నవవిధ భక్తులు. భక్తి ఒక పవిత్రమైన భావన. మనుషులలో భక్తి భావన కలవారిని భక్తులు అంటారు. వైష్ణవులకు భక్తి ప్రక్రియ విష్ణువు, కృష్ణుడు లేదా అతని అవతారాలకు సంబంధించిం
ⓘ నవవిధ భక్తులు. భక్తి ఒక పవిత్రమైన భావన. మనుషులలో భక్తి భావన కలవారిని భక్తులు అంటారు. వైష్ణవులకు భక్తి ప్రక్రియ విష్ణువు, కృష్ణుడు లేదా అతని అవతారాలకు సంబంధించిం ..
ⓘ నవవిధ భక్తులు
వైష్ణవులకు భక్తి ప్రక్రియ విష్ణువు, కృష్ణుడు లేదా అతని అవతారాలకు సంబంధించింది. అదేవిధంగా శైవులకు శివుడు, శక్తి లేదా వారి అవతారాలకు సంబంధించింది.
భక్తి యోగం గురించి భగవద్గీతలో వేదాంతాల సారంగా పేర్కొన్నది. నారద భక్తి సూత్రాలు పలురకాల భక్తి విధాల గురించి పేర్కొన్నది.
1. నవవిధ భక్తి మార్గాలు
పై శ్లోకాలను పోతన తెనిగించిన విధం
2. నవవిధ భక్తులు
కరుణ చూపమనో, కృప సాధించాలనో, అనుగ్రహం పొందాలనో, కోరికలు తీర్చుకోవాలనో భగవంతుడ్ని ఆశ్రయిస్తాం. గుడికెళ్లి కొబ్బరికాయలు కొట్టి, అష్టోత్తరం చదివించి. పూజలు చేయించి చేసి. ఆ కోరికలు తీరగానే లేదా తీరకుండానో అతను్ని మర్చిపోతాం. కోరికలు తీరితే అవెందుకు తీరాయి?తీరకపోతే అవెందుకు తీరలేదు? అని కూడా ఆలోచించే తీరిక మనకెప్పుడూ ఉండదు. ఏదైనా సాధించాలంటే మనిషికి ఆ పనిచేసితీరాలి అనే పట్టుదల, ఆత్మవిశ్వాసం, తన సామర్థ్యం పై నమ్మకం, చేస్తున్న లేదా చేయబోయే పని మీద ఇష్టం ఉండాలి. ఆ పని పూర్తయి, ఫలితం వచ్చే వరకూ వేచిచూసే ఓపిక, మధ్యలో ఎదురయ్యే ఇబ్బందుల్ని తట్టుకునే సహనశక్తి ఉండాలి.
ఓ పని మన వల్ల కాదు అని నిర్ణయానికొచ్చాక ఆ పనిలో నిపుణులనో, అనుభవఙ్ఞులనో ఆశ్రయించటం జరుగుతుంది. ఇక ఆ పని పూర్తవడానికి మనకి ఎవరూ సహకరించరు సహకరించలేరు అనిపించినప్పుడే మనం భగవంతుడ్ని ఆశ్రయిస్తాం, మన కోరికలను తీర్చే అతను్ని మాత్రం ఏమాత్రం పట్టించుకోం. పోనీ కోరిక తీరకపోతే ఎందుకు తీరలేదా అని ఒక్కసారి కూడా అలోచించకుండా. భగవంతుడు లేడు అనేస్తాం. మనతో తిరిగే స్నేహితుల అవసరాల పట్ల శ్రద్ధ వహించకుండా. వారిని నిర్లక్ష్యం చేసి. మనకి అవసరం ఏర్పడినప్పుడు వారి మీద ఆధారపడితే, వారు మనల్ని అర్ధం చేసుకోవటానికి ప్రయత్నిస్తారా? మనకిష్టమైన హీరో గురించో లేదా ఇష్టమైన వ్యక్తి గురించో అతని జీవిత చరిత్ర ఆసాంతం తెలుసుకునే దాకా నిద్రపోని మనం భగవంతుడి గురించి తెలుసుకోవటానికి కొంచెం కూడా ఆసక్తి చూపించం.మనం ఎవర్నయినా నిర్లక్ష్యం చేస్తే. దూరం చేసుకుంటే వారు మనకి దూరం అవుతారు. ఓ వ్యక్తి దగ్గరవ్వటానికి ముందు పరిచయం చేసుకోవాలి. అతని గురించి తెలుసుకోవాలి, అతని ఇష్టాయిష్టాలని కనిపెట్టుకోవాల, అతని పట్ల కాస్త శ్రద్ధ కలిగివుండాలి. అతని ఇష్టాయిష్టాలని బట్టి అతనితో మసలుకోవాలి. అతని మనసెరిగి ప్రవర్తిస్తే ఆ మనిషి మనకి దగ్గరవుతాడు మిత్రుడవుతాడు. దగ్గరయిననాడు ఆపదలో ఆదుకుంటాడు. ఆపదలో ఆదుకున్నవాడే ఆప్తమిత్రుడు. అందరినీ సమంగా చూచే భగవంతుడే ఆ ఆప్తమిత్రుడు. మరి భగవంతుడు ఏంచేస్తే దగ్గరవుతాడు. అతనితో స్నేహం చేసేదెలా? మనకి అతను రాళ్లలోనో, ఫొటోల్లోనో తప్ప మనిషిలా కనిపించడే?
అతనుకి దగ్గరవటానికి ఒకే దారి ఉంది అది భక్తిమార్గం, మరి భక్తి అంటే ఏమిటి? భగవంతుడిపై అవ్యాజమైన ప్రేమే భక్తి. సర్వం పొందాలనే కోరిక ప్రేమలో ఉంటుంది - సమస్తం సమర్పించాలనే కోరిక భక్తిలో ఉంటుంది. భక్తి అంటే సర్వం అర్పించుకోవటమే, అంటే ఏది నాది అనుకుంటమో అదేదీ మనది కాదు. అవన్నీ మన చుట్టూ చేరి నేనుగా తయారయ్యింది. అది ఒదిలించుకోడానికి మార్గం అన్నిటికీ కారణమైన భగవంతునికి అవన్నీ అర్పించుకోవడమే. అదే భక్తి. మరి అతను మనిషి కాదుగా అంటే. రాముడు, కృష్ణుడు, సాయిబాబా, రమణ మహర్షి. ఏసు ప్రభువు, మహమ్మదు, గురునానక్‌ వీరందరూ మానవరూపంలోనే భూమిపై అవతరించారు. మనిషిగా అవతరించినపుడు వారిని అందరూ ఒకేసారి పూజించలేరు కాబట్టి అందరికి దగ్గరవటానికి. ఫొటోలు, విగ్రహాల రూపంలో మనకి దగ్గరవుతారు.మరి వారిని అర్ధం చేసుకొని వారిని భక్తి భావంతో సేవించి వారికి దగ్గరవ్వాలంటే ఏం చెయ్యాలి?మన ముందర అతను్ని సేవించిన పరీక్షిత్తు, నారదుడు, ప్రహ్లాదుడు, బిల్వమంగళుడు, భక్త జయదేవుడు, హనుమంతుల వారు లాంటి భక్తులు ఏం చేసి అతను అనుగ్రహాన్ని పొందారో గమనించి మనం కూడా వాటిని ఆచరించడం ద్వారా అతను కరుణ, కృప, అనుగ్రహం పొందగలం.
