కృష్ణమూర్తి తత్వం పరిచయ సంపుటం/మనసులోని తుఫాను - వికీసోర్స్
కృష్ణమూర్తి తత్వం పరిచయ సంపుటం/మనసులోని తుఫాను
←స్వాభిమానం
IV దినచర్య వృత్తాంతాలు, లేఖకులకు చెప్పి వ్రాయించినవి, ఉత్తరాలు→
73512కృష్ణమూర్తి తత్వం పరిచయ సంపుటం — మనసులోని తుఫానుజిడ్డు కృష్ణమూర్తిసరోజినీ ప్రేమ్ చంద్1998
ఈ రోజంతా పొగమంచు వదలకుండా వుండిపోయింది. సాయంత్రానికి కరిగి, మాయమయ్యేసరికి తూర్పునుంచీ గాలి వీచడం మొదలు పెట్టింది బొత్తిగా తేమ లేని ఆ గాలి తెరిపి లేకుండా వీస్తూ, రాలి పడిపోయిన ఆకుల్ని ఎగరగొట్టుతూ, నేలలో వున్న తడినంతా పీల్చేస్తున్నది. తీవ్రంగా వీస్తున్న తుఫాను గాలులతో భయంకరంగా వున్న రాత్రి అది. గాలి యింకా ఎక్కువైంది. ఇల్లు కిర్రు కిర్రుమని వూగుతున్నది. చెట్ల కొమ్మలు విరిగి కూలిపోతున్నాయి. ఆ మర్నాడు పొద్దున వాతావరణం ఎంత నిర్మలంగా వుందంటే, దూరాన వున్న పర్వతాలు చేత్తో తాకచ్చేమో అన్నంత స్పష్టంగా అనిపించాయి. గాలీ, దానితోపాటు వేడీ విజృంభించాయి. ​మధ్యాహ్నం దాటే వేళకు గాలి తగ్గిపోయింది. కాని సముద్రంమీది నుంచి పొగమంచు మళ్ళీ వచ్చి ఆవరించుకుంది.
ఈ భూమి మీద ఎంత అద్భుతమైన సౌందర్యం వుంది, ఎంత సంపన్నమైంది యీ భూమి! విసుగు అనేదే అనిపించదు. ఎండిపోయిన నదీ గర్భాలలో ఎన్నిరకాల ప్రాణులో జీవిస్తుంటాయి : ముళ్ళగడ్డి, రక్కిస మొక్కలు, ఎత్తుగా, పసుపురంగులో పూసే సూర్యకాంతులు. బండరాళ్ళమీద వూసరవెల్లులు, నలికెల పాములు వుంటాయి. తెలుపు, మట్టిరంగుల అడ్డచారలు వున్న పాము ఎండ పొడన పడుకున్నది. నల్లని నాలుకను బయటకు లోపలకు ఆడిస్తూ. డొంకకు అటువైపునుంచి కుక్క అరుపులు వినిపిస్తున్నాయి. ఉడతనో, కుందేలునో తరుముతూ వుండి వుంటుంది.
సంతుష్టి అంటే సఫలత పొందడంవల్లకానీ, ఒకదానిని సాధించడంవల్ల కానీ, వస్తు సంపద ఆర్జించడంవల్లకానీ కలిగేది కాదు. ఒక క్రియవల్లకానీ, నిష్క్రియవల్లకానీ అదీ కలగదు. 'ఉన్నది' తో మనం నిండిపోయినప్పుడు అది కలుగుతుంది తప్ప, 'వున్నది' ని సవరించడంవల్ల కాదు. నిండిపోయి వున్నప్పుడు సవరింపులు, మార్పులు అవసరం వుండవు, అసంపూర్ణమైనది సంపూర్ణంగా అవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు అది అసంతుష్టి, మార్పు అనే కల్లోలంలో చిక్కుకుంటుంది. 'ఉన్నది' అనేది అసంపూర్ణంగా వుంటుంది; అది సంపూర్ణం కాదు. సంపూర్ణంగా వుండేది వాస్తవంలో వుండదు. ఆ అవాస్తవాన్ని అందుకోవాలనే ఆరాటంలో అసంతుష్టి అనే బాధ వుంటుంది. ఈ బాధకు చికిత్స లేదు. ఈ బాధని తగ్గించాలనే ప్రయత్నం కూడా వాస్తవం కానీ దానికోసం అన్వేషించడమే. అందులోనుంచే అసంతుష్టి జనిస్తుంది. అనంతుష్టినుంచి తప్పించుకోవడానికి మార్గం లేదు. అసంతుష్టి గురించి ఎరుకగా వుండటమే వున్నది గురించిన ఎరుక. దానితో మనం నిండిపోయి వుండటంలో సంతుష్టి అని పిలవదగిన ఒక స్థితి వుంటుంది. దానికి వ్యతిరేకంగా వుండే స్థితి వుండదు.
