తెర వెనుక: January 2015
Tribute to writer Ganesh Patro
- ఆంధ్రజ్యోతి డైలీ, 6 జనవరి 2015.
Labels: athreya, balachander, ganesh patro
Tribute to actor Ahuthi Prasad
- ఆంధ్రజ్యోతి డైలీ, 5 జనవరి 2015.
Labels: ahuthi prasad, chandamama, krishna vamsi
Interview with director Veera Shankar
- ఆంధ్రజ్యోతి డైలీ, 31 డిసెంబర్ 2014
Labels: mana kurralle, rao ramesh, veera shankar
Short Story: Arundhati
కథ: అరుంధతి
ఆగస్టు 26న తమ్ముడు సురేంద్ర పెళ్లి అనీ, నాలుగు రోజుల ముందుగానే రావాలనీ అమ్మ రాసిన ఉత్తరమూ, శుభలేఖా అందాయి మహేంద్రకు. తప్పకుండా వెళ్లాల్సిందే. లేకపోతే అమ్మ చాలా బాధ పడుతుంది. సురేంద్ర వేరేగా యోచించే అవకాశం ఉంది. బంధువులు సైతం అమ్మని తలోరకంగా మాటలనవచ్చు. 'ఏమైనా భరించవచ్చు కానీ చుట్టాల ఎత్తిపొడుపు మాటలు అస్సలు భరించలేం' అనే అమ్మ మాటలు జ్ఞాపకానికొచ్చాయి. అయితే సమస్యల్లా అరుంధతిని కూడా తీసుకెళ్లాలా, వొద్దా అనే.
అరుంధతిది వాళ్ల కులం కాదు. మహేంద్రవైపు వాళ్ల ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా వాళ్ల పెళ్లి జరిగింది. అన్నదమ్ముల ఒత్తిడికి భయపడి కొడుకు పెళ్లికి కూడా వెళ్లలేదు మహేంద్ర వాళ్లమ్మ. కనీసం సురేంద్రయినా వొస్తాడనుకున్నాడు. తను టూర్‌లో ఉండటం చేత పెళ్లికి రాలేకపోయానని తర్వాతెప్పుడో ఉత్తరం రాశాడు. కొంతన్నా నయం. అతడివైపు వాళ్లెవరూ లేకుండానే అరుంధతితో మహేంద్ర పెళ్లయిపోయింది. అందుచేత ఆమెని సురేంద్ర పెళ్లికి తీసుకొనిపోతే ఏమైనా ఇబ్బందులు వొస్తాయేమోనని సందేహం కలిగింది. అక్కడ ఆమెకు బాధ కల్గించే సంగతి ఏమైనా జరిగితే తనదే బాధ్యత. ఈ సంగతి చెబితే అరుంధతి ఏమంటుందో? తనని అర్థం చేసుకుంటుంది. తన కారణాన మాటలుపడే బాధ అరుంధతికీ తప్పుతుంది.
ఇట్లా యోచించాక భార్యని పిలిచాడు మహేంద్ర. అప్పుడామె తొట్లోకి నీళ్లు పెడుతోంది. పని మధ్యలో ఆపి వొచ్చింది. పిలిచాడే కానీ చెప్పేందుకు సందేహిస్తున్నాడు. ఎన్నడూ లేంది అతడట్లా యేదో చెప్పేందుకని వెనుకాడ్డం చూసి ఆశ్చర్యపోయింది అరుంధతి.
"ఏమిటి సార్?"
నోరు విప్పక వేరే దారి లేకపోయింది.
"చెబితే బాధపడవు కదా."
"బాధపడే సంగతయితే చెప్పకండి."
కొన్ని సెకన్ల నిశ్శబ్దం.
"కానీ చెప్పక తప్పని సంగతి."
ఆమె మాట్లాడకుండా అతడి వొంకే చూస్తోంది.
"సూరి పెళ్లికి వొక్కణ్ణే వెళ్లొద్దామనుకుంటున్నాను. సంగతేమిటంటే - నిన్ను కూడా తీసుకువెళ్తే వాళ్లు నిన్నెట్లా చూస్తారోనని సంకోచంగా ఉంది. నువ్వు బాధపడితే నేను తట్టుకోలేను. అందుకని..."
"ఇది చెప్పేందుకేనా ఇబ్బంది పడుతోందీ. నీ ఇష్టం. అయినా నేను బాధపడతానని ఎందుకనుకుంటున్నావ్. అక్కడి పరిస్థితి ఆ మాత్రం గ్రహించుకోలేనా. నువ్వు రమ్మంటే వొస్తా. లేకపోతే లేదు." అంటూ లోనికి వెళ్లిపోయింది - తీసుకెళ్లాలో, వొద్దో, ఆ బరువంతా అతడి మీదనే వొదిలి.
మహేంద్ర ఎమ్మెస్సీ పరీక్షలు రాసీ రాయడంతోటే అతడి తండ్రి గుండె జబ్బుతో చనిపోయాడు. రెవెన్యూ డిపార్ట్‌మెంట్లో హెడ్ అసిస్టెంటుగా చేస్తూ పోవడం చేత మహేంద్రకి ఆ శాఖలోనే క్లర్కుగా ఉద్యోగం వచ్చింది. మొత్తం కుటుంబ భారమంతా అతడి మీదే పడింది. చెల్లెలు గౌతమి ఇంటర్మీడియేట్‌లోనూ, తమ్ముడు సురేంద్ర స్కూలు ఫైనల్లోనూ ఉన్నారు - తండి పోయినప్పుడు. ఒంగోలులో లెక్చరర్ ఉద్యోగం రావడంతో చేస్తున్న ఉద్యోగానికి రిజైన్‌చేసి ఒంగోలుకు వెళ్లిపోయాడు మహేంద్ర. అన్నవరప్పాడులో మంచి ఇల్లే దొరికింది. ఓనర్ల తాకిడి ఉండదు. రెండు పోర్షన్లు ఉన్న ఇంట్లో వేరే పోర్షన్లో కలెక్టరాఫీసులో ఆఫీసర్ హోదా ఉద్యోగం చేస్తున్న రామచంద్రరావు కుటుంబం ఉంటోంది. పక్క పోర్షన్లో బ్యాచిలర్ చేరబోతున్నాడని తెలిసి రామచంద్రరావు ఫ్యామిలీ అంతా ముందు భయపడ్డారు. అయితే కొద్ది రోజుల్లోనే వాళ్ల భయం అర్థం లేనిదని అర్థమయింది. అతడు చేస్తున్న ఉద్యోగం, అతడి హుందాతనం వాళ్లకి నచ్చాయి. భార్యా, కూతురూ - ఇదీ రామచంద్రరావు కుటుంబం. రామచంద్రరావు భార్య మంచితనానికి ప్రతిబింబం మల్లే అవుపించింది.
