శాంతి | saibalsanskaar telugu
అంతర్గత విలువ — సంతోషము
ఇది ఒక రాజుగారి కథ !
భోగ – భాగ్యములు అనుభవిస్తున్న రాజుగారికి, మనస్సు ఆనందంగా, శాంతంగా ఉండేది కాదు. దీనికి కారణం తెలిసేది కాదు రాజుగారికి.
ఒక రోజు రాజుగారికి, ఒక పనివాడు, సంతోషంగా, ఉల్లాసంగా, పాటలు పాడుకుంటూ కనిపించాడు . "ఈ రాజ్యానికి రాజునైన నాకు లేని నిమ్మది, శాంతి, ఈ పనివాడికి ఎలా కలుగుతోంది' అని అనుకున్నారు రాజుగారు.
'నీ సంతోషానికి కారణం ఏమిటి ?", అని ఆ పనివాడిని ,రాజుగారు అడిగారు
దానికి పనివాడు 'అయ్యా ! నాకు, నా కుటుంబానికి కావలిసినది-ఉండడానికి చోటు, కడుపు నిండా తినడానికి భోజనము , ఈ రెండూ ఉన్నందువల్ల ,మేము సంతోషంగా జీవించగలుగుతున్నాము",అని సమాధానం చెప్పాడు.
రాజుగారు జరిగింది తన మంత్రికి చెప్పారు. పనివాడి కథ విన్న తరువాత, మంత్రి "మహారాజా, పనివాడు మన '99వ క్లబ్బులో(సంఘము)' , లేడు కదా, అందుకనే సంతోషంగా ఉన్నాడు ' అని అన్నారు.
'99వ క్లబ్బు' అంటే ఏమిటి అని ఎంతో ఉత్సుకతతో అడిగారు రాజుగారు.
"ఇది తెలియాలి అంటే, 99 బంగారు నాణాలున్న సంచీని పనివాడి ఇంటి ముందర ఉంచండి" తరువాత మీకే అర్ధమవుతుంది అన్నారు మంత్రి.
మరునాడు ఇంటి ముందర , బంగారు నాణాలు ఉన్న సంచి చూసి, సంతోష పడిన ఆ పనివాడు, నాణములను ఎన్నో మార్లు లెక్క పెట్టి, ఇందులో 99 ఉన్నాయి, ఎలాగైనా సరే కష్ట పడి, వీటిని 100 చెయ్యాలి " అని అనుకున్నాడు.
ఆ రోజు నుంచి పనివాడిలో ఎంతో మార్పు కనిపించింది. సంతోషంగా ఉండడం, ఉల్లాసంగా పాటలుపాడుకోవటం పూర్తిగా మర్చిపోయాడు. ఎంతసేపటికీ ఒకటే ఆలోచన!
99బంగారు నాణాలని, ఎలా 100బంగారు నాణాలు చెయ్యాలి? అని ఆలోచిస్తూ ,అతనికి సహాయపడటంలేదని కుటుంబ సభ్యుల మీద చాలా చికాకు పడే వాడు.
ఇదంతా గమనిస్తున్న రాజుగారు, ఎంతో ఆశ్చర్య పోయారు.
అప్పుడు మంత్రి రాజుగారితో ,"మహారాజా! పనివాడు 99వ క్లబ్బు మాయలో మునిగిపోయాడు ",చూశారా అని అన్నారు.
99 ఉన్నాయి అని తృప్తి లేకుండా, 100కి ఇంకా ఒక్కటి తక్కువ ఉంది అని అసంతృప్తి పడే వారినే '99 క్లబ్బు లేదా సంఘము అంటారు" . వీళ్ళు ఉన్నదానితో తృప్తి పడకుండా లేని ఆ ఒక్క విషయం లేదా వస్తువు కోసం పాకులాడుతూ ఉంటారు.
మనకి ఉన్న దాంతో ఏంటో తృప్తిగా జీవించవచ్చు. కానీ ఉన్న దానికంటే కొంచం ఎక్కువ దొరికినప్పుడల్లా ఇంకా ఇంకా కావాలి అని ఆరాట పడుతూ ఉంటాము.
భగవంతుడు మనకి చక్కటి అనుభవం, పదవి లేదా హోదాని అనుగ్రహించినప్పుడు , దాన్ని ఒక ప్రసాదంగా స్వీకరించకుండా,సంతోష పడకుండా, ఇంకా ఎక్కువ కావాలి అని, అతి ఆశతో నిద్రాహారాలు కూడా లెక్క చేయకుండా జీవిస్తున్నాము.
దురాశ పతనానికి హేతువు !
This entry was posted on April 20, 2020, in శాంతి.	Leave a comment
మనమందరం సంతోషంగా ఉందాము!!!
ఉపవిలువ : నిర్లిప్తత .
అనగనగా రాజభవముకు కొంత దూరంలో ఒక బిచ్చగాడు నివసించేవాడు . అతడు ఒక రోజు ఆ భవనపు గోడపై ఒక నోటీసు బోర్డును చూశాడు.అందులో ,"రాజుగారు ఒక విందును ఇవ్వబోతున్నారు, ఆ విందుకు రాజు వేషధారణలో వచ్చేవారందరు ఆహ్వానితులే.",అని ఉంది. ఆ ప్రకటన చదివిన బిచ్చగాడికి ఒక వింత కోరిక కలిగింది. తాను ఆ విందుకు వెళ్లి ఆ భోగాలన్నీ చూడాలనుకున్నాడు. కానీ రాజు ధరించే దుస్తులు తనవద్ద లేవు. వెంటనే అతను ఒక ఆలోచన చేశాడు. తన దుస్తులు చిరిగిపోయాయి. విందులో పాల్గొనాలి అంటేరాజరికపు దుస్తులు కావాలి అందుకని రాజు కాపలా దారు వద్దకు వెళ్ళి తనను రాజుగారి వద్దకు వెళ్ళటానికి అనుమతి ఇవ్వమని కోరాడు.
