శ్రీరమణ మిథునం చూశాను | నవతరంగం
Home > Uncategorized > శ్రీరమణ మిథునం చూశాను
అరిపిరాల సత్యప్రసాద్ August 4, 2009 Uncategorized 4 Comments
శ్రీరమణ మిథునం గురించి వినని సాహిత్యాభిమనులు తక్కువే వుంటారు. శ్రీరమణ గారు వ్రాసిన మిథునం కథను చదవగానే బాపుగారు ఆ కథను "చదివిన దాని కంటే, ఒకసారి రాస్తే బాగా అర్థం అవుతుంది" అంటూ దస్తూరి తిలకం దిద్దారు. ఆ తరువాత అది డా. జంపాల చౌదరిగారికి చేరి అక్కడినుంచి అనేక ప్రవాసాంధ్రులని అలరించి – ఆంధ్రభూమి నవంబరు 1997లో నాలుగు వారాల ధారావాహికగాను, అదే బాపు దస్తూరితో యధాతధంగా రచనలో ఒకటి రెండుసార్లు అచ్చైంది. ఆ తరువాత దేశ విదేశ భాషలలో అనువాదాల లెక్కేలేదు..!!
సరిగ్గా అక్కడ మన కథ మొదలైంది – ప్రముఖ సాహితీవేత్త మళయాళ చలన చిత్ర దర్శకులు శ్రీ యం.టీ. వాసుదేవన్ నాయర్ ఆ కథ పట్ల ఆకర్షితులై "ఒరు చెరు పుంచిరి" (ఒక చిరు మందహాసం) అన్న పేరుతో మళయాళ చిత్రం రూపొందించారు. ఆ సినిమా చూస్తూ – మధ్యలో మిథునం పుస్తకం తిరగేస్తూ – మళ్ళీ సినిమా చూస్తూ వెనక్కీ ముందుకీ – పుస్తకం చదివేస్తూ – వ్రాసిన వ్యాసమిది.
సాధారణంగా పుస్తకం/నవల సినిమాగా వస్తే పెదవి విరుపులేకాని పొగడ్తలు తక్కువగా వస్తాయి. అందునా మిథునం చిన్న కథ – నవల కాదు. ఇలాంటి కథని ఆధారంగా చేసుకోని ఒక పూర్తి నిడివి చిత్రం తియ్యటం నిజంగా సాహసమే. అందుకేనెమో ఎంతోమంది ఈ కథకి చిత్ర రూపం ఇవ్వాలని అనుకున్నా అది కార్య రూపం దాలచలేదు.
అసలు నవల లేదా ఏ రచన అయినా చదువుకోవడంలో ఒక సౌలభ్యం వుంటుంది. చదివేది మనమైనప్పుడు వూహ మంది.. దృష్టి మనది.. అనుభూతి మనది. అదే సినిమాగా వస్తే దర్శకుడిదే వూహ, దర్శకుడి దృష్టి లోనించి అదే అనుభూతి కలగాలి. దర్శకుడు ఏ మాత్రం రచనని మార్చినా దారి తప్పే ప్రమాదం వుంటుంది. పైగా పాఠకులు వేరు ప్రేక్షకులు వేరు. రచన వుద్దేశ్యం వేరు – సినిమా వుద్దేశ్యం వేరు (వాసుదేవన్ నాయర్ రమణగారికి రాసిన వుత్తరంలో చలన చిత్రోత్సవాల కోసం సినిమాగా రూపొందించాలని అనుకుంటున్నట్టు వ్రాసారు.) బహుశా అందుకేనేమో ఈ సినిమా శ్రీరమణ కథ స్థాయిని అందుకోలేదని అనిపిస్తుంది. అయినప్పటికి చదివిన కథ పక్కన పెట్టి చూస్తే సినిమా గొప్పదిగానే కనపడుతుంది.
