దొంగని ఎలా ఓడించగలం? - ఒక జెన్ కథ
తనను తాను ఆపుకోలేక దొంగతనం అలవాటుగా చేసే ఒక దొంగ మాటి మాటికీ పట్టుబడుతుండేవాడు. అతనితో ఎలా వ్యవహరించాలి? రెండు కధలు మనకు శిక్ష, కరుణ ఇంకా మానవ నైజం గురించి వివరిస్తాయి.
భరించలేని ఆకలి దారిద్య్రంతో బాధపడుతున్న ఒక వ్యక్తి చిన్న చిన్న దొంగతనాలు చేయడం మొదలుపెట్టాడు. ఎన్నో సార్లు జైలుకు వెళ్లి తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించి దొరికి పోయేవాడు. ప్రతొక్కసారి అతని జైలు శిక్ష ఇంకాస్త పెరుగుతూ ఉండేది. చివరికి, ఎన్నో సంవత్సరాల తరువాత అతను తిరిగి ప్రపంచంలోకి అడుగుపెట్టాడు.
ఆకలి ఇంకా చలి అతడిని వేధించసాగాయి. అతని దగ్గర డబ్బు లేదు, ఒక్క పూటకు తినడానికి కూడా సంపాదించుకోవడానికి దారి లేదు. ఖైదీగా ఉన్నతనని నమ్మి ఎవరూ పని ఇవ్వడానికి ఇష్టపడలేదు. ఎన్నో ప్రదేశాలు తిరిగాడు, ఎక్కడికి వెళ్లినా అతనిని తరిమి కొట్టేవారు. ఒక పల్లెటూరులోని వారు తరిమి కొట్టగా, అతడు ఆ ఊరి మతాచార్యుడి ఇంట్లో ఆశ్రయం తీసుకున్నాడు.
ఆ మతాచార్యుడు తనను అంత దయతో ఆహ్వానిస్తాడు అని ఊహించలేదు. " ఇది దేవుని నివాసం, దొంగైనా, పాపి అయినా, ఎవరైనా ఇక్కడ ఆశ్రయం కోరుకున్నవారు దేవుని బిడ్డలు" అలా ఆ మతాచార్యుడు అతనిని ఓదార్చి, అతనికి భోజనం పెట్టి, కట్టుకోవడానికి బట్టలు ఇచ్చి, ఉండడానికి స్థలం ఏర్పాటు చేసాడు.
కడుపునిండా తిని అతను నిద్రపోయాడు. మధ్య రాత్రి మెలకువ వచ్చి అత్యుత్సాహంతో చుట్టూ పరిశీలించాడు. అతని కళ్ళు ఆ గదిలో ఉన్న వెండి వస్తువులపై పడింది. అలవాటైన దొంగ వాటం ఆపుకోలేక అవి తీసుకుని పరిగెత్తాడు, ఆశ్రయం ఇచ్చిన వారిని మోసం చేస్తున్నానన్న ఒక్క ఆలోచన కూడా అతనికి రాలేదు.
వెండి వస్తువులు పట్టుకుని ఊరిలో తిరుగుతున్నవ్యక్తిని చూసి ఆ ఊరివారికి అనుమానం వచ్చింది. పోలీసులు అతనిని పట్టుకుని ప్రశ్నించారు. అతనినుండి సరైన సమాధానం దొరకక, అతన్ని మతాచార్యుడి ఇంటికి తీసుకువెళ్ళారు. " మీ వెండి వస్తువులు ఇతడు దొంగిలించాడని మాకు అనుమానము.ఈ వస్తువులు చూసి ఇవి మీవేమో చెప్పగలరా?" అని పోలీసులు అడిగారు.
