ఆధ్యాత్మికం – అంతర్వాహిని
వర్గం: ఆధ్యాత్మికం
జూలై 25, 2014 రవి చంద్ర
రజనీకాంత్ ఎన్నో కష్టాలనెదుర్కొని పైకి వచ్చాడు. చిన్నప్పటి నుండి దైవభక్తి మెండు.
బోలెడంత పేరు ప్రఖ్యాతులు, ధనం వచ్చి పడినా ముందున్న స్వేచ్ఛ కోల్పోయాననే బాధ మాత్రం ఉండేది. తరచు ఆలయాలకు వెళ్ళడం ఆయనకు ఇష్టం.
కానీ జనాలు చూసి గుర్తు పడితే మాత్రం ఇబ్బందే. అందుకని అప్పుడప్పుడు మారు వేషంలో గుడికి వెళ్ళి దైవ దర్శనం చేసుకొస్తుండేవాడు.
అలా ఒకసారి ముతక పంచ, చొక్కా వేసుకుని ఒక దేవాలయానికి వెళ్ళాడు. కొంచెం దూరంలో కారు ఆపి ఒక కాలు కుంటుతూ నడుస్తూ గుడికి వెళ్ళి దర్శనం కూడా చేసుకున్నాడు. కానీ తిరిగి కారు దగ్గరకు వస్తుంటే మాత్రం ఒక గుజరాతీ మహిళ ఆయన అవతారం చూసి బిచ్చగాడనుకొని ఒక పది రూపాయలు ఇవ్వజూపింది. రజనీ మారు మాట్లాడకుండా అది తీసుకుని నెమ్మదిగా కారు దగ్గరకు వెళ్ళి ఎక్కబోతుండగా ఆ మహిళ వచ్చి మళ్ళీ పరీక్షగా చూసి ఆయన కళ్ళలో కాంతిని గమనించి
"క్షమించండి. మిమ్మల్ని బిచ్చగాడనుకొని పదిరూపాయలిచ్చాను. దయచేసి ఏమీ అనుకోకుండా అదిలా ఇచ్చెయ్యండి" అన్నదట.
అందుకు రజనీకాంత్
"నేను ఎంత ఎదిగినా భగవంతుడి ముందు బిచ్చగాడినేనని గుర్తు చేస్తూ నాకీ పది రూపాయలు ఇచ్చాడు. నువ్వు కేవలం నిమిత్త మాత్రురాలివే. కాబట్టి ఇది నాదగ్గరే ఉంచుకుంటా"నని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడట.
ఇది రజనీకాంత్ గురించి ఆయన స్నేహితుడు బహద్దూర్ ఆయన జీవితచరిత్రలో ఉటంకించిన సంఘటన!
పావ్‌హరి బాబా జీవితంలో ఒక సంఘటన
జూన్ 2, 2014 జూలై 17, 2014 రవి చంద్ర
పావ్‌హరి బాబా జీవితంలో చాలా భాగం తన ఇంటి లోపలే ఒక భూగృహాన్ని నిర్మించుకుని అందులో నివాసముండేవాడు. ఒకసారి అక్కడికొచ్చిన సందర్శకుడు ఆయన్ను ఒక ప్రశ్న వేశాడు.
"స్వామీ మీరు బయటికి వచ్చి మీ శిష్యుల్ని తయారు చేసి అందరికీ సహాయపడవచ్చుగా?"
అందుకాయన తనదైన శైలిలో నవ్వుతూ ఈ కథ వినిపించాడు.
