బేధాలు అసలే లేవు
అ, ఆలు రాస్తూ అక్షరాలు దిద్దినా
ఆశల సౌధాల ప్రేమలేఖలు రాసినా
ఆస్థి విలువల స్టాంపులు రాసినా...!
ఆంతర్య సౌందర్యాలను
అందంగా జతకూర్చి
ఆశల మాలికలతో
సజీవ కవితల్ని ఆవిష్కరించినా..!
కన్నవారిని కష్టపెట్టలేక
మెట్టినింట బ్రతుకులేక
మరణశయ్యకు మరలిపోతూ
అత్తవారింటి అర్థాలను,
పరమార్థాలను లోకానికి అక్షరీకరించినా...!
నిజాన్ని నిర్భయంగా చాటేస్తాను...!
చించి పడేస్తారో.. ఉండచుట్టి పారేస్తారో
మీ ఇష్టం మరి...!
Posted by శోభ at 14:07 5 comments
నాకు చనిపోవాలని లేదు...!
ఆసియా సంపన్న మహిళ "అత్యాశ"
అరె... ఆసియాలోనే సంపన్నమైన మహిళకు అత్యాశా? ఏంటబ్బా అనుకుంటున్నారా..? అవునండీ ఎంత ఆస్తి ఉంటే మాత్రం ఏం లాభం. పేదవారైనా, ఆస్థిపరులైనా ఎవరైనప్పటికీ ఏదో ఒకరోజున అక్కడికి పోవాల్సిందేగా మరి..! అక్కడికా...? మళ్లీ ఈ ట్విస్ట్ ఏంటండి బాబూ..? ఇదేగా మీ ప్రశ్న.
"అక్కడికి" అంటే శ్మశానానికి అని అర్థం. గుడిసెలో నివసించే పేదవాడైనా, మేడలో ఉండే షావుకారయినా, ఎవరికయినా కావాల్సింది చనిపోయినప్పుడు పాతిపెట్టేందుకు కాస్తంత స్థలం (ఇప్పుడయితే క్షణాల్లో మనిషిని బూడిద చేసే టెక్నాలజీ ఉండనే ఉందనుకోండి అది వేరే విషయం) మాత్రమే.
మరి... మన ఈ ఆసియా సంపన్న మహిళకు మాత్రం అక్కడికి వెళ్లడం ఇష్టం లేదండీ.. అవును ఆమెను పాతిపెట్టేందుకు కాస్తంత స్థలం అవసరంకూడా లేదంటూ ఢంకా భజాయించి మరీ చెప్పేది. ఎందుకంటే.. ఆమెకు కలకాలం సజీవంగా బ్రతికి ఉండాలన్న ఆశ ఎక్కువగా ఉండేది కాబట్టి..! విజ్ఞాన శాస్త్రం ఎంతో అభివృద్ధి చెందిన ఈ రోజుల్లో కూడా "మరణం లేని జీవితం" కోసం మూడ నమ్మకాల బారిన పడటం అత్యాశే అవుతుంది.
కానీ... మన ఆసియా సంపన్న మహిళగా ప్రసిద్ధి చెందిన 69 సంవత్సరాల నినా వాంగ్‌కు మాత్రం అది అత్యాశగా అనిపించలేదు. అందుకే... కలకాలం బ్రతికుండాలనుకున్న ఈమె ఓ చైనా మోసగాడి బారిన పడి ఏకంగా ఆస్థినంతా పోగొట్టుకుంది.
కలకాలం బ్రతికుండటం మాత్రం దేవుడెరుగుగానీ... అతడి గారడీ మాటలకు మోసపోయిన వాంగ్ మాత్రం గత సంవత్సరం క్యాన్సర్ వ్యాధితో చనిపోయింది. అత్యంత సంపన్నురాలైనప్పటికీ... ఆమె భయంకరమైన క్యాన్సర్ మహమ్మారి బారిన పడి, పాపం ప్రాణాలు పోగొట్టుకుంది.
కథ అంతటితో ఆగితే ఫర్వాలేదు కానీ... అందరిలాగే శ్మశానానికి తరలిపోయిన వాంగ్... పోతూ పోతూ ఓ ఘనకార్యం కూడా చేసి వెళ్లింది. అదేటంటే... తనకు మరణం లేకుండా చేస్తానని నమ్మబలికిన చైనా ఫెంగ్ షూ గురువు టోనీ చెన్‌కు తన యావదాస్థి చెందేలా విల్లురాసిపెట్టి మరీ చనిపోయింది.
వాంగ్‌కు టోనీ చెన్ మాయమాటలు చెప్పి ఆస్థినంతా తన పేరుమీద రాయించుకున్నాడని ప్రపంచానికి వెల్లడిస్తూ... "నినా వాంగ్ సేవా సంస్థ"కు చెందిన లాయర్ జెఫ్రీ విల్లును సవాల్ చేస్తూ కోర్టును ఆశ్రయించడంతో ఈ విషయం వెలుగులోకి వచ్చింది.
సైన్స్, టెక్నాలజీల్లాంటి అభివృద్ధి చెందిన ప్రస్తుత సమాజంలో కూడా మూడ నమ్మకాలనేవి మాత్రం బలీయంగా పాతుకుపోయాయి. ప్రతి మనిషికీ ఏదో ఒక ఆశ ఉంటుంది. ఒక ఆశ తీరగానే ఇంకోదానిపై ఆశ మరలుతుంది. తరువాత్తరువాత ఆ ఆశలకు అంతం అనేది లేకుండా పోతుంది. పూటకు తిండి లేనివాడు ఈ పూట తిండి దొరికితే చాలు అనుకుని ఊరుకోడు కదా, ఇంకోపూటకెలాగబ్బా అని మళ్ళీ ఆలోచిస్తాడు.
ఇక్కడ ఈ కథనంలోని మహిళ కూడా ఆసియాలోనే అత్యంత సంపన్నురాలు. దేనికీ లోటులేని జీవితం. ఇంకా ఎక్కువ సంపాదించాలన్న ఆశ లేని ఆమెకు, ఎక్కువకాలం బ్రతికుండాలన్న ఆశ మాత్రం కలిగింది. పూటకు తిండిలేనివాడు మరోపూట తిండికోసం ఆలోచించినట్లుగానే... ఈమెకు కూడా ఎప్పుడూ ప్రాణాలతో జీవించి ఉండాలని ఆశ కలగటంలో తప్పేముంది.
ఆశ కలగటంలో తప్పులేదు గానీ, వాస్తవానికి విరుద్ధంగా ఉండే ఆలోచన రావటమే తప్పు. మానవుడి ఆవిర్భావం నుంచి నేటిదాకా మరణాన్ని ఆపటం ఎవరి తరమూ కాలేదు. పుట్టిన ప్రతివారూ మరణించక తప్పదన్న నిజాన్ని గుర్తించని వాంగ్ మూర్ఖత్వంతో, మూడనమ్మకాలను నమ్మింది, ఆస్థిని అప్పజెప్పింది. అయినవారిని అనాథల్ని చేసేసింది.
Posted by శోభ at 16:18 0 comments
నువ్వెప్పుడూ చెబుతుంటావు....!!
నువ్వెప్పుడూ చెబుతుంటావు
ఒంటిమీద దెబ్బపడితే
కాసేపట్లో మాయమవుతుందని
మనసుకు గాయమైతే
అనుక్షణం వేధిస్తుందని..!
నువ్వలా చెబుతున్నప్పుడు
నాకస్సలు అర్థం కాలేదుగానీ...
పడితేగానీ తెలియదని
పెద్దలు ఊరకే చెప్పారా...!
పడ్డవాళ్ళెప్పుడూ చెడ్డవాళ్లు కారని
నిజం నిలకడమీదే తెలుస్తుందని
మనసుకు సర్ది చెప్పుకుంటున్నా..
పిచ్చిమనసు ఊరుకోనంటూందే...!
నిన్ను నిజంగా బాధపెట్టానో
లేదో తెలియదుగానీ
నేను మాత్రం నిజంగా గాయపడ్డా..!
నువ్వన్న మాటలు...
కాదు కాదు శూలాలు
గుండెనెవరో గుచ్చుతున్నట్లుగా
మనసునెవరో మెలిపెడుతున్నట్లుగా
ఒకప్పుడు నీ మాటలు...
మరబొమ్మకు సైతం ప్రాణం పోసేవి
వెలుగును చూడమనేవి
నేనున్నానంటూ ధైర్యాన్నిచ్చేవి
అవే మాటలు ఈరోజు...
అధఃపాతాళానికి నెట్టేస్తూ...
దిగంతాల్లోకి తొక్కేస్తూ..
చీకట్లో చిందులేస్తూ...
వాస్తవంలోకి తీసుకొస్తూ...!
చీకటి...చీకటి...చీకటి
మనసు పొరల్లో మిగిలింది
లెక్కించ వీలులేనంతగా...!
చీకటి తరువాత వెలుగే కదా..
ఈ ఆరాటం, పోరాటం...!
Posted by శోభ at 13:52 0 comments
కాస్త ఆలోచించరూ..? ప్లీజ్..!!
రోజూ నడిచే దారే అయినా ఏదో తేడాగా, చాలా అసౌకర్యంగా, దిగాలుగా ఉంది. నాకే అర్థం కావడం లేదు. ఎందుకలా ఉందో, ఆలోచించేందుకు నేను మరోలా ఉండాల్సి వచ్చింది. అయినా ఫర్వాలేదు, దీన్నేదో చేధించాల్సిందే అనుకుంటూ ముందుకు నడుస్తున్నాను.
ఇంతలో కాలికి చల్లగా తగిలింది. హమ్మయ్య... గుర్తొచ్చేసింది, గుర్తొచ్చేసింది. ఇందాకటి నా అసౌకర్యానికి, దిగులుకు కారణమేంటో కనిపెట్టేశాను. దీన్ని కనిపెట్టేందుకు కుస్తీలేం పడలేదండీ... బురదలో నా కాళ్లు కూరుకుపోయేసరికి బాగా గుర్తొచ్చేసింది. వారం రోజుల నుంచి వర్షాలు పడుతుండటం, రోడ్లన్నీ బురద శోభను సంతరించుకోవటమే ఇందాకటి దిగులు వెనుకనున్న ఓ గొప్ప కారణం.
అబ్బా... వర్షం, బురద గురించి ఈమె ఇంతగా బాధపడాలా... అనుకుంటున్నారు కదూ... నాకు తెలుసు. మీకేంటండీ ఎలాగైనా అనుకుంటారు. బాధలు పడుతుండేది మేమే కదా..! అసలే వర్షాలు పడక, నీటి కొరతతో నానా అవస్థలు పడుతుంటే... వర్షం వచ్చినందుకు మీరు బాధపడుతున్నారా...? అంటూ తీసిపారేయకండి.
అక్కడే ఉంది అసలు విషయమంతా... వర్షం వస్తే.. సంతోషపడనివారు ఎవరుంటారు చెప్పండి. నాకు కూడా వర్షం అంటే చాలా ఇష్టం... కానీ ఈ వర్షంలో, చాంతాడులా నిలిచిపోయిన ట్రాఫిక్‌లో ఆఫీసుకు వెళ్ళటమంటేనే కష్టం. ఈ గండాలను ఎలాగోలా దాటుకుని ఆఫీసుకు చేరుకునేటప్పుడు ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా తమ దారిన తాము వెళ్లిపోయే వాహనదారులంటేనే పరమ చిరాకు.
వాళ్ల మానాన వాళ్లు వెళ్ళిపోతే.. మీకొచ్చిన కష్టమేంటి అంటారేమో... వాళ్లు అలా వెళ్తే నాకు మాత్రం చిరాకెందుకు వస్తుంది చెప్పండి. కానీ అలా జరగలేదే... ఈరోజు ఉదయం టైమయిపోయిందని, అసలే హడావిడిగా ఆఫీసుకు బయల్దేరి నడుస్తుంటే... పక్కగా ఓ వాహనం వెళ్లింది. రోడ్డునిండా నీళ్లే... కాస్తంత నెమ్మదిగా వెళ్తే వాళ్ల సొమ్మేం పోతుంది. ఒక్కసారిగా వేగంగా రావడం, నీళ్లన్నీ నాపైన పడటం జరిగిపోయింది.
అలాంటప్పుడు నా పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో చెప్పండి. నా అదృష్టం కొద్దీ ఆ నీళ్లలో బురద అంతగా లేకపోవడం వల్ల కాసేపటికి ఎలాగోలా డ్రస్సు ఆరిపోయింది. అదే బురదనీళ్లయితే పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోండి. ఈ అనుభవం నా ఒక్కదానికి మాత్రమే కాదు, మీలో చాలామందికి కలిగే ఉంటుందని అనుకుంటున్నాను.
వర్షాలప్పుడు నీళ్లలో వాహనాలను నడపటం వల్ల వచ్చే చిక్కులు కొన్నయితే... బస్సులో వెళ్తూ, వెళ్తూ రోడ్డుకు అటూ ఇటూ వెళ్లేవారిని పట్టించుకోకుండా, బస్సుల్లోంచి ఉమ్మటం లాంటివి మరికొన్ని.
ఈ మధ్యే నేనో పేపర్లో చదివానండి. పాపం ఓ కొత్త దంపతులు, కొత్త బట్టలు కట్టుకుని పవిత్రంగా గుడికెళ్లి అర్చన చేయించుకుని బైక్‌లో వస్తోంటే... బస్సులోంచి పాన్ పరాగ్ వేసుకున్న వ్యక్తి ఎవరో తుపుక్కున ఉమ్మేశాడట. పాపం నోట్లో ఎంత సేపటి నుండి ఉమ్మి ఉంచుకున్నాడో ఆ మహానుభావుడు... గాలిలో తేలుతూ ఉమ్మి పక్కనే ఉన్న ఆ కొత్త దంపతులను పావనం చేసేసిందట.
మీ జీవితంలో మరిచిపోలేని అనుభవాలను మాతో పంచుకోండి అనే శీర్షికలో ఆ కొత్త దంపతులు రాసిన పై విషయాన్ని చదవగానే నాకు చాలా బాధేసింది. పవిత్రంగా గుడికెళ్లి వస్తోన్న మాకు కాసేపట్లోనే ఆ పవిత్రత దూరమై, ఆ స్థానంలో ఉమ్మినవాడిపై అసహ్యం పుట్టుకొచ్చిందని రాశారు వారు.
వర్షాలప్పుడు వాహనాలు ఎగజిమ్మిన నీటితో పావనమైనవారు కొందరైతే, పైన చెప్పుకున్నట్లుగా బస్సుల్లోంచి ఉమ్మి పడి పావనమైనవారు మరికొందరు... ఇలా ఎందరో ఉన్నారు... కాబట్టి...
ప్రియమైన వాహనదారుల్లారా...! పాన్‌పరాగ్ లాంటివి ఉమ్మివేసే ప్రబుద్ధుల్లారా...! కాసేపు ఆలోచించండి. వేగంగా వెళ్తున్న మీరు కాసేపు మెల్లగా బండిని నడపటం వల్ల మీకొచ్చిన నష్టమేమీ లేదు. అలాగే పాన్‌పరాగ్ మహానుభావుల్లారా... కాస్త అటూ, ఇటూగా చూసి, ఎవరూ లేనప్పుడు ఉమ్మడం వల్ల మీకు కూడా నష్టం లేదు. మీరు ఇలా చేయడం వల్ల మాలాంటి వారికి వచ్చే నష్టాలు ఏమీ ఉండవు. అప్పుడందరం హ్యాపీగా ఉండొచ్చు. "అందరం హ్యాపీగా ఉన్నప్పుడే... ఆల్ హ్యాపీస్..." ఏమంటారు...?
Posted by శోభ at 12:46 2 comments
సంతోషమంటే... స్వర్గం - మరి దుఃఖమంటే...?!
ఎందుకోగానీ.. ఈరోజు లేచింది మొదలు "మహా గణపతిం మనసా స్మరామీ" అనే పాట మరీ గుర్తుకొచ్చేస్తోంది. గుర్తుకు రావడమేంటి, పైకి కూడా పాడేస్తూ మరీ వంటపని మొదలెట్టాను. కూనిరాగాలు తీస్తూ, పాడిన ఆ పాటనే మళ్లీ మళ్లీ పాడుతూ (అందులోని రెండు లైన్లు తప్ప పాట పూర్తిగా నోటికి రాదు మరి...!) పనులన్నీ ముగించి, ఎప్పట్లాగే ఆఫీసుకు బయల్దేరాను.
ఆరోజు ఎందుకోగానీ మనసంతా చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది. నా చుట్టూ ఉన్న పరిసరాలు, వాతావరణం అంతా కూడా చాలా ఆహ్లాదంగా, హాయిగా అనిపిస్తోంది. ఇక్కడ "ఆ నలుగురు సినిమా"లో రాజేంద్రప్రసాద్‌కు యమభటులు చెప్పే ఒక డైలాగ్‌ను మీకు తప్పకుండా చెప్పాలి. అదేంటంటే... "నేనే గెలిచాను, నేనే గెలిచాను అంటూ రాజేంద్రప్రసాద్ సంతోషంగా యమభటుల వైపు చూడగానే వారు దేవతల్లాగా కనిపిస్తారు.
అది చూసి ఉలిక్కిపడ్డ రాజేంద్రప్రసాద్ అదేంటి మీరు యమభటులు కదా..! దేవతల్లాగా కనిపిస్తున్నారెందుకని ప్రశ్నిస్తాడు. నువ్వు ఇంతదాకా దుంఖంలో మునిగిపోయి ఉన్నావు కాబట్టి, మేము నీకు యమభటుల్లాగా కనిపించాము, ఇప్పుడు పట్టరాని సంతోషంతో ఉన్నావు కాబట్టి దేవతల్లాగా కనిపిస్తున్నాము. దుఃఖం అంటే నరకమని, సంతోషమంటే స్వర్గం అని వివరించి చెబుతారు వాళ్ళు".
ఆ కథనలా ఉంచితే... నేను ప్రతిరోజూ అదే దార్లో వెళ్తూ ఉన్నా కూడా ఏదో కొన్ని సందర్భాల్లో తప్ప నాకు ఈరోజు ఉన్నంతటి ప్రశాంత వాతావరణం కనిపించలేదు. అంటే ప్రతిరోజూ ఏవో చికాకులు మనసును ఒక పట్టాన ఉండనీయక పోవడం వల్ల నేను ఈరోజు ఉన్నంత హాయిని రోజూ అనుభవించలేక పోతున్నానేమో...?!