మహేంద్ర ఆ ఇంట్లోకి వొచ్చిన రెండో రోజే ఆయన కూతురు చిన్ని ఉదయమే ప్లేటుతో ప్రత్యక్షమయింది. ప్లేటులో పెసరట్టు!
"సార్! తీసుకోండి."
ఆశ్చర్యపడ్తూ "ఏమిటి?" అన్నాడు.
"ఇది పెసరట్టు. ఇవాళే కాదు, ఇంకా ఎన్నోసార్లు మీకీ బాధ తప్పదు. మా అమ్మ పంపించింది. ఊ.. తీసుకోండి" అంటూ అతడి చేతికి అందించింది. వెంటనే ఏమనేందుకూ తోచక అప్రయత్నంగా ప్లేటు అందుకున్నాడు. ఆమె ఇటూ, అటూ చూస్తూ వెళ్లబోతూ ఉంటే "ఏం చదువుతున్నావు?" అనడిగాడు.
"జూనియర్ ఇంటర్ బైపీసీ" అని నవ్వుతూ పరిగెత్తింది.
మహేంద్ర జువాలజీ లెక్చరర్ అని తెలిసినాక "మాస్టారూ నాకు జువాలజీ పాఠాలు చెబుతారా సాయంత్రాలు?" అనడిగిందో రోజు. కుదరదంటే బాధపడుతుందేమోనని "చూద్దాం" అన్నాడు, ఎటూ తేల్చకుండా. కానీ ఆ సాయంత్రమే పుస్తకంతో హాజరైన ఆమెని చూసి కాదనలేకపోయాడు. అప్పట్నించీ ప్రతీ సాయంత్రం ఆమెకు జువాలజీ సబ్జెక్ట్ చెప్పడం అతని దినచర్యల్లో ఒకటి. ఎక్కువమంది ఆడపిల్లల్లా మగాళ్లంటే, వాళ్లతో మాట్లాడటమంటే సిగ్గుపడే రకం కాదు చిన్ని. అట్లా అని అనవసరంగా కలగజేసుకొని మాట్లాడే వాగుడుకాయా కాదు. ఎప్పుడూ చలాకీగా ఉంటుంది. ఆ ఇంటికి అందమూ, కళా ఆమె వొల్లే వొచ్చాయని మహేంద్ర నమ్మాడు. ఆమె ఇంట్లో లేనంత సేపూ ఆ ఇంట్లో అసలు మనుషులు ఉంటున్నారా అన్నంత నిశ్శబ్దం తాండవిస్తూ ఉంటుంది. దేనికోసమే దిగులుపడ్డదానికి మల్లే కళావిహీనంగా అవుపిస్తుంటుంది.
ఒకానొకరోజు కాలేజీకి సెలవు కావడంతో ఉదయం సాంబశివ టిఫిన్ కార్నర్‌లో టిఫిన్‌చేసి గదికి వచ్చాడు మహేంద్ర. సాహిత్యమంటే ఉన్న పిచ్చితో చలం 'కవి హృదయం' ఏ తొమ్మిదోసారో, పదోసారో చదువుతూ కూర్చున్నాడు. తలుపు తట్టిన చప్పుడికి "గడి తీసే ఉంది" అన్నాడు.
తలుపు తోసుకొని లోనిని వొచ్చింది చిన్ని - ఎప్పటిమల్లే చేతిలో ప్లేటుతో.
"నేను టిఫిన్ చేసొచ్చాను చిన్నీ. అవి తీసుకెళ్ళు."
"ఏం ఫర్వాలేదు. ఈ కాస్త తిన్నందునే మీ పొట్టేమీ పగిలిపోదు."
ప్లేటు వొంక చూశాడు. పులిహోర, నైవేద్యం, బఠాణీ గుగ్గిళ్లు, మినపగారెలు - యిన్ని రకాలు అందులో వున్నాయి. వాటిని చూసి అతడికి బెదురుపుట్టింది. "ఇవన్నీ తినడానికే!" తనలో అనుకుంటూ అప్రయత్నంగా పైకే అనేశాడు.
"అవును. ఇవన్నీ తినే పదార్థాలే. కాదనకూడదు. ఈ రోజు పండగని చేశాం."
"వొద్దు చిన్నీ, బలవంత పెట్టకు."
"అమ్మకి ఈ సంగతే చెప్పనా?"
అదడేమీ బదులియ్యకుండా 'కవి హృదయం' వొంక చూస్తున్నాడు.
ఆమె కూడా అటు చూసి "పోనీ నాకోసం తీసుకోలేరా?" అంది.
చప్పున ఆ పిల్ల ముఖం వొంక చూడకుండా ఉండలేకపోయాడు, యెందుకట్లా అన్నదని. యేమిటి ఆ కళ్లల్లో కన్పిస్తోంది? అభిమానమా? ఆరాధనా? అంతకంటే ఎక్కువ ఆలోచించడానికి యిద్దరి మధ్యా వున్న వయసు తేడా అడ్డమైనిల్చింది.
మౌనంగా చేయిచాపి ప్లేటు అందుకున్నాడు. ఆమె ప్రేమగా అతడి కళ్లలోకి చూస్తూ వెళ్లిపోయింది.
ఇంకో రోజు అతడు ఉదయం లేవడం బాగా ఆలస్యమయింది. లెట్రిన్‌కి పోయొచ్చి, పళ్లు తోముకోవడం అయ్యేప్పటికి కాలేజీకి బయలుదేరాల్సిన సమయం దాటింది. అతడు పళ్లు తోమేటప్పుడే బాత్‌రూంలో దూరింది చిన్ని. రెడు వాటాలకీ అదొక్కటే బాత్‌రూం కావటాన ఆమె వచ్చేదాకా అతడు ఆగాల్సిందే. కిటికీ పక్కనే బాత్‌రూం ఉంటాన ఆమె వెళ్లడం అతడు చూశాడు. కావాలని అన్నట్టేమో ఆమె దాదాపు అరగంట తర్వాత బాత్‌రూంలోంచి బయటకొచ్చింది. వచ్చి కిటికీ వైపు చూసి వెక్కిరించి ఇంట్లోకి పరిగెత్తింది. అతడికి కోపం నసాళానికంటింది. గబబగా నీళ్లు వొంటి మీద గుమ్మరించుకొని కాలేజీకి పరుగులు తీశాడు. ఎన్నడూ లేంది అరగంట ఆలస్యంగా వెళ్లాడా రోజు. అప్పటికే అటెండెన్స్ రిజిస్టర్ ప్రిన్సిపాల్ టేబుల్‌మీదకు వెళ్లిపోయింది.
