నీటి బొట్టు మీద కుట్ర! – సారంగ
2019 సంచికలుసంచిక: 1 ఏప్రిల్ 2019సీమ పల్లె గొంతుక
నీటి బొట్టు మీద కుట్ర!
తాగడానికే కాదు, చావడానికీ బావుల్లో నీళ్ళు కరువే!
భూగర్భంలో ఏదో జరుగుతోంది. ఏదో జరగకుంటే నీళ్లెటుపోయాయి?
మా వ్యవసాయ బావుల్లో ఒకటి గదగుండ్ల బావి. ఈ బావి గదగుండ్లు(గద్దగుండ్లు) అనబడే పెద్ద రాతిగుట్ట కిందనే వుండడంతో దానికి ఆపేరు వచ్చింది. అయిదు మట్ల లోతు వుంటుందేమొ. మట్టు అంటే మనిషెత్తు అని అట. దాంట్లో మాకు, మరొకరికీ సమాన వాటాలు వుండేవి. ఆ బావి చుట్టూ కానగ చెట్లు, వేప చెట్లు, వెదురు పొదలు, ముట్టి చెట్లతో పచ్చగా వుండేది. దాని గట్టున వున్న రేగు చెట్టు అదనపు ఆకర్షణ. దాని రేగుపళ్ళు మామూలు సైజులో కాక పెద్దగా మంచికండతో వుండేవి. కానీ బావిలోకి వంగివుండడంతో ఎక్కువ పళ్ళు బావినీటిలో పడేవి. నీటికోసం బావిలోకి దిగినపుడు దిగుడుదారిలో, నీటి అంచునా పడిన పళ్ళను గొప్ప తన్మయంతో తినేవాళ్లం. వర్షాకాలంలో ఆ బావి పూర్తిగా నిండి పారేది. పారడం అంటే ఇక ఏ మోటారు సహాయం లేకుండా బావినుండి నీళ్ళు బయటకు ప్రవహించేవి. వరిమళ్ళు సులభంగా పండేవి.
వేసవిలో బావిలో నీటిమట్టం బాగా తగ్గినా ఎప్పుడూ పూర్తిగా ఎండిపోలేదు. మా తాత చెప్పేవాడు, అది ఎండిపోవడం ఎవరూ చూళ్ళేదని. దాని నీళ్ళు తాగితే పడిశం పడుతుందని పెద్దలు భయపెట్టినా మేమెప్పుడూ తాగడానికి భయపడలేదు. డీజలు ఇంజన్లు వచ్చాక దాన్నుండీ తోడేనీరు గొట్టంలో నుండి అంత దూరాన కాలువలో పడిపోతుంటే… ఆ గొట్టానికి మూతి ఆనించి కడుపునిండా చల్లటి నీరు తాగడం గొప్ప అనుభూతి. ఆ బావి నీళ్ళు రెండు సమాన వాటాలు కాబట్టి, ఒకరోజు నీళ్ళు తోడుకోవడానికి మావంతు వుంటే, మరసటి రోజు అవతలి వాటాదారుడు వెంకటయ్యకు వుండేది. మావాటా నీళ్ళు పరిపూర్ణంగా వాడుకోవాలనే ఆశతో, మావాటా రోజు సాయంత్రం నాలుగు గంటల తర్వాతే ఇంజను పెట్టేవాళ్ళం. ఎంత రాత్రయినా అవనీ బావినీళ్ళు పూర్తిగా గొట్టానికి అందకుండా తోడేవరకూ ఇంజను ఆపేది లేదు. మళ్ళీ మరుసటిదినం వెంకటయ్యా అదేపని చేసేవాడు. అలా రోజంతా అడుగంటా నీళ్ళు తోడేసినా మళ్ళీ మరుసటి దినానికి మట్టిలోతుకు పైనే నీరు వూరేది. వేసవిలో వేరుశెనగ పండించి విత్తనం కోసం కోమటోళ్ళ ముందు మానాన్న చేయి చాచలేదన్నా, టమాటా వేసి అదనపు ఆదాయం కళ్ళచూసేవాడన్నా ఆ బావి చలవే! ఎంత కరువు వచ్చి ఎన్ని బావులు ఎండిపోయినా, "ఎప్పుడూ గదగుండ్లబావి" ఎండిపోలేదు అన్న భరోసానే గొప్ప వెన్నుదన్నుగా వుండేది.
