న్యూఢిల్లీ: పాకిస్థాన్ ప్రధానిగా ఇమ్రాన్ ఖాన్ ప్రమాణస్వీకారానికి మాజీ క్రికెటర్, పంజాబ్ మంత్రి సిద్ధూ వెళ్లిన సంగతి తెలిసిందే. ఈ సందర్భంగా పాకిస్థాన్ ఆర్మీ చీఫ్ ను ఆయన హత్తుకోవడంపై విమర్శలు వెల్లువెత్తుతున్నాయి. ఇదే సమయంలో సిద్ధూపై ఇమ్రాన్ ఖాన్ ప్రశంసలు కురిపించారు. 'శాంతికి బ్రాండ్ అంబాసడర్ సిద్ధూ' అంటూ ఆయన కొనియాడారు. ఇండియాలో సిద్ధూపై విమర్శలు కురిపిస్తున్నవారంతా... ఉపఖండంలో శాంతి ప్రక్రియకు విఘాతం కలిగిస్తున్నారని అన్నారు. శాంతి లేకుండా మన ప్రజలు అభివృద్ధి చెందలేరని చెప్పారు. ఈ మేరకు ఆయన ట్విట్టర్ ద్వారా స్పందించారు.
మరోవైపు తనపై వస్తున్న విమర్శలను సిద్ధూ కొట్టిపడేశారు. తాను రాజకీయాల కోసం పాక్ వెళ్లలేదని... తన మిత్రుడి ప్రమాణస్వీకార కార్యక్రమానికి హజరయ్యేందుకు వెళ్లానని చెప్పారు.
మనిషి ఆనందానికి ఆలంబనగా నిలవాలి వినోదం. ఆలోచనకు ఊతం ఇవ్వాలి. శ్రమించిన మనిషికి కాస్త బడలికని అందించాలి. ఆహ్లాదాన్ని, ఆనందాన్ని పంచడంతోపాటు మనిషి వికాసానికి సోపానం కావాలి. ఇందుకోసమే కాలక్రమాన అనేక కళలు ఆవిర్భవించాయి. భిన్న కళారూపాలు వృద్ధి చెందాయి. సాహిత్యం, రంగస్థలం, సంగీతం, ఇంద్రజాలం, సర్కస్‌ వంటి కళారూపాలన్ని మనిషి వినోదపు అవసరం నిమిత్తం నుంచే పుట్టుకొచ్చాయి. శ్రమైక జీవన సౌందర్యాన్ని ఉద్దీపింపజేయడంలో పల్లెల్లో జానపదకళలు వర్థిల్లుతూ వచ్చాయి. అయితే ఇరవయ్యో శతాబ్ది చివరినాటికి సర్వకళల్ని ఇముడ్చుకున్న విరాట్‌రూపంగా అవతరించింది సినిమా.
నాటకానికి వేదికయిన రంగస్థలమే సినిమాకు కూడా ఆలంబనయింది. అయితే నాటకం కనుమరుగవుతూ సినిమానే వినోదపు ప్రధాన సాధనమైంది. నాటకమే కాదు అనేక కళారూపాలు, సినిమా ప్రక్రియ విజృంభణతో అల్లల్లాడాయి. ఉనికి కోసం పెనుగులాడుతున్నాయి. సినిమా, నాటకం వేర్వేరు రూపాలయినప్పటికీ సినిమాకు మించిన హంగులతో ప్రదర్శితమైనప్పుడే నాటకాన్ని జనం చూస్తున్నారు. కానీ జనం తమ దైనందిన జీవితంలో వినోదం కోసం సినిమానే ఆశ్రయించడం వాస్తవం. టీవీలయినా, మొబైల్స్‌ అయినా, యూట్యూబ్‌ అయినా, మరే సాంకేతిక సాధనాలయినా... సినిమా అనే మాధ్యమం మీదనే ఆధారపడి వున్నాయి.