"యేంటోయ్ మాకు తెలీకుండా పెళ్లిగానీ యేవన్నా చేసుకున్నావా యేం? లేటుగా వొచ్చావివాళ." - ప్రిన్సిపాల్ నవ్వుతూ అన్నా అందులో అపహాస్యమే కనిపించింది. నవ్వలేక చిర్నవ్వు విసిరి ఉసూరుమంటూ క్లాస్‌రూంలోకి నడిచాడు.
ఆ సాయంత్రం సబ్జెక్టు చెప్పించుకునేందుకు చిన్ని రాదని అనుకున్నాడు. అతడి ఊహ తప్పని నిరూపిస్తూ వచ్చింది. అయితే వొట్టిగా, పుస్తకమేమీ లేకుండా వొచ్చి తలవొంచుకు నిల్చుంది. ఉదయపు పనికి శిక్ష యేంవేస్తారన్నట్లు. మహేంద్ర ఆమెను పలకరించలేదు. కోపంగా ఉన్నాడని భావించి "మీకు కోపం పోలేదా?" అంది తలెత్తకుండా, కళ్లు మాత్రం పైకెత్తి.
"ఈ రోజు లెసన్ చెప్పించుకోడానికి రాలేదా యేం?" అనడిగాడు రూటు మారుస్తూ.
అదేమీ పట్టనట్లే "కోపం లేనట్టేనా?" అడిగింది మళ్లీ.
"నాకు కోపం వచ్చిందని ఎట్లా తెలుసు నీకు?"
"మరి పొద్దున..." ఆపి నవ్వుతోంది చిన్నగా.
కోపమంతా పోయి అతడికీ నవ్వు వచ్చింది, ఆమె ముఖం చూశాక.
"మరీ అల్లరెక్కువైపోతోందమ్మాయ్ నీకు. నీ వల్ల ప్రిన్సిపాల్ ముందు దోషినయ్యా ఈ రోజు."
"సారీ మాస్టారూ. ఇంకెప్పుడూ అట్లా చెయ్యను" అంది బుద్ధిమంతురాలికి మల్లే ఫోజు ఇస్తూ.
"మరి పాఠం సంగతి?"
"ఇవాళ వేరే సబ్జెక్ట్ చెప్పండి."
"చచ్చాను. ఏం సబ్జెక్టూ?"
"క్లాసుది కాకుండా వేరేదైనా."
"అది కూడా నువ్వే చెప్పు."
"హృదయం గురించి చెప్పొచ్చు కదా."
"నేను జువాలజీ పంతుల్ని. గుండె గురించైతే చెప్పగల్ను కానీ హృదయం గురించి యేం చెప్పగల్ను నేను."
"ఆహా.. ఉత్త అమాయకులు మాస్టారూ."
ఇట్లా సరదాగా గడిచిపోతున్నాయి రోజులు. రోజులు కాదు, వారాలు కాదు, నెలలు గడిచిపోయాయి. పెళ్లి చేసుకొమ్మని అమ్మ ఒత్తిడి చేస్తున్నా యేదో సాకుతో కాలం గడిపేస్తూ వొస్తున్నాడు. గౌతమి డిగ్రీ చదువు పూర్తయింది. సురేంద్ర ఇంజనీరింగ్ చదువులోకి వొచ్చాడు. గౌతమికి మంచి సంబంధం ఒకటి వొచ్చిందనీ, రెండు లక్షలు కట్నం అడుగుతున్నారనీ, అబ్బాయికి బ్యాంకు ఉద్యోగమనీ అమ్మ ఉత్తరం రాసింది. మంచి సంబంధమైతే, గౌతమికి కూడా అతడు నచ్చితే ఖాయం చెసుకొమ్మని సమాధానం రాశాడు. ఆఖరుకి ఆ సంబంధమే సెటిలయ్యింది. కట్నం డబ్బుల కోసం ఎకరం పొలం అమ్మాల్సి వొచ్చింది. ఐదేళ్ల నుంచీ తాను కూడబెట్టినదంతా పెళ్లి ఖర్చుల నిమిత్తం అమ్మకు ఇచ్చేశాడు మహేంద్ర. ఆమె బాధపడుతూనే తీసుకుంది. మహేంద్ర మాత్రం అందుకేమీ విచారపడలేదు. చెల్లి పెళ్లికి ఉపయోగపడింది కదా అనుకున్నాడు.
చిన్ని బీయస్సీ ఫస్ట్ క్లాసులో పాసయ్యింది.
"ఎమ్మెస్సీ చేయనా?" అనడిగింది మహేంద్రను.
"నేను చెప్పేదేముంది. నీ ఇంట్రెస్ట్ ఎట్లా ఉంటే అట్లా చెయ్యి" అన్నాడు.
"ఇంట్లో వొప్పుకోడం లేదు. మీరు చెప్పండి నాన్నకి."
"పెళ్లి చేసేస్తామంటున్నారు."
"ఇంకేం లక్షణంగా చేసుకోక" - ఆటపట్టించే ఉద్దేశంతో అన్నాడు.
వెంటనే జవాబు రాలేదు. ఆమె వొంక చూశాడు. పెదాలు బిగించి చూస్తోంది అతడి మొహంలోకి. ఆమె ఆశించిన భావం అతడి కల్లల్లో కనిపించలేదు. ఆమె కల్లలోని దీనత్వం మాత్రం అతడికి తెలిసింది. ఎప్పుడూ నవ్వుతూ ఉండే ఆ కళ్లు అట్లా ఎందుకైనాయి? దానికి జవాబు తట్టలేదు మహేంద్రకు.
"మీకేమీ బాధగా లేదా?" అడిగింది చివరకు. అప్పటికైనా అర్థమవుతుందేమోననే ఆశతోటి. ఎందుకు బాధ తనకు? దేనికి బాధ? ఇంకా అతడి బుర్రకు అర్థం కాలేదు. అయోమయంగా చూస్తున్నాడు.
"ఐ లవ్యూ మాస్టారూ." అంతే. అతడు తేరుకునే లోపునే, ఆమె మాటలు బుర్రకెక్కి అతడు రియాక్ట్ అయ్యే లోపునే అక్కణ్ణించి మాయమైంది.
