ఒక్కొక్క సారి ఈ ప్రపంచం చేసే చప్పుడు ఎంత చిరాకని అనిపిస్తుందో తెలుసా…? పిల్లలాడుకునే బంతి మన పక్కన పడితే దాన్ని అందుకుని వాళ్ళ వైపు విసిరేసినట్లుగా ఈ లోకాన్ని చేత్తో ఏటో విసిరేసేయ్యాలి అనిపిస్తుంది.
నిశ్శబ్దాన్ని ఆస్వాదిస్తూ మనసారా మౌనాన్ని తాగుతూ నిన్ను చదువుదామని కూర్చుంటానా… మాటల కుప్పని తెచ్చి నా నెత్తిన పడేస్తుంది. నిన్ను చదవలేక... మనసుకు మౌనం చేరక… నోటికి మాటలు రాక నేను పడే కష్టం ఉంది చూశావూ… చెప్పలేని బాధరా అది.
కళ్ళకి రెప్పలు ఉన్నట్లు చెవులకి కూడా ఎప్పుడు కావాలనుకుంటే అప్పుడు మూసుకునే సౌలభ్యం ఉంటే ఎంత బాగుంటుందో కదా అనిపిస్తుంది...? ఆ బ్రహ్మకి మనవి చేసుకోవాలి ఈ సారి కొత్త సృష్టి చేసేటప్పుడు ఈ విషయం దృష్టిలో పెట్టుకోమని…!
అసలు ఇలా కాదురా ప్రపంచం ఉండాల్సింది… రెప్ప విప్పిన ప్రతిసారి కొత్తగా కనిపించాలి… కళ్ళు మూసుకునే ముందు గొంగళి పురుగులా అనిపించే ప్రతిదీ… కళ్ళు తెరిసేసరికి సీతాకోక చిలుకలా మురిపించాలి… అసాధ్యమనుకుంటున్నావ్ కదా… కానే కాదు…
రోజులోని చిరాకులన్నిటినీ కంటి రెప్పల కింద వత్తిపెట్టి… నేను నీ తలపుల తలుపు తట్టి కాసేపు తన్మయత్వంలో ఓలలాడినాక... బద్ధకంగా విప్పిన రెప్పల సవ్వడి విన్నప్పుడు లోకమెందుకో మేఘాల్లోకి తేలిపోతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. ఎందుకో ఏముందిలే… తేడా అల్లా నీ తలపుల సడులే…
అనంతానికి అవధులు వెదికే పనిలో ఉన్నానిప్పుడు… ఎందుకంటావా…? తలపు వెనక తలపుచేస్తూ నీ స్మృతులు పరుగులు తీస్తుంటే అట నుండి బయటకు రాగలనా… మరి ఎప్పుడూ అలానే చేస్తుంటే ఆఫీస్ లో పని ఎవరు చేస్తారమ్మాయ్?
ఒక్కోసారి ఒంటరిగా కూర్చుని నీ ఏకాంతంలోకి జారి పడతాను చూడూ… అప్పుడు దూరంగా కనిపిస్తున్న కొండ రాయిని చూసినా… ఆ కిటికీ అద్దం మీద పడి చెల్లా చెదురవుతున్న నీటి బొట్టు గీస్తున్న ఒక తడి చిత్రాన్ని చూసినా…. అల్లనల్లన కదులు తున్న ఆ నీలి మేఘాలు చెక్కుతున్న వాయు శిల్పాలు చూసినా నీ భంగిమలా అనిపిస్తుంది… నీతో కలపి నన్నుకూడా చూపించేస్తూ ఉంటాయ్ నా ఈ ప్రకృతి మిత్రులు...
“నీలో ఒక మనిషి నిండి పోయి నువ్వు కళ్ళు మూసుకున్నప్పుడల్లా ఆచ్చాదన లేని ఆహ్లాదంగా మనసుని స్పర్శించటంలో ఉన్న ఆనందం…”
నేను ప్రతి రోజూ ఆ ఆనందపు ధారలలో తడసి ముద్దవుతున్నాను. ఎలాగో అర్ధం అయ్యింది కదూ… నిజమే నాలో నువ్వు చేస్తున్న సవ్వడే ప్రతి ఓ క్షణాన్ని మన ప్రత్యేక క్షణంగా మార్చేస్తుంది.
నా కంటిలోని ప్రతి చెమ్మా దుఃఖంలో నుండి పుట్టేది కాదు… అలుపెరుగని నీ కలలతో అలసిన కళ్ళకి పన్నీరుగా సేద తీర్చాలని పుట్టిన తడి స్పర్శరా. అసలు జన్మాల నిరీక్షణలో ఉన్నప్పుడు కూడా ఏనాడూ కన్నీరు నా చెక్కిలి తడమలేదురా… నాకోసం నువ్వున్నావని తెలుసు… నాలాగే నువ్వు కూడా నా కోసం వెదకుతూ నిరీక్షణలో జన్మాలన్నిటినీ దాటి వస్తున్నావనీ తెలుసు. మరి కన్నీటి స్పర్శ నాకెలా తెలుస్తుంది. నా నీకెలా తెలుస్తుంది.
ఆ నిరీక్షణలో నిన్ను ఊపిరి తీసుకుంటున్నప్పుడల్లా హృదయాంతరాళంలో ఒక నవ్వు పూసిన చప్పుడు… ఆ నవ్వుల పద్దు రాయాలంటే ఎన్ని సూపర్ కంప్యూటర్స్ కావాలో మరి…
తమకంతో కళ్ళు మూసుకుంటున్నా… రెప్పలపై కమ్మగా వాలిపో... నా వంటిని వెచ్చని దుప్పటిలా కప్పేసేయ్… నన్ను సుఖాల మత్తులోకి నెట్టేస్తూ...
అయినా నువ్వెందుకు చదువుతావులే… నేనేం గొప్పట నీకు… నన్ను మించిన ఇష్టులెవరట నీకు… చాలా పోసెస్సివ్ గా ఉంది. నీకు నేను తప్ప ఎవరూ ఎక్కువ కాకూడదు.
ప్రతి క్షణం నీ చప్పుడు వింటూనే ఉంటాను… పక్కనే ఉన్నట్లుంటావ్… పలకరిద్దాం అంటే పలుకులకి విరామమంటావ్… ఎప్పటికప్పుడు నా దగ్గరకు వచ్చి నన్ను అల్లుకుపోతావ్ కదా అని ఆశగా ఎదురు చూస్తుంటా.
