కథ -వీలునామా
Homeకథలుకథ -వీలునామా
🍁వీలునామా!🍁
30 ఏళ్ల వయసులో భూషయ్య భార్య సునంద చనిపోయింది. అప్పటికి మూడు సంవత్సరాల కొడుకు వీరబాబు ఉన్నాడు.
కొంతకాలానికి భూషయ్య అనారోగ్యం పాలయ్యాడు. శేషయ్యను పిలిచి 'మిత్రమా!
నా అనేవారు నాకు ఎవరూ లేరు. నాకు ఏదైనా ప్రమాదం జరిగితే నా కొడుకును నువ్వే పెంచి పెద్ద చేయాలి.' అని చెప్పాడు.
'నీకేమీ జరగదు. అలా ఆలోచించకు' అని శేషయ్య భరోసాగా చెప్పాడు.
తనకు జరగరానిది ఏదైనా జరిగితే తన కొడుకు పరిస్థితి ఏమిటి? అనే ఆలోచన భూషయ్యను కలవరపెట్టేది.
ఓ రోజు గ్రామంలోని నలుగురు పెద్దలను పిలిచాడు. శేషయ్యనూ రమ్మన్నాడు. 'నాకు ఆరోగ్యం బాగా లేదు. వైద్యులు నేను ఎక్కువకాలం బతకనని తేల్చి చెప్పేశారు. నా ఆందోళన అంతా నా కొడుకు గురించే. అందుకే నా కొడుకు బాధ్యతలు శేషయ్యకు అప్పగించాలనుకుంటున్నా. నా పది ఎకరాలు అతనికి ఇచ్చేస్తా. దాని మీద వచ్చే ఆదాయంతో నా కొడుకును ఇరవై ఏళ్లు వచ్చే వరకు పెంచమని కోరుతున్నా.' అంటూ తన మనసులోని మాటను చెప్పుకొచ్చాడు.
భూషయ్య మాటలు అందరూ ఆశ్చర్యంగా వింటున్నారు.
'మా వాడికి ఇరవై ఏళ్లు వచ్చాక శేషయ్య వాడి బాధ్యతలు పట్టించుకోనవసరం లేదు. అతనికి ఇష్టమైన ఎకరాలు నా కొడుకుకు ఇవ్వాలి. ఆ తర్వాత వాడి అదృష్టం ఎలా ఉంటే అలా జరుగుతుంది' అని చెప్పాడు భూషయ్య.
ఇదంతా విని శేషయ్య 'నీ ఆస్తి నాకు అవసరం లేదు. నీకు ఏమీ జరగదు. నువ్వు ఆందోళన పడకు. నీ కొడుకును నా కొడుకుగా చూసుకుంటా' అన్నాడు.
భూషయ్య బదులిస్తూ 'శేషయ్యా! మనిద్దరం ప్రాణ మిత్రులం. అందుకే నీకు ఈ పని అప్పగిస్తున్నా' అంటూ తను చెప్పిన మాటలు కాగితంపై రాసి గ్రామ పెద్దలతో సాక్షి సంతకాలు చేయించాడు. శేషయ్య సంతకం చేశాక తానూ సంతకం చేసి తన వీలునామాగా దానిని భద్రపరిచాడు.
తర్వాత ఆ వీలునామా నకళ్లు నలుగురు గ్రామ పెద్దలకు, శేషయ్యకు ఇచ్చాడు. అసలు వీలునామా తన పెట్టెలో పెట్టాడు.
ఒక రోజున భూషయ్య చనిపోయాడు. అనుకున్న ప్రకారం శేషయ్య వీరబాబును చేరదీసి ఇరవైఏళ్లు పెంచాడు.
'మీ నాన్న కోరినట్టుగా నిన్ను ఇన్నేళ్లు పెంచా. నాకు ఇష్టమైన ఎకరాలు నీకు ఇమ్మన్నాడు. అందుకే నీకు ఒక ఎకరం ఇస్తున్నా' అని శేషయ్య చెప్పాడు.
శేషయ్య పన్నాగం పసిగట్టిన వీరబాబు 'తనకు న్యాయం జరిగేలా చూడండి' అని గ్రామపెద్దల్ని అడిగాడు.
'మీ నాన్న కోరిక ప్రకారమే శేషయ్య చేశాడు. అదే న్యాయం' అని వారు చెప్పారు. వీరబాబు తనకు అన్యాయం జరిగిందని న్యాయాధికారి దగ్గరకు వెళ్లి మొరపెట్టుకున్నాడు.
'నీ తండ్రి రాసిన వీలునామా తీసుకురా!' అన్నాడు న్యాయాధికారి.
వీరబాబు ఇంటికి వెళ్లి తన తండ్రి పెట్టెని వెతికాడు. తండ్రి రాసిన వీలునామా దొరికింది.
వీలునామా చూసిన న్యాయాధికారి శేషయ్యకు రమ్మని కబురుపెట్టాడు.శేషయ్య గ్రామపెద్దలను తీసుకుని న్యాయాధికారి దగ్గరకు వెళ్లాడు.
