నేను ఇన్ఫో్‌సిస్‌లో పని చేస్తున్న రోజుల్లో, వృత్తిరీత్యా వివిధ రాష్ట్రాలకు చెందిన వాళ్ళతో మాట్లాడే అవకాశం ఉండటంతో సాహిత్యం పట్ల ఆసక్తి కలిగిన కొందరితో, తరచుగా వారి వారి భాషలకు చెందిన ప్రాచీన, సమకాలీన కవిత్వాల గురించి మాట్లాడేదాన్ని. హిందీ, మళయాళం, కన్నడ, తమిళ భాషలకు చెందిన వాళ్ళతో వీలు చిక్కినప్పుడల్లా సాహిత్యచర్చలు సాగేవి. అలా మాటల్లో నాకూ కొంత కవిత్వం రాయడం పట్ల ఆసక్తి ఉందనీ, రాసేందుకు, విరివిగా చదివేందుకు ప్రయత్నిస్తుంటాననీ చెప్పినప్పుడు, మన భాషలోని కొన్ని మంచి కవితలను వాళ్ళకు వినిపించమని కోరేవారు. ‘వస్తువు ఏమిటి’, ‘వర్ణనలు ఏ రకంగా సాగాయి’, ‘ప్రేరణ ఏమై ఉంటుంది?’ అన్న ప్రశ్నలతో మొదలైన మా…
- అవినేని భాస్కర్ • క్రాంతికుమార్ మలినేని • మానస చామర్తి • రవి వీరెల్లి • సాయి పద్మ • స్వాతికుమారి బండ్లమూడి • స్వాతీ శ్రీపాద
కవిత్వం ఎప్పుడూ ఒక ధార, ఒక ప్రవాహం. అనుభవం నుండి అనుభూతికి, సంఘటన నుండి సంస్పందనలోకి, మాట నుండి మనసుకి, మనసునుండి తిరిగి మనిషిలోకి నిర్విరామంగా నడుస్తూ, తాకుతూ, తడుపుతూ, తట్టి లేపుతూ కలుపుకుంటూ పోయే నిరంతర వాహిని కవిత్వం. కవిత్వం లోని ఈ స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకుంటూ, అన్వయించుకుంటూ..
ఎక్కడిదైనా ఏదైనా ఒక కవితలోని ఒక వాక్యాన్ని తీసుకుని దాంతో మొదలెట్టి ఎవరైనా ఇక్కడ ఒక కవితను రాయండి. ఆ కవితలోని ఒక వాక్యంతో మరొకరు మరో కవిత… ఇలా ఒక భావం నుండి మరో భావం, ఒక వ్యక్తీకరణనుండి…
ఈ మంత్రలోకపు అలౌకిక సౌందర్యాన్ని తన ఆలోచనాలోచనాలతో దర్శించి, కవిత్వంగా మన ముందుకు తీసుకు వచ్చిన నేటి తరం కవయిత్రి – స్వాతి. తన మానసిక పరిస్థితికి అనుగుణంగా ప్రకృతికి పదాల హారతి పడుతూ ఆ వెలుగుల్లో మనకీ ఓ కొత్త అందాన్ని పరిచయం చేయగల సమర్ధురాలీమె. కవిత్వమెందుకూ వ్రాయడమంటే… “మనదైన ఒక స్వాప్నిక జగత్తు మనకోసం ఎప్పుడూ ఎదురు చూస్తుందనే ధీమాతో వాస్తవ జీవితం తాలూకూ కరకుదనాన్ని, నిర్లిప్తతని ధిక్కరించగలిగే ధైర్యాన్నిస్తుంది కవిత్వం. కవిత్వమంటే అనుభూతుల పెదవులపై నర్మగర్భం గా వెలిసే ఒక చిలిపి నవ్వు, నవ్వులనదులన్నీ ఆవిరైపోయాక చివరికి మిగిలే ఓ కన్నీటి బొట్టు. అన్నీ ఆశలూ అడుగంటాక కూడా బ్రతకడంలో కనిపించే…
కవిత్వంలో నిరంతరం నవ్యత కోసమే అన్వేషణ సాగినట్లు కవిత్వచరిత్ర నిరూపిస్తుంది. ఆ రహస్యాన్ని జీర్ణించుకుని, తెలుగు నాట సాహిత్యాభిమానులను తన కవిత్వంతో ఉర్రూతలూపిన కవి మో! తన సమ్మోహనకరమైన శైలితో స్వీయముద్రను ప్రతీ రచనలోనూ ప్రస్ఫుటంగా చూపెట్టిన అతి తక్కువ మంది కవుల్లో, ‘మో’ ముందు వరుసలో ఉంటారు. మో రాసిన ప్రతీ కవితా విలక్షణమైనదే! అది అనుసరణనూ అనుకరణనూ దరి చేరనీయని అనన్యమైన మార్గము.