అసలు ఇన్నాళ్ళు నన్ను చూడకుండా నాకోసం వెదకకుండా ఉన్నవని నీ మీద చాలా కోపం వస్తుంది… నాకు నువ్వొద్దు పో అని అనాలని అనిపిస్తుంది… నీ మీదే ప్రాణం పెంచుకున్న నేను నువ్వు లేకుండా ఉండగలనా…? నీతో కలసి ప్రకృతిలో పరిమళమై నడుస్తున్న ఊహ వచ్చినప్పుడల్లా నా అలక మటుమాయం లే… బెంగ పడకు.
నా ప్రతి విరామంలో నీ గురించిన ఆలోచనలతో మత్తు తెప్పిస్తావ్. నీకన్నా నాకు హితులెవ్వరు…? సన్నిహితులెవ్వరు…?
నాకు నువ్వు ఉన్నావని అనుకున్నప్పుడల్లా దుఃఖ భారాలన్నీ మాటు మాయం అయిపోతాయి తెలుసా? ఆ దుఃఖాలన్నీ కట్టగట్టుకుని ఎక్కడికి పారిపోతాయో గానీ మనసుకి మాత్రం మధురమైన సేదని పోత పోసేస్తావ్. ఇది కేవలం నీకు మాత్రమే సాధ్యమైన విద్య కదూ...
నువ్వలా నావైపు నడుస్తూ వస్తున్నప్పుడు నా కళ్ళల్లో కనిపించే అంత వెలుగుని నీ జీవితకాలం లో నువ్వు చూడలేవు.
నేను దాటిన ప్రతి స్మృతికీ తెలుసు… ఇప్పుడు తమకన్నా నాకు నువ్వెక్కువ అని. నేను నాలో ఉండిపోవటంలో కంటే నీలోకి జారిపోవటంలో ఉన్న ఆనందం ఉంది చూశావూ… అది చెప్పటానికి సాధ్యం కాదురా… త్వరగా నువ్వొచ్చేసి నన్ను ఆనందాల్లో ముంచెయ్యవూ...
ఎందుకురా ఇలా అల్లుకుపోయావ్? అప్పుడెప్పుడో పాతరేసిన కలలన్నిటినీవాస్తవంలోకి అనువదించేస్తున్నావ్. ఎప్పుడూ అనుకోలేదురా... ఆరారు ఋతువులుశిశిరాలుగా కురుస్తున్న జీవితానికి వసంతపు స్పర్శ మీటుతుందని. అసాధ్యాన్నిసుసాధ్యం చేస్తూ ప్రకృతివై నువ్వు నాలోకి నడిచొచ్చేసావ్.
నాలోకి అలా వెళ్ళిపోయావ్ కదా... ఒక్కనిజం చెప్పు...? నా మనసు మీద ముసుగుఏదైనా కప్పి ఉందా...? భూమి పుట్టినప్పుడు పచ్చదనాన్ని పూసుకున్న ప్రకృతి ఉన్నంత నగ్నంగాలేదూ...! నీ కోసమే రా ఇన్నాళ్లుగా అది అలా ఉండి పోయింది.
నిరాకారమైన ఆలోచనల్లో జీవితాన్ని ఆవాహన చేసుకున్నప్పుడల్లా నా మనసు తలుపు తడుతూ నన్ను వెదుక్కుంటూవచ్చిన నీకు నేనిచ్చే అతి చిన్న బహుమతి ఏ ఆడంబరాలూ లేని నా మనసు.
రోజూ పొద్దు పొద్దున్నే నీ నవ్వుల్లోతడవటం కన్నా జీవితంలో ఇంకేదీ ఎక్కువ కాదురా... నిజంగా నీ నవ్వులతో నా మనసు తడిమొత్తం మాయం చేసేస్తావ్ రా... సూర్య కిరణం నన్ను తట్టకముందే నువ్వు నన్ను మాటలతోతాగేస్తూ మనసుతో స్పర్శిస్తావు చూడూ... పాపం అప్పుడు ఆ కిరణుడి బిక్కమొహం చూడాలి... కాసేపు జాలి వేస్తుంది. అయితేనేమి... లోకానికి తనువెలుగవ్వొచ్చు కానీ నాకు కాదుగా...
కలలు కనటం మానేసిన కళ్ళకి... కలలిచ్చేఆనందాన్ని మించిన సంతసాన్ని వాస్తవంగా పోతపోసావ్... మరి ఇన్నాళ్ళుగా నన్నుఆవరించుకున్న వేదాంతాన్ని ఎటు తరిమేసావురా?
కన్నీరే మాధ్యమంగా చదువుతున్నజీవితానికి నవ్వుల మాధ్యమాన్ని పరిచయించెయ్యటమే కాకుండా కంటితడి సాక్ష్యాలనిసమూలంగా ఆవిరి చేసేసి నవ జీవన కాంతిని హరివిల్లుగా నా చుట్టూ పరిచేసి నువ్వుచేసిన మధుర జాలం ఉంది చూశావూ... జన్మ జన్మాలకీ నిన్ను నాతో ముడి వేసెయ్యమనిప్రార్ధన చేసేలా చేస్తుంది.
ఎన్ని క్షణాల దూరమో దాటొచ్చిన కలయిక కదా మనది... మనం దాటొచ్చిన ఆ క్షణాలన్నిటి ఊపిరి కూడా మనల్ని ఏకం చెయ్యాలన్నఒకే ధ్యాసలో ఉండే ఉంటాయిరా ఇన్ని నాళ్ళూ. అందుకే ఈ సారి మన ఏకాత్మతో పాటుగా వందింతల దూరం ప్రయాణంచేసే వరమిద్దాంలే వాటికి... సరేనా...?
