నాన్నకు కొత్త చూపు – మడత పేజీ
ఏ దానం గురించైనామాట్లాడానికైనా, ఆట్టే సంశయాలుఎదురురావు.
ఎందుకంటే , వాటికి సంబంధించినసామాజిక వాతావరణంమన చుట్టూ ఆవరించుకొని ఉంటుంది. ఆయా సంస్కృతులుసమాజాలు … ఏ యే దానాలు ఎలా చేయాలో, ఏ దానాలవలన ఏయే పుణ్యలోకాలకుచేరుస్తాయో కూడా సవివరంగా చెపుతాయి. ఇక, ఏ దానం చేస్తే ఏ పాప విముక్తి కలుగుతుందోకూడా.
అదలా ఉంచి, మానవ సమాజాల్లో, మనిషన్న వాడు సాటి మనిషికితనకు తోచినంతసాయం చేయడం,చేయాలనుకోవడం, తన మానవధర్మ గా కర్తవ్యంగాభావించడం కద్దు .
అయితే, కాలాలు మారాక,పొరుగింట్లో గిద్దెడు పంచదార అయినా అప్పు పుడుతుందే కానీ , చేసాయం అందడంలేదు. దానికి గలసామాజిక ఆర్ధికకారణాలలోకి మనం వెళ్ళక్కరలేదు.
కానీ, మాయమైపోతున్నడమ్మా మనిషన్న వాడు .. అని వాపోతున్నఈ నాటిరోజుల్లో … మానవ ధర్మాలు మళ్ళీ కొత్తనిర్వచనాలను చిగురిస్తున్నాయి.
కుడి చేత్తోచేసిన దానంఎడమ చేతికి తెలియ కూడదు అనే వారట .. పూర్వం. ఇక, మా తాయ్యగారుమా నాన్నగారికీచెప్పినిదీ , వారు అనేకానేక సంధర్భాలలో వివరించినదీ, ఏమిటంటే,
"ఇచ్చిన దానాన్ని జ్ఞాపకం ఉంచుకోకూడదు. పుచ్చుకున్న దానాన్ని మరిచి పోకూడదు."
మాతాతయ్య ఒట్టిరైతే, కానీవావిళ్ళ వారిగ్రంథమాలలన్నీ ఆకళింపు చేసుకొన్న మనిషి. మావూళ్ళొ ఒకబడి కోసంఆయన పడ్డతాపత్రయం ఎందరో చెపితే వింటూ పెరిగాం. నాన్న గారువారి తండ్రినుంచి నేర్చినదదే . "చేయగలిగిన సహాయంచేయి. అదినీ మానవధర్మం. "
విద్యాదానం అన్ని దానాలలోనూమిన్నని తాతయ్యనమ్మారు. నాన్నగారు అదే ధర్మాన్ని పాటించారు. తన బిడ్డలచదువుల గురించిఆయన ప్రత్యేకంగాసమయం పెట్టలేదుకానీ, చుట్టూఉన్న పిల్లలందరితోపాటే, వారుకలిసి చదువుకోవాలని,అందుకు కావలసినఏర్పాట్లు చేసారు.
నడిగడ్డ వీధిబడిలోపలక బట్టి, పాలమూరుమున్సిపల్ బడి లో తరగతి మెట్లెక్కిందిమా చదువులు.
మాకేదో నాలుగుఅక్షరం ముక్కలువస్తున్నాయని, అప్పటి బంధుమిత్రులలోనియువబృందం మమ్మల్ని కాన్వెంటులో ఆంగ్లమాధ్యమం లోచేర్పించడం, నాన్న గారు మళ్ళీ మమ్మలను ,తెలుగు తరగతుల్లో పెట్టి,
"గాట్టి ఇంగ్లీశు" మాష్టారూ, వీర వసంతా చారి గారికీ మమ్మలను అప్పజెప్పడం , మా సాయంకాలాలనూ సెలవలనూ.. బందీ చేయడం ఒక ఎత్తు.
ఇక, శ్రీమతి అరుణగారి గురించిచెప్పాలి.
