గడ్డి పువ్వు గుండె సందుక | SOPATHI SUNDAY SPECIAL | www.NavaTelangana.com
Sat 05 Mar 18:07:36.692656 2016
సుదీర్ఘ వేసవి తర్వాత వచ్చిన తొలకరి వాన ఆమెను పులకరింప చేయడం లేదు. ఆమెలో ఇంకా వేసవి సుడిగాలులే వీస్తూ... గుండెలో ఎండలు మండిస్తూ... పరిపరివిధాల ఆలోచింపచేస్తూ... మంచు దుప్పటి కప్పుకున్న శీతాకాలపంలోలా అప్పుడప్పుడూ కళ్ళముందు తల్లిదండ్రుల రూపం తెరలు తెరలుగా ప్రత్యక్షం అవుతూ... అంతలోనే మాయమవుతూ...
ఇప్పటి వరకూ అవే ప్రశ్నలు ఎన్నో సార్లు ఎదురైనా... అప్పుడు లేనంత బాధ ఇప్పుడు... తనకి తన తమ్ముళ్ళకి ఇది కొత్త కాదే... మరెందుకు ఈ సారి మెలిపెట్టి సుడులు తిప్పుతోంది. గుండెను పిండేస్తోంది. అదిమి పెట్టిన కొద్దీ ఉబికి ఉబికి పైకి వస్తోంది. ఆలోచిస్తోంది 14 ఏళ్ళ మణి.
క్లాసు టీచర్‌ వనజా మేడం పిలిచి వివరాలు అడిగిన విధం... క్లాసులో తోటి పిల్లలు స్పందించిన తీరు పదేపదే కళ్ళముందుకొచ్చి ఆమె బాధను రెట్టింపు చేస్తోంది.
ప్రాథమిక పాఠశాలలో ఐదవ తరగతి పూర్తి చేసుకున్న మణి కొద్దిరోజుల క్రితమే ఆరో తరగతికి హై స్కూల్‌లో చేరింది. తాను ఉండే ఆశ్రమం వారిచ్చిన సైకిల్‌పై రెండున్నర కిలోమీటర్ల దూరంలోని బడికి వెళ్ళి వస్తోంది. ఆ రోజు తరగతి టీచర్‌ పిల్లలకి చిన్న అసైన్మెంట్‌ ఇచ్చి క్లాసు అందరి పేర్లు రిజిస్టర్‌లో రాస్తోంది. అడ్మిషన్‌లో ఇంటి పేరు లేకపోవడం గమనించి మణిని మీ ఇంటిపేరు ఏంటని అడిగింది.
''ఏమో తెలియదు మేడం'' తలదించుకుని లో గొతుకతో.
''ఏవిటీ... తెలియదా...?'' తను సరిగ్గానే విందా అన్న సందేహంతో రాసే పని ఆపి మణి మొహంలోకి చూస్తూ మళ్ళీ అడిగింది వనజ.
ఈ ప్రశ్న బడిలో మొదట చేరినప్పుడే ఎదురైంది. ఆ తర్వాత మళ్ళీ ఇప్పుడు మనసులో అనుకుంటూ ''అవును టీచర్‌... తెలియదు'' ఏదో అడ్డుపడ్డట్టుగా అయి పీలగా మణి గొంతు.
తను అడిగింది ఈ అమ్మాయికి అర్థమయిందా లేదా అనే అనుమానంతో నీ పేరుకు ముందు ఏమి రాస్తావ్‌? అంటే... ఎ. మణి, బి.మణి అట్లా నీవేమని రాస్తావ్‌'' మణికి అర్థమయ్యేలా చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తూ వనజా టీచర్‌.
''నేను ఏమీ రాయను మేడం. ఉత్త మణి అనే రాస్తా'' ఆవిడ వైపు చూస్తూ నొక్కి చెప్పి చప్పున తలొంచుకుంది మని.
అప్పటి వరకూ అసైన్‌మెంట్‌తో పాటే అల్లరి కూడా చేస్తున్న పిల్లలు ఒక్క సారిగా సైలెంట్‌ అయిపోయారు. మణి - టీచర్‌ల మధ్య జరుగుతున్న సంభాషణ వైపు వాళ్ళ దృష్టి మళ్ళింది. అంతలో నిశ్శబ్దాన్ని చీలుస్తూ 'ఉత్త మణి' కిసుక్కుమన్నారెవరో. ఆ నవ్వుతో జత కలిపారంతా.
ఆ తరుకు తనకీ నవ్వొచ్చినప్పటికీ దాన్ని పెదాల మధ్యలో బంధించి 'సైలెన్స్‌... సైలెన్స్‌' అంటూ అరిచింది టీచర్‌. ఈ పిల్లకి ఇంటిపేరు తెలియకపోవడం ఏమిటి? చిత్రంగా ఉందే... చిన్న చిన్న పిల్లలు కూడా చక్కగా చెప్తారని మనసులోనే అనుకుంటూ, మీ కులం ఏమిటని మరో ప్రశ్న సంధించింది.
''తెలియదు మేడం''
''యస్‌.టి, యస్‌.సి, బిసి...'' అంటుండగా మధ్యలోనే మరో ప్రశ్నకు తావివ్వకంఉడా ''ఏమో నాకవన్నీ తెలియదు మేడం''
టీచర్‌ అడుగుతున్న తీరుకి మణికి జవాబు చెప్పాలనిపించలేదు. తనపై నిప్పుల వర్షం కురుస్తున్నట్టుగా ఫీలయింది. గొంతులో గూడు కట్టుకున్న బాధ ఆ వేడికి కరిగి కళ్ళలోకి ఉబికి వస్తున్న నీటిని కనిపించనీయకుండా అదీ తెలియదు అన్నట్లుగా తల ఊపి తలదించుకుంది మణి. 'ఇంత పెద్దగా అయ్యావ్‌.. తెలియదా... షేం షేం' వెనకనుండి మగ పిల్లలెవరో బిగ్గరగా... ''హా... చ్చోచ్చో...'' దీర్ఘం తీశారొకరు.
''తెలియదు మేడం'' ఆమెను అనుకరిస్తూ అన్నారింకొకరు. అంతా ఘొల్లున నవ్వారు.
మణి తల మరింత వంగిపోయింది. టచ్‌మీ నాట్‌లా ముడుచుకుపోయింది.
సైలెన్స్‌ సైలెన్స్‌ అని అంటున్న టీచర్‌ గొంతు ఆ అరుపుల్లో కలిసిపోయింది.
వీళ్ళంతా నన్ను రోజూ ఇట్లాగే గేలి చేస్తారేమో... బనాయిస్తారేమో.. ఒకవైపు బాధ, దు:ఖం పొంగుకొస్తుండగా దాన్ని దాచేందుకు యుద్ధం చేస్తోంది. తనలోని ఘర్షణని అదిమిపెట్టిన ఆమె మెదడు చురుగ్గా ఆలోచిస్తోంది. అప్పుడెప్పుడో ఆశ్రమంలో తాతయ్య చెప్పిన విషయాలు గుర్తుకొచ్చి టక్కున లేచి టీచర్‌ దగ్గరకొచ్చి నుంచుంది. తలెల్తి అందరి వైపు చూస్తూ గట్టిగా ''నా కులం మానవకులం, నా మతం మానవత్వం, నా ఇంటి పేరు భారతీయం'' అని చెప్పి, చాలా ఇంకా ఏమైనా సమాచారం కావాలా అన్నట్టుగా అందరికేసి కలియజూసింది. ఆ చూడడంలో ఎవరికీ లేని కులం, మతం, ఇంటిపేరు తనకి ఉన్నందుకు కించిత్‌ గర్వపడింది కూడా.
ఒక్కసారిగా అంతా నిశ్శబ్దం. ఆశ్చర్యం. ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుకుంటూ 'అచ్చా...' దీర్ఘం తీస్తూ అన్నాడు ఒకడు.
''ఆమె అనాథ మేడం. అనాథాశ్రమం నుండి వస్తుంది'' సానుభూతి చెప్పింది గీత.
''ఓ... అవునా పాపం...'' అని ఒక క్షణం సానుభూతిగా చూసి ''మరయితే ఆ ముక్క ముందే చెప్పొచ్చుగా...'' కసురుతూ నా టైం అంతా వేస్ట్‌ చేశావ్‌ అన్నట్లు చూసి వెళ్ళి చూర్చోమన్నట్లుగా చెఇ్య చూపింది క్లాస్‌ టీచర్‌.
