దైవ నిద్ర అంటే ఏమిటి? | సరసభారతి ఉయ్యూరు
← తమిళ నాట తెలుగు నాటకం -ఆంద్ర జ్యోతి -24-11-13
నేనూ, నాన్నా, తెలుగుకథ -ఎ.ఎన్.జగన్నాథశ →
కార్తీక మాసంలో క్షీరాబ్ది ద్వాదశినాడు మహావిష్ణువు నిద్ర లేస్తాడు..ఆ దైవ నిద్ర వెనకున్న అంతర్యమేమిటో ఆధ్యాత్మికవేత్త చాగంటి కోటేశ్వరరావు శర్మ వివరిస్తారు.
మహా విష్ణువు ఆషాఢ మాసంలో ఏకాదశి రోజున పడుకుంటాడు. కార్తీక మాస శుక్లపక్ష ఏకాదశి వరకు నిద్రపోతాడు. క్షీరాబ్ది ద్వాదశినాడు మళ్లీ నిద్ర లేస్తాడు. నిద్ర లేచి తులసి బృందావన ప్రవేశం చేస్తాడు. అందుకే ఆ రోజు తులసి చెట్టుకు, ఉసిరిచెట్టుకు పూజలు చేస్తారు. ఈ మాటలు విన్న వెంటనే మీలో కొందరికి మహావిష్ణువు నిద్రపోతే లోకాల్ని ఎవరు పరిపాలిస్తారు? అయినా దేవుడు నిద్రపోవటమేమిటి? ఇలాంటి ప్రశ్నలు తలెత్తి ఉంటాయి. "కృతఘ్నఘ్నాయ దేవాయ బుద్ధిషాం పతయే నమః..". ఉదయాన్నే ఈశ్వరుడు వచ్చే సమయానికి లేచి స్వాగతం చెప్పాలి. ఎవరైతే లేవరో వారు కృతఘ్నులే. ఈశ్వరుడికి స్వాగతం చెప్పకుండా నిద్రపోతే జీవుడు పరమేశ్వర స్వరూపం కాలేడు. అలాంటిది- దేవుడే నిద్రపోతే? కానీ, మహావిష్ణువు నిద్రపోడు. కేవలం నిద్రపోయినట్లు నటిస్తాడు. అందరినీ భ్రమింపచేస్తాడు. కానీ అనుక్షణం కనిపెట్టుకొనే ఉంటాడు. అయినా వాసుదేవుడు, వామదేవుడు ఒకరేనని ముందే చెప్పుకున్నాం. అందుకే కార్తీక మాసాన్ని వైష్ణవులు కూడా జరుపుకుంటారు. కార్తీక దామోదరుడిని కోలుస్తారు. అసలు కార్తిక దామోదరుడు అంటే ఏవరు? " ఉదరే దామ యస్యేతి.." అని అమరకోశం చెబుతుంది.
కడుపు మీద తులసిమాల ఉన్నటువంటివాడిని దామోదరుడు అని పిలుస్తారు. అలాంటి వాడు ఎవరు? దీనికి కూడా "దామ్యే ఉదర మాత్రా బద్ధ ఇతి దామోదరః" అని అమరకోశంలో ఒక శ్లోకం ఉంది. " అమ్మతో, ఒక తాటితో కట్టబడి నడుం ఒరిసిపోయినవాడు దామోదరుడు." అంటే శ్రీకృష్ణుడు. అయితే ఇదంతా విన్న తర్వాత "అసలు పరమేశ్వరుడికి అమ్మ ఎవరు?" అనే అనుమానం కూడా రావచ్చు. పరమేశ్వరుడు లేనినాడు ఈ లోకాలే లేవు. ఆయన ఎప్పుడు పుట్టాడో కూడా ఎవరికి తెలియదు. అలాంటి వాడికి తల్లేమిటి? ఈ భూమిపైకి వచ్చిన తర్వాత పరమేశ్వరుడికి తల్లి ప్రేమ తెలిసి వచ్చింది. ఆయన ఆ ప్రేమబంధంలో చిక్కుకుపోయాడు. అప్పటి దాకా ఆయనకు అమ్మ తెలియదు. అమ్మ పాలు తెలియదు. యశోద పాలు తాగటం మొదలుపెట్టిన తర్వాత ఆ బంధంలో చిక్కుకుపోయాడు. ఈ మొత్తం వ్యవహారాన్ని పోతన తన భాగవతంలోని దామోదర లీలలో అత్యద్భుతంగా వర్ణించారు. దామోదర లీల విశేషమేమిటంటే- బ్రహ్మచారులు, గృహస్థులు, వానప్రస్థులు, సన్యాసులు- ఈ నాలుగు ఆశ్రమాల్లో ఉన్నవారు దీనిని వింటారు.
