గోవు మరియు వృషభం యొక్క ధర్మస్వరూపం
హోమ్Hinduismగోవు మరియు వృషభం యొక్క ధర్మస్వరూపం
గోవుకు భారతీయ సంస్కృతిలో ఉన్నంత ప్రాధాన్యం బహుశా మరెక్కడా లేదేమో. వేదాల్లోనూ, పురాణాల్లోనూ పలుచోట్ల పలు విధాలుగా గోవు అనే పదాన్ని అనేక అర్థాల్లో వర్ణించారు. గోవు అన్న పదం కేవలం ఆవును మాత్రమే కాక ఎద్దును కూడా సూచిస్తుంది. ప్రత్యేకించి చెప్పాలంటే గోవృషభం అంటే ఎద్దు, గోధేనువు అంటే ఆవు అని చెప్పాలి. ఆవుకు పూజ చేయడం అతి సాధారణంగా చూస్తున్నా ఎద్దును గురించి కూడా పుస్తకాల్లో వర్ణన కనిపిస్తుంది. కోడె దూడను శివుడికి సమర్పించే ఆచారం పురాణాల్లోనూ, శైవ సంప్రదాయంలోని ఆగమాల్లోనూ చెప్పబడింది. అందువల్ల ఈ ఆచారం బహుశా అనాదిగా ఉండి ఉండవచ్చు. ఇటీవల కబేళాలకు మళ్లుతున్న మల్లన్న కోడెల గురించి వార్తలు వచ్చాయి. ఇదివరలో కూడా ఇలాంటి వార్తలను గమనించాం. ఈ నేపథ్యంలో ఒకసారి ఈ ఆచారానికి ఉన్న నేపథ్యాన్ని గమనిద్దాం.
స్కాందపురాణంలో గోవుల్ని శివుడికి అర్పించే విషయంపై ప్రస్తావన ఉంది. ఇక్కడ శివుడికి గోదానం చేయాలని చెప్పబడింది. గోదానం అంటే కేవలం ఆవు అనే కాక ఎద్దును కూడా ఇవ్వాలని చెప్పారు. 'గాంపయస్వినీం' అంటే పాలిస్తున్న ఆవును, 'వృష సంయుతాం' అంటే ఎద్దుతో పాటు శివుడికి అర్పిస్తే సమస్త జగత్తునూ దానం చేసినంతటి పుణ్యంతో సమానమట. ఇలా చేసినవాడు కోట్లాది సంవత్సరాలు శివుడితోపాటు భోగాలను అనుభవిస్తాడని చెప్పారు. వృషభాలతో పాటు గోవులను దానం చేసినవాడు కోటి సూర్యుల ప్రకాశంతో వెలుగుతున్న విమానాల్లో రుద్రుడితో సమానంగా తిరుగుతూ భోగాలను అనుభవిస్తాడని, గోవు శరీరంపై ఎన్ని రోమాలు ఉండే అన్ని వేల యుగాలు రుద్రలోకంలో సుఖాలనుభవిస్తాడని ఇదే పురాణంలో మిగిలినచోట్ల కూడా చెప్పారు. దేవాలయాలకు భూములున్న రోజుల్లో వాటి సేద్యానికి, అన్నదానాలు మొదలైనవాటికి గోవుల అవసరం ఉండి ఉండవచ్చు. యజ్ఞంలో అడుగడుగునా గో సంబంధమైన ఉత్పత్తులు చాలా అవసరం.
అసలు వృషభం అంటే ఏమిటి?
సంస్కృతంలో వృష అంటే వర్షించడం లేదా తడపడం అని అర్థం. వృషభం అంటే వర్షించేది. ఎద్దు తన రేతస్సును వర్షించి గో సంపదను పెంచుతుంది. గోసంపద ఆ రోజుల్లో ఒక ముఖ్యమైన సంపద. కౌరవులు విరాట నగరాన్ని రెండువైపులా ముట్టడించి గోవులను తోలుకెళ్లడం ఈ విషయాన్ని సూచిస్తుంది. వేదమంత్రాల్లో 'చత్వారి శృంగాః' అంటూ ప్రారంభమయ్యే అతి ప్రసిద్ధి చెందిన మంత్రం ఉంది. నాలుగు కొమ్ములు, మూడు కాళ్లు, రెండు తలలు, ఏడు చేతులు ఉన్న వృషభం మూడు తాళ్లతో కట్టివేయబడి, బిగ్గరగా రంకె వేస్తోంది అది దీని అర్థం. ఈ మంత్రానికి వ్యాకరణ శాస్త్రపరంగా, వేదాంతపరంగా, యజ్ఞపరంగా, జ్యోతిష్యపరంగానూ ఇలా అనేక అర్థాలు చెప్పారు. యజ్ఞపరమైన అర్థాన్ని చూస్తే నాలుగు వేదాలు నాలుగు కొమ్ములు. కర్మ, ఉపాసన, జ్ఞానం అనే మార్గాలు మూడు పాదాలు. మూడు తాళ్లతో కట్టబడటం అంటే సత్త్వము, రజస్సు, తమస్సు అనే మూడు గుణాలతో కట్టబడి ఉన్న మనందరి ప్రవృత్తి. వృషభం అంటే ధర్మం. ధర్మానికి అధిపతి శివుడు. రంకె వేయడం అంటే భగవంతుని తత్వాన్ని గొప్పగా బోధిస్తున్నాడు అని ప్రాచీనుల వ్యాఖ్య. ధర్మాన్ని ఆచరిస్తే అది మనం కోరిన కోరికల్ని వర్షిస్తుంది. చతుర్విధ పురుషార్థాల్లో (ధర్మము, అర్థము, కామము, మోక్షము) అర్థము, కామము రెండూ కూడా ధర్మానికి, మోక్షానికి మధ్యలో ఉండటం గమనించాలి. ధర్మం అనే తాటిపైనే నడుస్తూ అర్థాన్ని (సంపదను), కామాన్ని (కోరికలు) పొందాలని అర్థం. అలా చేసినప్పుడే ఆ సంపద, సుఖము మనస్సును పరిశుభ్రంగా ఉంచి నాలుగో పురుషార్థమైన సత్యాన్వేషణ గురించి ఆలోచించే శక్తినిస్తుందని అర్థం.
