మొత్తానికి తెలుగు కథా సాహిత్య విమర్శలో ఒక కదలిక వస్తున్నట్టు అనిపిస్తోంది. కథల బాగోగుల గురించి నిష్పాక్షికంగా, నిర్మొహమాటంగా అభిప్రాయాలు చెప్పే పద్ధతి మొదలవుతున్నట్టు వుంది. అయితే, ఈ విమర్శ కేవలం కొత్త కథకుల కథలకు మాత్రమే పరిమితమవుతుందా, పేరు మాత్రం పెద్దదిగా పొందిన చిన్నాతిచిన్న కథకులకన్నా ఘోరమయిన పెద్ద పేరున్న పెద్దల కథలకు కూడా విస్తరిస్తుందో చూడాలి. ఏదేమయినా, నిష్పాక్షిక, నిర్మొహమాట మయిన కథా విశ్లేషణ అవసరం ప్రస్తుతం ఎంతో వుంది. ఇలాంటి విశ్లేషణలు లేకపోవటంవల్లనే కథ అంటే తెలియకుండానే పెద్ద పేర్లు సంపాదించేసిన అక్కథకులు విమర్శను భరించలేకపోతున్నారు. హన్నా!! నన్ననేంతవాడివా? అన్నట్టు కళ్ళెర్రచేసి తమ వాపు వల్ల పెరిగిన అహంకారాన్ని చూపించుకుంటున్నారు. ఎవరయినా ఎల్లకాలం మోసాన్ని కొనసాగించలేరు..త్వరలో తెలుగులో కథను రచయిత పేరుతోనో, సిద్ధాంతం ఆధారంగానో కాక కథను కథగా చూసే రోజులు వస్తాయన్న ఆశాభావం కలుగుతోంది.
అజయ్ ప్రసాద్ కథ జాగరణ 2009 సంవత్సరంలో ఉత్తమ కథలలో ఒకటిగా ఎంపికయింది. ఈ కథ చెప్పే సమాధానాలకన్నా, లేవనెత్తే సందేహాలే ఎక్కువ. కానీ, కథను చెప్పటంలో ఒక సొగసువుంది. కథను నడిపిన విధానంలోని నిజాయితీ, కథకొక తీవ్రతను ఆపాదిస్తుంది. కథలో వాతావరణాన్ని సృజించిన విధానం, పాత్రలను తీర్చి దిద్దిన విధానం కథ నచ్చినా నచ్చకున్నా కథ, పాత్రలు గుర్తుందిపోయేలా చేస్తాయి. అంటే కథా రచనలో రచయిత ప్రావీణ్యాన్ని ఎత్తి చూపిస్తాయన్నమాట.
ఊర్రికి దూరంగా పాదుపదిన ఇంట్లో వుంటూంటాడు బైరాగి. అతని స్నేహితుడు గురిగాడు. అతడు మాయామర్మం తెలియని మనిషి. పిట్టలను కొట్టడంలో నేర్పరి. అతనో పావురాన్ని పట్తుకొస్తాడు. కానీ, బైరాగి దాన్ని చంపి తిననీయడు. అయితే, ఈ పిట్టను ఎరగా పెట్టి వేరే పిట్టలను పట్టాలని గురిగాడు పథకం వేస్తాడు. వారిద్దరి సంభాషణల్లో బైరాగి కొన్ని మాటలంటాడు. అవి కథకు కీలకమయినవి.
మనుషులు తమకు తెలిసినా తెలియకున్నా మంచీ చేస్తారు. చెడు చేస్తారు. కార్యం కంటి ముందున్నంతవరకే. చేతులు దాటాక అన్నీ మనమనుకున్నట్టే జరగవు. దేని దిశ దానికే వుంటుంది.
ఇది ఈ కథకు కీలకమయిన సంభాషణ అని కథ పూర్తయ్యాక అర్ధమవుతుంది. అప్పుడు కథను మరోసారి చదివితే రచయిత కథారచన సంవిధానం మురిపిస్తుంది.
ఇంతలో మాణిక్యం అక్కడికి వస్తాడు. మాణిక్యం ఎప్పుడూ కొత్త అమ్మాయిల్తో వస్తూంటాడు. అతడు అమ్మాయిల్ని మోసం చేసేవాడు. అయితే, అతనితో వచ్చే ఇతర అమ్మాయిలకు, ఇప్పుడు వచ్చిన అమ్మాయికి తేడా వుంటుంది. ఈమె, మాణిక్యాన్ని పూర్తిగా నమ్ముతుంటుంది. ఇది బైరాగిలో ఆలోచన కలిగిస్తుంది. ఆ అమ్మాయి ఒంటరిగా దొరికితే, మాణిక్యాన్ని నమ్మవద్దనీ, అతడిని వదలి వెళ్ళిపొమ్మనీ చెప్పాలనుకుంటాడు. చివరికి మానిక్యానికే ఆవిడని విడిచిపెట్టమని చెప్తాడు. దానికి సమాధానంగా మాణిక్య, ఈ పిట్టకోసం నేను పడని యాతనలేదు. ఇప్పుడిడిసి పెట్టటం జరిగేపని కాదు, అంటాడు.
దాంతో, రాత్రి బైరాగి ఆ అమ్మాయి మీదకు వెళ్లి మాణిక్యం పంపాడని చెప్తాడు. అంతలో మాణిక్యం బైరాగిని కొడతాడు. ఆ అమ్మాయి చీకట్లోకి పారిపోతుంది. వేటకోసం రెక్కలు తెంపి పెట్టిన పావురం, కొత్తగా వచ్చిన రెక్కలల్లార్చి ఎగిరిపోతుంది. గురివిగాడు వచ్చి, బైరాగిని రాక్షిస్తాడు. ఏం జరిగిందని అడిగితే, జరిగింది చెప్పి, అంతా మంచికే జరిగిందంటాడు బైరాగి. అప్పుడు పావురం లేదని గుర్తించి అదేమయిందని అడుగుతాడు. ఎగిరిపోయిందని తెలుసుకుని, అయ్యో దాని కళ్ళుకుట్టేశానే అంటాడు. దీనికి సమాంతరంగా, ఆ అమ్మాయివల్ల మాణిక్యం మారిపోయేవాడేమో, తొందరపడ్డావు సామీ అంటాడు. అంతేకాదు, మాణిక్యం మీద నమ్మకం తప్పించాలన్న ప్రయత్నంలో, ఆ అమ్మాయి మనుషులెవరినీ నమ్మకుండా చేశావు కదా అంటాడు.
ఇక్కడ ఇందాక బైరాగి చెప్పిన వాక్యాల్ని అన్వయించుకుంటే గొప్ప జీవిత సత్యం రచయిత పెద్ద ఉపన్యాసాలు, పేరాలు పేరాలు రాయకుండానే బోధపడుతుంది. చక్కని కథ. మరపుకురాని కథ. కథకు ఏదో సామాజిక ప్రయోజనం వుండాలని, అది, వామపక్ష ధోరణే అవ్వాలని అనేవారికీ కథ నచ్చకపోవచ్చేమో కానీ, కథ చదవటం వల్ల వ్యక్తికి తనగురించి, తన చుట్టూ వున్న సమాజం గురించి అర్ధమవ్వాలన్న దాన్ని ప్రామానికంగా తీసుకుంటే ఈ కథ చాలా గొప్ప కథగా అర్ధమవుతుంది. దీనికి తోడు రచయిత కథలో బిగువు సడలకుండా కథను చెప్తాడు. అంటే ఉత్తమ కథలుగా ఎంపికయిన అయిదు కథల్లో రెండు కథలు నిజంగా ఉత్తమ కథలే అన్నమాట….
