పోయిన మనిషిని వెనక్కి తెచ్చుకుందామని ఇవాళ “గంట ముష్టి” (ఆంగ్లంలో అవర్లీ రేట్ ) తో ఉద్యోగం చేయించుకునే వాళ్ళకి ఓకె చెప్పేశాను.
“మరీ ముద్దపప్పులా ఉండకుండా అవర్లీ రేట్ ఎక్కువ అడగండి. సాయంత్రం మీరొచ్చేటప్పటికి నేను ఉండను. నాలుగుకే బయల్దేరతా” పొద్దున నేను బయటికి వచ్చేముందు మెత్తని దిండు మీద తల పెట్టి మత్తు కళ్ళతో చూస్తూ సుజాత అన్న మాటలు గుర్తొచ్చాయి.
ఎందుకు మనస్ఫూర్తిగా ఈ పని చేయలేను? నా కోసం నేను నిమగ్నమవగలిగిన విషయాలు కాకుండా ఇంకా ఇంకా సంపాదించాలన్న యావ కోసం లేదా స్టేటస్ కోసం ఎలా పనిచేయడం? దాని వల్ల లోకంలో కేయాస్ మరింత ఎక్కువవడం తప్ప ఏం ఒరుగుతుంది?
“ఏమోయ్, మళ్ళీ ఉద్యోగంలో చేరావటగా మీ ఆవిడ చెప్పింది” గేటు తీస్తున్న నా భుజం మీద చరుస్తూ ప్రక్కింటి అంకుల్.
“చలి వల్ల కాదు. ఒళ్ళంతా కల్మషం పేరుకుని ఉంది. కడుక్కోవాలి” అన్నాను. నా మాటలు అర్థం కాక – అర్థం కావని తెలుసు ముసలాయనకి – ముఖం వేళ్ళాడేశాడు.
ముష్టి ఎంతేస్తావు? ఎన్ని గంటలు అడుక్కోవాలి లాంటి మాటల వల్ల చేదయిన నోరుని శుభ్రం చేసుకోవాలనిపిస్తోంది. బ్రష్ చేసుకోవడానికి బాత్ రూమ్ లోకి దూరాను.
ఇలాంటి వ్యవహారాల్లో తపన పడటం, వీళ్ళందరికీ ఆలోచించి అవసరానికి తగ్గట్లుగా ఉత్తరాలు రాయడం, అఫిషియల్ గా సమాధానాలు చెప్పడం – ఇంతకు ముందు ఇవన్నీ చేసినవే అయినా ఇప్పుడు ఇలా మనీ మేటర్స్ డీల్ చేయడం బాధగా ఉంది… మరి ముందు ముందు ఎన్ని పాట్లు పడాలో?
అసలు దేని కోసం ఇప్పుడు మళ్ళీ ఈ పని? ఇన్నాళ్ళు చేశాను. ఉన్నది చాలదా? హాయిగా తిని ఇలా రాసుకుంటే ఏమవుతుంది?
“ఎక్కువ వత్తిడిలేని ఉద్యోగం తీసుకుంటాను అని చెప్పి చేస్తున్న ఉద్యోగాన్ని వదిలేసి ఆర్నెల్లు అవుతోంది. ఎప్పుడు చూసినా ఆ టేబుల్ ముందు కూర్చోని ఏంటి మీరు రాసేది… పైసాకి పనికి రాని పన్లు” ఆమె గొంతు కర్కశంగా…
“డాడ్ మమ్ సెల్ అవుటాఫ్ కవరేజ్, అమ్మమ్మోళ్ళూర్లో సిగ్నల్స్ ఉండవేమిటో, సర్లే టెల్ హర్ ప్లీజ్ ఆమెకి కావలసిన డైమండ్ నెక్లెస్ సెట్ ఇక్కడ ఓక్ ట్రీ రోడ్ లో దొరికిందని”
ప్రతి విషయంలోనూ వచ్చిన అశాంతి, అసంతృప్తి ప్రక్క వాళ్ళ మీదికి ప్రవహించి అట్నించి జలపాతం లా పెద్ద శబ్దంతో కాలాన్ని భళ్ళుమనిపించింది. మాటలు రాక మా్రన్పడిపోతే అటూ ఇటూ దుమికి నన్ను ఖండఖండాలుగా నరికి తిట్ల రూపంలో పారుతోంది.
బెడ్ చీదరగా ఉంది. ఉదయం లేచి దుప్పటి మడత కూడా పెట్టకుండా వెళ్ళిపోయిందనమాట. అసహ్యంతో దాన్ని విసిరి కొట్టాను. ఉన్న ఒక్కగానొక్క కూతురు తన కాపురం తను చేసుకుంటోంది. మా మీద ఆధారపడినవాళ్ళెవరూ లేరు. అయినా ఈమెకెందుకింత కాంక్ష?
గోడ మీదున్న రమణమహర్షి ఫోటో – కళ్ళల్లో స్వచ్ఛమైన ‘ఆత్మ’ ని దాచుకుని చూస్తున్నాడు నా వైపు. ఆ కళ్ళల్లో ఏదో శాంతి.
నాకేం కావాలో తెలీక, ప్రపంచంతో సంబంధం పెట్టుకోవడం నేర్చుకోక, పెట్టుకున్నా సరిగ్గా లేక కుళ్ళుతూ ఏడుస్తూ రేపేదో ఇది వదిలిపోతుందని ఎదురుచూస్తూ ఆ ‘రేపు’ రాగానే మళ్ళీ ఇంకో ‘రేపు’ ని కల్పించుకుంటూ చచ్చేంతవరకూ సాగాలా ఈ జంఝాటం?
నెల పైగా అయింది ఆమె ఊరికి వెళ్ళడంతో ఒంటరి జీవితం మొదలుపెట్టి. అమితమయిన బాధ, సంతోషం, ఫ్రస్టేషన్ అన్నీ కలగలిసి ఉన్నాయి సరే – కానీ ఏదో సమ్ థింగ్ స్పెషల్ ఈ ఒంటరితనంలో. ఇష్టం వచ్చిన సమయంలో తోచిన భావ వ్యక్తీకరణ, జంకూ గొంకూ లేని స్వేచ్ఛాపూర్ణ సమయం.
విరగబడి, ఒరుసుకుంటూ, రొప్పుకుంటూ పనిపిల్ల చేత పని చేయించే ఆమె గుర్తుకొస్తోంది. దేనికంతగా రాపిడి? ప్రశాంతంగా కూడా చేసుకోవచ్చు అని మొదటి నుండే చెప్పి ఉంటే అలా విపరీతంగా ఉద్రేకించకుండా ఉండేదేమో!
గట్టిగా ప్రక్కవాళ్ళ మీద దాష్ఠీకం చేయడం, చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని నా ప్లాన్స్ తో కన్ఫర్మ్ చెయ్యడం – అలా జరగనప్పుడు తిట్లతో సత్కరించడం – ఇదంతా నా ‘నేను’ కి ఉన్న సహజమైన టె్రయిట్ అండ్ పవర్.
ఈ ‘నేను’ కి ఉన్న శక్తి అంతా ఇలా నిదానంగా రాసుకుంటుంటే బాగా తగ్గడమో, మాయమవడమో జరిగి అమితమైన ప్రశాంతతగా ఉంది. నా పని విలువ నిరూపణ అయిందన్న తృప్తేమో మరి తెలీదు. ఇదంతా ఇప్పుడు నాలో వచ్చిన మార్పు.
అంతకు ముందు ఆఫీస్ నుండొచ్చి ఇంట్లో ఆమె మీద మరింత ