ఒకే నెత్తురు పంచుకు పుట్టిన అన్నాచెల్లెళ్లు. అక్కాతమ్ముళ్ల పేగుబంధం ఎప్పటికీ తెగిపోనిది. అది- ఎన్నటికీ చెరిగిపోని పుట్టుమచ్చలా శాశ్వతమైనది. పెళ్లిమంటపంలో అమ్మచేతిని పట్టుకుని నాన్నారు ప్రమాణపూర్వకంగా పఠించిన మంత్రార్థంలా పవిత్రమైనది. అమ్మ పంచి ఇచ్చిన ప్రాణరక్తమంత చిక్కనైనది. ఒకరిపై ఒకరికిగల మమతలు, అనురాగాలు, ఆత్మీయతలు, అనుబంధాలు ఎల్లవేళలా మారాకు తొడుగుతూనే ఉంటాయి. పసిప్రాయంలో తోబుట్టువుల అల్లరిలో ఎన్ని చిన్నెలో! ఆటలూ పాటలూ, అచ్చట్లూ ముచ్చట్లూ... అంతలోనే రగడలూ, జగడాలు- పిల్లలున్న ప్రతి ఇంటా నిత్యం ప్రత్యక్షమయ్యే సందడే. తమకన్నా ముందుగా పుట్టినంత మాత్రాన అన్నలు, అక్కలు తమపై పెత్తనం చలాయించడాన్ని చెల్లెళ్లు, తమ్ముళ్లు సుతరామూ ఒప్పుకోరు. చిన్నపాపాయి పెద్దబుజ్జాయిపై కళ్లెగరేస్తుంది. తనకన్నా పెద్ద చిన్నారిపై చిన్నబుడతడు తలెగరేస్తాడు. ఒకరితో ఒకరు కలబడటాలు, ఒకరినొకరు కొట్టుకోవడాలు, ఇవతలివారి బుగ్గలపై గిచ్చుళ్లు, అవతలివారి వీపులపై పిడిగుద్దులు... ఇలా పసితనాన ఆ గడుగ్గాయలు సాగించే అల్లరల్లరి విన్యాసాలు ఇంటింటి ముచ్చటే. పిల్లల రగడలపై పంచాయితీకి పెద్దలు ఎంత దూరంగా ఉంటే అంత మంచిది. ఎందుకంటే, ఆరుద్ర అన్నట్లు 'తీసుకోకూడదు రైటు చేసినవాళ్ల వాంగ్మూలం/ తీరా రెండో సైడు వింటే అది రాంగ్మూలం'. కాబట్టి నిజంగా రచ్చచేసిన 'బాలనేరస్తులు' ఎవరో తేల్చడం ఓ పట్టాన తెమలని పని. ఎప్పటికప్పుడు పేచీ పెట్టుకోవడం, అప్పటికప్పుడే రాజీకి రావడం, ఎప్పటిలా తిరిగి కలిసిపోవడం చిన్నారి 'నియంతల' పెద్ద మనసు!
అమ్మ తమకు తోడుగా మరో చిచ్చరపిడుగును అందించబోయే వేళ తెలుగు చిన్నారి పెద్ద ఆరిందాలా 'తామర పువ్వంటీ తమ్ముణ్నియ్యావే' అంటూ కూనిరాగం తీస్తుంటే ఎంత వినవేడుక! అదే శ్రుతిలో 'చేమంతి పువ్వంటీ చెల్లెల్నియ్యావే' అంటూ తెలుగు బుడతడు తన సోదరికి పోటీగా వస్తుంటే ఎంత కనసొంపు! తామర పువ్వంటి అన్నదమ్ముల ముంజేతికి కట్టే వీసమెత్తు రాఖీ- తమకు కలకాలం రక్షరేకై అభయమివ్వాలన్నది ఆడపడుచుల ఆకాంక్ష. చేమంతి పువ్వంటి అక్కాచెల్లెళ్లకు తాము పెట్టే పసుపు, కుంకుమలు కలకాలం వెలుగులీనుతుండాలన్నది అన్నదమ్ముల శుభకామన. 'అత్తవారింట భాగ్యం బెంత గల్గిన/ ఆకాశము పొడవు తన కాపురంబుండిన/ మొదట పుట్టింటాశ వదలదింతులకు...' అన్నారు పెద్దలు. ఆడపిల్ల అలా ఆశపడటం- పుట్టినింటివారి పెట్టుపోతల గురించి మెట్టినింటిలో ఘనంగా చాటుకోవడానికే. ఆ విషయంలో తోడబుట్టినవారు ఏ లోటూ చేయకపోయినా ఎప్పుడో ఒకప్పుడు, ఏదో ఓ చిన్న లోపానికి అత్తవారింట ఆమె మాటపడే సందర్భాలూ ఉంటాయి. తెల్లని కాకులు లేనట్లే, అల్లునిలో మంచితనమూ ఉండదన్నాడు సుమతీ శతకకారుడు బద్దెన. బహుశా నరుడు అని పేరున్నందుకు కాబోలు అర్జునుడూ ఆ కవి వాక్కును ఒకసారి నిజం చేశాడు. అత్తారింటివారు తనను పిలవలేదని అలిగాడు. 