సొంతిల్లు | Prajasakti::Telugu Daily
Home » స్నేహ » సొంతిల్లు
Posted On: Saturday,July 16,2016
శీతాకాల ఉదయం. చలిగా వుంది. సుజాత వాళ్ళది కొత్త ఇల్లు. వారం రోజులయ్యింది గృహప్రవేశం చేసి. ఆ రోజు మొదటి ఆదివారం. ఈ వారం రోజులుగా ఇంటి పనులతో అలసిపోయిన సుజాతకు ఆదివారం నాటికి కానీ ప్రశాంతత చిక్కలేదు. బాల్కనీలో కూర్చుని కాఫీ తాగుతూ బెడ్‌ రూం వైపు చూస్తూ 'వంశీ... వంశీ' అని పిలిచింది.
''ఏమిటీ అమ్మగారి ముఖం చాలా ప్రశాంతంగా, సంతోషంగా కన్పిస్తుంది'' అంటూ బెడ్‌రూంలోంచి సుజాత భర్త వంశీ బాల్కనీలోకి వచ్చాడు.
''అవును వంశీ! చాలా రోజుల తరువాత సంతోషంగా, హాయిగా అన్పిస్తుంది సొంతింట్లో .'' అంటూ వంశీకి కాఫీ అందించింది.
''అవును నిజమే కదూ'' అని, కాఫీ తాగుతూ టీపారు మీదున్న పేపర్‌ తీసుకుని చదవడంలో నిమగమయ్యాడు.
సుజాత మెల్లగా గతంలోకి వెళ్లింది. ఆంధ్రప్రదేశ్‌ రాష్ట్రం రెండు ముక్కలయ్యింది. ఆంధ్రప్రదేశ్‌, తెలంగాణ రెండు రాష్ట్రాలయ్యాయి.
ఉద్యోగాల రీత్యా చాలామంది కొత్త రాజధాని అమరావతికి తరలి వచ్చారు. సుజాత కుటుంబం కూడా విజయవాడకు చేరింది. రాజధాని ప్రాంతానికి దగ్గర్లోని ఉండవల్లిలో ఒక ఇంట్లో మొదటి అంతస్తులో అద్దెకు దిగారు. కింద ఓనర్‌ వాళ్ళు ఉంటారు. అద్దెకు దిగిన రోజు నుండి జరిగిన ఘటనలు ఒక్కొక్కటి సుజాత గుర్తు చేసుకోసాగింది.
అద్దె ఇంట్లోకి సామానుతో దిగిన రోజు ఇల్లు సర్దుకోవడంలో మునిగిపోయారు సుజాతా వంశీలు. వంశీకి తెలుగు సాహిత్యం అంటే అభిమానం. తన చుట్టూ ఎప్పుడూ పుస్తకాలు ఉండాల్సిందే. వంశీ పుస్తకాలు సర్దడంలో, సుజాత వంటగది సర్దుకోవడంలో మునిగిపోయి వున్నారు. ఇక ఎనభై ఏళ్ళ అత్తగారు సత్యవతమ్మ తన గదిలో సామాన్లు సర్దుకుంటోంది. మనవడు ఉదరు నాన్నమ్మకు సర్దడంలో సహాయపడుతున్నాడు.
ఇంతలో ''ఏవండి... ఏవండి....'' అన్న కేకలకి అందరూ పని ఆపేసి ఒక్క ఉదుటున బయటికి వచ్చారు.
''ఏమిటి అన్నీ బయటే పెట్టారు ఇంకా
సర్దుకోలేదా'' అంటూ ఇంటి ఓనరు శివమ్మ గారు ఎదురుగా కనిపించారు.
సుజాత నెమ్మదిగా ''ఇంకా లేదండి ఉదయమే కదా వచ్చింది సర్దుకుంటాం'' అంటూ అక్కడే వున్న కుర్చీ వేసింది కూర్చోమని.
''లేదు లేదు వెళ్తాను. మీరు ఎంత వరకు సర్దుకున్నారో చూద్దామని వచ్చాను. మీరు ఇంటికి మేకులు కొట్టి రంధ్రాలు అవీ చేయవద్దు'' అంటూ ఎలా వచ్చిందో అలా రయ్యిమంటూ వెళ్ళిపోయింది.
సుజాత నెమ్మదిగా వంటగదిలోకి వచ్చి వంట పూర్తి చేసి, భోజనం చేసి, అలసిపోయి వున్నారేమో తొందరగా నిద్రపోయారు.
రరర
సాయంత్రం పూట వంటగదిలో ట్యాప్‌ బాగా లీకవడం చూసి '' పైపు నుండి నీళ్లు కారిపోతున్నాయి వంశీ'' అంది సుజాత.
''అవునా ఓనర్‌గార్కి చెప్పు ఏదైనా చేస్తారు'' అన్నాడు వంశీ.
ఈలోగా ''ఏవండి... ఏవండి..'' అంటూ పిలుపు.
బయటికి వచ్చిన సుజాత ఇంటి ఓనరమ్మను చూసి ''మీరా! ఇప్పుడే అనుకుంటున్నాము. ఇక్కడ కిచెన్‌లో నీళ్ళు లీక్‌ అవుతున్నాయండి కాస్తా చూస్తారా'' అంది.
''నీళ్ళు లీక్‌ అవుతున్నాయా? సరే చూద్దాం లెండి. అన్నం మెతుకులు, టీ పొడి మోరీలో వేయవద్దు. పక్కన ఖాళీస్థలం ఉంది కదా అక్కడకు విసిరేయండి. చెత్త కూడా ఇక్కడ వేయొద్దు. రెండు వీధుల అవతల డస్ట్‌బిన్‌ ఉంది అక్కడ పడేసిరావాలి. ఈ మెట్లు మీరే తుడవాలి. బయటకు వెళ్ళేటప్పుడు గేటు తీసి మళ్ళీ వేయాలి. వదిలేయకూడదు. బయట గేటు దగ్గర అన్ని పోర్షన్ల వారు నెలకి ఒకరు చొప్పున తుడిచి ముగ్గు వేయాలి. మీరు చేయలేకపోతే పనమ్మాయికి ఒక బకెట్‌, చాక్‌పీస్‌ డబ్బా, ఒక చీపురు ఇస్తే అదే చేసి వెళుతుంది. దానికి మీరు కొంత డబ్బులు ఇవ్వాలి.'' అంటూ కొత్తగా కంపెనీలో చేరిన ఉద్యోగులకు పనులు పురమాయించే సూపర్‌వైజర్‌లా గడగడ నిబంధనలన్నీ చెప్పేసింది శివమ్మ. నిజానికి ఇల్లు చూసుకోవడానికి వచ్చినప్పుడు వంశీకి ఇవన్నీ చెప్పలేదు. తీరా దిగిన తర్వాత ఈ షరతులు వింటుంటే చిరాకేసింది సుజాతకు.
నీరసంగా ''సరే'' అంది సుజాత. ఇక వచ్చిన పని అయిపోయిందనుకుందేమో ఇంటావిడ వెళ్ళిపోయింది.