కాపలాదారు లోనికి వెళ్ళి రాజుగారు కొలువులో ఉండటం చూసి,ఆయన ప్రజల కష్టమములను,సమస్యలను వింటున్న సందర్భం చూసి ,ఈ బిచ్చగాడిని లోనికి పోవుటకు అనుమతి ఇచ్చాడు. బిచ్చగాడు రాజసభలోనికి వెళ్ళి రాజు ముందర చేతులు జోడించి నిలబడ్డాడు. రాజు బిచ్చగాడిని, "నీకు ఏమి కావాలి?", అని అడిగాడు . బిచ్చగాడు, "రాజా! మీరూ ఇవ్వబోతున్న విందుకు, నాకు రావాలని ఉంది . దయచేసి మీ పాత దుస్తులు నాకు ఇప్పిస్తారా"? అని కోరాడు. రాజుగారు తన దుస్తులను అతనికి ఇప్పించారు . బిచ్చగాడు ఆ దుస్తులు తన సైజుకే ఉన్నాయని చాలా సంతోషించాడు. రాజుగారన్నారు ,ఆ బీదవానితో ,"ఈ దుస్తులు ఎప్పటికీ ఇలానే కొత్తవిగా ,శుభ్రంగా తాజాగా ఉంటాయి. వీటిని ఉతకవలసిన పని లేదు. ఎన్నాళ్లు వాడినా చినిగిపోవు", అని చెప్పారు. ఈ దుస్తులను ధరించి ఆతను విందుకు రావచ్చు అని కూడా చెప్పాడు. ఇది విన్న బిచ్చగాడి ఆనందానికి అంతు లేదు. అతని కళ్ళవెంట నీరు కారింది. వంగి నమస్కారములు చేసి ధన్యవాదములు చెప్పాడు. కానీ, అతనికి రాజు గారి మాటపై నమ్మకము లేదు! ఒకవేళ రాజుగారు ప్రసాదించిన బట్టలు చినిగి పొతే తన పాత బట్టల అవసరం ఉంటుంది ,అని తన పాత బట్టల మూట ఒకటి తయారు చేసికున్నాడు.
అతనికి ఉండటానికి ఒక చోటు అంటూ లేదు. అందువల్ల ఆ మూట చంకలో పెట్టుకుని తిరుగుతూ ఉండేవాడు. తాను వేసుకున్న రాజుగారి బట్టలు చక్కగా మురికి పట్టకుండా శుభ్రంగా ఉండేవి. అయినా తన పాత బట్టలు మూట వదిలేవాడు కాదు. అదే మూట ప్రక్కన పెట్టుకుని రాజు గారిచ్చిన విందుకు వెళ్ళాడు. కానీ లోపల బాధ పడుతూనే ఉన్నాడు. రాజ భవనం లో భోం చేస్తున్నందుకు ఆనందించ లేక పోయాడు. ఎందుకంటే తన పాత బట్టల మూటను ఎవరన్నా కాజేస్తారేమో అని భయము వల్ల. రాజుగారు చెప్పినట్లు రాజు దుస్తులు ఎప్పుడు కొత్తవిగానే ఉన్నాయి. కానీ ఆ బీదవాడు తన పాత బట్టలపై మమకారం వదులుకోలేక ఆ మూటను పట్టుకునే, తిరుగుతుండేవాడు.ఆ బట్టల అవసరం ఏమాత్రం లేకపోయినా సరే. వాటిమీద ప్రేమ వల్ల , ఆ మూట తనతో పాటు ఉండాల్సిందే. అందరు అతనిని "పాతగుడ్డల మనిషి"అంటుండేవారు.
కొన్నాళ్లకు బిచ్చగాడు మంచం పట్టాడు. కానీ పాత గుడ్డల మూట తన దిండు ప్రక్కనే పెట్టుకున్నాడు. రాజు గారు ఒకసారి ఈ బిచ్చగాడి గురించి తెలిసి అతనిని పలకరించటానికి వచ్చాడు. రాజుగారు ఆ బిచ్చగాడిని చూసి చాలా జాలిపడ్డాడు . ఎందుకంటే మూట అవసరం లేక పోయినా ,ఎక్కడ ఎవరన్నా ఆ మూట తీసి కెళ్తారేమో అని అనుక్షణం బాధ, భయంతో సంతోషం లేకుండా గడిపాడు. జీవితాంతం ఈ పాత గుడ్డల మూట అతని సంతోషాన్ని హరించింది అనుకున్నాడు రాజుగారు.
ఈ కథ బిచ్చగాడిదే కాదు. మనందరముకూడా మూటలు మోస్తున్న వారమే. మనస్సు అనే మూటలో శత్రుత్వము, అసూయ ,ద్వేషము,కోపము,బాధలు మొదలగున్నవి నిరంతరం మోస్తున్నాము. ఈ బరువు మనలోనే పెట్టుకుని పెరిగి పెద్దవారమవుతాము. అందువలన సంతోషించాల్సిన సమయంలో కూడా వీటివల్ల పూర్తి ఆనందం పొందలేక పోతున్నాము. ఎప్పటికపుడు ఈ చెడుగుణములను లోపల స్టోర్ చేయకుండా విడిచి పెట్టలేక పోతున్నాము. అందువలననే ఈ దుఃఖము.