హృదయం స్వాంతన పడినాక యోచిస్తూ ఉండిపోయాడు. తన జీవితం ఇంతదాకా ఎట్లా నడిచిందో నెమరేసుకున్నాడు. తనేం సాధించాడో అర్థం కాలేదు. తన ఒంటరి బతుక్కి అర్థమేమిటి? పెళ్లి విషయమై ఎప్పుడూ సీరియస్‌గా ఆలోచించలేదు. ఆర్థికంగా సెటిలై ఐదేళ్లయినా తన దృష్టి అటేపు పోలేదు. ఇప్పుడనిపిస్తోంది, తనకో తోడు - అదీ స్త్రీ కావాలని. ఒక్కసారి తన క్లాస్‌మేట్లనీ, స్నేహితుల్నీ జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు. తెలిసినంతవరకూ అందరికీ పెళ్లిళ్లయిపోయి కాపురాలు చేస్తున్నారు. అందులో చాలామందికి పిల్లలు కూడా. ఎలుగుబంటిలా ఉండే ఓ స్నేహితుణ్ణి 'వీడికి పిల్లనెవరిస్తార్రా' అని యెగతాళి చేసేవాళ్లు. అతనికీ పెళ్లయి జీవితాన్ని ఆస్వాదిస్తున్నాడు. అతనికి ఇద్దరు పిల్లలు. తాను మాత్రం ఇంకా బ్రహ్మచారిగానే మిగిలున్నాడు.
చిన్ని పట్టుబట్టి ఎమ్మెస్సీలో చేరింది.
'ఐ లవ్యూ' అన్నప్పట్నించీ చిన్ని అతని కంటికి కొత్తగా అవుపిస్తోంది. స్త్రీలోని అందాలు తెలుస్తున్నాయి. పూర్ణాకృతి పొంది ఉండటంతో నడుస్తున్నప్పుడు ఊగే వక్షమూ, పచ్చగా వొంపు తిరిగిన నడుమూ అతడి ఆలోచనల్లో కొత్తదనాన్ని తీసుకొస్తున్నాయి.
ఓసారి అడిగాడు - "మన మధ్య వయసు తేడా సంగతి ఆలోచించావా?"
"మహా అయితే పదేళ్లు. అంతేగా. ఈ మధ్య ముప్పై ఆరేళ్లు ఉన్న మగాళ్లు సైతం పదహారేళ్ల పిల్లల్ని చేసుకుంటున్నారు తెలుసా! ఇరవయ్యేళ్లు తేడా ఉన్నా మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తాను."
"ఈ ప్రేమలో నాకంత నమ్మకం లేదు."
"నమ్మకం కలగాలంటే ఏం చేయాలి?"
దీనికి అతడి వద్ద సమాధానం సిద్ధంగా లేదు.
"పెళ్లి చేసుకునేందుకు నేను పనికిరానా?" - మళ్లీ తనే అడిగింది.
'నేనే పనికిరాను నీకు' - అందామనుకున్నాడు. అనలేకపోయాడు. అట్లాంటి రత్నం దూరమైపోతుందనే భయం కలిగి తనకు తెలీకుండానే చప్పున ఆమెను కావలించుకున్నాడు. నున్నగా జారిన మెడవొంపులో ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. అతడి మొహాన్ని పట్టుకొని తన వొంతుగా పెదాలతో అతడి మొద్దు పెదాల్ని కప్పేసింది. మొదటిసారిగా కలిగిన స్త్రీ స్పర్శలోని సౌఖ్యానికి మైకం కమ్మిన మహేంద్ర రక్తం మరిగిపోయింది. నరాలన్నీ గిలగిలా కొట్టుకున్నాయి. నిశ్చయమైపోయింది - చిన్నీని తను వొదలలేడని.
చిన్నీని పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకున్నాక వాస్తవం మహేంద్రను కొంచెం భయపెట్టింది. ఇద్దరి కులాలూ ఒకటి కావు. సాంఘికంగా మహేంద్ర వాళ్ల కులం కంటే చిన్ని వాళ్ల కులం తక్కువ స్థాయిది. చిన్ని వాళ్లింట్లో పెద్ద అభ్యంతరమేమీ అవుపించలేదు. పై కులం వాడు తనకు అల్లుడు కాబోతున్నందుకు రామచంద్రరావు ఆనందపడ్డాడనేది నిజం. ఆయన భార్య అయితే కూతురి గురించిన దిగులేమీ అవసరం లేదన్న నిశ్చింతతో తబ్బిబ్బయ్యింది. అయితే తన వైపు వాళ్లనుంచే చిక్కంతా వొచ్చింది. ఈ విషయమై అమ్మకు ఉత్తరం రాశాడు మహేంద్ర. ఆమె కట్టుబాట్లు, సంప్రదాయాలకు బానిస. బంధుగణం అంతా తనను ఎగతాళి చేస్తున్నట్లూ, పరువంతా మట్టిగొట్టుకు పోతున్నట్లూ ఊహించుకుని హడలిపోయింది. డబ్బు లేకపోయినా బతుకు సాగుతుంది కానీ పరువు లేకుండా బతికేది ఏట్లా? తన జీవిత భాగస్వామిని తన కొడుకే నిర్ణయించుకున్నాడని ఆమె యోచించలేకపోయింది. పరువుకీ, బంధువులకీ ఆమె బందీ.
అమ్మకు ఇష్టం లేకుండా చిన్నీని పెళ్లి చేసుకోడానికి ముందు సందేహించాడు మహేంద్ర. కానీ చిన్నీని వొదులుకునేందుకు హృదయం కాస్త కూడా వొప్పుకోలేదు. అతడు అమ్మను ఎక్కువగానే ప్రేమిస్తున్నాడు. అందుచేత అమ్మకు బాధ కలిగిస్తున్నాననే విచారం ఉన్నా దిగమింగి, తర్వాత ఎట్లానైనా ఆమెను కన్విన్స్ చేయొచ్చుననే విశ్వాసంతో చిన్నీని తన జీవితంలోకి ఆహ్వానించాడు. పిలుపు అందినా పెళ్లికి ఎవరూ రాలేదు. తమ్ముడు కానీ, చెల్లెలు కానీ.