సంతోషాన్ని, దు:ఖాన్ని అంత చక్కగా చెప్పిన ఆ సినిమాలోని సంభాషణ అంటే నాకు చాలా ఇష్టం. ఒక్కోసారి చాలా ఇన్‌స్పిరేషనల్‌గా కూడా అనిపిస్తుంటుంది. నా మనసులో ఏదేని దుఃఖం గూడుకట్టుకున్నప్పుడల్లా ఆ సినిమాలోని యమభటులు అలా కళ్లముందు నిలబడుతారంటే నమ్మండి. అలాగే సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు కూడా దేవతల్లా...!
ఇక ఈరోజు ఉదయం ప్రశాంతతలోకి మళ్లీ వస్తే... బస్సు వేగంగా కదుల్తోంది. వెస్ట్ మాంబళం, తంబైయార్ రోడ్‌ (మా ఆఫీస్ అక్కడే ఉంటుందిలెండి)కు వెళ్ళాలంటే.. ముందు దొరైస్వామి బ్రిడ్జ్ దాటి వెళ్లాలి. ఆ బ్రిడ్జ్ దగ్గర ఎప్పుడూ ట్రాఫిక్ ఎక్కువగా ఉంటుంది. అసలే చాలా ఇరుగ్గా ఉండే ఆ రోడ్‌లో రెండువైపులా వాహనాలను వదలాలంటే, ట్రాఫిక్ పోలీసులు పాపం చాలా కుస్తీలే పడాల్సి ఉంటుంది.
ఆరోజు కూడా ట్రాఫిక్ ఎక్కువగా ఉంది. మాకు ఎదురువైపు నుండి వచ్చే వాహనాలతో రోడ్ నిండిపోయి ఉంది. ఎదురుగా రావాల్సిన వాహనాలు వాటికి కేటాయించిన రోడ్డు సగం భాగంలో కాకుండా పూర్తిగా మా ఎదురుగా వచ్చి చేరాయి. అందులో ఆటోలు, బైక్‌లు ఎక్కువగా ఉన్నాయి.
కూర్చోడానికి సీట్లు లేకపోవడంతో డ్రైవర్ పక్కగా నిల్చున్నా. మా బస్సుకు ఎదురుగా వస్తోన్న వాహనాలను పరిశీలనగా చూస్తున్నాను. ఆటోలు, బైక్‌లు ఆ రకంగా ముందుకొచ్చి ట్రాఫిక్‌కు అడ్డంకిగా మారుతున్నా, దగ్గర్లో ట్రాఫిక్ పోలీసుల ఆనవాళ్లే కనిపించటం లేదు. రెండువైపులా ట్రాఫిక్ స్తంభించి ఎటుచూసినా వాహనాలన్నీ బారులు తీరాయి.
మా బస్సు డ్రైవర్ స్కూటర్‌ వాలాలను, ఆటోవారిని తిట్టో, బ్రతిమాలుకునో బస్సును మెల్లగా ముందుకు కదిలిస్తున్నాడు. ఇంతలో ఎదురుగా వెనకనుండి వచ్చాడో బైక్‌వాలా... రావడం రావడం ఫాస్ట్‌గా వచ్చి సరాసరి మా బస్సును గుద్దేశాడు. బస్సు వేగంగా కదలటం లేదు కాబట్టి, అతడి అదృష్టం బాగుండి చిన్నపాటి దెబ్బలతో బైటపడ్డాడు. కిందపడిపోయిన అతడిని తిట్టి మరీ పక్కవాళ్లు లేపి, అతడి వస్తువులను అందించారు.
బైక్‌వాలా అలా రాంగ్ రూట్లో వచ్చినందుకు అందరూ తిట్టుకున్నా, పడిపోగానే అయ్యో...! అంటూ బాధపడ్డారు. నా పక్కనున్న మహిళలు కూడా పాపం ఆ అబ్బాయి, అయినా ఎందుకంత తొందర అంటూ మెల్లగానే చీవాట్లు పెడుతున్నారు. ట్రాఫిక్ పూర్తిగా ఆగిపోయినా కూడా ట్రాఫిక్ పోలీసుల జాడ మాత్రం లేదు.
ఇంతలో నా పక్కనున్న మహిళలు అందుకున్నారు. ఇలా రాంగ్ రూట్‌లో వచ్చేవాళ్లు, వస్తూనే ఉంటారు, ట్రాఫిక్ ఆగిపోతూనే ఉంటుంది. పోలీసులు మాత్రం రారు అని ఒకామె అంటే... మరొకామె పాపం వాళ్ల బొజ్జల్ని కదిలించుకుంటూ వచ్చేసరికి లేట్ అవుతుంది కదా..! అంటూ గట్టిగా నవ్వేసింది. వాళ్ళిద్దరి సంభాషణనంతా విన్న బస్సులో మిగిలిన వారందరూ కూడా వారికి జతకలిపారు.
హమ్మయ్య... కాసేపటి ముందు ఉన్న ప్రశాంత వాతావరణం ఇలా అయ్యిందేంటి అనుకుంటున్న నాకు ఆ ఇద్దరి మహిళల సంభాషణతో ప్రాణం లేచివచ్చినట్లైంది. వాళ్ళ నవ్వుల్తో జత కలుపుతూ నేనూ హాయిగా నవ్వుతూ, తలతిప్పి చూస్తే.. నిజంగానే ఓ లావాటి ట్రాఫిక్ కానిస్టేబుల్ తన పొట్టను ఊపుకుంటూ... ఆటోల, బైక్‌ల వారిపై కేకలేస్తూ వస్తున్నాడు. అది చూసిన బస్సులోని వారందరం మరోసారి పెద్దగా నవ్వేశాం...!
{గమనిక... ఇక్కడ ట్రాఫిక్ పోలీసులను కించపరచటం నా ఉద్దేశ్యం కాదండి. జస్ట్ "సెన్సాఫ్ హ్యూమర్" కోణంలో చూస్తే మీరు కూడా తప్పకుండా నవ్వేస్తారు. వేలాది, లక్షలాది వాహనాలను అనునిత్యం సరైన దార్లో నడిపిస్తూ, నగర ట్రాఫిక్‌ను అదుపాజ్ఞల్లో పెట్టే ట్రాఫిక్ పోలీసులు లేకుండా, కాసేపు ఊహించుకుంటేనే ఒంట్లో వణుకు పుట్టుకొస్తుంది. అలాంటి వారి సేవలను కించపరచడం భావ్యం కాదు కదా...! జస్ట్ ఫర్ పన్... అంతే...!!}
Posted by శోభ at 10:48 3 comments
వద్దమ్మా...! బాగుండదే..!!
నా చిన్నతనంలో ఐదేళ్లు ఉంటాయనుకుంటా...! వంద గడపలున్న మా ఊర్లో, ఒకరోజు ఏడుస్తూ పరుగులెడుతున్నాను. ముందు నేను, నా వెనకే మా అమ్మ.. ఆగవే తల్లీ..!! అంటూ కోపంగా వెంటబడుతోంది. నేనేమో ఆమెకు అందకుండా పరుగు తీస్తున్నాను.
ఎలాగోలా అమ్మ నన్ను పట్టుకునేసింది... ఊహూ.. నాకు వద్దమ్మా అంటూ ప్రాధేయపడుతున్నాను. "అది కాదే ఆడపిల్లకు అదుంటేనే అందం. లేకపోతే కోతిలాగా ఉంటావు" అంటూ గట్టిగా పట్టుకుంది. "అయినా ఫర్వాలేదు నాకొద్దు" అంటూ పెనుగులాడుతున్నాను. అమ్మ వినలేదు సరికదా, మా పిన్నమ్మను కూడా తోడు తీసుకుని పట్టుకుని... ఎలక ముల్లు (వెలగ చెట్టు ముల్లు)తో గట్టిగా కుట్టేసింది.
ఏం కుట్టేసిందబ్బా అనుకుంటున్నారా...! మరేం లేదండీ... మా అమ్మ నాకు ముక్కు కుట్టేసింది. "ఆడపిల్ల ముక్కుపుడక పెట్టుకుంటేనే చూసేందుకు అందంగా ఉంటుంది. లేకపోతే బాగుండదు" అని చెబుతూ.. అప్పట్లో మాఅమ్మ చాలా సార్లు నా ముక్కు కుట్టే ప్రయత్నాలు చేసి చేసీ... ఆరోజు ఎట్టకేలకు విజయం సాధించేసింది.
బాగా సలపరంగా ఉండటంతో ముక్కు పట్టుకుని... కుయ్యో... మొర్రో అంటూ అమ్మ వైపు కోపంగా, గుర్రుగా చూశాను. అమ్మ, మా పిన్నమ్మ మాత్రం అదేం పట్టించుకోకుండా నవ్వుతూ... ఎంత ముద్దొస్తున్నావే.! అంటూ ఇంటికి తీసుకెళ్లారు. మొదట కోప్పడినా, నొప్పిగా ఉంటుందేమో అని భయపడినా తరువాత చూడగా, చూడగా చాలా బాగుందనిపించింది.
కుట్టు గాయం ఆరిన తరువాత మా అమ్మమ్మ కొనిచ్చిన బంగారు ముక్కుపుడకను పెట్టుకున్న రోజున నా సంతోషం అంతా ఇంతా కాదు. ఆరోజు ముక్కు కుట్టద్దంటూ ఊరంతా పరుగులెత్తిన నేను, ముక్కుపుడకను పెట్టుకుని ఊరంతా కలియదిరిగి అందరికీ చూపించి మురిసిపోయిన విషయాలన్నీ ఇప్పుడు గుర్తొస్తే... భలే తమాషాగా ఉంటుంది.
నా ముక్కుపుడక సంగతిని కాసేపలా పక్కనబెడితే.... సాధారణంగా విదేశాలకు వెళ్ళి వచ్చిన భారతీయ స్త్రీలు (అందరూ కాదులేండి..), అక్కడి సంస్కృతిని బాగా వంటబట్టించుకుని, వంకర్లుబోతూ, మాతృభాషనే వచ్చీరానట్లు మాట్లాడే ఈరోజుల్లో... లండన్‌లో ఓ 13 ఏళ్ల అమ్మాయి ముక్కుపుడక పెట్టుకుని పాఠశాలకు వెళ్లేందుకు పెద్ద పోరాటమే చేయాల్సి వచ్చిందట...!
ఆ వివరాల్లోకి వెళ్తే... భారతీయ సంప్రదాయంలో ఒక భాగంగా నిలిచిన ముక్కుపుడకను పెట్టుకుని స్కూలుకు వెళ్ళిన భారత సంతతికి చెందిన షన్నాన్ కన్నొల్లి అనే పదమూడేళ్ల చిన్నారిని స్కూలు యాజమాన్యం అడ్డగించింది. అంతేగాకుండా, ఇలా ముక్కుపుడక ధరించి రావటం స్కూలు నిబంధనలకు విరుద్ధమని, అది తీసేంతదాకా స్కూల్లోకి అడుగుపెట్టనిచ్చేది లేదంటూ ఆంక్షలు విధించింది.
దీంతో కన్నొల్లి స్కూలు యాజమాన్యంపై పోరాటానికి దిగగా, ఆమెకు బాసటగా బ్రిటన్‌లోని హిందూ కౌన్సిళ్ళన్నీ పూర్తి మద్ధతును, సహకారాన్ని అందించాయి. చివరకు ఈ విషయంలో సమతా మండలి కలగజేసుకోవడంతో ఎట్టకేలకు స్కూలు యాజమాన్యం దిగొచ్చింది. పాఠశాల పరిసరాల్లో ముక్కుపుడక ధరించవచ్చంటూ తన నిబంధనలను సడలించుకుంది.
భారతీయ సంప్రదాయాన్ని విదేశాల్లో సైతం కాపాడి, హిందూ సంప్రదాయానికి తలమానికగా నిలిచి, విజయం సాధించిన చిన్నారి కన్నొల్లికి హ్యాట్సాఫ్ చెప్పకుండా ఉండలేం కదూ...!
ఈరోజుల్లో ఫ్యాషన్‌కు అలవాటు పడిన చాలామంది మహిళలు... ముక్కెర పెట్టుకునేందుకు కుట్టించుకున్న రంధ్రాలను సైతం పూడ్చేసుకుని అందంగా, ప్యాషన్‌గా కనిపించాలని తాపత్రయపడుతుండటం మనం చూస్తూనే ఉన్నాం. అలాంటిది ఎక్కడో విదేశాల్లో ఉంటూ కూడా భారత సంస్కృతి, సాంప్రదాయాలను వంటబట్టించుకున్న ఈ చిన్నారి పోరాటం... ఈనాటి ఫ్యాషన్ మహిళల కళ్లు తెరిపించాలని ఆశిద్దాం.
Posted by శోభ at 12:30 1 comments
Labels: చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు
Posted by శోభ at 12:34 9 comments
బ్యాక్ టు హోమ్...!
"అన్నీ మంచి శకునములే" అని మనసులో పాడుకుంటూ... కోర్టు ప్రాంగణంలో అడుగుపెట్టాము. ఎంట్రన్స్‌లోనే ఓ లాయర్ ఏం కావాలమ్మా...! అంటూ ముందుకొచ్చాడు. ఫలానా సార్... అంటూ వివరాలు అవీ చెప్పేసరికి, నాతో రండని తీసుకెళ్లాడు.
కోర్టు ఇంకోవైపు ఎంట్రన్స్ వద్ద పాండీబజార్ పోలీస్ స్టేషన్ క్రైం డిపార్ట్‌మెంట్ పోలీసాయన ఉంటే.. అతడివద్దకు తీసుకెళ్లాడు ఆ లాయర్. వెళ్లగానే ఆ పోలీసాయనను చూస్తూ... అందరూ నాదగ్గరే బాగా ఇరుక్కుపోతారండీ అన్నాడు తమిళంలో. దానికో నవ్వు పారేసిన పోలీసాయన కేసు వివరాలను విని, లాయర్ చెప్పినట్లుగా చేయండమ్మా అన్నాడు.
అంటూనే... కాసేపలా పక్కకు వెళ్లి, మళ్లీ మా దగ్గరకు వచ్చారు. కెమెరా వాల్యూ ఎంత ఉంటుందని? ప్రశ్నించారు. మేము చాలా రోజులు క్రిందట కొన్నాము కాబట్టి, ఇప్పుడు 3 వేల రూపాయల విలువ చేస్తుందని చెప్పాము. ఇంతలో ఆ లాయర్ ఓస్ అంతేనా ఇంకేం అడుగుతాము.. అంటూ ఓ నిట్టూర్పు విడిచాడు. పోలీసాయన ఏదో పని ఉండి వెళ్తూ ఎలాగోలా చేయవయ్యా.. అని లాయర్‌కు చెప్పేసి వెళ్లిపోయాడు.
ఇంక ఆ లాయర్ ఫీజు విషయంలో మాతో బేరాలు మొదలెట్టాడు. ఓ రెండువేలు ఇస్తారా అని అన్నాడు. ఏంటి సార్..! మా కెమెరా 3 వేలు అయితే మీకు రెండువేలు ఇచ్చేయాలా..? ఏమైనా న్యాయంగా ఉందాండీ... అన్నాన్నేను. ఇంకేం చేయనమ్మా ఇంకా చాలా పనులు చేయాలి... మీకు కెమెరా ఊరికినే చేతికి రాదు కదా..! అన్నాడు.
ఆ లాయర్ మాటలు నమ్మశక్యంగా లేకపోవడంతో.. మా అబ్బాయి ఫ్రెండుకు ఫోన్ చేయమని చెప్పగా అతడు అందుబాటులో లేడు. ఇంకేం చేయాలబ్బా...! అనుకుంటుండగా మా కొలీగ్ ఒకరు గుర్తొచ్చాడు. వెంటనే ఆయనకు ఫోన్ చేసి వివరాలన్నీ చెప్పగా... అయ్యో..! ముందే నాకు చెప్పి ఉంటే నేను చూసుకుందును కదా..! అన్నారు. సరే ఓ పది నిమిషాలు ఆగి ఫోన్ చేయండి నేను ఏమైనా సాయం చేయగలనేమో ప్రయత్నిస్తానని చెప్పారు.
ఓ పావుగంట తరువాత ఫోన్ చేయగా... ఆయన తన లాయర్ ఫ్రెండు ద్వారా ఆ కోర్టులోనే ఉన్న మరో సీనియర్ లాయర్ వివరాలు, ఫోన్ నెంబరు ఇచ్చి ఆయన వద్దకు వెళ్ళమన్నారు. ఇందాకటి లాయర్‌కు మాకు తెలిసినవారు ఉన్నారండీ... మీ సహాయానికి కృతజ్ఞతలంటూ సెలవు తీసుకున్నాము.
ఆ సీనియర్ లాయర్‌ను కలువగా... ఆయన తెలుగు తెలిసిన తన జూనియర్ లాయర్‌ను పిలిచి కేసు వివరాలు చెప్పి ప్రొసీడ్ కమ్మని చెప్పి పంపించారు. సార్... ఇంక మా కెమెరాను తీసుకెళ్లిపోవచ్చా... అని అడిగాను ఆ తెలుగు లాయర్‌ను. అంత ఈజీగా ఎలా తీసుకెళ్తారమ్మా...! ఇంకా చాలా పనులున్నాయని అన్నారు. అప్పుడుగానీ మాకు తెలియదు మా కెమెరా మా చేతికి రావాలంటే ఇంకా మూడు, నాలుగు రోజులు పడుతుందని...
సరేనండీ... ఇప్పుడేం చేయాలి మళ్లీ నేనే అడిగాను. మొదటగా పిటీషన్ ఒకటి తయారు చేయించాలి. ఈ పిటీషన్‌ను జడ్జి కూర్చోకముందే పొద్దుటిపూటే పెట్టేయాలి. ఇప్పుడు ఒంటిగంట అవుతోంది కాబట్టి ఇంక రేపు పొద్దున్నే వేయాలి. ఈరోజేం చేయలేం అన్నాడాయన. ఎంతో ఆశగా కెమెరాను తీసుకెళ్లొచ్చు అనుకుంటుంటే మళ్లీ రేపు కూడా రావాలా...? బాగా నీరసపడిపోయాను.