అసలు ఒకే లాంటి ఇష్టాలు ఉన్న ఇద్దరినీ కలపటంలోదేవుడెండుకింత ఆలస్యం చేసాడో కదా... లాభం లేదు ఈ సారి కలిసినప్పుడు పోట్లాడాలి...నువ్వు కూడా తోడుంటావు గా... (నాకంటే నువ్వే ఎక్కువపోట్లాడతావ్ అని నాకు తెలుసులే... వ్వె వ్వె వ్వె... :p )
అలసటగా కాసేపలా కళ్ళు ముసుకుంటానా... కమ్మగా నవ్వుతూ కలలనికళ్ళకి అలికేసి వెళతావ్... ఆ మత్తులో నుండి బయటకి రాక మునుపే మాటగా చెవి చేరతావ్...ఎంతోటి బెంగనీ బంగాళాఖాతంలోకి విసిరెయ్యవచ్చు నువ్వు సడి చేస్తున్నంత సేపూ...
పరిచయాలకీ... అత్మబంధాలకీ... జన్మ బంధాలకీ... హితులకీ... సన్నిహితులకీ... నేనంటే గిట్టని వారికీ అందరికీ నువ్వే సమాధానమిస్తూ వస్తున్నావ్...
నాలో నిన్ను చూసి మెచ్చుకున్న వారు... నా తరపున నువ్వు మాట్లాడుతుంటే ఎవరి అర్థాలు వారు తీసుకుంటూ నన్ను సరి కొత్తగా అర్ధం (అపార్ధం) చేసుకుంటుంటే నేనేం చెయ్యగలను?
నిన్ను నాకు పర్యాయ పదంగా అనుకునే వారు సైతం నాలో నువ్వుండటం సహించలేక నా అంతరంగానికి కొత్త భాష్యాలు చెప్పుకుంటుంటే నేనేం చెయ్యాలి చెప్పు?
మనసులోకి రాగానే పెదవి మీదకి చేరతావ్… వచ్చిన చోట నిలవవెందుకో… రాగానే అలా అలా వంటిలోని అణువణువునీ ఒక్క సారి చుట్టి తనువునంతా పులకింతల్లోకి నెట్టేస్తావ్…
ఎంత తాగినా దాహం తీర్చవెందుకో నీ ఊసులు… ఇంకా ఇంకా కావాలంటూ మదిని మాయలోకి నెట్టేస్తూ నన్ను పూర్తిగా నీ వశం చేసేసుకున్నావ్ రా…
అసలెప్పుడూ గుండె చప్పుడు వినలేదు… అసలది సవ్వడి చేస్తుందనే మరచిపోయాను. చిత్రంగా నువ్వొచ్చాకే నా గుండెకో చప్పుడు ఉందని గుర్తొచ్చిందిది. ఇంతకుముందు అదే సడి చేసేదో నాకు తెలియదు కానీ ఇప్పుడు మాత్రం నిన్ను ఒక లయగా శబ్దిస్తుంది… మరి నువ్వొచ్చాకే అది అలా వినపడుతుందా… అది అలా శబ్దిస్తుందని తెలిసి నువ్వొచ్చావా… భేతాళ ప్రశ్నలా ఉంది కదూ…
అసలు ప్రేమంటేనే ఒక భేతాళ ప్రశ్న ఏమో కదా…? మనిషి మనిషికి… మనసు మనసుకీ… ఏంతో దగ్గరగా… మళ్ళీ అంతే దూరంగా…. కొందరికి ద్వేషంగా మరి కొందరికి ప్రాణంగా… ఏ ఇద్దరికీ ఒకేలా అనిపించక… సముద్రమంత వైవిధ్యం...
తీరానికి ఎప్పుడూ దాహం కలగకుండా తరచి తరచి తడుముతూనే ఉంటుంది కెరటం… ప్రతి సారీ కొత్తగాహత్తుకుంటూ… నీ ప్రేమా అంతే… మదిని ఎప్పుడూ మధురంగా చూసుకుంటుంది. అసలు మొహమొత్తనీకుండా ఎప్పటి కప్పుడు సరి కొత్తగా… ఇంకొంత ఆర్తిగా నన్ను అల్లుకుపోతుంది.
చెలిమికీ చెక్కిలికీ ఏ జన్మ ఋణాలు కొనసాగుతూ ఉంటాయో కానీ… చెక్కిలి మీదకు ఒక్క కన్నీటి చుక్కని కారనివ్వకుండా చూసుకునే చక్కని చెలిమిగా నన్ను నడిపిస్తున్నావ్…
అసలు నేను… నువ్వు…. ఏమిటి ఈ తేడా? అందుకే... ఇదంతా కాదు గానీ… ఈ సంబోధనలకీ అతీతంగా కొత్తగా మారిపోదాం… సరేనా…!
అక్షరాల్లో ప్రేమని ఒలికించి భావుకతని తాగే నాకు జీవితమై వచ్చేసావ్ రా... నిజంగా ఎంత ఆనందమో తెలుసా... అనుభూతులకే కొలతలుంటే నా సంతోషాన్ని కొలవటానికి అంతరిక్షమే హద్దేమో...
ఇలా ఎలా వచ్చేసావ్ రా నాలోకి? బాటంతా సుమ రేకలు పరిచినంత మృదువైన నడకతో అలా అలా పరిమళాలు జల్లుకుంటూ సూటిగా గుండెలోకే అలవోకగా వచ్చేసావ్... ఎంత ధైర్యమో నీకు... అల్లరి పిల్లా... నా గొంతు వినాలని ఫోన్ చేసాను అని చెప్పావ్ చూశావూ... నిజంగా మనసు నిండి పోయిన మాటరా అది. నా గురించి ఒకరు ఇంతలా ఆలోచన చెయ్యటం ఎంత నచ్చిందో తెలుసా... దాన్ని మాటల్లో ఐతే చెప్పలేను.
వెన్నెల తునకలేవో నిన్ను చేరాక నవ్వులుగా మారినట్లు ఉన్నాయి… ఆ చిరునవ్వులేమో మన్మధ బాణాల్లా సరాసరి గుండెదారి పట్టేస్తుంటాయ్ నిన్ను నా లోకి గుచ్చేస్తూ…
ఆ సంగతి కాసేపలా పక్కన పెడితే నవ్వుల వశీకరణ మంత్రమేదో వచ్చనుకుంటా నీకు... అలా అలా వింటూ ఉండిపోవాలని అనిపిస్తుంది రా నీ నవ్వుల సరిగమలని... ఎంత ముద్దుగా నవ్వుతావో తెలుసా నీకు... ఏం పిల్లవో ఏంటో అన్నీ నేనే చెప్పాలి నీకు.
