మానవ ఆత్మ అమరము లేనిదా లేదా అమరమా?
సందేహం లేకుండా మానవ ఆత్మ అమరత్వం. పాత మరియు క్రొత్త నిబంధనలలో ఇది చాలా లేఖనాల్లో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది: కీర్తన 22:26; 23: 6; 49: 7-9; ప్రసంగి 12: 7; దానియేలు 12: 2-3; మత్తయి 25:46; మరియు 1 కొరింథీయులకు 15: 12-19. దానియేలు 12: 2 ఇలా చెబుతోంది, "మరియు సమాధులలో నిద్రించు అనేకులు మేలుకొనెదరు; కొందరు నిత్యజీవము అనుభ వించుటకును, కొందరు నిందపాలగుటకును నిత్యముగా హేయులగుటకును మేలుకొందురు." అదేవిధంగా, దుర్మార్గులు "శాశ్వతమైన శిక్షకు వెళతారు, కానీ నీతిమంతులు నిత్యజీవానికి వెళతారు" అని యేసు స్వయంగా చెప్పాడు (మత్తయి 25:46). "శిక్ష" మరియు "జీవితం" రెండింటినీ సూచించడానికి ఉపయోగించిన అదే గ్రీకు పదంతో, దుర్మార్గులు మరియు నీతిమంతులు ఇద్దరూ శాశ్వతమైన / అమర ఆత్మను కలిగి ఉన్నారని స్పష్టమవుతుంది.
బైబిలు స్పష్టమైన బోధ ఏమిటంటే, ప్రజలందరూ రక్షింపబడినా లేదా పోగొట్టుకున్నా, స్వర్గంలో లేదా నరకంలో శాశ్వతంగా ఉంటారు. మన మాంస శరీరాలు మరణంలో చనిపోయినప్పుడు నిజమైన జీవితం లేదా ఆధ్యాత్మిక జీవితం నిలిచిపోదు. మన ఆత్మలు శాశ్వతంగా జీవిస్తాయి, మనం రక్షిస్తే పరలోకంలో దేవుని సన్నిధిలో లేదా దేవుని మోక్ష బహుమతిని తిరస్కరించినట్లయితే నరకంలో శిక్షలో. వాస్తవానికి, బైబిలు యొక్క వాగ్దానం ఏమిటంటే, మన ఆత్మలు శాశ్వతంగా జీవించడమే కాదు, మన శరీరాలు పునరుత్థానం చేయబడతాయి. శారీరక పునరుత్థానం యొక్క ఈ ఆశ క్రైస్తవ విశ్వాసం యొక్క హృదయంలో ఉంది (1 కొరింథీయులు 15: 12-19).
అన్ని ఆత్మలు అమరత్వం కలిగి ఉన్నప్పటికీ, భగవంతుడి మాదిరిగానే మనం శాశ్వతంగా లేమని గుర్తుంచుకోవాలి. భగవంతుడు మాత్రమే నిజమైన శాశ్వతమైన జీవి, అతను మాత్రమే ప్రారంభం లేదా ముగింపు లేకుండా ఉన్నాడు. దేవుడు ఎల్లప్పుడూ ఉన్నాడు మరియు ఎల్లప్పుడూ ఉనికిలో ఉంటాడు. మిగతా సెంటియెంట్ జీవులన్నీ, అవి మనుషులు అయినా, దేవదూతలు అయినా, వాటికి ఆరంభం ఉన్నట్లు పరిమితంగా ఉన్నాయి. మనం ఉనికిలోకి వచ్చిన తర్వాత మన ఆత్మలు శాశ్వతంగా జీవిస్తాయి, మన ఆత్మలు ఎల్లప్పుడూ ఉనికిలో ఉన్నాయనే భావనకు బైబిల్ మద్దతు ఇవ్వదు. మన ఆత్మలు అమరత్వం కలిగివుంటాయి, అదే విధంగా దేవుడు వారిని సృష్టించాడు, కాని వారికి ఒక ప్రారంభం ఉంది; వారు ఉనికిలో లేని సమయం ఉంది.
manava aatma amaramu lenida leda amarama?
sandeham lekunda manava aatma amaratvam. paata mariyu krotta nibandhanalalo idhi chala lekhanaallo spashtamgaa kanipistundi: keertana 22:26; 23: 6; 49: 7-9; prasangi 12: 7; daaniyelu 12: 2-3; mattayi 25:46; mariyu 1 korindheeyulaku 15: 12-19. daaniyelu 12: 2 ilaa chebutondi, "mariyu samaadhulalo nidrinchu anekulu melukonedaru; kondaru nityajeevamu anubha vinchutakunu, kondaru nindapaalagutakunu nityamugaa heyulagutakunu melukonduru." adevidhamgaa, durmaargulu "saasvatamaina shikshaku velataaru, cony neetimantulu nityajeevaaniki velataaru" ani yesu swayamgaa cheppaadu (mattayi 25:46). "shiksha" mariyu "jeevitam" rendintinii suuchimchadaaniki upayoginchina adhe greeku padamtho, durmaargulu mariyu neetimantulu iddaruu saasvatamaina / amara aatmanu kaligi unnaarani spashtamavutundi.
baibilu spashtamaina bodha emitante, prajalandaruu rakshimpabadinaa leda pogottukunna, swargamlo leda narakamlo saasvatamgaa untaaru. mana maamsa sareeraalu maranamlo chanipoyinappudu nijamaina jeevitam leda aadhyaatmika jeevitam nilichipodu. mana aatmalu saasvatamgaa jeevistaayi, manam rakshiste paralokamlo devuni sannidhilo leda devuni moksha bahumatini tiraskarinchinatlayite narakamlo shikshalo. vaastavaaniki, baibilu yokka vaagdaanam emitante, mana aatmalu saasvatamgaa jeevinchadame kaadu, mana sareeraalu punarutthaanam cheyabadataayi. saareeraka punarutthaanam yokka ee aasha kraistava vishwaasam yokka hrudayamlo undi (1 korindheeyulu 15: 12-19).
anni aatmalu amaratvam kaligi unnappatikii, bhagavantudi maadirigaane manam saasvatamgaa lemani gurtunchukovali. bhagavantudu matrame nijamaina saasvatamaina jeevi, atanu matrame praarambham leda mugimpu lekunda unnaadu. devudu ellappuduu unnaadu mariyu ellappuduu unikilo untaadu. migata centient jeevulannee, avi manushulu aina, devadutalu aina, vaatiki aarambham unnatlu parimitamgaa unnaayi. manam unikiloki vachina tarvaata mana aatmalu saasvatamgaa jeevistaayi, mana aatmalu ellappuduu unikilo unnayane bhavanaku baibil maddatu ivvadu. mana aatmalu amaratvam kaligivuntaayi, adhe vidhamgaa devudu vaarini srushtinchaadu, kaani vaariki oka praarambham undi; vaaru unikilo laeni samayam undi.