భక్తి, ఙ్ఞాన, కర్మ యోగాల ద్వారా భగవంతుడ్ని పొందవచ్చు అని మనకి శాస్త్రాల్లో చెప్పారు. వాస్తవానికి అవి ఒకటే తప్ప వేరు కాదు.భగవంతుడిపై పరిపూర్ ణనమ్మకంతో కూడిన అవ్యాజమైన ప్రేమ పెంచుకోవటం భక్తి, భగవంతుడెవరు?అతను తత్వమేమిటి?అతను ఓ సాధారణమైన రాయా? లేక విశ్వమంతా వ్యాపించిన చైతన్యమా? అతనుకి దగ్గరవటం ఎలా? అనే విషయాలు తెలుసుకుని ఙ్ఞానం అతను అనుగ్రహాన్ని పొందటానికి ఇతర భక్తులు ఏం చేసారో అర్ధంచేసుకుని. అవి ఆచరించటం కర్మ ఈ మొత్తాన్ని అర్ధం చేసుకుంటే భగవంతుడి అనుగ్రహాన్ని పొందటంలో పై మూడింటి ఆవశ్యకత ఏమిటో భక్తి, ఙ్ఞాన, కర్మ మార్గాల మధ్య అవినాభావ సంబంధం ఏమిటో అర్ధమవుతుంది.
భక్తిలో నవవిధ భక్తిమార్గాలున్నాయని చెప్పటం మనం వినే చదివే ఉంటాం. వాటి ద్వారా మనమేమైనా ఫలితం పొందామా? అంటే సమాధానం శూన్యం కారణం? ఎందుకిలా జరుగుతుంది? అసలవేమిటో అర్ధం ఐతే అర్ధం అయినవి ఆచరణలో పెడితే మనం క్రమంగా ఓ స్థాయికి వచ్చేసరికి భగవంతుడు మనని శ్రద్ధగా గమనిస్తున్నారు. అతను మనల్ని పట్టించుకుంటున్నారు.అతను మన బాధల్ని అర్ధం చేసుకుంటున్నారు అనే విషయం అనుభవం ద్వారా తెలుసుకోవచ్చు మనపట్ల అతను పూర్తిగా సంతృప్తి చెందితే మనం పూజించే అవతారంలోనో లేదా అవధూత మహాత్ముల రూపంలోనో సగుణ సాక్షాత్కారం ప్రసాదించి దర్శన, స్పర్ప, సంభాషణ అనుభవాలు ఇవ్వవచ్చు ఆచరణ వల్లే అనుభవాలు కలుగుతాయి. ముందుగా మనకి కావల్సింది ఒకే ఒక భగవంతుడి పై గురి భక్తి. అది రాముడా, కృష్ణుడా. సాయి బాబానా. ఏసు ప్రభువా, అల్లానా అని మన మతం నిర్ణయిస్తుంది లేదా భగవుంతుడ్ని వివిధ గుణాలతో ఆరాధించే వారికి సాధారణంగా అయన్ని ఆరాధించేవారి అభిప్రాయాన్ని బట్టీ అతను అనేక రూపాల్లో దర్శనమిస్తాడు హిందుమతం. మతాన్ని బట్టో, ఇష్టాన్ని బట్టో ముందుగా మనకి నచ్చిన భగవంతుడ్ని ఎంచుకొని అతనుకి నవవిధ భక్తి ద్వారా దగ్గరయి, అతను అనుగ్రహాన్ని పొందవచ్చు. ముందుగా నవవిధ భక్తి మార్గం గురించి తెలుసుకుందాం. వాస్తవానికి అవి తొమ్మిది మార్గాలు కాదు, ఒకే మార్గంలో వివిధ దశలు. కేవలం తెలుసుకోవటంలో ఏమీ లేదు. ఆచరణ మీద ఆధారపడి ప్రపంచం నడుస్తుంది. చేసుకున్నవారికి చేసుకున్నంత. ఏదైనా ఆచరణలో పెడితేగాని అనుభవానికి రాదు. ప్రతి దానిలోనూ మనం మంచి చెడు చూచి ఎంచుకుంటాం మరి భగవంతుడు చూడడా?
నిప్పు ముట్టుకుంటే కాలుతుంది. ఆకలి వేసినప్పుడు అన్నం తింటే కడుపు నిండుతుంది వ్యాయామం వల్ల ఆరోగ్యం కలుగుతుంది. ఎండలో వేడి శీతాకాలంలో చలి ఇవన్నీ మనకి అనుభవానికి వస్తున్నప్పుడు వీటిని సృష్టించిన భగవంతుడెందుకు అనుభవానికి రాడు భగవంతుడ్ని ఆచరణలో పట్టుకోవాలి ఆ ఆచరణే నవవిధ భక్తిమార్గం.
నవవిధ భక్తిమార్గం: 1.శ్రవణము 2.కీర్తనము 3.స్మరణము 4.పాదసేవనము 5.అర్చనము 6.వందనము 7.దాస్యము 8.సఖ్యము 9.ఆత్మ నివేదనము
2.1. నవవిధ భక్తులు శ్రవణము
1.శ్రవణము: ఇక్కడ ఈ శ్రవణం అనే పదమే వాడాల్సిన అవసరం ఏమిటి?పఠనం వాడొచ్చుగా? దీన్ని వినటం అనే అర్ధంలో కాకుండా చెప్పిన మాట వినటం అనే అర్ధంలో ఉపయోగించినప్పుడు మనకి సరైన ఫలితాలు వస్తాయి. సత్ప్రవర్తన అభివృద్ధి చేసుకోవాటంలో ఇది.అద్భుతమైన ఫలితాలిస్తుంది.
ఉదా: సాయి సచ్చరిత్రలో వి.హెచ్‌ ఠాకూరుకి బాబాగారు చెప్పిన ఉపదేశం వినండి ఇచ్చటి మార్గం అప్పా కన్నడయోగి నీతులు బోధించినంత సులువుకాదు. నాన్హేఘాటుని దున్నపోతునెక్కి దాటడం కంటే కష్టం.ఆధ్యాత్మ మార్గం అత్యంత కష్టసాధ్యం.అప్పా చెప్పినదంతయు నిజమే.కానీ అవన్నీ అభ్యసించి ఆచరణలో పెట్టాలి, ఊరకనే గ్రంథములు చదవటం వల్ల ప్రయోజనం లేదు.నీవు చదివిన విషయాలను జాగ్రత్తగా విచారించి, అర్ధం చేసుకుని, అభ్యసించి ఆచరణలో పెట్టాలి. గురువు అనుగ్రహంలేని ఉత్త పుస్తకఙ్ఞానం నిష్ప్రయోజనం.గురువు గారి మనసుని అర్ధం చేసుకుని అతను మన నుండి ఏమి ఆశిస్తున్నారో అది వారికి సమర్పించడం ద్వారా వారి అనుగ్రహాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు. మనల్ని అశాంతికి గురిచేసే అరిషడ్వర్గాలని వారికి సమర్పించి వారు ఆచరించి చూపిన మార్గాన్ని మన దారిగా చేసుకుని నడిస్తే ఉన్నత జీవులుగా ఎదగతామనే వాస్తవాన్ని వారెప్పుడూ బోధిస్తారు. ఇది చదివినందువల్లో వినినందువల్లో.ఏమిటి ఉపయోగం.వినమంటే ఆచరించమని.ఇక్కడ పఠనం అనకుండా శ్రవణం అనటంలో అర్ధం ఇది.
