చిల్లికుండ కథ (కొత్తపల్లి)
సేకరణ: శ్రీమతి.నాగలక్ష్మి, ఉపాధ్యాయురాలు, కెయస్‌ఆర్ ప్రభుత్వ బాలికోన్నత పాఠశాల, అనంతపురం.
శాంతిపురంలో యతీంద్ర అనే ధనవంతుడు ఒకడు ఉండేవాడు. అతని ఇంట్లో వీరయ్య అనే పనివాడు ఉండేవాడు. ప్రతిరోజు ఉదయం చెరువుకు వెళ్ళి కావడిలో రెండు కుండలు పెట్టుకొని నీళ్ళు తెచ్చేవాడు. ఆ తర్వాత పశువుల పేడ ఎత్తడం, తోటకు వెళ్ళడం- ఇలా మిగతా పనులన్నీ చేసేవాడు. కావడిలో ఒక కుండకు చిన్న చిన్న రంధ్రాలు పడి ఉన్నై. మరో కుండ బాగా ఉన్నది. చెరువు నుంచి యజమాని ఇంటికి చేరేలోగా మొదటి కుండలోని నీళ్ళు సగం పైన చుక్కలు చుక్కలుగా రంధ్రాలలోంచి కారిపోయేవి. రెండో కుండ మాత్రం నిండుగా ఇల్లు చేరేది.
ఇలా కొంతకాలం గడిచాక, నిండు కుండ రంధ్రాలుపడిన కుండతో అన్నది: "నన్ను ఏ పనికైతే నియోగించారో, దాన్ని నేను సక్రమంగా నిర్వర్తిస్తున్నాను. కాని నువ్వు సగం నీటిని దారిలో పారపోస్తున్నావు- నీ యజమాని పట్ల విధేయత లేదు, నీకు" అని.
ఆ రోజున వీరయ్య కావడి కుండల్ని చెరువులో ముంచుతూండగా రంధ్రాలుపడిన కుండ అతనితో‌ మాట్లాడింది: "నాకు చాలా సిగ్గుగా ఉంది వీరయ్యా! నాకు నియోగించిన పనిని నేను సక్రమంగా చేయలేకపోతున్నాను. ఈ చిల్లుల కారణంగా నీళ్లన్నీ దారిలోనే కారిపోతున్నాయి" అన్నది. వీరయ్య ఏమీ మాట్లాడకుండా కావడినెత్తుకొని నడక సాగించాడు. మధ్య దారిలో కావడిని క్రిందికి దించి, రంధ్రాలు పడిన కుండని అడిగాడు- "నీకు బయట ఏం కనిపిస్తున్నాయి?" అని. "అందమైన పూలచెట్లు కనిపిస్తున్నాయి" అన్నది చిల్లి కుండ. "మరి నీకు ఏం కనిపిస్తున్నాయి?" అని నిండు కుండను అడిగాడు వీరయ్య. "బీడు భూముల్లో ఏముంటాయి, ఏమీ లేవు!" అన్నది నిండుకుండ. వీరయ్య నవ్వి, వాటితో అన్నాడు- "చిల్లికుండలోంచి చిందిన నీరు ఆ పూల చెట్ల జీవితాలకు ఆధారమైంది. అందువల్లనే నేను దాన్ని మార్చడం లేదు! నిండు కుండ యజమానికి సేవ చేస్తున్నట్లే, చిల్లికుండ ఆ చెట్లకు ప్రాణాన్నిచ్చి యజమానికి ఇంత పుణ్యం సంపాదించి పెడుతున్నది. ఈ రెండింటిలోనూ ఎవరు గొప్ప అంటే ఏం చెప్పగలం?" అని.
chillikunda katha (kottapalli)
sekarana: srimati.nagalakshmi, upaadhyaayuraalu, kaysr prabhutva balikonnata paatasaala, anantapuram.
saantipuramlo yatindra ane dhanavanthudu okadu undevaadu. athani intlo veerayya ane panivaadu undevaadu. pratiroju udayam cheruvuku velli kaavadilo rendu kundalu pettukoni neellu tecchevaadu. aa tarvaata pasuvula peda ettadam, thotaku velladam- ilaa migata panulannee chesevadu. kaavadilo oka kundaku chinna chinna randhraalu padi unnai. maro kunda baga unnadi. cheruvu nunchi yajamani intiki chereloga modati kundalooni neellu sagam paina chukkalu chukkalugaa randhraalaloonchi kaaripoyevi. rendo kunda maatram nindugaa illu cheredi.
ilaa kontakaalam gadichaaka, nindu kunda randhraalupadina kundatho annadi: "nannu e panikaithe niyoginchaaro, daanni nenu sakramamgaa nirvartistunnaanu. kaani nuvvu sagam neetini daarilo paarapostunnaavu- nee yajamani patla vidheyata ledu, neeku" ani.
aa rojuna veerayya kaavadi kundalni cheruvulo munchutuundagaa randhraalupadina kunda atanitho matladindi: "naaku chala siggugaa undi veerayya! naaku niyoginchina panini nenu sakramamgaa cheyalekapotunnanu. ee chillula kaaranamgaa neellannee daarilone kaaripotunnaayi" annadi. veerayya emi matladakunda kaavadinettukoni nadaka saaginchaadu. madhya daarilo kaavadini krindiki dinchi, randhraalu padina kundani adigaadu- "neeku bayata yem kanipistunnaayi?" ani. "andamaina poolachetlu kanipistunnaayi" annadi chilli kunda. "mari neeku yem kanipistunnaayi?" ani nindu kundanu adigaadu veerayya. "beedu bhoomullo emuntayi, emi levu!" annadi nindukunda. veerayya navvi, vaatitho annadu- "chillikundalonchi chindina neeru aa poola chetla jeevitaalaku aadhaaramaindi. anduvallane nenu daanni marchadam ledu! nindu kunda yajamaniki seva chestunnatle, chillikunda aa chetlaku praanaannicchi yajamaniki inta punyam sampaadinchi pedutunnadi. ee rendintiloonuu evaru goppa ante yem cheppagalam?" ani.