govu mariyu vrushabham yokka dharmaswaroopam
homHinduismgovu mariyu vrushabham yokka dharmaswaroopam
govuku bhaarateeya samskrutilo unnanta praadhaanyam bahusa marekkada ledemo. vaedaalloonuu, puraanaalloonuu paluchotla palu vidhaalugaa govu ane padaanni aneka arthaallo varninchaaru. govu anna padam kevalam aavunu matrame kaaka eddunu kuudaa suuchistumdi. pratyekinchi cheppalante govrushabham ante eddu, godhenuvu ante aavu ani cheppali. aavuku pooja cheyadam athi saadhaaranamgaa chustunna eddunu gurinchi kuudaa pustakaallo varnana kanipistundi. kode doodanu shivudiki samarpinche aachaaram puraanaalloonuu, saiva sampradaayamloni aagamaalloonuu cheppabadindi. anduvalla ee aachaaram bahusa anaadigaa undi undavacchu. iteevala kabelalaku mallutunna mallanna kodela gurinchi vaartalu vachayi. idivaralo kuudaa ilanti vaartalanu gamanincham. ee nepathyamlo okasari ee aachaaraaniki unna nepathyaanni gamaniddam.
skaandapuraanamlo govulni shivudiki arpinche vishayampai prastaavana undi. ikkada shivudiki godanam cheyalani cheppabadindi. godanam ante kevalam aavu ane kaaka eddunu kuudaa ivvaalani cheppaaru. 'gampayaswinim' ante paalistunna aavunu, 'vrusha samyutam' ante edduto paatu shivudiki arpiste samasta jagattunuu daanam chesinantati punhyamtho samanamata. ilaa chesinavadu kotladi samvatsaraalu shivudithopaatu bhogaalanu anubhavistaadani cheppaaru. vrushabhaalato paatu govulanu daanam chesinavadu koti suuryula prakaasamtoe velugutunna vimaanaallo rudruditho samaanamgaa tirugutuu bhogaalanu anubhavistaadani, govu sareerampai enni romalu unde anni vela yugaalu rudralokamlo sukhaalanubhavistaadani ide puraanamlo migilinachotla kuudaa cheppaaru. devalayalaku bhoomulunna rojullo vaati sedyaaniki, annadaanaalu modalainavaatiki govula avasaram undi undavacchu. yagnamlo adugaduguna goo sambandhamaina utpattulu chala avasaram.
asalu vrushabham ante emiti?
samskrutamlo vrusha ante varshinchadam leda tadapadam ani artham. vrushabham ante varshinchedi. eddu tana retassunu varshinchi goo sampadanu penchutundi. gosampada aa rojullo oka mukhyamaina sampada. kauravulu virata nagaraanni renduvaipula muttadinchi govulanu tholukelladam ee vishayaanni suuchistumdi. vedamantraallo 'chatwari shrungah' antuu praarambhamayye athi prasiddhi chendina mantram undi. naalugu kommulu, moodu kaallu, rendu talalu, edu chetulu unna vrushabham moodu taallatho kattiveyabadi, biggaragaa ranke vestondi adhi deeni artham. ee mantraaniki vyaakarana saastraparamgaa, vedaantaparamgaa, yagnaparamgaa, jyotishyaparamgaanuu ilaa aneka arthaalu cheppaaru. yagnaparamaina arthaanni chuste naalugu vaedaalu naalugu kommulu. karma, upaasana, ghnaanam ane maargaalu moodu paadaalu. moodu taallatho kattabadatam ante sattvamu, rajassu, tamassu ane moodu gunaalato kattabadi unna manandari pravrutti. vrushabham ante dharmam. dharmaniki adhipati shivudu. ranke veyadam ante bhagavantuni tatvaanni goppagaa bodhistunnadu ani praacheenula vyaakhya. dharmanni aacharisthe adhi manam korina korikalni varshistundi. chaturvidha purushaarthaallo (dharmamu, ardhamu, kamamu, mokshamu) ardhamu, kamamu rendoo kuudaa dharmaniki, mokshaaniki madhyalo undatam gamaninchaali. dharmam ane taatipaine nadustuu arthaanni (sampadanu), kaamaanni (korikalu) pondaalani artham. alaa chesinappude aa sampada, sukhamu manassunu parisubhramgaa unchi naalugo purushaarthamaina satyanveshana gurinchi aalochinche saktinistundani artham.