కృష్ణుడు మాయగాడు... ఒకే ప్రశ్నతో 'బలి తీసుకున్నాడు'... - ముచ్చట
… మహాభారతంలోని ఆసక్తికరమైన సంవాదాలు, సంఘటనలు, పాత్రల గురించి కదా మనం చెప్పుకుంటున్నది… మహాభారతంలో కృష్ణ అనే పేరు రెండుపాత్రలకు ఉంటుంది… ఒకటి శ్రీకృష్ణుడు… రెండు ద్రౌపది… అవును, ఆమె అసలు పేరు కృష్ణ… ఎదుటివాళ్లు అసలు సమాధానాలు చెప్పలేని ప్రశ్నలు సంధించడంలో ఇద్దరూ ఇద్దరే… తన వస్త్రాపహరణ ఘట్టానికి ముందు ఆమె మొత్తం కౌరవసభకు ఓ ప్రశ్న వేస్తుంది… ఈ ధర్మరాజు నన్నోడి తన్నోడెనా..? తన్నోడి నన్నోడెనా..? అత్యంత సంక్లిష్టమైన ఆ ప్రశ్నకు జవాబు చెప్పలేక భీష్ముడు, విదురుడు, ధృతరాష్ట్రుడు, ద్రోణుడు, కృపుడు తదితర పెద్దలంతా తలలు దించుకుంటారు… సరే, ఇలాంటి ప్రశ్నే ఒకటి శ్రీకృష్ణుడు సంధిస్తాడు… ఓ యోధుడిపై… ఆ పాత్ర పేరు బర్బరీకుడు… ఎవరితను..?
ఘటోత్కచుడి కొడుకు… అమితమైన యుద్ధనైపుణ్యం ఉంటుంది… తల్లి అహిలావతికి తనంటే పిచ్చి ప్రేమ… తన దగ్గర మూడు బాణాలుంటాయి… అవి ఎలా ప్రసిద్ధమంటే..? ఒకేసారి ఆ మూడు బాణాలూ వేస్తాడు… ఒక బాణం వేస్తే దేన్ని నిర్మూలించాలో గుర్తిస్తుంది అది… రెండో బాణం దేన్ని కాపాడాలో గుర్తిస్తుంది… మూడో బాణం ఆశించిన లక్ష్యాన్ని నిర్మూలిస్తుంది… కురుక్షేత్రానికి బయల్దేరినప్పుడు తల్లికి మాటిస్తాడు… ఎవరు బలహీనులో వాళ్ల తరఫున పోరాడతాను అని..!
నిజానికి ఘటోత్కచుడు తన మరో కొడుకు అంజనాపర్వుడితో కలిసి కురుక్షేత్రంలో పాల్గొంటాడు… వాళ్లకన్నా ముందే బర్బరీకుడు కురుక్షేత్రాన్ని చేరతాడు… ఇరువైపులా అక్షౌహిణులను చూస్తూ, తను ఎటువైపు ఉండాలో తేల్చుకోలేక సతమతం అవుతుంటాడు… కృష్ణుడు దీన్ని పసిగడతాడు… దగ్గరికి వస్తాడు…
'ఎవరు నువ్వు..? ఎందుకు తచ్చాడుతున్నావ్ ఇక్కడ..?'
'మహాశయా… నేను ఘటోత్కచుడి కుమారుడిని, యుద్ధం చేయటానికి వచ్చాను… మీరెవరు..?'
'నా పేరు కృష్ణుడు…'
వెంటనే బర్బరీకుడు కృష్ణుడి కాళ్ల మీద పడిపోతాడు… 'క్షమించండి స్వామీ… నీ గురించి నా తండ్రి, నా బామ్మ, నా తల్లి రోజుకొకసారైనా చెబుతారు… పూజిస్తారు… గుర్తించలేకపోయాను…'
'సరే వత్సా, ఇంతకీ ఎవరి తరఫున యుద్ధం చేస్తావు…? పాండవుల పక్షంలోనే కదా… నీ తాత భీముడి విజయానికి కృషి చేస్తావు కదా…'
'స్వామీ, నేను ఆ ఉద్దేశంతో రాలేదు, ఎవరు బలహీనంగా ఉంటే వాళ్ల తరఫున పోరాడతానని నా తల్లికి మాటిచ్చాను…'
'ఇంతకీ ఏయే యుద్ధ విద్యల్లో నైపుణ్యం ఉంది వత్సా నీకు..? మీ రాక్షసజాతికి సహజంగా అలవడే మాయాయుద్ధమేనా..? మరేమైనా తెలుసా..?'