సుజాత నీరసంగా లోపలికి వచ్చింది. మనసులో ఏదో అలజడి మొదలైంది. ''వంశీ విన్నావా మన ఓనర్‌గారి మాటలు''.
''ఆఁ విన్నాను. నువ్వు బకెట్‌, చీపురు పట్టుకుని ఈ మెట్లు దిగి ఎక్కి చేస్తే ఎప్పుడో పడతావ్‌. దాంతో లేనిపోనిది హాస్పటల్స్‌ చుట్టూ తిరగాలి. అవేమీ పెట్టుకోవద్దు. ఆవిడ చెప్పినవేవో తెప్పించి ఇచ్చేరు ఆ పనిమనిషికి'' అన్నాడు.
ఆ మర్రోజు మధ్యాహ్నం ''ఏం చేస్తున్నారు అత్తా కోడళ్ళు'' అంటూ శివమ్మ వచ్చింది.
లోపల చదువుకుంటున్న సత్యవతమ్మ గారు బయటికి వచ్చి ఏం లేదు. ''రండి కూర్చోండి'' అంది.
సుజాత కూడా ''రండి లోపలికి'' అంది.
సోఫాలో కూర్చుంటూ ''ఆఁ ఏం కూర చేసారు'' అనడిగి సమాధానం కోసం ఆగకుండానే ''ఈ ఇల్లు నా కష్టంతో కట్టాను. ఇది మొత్తం నా స్వంతం. నన్ను పెంచుకున్న అమ్మ ఈ స్థలం కొనిచ్చింది. నేను కష్టపడి పనిచేసి ఈ ఇల్లు కట్టాను. ఇదంతా నాదే'' అంటూ చెప్పడం మొదలుపెట్టింది.
''అంటే మిమ్మల్ని వేరే ఆవిడ పెంచుకుందా'' అడిగింది సుజాత.
''అవును. మా అమ్మ మమ్మల్ని అస్సలు చూడదు. నన్ను పెంచుకున్న తల్లి బాగా చూసుకునేది'' అంది శివమ్మ
''చూసుకునేది అంటున్నారు ఆవిడ ఇప్పుడు.....లేరా''? అంది సుజాత.
''లేదు చనిపోయింది.'' అని ''అవును! మీరు వెంట్రుకలు ఎక్కడ వేస్తారు'' అని అసలు విషయంలోకి దిగింది శివమ్మ.
''ఏమిటి అంటున్నారు?'' సుజాత అర్థం కాక మళ్ళీ అడిగింది.
''వెంట్రుకలు తలదువ్వుకున్నాక ఎక్కడ వేస్తారు?'' అంది శివమ్మ మళ్ళీ.
''ఎక్కడ వేస్తాం. చెత్తలో వేస్తాం.'' అంది సుజాత
''అలా చేయకండి. వెంట్రుకల్ని ఒక కవరులో పెట్టి దాయండి. బుడగల వాళ్ళు వస్తారు. పిన్నీసులు అవి తీసుకోవచ్చు.'' అంది.
కాని సుజాత మనసులో ఏదో ఒక అనుమానం తలెత్తింది. ఈవిడ వెంట్రుకల గురించి ఇంతలా చెప్పాలా ఒకవేళ ఎక్కడబడితే అక్కడ పడేస్తామని ఇలా చెప్తుందా అనుకుంది. సత్యవతమ్మగారికి బాగా బుర్రలోకి ఎక్కినట్టుంది. అప్పటి నుండి రాలిన తన జుట్టు వెంట్రుకలు ఒక కవరులో దాయడం మొదలుపెట్టింది.
ఒకరోజు బట్టలు ఉతుకుదామని సత్యవతమ్మగారి చీరలు వాషింగ్‌మెషిన్‌లో వేసి గంజి పెట్టి ఆరేసింది సుజాత. సత్యవతమ్మగారు కింద ఓనరుగారి ఇంటికి వెళ్ళింది. కాసేపటికి ముఖం వేలాడేసుకుని వచ్చింది.
ఏమైంది అలా వున్నారు అంది సుజాత.
''అమ్మారు ! కింద ఓనరు గారు ఏంటి నీళ్ళన్నీ అవగొట్టేశారా? అన్ని చీరలు ఆరేశారు. తొమ్మిది చీరలు వున్నాయి. అమ్మో అన్ని చీరలు విప్పేసావా? అని అంది. కాదమ్మా వారానికి ఒకసారి గంజిపెట్టి ఆరేస్తుంది అన్నాను. అయినా గాని ఎన్ని నీళ్ళు అయిపోయాయో అంది. అద్దె ఇంట్లో వుంటే స్నానాలు కూడా సరిగ్గా చేయకూడదా అంటూ'' ముఖం చిరాకుగా పెట్టి చెప్పింది సత్యవతమ్మ కోడలితో. ''తొమ్మిది చీరలు అని లెక్కపెట్టింది'' అని మూలుక్కుంటూ లోపలికి వెళ్ళిపోయింది సత్యవతమ్మ గారు. సుజాతకు అత్తగారు చెప్పిన తీరుకు నవ్వు వచ్చింది.
రెండురోజుల తరువాత మధ్యాహ్నం తన కోడలిని వెంటబెట్టుకుని వచ్చి ''ఏం చేస్తున్నారండి ఇందాకట్నించి శబ్దాలు విన్పిస్తున్నాయి. బర్ర బర్ర మని ఒకటే మోత...'' అంది శివమ్మ.
''ఏం శబ్దాలు చెయ్యడం లేదే. మా ఇంట్లో ఏమైనా చిన్న పిల్లలు వున్నారా ఏమిటి?'' అంది సుజాత.
''కుర్చీలనుకుంటా ఒకటే సౌండ్‌ అండీ. అసలు రాత్రిపూట పదకొండు గంటలకు కూడా శబ్దాలు వస్తున్నాయి. అస్సలు ఏం చేస్తున్నారు'' అని అడిగింది శివమ్మ.
''కుర్చీలా...కూర్చున్నప్పుడు అటూ ఇటూ జరుపుతూ ఉంటాం. అవే మీకు విన్పించాయా'' అంది సుజాత.
''మీనా నువ్వు చెప్పు. శబ్దాలు బాగా వస్తున్నాయి కదా'' అంది కోడలితో
''అవును ఫుల్‌గా వస్తున్నాయి'' అంది ఆ అమ్మాయి. ముఖంలో ఎటువంటి భావం లేకుండా.
ఇదెక్కడి గొడవరా దేవుడా అని మనసులో అనుకుంది సుజాత.
మధ్యాహ్నం వంశీ భోజనానికి వచ్చినప్పుడు ''కుర్చీల శబ్దాలు వస్తున్నాయట అర్ధరాత్రి పదకొండు గంటలకు. సౌండ్‌లు బాగా చేస్తున్నామని వాళ్ళ కోడల్ని సాక్ష్యంగా తీసుకొచ్చి మరీ చెప్పింది ఓనరమ్మ'' అని అంది సుజాత.
