రాజ్ఞి- చివరి [ పదిహేడవ ] భాగం | వాకిలి
వెనక్కి ప్రయాణించేప్పుడు అన్ని గుహలని దాటటమూ సులువు గానే జరిగింది గాని బోర్లించిన గరాటు లాగా ఉన్న దానిలో – పైకి ఎక్కటం దాదాపు అసాధ్యమైంది. సహజం గానే ఆ వాలు వెంట దిగటం కన్నా ఎక్కటం చాలా కష్టం కదా. పైగా మేమున్న స్థితిలో దారీ సరిగ్గా గుర్తు లేకపోయింది. వచ్చేప్పుడు ఆ రాళ్ళూ రప్పలకి ఏవో బండ గుర్తులు పెట్టుకున్నాను గనుక మెల్లిగా గుర్తు చేసుకున్నాను. లేదంటే ఆ అగ్నిపర్వతగర్భం లో దిక్కు తోచక తిరిగి తిరిగి నిస్పృహ తో చచ్చిపోయి ఉండేవారం. అప్పటికీ చాలాసార్లు దారి తప్పాము , ఒకసారైతే పెద్ద నెరియ లోంచి పడిపోబోయాము కూడా. ఆ చిమ్మ చీకట్లో, ఘోరమైన నిశ్శబ్దం లో మా గుడ్డి లాంతరుల తో దారి వెతకటం …ఒక్క మాట కూడా మేము మాట్లాడుకోలేదు. గుండెల నిండా మోయలేనంత బరువు. కొన్నిసార్లు జారిపడ్డాము, ఒళ్ళు చీరుకుపోయేలాగా. మేమెంత లోజెడి ఉన్నామంటే మేమేమవుతామా అన్న ఆదుర్దా అసలు లేదు. ఏదో మానవ సహజం గా బయటపడదామని ప్రయత్నించాం , యాంత్రికం గా. నాలుగైదు గంటలు గడిచాయేమో – కాలం లెక్క తెలిసిందా ఏమన్నానా ! చివరి రెండు గంటల్లోఅయితే అక్కడక్కడే తిరుగుతున్నాము, ఏ మాత్రమూ ముందుకు వెళ్ళలేదు . ఆ విషయం లోపలికి ఇంకి పూర్తి నిర్వేదం లోకి జారుతుండగా అప్పుడు అతి సన్నని వెలుగు చార మెరిసి మాయమైంది. దారి తెలిసింది. ఇక త్వర గానే మెట్లెక్కి , ఆయేషా చెప్పిన యోగి ఉండిన గుహ కి చేరుకున్నాము. ఆశ పుట్టింది.
అటునుంచి అవతలికి అగడ్త ని దాటాలి. మేము వచ్చేప్పుడు ఉపయోగించిన చెక్క పలక ని దాటుతూ జాబ్ విరగ్గొట్టేశాడని ఉన్నట్లుండి గుర్తొచ్చి వణుకు పుట్టింది. ఏం చేయాలి ? ఏమీ లేదు చేసేందుకు – ఆ వైపుకి లంఘించటం తప్ప. ఆ దూరం మరీ ఎక్కువేమీ కాదు – పది పన్నెండు అడుగులుంటుందంతే. అదివరకు లియో ఇరవై అడుగులకి పైనే సునాయాసం గా దూకేవాడు. కాని అప్పుడు – తిండీ నిద్రా లేని భీకరమైన అలసట , తీవ్రమైన విషాదం …అతనికే ఓపిక ఉండదు , ఇక వయసు మళ్ళుతూన్న నా సంగతి చెప్పాలా ! అదొకటే మార్గమని లియో తో అంటే అతను దాన్ని నిర్లిప్తం గా తీసుకున్నాడు. ప్రయత్నించకపోతే ఎలాగూ అక్కడ ఆకలి దప్పులతో తీసుకు తీసుకు చావవలసిందే- అంతకన్న ఆ అగాధం లోకి పడి ఒక్కసారే చావటం మేలు. అయితే ఒకటి – ఆ చీకట్లో మాత్రం ఆ పని చేయకూడదు. వెలుగు ఎప్పుడొస్తుందో, ఎంతసేపుంటుందో తెలియదు – అయినా వేచి చూసేందుకే నిశ్చయించుకున్నాము.
మా లాంతరులు వెలుగుతున్నప్పుడే దూకి వెళ్ళాల్సిన చోటికి దగ్గరగా వెళ్ళాలనుకుని, గుహ బయటికి వస్తూండగా మా దీపాలు ఆరిపోయాయి. పూర్తి గాఢాంధకారం ఆవరించింది. అడుగున నేల తగులుతూందో లేదో అంగుళమంగుళమూ చూసుకుంటూ ఒక చోట కూలబడ్డాము. మేము కూర్చున్న రాయి రెప రెపా ఊగిపోతోంది. ఏమీ కనబడదు- అతి భయంకరమైన గాలి విసురు, వికృతమైన దాని రోదనా ధ్వనులు. నరమానవుడెవడూ మెలకువ లో కాదుగదా పీడకలలో కూడా మేముండిన స్థితిని అనుభవించి ఉండడు. ఎంత కల్పనా చాతుర్యమున్న రచయిత కూడా కథగా ఊహించి ఉండడు. అవి నిమిషాలో గంటలో రోజులో తెలియదు – ఉన్నాం అలాగే. అదృష్టవశాత్తూ ఎక్కువ చలిగా లేదు. అదివరకు ఆయేషా అక్కడ నిలుచునప్పుడు ఆ హోరుగాలికి ఆమె నిలువునా కప్పుకుని ఉన్న పచ్చడం జారి కొట్టుకుపోయింది కదా – ఎటు ఎగిరి వెళ్ళి ఉందో , ఆ వేళ వచ్చి లియో పైకి వాలి అతన్ని ఆపాద మస్తకమూ కప్పివేసింది. ముందు అది ఏమిటో మాకు అర్థం కాలేదు – బోధపడేప్పటికి లియో ఇక తట్టుకోలేకపోయాడు. అతను గుండెలవిసేలా ఏడ్చాడు. ఏ మొనదేరిన రాతి మీదనో అది చిక్కుకుపోయి ఉండి మళ్ళీ గాలి విసురుకి విడివడి ఉండచ్చు , కాదనను. కాని అది అప్పుడే ఎందుకు జరగాలి ? నేనూ ఏడ్చాను.