పిటీషన్ తయారీ పనులు గట్రా.. అన్నీ పూర్తి చేసుకుని రేపు పొద్దుటే వస్తామని చెప్పి లాయర్‌కు చెప్పి కోర్టునుండి బయటపడ్డాము. మరుసటిరోజు కోర్టుకెళ్లి జడ్జిముందు హాజరై... పిటీషన్‌ వేసింది తానేనని, కెమెరా నాదేనని చెప్పాను. సరేనమ్మా..! ఇప్పుడు మీరు ఇంటికెళ్లిపోయి మూడు రోజుల తరువాత రండి... ఆరోజు కెమెరాను మీవెంట తీసుకెళ్లచ్చు అన్నాడు లాయర్.
మూడురోజుల తరువాత మళ్లీ కోర్టుకెళ్లి జడ్జిముందు హాజరవగా.. ఆయన కెమెరాను నాకు హ్యాండోవర్ చేయమంటూ ఆర్డర్స్ పాస్ చేశారు. హమ్మయ్య... అనుకుంటుండగా కాసేపు కూర్చొండి ఇదో వస్తానంటూ బయటికెళ్లి తిరిగొచ్చాడు లాయర్. మీ ఆర్డర్ టైప్ చేసినందుకు, రికార్డ్స్ వెతికిపెట్టినందుకుగానూ వాళ్లు డబ్బులు అడుగుతున్నారు కాబట్టి ఓ రెండొందలు ఇవ్వండని అడిగారు.
అన్ని ఖర్చులకుగానూ ఆయనకు అప్పటికే డబ్బులు ముట్టజెప్పేశాను. మళ్లీ ఆయనలా అడిగేసరికి బిత్తరపోయాను. అదేంటండీ అప్పుడే డబ్బులిచ్చేశాను కదా..! మళ్లీ అడిగితే నేనెక్కడికి పోను అన్నాను. ఆయనలాగే ఉండిపోయేసరికి మావాడు పక్కకు పిలిచి మనం ఇవ్వకపోతే ఇంకాసేపు లేటవుతుంది, ఎందుకొచ్చిన గొడవ ఇచ్చేద్దామని చెప్పాడు. నేను సరేనన్నాను.
డబ్బు ఇవ్వగానే ఆయన ఎవరిదగ్గరకో పోయి, అన్నీ పేపర్లను రెడీ చేయించి పైన ఉండే ప్రాపర్టీ రూంకు తీసుకెళ్లాడు. అక్కడ వివరాలన్నింటినీ రికార్డు చేసే ఆయన... చివర్లో డబ్బు డిమాండ్ చేయగా మా లాయర్ నావైపు చూయించాడు. ఏమ్మా మాకు రాసినందుకుగానూ ఎంతో కొంత ఇవ్వాల్సిందేనన్నాడు. మొదట ఇవ్వనని బయటికి వచ్చేశాను.
అతను ఊరుకుంటాడా..? బయటికి నాదగ్గరికి వచ్చి నేనిప్పుడు జడ్జి దగ్గరకు సంతకం చేయించేందుకు వెళ్లాలి. అతను సంతకం చేస్తేనే మీకు కెమెరా ఇవ్వగలను అని గొణుగుతూ పక్కన నిల్చున్నాడు. నేను ఉండేకొద్దీ లేటవుతుందని చేసేదేం లేక అతనికి కొంత డబ్బు ఇవ్వగానే అతనెళ్లి సంతకం చేయించుకొచ్చి నన్ను లోపలికి పిలిచి కెమెరాను అప్పజెప్పాడు.
కెమెరాను నా చేతికి తీసుకుని ప్రాపర్టీ రూం క్లర్క్‌కు థ్యాంక్స్ చెప్పి బయటకు వచ్చి సంతోషంగా మా అబ్బాయి చేతికి కెమెరాను అందించాను. గబగబా కెమెరాను ఓపెన్ చేసి బ్యాగులో ఉన్న సెల్స్ వేసి చూస్తే... మంచి కండీషన్లోనే ఉంది. సార్ మనకు చాలా సాయం చేశారంటూ వెంటనే మావాడు లాయర్‌ను ఓ ఫోటో తీశాడు. లాయర్‌కు, సీనియర్‌ లాయర్‌కు థ్యాంక్స్ చెప్పి కోర్టు నుండి బయటపడ్డాము.
ఇదండీ నేను పోగొట్టుకుని ఎట్టకేలకు సాధించుకున్న మా బుల్లి కెమెరా కథ. పోగొట్టుకుని ఎలాగైనా తెచ్చేసుకున్నారు కదా...! అయినా మూడు, నాలుగు రోజులు ఆ కథను ఆపకుండా రాసేయాలా..? అనుకుంటున్నారా..?! మీకు చదివేందుకే అంత ఇబ్బందిగా ఉంటే... దాదాపు ఓ ఐదారు నెలలపాటు నేను పడ్డ కష్టం ఎలా ఉంటుందో ఆలోచించండి.
ఇంతకూ నేను పోగొట్టుకున్న కెమెరా... మేం కొన్నప్పటి ధర 10 వేల రూపాయలు కాగా... నేను దాన్ని తిరిగీ దక్కించుకునేందుకు మరో 2 వేల రూపాయల దాకా ఖర్చు చేయాల్సి వచ్చింది.
అయినా నేను ఈ కథ ద్వారా చెప్పదలచింది మాత్రం ఒక్కటే...! బయటికి వెళ్లేటప్పుడు మన వస్తువులపట్ల తగినంత జాగరూకతతో లేనట్లయితే... చాలా తిప్పలు పడాల్సి వస్తుంది. కాబట్టి జాగ్రత్తగా ఉండండి. వస్తువును పోగొట్టుకున్నట్లయితే తిరిగీ దానికోసం ప్రయత్నించకండి.. ఒకవేళ ప్రయత్నిస్తే.. మేం ఎదుర్కొన్న కష్టాలు మీకూ తప్పవు.
Posted by శోభ at 11:39 6 comments
Labels: బుజ్జి కెమెరా జ్ఞాపకాలు
కొండను తవ్వి....!!
"కొండను తవ్వి ఎలుకను పట్టిన" చందంగా మారిపోయిందండి నా పరిస్థితి. ప్రతిరోజూ... మా ఆయన చెత్తకుప్పలా పేర్చి పెట్టిన మ్యూచువల్ ఫండ్స్, క్రెడిట్ కార్డుల కవర్ల భండాగారాన్నంతా తవ్విపోయడమే పనిగా పెట్టుకున్నాను. (మరేం లేదు... మా ఆయన ఆ కెమెరాను క్రెడిట్ కార్డుతో కొన్నారులేండీ..!) వీటిల్లోనయినా కనీసం ఆ బిల్లు ఒరిజినల్ కాకపోయినా, డూప్లికేట్ కాపీ అయిన దొరుకుతుందన్న ఆశ నన్ను అంతపని చేయిస్తోంది మరి...!
కెమెరా సంగతి పక్కకుపోయి, కెమెరా బిల్లు సంపాదించటానికి పడరాని పాట్లు (వెతకడం) పడాల్సి వస్తోంది. ఇదేం ఖర్మరా బాబూ..! అనుకోని రోజు లేదంటే నమ్మండి. స్నేహితులు, కొలీగ్స్‌, బంధువులు అందరూ... ఇలా చేయండి, అలా చేయండి అంటూ సలహాలిస్తున్నారుగానీ... బిల్లు మాత్రం కనిపించే దారే లేకుండా పోయింది.
ఓ రోజు లంచ్ టైంలో మా కొలిగ్ ఒకతను "ఏంటండీ కెమెరా కోర్టు నుండి తెచ్చేసుకున్నారా..? బిల్లు కనిపించిందా..?" అంటూ కుశలప్రశ్నలు వేశాడు. "మూలిగే నక్కపై తాటికాయ పడటం" అంటే ఏంటో అర్థమైంది అతని ప్రశ్ననుండి నాకు. లేదండీ బిల్లు కనిపించలేదు అన్నాను. ఆరోజు మీరు కొన్న క్రెడిట్ కార్డు స్టేట్‌మెంట్ అయినా వెతికి పట్టుకుంటే... డూప్లికేట్ బిల్లు సంపాదించవచ్చు అని అన్నాడతను.
ఇంకో సీనియర్ కొలిగ్ ఇంకొకరు మా చర్చలో కల్పించుకుంటూ.. దీని కోసం ఎందుకింత టెన్షన్ పడుతున్నారు. "ఇండెమ్నినిటీ" బాండ్ వేశారంటే... మీదగ్గర బిల్లు లేకపోయినా కెమెరాను తెచ్చేసుకోవచ్చు అన్నాడు. ఎలాగ సార్...? అన్నాను ఆశగా...
మరేం లేదమ్మా..! ఇండెమ్నినిటీ బాండ్ అంటే... "ఈ వస్తువును భవిష్యత్తులో తమదే అంటూ ఎవరైనా క్లెయిమ్ చేసినట్లైతే దానికి నేను బాధ్యత వహిస్తాను" అని అర్థం... అంటూ వివరంగా చెప్పాడు. నేను సరేనండీ... అలాగే చేస్తాను... థ్యాంక్స్ అంటూ తలాడించేసి వచ్చేశాను.
ఇండెమ్నిటీ బాండ్ సంగతలా ఉంచితే.. ఒరిజినల్ బిల్ కోసం నా వేటను మాత్రం ఆపలేదు... అలా వెతుకులాటలోనే మరికొన్ని నెలలు గడిచాయి. "ఓరి దేవుడా.. ఇలాగైతే నాకిష్టమైన కెమెరా నాకు దక్కేలా లేదు. ఏదో ఒకటి చేయాలి. ఎలాగైనా సరే కోర్టుకెళ్లాలి. అక్కడికెళితే ఏంచేయాలో లాయరే చెబుతాడు" అంటూ ఓ నిర్ణయానికి వచ్చేశాను.
ఓ రోజు లీవుపెట్టేసి... సాయంకాలం ఇంటికెళ్లాను. ఆశ చావక చివరిసారిగా... ఓసారి వెతికి చూద్దాం అనుకుంటూ... ఎక్కడో మంచం కింద దాచిపెట్టిన మరికొన్ని కాగితాల గుట్టను కదిలించాను. చాలా సీరియస్‌గా బిల్లుకోసం వెతికేస్తున్నాం. ఎక్కడా దాని ఆనవాళ్లు కనిపించడం లేదు.
పట్టువదలని విక్రమార్కుల్లాగా... మా ప్రయత్నం ఆపలేదు... ఇంతలో అమ్మా...! దొరికేసింది అంటూ ఓ పెద్ద కేక పెట్టాడు మావాడు. హమ్మయ్యా..! ఇప్పటికైనా దొరికింది కదూ...! అంటూ చూస్తే... అది బిల్లుకాదు... క్రెడిట్ కార్డు స్టేట్‌మెంట్. అందులో కెమెరా కొన్న తేదీ స్పష్టంగా ఉంది... ఇదైనా సరే దొరికింది అనుకుని మనసుకు సర్దిచెప్పుకున్నాము. మరుసటి రోజు కోర్టుకెళ్లాలి కాబట్టి త్వరగా తినేసి పడుకున్నాము.
ఆరోజు గురువారం... కోర్టుకెళ్లాలి కాబట్టి త్వరత్వరగా రెడీ అవుతున్నాము. ఇంతలో ఏదో అవసరమొచ్చి బీరువా లాకర్‌లో చెయ్యి పెడితే కొన్ని బిల్లులు చేతికి తగిలాయి. ఏంటో చూద్దామనుకుని విప్పి చూద్దును కదా...! సంతోషంతో నాకు నోటమాట రాలేదు. నేను దేనికోసమైతే నెలల తరబడీ వెతుకుతున్నానో... అదేనండీ డిజిటల్ కెమెరా ఒరిజినల్ బిల్లే అది.
మావారికి, అబ్బాయికి చూయిస్తే... మావాడు నాకు రెండు చేతులెత్తి నమస్కరించేశాడు. మా ఆయనైతే నావైపు గుర్రుగా చూశాడు. నీ మతిమరపువల్ల ఎన్నిరోజులు, ఎంతగా కష్టపడ్డాము, ఎంతలా వెతికాము, ఎన్ని తిప్పలు.. అంటూ నాకు బాగా అక్షింతలు పడ్డాయి. వాళ్లెంతలా మాట్లాడుతున్నా... మౌనంగా నవ్వుతూ ఉండిపోయాను (బిల్లు దొరికిన సంతోషం కాబోలు...!)
హమ్మయ్య...! శకునం బాగానే ఉంది. బిల్లు దొరికేసింది కాబట్టి కెమెరాను ఈరోజు ఇంటికి తెచ్చేసుకోవచ్చు అనుకుంటూ ఉత్సాహంగా కోర్టుకు బయలుదేరాము....!! ..............
Posted by శోభ at 11:40 7 comments
అసలు చిక్కల్లా దాంతోనే...!
కెమెరా దొరికిందన్న మాటేగానీ... ఇల్లు చేరే మార్గం కనిపించడం లేదు. క్రితం ఆర్టికల్‌లో రాసినట్లుగా ఏ రోజుకారోజు పోలీసు స్టేషన్ నుంచి ఫోన్ రాకపోతుందా...! అని ఎదురుచూపులే మిగులుతున్నాయి.
ఫోన్ రాకపోతే పోయింది మనం ఒక్కసారి వెళ్లి అడిగివద్దాం అంటాను నేను. ఉండమ్మా మనం తొందరపడితే వాళ్లు కోపగించుకుంటారేమో అంటాడు మావాడు. అదిసరేగానీ మీ కొలీగ్‌ను సలహా అడిగిచూడు. అతనెలా చెబితే అలా చేద్దాం అన్నాను.
మీకు చెప్పనేలేదు కదూ...! మేము పోలీస్ స్టేషన్లో కంప్లైయింట్ ఇవ్వడానికి ముందు మావాడి కొలీగ్ సలహా తీసుకున్నాము. మా కోసం స్టేషన్‌కు కూడా వచ్చాడు. తమిళ పత్రికారంగంలో పనిచేసినవాడు కాబట్టి కాస్తంత ఇన్‌ఫ్లుయన్స్ ఉంటుందని, పోలీసులు ఆమ్యామ్యాలు అడగకుండా ఉంటారని తన సాయం తీసుకున్నాము.
మరుసటిరోజు మావాడు తన కొలీగ్‌ను అడిగితే... నాకొక లాయర్ ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు, అతడినడిగి సలహా తీసుకుని మీకు ఏ విషయం చెబుతానని అన్నాడు. అన్నాడేగానీ ఆ ఊసే మర్చిపోయాడు. అలా రోజులు గడిచిపోసాగాయి. మళ్లీ ఓరోజు గట్టిగా అడిగితే సాయంత్రానికల్లా ఏ విషయం చెబుతానని అన్నాడు. చెప్పలేదు సరికదా... ఆ మర్నాడు తన ఫ్రెండ్ ఊర్లో లేడని చెప్పాడతను.
ఇక లాభం లేదనుకుని మేమే పోలీస్‌ స్టేషన్‌కు వెళ్లాము. ఫలాన అని వివరాలు చెప్పిన తరువాత అక్కడి యస్సై మీ కేసు తీర్పు అయిపోయింది. మీ కెమెరా సైదాపేట కోర్టు ప్రాపర్టీ రూంలో ఉంది. మీరు వెళ్లి రికవర్ చేసుకోవచ్చు అని చెప్పాడు. అదేంటి సార్ కేసు ఎప్పుడో అయిపోతే మాకు ఇంతవరకూ చెప్పనేలేదు. ఫోన్ నెంబర్స్ కూడా తీసుకున్నారు కదా...! అని అడిగాను.
నిజమేనమ్మా...! ఇక్కడ చాలామంది లీవ్‌లో ఉన్నారు. మీ కేసును డీల్ చేసినవారు కూడా లీవ్‌లో ఉన్నారు. దాంతో మీకు "ఇన్‌టైంలో ఇన్‌ఫాం చేయలేకపోయాము" అన్నాడు. సర్లే అనుకుని కోర్టుకెళ్లిన తరువాత ఎలా ప్రొసీడ్ అవ్వాలో వివరంగా చెప్పమని రిక్వైస్ట్ చేశాను.
ఆయన కేసు వివరాలన్నింటినీ ఓ పేపర్లో రాసిచ్చి, ఓ లాయర్‌ను సంప్రదించమని చెప్పాడు. అంతేగాకుండా... కెమెరా మీదేనన్న ఆధారాలు, ఒరిజినల్ బిల్స్ గట్రా ఉన్నాయా...! అంటూ ఆరా తీశాడాయన. కెమెరాలో ఫోటోలు ఉన్నాయి కదండీ.. అంతకు మించిన ఆధారాలేం కావాలి అన్నాను నేను. "అవి సరిపోవమ్మా.. కోర్టులో జడ్జి ఒరిజినల్ బిల్స్‌ను తప్పకుండా అడుగుతారు. కాబట్టి మీరు బిల్స్ పట్టుకుని వెళితే పని సులువవుతుంది" అని చావుకబురు చల్లగా చెప్పాడు ఆ యస్సై.
అలాగే.. వస్తాం సార్... థ్యాంక్స్...! అంటూ స్టేషన్ నుంచి బయటపడ్డాం. దార్లో ఒకటే ఆలోచన ఒరిజినల్ బిల్ కనిపించకుండా పోయి చాలా రోజులైంది. బిల్ లేకుండా కోర్టుకెళితే కెమెరాను ఇవ్వరు కదా...! ఇప్పుడేం చేయాలి... ఇంట్లో ముఖ్యమైనవాటిని ఎప్పుడూ దాచిపెట్టే చోటునే అది ఖచ్చితంగా ఉండి ఉంటుందని అనిపించింది. వెళ్లగానే ఆ పని చేయాలనుకుంటూ ఇంటికెళ్లాను.