మణి తన సీటులో కూర్చుంది. పక్కనే కూర్చున్న గీత ''ఏరు.. నిజంగా మేడం అడిగిన వివరాలు నీకు తెలియదా...?'' గుసగుసగా అడిగింది.
గట్టిగా కళ్ళు మూసుకుని తెరుస్తూ ''చెప్పానుగా...'' మళ్ళీ ఆ ప్రశ్న అడగొద్దన్నట్లు మొహం చిట్లించుకుని సీరియస్‌గా చెప్పింది మణి.
టీచర్‌ పాఠం చెప్పడం మొదలు పెట్టడంతో నెమ్మదిగా పిల్లల అల్లరి సద్దు మణిగింది. అప్పటికా విషయం మరచిపోయి పాఠంలోకి వెళ్ళిపోయారంతా.
లంచ్‌టైంలో లెక్కల సారుతో వనజా టీచర్‌ అన్న మాటలు మణి చెవినపడ్డాయి.
అవే ఆమె చెవుల్లో బాకా ఊదుతున్నట్టుగా అలజడి కలిగిస్తున్నాయి. తల్లిదండ్రులు లేకపోవడం శాపమా? ఏం తప్పుచేశామని..? ఈ లోకంలోకి వస్తామని అడుగలేదే..? ఎట్లా వచ్చామో తెలియదే... అది మా తప్పా...?! అంతా మమ్మల్నెందుకు దోషులుగా చూస్తారు. దూరంగా ఉంచుతారు. చేయని తప్పుకు మాకెందుకీ శిక్ష? నేను చదువుకోవాలంటే నేను ఉండాలి కానీ నా పుట్టుక వివరాలన్నీ అవసరమా... తెలియదు అని చెప్పినా వినిపించుకోకుండా ఆ మేడం మళ్ళీ మళ్ళీ పట్టి పట్టి అడుగుతోంది. ఆ టీచరంటే అయిష్టంతోపాటు హృదయంలోంచి పొంగుకొస్తున్న ఆ ప్రశ్నలు. చిన్నబడిలో సుధా టీచర్‌ నేనంటే ఎంత ప్రాణం పెట్టేది. నువ్వెళ్ళిపోతున్నావ్‌ మణీ... నా చెయ్యి ఇరిగినట్టే ఉంటుంది అంది టీసీ ఇచ్చినప్పుడు. స్కూల్లో చార్ట్‌లపై బొమ్మలు తనతోనే వేయించేది. రాయించేది. తను చేసిన ప్రాజెక్ట్‌ వర్కులన్నీ ఎంతో ప్రేమగా దాచుకుంది ఆ మేడం. తన కూతుర్ని ఎంత ప్రేమగా చూసుకుంటుందో అంతే ప్రేమగా చూసుకునేది. ఆశ్రమంలో తాతయ్య మంచి చెడు ఎట్లా చెప్తారో అట్లాగే సుధా టీచర్‌ చెప్పేది. ఎప్పుడూ మేం బాధపడకుండా చూసుకునేది. ఎవరన్నా అనాథ అన్నా ఊరుకునేది కాదు. తాతయ్య కూడా అంతే. ఎంతో ధైర్యం చెబుతారు. సొంత అమ్మానాన్న లేకపోతేనేం... అమ్మానాన్నయి ప్రేమ పంచుతూ బాగోగులు చూసుకుంటున్నారు. వారి ఆత్మీయ స్పర్శతో తనో అనాథనన్న భావనే పోయింది అని మనసులో తలపోస్తున్న మణికి బడిలో జరిగిన సంఘటన బాగా కుంగదీసింది. బడికి వెళ్ళాలంటేనే ఒక రకమైన బెరుకు భయం మొదలయింది. బడికి పోనంటే ఎందుకని అడుగుతారు తాతయ్య. ఒకరోజు రెండు రోజులు ఏదో ఒకటి చెప్పి తాతయ్యని మభ్యపెట్టవచ్చు. కానీ రోజూ అలా చేయలేను కదా. జరిగిందంతా తాతయ్యకి చెప్తే.. ఉహూ వద్దులే.
మా కోసం... మాలాంటి వాళ్ళకోసమే తాతయ్య గొప్ప జీవితం వదులుకున్నాడని అంటుంటారు. మాతో పాటే ఉంటూ ఎనలేని ప్రేమనందిస్తున్నాడు. మా అమ్మానాన్న వాళ్ళు ఉన్నా మమ్మల్ని ఇంత బాగా చూసుకునేవారు కాదేమో.. అలాంటి తాతయ్యకి ఇవన్నీ చెప్పి బాధ పెట్టడం అవసరమా... ఎనభై ఏళ్ళ వయసులో మా కోసం ఎంతో శ్రమిస్తున్నారు తాతయ్య. చూద్దాం... నా సమస్యని నేను పరిష్కరించలేనంత పెద్ద సమస్య కాదులే... అని తనకు తాను చెప్పుకుంది. అలా అనుకుంటుంటే హృదయం కొంత తేలికయింది. నేను ధైర్యంగా ఉంటే నా సమస్యలన్నీ పరారవ్వవూ?! అని తనలో తాను చిన్నగా నవ్వుకుంది. అవును, తాతయ్య చెప్పేది అదే కదా... ఆత్మవిశ్వాసంతో ముందుకు నడవమని. ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ ధైర్యం కోల్పోవద్దనీ.. మరిప్పుడు నేనేంటి ఇంత పిరికిగా ఆలోచిస్తున్నా అని తన తలపై మొట్టికాయ వేసుకుంది. అసలు నేనేం తప్పు చేశానని బడి మానేయాలి. ఒకవేళ నేను తప్పు చేస్తే అది దిద్దుకోవాలి కానీ బడి మానేయడం అంటే మరో తప్పు చేసినట్లే కదా. తెలిసో తెలియకో వాళ్లు ఏదో వాగారని నేను బడి మానేస్తేనే తప్పు. ఇదేనా నేను మీకు నేర్పించింది అని తాతయ్య ఖచ్చితంగా బాధపడతారు. అయినా క్లాసులో నా కన్నా చిన్న పిల్లల మాటలకు నేనంత విలువనిచ్చి బడి మానెయ్యడమేంటి? చాలా తప్పుగా ఆలోచించాను. అనవసరంగా ఆందోళన పడుతున్నాను, భయపడుతున్నానని తనకు తాను లెంపలేసుకుంది. లేచి వెళ్ళి తమ్ముళ్ళు ఏం చేస్తున్నారో చూసి వచ్చింది. మళ్లీ పుస్తకం అందుకుంది.
మరుసటి రోజు బడికి రాగానే 'ఏమో తెలియదు మేడం' రెండుమూడు సార్లు మణికేసి కొంటెగా చూస్తూ అన్నాడు క్లాసులో వెనక బెంచీలో కూర్చున్న ప్రసాద్‌.
''ఒరేరు జానెడు బెత్తెడు లేవు. ఏమంటున్నావురా...'' గుడ్లురిమింది.
''ఆ... నువ్వున్నావుగా కాడిలాగా... తాడిచెట్టంత నాకిస్తావా...'' వెటకారంగా ప్రసాద్‌.
''ఒరే... దానితో నీకేంటిరా... అదెవరో... ఎట్లా పుట్టిందో.. కులం లేదు, మతం లేదు.. కనీసం ఇంటి పేరు లేదు...'' చిన్న చూపుగా అన్నాడు ఓం ప్రకాష్‌.
ఊర్కుంటే రోజూ ఇట్లాగే ఏడిపించడం మొదలు పెడతారు. వాళ్ళ ఆటలు సాగనివ్వకూడదు కానీ ఎలా... లిప్తపాటు ఆలోచించి, రగిలే కోపాన్ని ఆర్పుకుంటూ ''ఏం తమ్మీ... మాటలు మంచిగా రానివ్వు...'' మొహంపై నవ్వు పులుముకుని అంది.
''ఛిఛి... ఎవరే నీకు తమ్మి... నేనేంటి నువ్వేంటి? ఛీ....'' ఏవగింపుగా చూస్తూ ప్రసాద్‌.
''ప్చ్‌... పాపంరా. అట్లా అనకు, ఆమె బాధ పడుతుంది'' అన్నాడు రాజీవ్‌.
