ఆమె పక్కన – అతడు నిద్రలో వెల్లకిలా పడుకునే నోరుతెరిచి అరుస్తూ ఉన్నాడు. పడుకున్నవాడు పడుకున్నట్లుగానే ఉన్నాడు. కాళ్ళు చేతులు కదపటంలేదు. అ గొంతు అతడి గొంతులా లేదు. పీలమైన కేక. వికృతంగా ఉంది.
అతడు ఉలిక్కిపడ్డట్లు నిద్రలేచాడు. అతనలా నిద్రలోంచి మెలకువలోకి వస్తున్నప్పుడు తను అరుస్తున్నాడని అతడికి లీలగా అర్థమవుతూ ఉంది. పూర్తిగా మెలకువ వచ్చాక రెండునిమిషాలు మరింకేదో లోకంలో ఉన్నట్లుగా మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
ఆమె లేచి చీకట్లో ముణుక్కున్న దీపం ఒత్తిని కొంచెం పెద్దదిగా చేయడంతో చీకట్లో నేలమీద గొంతుక్కూర్చున్న నల్లటి మనిషెవరో ఉన్నట్లుండి తటాలునలేచి నుంచున్నట్లు గోడమీద దీపపు నీడ పైకి లేచింది. వంటగది పొగలేమితో మాసిన గోడ గడియారం రాత్రి రెండుగంటలు చూపుతూ ఉంది.
ఆమె కూడా ఒక గ్లాసు నీళ్ళు తాగి దీపపు వత్తి తగ్గించింది. ఒక్కసారిగా ఒత్తి తగ్గడంతో గోడమీద నిలువుగా పరుచుకున్న నీడ తటాలున ముణుక్కుని కూర్చుండిపోయింది. మంచం మీదకు వచ్చి దుప్పటి మీదకు లాక్కుని పడుకుందామె.
అతడు గుండెల మీద చేతులు మడిచిపెట్టుకుని చీకట్లోకి చూస్తూ ఉన్నాడు. ఆమె దుప్పటి తల వరకూ లాక్కుని అతడివైపు తిరిగి అతడి ఛాతీమీద చేయివేసింది. ఇద్దరికీ నిద్రపట్టలేదు. మసకచీకట్లో ఆమె మొహం కనపడటంలేదు. అతడు కళ్ళు తెరిచే ఉన్నాడుకానీ గతంలో ఉన్నట్లుగా ఉన్నాడు. కళ్ళు దేనినో చూస్తున్నాయి.
ఆమె నిదానంగా దుప్పటి తొలగించి అలానే పడుకుని వెదురు మీద తాటాకులు, వరిగడ్డి కప్పిన ఇంటికప్పు వంక చూసింది. దుప్పటిమడతల మధ్య సన్నటి తెల్లటి ఆమె ముక్కుపుడుక లోయలోకి జారిన నక్షత్రంలా ఉంది.
“తెలిసిన మనిషే. ఇప్పుడెక్కడుందో తెలియదు. తెల్లటి చీర కట్టుకుని ఉంది కలలో. చాలా సంవత్సరాల క్రితం సంగతి. అప్పుడు పదిహేనేళ్ళ ప్రాయం ఆమెది. దాదాపుగా మరచిపోయాను. అప్పుడు నాకు పదిహేడేళ్ళు. ఇప్పుడెక్కడుందో తెలియదు. చాలా మారిపోయి ఉండవచ్చు. ఇప్పుడు చూస్తే గుర్తుపట్టలేనేమో. అచ్చం కలలో వచ్చిన మనిషిలా లేకపోవచ్చు. కాని ఆమె… ఆమే. ఆశ్చర్యంగా ఉంది కదూ. ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు చూసినవాళ్ళు, కలల్లో పెరిగి పెద్దయినవాళ్ళుగా కనిపించటం’’
‘‘ఆరోజుల్లో జీవితం ఆమెతోనే మొదలు, ఆమెతోనే అంతం అనిపించేది. అంతకుముందు, ఆమె తరువాత ఇంకెవరూ లేరనీ, నా జీవితంలో ఒక్క స్త్రీ, ఒకే ఒక స్త్రీ – ఆమెకు తప్ప ఇంకెవరీకీ ఈ హృదయంలో చోటులేదు అనుకునే వాడిని. అవి యవ్వనపు తొలి రోజులు’’
‘‘ఆమె – ఒక కొంటెకోణంగి. ఎప్పుడు చూసినా కుంకుమరంగు జాకెట్టు వేసుకుని పొడవాటి జడని కొప్పులా చుట్టి, మల్లెపూలు గుండ్రంగా చుట్టేది. ఆమె పెదవులమీద నవ్వంతా కళ్ళలో కనపడేది.’’