కథా వస్తువు చాలా చిన్నది. వయసు మళ్ళిన దంపతులు తమ తోటలాంటి ఇంట్లో, ఇంట్లో – తోటలో సరదాగా చెణుకులు విసురుకుంటూ, ఎత్తిపొడుచుకుంటూ తమ మధ్య ప్రేమని నిలుపుకోవటం కథ. ఇందులో ఒంటరిగా వున్నామన్న కష్టంలేదు.. కొడుకులో కోడళ్ళో చూడటంలేదన్న బాధలేదు. ఒకరికొకరం – ఒకరిలో ఒకరం – చెరిసగం – సగం సగం అంతే (బాపు ముఖచిత్రం గుర్తుందా?). ఇక సినిమా విషయానికొస్తే ఒంటరిగా వున్న వృద్ధదంపతులు వారి ప్రేమలు, మాటలు, మాటకు మాటలు అన్నీ అలాగే వాడుకున్నారు. అయితే దానికి కొసరుగా, ఒంటరిగా వుండే ముసలివాళ్ళ ఇబ్బందులూ, కొడుకింటికో, కూతురింటికో వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ ఇమడలేకపోవటం, చిన్న చిన్న ఆరోగ్య సమస్యలు వంటివికూడా కనిపిస్తాయి. చిన్న కథని సినిమా చేసే ప్రయత్నంలో కొంత సొంతకథను చేర్చడం అవసరం. అయితే ఆ చేరిన కథలు మూల కథలో భావాన్ని, అనుభూతిని అలాగే నిలపాలి లేదా మరింత పెంచాలి. ఈ చిత్రం విషయంలో అలాంటిది జరగలేదు కాని మరో కొత్త ఫీల్‌ని పరిచయం చేసింది. కథ చదివిన తరువాత కలిగే అనుభూతి ఆహ్లాదం, (కళ్ళు చమర్చినా సరే)అయితే సినిమా ముగిసే సరికి కలిగే అనుభవం – ఆర్ద్రత.
ముసలాయన తోటపట్ల అనురాగం, భోజన ప్రియత్వం, అలాగే ముసలమ్మ గడుసుదనం (మొగుడు అటకెక్కాక నిచ్చెన తీసెయ్యటం, ద్రాక్షారామం సంబంధం సంగతులు) లాంటివి పెద్దగా మారలేదు. కథలో శ్రీరమణ ఈ దంపతులకి వరుసకు అల్లుడు. అడపదడపా ఆ ఇంట్లొకి వెళ్తూ వస్తూ చూసినవి చెప్పిన కథ ఇది. అందువల్ల మనం ఆ కథలోకి పిట్టగోడ మీదుగా తొంగి చూసినట్లుంటుంది. సినిమాలో (అలాంటి పాత్ర వున్నా) మనం నేరుగా ఆ ఇంట్లోకి వెళ్ళి చూసినట్లుంటుంది. అందువల్ల బయటకు మాత్రమే కనిపించే విషయాలే కాక వారి అంతర్గత విషయాలు కూడా తెలుస్తాయి (ఆరోగ్య సమస్యలు లాంటివి) బహుశా అందువల్ల కథ ఫీల్ మారిపోయింది.
రమణ కథలో తెలుగుదనం వుంది. ఏ తెలుగువాడు ఈ కథని చదివినా ఎవరో వెనకనించీ వచ్చి చక్కలిగిలి పెట్టిన అనుభూతి కలుగుతుంది.
"మొదటివాడికి కృష్ణ అని ముద్దుగా పెట్టా – ఏడాది తిరక్కుండా ఇంకోడు – మీ అత్తయ్య వైఖరి చూస్తే ఇదేదో పుచ్చపాదు తీరుగా వుందని అనుమానం వచ్చింది. ఇహ ఏటేటా పేర్లకోసం ఎక్కడ వెతుకుతాంలే అని.. కేశవనామాలు అందుకున్నా.."