2011లో ఉత్తమ కథగా ఎంపికయిన ఖేయాస్, కొంచెం అర్ధమవటం కష్టమే. కథ కేయాటిక్ గా వుంటుంది. కథ చదువుతూంటే సిటిజన్ కేన్ సినిమా ప్రభావం వుందేమో అన్న ఆలోచన వస్తుంది. మాధవరావు గురించి తెలుసుకోవాలని అతడు వూరు వెళ్తాడు. ఎవరికి వరు అతడి గురించి వేర్వేరుగా చెప్తూంటారు.ఇదీ కథ. ఈ కథ చివరి వాక్యం ఈ కథకూ వర్తిస్తుంది.
అతనికి ఏదో చేతికి అందినట్టే అంది, అర్ధమవుతున్నదేదో హఠాత్తుగా అదృశ్యమయి, చెల్లాచెదురై చివరికి ఖాళీగా కనిపించింది.
ఈ కథ చదివిస్తుంది. ఉత్తమ కథా అంటే…..ప్రశ్నే మిగులుతుంది. కానీ, ఇంతవరకూ చదివిన కథకుల్లో, ప్రతి కథలోనూ, కొత్తదనం చూపిస్తూ, కథకూ కథకూ ఏమాత్రం పోలిక లేకుండా( ఆలోచనాత్మకమవటం తప్ప) చక్కని కథా రచన సంవిధానంతో ఆకట్టుకునే కథకుడు అజయ్ ప్రసాద్ అనిపిస్తుంది. అన్ని కథలూ ఒకే రకంగా రాసి, పాత్రల పేర్లు వేరుగా? అని వాదించే కథకుల సరసన మేరు శిఖరంగా నిలుస్తాడు అజయ్ ప్రసాద్ ఆయన కథలు.
లోయ కథను పర్ఫెక్ట్ కథగా భావించవచ్చు. ఎక్కడా రచయిత కనబడకుండా, వ్యాఖ్యానించకుండా తాను వేయాలంకున్న ప్రశ్నలు వేయకుండా పాఠకుడి మనస్సులో అవే సందేహాలు పాత్రల ద్వారా కలిగే రీతిలో లోయ కథను రచయిత సృజించారు ఈ కథ చదివిన తరువాత రచయిత మళ్ళీ ఇలాంటి కథే రాయకుండా,ఇంతవరకూ రాసిన రెండు ఉత్తమ కహలకు పూర్తిగా భిన్నమయిన కథతో మూడో ఉత్తమ కథను సృజించారు ఈ సంకలనాలలో గమనించేదిమటంటే రచయితలు ఏ రకంగా రస్తే, ఏది రాస్తే ఉత్తమ కథల సంపాదకుల మెప్పు పొందుతుందో అలాంటి కథలు రాయటం కనిపిస్తుంది. అందుకే,కహకులు ఒకే రకమయిన కథలను అటూ ఇటూ చేసి రాసి మెప్పు పదే పదే పొందటం కనిపిస్తుంది కానీ,బీ అజయ్ ప్రసాద్ కథలలో వామపక్ష ధోరణి తెలుస్తూన్నా తన ఆలోచనలను భావాలను ప్రదర్శించటానికి ఆయన ప్రతి సారీ విభిన్నమయిన కథనూ, విభిన్నమయిన కథా సంవిధానాన్ని ఎంచుకోవటము స్పష్టంగా తెలుస్తుంది అందుకు చక్కటి నిదర్శనం యూఫో కథ. ఇది 2008 ఉత్తమకథల సంకలనంలోనిక ఉత్తమ కథ.
కమాండర్, కలనల్ అని మాత్రమే కథలో మనకు పరిచయమయ్యే ఇద్దరు వ్యోమగాములు వ్యోమ నౌకలో ప్రయాణం చేస్తూండటంతో కథ ప్రారంభమవుతుంది. శాస్త్రవేత్తలు భూమిలాంటి ఒక గ్రహాన్నికనుక్కుంటారు అక్కడ పాతరాతి యుగం నడుస్తూంటుంది కమాండర్ అని పిలవబడే వ్యక్తిఒకసారి అక్కడికి వెళ్ళి అక్కడిమనుషులలోఒకరిని పట్టుకువస్తాడు అతడిని నాగరీకుడిని చేయాలనిప్రయత్నిస్తూంటారు అప్పుడు అతడిని కలసిన కమాండర్ దృష్టిమారిపోతుంది.
నిరంతరం సంక్లిష్టంగా మారుతున్న మనిషి మనుగడ ….మూసగా తయారయి…మరింత విషాదభరితం చేయబడుతూ…నిరర్ధకమయిన నిస్సారమయిన జీవితపు నమూనాని మనుషులు తమ తరతరాలకు అందించటానికి పరితపిస్తూ సమస్త మానవ జీవితం ఎక్కడో గాడి తప్పినట్టు అతడికి అనిపించసాగింది…..అని అతనిమానసిక స్థితితిని రచయిత వర్ణిస్తాడు
అదే సందర్భంలో, మనిషి తన శరీరంలోనే అనంతమైన జీవన క్రియల సౌందర్యాన్ని ఉంచుకుని విశ్వంలోని అనంత రహస్యాలను అన్వేషించడం అతడికి నిరర్ధకంగా అనిపించింది. అని వ్యాఖ్యానిస్తాడు.
అంతేకాదు, సాపేక్షతలేని ప్రకృతి అర్ధమయ్యేకొద్దీ అతడు మిగతా ప్రపంచానికి దూరంగా అజ్ఞాతంలో జీవించసాగాడు, అంటాడు ఇదికొరుకుడుపడనివిషయం
సాపేక్షత లేని ప్రకృతి అంటే? సాపేక్షత అంటే relativity ..రిలేటివిటీ లేని ప్రకృతి అంటే? సమస్త విజ్ఞాన శాస్త్ర సిద్ధాంతాలు, ఆధ్యాత్మిక సిద్ధాంతాలు,వేద గ్రంథాలు మాన జీవితం, అంతరిక్షంలోని గోళాల జీవితాలు, విశ్వంలోని చరాచరాల జీవితాల నడుమ ఉన్న సాపేక్షతను ఆమోదించి ఆ కోణంలో పరిశోధనలు చేస్తూంటే, విశ్వంలో మరో గ్రహంలో జీవాన్ని చూసిన వ్యోమగామి, ఆ జీవాని తమలాగా నాగరీకులను చేయాలని తపనపడుతున్న మనుషులను చూసి డిప్రెషన్ కి గురవటం అర్ధం చేసుకోవచ్చు కానీ, సాపేక్షతలేని ప్రకృతి అనటం అర్ధ విహీనం!!! దాంతో…ఇక్కదివరకూ కథను సైన్స్ ఫిక్షన్ కాకున్నా సైన్స్ ఫాంటసీగా భావించవచ్చు అనుకుంటున్న ఆలోచన కాస్తా ఆవిరయి, రచయిత ఈ కథలో తన సిద్ధాంతాలను అకారణంగా చొప్పిస్తున్న భావన కలుగుతుంది. ఎందుకంటే, ఈ సాపేక్షత లేని ప్రకృతి అర్ధమవ్వటానికి సరిపడ సంఘటనకథలో లేదు సంఘటన కథలో వుంటే దానికి పాత్ర స్పందనను పాఠకుడు అర్ధం చేసుకుంటాడు. రచయిత మెదడులో ఉన్న ఆలోచనను ప్రతిబింబించే సంఘటన కథలో పాత్ర అనుభవించకపోతే రచయిత తీర్మానం స్వతంత్రంగా చూస్తే గొప్పగా( అర్ధం కానిది ఎలాగో గొప్పది కదా!) అనిపించినా,కథలోఒదగక అసంబద్ధంగా, అర్ధ విహీనంగా అనిపిస్తుంది. సాపేక్షతలేని ప్రకృతి అలాంటి తీర్మానమే!
entire universe is related. each space object moves relative to other. otherwise one cannot judge their spatial,causal and time relationship….if one goes deeper…an atom , a human, atree, a planet, astar,a galay, a universe, a constellation..etc etc all have a relativity that is at once not only confounding but also is astounding అని తన రచనను ఆరంభించిన జాన్ గ్రిబ్బిన్ అనే సైన్స్ రచయిత మొత్తంపుస్తకాన్ని విశ్వంలోని సాపేక్షత గురించిన చర్చతో రచించాడు.