''బాధ ఎందుకురా... మేమేమీ తప్పు మాట్లాడలేదే. ఉన్నదేగా'' దీర్ఘం తీశాడు ప్రసాద్‌.
''ఆమెకు ఏదో శాపం తగిలింది. అట్లాగే కావాలి. క్లాసులో నన్ను మొదటి లీడర్‌ కానివ్వలేదు కదా. మంచిగయింది'' ఉక్రోషంతో అన్నాడు ఓం ప్రకాష్‌.
క్లాసులో ఆమె మొదటి లీడర్‌ కావడం వాడికి నచ్చలేదు. తనే కావాలనుకున్నాడు'' వాడేంటో వాడికి తెలియదు కానీ పేద్ద... పెత్తనం చేస్తానంటాడు'' గొణిగాడు రాజీవ్‌.
''అరే.. నిన్న ఆమె సైకిల్‌లో గాలి నువ్వే తీశావని తెలిస్తే మేడమ్‌ నీకే పనిష్మెంట్‌ ఇస్తారు'' ఓం ప్రకాష్‌ చెవిలో గొణిగాడు పక్కనే కూర్చున్న గోరేమియా.
''అబ్బ ఛా... నాకు తెలీదు. అయినా ఎవరు చెప్తార్రా.. ఆ ఎవరు చెప్తారు? నువ్వు గానీ చెప్పవు కదా...'' కళ్ళెగరేస్తూ కొంచెం బెదిరింపుగా.
''అరె బై నేనెందుకు చెప్త...'' మిత్రుడి చేతిలో చేయి కలుపుతూ గోరేమియా.
''దానికి ఏం తెలియదు గానీ పొగరుకి తక్కువ లేదు. సోకుకి తక్కువ లేదు. అయ్యెవ్వలెవరో తెల్వని దాన్ని క్లాసు లీడర్‌ చేసిన ఆ టీచర్‌కి దిమాక్‌ లేదు...'' ఉక్రోషంగా ప్రసాద్‌.
''ఒరేరు గీ అడుక్కు తినేదానికి సైకిల్‌ కావాల్సొచ్చిందా... ఇవ్వాళ సాయంత్రం లోపు ఎవ్వరూ చూడకుండా టైర్‌ బ్లేడులో కోసేద్దాం'' కసిగా అన్నాడు ఓం ప్రకాష్‌.
''ఏమిటర్రా మీ క్లాస్‌ గోల. స్టాఫ్‌ రూంలోకి వినిపిస్తోంది, కొత్త పిల్లలు కామ్‌గా ఉంటారనుకుంటే ఇంత అల్లరివాళ్ళా అంటూ సోషల్‌ టీచర్‌ రేఖ క్లాసులోకి రావడంతో అంతా కామ్‌ అయ్యారు. ఆవిడ పాఠం మొదలు పెట్టబోతుండగా ఓం ప్రకాష్‌ లేచి మేడం మీతో మాట్లాడాలి అన్నాడు. క్లాసు అయిన తర్వాత మాట్లాడతా అంటూ పాఠం మొదలుపెట్టారు ఆవిడ. కొన్ని క్షణాల తర్వాత మళ్ళీ లేచి నుంచున్న ఓంప్రకాష్‌ 'ఇప్పుడే మాట్లాడాలి' గట్టిగా అంటూ వెనక బెంచీ నుండి టీచర్‌ ముందుకు వచ్చాడు.
ఊ... చెప్పమన్నట్టుగా చూశారావిడ.
''మేడం, క్లాసులో మొదటి లీడర్‌గా ఆమెను ఒప్పుకోను. ఆమె గెడకొయ్యలాగ పెద్దగా కనిపిస్తుందే కానీ... ఇది పెద్దగా లేదు. స్క్రూ లూజు'' మణికేసి చూపి ఆ చూపుడు వేలు కణతల దగ్గరగా పెట్టి తిప్పుతూ అన్నాడు.
''అవునా...'' ఆశ్చర్యం నటిస్తూ రేఖ.
''అవును మేడం, మీకు తెలియదా. నిన్న క్లాస్‌ టీచర్‌తో ఏం చెప్పిందో... ఆమెకు ఇంటిపేరు తెలియదు, కులం పేరు తెలియదు. పిచ్చిదా... మంచిదా... ఇట్లాంటిది క్లాసు లీడరా... దాన్ని పోయి కులం, గోత్రం తెల్సుకొని రమ్మనాలి గానీ...'' ఏదో గొప్ప విషయం కనుక్కొన్నట్టుగా ఫోజు పెట్టి అంటున్న ఓంప్రకాష్‌ మాటలు పూర్తి కాకుండానే ''దీనికి బడి అవసరమా...'' ప్రసాద్‌ అరిచినట్లుగా.
అతనికి అసలే ఆడపిల్లలంటే చులకన భావం. తల్లిదండ్రులు లేని ఆడపిల్ల మణిని నిన్నటి నుండీ మరింత చులకనగా చూస్తున్నాడు.
''అయిందా... నువ్వు చెప్పాలనుకున్నది, ఏ అమ్మాయినయినా అది ఇది అన్నావంటే బాగుండదు... వెళ్ళి కూర్చో'' ఓంప్రకాష్‌తో కటువుగా అని ప్రసాద్‌ వైపు గుడ్లు మిటకరించి చూసి ''ఇంకోసారి ఇలాంటి మాటలు విన్నానంటే క్లాసులో ఉండవు, జాగ్రత్త'' గట్టిగా వార్నింగ్‌ ఇచ్చింది టీచర్‌. ఆ వెంటనే నీవేం పట్టించుకోకు అన్నట్లుగా ఆవిడ మణికేసి సానుభూతిగా చూసింది. కానీ అప్పటికే మణి ముఖం పేలవంగా మారడం ఓం ప్రకాష్‌, ప్రసాద్‌ల కేసి ఉక్రోషంగా చూడడం టీచర్‌ దృష్టిని దాటిపోలేదు.
కళ్ళు పుస్తకంలోని అక్షరాల వెంట పరుగులు పెడుతున్నాయి కాని అవి ఆమె బుర్రలోకి చేరడంలేదు. ఆలోచనల తేనెతెట్టె వదలడం లేదు. తేనెటీగల గుంపు దాడిచేసి ముళ్ళతో గాయపరుస్తున్నట్లుగా... బుర్రలోకి చొచ్చుకోస్తున్న రకరకాల ప్రశ్నలు ముళ్ళు.
టీచర్‌ పాఠం చెబుతున్నారు కానీ, అది మణి బుర్రలోకి దూరడం లేదు. ఆమె మెదడు ఆలోచిస్తోంది. హృదయం ఆవేదన చెందుతోంది. అయినా తనెందుకు బాధపడాలి. ఆ అబ్బాయి అన్నది నిజమేగా. తనకి కులం, మత తెలియదు. ఇంటిపేరు తెలియదు. తాతయ్య చెప్పినట్లు చెప్పినప్పటికీ క్లాసు అందరికీ తానో అనాథ అని అర్థమయిపోయింది. అయితే ఏమయింది. ఉన్నదేగా... అవసరమా... నేను చదువుకోవడానికి, నేను లీడర్‌గా ఉండడానికి వాటికి సంబంధం ఏమిటి... అర్థం కావడం లేదు. ఆమెలో గుండు సూదితో పొడిచినట్లు అలజడి మొదలై పెరిగిపోతూ... లోలోన ఎంతో ఘర్షణ. తన ఉనికిని నిలబెట్టుకోవాలంటే తను స్వయం ప్రకాశంగా నిలవాలి. ఇలాంటి మాటలు అసలు పట్టించుకోకూడదు. ఈ ముళ్ళను ముందు ఏరెయ్యాలి. తాతయ్య చెప్పినట్టు మేం గడ్డిపువ్వులం కాదు. సువాసనలు విరజిమ్మే సుమాలం. కోపం తగ్గించుకుని చిరునవ్వే నీ ఆభరణం చేసుకో తల్లీ అంటూ తాతయ్య దగ్గర కూర్చోబెట్టుకుని చాలాసార్లు చెప్పారు. అది నిజం చేయాలి. ఏనాటికైనా నేను గెలుస్తాను. వీళ్ళందరినీ గెలుస్తాను అని తనకు తాను చెప్పుకుంది మణి.
