24-05-2018 22:44:27
ఎన్ని భోగాలు అనుభవించినా సరే... 'నిజంగా అనుభవించిన భోగం ఎంత? ఏమిటి? నిజంగా అందులో ఆత్మకు అందింది ఎంత?' అని కాస్త నిశితంగా ఆలోచిస్తే ఆ భోగం పట్ల విరక్తి వస్తుంది. మనందరికీ భోగాల పట్ల విరక్తి కలిగితే లోకానికి ప్రయోజనం ఏమిటంటే లోకంలో స్వార్థం తగ్గిపోతుంది. ఏదో ఒక చాపల్యానికో, వ్యామోహానికో లోనవడం, ఎవరి ప్రయోజనాలు వాళ్లు చూసుకుంటూ దాన్ని పెంచుకుంటూ పోవడం చేస్తారు.
ఆ వ్యామోహాలు తీరిన తరువాత అక్కడి నుంచి గొడవలు మొదలవుతాయి. ఒకరు దాన్ని శాశ్వతం చేసే ప్రయత్నం చేయడం, మరొకరు వ్యతిరేకించడం. ఎందుకంటే మోజు తీరిపోయింది కాబట్టి. ఇక అక్కడి నుంచి హత్యలు, కిరాయి హత్యలు. ఉన్న పదవి కోల్పోయి జైలు పాలు కావడం... అన్నీ చూస్తూనే ఉన్నాం. ''నిజంగా ఈ భోగం ఏమిటి? దీనివల్ల పొందేదేమిటి? ఈ మాత్రం సౌఖ్యం ఇప్పుడున్న వ్యవహారంతో పొందలేమా? ఈ కుటుంబం, ఈ బంధాలు సరిపోవా? అదనంగా అవసరమా?'' అని ఒక్క క్షణం మనిషి ఆలోచిస్తే, పదవీ భోగాల గురించి ఆలోచిస్తే రాజకీయాల్లో ఇంత దారుణాలు ఉండవు.
ఈ అరముష్టి భోగములకింతగ
కొట్టుకపోవుకంటే నీ ఆయతనంబు కనుగొనగ
హాయిగ ప్రాణము వీడుటైన మేలేయనిపించు నమ్మరో
చలింతు, సుఖింతు, ద్రవింతుగానీ
దేవాయ నమఃశివాయ అను భావముతో సరిరావివేవియున్‌!
ఒక వయసులో ఒక భోగమనీ, ఇంకో వయసులో ఇంకో భోగమనీ, డబ్బనీ, కార్లనీ, వస్తువులనీ, అధికారమనీ, పదవులనీ.. ఎప్పటికీ సరిపోవు. ఎన్నటికీ తీరవు. వీటికోసం కొట్టుకుపోవడం కంటే బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని పొందేటువంటి ప్రయత్నం చేస్తే ఎంత బాగుంటుంది! ఆ ప్రయత్నంలో ప్రాణం పోయినా ఫరవాలేదు. ఏదో చలించిపోవడం, ఏదో సుఖం కోసం వెంపర్లాడటం, అందులో ఏమీ లేకపోయినా అద్బుతం అనడం. అలా ఎన్ని మాటలు చెప్పినా 'దేవాయ నమఃశివాయ' అన్న దివ్యనామస్మరణలో మనస్సును ముంచేసి, ఆ ధ్యానంలో మునిగిపోవడమంత గొప్పతనం మరొకటి లేదు. దంపతులు కూడా అంతిమంగా పొందవలసింది 'ఆత్మజ్ఞానం' అన్న స్థిరనిశ్చయంతో ఉండి సంసారజీవితం కొనసాగించాలి.
24-05-2018 22:44:27
enni bhogalu anubhavinchinaa sare... 'nijamgaa anubhavinchina bhogam entha? emiti? nijamgaa andulo aatmaku andindi entha?' ani kaasta nisitamgaa aalochiste aa bhogam patla virakti vastundi. manandarikee bhogala patla virakti kaligithe lokaniki prayojanam emitante lokamlo swaartham taggipotundi. edho oka chapalyaniko, vyamohaniko lonavadam, evari prayojanaalu vaallu chusukuntu daanni penchukuntuu povadam chestaaru.
aa vyaamohaalu teerina taruvaata akkadi nunchi godavalu modalavutaayi. okaru daanni saasvatam chese prayatnam cheyadam, marokaru vyatirekinchadam. endukante moju teeripoyindi kabatti. ika akkadi nunchi hatyalu, kirai hatyalu. unna padavi kolpoi jailu paalu kaavadam... annee chustune unnam. ''nijamgaa ee bhogam emiti? deenivalla pondedemiti? ee maatram soukhyam ippudunna vyavahaaramtho pondalema? ee kutumbam, ee bandhaalu saripova? adanamgaa avasarama?'' ani okka kshanam manishi aalochiste, padavee bhogala gurinchi aalochiste rajakeeyaallo inta daarunaalu undavu.
ee aramushti bhogamulakintaga
kottukapovukante nee aayatanambu kanugonaga
haayiga praanamu veedutaina meleyanipinchu nammaro
chalintu, sukhintu, dravintugaanii
devaya namahsivaaya anu bhaavamutho sariraviveviyunni!
oka vayasulo oka bhogamanee, inko vayasulo inko bhogamanee, dabbani, carlany, vastuvulanee, adhikaaramanii, padavulanee.. eppatiki saripovu. ennatikee teeravu. veetikosam kottukupovadam kante brahmagnaanaanni pondetuvanti prayatnam cheste entha baguntundi! aa prayatnamlo praanam poina faravaledu. edho chalinchipovadam, edho sukham kosam vemparlaadatam, andulo emi lekapoyina adbutam anadam. alaa enni maatalu cheppina 'devaya namahsivaaya' anna divyanaamasmaranalo manassunu munchesi, aa dhyaanamlo munigipovadamanta goppatanam marokati ledu. dampatulu kuudaa antimamgaa pondavalasindi 'aatmagnaanam' anna sthiranischayamtho undi samsaarajeevitam konasaaginchaali.