వర్తమానాన్ని ఒడిసిపట్టే సాహిత్యం అత్యావశ్యకం | Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telugu | Telugu News Headlines | Andhrabhoomi
Sunday, January 24, 2021 15:00
ఇవాళ కవిత్వంలో వస్తు, రూప, సారాలకు తగినంత ప్రాధాన్యము ఇవ్వడంలేదు. వస్తురహితంగా అభివ్యక్తిని అందలమెక్కిస్తూ, నైరూప్యం నిషాతో కవిత్వం సాగుతుంది. జనాన్ని పట్టి పీడిస్తున్న సమస్యల యెడల కవిత్వ పరంగా స్పందన కరువవుతుంది. ప్రస్తుతాన్ని వదలి వాదాల ముసుగులో కవిత్వం పాత రోతల్ని నెమరేసుకుంటూ మానిన గాయాల్ని రేపుతుంది.
దార్శనిక దృక్పథం కలిగించే సాహిత్యం కనుమరుగవుతోంది. నేడు సాహిత్యం కుల మతాల కుమ్ములాటలకు వర్గ వైషమ్యాలకు జీవం పోస్తుంది. సాహిత్యం, వాదాలు పరంగా వర్గాల పరంగా రాజకీయం మసాలాతో, నాయకత్వం బతుకుతెరువును వెతుక్కుంటూంది. కాల మార్పుతో పాటు సమాజంలో సమస్యలు మారుతుంటాయి. సమస్యలు కొత్త కోణాల్లో ప్రతిబింబిస్తుంటాయి. సాహిత్యం ఎప్పటికప్పుడు నూతన మూల్యాంకనంతో, సరికొత్తవైన ఎత్తుగడలతో, అదృశ్యమానంగా ఉండే సమస్యల సారాన్ని పాఠకలోకానికి అందించే ప్రజల భాషతో అధునాతన అభివ్యక్తితో ముందుకు సాగాల్సి వుంది. ఇవాళ సాహిత్యం సమాజంలో దావానలంగా వ్యాప్తి చెందుతున్న 'బర్నింగ్ ప్రాబ్లమ్స్'ను విడిచిపెట్టి అభౌతిక, అలౌకిక, మనిషిని నిద్రావస్థలోకి జార్చే, జాగృతిని ఏమార్చే ఆధ్యాత్మికం ముసుగులో మూఢభక్తిని ప్రోత్సహించే సత్యదూరమైన కట్టుకథలకు నిలయమైపోతుంది. నిలువెత్తు సాక్ష్యమై కూర్చుంది. ఎక్కడపడితే అక్కడ ట్రాఫిక్ రూల్స్‌కు విరుద్ధంగా గుడులు గోపురాలు వెలుస్తున్నాయ్. దోపిడీదార్లు దేవుళ్లను ప్రతిష్ఠిస్తూపోతుంటారు. గర్భదరిద్రులు వాటి చుట్టూ ప్రదర్శనలు చేస్తుంటారు. అప్పుడప్పుడు ఆరిపోతున్న వత్తిని చమురు అందించి ఎగదోసినట్లు పాలక వర్గాల్లో హోదా ఉన్న నాయకులు గుడుల్లో మొక్కులు చెల్లించి, భక్తుల నమ్మకానికి వెన్నుదన్నై నిలుస్తుంటారు. ఈ తంతుకు సాహిత్యం దోహదపడుతూనే వుంది. మనిషిని కర్మసిద్ధాంతాలు దాటిరానీయకుండా తోడ్పడుతూనే వుంది. పిచ్చిరాతలతో బొందితో కైలాసం చేరే మార్గాల్ని బోధిస్తూనే ఉన్నారు.
ఇంతెందుకు ఉదాహరణగా రైతు సమస్య తీసుకుందాం. స్వాతంత్య్రం వచ్చింది లగాయితు ఎప్పుడు రైతు సుఖంగా ఉన్నాడో, నమ్మకమైన జీవితాన్ని గడిపాడో ఆలోచించండి. నిజం మాట్లాడితే ఈ రోజు రైతు సమస్య రావణకాష్ఠంగా రగులుతున్న సమస్య. ఆరుగాలం చెమటోడ్చిన రైతు, తీరా పంట చేతికందక, అప్పులపాలై ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్న సంగతి తెలుసు, మనకు కొత్తేమీ కాదు. అయినా రైతు సమస్యకు పరిష్కార మార్గం ఏ ప్రభుత్వం చూపిందో ఆలోచించామా? సమస్యను పరిష్కరించడానికి కనీసం ప్రయత్నించిన, రైతు జీవితం ఎరిగిన మేధావులతో కమిటీలు వేసి సమస్యలు చర్చించిన, సమస్యల పరిష్కారానికి ఫలానా నిర్ణయాలు తీసుకున్న దాఖలాలు ఏవైనా ఉన్నాయా? అన్నీ కంటితుడుపు వాగ్దానాలు, ఎన్నికల ముందు ప్రమాణాలు. ఆచరణలో అన్నీ గాలికొదిలేసి అక్రమార్జనకు ఎగబడటాలు.. ఇదా ప్రజాస్వామ్యం? వీరా మన నాయకులు? అనిపిస్తున్నా, మన కలం యోధులు, కుల పోరాటాలకో, మత వ్ఢ్యౌనికో సిరాను ఖర్చుచేస్తారే కాని, పట్టెడన్నం పెట్టే అన్నదాత కష్టాలను ఎత్తిచూపడానికి ప్రయత్నిస్తున్న దాఖలాలు అరుదుగా వుండడమే ఆలోచించవలసిన అంశం.
