పని నుండి అలసిపోయి వచ్చిన పరమేశం గబ గబా నాలుగు మెతుకులు గొంతులో వేసుకొని, మంచమెక్కాడు. ఎక్కాడో లేదో దర్జాగా గురకపెట్టసాగాడు. ఆ గురకలోనే గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.
భార్య పుట్టింటికి పోయిన రోజున పరమేశానికి పర్వదినం. మంచానికి దుర్ధినం. భార్య వుంటే మోచేతి పొట్లతో క్రమ శిక్షణగా పడుకునేలా చేస్తుంది. భార్య లేనప్పుడు పిల్లల్ని తల్లి గురవమ్మ దగ్గరకు పంపించి, చిత్ర విచిత్రమైన నిద్రను సుఖంగా అనుభవిస్తుంటాడు. ఇప్పుడు కూడా అదే చేయ సాగాడు. కాళ్ళను వి ఆకారంలో చాపి, మంచం పట్టెలకు బలంగా ఆనించాడు. పెదాలను టప టపలాడిస్తూ ఆర్త ధ్వని లాంటి గురకను గది నిండా గుమ్మరిస్తున్నాడు. ఊరంతా మేలుకొనే వుంది. తను మాత్రం కలల లోకంలో విహరిస్తున్నాడు.
ఏ రోజు ఎలా వుంటుందో పైనున్న రాజుకే తెలుసు. మనిషికి తెలిసింది నలుసు. అ మాట కొస్తే పరమేశానికి తెలిసిందల్లా వంకాయ పులుసు.
"వామ్మో! ఓరి దేవుడో! యెంత పని జరిగిందిరో!" అని గురవమ్మ పెడ్తున్న శోకాలకు సప్త గుర్రాలతో స్వారీ చేస్తున్న గురక లోంచి గుడ్లెళ్ళ బెట్టాడు పరమేశం. రాక రాక వచ్చిన అవకాశానికి అంతరాయం కలుగ జేసిన తల్లిపై పట్ట రాని కోపంతో విరుచుకు పడదామని, దిగ్గున లేచి కూర్చున్నాడు.
పండ్లు పట పట కొరుకుతూ పక్క గది లోకి వెళ్ళాడు. టి.వి. ముందు జరుగుతున్న తతంగాన్ని చూడగానే అటెన్షన్ అయ్యాడు. భోరున ఏడుస్తున్న తన తల్లిని "వూర్కో నానమ్మ! వూర్కోమంటూ" పిల్లలు ఓదారుస్తున్నారు.
'ఏమైంది దీనికి? స్వంత బంధువులు చని పోయినా ఈ ఎత్తున ఏడ్చిన దాఖలాలు లేవు. కూడు తక్కువైందా? గుడ్డ తక్కువైందా? ఎందుకింతగా ఎగిసెగిసి పడుతోంది.' అనుకున్నాడు.
"ఒరేయ్! కొడుకా కూసో! మనల్ని ఏలేటోడు మోడి దొర గా టి.వి.లో ఏం జెప్తుండో సూడు! అయిదు వందలు, ఎయ్యి రూపాయలు చెత్త కాయితాలటయ్యో!" బొడ్లో దాచుకున్న సంచిని దులిపింది. కింద పడ్డ ఐదు, వెయ్యి నోట్లను తిప్పి తిప్పి చూసుకుంటూ గుండెలు బాదుకుంటూ... ఘోల్లుమంటుంటే... కీసుమనసాగిందామె గొంతు.
చేనులో బోరు వేయించాలని సంవత్సర కాలంగా దాస్తున్న లక్ష రూపాయలు గుర్తుకు రాగానే నిద్ర మత్తు నింగి వైపు దూసుకెళ్ళింది. వెన్నులో వణుకు మొలకెత్తుకొచ్చింది. ట్రాఫిక్ లో నిలిచి పోయిన వాహనాల్లా స్థంభించిన తన కళ్ళను టి.వి.కి గురి పెట్టి బిగుసుకు పోయాడు.