పెద్ద పెద్ద భావనాలయందు, రాజభవనములయందు ఉండేవారు ఒక్కొక్కసారి కథలో బిచ్చగాడి లాగే జీవిస్తుంటారు. కొంతమంది అనాధ ఆశ్రమంలో ఉం టూ ఏమి లేకపోయినా సంతోషంగా తృప్తిగా వుంటారు దర్జాగా రాజుల్లాగా వుంటారు ధైర్యంగా. ఇదంతా బాహ్యంలో కన్పించేది కాదు. అంతరంగంలో మనం ప్రపంచాన్ని చూసే దృక్పధం ఫై ఆధారపడి వుంటుంది. మనం యిళ్ళలో అవరసం లేనివి ,పాతవి జమ చేస్తాము. చెత్తపేరుకు పోతుంది. అవసరమైన వాటిపై ప్రేమతో వాటిని వదిలించుకోవటానికి ఇష్టపడము. క్రమంగా యిల్లు గోడౌన్ అయిపోతుంది.
మనకు ఏది ముఖ్యమో ,ఏది కాదో తెలుసుకోలేము. జీవితం అంతా చిన్న చిన్న విషయాలలోనే చిక్కుకుంటున్నది. వృధా అవుతోంది. ఇది యింటికి మాత్రమే పరిమితం కాదు. మన మనసు అనేక ఆలోచనలతో నిండిన పెద్ద గోడౌన్. ఎన్నో పనికిరాని అవసరమైన ఆలోచనలతో నింపేసాము. మళ్ళీ మళ్ళీ ఇంకా నింపుతున్నాము.
సంతోషంగా ఉండటానికి ఏ కారణం అవసరం లేదు. ఎందుకంటే అది మన స్వరూపమే.
మన అహంకారంతో జీవితంలో వచ్చే ఎన్నో సువర్ణావకాశములను కోల్పోతున్నాము. చేతులారా అవకాశములను వదిలేసుకుంటున్నాము. ఎందుకంటే మనం ఎపుడూ మన అహంకారం పోషించు కోవటంలో తీరిక లేకుండా ఉంటున్నాము. ప్రతి క్షణం బరువుగా గడుపుతాము. ప్రతి సంఘటనకు తీవ్ర ఆదుర్దా . ప్రతి చర్యలో కంగారు ,హడావిడి. అహంకారంతో చేసే చర్యలన్నీ నిప్పుల మ్మీద నడకలే. కఠినత్వానికి ,సరళత్వానికి ఏనాటికి పొంతన కుదరదు. మంచి ,చెడు రెండూ ఒకే సమయంలోఉండలేవు.
మాంసపు ముక్కను నోట కరుచుకున్న ఒక కాకి ఎగురుతూ ఉన్నది. దానిని చూసి మిగతా పక్షులన్నీ ఆ మాంసపు ముక్కకై కాకిని తరమసాగాయి . ఇది గమనించి కాకి మాంసపు ముక్కను వదిలేసి పైకెగిరింది. ఇక పక్షులన్నీ కాకి ని వదిలేసి ముక్కవైపు వెళ్లాయి. సుదీర్ఘ ఆకాశంలో ఒంటరిగా సంతోషంగా విహరిస్తున్న కాకి ఇలా అనుకుంది. "ఒక్క మాంసపు ముక్కను వదిలేస్తే ఆకాశం అంతా నాదే . ఎంత స్వేచ్ఛగా విహరిస్తున్నాను!"
పరిస్థితులను స్వీకరించు ,దేవుని శరణాగతి చేయి . మిగతావి వదిలేయి … .!
మే 2014: మ్యాగజైన్ మహాత్రియ – అనంత ఆలోచనలు :
This entry was posted on April 8, 2020, in శాంతి, Uncategorized.	Leave a comment
విలువ:శాంతి
అంతర్గత విలువ :న్యాయం
మహాభారతంలో సంజయుడి రాయబారం విఫలమయిన తరువాత, శ్రీ కృష్ణుడే స్వయంగా దుర్యోధనునితో మాట్లాడడానికి హస్తినాపురానికి బయలుదేరి వెళ్ళాడు. దుర్యోధనుడు కృష్ణుడిని మర్యాదగా ఆహ్వానించాడు. కృష్ణుడు, దుర్యోధనునితో " నేను పాండవుల తరపున శాంతి సందేశం తీసుకు వచ్చాను. పాండవులకు అర్థరాజ్యం ఇచ్చేబదులు ఐదుగురికీ తలా ఒక గ్రామం ఇస్తే చాలు అని చెప్పమన్నారు. దీనివల్ల నీకు ఇబ్బంది ఉండదు, వారు కూడా ఉన్నంతలో తృప్తిగా జీవిస్తారు, రాజ్యంలో ప్రజల శాంతికి భంగం కలగదు" అని చెప్పాడు.
అది విన్న దుర్యోధనుడు కోపంగా ఈ రాజ్యమంతా నాకే సొంతం. సూదిమొన మోపినంత స్థలాన్ని కూడా పాండవులకు ఇవ్వను. నువ్వు పాండవపక్షపాతివి. నిన్ను బంధించి చెరసాలలో పెడతాను అన్నాడు. భటులు కృష్ణుడిని బంధించే ప్రయత్నం చెయ్యగా కృష్ణుడు విశ్వరూపం చూపించాడు. ఆ శక్తికి తట్టుకోలేక భయపడి సభలో చాలామంది కళ్ళు మూసుకున్నారు. నెమ్మదిగా చెప్తే దుర్యోధనుడు వినలేదు కాబట్టి ధర్మాన్ని కాపాడడం కోసం కురుక్షేత్రయుద్ధం జరగాల్సివచ్చింది.
నీతి: మనస్సు అంతా అహంకారం, అసూయ, ద్వేషంతో నిండిపోయి ఉన్నప్పుడు మనుషులు విచక్షణా జ్ఞానాన్ని కోల్పోతారు. దీనివల్ల ఆ మనిషికి లేదా అతని కుటుంబానికి లేదా భారతంలో లాగా మొత్తం రాజ్యానికి ప్రమాదం వచ్చే అవకాశం ఉంటుంది. ధర్మగ్లాని సంభవించినప్పుడల్లా భగవంతుడు అవతరించి ధర్మాన్ని నిలబెడుతూ ఉంటాడు.