అలా అనుకున్నానే గానీ... కాసేపట్లోనే నా ఆశలు నీరుగారిపోయాయి. ఎందుకంటే.. నేను అనుకున్న చోట అది దొరకలేదు సరికదా..! ఎక్కడ ఉందో అంతుబట్టకుండా పోయింది. అయితే నా సిక్త్ సెన్స్ మాత్రం బిల్ పోలేదు.. ఇంట్లోనే ఉంది అని చెబుతూనే ఉంది.
ఇక ఆ రోజు నుంచి కెమెరా సంగతటుంచి... కెమెరాను కొన్న ఒరిజినల్ బిల్ కోసం మా వేట మొదలైంది.... ఇంట్లో వెతకని చోటంటూ లేదు... వెతుకుతూనే ఉన్నాము... బిల్లు దొరకలేదు... కెమెరా కోసం నా ఆశా చావనూలేదు....!!!
Posted by శోభ at 10:36 2 comments
ఆరోజు ఏం జరిగిందంటే...!!
ఆరోజు ఊరినుంచి మా అమ్మావాళ్లు వస్తున్నారు. ఈ ఊర్లోనే మా పెద్దమ్మవాళ్లు కూడా ఉండటంతో ముందుగా వాళ్లదగ్గరకు వెళ్లి ఆ తరువాత మాదగ్గరికి వస్తామని చెప్పింది అమ్మ. వాళ్లొస్తున్నారని నేను ముందుగా లీవ్ కూడా పెట్టేశాను.
అమ్మ చెప్పినట్లుగానే ముందుగా పెద్దమ్మ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లి అక్కడ ఓరోజు ఉండి, ఆ తరువాత మా ఇంటికి వచ్చింది. అమ్మతో పాటు అక్క, పిల్లలు కూడా రావడంతో ఇల్లంతా సందడిగా ఉంది. సాయంత్రం షాపింగ్‌కెళ్లి ఆ తరువాత బీచ్‌కెళ్దామని అమ్మ చెప్పడంతో సరేనని నేను, మా అబ్బాయి, అక్క, పిల్లలు, అమ్మ అందరం బయలుదేరాం.
టీనగర్‌లోని రంగనాథన్ స్ట్రీట్‌లో ఉన్న జయచంద్రన్ టెక్ట్స్‌టైల్స్ కెళ్లి అక్కడ అమ్మకు, అక్కకు బట్టలు కొన్నాం. ఆ తరువాత అదే బజార్లో ఉన్న షాపులన్నింట్లో చిన్న చిన్న వస్తువులన్నీ కొనుక్కుంటూ ముందుకెళ్లాము. ఇంతలో పిల్లలకు మంచి డ్రస్సులు ఎక్కడ దొరుకుతాయని అక్క అడగటంతో.. శరవణా స్టోర్స్ అయితే బెస్ట్ అని చెప్పాను.
రంగనాథన్ స్ట్రీట్ నుంచి మెల్లగా నడుచుకుంటూ పనగల్ పార్క్ శరవణా స్టోర్స్‌కు వెళ్ళాము. అక్కడ అప్పటికే కొన్న వస్తువుల కవర్లన్నింటికీ టోకెన్లు వేయించి, అక్కడే పెట్టేసి లిఫ్ట్ దగ్గరకు చేరుకున్నాం. చిన్నపిల్లల డ్రస్సులు ఎన్నో అంతస్తులో దొరుకుతాయో కనుక్కుని, అక్కడికి వెళ్లాము.
మా బుడిగమ్మకు గౌన్లు, బబ్లూకు ప్యాంట్లూ, షర్టులూ అంటూ ఓ మూడు నాలుగు జతల బట్టలు కొనేశాం. పిల్లలకు నైట్ డ్రస్సులు కావాలని అక్క అనడంతో ఆ ఫ్లోర్‌లోనే మరో వైపుకు వెళ్లాం. ఇంతలో ఏదో డిజిటల్ కెమెరాకు సంబంధించిన ఓ అనౌన్స్‌మెంట్ పదే పదే వినిపిస్తోంది... డిజిటల్ కెమెరా అనగానే నేను వెంటనే నా హ్యాండ్‌బ్యాగును తడుముకున్నాను. (షాపింగ్‌కు వెళ్ళి, అలాగే బీచ్‌కు కూడా వెళ్లాలని అనుకున్నాం కాబట్టి, నా బ్యాగులో నేను డిజిటల్ కెమెరాను తీసుకెళ్లాను). నాది నా దగ్గరే ఉంది కదా..! ఏదోలే అనుకుంటూ ఉండిపోయాను.
మళ్ళీ మళ్లీ అదే అనౌన్స్‌మెంట్... ఎవరైనా పోగొట్టుకున్నట్లయితే కింది ప్లోర్‌కు రమ్మని దాని సారాంశం. ఏదో కెమెరా అంటున్నార్రా..? అంటూ నా బ్యాగ్ తీయబోయేసరికి... ఆ.. ఎవరో అక్కడ ఫోటోలు తీశారటలేమ్మా...! అందుకే అలా చెబుతున్నారు... మనం కాదుకదా...! అని మా అబ్బాయి అనడంతో నేను ఊరకుండిపోయాను. మళ్లీ షాపింగ్‌లో మునిగిపోయాము.
అక్కడే బాగా లేటవడంతో ఇక బీచ్ ప్రోగ్రాం‌ను క్యాన్సిల్ చేసేసి ఇంటికి వెళ్లి, వండుకుని తినేసి ప్రశాంతంగా పడుకుండిపోయాము. మరుసటిరోజు ఆఫీసుకు బయలుదేరబోతుంటే... అమ్మా బ్యాగులో కెమెరా ఎందుకు? తీసి ఇంట్లో పెట్టేసేయ్ అన్నాడు మావాడు.
అవును కదా...! అనుకుంటూ హ్యాండ్‌బ్యాగు ఓపెన్ చేశాను. అంతే... ఒక్కసారిగా షాక్ తిన్నాను... కంగారుగా బ్యాగులోని వస్తువులన్నింటినీ తీసి కిందపడేశాను. బ్యాగు మొత్తాన్ని విదిలించాను. ఇంకేముంది కెమెరా పోయిందంటూ కుప్పగూలిపోయాను.
నా కంగారును చూసిన అందరూ ఏమైంది అంటూ నా దగ్గరకు పరుగెత్తుకొచ్చారు. డిజిటల్ కెమెరా పోయింది? బ్యాగులో కనిపించటం లేదు అన్నాను. ఇంతలో అమ్మ... "ఒకటా, రెండా పదివేల రూపాయలు వద్దంటే పోసి కొన్నారు. ఇప్పుడు పోయిందే" అంటూ బాధపడుతూ కూర్చుంది.
మా ఆయన ఏమంటాడో అని నాకైతే నోటమాటరాలేదు. ఏం చేయాలి? ఎక్కడ వెతకాలి అనుకుంటూ తలపట్టుకుని కూర్చున్నాను. అప్పుడే క్రితం రోజు శరవణా స్టోర్స్ అనౌన్స్‌మెంట్ గుర్తొచ్చింది. డౌట్ లేదు. అది ఖచ్చితంగా మాదే అయి ఉంటుందని వెంటనే శరవణా స్టోర్స్ ఫోన్ నెంబర్ వెతకమని మా అబ్బాయికి చెప్పాను.
ఆ స్టోర్స్ కవర్‌పైనుండే నెంబర్‌ను తీసుకుని వెంటనే మావాడు ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పాడు. అవునా సార్..! మేము నిన్ననే చాలాసేపు అనౌన్స్ చేశాము మీరే రాలేదు. సరే మా మేనేజర్‌ను కలవండి ఆయన మిగిలిన విషయాలు చెబుతాడని ఫోన్ పెట్టేశాడు.
నేనూ, మా అబ్బాయి గబాగబా ఆటో పట్టుకుని శరవణా స్టోర్స్‌కు పరుగులు తీశాము. అక్కడి మేనేజర్‌ను కలిసి విషయం చెప్పగానే... ఆయన నన్ను, నా హ్యాండ్‌బ్యాగును గుర్తుపట్టాడు. (ఆ కెమెరాలో ఉన్న మా ఫ్యామిలీ ఫోటోలను ఆయన చూశాడు). మీ కెమెరా ఉంది ఎక్కడికీ పోలేదు అని ఆయన అనడంతో కాస్తంత కుదుటపడ్డాము.
"మీరు పైకెళ్లేందుకు లిఫ్ట్‌లోకి వెళ్లారు. మీ పక్కనే ఓ లేడీ పిక్ పాకెటర్ కూడా లిఫ్ట్‌లోకి వచ్చి నిల్చుంది. మెల్లగా మీ హ్యాండ్‌బ్యాగ్ జిప్ ఓపెన్ చేసి కెమెరాను కొట్టేసింది. మీ కెమెరా స్లిమ్‌గా ఉండటంతో డబ్బు కట్ట అనుకుని పొరపాటుడిందామె. పాపం ఈ దొంగగారికి మా స్టాఫ్ తననే వెంబడిస్తున్నారని, మా సీసీ కెమెరాల్లో క్లీన్‌గా అబ్జర్వ్ చేస్తున్నారని తెలియక మాకు పట్టుబడిపోయింది." జరిగిందంతా పూసగుచ్చినట్లు చెప్పాడు మేనేజర్.
వాళ్లు చేసిన సహాయానికి కృతజ్ఞతలు చెప్పి... "ఎలాగైతేనేం మా కెమెరా మాకు దొరికింది. ఇవ్వండి సార్...! మాకు ఆఫీకు టైం అవుతోంది. అసలే ఫర్మీషన్ అడిగి వచ్చాము" అన్నాను నేను. కెమెరా ఇక్కడెక్కడుందమ్మా...! మేము నిన్నరాత్రే పాండీబజార్ పోలీస్‌స్టేషన్లో.. దొంగను, కెమెరాను అప్పగించేశాం. మీరు అక్కడికి మాతో పాటు వచ్చి కంప్లెయింట్ రాసివ్వాలని చెప్పాడతను.
ఇక చేసేదేంలేక తిరిగీ ఆఫీసుకు ఫోన్ చేసి ఫర్మీషన్ అడిగి పాండిబజార్ పోలీస్‌స్టేషన్‌కు వెళ్ళాము. అక్కడి ఎస్సైను కలిసి జరిగిందంతా చెప్పి మా కెమెరాను ఇవ్వమని అడిగా. అది అలా కుదరదమ్మా...! దొంగ దొరికింది కాబట్టి.. దొంగను, ఈ వస్తువును మేము కోర్టుకు హ్యాండోవర్ చేయాలి అన్నాడు.
మళ్లీ అతనే.. మీరు జరిగిందంతా చెబుతూ కంప్లెయింట్ రాసివ్వండి.. మిగతాది నేను చూసుకుంటాను. అలాగే మీ ఫోన్ నెంబర్‌ అడ్రస్సును కూడా ఇచ్చివెళ్లండి... తరువాత మేము కబురు చేస్తాము. ఆపై మీరు కోర్టుకెళ్లి, పిటీషన్ వేసి మీ వస్తువును మీరు తెచ్చుకోవచ్చు అని చెప్పాడు.
అయ్యో..! ఇంత తతంగముందా... అనుకుంటూ కంప్లైయింట్ రాసిచ్చేసి ఆఫీసుకెళ్లిపోయాను. ఆతరువాత చాలారోజుల దాకా ఈరోజుగానీ, రేపుగానీ పోలీస్‌స్టేషన్ నుంచి ఫోన్ వస్తుందని ఎదురుచూస్తూనే ఉన్నాను... రోజులు నెలలైనాయి... ఫోన్ మాత్రం రాలేదు....!! మా కెమెరా మీద నాకు ఆశ కూడా చావలేదు....!!!
Posted by శోభ at 17:23 5 comments
టీవీ స్విచ్.. తాత చేతికర్ర...!
ఆఫీసు నుంచి పని ముగించుకుని ఈసురోమంటూ ఇంటికి బయల్దేరాను. ఆఫీసు దాటి కాస్తంత దూరం వెళ్లగానే నేను ఎక్కాల్సిన యం12సి బస్సు కాస్తా నన్ను దాటుకుని ముందుకు పరుగులు తీసింది. చేసేదేం లేక బస్టాప్‌దాకా నడచి అక్కడ 12జి బస్సు పట్టుకుని ఎలాగోలా ఇంటికి చేరుకున్నాను.
ఇంటికి చేరగానే మా పింకీ ఎదురొచ్చి బాగా అలసిపోయావా..?! అంటూ నా బ్యాగ్ అందుకుని తాగడానికి నీళ్లిచ్చింది. అన్నట్టు మీకు చెప్పలేదు కదూ...! పింకీ మా అక్క కూతురు. కొన్ని రోజులు మాతో ఉండేందుకు వచ్చింది. వరుసకు నాకు కూతురైనప్పటికీ దానికీ, నాకూ ఓ నాలుగేళ్ల తేడా మాత్రమే ఉంటుంది.
లెక్కలేనన్ని కబుర్లూ, చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలు చెప్పుకుంటూ చాలా సరదాగా ఉంటాం మేమిద్దరం. దాని కష్టసుఖాలన్నీ నాతో పంచుకుంటూ ఉంటుంది. ఏదేని సమస్యలొచ్చినప్పుడు నన్ను సలహా కూడా అడుగుతూ ఉంటుంది. నేను కూడా పెద్ద ఆరిందాన్నిలా తోచిన సలహా ఇచ్చేస్తుంటాను.
ఆరోజు ఓ చిన్న విషయంపైకి మా ఇద్దరి చర్చ మళ్లింది (పర్సనల్ కాబట్టి వివరాలు మాత్రం చెప్పలేను). ఆ విషయంలో నువ్వు తప్పు చేస్తున్నావు. ముందు చెప్పిన మాటకు నువ్వు కట్టుబడటం లేదు. ఈ విషయంలో ఇప్పటికే నువ్వు చాలా సార్లు మాట తప్పావు కాబట్టి నిన్ను నమ్మను. నామీద ఒట్టేసి చెబితేగానీ ఈసారి నమ్మేది లేదు అంటూ ఓ చిన్నపాటి క్లాస్ పీకడం మొదలెట్టాను పింకీకి.
పాపం అది బిక్కమొహం వేసి... నీకూ, మా అన్నకూ ఎప్పుడూ ఇదే భయం. చెబితే వినరు, నమ్మరు. "అమ్మా...! అసలు దాన్నెప్పుడూ నమ్మవద్దంటూ" వాడెప్పుడూ అమ్మకు చెబుతుంటాడు కూడా...! మీకెందుకంత సందేహం. నేను మంచి అమ్మాయిని కదా..! ఈసారి మాట తప్పనులే అంటూ సర్ది చెప్పేందుకు ప్రయత్నించింది పింకీ.
కానీ నేను మాత్రం నా బెట్టు వీడలేదు సరికదా... మరింత కోపంగా బుంగమూతితో కూర్చున్నాను. సీరియస్ వాతావరణాన్ని ఎలాగైనా సరే చల్లబర్చాలనుకున్న పింకీ...
పిన్నీ పిన్నీ...! ఓసారి నువ్వు ఇంట్లో లేనప్పుడు జరిగిన ఓ విషయాన్ని చెప్పనా..?! అంటూ మొదలెట్టింది. ఏంటబ్బా..! అనుకుంటూ ఆలోచనలో పడ్డాను. అది చూసిన పింకీ ఇంకాస్త ఉత్సాహంగా... ఆరోజు ఇంట్లో నాకూ, అక్కకూ, అన్నకూ ఓ పెద్ద గొడవైంది...... అంటూ ఆగింది.
"ఏంటో..." అన్నట్లుగా మొహం పెట్టాను నేను. ఏదో చిన్న విషయం దగ్గర మొదలైన గొడవ టీవీ దగ్గర ఆగిపోయింది అని చెప్పింది. "టీవీదగ్గరా...?" అని అడిగాను. అవును.. "మాటా మాటా పెరిగి నేను అసలు ఇకపై టీవీ స్విచ్ ముట్టుకునేదే లేదని తెగేసి చెప్పేశాను" అంది పింకీ.
"సర్లే..! గొడవపడైనా మంచిపని చేశావు. అలాగైనా బుద్ధిగా చదువుకుంటావు కదా..!" అన్నాను. "అమ్మా....! ఆశ, దోశె, అప్పడం, వడా...! అలాగేం జరగలేదు తెలుసా..?!" అంటూ అల్లరిగా చెప్పడం ఆపింది పింకీ.
"ఇంకేం జరిగిందే...!" అన్నాను ఆసక్తిగా... "గొడవ జరిగిన ఓ రెండు మూడు రోజులు ఇంట్లో అంతా సర్దుకుంది. అందరం ఒకరితో ఒకరం మాట్లాడేసుకుంటున్నాం... అయినా నేను టీవీ స్విచ్ ముట్టుకోనని చెప్పేశాను కాబట్టి ఆ గండం నుంచి కూడా ఎలాగైనా సరే బయటపడాలి కదా...! అని ఆలోచించాను.." చెప్పుకుపోతోంది పింకీ.
"టీవీ స్విచ్ చేతితో కదా ముట్టుకోకూడదు. ఇలా ఎందుకు చేయకూడదని ఆలోచించాను. అటకపైనుండే తాత చేతికర్రను తీసి టీవీ స్విచ్ ఆన్ చేయడం మొదలెట్టాను" చెప్పడం ఆపి నావైపు చూసింది పింకీ... అసలే గుర్రుగా ఉన్న నేను అది చెప్పిన మాట విని నవ్వును ఆపుకోలేక పకపకా నవ్వేశాను.
నాతో జతకలిపిన పింకీ కూడా నవ్వుతూ... "ఆరోజు ఇంట్లో కూడా అందరూ ఇలాగే నవ్వారు పిన్నీ..." అంటూ నా మెడ చుట్టూ చేతులేసి, చక్కిలిగింతలు పెట్టేసి... మా ఇంటిని నవ్వులతో నింపేసింది ఆ అల్లరి అమ్మాయి.
Posted by శోభ at 12:54 2 comments
Labels: చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు, రోజువారీ స్పందనల ప్రతిరూపం...
ఓ వర్షం కురిసిన రాత్రి....!