గురవమ్మ పెడ బొబ్బలు చుట్టు పక్కలకు పాకటంతో పరమేశం ఇంటి నిండా జనం వెల్లువెత్తారు. "ఏమైందేమైందంటూ?" కంగారు కంగారుగా అడిగారు. చీర కొంగుతో చెంపలు తుడ్చుకుంటూ... ముక్కు చీదుకుంటూ... "తినీ, తినకా కడుపు కట్టుకొని నాలుగు రాళ్ళు యెనకేత్తుంటే... యివి చెల్లవంటున్నారేందిరో దేవుడా! " బాధతో మూలగ సాగింది.
అసలి విషయం తెలవ గానే నోరెళ్ళ బెట్టారందరూ. "నీవే గాదు.. మావి కూడా... డబ్బులే... బ్యాంకులో మార్చుకో వచ్చని చెప్తున్నారుగా... ఏడ్సుడెందుకు?... ఊర్కో!" ధైర్యం చెప్పారు. అందరూ కల్సి... పది నిమిషాలకో సారి బ్రేకింగ్ న్యూసంటూ వస్తున్న వార్తలను అర్థరాత్రి వరకు కళ్ళల్లో ఒత్తులేసుకొని మరీ చూశారు. బ్యాంకులకు, పోస్టాఫిసులకు వెళ్ళి మార్చుకోవటానికి ఎన్ని తిప్పలు పడాలో తలచుకుంటూ... "ఇదేం ఖర్మరా! బాబు!" అనుకుంటూ ఎవరింటికి వారు వెళ్ళి పోయారు.
ఉదయాన్నే స్నానం చేసి కొత్త బట్టలేసుకున్నాడు. సైకిల్ శుభ్రంగా తుడుచుకున్నాడు. రోజుకు నాలుగు వేలే మార్చుకోవచ్చు నన్న నిబంధన వల్ల తొలుత తల్లి దగ్గరున్న నాలుగు ఐదు వందలు, రెండు వెయ్యి నోట్లను తీసుకున్నాడు. ఆధార్ కార్డ్ జేబులో వేసుకున్నాడు. గురవమ్మ ఆశీస్సులు తీసుకుంటుంటే... "నాన్నా నేనూ వస్తాను" వెంట పడ్ద ఏడేండ్ల కొడుకుని ముందు కూర్చోబెట్టుకొని... దగ్గర్లోనే వున్న టౌనుకి బయల్ధేరాడు.
తొమ్మిది కూడా కాలేదు. బ్యాంకుల నిండా బారులు తీరాయి లైన్లు. సైకిల్ ను చెట్టు పక్కన స్టాండేసి... చెమట తుడ్చుకుంటూ లైన్ లో నిలబడ్డాడు పరమేశం.
నిల్చున్న వారంతా మోడీ నిర్ణయం పై రకరకాల వ్యాఖ్యానాలు చేస్తున్నారు. కొందరు సమర్థిస్తున్నారు. మరి కొందరు దుయ్య బడుతున్నారు. పరమేశం పల్లెత్తు మాటనకుండా వినడంపై మాత్రమే దృష్టి నిలిపాడు.గంటన్నర గడిచాక బ్యాంకు తలుపులు తెరుచుకొన్నాయి. దీంతో అప్పటి వరకు వంకర టింకరగా మారిన లైన్ స్కేలుతో గీత గీసినట్లుగా మారింది. ఈలోపు పరమేశం చేతిని గుంజటం ప్రారంభించాడు కొడుకు.