'పున్నమినాడైన బూరెలు వండుకొని, అల్లుడా రమ్మని పిల్చిరె మీవాళ్లు?/ అమావాస్యనాడైన అట్లు వండుకుని, అల్లుడా రమ్మని పిల్చిరె మీవాళ్లు?' అంటూ భార్య సుభద్రపై రుసరుసలాడాడు. ఆ ఆడకూతురు నొచ్చుకుంది. ఎంతైనా ఇద్దరు అన్నల గారాల చెల్లెలు ఆమె! తన పుట్టింటివారిపై మర్యాద తెలియనివాళ్లని పెనిమిటి ముద్రవేయడాన్ని సహించలేకపోయింది. భార్యాభర్తల మధ్య మాటామాటా పెరగడంతో సుభద్ర అలిగి పుట్టింటికి వెళ్లింది. చిన్నన్న శ్రీకృష్ణుడు ఆమెకు ఘనంగా సారె పెట్టడం గిట్టని వదినెలు సూటిపోటి మాటలన్నా 'కొన్న మానిసులంటె కొదవేమి మనకు?' అని సముదాయిస్తూ ఆయన చెల్లెమ్మను సగౌరవంగా అత్తవారింటికి సాగనంపాడు. మానవ స్వభావాన్ని పురాణ పాత్రలకు ఆపాదిస్తున్న ఈ జానపదం అన్నాచెల్లెళ్ల ఆత్మీయతకు అద్దంపట్టేదే. అన్నాచెల్లెళ్లు, అక్కాతమ్ముళ్ల పిల్లలను మేనకోడళ్లు, మేనల్లుళ్లు అని ఎందుకంటారు? మేనుకు మేనైనవారు కనుకనే.
పుట్టిల్లు, అత్తవారిల్లు- ఆడపిల్లలకు తమవైన సామ్రాజ్యాలే. 'అన్నలైతే పసిడి అందెలిస్తారు, తమ్ములైతే వేలు సొమ్ములిస్తారు/ గౌరవానికిగాని, ఘనతకుగాని/ తన పుట్టినింటిలో తాను దొరసాని/ మెట్టినింట ఉంటె మగువ యువరాణి' అంటూ తెలుగు ఆడపడుచుల శిరస్సులపై అశీరక్షతలు జల్లాడు తన అక్షరాల్లో కృష్ణశాస్త్రి. అన్నలూ తమ్ముళ్లూ ఇచ్చే ఆ సొమ్ములేపాటివి అనిపించేంతగా వారిపై ఆడపడుచులు ప్రేమానురాగాలు కురిపించడం రక్తసంబంధంలోని గొప్పదనం. దూరాన ఉన్నా అది- మనసులను, మనుషులను నిత్యం కలిపి ఉంచే జీవన సూత్రం. తమ పుట్టినింటివారు పదికాలాలపాటు చల్లగా ఉండాలని, మెట్టినింటిలో ఉన్న ఆ యువరాణుల శుభకామన- వారి తోడబుట్టినవారికి దివ్య దీవెన. తోబుట్టువులకు అంతకుమించిన ఆనందమేముంటుంది? సోదరి చెంత ఉంటే సోదరుల జీవితం సంతోషదాయకంగా ఉంటుందని శాస్త్రజ్ఞులూ చెబుతున్నారు. సోదరీ సోదరుల మధ్య పెనవేసుకున్న అనుబంధం వారి జీవితాల్ని అమితంగా ప్రభావితం చేసినట్లు తమ పరిశోధనల్లో వెల్లడైందని ఇంగ్లాండుకు చెందిన శాస్త్రవేత్త లారా పడిల్కా వాకర్‌ అంటున్నారు. అక్కాచెల్లెళ్లున్న కుటుంబంలోని మగపిల్లల్లో దాతృత్వ గుణం అధికంగా ఉంటుందని ఆ అధ్యయనంలో తేలడం- పెట్టుపోతల విషయంలో ఆడపిల్లలే ఆ ఇంటిలోని మగపిల్లలకు తొలి గురువులు అనడానికి నిదర్శనం. ఒంటరితనం, అపరాధ భావన, భయం, ఒత్తిడి వంటివాటినుంచి మగపిల్లల్ని బయటపడేసేదీ ఆ బంగారుతల్లుల ఆసరాయే. అక్కాచెల్లెళ్లు తమ అన్నదమ్ములకు తల్లి లాలనను అందిస్తున్నారనడానికి ఇంతకన్నా దాఖలా ఏముంటుంది? రక్తసంబంధం నిరంతరం పరిమళ భరితమే.