ఈశ్వర రూపం
సాక్షీ చేతో కేవలో నిర్గుణశ్చ, కర్మాధ్యక్షః సర్వభూతాధివాసః- అని చెబుతారు. "పరమేశ్వరుడికి రూపమే లేదు. నిర్గుణుడు. నిర్జనుడు.." అని దీని అర్థం. అలాంటి వాడు కూడా మానవులకు ఒక ఆధారం దొరకాలి కాబట్టి ఒక రూపాన్ని స్వీకరిస్తాడు. అందుకే గీతలో కృష్ణభగవానుడు
"పరిత్రాణాయ సాధూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతాం
ధర్మసంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే" అని చెబుతాడు. "నన్ను ఒక రూపంతో చూడాలని కోరుకునే పరమభాగవతోత్తములైన వారి కోర్కె తీర్చడం కోసం వారి మాంస నేత్రానికి దర్శనమవటానికి ఒక పాంచభౌతిక స్వరూపంతో ఆవిర్భవించాను తప్ప అదే నా స్వరూపం కాదు. నా అసలు స్వరూపం వ్యాపకత్వం. అంతటా నిండి నిబిడీకృతమైపోయాను" అనేది ఈ శ్లోక తాత్పర్యం. దీనిని భాగవతంలో మరింత సరళంగా ప్రహ్లాదుడి నోట-
సందేహము వలదు చక్రిసర్వోపగతుం
నందందే కలడు దానవ్రాగణి వింటే.. (భాగ. 7-275) అని పలికిస్తాడు. "నాన్నా, నువ్వు విష్ణువు ఎక్కడున్నాడు ఎక్కడున్నాడు అంటావేంటి? వ్యాపకత్వం వల్ల అంతటా నిండిపోయాడు" అని హిరణ్యకశపుడికి వివరిస్తాడు. మనం ఈశ్వర స్వరూపంలో కూడా శివకేశవుల ఐక్యతను చూడవచ్చు.
కార్తీక మాసం ఉపాసనా కాలమని మనకు తెలుసు. పరమేశ్వరుడికి చేరువ కావటానికి అనువైన కాలం ఇది. అలాంటి పరమేశ్వరుడిని ఎలా చేరుకోవాలో చాగంటి కోటేశ్వరరావు శర్మ ఇక్కడ వివరిస్తున్నారు.
దీనినే అన్నమాచార్యుల వారు- "వడిబాయక తిరిగే ప్రాణబంధుడా! " అని అద్భుతంగా చెప్పారు. మన శ్వాసకు, మన పుట్టుకకు, మన అస్తిత్వానికి అన్నింటికీ కారణం ఆయనేనని దీని అర్థం. మానవ జన్మలో జీవుడు ఉన్నంత కాలం శరీరంతో అనుబంధం ఉంటుంది. ఆ అనుబంధం ఉన్నంత కాలం ఈశ్వరుడిపై ప్రేమ ఉంటుంది. ఆ ప్రేమకు ఒక రూపం భక్తి. ఇక్కడ ఒక విషయం చెప్పాలి. భక్తి అంటే అరగంటసేపు పూజా మందిరంలో కూర్చోవటం కాదు. ఈ ప్రపంచాన్నే ఒక పూజామందిరంగా చూడగలగటం. అలా ఉపాసన చేయగా చేయగా పరమేశ్వర కృప కలుగుతుంది. ఇది ఒక రోజో, రెండు రోజులో చేసే ప్రక్రియ కాదు. జీవితాంతం చేయాల్సిన యజ్ఞం. దక్షిణాయనంలో ఉపాసన చేశాం, పరమేశ్వర సాక్షాత్కారం కలగలేదని ఆగిపోకూడదు. ప్రయత్నిస్తూ ఉంటే పరమేశ్వరుడిని చేరుకుంటాం.