కాసేపట్లోనే అక్కడికి వెలుగు రాబోయే సూచనలు కనిపించాయి. అది మాయమయేలోపునే మా ప్రయత్నం చేసి తీరాలి. ఎర్రటి రక్తపు రంగులో పరిసరాలన్నీ నిండాయి , మా దిగువన ఉన్న అంతులేని అగాధాలతో సహా. ఆ అగడ్త లో సగం మేరకి పొడుగాటి రాయి వేలాడుతోంది.
" ఎవరం ముందు ? " – అడిగాను.
" నువే. నేను ఈ వైపునుంచి రాతిని నిలిపి ఉంచుతాను. బలమంతా ఉపయోగించి దూకు – ఆ పైన దేవుడున్నాడు " – లియో.
నెమ్మదిగా తలాడించాను. లియో కి ఏడెనిమిదేళ్ళొచ్చినప్పటినుంచీ నేను చేయని పని – గట్టి గా కౌగలించుకుని నుదుట ముద్దు పెట్టుకున్నాను. అలా ఫ్రెంచ్ వాళ్ళే చేస్తారనీ పద్ధతిగల ఇంగ్లీష్ పెద్దమనిషెవడూ చేయడనీ నాకు తెలుసు – కాని అది తుది వీడుకోలు, నా సొంతబిడ్డ కన్నా రెట్టింపు ఎక్కువగా ప్రేమించిన మనిషి నుంచి.
" వెళ్ళొస్తాను. త్వరలో కలుసుకుందాం , అది ఎక్కడైనా కానీయి "
మరొక రెండు నిమిషాల తర్వాత జీవించి ఉండనని నా పూర్తి విశ్వాసం.
ఆ వేలాడే రాతి మీద బాగా వెనక్కి నడిచి ముందుకు దూకాను. అర్థమైంది, నా ఊపు చాలలేదని. కాళ్ళు గాల్లోనే ఉన్నాయి, కాని చేతులకి రాయి తగిలింది. దాన్ని గట్టి గా పట్టుకునేలోఉనే ఒక చేయి పట్టు తప్పింది. అవతలి వైపు కి అడుగున వేలాడుతున్నానని తెలిసింది , అలా ఎంతోసేపు ఉండలేని కూడా. పైకి లాగేందుకు ఎవరూ లేరు.
నా వెనక నుంచి లియో గట్టి గా కేక పెట్టటం వినబడింది. రెప్పపాటులో అంతదూరమూ దూకి వచ్చేసి పడ్డాడు. ఆ ఉదుటుకి రాతినేల కంపించిపోయింది, కొంత మేర కూలిపోయింది. ఇదంతా ఒక్క క్షణం లో జరిగిపోయింది. మరుక్షణం లో లియో నా మణికట్టు ని రెండు చేతులతో పట్టుకున్నాడు. నేను నా పట్టు వదిలి అతని చేతులని తేలిగ్గా అందుకోవాలి, లేకపోతే అతను పడిపోతాడు. చాలా బలమైన మనిషి అని నాకు తెలుసు , కాని ఈ ముసలివాడికోసం అతని ప్రాణాన్ని ఎందుకు ఒడ్డాలనిపించింది … అతను నన్ను వదల్లేదు. అతి కష్టం మీద , బహుశా ఒకటి రెండు నిమిషాల వ్యవధి లో పైకి ఎక్కాను. సరిగ్గా అప్పుడే వెలుతురు పోయింది.
అరగంటకి పైగా అక్కడ పడి ఉండిపోయాం. వెళ్ళాలి, మేము దాటి వచ్చిన సొరంగం లోకి. లాంతర్లు ఎప్పుడో పడిపోయాయి , ఉన్నా లాభం లేదు – నూనె పూర్తిగా అయిపోయింది . గొంతులు ఎండిపోతున్నాయి- చుక్క నీరు కూడా లేదు, దొరకదు. అయినా – ఇంకా ఆలస్యం చేస్తే ఆ కాస్త శక్తి కూడా ఉండదని తోచింది. పడుతూ లేస్తూ సొరంగపు ముఖద్వారాన్ని దాటి వెళ్ళాము.
ఆ నికృష్టపు సొరంగం లో , చేతులు పట్టుకుని, గోడలు తడుముకుంటూ నడిచాము. అడుగునంతా సూది గా ఉన్న రాళ్ళు – చిన్నవీ పెద్దవీ. ఎన్ని గాయాలయినాయో లెక్కలేదు. మరీ అలిసిపోతే కాసేపు ఆగి మళ్ళీ మొదలు. ఒక చోట అలాగే పడి నిద్ర పోయాము కూడా – కొన్ని గంటల సేపు. శరీరాలని ఈడ్చుకుంటూ కొన్నిసార్లు దేక్కుంటూ …ఆఖరికి, సూర్యకాంతి వంటిది కళ్ళబడింది.
మొహాలకి చల్లగాలి హాయిగా తగిలింది. అప్పుడే తెల్లవారబోతున్నట్లుంది. బతికి ఉండగా ఏనాడూ చూడలేమనుకున్న ఆకాశం కనిపిస్తోంది. ఆగిపోయి పడుకుండిపోవాలనిపించింది. కాని ఇంకొక్క యాభై అడుగులు – కొండ దిగితే అక్కడ బిలాలీ ఉంటాడు. ఆయేషా చెప్పి ఉంచింది కదా ఎదురు చూస్తుండమని. ఎక్కడలేని ఓపికనీ కూడదీసుకుని దిగిపోయాం. అక్కడ కాపు కాస్తున్న మూగవాళ్ళలో ఒకడికి కనిపించాము – అతను విపరీతమైన భయం తో అరుచుకుంటూ పరిగెత్తాడు. లియో మొహం నిండా గాయాలు, రక్తం ఎక్కడికక్కడ గడ్డ కట్టీ కమిలిపోయీ. దుస్తులు పీలికలైపోయాయి – నా అవతారం అంతకన్నా దరిద్రం గానే ఉండి ఉండాలి , వికార రూపం కదా నాది.