2.2. నవవిధ భక్తులు కీర్తనము
2.కీర్తనం: మంచి చెడుల భేదభావం తెలిసి ఆచరణలో పెట్టాక.ఆ సుగుణాల వల్ల మనకి కాస్త శక్తి లభించి అది గర్వంగాను. అహంగానూ మారుతుంది. అప్పుడు భగవంతుడ్ని తలుచుకుంటూ అతనుకెన్ని గొప్ప గుణాలు వున్నప్పటికీ సాధారణమైన వ్యక్తిగా అతనుెంత అణకువ కలిగి ప్రవర్తించారో.గుర్తెరిగి అతను్ని కీర్తిస్తూ మన అహాన్ని చంపుకోవాలి. దైవాన్ని స్మరిస్తూ అహన్ని చంపుకో అని బాబాగారు చెప్పారు. అంతేగాక అతను లీలలు ఇతరులతో చెప్పడం కూడా కీర్తనే.
ఉదా: సాయి సచ్చరిత్రలో మసీదులో చాలసేపు కూర్చున్న ఓ వ్యక్తి, ఓసారి బయటికి వెళ్లి వచ్చేసరికి అతని స్థానంలో ఓ పిల్ల కూర్చుని ఉంటుంది. వెంటనే అతను ఆ స్థలాన్ని ఖాళీ చెయ్యమని పిల్లతో కఠినంగా మాట్లాడతాడు. అప్పుడు బాబాగారు ఆవేశంగా ఈ సృష్టి అంతా భగవంతుడి సొత్తు.ఎవరకీ దీనిపై యాజమాన్యపు హక్కులుండవు అంటారు.ఇదే అనుభవం బాబాగారికే ఎదురవుతుంది. బాబాగారు ఓ రోజు అతను స్థానంలో కూర్చుని ఉండగా నానావలి గారు వచ్చి. కూర్చుంది చాల్లే లే!!! నేను కూర్చోవాలి. అంటాడు. వెంటనే బాబాగారు మరో ఆలోచన లేకుండా లేచి నిలబడగానే. నానావలి కొద్దిసేపు అక్కడ కూర్చుని లేచి బాబాగారికి నమస్కరించి వెళ్లిపోతాడు. మాట మాత్రంతో తుఫానుని నియంత్రించిన భగవానుడు. తన ఆచరణ ద్వారా మనిషి ప్రవర్తన ఎలా ఉండాలని కోరుకుంటున్నారో చూడండి. ఇలాంటి సందర్భాలు చదవి గుర్తుంచుకుని మన నిజజీవితంలో మనం వాటిని ఎదుర్కొన్నప్పుడు అంత శక్తివంతుడైన అతనుకే ఎలాంటి అహంలేనప్పుడు మనకెందుకుండాలి అని అతను గుణాలను గుర్తుకు తెచ్చుకుని.అతను భక్తులుగా అతను కీర్తిని మరింత పెంచాలి.
2.3. నవవిధ భక్తులు స్మరణము
3.స్మరణం: స్మరణం అంటే తొమ్మిదిసార్లో, నూటెనిమిది సార్లో కాకుండా.వీలున్నప్పుడల్లా అతను్ని స్మరిస్తూ ఉండాలి. అందాన్ని, అందవికారమైన దాన్ని దేన్ని చూచినా అది అతను సృష్టిగా భావిస్తూ.అతను్ని గుర్తుకు తెచ్చుకోవాలి.ప్రతి పనికి ముందు, పని ముగిశాక. అంత ఏకాగ్రత అవసరంలేని పనులకు పనిచేస్తూ అతను్ని స్మరించాలి.ప్రతి దాన్లోనూ అతను్ని చూచినప్పుడు ఒకనాటికి అతనుకి దయకలిగి దర్శనభాగ్యం ప్రసాదిస్తాడు. కలియుగంలో కేవలం భగవంతుడి నామస్మరణే మానవులని అన్ని పాపాలనుండి విముక్తులను చేస్తుందని వేదవ్యాస మహర్షుల వారు భాగవతంలో అజామిళుని కథలో చెప్పారు.మనం విజయదశమి రోజు ఆయుధాలను పూజిస్తాం.వినాయకచవితి రోజు పుస్తకాలని బొట్టుతో అలంకరించి విఘ్నేశ్వరుడి ముందు పెడతాం. ఏ పెద్ద వస్తువు కొన్నా మనం దానికి బొట్టు పెడతాం, వాహనాలకి పూజ చేయిస్తాం. ప్రతిదాన్లోనూ మనం భగవంతుడ్ని చూస్తాం. కానీ కొంతసేపటికి మరిచిపోతాం ఈ మరుపు వల్లే మనం చాలా తప్పులు చేస్తాం. అందుకే అయన్ని నిత్యం స్మరించాలి. గురు నామమే మహామంత్రం.అది గుర్తించి అతను్ని స్మరించాలి.
ఉదా: రోహిల్లా శిరిడిలో బిగ్గరగా భగవంతుడి నామం ఉచ్ఛరించడం వల్ల ఇబ్బంది కలిగిన భక్తులు అతనితో తలపడలేక బాబాగారికి విన్నవించుకుంటే అతను వాడిని ఇంకా బిగ్గరగా నామం ఉచ్ఛరించనివ్వండి. అతడు చేసే స్మరణ నాకెంతో ఆనందాన్ని కల్గిస్తుంది. అతని జోలికెవరు వెళ్లకండి అన్నారు.రోహిల్ల ఉచ్ఛరించే ఆ భగవంతుడెవరో చెప్తూనే. అది వారికెంత ఇష్టమైనదో తెలియజెప్పారు. నానాచందోర్కర్‌, బాబాగారి పక్కనే కూర్చున్నప్పటికీ అందమైన అమ్మాయిని చూడగానే మనసు చలించి, ఆమెని ఇంకొక్కసారి చూడాలనిపిస్తుంది. అప్పుడు బాబాగారు ఏమన్నారో చూడండి.నానా చందోర్కర్ సింహద్వారం ఉండగా దొడ్డిదారిన వెళ్తావెందుకు? ఇంద్రియాల పనిని ఇంద్రియాలని చేసుకోనివ్వు. మనసుకి ఆలోచనలు కల్పించకు.అందమైన దేవాలయాలెన్ని దేహాలు లేవు?అందులో ఉన్న దైవాన్ని దర్శించు.అందమైన దేహాన్నిసృష్టించిన దేవున్ని స్మరించు అన్నారు.
2.4. నవవిధ భక్తులు పాదసేవనము
4.పాదసేవనం: సద్గురువులు, మహాత్ముల పాదాలెంత పవిత్రమైనవో హిమాలయయోగులు అనే గ్రంథంలో ఓ మహాయోగి రామాగారికి చెప్తూ ఇలా అంటారు. మహాత్ముల పాదాలెందుకు సేవించాలంటే. బ్రహ్మఙ్ఞానం పొందిన మహాత్ములు భగవంతునితో ఐక్యమై ఉంటారు. అలా ఐక్యమై భగవంతుని పాదాలచెంత తమ జీవితంలో సర్వస్వమూ అర్పిస్తారు.సామాన్యంగా జనాలు ఎదుట వారిని ముఖం చూచి పోల్చుకుంటారు, కానీ ఋషీశ్వరుల ముఖం అహం ఇక్కడ ఉండదు, భగవంతుని చెంత ఉంటుంది ఐక్యమైవుంటుంది. జనాలిక్కడ అతను పాదాలనే ఆచరణ కనుగొంటారు.అందుచేత అతను పాదాలకి నమస్కరించాలి.పాదసేవనం అంటే పాదాలను కౌగలించుకోవటం, ముద్దడటమో, పాదాల చెంత తలను వాల్చడమో కాదు.అతను అనుసరించి చూపిన మార్గంలోనే నడవటం.అతను చెప్పిన వాటిని ఆచరించి చూపించడం.మహాత్ముల పాదాల పవిత్రత ఎంతటిదంటే. సాయి సచ్చరిత్రలో దాసగణుకి బాబాగారు వారి పాదలనుండే త్రివేణీ సంగమంలోని జలాలని అనుగ్రహించారు.ఎవరి పాదాలనుండి గంగ ఉద్భవించి పవిత్రమైందో ఆ భగవంతుడు తనే అని నిరూపించారు. అత్యంత పవిత్రమైన గంగ. పాపుల వల్ల మలినమై మహాత్ముల స్పర్శచే పునీతమవుతుంది. అంతటి మహాత్ములు చూపిన దారి మనల్ని ఎంత ఉన్నత స్థితికి చేరుస్తుందో గుర్తించి దానిని ఆచరించి ఫలితాలు పొందాలి.