ఆ యింటిలోనుంచి చూస్తే లోయ అంతా కనబడుతుంది. దూరంగా వున్న పర్వతాల్లోని అతి ఎత్తయిన శిఖరం అస్తమిస్తున్న సూర్యుడి కిరణాలు తాకి ఎర్రగా వెలుగుతున్నది. రాళ్ళమయంగా వున్న ఆ శిఖరం ఆకాశంలో నుంచి వేలాడుతున్నట్లు, దానీ గర్భంలో నుంచి వెలుగు వస్తున్నట్లు అనిపిస్తున్నది. చీకట్లు ముసురుకుంటున్న యీ గదిలోనుండి చూస్తుంటే ఆ సౌందర్యపు వెలుగు ఆన్నింటికీ అతీతంగా కనబడింది. అతను చాలా చిన్నవాడు. ఎంతో వుత్సాహాం, అన్వేషణాసక్తీ వున్నాయి అతనిలో. ​ "మతం గురించి, మతాచారాల గురించి, ధ్యానం గురించి, పరమోత్కృష్టమైన దానిని అందుకోవడానికి అవలంబించవలసిన రకరకాల పద్ధతులను గురించి చాలా గ్రంధాలు చదివాను. ఒకప్పుడు నేను కమ్యునిజం ఆకర్షణలో పడ్డాను. అయితే, ఎంతమంది మేధావులు దానికి కట్టుబడి వున్నప్పటికీ, అది అభివృద్ధి నిరోధకమైనదని నాకయితే చాలా త్వరగానే తెలిసివచ్చింది. కేథలిక్ మతం కూడా సన్ను ఆకర్షించింది. దానిలోని కొన్ని వుపదేశ సూత్రాలు నాకు బాగా నచ్చాయి. కేథలిక్ గా మారాలని కొంతకాలం అనుకున్నాను కూడా. అయితే ఒకరోజు గొప్ప పండితుడైన ఒక కేథలిక్ మతాచార్యుడితో మాట్లాడుతున్నప్పుడు, యీ మతమూ కమ్యునిజం అనే జైలు రెండూ ఒకేలాగే వున్నాయని నాకు హఠాత్తుగా స్పష్టపడింది. ఒక ఓడలో నావికునిగా చేరి తిరుగుతున్న రోజుల్లో నేను భారతదేశానికి వెళ్ళాను. సుమారు ఒక సంవత్సరం అక్కడ గడిపాను. సన్యాసం పుచ్చుకుందామని అనుకున్నాను. కాని అసలు జీవితాన్నుంచి అది మనల్ని దూరం చేస్తుంది. కల్పితమైన ఆదర్శాలే తప్ప అందులో యదార్థం వుండదు. ఒంటరిగా జీవిస్తూ ధ్యానాన్ని సాధన చేయాలనుకున్నాను. అదీ అయిపోయింది. ఇన్ని సంవత్సరాలు యిట్లో గడిపాక కూడా ఆలోచనలను అదుపు చేయడం నాకు బొత్తిగా చేతకావడంలేదనే అనిపిస్తున్నది. దీన్ని గురించే మీతో మాట్లాడాలనుకుంటున్నాను. ఇంకా చాలా సమస్యలున్నాయనుకోండి, సెక్స్ మొదలైనవి. ఆలోచనలను కనుక పూర్తిగా నా స్వాధీనంలో వుంచుకుంటే, అప్పుడు నాలో వున్న కోరికలను, నిగూఢమైన వాంఛలను నేను అదుపు చేసుకోగలుగుతాను."
ఆలోచనలను అదుపు ఆజ్ఞల్లో పెట్టడంవల్ల కోరికలు నిమ్మలిస్తాయా, లేదూ వాటిని అణచివేయడం జరుగుతుందా? అణచివేయడం మళ్ళీ యితరమైన, యింకా లోతైన సమస్యలను తెచ్చిపెడుతుందా?
'కోరికలకు లోబడి పొమ్మని మీరు సలహా యివ్వడంలేదనే అనుకుంటున్నాను. కోరిక ఆలోచనయొక్క స్వభావపు తీరు. ఆలోచనలను అదుపుచేసే ప్రయత్నాల ద్వారా కోరికలను జయించాలని ఆశించాను, కోరికలను జయించనన్నా జయించాలి, లేదా నిగ్రహించాలి. అయితే నిగ్రహించాలంటే ముందు వాటిని అదుపులో వుంచాల్సిందే. సాధారణంగా గురువులందరూ కోరికలను అధిగమించాలని నొక్కి చెప్తుంటారు. ఇది సాధించడానికి రకరకాల పద్ధతులను వాళ్ళు సూచించారు.'
తక్కినవారు చెప్పినది సరే, అసలు మీరు ఏమనుకుంటున్నారు? కోరికలను అదుపు చేసినంత మాత్రాన కోరికలవలన కలిగే సమస్యలన్నింటినీ పరిష్కరించు కోగలమా? కోరికలను అణచివేయడంకాని, నిగ్రహించడంగానీ వాటి అవగాహనకి ​తోడ్పతాయా? వాటి నుంచి మిమ్మల్ని విముక్తి చేస్తాయా? ఏదో ఒక వ్యాపకం మతపరమైనది కాని, మరొకరం కాని పెట్టుకోవడం ద్వారా రోజులో ప్రతి నిముషమూ మనసుని క్రమశిక్షణలో వుంచవచ్చు. వ్యాపకంతో వున్న మనసు స్వేచ్చగా వున్న మనసు కాదు. స్వేచ్ఛగా వున్న మనసుకే కాలరహితమైన సృజనాత్మకతను గురించిన ఎరుక వుంటుంది.