కథ కాస్త ముందుకు వెళ్ళిన తరువాత ,ఈకమాండర్ దగ్గరకు అతనితో గ్రహాంతర యాత్ర చేసిన సహచరుడు వస్తాడు నువ్వింకా దేనికోసం వెతుకుతున్నావు? అని అడుగుతాడు అప్పుడు కమాండర్, తానుకనిపించని వస్తువు కోసం వెతుకుతున్నానని, అదిఒకచోటుండి, మరొక చోటులేనిది కాదు విశ్వమంతా సమస్త చరాచర జీవరాశిలో పనిచేస్తూందని,అది సాపేక్ష దృష్టికి అందని ప్రకృతినియమమనీ చెప్తాడు.
ఇక్కడే కథ, రచయిత ఆలోచనాధోరణి,అతని సిద్ధాంతమూ దెబ్బతినేది. అతనికి సాపేక్షత లేని ప్రకృతి అర్ధమవుతున్నకొదీ అజ్ఞాతంలోకి వెళ్ళాడనీందాక రాశాడు రచయిత ఇప్పుడు అతని నోటి ద్వారానే అది అన్నిటినీ ఆవరించి సంస్తజీవ రాశిలో పనిచేస్తోంది, సాపేక్ష దృష్టికి అందనిదీ అంటున్నాడు సమస్త జీవరాసిలో వుంటే ,అప్పుడు ప్రతీదీ మరొక దానికి సాపేక్షమవుతుంది. ఈ సాపేక్ష దృష్టితో చూసేవారు దాన్ని గ్రహించలేరు. దాన్ని గ్రహించాలంటే ఈ దృష్టి పరిథిదాటి అది లేని స్థాయిలో సృష్టిని చూడాలి కానీ, అది తనలోనూ వుంది. లేకపోతే అతని మొదటి మాట ఆబద్ధమవుతుంది. కాబట్ట్, తనలోనూ దాన్ని వుంచుకున్న వ్యక్తి, దాన్ని దాటి చూడగలగటం సంభవమా? విశ్వమంతా ఆకాశం ఆవరించి వుంది. కాబట్టి కుండలోనూ ఆకాశం వుంది. తనలో ఆకాశం వున్న భావన కుండ తన పరిథిదాటితే కానీ గ్రహించలేదు. కానీ, మట్టి ఆకాశాన్ని దాటి పోవటం అంటూ జరుగుతుందా? అందుకే, విజ్ఞనశాస్త్రం కానీ, వేదం కానీ,ఒక పరిథిదాటి మానవమేధ సయాన్ని గ్రహించలేదంటాయి.
మనకు విశ్వ విజ్ఞానం బిగ్ బాంగ్ సమయంలో వెలువడిన రేడియేషన్ల ద్వారా అందుతోంది. రేడియేషన్లు బిగ్ బాంగ్ నుంచే ఆరంభమయ్యాయికాబట్టి, మానవుడు బిగ్ బాంగ్ జరిగిన కొన్ని సెకన్లనుంచే విజ్ఞానన్ని గ్రహించగలడు బిగ్ బాంగ్ జరిగిన సమయం అంటే జీరో హవర్ ఎలావుంది, అంతకు ముందు ఏముందీ తెలుసుకోలేడు అదొక పరిథి….అదొక గడప. గడపకావల శూన్యం చీకటి. ఈవల వెలుతురు..ఆవల అంధకారం. ఈవల సృష్టి….ఇది నాసదీయ సూక్తం….దీన్ని సావిత్రిలో అరబిందో అద్భుతంగా వర్ణించారు. అంటే, ఈ విషయ పరిజ్ఞానం ఉంటే కథలేదు.కథలో సంఘర్షణలేదు.
కానీ, రచయిత వామపక్ష భావ ప్రభావితుడవటం వల్ల, బహుషా, ఆధ్యాత్మిక సిద్ధాంతాల గురించి అంతంతమాత్రమే పరిచయం వుండటంవల్ల, ఈ కథలో ఈ ఆలోచనను కేంద్ర బిదువుగా రచించివుంటాడు ఈ ఆలోచనను తరువాత సంభాషణ బలపరుస్తుంది.
నువ్వు ఆధ్యాత్మికుడిలా మాట్లాడుతున్నావు నువ్వు చెప్పేది దైవ శక్తి గురించా? అనిస్నేహితుడు అడుగుతాడు. దానికి ఆ పాత్ర ఏదేదో అర్ధంపర్ధంలేని వాదన చేసి దైవ శక్తిని నిరకరించి అంతా ప్రకృతేనని,మనిషి ప్రకృతినుంచి వేరయిపోతున్నాడని అలవాటయిన వామపక్ష ప్రకృతి వాదన చేస్తాడు స్థలకాలాలకతీతంగా వెళ్ళాలంటాడు ఈ చర్చ తరువాత కలనల్తోకలసి మళ్ళీ అదే గ్రహానికి వెళ్తాడు ఈసారి అతను ఆ గ్రహం వాళ్ళతోకలసిపోతాడు అదీ యూఫో కథ.
ఈ కథ చదివిన తరువాత స్పెషల్ ఎఫెక్ట్స్ తోనిండిన అర్ధంలేని సినిమా చూసిన భావన కలుగుతుంది. పైగా,కమాండర్ ఆలోచనలూ , భావనలూ అర్ధవిహీనమవుతాయి.ముఖ్యంగా, స్థలకాలాలను దాటి చూడాలనుకున్నవాడు, సాపేక్షతను దాటి ఎదగాలనుకున్నవాడు,ఆ గ్రహంలోని ఆదిమానవులలో కలసిపోవటం వల్ల తన లక్ష్యాన్ని ఎలా సాధించాలనుకున్నాడో బోధపడకపోవటం, కథను మరింత అర్ధవిహీనం చేస్తుంది.
అయితే, ఈ కథలో అనాగరికులను ట్రైబల్స్ గాను,మానవుల దాడిని,ట్రైబల్స్ హక్కులను కాలరాచే ఆధునికులుగానూ అర్ధం చేసుకునే వీలుండటంతో,ఉత్తమకథలను ఎంచుకునే సంపాదకులకు, ఆ కోణం నచ్చివుంటుంది. తమ సిద్ధాంతాన్ని చెప్పే కథగా అర్ధమయివుంటుంది దానికితోడుగా దైవ భావనను విమర్శించటం , స్థలకాలాలని, సాపేక్ష ప్రకృతి అని రాయటం వారిలో అర్ధంకాని గొప్ప భావనను కలిగించి వుంటుంది అందుకని ఈ కథను ఉత్తమ కథగా ఎన్నుకునివుంటారు
సైన్స్ ఫిక్షన్ కథలలో సమకాలీన సమాజన్ని ఇతర గ్రహాలలో ఆరోపించి చూపటం సర్వ సాధారణం. కానీ, ఈ కథ అలానూ చేయక,మధ్యలో ఆధ్యాత్మిక చర్చలు తెచ్చి, ఆ చర్చలూ అర్ధ విహీనము, అనౌచిత్యమూ అవటంతో ఇదొక వ్యర్ధ ప్రయత్నంలా తోస్తుంది కానీ, మూస కథలు రాస్తూ ఉత్తమకథకులుగా చలామ?ణీ అవుతూ, ఇతరులకు కథలెలా రాయాలో చెప్పే ఉత్తుత్తి గొప్ప మూస కథకుల నడుమ,భిన్నంగా చెప్పాలని ప్రయత్నించిన అజయ్ ప్రసాద్ ప్రత్యేకంగా నిలుస్తాడు.