ఇతని కవిత్వమంతా వైయక్తిక దృక్పథంతో సాగిపోతుంది. ఆ కవిత్వానికి ముసుగులుండవు, నటనలుండవు. స్వచ్ఛమైన భావాలతో తరగని స్వేచ్ఛాకాంక్షతో స్పష్టాస్పష్టంగా కనపడే తాత్విక చింతనతో మో రాసిన మొట్టమొదటి సంపుటి – “చితి-చింత”.
nenu infesisselo pani chestunna rojullo, vruttireetyaa vividha rashtralaku chendina vaallatho matlade avakaasam undatamtho saahityam patla aasakti kaligina kondaritho, tarachugaa vaari vaari bhashalaku chendina praacheena, samakaaleena kavitvaala gurinchi matladedanni. hindi, malayalam, kannada, tamila bhashalaku chendina vaallatho veelu chikkinappudalla saahityacharchalu sagevi. alaa maatallo naakuu kontha kavitvam rayadam patla aasakti undanee, rasenduku, virivigaa chadivenduku prayatnistuntaananii cheppinappudu, mana bhashaloni konni manchi kavitalanu vaallaku vinipinchamani korevaru. yevstuvu emiti, yevarnanalu e rakamgaa sagai, kiprerana emai untundi?u anna prasnalatho modalaina maay
- avineni bhaskar • krantikumar malineni • maanasa chamarti • ravi veerelli • saayi padma • swaatikumaari bandlamoodi • swaatii sripada
kavitvam eppuduu oka dhara, oka pravaham. anubhavam nundi anubhootiki, sanghatana nundi samspandanaloki, maata nundi manasuki, manasunundi tirigi manishiloki nirviraamamgaa nadustuu, taakutuu, taduputuu, tatti leputu kalupukuntu poye nirantara vaahini kavitvam. kavitvam loni ee swabhaavaanni artham chesukuntu, anvayinchukuntu..
ekkadidainaa edaina oka kavitaloni oka vaakyaanni teesukuni daamto modaletti evaraina ikkada oka kavitanu rayandi. aa kavitaloni oka vaakyamtho marokaru maro kavitae ilaa oka bhavam nundi maro bhavam, oka vyakteekarananundi
ee mantralokapu aloukika soundaryaanni tana aalochanaalochanaalatho darsinchi, kavitvamgaa mana munduku teesuku vachina neti taram kavayitri – swaati. tana maanasika paristhitiki anugunamgaa prakrutiki padaala haarati paduthoo aa velugullo manakee oo kotta andaanni parichayam cheyagala samardhuraaleeme. kavitvamendukuu vraayadamantee yemanadaina oka swaapnika jagattu manakosam eppuduu eduru chustundane dheemaatho vaastava jeevitam taaluukuu karakudanaanni, nirliptatani dhikkarinchagalige dhairyaannistundi kavitvam. kavitvamante anubhoothula pedavulapai narmagarbham gaa velise oka chilipi navvu, navvulanadulannii aaviraipoyaaka chivariki migile oo kanneeti bottu. annee aasaluu adugantaka kuudaa bratakadamlo kanipinche
kavitvamlo nirantaram navyata kosame anveshana saaginatlu kavitvacharitra niroopistundi. aa rahasyaanni jeerninchukuni, telugu naata saahityaabhimaanulanu tana kavitvamtho urrootaloopina kavi moo! tana sammohanakaramaina sailitoe sweeyamudranu pratee rachanaloonuu prasphutamgaa chuupettina athi takkuva mandi kavullo, nem mundu varusalo untaaru. moo raasina pratee kavita vilakshanamainade! adhi anusarananuu anukarananuu dari cheraneeyani ananyamaina maargamu.
itani kavitvamantaa vaiyaktika drukpathamtho saagipotundi. aa kavitvaaniki musugulundavu, natanalundavu. swachchamaina bhaavaalato taragani swechhaakaankshatho spashtaaspashtamgaa kanapade taatvika chintanatho moo raasina mottamodati samputi – kichi-chinta.