"ఇప్పుడా..?" కోపంగా చూసి... లైన్ నుంచి పక్కకు జరిగి ముందూ, వెనక్కి చూశాడు. లైనుకి సరిగ్గా మధ్యలో ఉన్నాడు. 'అమ్మో! ఈ టైంలో బయటకు పోతే వెనుక బడతాను.' అనుకున్నాడు. "అటు పోయి రాపో!" కను బొమ్మలు ఆడిస్తూ సైగలు చేశాడు. వాడివేమీ పట్టించుకోకుండా "నువ్వు రా... నాన్నా..." అదే పనిగా గుంజుతున్నాడు. తప్పేట్టు లేదనుకొని ముందున్న వ్యక్తిని పిలిచాడు. "సార్! పిల్లాడ్ని బయటకు తీసెకెళ్ళి వస్తాను. మీ వెనుక నేనే" నాలుగైదు సార్లు గట్టిగా చెప్పి మరీ వెళ్ళాడు. ఖాళీ స్థలం కోసం వెతుకుతూ అర కిలోమీటర్ నడిచాడు. పని పూర్తయ్యే సరికి పావు గంట దాటింది. ఆగ మేఘాల మీద పరిగెత్తుకుచ్చాడు. లైన్ బాగా కదిలింది. ఇంతకు ముందు నిల బడ్డది ఎవరి వెనుకో కనుక్కో లేక పోయాడు. కాసేపు ముందుకూ, వెనక్కి నడిచాడు. లాభం లేదనుకున్నాడు. మెల్లగా లైన్ మధ్యలో దూర బోయాడు. "ఏయ్! ఆగు! మేం మనషులం కాదా?" అంటూ నోరు తెరిచాడు ఒకడు.
అప్పుడు చూసాడు వాడి అవతారాన్ని. గుబురు మీసాలతో, మిడి గుడ్లేసుకొని తీక్షణంగా చూస్తున్నాడు. పరమేశానికి గుబురు మీసాలు చూస్తే గుండె దడ ఆటోమేటిక్ గా హైరేంజ్ లోకి వెళ్ళి పోతుంది. వెంటనే గజ గజ వణుకుతూ... గుబురు మీసాలోడ్ని నోట్లోనే తిట్టుకుంటూ లైన్ చివర కెళ్ళి నిల్చున్నాడు.
అలా ఎండకు ఎండి... చెమటకు తడిసి... ఆకలితో అలమటించి... కాళ్ళ నొప్పులను తట్టుకొని... కొడుకు కలుగజేస్తున్న అవాంతరాలను దాటి లైన్లో నిల్చుంటే... కౌంటర్ దగ్గరకు చేరే సరికి సాయంత్రం నాలుగైంది.
చచ్చీచెడీ నాలుగు వేలు మార్చుకోడానికే ఒక్క రోజంతా పోతే, ఇక తాను బోరుకోసం దాచుకున్న మొత్తం కొత్త నోట్ల లోకి మారాలంటే ఎన్ని రోజులు పనులు మానుకుని బ్యాంకు లైన్ లో నిల్చోవాలో తల్చుకోగానే అతడి గుండె వేగం ఒక్కసారిగా గంటకరవైమైళ్ళ వేగంతో కొట్టుకుంది.....సరేలే ఏదతే అదయ్యింది...ఓ పదిరోజులు నావి కావనుకుని బ్యాంకులకంకితం చేస్తే సరి అని గొణుక్కున్నాడు... అది విని పక్కనున్న ఆసామీ ఎవరో, " ఏంటి ? మళ్ళీ రేపొద్దామనుకుంటున్నావా? వారానికొక్కసారే," బాంబు పేల్చాడు....ఆ లెక్కన లక్ష రూపాయలు కొత్త నోట్ లలోకి మారాలంటే ఎట్లరా నాయనా అనుకుంటుంటే, మళ్ళీ ఆ ఆసామే ఉపదేశించాడు...దీనికింత బాధెందుకు? తీసుకోడానికి లిమిటుంది కానీ, బ్యాంకులో ఎయ్యడానికేం లేదు...ఎన్నైన ఏసుకోచ్చు....అన్నీ తెచ్చి ముందు ఏసేయ్..."