"కోరికలను అధిగమించడం ద్వారా స్వేచ్చ కలగదా?"
అదిగమించడం అంటే మీ అర్థం ఏమిటి?
"సంతోషాన్ని పొందడంకోసమే కాకుండా, ఆ పరమ ఔన్నత్యాన్నీ అందుకోవాలంటే కూడా కోరిక మనమీద స్వారీ చేయకుండా చూసుకోవడం అవసరం. కల్లోలంలో, ఆ గందరగోళంలో మనం చిక్కుకొనిపోకుండా వుండటం ముఖ్యం. కోరికలను అదుపు చేయాలంటే ఏదో రకంగా పోటీని లొంగతీసుకోవడం చాలా అవసరం. అల్పమైన విషయాల వెంటబడకుండా ఆ మహనీయమైన దానిని యీ కోరికే అన్వేషించవచ్చుగదా!"
కోరుకుంటున్న అంశాన్ని మీరు మార్చేయవచ్చు. ఒక యింటిని కాకుండా, జ్ఞానాన్ని, నీచమైన వాటిని కాకుండా వున్నతమైన వాటిని మీరు కోరుకోవచ్చు. అయితే అప్పుడు కూడా యిదంతా కోరిక చేస్తున్న పనేకదా, కాదంటారా? యీ లౌకిక ప్రపంచంలో గుర్తింపు కోవాలని మీరు కోరుకోకపోవచ్చు కాని స్వర్గాన్ని అందుకోవాలనే కాంక్ష కూడా ఒక ఫలితం కోసం ప్రాకులాడటమే కాదా?కోరిక ఎప్పుడూ సఫలం అవాలని, ఏదో అంది పుచ్చుకోవాలని చూస్తూ వుంటుంది. ఈ కోరికల కదలికలను అవగాహన చేసుకోవాలే తప్ప, వాటిని దూరంగా నెట్టివేయడమో, అణగదొక్కడమే కూడదు. కోరిక తీరుతెన్నుల్ని అవగాహన చేసుకోకుండా కేవలం ఆలోచనలను అదుపు చేయడంవల్ల లాభం లేదు.
"అసలు నేను మొట్టమొదట మొదలు పెట్టిన విషయానికి తిరిగివస్తాను. కోరికను అవగాహన చేసుకోవాలన్నా ఏకాగ్రత అవసరం కదా? అదే నాకు వచ్చిన ఇబ్బంది. ఆలోచనలను అదుపులో పెట్టలేకపోతున్నాను. అవి వాటి యిష్టం వచ్చినట్లు షికార్లు చేస్తుంటాయి. దొర్లిపోతుంటాయి. రకరకాల అర్థంలేని ఆలోచనలు వస్తూ వుంటాయి తప్ప వాటిలో ఒక్కటైనా గంభీరంగా కొనసాగేది వుండదు."
మనస్సు రాత్రింబగళ్ళు పనిచేసే యంత్రం వంటిది. వాగుతూ వుంటుంది. నిద్రలోనూ, మెలకువలోనూ ఆగకుండా పనిచేస్తూనే వుంటుంది. దానికి వేగం ఎక్కువ, ​సముద్రంలాగా మహా అశాంతంగా వుంటుంది. చాలా సంక్లిష్టమైన, అత్యంత జటిలమైన యీ యంత్రంలోని మొత్తం కదలికలన్నింటినీ ఒక భాగం అదుపు చేయాలని చూస్తుంది. దానితో పరస్పర వ్యతి రేకమైన కోరికల మధ్య, కాంక్షల మధ్య సంఘర్షణ బయలుదేరుతుంది. వాటికి వున్నతాత్మ, నీచాత్మ అని మీరు పేర్లు పెట్టవచ్చు. అయితే రెండూ మనసు ఆవరణలోనివే. మనసులో, ఆలోచనల్లో జరిగే చర్య, ప్రతిచర్యలు రెండూ దాదాపుగా ఒక్కసారే, చాలావరకు యాంత్రికంగా వాటంతట అవే జరిగిపోతుంటాయి. తెలిసి జరిగేవీ, అచేతనంగా జరిగేవీ అయిన బూ మొత్తం ప్రక్రియలు అంటే అంగీకరించడం, నిరాకరించడం, లొంగిపోవడం, స్వేచ్ఛకోసం ప్రయాసపడటం యివన్నీ అమిత వేగంతో జరిగిపోతుంటాయి. కాబట్టి అసలు ప్రశ్న యీ మహా సంక్లిష్టమైన యంత్రాన్ని ఎట్లా అదుపుచేయాలన్నది కాదు; ఎందుకంటే అదుపు చేయడం అనగానే ఘర్షణ వస్తుంది. దానివల్ల శక్తి వృధా అవుతుంది. అయితే అతి వేగంతో పరుగులు పెడుతున్న యీ మనసు తన వేగాన్ని తగ్గించుకోగలదా?