‘‘ఉదయాన్నే నేను కాలేజీకి వాళ్ళింటి ముందునుంచే నడుచుకుంటూ వెళ్ళేవాడిని. ఇంటిముందు ముగ్గువేస్తూ కనిపించేది. ఒకరోజు ఆమె చూడకుండా ఆ ముగ్గులో పూలు చల్లాను’’
‘‘మరింకేమిటి? అయినా చూస్తే ఏమవుతుంది?’’ మసకచీకట్లో మెరుస్తున్న ఆమె కళ్ళు అతడివంక కొంటెగా చూస్తూ నవ్వుతూ ఉన్నాయి.
ఆమె అలా అడగ్గానే అతడిలో ఏదో తెలియని మార్పు వచ్చింది. అంతకుముందు కల తాలూకు భయంనీడ అతడినుంచి క్రమంగా తొలగిపోతూ అంతలోనే తెలియని ఇంకేదో భయం అతడిని ఆవరించింది. అతడి మొహంలో నీడలు మారాయి.
‘‘ఇష్టానికి కారణం చెప్పడమంటే నగ్నంగా చేయడమేమో. అయినా నాకు తెలీదు. ఇష్టమంటే ఇష్టమే. ఆమే నేను. నేనే ఆమె. ఆమెలోనే నేను ఉన్నాను అనుకోవాలి. నన్ను నేను చేరుకోవడం’’
అతడు చెప్తున్నది అమె చెవులకు లీలగా వినిపిస్తూ ఉంది. పగలల్లా బిగువుగా దువ్విన ఆమె జెడ నిద్రలో వదులైంది.
‘‘అప్పటి నా ఆలోచనలు తలుచుకుంటే నవ్వు వస్తొంది. అదొక యవ్వనపు అతిశయం. ఆ అమ్మాయి, కాదు ఆమె మళ్ళీ ఇన్నేళ్ళ తరువాత ఇలా కలలోకి వచ్చింది. మిగిలిందల్లా ఆనాటి జ్ఞాపకమే. ఇప్పుడు ఎవరిదారి వారిది. ఒకరకంగా ఆమెని పూర్తిగా మరచిపోయాను. అదొక అమాయకత్వం.’’
ఆమె ఇంకా చలనంలేకుండా కళ్ళుమూసుకునే ఉంది. పాదాల దగ్గర జరిగిన దుప్పటి. కుంకుమ రంగు చీర దాచలేకపోతున్న గజ్జెల మెరుపు. కొండచిలువ చుట్టుకున్నట్టు తెల్లటి పాదాలు.
సగం తెరిచిన తలుపుల మధ్య నుంచి అవతలి గదిలో కాసేపు అక్కడ ఎవరో నుంచుని మరికాసేపు ఆగి ఇటువైపు వస్తున్నట్లుగా… రెండు చేతుల మధ్య వెలిగే ప్రమిద. ఆమె జుట్టు విరబోసుకుని కుంకుమరంగు చీర అంచు పసుపురంగు చీకట్లో మెరుస్తూ ఉంది. నల్లటి కాటుక కళ్ళు. వంకీల జుట్టు వేలాడుతూ ఉంది. ఆమెని ఎక్కడో చూసినట్లే ఉంది. చెమికీలలో ఒదిగిన ఎర్రటి ముక్కుపుడక. దిగంతాన్ని దాటిపోతున్న నక్షత్రం.. ఎవరది? ఎవరు?
తన శరీరం పెనుగులాడుతున్నట్టు అతడు భావించుకున్నాడు. కాని కాళ్ళూ చేతులు ఉన్నచోటునుంచి ఒక్క అంగుళంకూడా జరగలేదని అతడికి అర్థమవుతూ ఉంది.
ఆమె మసక వెలుతురులో నడుచుకుంటూ వచ్చి మంచం పక్కనే ఉన్న స్టూలుమీద ప్రమిదని ఉంచి నిదానంగా అతడివైపు తిరిగి అతడి మొహంలోకి చూడబోయింది. ఆమె అతడి మీదికి ఒరగగానే ఒదులుగా ఉన్న పొడవాటి వెట్రుకలు వెనుక నుంచి అతడి మొహం మీద పడ్డాయి.
ఆమె అలా అతడి మొహంలోకి చూసిన మరుక్షణమే అతడు భయంతో గట్టిగా అరిచాడు. కాళ్ళూచేతులు ఆడని పెనుగులాట. మూగవాడి కేక. తనలో తాను.