ఈరోజు ఎలాగైనా సరే బీచ్‌కు వెళ్ళాల్సిందే అనుకుంటూ...(అలా చాలా రోజులుగా అనుకోవడమేగానీ వెళ్లింది లేదు) ఆఫీసులో పని ముగించుకుని త్వరగా బయటపడ్డాం. నేనూ, మా అబ్బాయి, మావాడి ఫ్రెండ్ కలిసి బీచ్‌కు వెళ్దామనుకున్నాం. బస్‌స్టాప్‌లో ఎంతసేపు వెయిట్ చేసినా బస్‌ రాలేదు. మా వాడి ఫ్రెండ్‌కు ఇంకో ఫ్రెండ్ జతకలవడంతో సినిమాకు తుర్రుమన్నాడు. (వాడెప్పుడూ అంతే..!) ఇంకేముంది... ఎప్పట్లాగే ఆరోజు కూడా బీచ్‌కెళ్లే ప్రోగ్రామ్ అటకెక్కేసింది.
ఓ గంటసేపటి తరువాత బస్ రావడంతో బతుకు జీవుడా అనుకుంటూ ఇంటికి చేరుకున్నాం. టీవీ పెట్టుకుని ఏదైనా ఓ మంచి ప్రోగ్రామ్ అయినా చూసేద్దాం అనుకుంటే... కేబుల్ కూడా సరిగా రావడం లేదు. ఇంక చేసేదేంలేక వీసీడీ ఆన్ చేసి హిందీ పాటలు పెట్టుకుని మిగతా పనుల్లో మునిగిపోయాను.
ఇక్కడ మీకో విషయం చెప్పాలి. కేబుల్ రాకపోయినా, బీచ్‌కెళ్లకపోయినా మా అబ్బాయికి దిగులేం లేదండీ... ఎందుకంటే వాడికి ఇంట్లో కంప్యూటర్.. అందులో ఓ క్రికెట్ గేమ్ ఉంటే చాలు. ఆ గేమ్ ఆడుతూ అలా గంటలు గంటలు గడిపేస్తాడు. కాబట్టి... ఆరోజు వాడేం బాధపడలేదు సరికదా... క్రికెట్‌లో లీనమైపోయాడు.
వంట పూర్తిచేసి, మా ఆయన కోసం ఎదురుచూస్తుంటే... ఆయన రాలేదుగానీ ఫోన్ మాత్రం వచ్చింది. అందులో ఆయనే... నేను రావడం లేటవుతుంది. మా ఫ్రెండ్స్ ఇంటికెళుతున్నాను. మీరిద్దరూ తినేసి పడుకోండి అని చెప్పాడు. మరుసటిరోజు ఆదివారం, మా అబ్బాయి ఓ ఫంక్షన్‌కు వెళ్ళాల్సి ఉండటంతో.. త్వరగా తినేసి పడుకున్నాం.
మరుసటిరోజు ఉదయాన్నే లేచి టిఫిన్ చేసి, అబ్బాయిని ఫంక్షన్‌కు పంపేశా, మా ఆయన కూడా జర్నలిస్టుల సంఘం మీటింగ్ ఉందంటూ వెళ్లిపోయారు. ఇంట్లో ఒక్కదాన్నే... పని మాత్రం బోలెడు. వంట, ఇల్లు చక్కబెట్టుకోవడం, వారం రోజుల బట్టలు ఉతకడం లాంటి పనులన్నీ ఓ వైపు పిలుస్తుంటే... నిద్రాదేవి కూడా నన్ను ఊరికే ఆవరించేస్తోంది.
ఏమైతే అయిందని వాషింగ్ మెషిన్లో బట్టలు వేసి ఆన్‌చేసి, పడుకున్నాను. బాగా నిద్రపట్టేసింది. అలారం మోగుతున్నా నేను మాత్రం లేవలేకపోయాను. ఎలాగోలా లేచి వంటపూర్తి చేసేసరికి మా ఆయన, అబ్బాయి వచ్చేశారు. ఇద్దరికీ భోజనాలు వడ్డించి మళ్లీ పనిలో మునిగిపోయాను.
ఇక సాయంత్రం టీ టైం‌లో అమ్మా.. బీచ్‌కెళ్దామా..?! అని అడిగాడు మావాడు. మా ఆయన నేను రాను, సెలూన్‌కెళ్లాలి.. మీరిద్దరూ వెళ్లి వచ్చేయండి అన్నాడు. అంతకుముందే కరెంట్ పోవడంతో బట్టల పని ఆగిపోయింది, పిండి రుబ్బాలి, గలేబులు మార్చాలి... ఇవన్నీ పక్కనబెడితే అబ్బాయి ఆశగా అడుగుతున్నాడు. వాడికోసమైనా వెళ్లాల్సిందే అనుకుంటూ బయలుదేరాను.
హమ్మయ్య...! చాలా రోజుల నుంచీ బీచ్‌కెళ్లాలన్న కోరిక ఆరోజు తీరిపోయింది. సముద్రంలో వెన్నెల వెలుగులో పెద్ద పెద్ద అలలు స్పష్టంగా, అందంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఏవేవో కబుర్లు చెప్పుకుని, కాల్చిన మొక్కజొన్న కండె చెరిసగం తినేసి ఇంటికొచ్చేశాం.
మిగిలిపోయిన పనులను పూర్తిచేసే కార్యక్రమంలో నేను... ఓ ఇంగ్లీషు అనువాదపు సినిమాను చూస్తూ అందులో మునిగిపోయిన అబ్బా, కొడుకులిద్దరూ... ఈలోపు నేనున్నానంటూ జోరున పెద్ద వర్షం. బెడ్‌రూంలో కిటికీలు వర్షపు గాలికి ఊరికే కొట్టుకుంటుండటంతో వేసేందుకు వెళ్లాడు మా ఆయన.
ఎంతసేపటికి ఆ రూం నుంచి ఆయన బయటకు రావడం లేదేంటబ్బా అనుకుంటూ నేనూ మా అబ్బాయి వెళ్ళాము. ఏముంది చక్కగా ఆ రూంలో లైట్ ఆపివేసి కిటికీలోంచి బయట ఏపుగా పెరిగిన మునగచెట్టు నుంచి ఆకులు, కాయలు అందినకాడికల్లా తెంపుతూ కూర్చున్నాడాయన.
(మామూలు రోజుల్లో మునగచెట్టు కిటికీకి పక్కగా ఉన్నప్పటికీ అందేది కాదు. ఆరోజు జోరున వర్షం, హోరుగాలికి అది ఊగుతూ బాగా చేతికి అందింది. అలా మా ఆయన చేతికి అది దొరికిపోయింది... పాపం...!!)
అదలా ఉంచితే... తనకు తోడుకు కొడుకును కూడా పిలిచాడు మా ఆయన. నేను రానని వాడంటే... వస్తావా రావా అంటూ కోప్పడటంతో వాడూ వెళ్లి సాయం చేశాడు. మొత్తానికి కాస్తంత ఆకు, మునక్కాయలు కోసేసి గబగబా కిటికీలు వేసేసి వచ్చేశారు. బయట పదిరూపాయలు పెడితే వచ్చేస్తుంది కదా... ఇలాంటి పని ఎందుకని నేను కోప్పడ్డాను.
దొంగతనం చేసి తింటే ఆ రుచే వేరుగా ఉంటుంది తెలుసా..? అయినా నువ్వు పల్లెటూర్లో పుట్టి పెరిగుంటే కదా.. తెలిసేందుకు అని నన్నే మా ఆయన ఎగతాళి చేశాడు. ఇంతలో మావాడు ఊరుకుంటాడా..? అమ్మా... ఆయన పల్లెలో పుట్టాడు కాబట్టి ఇలాంటివన్నీ బాగా అలవాటేలే...! అంటూ నవ్వుతూ సెటైర్ వేశాడు. నాకు నవ్వాగలేదు... మొదట గుర్రుగా చూసినా మా ఆయన కూడా నవ్వుతూ మాతో జతకలిపాడు.
Posted by శోభ at 11:21 5 comments
నా హృదయాంతరాళాల్లో...!
నా హృదయాంతరాళాల్లో...
ఓ స్థానం ఎప్పుడూ నిండుగా ఉంటుంది
అది నాకు మాత్రమే తెలుసు
ఎందుకంటే, ఆ స్థానం.......
ప్రేమతో నిండిపోయింది
నా కుటుంబంతో నిండిపోయింది
నేను ఎక్కడికెళ్ళినా, ఎక్కడ ఉన్నా...
ఎవరెంత దూరంలో ఉన్నా....
ఆ ప్రేమ ఎప్పుడూ అలాగే ఉంటుంది
అది నా బాధ్యతను గుర్తు చేస్తుంది
ఆ ప్రేమ నన్ను ఎప్పుడూ....
సంతోషంగా ఉంచుతుంది
బ్రతుకుమీద ఆశను కల్పిస్తుంది
మా కోసం నువ్వు కావాలంటూ...
నన్నెప్పుడూ బ్రతికిస్తుంటుంది.....!
Posted by శోభ at 12:03 4 comments
పసిమొగ్గలను వాడిపోనీయవద్దు...!
కొన్ని రోజుల క్రితం మా పక్క వీధిలో ఒకటే అరుపులు, కేకలు, ఏడ్పులు, ఆర్తనాదాలు... ఏమయ్యింది? అనుకుంటూ కంగారుగా, ఆతృతగా బాల్కనీలోకి పరుగెత్తికెళ్లాను. ఒకతను ఏడుస్తూ... ఓ పది సంవత్సరాల అబ్బాయిని చేతులపై మోసుకెళ్లటం నాకు కంటబడింది. అతడి వెంట చాలామంది గుండెలు బాదుకుంటూ ఏడుస్తూ వెళ్తున్నారు.
కిందికి పరుగెత్తుకెళ్లి... పక్కింటి మామిని ఏమయ్యింది? అని అడిగాను. నిండా పదేళ్లు కూడా లేవు ఆ అబ్బాయి ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు అని చెప్పింది. ఆ మాట విన్న నేను ఒక్కసారిగా షాక్ తిన్నాను. ఇంత చిన్నబ్బాయి సూసైడ్ చేసుకున్నాడా అని...?
కాసేపటి తరువాత తేరుకున్న నేను... ఎందుకు? అని మళ్లీ ఆమెనే అడిగాను. ఇంకా ఏమీ తెలియలేదు, కనుక్కుని చెబుతానుండండి అని అంది. ఆ చిన్నపిల్లాడి రూపం కళ్లముందు కదలాడుతూనే ఉంది. నాకేమీ పాలుబోలేదు. అసలు ఎలా జరిగింది? అని మామిని అడిగాను.
స్కూలుకెళ్లిన పిల్లాడు మధ్యాహ్నమే ఇంటికొచ్చేశాడు. వాళ్ళ అమ్మ కట్టి ఇచ్చిన పెరుగన్నం తినేసి మేడమీది గదిలోకెళ్ళాడు. ఏమనుకున్నాడో ఏమో కిటికీ ఊచలకు వాళ్ళమ్మ చీరను బిగించి తన మెడకు ఉరి వేసుకున్నాడు. ఆ అబ్బాయి ఎప్పుడూ మేడమీది గదిలో ఆడుకుంటూ ఉంటాడు కాబట్టి ఎవరికీ అనుమానం రాలేదట.
ఒకటి రెండుసార్లు వాళ్ల అక్క పైకి వెళ్లి కిటికీ పక్కన మెడకు చీరను బిగించుకున్న తమ్ముడిని చూసి అలా ఆడుకోకూడదురా, తప్పురా అంటూ మందలించి కిందికి వెళ్లిపోయిందేగానీ సరిగా గమనించలేదు. మధ్యాహ్నం మెడకు ఉరి బిగించుకున్న ఆ పిల్లాడిని సాయంత్రం ఆరుగంటల ప్రాంతంలో చూశారు.
ఎంతసేపు ఆడుకుంటావు కిందికి రారా అంటూ అక్క ఎంత పిలిచినా ఆ అబ్బాయి కిందికి రాలేదు, పలకడం లేదు. ఏమైంది అనుకుంటూ ఆ అమ్మాయి వచ్చి చూడగా.. నాలుక బయటపెట్టి, కనుగుడ్లు పైకి తేలేసి కనిపించాడు ఆ అబ్బాయి. భయంతో కిందికి పరుగెత్తి కెళ్లిన ఆ అమ్మాయి వాళ్ల అమ్మకు విషయం చెప్పి పైకి తీసుకెళ్లగా... కొడుకు నిర్జీవంగా కనిపించాడు ఆ తల్లికి.
అయినా బతికే ఉంటాడన్న చిన్ని ఆశతో చుట్టుప్రక్కల వారిని పిలిచి హాస్పిటల్‌కు పరుగులెత్తింది ఆ తల్లి. హాస్పిటల్‌లో డాక్టర్ ఆ అబ్బాయిని పరీక్షించి మధ్యాహ్నమే చనిపోయాడని చెప్పాడు. ఇంతలో తండ్రికి విషయం తెలిసి హాస్పిటల్‌కు పరుగెత్తాడు. అప్పటికే బిడ్డను ఏడుస్తూ తీసుకొస్తున్న భార్య చేతుల్లోంచి తీసుకుని గుండెలు బాదుకుంటూ తీసుకొస్తున్నాడు. ఇదండీ జరిగింది అని చెప్పింది మామి.
ఆ చిన్న పిల్లాడికి ఏం కష్టమొచ్చింది? ఎందుకు ఉరివేసుకోవాలనుకున్నాడు? అని మళ్లీ ఆమెనే అడిగాను. ఏమోనండీ అందరూ దుఃఖంలో ఉన్నారు. ఇంకా ఏమీ తెలియడం లేదని చెప్పిందామె.
తరువాత కొన్ని రోజులకు ఆ పిల్లాడు ఉరి వేసుకున్న కారణం తెలిసి అవాక్కయ్యాను. స్కూల్లో ఏదో కారణం చేత వాళ్ల మిస్ అందరి ముందూ తిట్టిందట. ఆ అవమాన భారాన్ని తట్టుకోలేని ఆ పిల్లాడు ఉరిపోసుకున్నాడు.
అప్పటిదాకా, స్కూల్లో అందరికంటే ఫస్ట్ వచ్చే తమ కొడుకు మార్కులు తక్కువ వచ్చినందుకో, లేదా ఎప్పుడైనా తాము తిట్టినందుకో మనసు కష్టపెట్టుకుని ఇలా చేశాడనుకున్నారు ఆ పిల్లాడి తల్లిదండ్రులు. అయితే ఆరోజు స్కూల్లో మధ్యాహ్నం మిస్ తిట్టినందుకు అంతపని చేశాడని తెలిసిన తల్లిదండ్రులు కాసేపు ఆమెని కోపగించుకున్నా, ఏం చేసినా తమ కొడుకు ఇక తిరిగి రాడని ఊరకున్నారు.
అయ్యో...! చిన్న పిల్లాడిని కోపగించుకుని తన చావుకు కారణమయ్యాయనని ఆ మిస్ కూడా పశ్చాత్తాపంతో ఏడుస్తూ, పిల్లాడి తల్లిదండ్రులకు క్షమాపణ చెప్పింది.
ఇక్కడ ఎవరిని తప్పుబట్టాలో నాకు అర్థం కావడం లేదు. తప్పు చేసినప్పుడు దండించిన టీచర్‌దా? లేదా చిన్నపాటి అవమానాన్ని కూడా భరించలేని ఆ పిల్లాడిదా..?
అదలా ఉంచితే... చిన్నపిల్లలు సహజంగానే సున్నిత మనస్కులై ఉంటారు. వారికి సాధ్యమైనంత సున్నితంగానే తప్పొప్పులను తెలియజేయాలే గానీ, కోపంగా తిట్టి చెబితే మాత్రం గాయపడతారు. గాయపడినవారు కొంతమంది మర్చిపోయినా... మరికొంతమంది మరీ సున్నిత స్వభావం కలిగిన పిల్లలు పైన చెప్పిన పిల్లాడిలాగే బలవన్మారణాల దారిలోకి వెళ్లిపోతారు.
కాబట్టి... ప్రియమైన తల్లిదండ్రులారా, విద్యాబుద్ధులు నేర్పే గురువుల్లారా...! చిన్నారి పసిమొగ్గలను వసివాడి పోనీయకుండా కాపాడాల్సిన బాధ్యత మనందరి చేతుల్లోనే ఉంది. కఠినమైన మాటలు, భాషతో చిన్నారి మనసులను గాయపడనీయకుండా సున్నితంగా వారికి తప్పొప్పులను తెలియజెప్పుదాం....! చిన్నారులను కాపాడుకుందాం...!!
kaarunya: 2010
yem chestaro.. mee ishtam mari...!!
swachchamgaa untaanu
evarela rasina...
rangulu pulumukuntaanu...!
naaku peda, dhanika
raju, reddi teda ledu
chinna, pedda bedham ledu
basha bedhaalu asale levu
a, aalu raastuu aksharaalu diddina
aasala soudhaala premalekhalu rasina
aasthi viluvala stampulu rasina...!
aantarya soundaryaalanu
andamgaa jatakurchi
aasala maalikalato
sajeeva kavitalni aavishkarinchinaa..!
kannavaarini kashtapettaleka
mettininta bratukuleka
maranasayyaku maralipothu
attavaarinti ardhaalanu,
paramaarthaalanu lokaniki akshareekarinchinaa...!
nijaanni nirbhayamgaa chaatestaanu...!
chinchi padestaro.. undachutti paarestaaro
mee ishtam mari...!
Posted by shobha at 14:07 5 comments
naaku chanipovalani ledu...!
asia sampanna mahila "atyaasa"
are... aasiyaalone sampannamaina mahilaku atyasa? entabba anukuntunnara..? avunandi entha aasti unte maatram yem laabham. pedavaarainaa, aasthiparulainaa evarainappatiki edho okarojuna akkadiki povalsindega mari..! akkadika...? malli ee twist entandi baaboo..? idegaa mee prasna.