2007లో ఉత్తమ కథల్లో ఒకటిగా ఎంపికయిన బీ అజయ్ ప్రసాద్ కథ లోయ చదివిన తరువాత చాలా సేపు వెంటాడుతుంది. కథలో గుప్పిటలో ఏముందో అన్న ఉత్సుకతను కల్పించటమేకాదు, గుప్పిట విప్పి చూపకుండా కథను ముగించటం ద్వారా,కథ పూర్తయినా కథకు వెంటాడే లక్షణాన్ని అత్యద్భుతమయిన రీతిలో ఆపాదించారు రచయిత.నిజానికి ఈ కథను ఉత్తమ కథ అని నిర్ద్వంద్వంగా ప్రకటించవచ్చు.
కథ సూటిగా ఎక్కడ ఆరంభమవాలో అక్కడే ఆరంభమవుతుంది ఆడమనిషితో రంకు అంటగట్టారని ఆచారి వెళ్ళిపోతాడు అతడు కొండ పైనున్న గుడిలో దీపం వెలిగిస్తాడు. అతడు వెళ్ళిపోవటంతో ఆ బాధ్యత శీను పై పడుతుంది కథంతా మనకు శీను దృష్టిలో తెలుస్తుంది. నిన్ననగా వెళ్ళిన మనిషి ఇంతవరకూ ఐపు లేదు అనిశీను ఆలోచిస్తూండటంతో కథ ప్రారంభమవుతుంది. ఊరివారు చెన్నమ్మ కు ఆచారికి సంబంధం అంటగడతారు చెన్నమ్మ ఎక్కడినుంచో పిల్లవాడితో వచ్చి జయమ్మ దగ్గర పనిచేస్తూంటుంది జయమ్మ మంచిది ఆమెకు ఆశ్రయమిస్తుంది. కానీ, ఈ సంబంధం విషయం వెలికి వచ్చేసరికి ముందు వెనుక ఆలోచించకుండా చెన్నమ్మను వెళ్ళిపొమ్మంటుంది. చెన్నమ్మ వెళ్ళటానికి సిద్ధపడుతుంది ఈలోగా కొండపైన గుడిలో దీపం వెలిగిస్తాడు శీను ఆచారి ఆలోచనలమధ్య అతడికి లోయలో గుప్పుమన్న వార్త నమ్మబుద్ధికాదు. అతడికి జయమ్మ పైన గౌరవం చెన్నమ్మపైన అభిమానమాచారి పట్ల గౌరవం….ఈ భావనల నడుమ సతమతమవుతూంటాడు. పనిచేయని మొగుడిని వదిలి పదినెలల పిల్లవాడితో అక్కడికి వచ్చిన చెన్నమ్మకు ఎవ్వరూ వుండరు ఎటూ వెళ్ళలేదు అయినా పిల్లవాదిని తీసుకుని వెళ్తుంది . శీను వారిద్దరి గురించి ఆలోచిస్తాడు చెన్నమ్మకెవ్వరూ లేరు. ఆచారికెవ్వరూ లేరు వాళ్ళిద్దరికీ ప్రేమ కలిగితే తప్పేమిటి? అని ఆలోచిస్తాడు.
చివరికి అంతా కలసి ఆయమ్మిని ఒంటరిని చేసి బయటకు నెట్టేసారని బాధపడతాడు కొండ దిగి వస్తూంటే వొంటరిగా పోతూ చెన్నమ్మకనిపిస్తుంది ఆమెకు తోడుగా వెళ్తాడు. ముగ్గురూ లోయనుంచి బయటకు నడవసాగారు అంటూ కథ ముగుస్తుంది.
ఈ కథ చదివిన తరువాత, ఇదీ కథా రచనా పద్ధతి అనిపిస్తుంది కథలో ఎక్కడా చర్చలు లేవు ఉపన్యాసాలు లేవు సిద్ధాంతాలు లేవు అక్సరాలతో చిత్రాన్ని గీయటం వుంది పాత్రలను, వ్యక్తిత్వాలను స్పష్టంగా చెక్కి చూపించటం వుంది ఎంతో లోతయిన అంశాన్ని అతి నర్మ గర్భితంగా ప్రస్తావించటం వుంది అనంతమయిన ఆలోచనలను కలిగించటం వుంది. కథలో భాగమయిన అనేక అంశాలను ప్రతీకలుగా వాడటం వుంది. అందుకే కథ చదివిన తరువాత చాలాసేపు మరచిపోలేకపోవటమేకాదు, కథ ఒక సినిమా దృశ్యంలా కళ్ళముందు నిలుస్తుంది. అత్యద్భుతమయిన కథ ఇది.
సాధారణంగా కథలో రచయిత చొరబడి ఉపన్యాసాలు ఇవ్వటం మంచి కథా రచన పద్ధతి కాదంటారు. కానీ, ఇంతవరకూ ఉత్తమ కథలుగా ఎన్నికయిన అనేక కథలు ఇలాగే వున్నాయివాటికి భిన్నంగా,రచయిత చెప్పాలనుకున్నది కేవ్లం కథ మాత్రమే చెప్పేట్టు సృజించిన కథ ఇదీందుకే లోయ కథ ఉత్తమ కథ. రచనాపరంగా,కథను చెప్పిన పద్ధతి పరంగా కూడా!
25ఏళ్ళ ఉత్తమ కథల సంకలనంలో బీ. అజయ్ ప్రసాద్ కథలు ఆరు వున్నాయి. 2006లో జాతక కథ, 2007లో లోయ, 2008లో యూఎఫో, 2009లో జాగరణ, 2011లో ఖేయాస్….కథలను ఉత్తమ కథల సంపాదకులు ఉత్తమ కథలుగా ఎంపిక చేశారు.
ఈ ఆరుకథలు చదివిన తరువాత ఒక ఆలోచన కలుగుతుంది. ఇంతవరకూ ఈ ఉత్తమ కథల సంకలనంలో చదివిన కథలకు, కథకులకు పూర్తిగా భిన్నమయిన కథకుడు అజయ్ ప్రసాద్ అని. అతను ఎంచుకున్న కథాంశాలు కానీ, వాటిని కథ రూపంలోకి మలచి అందించిన విధానంకానీ, పాత్రల చిత్రణలో కానీ, పాత్రల వ్యక్తిత్వాలను రూపొందించిన విధానంలో కానీ, ముఖ్యంగా అక్షరాలతో దృశ్యాలను చిత్రించి మ్నసుతెరపై కదిలే బొమ్మలుగా వాతిని ప్రతిష్టించిన తీరులో కానీ, ఈ కథకుడు ఇతర కథకులందరికన్నా భిన్నమయినవాడన్న విషయం స్పష్టంగా తెలుస్తూంటుంది. రచయిత తన కథలలో తాత్వికంగా, ఆలోచనాభరితంగా, నర్మగర్భితంగా ప్రదర్శించిన అంశాలతో ఏకీభవించినా, ఏకీభవించకున్నా, ఆయన ఆయా అంశాలను కథ ద్వారా ప్రదర్శించిన విధానం మాత్రం పాఠకులను ముగ్ధులను చేస్తుంది. ఈ ఆరు కథలు చదివిన తరువాత బీ.అజయ్ ప్రసాద్ అసలు సిసలయిన సృజనాత్మక కథారచయిత అని నిస్సందేహంగా చెప్పవచ్చు. సమకాలీన తెలుగు సాహిత్యంలో అత్యంత ప్రతిభావంతుడయిన అసలయిన సృజనాత్మక రచయిత అని గర్వంగానూ చెప్పవచ్చు. అలాగని రచయితకు వామపక్ష సైద్ధాంతికపు రంగుటద్దాలు లేవని కాదు. రంగిటద్దాలున్నా, అక్కడక్కడ అవి కథన రీతిపై ప్రభావం చూపిస్తూన్నా, రచయిత అత్యద్భుతమయిన కథాకథన నైపుణ్యం ఆలోటును మరుగున పడేస్తుంది. కథను మెచ్చినా, మెచ్చకున్నా, ఆయన అక్షరాలద్వారా గీసిన దృశ్యాలు పఠితను వెన్నాడుతూనే వుంటాయి. అంత ప్రతిభావంతుడయిన రచయిత బీ. అజయ్ ప్రసాద్.