సుప్తావస్తనుండి చేతనావస్థకు చేరుతున్నప్పుడు, నిద్రనుంచి మెలకువలోకి అడుగుపెడుతూ అతడు కళ్ళు తెరిచాడు. తన గొంతు తనకే గుర్తుపట్టని విధంగా పీలగా ఉంది.
అతడి పక్కనే తెల్లటి దుప్పటిలో పడుకున్న ఆమె ఉలిక్కపడిలేచి అతడివంక చూసింది. అతడింకా పడుకున్నవాడు పడుకున్నట్లుగానే ఉండి కొద్దిగా నోరు తెరిచి అరుస్తూ ఉన్నాడు. కళ్ళు నిద్రలో మూతబడే ఉన్నాయి.
ఏమయింది? భుజంమ్మీద చేయివేసి అతడి కళ్ళలోకి చూస్తూ అనునయంగా అడిగిందామె. ఆమె చేతులపై నీలపు రంగు జాకెట్టు పైకి జరిగి మడతలుపడి ఉంది. ఆమె కట్టుకున్న తాలూకు తెల్లటి చీర దుప్పటి మడతల్లో చిక్కుకుని ఉంది.
అవి కౌమారాన్ని దాటిన యవ్వనపు తొలిరోజులు. నా హృదయం ఒక్కరికే అంకితమని ఒకప్పుడు అనుకునే వాడిని. ఆ రోజుల్లో ఒక యుక్తవయసు పల్లెటూరి అమ్మాయి ఆలోచనలు నన్ను వేధించేవి. కాని కాలం గడిచేకొద్దీ ఏమయిందో నాకూ తెలియదు. ఆ తరువాత అలా ఎన్నోసార్లు జరిగింది. ఆమెని ఎలా మరిచిపోయానో తెలియదు.
అలా ఎంతోమంది. కొందరు పరిచయస్థులు. కొందరు అపరిచితులు. అరక్షణంపాటు చూసినంతలోనే ఆమే కావాలి, ఆమె నా జీవితం అనుకుని మధనపడిన రోజులున్నాయి. మొత్తం సమస్తజీవితాన్ని విడిచిపెట్టి ఆ అరక్షణం ఆమె ముందు మోకరిల్లాలని అనిపిస్తుంది. ఎందుకనో తెలియదు.
‘‘అవి నా చదువు పూర్తయిన రోజులు. ఉదయం తూర్పుదిక్కుకేసి సాయంత్రం దక్షిణంవైపు మైళ్ళకొద్దీ నడిచి వెళ్ళేవాణ్ణి. రోడ్డుకిరువైపులా పచ్చటి పొలాలు, రైతులు. నా ప్రయాణం మనుషులు తమ చేతులతో సాగుచేసిన భూములను దాటి మానవహస్తం చొరబడని నిర్జనప్రాంతాల్లోకి సైతం సాగేది. ఆరోజుల్లో ఒక సంధ్యాసమయాన తిరుగుప్రయాణంలో చూసానామెని.
“వాళ్ళది ఊరిచివర రెల్లుగడ్డి ఇల్లు. దానిని అనుకుని ఎత్తైన వేపచెట్టు. ఇంటిని ఆనుకునిపోతూ ఉండే కాలిబాట. కొంతదూరంలో బాటపక్కన మట్టితో అలికి ముగ్గులు పెట్టిన చిన్నగుడి.
“ఆ సాయంత్రం నేనలా నడుస్తూ చెట్టుకింద నుంచుని దూరంగా ఎగిరే పక్షులని చూస్తూ ఆగిపోయాను. అదిగో అప్పుడు కనపడిందామె. ఒక చేతిలో దీపం వెలుగుతూ ఉంది. మరొకచెయ్యి దీపం గాలికి అరిపోకుండా అపుతూ ఉంది. మొత్తంగా సూర్యాస్తమయపు బంగారువర్ణంలో ఉంది. ఎన్నో సంవత్సరాలుగా నేను వెతికే నా పురాతన దేవత ఆమేనని అనిపించింది. ఆ రంగు, ఆ కాంతి ఒక్కసారిగా ఎన్నో సంవత్సరాల నా గతాన్ని తుడిచిపెట్టేసింది. విచిత్రం అంతకుముందున్న యువతి నాలో కనుమరుగైపోయింది. ఆమె స్థానంలో ఈ కొత్తమనిషి నా హృదయాన్ని పూర్తిగా ఆక్రమించుకుంది. ఆ మరునాడు కూడా ఆమెను చూద్దామని అక్కడకు వెళ్ళాను. ఆమె అలాగే చేతిలో ప్రమిద తీసుకుని గుళ్ళోకి వెళ్తూ కనిపించింది’’
‘‘ఎందుకో తెలియదు. ఇష్టాలకు కారణాలుంటాయా? నీకు కావలసిన, నీవు చేరవలసిన మనిషి ఎవరో ఉంటుంది. నేను చేరవలసిన మనిషి ఎవరు? ఒక మనిషి ఒక నదిలో దిగి స్నానం చేయగలడా? ఒకరెవరు? ఏ ఒకరు? నదిలోకి దిగక ముందు, దిగాక నీలో ఎందరున్నారు?