"ఆహా! అవిగో శంఖుచక్రాలూ మధ్యన తిరునామం – ఎదురుగా కనిపిస్తున్నాయంటే నమ్ము" అన్నాడు… "అవి గోడ మేకులకి బోర్లించిన చేటా జల్లెడా – మధ్యన నిలువుగా చల్ల కవ్వం"
పోతుపేరంటానికి వెళ్ళి అప్పదాసుమామయ్య వాయనం తెచ్చుకోవటం, బుచ్చి అత్తయ్యని చమత్కారంగా దీర్ఘసుమగళీభవ అంటూ ఆశీర్వదించడం – ఇలాంటివి ఎన్నో
ఇవన్నీ చదివాక కలిగిన అనుభూతి నిశ్చయంగా సినిమా "చూడటం" వల్ల కలగదుగాక కలగదు. ఇందులో దర్శకుడి తప్పేమిలేదు.. తెలుగు నేటివిటీలో వున్న విషయాలు మళయాలంలో చూపెడితే అక్కడ ఎవరికీ అర్థంకాదు. కాబట్టి నేటివిటీకి తగ్గట్టు చేసే మార్పుల్లోకూడా ఆ అనుభూతి మాయం అవుతుంది. (అసలు దర్శకుడికి తెలుగు కథలో వున్న ఫీల్ అర్థమైందా లేదా అనేది మరో ప్రశ్న)
కథలో కొత్తగా వచ్చిన విషయాలలో – ఈ ముసలివాళ్ళింటికి పాత మిత్రుడు రావటం, ముసలాయన తొలిప్రేమ చిన్నమణీమ్మ తారసపడటం – ఈ రెండు పాత్రలద్వారా వృద్ధుల ఇబ్బందులను చెప్పడం బాగున్నాయి. మనమరాలు ముస్లిం వ్యక్తిని ప్రేమించడం, అది ముసలివాళ్ళు అంగీకరించడం లాంటివి అనవసరం అనిపిస్తుంది. మొత్తమ్మీద చూడదగ్గ చిత్రమే అయినా మిథునంతో పోల్చి చూడటానికి మాత్రం సరిపోదు.
(ఈ సినిమా యూటూబ్‌తో సహా అనేక చోట్ల దొరుకుతుంది. కథ చదవాలనుకుంటే ఈ లింకు చూడండి: http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=6180&page=1)
తారాగణం: ఒడువిల్ ఉన్నికృష్ణన్, P.K. వేణుకుట్టన్ నాయర్, పాల్, ముకుందన్, జాయ్, నిర్మల శ్రీనివాసన్
కథ: శ్రీ రమణ
ఛాయాగ్రహణం: సన్నీ జోసెఫ్
కత్తి మహేష్ కుమార్ August 4, 2009 /
ఈ కథను తెలుగులో సినిమాగా తీస్తేమాత్రం ఎవరు చూస్తారనుకుంటున్నారు?
rayraj August 4, 2009 /
కథ చదవకుండా సినిమా చూడకుండా నేను చెప్పేదేంటంటే – ఇలాంటివి సినిమాలో ఓ ముఖ్య దంపతుల పాత్రలుగా ఈజీగా ఒదుగుతాయి. ఆ కథలోని ఫీల్‍ని సినిమా క్లైమాక్స్‌కి ముందే తెప్పించి, సినిమా క్లైమాక్స్ వైపుకి తీసుకెళ్ళాలా చేసుకోవచ్చు. (అవార్టుల కోసమే సినిమా తీసినప్పుడు అది వేరే విషయం అనుకోండి.)
ఇది ఒన్ ఆఫ్ ది ఓళ్డ్ టెక్నిక్స్. కాకపోతే మనవాళ్ళు ఏ ఇంగ్లీషు సినిమానో కాపీ చేసేటప్పుడు – ఇలాంటి దంపతులు గోవాలో ఉన్నట్టు. మన ప్రేమికులు పారిపోయి గోవా వెళితే, వారు తారసపడ్డట్టూ రాసుకొని, ఆ దంపతులు గోవా వాళ్ళు కాబట్టి, ఇంగ్లీషు సినిమాలోని ముసలాళ్ళగానే తేసేసే సౌకర్యం ఏర్పరుచుకుంటారు. ఇక గోవా కాబట్టి – మిగిలిన విషయాలు ఈజీగా హ్యాండిల్ చేసేయొచ్చు అనుకుంటారు.