'కుర్చీల శబ్దాలు ఏంటి సుజీ. రాత్రిపూట మనం నిద్రపోకుండా కుర్చీలు గట్రా లాగుతూ కూర్చున్నామనుకుంటుంది కాబోలు'' అని విసుక్కున్నాడు వంశీ.
''ఏం చేద్దాం. ఈ కుర్చీల కింద ఏదైనా మెత్తనిది శబ్దం రాకుండా వేద్దామా. ఆ! పట్టా ఉంది కదా అది వేద్దామా?. లేకపోతే కార్పెట్‌ ఒకటి కొని తెచ్చి వేయాలి. రేపు మళ్ళీ వస్తుంది ఏవండీ.... ఏవండీ..... అంటూ'' శివమ్మను అనుకరించింది సుజాత.
''సరే ఏదో ఒకటి చెయ్యి'' అని భోజనం పూర్తిచేసి ఆఫీసుకు వెళ్ళిపోయాడు వంశీ.
పొద్దునే ఎవరివో అరుపులు నిద్దట్లోకి విన్పిస్తున్నాయి సుజాత టైం చూసింది. ఆరు గంటలయ్యింది. బయటికి వచ్చి చూసేటప్పటికి గచ్చుమీద తెల్లగా ఉన్నదాన్ని కాలితో రుద్దుతూ, పైకి చూస్తూ పక్క పోర్షను వాళ్ళని తిట్టిపోస్తూ కనపడింది శివమ్మ.
విషయం కొద్దిసేపటికి మెల్లగా అర్థం అయింది సుజాతకి. పక్క పోర్షను అతను పేస్ట్‌ తెచ్చి చూపిస్తున్నాడు. ''చూడండి! మా పేస్ట్‌ నీలిరంగుది. సరిగా తెలుసుకోకుండా 'పైనించి పేస్ట్‌ వేస్తారా' అని మమ్మల్ని అంటున్నారు. మేము మీరు వచ్చి బెల్‌ కొట్టిన శబ్దానికే లేచాము. ఇదెక్కడి గొడవండి మాకు'' అంటూ అతను చాలా గట్టిగా అరుస్తున్నాడు. అక్కడ చూస్తే ఏదో పక్షి రెట్ట వేసినట్టుంది.
''ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి కింద వేస్తూనే వుంటారు, నీళ్ళు పోస్తారు. చేసింది తప్పు, పైగా అరుస్తున్నావ్‌. అయినా మీరు ఇల్లు ఖాళీ చేసేయండి'' కోపంగా అంది శివమ్మ.
''చేసేస్తాం ఓ...... పెద్ద ఇల్లు. ఈ ఊళ్లో నీకే వుంది ఇల్లు'' అంటూ కోపంగా వెళ్ళిపోయాడు అతను.
మధ్యాహ్నం ''ఏవండీ....ఏవండీ...'' అన్న పిలుపు విని ''అమ్మో ఇంటావిడ వస్తుంది ఏం తలనొప్పి తెస్తుందో'' అని మనసులో అనుకుంటూ ''ఏంటండీ'' అంటూ బయటకు వచ్చింది సుజాత.
''కింద నీళ్ళు పడుతున్నాయి. మీరు కానీ పోస్తున్నారా?'' కింద నుంచి అరుస్తూ అడిగింది శివమ్మ.
''నేను నీళ్ళు పోస్తున్నానా? లేదే. అయినా ఇక్కడంతా ఎండకు ఎండిపోయి వుంది. అసలు తడే లేదు. నీళ్ళు ఎలా వస్తున్నాయి. కిందకి?'' అంది సుజాత.
''ఏమో చుక్కలు చుక్కలుగా పడుతున్నాయి'' అంటూ మళ్ళీ రయ్యిమని లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.
ఒకరోజు ఉదయం కొబ్బరి చట్నీ చేద్దామని కొబ్బరికాయ కొడుతుంది సుజాత. కిందనుంచి..... ఓరు.......ఓరు.... ఎవరు........ ఏంటీ ఆ శబ్దాలు ఏం కొడుతున్నారు? అని అరుచుకుంటూ పరిగెత్తుకుంటూ బయటకు వచ్చి పైకి చూసింది శివమ్మ.
''కొబ్బరికాయండి'' అంది సుజాత
''కొబ్బరికాయ అక్కడ కొట్టొద్దు. ఏదైనా సుత్తి తీసుకుని కిందకు వెళ్ళి కొట్టండి అంది.''
సుజాత ఆశ్చర్యంగా చూసింది. నోట్లోంచి మాట రాలేదు. అది రెండంతస్తుల బిల్డింగ్‌. మొదటి అంతస్తులో సుజాత వాళ్లు ఉంటే. ఆ పోర్షను కింద ఓనరమ్మ కుటుంబం ఉంటుంది. ఏం చిన్న శబ్దం చేసినా వారికి వినపడుతుంది. కొబ్బరి కాయకొడితేనే భవనం కూలిపోతుందేమోనన్నంత గొడవ చేసింది శివమ్మ. సుజాత, వంశీలకు శివమ్మ ధోరణి కంటి మీద కునుకు లేకుండా చేస్తుంది.
రోజులు గడుస్తున్నాయి. ఇలాగే ప్రతిరోజు ఏదో ఒకటి ఆవిడతో గొడవ జరుగుతుంది.
ఒకరోజు సుజాత వంటగదిలో శుభ్రం చేస్తోంది. కత్తిపీటకి ఏదో దుమ్ము కనిపిస్తే దానిని తీసుకొచ్చి బయటికి తెచ్చి బాల్కనీలో కింద గచ్చుమీద కొట్టింది.
అంతే బాంబు పేలినట్లు ''ఎవరు కొట్టేది, అసలు వీళ్ళు కుదురుగా వుండరు, ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి కొడుతూనే వుంటారు'' అని అరుస్తోంది శివమ్మ కింద నుండి. సుజాత వినిపించుకోకుండా లోపలికి వచ్చేసింది.
సుజాత దగ్గరికి మధ్యాహ్నం శివమ్మ వచ్చింది. ''పొద్దున్న ఏం కొట్టారు. కొబ్బరికాయలు కొట్టారా'' అంది.
''లేదే ఏం'' అనడిగింది సుజాత.
''పొద్దున్న చాలా పెద్ద సౌండ్‌ వచ్చింది. అస్సలు ఆ సౌండ్‌ ఏంటి?'' అంది శివమ్మ.
''ఏం సౌండ్‌ వచ్చిందండి! పొద్దున్న కత్తిపీట దులుపుతూ ఒక్కసారి కింద కొట్టాను. అది కొడవలికి ఎక్కువ, కత్తిపీటకి తక్కువగా వుంటుంది, చూడండి ! ఎంత చిన్నగా వుందో ఇది గట్టిగా కొడితే విరిగిపోతుంది. ఇది మీకు అంత సౌండ్‌ వచ్చిందా'' కోపంగా అంది సుజాత.