‘‘ప్రతిరోజూ సాయంత్రం మసక వెలుతురులో ధగధగలాడే సూర్యాస్తమయపు పసుపురంగు చీరతో అరచేతిలో ప్రమిదను పట్టుకుని గుడిలోకి వెళ్ళడం చూస్తుండే వాడిని. ఏమిటో తెలిసేది కాదు. చీకట్లో మెరిసే రంగు. సాయంత్రపు దిగులు. అప్పుడదేమిటో అర్ధమయ్యేదికాదు.’’
‘‘అన్నీ పోయాయి. యవ్వనం తాలూకు ఉద్వేగాలు, బిడియాలు, భయాలు అన్నీ కరిగిపోయాయి. స్నేహాలు, ద్రోహాలూ.. నది ఉధృతమైన ప్రవాహానికి కొట్టుకుపోయినట్లు జీవితపు ఉధృతికి అన్ని స్పందనలూ కొట్టుకుపోయాయి’’
‘‘మరింకేం. ఇంకేం కావాలి నీకు? నది మైదానంలోకి విస్తరించుకున్నట్టు నువ్వు విశాలమయ్యావుగా’’ ఆమె విప్పుకున్న నల్లటి కురులలో ఒకటి రెండు తెల్లవెంట్రుకలు మెరుస్తున్నాయి.
‘‘ఆమె నాకంటే నాలుగేళ్ళు పెద్ద. ముఖ్యంగా ఆమె చూపు. విప్పార్చుకున్న కళ్ళతో దేన్నైనా స్పష్టంగా చూసేది. పరిపూర్ణమైన నవ్వు. నా జీవితానికి పరిపూర్ణతనివ్వగల స్త్రీ ఆమేనని అనిపించేది. ఇదంతా ఇలా ఎందుకు జరుగుతుందో తెలీదు. నా కది కావాలి. కాదు.కాదు. నేనది కావాలి. అది స్వేఛ్చ! అది సౌందర్యం…!’’ ఇంకేదో అతీతమైన శక్తి అతడిని పూనినట్లు మెరుస్తున్న కళ్ళతో గాలిలోకి చూస్తూ చెప్పసాగాడు. గతకాలపు యవ్వన శక్తి అతడిలో తొంగిచూసింది.
ఎందుకో తెలీదు.. నాకు కావలసిన మనిషిని వెతకడం మానలేదు. నాకు కావలసిన మనిషి అనేక ముఖాలతో ఉంది. నేను ఏరూపంలోకి, ఏదేహంలోకి ప్రవహించాలి? ఏ నదిలో విశ్రమించాలి?
ఆమె వెనక్కువాలి పైకప్పుకేసి చూస్తూ ఉండిపోయింది.. వెనక్కి విరబోసుకున్న ఆమె వెంట్రుకలు ఈదురుగాలికి పైకిలేస్తున్న మంటలవలె పైకి ఎగసిపడుతున్నాయి.
అవతల అనంతంగా పరుచుకున్న సముద్రం. ఇవతల నిలువెల్లా ఆకాశం. ఆంచుల చివరికి వెళ్ళి చూసాడు. సముద్రం తెల్లగా ఉంది. ప్రవహించే మంచులా. కనుచూపుమేరా విస్తరించిన లిల్లీపూలు. పూలవాసన లోతు తెలియని అగాథంలా ఉంది. ఆకాశం.. వెనుతిరిగి చూసేంతలో ఎవరో అవతలికి, అగాథంలా ఉన్న ఖాళీ ప్రదేశంలోకి దూకేశారు.
దూకింది ఎవరు? తనే..! కాదు ఇంకెవరో.. తనను మీదికి లోయలోకి లాక్కున్నారు. అగాధంలోకి జారిపోతోన్నట్లనిపించింది. ఒక్కసారిగా ఆకాశం నుంచి ఎవరో తనని జారవిడిచినట్లు.. ఏ ఆధారంలేక తలక్రిందులుగా వేలాడుతూ… జారిపోతూ చివరికి చేతికి ఏదో చిక్కినట్లై తడుముకుని చూస్తే నల్లటి వెంట్రుకలు.. భయంతో ఒక్కసారిగా కేకవేశాడతడు. సుదీర్ఘమైన కేక. గీతలా పైనుంచి కిందికి. తనలో.