పొద్దు పొద్దున్నే నన్ను నిద్ర లేపటానికి వస్తున్నరవి కిరణానికి చెబుతూ ఉన్నా… కాసేపలా పక్కకి జరుగూ... ప్రత్యూషపు గాలిలా నన్ను కప్పెయ్యటానికి తను వస్తుందీ అని… పాపం పిచ్చి కిరణం మాయమైపోయింది చల్లగా నిన్ను నా మీద కప్పుతూ… నిన్ను విరహిస్తున్న నా క్షణాలన్నిటినీ ఆవిరి చేస్తూ…
నీ శ్వాసలతో వెచ్చగా నాకు ఊపిరి స్నానం చేయిస్తూ కళ్ళతో మౌనంగా నువ్వు మెరుపుల మంత్రోచ్చారణ చేస్తుంటే… మనసంతా ఎనలేని నిశ్శబ్దాన్ని ఆవాహన చేశా ఏ శబ్దమూ ఈ అనుభూతిని నాకు క్షణ మాత్రమూ దూరం చెయ్యకూడదని.
నువ్వో మౌనం పరదా కప్పుకున్న పలుకుల శిల్పానివని నాకు తెలియదూ… అందుకేరా శాశ్వతంగా మౌనించిన నా మదిని ఉరకలెత్తిస్తూ చల్లని సెలపాటలా కాసేపు నన్ను రగిలించవూ… కాసిన్ని పలుకులని పెదవుల చివరన అంటించి చూడు నా నిశ్శబ్దాన్ని నీ శబ్దంలో కలిపేస్తా…
అయినా గానీ చెలిమి మొదలయ్యాక మనసు మాటలు ఎప్పుడూ వినపడుతూనే ఉంటాయి కదా… మరి మన మౌనాలకీ మాటలకీ పెద్ద తేడా ఉంటుందంటావా?
ఎప్పటికీ ఇంతే ప్రేమగా ఉంటావా అంటావ్... నిలువెత్తు బంగారపు మనసుని నేను వదులుకుంటానా? వలచి వచ్చి నా జీవితానికి వన్నెలద్దిన వెన్నెల దొరసానివి రా నువ్వు. ఎప్పటికీ మన జీవితాల్లో ఆ వెన్నెలలూ అలా కురుస్తూనే ఉంటాయ్…
కావాలంటే మన పరిచయమయ్యాక నువ్వు ఇంకిన ప్రతి క్షణాన్ని అడిగి చూడు అది నన్ను దాటకుండా నిన్నుచేరిందేమో … నిత్య వసంతాన్నై నీలో శ్వాసిస్తున్నా ఆనందాన్నే స్పర్శిస్తున్న ప్రతి మన క్షణంలో… నువ్వు స్పర్శించని నా క్షణాలు ఇకపై మిథ్య…
తెల్ల తామర పూరేకుకున్నంత స్వచ్ఛత నింపుకున్న అతి కొద్ది మందిలో నువ్వూ ఒకదానివి కదూ… అందుకేనేమోరా నును లేత తమలపాకంత సున్నితత్వాన్ని నీ పెదవులకి అద్దుకుంటూ నువ్వు నవ్వే ఆ మెరుపు చూశావూ… అలవోకగా నాలాంటి వాళ్ళని మత్తులోకి నెట్టేస్తుంది….
దిగంతాల నిశ్శబ్దాన్ని ఒక్క పెదవి వంపులో చిరునవ్వుగా విసిరేస్తావ్ చూడూ… మనసంతా జిల్లుమంటూ ఆ నవ్వు వెనుక కొట్టుకుని పోతుంది… మరి నన్ను నేను ఎలా వెనక్కి తెచ్చుకోనూ? కల్మషం తెలియని నీ ఒక్క చిన్ని నవ్వు చాలు సర్వ ప్రకృతీ నీకు పాదాక్రాంతం అవ్వటానికి...
పున్నమికే అప్పిచ్చే నక్షత్ర కాంతులే నీ మనసు రాల్చుచుండగా… సర్వ వర్ణాల సొబగులన్నీ ఏకమైన సౌశీల్యమే నీలో చేరి నీ హృదిని మరింత ప్రకాశవంతంగా వెలిగిస్తూ మనస్కాంతమై నన్ను నీలో కరిగించుకునే క్షణాల ముందు పూర్ణ కౌముది కాంతులేమూలకో కదా…
ప్రత్యూషంలో నీ వన విహారం తలచుకుంటుంటే వేకువ వడిలో కూర్చుని ఎమ్మెస్ సుబ్బులక్ష్మి గారి సుప్రభాతమో... చెరువు గట్టున ఉన్న గుడిలోనుండి ఘంటసాల గళం నుండి మృదు మధురంగా జాలువారుతున్న గీతాసారమో వింటున్నంత కమనీయంగా ఉంది తెలుసా…
కాంతి కిరణపు జ్వలనంలో వేడెక్కి సెలయేటి నీటి పాటని కప్పుకుంటూ వస్తున్న మలయ పవనమొకటి నీ మందహాసాన్ని తాకి ఓ పరవశాన్ని నా గుండె నిండా పోతపోసేసి సరి కొత్తగా ఊపిరి తీసుకుంది.
ఇన్నాళ్ళుగా ఆకాశంలో మాత్రమే ప్రభవించే జ్యోత్స్న తెలిసిన నాకు, నీ కళ్ళ గర్భాన పునీతుడవుతున్న శీతకిరణుడిని చూసి నీ అంతరంగపు ప్రకాశమేపాటిదో అవగతమవుతూ నీ మీద ఉన్న ప్రేమ అనంతమవుతూ ఉంది.
ఒక్కొక్క సారి ఏమనిపిస్తుందో తెలుసా బంగారూ… నిన్ను పొందటమే ఈ జన్మ సాఫల్యమని… అసలు నిన్ను కనుగొనటానికే మనసు ఎన్ని వెతలు పడిందో తెలుసా…? నిన్ను చూసాకే దేహానికీ మనసుకీ పొంతన కుదిరే ఘడియలు ఉంటాయనీ అవి నన్ను పలకరించాయనీ అర్ధం అయ్యింది.