అంతే అది వదిలేసి, బట్టలు ఉతికే స్థలం దగ్గరికి వెళ్ళి ''ఈ పైపు ఎందుకు పెట్టారు'' అంది.
''ఏంలేదు బకెట్‌లో నీళ్ళు పడేటప్పుడు సౌండ్‌ వస్తుంది. మా అబ్బాయి రాత్రి డ్యూటీ చేసి వస్తాడు. నిద్రకు డిస్ట్రబ్‌ అవుతుందని సౌండ్‌ రాకుండా వాషింగ్‌మెషిన్‌ పైపు అలా పెట్టాను'' అంది సుజాత.
''ఇది తీసేయండి'' అంది
''ఎందుకు...'' అనడిగింది సుజాత.
''తీసేయండి అంతే.....'' రెట్టించింది శివమ్మ.
''అసలు దీనితో సమస్య ఏంటి'' అంది సుజాత.
''సమస్య.... లేదు ... ఏమీ లేదు... తీసేయండి అన్నాను. తీసేయండి అంతే.... అంది'' శివమ్మ దెబ్బలాడినట్టు.
ఇదేం ఖర్మరా దేవుడా! వచ్చి వచ్చి ఇలాంటి కొంపలో పడ్డాము అని మనసులో అనుకుంది సుజాత. సాయంత్రం వంశీ వచ్చిన తరువాత ఇక్కడికి వచ్చినప్పటి నుంచి ఎన్ని సమస్యల్ని ఎదుర్కొంటున్నారో ఒక్కసారి గుర్తు చేసుకున్నారు. ఇక ఇక్కడ మనం
ఉండలేము. ఆవిడ దాటికి మనం తట్టుకోలేము. వేరే ఇల్లు చూసుకుందామని నిర్ణయించుకున్నారు.
''మనం ఎలాగూ ఇక్కడ కొంత స్థలం తీసుకుందామని అనుకుంటున్నాము కదా! లోను తీసుకుని ఇల్లు కట్టుకుందాము. ఈలోగా ఏదైనా వేరే ఇల్లు అద్దెకు చూసుకుందాము'' అన్నాడు వంశీ.
''సుజీ ! మనం ఇల్లు కట్టుకున్నాక నువ్వు కూడా ఈ శివమ్మలా తయారవవు కదా!'' అన్నాడు సరదాగా వంశీ.
''ఏరు... వంశీ నేను ఇల్లు కట్టుకునేది అద్దెకు ఇవ్వడానికి కాదు. మనం ఉండడానికి'' అంది వెంటనే సుజాత.
అడ్వాన్స్‌ ఇచ్చిన రెండు నెలలు పూర్తి కాకుండానే సుజాత కుటుంబం ఇల్లు మారిపోయింది. శివమ్మ ఇంటి వీధిలో చివరి బిల్డింగులోని ఒక పోర్షనులోనే దిగారు. అ బిల్డింగుకు ఆనుకుని ఖాళీగా ఉన్న ఒక స్థలం గమనించారు. వాకబు చేశారు. అది కొత్తగా దిగిన భవనం యజమానిదేనట. ఆయన అమ్ముతాననడం, వంశీ కొనడం జరిగిపోయింది. చిన్నగా ఒక ఇల్లు కట్టుకోవడం దానిలోకి వాళ్ళు మారిపోవడం తొందరగానే జరిగిపోయాయి.
''హాలో మేడమ్‌..... హాలో....... హాలో...... అయ్యబాబారు ఈ లోకంలో లేదు ...సుజీ....'' వంశీ అరుస్తున్నాడు.
''ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి గతంలో నుండి బయటికి వచ్చింది సుజాత 'ఏవిటి వంశీ'....
''ప్లాష్‌బ్యాక్‌లోకి వెళ్ళిపోయవా సుజి'' అన్నాడు వంశీ.
''అవును వంశీ. నిజంగా మనం అద్దెకు వున్న రోజులు గుర్తొస్తుంటే నాకు ఇప్పటికీ అమ్మో అన్పిస్తుంది.''
'''ఏంటి తల్లి! సొంతింట్లోకి వచ్చాక కూడా నువ్వు వాటిని విడిచిపెట్టలేదా.... విడిచిపెట్టమ్మా... ఇక...నాకు టిఫిన్‌ పెడితే నేను ఆఫీసుకు వెళతాను'' అన్నాడు వంశీ.
''ఆ....ఆ.... వస్తున్నా దోశపిండి రడీగా వుంది. ఈలోపు నువ్వు స్నానం చేసిరా! నేను టిఫిన్‌ రడీ చేస్తాను'' అంటూ వంటగదిలోకి వెళ్ళింది సుజాత.
శివమ్మకు సుజాత ఇంటి సంగతులు అన్నీ తెలుస్తూనే ఉన్నాయి. సుజాత ఇంటి మీదుగానే మెయిన్‌ రోడ్డులోకి వెళ్ళాలి. సుజాత శివమ్మను పలకరించడం మానేసింది. శివమ్మ కూడా ఎవరో తెలియనట్టుగానే ఉంది. సుజాత ఇంటి నుండి చూస్తే శివమ్మ ఇల్లు కనబడుతూనే ఉంటుంది. అక్కడ జరిగే సంగతులు కూడా సుజాత చెవిన పడుతూనే ఉన్నాయి. సుజాత అనుభవించిన అద్దె ఇంటి తాలుకూ బాధలు ప్రతిరోజు వినిపిస్తూనే వున్నాయి.
రోజులు గడుస్తున్నాయి. ఒకరోజు ఉన్నట్టుండి శివమ్మ, సుజాత ఇంటి గుమ్మంలోకొచ్చి నిలబడింది. సుజాత ఒక్కసారి షాక్‌ అయ్యి శివమ్మవైపు చూస్తూ ఉండిపోయింది. ఆవిడ ఎందుకు వచ్చిందో అర్థం కాలేదు. ఆవిడ ముఖం చాలా నీరసంగా వుంది.
సుజాత పలకరించకుండా చూస్తూ ఉండిపోవడంతో శివమ్మే ''ఏవండి మీతో కొంచెం మాట్లాడాలి'' అంది.
సుజాత కంగారుపడి ''ఆ! రండి. రండి.'' అని ఇంట్లోకి ఆహ్వానించింది.
శివమ్మ ఇంట్లోకి వచ్చి కూర్చుంటూనే నేరుగా సంభాషణ మొదలెట్టింది. ''మా ఇంట్లో అన్ని పోర్షన్లు ఖాళీగానే వున్నాయి. కాస్త్త ఎవరైనా వుంటే చెబుతారా?'' అంది.
సుజాత ఉక్రోషం ఆపుకోలేకపోయింది. సమయం చిక్కింది అనుకుని అందుకుంది ''ఎందుకండీ ఉన్నవాళ్ళతో గొడవపడి వాళ్ళను వెళ్ళగొట్టే వరకు మీరు ఊరుకోరు. మేము ఎలా చెబుతాం అనుకున్నారు. మీ ఇంట్లో ఉండి మేము ఎన్ని బాధలు పడ్డామో మా నోటితోనే చెప్పాలా. మేము ఎవరికీ చెప్పం. మీ ఇంటికి తీసుకొచ్చి వాళ్ళను బాధపెట్టే పని మేము పెట్టుకోం'' అంది కఠినంగా.