ప్రేమ... తెలుగు పలుకులోని తియ్యందనమంతా తనలోనే ఒదిగినట్లుగా ఉన్న ఎంత ఒద్దికైన పదం! రెండేరెండు అక్షరాల్లో వేనవేల నక్షత్రకాంతుల్ని వెదజల్లే ఆ చిన్ని పదం పరిధి ఏ కొలతలకూ అందనిదే. అది- ఆకాశంలా అనంతం... సముద్రంలా అగాధం... ఆ అనంతపు అంచుల్లో విహరించాలని, ఆ అగాధపు కొసల్ని అందుకోవాలని మానవాళి తపించడం, తహతహలాడటం- ప్రేమపదంలోని మహత్తు. ఓ కవితలో ఆరుద్ర అన్నట్లు- ప్రేమ అనే రెండు అక్షరాలను కలిపి చదివితే జీవితమని అర్థం. జీవిత ప్రస్థానంలో మనిషి నడవడికకు దారి చూపించే దివ్యదీపం, మనిషిని నడిపించే జీవన మంత్రాక్షరం ప్రేమ. 'జ్వాలయే దీపమునకు సర్వస్వమైనట్లు/ ప్రణయమే జీవనమున సర్వస్వమయ్యె'నంటూ గాలిబ్‌- ప్రేమతత్వంలోని ఔన్నత్యాన్ని గొంతెత్తిచాటాడు. అమ్మ చల్లని చూపు, నాన్నారి ఆత్మీయస్పర్శ, తోడబుట్టినవారి వాత్సల్య లాలన, నేస్తాల స్నేహానురాగాలు సర్వం ప్రేమమయమే. సత్యం శివం సుందరం అని పెద్దల వాక్కు. సత్యమే దేవుడు, సర్వవ్యాపి... ఆ భగవంతుడే సౌందర్యమని దాని అర్థం. ప్రేమే దైవమనీ వారు ప్రబోధించారు. సత్య సౌందర్యాల సమ్మేళనమైన దైవస్వరూపమే ప్రేమ, అది సర్వాంతర్యామి అనడానికి ఇంతకన్నా రుజువు ఇంకేముంటుంది? మానవ సంబంధాలన్నింటిలోనూ మహోత్కృష్టమైన స్నేహం, మానవీయ భావనల్లో తలమానికమైన ఆత్మీయతలే శ్రుతిలయలుగా జీవన మహతిపై మనిషి మీటే ప్రేమగానమూ సర్వవ్యాప్తమవుతుంది.
