బ్రహ్మణః — బ్రహ్మంమునకు; హి — నిజముగా; ప్రతిష్ఠా — ఆధారము; అహమ్ — నేను; అమృతస్య — అమృతత్వమునకు; అవ్యయస్య — నాశరహితుడైనవానికి; చ — మరియు; శాశ్వతస్య — సనాతనమైనవానికి; చ — మరియు; ధర్మస్య — ధర్మమునకు; సుఖస్య — ఆనందమునకు; ఐకాంతికస్య — అఖండమైన; చ — మరియు.
BG 14.27: ఆ యొక్క సనాతనమైన, అవ్యయమైన నిరాకార బ్రహ్మాంమునకు, సనాతనమైన ధర్మమునకు మరియు అఖండమైన దివ్య ఆనందమునకు, నేనే ఆధారము.
ఇంతకు క్రితం శ్లోకం, శ్రీ కృష్ణుడికి మరియు నిరాకార బ్రహ్మంమునకు ఏమిటి సంబధము అన్న ప్రశ్నను కలుగచేయవచ్చు. సర్వ శక్తిమంతుడైన భగవానుడు, తన అస్తిత్వంలో, నిరాకార తత్వమును మరియు సాకార రూపమును, రెంటినీ కలిగి ఉన్నాడు, అని ఇదివరకే చెప్పబడినది. జ్ఞానులు ఉపాసించే బ్రహ్మాం అనేది, భగవంతుని యొక్క సాకార రూపము నుండి జనించే ప్రకాశమే అని ఇక్కడ శ్రీ కృష్ణుడు తెలియపరుస్తున్నాడు. పద్మ పురాణం ఇలా పేర్కొంటున్నది:
"బృందావనేశ్వరుడైన శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ యొక్క పాద నఖముల(గోరు) నుండి వెలువడే కాంతియే, జ్ఞానులు, ఇంకా దేవతలు ధ్యానించే అలౌకిక బ్రహ్మము”. అదేవిధంగా చైతన్య మహాప్రభు ఇలా అన్నాడు:
"భగవంతుని యొక్క దివ్య దేహము నుండి వెలువడే తేజస్సే ఉపనిషత్తులలో బ్రహ్మాంగా చెప్పబడినది". ఈ విధంగా, ఈ శ్లోకంలో, శ్రీ కృష్ణుడు స్పష్టముగా సందేహానికి తావు లేకుండా చెప్పేదేమిటంటే - పరమేశ్వరుని సాకార రూపము పట్ల నిశ్చలమైన అనన్య భక్తి తో నిమగ్నమవ్వటమే, త్రిగుణముల యొక్క వ్యాధుల సర్వరోగనివారిణి, అని రూఢీగా చెపున్నాడు.
brahmanah u brahmammunaku; hi u nijamugaa; pratishtaa u aadhaaramu; aham u nenu; amrutasya u amrutatvamunaku; avyayasya u naasarahitudainavaaniki; cha u mariyu; saashvatasya u sanaatanamainavaaniki; cha u mariyu; dharmasya u dharmamunaku; sukhasya u aanandamunaku; aikantikasya u akhandamaina; cha u mariyu.
BG 14.27: aa yokka sanaatanamaina, avyayamaina nirakara brahmaammunaku, sanaatanamaina dharmamunaku mariyu akhandamaina divya aanandamunaku, nene aadhaaramu.
intaku kritam shlokam, shree krushnudiki mariyu nirakara brahmammunaku emiti sambadhamu anna prasnanu kalugacheyavachhu. sarva saktimantudaina bhagavanudu, tana astitvamlo, nirakara tatvamunu mariyu saakaara roopamunu, rentinee kaligi unnaadu, ani idivarake cheppabadinadi. ghnaanulu upaasinche brahmam anedi, bhagavantuni yokka saakaara roopamu nundi janinche prakasame ani ikkada shree krishnudu teliyaparustunnaadu. padma puraanam ilaa perkontunnadi:
"brundavaneswarudaina shree krishna paramaatma yokka paada nakhamula(goru) nundi veluvade kantiye, ghnaanulu, inka devatalu dhyaaninche aloukika brahmamu. adevidhamgaa chaitanya mahaprabhu ilaa annadu:
"bhagavantuni yokka divya dehamu nundi veluvade tejasse upanishattulalo brahmanga cheppabadinadi". ee vidhamgaa, ee shlokamlo, shree krishnudu spashtamugaa sandehaaniki taavu lekunda cheppedemitante - parameshwaruni saakaara roopamu patla nischalamaina ananya bhakti thoo nimagnamavvatame, trigunamula yokka vyaadhula sarvaroganivaarini, ani roodheegaa chepunnadu.