సముద్రంలో కొట్టుకుపోతున్న తెప్ప అలలను తట్టుకుని బయటికి తేలినట్లు అతడు నిద్ర మధ్య కలవరిస్తూ మెలకువలోంచి కళ్ళు తెరిచాడు. తనది కాని తనగొంతు తనకే కొత్తగా వింతగా ఉంది. అవతల ఉన్నది ఎవరు?
చల్లటి గాలికి కిటికీ కర్టెన్లు ఊగుతున్యాయి. కిటికీ పైకి పాకుతున్న మనీప్లాంట్‌ కొత్తశక్తినేదో నింపుకుని ఆకులతో తలెత్తుకుని ఉంది. అవతలి గదిలోంచి ఎవరో ఇవతలకు రాబోతున్నట్లుగా తలుపు నిశ్శబ్దంగా గాలికి ముందుకీ వెనక్కీ జరుగుతూ ఉంది.
గోడమీద గడియారం మూడుగంటలు చూపిస్తూ ఉంది. వేలాడదీసిన పెయింటింగ్‌లో మనుషులు, బొమ్మలు అలా కదులుతూ ఉన్నట్లుండి అక్కడే చలనంలేనట్లుగా ఉన్నాయి. వాటినలా చూస్తూ ఆమెవంక చూసి ఉలిక్కిపడ్డాడు.
ఆమె తల అటుపక్కకు తిరిగి, జుట్టుముడి విడివడి ఒదులుగా వేలాడుతున్న పొడవాటి వెంట్రుకలు మంచం కిందికి వేలాడుతూ నేలను తాకుతూ ఉన్నాయి. పొడవాటి వెంట్రుకల మధ్య సిగలో ఒక లిల్లీపువ్వు చిక్కుకుని ఉంది.
ఇలాంటి కథ ను రాయడానికి ఒక conscious thought stream సరిపోదు. న్జంగానే బోల్డన్ని పొరలు చేధించుకుని వెళ్లి రాయాలి. కథలు రాయలనుకునేవారికి ఒక మంచి రెఫరల్ పాయింట్ ఇది. బుచ్చిబాబు ను గుర్తుచేశారు. ఇటువంటి కథను చదివి ఎంతోకాలమయ్యింది. ఇంకొంతకాలం ఈ కధ నా చుట్టూనే తిరుగుతూ ఉంటుంది. దీని ప్రభావం నుండి బయటపడడానికి కాస్త సమయం పడుతుంది. రాసినవారు ధన్యులు! ఇటువంటి కథలింకా వస్తే బావుణ్ణు.
వెలుతురు చూస్తే వెరపు, అనేకానేక నీడలుగా నన్ను దొంగిలిస్తుందని హడలు. అద్దాన్ని చూస్తే అదురు, అనుబింబాన్ని చేసి నన్ను కొల్లగొడుతుందని బెదురు. ఆటువంటి వెరపించే వెలుతురు… అదలించే అద్దంలాంటి ‘గాలిపొరలు’ కథ మీద కామెంట్ స్వకీయ సొద కాబట్టి ఈ Kinige spaceని దుర్వినియోగం చేయలేను, నా domains లోకి రమ్మంటూ విజ్ఞప్తి చేస్తానే తప్ప-
జీవితంలోని ఒక భావానికి గల ఇతర సమాంతరస్వరాల అభివ్యక్తిలో రచయిత ఒక సృజనాత్మకమైన అవకాశాన్ని స్వీకరించాడు. కథ వ్యక్తీకరణలోని గుప్తత కాల్పనిక సృజనలో విస్తృతిని పొందింది. సౌందర్యం, అనుభవం యొక్క దోబూచులాటలు, దాని ప్రత్యేకతలు – సామాన్యతల్ని అర్ధం చేసుకోవటానికి ఈ కథ ఉపకరిస్తుంది. కథ చదివాక నా నది యెక్కడుందోనని బెంగ కలిగింది.
aame pakkana – atadu nidralo vellakila padukune noruterichi arustuu unnaadu. padukunnavaadu padukunnatlugaane unnaadu. kaallu chetulu kadapatamledu. a gontu atadi gontulaa ledu. peelamaina keka. vikrutamgaa undi.
atadu ulikkipaddatlu nidralechaadu. atanalaa nidralonchi melakuvaloki vastunnappudu tanu arustunnadani atadiki leelagaa ardhamavutuu undi. puurtigaa melakuva vachaka rendunimishaalu marinkedo lokamlo unnatlugaa mounamgaa undipoyaadu.