ప్రేమ బహు దొడ్డది. చాలా గడుసుది కూడా. దాని చిన్నెలెన్నో. అది- పిడికెడు పిచ్చిగుండెలో వెన్నెల జలపాతాల్నీ కురిపిస్తుంది, పెను తుపానుల్నీ రేకెత్తిస్తుంది. మధురోహలతోనూ ముంచెత్తుతుంది, మధుకీలల్నీ రగిలిస్తుంది. అలాగని- ప్రేమను అనుభూతించనివారంటూ ఉంటారా ఈ లోకంలో? 'చెలి శిరోజపుటుచ్చులో పడనట్టి హృదయము ఉన్నదా? ఉచ్చులో పడి మరల బయటికి వచ్చు హృదయము సున్నరా' అని ఏనాడో తేల్చి చెప్పాడు దాశరథి. ఏదో ఒక దశలో, ఎప్పుడో ఒకప్పుడు ప్రతిమనిషీ ప్రేమలో పడకా తప్పదు. నా నిదుర దోచిన ప్రేయసీ, నీపేరే రాక్షసి అని ముదుముద్దుగా పలవరిస్తూనే- 'పీడవొ, పిశాచమవొ, దుర్విధివొ గాని / నీవు నా దానవైతివేని అదే చాలు'నన్నంతగా ఆమెపట్ల తన అనురాగాన్ని చాటుకొనకా తప్పదు. పెళ్లి విషయంలో ఏమోకానీ, ప్రేమ దగ్గరకొచ్చేసరికి మాత్రం ఆడపిల్ల ఇంటివారిదే పైచేయి! కోటనేలే రాజయినా, తోటమాలి రాముడైనా- ప్రేమను సాధించుకోవాలంటే నానాపాట్లు పడాల్సిందే. సాక్షాత్తు పరమేశ్వరుడికే తప్పలేదు ఆ అవస్థ. తాను వలచిన గంగను మనువాడాలని ఉబలాటపడ్డాడు మహేశ్వరుడు. గంగ ఇంటికి మారువేషంలో వెళ్లిన ఆయన- ఆమె తల్లి మాటలకు నొచ్చుకుని వెనుదిరిగాడు. ఇదంతా తండ్రికి చెప్పి, ఈశ్వరుడికే తనను అర్పించమని వేడుకొంది గంగ. శివుడు మారువేషంలో ఎందుకు వచ్చినట్లు అంటూ గంగ తండ్రి- 'తాను రాకుంటేను తగు పెద్దలను పంపి/ అబలనర్పించమని అడిగించరాదా?/ ... నాకు నమ్మకముగా నాగకంకణధరుడు/ నిజరూపుగా వస్తె నిను పెండ్లి సేతు'నని కుమార్తెను బుజ్జగించాడు. ఆ తరవాత ఆయన- మగపెళ్లివారి పెద్దలుగా మునుల్ని తనవద్దకు పంపిన శివయ్యకు కూతురునిచ్చి పెళ్లి చేయడం... తెలుగు జానపదుల శివానందలహరి!
పిడికిలి మించని హృదయంలో కొండంత ప్రేమ ఏ క్షణాన, ఎందుకు, ఎలా తిష్ఠ వేసుకు కూర్చుంటుందన్నది- ఎవ్వరూ పూరించలేని ప్రహేళిక. ఏదో అధికారం ఉందన్నట్లుగా, ఏ అనుమతీ అక్కర్లేదన్నట్లుగా ఉన్నట్టుండి వచ్చి కవ్వించే దాని దర్జాయే వేరు. అది, ఆత్రేయ కవిత్వీకరించినట్లు- 'తొలి పొద్దు వెలుగల్లే కనిపించి, తొలి జన్మరుణమేదో అనిపించి...' అప్పటివరకు తెరవని తలుపుల్ని తెరిపిస్తుంది. మైమరపించే చిరు అలికిడితో గుండెను అలరిస్తుంది. చెప్పాపెట్టకుండా బంధాన్ని తెంచుకుని అంతే హఠాత్తుగా నిష్క్రమిస్తుంది. ఎదలో పెనుమంటల్ని రేపి కలల బూడిదరాసుల్ని మిగిలిస్తుంది. అయితేనేం! సఫలమైనా, విఫలమైనా ప్రేమ నిత్యనూతనమైనదే. అజరామరమైనదే. మనసు దక్కకపోవచ్చు. మనసైన మనిషీ దూరం కావచ్చు. అయినా- రక్తంలో కలగలిసిపోయిన ఒక రూపం అనునిత్యం కళ్లలో మెదులుతూనే ఉంటుంది. నరాల్ని మీటిన ఓ చిరునవ్వు గుండెకింద ప్రతిక్షణం వినపడుతూనే ఉంటుంది. కళ్లతోనే చెప్పుకొన్న వూసులు మౌనంగా ఎప్పటికీ పలకరిస్తూనే ఉంటాయి. ప్రేమ శాశ్వతత్వాన్ని చాటుతూనే ఉంటాయి. ప్రేమది మౌనభాష. 'గుండెల్లో గూడు కట్టుకున్న ప్రేమను చీటికీ మాటికీ బయటకు చెప్పుకొంటామా అమ్ముకుట్టీ...!' అన్నది ఓ పాత్ర నోట ముళ్లపూడి పలికించిన మాట. జర్మనీ వాసులు అలా అనుకోకపోవడం- ఓ విషాదానికి దారితీసింది. ఆ దేశంలో ఒక సంస్థవారు 'లవ్‌ పెరేడ్‌' (ప్రేమవేడుక) పేరిట ఇటీవలో ఉత్సవం నిర్వహించారు. మైదానంలో ఒకవైపు- ప్రేమ జంటలు సంబరాల్లో మునిగి తేలుతున్న సమయంలో, మరోవైపు- ఆ మైదానానికి దారితీసే సొరంగమార్గం వద్ద జరిగిన తొక్కిసలాటలో 19మంది చనిపోయారు. వారందరూ పందొమ్మిది, నలభైఏళ్ల మధ్య వయసులోనివారే. ప్రేమికుల కోసం నిర్వహించిన సంగీతోత్సవంలో- ప్రేమగానం రవళించాల్సిన చోట మృత్యుఘోష వినబడటం గుండెల్ని కలచివేసేదే!