'నువ్వు అన్యాయం చేశావు అంటున్నాడు వీరబాబు. నీ సమాధానం ఏమిటి?' అడిగాడు న్యాయాధికారి.
'నాకు ఇష్టమైన ఎకరాలు వీరబాబుకు ఇమ్మని అతని తండ్రి చెప్పాడు. నేను అలాగే చేశాను' అన్నాడు శేషయ్య.
'లేదు. నువ్వు అలా చేయలేదు. నీకు ఇష్టమైన ఎకరాలు నీ దగ్గర ఉంచుకుని నీకు ఇష్టం లేని ఎకరం అతనికి ఇచ్చావు. వీలునామా ప్రకారం నీకు ఇష్టమైన తొమ్మిది ఎకరాలు వీరబాబుకు ఇవ్వాలి' అని తీర్పు చెప్పాడు.అప్పుడు భూషయ్య తెలివి మిగిలిన వారందరికీ అర్థం అయ్యింది.
katha -veelunama
Homekathalukatha -veelunama
kevilunama!u
30 ella vayasulo bhuushayya bharya sunanda chanipoyindi. appatiki moodu samvatsaraala koduku veerabaabu unnaadu.
kontakaalaaniki bhuushayya anarogyam palayyadu. seshayyanu pilichi 'mitrama!
naa anevaaru naaku evaruu leru. naaku edaina pramaadam jarigithe naa kodukunu nuvve penchi pedda cheyali.' ani cheppaadu.
'neekemi jaragadu. alaa aalochinchaku' ani sheshayya bharosaga cheppaadu.
tanaku jaragaraanidi edaina jarigithe tana koduku paristhiti emiti? ane aalochana bhuushaynu kalavarapettedi.
oo roju graamamlooni naluguru peddalanu pilichaadu. seshayyanuu rammannadu. 'naaku aarogyam baga ledu. vaidyulu nenu ekkuvakaalam batakanani telchi cheppesaaru. naa aandolana antaa naa koduku gurinche. anduke naa koduku baadhyatalu seshayyaku appaginchaalanukuntun. naa padi ekaraalu ataniki ichesta. daani meeda vache aadaayamto naa kodukunu iravai ellu vache varaku penchamani korutunna.' antuu tana manasuloni maatanu cheppukochadu.
bhuushayya maatalu andaruu aascharyamgaa vintunnaaru.
'maa vaadiki iravai ellu vachaka sheshayya vaadi baadhyatalu pattinchukonavasaram ledu. ataniki ishtamaina ekaraalu naa kodukuku ivvali. aa tarvaata vaadi adrushtam ela unte alaa jarugutundi' ani cheppaadu bhuushayya.
idantaa vini sheshayya 'nee aasti naaku avasaram ledu. neeku emi jaragadu. nuvvu aandolana padaku. nee kodukunu naa kodukugaa chusukunta' annadu.
bhuushayya badulistuu 'seshayya! maniddaram praana mitrulam. anduke neeku ee pani appagistunna' antuu tanu cheppina maatalu kaagitampai rasi grama peddalatoe saakshi santakaalu cheyinchaadu. sheshayya santakam chesaka taanuu santakam chesi tana veelunaamaagaa daanini bhadraparichaadu.
tarvaata aa veelunama nakallu naluguru grama peddalaku, seshayyaku ichadu. asalu veelunama tana pettelo pettaadu.
oka rojuna bhuushayya chanipoyadu. anukunna prakaaram sheshayya veerabaabunu cheradeesi iravaillu penchaadu.
'mee naanna korinattugaa ninnu innellu pencha. naaku ishtamaina ekaraalu neeku immannadu. anduke neeku oka ekaram istunna' ani sheshayya cheppaadu.
sheshayya pannagam pasigattina veerabaabu 'tanaku nyaayam jarigela chudandi' ani graamapeddalni adigaadu.
'mee naanna korika prakarame sheshayya cheshaadu. adhe nyaayam' ani vaaru cheppaaru. veerabaabu tanaku anyayam jarigindani nyayadhikari daggaraku velli morapettukunnadu.
'nee tandri raasina veelunama teesukura!' annadu nyayadhikari.
veerabaabu intiki velli tana tandri petteni vetikaadu. tandri raasina veelunama dorikindi.
veelunama chusina nyayadhikari seshayyaku rammani kaburupettaadu.sheshayya graamapeddalanu teesukuni nyayadhikari daggaraku vellaadu.
'nuvvu anyayam chesavu antunnadu veerabaabu. nee samadhanam emiti?' adigaadu nyayadhikari.
'naaku ishtamaina ekaraalu veerabaabuku immani athani tandri cheppaadu. nenu alaage cheshaanu' annadu sheshayya.
'ledu. nuvvu alaa cheyaledu. neeku ishtamaina ekaraalu nee daggara unchukuni neeku ishtam laeni ekaram ataniki ichavu. veelunama prakaaram neeku ishtamaina tommidi ekaraalu veerabaabuku ivvali' ani teerpu cheppaadu.appudu bhuushayya telivi migilina vaarandarikee artham ayyindi.