"కాని, ఎట్లా?"
సర్, దయచేసి ఏమీ అనుకోకండి, అసలు సమస్య 'ఎట్లా' అని కానేకాదు. 'ఏవిధంగా' అనేది కేవలం ఒక ఫలితాన్ని మనకి యిస్తుంది. ఆ చిట్ట చివరి ఫలితానికి ఏ ప్రాముఖ్యమూ లేదు. ఈ ఫలితాన్ని సాధించుకున్నా యింకొక కోరిక ఫలించడం కోసం మళ్ళీ ఒక అన్వేషణ మొదలవుతుంది. దానితోపాటుగా వుండే సంఘర్షణ, వ్యధ తప్పవు.
"అయితే యిప్పడు మనం చేయవలసింది ఏమిటి?"
మీరు సరియైన ప్రశ్న అడగడంలేదు, అవునా? మనసు తన వేగాన్ని తగ్గించుకోవడంలోని సత్యాసత్యాలు కని పెట్టడం పోయి, ఒక ఫలితం రాబట్టాలని మీరు ఆరాటపడుతున్నారు. ఫలితాన్ని సాధించడం కొంతవరకు సులువే, కాదూ? కట్టి పడవేసి ఆపడం ద్వారా కాకుండా మరో విధంగా తన వేగాన్ని తగ్గించుకోవడం మనసుకి సాధ్యపడుతుందా?
"వేగం తగ్గించుకోవడం అంటే అర్థం ఏమిటి?"
కారులో చాలా వేగంగా పోతున్నప్పుడు చుట్టూ వుండే దృశ్యాలు మసక మసగ్గా కనిపిస్తాయి. నడుస్తూ వెళ్తున్నప్పుడుండే వేగంలో మాత్రమే చెట్లనీ, పక్షులని, పూలని మీరు వివరంగా పరిశీలించగలుగుతారు. మనసు వేగం తగ్గించుకున్నపుడు స్వీయజ్ఞానం కలుగుతుంది. అంటే అర్ధం వేగం తగ్గించమని మనసుమీద వొత్తిడి ​ప్రయోగించడం కాదు. నిర్బంధంవల్ల ప్రతిరోధించడం బయలుదేరుతుంది. మనసు వేగాన్ని తగ్గించడానికీ యీ విదంగా శక్తిని వృధాచేయడం జరగకూడదు. అంతేనంటారా కాదా?
"ఆలోచనను అదుపుచేయడం అనే ప్రయత్నం అంతా వ్యర్ధ ప్రయాస అని యిప్పుడిప్పుడే నేను గ్రహిస్తున్నాను. అయితే అసలు చేయవలసిందేమిటో నాకు అర్థంకావడం లేదు."
ఏం చర్య తీసుకోవాలనేదాకా మనం యింకా రాలేదు. అవునా? మనసు వేగం తగ్గించుకోవడం చాలా ముఖ్యం అనేది గ్రహించడానికి మనం ప్రయత్నిస్తున్నాం. వేగం ఎట్లా తగ్గించాలి అనే సంగతిని కాదు. మనసు వేగం తగ్గించుకోగలదా? అది ఎప్పుడు జరుగుతుంది?"
'నాకు తెలియదు. దీన్ని గురించి నేను ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదు."
సర్, ఏదయినా ఒకదాన్ని మీరు అప్రమత్తంగా చూస్తున్నప్పుడు మనసు వేగం తగ్గిపోతుందని మీరు గమనించలేదా? ఆ దారిమీదుగా కారు పోతూండటం మీరు జాగ్రత్తగా గమనిస్తున్నప్పుడు, ఏదయినా ఒక వస్తువును బాగా పరిశీలనగా మీరు చూస్తున్నప్పుడు, మీ మనసు చాలా మెల్లిగా పనిచేయడంలేదూ? గమనించడం, పరిశీలించడం మనసు వేగాన్ని తగ్గిస్తాయి. ఒక చిత్రపటంవైపు కానీ, ఒక ప్రతిమవైపు కానీ, ఒక వస్తువువైపు కానీ చూస్తూ వుండటం మనసు నెమ్మదిగా అవడానికి తోడ్పడుతుంది. అట్లాగే కొన్ని పదాలను మళ్ళీ మళ్ళీ పునరుక్తి చేయడం కూడా. అయితే అప్పుడు ఆ వస్తువు, ఆ పదాలు చాలా ప్రాముఖ్యాన్ని సంతరించుకుంటాయి. మనసు వేగం తగ్గించుకోవడం అన్నదానిని, తరువాత ఏం కనిపెడతాము అన్నదానిని మీరు వదిలేస్తారు.
'మీరు వివరిస్తున్న దానిని నేను గమనిస్తున్నాను. మనసు నిశ్చలంగా అయిన ఎరుక కలిగింది.'