కబురు అందినట్లుంది – బిలాలీ ఊడిపడ్డాడు. ఆశ్చర్యం గా, ఒకింత నిరసన గా చూశాడు మా మమ్మల్ని.
" ఏమిటిది ? ఏమైంది ? ఇలా ఎందుకయిపోయారు ? మీ నౌకరేడీ ? రాజ్ఞి – రాజ్ఞి ఎక్కడ ? "
" పోయారు. ఇద్దరూ పోయారు. ప్రశ్నలు వేయకు బిలాలీ. నాలుకలు పీక్కుపోతున్నాయి. ముందు నీరూ ఆహారం …"
" పోయిందా ? ఆమె కి చావు లేదు- ఎలా మరణిస్తుంది ? " – బిలాలీ అయోమయం గా కేక పెట్టాడు. . చుట్టూ చేరిన మూగవాళ్ళు గమనిస్తూండటం చూసి, చప్పున సర్దుకుని , మమ్మల్ని మోసుకు తీసుకు వెళ్ళమని సైగా చేశాడు.
ఆ వేళకి మా విడిది లో మాంసం పులుసు కళపెళా ఉడుకుతోంది. కాస్త కాస్తగా ఎవరో గొంతుల్లోకి పోశారు. గాయాలని శుభ్రం చేసి గడ్డి మీద పడుకోబెట్టారు. ఆ తర్వాత ఒళ్ళు తెలియలేదు.
నాకు స్పృహ తెలిసేప్పటికి పక్కనే బిలాలీ కూర్చుని సాలోచనగా గడ్డం దువ్వుకుంటున్నాడు. నాకేమైందో చటుక్కున గుర్తు రాలేదు. శరీరం లో ఏ భాగాన్నీ కదిలించలేకపోయాను. పక్కకి చూస్తే లియో ఇంకా నిద్రపోతున్నాడు. అతని రూపురేఖలు తెలియనంతగా మొహమంతా గాయాలతో వాచిపోయి ఉంది… ఒక లిప్త పాటు ఆశ్చర్యం , తర్వాత జరిగిందంతా గుర్తొచ్చింది.
" చాలా సేపే నిద్ర పోయావు పరదేశీ " – బిలాలీ అన్నాడు.
" ఎంత సేపు ? "
" ఒక పగలూ ఒక రాత్రీ. అతను ఇంకా పడుకునే ఉన్నాడు "
" మంచిదే " – నిట్టూర్చాను. " నిద్ర లో స్మృతి ఉండదు కదా "
" చెప్పు, ఇప్పుడైనా – ఏమైందో ? రాజ్ఞి మరణించటం నిజమేనా ? ఆమెకి చావు ఎలా వస్తుంది అసలు ? ఒక వేళ అదే నిజమైతే మీకు దారుణమైన ప్రమాదం ఉంది. ఈ అమహగ్గర్ లు మిమ్మల్ని ఉడకబెట్టి తినేస్తారు- రాణి కి భయపడే కదా ఇన్నాళ్ళూ ఊరుకున్నారు…"
ఉన్నది ఉన్నట్లు గా కాదు గాని, చెప్పాను. రాజ్ఞి మంటల్లో పడి చనిపోయిందని చెప్పాను. మాకు ఎదురైన భయంకరానుభవాల గురించి కూడా. ఆయేషా చనిపోయిందని అతను నమ్మలేదు. ఆమె కావాలని మాకు కనబడకుండా మాయమై ఉంటుందనీ తన తండ్రి హయాం లో కూడా ఒకసారి పన్నెండేళ్ళపాటు ఎవరికీ కనిపించలేదనీ, అకస్మాత్తు గా ప్రత్యక్షమై తనకు ద్రోహం చేయబోయినవారిని నాశనం చేసిందనీ అన్నాడు. అప్పటి మాటేమో గానీ ఇప్పుడు అలా జరగదని నాకు తెలుసు , కాని అతన్ని గట్టిగా ఖండించలేదు.
" అయితే ఇప్పుడేం చేద్దామనుకుంటున్నారు ? " – అడిగాడు.
" ఇక్కడినుంచి తప్పించుకు వెళ్ళాలి "
" మనం వచ్చినదారి లో అది అసాధ్యం. కొందరున్నారు- నరమాంసానికి మొహం వాచి ఉన్నవాళ్ళు , తిన్నాక చచ్చినా పర్వాలేదనుకునేవాళ్ళు. రాణి వచ్చి ఏమైనా చేస్తుందని తెలిసీ మిమ్మల్ని వాళ్ళు బతకనివ్వరు. నీ మాటలు వింటుంటే ఆమె కొన్నాళ్ళ వరకూ రాదనిపిస్తోంది. ఈ కొండ చరియలలోంచి వేరే మార్గం ఉంది- మామూలుగా పశువుల ని మేత కోసం వదులుతుంటాము ఆ వైపు. అక్కడినుంచి మీరు చూసిన చిత్తడి నేలల మీదుగా ఒక దారి ఉంది "
బిలాలీ నీటిలో పడి కొట్టుకుపోతున్న ఒక సందర్భం లో నేను రక్షించి ఉన్నాను.