ఈ నేపథ్యంలోనే వినోదమంటే సినిమానే అనేంత ఉన్మత్తభావానికి లోనయ్యారు జనాలు. సకల కళల్ని ఇముడ్చుకోడమే కాదు, సాంకేతిక పరిజ్ఞానపు సర్వహంగుల్ని సమకూర్చుకోడమే సినిమాకు చెప్పలేనంత బలమైంది. నటీనటుల సామర్థ్యం కన్నా ఇతరేతర హంగులతో ఆకర్షించడం ద్వారా జనసమూహాల్ని ఆకట్టుకుంటున్నారు. నటన కోసం సర్కస్‌ ఫీట్లు మనుషులు చేయక్కర్లేదు. గ్రాఫిక్స్‌ చేయిస్తాయి. కథ కన్నా కథనమే ప్రధానమై అసలు కథేంటి అని ప్రశ్నించుకొని చిత్రపోయే స్థితికి మనుషుల్ని నెట్టివేసింది సినిమా.
ఆర్భాటం, హంగులే తప్ప ఆత్మని ఉద్దీపింపజేసే జీవలక్షణం వినోద సాధనంగా సినిమాకళ కోల్పోయింది. మరీ ముఖ్యంగా తెలుగు సినిమాను ఉద్దేశించి ఈ మాటని చెప్పుకోక తప్పదు. వెంటాడే సన్నివేశాలు, ఆలోచనకు లోను చేసే సంభాషణలు, మనుషుల జీవనశైలిని మార్చివేయగల కథాకథనాలు ఎక్కడని వెదుక్కోవాల్సి వస్తుంది. వాణిజ్యమే ప్రధానం కావడం కారణమని చెబుతుంటారు చాలామంది. నిజానికి ఇది కారణం కాదు. సినిమా నిర్మాణం వాణిజ్యంతోనే ముడిపడివుంది, వుంటుంది. తెలుగునాటనే కాదు ఎక్కడయినా సినిమా ప్రక్రియ రాణించాలంటే ఎక్కువమంది చూడాలి. పెట్టిన ఖర్చు తిరిగి రావాలి. మరో సినిమా చేయడానికి తగిన ఆర్థిక బలం చేకూరాలి. కానీ ఈ క్రమాన సినిమాలో ఆత్మ లోపించకూడదు. నిర్జీవం కాకూడదు. మానవ జీవితంలోని వైదుష్యాన్ని పట్టుకోవాలి. జీవితంలోని డ్రామాను కళాత్మకంగా ఆవిష్కరించాలి. చూసిన సినిమాతో ప్రేక్షకులు తాదాత్మ్యం చెందాలి. లోలోపల ఎక్కడో ఒక కదలిక తీసుకురావాలి. ఇలాంటి సినిమాల కోసం తెలుగు సమాజం ఎదురుచూస్తుంది. ఎందుకంటే వినోదం లక్ష్యం మరిపించడం, నిద్రపుచ్చడం కాదు, మేల్కొల్పడం తనలోకి, ప్రపంచంలోకి.
కొత్త సంవత్సరంలోకి ప్రవేశించి వారం రోజులయింది. పాతకు వీడ్కోలు, కొత్తకు స్వాగతం పలికే సంరంభాల్లో మనుషులు మునిగితేలారు. ఈ క్రమాన బతుకులోని కొంతభాగం కాలంలో కరిగిపోయందనే సంగతి మరవడం మానవనైజం. అందుకే బతికి ఉన్నప్పుడే బతుకు విలువ తెలియాలి. ప్రముఖ రచయిత టాల్‌స్టాయి ఏమంటారంటే ''మీకు యింక అర్ధగంట మాత్రమే సమయం ఉందంటే సమయం వృధా చేయరు. అర్ధగంటకూ, కొన్ని సంవత్సరాలకి తేడా ఎందుకుండాలి, వృధా చేయకండి'' అని. నిజమే కదా, రోజులు, వారాలు, నెలలు, సంవత్సరాలు మనమీంచి వెళ్ళిపోతుంటాయి. ఆ కాలంలో మనం నిలిచి వెలిగిన క్షణాలు ఎన్ని అన్నది ముఖ్యం.