ఆ మాటతో పరమేశాన్ని ఎగాదిగా చూసాడా ఆసామి.. ఆ చూపులో " ఇగ సావుపో" అన్న భావం కనిపించింది పరమేశానికి.......సరే తర్వాత సంగతి తర్వాత, ముందైతే ఊళ్ళో అందరికన్నా ముందు చేతిలో పడ్డ రెండు వేల రూపాయల నోటుని అందరికీ గొప్పగా చూపించాలనుకొంటూ బయల్దేరాడు....
ఊర్లో కెళ్ళ గానే కనపడ్డ ప్రతి ఒక్కరికి కొత్త నోట్లు చూపిస్తూ మురిసి పోసాగాడు.అదే ఉత్సాహాంతో ఇంటికి వెళ్ళాడు. కొడుకును దగ్గరకు పిలిచి "ఒరేయ్ ఈ డబ్బులు నానమ్మకు ఇయ్యిపో!" అన్నాడు.
"నానమ్మ ఇదిగో కొత్త డబ్బులు" అంటూ గురవమ్మ చేతిలో పెట్టాడు మనుమడు. నోట్లను చూడగానే మండి పడింది. వెనక్కి, ముందుకూ మార్చి మార్చి చూసుకుంది. "ఒరేయ్! నేను పిచ్చిదాన్లా కనపడ్తున్నార్రా? మీ అయ్య సిన్నప్పుడు గోవిందు కొట్లో పావలా, అర్థ పెట్టి లాటరీ తీస్తే వచ్చే కాగితాలివి..." అంటుంటే ఉలిక్కి పడ్డాడు పరమేశం.
"రంగు కాయితాలు అచ్చెయ్యటానికి బాంకోల్లు తిక్కలోల్లా? అప్పటి రంగు కాగితాలని అంత తేలిగ్గా యెలా మర్చి పోతారా? యివి అవే!
నాకివన్ని గాదు... నువ్వు మార్చకొచ్చిన నా నాలుగు వేలు నాకివ్వంటూ...” కొత్త నోట్లను పర్ర పర్ర చించేసింది.
"ఓసి నీ కడుపు గాల! ఎంత పని చేశావే...?" బిత్తరపోయి తెల్లమొహం వేశాడు. రెండు వేల కొత్త నోట్లు మిగిల్చిన విషాదంతో రెండుగా చీలి పోయింది పరమేశం గుండె. ఏం చేయాలో అంతు బట్టక ఉన్న చోటనే కుప్ప కుప్ప కూలాడు.
pani nundi alasipoi vachina paramesam gaba gaba naalugu metukulu gontulo vesukoni, manchamekkaadu. ekkado ledho darjaga gurakapettasaagaadu. aa gurakalone gaada nidraloki jarukunnadu.
bharya puttintiki poyina rojuna paramesaniki parvadinam. manchaaniki durdhinam. bharya vunte mocheti potlatho krama sikshanagaa padukunela chestundi. bharya lenappudu pillalni talli guravamma daggaraku pampinchi, chitra vichitramaina nidranu sukhamgaa anubhavistuntaadu. ippudu kuudaa adhe cheya saagaadu. kaallanu vi aakaaramlo chaapi, mancham pattelaku balangaa aaninchaadu. pedaalanu tapa tapalaadistuu aarta dhwani lanti gurakanu gadi ninda gummaristunnadu. oorantaa melukone vundi. tanu maatram kalala lokamlo viharistunnaadu.
e roju ela vuntundo painunna rajuke telusu. manishiki telisindi nalusu. a maata koste paramesaniki telisindalla vankaaya pulusu.