మా వూరికి పడమరగా వున్న ఎర్రగొండను (పెద్ద చెట్లు పొదలూ లేకుండా ఎర్రగా కనిపిస్తూ వుంటుంది) దాటామంటే, దాని అంచునుండి శేషాచల కొండలవరకూ (తిరుపతిలో మొదలయ్యే శేషచలం కొండలు మా వూరికి పడమరగా, యిడుపుల పాయకు తూర్పుగా అంతమవుతాయి) కొన్ని వందల ఎకరాల భూమి అటవీ బంజరు. మా వూరే కాదు ఆ చుట్టుపక్కల ఎన్నో వూర్లు పశువులను మేపుకొనే స్థలం. పది పన్నెండేళ్ళ పిల్లయినా, పిల్లాడయినా ఆవులనూ, ఎద్దులనూ ఆ ఎరగొండ కనుమ దాటిస్తే చాలు. ఇక నిర్భయంగా కూనిరాగాలు పాడుతూ ఏ చెట్టుకిందనో కూచోవచ్చు. చూచినంత దూరంలో పొలమూ గట్రా లేవు కాబట్టి, ఏ పొలంలోనో దూరతాయన్న చింత లేదు. అలా మధ్యాహ్నపు సూరీడు పడమరకు వాలేంతవరకూ, చెట్టు చుట్టూ, గుట్ట చుట్టూ, పొదల చుట్టూ తిరిగి మేసిన ఆవులు నీళ్ళు తాగడానికి మాత్రం వడుబ్బాయికి వచ్చేయి.
వడుబ్బాయి అంటే గదగుండ్లబాయిలా ఎన్నోమట్లు లోతున్న బావి అనుకునేరు. నిండా నడుము లోతైనా లేని గుంత. బహుశా ఒకప్పుడు అది వ్యవసాయ బావి అయ్యుండవచ్చు. ఎంత వేసవిలోనయినా ఆ నడుములోతున్న వడుబ్బాయిలో నీళ్ళుండేవి. ఎక్కడెక్కడో తిరిగి మేసిన ఆవులూ, గొర్రెలూ, మేకలూ సమస్తమూ మధ్యాహ్నమయ్యేసరికి ఆ బావిదగ్గరకు నీళ్ళు తాగడానికి వచ్చేవి. పశువుల కాయను పోయిన మేము కూడా వడుబ్బాయి నీళ్ళు తాగి, ఆ చెంతనే ఏ చెట్టు కిందనో తెచ్చుకున్న అన్నం మూట విప్పి తినేవాళ్ళం. నీళ్ళు తాగి చెట్టునీడన కాసేపు సేద తీరిన ఆవులు మళ్ళీ సాయంత్రం దాకా అది ఇదీ తిని అప్పుడు ఇంటిదోవ పట్టేవి. మనిషికే కాదు పశుపక్ష్యాదులక్కూడా నీళ్ళకు వడుబ్బాయి నెలవని తెలుసు. ఎటు తిరిగినా అక్కడికి రాక తప్పదని పశువుల కాపర్లం మేము అక్కడే కూచునేవాళ్లం.