సుజాత ఇంత ధైర్యంగా శివమ్మను నిలదీయడంలో సొంత ఇల్లు మహత్యం లేకపోలేదు.
''అలా అనకండి. నేను నిజంగా మిమ్మల్ని చాల బాధపెట్టాను. అందుకే ఇప్పుడు బాధపడుతున్నాను. నన్ను క్షమించండి.'' అంది శివమ్మ దీనంగా.
'' దాదాపు ఆరు నెలల నుండి మా ఇంటి అన్ని పోర్షన్లు ఖాళీగా వున్నాయి. మేము లోను కట్టుకోవాలి.'' అని అంటుంటే ఆమె మాటకు సుజాత అడ్డు వచ్చి ''అదేవిటండీ మీరు చాలా కష్టపడి కట్టాను'' అన్నారు కదా! ''లోను అంటారేమిటి?'' అంది.
''అవును స్థలం మా అమ్మ ఇచ్చింది. లోను తీసుకుని కట్టాము. ఈ ఆరు నెలల నుంచి చాలా కష్టంగా వుంది. నాదే తప్పు వచ్చిన వాళ్ళని లెక్కచేయకుండా వాళ్ళతో అమర్యాదగా ప్రవర్తించాను. చీటికి మాటికి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళి ప్రతి అంగుళాన్ని పరిశీలించేదాన్ని. వాళ్ళు నా ఇంటిని పాడు చేసేస్తారన్న భయంతో. ఇప్పుడు తెలుస్తుంది. వాళ్ళ అవసరం కొద్ది వాళ్ళు నా ఇంట్లో వున్నారు. నేను నా అవసరానికి ఇల్లు ఇచ్చాను. ఇందులో ఎవరి అవసరం వారిది. కాని నేనే ఎక్కువగా వాళ్ళతో చిన్న విషయాన్ని పెద్దది చేసి వాళ్ళు ఇల్లు ఖాళీ చేసేలా ప్రవర్తించేదాన్ని, వాళ్ళు నాకు అద్దె డబ్బులు ఇచ్చినా, ఇల్లు నాదే కదా అనే అహంభావంతో కళ్ళు పొరలు కమ్మాయి. అవి ఇప్పటికి తెరుచుకున్నాయి. మా ఇంటాయన, పిల్లలు నన్ను ప్రతిరోజు తిడుతున్నారు. 'వచ్చిన అందర్నీ నీ ధాటికి తట్టుకోలేక వెళ్ళిపోయేలా చేశావు. ఇప్పుడు ఎవరూ రావటం లేదు' అంటున్నారు. చుట్టుపక్కల వాళ్ళు కూడా నేను చాలా గొడవ మనిషిని అని, అద్దెకు వచ్చేవాళ్ళను కూడా రానివ్వడం లేదు. మా ఇంటాయన లోను నన్ను కట్టమంటున్నారు. నేను ఎక్కడనుంచి తెచ్చి కడతాను. నా ఇల్లు నాకు దక్కేలా లేదు. బ్యాంకు వాళ్ళు ఇంటికి కూడా వస్తున్నారు. మా ఇంట్లో ప్రతి రోజు ఇదే గొడవ'' అంటూ కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకుంది.
సుజాతకు జాలి కలిగింది. ''మీరు ఏమీ అనుకోనంటే ఒకటి చెబుతాను. అద్దెకు వున్నవాళ్ళు మీరు ఇంటి ఓనరు అనే భయంతో కాస్త జాగ్రత్తగానే వుంటారు. మీరు ప్రతిరోజు వాళ్ళ ఇంటికి ఏదో ఒక వంకపెట్టుకుని ఇదేమిటి, అదేమిటి అని ప్రతి చిన్నదానికి వాళ్ళని ప్రశ్నిస్తే వాళ్ళకి ఒక్క క్షణం కూడా వుండబుద్ది కాదు. వాళ్ళతో మీరు కాస్త ఉదారంగా, ప్రేమగా వుంటూ వాళ్ళు కూడా మీ కుటుంబ సభ్యులే అనుకోవాలి. వాళ్ళు మీకు రెట్టింపు ప్రేమని అందిస్తారు. అప్పుడు మీ ఇల్లు విడిచి వెళ్ళాలంటే వాళ్ళకి వాళ్ళ సొంత వాళ్ళని వదిలి వెళుతున్న బాధ కలుగుతుంది. అంతెందుకు మాక్కూడా మీ మీద కోపంతోనే అద్దె ఇంటి బాధ పడలేక సొంత ఇంటి కోసం పట్టువదలని విక్రమార్కుడిలా ప్రయత్నించి సాధించాం. పరోక్షంగా మేము ఇల్లు కట్టుకోడానికి మీరే కారణం'' అంది సుజాత.
''నిజమే మీరు చెప్పేది. నేను నా తప్పు తెలుసుకున్నాను. ఇప్పటి నుంచి అద్దెకుండే వాళ్ళతో బాగా వుంటాను. కానీ మీరు ఎవరైనా ఉంటే చెప్పండి'' అంటూ లేవబోయింది శివమ్మ.
సుజాత తనని ఆగమని చెప్పి లోపలికి వెళ్ళి ఒక ప్లేటులో పూలూ పళ్ళూ, చీర తీసుకొచ్చి శివమ్మకు బొట్టు పెట్టి అవన్నీ చేతిలో పెట్టింది.
''ఇవన్నీ ఏంటి!'' అంటూ శివమ్మ ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యింది.
''మాకు సొంతిల్లు రావడానికి పరోక్షంగా మీరే కారణం. అందుకే ఇదంతా...'' అంది సుజాత.
''వద్దమ్మా చచ్చినపాముని ఇంకా చంపకు'' అంటూ పవిటచెంగుతో కళ్ళు వత్తుకుంటూ ''వస్తానమ్మా'' అంటూ గేటు వైపు అడుగులు వేసింది శివమ్మ.
sontillu | Prajasakti::Telugu Daily
Home u sneha u sontillu
Posted On: Saturday,July 16,2016
sheethaakaala udayam. chaligaa vundi. sujaata vaalladi kotta illu. vaaram rojulayyindi gruhapravesam chesi. aa roju modati aadivaaram. ee vaaram rojulugaa inti panulatho alasipoyina sujaataku aadivaaram naatiki cony prasaantata chikkaledu. balkaneelo kuurchuni coffy taagutuu bedny room vaipu chustuu 'vamshee... vamshee' ani pilichindi.
''amity ammagari mukham chala prasaantamgaa, santoshamgaa kanpistundi'' antuu bedrunlonchi sujaata bharta vamshee balkaneeloki vachaadu.
''avunu vamshee! chala rojula taruvaata santoshamgaa, haayigaa anpistundi sontintlo .'' antuu vamseeki coffy andinchindi.
