బ్లాగేశ్వరుడు: జీర్ణం జీర్ణం వాతాపి జీర్ణం!!!
జీర్ణం జీర్ణం వాతాపి జీర్ణం!!!
జీర్ణం జీర్ణం వాతాపి జీర్ణం, ఏనుగు తిన్న వెలగ పండు జీర్ణం, గుఱ్ఱం తిన్న గుగ్గిళ్ళు జీర్ణం, మా పిల్లవాడు తిన్న అన్నం జీర్ణం అని తల్లులు చంటి పిల్లలు అన్నం తిన్నక అంటుంటారు. దీని వెనుక ఒక కథ ఉన్నది.
ఇది పురాణాలొని విషయం, రామాయణంలొ అరణ్యకాండ లొ చెప్పబడింది. శ్రీ రాముడు అరణ్యవాసం చేస్తూ అగస్త్యుడు ఉండే ఆశ్రమం జాడ సుతీష్ణుడు అనే ఋషి వల్ల కనుగొంటాడు. సీతారామ లక్ష్మణులు అగస్త్యుడి ఆశ్రమాన్ని వెదుకు కుంటూ వెళ్తంటే ఒక పెద్ద బూడిద గుట్ట, ఎముకల గుట్ట కనిపిస్తుంది. అప్పుడు రాముడు సీత లక్ష్మణులను చూసి ఆక్కడ పూర్వం జరిగిన వృత్తాంత్తాన్ని చెబుతాడు.
పూర్వ కాలం లొ ఇల్వలుడు వాతాపి అనే ఇద్దరు రాక్షసులు ఉండేవారు. వారిలొ ఇల్వలుడికి మృతసంజీవిని విద్య వచ్చు, వాతాపి కి కామరూప విద్య వచ్చు. వీరు నరమాసం భంజించడం కోసం ఒక ప్రణాళిక వేసుకొనేవారు. వాతాపి కామారూప విద్యతొ మేక గా మారిపోయేవాడు. ఇల్వలుడు మార్గమధ్యం లొ కనిపించే బ్రాహ్మణులను తన తండ్రి శార్ధ కర్మకు భోక్తగా రమ్మని వేడుకొనే వాడు. త్రేతా యుగ ఆచారాల ప్రకారం శార్థంలొ మాంసం పెట్టాలి కాబట్టి మేకగా మారిన వాతాపిని మాంసం కూర చేసి వడ్డించేవాడు. భోజనం అంతా పూర్తి అయ్యేసరికి ఇల్వలుడు తన మృత సంజీవిని విద్య నుపయోగించి వాతాపి పిలిచేవాడు. వాతాపి ఆ బ్రాహ్మణుడి ఉదరాన్ని చీల్చుకొని బయటకు వచ్చేవాడు. అప్పుడు ఇల్వలుడు వాతాపి కలసి ఆ బ్రాహ్మణుడిని భంజించేవారు.
ఇలా ఉండగా ఒకరోజు అగస్త్యుడు ఆ మార్గం లొ వెళ్తుండడం చూసి ఇల్వలుడు తన తండ్రి ఆర్థికం దానికి భోక్తగా రమ్మంటాడు. త్రికాల వేది అయిన అగస్త్యుడు విషయాన్ని పసి గట్టి సరే అని ఒప్పు కొంటాడు. యధాప్రకారం వాతాపి ని మాంసం కూర గా చేసి వడ్డిస్తాడు, అగస్త్యుడి ఉత్తరోపాసన అయ్యాకా ఇల్వలుడూ తన మృతసంజీవిని విద్య ఉపయోగించి వాతాపి రా అంటాడు. అప్పటికే అగస్త్యుడు తన తపోశక్తి నుపయోగించి వాతాపిని జీర్ణం, వాతాపి జీర్ణం అని వాతాపిని పూర్తిగా జీర్ణం చేసేసుకొంటాడు. అప్పుడు ఇల్వలుడి తొ వాతాపి జీర్ణం అయ్యి పోయాడు అని చెప్పగా ఇల్వవుడు కోపంతో క్రూరమైన రాక్షస రూపాన్ని పొంది అగస్త్యుడి మీద వస్తుంటే అగస్త్యుడు ఒక హూంకారం తో అలా మీదకు వస్తున్న ఇల్వలుడిని తపో శక్తితో ఉగ్రం గా చూస్తే ఇల్వలుడు భస్మం అయిపోతాడు.
ఆవిధంగా వాతాపి ని జీర్ణం చేసుకోవడానికి అగస్త్యుడు వాడిన పదాన్ని చంటి పిల్లలు జీర్ణం కావడానికి కష్టం ఉన్న పదార్థం తిన్నప్పుడు పెద్దలు జీర్ణం జీర్ణం వాతాపి జీర్ణం అంటారు. ( వాతాపి లాంటి వాడే జీర్ణం అయ్యి నప్పుడు ఈ పదార్థం జీర్ణం అవ్వడం ఏమంత కష్టం కాదు అని అర్థం)
Posted by బ్లాగేశ్వరుడు at 22:59
Crazy Mobiles 2 July 2007 at 04:55
మీరు వ్రాసిన కధ బావుంది. ప్రస్తుతం మన తెలుగు భాష, సంస్కృతి, నుడికారం, పురాణాలు వదలి వేస్తున్న ఈ తరుణంలో మీరు ఇటువంటి కధాంశాలను ప్రచురించడం ఆనందదాయకం. మీ బ్లాగులో మరిన్ని మంచి పోస్టుల కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటాను.