ఈ రచయిత కథలు చదివిన తరువాత ఒక సందేహం పట్టిపీడిస్తుంది. ….ఈ 25ఏళ్ళ సంకలనాలను పరిశీలిస్తే, ఉత్తమ కథలు ఎంపికయిన రచయితలంతా ఒక నిర్ణీత కాలం రచనలు చేస్తున్నారు. తరువాత అదృశ్యమయిపోతున్నారు. ఆ తరువాత వారు ఉత్తమ రచనలుగా ఎంపికయ్యే రచనలు చేయటంలేదా? లేక, రచనలు చేయటమే మానేశారా? లేక రచయితకిన్ని కథలనో, ఒక కోటా ఏమయినా వుందా?
అక్కిరాజు భట్టిప్రోలు వరుసగా, 2003,04,06లలో ఉత్తమ కథలు రాశాడీ సంకలన కర్తల ప్రకారం. ఆతరువాత ఆయన కథలేవీ సంకలనంలో లేవు. అజయ్ ప్రసాద్ కూడా 2006, 07, 08, 09, 11 తరువాత కనబడడు. అట్టాడ అప్పల్నాయుడు 1997, 98, 99 లలో వరుసగా కనిపించి, మళ్ళీ 2005, 08, 09 లలో కనిపిస్తాడు. తరువాత హుష్ కాకీ. ఇలా, రిపీట్ కథకుల కథలు ఎంపికయిన సంవత్సరాలు గమనిస్తే, అవి వరుసగా వుంటున్నాయి, తరువాత హుష్ కాకీ. ఇలా ఎందుకు జరుగుతోంది? ఆయా రచయితలు ఆ కాలంలోనే ఉత్తమ రచనలు చేసి, తరువాత సృజనాత్మకత అడుగంటిందా? లేక, ఆ కాలంలో రచయితలు సంపాదకులకు నచ్చు, తరువాత మీకొచ్చిన పేరు చాలే, ఇక మీ కథలు ఉత్తమ కథలు కావు అని సంపాదకులు ఏవయినా గీతలు గీస్తున్నారా? ఖదీర్ బాబు కథలను చూస్తే, 1997, 98,2000, 02,02, 05,10 లలో వరుసగా ప్రచురితమయి ఆ తరువాత హుష్ కాకీ అయ్యాయి. అంటే వరుసగా అన్ని ఉత్తమ కథలు రాసిన రచయిత ఇన్నేళ్ళు మరో ఉత్తమ కథ స్థాయి రచనలు చేయలేక పోయాడా? లేక ఇన్ని వేసేశాము కాబట్తి ఇక చాలు అని సంపాదకులు అనుకున్నారా? అందరికన్నా ఎక్కువ ఉత్తమ కథలు 10 ఉన్న వీ చంద్రశేఖర్ రావు కథలు 1991, 93,97, 98,99,2002,04,06,08,10 వరకూ దాదాపుగా రెండేళ్ళకోకటి వుండి గత ఆరేళ్ళుగా ఒక్కకథా లేదు. ఇలా, ఉత్తమ కథల ఎంపికలో ఒక పద్ధతి కనబడటం ఆలోచించాల్సిన విషయం అనిపిస్తుంది. అంటే, కథకులు ఒక పీరియడ్లో ఉత్తమ కథలు రాసి ఆ తరువాత ఇక రాయలేకపోతున్నారా? అందుకేనా, ఒకప్పుదు విరివిగా ఉత్తమ కథలుగా ఎంపికయిన ఇప్పుడు ఎంపిక కాని రచయితలంతా సంపాదకులపై కారాలు మిరియాలు నూరుతూ తమ ఆగ్రహాన్ని వ్యక్తం చేస్తున్నారు? కొందరు రచయితలేమో మేము తక్కువ కథలు రాసినా ఎక్కువ పేరొచ్చిందని కథలు రాయటమే మానేశారు కొన్నేళ్ళుగా?
అత్యద్భుతమయిన రీతిలో కథలు రాసిన అజయ్ ప్రసాద్ హఠాత్తుగా ఇన్నేళ్ళు మరో ఉత్తమ కథ రాయకపోవటం అత్యంత ఆశ్చర్యం కలిగిస్తూ ఇన్ని ఆలోచనలు కలిగించింది. ఎందుకంటే, ఒక రచయిత కాలం గడుస్తున్న కొద్దీ పరిణతి చెందుతాడు. అతని ఆలోచన పరిణతి చెందుతుంది. ఆటల్లో 30ఏళ్ళు వచ్చేసరికి ఆటగాడిని ముసలివాడిగా పరిగణిస్తారు. కానీ, రచయిత అసలు ప్రతిభా పాటవాలు ఏళ్ళు గడుస్తున్నాకొద్దీ వికసిస్తాయి. కానీ, ఈ సంకలనాల్లో అలాకాక, ఒక creative burst లాగా రచయితలు ఉత్తమ కథలు రాసేయటం ఆతరువాత మిన్నకుండటం కనిపిస్తోంది. ఇది ఆలోచించవలసిన విషయం.
mottaaniki telugu kathaa saahitya vimarsalo oka kadalika vastunnattu anipistondi. kathala bagogula gurinchi nishpaakshikamgaa, nirmohamaatamgaa abhipraayaalu cheppe paddhati modalavutunnattu vundi. ayithe, ee vimarsa kevalam kotta kathakula kathalaku matrame parimitamavutundaa, paeru maatram peddadigaa pondina chinnatichinna kathakulakanna ghoramayina pedda paerunna peddala kathalaku kuudaa vistaristundo chudali. edemayina, nishpaakshika, nirmohamata mayina kathaa vislaeshana avasaram prastutam entho vundi. ilanti vislaeshanhalu lekapovatamvallane katha ante teliyakundaane pedda paerlu sampadinchesina akkadhakulu vimarsanu bharinchalekapotunnaru. hanna!! nannanentavadiva? annattu kallerrachesi tama vaapu valla perigina ahankaaraanni chuupinchukuntunnaaru. evarayina ellakaalam mosanni konasaginchaleru..twaralo telugulo kathanu rachayita peruthono, siddhaantam aadhaaramgaano kaaka kathanu kathagaa chuse rojulu vastaayanna aasaabhaavam kalugutondi.
ajay prasad katha jaagarana 2009 samvatsaramlo uttama kathalalo okatigaa empikayindi. ee katha cheppe samadhanalakanna, levanette sandehale ekkuva. cony, kathanu cheppatamlo oka sogasuvundi. kathanu nadipina vidhaanamlooni nijaayitii, kathakoka teevratanu aapaadistundi. kathalo vaataavaranaanni srujinchina vidhaanam, paatralanu teerchi diddina vidhaanam katha nachina nachakunna katha, paatralu gurtundipoyela chestayi. ante kathaa rachanalo rachayita praaveenyaanni etti chuupistaayannamaata.