జీవితంలో లెక్కపెట్టాల్సింది బ్రతికిన రోజులు కాదు; ఆ రోజుల్లోని సంతోషాన్ని, తృప్తినీ అంటారో రచయిత. అలాగే మన కోసం అనేకానేక సౌకర్యాలు సమకూర్చి పెట్టిన సమాజానికి మనం అందిస్తుందేమిటో ఆలోచించాలి. మనం సౌఖ్యంగా, హాయిగా గడపడానికి సమాజం ఎంతో ఇచ్చింది. ఆ సమాజం పట్ల ఎంత బాధ్యతగా నడుచుకుంటున్నామో తరచి చూసుకోవాలి. వందలాదిమంది మనుషుల శ్రమ వల్లనే మనిషి సౌఖ్యంగా జీవించే వీలుంది.
మానవ శ్రమని గౌరవించడం, ఆ శ్రమలో భాగస్వాములు కావడం, శ్రమకు విలువని గుర్తించడం అలవరుచుకోవాలి. ఈ ప్రపంచంలో చిన్నపనులు, పెద్ద పనులంటూ ఏవీ ఉండవు. అయినప్పటికీ వేతనాల్లో భరించలేని తేడా ఉంటుంది. చెమట చిందించే శ్రామికుని శ్రమకు చెల్లించే మూల్యం కన్నా, వైట్‌కాలర్‌ ఉద్యోగుల శ్రమకు చెల్లించే వేతనం అత్యధికం. భవన నిర్మాణానికి రాళ్ళు ఎత్తే కూలీలకన్నా, భవనం ప్లానింగ్‌ తయారు చేసిన ఇంజనీర్లుకు ఎక్కువ చెల్లిస్తుంటారు. కేవలం నమూనా భవనాన్ని సమకూర్చదు. అనేకమంది కష్టించి పనిచేస్తేనే భవనం తయారవుతుంది. కాని కూలీలకు జరిగే చెల్లింపులు చాలా తక్కువ. సామాజిక గౌరవం కూడా తక్కువే. సమాజం దృష్టిలో ఇంజనీరు అంటే గౌరవం, గొప్ప, హోదా. కానీ లేబర్‌ అంటే చిన్నచూపు. చెమట చిందించే ఏ వృత్తినీ గౌరవించే దృష్టి లేకపోవడం సమాజ సంస్కారంలోని అతి పెద్ద లోపం.
ఇలాంటి సంక్లిష్టతల, అంతరాల నడుమ మనుషులు బతుకుతున్నారు. సౌకర్యాల్లేక కొందరు, సౌకర్యాల కోసం పోరాడుతూ ఇంకొందరు బతుకు పోరాటం చేస్తున్నారు. అనేక వసతులున్నప్పటికీ బతుకు విలువ తెలియకుండా బతికే మధ్యతరగతి, ఉన్నత మధ్యతరగతి జీవులు మరెందరో. వీళ్ళ ఆరోగ్యంతో మార్కెట్‌ చెలగాటమాడుతోంది. కార్పోరేట్‌ హాస్పిటల్స్‌ ఆడుకుంటున్నాయి. బతుకు రుజాగ్రస్తమై, బతికి ఉండగానే కుదేలయి పరిస్థితికి నెడుతున్నాయి. అందుకే ఈ భూమ్మీద ఉన్న నాలుగురోజులు హాయిగా, ఆరోగ్యంగా, పదుగురికి ఉపయోగపడేలా జీవించాలి.
సంవత్సరాలు వస్తుంటాయి, పోతుంటాయి. మనమీంచి పగళ్ళు, రాత్రులు వెళ్ళిపోతుంటాయి. ఈ కాలగమనాన హాయిగా బతకడం, ఇతరులకు తోడ్పడేలా బతకడం అలవాటుగా చేసుకోవాలి. సంక్షోభాలపైన, వ్యవస్థల వైఫల్యాలపైన పోరాడుతూనే మనిషి జీవనం మరింత సుందరతరం కావడం కోసం ఏదైనా చేయాలని తపించాలి. మన వెనుకటి తరాలు మనకోసం నిర్మించిన దారుల్లో ప్రయాణిస్తున్నాం. మన ముందుతరాలు మరింత హాయిగా గడిపేలా మన కాలాన్ని వెలిగించాలి. మనం బతికిన క్షణాలకు ధన్యతను చేకూర్చాలి.