aame lechi cheekatlo munukkunna deepam ottini konchem peddadigaa cheyadamtho cheekatlo neelameeda gontukkurchunna nallati manishevaro unnatlundi tatalunalechi nunchunnatlu godameeda deepapu needa paiki lechindi. vantagadi pogalemitho maasina goda gadiyaram raatri rendugantalu chuuputuu undi.
aame kuudaa oka glasu neellu taagi deepapu vatti tagginchindi. okkasariga otti taggadamtho godameeda niluvugaa paruchukunna needa tataaluna munukkuni koorchundipoyindi. mancham meedaku vachi duppati meedaku laakkuni padukundame.
atadu gundela meeda chetulu madichipettukuni cheekatloki chustuu unnaadu. aame duppati tala varakuu laakkuni atadivaipu tirigi atadi chaatiimeeda cheyivesindi. iddarikee nidrapattaledu. masakacheekatlo aame moham kanapadatamledu. atadu kallu teriche unnaadukaanii gatamlo unnatlugaa unnaadu. kallu denino chustunnayi.
aame nidaanamgaa duppati tolaginchi alaane padukuni veduru meeda taataakulu, varigaddi kappina intikappu vanka chusindi. duppatimadatala madhya sannati tellati aame mukkupuduka loyaloki jaarina nakshatramla undi.
kitelisina manishe. ippudekkadundo teliyadu. tellati cheera kattukuni undi kalalo. chala samvatsaraala kritam sangati. appudu padihenella praayam aamedi. daadaapugaa marachipoyanu. appudu naaku padihedellu. ippudekkadundo teliyadu. chala maripoi undavacchu. ippudu chuste gurthupattalenemo. acham kalalo vachina manishila lekapovachhu. kaani aami aame. aascharyamgaa undi kadhuu. eppudo chinnappudu chusinavallu, kalallo perigi peddayinavaallugaa kanipinchatamrami
mroojullo jeevitam aamethone modalu, aamethone antam anipinchedi. antakumundu, aame taruvaata inkevaruu laeranee, naa jeevitamlo okka stree, oke oka stree – aameku tappa inkevareekee ee hrudayamlo chotuledu anukune vaadini. avi yavvanapu toli rojuli
mram – oka kontekonangi. eppudu chusina kunkumarangu jaakettu vesukuni podavati jadani koppula chutti, mallepulu gundramgaa chuttedi. aame pedavulameeda navvanta kallalo kanapadedi.yu
kihadayaanne nenu kaalejeeki vallinti mundununche naduchukuntu vellevaadini. intimundu mugguvestu kanipinchedi. okaroju aame chudakunda aa muggulo poolu challanue
kemarinkemiti? aina chuste emavutundi?yu masakacheekatlo merustunna aame kallu atadivanka kontegaa chustuu navvutuu unnaayi.
aame alaa adaggane atadilo edho teliyani maarpu vachindi. antakumundu kala taaluuku bhayamneeda atadinunchi kramangaa tolagipotu antalone teliyani inkedo bhayam atadini aavarinchindi. atadi mohamlo needalu marai.
kiishtaaniki kaaranam cheppadamante nagnamgaa cheyadamemo. aina naaku teleedu. ishtamante ishtame. aame nenu. nene aame. aamelone nenu unnaanu anukovali. nannu nenu cherukovadami
atadu cheptunnadi ame chevulaku leelagaa vinipistuu undi. pagalalla biguvugaa duvvina aame jeda nidralo vadulendi.
aempati naa aalochanalu taluchukunte navvu vastondi. adoka yavvanapu atisayam. aa ammai, kaadu aame mallee innella taruvaata ilaa kalaloki vachindi. migilindalla aanaati ghnaapakame. ippudu evaridaari vaaridi. okarakamgaa aameni puurtigaa marachipoyanu. adoka amaayakatvam.yu
aame inka chalanamlekunda kallumusukune undi. paadaala daggara jarigina duppati. kunkuma rangu cheera dachalekapotunna gajjela merupu. kondachiluva chuttukunnattu tellati paadaalu.
sagam terichina talupula madhya nunchi avatali gadilo kasepu akkada evaro nunchuni marikasepu aagi ituvaipu vastunnatlugaayi rendu chetula madhya velige pramida. aame juttu virabosukuni kunkumarangu cheera anchu pasupurangu cheekatlo merustuu undi. nallati kaatuka kallu. vankeela juttu vaelaadutuu undi. aameni ekkado chusinatle undi. chemikeelalo odigina errati mukkupudaka. digantaanni daatipotunna nakshatram.. evaradi? evaru?
tana sareeram penugulaadutunnattu atadu bhaavinchukunnaadu. kaani kaalluu chetulu unnachotununchi okka angulankuda jaragaledani atadiki ardhamavutuu undi.