''avunu nijame kadhuu'' ani, coffy taagutuu teepaaru meedunna papery teesukuni chadavadamlo nimagamayyaadu.
sujaata mellagaa gatamloki vellindi. aandhrapradeshy rashtram rendu mukkalayyindi. aandhrapradeshy, telamgaana rendu rashtralayyayi.
udyogaala reetya chaalaamandi kotta rajadhani amaravatiki tarali vachaaru. sujaata kutumbam kuudaa vijayavaadaku cherindi. rajadhani praantaaniki daggarloni undavallilo oka intlo modati antastulo addeku digaaru. kinda onarn vaallu untaaru. addeku digina roju nundi jarigina ghatanalu okkokkati sujaata gurtu chesukosagindi.
adde intloki saamaanuto digina roju illu sardukovadamlo munigipoyaaru sujata vamseelu. vamseeki telugu saahityam ante abhimanam. tana chuttu eppuduu pustakaalu undalsinde. vamshee pustakaalu sardadamlo, sujaata vantagadi sardukovadamlo munigipoyi vunnaru. ika enabhai ella attagaaru satyavatamma tana gadilo saamaanlu sardukuntondi. manavadu udaru naannammaku sardadamlo sahaayapadutunnaadu.
intalo ''evandi... evandi....'' anna kekalaki andaruu pani aapesi okka udutuna bayatiki vachaaru.
''emiti annee bayate pettaaru inka
sardukoleda'' antuu inti onaru shivamma gaaru edurugaa kanipinchaaru.
sujaata nemmadigaa ''inka ledandi udayame kada vachindi sardukuntam'' antuu akkade vunna kurchi vesindi koorchomani.
''ledu ledu veltaanu. meeru entha varaku sardukunnaro chuddamani vachanu. meeru intiki mekulu kotti randhraalu avy cheyavaddu'' antuu ela vachindo alaa rayyimantu vellipoyindi.
sujaata nemmadigaa vantagadiloki vachi vanta puurti chesi, bhojanam chesi, alasipoi vunnaremo tondaragaa nidrapoyaaru.
rarara
saayantram poota vantagadilo tapm baga leekavadam chusi '' paipu nundi neellu kaaripotunnaayi vamshee'' andi sujaata.
''avuna onaregaarki cheppu edaina chestaaru'' annadu vamshee.
eelogaa ''evandi... evandi..'' antuu pilupu.
bayatiki vachina sujaata inti onarammanu chusi ''meera! ippude anukuntunnamu. ikkada kichenlo neellu leeky avutunnayandi kasta chustara'' andi.
''neellu leeky avtunnaya? sare chuddam lendi. annam metukulu, t podi morilo veyavaddu. pakkana khaaliisthalam undi kada akkadaku visireyandi. chetta kuudaa ikkada veyoddu. rendu veedhula avatala dussebinsi undi akkada padesiravali. ee metlu meere tudavaali. bayataku velletappudu getu teesi mallee veyali. vadileyakudadu. bayata getu daggara anni porsionla vaaru nelaki okaru choppuna tudichi muggu veyali. meeru cheyalekapothe panammaayiki oka bakete, chachmise dabba, oka cheepuru iste adhe chesi velutundi. daaniki meeru kontha dabbulu ivvali.'' antuu kottagaa companylo cherina udyogulaku panulu puramaayinche superevisersela gadagada nibandhanalannii cheppesindi shivamma. nijaaniki illu chusukovadaniki vachinappudu vamseeki ivannee cheppaledu. tiiraa digina tarvaata ee sharatulu vintunte chirakesindi sujaataku.
neerasamgaa ''sare'' andi sujaata. ika vachina pani ayipoyindanukundemo intavida vellipoyindi.
sujaata neerasamgaa lopaliki vachindi. manasulo edho alajadi modalaindi. ''vamshee vinnava mana onaregaari maatalu''.
''aa vinnaanu. nuvvu bakete, cheepuru pattukuni ee metlu digi ekki cheste eppudo padathave. daamto leniponidi haspatalse chuttu tiragaali. avemi pettukovaddu. aavida cheppinavevo teppinchi icheru aa panimanishiki'' annadu.
aa marroju madhyaahnam ''yem chestunnaru atta kodallu'' antuu shivamma vachindi.
lopala chaduvukuntunna satyavatamma gaaru bayatiki vachi yem ledu. ''randi koorchondi'' andi.
sujaata kuudaa ''randi lopaliki'' andi.
sophalo kuurchuntuu ''aa yem kuura chesaru'' anadigi samadhanam kosam aagakundaane ''ee illu naa kashtamto kattaanu. idhi mottam naa swantam. nannu penchukunna amma ee sthalam konichindi. nenu kashtapadi panichesi ee illu kattaanu. idantaa naade'' antuu cheppadam modalupettindi.
''ante mimmalni vere aavida penchukundaa'' adigindi sujaata.
''avunu. maa amma mammalni assalu chudadu. nannu penchukunna talli baga chusukunedi'' andi shivamma
''chusukunedi antunnaru aavida ippudu.....lera''? andi sujaata.
''ledu chanipoyindi.'' ani ''avunu! meeru ventrukalu ekkada vestaaru'' ani asalu vishayamloki digindi shivamma.
''emiti antunnaru?'' sujaata artham kaaka mallee adigindi.
''ventrukalu taladuvvukunnaaka ekkada vestaaru?'' andi shivamma mallee.
''ekkada vestam. chettalo vestam.'' andi sujaata
''alaa cheyakandi. ventrukalni oka kavarulo petti daayandi. budagala vaallu vastaaru. pinneesulu avi teesukovachhu.'' andi.
kaani sujaata manasulo edho oka anumanam talettindi. eevida ventrukala gurinchi intalaa cheppala okavela ekkadabadithe akkada padestamani ilaa cheptunda anukundi. satyavatammagaariki baga burraloki ekkinattundi. appati nundi raalina tana juttu ventrukalu oka kavarulo daayadam modalupettindi.
okaroju battalu utukudaamani satyavatammagaari cheeralu vashingemeshinli vesi ganji petti aaresindi sujaata. satyavatammagaaru kinda onarugaari intiki vellindi. kasepatiki mukham velaadesukuni vachindi.
emaindi alaa vunnaru andi sujaata.
''ammaru ! kinda onaru gaaru enti neellannee avagottesara? anni cheeralu aaresaaru. tommidi cheeralu vunnayi. ammo anni cheeralu vippesava? ani andi. kadamma vaaraaniki okasari ganjipetti aarestundi annaanu. aina gaani enni neellu aipoyayo andi. adde intlo vunte snaanaalu kuudaa sarigga cheyakudada antuu'' mukham chiraakugaa petti cheppindi satyavatamma kodalitho. ''tommidi cheeralu ani lekkapettindi'' ani moolukkuntu lopaliki vellipoyindi satyavatamma gaaru. sujaataku attagaaru cheppina teeruku navvu vachindi.
rendurojula taruvaata madhyaahnam tana kodalini ventabettukuni vachi ''yem chestunnarandi indaakatninchi sabdaalu vinpistunnaayi. barra barra mani okate motha...'' andi shivamma.