మొదటగా పూజలందుకున్నది పురుష దేవుళ్ళా, స్త్రీ దేవతలా అనే ప్రశ్న ఒకటుంది. నిజానికి మొదట్లో ఈ సృష్టికి మూలం ఆది శక్తి అనే భావన ఉంది. ఈ ఆది శక్తే తరువాత పెరిగిన ఊళ్ళు పట్టణాల సంఖ్య నేపథ్యంలో అనేక గ్రామ దేవతలుగా మార్పు చెందింది. మొదటగా పూజించిన ఆది శక్తినే అమ్మదేవతగా వ్యవహరిస్తున్నారు పరిశోధకులు. ప్రపంచంలో ఎందరో అమ్మదేవతలు ఉన్నారు. వారిలో భారత దేశానికి వచ్చేటప్పటికి అదితి, లజ్జాగౌరి, రేణుక అనేవారు ముఖ్యులు.
లజ్జాగౌరి భారత దేశంలో కనిపించే అతి ప్రాచీన దేవతా శిల్పాల్లో ఒకటి. ఆ దేవత కాళ్ళు మోకాళ్ళవరకు ముడుచుకుని చూడటానికి ప్రసవించేందుకు సిద్ధంగా ఉన్న స్ల్రీలా ఉంటుంది.ఈ దేవత పేరు ్ల ప్రాంతాన్ని బట్టి మారుతూ ఉంటుంది. లజ్జాగౌరి ముఖం స్థానంలో తామర పువ్వు ఉంటుంది.
లజ్జా గౌరి అదృష్ట దేవత. సఫలతకు మారు పేరు. ఆమె శుభ ప్రదాయిని అంటారు. ఆమెను ఒక మాతృ దేవతగా పేర్కొంటారు. పార్వతికి మారుపేరుగానూ వర్ణితమయింది ఈమె. అలంపూర్‌లోని దేవతను రేణుక అంటారు. బాదామి దగ్గర ఉన్న మహాకూటలో పెద్ద లజ్జాగౌరి విగ్రహం ఉంది. అలాగే కుడవల్లి ప్రాంతంలో కూడా ఆమె విగ్రహం ఉంది. ఈ విగ్రహాలన్నీ చాళుక్యుల కాలంనాటివి. రాష్ట్రకూటుల కాలంలో కూడా లజ్జా గౌరి విగ్రహాలు ఎన్నో కనిపించాయి. లజ్జాగౌరి విగ్రహాలను నగమాత, కుంకణ, అదితి, అనంతదేవి, ఎలాబ, రేణుక, కొఠ్వి, పృథ్వి, కమల ముఖి, నగక బంధ, బేలం కలాచమ, కమల గౌరిమ, మహా కుందాలిని, ఆద్యశక్తి, జోగులాంబ, మాతంగి, శాకాంబరి, మాహురమ్మ వంటి అనేక పేర్లతో అనేక ప్రాంతాల్లో పిలుస్తున్నారని పండితుల అభిప్రాయం.ఈ పేర్లన్నీ స్త్రీ దేవతలను తెలియ చేస్తాయి.అంటే లజ్జా గౌరి కాల క్రమంలో అనేక గ్రామ దేవతలుగా పేర్కొనబడుతూ పూజలందుకుం టోందని పరిశోధకుల భావన.