మరణం గురించి ప్రతిమనిషి కీ ఒకస్వీయ నిర్ణయాధికారం ఉండాలన్న ఆలోచన ( Euthanasia) గురించి నిర్ఘాంతపోతూ తెలుసుకొన్నది , ఆమె పక్కన కూర్చునే.
నార్వే నుంచి వచ్చిన మానవవాదులు ఒకకొత్త ఆలోచనలను మా ముందు పెడితే, ఆకళింపు చేసుకోనుకొంత తడబడుతుంటే, ఆమే, తల్లిలావివరంగా చెప్పారు.
అవయవ దానం గురంచికూడా విడమరిచిచెప్పారు.
వారు, శ్రీమతి.అరుణా గోగినేనిగారు.
శ్రీమతి అరుణ గారినిగురించి చెప్పాలంటేఆమె ఇంట ఆతిధ్యం పొందినఅతిదులందరి గురించి చెప్పాలి.
నార్వే నుంచినంధ్యాల వరకు, బుడాపెస్ట్ నుంచి భొధన్ వరకూ. లండన్నుంచి ఇంకొల్లువరకు.. వారనివీరని లేకుండా, అప్పుడని ఇప్పుడని లేకుండా,ఆమె ఆప్యాయం గా ఆతిథ్యం ఇచ్చే వారు. ఎవరికి కావలసిన రీతిలోవారికి .. ఎవ్వరినీ నొప్పించకుండా..
కాళోజీ , రావిపూడి,లెవిఫ్రాగిల్ నుంచినాబోటి వారిఅందరూ ఆమెచేతి బువ్వతిన్న వారే.
ఆమె ఏదో అన్నంపెట్టి సాగనంపే తల్లి కాదు, అందరిమాటలోనూ తనమాట కలుపుతూ, అందరి చేతల్లోనొతనూ ఓచేయి వేస్తూ.. అందరికీ అమ్మలాఉండేవారు.నాలాంటి బిడియస్తులను మరింత ప్రేమగావెన్ను తడుతూ..అభిమానంగా చూసుకొనే వారు.
(బహుశా ఆడపిల్లలులేని లొటుఆమె ఇలాతీర్చుకొనే వారేమో.)
తల ముక్కలయ్యేంత నొప్పిని కూడా నిశ్శబ్దంగా ఓర్చుకొంటూ చిరునవ్వులా మార్చుకొనే , ఆ వ్యక్తి …నిండా యాభైఏళ్ళు లేని వయస్సులో ,ఆకస్మాత్తుగా ,అర్ధాంతరంగా, కోమా లోకివెళ్లి పోయారు.
ఉన్న ఒక్క బిడ్డదేశాంతరాన ఉన్నారు. వారు వచ్చేదాకా, ఊపిరినినిలబెట్టిన వైద్యులు ఇక, ఆఖరి నిర్ణయంతీసుకోమన్నారు.
ఎంతయినా ఆతల్లి మురిపాలబిడ్డ. అలాంటికఠిన నిర్ణయంఎలా తీసుకోగలరు. ?
ఊపిరియంత్రాల బంధవిముక్తురాలిని చేసి , ఆమెను లోకబాంధవిని చేశారు., ఆమెనుపువ్వులా వైద్యకళాశాలకు అప్పగించారు. వైద్య విద్యార్ధులఅధ్యయనం కోసం.
కళ్ళు, ఇతర ముఖ్యమైనఅవయవాలన్నీ అవసరమైన వారికి చేర్పించ బడ్డాయి.
అవయవ దానం లో, మతం కన్నా, సామాజిక ధర్మాలకన్నా, ప్రాధాన్యత జీవించి ఉన్నప్పుడు ఆ వ్యక్తి అభిప్రాయలతోఉంటుంది పేగు ముడిపడ్డ బిడ్డ మనస్సు తోనూ ఉంటుంది. సహచరునిజీవితం తోనూ ఉంటుంది.
ఒక వైద్య కళశాలలో విద్యార్ధుల ముందున్న విగత శరీరం పరిస్థితి , ఆ బిడ్డకళ్ళ ముందుకదిలి ఉండదా? ఆ సహచరునిగుండెను తాకిఉండదా?