sriramana mithunam chushanu | navatarangam
Home > Uncategorized > sriramana mithunam chushanu
aripiraala satyaprasad August 4, 2009 Uncategorized 4 Comments
sriramana mithunam gurinchi vinani saahityaabhimanulu takkuve vuntaaru. sriramana gaaru vraasina mithunam kathanu chadavagaane bapugaru aa kathanu "chadivina daani kante, okasari raste baga artham avutundi" antuu dasturi tilakam diddaaru. aa taruvaata adhi daa. jampala choudarigaariki cheri akkadinunchi aneka pravaasaandhrulani alarinchi – aandhrabhoomi navambaru 1997loo naalugu vaaraala dhaaraavaahikagaanu, adhe baapu dasturitoe yadhaatadhamgaa rachanalo okati rendusaarlu achaindi. aa taruvaata desha videsha bhaashalalo anuvaadaala lekkeledu..!!
sarigga akkada mana katha modalaindi – pramukha saahitiivetta malayaala chalana chitra darsakulu shree yam.t. vasudevan nayar aa katha patla aakarshitulai "oru cheru punchiri" (oka chiru mandahasam) anna paerutho malayaala chitram roopondinchaaru. aa sinima chustuu – madhyalo mithunam pustakam tiragestuu – mallee sinima chustuu venakki mundukee – pustakam chadivestu – vraasina vyaasamidi.
saadhaaranamgaa pustakam/navala sinimaga vaste pedavi virupulekaani pogadtalu takkuvagaa vastaayi. anduna mithunam chinna katha – navala kaadu. ilanti kathani aadhaaramgaa chesukoni oka puurti nidivi chitram tiyyatam nijamgaa sahasame. andukenemo entomandi ee kathaki chitra roopam ivvaalani anukunna adhi kaarya roopam daalachaledu.
asalu navala leda e rachana aina chaduvukovadamlo oka soulabhyam vuntundi. chadivedi manamainappudu vuha mandi.. drushti manadi.. anubhooti manadi. adhe sinimaga vaste darsakudide vuha, darsakudi drushti loninchi adhe anubhooti kalagali. darsakudu e maatram rachanani marchina daari tappe pramaadam vuntundi. paiga paatakulu vaeru prekshakulu vaeru. rachana vuddesyam vaeru – sinima vuddesyam vaeru (vasudevan nayar ramanagaariki raasina vuttaramlo chalana chitrotsavala kosam sinimaga roopondinchaalani anukuntunnattu vraasaaru.) bahusa andukenemo ee sinima sriramana katha sthaayini andukoledani anipistundi. ayinappatiki chadivina katha pakkana petti chuste sinima goppadigaane kanapadutundi.
kathaa vastuvu chala chinnadi. vayasu mallina dampatulu tama thotalanti intlo, intlo – thotalo saradaagaa chenukulu visurukuntu, ettipoduchukuntu tama madhya premani nilupukovatam katha. indulo ontarigaa vunnamanna kashtamledu.. kodukulo kodallo chudatamledanna badhaledu. okarikokaram – okarilo okaram – cherisagam – sagam sagam anthe (baapu mukhachitram gurtunda?). ika sinima vishayaanikoste ontarigaa vunna vruddhadampatulu vaari premalu, maatalu, maataku maatalu annee alaage vaadukunnaaru. ayithe daaniki kosarugaa, ontarigaa vunde musalivalla ibbanduluu, kodukintiko, koothurintiko vellinappudu akkada imadalekapovatam, chinna chinna aarogya samasyalu vantivikuda kanipistaayi. chinna kathani sinima chese prayatnamlo kontha sontakathanu cherchadam avasaram. ayithe aa cherina kathalu muula kathalo bhaavaanni, anubhootini alaage nilapali leda marinta penchaali. ee chitram vishayamlo alantidi jaragaledu kaani maro kotta feelni parichayam chesindi. katha chadivina taruvaata kalige anubhooti aahlaadam, (kallu chamarchina sare)ayithe sinima mugise sariki kalige anubhavam – aardrata.