This entry was posted on October 30, 2019, in శాంతి.	Leave a comment
విలువ: శాంతి
అంతర్గత విలువ: నిశ్శబ్దం, మనసు శాంతంగా ఉంచుకోవడం
ఒక రాజు శాంతిని చూపించగలిగే చిత్రాన్ని వేయమని కోరాడు. చాలామంది చిత్రాలు గీసి తెచ్చారు. రాజు వరుసగా వాటిని పరిశీలించసాగాడు.
అన్ని చిత్రాల్లో రెండు చిత్రాలు చాలా బాగున్నాయి. ఆ రెండింటిలో ఒక దానిని ఎంపిక చేసి బహుమతి ప్రకటించాలి.
మొదటి చిత్రంలో ప్రశాంతంగా ఉన్న నది ఉంది. దాని చుట్టూ ఎత్తైన కొండలు ఉన్నాయి. పైన ఆకాశం, మేఘాలు గీయబడి ఉన్నాయి. అందరు ఆ చిత్రమే ఎంపిక చేస్తారు అని అనుకున్నారు. రెండవ చిత్రంలో కూడా కొండలు ఉన్నాయి కానీ అవి అడ్డదిడ్డంగా ఉన్నాయి. ఆకాశంలో మేఘాలు చాలా గంభీరంగా ఉరుములు,మెరుపులతో ఉన్నాయి. కొండలమీద నుండి ఒక జలపాతం ప్రవహిస్తోంది. ఆ చిత్రంలో ఎక్కడా ప్రశాంతత కనిపించట్లేదు.
రాజు జాగ్రత్తగా పరిశీలించి చూసాడు. జలపాతం పక్కన కొండ పగుళ్లలో నుండి ఒక చిన్న పొద ఉంది. ఆ పొదలో ఒక పక్షి తన పిల్లలతో ప్రశాంతంగా కూర్చుని ఉంది. రాజు రెండవ చిత్రానికి బహుమతి ప్రకటించాడు.
పరిస్థితులు, వాతావరణం అనుకూలంగా ఉన్నప్పుడు ప్రశాంతంగా ఉండడం సులభమే కానీ ప్రతికూల పరిస్థితులలో కూడా ప్రశాంతంగా ఉండడం సాధన చెయ్యాలి. మన మనసులోనే శాంతిని వెతుక్కోవాలి. ఎల్లప్పుడూ ఆనందంగా, ప్రశాంతంగా ఉండడం సాధన చేస్తూ ఉంటే చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితులు మనల్ని ప్రభావితం చెయ్యలేవు.
This entry was posted on September 5, 2019, in శాంతి.	Leave a comment
This entry was posted on November 27, 2017, in శాంతి.	Leave a comment
ఎల్లప్పుడూ ఆనందంగా ఉండగలగటం ఎలా?
ఉపవిలువ: మనసు ప్రశాంతముగా ఉంచుకొనుట
ఒక గ్రామంలో రామయ్య అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతను ఎల్లప్పుడూ ఆనందంగా ఉండేవాడు. సాటివారి పట్ల దయ కలిగి ఉండేవాడు. ఎవరయినా కష్టాల్లో ఉంటే ఎంతో ప్రోత్సాహం ఇచ్చి ముందుకి నడిపించేవాడు.అతని వద్దకు వచ్చినవారు ఎవరయినా, ఆనందంగా ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళేవారు మరియు అతనిని గొప్ప స్నేహితునిగా భావించేవారు.
అతని పొరుగింట్లో నివసిచే కృష్ణయ్య కు, రామయ్యను చూస్తే ఆశ్చర్యంగా ఉండేది. ఇతను ఎప్పుడూ ఇంత ఆనందంగా ఎలా ఉంటాడు? సాటి వారి పట్ల ద్వేషం లేకుండా ఎల్లప్పుడూ దయ కలిగి ఉండడం ఎలా సాధ్యమవుతుంది అని అనుకునేవాడు.
ఒకసారి రామయ్యను కలిసినప్పుడు కృష్ణయ్య ఇలా అడిగాడు " చాలామంది మనుషులు స్వార్థంతో, సంతృప్తి లేకుండా ఉంటారు. పక్కవారిని చూసి కూడా నవ్వకుండా వెళ్లిపోతుంటారు. కానీ నువ్వు ఎప్పుడు చూసినా ఎంతో ఆనందంగా, ద్వేషం లేకుండా ఉంటావు. ఇది నీకు ఎలా సాధ్యమవుతుంది?"
దానికి రామయ్య నవ్వి ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు "మన మనసు ప్రశాంతంగా ఉంచుకోగలిగితే ప్రపంచంలో ఎక్కడికి వెళ్ళినా ప్రశాంతంగా ఉండవచ్చు. మనమందరం భగవంతుని బిడ్డలమే, మనలో ఉన్న ఆత్మయే అందరిలోనూ ఉందని గ్రహిస్తే ఎవరిపట్లా ద్వేషం కలగదు. మన ఆలోచనలు మన నియంత్రణలో ఉంటే మనసు బలంగా ఉంటుంది. మనసు బలంగా ఉంటే శరీరం కూడా బలంగా ఉంటుంది. అప్పుడు మనం అనుకున్న పనులన్నీ చక్కగా చెయ్యగలుగుతాము. మన ఆలోచనలు, అలవాట్లను బట్టి మన ప్రవర్తన ఉంటుంది. ద్వేషము,అసూయ వంటి ఆలోచనలకు దూరంగా ఉంటే మనలో ఉన్న సంతోషం బయటికి వస్తుంది."