భక్తులకు ఒక లక్ష్యం నిర్దేశించటానికి ఒక ఆకృతిని సృష్టిస్తారు. ఉదాహరణకు, కర్రతో గోడను దూకే వారు ఉంటారు. వాళ్ళు చేత్తో కర్ర పట్టుకుని పరుగెత్తుకొస్తారు. కర్రను భూమికి తాటించి ఆ కర్రను ఆధారం చేసుకొని తన శరీరాన్ని అలా పైకెత్తి గోడ మీద వరకు తీసుకెళతారు. గోడ మీద వరకు వెళ్ళిన తరువాత కర్రను ఇటువదలి తానటు పడిపోతాడు. అప్పుడు కర్ర కిందపడిపోతుంది. అంతే తప్ప, "ఓ కర్రా! గోడ దూకడానికి నాకింత దూరం సహకారంగా వచ్చి, నా శరీరాన్ని పైకెత్తడానికి ఉపయోగపడ్డావు. నువ్వు కూడా నాతో రా అనడు." అంటే కర్రతో పాటు ఆ వ్యక్తి కూడా కిందపడిపోతాడు. ఈశ్వర ఉపాసన కూడా అలాంటిదే.
వ్యాపారం చేసేవాడు తన దగ్గర ఉన్న డబ్బును పెట్టుబడిగా పెట్టి వ్యాపారం చేస్తాడు. ఉపాసన క్రమంలో మొదటి పెట్టుబడి పరమేశ్వరుడిచ్చిన ఈ శరీరం. స్నానం చెయ్యడం, ఓ మడిబట్ట కట్టుకోవడం, జీవుని కష్టపెట్టడం, సామ్రగి తెచ్చుకోవటం, కూర్చోవడం, పూజ చెయ్యడం, పుష్పార్చన చెయ్యడం – ఇవన్నీ శరీరాన్ని కష్టపెట్టడానికి. ఈశ్వరుడి అనుగ్రహం అంత సులభం కాదనే విషయాన్ని తెలియజేయటానికి. ఉపాసనలో తొలి అడుగు అమ్మవారి అనుగ్రహం పొందటం. ఆ తల్లి అనుగ్రహం లేకపోతే ఇంద్రియ లౌల్యం మీద భ్రాంతి పోదు. అందుకే పరదేవతా స్వరూపాన్ని వర్ణన చేసినప్పుడు-"సింధూరారుణ వ్రిగహాం త్రినయనాం, మాణిక్యమౌళిస్ఫుర తారానాయక శశిశేఖరాం, స్మృతముఖాం ఆపీతవక్షోరుహాం, పాణిభ్యామలిపూర్ణ రత్నచషకం రక్తోత్పలం బిభ్రతీం" అని వర్ణిస్తారు. "అమ్మవారి చేతిలో ఒక అమృత పాత్రవంటి పాత్రను పట్టుకుంటుంది. ఎవరిని అన్రుగహించాలో వాడికి భక్తి పాశాలు వేస్తుంది.