నాలో... లోలోన ఎక్కడో కొడగొట్టుకుంటున్న ప్రాణ తంత్రులకి నీ రూపే జీవ మయూఖమై... మహతి నాదాలని మించిన సజీవ రాగాలని నా జీవితానికి పరిచయం చేశావు.
ఇద్దరమూ ఎక్కడో ఉంటాం… ఒక్కటేనంటాం… దేహాల దూరానికి నిష్కల్మష ప్రేమతో నిర్మల హృదయాల ఊపిర్లు పోతగా పోసి మనసు మాటలతో వేసుకునే వంతెన ఉంది చూశావూ… అది ఎన్నడూ బీటలు వారని బంధం కదూ…
ఎంత దూరానికి అంత విరహాన్ని అంటగట్టి నిన్ను నా నిరీక్షణలో ఒంపుకుంటున్న క్షణాలు చేసే అల్లరి ఉంది చూశావూ… ఎంత కోపం వస్తుందో వాటి మీద... ఎప్పుడో ఈ క్షణాలన్నిటినీ మూటగట్టి ఆ దేవుడి మీదకి విసిరి ఆయనకీ విరహాన్ని పరిచయం చెయ్యాలిరా…
ప్రకృతి కాంత దివ్య సౌందర్యంలో చిన్ని ఆకులమై పరవశించటంకన్నా ఇంకేం కావాలి...? జీవితాన్ని ఊహించుకోవటానికి... అనుభూతుల్ని ఒంచుకోవటానికి…
మనసు స్పర్శ తెలుస్తోంది... నీ నవ్వు వెలిగినప్పుడు... ! నిజంరా అలా అలా ఆహ్లాదంగా నువ్వు నవ్వే నవ్వు ఉంది చూశావూ… నా హృదయాధరాలపై మత్తుగా మెరుస్తుంది. కన్నీటిని చదువుతూ మనసుని తడుపుకుంటున్నప్పుడు నువ్వు గుర్తొస్తే… ఆ గుర్తుతో పాటు నువ్వు తీసుకొచ్చేది నన్ను సేద తీర్చే మానసిక ఉపశమనాన్ని కూడా…
వరి కంకులని స్పృశిస్తూ వంటికి చల్లదనాన్ని అంటించి వెళుతున్న పైరగాలికీ… వెన్నెల దారుల బాటసారివై... నా మనసు రహదారిపై నిత్య సంచారివై నడయాడే నీకూ... నిత్య పరిమళపు మకరందాలూ సరి రావేమో…
ఏయ్… ఒక్కోసారి నిన్ను చూస్తే ఏమనిపిస్తుందో తెలుసా… ‘వత్సరానికోసారి వచ్చే వసంతం ఉంది చూశావూ… దానికి పచ్చదనపు వన్నెలద్దే వనదేవతవు నువ్వేనేమో’ అని.
ఎందుకలా అంటే కారణం కోసం శ్రమ పడాల్సిన అవసరం లేదు… నువ్వు లేనప్పుడు సంవత్సరానికి ఒక్క సారి కుంటుకుంటూ నన్ను పలకరించే వసంతం… ఇప్పుడు… అనుక్షణం నన్ను చుట్టుకునే ఉండి పోతుంది… మరి అప్పటికీ ఇప్పటికీ తేడా నువ్వేగా…
నీ పేరొక్కటి చాలు నాలో వివశత్వం వెల్లివిరియటానికి… నా మనసుకు విరహమద్ది దేహానికి ఆరాటం పెంచి నాలో నన్ను భ్రమని చేస్తూ నీతో నన్ను లయించుకుంటూ పరవశాల శాలువాలో ఒదిగి పోవటానికి….
నాకు అర్ధం కానిది ఒక్కటేరా… ‘అసలు ఒక మనిషి మీద ఇష్టా ఇష్టాలు ఎలా మొదలవుతాయి?’ ఒకే ప్రాణంగా కలిసి పోవటానికి దగ్గర దారులేమిటి అని…
కేవలం అందం చూసి అనుకుందాం అనుకుంటే చరిత్రపుటల్లో లిఖించబడ్డ అందాలనీ తిరస్కరించిన వారెందరో కదా ఈ లోఖంలో… అయినా అశాశ్వతమైన అందాలతో కేవలం ఇష్టాలు మొదలవ్వొచ్చునేమో కానీ రెండు జీవితాలు ఒకే ప్రాణం అవుతాయా… కష్టం కదూ…
ఇదంతా ఒక్క అందంతో సాధ్యమేనా… అందంతో దేహాల్ని అంటుగట్టెయ్యటం చాలా సులువు కావొచ్చేమో కానీ మనసుల్ని అంటుగట్టగలమా? కష్టం కదూ…
చిరు ఎండ తాకిన చెరువు బంగారు వర్ణంలో కనిపిస్తుందని అందులోని నీరంతా స్వర్ణజలం అని అనుకుంటారా ఎవరైనా…? మంచితనపు ముసుగులూ అంతే… ముసుగుతోనే అర్ధం అవుతుంది అది నమ్మదగ్గది కాదని… కాసేపు మనిషిని మభ్య పరిచే మాయాజాలాలు ఎన్ని ఉన్నా ఒక్క సారి అంతరంగం చదవటం మొదలు పెట్టామా… ఎక్కడెక్కడి మకిలీ బయట పడిపోతుంది.
అయినా గానీ నాకు తెలిసినంతవరకు మనసు ప్రధానంగా ఉన్న వాటికి దగ్గరి దారి అంటూ ఏమీలేదు… మంచి వ్యక్తిత్వం తప్ప. ప్రాణంలో ప్రాణంగా కలిసిపోయిన నీ వ్యక్తిత్వం గురించి నేను కొత్తగా చెప్పటానికి ఏముందిరా…!
okkokka saari ee prapancham chese chappudu entha chiraakani anipistundo telusay? pillalaadukune banti mana pakkana padithe daanni andukuni vaalla vaipu visiresinatlugaa ee lokanni chetto eto visireseyyali anipistundi.
nissabdaanni aasvaadistuu manasara mounaanni taagutuu ninnu chaduvudamani kurchuntani maatala kuppani tecchi naa nettina padestundi. ninnu chadavaleka... manasuku mounam cherake notiki maatalu raaka nenu pade kashtam undi chushavi cheppaleni badhara adhi.