"akkadiki" ante smasaanaaniki ani artham. gudiselo nivasinche pedavadaina, medalo unde shavukarayina, evarikayina kaavaalsindi chanipoyinappudu paatipettenduku kaastanta sthalam (ippudayithe kshanaallo manishini boodida chese technology undane undanukondi adhi vere vishayam) matrame.
mari... mana ee asia sampanna mahilaku maatram akkadiki velladam ishtam ledandi.. avunu aamenu paatipettenduku kaastanta sthalam avasarankuda ledantu dhanka bhajaayinchi mari cheppedi. endukante.. aameku kalakaalam sajeevamgaa bratiki undaalanna aasha ekkuvagaa undedi kabatti..! vignaana saastram entho abhivruddhi chendina ee rojullo kuudaa "maranam laeni jeevitam" kosam mooda nammakaala baarina padatam atyashe avutundi.
cony... mana asia sampanna mahilagaa prasiddhi chendina 69 samvatsaraala nina vaangnuku maatram adhi atyaasagaa anipinchaledu. anduke... kalakaalam bratikundaalanukunna eeme oo chaina mosagadi baarina padi ekamgaa aasthinantaa pogottukundi.
kalakaalam bratikundatam maatram devuderugugaanii... atadi garady maatalaku mosapoyina wang maatram gatha samvatsaram cancer vyaadhitho chanipoyindi. atyanta sampannuraalainappatiki... aame bhayankaramaina cancer mahammari baarina padi, paapam praanaalu pogottukundi.
katha antatitho aagithe farvaledu cony... andarilaage smasaanaaniki taralipoyina wang... pothoo pothoo oo ghanakaryam kuudaa chesi vellindi. adetante... tanaku maranam lekunda chestaanani nammabalikina chaina feng shoo guruvu tony chenyku tana yavadasthi chendela villurasipetti mari chanipoyindi.
vaangnuku tony chen maayamaatalu cheppi aasthinantaa tana paerumeeda raayinchukunnaadani prapanchaaniki velladistuu... "nina wang seva samstha"ku chendina layar jefri villunu sawal chestu kortunu aasrayinchadamto ee vishayam veluguloki vachindi.
sains, technologyllanty abhivruddhi chendina prastuta samaajamlo kuudaa mooda nammakaalanevi maatram baleeyamgaa paatukupoyaayi. prati manishikee edho oka aasha untundi. oka aasha teeragaane inkodaanipai aasha maralutundi. taruvaattaruvaata aa aasalaku antam anedi lekunda potundi. pootaku tindi leniwadu ee poota tindi dorikithe chaalu anukuni oorukodu kada, inkoputakelagabba ani mallee aalochistaadu.
ikkada ee kathanamlooni mahila kuudaa aasiyaalone atyanta sampannuraalu. denikee lotuleni jeevitam. inka ekkuva sampaadinchaalanna aasha laeni aameku, ekkuvakaalam bratikundaalanna aasha maatram kaligindi. pootaku tindilenivaadu maropoota tindikosam aalochinchinatlugaane... eemeku kuudaa eppuduu praanaalatoe jeevinchi undaalani aasha kalagatamlo tappemundi.
aasha kalagatamlo tappuledu gaanee, vaastavaaniki viruddhamgaa unde aalochana ravatame tappu. manavudi aavirbhaavam nunchi netidaka maranaanni aapatam evari taramuu kaaledu. puttina prativaaruu maraninchaka tappadanna nijaanni gurtinchani wang moorkhatvamtho, moodanammakaalanu nammindi, aasthini appajeppindi. ayinavaarini anaathalni chesesindi.
Posted by shobha at 16:18 0 comments
nuvveppuduu chebutuntavu....!!
nuvveppuduu chebutuntavu
ontimeeda debbapadithe
kasepatlo maayamavutundani
manasuku gaayamaithe
anukshanam vedhistundani..!
nuvvala chebutunnappudu
naakassalu artham kaaledugaanii...
padithegaanii teliyadani
peddalu oorake cheppara...!
paddavalleppudu cheddavaallu kaarani
nijam nilakadameede telustundani
manasuku sardi cheppukuntunna..
picchimanasu oorukonantunde...!
ninnu nijamgaa badhapettano
ledho teliyadugaanii
nenu maatram nijamgaa gayapadda..!
nuvvanna maatalu...
kaadu kaadu shoolaalu
gundenevaro guchutunnatlugaa
manasunevaro melipedutunnatlugaa
okappudu nee maatalu...
marabommaku saitam praanam posevi
velugunu chudamanevi
nenunnanantu dhairyaannichevi
ave maatalu eeroju...
adhapaataalaaniki nettestu...
digantaalloki tokkestu..
cheekatlo chindulestu...
vaastavamloki teesukostuu...!
cheekati...cheekati...cheekati
manasu porallo migilindi
lekkincha veelulenantagaa...!
cheekati taruvaata veluge kada..
ee aaraatam, poratam...!
Posted by shobha at 13:52 0 comments
kaasta aalochincharuu..? please..!!
roojoo nadiche daare aina edho tedaagaa, chala asoukaryamgaa, digaalugaa undi. naake artham kaavadam ledu. endukala undo, aalochinchenduku nenu marola undalsi vachindi. aina farvaledu, deennedo chedhinchaalsinde anukuntu munduku nadustunnaanu.
intalo kaaliki challaga tagilindi. hammaiah... gurtochesindi, gurtochesindi. indaakati naa asoukaryaaniki, diguluku kaaranamento kanipettesaanu. deenni kanipettenduku kustilem padaledandi... buradalo naa kaallu koorukupoyesariki baga gurtochesindi. vaaram rojula nunchi varshaalu padutundatam, rodlanni burada shobhanu santarinchukovatame indaakati digulu venukanunna oo goppa kaaranam.
abba... varsham, burada gurinchi eeme intagaa badhapadala... anukuntunnaru kadhuu... naaku telusu. meekentandi elagaina anukuntaaru. baadhalu padutundedi meme kada..! asale varshaalu padaka, neeti korathatho nana avasthalu padutunte... varsham vachinanduku meeru badhapadutunnara...? antuu teesipaareyakandi.
akkade undi asalu vishayamantaa... varsham vaste.. santoshapadanivaaru evaruntaaru cheppandi. naaku kuudaa varsham ante chala ishtam... cony ee varshamlo, chantadula nilichipoyina trafickelo aafiisuku vellatamantene kashtam. ee gandaalanu elagola daatukuni aafiisuku cherukunetappudu ematram pattinchukokunda tama daarina taamu vellipoye vahanadarulantene parama chiraaku.
vaalla maanaana vaallu vellipothe.. meekochina kashtamenti antaremo... vaallu alaa velte naaku maatram chiraakenduku vastundi cheppandi. cony alaa jaragalede... eeroju udayam taimayipoyindani, asale hadavidiga aafiisuku bayalderi nadustunte... pakkaga oo vaahanam vellindi. rodduninda neelle... kaastanta nemmadigaa velte vaalla sommem potundi. okkasariga vegamgaa ravadam, neellannee naapaina padatam jarigipoyindi.
alantappudu naa paristhiti ela untundo cheppandi. naa adrushtam koddi aa neellalo burada antagaa lekapovadam valla kasepatiki elagola drussu aaripoyindi. adhe buradaneellayite paristhiti ela untundo oohinchukondi. ee anubhavam naa okkadaaniki matrame kaadu, meelo chaalaamandiki kalige untundani anukuntunnanu.
varshaalappudu neellalo vaahanaalanu nadapatam valla vache chikkulu konnayithe... bassulo veltuu, veltuu rodduku atuu itoo vellevaarini pattinchukokunda, bassullonchi ummatam lantivi marikonni.
ee madhye neno peparlo chadivanandi. paapam oo kotta dampatulu, kotta battalu kattukuni pavitramgaa gudikelli archana cheyinchukuni baikelo vastonte... bassulonchi pan parag vesukunna vyakti evaro tupukkuna ummesadata. paapam notlo entha sepati nundi ummi unchukunnado aa mahanubhavudu... gaalilo teelutuu ummi pakkane unna aa kotta dampatulanu paavanam chesesindata.
mee jeevitamlo marichipoleni anubhavaalanu maatho panchukondi ane sheershikalo aa kotta dampatulu raasina pai vishayaanni chadavagaane naaku chala badhesindi. pavitramgaa gudikelli vastonna maaku kasepatlone aa pavitrata dooramai, aa sthaanamlo umminavaadipai asahyam puttukochindani raasaaru vaaru.
varshaalappudu vaahanaalu egajimmina neetitho paavanamainavaaru kondaraite, paina cheppukunnatlugaa bassullonchi ummi padi paavanamainavaaru marikondaru... ilaa endaro unnaaru... kabatti...
priyamaina vahanadarullara...! paniparag lantivi ummivese prabuddhullara...! kasepu aalochinchandi. vegamgaa veltunna meeru kasepu mellagaa bandini nadapatam valla meekochina nashtamemi ledu. alaage paniparag mahanubhavullara... kaasta atuu, itoogaa chusi, evaruu lenappudu ummadam valla meeku kuudaa nashtam ledu. meeru ilaa cheyadam valla malanti vaariki vache nashtaalu emi undavu. appudandaram happiga undochu. "andaram happiga unnappude... al happies..." emantaru...?
Posted by shobha at 12:46 2 comments
santoshamante... swargam - mari dukkhamante...?!
endukogaanii.. eeroju lechindi modalu "mahaa ganapatim manasa smarami" ane paata mari gurtukochestondi. gurtuku ravadamenti, paiki kuudaa paadestuu mari vantapani modalettaanu. kuuniraagaalu teestuu, paadina aa paatane malli malli paadutuu (andulooni rendu lainlu tappa paata puurtigaa notiki raadu mari...!) panulannee muginchi, eppatlage aafiisuku bayalderaanu.
aaroju endukogaanii manasanta chala prasaantamgaa undi. naa chuttu unna parisaraalu, vaataavaranam antaa kuudaa chala aahlaadamgaa, haayigaa anipistondi. ikkada "aa naluguru sinima"loo rajendraprasadkani yamabhatulu cheppe oka dailagnu meeku tappakunda cheppali. adentante... "nene gelichaanu, nene gelichaanu antuu rajendraprasad santoshamgaa yamabhatula vaipu chudagaane vaaru devatallaagaa kanipistaaru.
adhi chusi ulikkipadda rajendraprasad adenti meeru yamabhatulu kada..! devatallaagaa kanipistunnarenduka prasnistaadu. nuvvu intadaka dunkhamlo munigipoyi unnaavu kabatti, memu neeku yamabhatullaagaa kanipinchaamu, ippudu pattaraani santoshamto unnaavu kabatti devatallaagaa kanipistunnamu. dukkham ante narakamani, santoshamante swargam ani vivarinchi chebutaaru vaallu".
aa kathanalaa unchithe... nenu pratiroju adhe daarlo veltuu unna kuudaa edho konni sandarbhaallo tappa naaku eeroju unnantati prasaanta vaataavaranam kanipinchaledu. ante pratiroju evo chikaakulu manasunu oka pattana undaneeyaka povadam valla nenu eeroju unnanta haayini roojoo anubhavinchaleka potunnanemo...?!
santoshaanni, du:khanni anta chakkaga cheppina aa cinemaaloni sambhaashana ante naaku chala ishtam. okkosari chala inkepireshanalnagi kuudaa anipistuntundi. naa manasulo edeni dukkham goodukattukunnappuda aa cinemaaloni yamabhatulu alaa kallamundu nilabadutarante nammandi. alaage santoshamgaa unnappudu kuudaa devatalla...!
ika eeroju udayam prasaantataloki malli vaste... bassu vegamgaa kadultondi. west maambalam, tambaiyar rode (maa offies akkade untundilendi)ku vellalante.. mundu doraiswamy bridge daati vellaali. aa bridge daggara eppuduu trafic ekkuvagaa untundi. asale chala irugga unde aa rodelo renduvaipula vaahanaalanu vadalalante, trafic poliisulu paapam chala kustile padalsi untundi.
aaroju kuudaa trafic ekkuvagaa undi. maaku eduruvaipu nundi vache vaahanaalato rod nindipoyi undi. edurugaa ravalsina vaahanaalu vaatiki ketayinchina roddu sagam bhaagamlo kakunda puurtigaa maa edurugaa vachi cherayi. andulo aatolu, baikelu ekkuvagaa unnaayi.
kuurchoodaaniki seetlu lekapovadamto driver pakkaga nilchunna. maa bassuku edurugaa vastonna vaahanaalanu pariseelanagaa chustunnanu. aatolu, baikelu aa rakamgaa mundukochi traficke addankigaa marutunna, daggarlo trafic polisula aanavalle kanipinchatam ledu. renduvaipula trafic stambhinchi etuchusina vaahanaalannii baarulu tiiraayi.
maa bassu driver scooter vaalaalanu, autovarini titto, bratimaalukuno bassunu mellagaa munduku kadilistunnadu. intalo edurugaa venakanundi vachado baikevala... ravadam ravadam fastega vachi sarasari maa bassunu guddesadu. bassu vegamgaa kadalatam ledu kabatti, atadi adrushtam bagundi chinnapati debbalatho baitapaddadu. kindapadipoyina atadini titti mari pakkavaallu lepi, atadi vastuvulanu andinchaaru.
baikevala alaa rang rootlo vachinanduku andaruu tittukunna, padipogaane ayyo...! antuu badhapaddaru. naa pakkanunna mahilalu kuudaa paapam aa abbai, aina endukanta tondara antuu mellagaane cheevaatlu pedutunnaaru. trafic puurtigaa aagipoyina kuudaa trafic polisula jaada maatram ledu.
intalo naa pakkanunna mahilalu andukunnaru. ilaa rang rootlo vachevaallu, vastune untaaru, trafic aagipotune untundi. poliisulu maatram raaru ani okame ante... marokame paapam vaalla bojjalni kadilinchukuntu vachesariki late avutundi kada..! antuu gattigaa navvesindi. valliddari sambhaashananantaa vinna bassulo migilina vaarandaruu kuudaa vaariki jatakalipaaru.
hammaiah... kasepati mundu unna prasaanta vaataavaranam ilaa ayyindenti anukuntunna naaku aa iddari mahilala sambhaashanhatho praanam lechivachinatlaindi. vaalla navvultho jatha kaluputuu nenuu haayigaa navvutuu, talatippi chuste.. nijamgaane oo lavati trafic conistable tana pottanu oopukuntu... aatola, baikela vaaripai kekalestu vastunnadu. adhi chusina bassuloni vaarandaram marosari peddagaa navvesam...!
{gamanika... ikkada trafic poliisulanu kinchaparachatam naa uddesyam kaadandi. just "sensaf humer" konamlo chuste meeru kuudaa tappakunda navvestaaru. velaadi, lakshalaadi vaahanaalanu anunityam saraina daarlo nadipistuu, nagara trafickenu adupaagnallo pette trafic poliisulu lekunda, kasepu oohinchukuntene ontlo vanuku puttukostundi. alanti vaari sevalanu kinchaparachadam bhavyam kaadu kada...! just far pun... anthe...!!}
Posted by shobha at 10:48 3 comments
vaddamma...! bagundade..!!
naa chinnatanamlo aidellu untayanukunta...! vanda gadapalunna maa oorlo, okaroju edustu paruguledutunnaanu. mundu nenu, naa venake maa amma.. aagave talli..!! antuu kopanga ventabadutondi. nenemo aameku andakunda parugu teestunnaanu.
elagola amma nannu pattukunesindi... oohoo.. naaku vaddamma antuu praadheyapadutunnaanu. "adhi kaade aadapillaku aduntene andam. lekapothe kotilaagaa untaavu" antuu gattigaa pattukundi. "aina farvaledu naakoddu" antuu penugulaadutunnaanu. amma vinaledu sarikada, maa pinnammanu kuudaa thodu teesukuni pattukuni... elaka mullu (velaga chettu mullu)thoo gattigaa kuttesindi.
yem kuttesindabba anukuntunnara...! marem ledandi... maa amma naaku mukku kuttesindi. "aadapilla mukkupudaka pettukuntene chusenduku andamgaa untundi. lekapothe bagundadu" ani chebutuu.. appatlo maamma chala saarlu naa mukku kutte prayatnaalu chesi chesee... aaroju ettakelaku vijayam saadhinchesindi.
baga salaparamgaa undatamtho mukku pattukuni... kuyyo... morro antuu amma vaipu kopanga, gurrugaa chushanu. amma, maa pinnamma maatram adem pattinchukokunda navvutuu... entha muddostunnave.! antuu intiki teesukellaaru. modata koppadina, noppigaa untundemo ani bhayapadina taruvaata chudagaa, chudagaa chala bagundanipinchindi.
kuttu gaayam aarina taruvaata maa ammamma konichina bangaaru mukkupudakanu pettukunna rojuna naa santosham antaa intaa kaadu. aaroju mukku kuttaddantu oorantaa parugulettina nenu, mukkupudakanu pettukuni oorantaa kaliyadirigi andarikee chuupinchi murisipoyina vishayaalannii ippudu gurtoste... bhale tamashaga untundi.
naa mukkupudaka sangatini kasepala pakkanabedithe.... saadhaaranamgaa videsaalaku velli vachina bhaarateeya streelu (andaruu kadulendi..), akkadi samskrutini baga vantabattinchukuni, vankarlubothu, matrubhashane vachiiraanatlu matlade eerojullo... landanle oo 13 ella ammai mukkupudaka pettukuni paatasaalaku vellenduku pedda poratame cheyalsi vachindata...!
aa vivaraalloki velte... bhaarateeya sampradaayamlo oka bhagamga nilichina mukkupudakanu pettukuni skooluku vellina bhaarata santatiki chendina shannan kannolli ane padamoodella chinnarini skoolu yaajamaanyam addaginchindi. antegakunda, ilaa mukkupudaka dharinchi ravatam skoolu nibandhanalaku viruddhamani, adhi teesentadaakaa schoolloki adugupettanichedi ledantu aankshalu vidhinchindi.
deentho kannolli skoolu yaajamaanyampai poraataaniki digagaa, aameku basataga britonleni hindu kounsillanni puurti maddhatunu, sahakaaraanni andinchaayi. chivaraku ee vishayamlo samata mandali kalagajesukovadamto ettakelaku skoolu yaajamaanyam digochindi. paatasaala parisaraallo mukkupudaka dharinchavachantu tana nibandhanalanu sadalinchukundi.
bhaarateeya sampradaayaanni videsaallo saitam kapadi, hindu sampradaayaaniki talamaanikagaa nilichi, vijayam saadhinchina chinnari kannolliki hatsaf cheppakunda undalem kadhuu...!
eerojullo fyaashanku alavaatu padina chaalaamandi mahilalu... mukkera pettukunenduku kuttinchukunna randhraalanu saitam poodchesukuni andamgaa, pyashanniga kanipinchaalani taapatrayapadutundatam manam chustune unnam. alantidi ekkado videsaallo untuu kuudaa bhaarata samskruti, saampradaayaalanu vantabattinchukunna ee chinnari poratam... eenaati fashan mahilala kallu teripinchaalani aasiddaam.