" మీ ప్రాణం నేనొకప్పుడు కాపాడాను కదా తండ్రి గారూ – ఇప్పుడు నన్నూ లియోనీ రక్షించండి. మీకు పుణ్యం వస్తుంది , పరలోకం లో సుఖపడతారు. మీరన్నట్లు ఆయేషా తిరిగి వస్తే మీరు మాకు చేసి పెట్టిన సహాయానికి మిమ్మల్ని సన్మానిస్తుంది కూడా "
" నాకు గుర్తుంది బిడ్డా. ఈ దొర్భాగ్యులందరూ చూస్తూ ఊరుకున్నప్పుడు నన్ను నువ్వే కాపాడావు. నేను కృతఘ్నుడిని కాను, మీకు ఉపకారం చేస్తాను. విను – రేపు తెల్లారగట్లే సిద్ధం గా ఉండండి. పల్లకీ లు వస్తాయి. ఆ చిత్తడి నేలలకి అవతలి పక్కన మిమ్మల్ని విడిచిపెడతారు – రాజ్ఞి ఆజ్ఞ గా ఆ పని చేయాలనీ ఆమె త్వరలోనే రాబోతోందనీ గట్టిగా చెబుతాను. తర్వాత మీ అదృష్టం ఎలా ఉంటే అలా జరుగుతుంది. అతను మేలుకుంటున్నాడు చూడు – ముందు భోజనాలు కానివ్వండి "
లియో పరిస్థితి నేను భయపడినంత ఘోరం గా లేదు. ఇద్దరమూ ఆవురావురుమంటూ భోజనం చేశాము. తర్వాత దగ్గర్లో ఉన్న ఏటికి వెళ్ళి స్నానాలు చేసి వచ్చి మళ్ళీ నిద్ర పోయాము. మళ్ళీ రాత్రికి సుష్టు గా తిని నిద్ర పోయాము. బిలాలీ ఆ మధ్య లో అంతా కనిపించలేదు – పల్లకీ ల ఏర్పాట్లు చూస్తున్నాడు కాబోలు. అర్థరాత్రి కొత్తగా మనుషులూ సరంజామా వచ్చిన అలికిడి అయింది.
ఇంకా చీకట్లు ఉండగానే బిలాలీ వచ్చాడు. అతి ప్రయత్నం మీద, రాజ్ఞి పేరు చెప్పి భయపెట్టి అంతా ఏర్పాటు చేశాననీ అయినా కూడా దారి లో ఆ మూర్ఖులు మమ్మల్నేమీ చేయకుండా తనూ వెంట వస్తున్నాననీ చెప్పాడు. నా మనసు కృతజ్ఞత తో నిండిపోయింది – అంత దూరమూ ఆ వృద్ధుడు పాపం వెనక్కి రావాలి కదా. అతని మేలుని జీవితాంతమూ మర్చిపోలేను.
కాస్త తిండి తినేసి ఆ వెంటనే బయల్దేరిపోయాం. శరీరాలు క్రమం గా మామూలు స్థితికి వస్తున్నాయి- మనస్సులు ?
కొంతదూరం వెళ్ళాక పల్లకీ లు దిగి నడవవలసి వచ్చింది – ఆ దారి అంత నిట్ట నిలువు గా ఉంది. అయితే త్వరలోనే చదును గా ఉన్న భూభాగం వచ్చింది. దూరం నుంచి ఆయేషా చూపించిన కోర్ శిథిలాలు కనబడుతున్నాయి. ఆ తర్వాత ఎక్కి వచ్చినంత దూరమూ దిగాలి. పల్లకీ లలోనే ఉన్నాము గాని ఒళ్ళు పూర్తిగా హూనమైంది. ఆ రోజు కాక మరి మూడు రోజుల ప్రయాణం అయాక చిత్తడి నేలలని దాటగలిగాము. అంతకాలమూ చుట్టూ అక్కడి విషవాయువులూ రకరకాల కీటకాలు పెట్టే బాధలూ దూరం గా సిం హాల గర్జనలూ. ఏమైతేనేం – చేరాం. బిలాలీ నుంచి సెలవు తీసుకుంటూ ఉంటే కొద్దిగా బాధ కలిగింది . అతను గంభీరం గా మమ్మల్ని దీవించాడు.
" వెళ్ళండి. ఇంకెప్పుడూ రాకండి. ఇటువంటి సాహసాలు చేయకండి . సుఖంగా మీ దేశం చేరగలిగితే అప్పుడప్పుడూ నన్ను తలచుకోండి. నేనూ మిమ్మల్ని మర్చిపోలేను "
అతను వెనుదిరిగి పరివారం తో కలిసి వెళ్ళిపోయాడు.చూస్తుండిపోయాం – చిత్తడి నేలల్లోంచి లేచే పొగల లో ఎక్కువదూరం వరకూ కనిపించలేదు.
ఒకరి మొహాలొకరు చూసుకున్నాము. మూడంటే మూడే వారాల కిందట ఇక్కడికి నలుగురం వచ్చాము. ఇద్దరు దారుణం గా చనిపోయారు, మిగిలిన ఇద్దరం చావుకన్నా భయంకరమైన పరిస్థితులను ఎదుర్కొని బయటపడ్డాము. ఇంతా చేసి మూడు వారాలేనా , జరిగింది ? ముప్ఫై ఏళ్ళనిపిస్తోంది. కాలాన్ని ఇటువంటప్పుడు సంఘటనల తో కొలవాలి కాబోలు.
" జంబేసీ నది ఒడ్డుకి వెళ్ళాలి – చేరగలమో లేదో , పైవాడికెరుక " -అన్నాను.
లియో తల ఊపాడు. అతను బొత్తిగా మాట్లాడటం మానేశాడు. కట్టుబట్టలతో ఉన్నాము అంతే – అవి కాక రెండు మూడు రివాల్వర్ లు, సరిపడా తుపాకి మందు, ఒక దిక్సూచి.