ఎవడు భక్తి భావన లేకుండా కేవలం లౌల్య బుద్ధితో ఉంటాడో అటువంటి వాడికి ఆమె భక్తి పాశాలు దొరకవు. వాడు ఇంద్రియ లౌల్యంతో నశించిపోతాడు" అని దీని అర్థం. అందుకే ఉపాసనను అశ్వనీ నక్షత్రంతో కూడుకున్న ఆశ్వయుజ మాసంతో మొదలుపెట్టమంటారు. దీని వల్ల అమ్మవారి అనుగ్రహం కలుగుతుంది. ఆషాఢ మాసంలో అసలు ప్రయాణం ప్రారంభమవుతుంది. అందుకే ఈ మాసంలో గురు పూర్ణిమ వస్తుంది. ఆ తర్వాత మనల్ని అన్ని విధాలుగా అనుగ్రహించాల్సిన తల్లి లక్ష్మీదేవి. శరీరంలో బలం, తేజస్సు, ఉపాసనను కొనసాగించే శక్తి అన్నీ ఆమె ఇవ్వాలి. అందుకే ఆమెను శ్రావణ మాసంలో కొలుస్తారు. ఇక కార్తీకం ఉపాసనా కాలం కాబట్టి పార్వతీదేవిని కొలవమని చెబుతారు.
కార్తీకంలో త్రిలోచన గౌరీ వ్రతం
కార్తీకమాసంలో తదియ తిథి రోజున త్రిలోచనగౌరి వ్రతాన్ని చేస్తారు. ఈ వ్రతం చేయటం వెనకున్న తత్వాన్ని చాగంటి కోటేశ్వరరావు శర్మ వివరిస్తారు.
జగతః పితరౌ వందే పార్వతీ పరమేశ్వరౌ ॥ అనే శ్లోకాన్ని తప్పనిసరిగా నేర్చుకుంటారు. వాక్కు, అర్థము- ఈ రెండింటినీ విడదీయలేరు. వీటికున్న సంబంధం అవినాభావమైనది. శివపార్వతులు కూడా ఈ వాక్కు, అర్థములాంటివారేనని ఈ శ్లోక అర్ధం. అందుకే వీరిద్దరినీ ప్రకృతి పురుషులుగా వర్ణిస్తూ ఉంటారు. ఈ ఇద్దరిలో ఏ ఒక్కరు లేకపోయినా అది అయోమయానికి, అవ్యవస్థకు, అనాచారానికి దారి తీస్తుంది. ప్రకృతినుంచి పురుషుడు విడిపోయాడనుకోండి శివం కాస్తా – శవమవుతుంది. ఈ విధంగా ప్రకృతిపురుషుల కేళి జరిగే ప్రదేశమే కైలాసం. ప్రకృతి స్వరూపిణి అయిన అమ్మవారు మూర్తీభవించినట్టుగా వుంటుంది. శివుడు చిన్మయ రూపంలో ఉంటాడు. అంతే కాదు శివలింగం ఎంత తడిస్తే ఎంత చల్లబడితే ఎంత ఆరాధన చేస్తే లోకాలు అంత చల్లబడుతాయి. కార్తిక మాసం ఉపాసనా కాలం కాబట్టి శివలింగానికి అభిషేకం చేస్తే పాపాలు తీరుతూ ఉంటా యి. ఈ పాపాలు ఎందుకు తీరాలనే ప్రశ్న చాలా మందికి ఉదయిస్తుంది. దీనికి సమాధానమే
– శంకరాచార్య విరిచిత
ఇహ సంసారే బహు దుస్తారే కృపయా పారే పాహి మురారే॥ స్తోత్రం. ఈ సంసార భ్రమణ పరితాపం వదిలిపోవటానికి, రెండు జన్మాల మధ్య పరితాపాన్ని త్యజించటానికి తోడ్పడేవాడు ఈశ్వరుడు. అంతే కాదు మానవ జననానికి కారణం కోరిక. ఈ కోరికకు ఒక రూపం మన్మథుడు. అలాంటి మన్మ«థుడిని తన మూడో కంటి మంట చేత దహనం చేసిన వాడు ఈశ్వరుడు. అయితే ఈ చర్యలన్నింటిలోను అమ్మవారి ప్రమేయం కూడా ఉంటుంది. అందుకే పరమేశ్వరుడి కన్ను శివుడిది మాత్రమే కాదు, పార్వతీ దేవిది కూడా. అందుకే ఆమెను త్రిలోచన అని కూడా పిలుస్తారు. తన భక్తులకు శివుడు ఎలాంటి వరాలిస్తాడో.. అమ్మవారు కూడా అంతే దయతో భక్తులను కనికరిస్తుంది. ఆమెను ప్రసన్నం చేసుకుంటే భక్తుల కోరికలన్నీ తీరినట్లే. అందుకోసమే కార్తిసమాసంలో తిదియనాడు త్రిలోచనగౌరి వ్రతం చేస్తారు. ఆ రోజు కొన్ని ప్రత్యేకమైన పూలతో పూజ చేస్తారు.