ఆ వ్యక్తి వణికి పోతున్నాడు, దొంగతనం పట్టుబడితే ఇంకెన్నో సంవత్సరాలు కారాగారానికి తిరిగి వెళ్ళాలన్న భయం పట్టుకుంది. మతాచార్యుడు ఎంతో దయతో "ఈ వెండి వస్తువులతో నీకు వెండి కాండిలు స్టిక్స్ కూడా ఇచ్చాను కదా వాటిని వదిలి వెళ్లిపోయావేమిటి" అని అన్నాడు. ఆ కాండిలు స్టిక్స్ ను కూడా అతనికి అందించాడు. పోలీసులు వెంటనే "మమ్మల్ని క్షమించండి, ఇతను దొంగతనం చేస్తున్నాడు అని తప్పుగా అనుకున్నాము" అని ఆ వ్యక్తిని విడుదల చేశారు. అతను ఆ మతాచార్యుడి కరుణలో మునిగి ఉబ్బి తబ్బిబ్బయ్యి తన దారిలో వెళ్ళిపోయాడు. ఈ పైన వృత్తాంతం "లెస్ మిసెర్బిల్స్" లోనిది.
జెన్ సంప్రదాయంలో ఇటువంటిదే ఒక కథ ప్రాచుర్యంలో ఉంది, ఇది పాశ్చాత్య కథాకారుల నుండి స్ఫూర్తి పొంది ఉండవచ్చు. ఇదే సందేశం అందజేస్తుంది:
ఒక జెన్ గురువు తన శిష్యులలో కొంత హడావిడి గమనించి వారిని విషయమేమిటని ప్రశ్నించాడు.
" అతను తిరిగి దొంగతనం చేసాడు" అని ఒక శిష్యుడిని గురువుగారి ముందుకి తోశారు. గురువుగారు "అతడిని క్షమించండి" అన్నారు.
"ముమ్మాటికీ కుదరదు, మీరు చెప్పగా ఇతడిని ఎన్నో మార్లు క్షమించాము, ఇప్పుడు మీరితడిని బయటకు పంపివేయకపోతే, మేమందరము వెళ్ళిపోతాము" అని శిష్యులందరు బెదిరించారు.
"మీరందరు వదిలి వెళ్ళిపోయినా, నాకు అతడిని పంపే ఉద్దేశం లేదు" అని సమాధానం ఇచ్చారు గురువు. దొంగతనం చేసిన శిష్యుడు గురువుగారి పాదాల మీద పడి ఏడ్చేశాడు.
సద్గురు వివరణ
సద్గురు: మానవుడికి ఎటువంటి శిక్షను విధించినా దానిని ఎదురుకోవడానికి తగిన శక్తిని కూడగట్టుకోగలడు, కానీ అమితమైన కరుణ అతడిని పూర్తిగా ఓడిస్తుంది. శిక్ష వ్యక్తిని రాతి బండ లాగా మార్చగలదు కానీ మితిమీరిన కరుణ అతడిని చిన్నాభిన్నం చేస్తుంది.
ఒక వ్యక్తి యందు మీరు కఠినంగా మెలగడానికి ప్రయత్నిస్తూ పొతే అతను మీరు విధించే శిక్షను ఎదురుకోవడానికి తనకున్న సామర్ధ్యాన్ని కూడా ఎక్కువ చేసుకుంటూ వెళ్తాడు. కరుణ ఒక్కటే అతడిని కరిగించగలిగేది. ఒక ఆధ్యాత్మిక గురువు వ్యక్తులపై వారు ఇప్పుడు ఎలా ఉన్నారు అన్న విషయంపై నిర్ణయం తీసుకోరు. ఎవరైనా కొబ్బరి చెట్టు నాటినప్పుడు ఒక నాలుగు వారాల తరువాత అది కాయలు కాయలేదని దానిని నరికివేయరు. అలాగే, గురువు ప్రతి శిష్యుడి ఆంతర్యంలోని సంభావ్యతను కనుగొని దానిని వెలుపలికి తీసుకు రావడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ఈ రోజున అతనికి అవసరమైన సామర్ధ్యత లేదని ఎవరినీ గురువు నిర్లక్ష్యం చేయడు.