oke netturu panchuku puttina annaachellellu. akkaatammulla pegubandham eppatiki tegiponidi. adhi- ennatikee cherigiponi puttumachala saasvatamainadi. pellimantapamlo ammachetini pattukuni naannaaru pramaanapuurvakamgaa pathinchina mantraarthamlaa pavitramainadi. amma panchi ichina praanaraktamanta chikkanainadi. okaripai okarikigala mamatalu, anuraagaalu, aatmeeyatalu, anubandhaalu ellavelala maaraaku todugutune untaayi. pasipraayamlo tobuttuvula allarilo enni chinnelo! aataluu paataluu, achatluu muchatluu... antalone ragadaluu, jagadaalu- pillalunna prati inta nityam pratyakshamayye sandade. tamakanna mundugaa puttinanta maatraana annalu, akkalu tamapai pettanam chalaayinchadaanni chellellu, tammullu sutaraamuu oppukoru. chinnapapayi peddabujjaayipai kallegarestundi. tanakanna pedda chinnaripai chinnabudatadu talegarestaadu. okaritho okaru kalabadataalu, okarinokaru kottukovadaalu, ivatalivaari buggalapai gicchullu, avatalivaari veepulapai pidiguddulu... ilaa pasitanaana aa gaduggayalu saaginche allarallari vinyaasaalu intinti muchate. pillala ragadalapai panchaayiteeki peddalu entha dooramgaa unte anta manchidi. endukante, aarudra annatlu 'teesukokudadu raitu chesinavalla vaangmuulam/ tiiraa rendo saidu vinte adhi rangmoolam'. kabatti nijamgaa rachachesina 'balanerastulu' evaro telchadam oo pattana temalani pani. eppatikappudu paechee pettukovadam, appatikappude rajiki ravadam, eppatila tirigi kalisipovadam chinnari 'niyantala' pedda manasu!
amma tamaku thodugaa maro chicharapidugunu andinchaboye vaela telugu chinnari pedda arindala 'taamara puvvantii tammunniyyave' antuu kooniraagam teestunte entha vinaveduka! adhe shrutilo 'chemanti puvvantii chellelniyyave' antuu telugu budatadu tana sodariki potiigaa vastunte entha kanasompu! taamara puvvanti annadammula munjetiki katte veesamettu rakhi- tamaku kalakaalam raksharekai abhayamivvaalannadi aadapaduchula aakanksha. chemanti puvvanti akkaachellellaku taamu pette pasupu, kunkumalu kalakaalam veluguleenutundaalanna annadammula subhakamana. 'attavaarinta bhagyam benta galgina/ aakaasamu podavu tana kaapurambundina/ modata puttintasa vadaladintulaku...' annaru peddalu. aadapilla alaa aasapadatam- puttinintivaari pettupotala gurinchi mettinintilo ghanamgaa chatukovadanike. aa vishayamlo todabuttinavaaru e lotoo cheyakapoyina eppudo okappudu, edho oo chinna lopaniki attavaarinta aame matapade sandarbhaaluu untaayi. tellani kaakulu lenatle, allunilo manchitanamuu undadannadu sumatii satakakaarudu baddena. bahusa narudu ani perunnanduku kaabolu arjunuduu aa kavi vaakkunu okasari nijam cheshaadu. attaarintivaaru tananu pilavaledani aligaadu. 'punnaminaadaina boorelu vandukoni, alluda rammani pilchire meevaallu?/ amavasyanadaina atlu vandukuni, alluda rammani pilchire meevaallu?' antuu bharya subhadrapai rusarusalaadaadu. aa aadakuuturu nochukundi. entainaa iddaru annala garala chellelu aame! tana puttintivaaripai maryaada teliyanivaallani penimiti mudraveyadaanni sahinchalekapoyindi. bhaaryaabhartala madhya matamata peragadamtho subhadra aligi puttintiki vellindi. chinnanna srikrishnudu aameku ghanamgaa sare pettadam gittani vadinelu suutipoti matalanna 'konna manisulante kodavemi manaku?' ani samudaayistuu aayana chellemmanu sagouravamgaa attavaarintiki saaganampaadu. manava swabhaavaanni puraana paatralaku aapaadistunna ee jaanapadam annachellella aatmeeyataku addampattede. annaachellellu, akkaatammulla pillalanu menakodallu, menallullu ani endukantaaru? menuku menainavaaru kanukane.