నిర్మలంగా కనిపించాలని పాఠం వినాలని ప్రయత్నిస్తున్న ఆమెలో ఆరని ప్రశ్నలు చెలరేగుతూ... ఆలోచనలు ఎక్కడెక్కడికో ఎగిరిపోతూ...
నాన్న జబ్బుచేసి చనిపోవడం తనకు గుర్తే. అప్పుడు అత్తమ్మ వాళ్ళు అమ్మని బాగా తిట్టారు. ఎందుకు తిట్టారో తెలియదు. ఆ తర్వాత కొద్ది రోజులకే చిన్న తమ్ముడు పుట్టాడు. అమ్మ పిచ్చిదైపోయింది. ఏదేదో మాట్లాడేది. మమ్మల్ని కొట్టేసేది. ఒకసారైతే పెద్ద తమ్ముడిని బస్‌ కిందికి తోసేసింది. డ్రైవర్‌ అమ్మని బాగా తిట్టాడు. చిన్న తమ్ముడికి అసలు పాలే ఇచ్చేది కాదు. ఏదేదో మాట్లాడేది. నాన్న పేరు ఎత్తితే గొంతు పట్టేది. అత్తమ్మ వాళ్ళే చిన్న తమ్ముడిని కొన్ని రోజులు వాళ్ళింట్లో ఉంచుకున్నారు. పెద్ద తమ్ముడికి తిండిపెట్టడం, స్నానం చేయించడం అన్నీ తనేగా చేసింది. అప్పుడు అమ్మ ఎటెటో తిరిగేది. అత్తమ్మ వాళ్ళ మీదకు కరిసినట్టు పడేది. మాట్లాడేది కాదు. వాళ్ళు అమ్మను కర్రతో కొట్టేవారు. అట్లా అమ్మని వాళ్ళు కొడతంటే తను, పెద్ద తమ్ముడు అయినా, కొన్ని రోజులయ్యాక ఒక మేడం వచ్చి మమ్మల్ని ముగ్గురిని నిజామాబాద్‌కు తీసుకుపోయింది. బాలసదనంలో రెండు రోజులు ఉంచారు. ఆడపిల్లలు మగ పిల్లలు వేర్వేరుగా ఉంచుతారన్నారు. అక్కడ మమ్మల్ని ముగ్గురునీ ఒకే దగ్గర ఉంచడం కుదరదని వేరే చోటుకు పంపారు. అది అనాథాశ్రమం అప్పటికి తనకి ఎనిమిదేళ్లు ఉన్నాయో లేదో.. నాన్న ఉన్నప్పుడు అంగన్వాడీకి వెళ్ళేది. ఆ తర్వాత మూడేళ్ళలో బడికి పోనేలేదు. అమ్మ పిచ్చిదవడంతో చిన్న తమ్ముడిని దాదాపుగా తనే పెంచింది.
అనాథాశ్రమంలో తమ్ముళ్ళుతో పాటు తనని బడిలో వేశారు. బడి అంటేనే భయం వేసేది. క్లాసులో అందరికన్నా పెద్దదాన్ని. మొదట్లో కొందరు వెక్కిరించేవారు. ఆ తర్వాత అలవాటయింది. అందరు మంచిగా చూసుకున్నారు. నెమ్మదిగా అక్షరాలు నేర్చుకోవడం మొదలుపెట్టాను. దీపావళి పండుగ నాటికి అక్షరాలన్నీ వచ్చేశాయి. మేడం రెండో తరగతిలో వేశారు. పెద్ద తమ్ముడు కఖలు నేర్చుకుంటున్నాడు. చిన్న తమ్ముడిని అంగన్వాడి బడిలో కూర్చోబెట్టి నేను నా బడిలో కూర్చునేదాన్ని. నాకు చదువు మీద కంటే తమ్ముళ్ళమీదే ధ్యాస. చిన్నోడికి అమ్మ అంటే తెలియదు. పెద్దోడికి ఆ జ్ఞాపకాలు లేవు. నాకే అమ్మ మీద మనసు పీకుతుంది. నాన్న చనిపోకముందు వరకు ఎంతో మంచిగా ఉన్న అమ్మ... నన్ను పెద్ద తమ్ముడిని ఎంతో ప్రేమగా చూసుకున్న అమ్మకేమయింది..? ఎందుకు పిచ్చిదైయింది. అమ్మమ్మ వాళ్ళు, అత్తమ్మ వాళ్లూ ఎవరూ ఆమెను దవాఖానకు ఎందుకు తీసుకుపోలేదు... చిన్నగా జ్వరమొస్తేనే పోయి సూది పొడిపిచ్చుకొని గోలీలు ఏసుకుంటారు కదా.. అమ్మకి ఎందుకు చూపించలేదో... ప్రశ్నల వరద సుడులు తిరుగుతూనే...
మమ్మల్ని పెంచిన ఆశ్రమం వాళ్ళు ఏడెనిమిది నెలలకే నిజామాబాద్‌ మేడంకి ఇచ్చేశారు. అప్పుడు ఆ మేడం ఎవరెవరితోనో మాట్లాడి ఈ తాతయ్య దగ్గరికి పంపించారు. ఇక్కడ మాలాంటి పిల్లలే అందరూ. ఒక్కొక్కరిదీ ఒక్కో కథ... చాలామందికి ఎవరూ లేదు. ఏమో.. మాలాగే ఉన్నారేమో తెలియదు. మాకు అమ్మ ఉంది... కానీ, లేనట్టే పెరుగుతున్నాం. ఎవరైనా అడిగినప్పుడు తప్ప మాకు అమ్మానాన్నలు గుర్తు రావడం లేదు. ఇప్పుడు మా అమ్మకి ఎలా ఉందో... ఎక్కడ ఉందో.. ఏం చేస్తుందో...
ఒకసారి మా ఊరు వెళ్ళొస్తే... ఎట్లా వెళ్లేది? మమ్మల్ని ఇక్కడికి పంపిన పేడం వస్తే అడిగా.. మా ఊరు తీసుకెళ్ళమని. సరే ఎప్పుడన్నా సెలవులకు పంపుతానంది. కాని ఇంత వరకూ రానేలేదు.
మా నాన్న ఉన్నప్పుడు అంతా ... అత్తమ్మవాళ్ళు, అమ్మమ్మవాళ్ళు, చిన్నమ్మవాళ్ళు అందరూ వచ్చేవారు. అమ్మ దగ్గరో, నాన్నదగ్గరో పైసలు పట్టుకుపొయ్యేవాళ్ళు. ఏమైంది వీళ్ళకి ఒక్కసారి కూడా రావడం లేదు. మమ్ములను చూడాలని వాళ్ళకి లేదా... లేకపోతే మేం ఎక్కడున్నామో వాళ్ళకు తెలియదా... అంతే అయింటుంది. వాళ్ళకి తెలిస్తే రాకుండా ఎందుకుంటారు. పండుగలకు తీసుకెళ్ళకుండా ఎందుకుంటారు? వేలవేల ప్రశ్నలు ఉదయిస్తూ తలను భారంగా మార్చేస్తూ...
ఏనాటికైనా తన వాళ్ళను కలువకపోతానా అని ఎక్కడో చిన్ని ఆశ. తనకి తన ఊరు పేరు మాత్రమే తెలుసు. నాన్నని అత్తమ్మ నర్సన్నా అనేది. ఊళ్లోవాళ్ళు నర్సిమ్మా అనేవాళ్ళు. అమ్మని సాయవ్వా అనేవాళ్ళు. అంతే గుర్తు... నన్ను ఇక్కడి నుండి ఎవరు పంపుతారు. నేను తెల్సుకోవాలంటే ఎట్లా.. ముందు నేను బాగా చదువుకోవాలి. ఉద్యోగం చేయాలి. తమ్ముళ్ళతో తీయని జ్ఞాపకాల జీవితాన్ని తయారు చేసుకోవాలి.