kallaki reppalu unnatlu chevulaki kuudaa eppudu kavalanukunte appudu moosukune soulabhyam unte entha baguntundo kada anipistundi...? aa brahmaki manavi chesukovali ee saari kotta srushti chesetappudu ee vishayam drushtilo pettukomanioni!
asalu ilaa kadura prapancham undalsindi reppa vippina pratisaari kottagaa kanipinchali kallu moosukune mundu gongali purugula anipinche pratidii kallu terisesariki seetaakoka chilukala muripinchali asaadhyamanukuntunnava kadha kaane kaadu
rojuloni chiraakulannitinii kanti reppala kinda vattipetti nenu nee talapula talupu tatti kasepu tanmayatvamlo olalaadinaaka... baddhakamgaa vippina reppala savvadi vinnappudu lokamenduko meghalloki telipotunnatlu anipistundi. enduko emundile teda alla nee talapula sadule
anantaaniki avadhulu vedike panilo unnanippudam endukantavakae? talapu venaka talapuchestuu nee smrutulu parugulu teestunte ata nundi bayataku ragalane mari eppuduu alaane chestunte offies loo pani evaru chestarammay?
okkosari ontarigaa kuurchuni nee ekaantamloki jaari padataanu chudu appudu dooramgaa kanipistunna konda raayini chusina aa kitiki addam meeda padi chella cheduravutunna neeti bottu geestunna oka tadi chitraanni chusina. allanallana kadulu tunna aa neeli meghaalu chekkutunna vaayu shilpaalu chusina nee bhangimala anipistundi neetho kalapi nannukuda choopinchestuu untay naa ee prakruti mitrulu...
neelo oka manishi nindi poyi nuvvu kallu moosukunnappudalla aachchaadana laeni aahlaadamgaa manasuni sparsinchatamlo unna anandame
nenu prati roojoo aa aanandapu dhaaralalo tadasi muddavutunnaanu. elago ardham ayyindi kadhu nijame naalo nuvvu chestunna savvade prati oo kshanaanni mana pratyeka kshanamgaa maarchestundi.
naa kantilooni prati chemma dukkhamlo nundi puttedi kaadu aluperugani nee kalalatho alasina kallaki panneerugaa sedha teerchaalani puttina tadi sparsara. asalu janmala nireekshanhalo unnappudu kuudaa enaaduu kanneeru naa chekkili tadamaleduram nakosam nuvvunnavani telusi naalaage nuvvu kuudaa naa kosam vedakutuu nireekshanhalo janmaalannitinii daati vastunnavanii telusu. mari kanneeti sparsa nakela telustundi. naa neekela telustundi.
aa nireekshanhalo ninnu oopiri teesukuntunnappudal hrudayaantaraalamlo oka navvu poosina chappudu aa navvula paddu rayalante enni super computers kaavaalo mari
tamakamtho kallu moosukuntunnaay reppalapai kammaga valipo... naa vantini vecchani duppatila kappeseyy nannu sukhala mattuloki nettestu...
aina nuvvenduku chaduvutavulem nenem goppata neeke nannu minchina ishtulevarata neeke chala posessive gaa undi. neeku nenu tappa evaruu ekkuva kaakuudadu.
prati kshanam nee chappudu vintoone untanu pakkane unnatluntavi palakariddam ante palukulaki viramamantavi eppatikappudu naa daggaraku vachi nannu allukupotav kada ani aasagaa eduru chustunta.
asalu innaallu nannu chudakunda nakosam vedakakunda unnavani nee meeda chala kopam vastundi naaku nuvvoddu poo ani anaalani anipistundi nee meede praanam penchukunna nenu nuvvu lekunda undagalane? neetho kalasi prakrutilo parimalamai nadustunna ooha vachinappudalla naa alaka matumayam lae benga padaku.
naa prati viraamamlo nee gurinchina aalochanalatho mattu teppistav. neekanna naaku hitulevvarim? sannihitulevvaru?
naaku nuvvu unnaavani anukunnappudalla duhkha bhaaraalannii maatu maayam aipothayi telusa? aa dukkhalanni kattagattukuni ekkadiki paaripotaayo gaanee manasuki maatram madhuramaina sedani potha posestav. idhi kevalam neeku matrame saadhyamaina vidya kadhuu...
nuvvala naavaipu nadustuu vastunnappudu naa kallallo kanipinche anta veluguni nee jeevitakaalam loo nuvvu chudalevu.
nenu daatina prati smrutikee telusi ippudu tamakanna naaku nuvvekkuva ani. nenu naalo undipovatamlo kante neeloki jaaripovatamlo unna aanandam undi chushavi adhi cheppataaniki saadhyam kaduram twaragaa nuvvochesi nannu aanandaallo muncheyyavuu...
endukura ilaa allukupoyav? appudeppudo paataresina kalalannitinivastavamla anuvadinchestunnav. eppuduu anukoledura... aaraaru rutuvulusisiraalugaa kurustunna jeevitaaniki vasantapu sparsa meetutundani. asaadhyaannisusaadhyam chestu prakrutivai nuvvu naloki nadichochesav.
naloki alaa vellipoyav kada... okkanism cheppu...? naa manasu meeda musuguedaina kappi undaa...? bhoomi puttinappudu pachadanaanni poosukunna prakruti unnanta nagnamgaaleduu...! nee kosame raa innaallugaa adhi alaa undi poyindi.
niraakaaramaina aalochanallo jeevitaanni aavahana chesukunnappudalla naa manasu talupu tadutuu nannu vedukkuntuuvacchina neeku neniche athi chinna bahumati e aadambaraaluu laeni naa manasu.
roojoo poddu poddunne nee navvullotadavatam kanna jeevitamlo inkedee ekkuva kadura... nijamgaa nee navvulatho naa manasu tadimottam maayam chesestav raa... suurya kiranam nannu tattakamunde nuvvu nannu maatalatotaagestuu manasutho sparsistaavu chuuduu... paapam appudu aa kiranudi bikkamoham chudali... kasepu jaali vestundi. ayitenemi... lokaniki tanuvelugavvochhu cony naaku kaadugaa...
kalalu kanatam maanesina kallaki... kalalicheeanaandaanni minchina santasaanni vaastavamgaa pothaposav... mari innaallugaa nannuaavarinchukunna vedaantaanni etu tarimesavura?