తమని తాము శిష్యులమని అనుకున్న వారందరు తమ వృద్ధికి, పరివర్తనకు అందుబాటులో ఉన్న ప్రతి అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకోవాలి. వారికి సరిపడని పరిస్థితి ఎదురయినప్పుడు ప్రత్యేకంగా, అది తమ పరివర్తనకు కారణం కాగలదని గుర్తించాలి. అలా కాక వారు గురువుకి ఆంక్ష్యలు విధించి, ఎదో ఒకటి కావాలని ఆశిస్తే, వారు తమ గొప్పతనం చూపించుకోవడానికే తప్ప, పరివర్తన యందు ఏ మాత్రము ఆసక్తి కలిగిన వారు కాదని అర్థం. ఇటువంటివారు శిష్యులమని చెప్పుకోవడానికి అనర్హులు. ఇటువంటివారిపై సమయం వ్యర్థం చేసుకోవడంకన్నా వారిని వెళ్ళి పోనివ్వడమే మంచిది.
ఒక జెన్ ఆచార్యుడు తన శిష్యులకు చెప్పిన నీతి కథను సద్గురు వినిపిస్తున్నారు. కథంతా చెప్పిన తరవాత, ఆ జెన్ మతగురువు, 'ఈ కథలో ఉన్న తప్పేమిటో చెప్పుకోండి!'…
dongani ela odinchagalam? - oka jen katha
tananu taanu aapukoleka dongatanam alavaatugaa chese oka donga maati matiki pattubadutundevadu. athanitho ela vyavaharinchaali? rendu kadhalu manaku shiksha, karuna inka manava naijam gurinchi vivaristaayi.
bharinchaleni aakali daaridyramtho baadhapadutunna oka vyakti chinna chinna dongatanaalu cheyadam modalupettaadu. enno saarlu jailuku velli tappinchukovadaaniki prayatninchi doriki poyevadu. pratokkasaari athani jailu shiksha inkaasta perugutuu undedi. chivariki, enno samvatsaraala taruvaata atanu tirigi prapanchamloki adugupettaadu.
aakali inka chali atadini vedhinchasaagaayi. athani daggara dabbu ledu, okka pootaku tinadaaniki kuudaa sampadinchukovadaniki daari ledu. khaidiigaa unnatanani nammi evaruu pani ivvadaaniki ishtapadaledu. enno pradesaalu tirigaadu, ekkadiki vellina atanini tarimi kottevaaru. oka palleturuloni vaaru tarimi kottagaa, atadu aa oori matacharyudi intlo aashrayam teesukunnadu.
aa matacharyudu tananu anta dayatho aahvaanistaadu ani oohinchaledu. " idhi devuni nivasam, dongainaa, paapi aina, evaraina ikkada aashrayam korukunnavaaru devuni biddalu" alaa aa matacharyudu atanini odaarchi, ataniki bhojanam petti, kattukovadaaniki battalu ichi, undadaaniki sthalam erpaatu chesadu.
kadupuninda tini atanu nidrapoyaadu. madhya raatri melakuva vachi atyutsaahamto chuttu pariseelinchaadu. athani kallu aa gadilo unna vendi vastuvulapai padindi. alavaataina donga vaatam aapukoleka avi teesukuni parigettaadu, aashrayam ichina vaarini mosam chestunnananna okka aalochana kuudaa ataniki raledu.
vendi vastuvulu pattukuni oorilo tirugutunnavyaktina chusi aa oorivaariki anumanam vachindi. poliisulu atanini pattukuni prasninchaaru. ataninundi saraina samadhanam dorakaka, atanni matacharyudi intiki teesukuvellaaru. " mee vendi vastuvulu itadu dongilinchaadani maaku anumanamu.ee vastuvulu chusi ivi meevemo cheppagalara?" ani poliisulu adigaaru.