ఒక కవి అంటాడు- ''బతుకంతా చెమట చిత్తడై / నెత్తురు ఆవిరై / విశ్వాసం తునాతునకలై / మట్టి పువ్వులు జీవచ్ఛవాలై రాలిపడుతున్నాయ్''. వర్తమానాన్ని నిశితంగా దర్శించే మేధావికెవరికైనా ''పిడికిట అన్నం ముద్దగా పిసికినప్పుడల్లా / పాలకులు కసిగా గొంతు పిసికిన రైతే గుర్తొస్తుంటాడు''. మరి ఈనాడు మన సాహిత్యలోకం రైతు కవిత్వాన్ని ఎందుకు ఒక ఉద్యమంగా, వాదంగా తీసుకోవడం లేదో ఆలోచించాల్సి వుంది. మొక్కుబడిగా రైతుమీద కవిత్వం రాయడం కాదు, ఒక కవి సమ్మేళనాన్ని జరపడం కాదు. నడుము కట్టి సాహితీవేత్తలు రైతు ఉద్యమానికి ఊపిరిలూదే రైతు కవిత్వం రాయాల్సి వుంది. ''మట్టిని నమ్మిన దేశానికి వెట్టి బతుకులు ఇంపోర్ట్ అవుతుంటే / మానవీయతను వ్యాపారించే దేశాలకు మానవ మేధస్సు 'ఎక్స్‌పోర్ట్' అవుతుంది, తెలిసీ మన ప్రభుత్వం గుడ్లప్పగించి చూస్తూనే వుంది. 'స్వేదం విత్తి సేద్యాన్ని పండించేవాణ్ణి హైటెక్ పిచ్చితో హత్య చేస్తూనే వున్నామ్. వ్యవసాయానికి అన్ని విధాల అనువైన మన దేశంలో వ్యవసాయాన్ని నీరుగార్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాం. అన్నదాత ఆయువు పట్టు మీద దెబ్బకొడుతూనే ఉన్నాం.
ఈ విషయాల మీద ఎంతమంది కవులు, రచయితలు తమ కలాలను కదుపుతున్నారో మన పేపర్స్‌లో వచ్చే సాహిత్య పేజీలు చదివితే తెలుస్తుంది. రైతుకు దార్శనిక దృక్పథం కల్గించే సాహిత్యం అభివృద్ధి చెందిన దేశాల్లో ఆడి, ఓడిన చెడును మనం నవనాగరికతగా మన యువతకు అందిస్తున్నాం. ఏది ఏమైనా 'పులిని చూసి నక్క వాతపెట్టుకున్నట్లు'- అభివృద్ధి చెందిన దేశాల వస్తు వ్యామోహాన్ని, ఆర్థికోత్పత్తిని చూచి మనం నేల విడిచి సాము చేయపూనుకోవడం సబబు కాదేమో! మన దేశ పరిస్థితులను బట్టి మనం ఏ దారెంట నడవాలో తేల్చుకోవడం మాని, ప్రపంచమంతా చుట్టి వచ్చినంత మాత్రాన మన పాలకులు సమర్థవంతమైన పాలనను మాటల్లో చూపిస్తారే కాని చేతల్లో నెరవేర్చలేరు. నీతి, నిజాయితీ, నైతికతను ఎత్తి చూపుతూ వర్తమానాన్ని ఒడిసిపట్టుకొనే సాహిత్యం రావాలి. మనకు ఈ దార్శనిక దృక్పథాన్ని అప్పుడే కలిగించగలుగుతుంది.
vartamaanaanni odisipatte saahityam atyaavasyakam | Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telugu | Telugu News Headlines | Andhrabhoomi
Sunday, January 24, 2021 15:00
ivaala kavitvamlo vastu, roopa, saaraalaku taginanta praadhaanyamu ivvadamledu. vasturahitamgaa abhivyaktini andalamekkistuu, nairoopyam nishaatho kavitvam saagutundi. janaanni patti peedistunna samasyala yedala kavitva paramgaa spandana karuvavutundi. prastutaanni vadali vaadaala musugulo kavitvam paata rotalni nemareskuntu maanina gayalni reputundi.