ఆమె మబ్బుల నీడల్లోకి నిశ్శబ్దంలోకిజారుకొంటూ , మరెందరికో వెలుగు నిచ్చారు.
వారు, శ్రీమతి అరుణాగోగినేని గారు.
ప్రముఖన కవి " మో " (మోహనప్రసాద్) గారికి స్వయాన చెల్లెలు. ఆమెబిడ్డ శ్రీబాబు గోగినేనిగారు, సహచరుడుశ్రీ గురుబాబుగోగినేని గారు.
ఈ అవయవదానం, విగతశరీర దానంలోమానవ కోణాన్నిమనం అర్ధంచేసుకోవడం ముఖ్యం.
నాన్నగారు అరుణగారిని అంబులెన్సులో ఎక్కిం చి ,సాగనంపి వచ్చాక అన్నారు, "అమ్మాయిని పెళ్ళి చేసి ఆత్తారింటికి పల్లకిలో పంపినట్టుందమ్మా. కడదాకా పువ్వులా సాగనంపాం..ఆమె నవ్వుతో సహా."అని,
" మరి నాసంగతేం చేస్తావ్?" అన్నారు.
ఆయన ఉద్దేశ్యం తెలిసిపోయింది . కానీ, " ఆమాటలు ఇప్పుడెందుకులెండి" అంటూ చనువుగా కోప్పడ్డాను.
అడగగానే నేత్రదానానికి అంగీకరించడం ద్వారా ఆయనమాట నిలబెట్టిందిమా అమ్మ.
అవయవాలు విఫలం చెందడంవలన అవయవ దానం వీలు కాలేదు.నేత్రదానం చేయగలిగాము.
అన్నిదానాలలోకి సున్నితమైన దానం , అవయవ దానం.
నాన్నమాట నిలబెట్టినందుకు.
అందరికీ ఆదర్శమైనిలిచి నందుకు.
ఈ ఆకాశం ,ఈ మబ్బులు, ఈ వెలుగు ఈ చీకటి ….
ఈ పువ్వుల సౌకుమార్యం, ఈ సీతాకోకచిలకల సౌందర్యం …
విరుచుకు పడుతున్న ఆ అలల నురుగులు ….
నీలాలనింగి లో విరిసిన ఆ వానవిల్లు వన్నెలు…
నవంబర్ 24, 2014 డిసెంబర్ 31, 2015 Chandra Latha చంద్రలతకుటుంబం, బాట
6 thoughts on "నాన్నకు కొత్త చూపు"
నవంబర్ 24, 2014 at 6:20 సా.	 స్పందించండి
ఇలాంటివి రాసి మా కళ్ళమ్మట నీళ్లు తెప్పించడానికి మీకెవరిచ్చేరు అధికారం? ఆ? 😦
నవంబర్ 25, 2014 at 1:31 ఉద.	 స్పందించండి
Thank you Chandra, for a most warm and moving post about my dear mother …
No one had any clue of her terrible brain tumor until a few hours before she died – her unsymptomatic brain stem tumor directly affected respirationl
When I landed in India, Innaiah garu was there at the Airport along with my dear friend Uday and throughout and after, Murahari Rao garu had a calming hand on my shoulder …
When it was clear nothing could be done at all, I suggested we donate my dear mom's body – as that is what she would have liked. Anyone would, if they valued life.
It was my friend Dr. Rajendra Desai who helped me find a hospital which would accept organ transplants – he called NIMS and Apollo and other hospitals but none was prepared. In 2001 the hospitals were not that advanced in their outlook. Only KIMS finally accepted. They said Bangalore Hospitals might be able to accept liver – and I voluntered to fly the body to Bangalore if that could save a life. Ultimately that did not work out.