అమ్మకి పిచ్చి తగ్గిందో లేదో... మా కోసం వెతుక్కుంటూ ఉందేమో... మేం కనపడక ఎంత ఏడ్చిందో పాపం. అమ్మ అన్నం తిన్టాందో లేదో... పిచ్చిది కదా ఎవరు పెడతారు. నేను పిచ్చిదాని కూతురునని తెలిస్తే వీళ్ళంతా నన్నూ పిచ్చిదంటారా...? ఏమో... లోపల్నుంచి వణుకు. ఆలోచిస్తున్న మణి కళ్ళముందు ఉదయం బడికి వచ్చే దార్లో కనిపించిన పిచ్చామె... ప్రత్యక్షమైంది. ఆమె పిచ్చింది. మా అమ్మ... పిచ్చిదే... ఆ...మె... మా అమ్మ..? కాకూడదని ఏముంది? ఎందుకో ఆ ఊహ రాగానే... ఒక తీయని అనుభూతితో ఆమె గుండె దడదడలాడింది. ఆ వెంటనే అందరూ పిచ్చిదాని కూతురునని నన్నూ పిచ్చిదానిగా చూస్తారేమో. భయం తొంగి చూసింది. నిజంగా ఆమె మా అమ్మయితే... పిచ్చిదయితేనేం.. అమ్మ కదా... ఆమెలో రక్త ప్రసరణ వేగం పెరిగి గుండె కొట్టుకోవడం స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.
ఇంటికి వెళ్ళేటప్పుడు ఆమెని జాగ్రత్తగా గమనించాలి. అమ్మయితే..., నన్ను గుర్తు పడుతుందా... మణెమ్మా అని పిలుస్తుందా... గుండెకు హత్తుకుంటుందా.. ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తుందా... ఛా... అసలు గమనించనే లేదు ఆమె ముఖం... అయినా ఆమె అమమెందుకవుతుంది? చినిగిపోయి చీలికలు పేలికలు అయిన బట్టలతో.. కింద పైజమా... పైన జాకెట్‌ దానిమీద చినిగి పేలికలయిన షర్ట్‌తో.. అట్టలు కట్టిన జుట్టు చింపిరిగా.. మట్టికొట్టుకుపోయి... ఛిఛీ... ఆమె అమ్మ కాదు... కాకూడదు.. అయినా అమ్మ అట్లా ఎందుకుంటుంది? చందమామలాంటి ముఖం అమ్మది. చక్కగా గోచీ చీర కట్టుకుంటుంది. ఆమె అంత పిచ్చిపిచ్చి చేసేది కానీ, ఈమె లాగా చేసేది కాదు కదా...
ఏమో.. అమ్మేనేమో.. ఇప్పుడట్లా అయిపోయిందేమో... మేమిక్కడ ఉన్నామని అమ్మకి తెలిసిందా... అందుకే వచ్చిందా... ఆ ఆలోచన రాగానే మణి గుండె వేగం మరింత పెరిగింది. తక్షణమే బయటకు వెళ్ళి ఆమెను చూడాలని కోరిక బలంగా ఎగదన్నుకు వస్తూ.. ఆమె గేటు బయట ఉంటుందా... ఇంటర్వెల్‌లో అందరూ కలిసి బయటికి తరిమేశారు కదా.. అయ్యో ... ఎట్లా గేటు బయట ఉంటుందా.. లంచ్‌బెల్‌లో చూడాలి అనుకుంటూ సమాధానం లేని ప్రశ్నలకు జవాబు కోసం కిటికీ లోంచి బయటకు కళ్ళతో వెతుకుతోంది మణి. అమ్మయితే.., అమ్మని దగ్గరకి తెచ్చుకోవాలి. తాతయ్య ఏమంటారో.. తాతయ్య మంచివాడు. అర్థం చేసుకుంటాడు. తాతయ్యకి ఎంతోమంది తెలుసుగా. అమ్మ ఆరోగ్యం బాగుచేయిస్తాడు. అప్పుడు ఎన్ని కష్టాలు వచ్చినా.. ఎంత కష్టమయినా ఎదుర్కోవాలి. అవును, ఎదుర్కోవాలి తాతయ్య సాయంతో. ఆ ఆలోచనే ఎంతో ధైర్యాన్నిస్తోంది. ఒకవేళ అమ్మ కాకపోయినా నేను నేనుగా నిలబడాలి. తాతయ్య బాధ్యతలు నేనూ పంచుకోవాలి. గడ్డిపుప్వునే అయినా గుడ్డిపువ్వులాగా ఉండకూడదు. ఆమె ఆలోచనలు ఎటునుండి ఎటో ప్రయాణిస్తూ... ఆలోచనల్లో ఇంధ్రధనస్సులు మెరిపిస్తూ.. అన్నిటినీ గుండె సందుకలో భద్రంగా దాచుకుంటూ.
బబబ
పాఠం చెప్పి విద్యార్థుల్ని ప్రశ్నలేస్తూ, పిల్లల అసైన్‌మెంట్‌ చూస్తూ మధ్యమధ్యలో మణిని గమనిస్తూనే ఉంది రేఖ. ఆ టీచర్‌ మనసు మణి గురించే తీవ్రంగా ఆలోచిస్తోంది. అసైన్మెంట్‌ పేపర్స్‌ చూడడం ఆపి మణికేసి చూస్తూ, ఆ అమ్మాయి చాలా బాధపడుతున్నట్లుంది. ఓంకార్‌ వాళ్ళ బాచ్‌ని ఆఫీసురూంకి పిలిచి ప్రత్యేకంగా మాట్లాడాలి, వాళ్ళకి కౌన్సిలింగన ఇవ్వాలి. అదే విధంగా మణి చుట్టూ ముసిరిన వేదన నుండి కాపాడాలి. ఆమెలో నిర్లిప్తత, ఆత్మన్యూనత రాకుండా చూడాలి. ఉత్సాహం నింపాలి. అందుకు అవసరమైన సహకారం అందించాలంటే ఎట్లా..? ప్రతి క్లాసులోనూ ప్రత్యేక పరిస్థితుల్లో ఉండే పిల్లలు ఉంటూనే ఉంటారు. వాళ్ళను గమనించి వారి ఆత్మాభిమానం దెబ్బతినకుండా ప్రతికూల పరిస్థితుల్లోకి పోకుండా చూసుకోవాలి. ఆత్మ విశ్వాసం, ఆశాభావం పెంపొందేలా చూడాలి. అలా చేయాలంటే ఓంప్రకాష్‌ లాంటి ఒకరిద్దరికి కౌన్సిలింగ్‌ మాత్రమే కాదు, పిల్లలందరికీ అవగాహన అయ్యేట్లు చెప్తే బాగుంటుందేమో.. అవును, అలా చేస్తేనే మంచిది. ముందుగా ఈ విషయం హెడ్‌మాస్టర్‌తో మాట్లాడి, ఒక రోజు స్కూల్లో పిల్లలందరికీ ప్రత్యేక అవసరాలలో ఉండే పిల్లలతో ఎలా మెలగాలో తెలిపితే బాగుంటుంది. కానీ, మిగతా టీచర్లు ఏమంటారో...?!
తామే ఆ పరిస్థితుల్లో ఉంటే... ఆ కోణంలోకి ఆలోచిస్తే సహానుభూతే సహజానుభూతి అయ్యేలా పిల్లల్ని మలచడానికి, ఈ వయసులో పిల్లల్లో మొలకెత్తే విషబీజాన్ని తుంచేసి సానుకూల దృక్పథం ఏర్పడేలా చూడడం ఉపాధ్యాయులుగా తమ బాధ్యత అని తలపోస్తున్న సమయంలో రేఖా టీచర్‌ ఆలోచనలకు అంతరాయం కలిగిస్తూ బెల్‌ మోగింది. హెడ్‌ మాస్టర్‌ని ఒప్పించి సమయం తీసుకునే లోపు ఓంప్రకాష్‌ వాళ్ళతో మాట్లాడాలనీ మనసులోనే చేయవలసిన పనికి సంబంధించిన ప్రణాళిక వేసుకుంటూ... క్లాసు బయటికి నడిచింది రేఖ. ఆ వెనుకే గబగబా గేటుకేసి పరుగు తీసింది మణి చేజారిన ఆశల్ని వెతుక్కునే ప్రయత్నంలో... రచయిత సెల్‌ : - - వి.శాంతి ప్రబోధ 9866703227
gaddi puvvu gunde sanduka | SOPATHI SUNDAY SPECIAL | www.NavaTelangana.com
Sat 05 Mar 18:07:36.692656 2016
sudeergha vesavi tarvaata vachina tolakari vaana aamenu pulakarimpa cheyadam ledu. aamelo inka vesavi sudigaalule veestuu... gundelo endalu mandistuu... pariparividhaala aalochimpachestuu... manchu duppati kappukunna sheethaakaalapamloolaa appudappuduu kallamundu tallidandrula roopam teralu teralugaa pratyaksham avutuu... antalone maayamavutuu...
ippati varakuu ave prasnalu enno saarlu edurainaa... appudu lenanta baadha ippudu... tanaki tana tammullaki idhi kotta kaade... marenduku ee saari melipetti sudulu tipputondi. gundenu pindestondi. adimi pettina koddi ubiki ubiki paiki vastondi. aalochistondi 14 ella mani.
klaasu teacher vanaja medam pilichi vivaraalu adigina vidham... classulo thoti pillalu spandinchina teeru padepade kallamundukochi aame baadhanu rettimpu chestondi.
praathamika paatasaalalo aidava taragati puurti chesukunna mani koddirojula kritame aaro taragatiki hai schoolle cherindi. taanu unde aashramam vaaricchina saikilmie rendunnara kilometerla dooramlooni badiki velli vastondi. aa roju taragati teacher pillalaki chinna asainmenti ichi klaasu andari paerlu resister rastondi. admishanle inti paeru lekapovadam gamaninchi manini mee intiperu entani adigindi.