మా వూరి చెరువు కిందనున్న వెంకటప్పయ్యోళ్ళ బావి మాత్రం తక్కువా! వేసవి సెలవులు వచ్చాయంటే చాలు, మా మధ్యాహ్నాలన్నీ అందులో ఈతకొట్తడంతోనే గడిచిపొయ్యేవి. ఎండ తాపానికి పెద్దలంతా చూర్ల కింద, పందిళ్ళ కిందా నులక మంచాలపై కునుకు తీస్తుంటే, పిల్లకారంతా ఒకర్నొకరు జత జేసుకోని, ఈతరానివాళ్ళు మునగబెండ్లో, ఎండిన సొరకాయో వీపులకు కట్టుకొని ఈతకు బయల్దేరేవారు. వెంకటప్పోల్ల ఈ చెరువుకింది బాయే మాకంతా స్విమ్మింగ్ పూల్. మేమంతా నీళ్లలో మునిగిపోకుండా కాపాడుకునే ఈతలను ఇందులోనే నేర్చుకున్నాం. బావికున్న మోట దూలాలని ఎక్కి కొందరు దూకితే, బావిగట్టునే వున్న వేప చెట్టెక్కి కూడా కొందరు దూకేవాళ్ళు. రెండు మూడు మట్ల లోతైనా నీళ్లుండేవి. మునక వేసి అడుగున వున్న పూడు మట్టి తెచ్చిన వాడు ఒక హీరో! ఎంతసేపు ఈదినా తృప్తి తీరేది కాదు. అమ్మో నాన్నో తంతారనో, ఏదైనా పని వుండో ఎవడైనా వెళ్ళిపోవాలని ప్రయత్నిస్తే వాడి తలలో బలవంతగా మట్టి పులిమేవారు. అది పోగొట్టుకునేందుకు వాడు మళ్ళీ బావిలో దూకాల్సిందే! వేసవి ఈతలకి వెంకటప్పోల్ల బావికీ అంత అనుబంధం.
వూరంతటికీ దప్పిక తీర్చే చేదబావి లోతు కూడా మహా అంటే నాలుగు మట్లు. ఒక చేంతాడు పూర్తిగా మునగక్కర లేకుండానే బకెట్టో, బిందెనో నిండేది. వూరంతటికీ తాగునీళ్ళకూ, మంచి నీళ్ళ తొట్టికీ, కుడితి తొట్టికీ, పేడనీళ్లకూ సమస్తానికీ ఆబావి నీళ్ళే! ఇంకా ఉగాదో, సంక్రాంతో వచ్చిందంటే ప్రతి యింటోళ్ళూ ఒకేసారి ఇంటిముందు అలకుతారు కాబట్టి.. బావిచుట్టూ నీళ్ళు చేదే వాళ్లతో సందడే సందడి. సుబ్బరాయుడి కొట్టం ఒక అర్ధరాత్రి తగలబడుతుంటే, ఆ నిప్పును ఆర్పడానిక్కూడా ఈ బావే నీళ్ళిచ్చింది. ఇదీ అంతే..ఎప్పుడు తవ్వించారో గానీ వూరి దాహాన్ని తీర్చనుపో అన్నది లేదు. ఈ బావి నీళ్ళు పోస్తే కందిపప్పు వుడకదని రాగాబాయికి వెళ్ళి అప్పుడప్పుడూ ఓ బిందెడు నీళ్ళు తెచ్చేది మా అవ్వ.
మా అమ్మకు అక్క ఒకామె వుండేది. మేము పుట్టక ముందు ఏవో కలతల కారణాన జీలగోల్ల వ్యవసాయ బావిదగ్గరికి వెళ్ళి, చేతిలో వున్న గంపా, కొడవలీ ఒడ్డున పెట్టి అందులో దూకి చచ్చిపోయింది. మావూరి లక్షుము అనే ఆమె కూడా బావిలోకి నీళ్ల కోసం దిగి కాలుజారి మునిగి చచ్చిపోయింది. మావూర్లో వురేసుకొని చచ్చిపోయినోల్లెవరూ నాకు తెలిసి లేరు. కోపం వస్తే "బావిలో దూకి చస్తా" అనడమే రివాజు.
ఆ నీళ్ళన్నీ ఎటుపోయాయో! నీళ్ళు లేవని బోరుబావులు వేశారో, బోరుబావులు వేశారని నీళ్ళు మరింత లోతుకు వెళ్ళాయో గానీ.. ఏ బావిలోనూ చారెడు నీళ్ళు లేవు.. తాగడానికే కాదు, చావడానికీ బావుల్లో నీళ్ళు కరువే!