ఒకానొక ఊర్లో ఒక వ్యక్తి ఏదో నేరం చేశాడు. దానికి శిక్షగా ఆ గ్రామ పెద్దలు అతని ముక్కు కోసేయాలని శిక్ష విధించారు. ముక్కులేని తన అందవిహీనమైన ముఖాన్ని ఇతరులకు చూపించలేక ఆ వ్యక్తి దూరంగా అడవుల్లోకి పారిపోయి వచ్చాడు. ఆ విధంగా పారిపోయి వచ్చిన అతను పులి చర్మం భూమ్మీద పరుచుకుని ఎవరైనా అటుగా వస్తున్నట్లు గమనిస్తే తపస్సు చేస్తున్నట్లు నటించసాగాడు. ఈ విధంగా చేస్తుండటం వలన జనాలు అతనికి దూరంగా ఉండకుండా ఈ సాధువెవరో ప్రత్యేకంగా ఉన్నాడనుకొని ఆయన దగ్గరకు రావడం మొదలుపెట్టారు. ఇక ఈ అడవిలో జీవితం ప్రశాంతంగా సాగిపోతుందనుకున్నాడు. అలా కొన్నేళ్ళు గడిచాయి. చివరికి అతని చుట్టూ చేరిన జనాలు ఆ మౌనసాధువు నోటి నుండి ఏదో కొంత సందేశం వినాలనుకొన్నారు. వాళ్ళలో ఒక యువకుడు తనకు సన్యాసం ఇవ్వాల్సిందిగా పట్టుబట్టాడు. చివరికి ఇది ఎంతదాకా వెళ్ళిందంటే ఆ సాధువు అలా చేయకపోతే మొదటికే మోసం వచ్చేట్లుంది. ఒకరోజు సన్యాసి తన మౌనాన్ని వీడి సన్యాసం కావాలనుకుంటున్న యువకుడిని మర్నాడు ఒక పదునైన కత్తిని తనతో తెచ్చుకోమన్నాడు. ఆ యువకుడు తన కోరిక ఇంత సులభంగా నెరవేరుతున్నందుకు ఆనందపడుతూ వెళ్ళి మరుసటి ఉదయం పదునైన కత్తితో వచ్చాడు. ఆ సన్యాసి యువకుణ్ణి ఒక నిర్జన ప్రదేశానికి తీసుకెళ్ళి ఏం జరుగుతుందో తెలిసేలోపు అతని దగ్గరున్న కత్తి తీసుకుని ఒక్క వేటుతో ముక్కును కోసేశాడు.
"శిష్యా నేను ఈ విధంగానే సన్యాసంలోకి ప్రవేశించాను. అందుకనే నీకు కూడా అలాగే సన్యాసం ప్రసాదించాను. అవకాశం వస్తే సన్యాసం కోసం నీ దగ్గరకు వచ్చినవాళ్ళకు కూడా ఇదే విధంగా అనుగ్రహిస్తావు కదూ?" అన్నాడు.
ఆ యువకుడు తనకు ఒనగూడిన సన్యాసం వెనుక రహస్యాన్ని ఎవరితో చెప్పుకోలేక తన గురువు గారి ఆజ్ఞ మేరకు అవకాశం ఉన్నంతమందిని సన్యాసులుగా మార్చివేశాడు. ఆ విధంగా ముక్కుల్లేని సన్యాసి పరంపర ఒకటి ప్రారంభమైంది."
పావ్‌హరి బాబా ఆ కథ అక్కడితో ఆపి "నన్ను కూడా అలాంటిది ఒకటి ప్రారంభించమంటావా నాయనా?" అని అడిగాడు.
ఈ సమాధానం ఆయన సరదాగా చెప్పినా మరో విధంగా కూడా సమాధానమిచ్చాడు.
"భౌతికంగా చేసే సహాయమే సహాయమని నీవనుకుంటున్నావా? శరీరంతో సంబంధం లేకుండా ఒక మనస్సు మరో మనస్సుకి సహాయపడలేదునుకుంటున్నావా?" అని ఎదురు ప్రశ్న వేశాడు. ఆయనకు బాబా అంతరంగం అర్థమయ్యింది.
ఇంకా స్వామి వివేకానంద ఆయన గురించి చెప్పేదేమిటంటే
"ఇలాంటి వాళ్ళు తమ జీవితం ద్వారానే మనుకు బోలెడంత జ్ఞానాన్ని ఇస్తారు. మనిషిలోని అంతర్గత క్రమశిక్షణ ద్వారానే నిజాన్ని తెలుసుకోగలడని వారికి తమ మనసులో స్థిరంగా నాటుకుపోయి ఉంటుంది. అందుకే తమకు తెలిసిన విషయాలను ఇతరులకు బోధించాలనుకోరు. ఒక వేళ అలా బోధించినా అవి అందుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నవారికే అవి బోధపడతాయి."
మార్చి 27, 2014 రవి చంద్ర3 వ్యాఖ్యలు
ఇద్దరు మిత్రులు ఒక రోజు ఉదయం ఒక నిర్జనారణ్యం గుండా నడుచుకుంటూ వెళుతున్నారు. అకస్మాత్తుగా వారి సమీపంలోని ఒక పొద వైపు నుంచి ఓ సన్యాసి ఆదుర్దాగా, ఆయాసంతో రొప్పుతూ వస్తూ కనిపించాడు. వాళ్ళిద్దరూ ఆయన్ను ఆపి "ఏం జరిగింది? ఎందుకలా భయపడుతున్నారు?" అని అడిగారు.
అందుకాయన "అదిగో అక్కడ కనిపిస్తున్న పొదలో మనుషుల్ని చంపేది ఉంది."