daiva nidra ante emiti? | sarasabhaarati uyyuru
u tamila naata telugu naatakam -aandra jyoti -24-11-13
nenuu, nanna, telugukatha -e.en.jagannathasa u
kaarteeka maasamlo ksheeraabdi dwaadasinaadu mahavishnuvu nidra lestadu..aa daiva nidra venakunna antaryamemito aadhyaatmikavetta chaganti koteshwararao sharma vivaristaaru.
mahaa vishnuvu aashaada maasamlo ekaadasi rojuna padukuntaadu. kaarteeka masa suklapaksha ekaadasi varaku nidrapotaadu. ksheeraabdi dwaadasinaadu malli nidra lestadu. nidra lechi tulasi brundavana pravesam chestaadu. anduke aa roju tulasi chettuku, usirichettuku poojalu chestaaru. ee maatalu vinna ventane meelo kondariki mahavishnuvu nidrapothe lokaalni evaru paripaalistaaru? aina devudu nidrapovatamemiti? ilanti prasnalu taletti untaayi. "krutaghnaghnaya devaya buddhisham pataye namah..". udayaanne eshwarudu vache samayaniki lechi swaagatam cheppali. evaraithe levaro vaaru krutaghnule. eshwarudiki swaagatam cheppakunda nidrapothe jeevudu parameshwara swaroopam kaaledu. alantidi- devude nidrapothe? cony, mahavishnuvu nidrapodu. kevalam nidrapoyinatlu natistaadu. andarinee bhramimpachestaadu. cony anukshanam kanipettukone untaadu. aina vasudevudu, vaamadevudu okarenani munde cheppukunnam. anduke kaarteeka masanni vaishnavulu kuudaa jarupukuntaaru. kaarteeka damodarudini kolustaaru. asalu kaartika damodarudu ante evaru? " udare daama yasyeti.." ani amarakosam chebutundi.
kadupu meeda tulasimaala unnatuvantivaadini damodarudu ani pilustaaru. alanti vaadu evaru? deeniki kuudaa "daamye udara matra baddha ithi damodarah" ani amarakosamlo oka shlokam undi. " ammatho, oka taatitoe kattabadi nadum orisipoyinavaadu damodarudu." ante srikrishnudu. ayithe idantaa vinna tarvaata "asalu parameshwarudiki amma evaru?" ane anumanam kuudaa raavacchu. parameshwarudu leninadu ee lokale levu. aayana eppudu puttado kuudaa evariki teliyadu. alanti vaadiki tallemiti? ee bhoomipaiki vachina tarvaata parameshwarudiki talli prema telisi vachindi. aayana aa premabandhamlo chikkukupoyadu. appati daka aayanaku amma teliyadu. amma paalu teliyadu. yashoda paalu taagatam modalupettina tarvaata aa bandhamlo chikkukupoyadu. ee mottam vyavahaaraanni potana tana bhaagavatamlooni damodara leelalo atyadbhutamgaa varninchaaru. damodara leela viseshamemitante- brahmachaarulu, gruhasthulu, vaanaprasthulu, sanyaasulu- ee naalugu aashramaallo unnavaaru deenini vintaaru.