గ్రామదేవతల్లో ఎల్లమ్మకు ఉన్న ప్రాధాన్యం సామాన్యమైనది కాదు. ఎల్లమ్మనే రేణుక అనీ రేణుకా ఎల్లమ్మనీ అంటారు భక్తులు.తెలంగాణలో ఎల్లమ్మకు గుడి లేని ఊళ్ళు చాలా తక్కువ ఉంటాయి. ఎల్లమ్మను ఆదిశక్తిగా భావిస్తారు. ఆ భావన స్త్రీత్వానికి ప్రతీక. జాంబపురాణంలో ఆదిశక్తి త్రిమూర్తులకు జన్మనిచ్చిన తల్లి. తనతో కూడి సృష్టి కార్యాన్ని కొనసాగించాలని కొడుకులను కోరింది. బ్రహ్మ, విష్ణువులు ఆమె తమ తల్లి కాబట్టి అటువంటి సంపర్కానికి ఒప్పుకోమని చెప్పారు. మహేశ్వరుడు ఆమె చెప్పిన దానికి అంగీకరించి ఆమె నుంచి త్రిశూలాన్ని, మూడో కంటిని తీసుకున్నాడు. దాంతో ఆమె దగ్ధమయింది. ఆ బూడిద నుంచి త్రిమూర్తుల భార్యలు వచ్చారు.
ఎల్లమ్మ సంప్రదాయ భక్తులకు ఒక మానసిక సంతృప్తినిస్తుంది. ఇందులో స్త్రీత్వం గూర్చిన భావన ఉంది. సృష్టి అనే భావనా ఉంది. ప్రపంచంలో మొట్టమొదట వ్యవసాయం అనే భావనకు నాంది పలికింది స్త్రీయే. రాజ్యం అనే భావన రావడం, రాజ్యాన్ని విస్తరించడం, కాపాడుకోవడం వంటి కార్యకలాపాల నేపథ్‌యంలో యుద్ధం చెయ్యడం అనివార్యం అయింది. ఈ యుద్ధాల్లో స్త్రీల కంటే శారీరకంగా బలవంతులైన పురుషులు ఆధిపత్యం చూపించడంతో మొదట్లో స్త్రీలకున్న ప్రధమ స్థానం పోయింది. వారి స్థానాన్ని పురుషులు ఆకమించి స్త్రీలను రెండో స్థానానికి నెట్టివేశారు. ఆ విధంగా స్త్రీ దేవతల స్థానం కూడా మారి పురుష దేవుళ్ళు ఆధిపత్య స్థానంలోకి వచ్చారని వకుళాభరణం లలిత వంటి పరిశోధకులు అంటున్నారు.భారత దేశంలో మాతృదేవతా సంస్కృతి క్రీస్తుపూర్వం ఆరో శతాబ్దానికి ముందే ఉన్నప్పటికీ మనకు స్పష్టంగా కనిపించేది మాత్రం క్రీస్తు శకం ఆరవ శతాబ్దం నుండి మాత్రమే. ఈ దేవతలు శక్తి స్వరూపిణులు. తాంత్రిక సఫలతా భావం నుంచి ఉద్భవించి నవి. ముఖ్యంగా షెడ్యూల్డు జాతుల్లో మాతృదేవతారాధన ఎక్కువ.
గ్రామ దేవత గ్రామాభ్యుదయానికి, గ్రామ సంక్షేమానికి పాటుపడుతుంది. గ్రామాన్ని పరిరక్షించే బాధ్యత ఆమెదే అయినప్పటికీ అప్పుడప్పుడూ అంటువ్యాధుల రూపంలో ప్రజలకు ఆపద కలిగిస్తుందని నమ్ముతారు.
newdhilly: pakisthan pradhaanigaa imran khan pramaanasveekaaraaniki maji cricketer, panjab mantri siddhuu vellina sangati telisinde. ee sandarbhamgaa pakisthan armi cheef nu aayana hattukovadampai vimarsalu velluvettutunnaay. ide samayamlo siddhuupai imran khan prasamsalu kuripinchaaru. 'saantiki brand ambasader siddhuu' antuu aayana koniyaadaaru. indialo siddhuupai vimarsalu kuripistunnavaarantaa... upakhandamlo saanti prakriyaku vighaatam kaligistunnarani annaru. saanti lekunda mana prajalu abhivruddhi chendalerani cheppaaru. ee meraku aayana twitter dwara spandinchaaru.