oorriki dooramgaa paadupadina intlo vuntuuntaadu bairagi. athani snehitudu gurigadu. atadu mayamarmam teliyani manishi. pittalanu kottadamlo nerpari. athano paavuraanni pattukostaadu. cony, bairagi daanni champi tinaneeyadu. ayithe, ee pittanu eragaa petti vere pittalanu pattaalani gurigadu pathakam vestaadu. vaariddari sambhaashanallo bairagi konni matalantadu. avi kathaku keelakamayinavi.
manushulu tamaku telisina teliyakunna manchi chestaaru. chedu chestaaru. kaaryam kanti mundunnantavarake. chetulu daataaka annee manamanukunnatte jaragavu. deni disha daanike vuntundi.
idhi ee kathaku keelakamayina sambhaashana ani katha puurtayyaaka ardhamavutundi. appudu kathanu marosari chadivite rachayita kathaarachana samvidhaanam muripistundi.
intalo maanikyam akkadiki vastaadu. maanikyam eppuduu kotta ammayiltho vastuuntaadu. atadu ammayilni mosam chesevadu. ayithe, athanitho vache itara ammayilaku, ippudu vachina ammayiki teda vuntundi. eeme, maanikyaanni puurtigaa nammutuntundi. idhi bairagilo aalochana kaligistundi. aa ammai ontarigaa dorikithe, maanikyaanni nammavaddanii, atadini vadali vellipommani cheppalanukuntadu. chivariki maanikyaanike aavidani vidichipettamani cheptaadu. daaniki samaadhaanamgaa maanikya, ee pittakosam nenu padani yaatanaledu. ippudidisi pettatam jarigepani kaadu, antaadu.
daamto, raatri bairagi aa ammai meedaku velli maanikyam pampaadani cheptaadu. antalo maanikyam bairagini kodataadu. aa ammai cheekatloki paaripotundi. vetakosam rekkalu tempi pettina pavuram, kottagaa vachina rekkalallarchi egiripotundi. gurivigaadu vachi, bairagini raakshistaadu. yem jarigindani adigithe, jarigindi cheppi, antaa manchike jarigindantaadu bairagi. appudu pavuram ledani gurtinchi ademayindani adugutaadu. egiripoyindani telusukuni, ayyo daani kallukuttesane antaadu. deeniki samaantaramgaa, aa ammayivalla maanikyam maripoyevademo, tondarapaddavu saami antaadu. antekaadu, maanikyam meeda nammakam tappinchaalanna prayatnamlo, aa ammai manushulevarini nammakunda chesavu kada antaadu.
ikkada indaaka bairagi cheppina vaakyaalni anvayinchukunte goppa jeevita satyam rachayita pedda upanyaasaalu, paeraalu paeraalu rayakundane bodhapadutundi. chakkani katha. marapukurani katha. kathaku edho saamaajika prayojanam vundaalani, adhi, vamapaksha dhorane avvaalani anevaarikee katha nachakapovachema cony, katha chadavatam valla vyaktiki tanagurinchi, tana chuttu vunna samajam gurinchi ardhamavvaalanna daanni praamaanikamgaa teesukunte ee katha chala goppa kathagaa ardhamavutundi. deeniki thodu rachayita kathalo biguvu sadalakunda kathanu cheptaadu. ante uttama kathalugaa empikayina ayidu kathallo rendu kathalu nijamgaa uttama kathale annamati.
2011loo uttama kathagaa empikayina kheyas, konchem ardhamavatam kashtame. katha keyatic gaa vuntundi. katha chaduvutunte sitision ken sinima prabhaavam vundemo anna aalochana vastundi. madhavarao gurinchi telusukovalani atadu vuuru veltaadu. evariki varu atadi gurinchi ververugaa cheptuuntaaru.idhee katha. ee katha chivari vaakyam ee kathakuu vartistundi.
ataniki edho chetiki andinatte andi, ardhamavutunnadedo hataattugaa adrushyamayi, chellachedurai chivariki khaaliigaa kanipinchindi.
ee katha chadivistundi. uttama kathaa anti..prasne migulutundi. cony, intavarakuu chadivina kathakullo, prati kathaloonuu, kottadanam chuupistuu, kathakuu kathakuu ematram polika lekunda( aalochanaatmakamavatam tappa) chakkani kathaa rachana samvidhaanamtho aakattukune kathakudu ajay prasad anipistundi. anni kathaluu oke rakamgaa rasi, paatrala paerlu vaerugaa? ani vaadinche kathakula sarasana meru sikharamgaa nilustaadu ajay prasad aayana kathalu.
loya kathanu perfect kathagaa bhaavinchavachchu. ekkada rachayita kanabadakunda, vyakhyaninchakunda taanu veyalankunna prasnalu veyakunda paatakudi manassulo ave sandehaalu paatrala dwara kalige reetilo loya kathanu rachayita srujinchaaru ee katha chadivina taruvaata rachayita mallee ilanti kathe rayakunda,intavarakuu raasina rendu uttama kahalaku puurtigaa bhinnamayina kathatho moodo uttama kathanu srujinchaaru ee sankalanaalalo gamaninchedimatante rachayitalu e rakamgaa raste, edhi raste uttama kathala sampaadakula meppu pondutundo alanti kathalu rayatam kanipistundi. anduke,kahakulu oke rakamayina kathalanu atuu itoo chesi rasi meppu pade pade pondatam kanipistundi cony,bee ajay prasad kathalalo vamapaksha dhorani telustuunnaa tana aalochanalanu bhaavaalanu pradarsinchataaniki aayana prati saarii vibhinnamayina kathanuu, vibhinnamayina kathaa samvidhaanaanni enchukovatamu spashtamgaa telustundi anduku chakkati nidarsanam eufo katha. idhi 2008 uttamakathala sankalanamlonika uttama katha.
commander, kalanal ani matrame kathalo manaku parichayamayye iddaru vyomagaamulu vyoma naukalo prayaanam chestundatamto katha praarambhamavutundi. saastravettalu bhoomilanti oka grahannikanukkunta akkada paataraati yugam nadustuuntundi commander ani pilavabade vyaktiokasaari akkadiki velli akkadimanushulalookarina pattukuvastaadu atadini nagareekudini cheyalaniprayatnistu appudu atadini kalasina commander drushtimaaripotundi.
nirantaram sanklishtamgaa maarutunna manishi manugada u.muusagaa tayaarayimarinta vishaadabharitam cheyabadutunirardhakamayi nissaaramayina jeevitapu namuunaani manushulu tama tarataraalaku andinchataaniki paritapistuu samasta manava jeevitam ekkado gaadi tappinattu atadiki anipinchasaagindi..ani atanimaanasika sthititini rachayita varnistaadu
adhe sandarbhamlo, manishi tana sareeramlone anantamaina jeevana kriyala soundaryaanni unchukuni vishwamlooni ananta rahasyaalanu anveshinchadam atadiki nirardhakamgaa anipinchindi. ani vyaakhyaanistaadu.