ఆ తర్వాతి వివరాలు క్లుప్తంగా మటుకే చెబుతాను. జంబేసీ నది అక్కడికి నూట డెబ్భై మైళ్ళుంది. వచ్చేప్పుడు పడవలో కదా వచ్చాము – ఇప్పుడు కాలి నడక. దారి లో ఇంకొక ఆటవిక జాతి వాళ్ళకి చిక్కి కొన్ని నెలలు నిర్బంధం లో ఉండి
పోయాము. వాళ్ళు మమ్మల్ని దేవతలనుకున్నారు – అందుచేత చంపలేదు. ఎలాగో తప్పించుకుని, లెక్క లేన్న్ని కడగళ్ళు పడీ పడీ చివరికొక పోర్చుగీస్ దేశస్థుడిని కలుసుకోగలిగాము. అతను ఏనుగుల వేట కోసం వచ్చాడట. పాపం మమ్మల్ని బాగానే చూసుకున్నాడు. అతని ఓడ లో వెళ్ళి డెలా గోవా రేవు లో దిగాము. అప్పటికి మమ్మల్ని బిలాలీ దిగబెట్టి పద్దెనిమిది నెలలైంది. మా అదృష్టం కొద్దీ అక్కడినుంచి మర్నాడే ఇంగ్లండ్ వెళ్ళే నౌక దొరికింది. జన్మభూమికి మా ప్రయాణం దివ్యం గా జరిగింది. బయల్దేరిన రెండేళ్ళ తర్వాత ఇంటికి చెరాక ఇదంతా రాస్తున్నాను. లియో నా పక్కనే ఉన్నాడు. ఆ అర్థరాత్రి విన్సే నాకు ఆ వింత పెట్టే నీ తన కొడుకు బాధ్యతనీ అప్పజెప్పి సరిగ్గా ఇరవై రెండేళ్ళయింది.
అక్కడితో నేను చెప్పగలిగిన కథ అయిపోయింది. కాని నిజంగా పూర్తయిపోయిందా? రెండు వేల ఏళ్ళ నాడు మొదలైన కథ భవిష్యత్తు లోకీ కొనసగుతుందా? ఏమో.
పునర్జన్మ లు ఉన్నాయా ? కాలిక్రేటస్ మళ్ళీ లియో గా జన్మించటం నిజమేనా? ఇలా అంటున్నాను గాని నాకు లోపల తెలుసు, ఇదంతా నిజమేనని. కాలిక్రేటస్, అతని భార్య అమెనార్టస్, ఆయేషా, లియో, నేను… ఒక్కో రాత్రి వేళ కూర్చుని ఇంకా జన్మించని కాలంలోకి చూపు సారించబోతుంటాను – ఏమీ కనిపించదు. ఒక్కటే నాకు నిశ్చయం, దీనికి కొనసాగింపు ఉంటుందని, ఉందని.
[ ఒక పత్రికలో ధారా వాహికం వచ్చిన ఈ నవల 1887 లో పుస్తకంగా వెలువడింది. కొనసాగింపుగా, పద్దెనిమిదేళ్ళ తర్వాత, 1905 లో రచయిత ' ఆయేషా ' రాశారు. మరొక ప్రసిద్ధ రచయిత, Rider Haggard స్నేహితుడు, Andrew Lang దాన్ని లిపి బద్ధం చేయటం విశేషం. మొదటి నవల అంతగా కాకపోయినా అదీ విజయవంతమైంది. అసలు Sir Haggard రాసినవాటిలో అపజయం చూసిన నవలలు చాలా తక్కువ. రెండో భాగం టిబెట్ లో జరుగుతుంది. ఆయేషా అక్కడ పుడుతుంది. హాలీ, లియో అక్కడికి వెళతారు. ఆ నవల ఒక విధంగా సుఖాంతమే. రెండవ భాగంలో రచయిత పరిధులు తన మతవిశ్వాసాలను దాటి మరి కొంత విస్తరించి కనిపిస్తాయి.
రచయిత సృష్టించిన మరొక ప్రసిద్ధ పాత్ర Allan Quatermain నీ ఆయేషానీ కలిపి ఇంకొక నవల She and Allan రాశారు. ఆ కథ లియో కథాకాలానికి ముందు జరుగుతుంది. అదే కాకుండా Wisdom's Daughter అని She కి prequel కూడా రాశారు. ]
2 Responses to రాజ్ఞి- చివరి [ పదిహేడవ ] భాగం
ఎందుకనో .. ఉస్తేన్ ఆఖరి మాటలు గుర్తొస్తున్నాయి, ఒక విధంగా ఉస్తేన్ ఇచ్చిన శాపం లాంటిది లియో ప్రేమ ని పొందకుండానే ఆయేషా మరణించడమూ , కథ ముగిసేటప్పటికి నిస్తేజంగా లియో, హాలీ మిగలడమూ .. చూస్తుంటే! నిజమే , దీనికి కొనసాగింపు ఉంటుందేమో … 'ఇంకా జన్మించని కాలం వైపు చూపు సారిస్తుంటే …' totally we had a romantic & adventurous travel with you Mam. Thank you so much for the beautiful serial…
raagni- chivari [ padihedava ] bhagam | vaakili
venakki prayaanincheeppudu anni guhalani daatatamuu suluvu gaane jarigindi gaani borlinchina garatu laga unna daanilo – paiki ekkatam daadaapu asaadhyamaindi. sahajam gaane aa vaalu venta digatam kanna ekkatam chala kashtam kada. paiga memunna sthitilo daarii sarigga gurtu lekapoyindi. vacheppudu aa raalluu rappalaki evo banda gurtulu pettukunnaanu ganuka melliga gurtu chesukunnanu. ledante aa agniparvatagarbham loo dikku thochaka tirigi tirigi nispruha thoo chachipoyi undevaaram. appatikee chaalaasaarlu daari tappaamu , okasaaraithe pedda neriya lonchi padipoboyamu kuudaa. aa chimma cheekatlo, ghoramaina nissabdam loo maa guddi laantarula thoo daari vetakatam eokka maata kuudaa memu matladukoledu. gundela ninda moyalenanta baruvu. konnisaarlu jaripaddamu, ollu cheerukupoyelaga. mementha lojedi unnamante mememavutama anna adurda asalu ledu. edho manava sahajam gaa bayatapadadamani prayatninchaam , yaantrikam gaa. naalugaidu gantalu gadichayemo – kaalam lekka telisinda emannana ! chivari rendu gantalloayithe akkadakkade tirugutunnamu, e maatramuu munduku vellaledu . aa vishayam lopaliki inki puurti nirvedam loki jaarutundagaa appudu athi sannani velugu chaara merisi maayamaindi. daari telisindi. ika twara gaane metlekki , aayesha cheppina yogi undina guha ki cherukunnamu. aasha puttindi.