2.5. నవవిధ భక్తులు అర్చనము
5.అర్చనం: హిందువులకి సగుణరూపంలో ఫొటో, విగ్రహం భగవంతుడ్ని అర్చించాలనే నియమం విధించబడింది.కృతయుగంలో విగ్రహారాధన లేదు.గురుశిష్య పరంపర కొనసాగిన కాలం అది.త్రేతాయుగంలో రాముడు, ద్వాపరయుగంలో కృష్ణుడు గురువులని ఆశ్రయించారు.కానీ క్రమంగా సామాన్యులు గురువులని, మహాత్ములని దూరం చేసుకోవటం వల్ల. మనకి భగవంతుడు దూరమయ్యాడు, అదీకాక కలియుగంలో ప్రతివీధిలోనూ ఓ గురువు వెలుస్తాడు. సద్గురువు ఎవరో తెలుసుకునే ఙ్ఞానం అల్పులైమైన మనకి ఉండదు కాబట్టి. ఋషులు ఇది ముందుగా గ్రహించి మనకి విగ్రహారాధన అలవాటు చేసారు.మనం ఓ సద్గురువుని ఆశ్రయించి ఈ ఆరాధన సక్రమంగా చేస్తూ.పారాయణలు, వ్రతాలు చేస్తూ. వారి అనుగ్రహాన్ని పొందితే వారు మన బాధ్యత తీసుకుంటారు.
అర్చన విధాలు: ముగ్గు, సుగంధము, అక్షతలు, పుష్పము, ధూపం, దీపం, ఉపహారం, తాంబూలం అని ఎనిమిది విధాల భగవంతుడి సగుణరూపాన్ని అర్చించాలి. అర్పించడమంటే సమర్పించడం.మనకున్న వాటిని భగవంతుడికి సమర్పించడమే అర్చన.ప్రతి అవసరానికి భగవంతుడిపై ఆధారపడే మనకి ఆస్తులేముంటాయి? ఈ చరాచర జగత్తుని సృష్టించిన అతనుకి మనమేమివ్వగలం? అతను కోరుకొనేది మనలో దుర్గుణాలు అతనుకి సమర్పించి. పరిపూర్ణమైన ప్రేమని ఇచ్చి. అతను అనుగ్రహాన్ని పొందమనే అతను చెప్పేది.
2.6. నవవిధ భక్తులు వందనము
6.వందనం: ప్రతి పనిలోనూ.మన ప్రతి కదలికలోను అతను మనల్ని ఎలా కనిపెట్టుకుని ఉన్నారో గుర్తెరిగి అతనుపట్ల కృతఙ్ఞతా భావం కలిగివుండటంతినే అన్నం.తాగే నీరు.పీల్చే గాలి అన్నీ అతనువే.ఉద్యోగం రాకున్నా, ఉన్నతి కోసం ఇలా ప్రతిదానికి అతను్ని ప్రార్థిస్తాం.అన్నీ ఇచ్చేది అతనుే కాబట్టి వందనం అంటే నమస్కరించటం.ఉన్నతమైన వారికి మన శిరస్సు వంచి నమస్కరిస్తాం.శిరస్సు వంచటం అంటే పెద్దల గొప్పతనాన్ని గుర్తించి మన అహాన్నిఒదలి వారి పట్ల వినయ, విధేయతలు ప్రకటించటం. ఈ వినయ, విధేయతలు వారి సమక్షంలోనే కాదు సుమా.వారికి దూరంగా ఉన్నప్పటికీ వారి పట్ల మనంఅదే గౌరవభావాన్ని ప్రదర్శిస్తాం.అదేవిధంగా భగవంతుడి గొప్పతనాన్ని, అతను సమస్త జీవులలోను ఉన్నారని గుర్తించి సకల జీవరాసుల పట్ల కరుణ, దయ, ఇతరులతో సోదరభావం కలిగివుండటమే అసలైన వందన సమర్పణ. కేవలం గుడిలో విగ్రహం ముందు మాత్రమే కాకుండా.మనం ఉన్న ప్రతి చోటా, మనం కలిసే ప్రతి వ్యక్తిలోనూ జీవించి ఉన్న ప్రతి జీవిలోనూ. భగవంతుడున్నాడని గమనించి మన ప్రవర్తనని సక్రమంగా మలచుకోవాలి.
2.7. నవవిధ భక్తులు దాస్యము
7.దాస్యం: మనం చూస్తున్న ప్రకృతిలో ప్రతిదానిని సృజించింది భగవంతుడే. చూచే ప్రతిదానిలోనూ, చేస్తున్న ప్రతి పనిలోనూ అతను ఉన్నాడు. అతనుే మనల్ని ఆ పనికి నియమించారని. అందరికి యజమాని అతనుే అని.మనం చేసే పని అతనుని సంతృప్తి పరిస్తే చాలు అనే సేవ్యభావంతో చేస్తూ.అతను సేవకుడిగా మనల్ని మనం భావించుకోవటం ద్వారా దురహంకారం అంతమయి.అతను బిడ్డలమనే సంతృప్తి మనకి కలుగుతుంది. సత్యసాయిబాబా ఒక సందర్భంలో మనప్రజలు ప్రతిపనిలోనూ భగవంతుడినే చూస్తారు అని, దానికి ఉదాహరణగా మన లారీ డ్రైవర్లు, లారీని నడపడానికి ముందు అగరువత్తులు వెలిగించి స్టీరింగ్‌కి నమస్కరిస్తారు. చేసే పనిలో భగవంతుడ్ని చూడటం అంటే ఇదికాక మరేమిటి అన్నారు. దాస్యం అంటే సేవ చెయ్యటం. పైన ఆరు విధాలుగా భగవుంతుడికి భక్తిని సమర్పిస్తూ వచ్చిన భక్తుడు ఈ మజిలీలో తన కోసం తను చెయ్యవలిసిన పనంటూ ఏమీలేదని గుర్తించి.అందరిలోనూ, అన్నింటిలోనూ భగవంతుడ్ని చూస్తూ.వారు చేయవలసిన పని విధివిధాన పూర్వకంగా చేస్తూ అదే భగవంతుని సేవగా భావిస్తూ భగవంతుడికి అంకితమైపోతారు. ఇప్పుడు వీరు నడిచే మార్గమే భగవంతున్ని చేరుకొనే దారి అవుతుంది.