Then we organized a media conference – one of the persons who received one of her kidneys was a Muslim and another was a Hindu. We invited them both to speak. Newspapers published the news prominently as organ donation was not very common then.
naannaku kotta chuupu – madata pagy
e daanam gurinchainamatladani, autte samyayaaluedururaavu.
endukante , vaatiki sambandhinchinasamajika vaataavaranammana chuttu aavarinchukoni untundi. aayaa samskrutulusamajaalu u e yee daanaalu ela cheyalo, e daanaalavalana eye punhyalokalakucherusta kuudaa savivaramgaa cheputaayi. ika, e daanam cheste e paapa vimukti kalugutundokuda.
adala unchi, manava samaajaallo, manishanna vaadu saati manishikitanaku thochinantasaayam cheyadam,cheyalanukovadam, tana manavadharma gaa kartavyangaabhaavinchadam kaddu .
ayithe, kaalaalu maraka,porugintlo giddedu panchadaara aina appu pudutunde cony , chesayam andadamledu. daaniki galasamajika aardhikakaaranaalaloki manam vellakkaraledu.
cony, mayamaipotunnadamma manishanna vaadu .. ani vaapotunnaee natirojullo u manava dharmalu mallee kottanirvachanaalanu chiguristunnaayi.
kudi chettochesina daanandama chetiki teliya koodadu ane vaarata .. puurvam. ika, maa tayyagaruma naannagaariikeeppini , vaaru anekaneka sandharbhaalalo vivarinchinadii, emitante,
"ichina daanaanni ghnaapakam unchukokudadu. puchukunna daanaanni marichi pokudadu."
maataatayya ottiraithe, kaaneevaavilla vaarigranthamaalalannii aakalimpu chesukonna manishi. maavuulloo okabadi kosamnaya paddataapatrayam endaro chepithe vintuu perigam. naanna garuvari tandrinunchi nerchinadade . "cheyagaligina sahayancheyi. adinee maanavadharmam. "
vidyaadaanam anni daanaalaloonuuminnani taatayyanammaaru. naannagaaru adhe dharmanni paatinchaaru. tana biddalachaduvula gurinchiaayana pratyekangaasamayam pettaledukaanii, chuttuunna pillalandaritopate, vaarukalisi chaduvukovalani,anduku kavalasinaerpatlu chesaru.
nadigadda veedhibadilopalaka batti, palamurumunsipal badi loo taragati metlekkindima chaduvulu.
makedo naluguaksharam mukkaluvastunnaayani, appati bandhumitrulaloniyuvamuba mammalni kaanventulo aanglamaadhyamam locherpinchadam, naanna gaaru mallee mammalanu ,telugu taragatullo petti,
"gatti ingleesu" maashtaaruu, veera vasanta chaari gaariki mammalanu appajeppadam , maa saayamkaalaalanuu selavalanuu.. bandee cheyadam oka ettu.
ika, srimati arunagaari gurinchicheppaali.
maranam gurinchi pratimanishi kee okasweeya nirnayaadhikaaram undaalanna aalochana ( Euthanasia) gurinchi nirghaantapothuu telusukonnadi , aame pakkana koorchune.
narve nunchi vachina maanavavaadulu okakotta aalochanalanu maa mundu pedithe, aakalimpu chesukonukonta tadabadutunte, aame, tallilaavivaramgaa cheppaaru.
avayava daanam guranchikuda vidamarichicheppaaru.
vaaru, srimati.aruna goginenigaru.
srimati aruna gaarinigurinchi cheppalanteame inta aatidhyam pondinaatidulandari gurinchi cheppali.
narve nunchinandhyaala varaku, budapest nunchi bhodhan varakuu. landannunchi inkolluvaraku.. vaaraniveerani lekunda, appudani ippudani lekunda,aame aapyayam gaa aatithyam iche vaaru. evariki kaavalasina reetilovaariki .. evvarini noppinchakundaa..
kaaloji , ravipudi,levifragil nunchinaboti vaariandaruu aamecheti buvvatinna vaare.
aame edho annampetti saaganampe talli kaadu, andarimaataloonuu tanamata kaluputuu, andari chetallonothanu ocheyi vestu.. andarikee ammalaaundevaaru.nalanti bidiyastulanu marinta premagaavennu tadutuu..abhimaanamgaa chusukone vaaru.