"మనలో ఆనందం బయటికి రావాలంటే కష్టపడి పని చెయ్యాలి. మంచి అలవాట్లు పెంపొందించుకోవాలి. ఏకాగ్రత పెంచుకోవాలి. ఇలా చెయ్యగలగాలి అంటే చాలా కష్టపడాలి. అడ్డంకులు అన్నీ దాటుకుంటూ ముందుకు వెళ్ళాలి."
"దారిలో వచ్చే కష్టనష్టాల గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటే ముందుకి వెళ్ళలేము. ఆలోచనలతో పాటు మనం వెళ్ళిపోకుండా పని మీద మన దృష్టిని పెట్టాలి"
ఇందంతా విన్న కృష్ణయ్య ఇంత సులభమా? అన్నాడు.
దానికి రమయ్య "నీకు వచ్చి, వెళ్ళే ఆలోచనలనలను గమనించు. ప్రశాంతంగా ఉండడానికి ప్రయత్నించు.మొదట్లో ప్రశాంతత కొంచెం సేపే ఉంటుంది, సాధన చేసేకొద్దీ ఎక్కువసేపు ప్రశాంతంగా ఉండడం మనసుకి అలవాటు అవుతుంది. మనసుకి ఉన్న ఈ ప్రశాంతతే మనకు బలం. దీనివల్లనే మనలో దయ, ప్రేమ పెరుగుతాయి.కొంత కాలానికి ఈ విశ్వ శక్తిలో మనం కూడా ఒక భాగం అని తెలుస్తుంది. అది అర్థం అయిన తరువాత విషయాలను కొత్త కోణంలో చూసి అర్థం చేసుకోవడం అలవాటు అవుతుంది. మనలో ఉన్న అహంకారం క్రమంగా తగ్గిపోతుంది."అని కృష్ణయ్యని ఉత్తేజపరిచే విధంగా సమాధానం ఇచ్చాడు.
అప్పుడు కృష్ణయ్య ," రామయ్య! మీరు చెప్పిన విషయాలన్నీ గుర్డగుర్తుపెట్టు కోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను, కానీ నాకు ఇంకో విషయం కూడా తెలుసుకోవాలని ఉంది",అన్నాడు కృష్ణయ్య. "అది ఏమిటి? "అని అడిగాడు రామయ్య.
"రామయ్య! మీరు చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితుల ప్రభావానికి లోను అయినట్లు కనిపించరు, అందరితో ఎప్పుడూ దయతో మాట్లాడతారు.ఇదెలా సాధ్యం?"అని అడిగాడు.
దానికి రామయ్య,"మంచిగా, ప్రేమగా ఉన్నంత మాత్రాన మనం బలహీనులమని అర్థం కాదు. మంచిగా ఉంటూ కూడా శక్తివంతంగా ఉండవచ్చు. మన చుట్టూ ఉన్నవారు మనలో ఉన్న అంతర్గత శక్తిని గుర్తిస్తారు కాబట్టి మనని ప్రభావితం చేసే ప్రయత్నం చెయ్యరు. మన మనసు ప్రశాంతంగా ఉన్నప్పుడు మన శక్తిని ఉపయోగించి ఇతరులకు సహాయం చెయ్యవచ్చు. మంచితనం బలహీనులకు మాత్రమే ఉంటుంది అనుకోవడం పొరపాటు. ప్రేమ మరియు మంచితనం వల్ల మనలో ఎంతో శక్తి ఉద్భవిస్తుంది ",అని చెప్పాడు రామయ్య.
"మీ నుండి ఇన్ని మంచి విషయాలు తెలుసుకోవడం ఎంతో సంతోషంగా ఉంది. వాటిని ఆచరించి నేను కూడా ప్రశాంతతను పొందుతాను",అని సంతోషంగా ఇంటికి వెళ్ళాడు కృష్ణయ్య.
నీతి:మనం ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంచుకుని మనలో అంతర్గత శక్తిని పెంచుకోవాలి. మనసు ప్రశాంతంగా ఉన్నప్పుడు ప్రేమ,దయ, సరైన నడవడి మొదలయిన లక్షణాలు మన వెన్నంటి వస్తాయి.
saanti | saibalsanskaar telugu
antargata viluva u santoshamu
idhi oka rajugari katha !
bhoga – bhaagyamulu anubhavistunna rajugariki, manassu aanandamgaa, saantamgaa undedi kaadu. deeniki kaaranam telisedi kaadu rajugariki.
oka roju rajugariki, oka panivaadu, santoshamgaa, ullaasamgaa, paatalu paadukuntuu kanipinchaadu . "ee raajyaaniki raajunaina naaku laeni nimmadi, saanti, ee panivaadiki ela kalugutondi' ani anukunnaru rajugaru.
'nee santoshaaniki kaaranam emiti ?", ani aa panivaadini ,rajugaru adigaaru
daaniki panivaadu 'ayya ! naaku, naa kutumbaaniki kaavalisinadi-undadaaniki chotu, kadupu ninda tinadaaniki bhojanamu , ee rendoo unnanduvalla ,memu santoshamgaa jeevinchagalugutunnaamu",ani samadhanam cheppaadu.
rajugaru jarigindi tana mantriki cheppaaru. paniwadi katha vinna taruvaata, mantri "maharaja, panivaadu mana '99va clubbulo(sanghamu)' , ledu kada, andukane santoshamgaa unnaadu ' ani annaru.
'99va klabbu' ante emiti ani entho utsukatato adigaaru rajugaru.