Posted by shobha at 12:30 1 comments
Labels: chinnanati ghnaapakaalu
Posted by shobha at 12:34 9 comments
byak tu hom...!
"annee manchi sakunamule" ani manasulo paadukuntuu... kortu praamganamlo adugupettamu. entranselone oo layar yem kavalamma...! antuu mundukochadu. falana sar... antuu vivaraalu avy cheppesariki, naatho randani teesukellaadu.
kortu inkovaipu entrans vadda pandibazar polies station kraim departement polisayana unte.. atadivaddaku teesukellaadu aa layar. vellagaane aa polisayananu chustuu... andaruu nadaggare baga irukkupotarandi annadu tamilamlo. daaniko navvu paaresina polisayana kesu vivaraalanu vini, layar cheppinatlugaa cheyandamma annadu.
antoone... kasepala pakkaku velli, malli maa daggaraku vachaaru. kemera valyu entha untundani? prasninchaaru. memu chala rojulu krindata konnamu kabatti, ippudu 3 vela roopaayala viluva chestundani cheppaamu. intalo aa layar os antena inkem adugutamu.. antuu oo nittoorpu vidichaadu. polisayana edho pani undi veltuu elagola cheyavayya.. ani laayareku cheppesi vellipoyaadu.
inka aa layar feeju vishayamlo maatho beralu modalettaadu. oo renduvelu istara ani annadu. enti sar..! maa kemera 3 velu ayithe meeku renduvelu icheyala..? emaina nyaayamgaa undandi... annaannenu. inkem cheyanamma inka chala panulu cheyali... meeku kemera oorikine chetiki raadu kada..! annadu.
aa layar maatalu nammasakyamgaa lekapovadamto.. maa abbai frenduku fon cheyamani cheppagaa atadu andubaatulo ledu. inkem cheyalabba...! anukuntundagaa maa kolig okaru gurtochadu. ventane aayanaku fon chesi vivaraalannii cheppagaa... ayyo..! munde naaku cheppi unte nenu chusukundunu kada..! annaru. sare oo padi nimishaalu aagi fon cheyandi nenu emaina saayam cheyagalanemo prayatnistaanani cheppaaru.
oo pavuganta taruvaata fon cheyagaa... aayana tana layar frendu dwara aa kortulone unna maro seanier layar vivaraalu, fon nembaru ichi aayana vaddaku vellamannaaru. indaakati laayareku maaku telisinavaaru unnarandi... mee sahaayaaniki krutagnatalantuu selavu teesukunnamu.
aa seanier laayarnu kaluvagaa... aayana telugu telisina tana joonier laayarnu pilichi kesu vivaraalu cheppi proseed kammani cheppi pampinchaaru. sar... inka maa kemeranu teesukellipovachha... ani adigaanu aa telugu laayarnu. anta eejeegaa ela teesukeltaramma...! inka chala panulunnaayani annaru. appudugaanii maaku teliyadu maa kemera maa chetiki ravalante inka moodu, naalugu rojulu padutundani...
sarenandi... ippudem cheyali malli nene adigaanu. modatagaa pitition okati tayaaru cheyinchaali. ee pitiishannu jadji koorchokamunde poddutipute petteyaali. ippudu ontiganta avutondi kabatti inka repu poddunne veyali. eerojem cheyalem annaadaayana. entho aasagaa kemeranu teesukellochu anukuntunte malli repu kuudaa ravala...? baga neerasapadipoyaanu.
pitition tayaarii panulu gatra.. annee puurti chesukuni repu poddute vastaamani cheppi laayareku cheppi kortunundi bayatapaddamu. marusatiroju kortukelli jadjimundu hajarai... piticion vesindi taanenani, kemera naadenani cheppaanu. sarenamma..! ippudu meeru intikellipoyi moodu rojula taruvaata randi... aaroju kemeranu meeventa teesukellachhu annadu layar.
moodurojula taruvaata malli kortukelli jadjimundu hajaravaga.. aayana kemeranu naaku handover cheyamantu arders pas chesaru. hammaiah... anukuntundagaa kasepu koorchondi idho vastaanantuu bayatikelli tirigochaadu layar. mee arder tipe chesinanduku, records vetikipettinandukuga vaallu dabbulu adugutunnaru kabatti oo rendondalu ivvandani adigaaru.
anni kharchulakugaanuu aayanaku appatike dabbulu muttajeppesaanu. malli aayanalaa adigesariki bittarapoyaanu. adentandi appude dabbulichesanu kada..! malli adigithe nenekkadiki ponu annaanu. aayanalaage undipoyesariki maavaadu pakkaku pilichi manam ivvakapothe inkaasepu letavutundi, endukochina godava icheddamani cheppaadu. nenu sarenannanu.
dabbu ivvagaane aayana evaridaggarako poyi, annee peparlanu redy cheyinchi paina unde property roonku teesukellaadu. akkada vivaraalannintinii rikaardu chese aayana... chivarlo dabbu demand cheyagaa maa layar naavaipu chuyinchaadu. emma maaku raasinandukugaanuu entho kontha ivvalsindenannadu. modata ivvanani bayatiki vachesaanu.
atanu oorukuntaadaa..? bayatiki naadaggariki vachi nenippudu jadji daggaraku santakam cheyinchenduku vellaali. atanu santakam chestene meeku kemera ivvagalanu ani gonugutuu pakkana nilchunnadu. nenu undekoddi letavutundani chesedem leka ataniki kontha dabbu ivvagaane athanelli santakam cheyinchukochi nannu lopaliki pilichi kemeranu appajeppadu.
kemeranu naa chetiki teesukuni property room clerke thanks cheppi bayataku vachi santoshamgaa maa abbai chetiki kemeranu andinchaanu. gabagaba kemeranu open chesi byagulo unna sells vesi chuste... manchi conditionlone undi. sar manaku chala saayam chesaarantu ventane maavaadu laayarnu oo photo teesaadu. laayareku, seeniery laayareku thanks cheppi kortu nundi bayatapaddamu.
idandii nenu pogottukuni ettakelaku saadhinchukunna maa bulli kemera katha. pogottukuni elagaina tecchesukunnaru kada...! aina moodu, naalugu rojulu aa kathanu apakunda raseyala..? anukuntunnara..?! meeku chadivenduke anta ibbandigaa unte... daadaapu oo aidaaru nelalapatu nenu padda kashtam ela untundo aalochinchandi.
intakuu nenu pogottukunna kemera... mem konnappati dhara 10 vela roopaayalu kaga... nenu daanni tirigii dakkinchukunenduku maro 2 vela roopaayala daka kharchu cheyalsi vachindi.
aina nenu ee katha dwara cheppadalachindi maatram okkate...! bayatiki velletappudu mana vastuvulapatla taginanta jaagaruukatatoe lenatlayithe... chala tippalu padalsi vastundi. kabatti jaagrattagaa undandi. vastuvunu pogottukunnatlayita tirigii daanikosam prayatninchakandi.. okavela prayatniste.. mem edurkonna kashtaalu meekoo tappavu.
Posted by shobha at 11:39 6 comments
Labels: bujji kemera ghnaapakaalu
kondanu tavvi....!!
"kondanu tavvi elukanu pattina" chandamgaa maaripoyindandi naa paristhiti. pratiroju... maa aayana chettakuppala perchi pettina mutuola funds, credit kaardula kavarla bhandagarannanta tavvipoyadame panigaa pettukunnaanu. (marem ledu... maa aayana aa kemeranu credit kaardutho konnarulendi..!) veetillonayina kaneesam aa billu original kakapoyina, dooplicate kaapi ayina dorukutundanna aasha nannu antapani cheyistondi mari...!
kemera sangati pakkakupoyi, kemera billu sampaadinchataaniki padarani paatlu (vetakadam) padalsi vastondi. idem kharmara baaboo..! anukoni roju ledante nammandi. snehitulu, koligse, bandhuvulu andaruu... ilaa cheyandi, alaa cheyandi antuu salahaalistunnaarugaanaa... billu maatram kanipinche daare lekunda poyindi.
oo roju lanch taimlo maa kolig okatanu "entandi kemera kortu nundi techesukunnara..? billu kanipinchindaa..?" antuu kusalaprasnalu vaesaadu. "moolige nakkapai taatikaaya padatam" ante ento ardhamaindi athani prasnanundi naaku. ledandi billu kanipinchaledu annaanu. aaroju meeru konna credit kaardu statement aina vetiki pattukunte... dooplicate billu sampaadinchavacchu ani annaadatanu.
inko seanier kolig inkokaru maa charchalo kalpinchukuntu.. deeni kosam endukinta tension padutunnaru. "indemninity" band vesarante... meedaggara billu lekapoyina kemeranu techesukovacchu annadu. elaaga sar...? annaanu aasagaa...
marem ledamma..! indemninity band ante... "ee vastuvunu bhavishyattulo tamade antuu evaraina claim chesinatlaite daaniki nenu baadhyata vahistaanu" ani artham... antuu vivaramgaa cheppaadu. nenu sarenandi... alaage chestaanu... thanks antuu talaadinchesi vachesaanu.
indemnity band sangatalaa unchithe.. original bill kosam naa vetanu maatram aapaledu... alaa vetukulaatalone marikonni nelalu gadichayi. "ori devuda.. ilaagaithe naakishtamaina kemera naaku dakkela ledu. edho okati cheyali. elagaina sare kortukellali. akkadikelite encheyalo layare chebutaadu" antuu oo nirnayaaniki vachesaanu.
oo roju leevupettesi... saayankaalam intikellaanu. aasha chaavaka chivarisaarigaa... osaari vetiki chuddam anukuntu... ekkado mancham kinda daachipettina marikonni kaagitaala guttanu kadilinchaanu. chala seeriyasgaa billukosam vetikestunnam. ekkada daani aanavaallu kanipinchadam ledu.
pattuvadalani vikramaarkullaagaa... maa prayatnam aapaledu... intalo amma...! dorikesindi antuu oo pedda keka pettaadu maavaadu. hammayya..! ippatikaina dorikindi kadhuu...! antuu chuste... adhi billukaadu... credit kaardu statement. andulo kemera konna tedee spashtamgaa undi... idaina sare dorikindi anukuni manasuku sardicheppukunnamu. marusati roju kortukellali kabatti twaragaa tinesi padukunnamu.
aaroju guruvaram... kortukellali kabatti twaratvaragaa redy avutunnamu. intalo edho avasaramochi beeruva lakarelo cheyyi pedithe konni billulu chetiki tagilaayi. ento chuddamanukuni vippi chuddunu kada...! santoshamto naaku notamata raledu. nenu denikosamaite nelala tarabadii vetukutunnano... adenandi disital kemera original billey adhi.
mavariki, abbaiki chuiste... maavaadu naaku rendu chetuletti namaskarinchesadu. maa aayanaithe naavaipu gurrugaa chushadu. nee matimarapuvalla ennirojulu, entagaa kashtapaddamu, entalaa vetikaamu, enni tippalu.. antuu naaku baga akshintalu paddai. vallentala matladutunna... mounamgaa navvutuu undipoyaanu (billu dorikina santosham kaabolu...!)
hammaiah...! sakunam bagane undi. billu dorikesindi kabatti kemeranu eeroju intiki techesukovacchu anukuntu utsaahamgaa kortuku bayaluderamu....!! ..............
Posted by shobha at 11:40 7 comments
asalu chikkalla dantone...!
kemera dorikindanna maategaanee... illu chere maargam kanipinchadam ledu. kritam aartikalle rasinatluga e rojukaroju polisu station nunchi fon rakapotunda...! ani eduruchupule migulutunnaayi.
fon rakapothe poyindi manam okkasari velli adigivaddam antaanu nenu. undamma manam tondarapadite vaallu kopaginchukuntaremo antaadu maavaadu. adisaregaanii mee koleegnu salaha adigichudu. atanela chebithe alaa cheddam annaanu.
meeku cheppaneledu kadhuu...! memu polies stationlo complient ivvadaaniki mundu mavadi kolig salaha teesukunnamu. maa kosam stationku kuudaa vachaadu. tamila patrikaarangamlo panichesinavaadu kabatti kaastanta influans untundani, poliisulu aamyaamyaalu adagakunda untaarani tana saayam teesukunnamu.
marusatiroju maavaadu tana koleegnu adigithe... nakoka layar frend unnaadu, atadinadigi salaha teesukuni meeku e vishayam chebutaanani annadu. annaadegaanii aa oose marchipoyaadu. alaa rojulu gadichiposagayi. malli oroju gattigaa adigithe saayantraanikallaa e vishayam chebutaanani annadu. cheppaledu sarikada... aa marnadu tana frend oorlo ledani cheppaadatanu.
ika laabham ledanukuni meme polise stationku vellaamu. phalaana ani vivaraalu cheppina taruvaata akkadi yassai mee kesu teerpu ayipoyindi. mee kemera saidapeta kortu property roomlo undi. meeru velli rikavar chesukovachhu ani cheppaadu. adenti sar kesu eppudo aipothe maaku intavarakuu cheppaneledu. fon nembers kuudaa teesukunnaru kada...! ani adigaanu.
nijamenamma...! ikkada chaalaamandi leevelo unnaaru. mee kesunu deal chesinavaaru kuudaa leevelo unnaaru. daamto meeku "intimemlo inpham cheyalekapoyamu" annadu. sarle anukuni kortukellina taruvaata ela proseed avvaalo vivaramgaa cheppamani reckwist cheshaanu.
aayana kesu vivaraalannintinii oo peparlo rasichi, oo laayarnu sampradinchamani cheppaadu. antegakunda... kemera meedenanna aadhaaraalu, original bills gatra unnaya...! antuu aaraa tiisaadaayana. kemeralo photolu unnaayi kadandi.. antaku minchina aadhaaraalem kavali annaanu nenu. "avi saripovamma.. kortulo jadji original billemu tappakunda adugutaaru. kabatti meeru bills pattukuni velithe pani suluvavutundi" ani chavukaburu challaga cheppaadu aa yassai.
alaage.. vastam sar... thanks...! antuu station nunchi bayatapaddam. daarlo okate aalochana original bill kanipinchakunda poyi chala rojulaindi. bill lekunda kortukelite kemeranu ivvaru kada...! ippudem cheyali... intlo mukhyamainavaatini eppuduu dachipette chotune adhi khachitamgaa undi untundani anipinchindi. vellagaane aa pani cheyalanukuntu intikellaanu.
alaa anukunnane gaanee... kasepatlone naa aasalu neerugaaripoyaayi. endukante.. nenu anukunna chota adhi dorakaledu sarikada..! ekkada undo antubattakunda poyindi. ayithe naa sikth sens maatram bill poledu.. intlone undi ani chebutune undi.
ika aa roju nunchi kemera sangatatunchi... kemeranu konna original bill kosam maa veta modalaindi.... intlo vetakani chotantu ledu... vetukutuunee unnaamu... billu dorakaledu... kemera kosam naa aashaa chaavanuuledu....!!!
Posted by shobha at 10:36 2 comments
aaroju yem jarigindante...!!
aaroju oorinunchi maa ammavallu vastunnaaru. ee oorlone maa peddammavaallu kuudaa undatamtho mundugaa vaalladaggaraku velli aa taruvaata maadaggariki vastaamani cheppindi amma. vaallostunnaarani nenu mundugaa leav kuudaa pettesaanu.
amma cheppinatlugaane mundugaa peddamma vaalla intiki velli akkada oroju undi, aa taruvaata maa intiki vachindi. ammatho paatu akka, pillalu kuudaa raavadamtho illanta sandadigaa undi. saayantram shapingeakelli aa taruvaata beechikeldaamani amma cheppadamtho sarenani nenu, maa abbai, akka, pillalu, amma andaram bayaluderam.
teanagareloni ranganathan streetlo unna jayachandran tecteastiles kelli akkada ammaku, akkaku battalu konnam. aa taruvaata adhe bajaarlo unna shaapulannintlo chinna chinna vastuvulannii konukkuntu mundukellamu. intalo pillalaku manchi drussulu ekkada dorukutaayani akka adagatamtho.. saravanaa stores ayithe best ani cheppaanu.
ranganathan street nunchi mellagaa naduchukuntu panagal park saravanaa storseaku vellaamu. akkada appatike konna vastuvula kavarlannintiki tokenlu veyinchi, akkade pettesi lift daggaraku cherukunnam. chinnapillala drussulu enno antastulo dorukutayo kanukkuni, akkadiki vellaamu.
maa budigammaku gounlu, babluku pyaantluu, shartuluu antuu oo moodu naalugu jatala battalu konesam. pillalaku nait drussulu kaavaalani akka anadamtho aa florelone maro vaipuku vellaam. intalo edho disital kemeraku sambandhinchina oo anounsement pade pade vinipistondi... disital kemera anagaane nenu ventane naa handybuganu tadumukunnanu. (shapingeaku velli, alaage beecheku kuudaa vellaalani anukunnam kabatti, naa byagulo nenu disital kemeranu teesukellaanu). naadi naa daggare undi kada..! edole anukuntu undipoyaanu.
mallee malli adhe anounsement... evaraina pogottukunnatlayita kindi ploreku rammani daani saaraamsam. edho kemera antunnarra..? antuu naa byag teeyaboyesariki... aa.. evaro akkada photolu teesaaratalemmaa...! anduke alaa chebutunnaru... manam kadukada...! ani maa abbai anadamtho nenu oorakundipoyaanu. malli shapingelo munigipoyamu.
akkade baga letavadamtho ika beach prograamnu cancill chesesi intiki velli, vandukuni tinesi prasaantamgaa padukundipoyamu. marusatiroju aafiisuku bayaluderabotunte... amma byagulo kemera enduku? teesi intlo pettesey annadu maavaadu.
avunu kada...! anukuntu handeabyyaagu open cheshaanu. anthe... okkasariga shak tinnaanu... kangaarugaa byaguloni vastuvulannintini teesi kindapadesanu. byagu mottaanni vidilinchaanu. inkemundi kemera poyindantu kuppaguulipooyaanu.
naa kangaarunu chusina andaruu emaindi antuu naa daggaraku parugettukochaaru. disital kemera poyindi? byagulo kanipinchatam ledu annaanu. intalo amma... "okata, renda padivela roopaayalu vaddante posi konnaru. ippudu poyinde" antuu baadhapadutuu koorchundi.
maa aayana emantado ani naakaithe notamataraledu. yem cheyali? ekkada vetakaali anukuntu talapattukuni kuurchunnaanu. appude kritam roju saravanaa stores anounsement gurtochindi. dout ledu. adhi khachitamgaa maade ayi untundani ventane saravanaa stores fon nembar vetakamani maa abbaiki cheppaanu.
aa stores kavaripainunde nembarne teesukuni ventane maavaadu fon chesi vishayam cheppaadu. avuna sar..! memu ninnane chaalaasepu anouns cheshamu meere raledu. sare maa maenejranu kalavandi aayana migilina vishayaalu chebutaadani fon pettesaadu.
nenuu, maa abbai gabagaba auto pattukuni saravanaa storseaku parugulu teesaamu. akkadi maenejranu kalisi vishayam cheppagaane... aayana nannu, naa handybuganu gurthupattaadu. (aa kemeralo unna maa famili photolanu aayana chushadu). mee kemera undi ekkadiki poledu ani aayana anadamtho kaastanta kudutapaddamu.