Carani Narayana Rao 2 July 2007 at 05:37
'జీర్ణం జీర్ణం వాతపి జీర్ణం' జాతీయం వెనుక కథను చక్కగా చెప్పారు. ఇలాగే మరిన్ని జాతీయాలు- వాటి కథా, కమామీషులు సైతం తెలుపగలరు. Keep the good work going.
Anonymous 27 October 2008 at 10:51
our children are enlightened through your good work
Srikanth 31 October 2008 at 14:37
సంతోషం...ఈ కథ అంతకు మునుపే తెలిసినప్పటికి...మరలా మీ బ్లాగు పుణ్యమా అని ఘ్నప్థికి తెచ్చుకున్నాను...ధన్యవాదాలు
blageshwarudu: jeernam jeernam vaataapi jeernam!!!
jeernam jeernam vaataapi jeernam!!!
jeernam jeernam vaataapi jeernam, enugu tinna velaga pandu jeernam, gueram tinna guggillu jeernam, maa pillavadu tinna annam jeernam ani tallulu chanti pillalu annam tinnaka antuntaaru. deeni venuka oka katha unnadi.
idhi puraanaaloni vishayam, ramayanamlo aranyakanda lo cheppabadindi. shree ramudu aranyavaasam chestu agastyudu unde aashramam jaada suteeshnudu ane rushi valla kanugontadu. siitarama lakshmanulu agastyudi aashramaanni veduku kuntu veltante oka pedda boodida gutta, emukala gutta kanipistundi. appudu ramudu seetha lakshmanulanu chusi aakkada puurvam jarigina vruttaanttaanni chebutaadu.
puurva kaalam lo ilvaludu vaataapi ane iddaru raakshasulu undevaaru. vaarilo ilvaludiki mrutasanjeevini vidya vachhu, vaataapi ki kaamaruupa vidya vachhu. veeru naramasam bhanjinchadam kosam oka pranaalika vesukonevaaru. vaataapi kamarupa vidyatho meka gaa maripoyevadu. ilvaludu maargamadhyam lo kanipinche braahmanulanu tana tandri saardha karmaku bhoktagaa rammani vedukone vaadu. treta yuga aachaaraala prakaaram saarthamlo maamsam pettali kabatti mekaga maarina vaataapini maamsam kuura chesi vaddinchevaadu. bhojanam antaa puurti ayyesariki ilvaludu tana mruta sanjeevini vidya nupayoginchi vaataapi pilichevaadu. vaataapi aa brahmanudi udaraanni cheelchukoni bayataku vachevaadu. appudu ilvaludu vaataapi kalasi aa braahmanudini bhanjinchevaaru.
ilaa undagaa okaroju agastyudu aa maargam lo veltundadam chusi ilvaludu tana tandri aardhikam daaniki bhoktagaa rammantadu. trikaala vedi ayina agastyudu vishayaanni pasi gatti sare ani oppu kontaadu. yadhaprakaram vaataapi ni maamsam kuura gaa chesi vaddistaadu, agastyudi uttaropasana ayyaka ilvaluduu tana mrutasanjeevini vidya upayoginchi vaataapi raa antaadu. appatike agastyudu tana taposakti nupayoginchi vaataapini jeernam, vaataapi jeernam ani vaataapini puurtigaa jeernam chesesukontadu. appudu ilvaludi thomaana vaataapi jeernam ayyi poyadu ani cheppagaa ilvavudu kopamtho krooramaina rakshasa roopaanni pondi agastyudi meeda vastunte agastyudu oka hoonkaaram thoo alaa meedaku vastunna ilvaludini tapo saktito ugram gaa chuste ilvaludu bhasmam ayipotadu.
aavidhamgaa vaataapi ni jeernam chesukovadaniki agastyudu vaadina padaanni chanti pillalu jeernam kaavadaaniki kashtam unna padaartham tinnappudu peddalu jeernam jeernam vaataapi jeernam antaaru. ( vaataapi lanti vade jeernam ayyi nappudu ee padaartham jeernam avvadam emantha kashtam kaadu ani artham)
Posted by blageshwarudu at 22:59
Crazy Mobiles 2 July 2007 at 04:55
meeru vraasina kadha bavundi. prastutam mana telugu bhasha, samskruti, nudikaram, puraanaalu vadali vestunna ee tarunamlo meeru ituvanti kadhaamsaalanu prachurinchadam aanandadaayakam. mee blagulo marinni manchi postula kosam eduruchustuu untaanu.
Carani Narayana Rao 2 July 2007 at 05:37
'jeernam jeernam vaatapi jeernam' jaateeyam venuka kathanu chakkaga cheppaaru. ilaage marinni jaatiiyaalu- vaati kathaa, kamamishulu saitam telupagalaru. Keep the good work going.
Anonymous 27 October 2008 at 10:51
our children are enlightened through your good work
Srikanth 31 October 2008 at 14:37
santosham...ee katha antaku munupe telisinappatiki...marala mee blagu punyama ani ghnapthiki tecchukunnaanu...dhanyavaadaalu