eeshwara roopam
saakshi chetho kevalo nirgunascha, karmadhyakshah sarvabhutadhivasaha- ani chebutaaru. "parameshwarudiki roopame ledu. nirgunudu. nirjanudu.." ani deeni artham. alanti vaadu kuudaa maanavulaku oka aadhaaram dorakaali kabatti oka roopaanni sweekaristaadu. anduke geetalo krushnabhagavaanudu
"paritraanaaya sadhunam vinaasaaya cha dushkrutam
dharmasamsthaapanaarthaay sambhavami yuge yuge" ani chebutaadu. "nannu oka roopamtho chuudaalani korukune paramabhaagavatothamulaina vaari korke teerchadam kosam vaari maamsa netraaniki darsanamavataaniki oka paanchabhoutika swaroopamtho aavirbhavinchaanu tappa adhe naa swaroopam kaadu. naa asalu swaroopam vyaapakatvam. antataa nindi nibideekrutamaipoyaanu" anedi ee shloka taatparyam. deenini bhaagavatamlo marinta saralamgaa prahlaadudi nota-
sandehamu valadu chakrisarvopagatum
nandande kaladu daanavraagani vinte.. (bhaga. 7-275) ani palikistaadu. "nanna, nuvvu vishnuvu ekkadunnadu ekkadunnadu antaventi? vyaapakatvam valla antataa nindipoyaadu" ani hiranyakasapudiki vivaristaadu. manam eeshwara swaroopamlo kuudaa sivakesavula aikyatanu chudavachhu.
kaarteeka masam upasana kaalamani manaku telusu. parameshwarudiki cheruva kaavataaniki anuvaina kaalam idhi. alanti parameshwarudini ela cherukovalo chaganti koteshwararao sharma ikkada vivaristunnaaru.
deenine annamaachaaryula vaaru- "vadibayaka tirige praanabandhudaa! " ani adbhutamgaa cheppaaru. mana swaasaku, mana puttukaku, mana astitvaaniki annintikii kaaranam aayanenani deeni artham. manava janmalo jeevudu unnanta kaalam sareeramtho anubandham untundi. aa anubandham unnanta kaalam eshwarudipai prema untundi. aa premaku oka roopam bhakti. ikkada oka vishayam cheppali. bhakti ante aragantasepu poojaa mandiramlo koorchovatam kaadu. ee prapanchaanne oka poojaamandiramgaa chudagalagatam. alaa upaasana cheyagaa cheyagaa parameshwara krupa kalugutundi. idhi oka rojo, rendu rojulo chese prakriya kaadu. jeevitaantam cheyalsina yagnam. dakshinaayanamlo upaasana chesham, parameshwara saakshaatkaaram kalagaledani aagipokudadu. prayatnistuu unte parameshwarudini cherukuntam.
bhaktulaku oka lakshyam nirdesinchataaniki oka aakrutini srushtistaaru. udaaharanaku, karratho godanu dooke vaaru untaaru. vaallu chetto karra pattukuni parugettukostaaru. karranu bhoomiki taatinchi aa karranu aadhaaram chesukoni tana sariiraanni alaa paiketti goda meeda varaku teesukelataaru. goda meeda varaku vellina taruvaata karranu ituvadali taanatu padipotadu. appudu karra kindapadipotundi. anthe tappa, "oo karra! goda dookadaaniki naakinta dooram sahakaaramgaa vachi, naa sariiraanni paikettadaaniki upayogapaddavu. nuvvu kuudaa naatho raa anadu." ante karratho paatu aa vyakti kuudaa kindapadipotadu. eeshwara upaasana kuudaa alantide.