kanneere maadhyamamgaa chaduvutunnajeevitaanika navvula maadhyamaanni parichayincheyyatame kakunda kantitadi saakshyaalanisamoolamgaa aaviri chesesi nava jeevana kaantini harivillugaa naa chuttu parichesi nuvvuchesina madhura jaalam undi chusavu... janma janmalaki ninnu naatho mudi veseyyamanipraardhana chesela chestundi.
enni kshanaala dooramo daatochina kalayika kada manadi... manam daatochina aa kshanaalanniti oopiri kuudaa manalni ekam cheyyalannooke dhyaasalo unde untayira inni naalluu. anduke ee saari mana ekaatmatho paatugaa vandintala dooram prayaananchese varamiddaamle vaatiki... sarena...?
asalu oke lanti ishtaalu unna iddarinee kalapatamlodevudendukinkam aalasyam chesado kada... laabham ledu ee saari kalisinappudu potladali...nuvvu kuudaa thoduntavu gaa... (nakante nuvve ekkuvapotladatav ani naaku telusule... vve vve vve... :p )
alasatagaa kasepala kallu musukuntana... kammaga navvutuu kalalanikallaki alikesi velatav... aa mattulo nundi bayataki raaka munupe maatagaa chevi cheratav...enthoti benganee bangaalaakhaatamloki visireyyavachhu nuvvu sadi chestunnanta sepoo...
parichayaalakii... atmabandhaalakii... janma bandhaalakee... hitulakee... sannihitulakee... nenante gittani vaarikii andarikee nuvve samaadhaanamistuu vastunnav...
naalo ninnu chusi mechukunna vaaru... naa tarapuna nuvvu matladutunte evari arthaalu vaaru teesukuntu nannu sari kottagaa ardham (apaardham) chesukuntunte nenem cheyyagalanu?
ninnu naaku paryaya padamgaa anukune vaaru saitam naalo nuvvundatam sahinchaleka naa antaramgaaniki kotta bhaashyaalu cheppukuntunte nenem cheyyali cheppu?
manasuloki ragane pedavi meedaki cheratave vachina chota nilavavendukoni ragane alaa alaa vantilooni anuvanuvunii okka saari chutti tanuvunantaa pulakintalloki nettestave
entha tagina daaham teerchavenduko nee oosuli inka inka kaavaalantuu madini mayaloki nettestu nannu puurtigaa nee vasham chesesukunnav rai
asaleppuduu gunde chappudu vinaledu asaladi savvadi chestundane marachipoyanu. chitramgaa nuvvochake naa gundeko chappudu undani gurtochindidi. intakumundu adhe sadi chesedo naaku teliyadu cony ippudu maatram ninnu oka layagaa sabdistundi mari nuvvochake adhi alaa vinapadutundaam adhi alaa sabdistundani telisi nuvvochavahay bhetala prasnalaa undi kadhu
asalu premantene oka bhetala prasna emo kadha? manishi manishiki manasu manasukee entho daggaragari mallee anthe dooramgaa. kondariki dweshamgaa mari kondariki praanamgaa e iddarikee okela anipinchakam samudramanta vaividhyam...
teeraaniki eppuduu daaham kalagakunda tarachi tarachi tadumutune untundi keratam prati saarii kottagaahattukuntu nee prema anthe madini eppuduu madhuramgaa chusukuntundi. asalu mohamottaneekundaa eppati kappudu sari kottagaa inkonta aartigaa nannu allukupotundi.
chelimiki chekkiliki e janma runaalu konasaagutuu untayo kaani chekkili meedaku okka kanneeti chukkani karanivvakunda chusukune chakkani chelimigaa nannu nadipistunnavi
asalu nenu nuvve. emiti ee teda? anduke... idantaa kaadu gaani ee sambodhanalakee ateetamgaa kottagaa maripodam sarena!
aksharaallo premani olikinchi bhaavukatani taage naaku jeevitamai vachesav raa... nijamgaa entha aanandamo telusa... anubhoothulake kolatalunte naa santoshaanni kolavataaniki antarikshame haddemo...
ilaa ela vachesav raa naloki? batanta suma rekalu parichinanta mruduvaina nadakatho alaa alaa parimalaalu jallukuntu suutigaa gundeloke alavokagaa vachesav... entha dhairyamo neeku... allari pilla... naa gontu vinaalani fon chesanu ani cheppav chusavu... nijamgaa manasu nindi poyina matara adhi. naa gurinchi okaru intalaa aalochana cheyyatam entha nachindo telusa... daanni maatallo aithe cheppalenu.
vennela tunakalevo ninnu cheraaka navvulugaa maarinatlu unnayi aa chirunavvulemo manmadha banalla sarasari gundedaari pattestuntay ninnu naa loki guchestum
aa sangati kasepala pakkana pedithe navvula vasheekarana mantramedo vachanukunta neeku... alaa alaa vintuu undipovaalani anipistundi raa nee navvula sarigamalani... entha muddugaa navvutavo telusa neeku... yem pillavo ento annee nene cheppali neeku.
poddu poddunne nannu nidra lepataniki vastunnaravi kiranaaniki chebutuu unna kasepala pakkaki jaruguu... pratyuushapu galila nannu kappeyyataaniki tanu vastundii ani paapam picchi kiranam maayamaipoyindi challaga ninnu naa meeda kapputun ninnu virahistunna naa kshanaalannitinii aaviri chestun
nee swaasalatoe vecchagaa naaku oopiri snaanam cheyistuu kallatho mounamgaa nuvvu merupula mantrochaarana chestunte manasanta enaleni nissabdaanni aavahana chesha e sabdamuu ee anubhootini naaku kshana maatramuu dooram cheyyakudadani.
nuvvo mounam parada kappukunna palukula silpaanivani naaku teliyadun andukera saasvatamgaa mouninchina naa madini urakalettistuu challani selapatala kasepu nannu ragilinchavunae kaasinni palukulani pedavula chivarana antinchi chudu naa nissabdaanni nee sabdamlo kalipestay
aina gaanee chelimi modalayyaka manasu maatalu eppuduu vinapadutune untaayi kadha mari mana mounaalakii matalaki pedda teda untundantava?