"idhi teliyaali ante, 99 bangaaru naanaalunna sancheeni paniwadi inti mundara unchandi" taruvaata meeke ardhamavutundi annaru mantri.
marunadu inti mundara , bangaaru naanaalu unna sanchi chusi, santosha padina aa panivaadu, naanamulanu enno maarlu lekka petti, indulo 99 unnaayi, elagaina sare kashta padi, veetini 100 cheyyali " ani anukunnadu.
aa roju nunchi panivaadilo entho maarpu kanipinchindi. santoshamgaa undadam, ullaasamgaa patalupadukovatam puurtigaa marchipoyaadu. entasepatiki okate aalochana!
99bangaaru naanaalani, ela 100bangaaru naanaalu cheyyali? ani aalochistuu ,ataniki sahaayapadatamledani kutumba sabhyula meeda chala chikaaku pade vaadu.
idantaa gamanistunna rajugaru, entho aascharya poyaru.
appudu mantri rajugarito ,"maharaja! panivaadu 99va klabbu maayalo munigipoyadu ",chusara ani annaru.
99 unnaayi ani trupti lekunda, 100ki inka okkati takkuva undi ani asantrupti pade vaarine '99 klabbu leda sanghamu antaaru" . veellu unnadaanitoe trupti padakunda laeni aa okka vishayam leda vastuvu kosam paakulaadutuu untaaru.
manaki unna daamto ento truptigaa jeevinchavachhu. cony unna daanikante koncham ekkuva dorikinappudalla inka inka kavali ani aaraata paduthoo untaamu.
bhagavantudu manaki chakkati anubhavam, padavi leda hodani anugrahinchinappudu , daanni oka prasaadamgaa sweekarinchakundaa,santosha padakunda, inka ekkuva kavali ani, athi aasato nidraahaaraalu kuudaa lekka cheyakunda jeevistunnamu.
durasa patanaaniki hetuvu !
This entry was posted on April 20, 2020, in saanti.uLeave a comment
manamandaram santoshamgaa undaamu!!!
upaviluva : nirliptata .
anaganagaa rajabhavamuku kontha dooramlo oka bicchagaadu nivasinchevaadu . atadu oka roju aa bhavanapu godapai oka notisu bordunu chushadu.andulo ,"rajugaru oka vindunu ivvabotunnaru, aa vinduku raju veshadhaaranalo vachevaarandaru aahvaanitule.",ani undi. aa prakatana chadivina bicchagaadiki oka vinta korika kaligindi. taanu aa vinduku velli aa bhogalanni chudalanukunnadu. cony raju dharinche dustulu tanavadda levu. ventane atanu oka aalochana cheshaadu. tana dustulu chirigipoyayi. vindulo palgonali anterajarikapu dustulu kavali andukani raju kapala daaru vaddaku velli tananu rajugari vaddaku vellataaniki anumati ivvamani koradu.
kaapalaadaaru loniki velli rajugaru koluvulo undatam chusi,aayana prajala kashtamamulanu,samasyalanu vintunna sandarbham chusi ,ee bicchagaadini loniki povutaku anumati ichadu. bicchagaadu raajasabhalooniki velli raju mundara chetulu jodinchi nilabaddadu. raju bicchagaadini, "neeku emi kavali?", ani adigaadu . bicchagaadu, "raja! meeroo ivvabotunna vinduku, naaku ravalani undi . dayachesi mee paata dustulu naaku ippistara"? ani koradu. rajugaru tana dustulanu ataniki ippinchaaru . bicchagaadu aa dustulu tana saijuke unnaayani chala santoshinchaadu. raajugaarannaaru ,aa beedavaanito ,"ee dustulu eppatiki ilaane kottavigaa ,subhramgaa taajaagaa untaayi. veetini utakavalasina pani ledu. ennaallu vadina chinigipovu", ani cheppaaru. ee dustulanu dharinchi aatanu vinduku raavacchu ani kuudaa cheppaadu. idhi vinna bichhagadi aanandaaniki antu ledu. athani kallaventa neeru kaarindi. vangi namaskaaramulu chesi dhanyavaadamulu cheppaadu. cony, ataniki raju gaari maatapai nammakamu ledu! okavela rajugaru prasaadinchina battalu chinigi pothe tana paata battala avasaram untundi ,ani tana paata battala moota okati tayaaru chesikunnadu.
ataniki undataaniki oka chotu antuu ledu. anduvalla aa moota chankalo pettukuni tirugutuu undevaadu. taanu vesukunna rajugari battalu chakkaga muriki pattakunda subhramgaa undevi. aina tana paata battalu moota vadilevaadu kaadu. adhe moota prakkana pettukuni raju gaaricchina vinduku vellaadu. cony lopala baadha paduthoone unnaadu. raja bhavanam loo bhom chestunnanduku aanandincha leka poyadu. endukante tana paata battala mootanu evaranna kajestaremo ani bhayamu valla. rajugaru cheppinatlu raju dustulu eppudu kottavigaane unnaayi. cony aa beedavaadu tana paata battalapai mamakaram vadulukoleka aa mootanu pattukune, tirugutundevadu.aa battala avasaram ematram lekapoyina sare. vaatimeeda prema valla , aa moota tanatho paatu undalsinde. andaru atanini "paataguddala manishi"antundevaaru.
konnaallaku bicchagaadu mancham pattaadu. cony paata guddala moota tana dindu prakkane pettukunnadu. raju gaaru okasari ee bichhagadi gurinchi telisi atanini palakarinchataaniki vachaadu. rajugaru aa bicchagaadini chusi chala jalipaddadu . endukante moota avasaram leka poina ,ekkada evaranna aa moota teesi keltaremo ani anukshanam baadha, bhayamto santosham lekunda gadipadu. jeevitaantam ee paata guddala moota athani santoshaanni harinchindi anukunnadu rajugaru.