puttillu, attavaarillu- aadapillalaku tamavaina samrajyale. 'annalaithe pasidi andelistaaru, tammulaite velu sommulistaaru/ gouravaanikigaani, ghanatakugaani/ tana puttinintilo taanu dorasani/ mettininta unte maguva yuvarani' antuu telugu aadapaduchula shirassulapai ashirakshatalu jallaadu tana aksharaallo krishnasastri. annaluu tammulluu iche aa sommulepativi anipinchentagaa vaaripai aadapaduchulu premaanuraagaalu kuripinchadam raktasambandhamloni goppadanam. dooraana unna adhi- manasulanu, manushulanu nityam kalipi unche jeevana suutram. tama puttinintivaaru padikaalaalapaatu challaga undaalani, mettinintilo unna aa yuvaranula subhakamana- vaari todabuttinavaariki divya deevena. tobuttuvulaku antakuminchina aanandamemuntundi? sodari chenta unte sodarula jeevitam santoshadaayakamgaa untundani saastrajnuluu chebutunnaru. sodari sodarula madhya penavesukunna anubandham vaari jeevitaalni amitamgaa prabhaavitam chesinatlu tama parisodhanallo velladaindani inglaanduku chendina saastravetta lara padilka vakary antunnaru. akkaachellellunna kutumbamloni magapillallo daatrutva gunam adhikamgaa untundani aa adhyayanamlo teladam- pettupotala vishayamlo aadapillale aa intilooni magapillalaku toli guruvulu anadaaniki nidarsanam. ontaritanam, aparadha bhavana, bhayam, ottidi vantivaatinunchi magapillalni bayatapadesedi aa bangaarutallula aasaraaye. akkaachellellu tama annadammulaku talli laalananu andistunnaaranadaanika intakanna dakhala emuntundi? raktasambandham nirantaram parimala bharitame.
prema... telugu palukulooni tiyyandanamantaa tanalone odiginatlugaa unna entha oddikaina padam! renderendu aksharaallo venavela nakshatrakaantulni vedajalle aa chinni padam paridhi e kolatalakuu andanide. adhi- aakaasamlaa anantam... samudramla agaadham... aa anantapu anchullo viharinchaalani, aa agaadhapu kosalni andukovaalani maanavaali tapinchadam, tahatahalaadatam- premapadamloni mahattu. oo kavitalo aarudra annatlu- prema ane rendu aksharaalanu kalipi chadivite jeevitamani artham. jeevita prasthaanamlo manishi nadavadikaku daari choopinche divyadeepam, manishini nadipinche jeevana mantraaksharam prema. 'jwalaye deepamunaku sarvaswamainatlu/ pranayame jeevanamuna sarvaswamayye'nantuu galibe- prematatvamloni aunnatyaanni gontettichaataadu. amma challani chuupu, nannari aatmeeyasparsa, todabuttinavaari vaatsalya laalana, nestala snehaanuraagaalu sarvam premamayame. satyam shivam sundaram ani peddala vaakku. satyame devudu, sarvavyaapi... aa bhagavantude soundaryamani daani artham. preme daivamanee vaaru prabodhinchaaru. satya soundaryaala sammelanamaina daivaswaroopame prema, adhi sarvaantaryaami anadaaniki intakanna rujuvu inkemuntundi? manava sambandhaalannintiloonuu mahotkrishtamaina sneham, manaveeya bhaavanallo talamaanikamaina aatmeeyatale srutilayalugaa jeevana mahatipai manishi meete premagaanamuu sarvavyaaptamavutundi.