antekaadu, saapekshataleni prakruti ardhamayyekoddii atadu migata prapanchaaniki dooramgaa agnaatamlo jeevinchasaagaadu, antaadu idikorukudupadanivishiya
saapekshata laeni prakruti ante? saapekshata ante relativity ..relativity laeni prakruti ante? samasta vignaana saastra siddhaantaalu, aadhyaatmika siddhaantaalu,vedha grandhaalu maana jeevitam, antarikshamloni golaala jeevitaalu, vishwamlooni characharala jeevitaala naduma unna saapekshatanu aamodinchi aa konamlo parisodhanalu chestunte, vishwamlo maro grahamlo jeevaanni chusina vyomagaami, aa jeevaani tamalaagaa naagareekulanu cheyalani tapanapadutunna manushulanu chusi depression ki guravatam ardham chesukovachhu cony, saapekshataleni prakruti anatam ardha viheenam!!! daantoikkadivarakuu kathanu sains fiction kakunna sains fantasiga bhaavinchavachchu anukuntunna aalochana kasta aavirayi, rachayita ee kathalo tana siddhaantaalanu akaaranamgaa choppistunna bhavana kalugutundi. endukante, ee saapekshata laeni prakruti ardhamavvataaniki saripada sanghatanakathalo ledu sanghatana kathalo vunte daaniki paatra spandananu paatakudu ardham chesukuntadu. rachayita medadulo unna aalochananu pratibimbimche sanghatana kathalo paatra anubhavinchakapothe rachayita teermaanam swatantramgaa chuste goppagaa( ardham kaanidi elago goppadi kada!) anipinchinaa,kathalooodagaka asambaddhamgaa, ardha viheenamgaa anipistundi. saapekshataleni prakruti alanti teermaaname!
entire universe is related. each space object moves relative to other. otherwise one cannot judge their spatial,causal and time relationshipu.if one goes deeperuan atom , a human, atree, a planet, astar,a galay, a universe, a constellation..etc etc all have a relativity that is at once not only confounding but also is astounding ani tana rachananu aarambhinchina jan gribbin ane sains rachayita mottampustakaanni vishwamlooni saapekshata gurinchina charchatho rachinchaadu.
katha kaasta munduku vellina taruvaata ,eekamander daggaraku athanitho grahantara yaatra chesina sahacharudu vastaadu nuvvinka denikosam vetukutunnavu? ani adugutaadu appudu commander, taanukanipinchani vastuvu kosam vetukutunnaanani, adiokachotundi, maroka chotulenidi kaadu vishwamantaa samasta charachara jeevaraasilo panichestuundani,adhi sapeksha drushtiki andani prakrutiniyamamanee cheptaadu.
ikkade katha, rachayita aalochanaadhorani,athani siddhaantamuu debbatinedi. ataniki saapekshata laeni prakruti ardhamavutunnakodii agnaatamloki vellaadaniindaaka raasaadu rachayita ippudu athani noti dwarane adhi annitinee aavarinchi samstajeeva raasilo panichestondi, sapeksha drushtiki andanidee antunnadu samasta jeevaraasilo vunte ,appudu prateedee maroka daaniki saapekshamavutundi. ee sapeksha drushtitho chusevaru daanni grahinchaleru. daanni grahinchaalante ee drushti parithidaati adhi laeni sthaayilo srushtini chudali cony, adhi tanaloonuu vundi. lekapothe athani modati maata aabaddhamavutundi. cabatt, tanaloonuu daanni vunchukunna vyakti, daanni daati chudagalagatam sambhavama? vishwamantaa aakaasam aavarinchi vundi. kabatti kundaloonuu aakaasam vundi. tanalo aakaasam vunna bhavana kunda tana paridhidaatithe cony grahinchaledu. cony, matti aakaasaanni daati povatam antuu jarugutunda? anduke, vignanasaastram cony, vedam cony,oka parithidaati manavamedha sayanni grahinchaledantaayi.
manaku vishwa vignaanam big bang samayamlo veluvadina radiationla dwara andutondi. radiationlu big bang nunche aarambhamayyaaikaabtti, manavudu big bang jarigina konni sekanlanunche vignaananni grahinchagaladu big bang jarigina samayam ante jeero hawar elavundi, antaku mundu emundi telusukoledu adoka parithi.adoka gadapa. gadapakavala shoonyam cheekati. eevala veluturu..aavala andhakaaram. eevala srushtie.idhi nasadiya suuktam.deenni saavitrilo arabindo adbhutamgaa varninchaaru. ante, ee vishaya parignaanam unte kathaledu.kathalo sangharshanaledu.
cony, rachayita vamapaksha bhaava prabhaavitudavatam valla, bahusha, aadhyaatmika siddhaantaala gurinchi antantamatrame parichayam vundatamvalla, ee kathalo ee aalochananu kendra biduvugaa rachinchivuntaadu ee aalochananu taruvaata sambhaashana balaparustundi.
nuvvu aadhyaatmikudilaa matladutunnavu nuvvu cheppedi daiva sakti gurincha? anisnehitudu adugutaadu. daaniki aa paatra ededo ardhampardhamleni vaadana chesi daiva saktini nirakarinchi antaa prakrutenani,manishi prakrutinunchi verayipotunnadani alavaatayina vamapaksha prakruti vaadana chestaadu sthalakaalaalakatiitamgaa vellaalantaadu ee charcha taruvaata kalanalthokalasi mallee adhe grahaniki veltaadu eesaari atanu aa graham vallatokalasipotadu adhee eufo katha.
ee katha chadivina taruvaata speshal effects thonindina ardhamleni sinima chusina bhavana kalugutundi. paiga,commander aalochanaluu , bhaavanaluu ardhaviheenamavutaayi.mukhyamgaa, sthalakaalaalanu daati chudalanukunnavadu, saapekshatanu daati edagaalanukunnavaadu,aa grahamloni aadimaanavulalo kalasipovatam valla tana lakshyaanni ela saadhinchaalanukunnaado bodhapadakapovatam, kathanu marinta ardhaviheenam chestundi.
ayithe, ee kathalo anaagarikulanu tribals gaanu,maanavula daadini,tribals hakkulanu kalarache aadhunikulugaanuu ardham chesukune veelundatamtho,uttamakathalanu enchukune sampaadakulaku, aa konam nachivuntundi. tama siddhaantaanni cheppe kathagaa ardhamayivuntundi daanikitodugaa daiva bhavananu vimarsinchatam , sthalakaalaalani, sapeksha prakruti ani rayatam vaarilo ardhamkaani goppa bhavananu kaliginchi vuntundi andukani ee kathanu uttama kathagaa ennukunivuntaaru
sains fiction kathalalo samakaaleena samajanni itara grahaalalo aaropinchi chuupatam sarva saadhaaranam. cony, ee katha alaanuu cheyaka,madhyalo aadhyaatmika charchalu tecchi, aa charchaluu ardha viheenamu, anauchityamuu avatamtho idoka vyardha prayatnamlaa tostundi cony, muusa kathalu raastuu uttamakathakulugaa chalaama?nhee avutuu, itarulaku kathalela rayalo cheppe uttutti goppa muusa kathakula naduma,bhinnamgaa cheppaalani prayatninchina ajay prasad pratyekamgaa nilustaadu.
2007loo uttama kathallo okatigaa empikayina bee ajay prasad katha loya chadivina taruvaata chala sepu ventaadutundi. kathalo guppitalo emundo anna utsukatanu kalpinchatamekaadu, guppita vippi chupakunda kathanu muginchatam dwara,katha puurtayinaa kathaku ventade lakshanaanni atyadbhutamayina reetilo aapaadinchaaru rachayita.nijaaniki ee kathanu uttama katha ani nirdvandvamgaa prakatinchavacchu.
katha suutigaa ekkada aarambhamavaalo akkade aarambhamavutundi aadamanishitho ranku antagattaarani aachaari vellipotaadu atadu konda painunna gudilo deepam veligistaadu. atadu vellipovatamto aa baadhyata sheenu pai padutundi kathantaa manaku sheenu drushtilo telustundi. ninnanagaa vellina manishi intavarakuu aipu ledu aniseenu aalochistuundatamto katha praarambhamavutundi. oorivaaru chennamma ku aachaariki sambandham antagadataaru chennamma ekkadinuncho pillavaaditho vachi jayamma daggara panichestuuntundi jayamma manchidi aameku aasrayamistundi. cony, ee sambandham vishayam veliki vachesariki mundu venuka alochinchakunda chennammanu vellipommantundi. chennamma vellataaniki siddhapadutundi eelogaa kondapaina gudilo deepam veligistaadu sheenu aachaari aalochanalamadhya atadiki loyalo guppumanna vaarta nammabuddhikaadu. atadiki jayamma paina gowravam chennammapaina abhimaanamachaari patla gowravim.ee bhavanala naduma satamatamavutuuntaadu. panicheyani mogudini vadili padinelala pillavaaditho akkadiki vachina chennammaku evvaruu vundaru etuu vellaledu aina pillavaadini teesukuni veltundi . sheenu vaariddari gurinchi aalochistaadu chennammakevvaru leru. aachaarikevvaruu leru vaalliddarikii prema kaligithe tappemiti? ani aalochistaadu.