ee katha bichchagadide kaadu. manandaramukuda mootalu mostunna varame. manassu ane mootalo satrutvamu, asuya ,dweshamu,kopamu,baadhalu modalagunnavi nirantaram mostunnamu. ee baruvu manalone pettukuni perigi peddavaaramavutaamu. anduvalana santoshinchaalsina samayamlo kuudaa veetivalla puurti aanandam pondaleka potunnamu. eppatikapudu ee chedugunamulanu lopala store cheyakunda vidichi pettaleka potunnamu. anduvalanane ee dukkhamu.
pedda pedda bhaavanaalayandu, rajabhavanamulayandu undevaaru okkokkasaari kathalo bichhagadi lage jeevistuntaaru. kontamandi anaadha aashramamlo um too emi lekapoyina santoshamgaa truptigaa vuntaaru darjaga rajullaga vuntaaru dhairyamgaa. idantaa baahyamlo kanpinchedi kaadu. antarangamlo manam prapanchaanni chuse drukpadham fai aadhaarapadi vuntundi. manam yillalo avarasam lenivi ,paatavi jama chestamu. chettaperuku potundi. avasaramaina vaatipai prematho vaatini vadilinchukovataaniki ishtapadamu. kramangaa yillu godoun ayipotundi.
manaku edhi mukhyamo ,edhi kaado telusukolemu. jeevitam antaa chinna chinna vishayaalalone chikkukuntunnadi. vrudhaa avutondi. idhi yintiki matrame parimitam kaadu. mana manasu aneka aalochanalatho nindina pedda godoun. enno panikiraani avasaramaina aalochanalatho nimpesamu. mallee mallee inka nimputunnamu.
santoshamgaa undataaniki e kaaranam avasaram ledu. endukante adhi mana swaroopame.
mana ahankaaramtho jeevitamlo vache enno suvarnaavakaasamulanu kolpotunnamu. chetulara avakaasamulanu vadilesukuntunnamu. endukante manam epuduu mana ahankaram pooshinchu kovatamlo teerika lekunda untunnamu. prati kshanam baruvugaa gaduputamu. prati sanghatanaku teevra adurda . prati charyalo kangaaru ,hadavidi. ahankaaramtho chese charyalanni nippula mmeeda nadakale. kathinathvaaniki ,saralatvaaniki enaatiki pontana kudaradu. manchi ,chedu rendoo oke samayamlooundalevu.
maamsapu mukkanu nota karuchukunna oka kaaki egurutuu unnadi. daanini chusi migata pakshulannee aa maamsapu mukkakai kaakini taramasagayi . idhi gamaninchi kaaki maamsapu mukkanu vadilesi paikegirindi. ika pakshulannee kaaki ni vadilesi mukkavaipu vellaayi. sudeergha aakaasamlo ontarigaa santoshamgaa viharistunna kaaki ilaa anukundi. "okka maamsapu mukkanu vadileste aakaasam antaa naade . entha swechhagaa viharistunnaanu!"
paristhitulanu sweekarinchu ,devuni saranaagati cheyi . migatavi vadileyi u .!
mee 2014: magagin mahatriya – ananta aalochanalu :
This entry was posted on April 8, 2020, in saanti, Uncategorized.uLeave a comment
viluva:saanti
antargata viluva :nyaayam
mahaabhaaratamlo sanjayudi rayabaram viphalamayina taruvaata, shree krishnude swayamgaa duryodhanunitho matladadaniki hastinaapuraaniki bayaluderi vellaadu. duryodhanudu krushnudini maryaadagaa aahvaaninchaadu. krishnudu, duryodhanunitho " nenu paandavula tarapuna saanti sandesam teesuku vachanu. paandavulaku artharaajyam ichebadulu aiduguriki talaa oka graamam iste chaalu ani cheppamannaru. deenivalla neeku ibbandi undadu, vaaru kuudaa unnantalo truptigaa jeevistaaru, raajyamlo prajala saantiki bhangam kalagadu" ani cheppaadu.
adhi vinna duryodhanudu kopanga ee raajyamantaa naake sontam. suudimona mopinanta sthalaanni kuudaa paandavulaku ivvanu. nuvvu paandavapakshapaativi. ninnu bandhinchi cherasaalalo pedataanu annadu. bhatulu krushnudini bandhinche prayatnam cheyyagaa krishnudu vishwaroopam chuupimchaadu. aa saktiki tattukoleka bhayapadi sabhalo chaalaamandi kallu moosukunnaaru. nemmadigaa chepte duryodhanudu vinaledu kabatti dharmanni kapadadam kosam kurukshetrayuddham jaragaalsivachindi.
neethi: manassu antaa ahankaram, asuya, dveshamto nindipoyi unnappudu manushulu vichakshanaa ghnaanaanni kolpotaru. deenivalla aa manishiki leda athani kutumbaaniki leda bhaaratamlo laga mottam raajyaaniki pramaadam vache avakaasam untundi. dharmaglani sambhavinchinappudalla bhagavantudu avatarinchi dharmanni nilabedutuu untaadu.