వాళ్ళిద్దరూ భయంతో "అంటే అక్కడ పులి ఉందా?" అని అడిగారు.
"కాదు. కానీ దానికన్నా ప్రమాదకరమైనది. నేను కొన్ని మూలికల కోసం తవ్వుతుండగా అది బయటపడింది." అన్నాడాయన.
"ఇంతకీ ఏమిటది?" అని అడిగారు వాళ్ళిద్దరూ కంగారుగా.
"బంగారు నాణేల గుట్ట" అన్నాడు సన్యాసి.
వాళ్ళిద్దరూ సంతోషంగా ముక్తకంఠంతో "ఎక్కడ?" అని అడిగారు.
"అదిగో ఆ పొదల్లోనే" అని వేలు చూపించి చక్కా తన దారిన పోయాడా సన్యాసి.
వాళ్ళిద్దరూ ఆ వేపు పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి చూస్తే నిజంగానే అక్కడ బంగారు నాణేలు కనిపించాయి.
"ఈ సన్యాసులెంత మూర్ఖులు? నిక్షేపాన్ని పట్టుకుని మనుషుల్ని చంపేది అంటాడేమిటి?" అన్నాడొక మిత్రుడు.
"ఆయనంటే అన్నాడులే. ముందుగా ఇప్పుడేం చేద్దామో ఆలోచిద్దాం. పట్టపగలే బహిరంగంగా దీన్ని మోసుకుపోతే ఊర్లో జనాలు అనుమానపడే అవకాశం ఉంది. మనలో ఒకరం దీనికి కాపలాగా ఉందాం. మరొకరు ఊర్లోకి వెళ్ళి భోజనం తీసుకు వద్దాం." అన్నాడు మరో మిత్రుడు.
అనుకున్నట్టే ఒక మిత్రుడు బంగారానికి కాపలాగా ఉండి రెండోవాణ్ణి ఊర్లోకి పంపించాడు.
ఈలోగా మొదటి వాడు ఇలా అనుకున్నాడు.
"ఛ. ఈ రోజు నేను ఒంటరిగా ఇక్కడికి వచ్చుంటే ఎంత బాగుండేది? ఇప్పుడు అనవసరంగా నేను అతనికి సగం బంగారం ఇవ్వాల్సి వస్తుంది. బంగారం కూడా మరీ ఎక్కువగా లేదు. నా కుటుంబం చాలా పెద్దది. దాన్ని పోషించడానికి ఈ బంగారం అంతా నాకే దక్కితే బాగుంటుంది కదా! వాడు వచ్చీ రాగానే కత్తితో పొడిచి చంపేస్తాను. ఎవరికీ అనుమానం రాదు. బంగారం అంతా నేనే తీసుకోవచ్చు." అలా అనుకుని కత్తిని నూరి సిద్ధంగా ఉంచుకున్నాడు.
ఇదిలా ఉండగా ఊర్లోకి వెళ్ళిన రెండో వాడు ఇలా ఆలోచించాడు.
"వాడికి సగం భాగం ఎందుకివ్వాలి? మొత్తం బంగారం నేనే తీసుకుంటే పోలా! అసలే నాకు చాలా అప్పులున్నాయి. నా జీవితంలో నేను ఏదీ వెనుకేసుకోలేదు. వాడికేమో అప్పులు లేవు. ఉన్నవాళ్ళు స్నేహితులుగా ఉన్నారు. కాబట్టి ఖచ్చితంగా బంగారమంతా నాకే దక్కాలి. కాబట్టి నేను తీసుకెళ్ళే భోజనంలో విషం కలుపుతాను. అది తిని వాడు చనిపోతాడు. ఎవరికీ తెలియకుండా బంగారమంతా నేనే తీసుకోవచ్చు" అనుకున్నాడు.
అలా అతడు భోజనంలో విషం కలిపి మిత్రుడి కోసం నిధి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళాడు. అతను దగ్గరికి వెళ్ళగానే అక్కడే కత్తితో పొంచి ఉన్న రెండోవాడు ఒక్క ఉదుటున మీదకు దూకి కత్తితో పొడిచి చంపేశాడు.