తన మూడు అస్త్రాల విద్య గురించి బర్బరీకుడు చెబుతాడు… ఇక ఇంత పెద్ద యుద్ధం దేనికి..? నైపుణ్య ప్రదర్శనల మాటేంటి..? అసలు అటూఇటూ కలిపి అందరూ సంహరించబడటం కదా తను నిర్దేశించిన లక్ష్యం… మరి బర్బరీకుడు ఒక్కసారి మూడు బాణాలు వదిలితే చాలు, ఎదుటి పక్షం ఒకేసారి నిర్మూలించబడుతుంది… అంటే ఒక పక్షం మొత్తం సజీవమే కదా… అదెలా కుదురుతుంది… అనుకుంటూ అసలు ఈ యువకుడి అసలు కథేమిటా అని దివ్యదృష్టిని సారించి తెలుసుకుంటాడు…
'నీ అస్త్రాల్ని ఓసారి ప్రయోగించి చూపించు, నేనెలా నమ్మేది..?'
బర్బరీకుడు తాము నిలబడి ఉన్న పెద్ద చెట్టునే చూపించి… ఈ చెట్టుపైన ప్రతి ఆకునూ నిర్మూలిస్తాను, కానీ ఆ చెట్టుపై ఉన్న ఉడుతలు వంటి ఏ జీవానికీ హానిచేయను, సరేనా అంటాడు… కృష్ణుడు సరేనంటాడు… బర్బరీకుడు బాణాలు తీసి ఎక్కుపెట్టేలోపు ఒక ఆకుని తన పాదం కింద దాచిపెట్టేస్తాడు… బర్బరీకుడు మొదటి బాణం వేస్తాడు… మొత్తం ఆకుల్నీ గుర్తించిన ఆ బాణం కృష్ణుడి కాలివద్దకు వచ్చి, గుచ్చుకుని, ఆగుతుంది… విషయం గ్రహించిన బర్బరీకుడు… 'స్వామీ, నీ పాదం కింద ఆకును వదిలెయ్, లేకపోతే నా మూడో బాణం నీ పాదాన్ని చీల్చేసి, దాని కింద ఉన్న ఆకును కాల్చేస్తుంది…' అంటాడు… ఒక్కసారిగా కృష్ణుడు ఠారెత్తిపోయి, పాదాన్ని పక్కకు జరుపుతాడు… అన్నట్టుగానే ప్రతి ఆకు మాడిపోతుంది…
ఆలోచనల్లో పడిన కృష్ణుడు, కాసేపాగి అప్పుడు సంధిస్తాడు ఓ ప్రశ్న… అసలు బలహీనుడంటే ఎవరు..?
'తక్కువ అక్షౌహిణులు ఉన్న పాండవులే బలహీనులు… నేను వీళ్ల తరఫున పోరాడటమే ధర్మం…'
'వాళ్లు బలహీనులు ఎలా అవుతారు, నువ్వు చేరగానే అత్యంత బలసంపన్నులు అవుతారు కదా… నీ మూడు అస్త్రాలతో వాళ్ల బలం వేల రెట్లు పెరిగిపోయినట్టే కదా…'
'అవును కదా..? నేను పాండవుల వైపు చేరితే కౌరవులు బలహీనులు అయిపోతారు…'
'మరప్పుడు, నువ్వు బలహీనులైపోయే కౌరవుల పక్షాన పోరాడాల్సి ఉంటుంది కదా…'
'అవును, నిజమే… కౌరవుల పక్షాన పోరాడాలి…'
'నువ్వు అటు చేరితే పాండవులు బలహీనులైపోతారు కదా…'
బర్బరీకుడు తలగోక్కున్నాడు… ఈ బ్రహ్మముడిని ఎలా విప్పాలో, ఎలా అర్థం చేసుకోవాలో, తను ఏం చేయాలో తెలియలేదు… అయోమయంగా కృష్ణుడి వైపు చూశాడు…
'ఇంతకీ నన్నేం చేయమంటావు స్వామీ… వెనుతిరిగి వెళ్లిపోవాలా..?'