atununchi avataliki agadta ni daataali. memu vacheppudu upayoginchina chekka palaka ni daatutuu jab viraggottesaadani unnatlundi gurtochi vanuku puttindi. yem cheyali ? emi ledu chesenduku – aa vaipuki langhinchatam tappa. aa dooram mari ekkuvemi kaadu – padi pannendu aduguluntundante. adivaraku lio iravai adugulaki paine sunayasam gaa dookevaadu. kaani appudu – tindii nidra laeni bheekaramaina alasata , teevramaina vishaadam etanike opika undadu , ika vayasu mallutuunna naa sangati cheppala ! adokate maargamani lio thoo ante atanu daanni nirliptam gaa teesukunnadu. prayatninchakapothe elaaguu akkada aakali dappulatho teesuku teesuku chavavalasinde- antakanna aa agaadham loki padi okkasare chaavatam melu. ayithe okati – aa cheekatlo maatram aa pani cheyakudadu. velugu eppudostundo, entasepuntundo teliyadu – aina vechi chusenduke nischayinchukunnaamu.
maa laantarulu velugutunnappude dooki vellaalsina chotiki daggaragaa vellaalanukuni, guha bayatiki vastuundagaa maa deepaalu aaripoyaayi. puurti gaadaandhakaaram aavarinchindi. aduguna neela tagulutundo ledho angulamangulamuu chusukuntu oka chota koolabaddamu. memu kuurchunna raayi repa repa oogipotondi. emi kanabadadu- athi bhayankaramaina gaali visuru, vikrutamaina daani rodana dhwanulu. naramanavudevaduu melakuva loo kaadugadaa peedakalalo kuudaa memundina sthitini anubhavinchi undadu. entha kalpana chaaturyamunna rachayita kuudaa kathagaa oohinchi undadu. avi nimishaalo gantalo rojulo teliyadu – unnam alaage. adrushtavasaattuu ekkuva chaligaa ledu. adivaraku aayesha akkada niluchunappudu aa horugaliki aame niluvuna kappukuni unna pachadam jaari kottukupoyindi kada – etu egiri velli undo , aa vaela vachi lio paiki vaali atanni aapaada mastakamuu kappivesindi. mundu adhi emito maaku artham kaaledu – bodhapadeppatiki lio ika tattukolekapoyadu. atanu gundelavisela edchaadu. e monaderina raati meedano adhi chikkukupoyi undi mallee gaali visuruki vidivadi undachhu , kaadananu. kaani adhi appude enduku jaragali ? nenuu edchaanu.
kasepatlone akkadiki velugu raboye suuchanalu kanipinchaayi. adhi mayamayelopune maa prayatnam chesi tiiraali. errati raktapu rangulo parisaraalannii nindaayi , maa diguvana unna antuleni agaadhaalatho sahaa. aa agadta loo sagam meraki podugaati raayi velaadutondi.
" evaram mundu ? " – adigaanu.
" nuve. nenu ee vaipununchi raatini nilipi unchutaanu. balamanta upayoginchi dooku – aa paina devudunnadu " – lio.
nemmadigaa talaadinchaanu. lio ki edenimidellochinapa nenu cheyani pani – gatti gaa kaugalinchukuni nuduta muddu pettukunnaanu. alaa french vaalle chestarani paddhatigala ingleesh peddamanishevaduu cheyadanee naaku telusu – kaani adhi tudi veedukolu, naa sontabidda kanna rettimpu ekkuvagaa preminchina manishi nunchi.
" vellostaanu. twaralo kalusukundam , adhi ekkadaina kaaneeyi "
maroka rendu nimishaala tarvaata jeevinchi undanani naa puurti vishwaasam.
aa velade raati meeda baga venakki nadichi munduku dookaanu. ardhamaindi, naa oopu chalaledani. kaallu gallone unnaayi, kaani chetulaki raayi tagilindi. daanni gatti gaa pattukunelooune oka cheyi pattu tappindi. avatali vaipu ki aduguna velaadutunnaanani telisindi , alaa entosepu undaleni kuudaa. paiki lagenduku evaruu leru.
naa venaka nunchi lio gatti gaa keka pettatam vinabadindi. reppapaatulo antaduuramuu dooki vachesi paddaadu. aa udutuki raatinela kampinchipoyindi, kontha mera koolipoyindi. idantaa okka kshanam loo jarigipoyindi. marukshanam loo lio naa manikattu ni rendu chetulatho pattukunnadu. nenu naa pattu vadili athani chetulani teliggaa andukovali, lekapothe atanu padipotadu. chala balamaina manishi ani naaku telusu , kaani ee musalivadikosam athani praanaanni enduku oddaalanipinchindi u atanu nannu vadalledu. athi kashtam meeda , bahusa okati rendu nimishaala vyavadhi loo paiki ekkaanu. sarigga appude veluturu poyindi.
aragantaki paiga akkada padi undipoyam. vellaali, memu daati vachina sorangam loki. laantarlu eppudo padipoyayi , unna laabham ledu – noone puurtigaa ayipoyindi . gontulu endipotunnayi- chukka neeru kuudaa ledu, dorakadu. aina – inka aalasyam cheste aa kaasta sakti kuudaa undadani thochindi. paduthoo lestu sorangapu mukhadwaaraanni daati vellaamu.