పతంజలి గారి ప్రిస్క్రిప్షన్
ప్రభుత్వాల నిర్వాకమే ఇది.
ఏమోనండి. ప్రభుత్వాలా, ప్రజలా, అవసరాలా? ఫలితం మాత్రమే చూస్తున్నా. కారణం ఏమిటో తెలియదు.
నీటి అవసరాలు ఎక్కువ వుండే పంటల వైపు దృష్టి సారించి న ఫలితం. బావులు పోయి బోర్లు, బోర్లు పోయి భారీ నీటి ప్రాజెక్టు లు, ఆ తర్వాత నదుల అనుసంధానాలు… విధ్వంసం కొనసాగుతూనే వుంటుంది.
మా తాతలు సజ్జలు, రాగులు, జొన్నలు, ఉలవలు, అరికెలు వగైరా తక్కువ నీటితో పండే పంటల్ని తినేవారు.
వరి అన్నం వండిన రోజున మా తాత, "అమ్మా ఆ మెతుకులు నేను మింగలేను, కాసింత సంగటి వుంటే పెట్టు" అనేవాడు. ప్రజల అలవాట్లు మారిపోయె, ఆశలు మారిపోయె, దాంతోపాటే నీటి అవసరాలూ మారిపోయె.
ప్రసాద్ గారు మీరు చాలా బాగా వ్రాసారు. నా చిన్నప్పటి రోజులను గుర్తు చేసుకున్నాను.
దసరా , వేసవి సెలవులకు ఊరికి వెళ్ళి చెట్టు చెట్టు, గుట్ట గుట్ట కు తిరుగుతూ ఆడుకునే వాళ్ళం. మునగ బెండ్ల కట్ట వీపులో కట్టుకుని కప్పలు, చేపలు ఉన్న బావిలో ఈత నేర్చు కోవడం, మఱ్ఱి ఊడలు పట్టుకుని ఊగుతూ (టార్జాన్ తెలీదప్పుడు) బావి లో దూకడం ఆ ఆనందాలు అనుభవించాను. ఆర్గానిక్ పదమే లేదా రోజుల్లో. నాకింత చావు అనే రోజులవి.
ఇప్పుడు క్లీన్ అంటూ పురుగులను చంపుతూ , ఆర్గానిక్ అంటూ అన్నిట్లో మందులు చల్లి వాటిని తింటూ బతకలేక చివరికి తాగే నీటిని కూడ నమ్మలేని స్థితికి వచ్చాం. ఎంతున్నా
ఇంకా కావాలనే రోజులు ఇవి! నీరు ఇంకిపోక ఏమవుతుంది!!
థ్యాంక్యూ సుధేష్ణ గారూ,
అవును అప్పుట్లో అంతా ఆర్గనిక్కే. పాలు పెరుగు కోసం కాకుండా కేవలం అవి పెట్టే పేడకోసమే మానాన్న గేదెల్ని, ఆవుల్నీ సాకేవాడు. కానీ ఆ పద్దతిలో పండించిన ఆహారం పెరుగుతున్న జనాభా అవసరాలు తీర్చగలదా అని సందేహం.
హరిత విప్లవం వచ్చి విపరీతంగా మందులు, రసాయన ఎరువులూ వాడడం మొదలెట్టాకే దిగుమతుల్లేకుండా కరువుల్లోనూ అందరూ తినగలుగుతున్నారేమో!
దసరా , వేసవి సెలవులకు ఊరికి వెళ్ళి చెట్టు చెట్టు, గుట్ట గుట్ట కు తిరుగుతూ ఆడుకునే వాళ్ళం. మునగ బెండ్ల కట్ట వీపులో కట్టుకుని కప్పలు, చేపలు ఉన్న బావిలో ఈత నేర్చు కోవడం, మఱ్ఱి ఊడలు పట్టుకుని ఊగుతూ (టార్జాన్ తెలీదప్పుడు) బావి లో దూకడం ఆ ఆనందాలు అనుభవించాను. ఆర్గానిక్ పదమే లేదా రోజుల్లో. నాకింత చాలు అనే రోజులవి.