కృష్ణా ఎక్స్‌ప్రెస్ వేగం అందుకుంది. కిటికీ పక్కనే కూర్చుని తలని మహేంద్ర భుజానికి ఆనించింది అరుంధతి. మహేంద్ర యోచిస్తూ ఉన్నాడు. పెళ్లిలో చిన్నీని ఎట్లా రిసీవ్ చేసుకుంటారో అక్కడి జనం, ముఖ్యంగా అమ్మ అని భయపడ్డాడు. కానీ అక్కడకు వెళ్లాక అట్లాంటిదేమీ ఎదురుకాలేదు. అందుకతడికి చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది. కాలమే అన్ని సమస్యల్నీ పరిష్కరిస్తుందనే సూక్తి దీనికీ వర్తిస్తుందనిపించింది. లేకపోతే అరుంధతిని పెళ్లిచేసుకున్నందుకు తన మీద కోపం వహించిన అమ్మ అట్లా ఆప్యాయంగా ఎట్లా దగ్గరకు తీసుకుంది - చిన్నీని.
సురేంద్ర పెళ్లికి ఒకరోజు ముందుగా వెళ్లాడు మహేంద్ర. ముందు తనొక్కడే వెళ్లాలని అనుకున్నా ఆఖరుకి చిన్నీని కూడా వెంట తీసుకువెళ్లాడు. ఆమె లేకుండా తనొక్కడే వెళ్లడం తప్పని తోచింది. చాలా కాలం తర్వాత చిన్నితొడుగా తొలిసారిగా సొంత ఇంట్లోకి అడుగుపెడ్తుంటే ఆనందమూ, తృప్తీ కలిగాయి. స్వాగతం ఎట్లా లభిస్తుందోనని పడ్డ ఆందోళనంతా అమ్మ ఆప్యాయంగా పలకరించడంతో పోయింది. చాన్నాళ్ల తర్వాత కలుసుకోడం చేత తల్లీకొడుకుల ఇద్దరి కళ్లల్లోనూ నీళ్లే.
"నీ కోడలు అరుంధతి" అని పరిచయం చేశాడు చిన్నీని.
తల్లి రియాక్షన్ కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు. ఆమె కళ్లల్లో కోడలి పట్ల ఎట్లాంటి ద్వేషమూ కనిపించలేదు. ఒక్క నిమిషం పరీక్షగా చూసి కొడల్ని దగ్గరకు తీసుకుంది. అందరికీ కోడల్ని తనే పరిచయం చేసింది. పెద్ద కోడల్ని చూసిన తర్వాత ఆమె మొహంలో ఊహించనంత వెలుగుని చూసి బంధువులు ఆశ్చర్యపోయారు. మహేంద్ర హాయిగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు. చాలామంది చిన్నీ గురించి మాట్లాడుకోవడం అతను విన్నాడు. ఒక చుట్టమైతే "మహేంద్ర పెళ్లాం చిలకలాగా ఉంది" అనడం విన్నాడు. గర్వంతో నవ్వుకున్నాడు. సురేంద్ర సైతం ఒదినని ఆత్మీయంగా పలకరించాడు. పెళ్లయినాక భార్యకు ఒదినని పరిచయం చేశాడు. నిమిషాల్లోనే తోడికోడళ్లు స్నేహితులైపోయారు. కోడళ్ల స్నేహం చూసి మహేంద్ర వాళ్లమ్మకు ఎన్నడూ కలగనంత ఆనందం కలిగింది.
పెళ్లి సందడంతా పూర్తయినాక సెలవులు అయిపోవడంతో తిరుగు ప్రయాణమయ్యారు మహేంద్ర, అరుంధతి. మరికొన్ని రోజులు ఉండమని బతిమలాడింది అమ్మ. ఆమెని ఒప్పించి, కొంతకాలం తనవద్దకు వొచ్చి ఉండేట్లుగా మాట్లాడి రైలెక్కారు. అరుంధతి అయితే అత్తయ్యను రమ్మని మరీ బలవంతం చేసింది. వీళ్లు వెళ్లేప్పుడు కోడల్ని కావలించుకుని కన్నీళ్లు పెట్టుకుందామె.
"చిన్నీ, నేను ఊహించలేదు, అమ్మ అట్లా స్వాగతమిస్తుందని. ఏం మహత్యం ఉంది నీలో" అన్నాడు మహేంద్ర. కూపేలో వాళ్లిద్దరే ఉన్నారు.
"మరి చిన్నీ అంటే ఏమనుకున్నావ్?" అంటా చిటికవేసి, నవ్వి "ఊరికే అన్నా" అంది. మళ్లీ తనే "నా మహత్యమేం లేదు. కొడుకు మీద ఏ తల్లికైనా కోపం ఎంతకాలం ఉంటుందనీ. ఎంతటి బాధనైనా కాలం మాన్పేట్టు చేస్తుంది. నీ విషయమైనా అంతే అయ్యింది."
"నా సంగతి సరే. నిన్ను మరీ అట్లా అతుక్కుపోయిందేమిటా అనేదే నాకు వింతగా ఉంది."
"ఆ సంగతి నేనూ ఖచ్చితంగా చెప్పలేను. ఆయితే ఆమె ఊహలకు తగ్గట్లుగా ఉన్నానేమో అనిపించింది నాకు. పైగా అత్తయ్య నన్నో కోరిక కోరింది."
"ఏమిటది?" అతడి గొంతులో కుతూహలం.
"తనని నాయనమ్మని ఎప్పుడు చేస్తున్నారంది."
చప్పున ఆమెని కావలించుకుని "నువ్వు నా బంగారానివిరా" అంటా పెదాల మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాడు మహేంద్ర.
- 'సుప్రభాతం' వారపత్రిక, 5 అక్టోబర్ 1997.
Labels: arundhati, literature, love marriage, short story
2014 Bollywood Review
- ఆంధ్రజ్యోతి డైలీ, 30 డిసెంబర్ 2014
Labels: aamir khan, ek villain, happy new year movie, kangana, kick, mary kom, pk movie, queen movie
tera venuka: January 2015
Tribute to writer Ganesh Patro
- aandhrajyoti dily, 6 janavari 2015.
Labels: athreya, balachander, ganesh patro
Tribute to actor Ahuthi Prasad
- aandhrajyoti dily, 5 janavari 2015.
