అబూ యాజిద్‌ ఇరాన్‌కు చెందిన ప్రసిద్ధ సూఫీ గురువు. ఆయనను ‘బయాజిద్‌ బిస్తావి’ అని కూడా అంటారు. బుయాజిద్‌ తాత జురాస్ట్రియన్‌, తండ్రి స్థానికంగా పేరు పొందిన వ్యక్తి. బయాజిద్‌ తల్లి గర్భంలో ఉన్నప్పటి నుంచీ కొన్ని అద్భుతాలు జరుగుతూ ఉండేవి. బాల్యంలో సాధిఖ్‌ అనే గురువును బయాజిద్‌ ఆశ్రయించాడు. గురువు బోధించే విషయాలను శ్రద్ధతో వినేవాడు, అవగతం చేసుకొనేవాడు.
‘‘లేదు. మీరు, మీ బోధన తప్ప మిగిలిన ఏ ఒక్క విషయాన్నీ చూసే, గ్రహించే స్థితిలో నేను లేను’’ అన్నాడు బయాజిద్‌.
ఏకాగ్రత, గురువు, ఆయన చేసే బోధల పట్ల భక్తి శ్రద్ధలు ఉన్న బయాజిద్‌ ఇచ్చిన సమాధానం విన్న సాదిఖ్‌ సంతోషించాడు. ‘‘ఇక నువ్వు నా దగ్గర నేర్చుకోవలసిందీ, నేను నీకు నేర్పగలిగేదీ ఏదీ లేదు. నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చిన కార్యం ముగిసింది. ఇక నువ్వు మీ ఊరికి వెళ్ళు’’ అని బయాజిద్‌ను గురువు పంపేశాడు.
‘‘బయాజిద్‌! నీవు నాకు అత్యంత ప్రియమైనవాడివి అయ్యావు. నేను ఎన్నుకున్న వారిలో ఒకడివయ్యావు. ఈ విషయాన్ని ప్రకటించనా?’’ అంటూ దైవవాణి ఆయనకు వినబడింది.
అహాన్ని పూర్తిగా వదులుకొని, దైవ చింతనలో గడిపే ఏ వ్యక్తి జీవితంలోనైనా అద్భుతాలు కొన్ని జరుగుతూ ఉంటాయి. అలాంటిది బయాజిద్‌ జీవితంలో ఒకటి కనిపిస్తుంది.
ఒకసారి ఆయన చిన్న ఒంటెతో తనకు అవసరమైన సామగ్రినీ, వస్త్రాలనూ, నీటినీ తీసుకొని మరో ఊరు వెళ్తున్నాడు. ఒంటె పక్కన ఆయన నడుస్తున్నాడు. దారిలో మరొక బాటసారి ఆయనకు ఎదురయ్యాడు. ‘‘పాపం! ఆ చిన్న ఒంటె పైన ఎంత భారం వేశావు?’’ అన్నాడు బయాజిద్‌తో.
‘‘నువ్వు ఎంత కఠినాత్ముడివయ్యా! ఎంత క్రూరుడివయ్యా! ఆ చిన్న ఒంటె మీద అంత బరువు వేస్తావా?’’ అని ఆ బాటసారి పదే పదే అనసాగాడు.
ఆ బాటసారి ఒంటె దగ్గరకు వెళ్ళి చూశాడు. ఒంటె పైభాగంలో ఆ బరువు ఉంది. అది ఒంటెతో పాటే వస్తున్నట్టు కనిపించింది. బాటసారి కళ్ళు నులుముకొని, కనురెప్పలు వెడల్పు చేసి చూశాడు. ఒంటెకూ, సామగ్రికీ మధ్య ఖాళీ స్థలం ఉంది! ఇది బుయాజిద్‌ దైవ చింతనకు దైవం ఇచ్చిన ప్రతిఫలం. తనకు ఇష్టుడైన బయాజిద్‌ కోసం పరమాత్ముడు చేసిన అద్భుతం. ఆయన పట్ల దైవానికి ఉన్న ప్రేమకు తార్కాణం. ఫ రాచమడుగు శ్రీనివాసులు
aboo yajide iraannuku chendina prasiddha suffi guruvu. aayananu ebayajide bistavi ani kuudaa antaaru. buazidy taata jurastrianyani, tandri sthaanikamgaa paeru pondina vyakti. bayajide talli garbhamlo unnappati nunchi konni adbhutaalu jarugutuu undevi. baalyamlo sadhikh ane guruvunu bayajide aasrayinchaadu. guruvu bodhinche vishayaalanu shraddhatho vinevaadu, avagatam chesukonevadu.
keledu. meeru, mee bodhana tappa migilina e okka vishayaannii chuse, grahinche sthitilo nenu leni annadu bayajide.
ekagrata, guruvu, aayana chese bodhala patla bhakti shraddhalu unna bayajide ichina samadhanam vinna sadikhe santoshinchaadu. eaeka nuvvu naa daggara nerchukovalasindi, nenu neeku nerpagaligedii edhee ledu. nuvvu ikkadiki vachina kaaryam mugisindi. ika nuvvu mee ooriki vellue ani bayajidnu guruvu pampesadu.
eabayajide! neevu naaku atyanta priyamainavaadivi ayyavu. nenu ennukunna vaarilo okadivayyavu. ee vishayaanni prakatinchanaa?yu antuu daivavani aayanaku vinabadindi.
ahaanni puurtigaa vadulukoni, daiva chintanalo gadipe e vyakti jeevitamloonainaa adbhutaalu konni jarugutuu untaayi. alantidi bayajide jeevitamlo okati kanipistundi.
okasari aayana chinna ontetho tanaku avasaramaina saamagrinee, vastraalanuu, neetinee teesukoni maro ooru veltunnadu. onte pakkana aayana nadustunnadu. daarilo maroka batasari aayanaku edurayyaadu. epapam! aa chinna onte paina entha bharam vesaavu?yu annadu bayajidneto.
kenuvvu entha katinatmudivayya! entha kroorudivayya! aa chinna onte meeda anta baruvu vestava?yu ani aa batasari pade pade anasagadu.
aa batasari onte daggaraku velli chushadu. onte paibhaagamlo aa baruvu undi. adhi ontetho pate vastunnattu kanipinchindi. batasari kallu nulumukoni, kanureppalu vedalpu chesi chushadu. ontekuu, saamagrikee madhya khaalii sthalam undi! idhi buazidy daiva chintanaku daivam ichina pratiphalam. tanaku ishtudaina bayajide kosam paramaatmudu chesina adbhutam. aayana patla daivaniki unna premaku taarkaanam. pha rachamadugu srinivaasulu