ఇక్కడ పేర్కొన్న సంగతులకీ, పెట్టిన శీర్షికకీ పొసగలే దనిపిస్తుంది. "కుట్ర" అనగానే, "ఎవరు, ఎక్కడ, ఎలా?" అన్న ప్రశ్నలకి జవాబు వ్యాసంలో దొరుకుతుందని అనిపిస్తుంది గానీ ఆ కుట్ర అన్న పదమే గాక కారణాల గురించి గానీ కర్తల గూర్చి గానీ ఇందులో కనిపించలేదు. ప్రేమగా నెమరేసుకున్న గతమూ, మారిపోయి కనిపిస్తున్న వర్తమానాన్ని గూర్చిన వేదనా మాత్రం ప్రస్ఫుట మయ్యాయి.
neeti bottu meeda kutra! – saaranga
2019 sanchikalusanchika: 1 epril 2019seema palle gontuka
neeti bottu meeda kutra!
taagadaanike kaadu, chaavadaanikii baavullo neellu karuve!
bhoogarbhamlo edho jarugutondi. edho jaragakunte neelletupoyaayi?
maa vyavasaaya baavullo okati gadagundla baavi. ee baavi gadagundlu(gaddagundlu) anabade pedda ratigutta kindane vundadamtho daaniki aaperu vachindi. ayidu matla lothu vuntundemo. mattu ante manishettu ani ata. daantlo maaku, marokariki samaana vaataalu vundevi. aa baavi chuttu kaanaga chetlu, vepa chetlu, veduru podalu, mutti chetlatho pacchagaa vundedi. daani gattuna vunna regu chettu adanapu aakarshana. daani regupallu maamuulu saijulo kaaka peddagaa manchikandatho vundevi. cony baviloki vangivundadamto ekkuva pallu bavineetilo padevi. neetikosam baviloki diginapudu digududaarilo, neeti anchuna padina pallanu goppa tanmayamtho tinevallam. varshaakaalamlo aa baavi puurtigaa nindi paaredi. paaradam ante ika e motaru sahayam lekunda bavinundi neellu bayataku pravahinchevi. varimallu sulabhamgaa pandevi.
vesavilo baavilo neetimattam baga taggina eppuduu puurtigaa endipoledu. maa taata cheppevaadu, adhi endipovadam evaruu chulledani. daani neellu taagithe padisam padutundani peddalu bhayapettina memeppuduu taagadaaniki bhayapadaledu. deasalu injanlu vachaka daannundii thodeneeru gottamlo nundi anta dooraana kaaluvalo padipotunte aa gottaniki moothi aaninchi kadupuninda challati neeru taagadam goppa anubhooti. aa baavi neellu rendu samaana vaataalu kabatti, okaroju neellu todukovadaniki maavantu vunte, marasati roju avatali vaataadaarudu venkatayyaku vundedi. mavata neellu paripuurnamgaa vaadukovaalane aasato, mavata roju saayantram naalugu gantala tarvate injanu pettevallam. entha ratrayina avanee baavineellu puurtigaa gottaniki andakunda thodevaraku injanu aapedi ledu. mallee marusatidinam venkatayya adepani chesevadu. alaa rojanta aduganta neellu todesina mallee marusati dinaaniki mattilothuku paine neeru vooredi. vesavilo vaerusenaga pandinchi vittanam kosam komatolla mundu maanaanna cheyi chachaledanna, tamata vesi adanapu aadaayam kallachusevadanna aa baavi chalave! entha karuvu vachi enni baavulu endipoina, "eppuduu gadagundlabavi" endipoledu anna bharosane goppa vennudannugaa vundedi.