"పిచ్చివాడు. సగం బంగారం కోసం ప్రాణాలు పోగొట్టుకున్నాడు. ఇంక నేను భోంచేస్తాను." అనుకుని
ఏ మాత్రం అనుమానం లేకుండా తెచ్చిన అన్నాన్ని తిన్నాడు. అరగంట తర్వాత అతని ప్రాణాలు అనంత వాయువుల్లో కలిసిపోయాయి.
aadhyaatmikam – antarvaahini
vargam: aadhyaatmikam
juulai 25, 2014 ravi chandra
rajanikant enno kashtaalanedurkoni paiki vachaadu. chinnappati nundi daivabhakti mendu.
boledanta paeru prakhyaatulu, dhanam vachi padina mundunna swechha kolpoyanane baadha maatram undedi. tarachu aalayaalaku velladam aayanaku ishtam.
cony janaalu chusi gurtu padithe maatram ibbande. andukani appudappudu maaru veshamlo gudiki velli daiva darsanam chesukostundevadu.
alaa okasari mutaka pancha, chokka vesukuni oka devalayaniki vellaadu. konchem dooramlo kaaru aapi oka kaalu kuntutuu nadustuu gudiki velli darsanam kuudaa chesukunnadu. cony tirigi kaaru daggaraku vastunte maatram oka gujaraatii mahila aayana avataaram chusi bichchagaadanukoni oka padi roopaayalu ivvajoopindi. rajanee maaru matladakunda adhi teesukuni nemmadigaa kaaru daggaraku velli ekkabotundagaa aa mahila vachi mallee pareekshagaa chusi aayana kallalo kaantini gamaninchi
"kshaminchandi. mimmalni bichchagaadanukoni padiruupaayalichaanu. dayachesi emi anukokunda adila icheyyandi" annadata.
anduku rajanikant
"nenu entha ediginaa bhagavantudi mundu bichchagaadinenani gurtu chestu naakii padi roopaayalu ichadu. nuvvu kevalam nimitta matruralive. kabatti idhi nadaggare unchukunta"nani cheppi vellipoyaadata.
idhi rajanikant gurinchi aayana snehitudu bahaddur aayana jeevitacharitralo utankinchina sanghatana!
pavehari baba jeevitamlo oka sanghatana
joon 2, 2014 juulai 17, 2014 ravi chandra
pavehari baba jeevitamlo chala bhagam tana inti lopale oka bhuugruhaanni nirminchukuni andulo nivasamundevadu. okasari akkadikochina sandarsakudu aayannu oka prasna vaesaadu.
"swami meeru bayatiki vachi mee shishyulni tayaaru chesi andarikee sahaayapadavachhugaa?"
andukaayana tanadaina saililo navvutuu ee katha vinipinchaadu.
okanoka oorlo oka vyakti edho neram cheshaadu. daaniki shikshagaa aa grama peddalu athani mukku koseyalani shiksha vidhinchaaru. mukkuleni tana andaviheenamaina mukhanni itarulaku choopinchaleka aa vyakti dooramgaa adavulloki paaripoyi vachaadu. aa vidhamgaa paaripoyi vachina atanu puli charmam bhoommeeda paruchukuni evaraina atuga vastunnatlu gamaniste tapassu chestunnatlu natinchasaagaadu. ee vidhamgaa chestundatam valana janaalu ataniki dooramgaa undakunda ee saadhuvevaro pratyekamgaa unnaadanukoni aayana daggaraku ravadam modalupettaaru. ika ee adavilo jeevitam prasaantamgaa saagipotundanukunnaada. alaa konnellu gadichayi. chivariki athani chuttu cherina janaalu aa mounasaadhuvu noti nundi edho kontha sandesam vinaalanukonnaaru. vaallalo oka yuvakudu tanaku sanyaasam ivvaalsindigaa pattubattaadu. chivariki idhi entadaka vellindante aa saadhuvu alaa cheyakapothe modatike mosam vachetlundi. okaroju sanyasi tana mounaanni veedi sanyaasam kaavaalanukuntunna yuvakudini marnadu oka padunaina kattini tanatho techukomannadu. aa yuvakudu tana korika inta sulabhamgaa neraverutunnanduku aanandapadutuu velli marusati udayam padunaina kattito vachaadu. aa sanyasi yuvakunni oka nirjana pradesaaniki teesukelli yem jarugutundo teliselopu athani daggarunna katti teesukuni okka vetutho mukkunu kosesadu.
"shishya nenu ee vidhamgaane sanyaasamloki pravesinchaanu. andukane neeku kuudaa alaage sanyaasam prasaadinchaanu. avakaasam vaste sanyaasam kosam nee daggaraku vachinavaallaku kuudaa ide vidhamgaa anugrahistavu kadhuu?" annadu.
aa yuvakudu tanaku onagudina sanyaasam venuka rahasyaanni evaritho cheppukoleka tana guruvu gaari aagna meraku avakaasam unnantamandini sanyaasulugaa maarchivesaadu. aa vidhamgaa mukkulleni sanyasi parampara okati praarambhamaindi."
pavehari baba aa katha akkaditho aapi "nannu kuudaa alantidi okati praarambhinchamantavaa nayana?" ani adigaadu.
ee samadhanam aayana saradaagaa cheppina maro vidhamgaa kuudaa samadhanamichadu.