ఏ విషయాన్నయినా మనం నిజంగా గమనిస్తామా? రకరకాల అపోహలతో, ప్రమాణాలతో, తప్పొప్పుల నిర్ణయాలతో, పోల్చిచూడటాలతో, నిరసించడాలతో నిర్మించిన ఒక తెరను పరిశీలకుడికి, పరిశీలిస్తున్న అంశానికీ మధ్యన దించి చూస్తామా.
'ఇటువంటి తెర లేకుండా చూడటం సాధ్యం కాదు. అటూ యిటూ ఏమాత్రం అతిక్రమించని తీరులో పరిశీలించగలగడం నాకు చేతనవుతుందనుకోను.' ​ మాటలతో కొని, అనుకూలమైనవో, ప్రతీకూలమైనవో నిర్ణయాలు చేసుకొని కాని మీరే మీ చుట్టూరా ఒక అవరోధాన్ని పేర్చుకోకండి అని నేను సలహా యివ్వ వచ్చునా. ఇటువంటి ఒక తెర లేకుండా పరిశీలన చేయగలరా? మరొక విధంగా చెప్తాను. మనసు ఒక వ్యాపకంతో వున్నప్పుడు సావధానత్వం వుంటుందా? మనసులో ఏ వ్యాపకమూ లేకుండా వున్నప్పుడే అది శ్రద్ధగా వినగలుగుతుంది. జాగ్రత్తతో గమనించడం వున్నప్పుడు మనసు మెల్లగా నడుస్తూ, అప్రమత్తంగా వుంటుంది. అదే నిర్వ్యాపరంగా వున్న మనసు యొక్క సావధానశీలత.
"సర్, మీరు చెప్తున్నది నేను స్వయంగా అనుభవాత్మకంగా గ్రహిస్తూ వున్నాను."
ఇంకా కొంచెం ముందుకు వెళ్ళి దీనిని పరీక్షిద్దాం. పరిశీలకుడికి, పరిశీలిస్తున్న అంశానికీ మధ్యన విలువలు బేరీజు వేయడం కాని, ఒక తెర కాని లేనప్పుడు ఆ రెండింటి మధ్య అప్పుడు విభజన వుంటుందా, అవి అప్పుడు విడివిడిగా వుంటాయా? పరిశీలకుడే పరిశీలిస్తున్న అంశం కాదూ?
'నాకు బొత్తిగా తెలియడం లేదు.'
వజ్రాన్ని దాని స్వభావశీల గుణాలనుంచి విడదీయలేము, విడదీయ గలమా? అసూయాభావాన్ని ఆ అసూయని అనుభవిస్తున్నవాడి నుంచి విడిగా విడదీయలేము. అయితే విభజన చేయగలం అనే భ్రమ వుంటుంది, అది సంఘర్షణకు ఆస్కారమవు తుంది. ఈ సంఘర్షణలో మనసు చిక్కుకొని పోతుంది. అసత్యమైన మీ విభజన మాయమైపోయి నప్పుడు స్వేచ్ఛ పొందడానికి అవకాశం వుంటుంది. అప్పుడు మాత్రమే మనసు నిశ్చలంగా వుంటుంది. అనుభవించేవాడు వేరుగా లేనప్పుడే యదార్ధమైనది. సృజనాత్మకంగా కదులుతుంది.
(కమెంటరీస్ ఆన్ లివింగ్ : సెకండ్ సిరీస్)
"https://te.wikisource.org/w/index.php?title=కృష్ణమూర్తి_తత్వం_పరిచయ_సంపుటం/మనసులోని_తుఫాను&oldid=262260" నుండి వెలికితీశారు
krishnamoorthy tatvam parichaya samputam/manasuloni tuphaanu - viccysores
krishnamoorthy tatvam parichaya samputam/manasuloni tuphaanu
kevaabhimaanam
IV dinacharya vruttaantaalu, lekhakulaku cheppi vraayinchinavi, uttaralue
73512krishnamoorthy tatvam parichaya samputam u manasuloni tuphaanujiddu krushnamoorthisarojini prame chand1998
ee rojanta pogamanchu vadalakunda vundipoyindi. saayantraaniki karigi, maayamayyesariki toorpununchii gaali veechadam modalu pettindi bottigaa tema laeni aa gaali teripi lekunda veestuu, raali padipoyina aakulni egaragottutuu, neelalo vunna tadinanta peelchestunnadi. teevramgaa veestunna tuphaanu gaalulatho bhayankaramgaa vunna raatri adhi. gaali yinka ekkuvaindi. illu kirru kirrumani voogutunnadi. chetla kommalu virigi koolipotunnaayi. aa marnadu podduna vaataavaranam entha nirmalamgaa vundante, dooraana vunna parvataalu chetto takachemo annanta spashtamgaa anipinchaayi. gaali, daanitopaatu vaedii vijrumbhinchaayi. emadhyaahnam daate vaelaku gaali taggipoyindi. kaani samudrammeedi nunchi pogamanchu mallee vachi aavarinchukundi.