aame masaka veluturulo naduchukuntu vachi mancham pakkane unna stoolumeeda pramidani unchi nidaanamgaa atadivaipu tirigi atadi mohamloki chudaboyindi. aame atadi meediki oragagaane odulugaa unna podavati vetrukalu venuka nunchi atadi moham meeda paddai.
aame alaa atadi mohamloki chusina marukshaname atadu bhayamto gattigaa arichaadu. kaalluuchaetulu aadani penugulaata. moogavadi keka. tanalo taanu.
suptavastanundi chetanavasthaku cherutunnappudu, nidranunchi melakuvaloki adugupedutuu atadu kallu terichaadu. tana gontu tanake gurthupattani vidhamgaa peelagaa undi.
atadi pakkane tellati duppatilo padukunna aame ulikkapadilechi atadivanka chusindi. atadinka padukunnavaadu padukunnatlugaane undi koddigaa noru terichi arustuu unnaadu. kallu nidralo moothabade unnaayi.
emayindi? bhujammmeeda cheyivesi atadi kallaloki chustuu anunayamgaa adigindame. aame chetulapai neelapu rangu jaakettu paiki jarigi madatalupadi undi. aame kattukunna taaluuku tellati cheera duppati madatallo chikkukuni undi.
avi kaumaaraanni daatina yavvanapu tolirojulu. naa hrudayam okkarike ankitamani okappudu anukune vaadini. aa rojullo oka yuktavayasu palleturi ammai aalochanalu nannu vedhinchevi. kaani kaalam gadichekoddii emayindo naakuu teliyadu. aa taruvaata alaa ennosaarlu jarigindi. aameni ela marichipoyano teliyadu.
alaa entomandi. kondaru parichayasthulu. kondaru aparichitulu. arakshanampaatu chusinantalone aame kavali, aame naa jeevitam anukuni madhanapadina rojulunnayi. mottam samastajeevitaanni vidichipetti aa arakshanam aame mundu mokarillaalani anipistundi. endukano teliyadu.
ehavi naa chaduvu puurtayina rojulu. udayam toorpudikkukesi saayantram dakshinamvaipu maillakoddii nadichi vellevaanni. roddukiruvaipula pachati polaalu, raitulu. naa prayaanam manushulu tama chetulatho saaguchesina bhoomulanu daati maanavahastam chorabadani nirjanapraantaalloki saitam sagedi. aarojullo oka sandhyaasamayaana tiruguprayaanamlo chusanameni.
yevalladi oorichivara rellugaddy illu. daanini anukuni ettaina vepachettu. intini aanukunipotuu unde kalibata. kontaduuramlo baatapakkana mattitho aliki muggulu pettina chinnagudi.
m saayantram nenala nadustuu chettukinda nunchuni dooramgaa egire pakshulani chustuu aagipoyaanu. adigo appudu kanapadindame. oka chetilo deepam velugutuu undi. marokacheyyi deepam gaaliki aripokunda aputhuu undi. mottamgaa suuryaastamayapu bangaaruvarnamlo undi. enno samvatsaraalugaa nenu vetike naa puraatana devata aamenani anipinchindi. aa rangu, aa kaanti okkasariga enno samvatsaraala naa gataanni tudichipettesindi. vichitram antakumundunna yuvati naalo kanumarugaipoyindi. aame sthaanamlo ee kottamanishi naa hrudayaanni puurtigaa aakraminchukundi. aa marunadu kuudaa aamenu chuddamani akkadaku vellaanu. aame alaage chetilo pramida teesukuni gulloki veltuu kanipinchindisie
mcduko teliyadu. ishtaalaku karanaluntaya? neeku kaavalasina, neevu cheravalasina manishi evaro untundi. nenu cheravalasina manishi evaru? oka manishi oka nadilo digi snaanam cheyagalada? okarevaru? e okaru? nadiloki digaka mundu, digaaka neelo endarunnaaru?
kypratiroju saayantram masaka veluturulo dhagadhagalade suuryaastamayapu pasupurangu cheeratho arachetilo pramidanu pattukuni gudiloki velladam chustunde vaadini. emito telisedi kaadu. cheekatlo merise rangu. saayantrapu digulu. appudademito ardhamayyedikaadu.yu
nuhnni poyayi. yavvanam taaluuku udvegaalu, bidialu, bhayalu annee karigipoyayi. snehaalu, drohaaluu.. nadi udhrutamaina pravaahaaniki kottukupoyinatlu jeevitapu udhrutiki anni spandanaluu kottukupoyini
kemarinkem. inkem kavali neeku? nadi maidaanamloki vistarinchukunnattu nuvvu visaalamayyaavugaaray aame vippukunna nallati kurulalo okati rendu tellaventrukalu merustunnaayi.