"meeru paikellenduku lifteloki vellaaru. mee pakkane oo lady pick packeter kuudaa lifteloki vachi nilchundi. mellagaa mee handeabag jip open chesi kemeranu kottesindi. mee kemera slimmega undatamtho dabbu katta anukuni porapaatudindaame. paapam ee dongagaariki maa staff tanane vembadistunnaarani, maa cc kemerallo cleenga abjarv chestunnarani teliyaka maaku pattubadipoyindi." jarigindantaa poosaguchchinatlu cheppaadu manager.
vaallu chesina sahaayaaniki krutagnatalu cheppi... "elagaithenem maa kemera maaku dorikindi. ivvandi sar...! maaku aafeeku taim avutondi. asale furmition adigi vachamu" annaanu nenu. kemera ikkadekkadundamma...! memu ninnaraatre pandibazar polisestationlo.. donganu, kemeranu appaginchesam. meeru akkadiki maatho paatu vachi complaint raasivvaalani cheppaadatanu.
ika chesedemleka tirigii aafiisuku fon chesi furmition adigi pandibajar polisestationni vellaamu. akkadi essainu kalisi jarigindantaa cheppi maa kemeranu ivvamani adiga. adhi alaa kudaradamma...! donga dorikindi kabatti.. donganu, ee vastuvunu memu kortuku handover cheyali annadu.
malli athane.. meeru jarigindantaa chebutuu complaint rasivvandi.. migataadi nenu chusukuntaanu. alaage mee fon nembary adrassunu kuudaa ichivellandi... taruvaata memu kaburu chestamu. aapai meeru kortukelli, pitition vesi mee vastuvunu meeru techukovachhu ani cheppaadu.
ayyo..! inta tatangamundaa... anukuntu complient rasichesi aafisukellipoyanu. aataruvaata chalarojula daka eerojugaanii, repugaanee polisestation nunchi fon vastundani eduruchustune unnaanu... rojulu nelalainaayi... fon maatram raledu....!! maa kemera meeda naaku aasha kuudaa chaavaledu....!!!
Posted by shobha at 17:23 5 comments
tv switch.. taata chetikarra...!
aafiisu nunchi pani muginchukuni eesuromantu intiki bayalderaanu. aafiisu daati kaastanta dooram vellagaane nenu ekkaalsina yam12si bassu kasta nannu daatukuni munduku parugulu teesindi. chesedem leka bastapridaka nadachi akkada 12ji bassu pattukuni elagola intiki cherukunnanu.
intiki cheragaane maa pinki edurochi baga alasipoyava..?! antuu naa byag andukuni taagadaaniki neellicchindi. annattu meeku cheppaledu kadhuu...! pinki maa akka koothuru. konni rojulu maatho undenduku vachindi. varusaku naaku koothurainappatikii daanikee, naakuu oo nalugella teda matrame untundi.
lekkalenanni kaburluu, chinnappati ghnaapakaalu cheppukuntu chala saradaagaa untaam memiddaram. daani kashtasukhaalannii naatho panchukuntuu untundi. edeni samasyalochinappudu nannu salaha kuudaa adugutuu untundi. nenu kuudaa pedda aarindaannilaa thochina salaha ichestuntaanu.
aaroju oo chinna vishayampaiki maa iddari charcha mallindi (parsanal kabatti vivaraalu maatram cheppalenu). aa vishayamlo nuvvu tappu chestunnavu. mundu cheppina maataku nuvvu kattubadatam ledu. ee vishayamlo ippatike nuvvu chala saarlu maata tappavu kabatti ninnu nammanu. naameeda ottesi chebithegaanii eesaari nammedi ledu antuu oo chinnapati class peekadam modalettaanu pinkeeki.
paapam adhi bikkamoham vesi... neekuu, maa annakuu eppuduu ide bhayam. chebithe vinaru, nammaru. "amma...! asalu daanneppuduu nammavaddantuu" vaadeppuduu ammaku chebutuntaadu kuudaa...! meekendukanta sandeham. nenu manchi ammayini kada..! eesaari maata tappanule antuu sardi cheppenduku prayatninchindi pinki.
cony nenu maatram naa bettu veedaledu sarikada... marinta kopanga bungamutito kuurchunnaanu. seerius vaataavaranaanni elagaina sare challabarchaalanukunna pinki...
pinni pinni...! osaari nuvvu intlo lenappudu jarigina oo vishayaanni cheppana..?! antuu modalettindi. entabba..! anukuntu aalochanalo paddaanu. adhi chusina pinki inkaasta utsaahamgaa... aaroju intlo naakuu, akkakuu, annakuu oo pedda godavaindi...... antuu aagindi.
"ento..." annatlugaa moham pettaanu nenu. edho chinna vishayam daggara modalaina godava tv daggara aagipoyindi ani cheppindi. "teeveedaggara...?" ani adigaanu. avunu.. "mata mata perigi nenu asalu ikapai tv switch muttukunede ledani tegesi cheppesaanu" andi pinki.
"sarle..! godavapadaina manchipani chesavu. alagaina buddhigaa chaduvukuntavu kada..!" annaanu. "amma....! aasha, doshe, appadam, wada...! alagem jaragaledu telusa..?!" antuu allarigaa cheppadam aapindi pinki.
"inkem jariginde...!" annaanu aasaktigaa... "godava jarigina oo rendu moodu rojulu intlo antaa sardukundi. andaram okaritho okaram matladesukuntunna... aina nenu tv switch muttukonani cheppesaanu kabatti aa gandam nunchi kuudaa elagaina sare bayatapadaali kada...! ani aalochinchaanu.." cheppukupotondi pinki.
"tv switch chetito kada muttukokudadu. ilaa enduku cheyakudadani aalochinchaanu. atakapainunde taata chetikarranu teesi tv switch aan cheyadam modalettaanu" cheppadam aapi naavaipu chusindi pinki... asale gurrugaa unna nenu adhi cheppina maata vini navvunu aapukoleka pakapaka navvesaanu.
naatho jatakalipina pinki kuudaa navvutuu... "aaroju intlo kuudaa andaruu ilaage navvaaru pinni..." antuu naa meda chuttu chetulesi, chakkiligintalu pettesi... maa intini navvulatho nimpesindi aa allari ammai.
Posted by shobha at 12:54 2 comments
Labels: chinnanati ghnaapakaalu, rojuwari spandanala pratiroopam...
oo varsham kurisina raatri....!
eeroju elagaina sare beecheku vellalsinde anukuntu...(alaa chala rojulugaa anukovadamegaanii vellindi ledu) aafiisulo pani muginchukuni twaragaa bayatapaddam. nenuu, maa abbai, mavadi frend kalisi beecheku veldaamanukunnaam. busstappelo entasepu veyit chesina basm raledu. maa vaadi frendeaku inko frend jatakalavadamtho sinimaaku turrumannadu. (vaadeppuduu anthe..!) inkemundi... eppatlage aaroju kuudaa beechekelle program atakekkesindi.
oo gantasepati taruvaata bus raavadamtho batuku jeevuda anukuntu intiki cherukunnam. tv pettukuni edaina oo manchi program aina chuseddam anukunte... kebul kuudaa sarigaa ravadam ledu. inka chesedemleka vcd aan chesi hindi paatalu pettukuni migata panullo munigipoyanu.
ikkada meeko vishayam cheppali. kebul rakapoyina, beechikellakapoyina maa abbaiki digulem ledandi... endukante vaadiki intlo computer.. andulo oo cricket game unte chaalu. aa game aadutuu alaa gantalu gantalu gadipestadu. kabatti... aaroju vadem badhapadaledu sarikada... cricketlo leenamaipoyaadu.
vanta poortichesi, maa aayana kosam eduruchustunte... aayana raaledugaanii fon maatram vachindi. andulo aayane... nenu ravadam letavutundi. maa frends intikelutunnaanu. meeriddaruu tinesi padukondi ani cheppaadu. marusatiroju aadivaaram, maa abbai oo funkshanki vellalsi undatamtho.. twaragaa tinesi padukunnam.
marusatiroju udayaanne lechi tiffin chesi, abbaini funkshanki pampesa, maa aayana kuudaa jarnalistula sangham meating undantuu vellipoyaaru. intlo okkadaanne... pani maatram boledu. vanta, illu chakkabettukovadam, vaaram rojula battalu utakadam lanti panulannee oo vaipu pilustunte... nidradevi kuudaa nannu oorike aavarinchestondi.
emaithe ayindani washing meshinlo battalu vesi aanchesi, padukunnanu. baga nidrapattesindi. alaram mogutunna nenu maatram levalekapoyanu. elagola lechi vantapurthy chesesariki maa aayana, abbai vachesaaru. iddarikee bhojanaalu vaddinchi malli panilo munigipoyanu.
ika saayantram t taimlo amma.. beechikeldaamaa..?! ani adigaadu maavaadu. maa aayana nenu raanu, seluneekellaali.. meeriddaruu velli vacheyandi annadu. antakumunde current povadamtho battala pani aagipoyindi, pindi rubbali, galebulu marchali... ivannee pakkanabedithe abbai aasagaa adugutunnadu. vaadikosamainaa vellalsinde anukuntu bayaluderaanu.
hammaiah...! chala rojula nunchi beechekellaalanna korika aaroju teeripoyindi. samudramlo vennela velugulo pedda pedda alalu spashtamgaa, andamgaa kanipistunnaayi. evevo kaburlu cheppukuni, kaalchina mokkajonna kande cherisagam tinesi intikochesam.
migilipoyina panulanu poortichese kaaryakramamlo nenu... oo ingleeshu anuvaadapu sinimaanu chustuu andulo munigipoyina abba, kodukuliddaruu... eelopu nenunnanantu joruna pedda varsham. bedrumlo kitikeelu varshapu gaaliki oorike kottukuntundatamto vesenduku vellaadu maa aayana.
entasepatiki aa room nunchi aayana bayataku ravadam ledentabba anukuntu nenuu maa abbai vellaamu. emundi chakkaga aa roomlo liet aapivesi kitikeeloonchi bayata epuga perigina munagachettu nunchi aakulu, kaayalu andinakadikalla temputuu kuurchunnaadaayana.
(maamuulu rojullo munagachettu kitikeeki pakkaga unnappatikii andedi kaadu. aaroju joruna varsham, horugaliki adhi oogutuu baga chetiki andindi. alaa maa aayana chetiki adhi dorikipoyindi... paapam...!!)
adala unchithe... tanaku thoduku kodukunu kuudaa pilichaadu maa aayana. nenu raanani vadante... vastava rava antuu koppadatamtho vaaduu velli saayam cheshaadu. mottaaniki kaastanta aaku, munakkaayalu kosesi gabagaba kitikeelu vesesi vachesaaru. bayata padiruupaayalu pedithe vachestundi kada... ilanti pani endukani nenu koppaddaanu.
dongatanam chesi tinte aa ruche vaerugaa untundi telusa..? aina nuvvu palletoorlo putti perigunte kada.. telisenduku ani nanne maa aayana egataali cheshaadu. intalo maavaadu oorukuntaadaa..? amma... aayana pallelo puttaadu kabatti ilantivanni baga alavatele...! antuu navvutuu setair vaesaadu. naaku navvagaledu... modata gurrugaa chusina maa aayana kuudaa navvutuu maatho jatakalipadu.
Posted by shobha at 11:21 5 comments
naa hrudayaantaraalaallo...!
naa hrudayaantaraalaallo...
oo sthaanam eppuduu nindugaa untundi
adhi naaku matrame telusu
endukante, aa sthaanam.......
prematho nindipoyindi
naa kutumbamtho nindipoyindi
nenu ekkadikellinaa, ekkada unna...
evarenta dooramlo unna....
aa prema eppuduu alaage untundi
adhi naa baadhyatanu gurtu chestundi
aa prema nannu eppuduu....
santoshamgaa unchutundi
bratukumeeda aashanu kalpistundi
maa kosam nuvvu kaavaalantuu...
nanneppuduu bratikistuntundi.....!
Posted by shobha at 12:03 4 comments
pasimoggalanu vaadiponeeyavaddu...!
konni rojula kritam maa pakka veedhilo okate arupulu, kekalu, edpulu, aartanaadaalu... emayyindi? anukuntu kangaarugaa, aatrutagaa balkaneeloki parugettikellaanu. okatanu edustu... oo padi samvatsaraala abbaini chetulapai mosukellatam naaku kantabadindi. atadi venta chaalaamandi gundelu baadukuntuu edustu veltunnaaru.
kindiki parugettukelli... pakkinti maamini emayyindi? ani adigaanu. ninda padellu kuudaa levu aa abbai aatmahatya chesukunnadu ani cheppindi. aa maata vinna nenu okkasariga shak tinnaanu. inta chinnabbai suside chesukunnada ani...?
kasepati taruvaata terukunna nenu... enduku? ani malli aamene adigaanu. inka emi teliyaledu, kanukkuni chebutanundandi ani andi. aa chinnapilladi roopam kallamundu kadalaadutuunee undi. nakemi paluboledu. asalu ela jarigindi? ani maamini adigaanu.
skoolukellina pilladu madhyahname intikochesadu. vaalla amma katti ichina perugannam tinesi medameedi gadilokelladu. emanukunnado emo kitiki oochalaku vallamma cheeranu biginchi tana medaku uri vesukunnadu. aa abbai eppuduu medameedi gadilo aadukuntu untaadu kabatti evariki anumanam raledata.
okati rendusaarlu vaalla akka paiki velli kitiki pakkana medaku cheeranu biginchukunna tammudini chusi alaa aadukokudadura, tappura antuu mandalinchi kindiki vellipoyindegaanii sarigaa gamaninchaledu. madhyaahnam medaku uri biginchukunna aa pillaadini saayantram aarugantala praantamlo chusaru.
entasepu aadukuntavu kindiki rara antuu akka entha pilichina aa abbai kindiki raledu, palakadam ledu. emaindi anukuntu aa ammai vachi chudagaa.. naaluka bayatapetti, kanugudlu paiki telesi kanipinchaadu aa abbai. bhayamto kindiki parugetti kellina aa ammai vaalla ammaku vishayam cheppi paiki teesukellagaa... koduku nirjeevangaa kanipinchaadu aa talliki.
aina batike untaadanna chinni aasato chuttuprakkala vaarini pilichi haspitaleku parugulettindi aa talli. haspitalle dactor aa abbaini pareekshinchi madhyahname chanipoyadani cheppaadu. intalo tandriki vishayam telisi haspitaleku parugettaadu. appatike biddanu edustu teesukostunna bharya chetullonchi teesukuni gundelu baadukuntuu teesukostunnadu. idandii jarigindi ani cheppindi maami.
aa chinna pillaadiki yem kashtamochindi? enduku urivesukovalanukunna? ani malli aamene adigaanu. aemonandi andaruu dukkhamlo unnaaru. inka emi teliyadam ledani cheppindame.
taruvaata konni rojulaku aa pilladu uri vesukunna kaaranam telisi avaakyayyaanu. schoollo edho kaaranam chetha vaalla mis andari munduu tittindata. aa avamana bhaaraanni tattukoleni aa pilladu uriposukunnadu.
appatidaka, schoollo andarikante fust vache tama koduku maarkulu takkuva vachinanduko, leda eppudaina taamu tittinanduko manasu kashtapettukuni ilaa chesaadanukunnaaru aa pilladi tallidandrulu. ayithe aaroju schoollo madhyaahnam mis tittinanduku antapani chesadani telisina tallidandrulu kasepu aameni kopaginchukunna, yem chesina tama koduku ika tirigi raadani oorakunnaaru.
ayyo...! chinna pillaadini kopaginchukuni tana chaavuku kaaranamayyaayanani aa mis kuudaa paschaattaapamto edustu, pilladi tallidandrulaku kshamaapana cheppindi.
ikkada evarini tappubattaalo naaku artham kaavadam ledu. tappu chesinappudu dandinchina teacherna? leda chinnapati avamaanaanni kuudaa bharinchaleni aa pilladida..?
adala unchithe... chinnapillalu sahajamgaane sunnita manaskulai untaaru. vaariki saadhyamainanta sunnitamgaane tappoppulanu teliyajeyaale gaanee, kopanga titti chebithe maatram gaayapadataaru. gaayapadinavaaru kontamandi marchipoyina... marikontamandi mari sunnita swabhaavam kaligina pillalu paina cheppina pillaadilaage balavanmaaranaala daariloki vellipotaaru.
kabatti... priyamaina tallidandrulara, vidyaabuddhulu nerpe guruvullara...! chinnari pasimoggalanu vasiwadi poneeyakunda kaapaadaalsina baadhyata manandari chetullone undi. kathinamaina maatalu, bhaashato chinnari manasulanu gayapadaneeyakunda sunnitamgaa vaariki tappoppulanu teliyajeppudam....! chinnaarulanu kapadukundam...!!