Labels: ahuthi prasad, chandamama, krishna vamsi
Interview with director Veera Shankar
- aandhrajyoti dily, 31 dissember 2014
Labels: mana kurralle, rao ramesh, veera shankar
Short Story: Arundhati
katha: arundhati
aagastu 26na tammudu surendra pelli any, naalugu rojula mundugaane ravalani amma raasina uttaramuu, subhalekha andaayi mahendraku. tappakunda vellalsinde. lekapothe amma chala baadha padutundi. surendra veregaa yochinche avakaasam undi. bandhuvulu saitam ammani talorakamgaa maatalanavachhu. 'emaina bharinchavachhu cony chuttala ettipodupu maatalu assalu bharinchalem' ane amma maatalu ghnaapakaanikochaayi. ayithe samasyalla arundhatini kuudaa teesukellaalaa, vodda ane.
arundhatidi vaalla kulam kaadu. mahendravaipu vaalla ishtaniki vyatirekamgaa vaalla pelli jarigindi. annadammula ottidiki bhayapadi koduku pelliki kuudaa vellaledu mahendra vallamma. kaneesam surendrayina vostaadanukunnaadu. tanu toorlo undatam chetha pelliki ralekapoyanani tarvateppudo uttaram raasaadu. kontanna nayam. atadivaipu vaallevaruu lekundane arundhatitho mahendra pellayipoyindi. anducheta aameni surendra pelliki teesukonipothe emaina ibbandulu vostayemonani sandeham kaligindi. akkada aameku baadha kalginche sangati emaina jarigithe tanade baadhyata. ee sangati chebithe arundhati emantundo? tanani artham chesukuntundi. tana kaaranaana matalupade baadha arundhatikee tapputundi.
itla yochinchaaka bharyani pilichaadu mahendra. appudame totloki neellu pedutondi. pani madhyalo aapi vochindi. pilichade cony cheppenduku sandehistunnadu. ennaduu lendi atadatla yedo cheppendukani venukaaddam chusi aascharyapoyindi arundhati.
"emiti sar?"
noru vippaka vere daari lekapoyindi.
"chebithe badhapadavu kada."
"badhapade sangatayithe cheppakandi."
konni sekanla nissabdam.
"cony cheppaka tappani sangati."
aame matladakunda atadi vonke chustondi.
"suuri pelliki vokkanne velloddaamanukuntuna. sangatemitante - ninnu kuudaa teesukuvelte vaallu ninnetla chustaronani sankochamgaa undi. nuvvu baadhapadithe nenu tattukolenu. andukani..."
"idhi cheppendukena ibbandi padutondii. nee ishtam. aina nenu baadhapadataanani endukanukuntunnav. akkadi paristhiti aa maatram grahinchukolena. nuvvu rammante vosta. lekapothe ledu." antuu loniki vellipoyindi - teesukellaalo, voddo, aa baruvanta atadi meedane vodili.
mahendra emmessy pareekshalu rasi rayadamtote atadi tandri gunde jabbutho chanipoyadu. revenue departementlo head asistentugaa chestu povadam chetha mahendraki aa saakhalone klarkugaa udyogam vachindi. mottam kutumba bharamanta atadi meede padindi. chellelu gautami intermediatelonoonu, tammudu surendra skoolu fainalloonuu unnaaru - tandi poinappudu. ongolulo lecturer udyogam raavadamtho chestunna udyogaaniki resineechesi ongoluku vellipoyaadu mahendra. annavarappadulo manchi illey dorikindi. onarla taakidi undadu. rendu porshanlu unna intlo vere porshanlo kalektaraphisulo afficer hoda udyogam chestunna ramachandrarao kutumbam untondi. pakka porshanlo batchiler cherabotunnadani telisi ramachandrarao famili antaa mundu bhayapaddaru. ayithe koddi rojullone vaalla bhayam artham lenidani ardhamayindi. atadu chestunna udyogam, atadi hundaatanam vaallaki nachayi. bharya, koothuruu - idhee ramachandrarao kutumbam. ramachandrarao bharya manchitanaaniki pratibimbam malle avupinchindi.
mahendra aa intloki vochina rendo roje aayana koothuru chinni udayame pletutho pratyakshamayindi. plaetulo pesarattu!
"sar! teesukondi."
aascharyapadtuu "emiti?" annadu.
"idhi pesarattu. ivaale kaadu, inka ennosaarlu meeki baadha tappadu. maa amma pampinchindi. oo.. teesukondi" antuu atadi chetiki andinchindi. ventane emanenduku thochaka aprayatnamgaa plaetu andukunnadu. aame itoo, atuu chustuu vellabothu unte "yem chaduvutunnavu?" anadigaadu.
"joonier inter bipc" ani navvutuu parigettindi.
mahendra juvalaji lecturer ani telisinaaka "mastaroo naaku juvalaji paataalu chebutara saayantraalu?" anadigindo roju. kudaradante badhapadutundemonani "chuddam" annadu, etuu telchakunda. cony aa saayantrame pustakamtho haajaraina aameni chusi kaadanalekapoyaadu. appatninchii pratee saayantram aameku juvalaji subject cheppadam athani dinacharyallo okati. ekkuvamandi aadapillalla magallante, vaallatho matladatamante siggupade rakam kaadu chinni. atla ani anavasaramgaa kalagajesukoni matlade vagudukaya kaadu. eppuduu chalaakiigaa untundi. aa intiki andamuu, kalaa aame volle vochaayani mahendra nammadu. aame intlo lenanta sepoo aa intlo asalu manushulu untunnara annanta nissabdam taandavistuu untundi. denikosame digulupaddadaaniki malle kalaaviheenamgaa avupistuntundi.
okanokaroju kaalejeeki selavu kaavadamtho udayam saambasiva tiffin carnerlo tiffinchesi gadiki vachaadu mahendra. saahityamante unna pichito chalam 'kavi hrudayam' e tommidosaro, padosaro chaduvutuu kuurchunnaadu. talupu tattina chappudiki "gadi teese undi" annadu.
talupu tosukoni lonini vochindi chinni - eppatimalle chetilo pletutho.
"nenu tiffin chesochaanu chinni. avi teesukellu."
"yem farvaledu. ee kaasta tinnandune mee pottemi pagilipodu."
plaetu vonka chushadu. pulihora, naivedyam, bathaanii guggillu, minapagaarelu - yinni rakalu andulo vunnayi. vaatini chusi atadiki beduruputtindi. "ivannee tinadaanike!" tanalo anukuntu aprayatnamgaa paike anesadu.
"avunu. ivannee tine padaarthaale. kaadanakuudadu. ee roju pandagani chesham."
"voddu chinni, balavanta pettaku."