'కాదు, విధి రాత ప్రకారమే ఇక్కడి దాకా వచ్చావు… ఈ సమరభూమికి ముందుగా ఓ మహాయోధుడి రక్తతర్పణం కావాలి… ఆ బలితోనే ఇక నరమేధం మొదలవుతుంది… తొలి సమిధవు నువ్వే కావాలి…'
బర్బరీకుడు నిర్ఘాంతపోతాడు… 'నేను ఎటువైపు ఉంటే అటువైపు గెలుపు… యుద్ధంలో నేను మరణించే ప్రసక్తే లేదు… అలాంటిది నేను బలిగా మారడం ఏమిటి కృష్ణదేవా..?' అంటాడు.,.
అప్పుడు కృష్ణుడు చెబుతాడు… 'బర్బరీకా… నువ్వు గత జన్మలో ఓ యక్షుడివి… ఒకానొక సందర్భంలో నీ మాట దురుసు వల్ల బ్రహ్మదేవుడి వల్ల శాపం పొందావు… ఇప్పుడు ఈ బలితో శాపవిముక్తుడవు కాబోతున్నావు''
'కానీ నాకు యుద్ధం చూద్దామని ఉంది కృష్ణా…'
'తథాస్తు… మొత్తం సమరాంగణం కనిపించే ప్రదేశంలో నీ తలపెడతాను… యుద్ధం ముగిశాక ఇక నీ జన్మకు విముక్తి…'
బర్బరీకుడు తన తలను నరికి, కృష్ణుడి చేతుల్లో పెట్టి, కుప్పకూలిపోతాడు… ఓ ప్రదేశంలో ఆ తలను పెడతాడు కృష్ణుడు… కురుక్షేత సమరం అయిపోయాక బర్బరీకుడు శాపవిముక్తుడై తన లోకానికి చేరుకుంటాడు…
krishnudu mayagadu... oke prasnatho 'bali teesukunnadu'... - muchhata
u mahaabhaaratamlooni aasaktikaramaina samvaadaalu, sanghatanalu, paatrala gurinchi kada manam cheppukuntunnadi mahaabhaaratamlo krishna ane paeru rendupaatralaku untundi okati srikrishnudi rendu droupadi avunu, aame asalu paeru krishna edutivaallu asalu samaadhaanaalu cheppaleni prasnalu sandhinchadamlo iddaruu iddare tana vastraapaharana ghattaniki mundu aame mottam kouravasabhaku oo prasna vestundi ee dharmaraju nannodi tannodena..? tannodi nannodena..? atyanta sanklishtamaina aa prasnaku jawabu cheppaleka bheeshmudu, vidurudu, dhrutaraashtrudu, dronudu, krupudu taditara peddalantaa talalu dinchukuntarim sare, ilanti prasne okati srikrishnudu sandhistaadunae oo yodhudipie aa paatra paeru barbareekude evaritanu..?
ghatotkachudi koduku amitamaina yuddhanaipunyam untundi talli ahilavatiki tanante picchi premi tana daggara moodu banaluntayi avi ela prasiddhamante..? okesari aa moodu baanaaluu vestadu oka baanam veste denni nirmuulinchaaloo gurtistundi adhi rendo baanam denni kapadalo gurtistundi moodo baanam aasinchina lakshyaanni nirmuulistundi kurukshetraaniki bayalderinappudu talliki matistadi evaru balaheenulo vaalla tarafuna poraadataanu ani..!
nijaaniki ghatotkachudu tana maro koduku anjanaaparvudito kalisi kurukshetramlo palgontadi vallakanna munde barbareekudu kurukshetraanni cheratadu iruvaipula akshouhinulanu chustuu, tanu etuvaipu undaalo telchukoleka satamatam avutuntadi krishnudu deenni pasigadatadue daggariki vastadu
'evaru nuvvu..? enduku tachadutunnav ikkada..?'
'mahasai nenu ghatotkachudi kumarudini, yuddham cheyataniki vachanu meerevaru..?'