aa vyakti vaniki potunnadu, dongatanam pattubadithe inkenno samvatsaraalu kaaraagaaraaniki tirigi vellaalanna bhayam pattukundi. matacharyudu entho dayatho "ee vendi vastuvulatoe neeku vendi kaandilu sticks kuudaa ichanu kada vaatini vadili vellipoyavemiti" ani annadu. aa kaandilu sticks nu kuudaa ataniki andinchaadu. poliisulu ventane "mammalni kshaminchandi, itanu dongatanam chestunnadu ani tappugaa anukunnamu" ani aa vyaktini vidudala chesaru. atanu aa matacharyudi karunalo munigi ubbi tabbibbai tana daarilo vellipoyaadu. ee paina vruttaantam "less miserbils" lonidi.
jen sampradaayamlo ituvantide oka katha praachuryamlo undi, idhi paaschaatya kathaakaarula nundi sphurthy pondi undavacchu. ide sandesam andajestundi:
oka jen guruvu tana shishyulalo kontha hadavidi gamaninchi vaarini vishayamemitani prasninchaadu.
" atanu tirigi dongatanam chesadu" ani oka shishyudini guruvugaari munduki tosharu. guruvugaaru "atadini kshaminchandi" annaru.
"mummatiki kudaradu, meeru cheppagaa itadini enno maarlu kshaminchaamu, ippudu meeritadini bayataku pampiveyakapothe, memandaramu vellipotamu" ani shishyulandaru bedirinchaaru.
"meerandaru vadili vellipoyina, naaku atadini pampe uddesam ledu" ani samadhanam icharu guruvu. dongatanam chesina shishyudu guruvugaari paadaala meeda padi edchesadu.
sadguru vivarana
sadguru: maanavudiki etuvanti shikshanu vidhinchinaa daanini edurukovadaaniki tagina saktini koodagattukogaladu, cony amitamaina karuna atadini puurtigaa odistundi. shiksha vyaktini raati banda laga maarchagaladu cony mitimeerina karuna atadini chinnabhinnam chestundi.
oka vyakti yandu meeru kathinamgaa melagadaaniki prayatnistuu pothe atanu meeru vidhinche shikshanu edurukovadaaniki tanakunna saamardhyaanni kuudaa ekkuva chesukuntu veltaadu. karuna okkate atadini kariginchagaligedi. oka aadhyaatmika guruvu vyaktulapai vaaru ippudu ela unnaaru anna vishayampai nirnayam teesukoru. evaraina kobbari chettu naatinappudu oka naalugu vaaraala taruvaata adhi kaayalu kaayaledani daanini narikiveyaru. alaage, guruvu prati shishyudi aantaryamloni sambhaavyatanu kanugoni daanini velupaliki teesuku raavadaaniki prayatnistaadu. ee rojuna ataniki avasaramaina saamardhyata ledani evarinee guruvu nirlakshyam cheyadu.
tamani taamu shishyulamani anukunna vaarandaru tama vruddhiki, parivartanaku andubaatulo unna prati avakaasaanni upayoginchukovali. vaariki saripadani paristhiti edurayinappudu pratyekamgaa, adhi tama parivartanaku kaaranam kaagaladani gurtinchaali. alaa kaaka vaaru guruvuki aankshyalu vidhinchi, edo okati kaavaalani aasiste, vaaru tama goppatanam chupinchukovadanike tappa, parivartana yandu e maatramu aasakti kaligina vaaru kaadani artham. ituvantivaaru shishyulamani cheppukovadaaniki anarhulu. ituvantivaaripai samayam vyardham chesukovadankanna vaarini velli ponivvadame manchidi.
oka jen aachaaryudu tana shishyulaku cheppina neethi kathanu sadguru vinipistunnaaru. kathantaa cheppina taravaata, aa jen mataguruvu, 'ee kathalo unna tappemito cheppukondi!'u