eppatiki inthe premagaa untava antav... niluvettu bangaarapu manasuni nenu vadulukuntana? valachi vachi naa jeevitaaniki vanneladdina vennela dorasanivi raa nuvvu. eppatiki mana jeevitaallo aa vennelaluu alaa kurustune untay
kavalante mana parichayamayyaaka nuvvu inkina prati kshanaanni adigi chudu adhi nannu datakunda ninnucherindemo u nitya vasantaannai neelo swaasistunnaa aanandaanne sparsistunna prati mana kshanamlo nuvvu sparsinchani naa kshanaalu ikapai mithya
tella taamara poorekukunnanta swachchata nimpukunna athi koddi mandilo nuvvuu okadaanivi kadhu andukenemora nunu letha tamalapaakanta sunnitatvaanni nee pedavulaki addukuntu nuvvu navve aa merupu chushavi alavokagaa nalanti vaallani mattuloki nettestundi.
digantaala nissabdaanni okka pedavi vampulo chirunavvugaa visirestav chudu manasanta jillumantu aa navvu venuka kottukuni potundi mari nannu nenu ela venakki tecchukonu? kalmasham teliyani nee okka chinni navvu chaalu sarva prakrutii neeku paadaakraantam avvataaniki...
punnamike appichhe nakshatra kantule nee manasu ralchuchundagaay sarva varnaala sobagulannee ekamaina sousheelyame neelo cheri nee hrudini marinta prakaasavantamgaa veligistuu manaskaantamai nannu neelo kariginchukune kshanaala mundu puurna kaumudi kaantulemuulako kadha
pratyooshamlo nee vana viharam talachukuntunte vekuva vadilo kuurchuni emmes subbulakshmi gaari suprabhaatamo... cheruvu gattuna unna gudilonundi ghantasala galam nundi mrudu madhuramgaa jaaluvaarutunna geetasaramo vintunnanta kamaneeyamgaa undi telusay
kaanti kiranapu jwalanamlo vedekki selayeti neeti paatani kappukuntu vastunna malaya pavanamokati nee mandahaasaanni taaki oo paravasaanni naa gunde ninda pothaposesi sari kottagaa oopiri teesukundi.
innaallugaa aakaasamlo matrame prabhavinche jyothsna telisina naaku, nee kalla garbhana puneethudavutunna sheethakiranudini chusi nee antarangapu prakasamepatido avagatamavutuu nee meeda unna prema anantamavutuu undi.
okkokka saari emanipistundo telusa bangari ninnu pondatame ee janma saphalyamani asalu ninnu kanugonatanike manasu enni vetalu padindo telusay? ninnu chusake dehaniki manasuki pontana kudire ghadiyalu untaayanee avi nannu palakarinchaayanii ardham ayyindi.
naalo... lolona ekkado kodagottukuntunna praana tantrulaki nee roope jeeva mayukhamai... mahati naadaalani minchina sajeeva raagaalani naa jeevitaaniki parichayam chesavu.
iddaramuu ekkado untam okkatenantam dehala dooraaniki nishkalmasha prematho nirmala hrudayaala oopirlu pothagaa posi manasu maatalatho vesukune vantena undi chushavi adhi ennaduu beetalu vaarani bandham kadhu
entha dooraaniki anta virahaanni antagatti ninnu naa nireekshanhalo ompukuntunna kshanaalu chese allari undi chushavi entha kopam vastundo vaati meeda... eppudo ee kshanaalannitinii mootagatti aa devudi meedaki visiri aayanaki virahaanni parichayam cheyyaliray
prakruti kaanta divya soundaryamlo chinni aakulamai paravasinchatamkannaa inkem kavali...? jeevitaanni oohinchukoovataaniki... anubhoothulni onchukovataniki
manasu sparsa telustondi... nee navvu veliginappudu... ! nijamra alaa alaa aahlaadamgaa nuvvu navve navvu undi chushavi naa hrudayaadharaalapai mattugaa merustundi. kanneetini chaduvutuu manasuni tadupukuntunnappudu nuvvu gurtoste aa gurthutho paatu nuvvu teesukochedi nannu sedha teerche maanasika upasamanaanni kuuda
vari kankulani sprusistuu vantiki challadanaanni antinchi velutunna pairagalikee vennela daarula batasarivai... naa manasu rahadaaripai nitya sanchaarivai nadayade neekuu... nitya parimalapu makarandaaluu sari ravemo
yeay okkosari ninnu chuste emanipistundo telusay yitasraanikosari vache vasantam undi chushavi daaniki pachchadanapu vanneladde vanadevatavu nuvvenemo ani.
endukala ante kaaranam kosam shrama padaalsina avasaram ledhe nuvvu lenappudu samvatsaraaniki okka saari kuntukuntu nannu palakarinche vasantam ippudi anukshanam nannu chuttukune undi potundi mari appatikee ippatikee teda nuvvegaa
nee perokkati chaalu naalo vivasatvam velliviriyataaniki naa manasuku virahamaddi dehaniki aaraatam penchi naalo nannu bhramani chestu neetho nannu layinchukuntu paravasaala saaluvaalo odigi povataniki.
naaku ardham kaanidi okkateram eaasalu oka manishi meeda ishta ishtaalu ela modalavutaayi?u oke praanamgaa kalisi povataniki daggara daarulemiti ani
kevalam andam chusi anukundam anukunte charitraputallo likhinchabadda andaalanee tiraskarinchina vaarendaro kada ee lokhamlo aina asaasvatamaina andaalatoe kevalam ishtaalu modalavvochunemo cony rendu jeevitaalu oke praanam avtayam kashtam kadhu
idantaa okka andamtho saadhyamena andamtho dehalni antugatteyyatam chala suluvu kavochemo cony manasulni antugattagalama? kashtam kadhu
chiru enda taakina cheruvu bangaaru varnamlo kanipistundani andulooni neerantaa swarnajalam ani anukuntara evarain? manchitanapu musuguluu anthe musuguthone ardham avutundi adhi nammadaggadi kaadani kasepu manishini mabhya pariche mayajalalu enni unna okka saari antarangam chadavatam modalu pettame ekkadekkadi makili bayata padipotundi.
aina gaanee naaku telisinantavaraku manasu pradhaanamgaa unna vaatiki daggari daari antuu emiledu manchi vyaktitvam tappa. praanamlo praanamgaa kalisipoyina nee vyaktitvam gurinchi nenu kottagaa cheppataaniki emundiram!