అక్షరసుమాంజలి: పుస్తకం హస్తభూషణం.
"త్వరగా చెప్పండి తాతగారూ! మళ్ళా మా స్నేహితులు వస్తారు, వారితో కొద్దిసేపు ఆడుకోవాలి" అంటూ తొందరచేస్తున్న మనవడి కేసి చూస్తూ "అదేరా హర్షా! నా అనుభవం చెప్తాను, విను.
అవి నేను ఉపాధ్యాయ వృత్తిలో చేరిన తొలిరోజులు. రోజుకో పుస్తకం చదివి కొత్త విషయాలు నేర్చుకోందే నాకు తోచేదికాదు. మా గురువులు 'ఉపాధ్యాయుడు నిత్య విద్యార్థి. రోజూ ఏదో ఒక కొత్త విషయం నేర్చుకుంటూనే ఉండాలని చెప్పిన మాటలు పాటించేవాడిని. రోజూ స్కూలయ్యాక గ్రంధాలయంకేసి వెళ్లే వాడిని. గ్రంధాలయం చాలాదూరం ఐనందున టౌన్ బస్ లో వెళ్లేవాడ్ని. ఆగ్రంధాలయంలో చాలా పుస్తకాలు ఉండేవి. చందా కడితే ఇంటికీ ఇచ్చేవారు.
అలారోజూ బస్ లో వెళుతుండగా నేనొక వ్యక్తిని గమనించేవాడ్ని. తెల్లని నేత పంచె లాల్చీ ధరించి , తలపాగాకూడా పెట్టుకుని, నుదుట పెద్ద ఎర్రని కుంకుమ బొట్టు విభూతి ధరించి, చూట్టానికి పెద్ద పండితునిలా ఉండేవాడు. ఒక పెద్ద గ్రంధాన్ని చేతిలో ఉంచుకుని బస్సెక్కి, దిగేవరకూ దాన్ని చదువుతూ, గ్రంధాల యం రాగానే ఆ పుస్తకం ఇచ్చేసి, మరో పెద్ద పుస్తకం పట్టుకు పోయేవాడు. అక్కడ కూర్చుని మా అందరిలా చదివేవాడుకాదు. అందువల్ల అతడితో మాట్లాడటానికి అయ్యేదికాదు.
అతనికి నేను అనేక సార్లు బస్ లో సీటు కూడా ఇచ్చాను. బస్ చాలా రద్దీగా ఉండటాన అక్కడ పలకరించను అయ్యేదికాదు.
దానికి అతడి నవ్వే సమాధానమైంది. మెల్లిగ తలూపి బయల్దే రాడు. ఆరోజు ఎలాగైన ఆతడి ఇంటికెళ్ళి నా సందేహాలు తీర్చు కోవాలనే పట్టుదలతో నేను అతడి వెనకాలే వెళ్ళాను.
అతడు ఒక ఇంటిముందు ఆగాడు. అతడితో పాటుగా నేనూ లోనికెళ్ళాను. అతడు ఆ ఇంట్లో ఒక గదిలో కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్న ఒక ముదుసలి వ్యక్తికి ఆ గ్రంధం ఇచ్చాడు.
ఆ ముసలి వ్యక్తి ఆత్రంగా ఆ గ్రంధం తీసుకొని చదవడంలో మునిగిపోయాడు. నేను దగ్గరగా వెళ్ళి "నమస్కారమండీ!" అన్నాను.
నేను కూర్చుని "అయ్యా నేనొక ఉపాధ్యాయుడ్ని. రోజూ ఏదో ఒక కొత్త విషయం నేర్చుకోందే నాకు నిద్రపట్టదు. తమరికి ఈ పుస్తకం తెచ్చిచ్చిన పండితుల వారితో మాట్లాడి నా సందేహాలు తీర్చుకోవాలని నా ఆశ." అని అన్నాను.
అతడు పెద్దగా నవ్వాడు, చాలాసేపు. "వాడా! ఒరే నారాయణా! ఇలారా!" అని పిలిచాడు. ఇందాక నాకు కుర్చీతెచ్చి వేసిన వ్యక్తి వచ్చాడు.