marovaipu tanapai vastunna vimarsalanu siddhuu kottipadesaru. taanu rajakeeyala kosam pak vellaledani... tana mitrudi pramaanasveekaara kaaryakramaaniki hajarayyenduku vellaanani cheppaaru.
manishi aanandaaniki aalambanagaa nilavali vinodam. aalochanaku ootham ivvali. shraminchina manishiki kaasta badalikani andinchaali. aahlaadaanni, aanandaanni panchadamthopaatu manishi vikaasaaniki sopanam kavali. indukosame kaalakramaana aneka kalalu aavirbhavinchaayi. bhinna kalaaruupaalu vruddhi chendaayi. saahityam, rangasthalam, sangeetam, indrajaalam, sarkasm vanti kalaaruupaalanni manishi vinodapu avasaram nimittam nunche puttukochayi. shramaika jeevana soundaryaanni uddeepimpajeyadamlo pallello jaanapadakalalu vardhilluthuu vachayi. ayithe iravayyo satabdi chivarinaatiki sarvakalalni imudchukunna viraatruupamgaa avatarinchindi sinima.
naatakaaniki vedikayina rangasthalame sinimaaku kuudaa aalambanayindi. ayithe naatakam kanumarugavutuu cinemane vinodapu pradhaana saadhanamaindi. natakame kaadu aneka kalaaruupaalu, sinima prakriya vijrumbhanatho allalladayi. uniki kosam penugulaadutunnaayi. sinima, naatakam ververu roopaalayinappatikii sinimaaku minchina hangulatho pradarsitamainappude naatakaanni janam chustunnaru. cony janam tama dainandina jeevitamlo vinodam kosam cinemane aasrayinchadam vaastavam. teeveelayinaa, mobilese aina, utube aina, mare saanketika saadhanaalayinaa... sinima ane maadhyamam meedane aadhaarapadi vunnayi.
ee nepathyamlone vinodamante cinemane anentha unmattabhaavaaniki lonayyaru janaalu. sakala kalalni imudchukodame kaadu, saanketika parignaanapu sarvahangulni samakurchukodame sinimaaku cheppalenanta balamaindi. nateenatula saamarthyam kanna itaretara hangulatho aakarshinchadam dwara janasamuuhaalni aakattukuntunnaru. natana kosam sarkasm feetlu manushulu cheyakkarledu. grafickesse cheyistaayi. katha kanna kathaname pradhaanamai asalu kathenti ani prasninchukoni chitrapoye sthitiki manushulni nettivesindi sinima.
aarbhaatam, hangule tappa aatmani uddipimpajese jeevalakshanam vinoda saadhanamgaa sinimaakala kolpoyindi. mari mukhyamgaa telugu sinimaanu uddesinchi ee maatani cheppukoka tappadu. ventade sannivesaalu, aalochanaku lonu chese sambhaashanalu, manushula jeevanasailini maarchiveyagala kathaakathanaalu ekkadani vedukkovalsi vastundi. vaanijyame pradhaanam kaavadam kaaranamani chebutuntaaru chaalaamandi. nijaaniki idhi kaaranam kaadu. sinima nirmaanam vaanijyamtoonae mudipadivundi, vuntundi. telugunaatane kaadu ekkadayina sinima prakriya raninchalante ekkuvamandi chudali. pettina kharchu tirigi ravali. maro sinima cheyadaaniki tagina aardhika balam chekurali. cony ee kramana cinemalo aatma lopinchakudadu. nirjeevam kaakuudadu. manava jeevitamlooni vaidushyaanni pattukovali. jeevitamlooni draamaanu kalaatmakamgaa aavishkarinchaali. chusina sinimaatho prekshakulu taadaatmyam chendali. lolopala ekkado oka kadalika teesukuraavaali. ilanti cinimala kosam telugu samajam eduruchustundi. endukante vinodam lakshyam maripinchadam, nidrapuchchadam kaadu, melkolpadam tanaloki, prapanchamloki.