ee bhoomi meeda entha adbhutamaina soundaryam vundi, entha sampannamaindi yee bhoomi! visugu anede anipinchadu. endipoyina nadee garbhaalalo ennirakaala praanulo jeevistuntaayi : mullagaddi, rakkisa mokkalu, ettugaa, pasupurangulo poose suuryakaantulu. bandaraallameeda voosaravellulu, nalikela paamulu vuntaayi. telupu, mattirangula addachaaralu vunna paamu enda podana padukunnadi. nallani naalukanu bayataku lopalaku aadistuu. donkaku atuvaipununchi kukka arupulu vinipistunnaayi. udatano, kundeluno tarumutuu vundi vuntundi.
santushti ante safalata pondadamvallakaanii, okadaanini saadhinchadamvalla cony, vastu sampada aarjinchadamvallakaanii kaligedi kaadu. oka criavallakaanii, nishkriyavallakaanii adhee kalagadu. 'unnadi' thoo manam nindipoyinappudu adhi kalugutundi tappa, 'vunnadi' ni savarinchadamvalla kaadu. nindipoyi vunnappudu savarimpulu, maarpulu avasaram vundavu, asampuurnamainadi sampuurnamgaa avadaaniki prayatnistunnappu adhi asanthushti, maarpu ane kallolamlo chikkukuntundi. 'unnadi' anedi asampuurnamgaa vuntundi; adhi sampoornam kaadu. sampuurnamgaa vundedi vaastavamlo vundadu. aa avaastavaanni andukovalane aaraatamlo asanthushti ane baadha vuntundi. ee baadhaku chikitsa ledu. ee badhani tagginchaalane prayatnam kuudaa vaastavam cony daanikosam anveshinchadame. andulonunche asanthushti janistundi. anantushtinunchi tappinchukovadaaniki maargam ledu. asanthushti gurinchi erukagaa vundatame vunnadi gurinchina eruka. daanitho manam nindipoyi vundatamlo santushti ani pilavadagina oka sthiti vuntundi. daaniki vyatirekamgaa vunde sthiti vundadu.
aa yintiloonunchi chuste loya antaa kanabadutundi. dooramgaa vunna parvataalloni athi ettayina sikharam astamistunna suryudi kiranaalu taaki erraga velugutunnadi. raallamayamgaa vunna aa sikharam aakaasamlo nunchi velaadutunnatlu, daanee garbhamlo nunchi velugu vastunnatlu anipistunnadi. cheekatlu musurukuntunna yee gadilonundi chustunte aa soundaryapu velugu aannintikii ateetamgaa kanabadindi. atanu chala chinnavaadu. entho vutsaham, anveshanaasaktii vunnayi athanilo. u "matham gurinchi, mataachaaraala gurinchi, dhyanam gurinchi, paramothkrushtamaina daanini andukovadaaniki avalambinchavalasina rakarakaala paddhatulanu gurinchi chala grandhaalu chadivaanu. okappudu nenu kamyunism aakarshanalo paddaanu. ayithe, entamandi medhaavulu daaniki kattubadi vunnappatikii, adhi abhivruddhi nirodhakamainadani naakayithe chala twaragaane telisivacchindi. kethalik matham kuudaa sannu aakarshinchindi. daanilooni konni vupadesa suutraalu naaku baga nachayi. kethalik gaa maaraalani kontakaalam anukunnaanu kuudaa. ayithe okaroju goppa panditudaina oka kethalik mataachaaryuditho matladutunnappudu, yee matamuu kamyunism ane jailu rendoo okelaage vunnaayani naaku hataattugaa spashtapadindi. oka odalo naavikunigaa cheri tirugutunna rojullo nenu bhaaratadesaaniki vellaanu. sumaru oka samvatsaram akkada gadipaanu. sanyaasam puchukundaamani anukunnaanu. kaani asalu jeevitaannunchi adhi manalni dooram chestundi. kalpitamaina aadarsaale tappa andulo yadaartham vundadu. ontarigaa jeevistuu dhyaanaanni saadhana cheyalanukunnanu. adhee ayipoyindi. inni samvatsaraalu yitlo gadipaka kuudaa aalochanalanu adupu cheyadam naaku bottigaa chetakavadamledane anipistunnadi. deenni gurinche meetho matladalanukuntunna. inka chala samasyalunnayanukondi, secks modalainavi. aalochanalanu kanuka puurtigaa naa swaadheenamlo vunchukunte, appudu naalo vunna korikalanu, niguudamaina vaanchalanu nenu adupu chesukogalugutanu."
aalochanalanu adupu aagnallo pettadamvalla korikalu nimmalistaya, ledhoo vaatini anachiveyadam jarugutunda? anachiveyadam mallee yitaramaina, yinka lotaina samasyalanu tecchipedutundaa?