"ammaki ee sangathe cheppana?"
adademi baduliyyakunda 'kavi hrudayam' vonka chustunnadu.
aame kuudaa atu chusi "ponee nakosam teesukolera?" andi.
chappuna aa pilla mukham vonka chudakunda undalekapoyadu, yendukatla annadani. yemiti aa kallallo kanpistondi? abhimanama? aaraadhanaa? antakante ekkuva aalochinchadaaniki yiddari madhya vunna vayasu teda addamainilchindi.
mounamgaa cheyichapi plaetu andukunnadu. aame premagaa atadi kallaloki chustuu vellipoyindi.
inko roju atadu udayam levadam baga aalasyamayindi. letrinke poyochi, pallu tomukovadam ayyeppatiki kaalejeeki bayaluderaalsina samayam daatindi. atadu pallu tometappude baatruumloo doorindi chinni. redu vaataalakii adokkate bathyroom kaavataana aame vachedaka atadu aagalsinde. kitiki pakkane bathyroom untaana aame velladam atadu chushadu. kaavaalani annattemo aame daadaapu araganta tarvaata baathruumloonchi bayatakochindi. vachi kitiki vaipu chusi vekkirinchi intloki parigettindi. atadiki kopam nasalanikantindi. gababaga neellu vonti meeda gummarinchukoni kaalejeeki parugulu teesaadu. ennaduu lendi araganta aalasyamgaa vellada roju. appatike attendens resister prinsipal tebulnidaku vellipoyindi.
"yentoy maaku telikunda pelligaanii yevanna chesukunnava yem? letugaa vochaavivaala." - prinsipal navvutuu anna andulo apahasyame kanipinchindi. navvaleka chirnavvu visiri usuurumantuu classroomloki nadichaadu.
aa saayantram sabjektu cheppinchukunenduku chinni raadani anukunnadu. atadi ooha tappani niruupistuu vachindi. ayithe vottigaa, pustakamemi lekunda vochi talavonchuku nilchundi. udayapu paniki shiksha yemvestaarannatlu. mahendra aamenu palakarinchaledu. kopanga unnaadani bhavinchi "meeku kopam poleda?" andi talettakunda, kallu maatram paiketti.
"ee roju leson cheppinchukodaaniki raleda yem?" anadigaadu rootu maarustuu.
ademi pattanatle "kopam lenattena?" adigindi malli.
"naaku kopam vachindani etla telusu neeku?"
"mari podduna..." aapi navvutondi chinnagaa.
kopamanta poyi atadiki navvu vachindi, aame mukham chushaka.
"mari allarekkuvaipotondama neeku. nee valla prinsipal mundu doshinayya ee roju."
"saarii mastaroo. inkeppuduu atla cheyyanu" andi buddhimanturaaliki malle foju istuu.
"mari paatham sangati?"
"ivaala vere subject cheppandi."
"chachanu. yem sabjectoo?"
"klaasudi kakunda veredaina."
"adhi kuudaa nuvve cheppu."
"hrudayam gurinchi cheppochu kada."
"nenu juvalaji pantulni. gunde gurinchaite cheppagalnu cony hrudayam gurinchi yem cheppagalnu nenu."
"aahaa.. utta amaayakulu mastaroo."
itla saradaagaa gadichipotunnayi rojulu. rojulu kaadu, vaaraalu kaadu, nelalu gadichipoyayi. pelli chesukommani amma ottidi chestunna yedo saakutho kaalam gadipestu vostunnadu. gautami digri chaduvu poortayindi. surendra injaneering chaduvuloki vochaadu. goutamiki manchi sambandham okati vochindanii, rendu lakshalu katnam adugutunnarani, abbaiki byaanku udyogamanee amma uttaram rasindi. manchi sambandhamaite, goutamiki kuudaa atadu nachite khayam chesukommani samadhanam raasaadu. aakharuki aa sambandhame setilayyindi. katnam dabbula kosam ekaram polam ammalsi vochindi. aidella nunchi taanu koodabettinadantaa pelli kharchula nimittam ammaku ichesadu mahendra. aame baadhapadutuunee teesukundi. mahendra maatram andukemi vichaarapadaledu. chelli pelliki upayogapadindi kada anukunnadu.
chinni beayassee fust classulo paasayyindi.
"emmessy cheyana?" anadigindi mahendranu.
"nenu cheppedemundi. nee intrest etla unte atla cheyyi" annadu.
"intlo voppukodam ledu. meeru cheppandi naannaki."
"pelli chesestamantunnaru."
"inkem lakshanamgaa chesukoka" - aatapattinche uddesamto annadu.
ventane jawabu raledu. aame vonka chushadu. pedaalu biginchi chustondi atadi mohamloki. aame aasinchina bhavam atadi kallallo kanipinchaledu. aame kallalooni deenatvam maatram atadiki telisindi. eppuduu navvutuu unde aa kallu atla endukainaayi? daaniki jawabu tattaledu mahendraku.
"meekemi badhaga leda?" adigindi chivaraku. appatikaina ardhamavutundemonane aasatoti. enduku baadha tanaku? deniki baadha? inka atadi burraku artham kaaledu. ayomayamgaa chustunnadu.
"ai lavyu mastaroo." anthe. atadu terukune lopune, aame maatalu burrakekki atadu react ayye lopune akkanninchi maayamaindi.
hrudayam swaantana padinaka yochistu undipoyaadu. tana jeevitam intadaka etla nadichindo nemaresukunnadu. tanem saadhinchaado artham kaaledu. tana ontari batukki arthamemiti? pelli vishayamai eppuduu seeriyasgaa aalochinchaledu. aardhikamgaa setilai aidellayina tana drushti atepu poledu. ippudanipistondi, tanako thodu - adhee stree kaavaalani. okkasari tana classmatelani, snehitulni ghnaapakam chesukunnadu. telisinantavarakuu andarikee pellillayipoyi kaapuraalu chestunnaru. andulo chaalaamandiki pillalu kuudaa. elugubantila unde oo snehitunni 'veediki pillanevaristarra' ani yegataali chesevallu. atanikee pellayi jeevitaanni aasvaadistunnaadu. ataniki iddaru pillalu. taanu maatram inka brahmachaarigaane migilunnadu.
chinni pattubatti emmessylo cherindi.
'ai lavyu' annappatninchi chinni athani kantiki kottagaa avupistondi. streelooni andaalu telustunnaayi. puurnaakruti pondi undatamtho nadustunnappudu ooge vakshamuu, pacchagaa vompu tirigina nadumuu atadi aalochanallo kottadanaanni teesukostunnaayi.
osaari adigaadu - "mana madhya vayasu teda sangati alochinchava?"
"mahaa ayithe padellu. antegaa. ee madhya muppai aarellu unna magaallu saitam padahaarella pillalni chesukuntunnaru telusa! iravayyellu teda unna mimmalni premistaanu."