aa nikrushtapu sorangam loo , chetulu pattukuni, godalu tadumukuntu nadichaamu. adugunanta suudi gaa unna raallu – chinnavi peddavi. enni gayalayinayo lekkaledu. mari alisipothe kasepu aagi mallee modalu. oka chota alaage padi nidra poyamu kuudaa – konni gantala sepu. sariiraalani eedchukuntu konnisaarlu dekkuntu eaakhariki, suuryakaanti vantidi kallabadindi.
mohalaki challagali haayigaa tagilindi. appude tellavaarabotunnatlu. batiki undagaa enaaduu chudalemanukunna aakaasam kanipistondi. aagipoyi padukundipovalanipaminchi. kaani inkokka yabhai adugulu – konda digite akkada bilali untaadu. aayesha cheppi unchindi kada eduru chustundamani. ekkadaleni opikanee kuudadeesukuni digipoyam. akkada kaapu kaastunna moogavaallalo okadiki kanipinchaamu – atanu vipareetamaina bhayam thoo aruchukuntu parigettaadu. lio moham ninda gaayalu, raktam ekkadikakkada gadda katti kamilipoyee. dustulu peelikalaipoyaayi – naa avataaram antakanna daridram gaane undi undaali , vikara roopam kada naadi.
kaburu andinatlundi – bilali oodipaddaadu. aascharyam gaa, okinta nirasana gaa chushadu maa mammalni.
" emitidi ? emaindi ? ilaa endukayipoyaaru ? mee naukaredi ? raagni – raagni ekkada ? "
" poyaru. iddaruu poyaru. prasnalu veyaku bilali. naalukalu peekkupotunnaayi. mundu neeroo aahaaram u"
" poinda ? aame ki chaavu ledu- ela maranistundi ? " – bilali ayomayam gaa keka pettaadu. . chuttu cherina moogavaallu gamanistuundatam chusi, chappuna sardukuni , mammalni mosuku teesuku vellamani saiga cheshaadu.
aa vaelaki maa vididi loo maamsam pulusu kalapela udukutondi. kaasta kaastagaa evaro gontulloki posharu. gayalani subhram chesi gaddi meeda padukobettaaru. aa tarvaata ollu teliyaledu.
naaku spruha teliseppatiki pakkane bilali kuurchuni saalochanagaa gaddam duvvukuntunnadu. naakemaindo chatukkuna gurtu raledu. sareeram loo e bhaagaannii kadilinchalekapoyanu. pakkaki chuste lio inka nidrapotunnadu. athani roopurekhalu teliyanantagaa mohamanta gaayaalato vachipoyi undi oka lipta paatu aascharyam , tarvaata jarigindantaa gurtochindi.
" chala sepe nidra poyavu paradeshee " – bilali annadu.
" entha sepu ? "
" oka pagaluu oka raatrii. atanu inka padukune unnaadu "
" manchide " – nittoorchaanu. " nidra loo smruti undadu kada "
" cheppu, ippudaina – emaindo ? raagni maraninchatam nijamena ? aameki chaavu ela vastundi asalu ? oka vaela adhe nijamaithe meeku daarunamaina pramaadam undi. ee amahaggar lu mimmalni udakabetti tinestaaru- raani ki bhayapade kada innaalluu oorukunnari"
unnadi unnatlu gaa kaadu gaani, cheppaanu. raagni mantallo padi chanipoyindani cheppaanu. maaku eduraina bhayankaraanubhavaala gurinchi kuudaa. aayesha chanipoyindani atanu nammaledu. aame kaavaalani maaku kanabadakunda mayamai untundanee tana tandri hayam loo kuudaa okasari pannendellapatu evariki kanipinchaledanii, akasmaattu gaa pratyakshamai tanaku droham cheyaboyinavaarini naasanam chesindani annadu. appati matemo gaanee ippudu alaa jaragadani naaku telusu , kaani atanni gattigaa khandinchaledu.
" ayithe ippudem cheddamanukuntunnara ? " – adigaadu.
" ikkadinunchi tappinchuku vellaali "
" manam vachinadaari loo adhi asaadhyam. kondarunnaru- naramaamsaaniki moham vaachi unnavaallu , tinnaka chachina parvaledanukunevalla. raani vachi emaina chestundani telisi mimmalni vaallu batakanivvaru. nee maatalu vintunte aame konnaalla varakuu raadanipistondi. ee konda chariyalalonchi vere maargam undi- maamuulugaa pasuvula ni metha kosam vadulutuntaamu aa vaipu. akkadinunchi meeru chusina chittadi neelala meedugaa oka daari undi "
bilali neetilo padi kottukupotunna oka sandarbham loo nenu rakshinchi unnaanu.
" mee praanam nenokappudu kapadanu kada tandri gaaruu – ippudu nannoo leony rakshinchandi. meeku punyam vastundi , paralokam loo sukhapadataaru. meerannatlu aayesha tirigi vaste meeru maaku chesi pettina sahaayaaniki mimmalni sanmaanistundi kuudaa "
" naaku gurtundi bidda. ee dorbhaagyulandaruu chustuu oorukunnappudu nannu nuvve kapadavu. nenu krutaghnudini kaanu, meeku upakaaram chestaanu. vinu – repu tellaragatle siddham gaa undandi. pallakee lu vastaayi. aa chittadi neelalaki avatali pakkana mimmalni vidichipedataaru – raagni aagna gaa aa pani cheyalani aame twaralone rabotondani gattigaa chebutaanu. tarvaata mee adrushtam ela unte alaa jarugutundi. atanu melukuntunnadu chudu – mundu bhojanaalu kaanivvandi "
lio paristhiti nenu bhayapadinanta ghoram gaa ledu. iddaramuu aavuraavurumantuu bhojanam cheshamu. tarvaata daggarlo unna etiki velli snaanaalu chesi vachi mallee nidra poyamu. mallee raatriki sushtu gaa tini nidra poyamu. bilali aa madhya loo antaa kanipinchaledu – pallakee la erpaatlu chustunnadu kaabolu. ardharaathri kottagaa manushuluu saranjama vachina alikidi ayindi.