'korikalaku lobadi pommani meeru salaha yivvadamledane anukuntunnanu. korika aalochanayokka swabhaavapu teeru. aalochanalanu adupuchese prayatnaala dwara korikalanu jayinchaalani aasinchaanu, korikalanu jayinchananna jayinchaali, leda nigrahinchaali. ayithe nigrahinchaalante mundu vaatini adupulo vunchaalsinde. saadhaaranamgaa guruvulandaru korikalanu adhigaminchaalani nokki cheptuntaaru. idhi saadhinchadaaniki rakarakaala paddhatulanu vaallu suuchimchaaru.'
takkinavaaru cheppinadi sare, asalu meeru emanukuntunnaru? korikalanu adupu chesinanta maatraana korikalavalana kalige samasyalannintini parishkarinchu kogalama? korikalanu anachiveyadankaani, nigrahinchadamgaanii vaati avagaahanaki itodpataya? vaati nunchi mimmalni vimukti chestaya? edho oka vyaapakam mataparamainadi kaani, marokaram kaani pettukovadam dwara rojulo prati nimushamuu manasuni kramasikshanalo vunchavachhu. vyaapakamtho vunna manasu swechhagaa vunna manasu kaadu. swechhagaa vunna manasuke kaalarahitamaina srujanaatmakatanu gurinchina eruka vuntundi.
"korikalanu adhigaminchadam dwara swechh kalagada?"
adigaminchadam ante mee artham emiti?
"santoshaanni pondadamkosame kakunda, aa parama aunnatyaannii andukovalante kuudaa korika manameeda swari cheyakunda chusukovadam avasaram. kallolamlo, aa gandaragolamlo manam chikkukonipokunda vundatam mukhyam. korikalanu adupu cheyalante edho rakamgaa poteeni longateesukovadam chala avasaram. alpamaina vishayaala ventabadakunda aa mahaneeyamaina daanini yee korike anveshinchavacchugaadaa!"
korukuntunna amsaanni meeru maarcheyavachchu. oka yintini kakunda, ghnaanaanni, neechamaina vaatini kakunda vunnatamaina vaatini meeru korukovachhu. ayithe appudu kuudaa yidanta korika chestunna panekada, kadantara? yee loukika prapanchamlo gurtimpu kovalani meeru korukokapovachhu kaani swargaanni andukovalane kanksha kuudaa oka phalitam kosam praakulaadatame kaadaa?korika eppuduu safalam avalani, edho andi puchukovalani chustuu vuntundi. ee korikala kadalikalanu avagaahana chesukovale tappa, vaatini dooramgaa nettiveyadamo, anagadokkadame koodadu. korika teerutennulni avagaahana chesukokunda kevalam aalochanalanu adupu cheyadamvalla laabham ledu.
"asalu nenu mottamodata modalu pettina vishayaaniki tirigivastaanu. korikanu avagaahana chesukovalanna ekagrata avasaram kada? adhe naaku vachina ibbandi. aalochanalanu adupulo pettalekapotunnanu. avi vaati yishtam vachinatlu shikarlu chestuntaayi. dorlipotuntaayi. rakarakaala ardhamleni aalochanalu vastuu vuntaayi tappa vaatilo okkatainaa gambheeramgaa konasagedi vundadu."
manassu raatrimbagallu panichese yantram vantidi. vaagutuu vuntundi. nidraloonuu, melakuvalonu agakunda panichestune vuntundi. daaniki vegam ekkuva, kesamudramlaagaa mahaa asaantamgaa vuntundi. chala sanklishtamaina, atyanta jatilamaina yee yantramlooni mottam kadalikalannintini oka bhagam adupu cheyalani chustundi. daanitho paraspara vyati rekamaina korikala madhya, kankshala madhya sangharshana bayaluderutundi. vaatiki vunnataatma, neechaatma ani meeru paerlu pettavacchu. ayithe rendoo manasu aavaranalonive. manasulo, aalochanallo jarige charya, praticharyalu rendoo daadaapugaa okkasare, chaalaavaraku yaantrikamgaa vaatantata ave jarigipotuntaayi. telisi jarigevee, achetanamgaa jarigevee ayina boo mottam prakriyalu ante angeekarinchadam, niraakarinchadam, longipovadam, swechchakosam prayaasapadatam yivannee amita vegamtho jarigipotuntaayi. kabatti asalu prasna yee mahaa sanklishtamaina yantraanni etla adupucheyaalannadi kaadu; endukante adupu cheyadam anagaane gharshana vastundi. daanivalla sakti vrudhaa avutundi. ayithe athi vegamtho parugulu pedutunna yee manasu tana vegaanni tagginchukogalada?
"kaani, etla?"
sar, dayachesi emi anukokandi, asalu samasya 'etla' ani kaanekaadu. 'evidhamgaa' anedi kevalam oka phalitaanni manaki yistundi. aa chitta chivari phalitaaniki e praamukhyamuu ledu. ee phalitaanni saadhinchukunnaa yinkoka korika phalinchadam kosam mallee oka anveshana modalavutundi. daanitopaatugaa vunde sangharshana, vyadha tappavu.
"ayithe yippadu manam cheyavalasindi emiti?"
meeru sariyaina prasna adagadamledu, avuna? manasu tana vegaanni tagginchukovadamloni satyaasatyaalu kani pettadam poyi, oka phalitam raabattaalani meeru aaraatapadutunnaaru. phalitaanni saadhinchadam kontavaraku suluve, kaaduu? katti padavesi aapadam dwara kakunda maro vidhamgaa tana vegaanni tagginchukovadam manasuki saadhyapadutundaa?