2.8. నవవిధ భక్తులు సఖ్యము
8.సఖ్యం: భగవంతుడు అంటే రాయో, రప్పో కాదని.విశ్వమంతటా వ్యాపించిన చైతన్యమే అని తెలుసుకుని.అతను్ని. తండ్రిగానో.తల్లిగానో.కొడుకుగానో. ప్రియుడిగానో.తాతగానో. మనింట్లో పెద్దవాడిగా గుర్తించి. మనం ఏమి తిన్నా. ఏమి తాగినా అతనుకి సమర్పించి. మనకెంతో ఇష్టమైన వ్యక్తి పట్ల మనమెలా ఆదరభావం ప్రదర్శిస్తామో అంతే ఆదరణ, ప్రేమ అతనుపట్ల చూపిస్తూ.అతనుకి దగ్గరవ్వాలి.ఒకసారి బంధం అంటూ ఏర్పడితే.మనం అయన్ని ఒదిలిపెట్టినా అతను మనల్ని ఒదలడు. ఇక్కడి వరకూ వచ్చిన భక్తులకి రాయిలో కూడా చైతన్యం కనిపిస్తుంది.రామకృష్ణ పరమహంస వారి జీవితంలో వారు కాళీమాతకి చేరువైన తీరు గమనించండి. మనకెంతో ఇష్టమైన మనిషితో ఎలా మెలగుతామో అతను కాళీమాత విగ్రహంతో అలా మెలగేవారట.విగ్రహానికి అన్నం తినిపించడం.చామరాలు వీచటం ఇవి చూచి ఇతరులు అతను పిచ్చివాడనుకునేవారట, అంతగా అతను భగవంతుడికి దగ్గరయ్యారు.చివరికి అతను కాళిమాతని మరవలేకపోతుంటే తోతాపురి గురుదేవుల వారు రామకృష్ణుల వారిని మందలించారట. మూడురోజుల్లో తోతాపురి గురుదేవులవారు శ్రీరామకృష్ణులవారికి ఆత్మఙ్ఞానాన్ని ప్రసాదించారు. సాయిబాబా గారు కూడా వారి గురుదేవుల వారిని ఎలా సేవించేవారో సచ్చరిత్రలో వివరించారు. మనిషికి చిట్టచివరి బంధమే గురువు. మనుషులకి భగవంతుడితో దగ్గరగా మెలిగే అవకాశం కేవలం గురువుల సన్నిధిలోనే కలుగుతుంది. ఎందుకంటే గురువే భగవంతుడు, భగవంతుడే గురువు కాబట్టి. నిరాకారుడైన ఈశ్వరుడు సాకార రూపంగా రావడమే గురువు అవడం.
2.9. నవవిధ భక్తులు ఆత్మనివేదనము
9.ఆత్మనివేదనం: మన దగ్గరున్నవన్నీ సమర్పించేశాక మిగిలేది ఆత్మ ఒక్కటే అదే పరబ్రహ్మం. ఈ స్థితిలో భగవంతుడికి, భక్తునికి భేదంలేదు.ఇద్దరూ ఒక్కటే. సద్గురువుని ఆశ్రయించి.అతను్ని అనుసరించి.అతను భోదలే జీవితంగా మలచుకున్నవారు అతనుే అవుతారు.ఇదే భ్రమరకీట న్యాయం.భ్రమరాన్నే చింతించిన కీటకం భ్రమరం అవుతుంది.ఇప్పుడు భక్తుడు సగుణరూపంలో ఉన్న భగవంతుడు అవుతాడు.సద్గురు మిలరేపా, సద్గురు ఎక్కిరాల భరద్వాజ మహారాజ్‌, సద్గురు సిద్ధప్ప ఇలాంటివారు గురువుగారిని ఆశ్రయించి, వారి ఉపదేశాలు ఆచరించి గురువులు అయ్యారు. ఈ స్థితిలో వారేమైనా చెయ్యగల సమర్ధులై తమ మార్గంలోకి ఎంతోమంది రావడానికి ప్రేరణ కలిగిస్తారు.జనన, మరణాల్ని జయించి ఎప్పటికీ జీవిస్తూ తమ భక్తుల, శిష్యుల బాగోగులు గమనిస్తూ వారికి సన్మార్గాన్ని చూపిస్తారు.
ఆధ్యాత్మికతలో గురువులు ఉపయోగించే పదాలన్నీ నిగూఢంగా వుంటాయి.తిరిగి తిరిగి దాన్ని అలోచిస్తేగానీ దాని లోతైన అర్ధం మనకి అర్ధంకాదు. పారాయణ ద్వారా నియమబద్ధమైన జీవితానికి అలవాటుపడుతూ.క్రమశిక్షణ కలిగివుండటం అలవాటుగా చేసుకోవాలి. నామం రాస్తూ పోవటం ద్వారా ఏకాగ్ర దృష్టి పెంచుకోవాలి.నామానికి, రూపానికి, గుణానికి అతీతమైన భగవంతుడు ధ్యానంలో మాత్రమే కనిపిస్తాడు, వినిపిస్తాడు. ధ్యానం చేస్తూ భగవంతుడికి దగ్గరవ్వాలి.మరి భగవంతుడిపై మనకి ప్రేమ కలగాలంటే ఏం చెయ్యాలి? మహాత్ముల, భక్తుల, సద్గురువుల, వారి శిష్యుల జీవిత చరిత్రలు చదువుతూ వారు ఏ విధంగా చేసారో గమనిస్తూ.వాటిని ఆచరిస్తూ పోతే.మనం అన్నిటినీ ఒదులుకోవటానికి సిద్ధపడగానే భగవంతుడు అంతులేని ప్రేమ అనే సంపదని ప్రసాదిస్తారు.
అక కడన డ ర డ డ మ ర గ ద వ ర వ ళ ళవచ చ అహ బ ల క ష త రమ ద నవన రస హ ల నవవ ధ ర ప లల ఎగ వ, ద గ వ అహ బ ల చ ట ట ప రక కల వ లస య న న ర జ వ ల అహ బ ల మ ల ల
navavidha bhaktulu. bhakti oka pavitramaina bhavana. manushulalo bhakti bhavana kalavaarini bhaktulu antaaru. vaishnavulaku bhakti prakriya vishnuvu, krishnudu leda athani avataaraalaku sambandhinchim
u navavidha bhaktulu. bhakti oka pavitramaina bhavana. manushulalo bhakti bhavana kalavaarini bhaktulu antaaru. vaishnavulaku bhakti prakriya vishnuvu, krishnudu leda athani avataaraalaku sambandhinchim ..
u navavidha bhaktulu
vaishnavulaku bhakti prakriya vishnuvu, krishnudu leda athani avataaraalaku sambandhinchindi. adevidhamgaa saivulaku shivudu, sakti leda vaari avataaraalaku sambandhinchindi.
bhakti yogam gurinchi bhagavadgeetalo vedaantaala saaramgaa perkonnadi. naarada bhakti suutraalu palurakaala bhakti vidhaala gurinchi perkonnadi.
1. navavidha bhakti maargaalu
pai slokaalanu potana teniginchina vidham
2. navavidha bhaktulu
karuna chuupamanoo, krupa saadhinchaalano, anugraham pondaalano, korikalu teerchukovaalano bhagavantudni aasrayistaam. gudikelli kobbarikaayalu kotti, ashtottaram chadivinchi. poojalu cheyinchi chesi. aa korikalu teeragaane leda teerakundaano atanu marchipotam. korikalu teerithe avenduku tiiraayi?teerakapothe avenduku teeraledu? ani kuudaa aalochinche teerika manakeppuduu undadu. edaina saadhinchaalante manishiki aa panichesitiiraali ane pattudala, aatmaviswasam, tana saamarthyam pai nammakam, chestunna leda cheyaboye pani meeda ishtam undaali. aa pani puurtayi, phalitam vache varakuu vechichuse opika, madhyalo edurayye ibbandulni tattukune sahanasakti undaali.