This entry was posted on October 30, 2019, in saanti.uLeave a comment
viluva: saanti
antargata viluva: nissabdam, manasu saantamgaa unchukovadam
oka raju saantini choopinchagalige chitraanni veyamani koradu. chaalaamandi chitraalu geesi tecchaaru. raju varusagaa vaatini pariseelinchasaagaadu.
anni chitraallo rendu chitraalu chala bagunnayi. aa rendintilo oka daanini empika chesi bahumati prakatinchaali.
modati chitramlo prasaantamgaa unna nadi undi. daani chuttu ettaina kondalu unnaayi. paina aakaasam, meghaalu geeyabadi unnaayi. andaru aa chitrame empika chestaaru ani anukunnaru. rendava chitramlo kuudaa kondalu unnaayi cony avi addadiddamgaa unnaayi. aakaasamlo meghaalu chala gambheeramgaa urumulu,merupulatho unnaayi. kondalameeda nundi oka jalapaatam pravahistondi. aa chitramlo ekkada prasaantata kanipinchatledu.
raju jaagrattagaa pariseelinchi chusadu. jalapaatam pakkana konda pagullalo nundi oka chinna poda undi. aa podalo oka pakshi tana pillalatho prasaantamgaa kuurchuni undi. raju rendava chitraaniki bahumati prakatinchaadu.
paristhitulu, vaataavaranam anukuulamgaa unnappudu prasaantamgaa undadam sulabhame cony pratikuula paristhitulalo kuudaa prasaantamgaa undadam saadhana cheyyali. mana manasulone saantini vetukkovali. ellappuduu aanandamgaa, prasaantamgaa undadam saadhana chestu unte chuttu unna paristhitulu manalni prabhaavitam cheyyalevu.
This entry was posted on September 5, 2019, in saanti.uLeave a comment
This entry was posted on November 27, 2017, in saanti.uLeave a comment
ellappuduu aanandamgaa undagalagatam ela?
upaviluva: manasu prasaantamugaa unchukonuta
oka graamamlo ramayya ane vyakti undevaadu. atanu ellappuduu aanandamgaa undevaadu. sativari patla daya kaligi undevaadu. evarayina kashtaallo unte entho prothsaaham ichi munduki nadipinchevaadu.athani vaddaku vachinavaaru evarayina, aanandamgaa intiki tirigi vellevaaru mariyu atanini goppa snehitunigaa bhaavinchevaaru.
athani porugintlo nivasiche krishnayya ku, ramayyanu chuste aascharyamgaa undedi. itanu eppuduu inta aanandamgaa ela untaadu? saati vaari patla dwesham lekunda ellappuduu daya kaligi undadam ela saadhyamavutundi ani anukunevadu.
okasari ramayyanu kalisinappudu krishnayya ilaa adigaadu " chaalaamandi manushulu swaarthamtho, santrupti lekunda untaaru. pakkavaarini chusi kuudaa navvakunda vellipotuntaaru. cony nuvvu eppudu chusina entho aanandamgaa, dwesham lekunda untaavu. idhi neeku ela saadhyamavutundi?"
daaniki ramayya navvi ilaa samadhanam ichadu "mana manasu prasaantamgaa unchukogaligite prapanchamlo ekkadiki vellinaa prasaantamgaa undavacchu. manamandaram bhagavantuni biddalame, manalo unna aatmaye andariloonuu undani grahiste evaripatla dwesham kalagadu. mana aalochanalu mana niyantranalo unte manasu balangaa untundi. manasu balangaa unte sareeram kuudaa balangaa untundi. appudu manam anukunna panulannee chakkaga cheyyagalugutaamu. mana aalochanalu, alavaatlanu batti mana pravartana untundi. dweshamu,asuya vanti aalochanalaku dooramgaa unte manalo unna santosham bayatiki vastundi."
"manalo aanandam bayatiki ravalante kashtapadi pani cheyyali. manchi alavaatlu pempondinchukovali. ekagrata penchukovaali. ilaa cheyyagalagaali ante chala kashtapadaali. addankulu annee daatukuntuu munduku vellaali."
"daarilo vache kashtanashtaala gurinchi aalochistuu unte munduki vellalemu. aalochanalatho paatu manam vellipokunda pani meeda mana drushtini pettali"
indantaa vinna krishnayya inta sulabhama? annadu.
daaniki ramayya "neeku vachi, velle aalochanalanalanu gamaninchu. prasaantamgaa undadaaniki prayatninchu.modatlo prasaantata konchem sepe untundi, saadhana chesekoddi ekkuvasepu prasaantamgaa undadam manasuki alavaatu avutundi. manasuki unna ee prasaantate manaku balam. deenivallane manalo daya, prema perugutaayi.kontha kaalaaniki ee vishwa saktilo manam kuudaa oka bhagam ani telustundi. adhi artham ayina taruvaata vishayaalanu kotta konamlo chusi artham chesukovadam alavaatu avutundi. manalo unna ahankaram kramangaa taggipotundi."ani krishnayyani uttejapariche vidhamgaa samadhanam ichadu.
appudu krishnayya ," ramayya! meeru cheppina vishayaalannii gurdagurthupettu kovadaniki prayatnam chestaanu, cony naaku inko vishayam kuudaa telusukovalani undi",annadu krishnayya. "adhi emiti? "ani adigaadu ramayya.
"ramayya! meeru chuttu unna paristhitula prabhaavaaniki lonu ayinatlu kanipincharu, andaritho eppuduu dayatho maatlaadataaru.idela saadhyam?"ani adigaadu.
daaniki ramayya,"manchigaa, premagaa unnanta maatraana manam balaheenulamani artham kaadu. manchigaa untuu kuudaa saktivantamgaa undavacchu. mana chuttu unnavaaru manalo unna antargata saktini gurtistaaru kabatti manani prabhaavitam chese prayatnam cheyyaru. mana manasu prasaantamgaa unnappudu mana saktini upayoginchi itarulaku sahayam cheyyavachhu. manchitanam balaheenulaku matrame untundi anukovadam porapaatu. prema mariyu manchitanam valla manalo entho sakti udbhavistundi ",ani cheppaadu ramayya.
"mee nundi inni manchi vishayaalu telusukovadam entho santoshamgaa undi. vaatini aacharinchi nenu kuudaa prasaantatanu pondutaanu",ani santoshamgaa intiki vellaadu krishnayya.
neethi:manam aatmaviswaasaanni penchukuni manalo antargata saktini penchukovaali. manasu prasaantamgaa unnappudu prema,daya, saraina nadavadi modalayina lakshanaalu mana vennanti vastaayi.