"ee premalo naakanta nammakam ledu."
"nammakam kalagalante yem cheyali?"
deeniki atadi vadda samadhanam siddamgaa ledu.
"pelli chesukunenduku nenu panikirana?" - malli tane adigindi.
'nene panikiraanu neeku' - andaamanukunnaadu. analekapoyadu. atlanti ratnam dooramaipotundane bhayam kaligi tanaku teleekundaane chappuna aamenu kaavalinchukunnaadu. nunnagaa jaarina medavompulo muddu pettukunnadu. atadi mohanni pattukoni tana vontugaa pedaalatoe atadi moddu pedaalni kappesindi. modatisaarigaa kaligina stree sparsalooni soukhyaaniki maikam kammina mahendra raktam marigipoyindi. naraalannee gilagila kottukunnayi. nischayamaipoyindi - chinneeni tanu vodalaledani.
chinneeni pelli chesukovalani anukunnaka vaastavam mahendranu konchem bhayapettindi. iddari kulaaluu okati kaavu. saanghikamgaa mahendra vaalla kulam kante chinni vaalla kulam takkuva sthaayidi. chinni vallintlo pedda abhyantaramemi avupinchaledu. pai kulam vaadu tanaku alludu kaabotunnanduku ramachandrarao aanandapaddaadanedi nijam. aayana bharya ayithe koothuri gurinchina digulemee avasaram ledanna nischintatoe tabbibbayyindi. ayithe tana vaipu vaallanunche chikkanta vochindi. ee vishayamai ammaku uttaram raasaadu mahendra. aame kattubaatlu, sampradaayaalaku banisa. bandhuganam antaa tananu egataali chestunnatlu, paruvanta mattigottuku pothunnatluu oohinchukuni hadalipoyindi. dabbu lekapoyina batuku saagutundi cony paruvu lekunda batikedi etla? tana jeevita bhaagaswaamini tana koduke nirnayinchukunnaadani aame yochinchalekapoyindi. paruvukee, bandhuvulakee aame bandee.
ammaku ishtam lekunda chinneeni pelli chesukodaniki mundu sandehinchaadu mahendra. cony chinneeni vodulukunenduku hrudayam kaasta kuudaa voppukoledu. atadu ammanu ekkuvagaane premistunnadu. anducheta ammaku baadha kaligistunnanane vichaaram unna digamingi, tarvaata etlaanainaa aamenu convins cheyochunane vishwaasamtho chinneeni tana jeevitamloki aahvaaninchaadu. pilupu andina pelliki evaruu raledu. tammudu cony, chellelu cony.
krishna expresse vegam andukundi. kitiki pakkane kuurchuni talani mahendra bhujaniki aaninchindi arundhati. mahendra yochistu unnaadu. pellilo chinneeni etla receve chesukuntaro akkadi janam, mukhyamgaa amma ani bhayapaddadu. cony akkadaku vellaaka atlantidemi edurukaaledu. andukatadiki chala aascharyam vesindi. kaalame anni samasyalnee parishkaristundane suukti deenikee vartistundanipinchim. lekapothe arundhatini pellichesukunnanduka tana meeda kopam vahinchina amma atla aapyaayamgaa etla daggaraku teesukundi - chinneeni.
surendra pelliki okaroju mundugaa vellaadu mahendra. mundu tanokkade vellaalani anukunna aakharuki chinneeni kuudaa venta teesukuvellaadu. aame lekunda tanokkade velladam tappani thochindi. chala kaalam tarvaata chinnitodugaa tolisaarigaa sonta intloki adugupedtunte aanandamuu, truptee kaligayi. swaagatam etla labhistundonani padda aandolananta amma aapyaayamgaa palakarinchadamtho poyindi. chaannaalla tarvaata kalusukodam chetha talleekodukula iddari kallalloonuu neelle.
"nee kodalu arundhati" ani parichayam cheshaadu chinneeni.
talli reaction kosam eduru chustunnadu. aame kallallo kodali patla etlanti dveshamuu kanipinchaledu. okka nimisham pareekshagaa chusi kodalni daggaraku teesukundi. andarikee kodalni tane parichayam chesindi. pedda kodalni chusina tarvaata aame mohamlo oohinchananta veluguni chusi bandhuvulu aascharyapoyaaru. mahendra haayigaa oopiri peelchukunnaadu. chaalaamandi chinni gurinchi matladukovadam atanu vinnadu. oka chuttamaithe "mahendra pellam chilakalaagaa undi" anadam vinnadu. garvamtho navvukunnadu. surendra saitam odinani aatmeeyamgaa palakarinchaadu. pellayinaaka bhaaryaku odinani parichayam cheshaadu. nimishaallone todikodallu snehitulaipoyaaru. kodalla sneham chusi mahendra vaallammaku ennaduu kalagananta aanandam kaligindi.
pelli sandadanta puurtayinaaka selavulu ayipovadamtho tirugu prayaanamayyaaru mahendra, arundhati. marikonni rojulu undamani batimalaadindi amma. aameni oppinchi, kontakaalam tanavaddaku vochi undetlugaa matladi railekkaaru. arundhati ayithe attayyanu rammani mari balavantam chesindi. veellu velleppudu kodalni kaavalinchukuni kanneellu pettukundame.
"chinni, nenu oohinchaledu, amma atla swaagatamistundani. yem mahatyam undi neelo" annadu mahendra. koopelo valliddare unnaaru.
"mari chinni ante emanukunnav?" anta chitikavesi, navvi "oorike anna" andi. malli tane "naa mahatyamem ledu. koduku meeda e tallikaina kopam entakaalam untundanee. enthati badhanaina kaalam manpettu chestundi. nee vishayamaina anthe ayyindi."
"naa sangati sare. ninnu mari atla atukkupoyindemita anede naaku vintagaa undi."
"aa sangati nenuu khachitamgaa cheppalenu. aayithe aame oohalaku taggatlugaa unnanemo anipinchindi naaku. paiga attayya nanno korika korindi."
"emitadi?" atadi gontulo kutuhalam.
"tanani nayanammani eppudu chestunnarandi."
chappuna aameni kaavalinchukuni "nuvvu naa bangaranivira" anta pedaala meeda muddu pettukunnadu mahendra.
- 'suprabhaatam' vaarapatrika, 5 actober 1997.
Labels: arundhati, literature, love marriage, short story
2014 Bollywood Review
- aandhrajyoti dily, 30 dissember 2014
Labels: aamir khan, ek villain, happy new year movie, kangana, kick, mary kom, pk movie, queen movie