prema bahu doddadi. chala gadusudi kuudaa. daani chinnelenno. adhi- pidikedu picchigundelo vennela jalapaataalnii kuripistundi, penu tupaanulnee rekettistundi. madhurohalathonu munchettutundi, madhukeelalnee ragilistundi. alaagani- premanu anubhootinchanivaarantuu untara ee lokamlo? 'cheli sirojaputuchulo padanatti hrudayamu unnada? uchulo padi marala bayatiki vachhu hrudayamu sunnara' ani enado telchi cheppaadu daasarathi. edho oka dasalo, eppudo okappudu pratimanishi premalo padaka tappadu. naa nidura dochina prayasee, neepere rakshasi ani mudumuddugaa palavaristune- 'peedavo, pisaachamavo, durvidhivo gaani / neevu naa daanavaitiveni adhe chaalu'nannantagaa aamepatla tana anuraagaanni chatukonaka tappadu. pelli vishayamlo emocony, prema daggarakochesariki maatram aadapilla intivaaride paicheyi! kotanele rajayina, thotamaali ramudaina- premanu saadhinchukovaalante naanaapaatlu padalsinde. saakshaattu parameshwarudike tappaledu aa avastha. taanu valachina ganganu manuvaadaalani ubalatapaddadu maheshwarudu. ganga intiki maaruveshamlo vellina aayana- aame talli maatalaku nochukuni venudirigaadu. idantaa tandriki cheppi, eshwarudike tananu arpinchamani vedukondi ganga. shivudu maaruveshamlo enduku vachinatlu antuu ganga tandri- 'taanu rakuntenu tagu peddalanu pampi/ abalanarpinchamani adigincharaadaa?/ ... naaku nammakamugaa nagakankanadharudu/ nijaroopugaa vaste ninu pendli setu'nani kumaartenu bujjaginchaadu. aa taravaata aayana- magapellivaari peddalugaa munulni tanavaddaku pampina sivayyaku koothurunichi pelli cheyadam... telugu jaanapadula sivaanandalahari!
pidikili minchani hrudayamlo kondanta prema e kshanaana, enduku, ela tishta vesuku koorchuntundannadi- evvaruu poorinchaleni prahelika. edho adhikaaram undannatlugaa, e anumati akkarledannatlugaa unnattundi vachi kavvinche daani darjaye vaeru. adhi, aatreya kavitveekarinchinatlu- 'toli poddu velugalle kanipinchi, toli janmarunamedo anipinchi...' appativaraku teravani talupulni teripistundi. maimarapinche chiru alikiditho gundenu alaristundi. cheppapettakunda bandhaanni tenchukuni anthe hataattugaa nishkramistundi. edalo penumantalni repi kalala boodidaraasulni migilistundi. ayitenem! safalamaina, viphalamaina prema nityanuutanamainadee. ajaramaramainade. manasu dakkakapovachhu. manasaina manishee dooram kaavachhu. aina- raktamlo kalagalisipoyina oka roopam anunityam kallalo medulutune untundi. naraalni meetina oo chirunavvu gundekinda pratikshanam vinapadutune untundi. kallathone cheppukonna voosulu mounamgaa eppatiki palakaristune untaayi. prema saasvatatvaanni chaatutuunee untaayi. premadi mounabhasha. 'gundello goodu kattukunna premanu cheetikee matiki bayataku cheppukontama ammukutty...!' annadi oo paatra nota mullapudi palikinchina maata. jarmani vaasulu alaa anukokapovadam- oo vishaadaaniki daariteesindi. aa desamlo oka samsthavaaru 'lav perri' (premaveduka) paerita itiivalo utsavam nirvahinchaaru. maidaanamlo okavaipu- prema jantalu sambaraallo munigi telutunna samayamlo, marovaipu- aa maidaanaaniki daariteese sorangamaargam vadda jarigina tokkisalaatalo 19mandi chanipoyaru. vaarandaruu pandommidi, nalabhailla madhya vayasulonivaare. premikula kosam nirvahinchina sangeethothsavamlo- premagaanam ravalinchaalsina chota mrutyughosha vinabadatam gundelni kalachivesede!