maa vooriki padamaraga vunna erragondanu (pedda chetlu podaluu lekunda erraga kanipistuu vuntundi) datamante, daani anchunundi seshaachala kondalavarakuu (tirupatilo modalayye seshachalam kondalu maa vooriki padamaraga, yidupula paayaku thoorpugaa antamavutaayi) konni vandala ekaraala bhoomi atavi banjaru. maa woore kaadu aa chuttupakkala enno voorlu pasuvulanu mepukone sthalam. padi pannendella pillayina, pilladayina aavulanuu, eddulanuu aa eragonda kanuma daatiste chaalu. ika nirbhayamgaa kuuniraagaalu paadutuu e chettukindano koochovachhu. chuchinanta dooramlo polamuu gatra levu kabatti, e polamlono doorathaayanna chinta ledu. alaa madhyaahnapu sureedu padamaraku vaalentavarakuu, chettu chuttu, gutta chuttu, podala chuttu tirigi mesina aavulu neellu taagadaaniki maatram vadubbaiki vacheyi.
vadubbai ante gadagundlabaila ennomatlu lotunna baavi anukuneru. ninda nadumu lotaina laeni gunta. bahusa okappudu adhi vyavasaaya baavi ayyundavachhu. entha vesavilonayina aa nadumulothunna vadubbailo neellundevi. ekkadekkado tirigi mesina aavuluu, gorreluu, mekaluu samastamuu madhyaahnamayyesariki aa bavidaggaraku neellu taagadaaniki vachevi. pasuvula kaayanu poyina memu kuudaa vadubbai neellu taagi, aa chentane e chettu kindano tecchukunna annam moota vippi tinevallam. neellu taagi chettuneedana kasepu sedha teerina aavulu mallee saayantram daka adhi idhee tini appudu intidova pattevi. manishike kaadu pasupakshyaadulakkudaa neellaku vadubbai nelavani telusu. etu tirigina akkadiki raaka tappadani pasuvula kaparlam memu akkade koochunevallam.
maa vuuri cheruvu kindanunna venkatappayyolla baavi maatram takkuva! vesavi selavulu vachayante chaalu, maa madhyaahnaalannii andulo eethakottadamtone gadichipoyyevi. enda taapaaniki peddalantaa churla kinda, pandilla kinda nulaka manchaalapai kunuku teestunte, pillakaarantaa okarnokaru jatha jesukoni, eetharaanivaallu munagabendlo, endina sorakayo veepulaku kattukoni eethaku bayalderevaaru. venkatappolla ee cheruvukindi baaye makanta swimming pool. memanta neellalo munigipokunda kaapaadukune eetalanu indulone nerchukunnam. bavikunna mota doolaalani ekki kondaru dookithe, bavigattune vunna vepa chettekki kuudaa kondaru dookevallu. rendu moodu matla lotaina neellundevi. munaka vesi aduguna vunna poodu matti tecchina vaadu oka heero! entasepu eedinaa trupti teeredi kaadu. ammo nanno tantaarano, edaina pani vundo evadainaa vellipovalani prayatniste vaadi talalo balavantagaa matti pulimevaaru. adhi pogottukunenduku vaadu mallee baavilo dookaalsinde! vesavi eetalaki venkatappolla baviki anta anubandham.
voorantatikee dappika teerche chedabavi lothu kuudaa mahaa ante naalugu matlu. oka chentadu puurtigaa munagakkara lekundane baketto, bindeno nindedi. voorantatikee taaguneellakuu, manchi neella tottiki, kuditi tottiki, paedaneellakuu samastaanikii aabavi neelle! inka ugaado, sankraamtho vachindante prati yintollu okesari intimundu alakutaaru kabatti.. bavichuttu neellu chede vaallatho sandade sandadi. subbarayudi kottam oka ardharaatri tagalabadutunte, aa nippunu arpadanikkuda ee bave neellichindi. idhee anthe..eppudu tavvinchaaro gaanee vuuri daahaanni teerchanupo annadi ledu. ee baavi neellu poste kandipappu vudakadani ragabaiki velli appudappuduu oo bindedu neellu tecchedi maa avva.
