ఐదు కవితలు: గోపిని కరుణాకర్ – ఈమాట
కవితల దగ్గరకొచ్చేసరికి, కరుణాకర్‌లో ఇన్ని భిన్న దృక్పథాలు కనిపించవు. తానక్కడ కేవలం రెండే పాయలుగా చీలిపోయాడు. మొదటి పాయలో, అతడికి బాగా తెలిసిన పల్లె ప్రపంచం, అందుకు భిన్నంగా రెండో పాయలో, తానప్పటికి పూర్తిగా ఆహ్వానించలేకపోయిన ఆధునిక జీవితం కనపడతాయి. అతనికి చిరపరిచితమైన ప్రపంచాన్ని చిత్రించేటప్పుడు ఇతనిలో ఏ తొట్రుపాటు, అసంబద్ధత, అస్పష్టత, మార్మికత కనపడవు. ఆ ప్రపంచానికి తగ్గ శైలిలోనే సరళంగా పల్లె ప్రతీకలతో, కొత్త భావాలను పలికించగలిగాడు. ఈ ఒరవడి రెండో పాయలో కనపడదు. ఇది కవికే ఇంకా కొరుకుడు పడని జీవితం. ఇక్కడ కవి గొంతు వేరు. ఇది 'కృష్ణానగర్ గాలి పీల్చకపోతే ఊపిరి ఆడదని' చెప్పుకున్న పట్నపు వాసి గొంతు. ఇతడిలో కొంత అస్థిరత ఉంది, కొండొకచో అభద్రతాభావం కూడా ఉంది.ఇతడింకా పూర్తిగా ఆధునికుడు కాలేదు, కావాలనీ కోరుకోవడం లేదు. బాహ్యపరిస్థితుల ప్రభావం పతాక స్థాయిలో జీవితాన్ని శాసిస్తున్న సంధికాలంలో నిలబడి ఉన్నాడు. ఈ దూరం, ఈ సంక్లిష్టత, దానికి తోడుగా మొదలయ్యే అస్పష్టత, దేహం మొండిగోడల మీంచి కవితలో (పు. 51) కనపడతాయి.
aidu kavitalu: gopini karunakar – eemaata
kavitala daggarakochesariki, karunakarelo inni bhinna drukpathaalu kanipinchavu. tanakkada kevalam rende paayalugaa cheelipoyaadu. modati paayalo, atadiki baga telisina palle prapancham, anduku bhinnamgaa rendo paayalo, taanappatiki puurtigaa aahvaaninchalekapooyina aadhunika jeevitam kanapadataayi. ataniki chiraparichitamaina prapanchaanni chitrinchetappudu itanilo e totrupaatu, asambaddhata, aspashtata, maarmikata kanapadavu. aa prapanchaaniki tagga saililone saralamgaa palle prateekalatho, kotta bhaavaalanu palikinchagaligaadu. ee oravadi rendo paayalo kanapadadu. idhi kavike inka korukudu padani jeevitam. ikkada kavi gontu vaeru. idhi 'krishnanagar gaali peelchakapothe oopiri aadadani' cheppukunna patnapu vaasi gontu. itadilo kontha asthirata undi, kondokacho abhadrataabhaavam kuudaa undi.itadinka puurtigaa aadhunikudu kaaledu, kaavaalanii korukovadam ledu. baahyaparisthithula prabhaavam pataaka sthaayilo jeevitaanni saasistunna sandhikaalamlo nilabadi unnaadu. ee dooram, ee sanklishtata, daaniki thodugaa modalayye aspashtata, deham mondigodala meenchi kavitalo (pu. 51) kanapadataayi.