inka cheekatlu undagaane bilali vachaadu. athi prayatnam meeda, raagni paeru cheppi bhayapetti antaa erpaatu chesanani aina kuudaa daari loo aa moorkhulu mammalnemi cheyakunda tanuu venta vastunnaananii cheppaadu. naa manasu krutagnata thoo nindipoyindi – anta dooramuu aa vruddhudu paapam venakki ravali kada. athani meluni jeevitaantamuu marchipolenu.
kaasta tindi tinesi aa ventane bayalderipoyam. sareeraalu kramam gaa maamuulu sthitiki vastunnaayi- manassulu ?
kontaduram vellaaka pallakee lu digi nadavavalasi vachindi – aa daari anta nitta niluvu gaa undi. ayithe twaralone chadunu gaa unna bhuubhaagam vachindi. dooram nunchi aayesha chuupinchina kor sithilaalu kanabadutunnaayi. aa tarvaata ekki vachinanta dooramuu digaali. pallakee lalone unnaamu gaani ollu puurtigaa hoonamaindi. aa roju kaaka mari moodu rojula prayaanam ayaaka chittadi neelalani daatagaligaamu. antakaalamuu chuttu akkadi vishavaayuvuluu rakarakaala keetakaalu pette baadhaluu dooram gaa sim haala garjanaluu. emaithenem – cheram. bilali nunchi selavu teesukuntu unte koddigaa baadha kaligindi . atanu gambheeram gaa mammalni deevinchaadu.
" vellandi. inkeppuduu rakandi. ituvanti saahasaalu cheyakandi . sukhamgaa mee desham cheragaligite appudappuduu nannu talachukondi. nenuu mimmalni marchipolenu "
atanu venudirigi parivaaram thoo kalisi vellipoyaadu.chustundipoyam – chittadi nelallonchi leche pogala loo ekkuvaduram varakuu kanipinchaledu.
okari mohalokaru chusukunnamu. moodante moode vaaraala kindata ikkadiki naluguram vachamu. iddaru daarunam gaa chanipoyaru, migilina iddaram chavukanna bhayankaramaina paristhitulanu edurkoni bayatapaddamu. intaa chesi moodu varalena , jarigindi ? mupfai ellanipistondi. kaalaanni ituvantappudu sanghatanala thoo kolavali kaabolu.
" jambesee nadi odduki vellaali – cheragalamo ledho , paivaadikeruka " -annaanu.
lio tala oopaadu. atanu bottigaa matladatam maanesaadu. kattubattalatho unnaamu anthe – avi kaaka rendu moodu rivalwar lu, saripada tupaki mandu, oka diksuchi.
aa tarvaati vivaraalu kluptamgaa matuke chebutaanu. jambesee nadi akkadiki noota debbhai maillundi. vacheppudu padavalo kada vachamu – ippudu kaali nadaka. daari loo inkoka aatavika jaati vaallaki chikki konni nelalu nirbandham loo undi
poyamu. vaallu mammalni devatalanukunnaru – anducheta champaledu. elago tappinchukuni, lekka lennni kadagallu padi padi chivarikoka porchugies deshasthudini kalusukogaligamu. atanu enugula veta kosam vachadata. paapam mammalni bagane chusukunnadu. athani ooda loo velli dela gova revu loo digaamu. appatiki mammalni bilali digabetti paddenimidi nelalaindi. maa adrushtam koddi akkadinunchi marnade ingland velle nauka dorikindi. janmabhoomiki maa prayaanam divyam gaa jarigindi. bayalderina rendella tarvaata intiki cheraaka idantaa raastunnaanu. lio naa pakkane unnaadu. aa ardharaathri vinse naaku aa vinta pette nee tana koduku baadhyatanee appajeppi sarigga iravai rendellayindi.
akkaditho nenu cheppagaligina katha ayipoyindi. kaani nijamgaa puurtayipoeyindaa? rendu vela ella naadu modalaina katha bhavishyattu loki konasagutundaa? emo.
punarjanma lu unnaya ? calicrates mallee lio gaa janminchatam nijamena? ilaa antunnaanu gaani naaku lopala telusu, idantaa nijamenani. calicrates, athani bharya amenartus, aayesha, lio, nenu okko raatri vaela kuurchuni inka janminchani kaalamloki chuupu saarinchabotuntaanu – emi kanipinchadu. okkate naaku nischayam, deeniki konasagimpu untundani, undani.
[ oka patrikalo dhara vaahikam vachina ee navala 1887 loo pustakamgaa veluvadindi. konasaagimpugaa, paddenimidella tarvaata, 1905 loo rachayita ' aayesha ' raasaaru. maroka prasiddha rachayita, Rider Haggard snehitudu, Andrew Lang daanni lipi baddham cheyatam visesham. modati navala antagaa kakapoyina adhee vijayavantamaindi. asalu Sir Haggard rasinavatilo apajayam chusina navalalu chala takkuva. rendo bhagam tibet loo jarugutundi. aayesha akkada pudutundi. haali, lio akkadiki velataaru. aa navala oka vidhamgaa sukhantame. rendava bhaagamlo rachayita paridhulu tana mataviswaasaalanu daati mari kontha vistarinchi kanipistaayi.
rachayita srushtinchina maroka prasiddha paatra Allan Quatermain nee aayeshaanii kalipi inkoka navala She and Allan raasaaru. aa katha lio kathaakaalaaniki mundu jarugutundi. adhe kakunda Wisdom's Daughter ani She ki prequel kuudaa raasaaru. ]
2 Responses to raagni- chivari [ padihedava ] bhagam
endukano .. usten akhari maatalu gurtostunnayi, oka vidhamgaa usten ichina shaapam lantidi lio prema ni pondakundaane aayesha maraninchadamuu , katha mugisetappatiki nistejamgaa lio, haali migaladamuu .. chustunte! nijame , deeniki konasagimpu untundemo u 'inka janminchani kaalam vaipu chuupu saaristunte u' totally we had a romantic & adventurous travel with you Mam. Thank you so much for the beautiful serialu