"vammo! ori devudo! yentha pani jarigindiro!" ani guravamma pedtunna shokaalaku sapta gurraalatho swari chestunna guraka lonchi gudlella bettadu paramesam. raaka raaka vachina avakaasaaniki antaraayam kaluga jesina tallipai patta raani kopamtho viruchuku padadaamani, digguna lechi kuurchunnaadu.
pandlu pata pata korukutuu pakka gadi loki vellaadu. ti.vi. mundu jarugutunna tatamgaanni chudagaane atension ayyadu. bhoruna edustunna tana tallini "voorko nanamma! voorkomantu" pillalu odaarustunnaaru.
'emaindi deeniki? swanta bandhuvulu chani poina ee ettuna edchina daakhalaalu levu. kuudu takkuvainda? gudda takkuvainda? endukintagaa egisegisi padutondi.' anukunnadu.
"orey! koduka kuso! manalni eletodu modi dora gaa ti.vi.loo yem jeptundo suudu! ayidu vandalu, ayyi roopaayalu chetta kaayitaalatayyo!" bodlo daachukunna sanchini dulipindi. kinda padda aidu, veyyi notlanu tippi tippi chusukuntu gundelu baadukuntuu... ghollumantunte... keesumanasagindame gontu.
chenulo boru veyinchaalani samvatsara kaalamgaa daastunna laksha roopaayalu gurtuku ragane nidra mattu ningi vaipu doosukellindi. vennulo vanuku molakettukochindi. trafic loo nilichi poyina vahanalla sthambhinchina tana kallanu ti.vi.ki guri petti bigusuku poyadu.
guravamma peda bobbalu chuttu pakkalaku paakatamtho paramesam inti ninda janam velluvettaaru. "emaindemaindantu?" kangaaru kangaarugaa adigaaru. cheera kongutho chempalu tudchukuntu... mukku cheedukuntu... "tinee, tinaka kadupu kattukoni naalugu raallu yenakettunte... yivi chellavantunnarendi devuda! " baadhatho moolaga saagindi.
asali vishayam telava gaane norella bettarandaru. "neeve gaadu.. maavi kuudaa... dabbule... byaankulo marchuko vachchani cheptunnaarugaa... edsudenduku?... oorko!" dhairyam cheppaaru. andaruu kalsi... padi nimishaalako saari braking nyoosantu vastunna vaartalanu ardharaathri varaku kallallo ottulesukoni mari chusaru. byaankulaku, postaphisulaku velli maarchukoovataaniki enni tippalu padaalo talachukuntu... "idem kharmara! baabu!" anukuntu evarintiki vaaru velli poyaru.
udayaanne snaanam chesi kotta battalesukunnadu. saikil subhramgaa tuduchukunnadu. rojuku naalugu vele maarchukovachhu nanna nibandhana valla toluta talli daggarunna naalugu aidu vandalu, rendu veyyi notlanu teesukunnadu. adhar card jebulo vesukunnadu. guravamma aasheessulu teesukuntunte... "nanna nenuu vastaanu" venta padda edandla kodukuni mundu koorchobettukoni... daggarlone vunna tounuki bayaldheraadu.
tommidi kuudaa kaaledu. byaankula ninda baarulu tiiraayi lainlu. saikil nu chettu pakkana standesi... chemata tudchukuntu line loo nilabaddadu paramesam.
nilchunna vaarantaa mody nirnayam pai rakarakaala vyaakhyaanaalu chestunnaru. kondaru samarthistunnaaru. mari kondaru duyya badutunnaru. paramesam pallettu matanakunda vinadampai matrame drushti nilipadu.gantannara gadichaaka byaanku talupulu teruchukonnaayi. deentho appati varaku vankara tinkaragaa maarina line skelutho geetha geesinatlugaa maarindi. eelopu paramesam chetini gunjatam praarambhinchaadu koduku.