"bhoutikamgaa chese sahayame sahayamani neevanukuntunnava? sareeramtho sambandham lekunda oka manassu maro manassuki sahayapadaledunukuntun?" ani eduru prasna vaesaadu. aayanaku baba antarangam ardhamayyindi.
inka swami vivekaananda aayana gurinchi cheppedemitante
"ilanti vaallu tama jeevitam dwarane manuku boledanta ghnaanaanni istaaru. manishilooni antargata kramasikshana dwarane nijaanni telusukogaladani vaariki tama manasulo sthiramgaa natukupoyi untundi. anduke tamaku telisina vishayaalanu itarulaku bodhinchaalanukoru. oka vaela alaa bodhinchinaa avi andukovadaaniki siddamgaa unnavaarike avi bodhapadataayi."
marchi 27, 2014 ravi chandra3 vyaakhyalu
iddaru mitrulu oka roju udayam oka nirjanaaranyam gunda naduchukuntu velutunnaaru. akasmaattugaa vaari sameepamloni oka poda vaipu nunchi oo sanyasi aadurdaagaa, aayaasamtho ropputuu vastuu kanipinchaadu. vaalliddaruu aayannu aapi "yem jarigindi? endukala bhayapadutunnaru?" ani adigaaru.
andukaayana "adigo akkada kanipistunna podalo manushulni champedi undi."
vaalliddaruu bhayamto "ante akkada puli undaa?" ani adigaaru.
"kaadu. cony danikanna pramaadakaramainadi. nenu konni moolikala kosam tavvutundagaa adhi bayatapadindi." annaadaayana.
"intakee emitadi?" ani adigaaru vaalliddaruu kangaarugaa.
"bangaaru naanela gutta" annadu sanyasi .
vaalliddaruu santoshamgaa muktakantamto "ekkada?" ani adigaaru.
"adigo aa podallone" ani velu chuupinchi chakka tana daarina poyada sanyasi.
vaalliddaruu aa vepu parugettukuntu velli chuste nijamgaane akkada bangaaru naanelu kanipinchaayi.
"ee sanyaasulenta moorkhulu? nikshepaanni pattukuni manushulni champedi antademity?" annadoka mitrudu.
"aayanante annadule. mundugaa ippudem cheddamo alochiddam. pattapagale bahirangamgaa deenni mosukupothe oorlo janaalu anumanapade avakaasam undi. manalo okaram deeniki kapalaga undaam. marokaru oorloki velli bhojanam teesuku vaddam." annadu maro mitrudu.
anukunnatte oka mitrudu bangaaraaniki kapalaga undi rendovanni oorloki pampinchaadu.
eelogaa modati vaadu ilaa anukunnadu.
"cha. ee roju nenu ontarigaa ikkadiki vachunte entha bagundedi? ippudu anavasaramgaa nenu ataniki sagam bangaram ivvalsi vastundi. bangaram kuudaa mari ekkuvagaa ledu. naa kutumbam chala peddadi. daanni pooshinchadaaniki ee bangaram antaa naake dakkite baguntundi kada! vaadu vachhii ragane kattito podichi champestanu. evariki anumanam raadu. bangaram antaa nene teesukovachhu." alaa anukuni kattini noori siddamgaa unchukunnadu.
idila undagaa oorloki vellina rendo vaadu ilaa aalochinchaadu.
"vaadiki sagam bhagam endukivvaali? mottam bangaram nene teesukunte pola! asale naaku chala appulunnayi. naa jeevitamlo nenu edhee venukesukoledu. vadikemo appulu levu. unnavaallu snehitulugaa unnaaru. kabatti khachitamgaa bangaramanta naake dakkali. kabatti nenu teesukelle bhojanamlo visham kaluputaanu. adhi tini vaadu chanipotadu. evariki teliyakunda bangaramanta nene teesukovachhu" anukunnadu.
alaa atadu bhojanamlo visham kalipi mitrudi kosam nidhi daggaraku teesukellaadu. atanu daggariki vellagaane akkade kattito ponchi unna rendovadu okka udutuna meedaku dooki kattito podichi champesadu.
"picchivaadu. sagam bangaram kosam praanaalu pogottukunnadu. inka nenu bhonchestaanu." anukuni
e maatram anumanam lekunda tecchina annaanni tinnadu. araganta tarvaata athani praanaalu ananta vaayuvullo kalisipoyayi.