"వీడేనండీ ! ఆ పండితుడు. వీడికి చదువంటే చాలా ఇష్టం. కానీ అబ్బలేదు. నా దగ్గర పనిచేస్తుంటాడు. ఇలా నా దుస్తులు ధరించి గ్రంధాలయానికి వెళ్లి నాకు పుస్తకాలు తెచ్చి ఇస్తుంటా డు. రాగానే దుస్తులు మార్చేసుకుంటాడు. అంతా అతడ్ని పండి తుడని భ్రమపడతారు. వీడికి పుస్తకమే హస్త భూషణం." అని నవ్వాడు.
"అదిరా హర్షా! చదువులేకుండా ఊరికే పుస్తకాలు పట్టుకు తిరిగే వారిని చూసి ఈ సామెత చెప్తారు." అన్నారు తాతగారు. ఇంతలో బయటినుంచి హర్షా అని వినిపించగానే హర్ష
aksharasumanjali: pustakam hastabhushanam.
"twaragaa cheppandi taatagaaruu! mallaa maa snehitulu vastaaru, vaaritho koddisepu aadukovali" antuu tondarachestunna manavadi kesi chustuu "adera harsha! naa anubhavam cheptaanu, vinu.
avi nenu upadhyaya vruttilo cherina tolirojulu. rojuko pustakam chadivi kotta vishayaalu nerchukonde naaku tochedikaadu. maa guruvulu 'upaadhyaayudu nitya vidyaarthi. roojoo edho oka kotta vishayam nerchukuntune undaalani cheppina maatalu paatinchevaadini. roojoo schoolayyaaka grandhaalayankesi velle vaadini. grandhaalayam chaalaaduuram ainanduna toun bus loo vellevaadni. aagrandhaalayamlo chala pustakaalu undevi. chanda kadithe intiki ichevaaru.
alaroju bus loo velutundagaa nenoka vyaktini gamaninchevaadni. tellani netha panche lalchi dharinchi , talapagakuda pettukuni, nuduta pedda errani kunkuma bottu vibhooti dharinchi, chuuttaaniki pedda panditunilaa undevaadu. oka pedda grandhaanni chetilo unchukuni bassekki, digevarakuu daanni chaduvutuu, grandhaala yam ragane aa pustakam ichesi, maro pedda pustakam pattuku poyevadu. akkada kuurchuni maa andarila chadivevaadukaadu. anduvalla atadito matladataniki ayyedikaadu.
ataniki nenu aneka saarlu bus loo seetu kuudaa ichanu. bus chala raddeegaa undataana akkada palakarinchanu ayyedikaadu.
daaniki atadi navve samaadhaanamaindi. melliga taluupi bayalde raadu. aaroju elaagaina aatadi intikelli naa sandehaalu teerchu kovalane pattudalatoe nenu atadi venakaale vellaanu.
atadu oka intimundu aagaadu. atadito paatugaa nenuu lonikellaanu. atadu aa intlo oka gadilo kurcheelo kuurchuni unna oka mudusali vyaktiki aa grandham ichadu.
aa musali vyakti aatramgaa aa grandham teesukoni chadavadamlo munigipoyadu. nenu daggaragaa velli "namaskaramandi!" annaanu.
nenu kuurchuni "ayya nenoka upaadhyaayudni. roojoo edho oka kotta vishayam nerchukonde naaku nidrapattadu. tamariki ee pustakam tecchichina panditula vaaritho matladi naa sandehaalu teerchukovaalani naa aasha." ani annaanu.
atadu peddagaa navvaadu, chaalaasepu. "wada! ore narayana! ilara!" ani pilichaadu. indaaka naaku kurcheetecchi vesina vyakti vachaadu.
"veedenandi ! aa panditudu. veediki chaduvante chala ishtam. cony abbaledu. naa daggara panichestuntaadu. ilaa naa dustulu dharinchi grandhaalayaaniki velli naaku pustakaalu tecchi istunta du. ragane dustulu marchesukuntadu. antaa atadni pandi tudani bhramapadataru. veediki pustakame hasta bhushanam." ani navvaadu.
"adira harsha! chaduvulekunda oorike pustakaalu pattuku tirige vaarini chusi ee saameta cheptaaru." annaru taatagaaru. intalo bayatinunchi harsha ani vinipinchagaane harsha