mram nakante naalugellu pedda. mukhyamgaa aame chuupu. vippaarchukunna kallatho dennena spashtamgaa chusedi. paripuurnamaina navvu. naa jeevitaaniki paripuurnatanivvagala stree aamenani anipinchedi. idantaa ilaa enduku jarugutundo teleedu. naa kadi kavali. kaadu.kaadu. nenadi kavali. adhi swechha! adhi soundaryam!yu inkedo ateetamaina sakti atadini pooninatlu merustunna kallatho gaaliloki chustuu cheppasagadu. gtakalapu yavvana sakti atadilo tongichusindi.
enduko teleedu.. naaku kaavalasina manishini vetakadam maanaledu. naaku kaavalasina manishi aneka mukhaalatho undi. nenu eroopamloki, edehamloki pravahinchaali? e nadilo vishraminchaali?
aame venakkuvaali paikappukesi chustuu undipoyindi.. venakki virabosukunna aame ventrukalu eedurugaaliki paikilestunna mantalavale paiki egasipadutunnaayi.
avatala anantamgaa paruchukunna samudram. ivatala niluvella aakaasam. aanchula chivariki velli chusadu. samudram tellagaa undi. pravahinche manchula. kanuchupumera vistarinchina lilleepoolu. poolavaasana lothu teliyani agathamla undi. aakaasam.. venutirigi chusentalo evaro avataliki, agathamla unna khaalii pradesamloki dookesaaru.
dookindi evaru? tane..! kaadu inkevaro.. tananu meediki loyaloki laakkunnaaru. agaadhamloki jaaripotonnatlanipami. okkasariga aakaasam nunchi evaro tanani jaaravidichinatlu.. e aadhaaramleka talakrindulugaa velaadutai jaaripotuu chivariki chetiki edho chikkinatle tadumukuni chuste nallati ventrukalu.. bhayamto okkasariga kekavesadatadu. sudeerghamaina keka. geetalaa painunchi kindiki. tanalo.
samudramlo kottukupotunna teppa alalanu tattukuni bayatiki telinatlu atadu nidra madhya kalavaristuu melakuvalonchi kallu terichaadu. tanadi kaani tanagonthu tanake kottagaa vintagaa undi. avatala unnadi evaru?
challati gaaliki kitiki kartenlu oogutunyaayi. kitiki paiki paakutunna maneeplanti kottasaktinedo nimpukuni aakulatho talettukuni undi. avatali gadilonchi evaro ivatalaku rabotunnatluga talupu nissabdamgaa gaaliki mundukee venakki jarugutuu undi.
godameeda gadiyaram moodugantalu chuupistuu undi. velaadadeesina paintingilo manushulu, bommalu alaa kadulutuu unnatlundi akkade chalanamlenatlugaa unnaayi. vatinala chustuu aamevanka chusi ulikkipaddadu.
aame tala atupakkaku tirigi, juttumudi vidivadi odulugaa velaadutunna podavati ventrukalu mancham kindiki vaelaadutuu neelanu taakutuu unnaayi. podavati ventrukala madhya sigalo oka lillipuvvu chikkukuni undi.
ilanti katha nu raayadaaniki oka conscious thought stream saripodu. njangaane boldanni poralu chedhinchukuni velli rayali. kathalu raayalanukunevaariki oka manchi referal point idhi. buchibabu nu gurtuchesaaru. ituvanti kathanu chadivi entokaalamayyindi. inkontakaalam ee kadha naa chuttoone tirugutuu untundi. deeni prabhaavam nundi bayatapadadaaniki kaasta samayam padutundi. rasinavaru dhanyulu! ituvanti kathalinka vaste baavunnu.
veluturu chuste verapu, anekaneka needalugaa nannu dongilistundani hadalu. addaanni chuste aduru, anubimbaanni chesi nannu kollagodutundani beduru. aatuvanti verapinche veluturi adalinche addamlanti tegaliporale katha meeda comment swakeeya soda kabatti ee Kinige spaceni durviniyogam cheyalenu, naa domains loki rammantu vignapti chestane tappa-
jeevitamlooni oka bhavaniki gala itara samaantaraswaraala abhivyaktilo rachayita oka srujanaatmakamaina avakaasaanni sweekarinchaadu. katha vyakteekaranalooni guptata kaalpanika srujanalo vistrutini pondindi. soundaryam, anubhavam yokka dobuchulatalu, daani pratyekatalu – saamaanyatalni ardham chesukovataniki ee katha upakaristundi. katha chadivaka naa nadi yekkadundonani benga kaligindi.