chivariki antaa kalasi aayammini ontarini chesi bayataku nettesaarani badhapadatadu konda digi vastunte vontarigaa pothoo chennammakanipistunda aameku thodugaa veltaadu. mugguru loyanunchi bayataku nadavasaagaaru antuu katha mugustundi.
ee katha chadivina taruvaata, idhee kathaa rachana paddhati anipistundi kathalo ekkada charchalu levu upanyaasaalu levu siddhaantaalu levu aksaraalato chitraanni geeyatam vundi paatralanu, vyaktitvaalanu spashtamgaa chekki choopinchatam vundi entho lotayina amsaanni athi narma garbhitamgaa prastaavinchatam vundi anantamayina aalochanalanu kaliginchatam vundi. kathalo bhaagamayina aneka amsaalanu prateekalugaa vaadatam vundi. anduke katha chadivina taruvaata chaalaasepu marachipolekapovatameduku, katha oka sinima drushyamlaa kallamundu nilustundi. atyadbhutamayina katha idhi.
saadhaaranamgaa kathalo rachayita chorabadi upanyaasaalu ivvatam manchi kathaa rachana paddhati kaadantaaru. cony, intavarakuu uttama kathalugaa ennikayina aneka kathalu ilaage vunnaayivaatiki bhinnamgaa,rachayita cheppalanukunnadi kevlam katha matrame cheppettu srujinchina katha ideenduke loya katha uttama katha. rachanaaparamgaa,kathanu cheppina paddhati paramgaa kuudaa!
25ella uttama kathala sankalanamlo bee. ajay prasad kathalu aaru vunnayi. 2006loo jaataka katha, 2007loo loya, 2008loo ufoa, 2009loo jaagarana, 2011loo kheyase.kathalanu uttama kathala sampaadakulu uttama kathalugaa empika chesaru.
ee aarukathalu chadivina taruvaata oka aalochana kalugutundi. intavarakuu ee uttama kathala sankalanamlo chadivina kathalaku, kathakulaku puurtigaa bhinnamayina kathakudu ajay prasad ani. atanu enchukunna kathaamsaalu cony, vaatini katha roopamloki malachi andinchina vidhaanankaanii, paatrala chitranalo cony, paatrala vyaktitvaalanu roopondinchina vidhaanamlo cony, mukhyamgaa aksharaalato drushyaalanu chitrinchi mnasuterapai kadile bommalugaa vaatini pratishtinchina teerulo cony, ee kathakudu itara kathakulandarikanna bhinnamayinavaadanna vishayam spashtamgaa telustuuntundi. rachayita tana kathalalo taatvikamgaa, aalochanaabharitamgaa, narmagarbhitamgaa pradarsinchina amsaalatoe ekibhavinchina, ekibhavinchakunna, aayana aayaa amsaalanu katha dwara pradarsinchina vidhaanam maatram paatakulanu mugdhulanu chestundi. ee aaru kathalu chadivina taruvaata bee.ajay prasad asalu sisalayina srujanaatmaka kathaarachayita ani nissandehamgaa cheppavachhu. samakaaleena telugu saahityamlo atyanta pratibhaavantudayina asalayina srujanaatmaka rachayita ani garvamgaanuu cheppavachhu. alaagani rachayitaku vamapaksha saiddhaantikapu rangutaddaalu levani kaadu. rangitaddaalunnaa, akkadakkada avi kathana reetipai prabhaavam chuupistuunnaa, rachayita atyadbhutamayina kathaakathana naipunyam aalotunu maruguna padestundi. kathanu mecchina, mecchakunna, aayana aksharaladwara geesina drushyaalu pathitanu vennaadutuunae vuntaayi. anta pratibhaavantudayina rachayita bee. ajay prasad.
ee rachayita kathalu chadivina taruvaata oka sandeham pattipeedistundi. u.ee 25ella sankalanaalanu pariseeliste, uttama kathalu empikayina rachayitalantaa oka nirneeta kaalam rachanalu chestunnaru. taruvaata adrusyamayipotunnaaru. aa taruvaata vaaru uttama rachanalugaa empikayye rachanalu cheyatamleda? leka, rachanalu cheyatame manesara? leka rachayitakinni kathalano, oka kota emayina vunda?
akkiraju bhattiprolu varusagaa, 2003,04,06lalo uttama kathalu rasadi sankalana kartala prakaaram. aataruvaata aayana kathalevee sankalanamlo levu. ajay prasad kuudaa 2006, 07, 08, 09, 11 taruvaata kanabadadu. attada appalnayudu 1997, 98, 99 lalo varusagaa kanipinchi, mallee 2005, 08, 09 lalo kanipistaadu. taruvaata hush kaakii. ilaa, repeate kathakula kathalu empikayina samvatsaraalu gamaniste, avi varusagaa vuntunnaayi, taruvaata hush kaakii. ilaa enduku jarugutondi? aayaa rachayitalu aa kaalamlone uttama rachanalu chesi, taruvaata srujanaatmakata adugantinda? leka, aa kaalamlo rachayitalu sampaadakulaku nachu, taruvaata meekochina paeru chaale, ika mee kathalu uttama kathalu kaavu ani sampaadakulu evaina geetalu geestunnara? khadir baabu kathalanu chuste, 1997, 98,2000, 02,02, 05,10 lalo varusagaa prachuritamayi aa taruvaata hush kaakii ayyai. ante varusagaa anni uttama kathalu raasina rachayita innellu maro uttama katha sthaayi rachanalu cheyaleka poyada? leka inni vesesamu kaabatti ika chaalu ani sampaadakulu anukunnara? andarikanna ekkuva uttama kathalu 10 unna v chandrasekhar raavu kathalu 1991, 93,97, 98,99,2002,04,06,08,10 varakuu daadaapugaa rendellakokati vundi gatha aarellugaa okkakathaa ledu. ilaa, uttama kathala empikalo oka paddhati kanabadatam aalochinchaalsina vishayam anipistundi. ante, kathakulu oka peeriyadlo uttama kathalu rasi aa taruvaata ika rayalekapotunnara? andukena, okappudu virivigaa uttama kathalugaa empikayina ippudu empika kaani rachayitalantaa sampaadakulapai kaaraalu miriyaalu nooruthuu tama aagrahaanni vyaktam chestunnaru? kondaru rachayitalemo memu takkuva kathalu rasina ekkuva perochindani kathalu rayatame maanesaaru konnellugaa?
atyadbhutamayina reetilo kathalu raasina ajay prasad hataattugaa innellu maro uttama katha rayakapovatam atyanta aascharyam kaligistuu inni aalochanalu kaliginchindi. endukante, oka rachayita kaalam gadustunna koddi parinati chendutaadu. athani aalochana parinati chendutundi. aatallo 30ellu vachesariki aatagaadini musalivaadigaa pariganistaaru. cony, rachayita asalu pratibha paatavaalu ellu gadustunnakoddi vikasistaayi. cony, ee sankalanaallo alakaka, oka creative burst laga rachayitalu uttama kathalu raseyatam aataruvaata minnakundatam kanipistondi. idhi aalochinchavalasina vishayam.