''emo teliyadu medam'' taladinchukuni loo gotukatho.
''avity... teliyadaa...?'' tanu sariggaane vinda anna sandehamto rase pani aapi mani mohamloki chustuu mallee adigindi vanaja.
ee prasna badilo modata cherinappude eduraindi. aa tarvaata mallee ippudu manasulo anukuntu ''avunu teacher... teliyadu'' edho addupaddattugaa ayi peelagaa mani gontu.
tanu adigindi ee ammayiki ardhamayindaa leda ane anumaanamtho nee peruku mundu emi rastave? ante... e. mani, bi.mani atla neevemani rastave'' maniki arthamayyela cheppadaaniki prayatnistuu vanaja teacher.
''nenu emi rayanu medam. utta mani ane rasta'' aavida vaipu chustuu nokki cheppi chappuna talonchukundi mani.
appati varakuu asainmente pate allari kuudaa chestunna pillalu okka saarigaa sailenti aipoyaru. mani - teacherla madhya jarugutunna sambhaashana vaipu vaalla drushti mallindi. antalo nissabdaanni cheelustuu 'utta mani' kisukkumannarevaro. aa navvutho jatha kaliparanta.
aa taruku tanakee navvochinappatiki daanni pedaala madhyalo bandhinchi 'silense... silense' antuu arichindi teacher. ee pillaki intiperu teliyakapovadam emiti? chitramgaa unde... chinna chinna pillalu kuudaa chakkaga cheptaarani manasulone anukuntu, mee kulam emitani maro prasna sandhinchindi.
''teliyadu medam''
''yasha.ti, yasha.si, bisi...'' antundagaa madhyalone maro prasnaku tavivvakanda ''emo naakavannii teliyadu medam''
teacher adugutunna teeruki maniki jawabu cheppalanipinchaledu. tanapai nippula varsham kurustunnattugaa pheelayindi. gontulo goodu kattukunna baadha aa vediki karigi kallaloki ubiki vastunna neetini kanipinchaneeyakundaa adhee teliyadu annatlugaa tala oopi taladinchukundi mani. 'inta peddagaa ayyave.. teliyadaa... shem shem' venakanundi maga pillalevaro biggaragaa... ''haa... chchocho...'' deergham teesaarokaru.
''teliyadu medam'' aamenu anukaristuu annaarinkokaru. antaa gholluna navvaaru.
mani tala marinta vangipoyindi. tuchmi natela muduchukupoyindi.
silense silense ani antunna teacher gontu aa arupullo kalisipoyindi.
veellantaa nannu roojoo itlage geli chestaremo... banayistaremo.. okavaipu baadha, du:kham pongukostundagaa daanni dachenduku yuddham chestondi. tanaloni gharshanani adimipettina aame medadu churugga aalochistondi. appudeppudo aashramamlo taatayya cheppina vishayaalu gurtukochi takkuna lechi teacher daggarakochi nunchundi. talelti andari vaipu chustuu gattigaa ''naa kulam maanavakulam, naa matham maanavatvam, naa inti paeru bhaarateeyam'' ani cheppi, chala inka emaina samacharam kavala annattugaa andarikesi kaliyajusindi. aa chudadamlo evariki laeni kulam, matham, intiperu tanaki unnanduku kinchith garvapadindi kuudaa.
okkasariga antaa nissabdam. aascharyam. aa nissabdaanni cheelchukuntu 'achha...' deergham teestuu annadu okadu.
''aame anatha medam. anathashramam nundi vastundi'' saanubhooti cheppindi geetha.
''oo... avuna paapam...'' ani oka kshanam saanubhootigaa chusi ''marayithe aa mukka munde cheppochugaa...'' kasurutuu naa taim antaa vesse cheshave annatlu chusi velli churchomannatluga cheiya chuupindi classe teacher.
mani tana seetulo koorchundi. pakkane kuurchunna geetha ''eru.. nijamgaa medam adigina vivaraalu neeku teliyadaa...?'' gusagusagaa adigindi.
gattigaa kallu moosukuni terustuu ''cheppaanugaa...'' mallee aa prasna adagoddannatlu moham chitlinchukuni seeriyasgaa cheppindi mani.
teacher paatham cheppadam modalu pettadamtho nemmadigaa pillala allari saddu manigindi. appatika vishayam marachipoyi paatamloki vellipoyaarantaa.
lanchetaimlo lekkala saarutho vanaja teacher anna maatalu mani chevinapaddaayi.
ave aame chevullo baka oodutunnattugaa alajadi kaligistunnaayi. tallidandrulu lekapovadam saapamaa? yem tappuchesamani..? ee lokamloki vastaamani adugalede..? etla vachamo teliyade... adhi maa tappa...?! antaa mammalnenduku doshulugaa chustaru. dooramgaa unchutaaru. cheyani tappuku maakendukee shiksha? nenu chaduvukovalante nenu undaali cony naa puttuka vivaraalannii avasarama... teliyadu ani cheppina vinipinchukokunda aa medam mallee mallee patti patti adugutondi. aa teacharante ayishtamtopaatu hrudayamlonchi pongukostunna aa prasnalu. chinnabadilo sudha teacher nenante entha praanam pettedi. nuvvellipotunnava manee... naa cheyyi iriginatte untundi andi tc ichinappudu. schoollo chartelapai bommalu tanatone veyinchedi. raayinchedi. tanu chesina prajecte varkulannee entho premagaa daachukundi aa medam. tana koothurni entha premagaa chusukuntundo anthe premagaa chusukunedi. aashramamlo taatayya manchi chedu etla cheptaro atlage sudha teacher cheppedi. eppuduu mem badhapadakunda chusukunedi. evaranna anatha anna oorukunedi kaadu. taatayya kuudaa anthe. entho dhairyam chebutaaru. sonta ammananna lekapothenem... ammanannayi prema panchutuu bagogulu chusukuntunnaru. vaari aatmeeya sparsatho tano anathananna bhavane poyindi ani manasulo talapostunna maniki badilo jarigina sanghatana baga kungadeesindi. badiki vellalantene oka rakamaina beruku bhayam modalayindi. badiki ponante endukani adugutaaru taatayya. okaroju rendu rojulu edho okati cheppi taatayyani mabhyapettavachhu. cony roojoo alaa cheyalenu kada. jarigindantaa taatayyaki chepte.. uhoo vaddule.
maa kosam... malanti vallakosame taatayya goppa jeevitam vadulukunnadani antuntaaru. maatho pate untuu enaleni premanandistunnadu. maa ammananna vaallu unna mammalni inta baga chusukunevaru kademo.. alanti taatayyaki ivannee cheppi baadha pettadam avasarama... enabhai ella vayasulo maa kosam entho shramistunnaaru taatayya. chuddam... naa samasyani nenu parishkarinchalenanta pedda samasya kaadule... ani tanaku taanu cheppukundi. alaa anukuntunte hrudayam kontha telikayindi. nenu dhairyamgaa unte naa samasyalannee paraaravvavuu?! ani tanalo taanu chinnagaa navvukundi. avunu, taatayya cheppedi adhe kada... aatmaviswaasamto munduku nadavamani. etty paristhitiloonuu dhairyam kolpovaddani.. marippudu nenenti inta pirikigaa aalochistunna ani tana talapai mottikaya vesukundi. asalu nenem tappu chesanani badi maneyali. okavela nenu tappu cheste adhi diddukovali cony badi maneyadam ante maro tappu chesinatle kada. teliso teliyako vaallu edho vaagaarani nenu badi maanesthene tappu. idena nenu meeku neerpinchindi ani taatayya khachitamgaa baadhapadataaru. aina classulo naa kanna chinna pillala maatalaku nenanta viluvanicchi badi maneyyadamenti? chala tappugaa aalochinchaanu. anavasaramgaa aandolana padutunnaanu, bhayapadutunnaanani tanaku taanu lempalesukundi. lechi velli tammullu yem chestunnaro chusi vachindi. malli pustakam andukundi.
marusati roju badiki ragane 'emo teliyadu medam' rendumudu saarlu manikesi kontegaa chustuu annadu classulo venaka bencheelo kuurchunna prasadhe.