musalayana thotapatla anuraagam, bhojana priyatvam, alaage musalamma gadusudanam (mogudu atakekkaka nicchena teeseyyatam, draakshaaraamam sambandham sangatulu) lantivi peddagaa maaraledu. kathalo sriramana ee dampatulaki varusaku alludu. adapadadapa aa intloki veltuu vastuu chusinavi cheppina katha idhi. anduvalla manam aa kathaloki pittagoda meedugaa tongi chusinatluntundi. cinemalo (alanti paatra vunna) manam nerugaa aa intloki velli chusinatluntundi. anduvalla bayataku matrame kanipinche vishayaale kaaka vaari antargata vishayaalu kuudaa telustaayi (aarogya samasyalu lantivi) bahusa anduvalla katha feel maaripoyindi.
ramana kathalo telugudanam vundi. e teluguvaadu ee kathani chadivina evaro venakaninchii vachi chakkaligili pettina anubhooti kalugutundi.
"modativaadiki krishna ani muddugaa petta – edaadi tirakkunda inkodu – mee attayya vaikhari chuste idedo puchchapaadu teerugaa vundani anumanam vachindi. iha eteta perlakosam ekkada vetukutaamle ani.. kesavanaamaalu andukunna.."
"aahaa! avigo sankhuchakraaluu madhyana tirunamam – edurugaa kanipistunnayante nammu" annadu "avi goda mekulaki borlinchina cheta jalleda – madhyana niluvugaa challa kavvam"
pothuperantaaniki velli appadasumamayya vaayanam techukovatam, buchi attayyani chamatkaaramgaa deerghasumagalibhava antuu aasiirvadinchadam – ilantivi enno
ivannee chadivaka kaligina anubhooti nischayamgaa sinima "chudatam" valla kalagadugaaka kalagadu. indulo darsakudi tappemiledu.. telugu naetivitiiloo vunna vishayaalu malayaalamlo chuupedithee akkada evariki ardhamkaadu. kabatti netiviteeki taggattu chese marpullokuda aa anubhooti maayam avutundi. (asalu darsakudiki telugu kathalo vunna feel ardhamaindaa leda anedi maro prasna)
kathalo kottagaa vachina vishayaalalo – ee musalivallintiki paata mitrudu ravatam, musalayana toliprema chinnamaneemma taarasapadatam – ee rendu patraladwara vruddhula ibbandulanu cheppadam bagunnayi. manamaralu muslim vyaktini preminchadam, adhi musalivaallu angeekarinchadam lantivi anavasaram anipistundi. mottammeeda chudadagga chitrame aina mithunamtho polchi chudataniki maatram saripodu.
(ee sinima yootubetho sahaa aneka chotla dorukutundi. katha chadavalanukunte ee linku chudandi: http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=6180&page=1)
taaraaganam: oduvil unnikrishnan, P.K. venukuttan nayar, pal, mukundan, jaay, nirmala srinivasan
katha: shree ramana
chayagrahanam: sannee josef
katti mahesh kumar August 4, 2009 /
ee kathanu telugulo sinimaga teestematram evaru chustaranukuntunnara?
rayraj August 4, 2009 /
katha chadavakunda sinima chudakunda nenu cheppedentante – ilantivi cinemalo oo mukhya dampatula paatralugaa eejeegaa odugutaayi. aa kathaloni feelni sinima clymackesky munde teppinchi, sinima climax vaipuki teesukellaalaa chesukovachhu. (avaartula kosame sinima teesinappudu adhi vere vishayam anukondi.)
idhi on af dhi old technics. kakapothe manavallu e ingleeshu cinemano kaapi chesetappudu – ilanti dampatulu govalo unnattu. mana premikulu paaripoyi gova velithe, vaaru taarasapaddattuu rasukoni, aa dampatulu gova vaallu kabatti, ingleeshu cinemaaloni musalallagane tesese soukaryam yerparuchukuntaaru. ika gova kabatti – migilina vishayaalu eejeegaa handill cheseyochu anukuntaaru.