"vegam tagginchukovadam ante artham emiti?"
kaarulo chala vegamgaa potunnappudu chuttu vunde drushyaalu masaka masagga kanipistaayi. nadustuu veltunnappudunde vegamlo matrame chetlanee, pakshulani, poolani meeru vivaramgaa pariseelinchagalugutaaru. manasu vegam tagginchukunnapudu sweeyagnaanam kalugutundi. ante ardham vegam tagginchamani manasumeeda vottidi kiprayoginchadam kaadu. nirbandhamvalla pratirodhinchadam bayaluderutundi. manasu vegaanni tagginchadaanikii yee vidamgaa saktini vrudhaacheyadam jaragakudadu. antenantara kaadaa?
"aalochananu adupucheyadam ane prayatnam antaa vyardha prayasa ani yippudippude nenu grahistunnaanu. ayithe asalu cheyavalasindemito naaku ardhamkaavadam ledu."
yem charya teesukovalanedaka manam yinka raledu. avuna? manasu vegam tagginchukovadam chala mukhyam anedi grahinchadaaniki manam prayatnistunnam. vegam etla tagginchaali ane sangatini kaadu. manasu vegam tagginchukogalada? adhi eppudu jarugutundi?"
'naaku teliyadu. deenni gurinchi nenu eppuduu aalochinchaledu."
sar, edayina okadaanni meeru apramattamgaa chustunnappudu manasu vegam taggipotundani meeru gamaninchaleda? aa daarimeedugaa kaaru pothoondatam meeru jaagrattagaa gamanistunnappudu, edayina oka vastuvunu baga pariseelanagaa meeru chustunnappudu, mee manasu chala melliga panicheyadamleduu? gamaninchadam, pariseelinchadam manasu vegaanni taggistaayi. oka chitrapatamvaipu cony, oka pratimavaipu cony, oka vastuvuvaipu cony chustuu vundatam manasu nemmadigaa avadaaniki todpadutundi. atlage konni padaalanu mallee mallee punarukti cheyadam kuudaa. ayithe appudu aa vastuvu, aa padaalu chala praamukhyaanni santarinchukuntaayi. manasu vegam tagginchukovadam annadaanini, taruvaata yem kanipedatamu annadaanini meeru vadilestaaru.
'meeru vivaristunna daanini nenu gamanistunnanu. manasu nischalamgaa ayina eruka kaligindi.'
e vishayaannayinaa manam nijamgaa gamanistama? rakarakaala apohalatho, pramaanaalatoe, tappoppula nirnayaalato, polchichudataalatho, nirasinchadaalato nirminchina oka teranu pariseelakudiki, pariseelistunna amsaanikii madhyana dinchi chustama.
'ituvanti tera lekunda chudatam saadhyam kaadu. atuu yitoo ematram atikraminchani teerulo pariseelinchagalagadam naaku chetanavutundanukonu.' u maatalatho koni, anukuulamainavo, prateekoolamainavo nirnayaalu chesukoni kaani meere mee chuttura oka avarodhaanni perchukokandi ani nenu salaha yivva vachuna. ituvanti oka tera lekunda pariseelana cheyagalara? maroka vidhamgaa cheptaanu. manasu oka vyaapakamtho vunnappudu saavadhaanatvam vuntundaa? manasulo e vyaapakamuu lekunda vunnappude adhi shraddhagaa vinagalugutundi. jaagrattato gamaninchadam vunnappudu manasu mellagaa nadustuu, apramattamgaa vuntundi. adhe nirvyaaparamgaa vunna manasu yokka saavadhaanaseelata.
"sar, meeru cheptunnadi nenu swayamgaa anubhavaatmakamgaa grahistuu vunnaanu."
inka konchem munduku velli deenini pareekshiddaam. pariseelakudiki, pariseelistunna amsaanikii madhyana viluvalu bereeju veyadam kaani, oka tera kaani lenappudu aa rendinti madhya appudu vibhajana vuntundaa, avi appudu vidividigaa vuntaya? pariseelakude pariseelistunna amsam kaaduu?
'naaku bottigaa teliyadam ledu.'
vajraanni daani swabhaavasheela gunaalanunchi vidadeeyalemu, vidadeeya galama? asuyabhavanni aa asuyani anubhavistunnavadi nunchi vidigaa vidadeeyalemu. ayithe vibhajana cheyagalam ane bhrama vuntundi, adhi sangharshanaku aaskaaramavu tundi. ee sangharshanalo manasu chikkukoni potundi. asatyamaina mee vibhajana mayamaipoyi nappudu swechha pondadaaniki avakaasam vuntundi. appudu matrame manasu nischalamgaa vuntundi. anubhavinchevaadu vaerugaa lenappude yadaardhamainadi. srujanaatmakamgaa kadulutundi.
(commnteries aan living : second siries)
"https://te.wikisource.org/w/index.php?title=కృష్ణమూర్తి_తత్వం_పరిచయ_సంపుటం/మనసులోని_తుఫాను&oldid=262260" nundi velikiteesaaru