''oreru jaanedu bettedu levu. emantunnavura...'' gudlurimindi.
''aa... nuvvunnavuga kaadilaagaa... taadichettamta nakistava...'' vetakaaramgaa prasadhe.
''ore... daanitho neekentira... adevaro... etla puttindo.. kulam ledu, matham ledu.. kaneesam inti paeru ledu...'' chinna chuupugaa annadu om prakashy.
oorkunte roojoo itlage edipinchadam modalu pedataaru. vaalla aatalu saaganivvakudadu cony ela... liptapaatu aalochinchi, ragile kopanni aarpukuntuu ''yem tammi... maatalu manchigaa raanivvu...'' mohampai navvu pulumukuni andi.
''chichi... evare neeku tammi... nenenti nuvventi? chee....'' evagimpugaa chustuu prasadhe.
''pchn... papamra. atla anaku, aame baadha padutundi'' annadu rajive.
''baadha endukura... mamemi tappu matladalede. unnadegaa'' deergham teesaadu prasadhe.
''aameku edho shaapam tagilindi. atlage kavali. classulo nannu modati leedery kaanivvaledu kada. manchigayindi'' ukroshamtho annadu om prakashy.
classulo aame modati leedery kaavadam vaadiki nachaledu. tane kavalanukunnadu'' vadento vaadiki teliyadu cony pedda... pettanam chestaanantaadu'' gonigaadu rajive.
''are.. ninna aame saikilmelo gaali nuvve teesaavani teliste medeme neeke panishmente istaaru'' om prakashy chevilo gonigaadu pakkane kuurchunna goremia.
''abba chaaa... naaku teleedu. aina evaru cheptarra.. aa evaru cheptaaru? nuvvu gaanee cheppavu kada...'' kallegarestu konchem bedirimpugaa.
''are bai nenenduku chepta...'' mitrudi chetilo cheyi kaluputuu goremia.
''daaniki yem teliyadu gaanee pogaruki takkuva ledu. sokuki takkuva ledu. ayyevvalevaro telvani daanni klaasu leedery chesina aa teacherki dimaky ledu...'' ukroshamgaa prasadhe.
''oreru g adukku tinedaaniki saikilli kavalsochinda... ivvaala saayantram lopu evvaruu chudakunda tairi bladelo koseddam'' kasiga annadu om prakashy.
''emitarra mee classe gola. staffe roomloki vinipistondi, kotta pillalu kamiga untaranukunte inta allarivalla antuu soshalni teacher rekha klaasuloki raavadamtho antaa kaami ayyaru. aavida paatham modalu pettabotundagaa om prakashy lechi medam meetho matladali annadu. klaasu ayina tarvaata matladata antuu paatham modalupettaaru aavida. konni kshanaala tarvaata mallee lechi nunchunna ompraksha 'ippude matladali' gattigaa antuu venaka benchi nundi teacher munduku vachaadu.
oo... cheppamannattugaa chusaravida.
''medam, classulo modati leedernga aamenu oppukonu. aame gedakoyyalaaga peddagaa kanipistunde cony... idhi peddagaa ledu. scroo looju'' manikesi chuupi aa chuupudu velu kanatala daggaragaa petti tipputuu annadu.
''avuna...'' aascharyam natistuu rekha.
''avunu medam, meeku teliyadaa. ninna classe teachernho yem cheppindo... aameku intiperu teliyadu, kulam paeru teliyadu. picchida... manchida... itlantidi klaasu leedara... daanni poyi kulam, gotram telsukoni rammanali gaanee...'' edho goppa vishayam kanukkonnattugaa foju petti antunna ompraksha maatalu puurti kakundane ''deeniki badi avasarama...'' prasadhe arichinatlugaa.
ataniki asale aadapillalante chulakana bhavam. tallidandrulu laeni aadapilla manini ninnati nundi marinta chulakanaga chustunnadu.
''ayinda... nuvvu cheppalanukunnadi, e ammayinayina adhi idhi annavante bagundadu... velli kurcho'' omprakaashne katuvugaa ani prasadhe vaipu gudlu mitakarinchi chusi ''inkosari ilanti maatalu vinnanante classulo undavu, jaagratta'' gattigaa vaarningli ichindi teacher. aa ventane neevem pattinchukoku annatlugaa aavida manikesi saanubhootigaa chusindi. cony appatike mani mukham paelavamgaa maaradam om prakashy, prasaadhla kesi ukroshamgaa chudadam teacher drushtini daatipoledu.
kallu pustakamloni aksharaala venta parugulu pedutunnaayi kaani avi aame burraloki cheradamledu. aalochanala tenetette vadaladam ledu. theneteegala gumpu daadichesi mullatho gayaparustunnatluga... burraloki chochukostunna rakarakaala prasnalu mullu.
teacher paatham chebutunnaru cony, adhi mani burraloki dooradam ledu. aame medadu aalochistondi. hrudayam aavedana chendutondi. aina tanenduku badhapadali. aa abbai annadi nijamegaa. tanaki kulam, matha teliyadu. intiperu teliyadu. taatayya cheppinatlu cheppinappatiki klaasu andarikee taano anatha ani ardhamayipoyindi. ayithe emayindi. unnadegaa... avasarama... nenu chaduvukovadaniki, nenu leedernga undadaaniki vaatiki sambandham emiti... artham kaavadam ledu. aamelo gundu suuditoe podichinatlu alajadi modalai perigipothu... lolona entho gharshana. tana unikini nilabettukovalante tanu swayam prakaasamgaa nilavali. ilanti maatalu asalu pattinchukokudadu. ee mullanu mundu ereyyali. taatayya cheppinattu mem gaddipuvvulam kaadu. suvaasanalu virajimme sumalam. kopam tagginchukuni chirunavve nee aabharanam chesuko talli antuu taatayya daggara koorchobettukuni chaalaasaarlu cheppaaru. adhi nijam cheyali. enatikaina nenu gelustaanu. veellandarinee gelustaanu ani tanaku taanu cheppukundi mani.
nirmalamgaa kanipinchaalani paatham vinaalani prayatnistunna aamelo aarani prasnalu chelaregutu... aalochanalu ekkadekkadiko egiripothu...
naanna jabbuchesi chanipovadam tanaku gurte. appudu attamma vaallu ammani baga tittaaru. enduku tittaro teliyadu. aa tarvaata koddi rojulake chinna tammudu puttaadu. amma picchidaipoyindi. ededo matladedi. mammalni kottesedi. okasaaraithe pedda tammudini basm kindiki tosesindi. drivery ammani baga tittaadu. chinna tammudiki asalu paale ichedi kaadu. ededo matladedi. naanna paeru ettite gontu pattedi. attamma vaalle chinna tammudini konni rojulu vaallintlo unchukunnaaru. pedda tammudiki tindipettadam, snaanam cheyinchadam annee tanegaa chesindi. appudu amma eteto tirigedi. attamma vaalla meedaku karisinattu padedi. matladedi kaadu. vaallu ammanu karratho kottevaaru. atla ammani vaallu kodatante tanu, pedda tammudu aina, konni rojulayyaka oka medam vachi mammalni muggurini nijaamaabaadku teesukupoyindi. balasadanamlo rendu rojulu unchaaru. aadapillalu maga pillalu ververugaa unchutaarannaaru. akkada mammalni muggurunee oke daggara unchadam kudaradani vere chotuku pampaaru. adhi anathashramam appatiki tanaki enimidellu unnayo ledho.. naanna unnappudu anganwadiki velledi. aa tarvaata moodellalo badiki poneledu. amma picchidavadamto chinna tammudini daadaapugaa tane penchindi.