vyaparam chesevadu tana daggara unna dabbunu pettubadigaa petti vyaparam chestaadu. upaasana kramamlo modati pettubadi parameshwarudichina ee sareeram. snaanam cheyyadam, oo madibatta kattukovadam, jeevuni kashtapettadam, saamragi techukovatam, koorchovadam, pooja cheyyadam, pushpaarchana cheyyadam – ivannee sariiraanni kashtapettadaaniki. eshwarudi anugraham anta sulabham kaadane vishayaanni teliyajeyataaniki. upaasanalo toli adugu ammavari anugraham pondatam. aa talli anugraham lekapothe indriya loulyam meeda bhranti podu. anduke paradevata swaroopaanni varnana chesinappudu-"sindhuuraaruna vrigaham trinayanam, manikyamoulisphura taaraanaayaka sasisekharam, smrutamukham aapitavakshoruham, paanibhyaamalipoorna ratnachashakam raktotpalam bibhratim" ani varnistaaru. "ammavari chetilo oka amruta paatravanti paatranu pattukuntundi. evarini anrugahinchaalo vaadiki bhakti paasaalu vestundi.
evadu bhakti bhavana lekunda kevalam laulya buddhitho untado atuvanti vaadiki aame bhakti paasaalu dorakavu. vaadu indriya loulyamtho nasinchipotaadu" ani deeni artham. anduke upaasananu ashwanee nakshatramtho koodukunna aashwayuja maasamtho modalupettamantaru. deeni valla ammavari anugraham kalugutundi. aashaada maasamlo asalu prayaanam praarambhamavutundi. anduke ee maasamlo guru puurnima vastundi. aa tarvaata manalni anni vidhaalugaa anugrahinchaalsina talli lakshmeedevi. sareeramlo balam, tejassu, upaasananu konasaginche sakti annee aame ivvali. anduke aamenu shraavana maasamlo kolustaaru. ika kaarteekam upasana kaalam kabatti paarvateedaevini kolavamani chebutaaru.
kaarteekamlo trilochana gauri vratam
kaartiikamaasamlo tadiya tithi rojuna trilochanagouri vrataanni chestaaru. ee vratam cheyatam venakunna tatvaanni chaganti koteshwararao sharma vivaristaaru.
jagatah pitarau vande paarvatii parameshwarau u ane shlokaanni tappanisarigaa neerchukuntaaru. vaakku, ardhamu- ee rendintinii vidadeeyaleru. veetikunna sambandham avinaabhaavamainadi. sivapaarvatulu kuudaa ee vaakku, ardhamulaantivaarenani ee shloka ardham. anduke veeriddarinii prakruti purushulugaa varnistuu untaaru. ee iddarilo e okkaru lekapoyina adhi ayomayaniki, avyavasthaku, anaachaaraaniki daari teestundi. prakrutinunchi purushudu vidipoyadanukondi shivam kasta – savamavutundi. ee vidhamgaa prakrutipurushula keli jarige pradesame kailasam. prakruti swaroopini ayina ammavaaru moorteebhavinchinattugaa vuntundi. shivudu chinmaya roopamlo untaadu. anthe kaadu sivalingam entha tadiste entha challabadithe entha aaraadhana cheste lokalu anta challabadutaayi. kaartika masam upasana kaalam kabatti sivalingaaniki abhishekam cheste paapaalu teerutuu untaa ye. ee paapaalu enduku teeraalane prasna chala mandiki udayistundi. deeniki samadhaname
– sankaracharya virichita
iha samsare bahu dustare kripaya paare pahi murari stotram. ee samsara bhramana paritaapam vadilipovataaniki, rendu janmala madhya paritaapaanni tyajinchataaniki todpadevadu eshwarudu. anthe kaadu manava janananiki kaaranam korika. ee korikaku oka roopam manmathudu. alanti manmaedhudini tana moodo kanti manta chetha dahanam chesina vaadu eshwarudu. ayithe ee charyalannintilonu ammavari prameyam kuudaa untundi. anduke parameshwarudi kannu sivudidi matrame kaadu, paarvatii devidi kuudaa. anduke aamenu trilochana ani kuudaa pilustaaru. tana bhaktulaku shivudu elanti varalistado.. ammavaaru kuudaa anthe dayatho bhaktulanu kanikaristundi. aamenu prasannam chesukunte bhaktula korikalanni teerinatle. andukosame kaartisamaasamlo tidiyanaadu trilochanagouri vratam chestaaru. aa roju konni pratyekamaina poolatho pooja chestaaru.