kotta samvatsaramloki pravesinchi vaaram rojulayindi. paataku veedkolu, kottaku swaagatam palike samrambhaallo manushulu munigitelaaru. ee kramana batukuloni kontabhaagam kaalamlo karigipoyandane sangati maravadam manavanaijam. anduke batiki unnappude batuku viluva teliyaali. pramukha rachayita talestaayi emantarante ''meeku yinka ardhaganta matrame samayam undante samayam vrudhaa cheyaru. ardhagantakuu, konni samvatsaraalaki teda endukundaali, vrudhaa cheyakandi'' ani. nijame kada, rojulu, vaaraalu, nelalu, samvatsaraalu manameenchi vellipotuntaayi. aa kaalamlo manam nilichi veligina kshanaalu enni annadi mukhyam.
jeevitamlo lekkapettalsindi bratikina rojulu kaadu; aa rojulloni santoshaanni, truptinee antaro rachayita. alaage mana kosam anekaneka soukaryaalu samakurchi pettina samaajaaniki manam andistundemito aalochinchaali. manam soukhyamgaa, haayigaa gadapadaaniki samajam entho ichindi. aa samajam patla entha baadhyatagaa naduchukuntunnamo tarachi chusukovali. vandalaadimandi manushula shrama vallane manishi soukhyamgaa jeevinche veelundi.
manava shramani gouravinchadam, aa shramalo bhaagaswaamulu kaavadam, shramaku viluvani gurtinchadam alavaruchukovali. ee prapanchamlo chinnapanulu, pedda panulantuu evee undavu. ayinappatiki vetanaallo bharinchaleni teda untundi. chemata chindinche shraamikuni shramaku chellinche moolyam kanna, vaitecalarke udyogula shramaku chellinche vetanam atyadhikam. bhavana nirmaanaaniki raallu ette kuuliilakannaa, bhavanam planingle tayaaru chesina injaneerluku ekkuva chellistuntaaru. kevalam namuunaa bhavanaanni samakuurchadu. anekamandi kashtinchi panichestene bhavanam tayaaravutundi. kaani kooleelaku jarige chellimpulu chala takkuva. saamaajika gowravam kuudaa takkuve. samajam drushtilo injaneeru ante gowravam, goppa, hoda. cony lebare ante chinnachuupu. chemata chindinche e vruttinee gowravinche drushti lekapovadam samaja samskaaramloni athi pedda lopam.
ilanti sanklishtatala, antaraala naduma manushulu batukutunnaru. soukaryaalleka kondaru, soukaryaala kosam poraadutuu inkondaru batuku poratam chestunnaru. aneka vasatulunnappatiki batuku viluva teliyakunda batike madhyataragati, unnata madhyataragati jeevulu marendaro. veella aarogyamtho marchete chelagaatamaadutondi. carporate haspitalse aadukuntunnaayi. batuku rujagrastamai, batiki undagaane kudelayi paristhitiki nedutunnaayi. anduke ee bhoommeeda unna naalugurojulu haayigaa, aarogyamgaa, paduguriki upayogapadela jeevinchaali.
samvatsaraalu vastuntaayi, pothuntaayi. manameenchi pagallu, raatrulu vellipotuntaayi. ee kaalagamanaana haayigaa batakadam, itarulaku todpadela batakadam alavaatugaa chesukovali. sankshobhaalapaina, vyavasthala vaiphalyaalapaina poraadutuunee manishi jeevanam marinta sundarataram kaavadam kosam edaina cheyalani tapinchaali. mana venukati taraalu manakosam nirminchina daarullo prayaanistunnaam. mana mundutaraalu marinta haayigaa gadipela mana kaalaanni veliginchaali. manam batikina kshanaalaku dhanyatanu chekurchali.
modatagaa poojalandukunnadi purusha devulla, stree devatala ane prasna okatundi. nijaaniki modatlo ee srushtiki moolam aadi sakti ane bhavana undi. ee aadi shakte taruvaata perigina oollu pattanaala sankhya nepathyamlo aneka grama devatalugaa maarpu chendindi. modatagaa poojinchina aadi saktine ammadevatagaa vyavaharistunnaaru parisodhakulu. prapanchamlo endaro ammadevatalu unnaaru. vaarilo bhaarata deshaniki vachetappatiki aditi, lajjagouri, renuka anevaaru mukhyulu.