oo pani mana valla kaadu ani nirnayaanikochaaka aa panilo nipunulano, anubhavenulano aasrayinchatam jarugutundi. ika aa pani puurtavadaaniki manaki evaruu sahakarincharu sahakarinchaleru anipinchinappude manam bhagavantudni aasrayistaam, mana korikalanu teerche atanu maatram ematram pattinchukom. ponee korika teerakapothe enduku teeraledaa ani okkasari kuudaa alochinchakunda. bhagavantudu ledu anestam. manatho tirige snehitula avasaraala patla shraddha vahinchakunda. vaarini nirlakshyam chesi. manaki avasaram erpadinappudu vaari meeda aadhaarapadithe, vaaru manalni ardham chesukovataniki prayatnistara? manakishtamaina heero gurincho leda ishtamaina vyakti gurincho athani jeevita charitra aasaantam telusukune daka nidraponi manam bhagavantudi gurinchi telusukovataaniki konchem kuudaa aasakti choopincham.manam evarnayina nirlakshyam cheste. dooram chesukunte vaaru manaki dooram avutaaru. oo vyakti daggaravvataaniki mundu parichayam chesukovali. athani gurinchi telusukovali, athani ishtaayishtaalani kanipettukovala, athani patla kaasta shraddha kaligivundaali. athani ishtaayishtaalani batti athanitho masalukovali. athani manaserigi pravartiste aa manishi manaki daggaravutaadu mitrudavutaadu. daggarayinanadu aapadalo aadukuntaadu. aapadalo aadukunnavade aaptamitrudu. andarinee samangaa chuuche bhagavantude aa aaptamitrudu. mari bhagavantudu enchesthe daggaravutaadu. athanitho sneham chesedela? manaki atanu raallaloono, photollono tappa manishila kanipinchade?
atanuki daggaravataaniki oke daari undi adhi bhaktimargam, mari bhakti ante emiti? bhagavantudipai avyaajamaina preme bhakti. sarvam pondaalane korika premalo untundi - samastam samarpinchaalane korika bhaktilo untundi. bhakti ante sarvam arpinchukovatame, ante edhi naadi anukuntamo adedi manadi kaadu. avannee mana chuttu cheri nenugaa tayaarayyindi. adhi odilinchukodaaniki maargam annitikee kaaranamaina bhagavantuniki avannee arpinchukovadame. adhe bhakti. mari atanu manishi kaadugaa ante. ramudu, krishnudu, saibaba, ramana maharshi. esu prabhuvu, mahammadu, gurunanakm veerandaruu maanavaroopamlone bhoomipai avatarinchaaru. manishigaa avatarinchinapudu vaarini andaruu okesari poojinchaleru kabatti andariki daggaravataaniki. photolu, vigrahaala roopamlo manaki daggaravutaaru.mari vaarini ardham chesukoni vaarini bhakti bhaavamto sevinchi vaariki daggaravvalante yem cheyyali?mana mundara atanu sevinchina pareekshittu, naradudu, prahlaadudu, bilvamangaludu, bhakta jayadevudu, hanumantula vaaru lanti bhaktulu yem chesi atanu anugrahaanni pondaro gamaninchi manam kuudaa vaatini aacharinchadam dwara atanu karuna, krupa, anugraham pondagalam.
bhakti, gnaana, karma yogala dwara bhagavantudni pondavacchu ani manaki saastraallo cheppaaru. vaastavaaniki avi okate tappa vaeru kaadu.bhagavantudipai paripur nanammakamtho kuudina avyaajamaina prema penchukovatam bhakti, bhagavantudevaru?atanu tatvamemiti?atanu oo saadhaaranamaina raya? leka vishwamantaa vyaapinchina chaitanyama? atanuki daggaravatam ela? ane vishayaalu telusukuni gnaanam atanu anugrahaanni pondataaniki itara bhaktulu yem chesaro ardhamchesukuni. avi aacharinchatam karma ee mottaanni ardham chesukunte bhagavantudi anugrahaanni pondatamlo pai moodinti aavasyakata emito bhakti, gnaana, karma maargaala madhya avinabhava sambandham emito ardhamavutundi.
bhaktilo navavidha bhaktimaargaalunnaayana cheppatam manam vine chadive untaam. vaati dwara manamemaina phalitam pondama? ante samadhanam shoonyam kaaranam? endukila jarugutundi? asalavemito ardham aithe ardham ayinavi aacharanalo pedithe manam kramangaa oo sthaayiki vachesariki bhagavantudu manani shraddhagaa gamanistunnaru. atanu manalni pattinchukuntunnaaru.atanu mana baadhalni ardham chesukuntunnaru ane vishayam anubhavam dwara telusukovacchu manapatla atanu puurtigaa santrupti chendite manam poojinche avataaramloono leda avadhuuta mahaatmula roopamlono saguna saakshaatkaaram prasaadinchi darsana, sperpa, sambhaashana anubhavaalu ivvavachhu aacharana valle anubhavaalu kalugutaayi. mundugaa manaki kaavalsindi oke oka bhagavantudi pai guri bhakti. adhi ramuda, krishnuda. saayi babana. esu prabhuva, allana ani mana matham nirnayistundi leda bhagavuntudni vividha gunaalato aaraadhinche vaariki saadhaaranamgaa ayanni aaraadhinchevaari abhipraayaanni butty atanu aneka roopaallo darsanamistaadu hindumatam. mataanni batto, ishtanni batto mundugaa manaki nachina bhagavantudni enchukoni atanuki navavidha bhakti dwara daggarayi, atanu anugrahaanni pondavacchu. mundugaa navavidha bhakti maargam gurinchi telusukundam. vaastavaaniki avi tommidi maargaalu kaadu, oke maargamlo vividha dasalu. kevalam telusukovatamlo emi ledu. aacharana meeda aadhaarapadi prapancham nadustundi. chesukunnavaariki chesukunnanta. edaina aacharanalo pedithegaani anubhavaaniki raadu. prati daaniloonuu manam manchi chedu chuuchi enchukuntam mari bhagavantudu chudada?
nippu muttukunte kaalutundi. aakali vesinappudu annam tinte kadupu nindutundi vyaayaamam valla aarogyam kalugutundi. endalo vedi sheethaakaalamlo chali ivannee manaki anubhavaaniki vastunnappudu veetini srushtinchina bhagavantudenduku anubhavaaniki raadu bhagavantudni aacharanalo pattukovali aa aacharane navavidha bhaktimargam.
navavidha bhaktimargam: 1.shravanamu 2.keertanamu 3.smaranamu 4.paadasevanamu 5.archanamu 6.vandanamu 7.dasyamu 8.sakhyamu 9.aatma nivedanamu
2.1. navavidha bhaktulu shravanamu
1.shravanamu: ikkada ee shravanam ane padame vaadaalsina avasaram emiti?pathanam vaadochugaa? deenni vinatam ane ardhamlo kakunda cheppina maata vinatam ane ardhamlo upayoginchinappudu manaki saraina phalitaalu vastaayi. satpravartana abhivruddhi chesukovatamlo idhi.adbhutamaina phalitaalistundi.
udaa: saayi sacharitralo vi.hehne taakuuruki babagaru cheppina upadesam vinandi ichhati maargam appa kannadayogi neetulu bodhinchinanta suluvukaadu. naanheghaatuni dunnapotunekki daatadam kante kashtam.aadhyaatma maargam atyanta kashtasaadhyam.appa cheppinadantayu nijame.cony avannee abhyasinchi aacharanalo pettali, oorakane grandhamulu chadavatam valla prayojanam ledu.neevu chadivina vishayaalanu jaagrattagaa vichaarinchi, ardham chesukuni, abhyasinchi aacharanalo pettali. guruvu anugrahamleni utta pustakignaam nishprayojanam.guruvu gaari manasuni ardham chesukuni atanu mana nundi emi aasistunnaro adhi vaariki samarpinchadam dwara vaari anugrahaanni sulabhamgaa pondavacchu. manalni asaantiki gurichese arishadvargaalani vaariki samarpinchi vaaru aacharinchi chuupina maargaanni mana daarigaa chesukuni nadiste unnata jeevulugaa edagatamane vaastavaanni vaareppuduu bodhistaaru. idhi chadivinanduvallo vininanduvallo.emiti upayogam.vinamante aacharinchamani.ikkada pathanam anakunda shravanam anatamlo ardham idhi.