''yem sabdaalu cheyyadam lede. maa intlo emaina chinna pillalu vunnara emiti?'' andi sujaata.
''kurcheelanukunta okate sounde andy. asalu raatripuuta padakondu gantalaku kuudaa sabdaalu vastunnaayi. assalu yem chestunnaru'' ani adigindi shivamma.
''kurchila...koorchunnappudu atuu itoo jaruputuu untaam. ave meeku vinpinchaya'' andi sujaata.
''meena nuvvu cheppu. sabdaalu baga vastunnaayi kada'' andi kodalitho
''avunu fulnga vastunnaayi'' andi aa ammai. mukhamlo etuvanti bhavam lekunda.
idekkadi godavara devuda ani manasulo anukundi sujaata.
madhyaahnam vamshee bhojananiki vachinappudu ''kurcheela sabdaalu vastunnayata ardharaatri padakondu gantalaku. soundelu baga chestunnamani vaalla kodalni saakshyamgaa teesukochi mari cheppindi onaramma'' ani andi sujaata.
'kurcheela sabdaalu enti suji. raatripuuta manam nidrapokunda kurcheelu gatra laagutuu koorchunnamanukuntum kaabolu'' ani visukkunnadu vamshee.
''yem cheddam. ee kurcheela kinda edaina mettanidi sabdam rakunda veddama. aa! patta undi kada adhi veddama?. lekapothe carpetse okati koni tecchi veyali. repu mallee vastundi evandi.... evandi..... antuu'' sivammanu anukarinchindi sujaata.
''sare edho okati cheyyi'' ani bhojanam poortichesi aafiisuku vellipoyaadu vamshee.
poddune evarivo arupulu niddatloki vinpistunnaayi sujaata taim chusindi. aaru gantalayyindi. bayatiki vachi chusetappatiki gachumeeda tellagaa unnadaanni kaalitho ruddutuu, paiki chustuu pakka porshanu vaallani tittipostu kanapadindi shivamma.
vishayam koddisepatiki mellagaa artham ayindi sujaataki. pakka porshanu atanu pasen tecchi chuupistunnaadu. ''chudandi! maa pasen neelirangudi. sarigaa telusukokunda 'paininchi pasen vestara' ani mammalni antunnaru. memu meeru vachi belli kottina sabdaanike lechamu. idekkadi godavandi maaku'' antuu atanu chala gattigaa arustunnadu. akkada chuste edho pakshi retta vesinattundi.
''eppuduu edho okati kinda vestune vuntaaru, neellu postaaru. chesindi tappu, paiga arustunnavi. aina meeru illu khaalii cheseyandi'' kopanga andi shivamma.
''chesestam oo...... pedda illu. ee oollo neeke vundi illu'' antuu kopanga vellipoyaadu atanu.
madhyaahnam ''evandi....evandi...'' anna pilupu vini ''ammo intavida vastundi yem talanoppi testundo'' ani manasulo anukuntu ''entandi'' antuu bayataku vachindi sujaata.
''kinda neellu padutunnaayi. meeru cony postunnara?'' kinda nunchi arustuu adigindi shivamma.
''nenu neellu postunnana? lede. aina ikkadanta endaku endipoyi vundi. asalu tade ledu. neellu ela vastunnaayi. kindaki?'' andi sujaata.
''emo chukkalu chukkalugaa padutunnaayi'' antuu mallee rayyimani lopaliki vellipoyindi.
okaroju udayam kobbari chatnee cheddamani kobbarikaya kodutundi sujaata. kindanunchi..... oru.......oru.... evaru........ anty aa sabdaalu yem kodutunnaru? ani aruchukuntu parigettukuntu bayataku vachi paiki chusindi shivamma.
''kobbarikayandi'' andi sujaata
''kobbarikaya akkada kottoddu. edaina sutti teesukuni kindaku velli kottandi andi.''
sujaata aascharyamgaa chusindi. notlonchi maata raledu. adhi rendantastula bildingli. modati antastulo sujaata vaallu unte. aa porshanu kinda onaramma kutumbam untundi. yem chinna sabdam chesina vaariki vinapadutundi. kobbari kaayakodithene bhavanam koolipotundemonannanta godava chesindi shivamma. sujaata, vamseelaku shivamma dhorani kanti meeda kunuku lekunda chestundi.
rojulu gadustunnayi. ilaage pratiroju edho okati aavidatho godava jarugutundi.
okaroju sujaata vantagadilo subhram chestondi. kattipeetaki edho dummu kanipiste daanini teesukochi bayatiki tecchi balkaneelo kinda gachumeeda kottindi.
anthe baambu paelinatlu ''evaru kottedi, asalu veellu kudurugaa vundaru, eppuduu edho okati kodutune vuntaaru'' ani arustondi shivamma kinda nundi. sujaata vinipinchukokunda lopaliki vachesindi.
sujaata daggariki madhyaahnam shivamma vachindi. ''poddunna yem kottaru. kobbarikaayalu kottara'' andi.
''lede yem'' anadigindi sujaata.
''poddunna chala pedda sounde vachindi. assalu aa sounde enti?'' andi shivamma.
''yem sounde vachindandi! poddunna kattipeeta duluputuu okkasari kinda kottanu. adhi kodavaliki ekkuva, kattipeetaki takkuvagaa vuntundi, chudandi ! entha chinnagaa vundo idhi gattigaa kodithe virigipotundi. idhi meeku anta sounde vachinda'' kopanga andi sujaata.
anthe adhi vadilesi, battalu utike sthalam daggariki velli ''ee paipu enduku pettaaru'' andi.
''emledu baketylo neellu padetappudu sounde vastundi. maa abbai raatri dutey chesi vastaadu. nidraku distraba avutundani sounde rakunda vashingemeshinsi paipu alaa pettaanu'' andi sujaata.
''idhi teeseyandi'' andi
''enduku...'' anadigindi sujaata.
''teeseyandi anthe.....'' rettinchindi shivamma.
''asalu deenitho samasya enti'' andi sujaata.
''samasya.... ledu ... emi ledu... teeseyandi annaanu. teeseyandi anthe.... andi'' shivamma debbaladinattu.
idem kharmara devuda! vachi vachi ilanti kompalo paddaamu ani manasulo anukundi sujaata. saayantram vamshee vachina taruvaata ikkadiki vachinappati nunchi enni samasyalni edurkontunnaro okkasari gurtu chesukunnaru. ika ikkada manam
undalemu. aavida daatiki manam tattukolemu. vere illu chusukundamani nirnayinchukunnaaru.
''manam elaaguu ikkada kontha sthalam teesukundaamani anukuntunnamu kada! lonu teesukuni illu kattukundamu. eelogaa edaina vere illu addeku chusukundamu'' annadu vamshee.
''suji ! manam illu kattukunnaka nuvvu kuudaa ee sivammala tayaaravavu kada!'' annadu saradaagaa vamshee.