anaathaashramamlo tammullutho paatu tanani badilo vaesaaru. badi antene bhayam vesedi. classulo andarikanna peddadaanni. modatlo kondaru vekkirinchevaaru. aa tarvaata alavaatayindi. andaru manchigaa chusukunnaru. nemmadigaa aksharaalu nerchukovadam modalupettaanu. deepaavali panduga naatiki aksharaalannii vachesaayi. medam rendo taragatilo vaesaaru. pedda tammudu kakhalu neerchukuntunnaadu. chinna tammudini anganwadi badilo koorchobetti nenu naa badilo koorchunedaanni. naaku chaduvu meeda kante tammullameede dhyasa. chinnodiki amma ante teliyadu. peddodiki aa ghnaapakaalu levu. naake amma meeda manasu peekutundi. naanna chanipokamundu varaku entho manchigaa unna amma... nannu pedda tammudini entho premagaa chusukunna ammakemayindi..? enduku picchidaiyindi. ammamma vaallu, attamma vaalluu evaruu aamenu davaakhaanaku enduku teesukupoledu... chinnagaa jwaramostene poyi suudi podipichukoni goliilu esukuntaru kada.. ammaki enduku choopinchaledo... prasnala varada sudulu tirugutune...
mammalni penchina aashramam vaallu edenimidi nelalake nijamabadi medanki ichesaaru. appudu aa medam evarevarithono matladi ee taatayya daggariki pampinchaaru. ikkada malanti pillale andaruu. okkokkaridii okko katha... chaalaamandiki evaruu ledu. emo.. maalaage unnaremo teliyadu. maaku amma undi... cony, lenatte perugutunnam. evaraina adiginappudu tappa maaku ammaanaannalu gurtu ravadam ledu. ippudu maa ammaki ela undo... ekkada undo.. yem chestundo...
okasari maa ooru velloste... etla velledi? mammalni ikkadiki pampina pedam vaste adiga.. maa ooru teesukellamani. sare eppudanna selavulaku pamputaanandi. kaani inta varakuu raneledu.
maa naanna unnappudu antaa ... attammavaallu, ammammavallu, chinnammavallu andaruu vachevaaru. amma daggaro, naannadaggaro paisalu pattukupoyyevaallu. emaindi veellaki okkasari kuudaa ravadam ledu. mammulanu chuudaalani vaallaki leda... lekapothe mem ekkadunnamo vaallaku teliyadaa... anthe ayintundi. vaallaki teliste rakunda endukuntaaru. pandugalaku teesukellakunda endukuntaaru? velavela prasnalu udayistuu talanu bhaaramgaa maarchestuu...
enatikaina tana vaallanu kaluvakapotana ani ekkado chinni aasha. tanaki tana ooru paeru matrame telusu. naannani attamma narsanna anedi. oollovaallu narsimma anevallu. ammani sayavwa anevallu. anthe gurtu... nannu ikkadi nundi evaru pamputaaru. nenu telsukovalante etla.. mundu nenu baga chaduvukovali. udyogam cheyali. tammullatho teeyani ghnaapakaala jeevitaanni tayaaru chesukovali.
ammaki picchi taggindo ledho... maa kosam vetukkuntu undemo... mem kanapadaka entha edchindo paapam. amma annam tintando ledho... picchidi kada evaru pedataaru. nenu picchidaani koothurunani teliste veellantaa nannoo pichidantara...? emo... lopalnunchi vanuku. aalochistunna mani kallamundu udayam badiki vache daarlo kanipinchina pichame... pratyakshamaindi. aame picchindi. maa amma... picchide... aa...me... maa amma..? kaakuudadani emundi? enduko aa ooha ragane... oka teeyani anubhootitho aame gunde dadadadalaadindi. aa ventane andaruu picchidaani koothurunani nannoo picchidaanigaa chustaremo. bhayam tongi chusindi. nijamgaa aame maa ammayithe... picchidayithenem.. amma kada... aamelo rakta prasarana vegam perigi gunde kottukovadam spashtamgaa telustondi.
intiki velletappudu aameni jaagrattagaa gamaninchaali. ammayithe..., nannu gurtu padutunda... manemma ani pilustundaa... gundeku hattukuntunda.. muddula varsham kuripistundaa... chaaa... asalu gamaninchane ledu aame mukham... aina aame amamendukavutundi? chinigipoyi cheelikalu paelikalu ayina battalatho.. kinda paijama... paina jackete daanimeeda chinigi pelikalayina shartynto.. attalu kattina juttu chimpirigaa.. mattikottukupoyi... chichii... aame amma kaadu... kaakuudadu.. aina amma atla endukuntundi? chandamamalanti mukham ammadi. chakkaga gochee cheera kattukuntundi. aame anta picchipichi chesedi cony, eeme laga chesedi kaadu kada...
emo.. ammenemo.. ippudatla ayipoindeme... memikkada unnaamani ammaki telisinda... anduke vachinda... aa aalochana ragane mani gunde vegam marinta perigindi. takshaname bayataku velli aamenu chuudaalani korika balangaa egadannuku vastuu.. aame getu bayata untundaa... intervelle andaruu kalisi bayatiki tarimesaaru kada.. ayyo ... etla getu bayata untundaa.. lanchibelle chudali anukuntu samadhanam laeni prasnalaku jawabu kosam kitiki lonchi bayataku kallatho vetukutondi mani. ammayithe.., ammani daggaraki techukovali. taatayya emantaro.. taatayya manchivaadu. artham chesukuntadu. taatayyaki entomandi telusugaa. amma aarogyam bagucheyistadu. appudu enni kashtaalu vachina.. entha kashtamayina edurkovali. avunu, edurkovali taatayya saayamtho. aa aalochane entho dhairyaannistondi. okavela amma kakapoyina nenu nenugaa nilabadaali. taatayya baadhyatalu nenuu panchukovali. gaddipupvune aina guddipuvvulaga undakudadu. aame aalochanalu etunundi eto prayaanistuu... aalochanallo indhradhanassulu meripistuu.. annitinee gunde sandukalo bhadramgaa daachukuntuu.
bababa
paatham cheppi vidyaarthulni prasnalestuu, pillala asainmenti chustuu madhyamadhyalo manini gamanistune undi rekha. aa teacher manasu mani gurinche teevramgaa aalochistondi. asainmenti paperse chudadam aapi manikesi chustuu, aa ammai chala baadhapadutunnatlundi. onkaar vaalla bacheni aafisuruunki pilichi pratyekamgaa matladali, vaallaki kounsilingana ivvali. adhe vidhamgaa mani chuttu musirina vedana nundi kapadali. aamelo nirliptata, aatmanyuunata rakunda chudali. utsaaham nimpali. anduku avasaramaina sahakaaram andinchaalante etla..? prati klaasuloonuu pratyeka paristhitullo unde pillalu untoone untaaru. vaallanu gamaninchi vaari aatmaabhimaanam debbatinakunda pratikuula paristhitulloki pokunda chusukovali. aatma vishwaasam, aasaabhaavam pempondela chudali. alaa cheyalante ompraksha lanti okariddariki counsilingi matrame kaadu, pillalandarikee avagaahana ayyetlu chepte baguntundemo.. avunu, alaa chestene manchidi. mundugaa ee vishayam hedmastersitho matladi, oka roju schoollo pillalandarikee pratyeka avasaraalalo unde pillalatho ela melagaalo telipithe baguntundi. cony, migata teacherlu emantaro...?!
taame aa paristhitullo unte... aa konamloki aalochiste sahaanubhoothe sahajaanubhuuti ayyela pillalni malachadaaniki, ee vayasulo pillallo molakette vishabeejaanni tunchesi saanukuula drukpatham erpadela chudadam upaadhyaayulugaa tama baadhyata ani talapostunna samayamlo rekha teacher aalochanalaku antaraayam kaligistuu belli mogindi. heade masterni oppinchi samayam teesukune lopu ompraksha vaallatho matladalani manasulone cheyavalasina paniki sambandhinchina pranaalika vesukuntu... klaasu bayatiki nadichindi rekha. aa venuke gabagaba getukesi parugu teesindi mani chejaarina aashalni vetukkune prayatnamlo... rachayita selli : - - vi.saanti prabodha 9866703227