2.2. navavidha bhaktulu keertanamu
2.keertanam: manchi chedula bhedabhavam telisi aacharanalo pettaka.aa sugunaala valla manaki kaasta sakti labhinchi adhi garvangaanu. ahamgaanuu maarutundi. appudu bhagavantudni taluchukuntu atanukenni goppa gunaalu vunnappatikii saadhaaranamaina vyaktigaa atanunta anakuva kaligi pravartinchaaro.gurterigi atanu keertistuu mana ahaanni champukovali. daivaanni smaristuu ahanni champuko ani babagaru cheppaaru. antegaaka atanu leelalu itarulatho cheppadam kuudaa keertane.
udaa: saayi sacharitralo maseedulo chaalasepu kuurchunna oo vyakti, osaari bayatiki velli vachesariki athani sthaanamlo oo pilla kuurchuni untundi. ventane atanu aa sthalaanni khaalii cheyyamani pillatho kathinamgaa matladatadu. appudu babagaru aavesamgaa ee srushti antaa bhagavantudi sottu.evaraki deenipai yaajamaanyapu hakkulundavu antaaru.ide anubhavam babagarike eduravutundi. babagaru oo roju atanu sthaanamlo kuurchuni undagaa nanavali gaaru vachi. koorchundi challe lee!!! nenu kurchovali. antaadu. ventane babagaru maro aalochana lekunda lechi nilabadagaane. nanavali koddisepu akkada kuurchuni lechi baabaagaariki namaskarinchi vellipotaadu. maata maatramtho tuphaanuni niyantrinchina bhagavanudu. tana aacharana dwara manishi pravartana ela undaalani korukuntunnaro chudandi. ilanti sandarbhaalu chadavi gurtunchukuni mana nijajeevitamlo manam vaatini edurkonnappudu anta saktivantudaina atanuke elanti ahamlenappudu manakendukundaali ani atanu gunaalanu gurtuku tecchukuni.atanu bhaktulugaa atanu keertini marinta penchaali.
2.3. navavidha bhaktulu smaranamu
3.smaranam: smaranam ante tommidisaarlo, nootenimidi saarlo kakunda.veelunnappudalla atanu smaristuu undaali. andaanni, andavikaaramaina daanni denni chuchina adhi atanu srushtigaa bhaavistuu.atanu gurtuku techukovali.prati paniki mundu, pani mugisaka. anta ekagrata avasaramleni panulaku panichestuu atanu smarinchaali.prati daanloonuu atanu chuchinappudu okanaatiki atanuki dayakaligi darsanabhaagyam prasaadistaadu. kaliyugamlo kevalam bhagavantudi namasmarane maanavulani anni papalanundi vimuktulanu chestundani vedavyasa maharshula vaaru bhaagavatamlo ajaamiluni kathalo cheppaaru.manam vijayadasami roju aayudhaalanu poojistaam.vinaayakachaviti roju pustakaalani bottutho alankarinchi vighneshwarudi mundu pedatam. e pedda vastuvu konna manam daaniki bottu pedatam, vahanalaki pooja cheyistam. pratidaanloonuu manam bhagavantudni chustam. cony kontasepatiki marichipotam ee marupu valle manam chala tappulu chestam. anduke ayanni nityam smarinchaali. guru namame mahamantram.adhi gurtinchi atanu smarinchaali.
udaa: rohilla shiridilo biggaragaa bhagavantudi naamam uchcharinchadam valla ibbandi kaligina bhaktulu athanitho talapadaleka baabaagaariki vinnavinchukunte atanu vaadini inka biggaragaa naamam uchcharinchanivvandi. atadu chese smarana naakentho aanandaanni kalgistundi. athani jolikevaru vellakandi annaru.rohilla uchcharinche aa bhagavantudevaro cheptune. adhi vaarikenta ishtamainado teliyajeppaaru. nanachandorkarym, babagari pakkane koorchunnappatiki andamaina ammayini chudagaane manasu chalinchi, aameni inkokkasari chudalanipistundi. appudu babagaru emannaro chudandi.nana chandorkar simhadwaaram undagaa doddidaarina veltaavenduku? indriyaala panini indriyaalani chesukonivvu. manasuki aalochanalu kalpinchaku.andamaina devalayalenni dehaalu levu?andulo unna daivaanni darsinchu.andamaina dehaannisrushtinchina devunni smarinchu annaru.
2.4. navavidha bhaktulu paadasevanamu
4.paadasevanam: sadguruvulu, mahaatmula paadaalenta pavitramainavo himalayayogulu ane grandhamlo oo mahayogi ramagariki cheptuu ilaa antaaru. mahaatmula paadaalenduku sevinchaalante. brahmangaanam pondina mahaatmulu bhagavantunito aikyamai untaaru. alaa aikyamai bhagavantuni paadaalachenta tama jeevitamlo sarvaswamuu arpistaaru.saamaanyamgaa janaalu eduta vaarini mukham chuuchi polchukuntaaru, cony rusheeshwarula mukham aham ikkada undadu, bhagavantuni chenta untundi aikyamaivuntundi. janalikkada atanu paadaalane aacharana kanugontaru.anducheta atanu paadaalaki namaskarinchaali.paadasevanam ante paadaalanu kaugalinchukovatam, muddadatamo, paadaala chenta talanu valchadamo kaadu.atanu anusarinchi chuupina maargamlone nadavatam.atanu cheppina vaatini aacharinchi choopinchadam.mahaatmula paadaala pavitrata entatidante. saayi sacharitralo daasaganuki babagaru vaari paadalanunde triveni sangamamloni jalaalani anugrahinchaaru.evari paadaalanundi ganga udbhavinchi pavitramaindo aa bhagavantudu tane ani niruupinchaaru. atyanta pavitramaina ganga. paapula valla malinamai mahaatmula sparsache puneetamavutundi. antati mahaatmulu chuupina daari manalni entha unnata sthitiki cherustundo gurtinchi daanini aacharinchi phalitaalu pondaali.
2.5. navavidha bhaktulu archanamu
5.archanam: hinduvulaki sagunaroopamlo foto, vigraham bhagavantudni archinchaalane niyamam vidhinchabadindi.krutayugamlo vigrahaaraadhana ledu.gurushishya parampara konasaagina kaalam adhi.tretaayugamlo ramudu, dwaaparayugamlo krishnudu guruvulani aasrayinchaaru.cony kramangaa saamaanyulu guruvulani, mahaatmulani dooram chesukovatam valla. manaki bhagavantudu dooramayyaadu, adeekaaka kaliyugamlo prativeedhiloonuu oo guruvu velustaadu. sadguruvu evaro telusukune gnaanam alpulaimaina manaki undadu kabatti. rushulu idhi mundugaa grahinchi manaki vigrahaaraadhana alavaatu chesaru.manam oo sadguruvuni aasrayinchi ee aaraadhana sakramamgaa chestu.paaraayanalu, vrataalu chestu. vaari anugrahaanni pondite vaaru mana baadhyata teesukuntaaru.
archana vidhaalu: muggu, sugandhamu, akshatalu, pushpamu, dhupam, deepam, upahaaram, taambuulam ani enimidi vidhaala bhagavantudi sagunaroopaanni archinchaali. arpinchadamante samarpinchadam.manakunna vaatini bhagavantudiki samarpinchadame archana.prati avasaraaniki bhagavantudipai aadhaarapade manaki aastulemuntaayi? ee charachara jagattuni srushtinchina atanuki manamemivvagalam? atanu korukonedi manalo durgunaalu atanuki samarpinchi. paripuurnamaina premani ichi. atanu anugrahaanni pondamane atanu cheppedi.