'naa paeru krishnudi'
ventane barbareekudu krishnudi kaalla meeda padipotadi 'kshaminchandi swami nee gurinchi naa tandri, naa bamma, naa talli rojukokasaraina chebutari poojistaaree gurtinchalekapoyanu'
'sare vatsa, intakee evari tarafuna yuddham chestavu? paandavula pakshamlone kadha nee taata bheemudi vijayaaniki krushi chestavu kadha'
'swami, nenu aa uddesamto raledu, evaru balaheenamgaa unte vaalla tarafuna poraadataanani naa talliki matichani'
'intakee eye yuddha vidyallo naipunyam undi vatsa neeku..? mee raakshasajaatiki sahajamgaa alavade mayayuddhamena..? maremaina telusa..?'
tana moodu astraala vidya gurinchi barbareekudu chebutadu ika inta pedda yuddham deniki..? naipunya pradarsanala matenti..? asalu atuitoo kalipi andaruu samharinchabadatam kada tanu nirdesinchina lakshyam mari barbareekudu okkasari moodu baanaalu vadilithe chaalu, eduti paksham okesari nirmoolinchabadutundi ante oka paksham mottam sajeevame kadha adela kudurutundi anukuntu asalu ee yuvakudi asalu kathemita ani divyadrushtini saarinchi telusukuntadi
'nee astraalni osaari prayoginchi chuupinchu, nenela nammedi..?'
barbareekudu taamu nilabadi unna pedda chettune chupinchi ee chettupaina prati aakunuu nirmuulistaanu, cony aa chettupai unna udutalu vanti e jeevaanikee haanicheyanu, sarena antadue krishnudu sarenantadisam barbareekudu baanaalu teesi ekkupettelopu oka aakuni tana paadam kinda dachipettestadu barbareekudu modati baanam vestadu mottam aakulnee gurtinchina aa baanam krishnudi kaalivaddaku vachi, guchukuni, aagutundi vishayam grahinchina barbareekude 'swami, nee paadam kinda aakunu vadiley, lekapothe naa moodo baanam nee paadaanni cheelchesi, daani kinda unna aakunu kalchestundi' antadue okkasariga krishnudu taarettipoyi, paadaanni pakkaku jaruputadi annattugaane prati aaku maadipotundisai
aalochanallo padina krishnudu, kasepagi appudu sandhistaadu oo prashna asalu balaheenudante evaru..?
'takkuva akshouhinulu unna pandavule balaheenuli nenu veella tarafuna poradatame dharmam'
'vaallu balaheenulu ela avutaaru, nuvvu cheragaane atyanta balasampannulu avutaaru kadha nee moodu astraalato vaalla balam vela retlu perigipoyinatte kadha'
'avunu kada..? nenu paandavula vaipu cherithe kauravulu balaheenulu aipotari'
'marappudu, nuvvu balaheenulaipoye kauravula pakshaana poradalsi untundi kadha'
'avunu, nijame kauravula pakshaana poradoli'
'nuvvu atu cherithe paandavulu balaheenulaipotaaru kadha'
barbareekudu talagokkunnadu ee brahmamudini ela vippaalo, ela artham chesukovalo, tanu yem cheyalo teliyaleduni ayomayamgaa krishnudi vaipu chushadu
'intakee nannem cheyamantavu swami venutirigi vellipovala..?'
'kaadu, vidhi raata prakarame ikkadi daka vachavi ee samarabhoomiki mundugaa oo mahayodhudi raktatarpanam kavali aa balithone ika naramedham modalavutundishi toli samidhavu nuvve kavali'
barbareekudu nirghaantapotaadunae 'nenu etuvaipu unte atuvaipu gelupe yuddhamlo nenu maraninche prasakte ledhe alantidi nenu baligaa maaradam emiti krishnadeva..?' antaadu.,.
appudu krishnudu chebutadu 'barbarikay nuvvu gatha janmalo oo yakshudivi okanoka sandarbhamlo nee maata durusu valla brahmadevudi valla shaapam pondavi ippudu ee balitho saapavimuktudavu kaabotunnavu''
'cony naaku yuddham chuddamani undi krishnam'
'tathaasthu mottam samaranganam kanipinche pradesamlo nee talapedatanu yuddham mugisaka ika nee janmaku vimukti'
barbareekudu tana talanu nariki, krishnudi chetullo petti, kuppakulipotadu oo pradesamlo aa talanu pedataadu krishnudi kuruksheta samaram aipoyaka barbareekudu saapavimuktudai tana lokaniki cherukuntadi