maa ammaku akka okame vundedi. memu puttaka mundu evo kalatala kaaranaana jeelagolla vyavasaaya bavidaggariki velli, chetilo vunna gampa, kodavali odduna petti andulo dooki chachipoyindi. mavuri lakshumu ane aame kuudaa baviloki neella kosam digi kalujari munigi chachipoyindi. maavuurloo vuresukoni chachipoyinollevaru naaku telisi leru. kopam vaste "baavilo dooki chasta" anadame rivaju.
aa neellannee etupoyayo! neellu levani borubavulu vesharo, borubavulu vaesaarani neellu marinta lotuku vellaayo gaanee.. e baaviloonuu chaaredu neellu levu.. taagadaanike kaadu, chaavadaanikii baavullo neellu karuve!
patanjali gaari priscription
prabhutvaala nirvakame idhi.
emonandi. prabhutwala, prajala, avasarala? phalitam matrame chustunna. kaaranam emito teliyadu.
neeti avasaraalu ekkuva vunde pantala vaipu drushti saarinchi na phalitam. baavulu poyi borlu, borlu poyi bhari neeti praajektu lu, aa tarvaata nadula anusandhanali vidhvamsam konasagutune vuntundi.
maa taatalu sajjalu, raagulu, jonnalu, ulavalu, arikelu vagaira takkuva neetitho pande pantalni tinevaaru.
vari annam vandina rojuna maa taata, "amma aa metukulu nenu mingalenu, kaasinta sangati vunte pettu" anevaadu. prajala alavaatlu maripoye, aasalu maripoye, dantopate neeti avasaraaluu maripoye.
prasad gaaru meeru chala baga vraasaaru. naa chinnappati rojulanu gurtu chesukunnanu.
dasara , vesavi selavulaku ooriki velli chettu chettu, gutta gutta ku tirugutuu aadukune vaallam. munaga bendla katta veepulo kattukuni kappalu, chepalu unna baavilo eetha nerchu kovadam, mari oodalu pattukuni oogutuu (tarjan teleedappudu) baavi loo dookadam aa aanandaalu anubhavinchaanu. arganic padame leda rojullo. naakinta chaavu ane rojulavi.
ippudu cleen antuu purugulanu champutuu , arganic antuu annitlo mandulu challi vaatini tintuu batakaleka chivariki taage neetini kuuda nammaleni sthitiki vacham. entunna
inka kavalane rojulu ivi! neeru inkipoka emavutundi!!
thyanku sudheshna gaaruu,
avunu apputlo antaa aarganikke. paalu perugu kosam kakunda kevalam avi pette pedakosame maanaanna gedelni, aavulnee saakevaadu. cony aa paddatilo pandinchina aahaaram perugutunna janabha avasaraalu teerchagaladaa ani sandeham.
harita viplavam vachi vipareetamgaa mandulu, rasayana eruvuluu vaadadam modalettake digumatullekunda karuvulloonuu andaruu tinagalugutunnaremo!
dasara , vesavi selavulaku ooriki velli chettu chettu, gutta gutta ku tirugutuu aadukune vaallam. munaga bendla katta veepulo kattukuni kappalu, chepalu unna baavilo eetha nerchu kovadam, mari oodalu pattukuni oogutuu (tarjan teleedappudu) baavi loo dookadam aa aanandaalu anubhavinchaanu. arganic padame leda rojullo. naakinta chaalu ane rojulavi.
ikkada perkonna sangatulakee, pettina sheershikakee posagale danipistundi. "kutra" anagaane, "evaru, ekkada, ela?" anna prasnalaki jawabu vyaasamlo dorukutundani anipistundi gaanee aa kutra anna padame gaaka kaaranaala gurinchi gaanee kartala goorchi gaanee indulo kanipinchaledu. premagaa nemaresukunna gatamuu, maripoi kanipistunna vartamaanaanni goorchina vedana maatram prasphuta mayyai.