2.6. navavidha bhaktulu vandanamu
6.vandanam: prati paniloonuu.mana prati kadalikalonu atanu manalni ela kanipettukuni unnaro gurterigi atanupatla krutantaa bhavam kaligivundatantine annam.taage neeru.peelche gaali annee atanuve.udyogam rakunna, unnati kosam ilaa pratidaaniki atanu praarthistaam.annee ichedi athanu kabatti vandanam ante namaskarinchatam.unnatamaina vaariki mana shirassu vanchi namaskaristam.shirassu vanchatam ante peddala goppatanaanni gurtinchi mana ahaanniodali vaari patla vinaya, vidheyatalu prakatinchatam. ee vinaya, vidheyatalu vaari samakshamlone kaadu suma.vaariki dooramgaa unnappatikii vaari patla manande gouravabhaavaanni pradarsistaam.adevidhamgaa bhagavantudi goppatanaanni, atanu samasta jeevulalonu unnaarani gurtinchi sakala jeevaraasula patla karuna, daya, itarulatho sodarabhavam kaligivundatame asalaina vandana samarpana. kevalam gudilo vigraham mundu matrame kakunda.manam unna prati chota, manam kalise prati vyaktiloonuu jeevinchi unna prati jeeviloonuu. bhagavantudunnadani gamaninchi mana pravartanani sakramamgaa malachukovali.
2.7. navavidha bhaktulu dasyamu
7.dasyam: manam chustunna prakrutilo pratidaanini srujinchindi bhagavantude. chuuche pratidaaniloonuu, chestunna prati paniloonuu atanu unnaadu. athanu manalni aa paniki niyaminchaarani. andariki yajamani athanu ani.manam chese pani atanuni santrupti pariste chaalu ane sevyabhaavamto chestu.atanu sevakudigaa manalni manam bhavinchukovatam dwara durahankaaram antamayi.atanu biddalamane santrupti manaki kalugutundi. satyasaibaba oka sandarbhamlo manaprajalu pratipaniloonuu bhagavantudine chustaru ani, daaniki udaaharanagaa mana lari driverlu, laareeni nadapadaaniki mundu agaruvattulu veliginchi steeringeki namaskaristaaru. chese panilo bhagavantudni chudatam ante idikaka maremiti annaru. dasyam ante seva cheyyatam. paina aaru vidhaalugaa bhagavuntudiki bhaktini samarpistuu vachina bhaktudu ee majileelo tana kosam tanu cheyyavalisina panantuu emiledani gurtinchi.andariloonuu, annintiloonuu bhagavantudni chustuu.vaaru cheyavalasina pani vidhividhaana puurvakamgaa chestu adhe bhagavantuni sevaga bhaavistuu bhagavantudiki ankitamaipotaru. ippudu veeru nadiche margame bhagavantunni cherukone daari avutundi.
2.8. navavidha bhaktulu sakhyamu
8.sakhyam: bhagavantudu ante rayo, rappo kaadani.viswamantataa vyaapinchina chaitanyame ani telusukuni.atanu. tandrigaano.talligaano.kodukugaano. priyudigaano.taatagaano. manintlo peddavaadigaa gurtinchi. manam emi tinna. emi tagina atanuki samarpinchi. manakentho ishtamaina vyakti patla manamela aadarabhaavam pradarsistaamo anthe aadarana, prema atanupatla chuupistuu.atanuki daggaravvaali.okasari bandham antuu erpadithe.manam ayanni odilipettina atanu manalni odaladu. ikkadi varakuu vachina bhaktulaki raayilo kuudaa chaitanyam kanipistundi.ramakrishna paramahamsa vaari jeevitamlo vaaru kaaliimaataki cheruvaina teeru gamaninchandi. manakentho ishtamaina manishitho ela melagutamo atanu kaaliimaata vigrahamto alaa melagevarata.vigrahaaniki annam tinipinchadam.chaamaraalu veechatam ivi chuuchi itarulu atanu pichivaadanukunevaataarata, antagaa atanu bhagavantudiki daggarayyaru.chivariki atanu kaalimaatani maravalekapotunte thothapuri gurudevula vaaru ramakrishnula vaarini mandalinchaarata. moodurojullo thothapuri gurudevulavaaru sriraamakrushnulavaarika aatmanaanaanni prasaadinchaaru. saibaba gaaru kuudaa vaari gurudevula vaarini ela sevinchevaro sacharitralo vivarinchaaru. manishiki chittachivari bandhame guruvu. manushulaki bhagavantudito daggaragaa melige avakaasam kevalam guruvula sannidhilone kalugutundi. endukante guruve bhagavantudu, bhagavantude guruvu kabatti. niraakaarudaina eshwarudu saakaara roopamgaa ravadame guruvu avadam.
2.9. navavidha bhaktulu aatmanivedanamu
9.aatmanivedanam: mana daggarunnavanni samarpinchesaaka migiledi aatma okkate adhe parabrahmam. ee sthitilo bhagavantudiki, bhaktuniki bhedamledu.iddaruu okkate. sadguruvuni aasrayinchi.atanu anusarinchi.atanu bhodale jeevitamgaa malachukunnavaaru athanu avutaaru.ide bhramarakeeta nyaayam.bhramaraanne chintinchina keetakam bhramaram avutundi.ippudu bhaktudu sagunaroopamlo unna bhagavantudu avutaadu.sadguru milarepa, sadguru ekkiraala bharadwaja maharoji, sadguru siddhappa ilantivaru guruvugaarini aasrayinchi, vaari upadesaalu aacharinchi guruvulu ayyaru. ee sthitilo varemaina cheyyagala samardhulai tama maargamloki entomandi raavadaaniki prerana kaligistaaru.janana, maranaalni jayinchi eppatiki jeevistuu tama bhaktula, shishyula bagogulu gamanistuu vaariki sanmaargaanni chuupistaaru.
aadhyaatmikatalo guruvulu upayoginche padaalannii niguudamgaa vuntaayi.tirigi tirigi daanni alochistegaanii daani lotaina ardham manaki ardhamkaadu. paaraayana dwara niyamabaddhamaina jeevitaaniki alavaatupadutuu.kramasikshana kaligivundatam alavaatugaa chesukovali. naamam raastuu povatam dwara ekagra drushti penchukovaali.namaniki, roopaaniki, gunaniki ateetamaina bhagavantudu dhyaanamlo matrame kanipistaadu, vinipistaadu. dhyanam chestu bhagavantudiki daggaravvaali.mari bhagavantudipai manaki prema kalagalante yem cheyyali? mahaatmula, bhaktula, sadguruvula, vaari shishyula jeevita charitralu chaduvutuu vaaru e vidhamgaa chesaro gamanistuu.vaatini aacharistuu pothe.manam annitinee odulukovataniki siddhapadagaane bhagavantudu antuleni prema ane sampadani prasaadistaaru.
aka kadana da ra da da ma ra ga da va ra va la lavacha cha ahaa ba la ka sha ta rama da navana rasa ha la nava dha ra pa la ega va, da ga va ahaa ba la cha ta ta pa raka kala va lasa ya na na ra ja va la ahaa ba la ma la la