lajjagouri bhaarata desamlo kanipinche athi praacheena devata shilpaallo okati. aa devata kaallu mokallavaraku muduchukuni chudataniki prasavinchenduku siddamgaa unna slreela untundi.ee devata paeru s praantaanni batti maarutuu untundi. lajjagouri mukham sthaanamlo taamara puvvu untundi.
lajja gauri adrushta devata. safalataku maaru paeru. aame shubha pradaayini antaaru. aamenu oka maatru devatagaa perkontaaru. paarvatiki maaruperugaanuu varnitamayindi eeme. alampoorleni devatanu renuka antaaru. badami daggara unna mahakutalo pedda lajjagouri vigraham undi. alaage kudavalli praantamlo kuudaa aame vigraham undi. ee vigrahaalannii chaalukyula kalamnativi. rashtrakutula kaalamlo kuudaa lajja gauri vigrahaalu enno kanipinchaayi. lajjagouri vigrahaalanu nagamaata, kunkana, aditi, anantadevi, elaaba, renuka, kothvi, pruthvi, kamala mukhi, nagaka bandha, belam kalachama, kamala gaurima, mahaa kundaalini, aadyasakti, jogulamba, maatangi, saakaambari, mahuramma vanti aneka paerlatho aneka praantaallo pilustunnaarani panditula abhiprayam.ee paerlannee stree devatalanu teliya chestayi.ante lajja gauri kaala kramamlo aneka grama devatalugaa perkonabadutuu poojalandukum tondani parisodhakula bhavana.
gramadevatallo ellammaku unna praadhaanyam saamaanyamainadi kaadu. ellammane renuka any renuka ellammany antaaru bhaktulu.telamgaanalo ellammaku gudi laeni oollu chala takkuva untaayi. ellammanu aadisaktigaa bhaavistaaru. aa bhavana streetvaaniki prateeka. jaambapuraanamlo aadisakti trimuurtulaku janmanicchina talli. tanatho kuudi srushti kaaryaanni konasaaginchaalani kodukulanu korindi. brahma, vishnuvulu aame tama talli kabatti atuvanti samparkaaniki oppukomani cheppaaru. maheshwarudu aame cheppina daaniki angeekarinchi aame nunchi trisuulaanni, moodo kantini teesukunnadu. daamto aame dagdhamayindi. aa boodida nunchi trimurtula bhaaryalu vachaaru.
ellamma sampradaaya bhaktulaku oka maanasika santruptinistundi. indulo streetvam goorchina bhavana undi. srushti ane bhavana undi. prapanchamlo mottamodata vyavasaayam ane bhavanaku naandi palikindi streeye. rajyam ane bhavana ravadam, rajyanni vistarinchadam, kapadukovadam vanti karyakalapala nepathyamlo yuddham cheyyadam anivaaryam ayindi. ee yuddhaallo streela kante saareerakamgaa balavantulaina purushulu aadhipatyam choopinchadamtho modatlo streelakunna pradhama sthaanam poyindi. vaari sthaanaanni purushulu aakaminchi streelanu rendo sthaanaaniki nettivesaaru. aa vidhamgaa stree devatala sthaanam kuudaa maari purusha devullu aadhipatya sthaanamloki vacharani vakulaabharanam lalita vanti parisodhakulu antunnaru.bhaarata desamlo matrudevata samskruti kristupurvam aaro sataabdaaniki munde unnappatikii manaku spashtamgaa kanipinchedi maatram kreestu sakam aarava sataabdam nundi matrame. ee devatalu sakti swaroopinulu. taantrika safalata bhavam nunchi udbhavinchi navi. mukhyamgaa sheduledu jaatullo maatrudevataaraadhana ekkuva.
grama devata graamaabhyudayaaniki, grama sankshemaaniki paatupadutundi. graamaanni parirakshinche baadhyata aamede ayinappatiki appudappuduu antuvyaadhula roopamlo prajalaku aapada kaligistundani nammutaaru.