daarsanika drukpatham kaliginche saahityam kanumarugavutondi. nedu saahityam kula mataala kummulaatalaku varga vaishamyaalaku jeevam postundi. saahityam, vaadaalu paramgaa vargala paramgaa rajakeeyam masalatho, naayakatvam batukuteruvunu vetukkuntuundi. kaala maarputho paatu samaajamlo samasyalu maarutuntaayi. samasyalu kotta konaallo pratibimbistuntaayi. saahityam eppatikappudu noothana moolyaankanamtho, sarikottavaina ettugadalato, adrusyamaanamgaa unde samasyala saaraanni paatakalokaaniki andinche prajala bhaashato adhunaatana abhivyaktitho munduku sagalsi vundi. ivaala saahityam samaajamlo daavaanalamgaa vyaapti chendutunna 'burning problams'nu vidichipetti abhoutika, aloukika, manishini nidraavasthaloki jarche, jaagrutini emarche aadhyaatmikam musugulo moodhabhaktini prothsahinche satyaduuramaina kattukathalaku nilayamaipotundi. niluvettu saakshyamai koorchundi. ekkadapadithe akkada trafic roolseaku viruddhamgaa gudulu gopuralu velustunnay. dopidiidaarlu devullanu pratishtistuupotumta. garbhadaridrulu vaati chuttu pradarsanalu chestuntaaru. appudappudu aaripotunna vattini chamuru andinchi egadosinatlu paalaka vargaallo hoda unna naayakulu gudullo mokkulu chellinchi, bhaktula nammakaaniki vennudannai nilustuntaaru. ee tantuku saahityam dohadapadutune vundi. manishini karmasiddhaantaalu daatiraaneeyakundaa thodpaduthoone vundi. picchiraatalatoe bondito kailasam chere maargaalni bodhistune unnaaru.
intenduku udaaharanagaa raitu samasya teesukundam. swaatantyram vachindi lagaayitu eppudu raitu sukhamgaa unnado, nammakamaina jeevitaanni gadipado aalochinchandi. nijam matladithe ee roju raitu samasya raavanakaashtamgaa ragulutunna samasya. aarugaalam chematodchina raitu, tiiraa panta chetikandaka, appulapalai aatmahatyalu chesukuntunna sangati telusu, manaku kottemi kaadu. aina raitu samasyaku parishkaara maargam e prabhutvam chuupindoe alochinchama? samasyanu parishkarinchadaaniki kaneesam prayatninchina, raitu jeevitam erigina medhaavulatho kamiteelu vesi samasyalu charchinchina, samasyala parishkaaraaniki falana nirnayaalu teesukunna daakhalaalu evaina unnaya? annee kantitudupu vaagdaanaalu, ennikala mundu pramaanaalu. aacharanalo annee galikodilesi akramaarjanaku egabadataalu.. idaa prajaaswaamyam? veera mana naayakulu? anipistunna, mana kalam yodhulu, kula poraataalako, matha vdyauniko siraanu kharchuchestare kaani, pattedannam pette annadaata kashtaalanu ettichuupadaaniki prayatnistunna daakhalaalu arudugaa vundadame aalochinchavalasina amsam.
oka kavi antaadu- ''batukanta chemata chittadai / netturu aavirai / vishwaasam tunaatunakalai / matti puvvulu jeevachchavaalai ralipadutunnay''. vartamaanaanni nisitamgaa darsinche medhaavikevarikainaa ''pidikita annam muddagaa pisikinappudalla / paalakulu kasiga gontu pisikina raithe gurtostuntadu''. mari eenaadu mana saahityalokam raitu kavitvaanni enduku oka udyamangaa, vaadamgaa teesukovadam ledho alochinchalsi vundi. mokkubadigaa raitumeeda kavitvam rayadam kaadu, oka kavi sammelanaanni jarapadam kaadu. nadumu katti saahitiivettalu raitu udyamaaniki oopirilude raitu kavitvam rayalsi vundi. ''mattini nammina deshaniki vetti batukulu import avtunte / maanaveeyatanu vyaapaarinchae deshaalaku manava medhassu 'exeport' avutundi, telisi mana prabhutvam gudlappaginchi chustune vundi. 'swedam vitti sedyaanni pandinchevaanni hytec pichito hatya chestune vunnam. vyavasaayaaniki anni vidhaala anuvaina mana desamlo vyavasaayaanni neerugaarchadaaniki prayatnistunnam. annadaata aayuvu pattu meeda debbakodutune unnam.
ee vishayaala meeda entamandi kavulu, rachayitalu tama kalaalanu kaduputunnaro mana paperselo vache saahitya paejeelu chadivite telustundi. raituku daarsanika drukpatham kalginche saahityam abhivruddhi chendina deshaallo aadi, oodina chedunu manam navanaagarikatagaa mana yuvataku andistunnam. edhi emaina 'pulini chusi nakka vaathapettukunnatlu'- abhivruddhi chendina deshaala vastu vyaamohaanni, aardhikotpattini chuuchi manam neela vidichi saamu cheyapunukovadam sababu kademo! mana desha paristhitulanu batti manam e darenta nadavaalo telchukovadam maani, prapanchamantaa chutti vachinanta maatraana mana paalakulu samarthavantamaina paalananu maatallo chupistare kaani chetallo neraverchaleru. neethi, nijaayitii, naitikatanu etti chuuputuu vartamaanaanni odisipattukone saahityam ravali. manaku ee daarsanika drukpathaanni appude kaliginchagalugutundi.