(bahusa aadapillaluleni lotuame ilaatiirchukone varemo.)
tala mukkalayyenta noppini kuudaa nissabdamgaa orchukontuu chirunavvula marchukone , aa vyakti ninda yaabhaillu laeni vayassulo ,aakasmaattugaa ,ardhaantaramgaa, koma lokivelli poyaru.
unna okka biddadesantarana unnaaru. vaaru vachedaka, oopirininilabettina vaidyulu ika, akhari nirnayantiisukomannaar.
entayinaa aatalli muripalabidda. alaantikatina nirnayamla teesukogalaru. ?
oopiriyantraala bandhavimukturaalini chesi , aamenu lokabandhavini chesaru., amenupuvvula vaidyakalaasaalaku appaginchaaru. vaidya vidyaardhulaadhyayanam kosam.
kallu, itara mukhyamainavayavaalannii avasaramaina vaariki cherpincha baddai.
avayava daanam loo, matham kanna, saamaajika dharmalakanna, praadhaanyata jeevinchi unnappudu aa vyakti abhipraayalatoootundi pegu mudipadda bidda manassu thonuu untundi. sahacharunijeevitam thonuu untundi.
oka vaidya kalasaalalo vidyaardhula mundunna vigata sareeram paristhiti , aa biddakalla mundukadili undadaa? aa sahacharunigundenu takiundada?
aame mabbula needalloki nissabdamlokijaaruko , marendariko velugu nicchaaru.
vaaru, srimati arunagogineni gaaru.
pramukhana kavi " moo " (mohanaprasad) gaariki swayaana chellelu. amebidda sribabu goginenigaru, sahacharudushree gurubabugogineni gaaru.
ee avayavadaanam, vigatasareera daanamlomaanava konannimanam ardhamchesukovadam mukhyam.
naannagaaru arunagaarini ambulensulo ekkim chi ,saaganampi vachaka annaru, "ammayini pelli chesi aattaarintiki pallakilo pampinattundamma. kadadaka puvvula saganampam..aame navvutho sahaa."ani,
" mari nasangatem chestav?" annaru.
aayana uddesyam telisipoyindi . cony, " aamaatalu ippudendukulendi" antuu chanuvugaa koppaddaanu.
adagagaane netradaanaaniki angeekarinchadam dwara aayanamaata nilabettindima amma.
avayavaalu viphalam chendadamvalana avayava daanam veelu kaaledu.netradaanam cheyagaligaamu.
annidaanaalaloki sunnitamaina daanam , avayava daanam.
nannamata nilabettinanduku.
andarikee aadarsamainilichi nanduku.
ee aakaasam ,ee mabbulu, ee velugu ee cheekati u.
ee puvvula soukumaaryam, ee seetaakokachilakala soundaryam u
viruchuku padutunna aa alala nurugulu u.
neelaalaningi loo virisina aa vaanavillu vannelu
navambar 24, 2014 dissember 31, 2015 Chandra Latha chandralatakutumbam, baata
6 thoughts on "naannaku kotta chuupu"
navambar 24, 2014 at 6:20 saa.u spandinchandi
ilantivi rasi maa kallammata neellu teppinchadaaniki meekevarichheru adhikaaram? aa? u
navambar 25, 2014 at 1:31 uda.u spandinchandi
Thank you Chandra, for a most warm and moving post about my dear mother u
No one had any clue of her terrible brain tumor until a few hours before she died – her unsymptomatic brain stem tumor directly affected respirationl
When I landed in India, Innaiah garu was there at the Airport along with my dear friend Uday and throughout and after, Murahari Rao garu had a calming hand on my shoulder u
When it was clear nothing could be done at all, I suggested we donate my dear mom's body – as that is what she would have liked. Anyone would, if they valued life.
It was my friend Dr. Rajendra Desai who helped me find a hospital which would accept organ transplants – he called NIMS and Apollo and other hospitals but none was prepared. In 2001 the hospitals were not that advanced in their outlook. Only KIMS finally accepted. They said Bangalore Hospitals might be able to accept liver – and I voluntered to fly the body to Bangalore if that could save a life. Ultimately that did not work out.
Then we organized a media conference – one of the persons who received one of her kidneys was a Muslim and another was a Hindu. We invited them both to speak. Newspapers published the news prominently as organ donation was not very common then.