"ippuda..?" kopanga chusi... line nunchi pakkaku jarigi munduu, venakki chushadu. lainuki sarigga madhyalo unnaadu. 'ammo! ee taimlo bayataku pothe venuka badataanu.' anukunnadu. "atu poyi rapo!" kanu bommalu aadistuu saigalu cheshaadu. vadivemi pattinchukokunda "nuvvu raa... nanna..." adhe panigaa gunjutunnadu. tappettu ledanukoni mundunna vyaktini pilichaadu. "sar! pilladni bayataku teesekelli vastaanu. mee venuka nene" naalugaidu saarlu gattigaa cheppi mari vellaadu. khaalii sthalam kosam vetukutuu ara kilometer nadichaadu. pani puurtayyee sariki paavu ganta daatindi. aaga meghala meeda parigettukuchhaadu. line baga kadilindi. intaku mundu nila baddadi evari venuko kanukko leka poyadu. kasepu mundukuu, venakki nadichaadu. laabham ledanukunnadu. mellagaa line madhyalo dhoora boyadu. "yey! aagu! mem manashulam kaadaa?" antuu noru terichaadu okadu.
appudu chusadu vaadi avataaraanni. guburu meesaalatho, midi gudlesukoni teekshanamgaa chustunnadu. paramesaniki guburu meesaalu chuste gunde dada automatic gaa hyrange loki velli potundi. ventane gaja gaja vanukutuu... guburu meesaalodni notlone tittukuntuu line chivara kelli nilchunnadu.
alaa endaku endi... chemataku tadisi... aakalitho alamatinchi... kaalla noppulanu tattukoni... koduku kalugajestunna avaantaraalanu daati lainlo nilchunte... counter daggaraku chere sariki saayantram naalugaindi.
chachicheedii naalugu velu marchukodanike okka rojanta pothe, ika taanu borukosam daachukunna mottam kotta notla loki maralante enni rojulu panulu maanukuni byaanku line loo nilchovaalo talchukogaane atadi gunde vegam okkasariga gantakaravaimalla vegamtho kottukundi.....sarele edathe adayyindi...oo padirojulu naavi kaavanukuni byaankulakankitam cheste sari ani gonukkunnadu... adhi vini pakkanunna asami evaro, " enti ? mallee repoddamanukuntunna? vaaraanikokkasaare," baambu pelchaadu....aa lekkana laksha roopaayalu kotta not laloki maralante etlara nayana anukuntunte, mallee aa asame upadesinchaadu...deenikinta baadhenduku? teesukodaaniki limitundi cony, byaankulo eyyadaanikem ledu...ennaina esukochu....annee tecchi mundu esey..."
aa maatatho paramesaanni egaadigaa chusada asami.. aa chuupuloo " iga savupo" anna bhavam kanipinchindi paramesaniki.......sare tarvaata sangati tarvaata, mundaite oollo andarikanna mundu chetilo padda rendu vela roopaayala notuni andarikee goppagaa chuupinchaalanukontuu bayalderaadu....
oorlo kella gaane kanapadda prati okkariki kotta notlu chuupistuu murisi posagadu.adhe utsaahaamto intiki vellaadu. kodukunu daggaraku pilichi "orey ee dabbulu naanammaku iyyipo!" annadu.
"nanamma idigo kotta dabbulu" antuu guravamma chetilo pettaadu manumadu. notlanu chudagaane mandi padindi. venakki, mundukuu marchi marchi chusukundi. "orey! nenu pichidanla kanapadtunnarra? mee ayya sinnappudu govindu kotlo pavala, artha petti latery teeste vache kagitalivi..." antunte ulikki paddaadu paramesam.
"rangu kaayitaalu acheyyataaniki bankollu tikkalolla? appati rangu kaagitaalani anta teliggaa yela marchi potara? yivi ave!
naakivanni gaadu... nuvvu maarchakochina naa naalugu velu naakivvantuu...u kotta notlanu parra parra chinchesindi.
"osi nee kadupu gaala! entha pani cheshave...?" bittarapoyi tellamoham vaesaadu. rendu vela kotta notlu migilchina vishaadamtoe rendugaa cheeli poyindi paramesam gunde. yem cheyalo antu battaka unna chotane kuppa kuppa kuulaadu.