''eru... vamshee nenu illu kattukunedi addeku ivvadaaniki kaadu. manam undadaaniki'' andi ventane sujaata.
adwanse ichina rendu nelalu puurti kakundane sujaata kutumbam illu maaripoyindi. shivamma inti veedhilo chivari bildinguloni oka porshanulone digaaru. a bildinguku aanukuni khaaliigaa unna oka sthalam gamaninchaaru. vaakabu chesaru. adhi kottagaa digina bhavanam yajamanidenata. aayana ammutananadam, vamshee konadam jarigipoyindi. chinnagaa oka illu kattukovadam daaniloki vaallu maripovadam tondaragaane jarigipoyayi.
''halo medeme..... halo....... halo...... ayyababaru ee lokamlo ledu ...suji....'' vamshee arustunnadu.
''okkasariga ulikkipadi gatamlo nundi bayatiki vachindi sujaata 'eviti vamshee'....
''plashmiakriloki vellipoyava suji'' annadu vamshee.
''avunu vamshee. nijamgaa manam addeku vunna rojulu gurtostunte naaku ippatikee ammo anpistundi.''
'''enti talli! sontintloki vachaka kuudaa nuvvu vaatini vidichipettaleda.... vidichipettamma... ika...naaku tiffin pedithe nenu aafiisuku velataanu'' annadu vamshee.
''aa....aa.... vastunna doshapindi radeegaa vundi. eelopu nuvvu snaanam chesira! nenu tiffin rady chestaanu'' antuu vantagadiloki vellindi sujaata.
sivammaku sujaata inti sangatulu annee telustune unnaayi. sujaata inti meedugaane maini rodduloki vellaali. sujaata sivammanu palakarinchadam maanesindi. shivamma kuudaa evaro teliyanattugaane undi. sujaata inti nundi chuste shivamma illu kanabadutune untundi. akkada jarige sangatulu kuudaa sujaata chevina paduthoone unnaayi. sujaata anubhavinchina adde inti taalukuu baadhalu pratiroju vinipistuunee vunnayi.
rojulu gadustunnayi. okaroju unnattundi shivamma, sujaata inti gummamlokochi nilabadindi. sujaata okkasari shaky ayyi sivammavaipu chustuu undipoyindi. aavida enduku vachindo artham kaaledu. aavida mukham chala neerasamgaa vundi.
sujaata palakarinchakundaa chustuu undipovadamto shivamme ''evandi meetho konchem matladali'' andi.
sujaata kangarupadi ''aa! randi. randi.'' ani intloki aahvaaninchindi.
shivamma intloki vachi koorchuntune nerugaa sambhaashana modalettindi. ''maa intlo anni porshanlu khaaliigaane vunnayi. kaastta evaraina vunte chebutara?'' andi.
sujaata ukrosham aapukolekapoyindi. samayam chikkindi anukuni andukundi ''endukandi unnavaallatoe godavapadi vaallanu vellagotte varaku meeru oorukoru. memu ela chebutam anukunnaru. mee intlo undi memu enni baadhalu paddamo maa notitone cheppala. memu evariki cheppam. mee intiki teesukochi vaallanu badhapette pani memu pettukom'' andi kathinamgaa.
sujaata inta dhairyamgaa sivammanu niladeeyadamlo sonta illu mahatyam lekapoledu.
''alaa anakandi. nenu nijamgaa mimmalni chaala baadhapettaanu. anduke ippudu baadhapadutunnaanu. nannu kshaminchandi.'' andi shivamma deenamgaa.
'' daadaapu aaru nelala nundi maa inti anni porshanlu khaaliigaa vunnayi. memu lonu kattukovali.'' ani antunte aame maataku sujaata addu vachi ''adevitandi meeru chala kashtapadi kattaanu'' annaru kada! ''lonu antaremity?'' andi.
''avunu sthalam maa amma ichindi. lonu teesukuni kattaamu. ee aaru nelala nunchi chala kashtamgaa vundi. naade tappu vachina vaallani lekkacheyakunda vaallatho amaryaadagaa pravartinchaanu. cheetiki maatiki vaalla intiki velli prati angulaanni pariseelincheedaanni. vaallu naa intini paadu chesestaranna bhayamto. ippudu telustundi. vaalla avasaram koddi vaallu naa intlo vunnaru. nenu naa avasaraaniki illu ichanu. indulo evari avasaram vaaridi. kaani nene ekkuvagaa vaallatho chinna vishayaanni peddadi chesi vaallu illu khaalii chesela pravartinchedaanni, vaallu naaku adde dabbulu ichina, illu naade kada ane ahambhaavamtho kallu poralu kammai. avi ippatiki teruchukunnaayi. maa intaayana, pillalu nannu pratiroju tidutunnaru. 'vachina andarnee nee dhaatiki tattukoleka vellipoyela chesavu. ippudu evaruu ravatam ledu' antunnaru. chuttupakkala vaallu kuudaa nenu chala godava manishini ani, addeku vachevaallanu kuudaa ranivvadam ledu. maa intaayana lonu nannu kattamantunnaru. nenu ekkadanunchi tecchi kadataanu. naa illu naaku dakkela ledu. byaanku vaallu intiki kuudaa vastunnaaru. maa intlo prati roju ide godava'' antuu kalla neellu pettukundi.
sujaataku jaali kaligindi. ''meeru emi anukonante okati chebutaanu. addeku vunnavaallu meeru inti onaru ane bhayamto kaasta jaagrattagaane vuntaaru. meeru pratiroju vaalla intiki edho oka vankapettukuni idemiti, ademiti ani prati chinnadaaniki vaallani prasniste vaallaki okka kshanam kuudaa vundabuddi kaadu. vaallatho meeru kaasta udaaramgaa, premagaa vuntuu vaallu kuudaa mee kutumba sabhyule anukovali. vaallu meeku rettimpu premani andistaaru. appudu mee illu vidichi vellalante vaallaki vaalla sonta vaallani vadili velutunna baadha kalugutundi. antenduku makkuda mee meeda kopanthone adde inti baadha padaleka sonta inti kosam pattuvadalani vikramarkudila prayatninchi saadhinchaam. parokshamgaa memu illu kattukodaniki meere kaaranam'' andi sujaata.
''nijame meeru cheppedi. nenu naa tappu telusukunnaanu. ippati nunchi addekunde vaallatho baga vuntaanu. cony meeru evaraina unte cheppandi'' antuu levaboyindi shivamma.
sujaata tanani aagamani cheppi lopaliki velli oka plaetulo puuluu palluu, cheera teesukochi sivammaku bottu petti avannee chetilo pettindi.
''ivannee enti!'' antuu shivamma aascharyaaniki lonayyindi.
''maaku sontillu raavadaaniki parokshamgaa meere kaaranam. anduke idantaa...'' andi sujaata.
''vaddamma chachinapaamuni inka champaku'' antuu pavitachengutho kallu vattukuntuu ''vastanamma'' antuu getu vaipu adugulu vesindi shivamma.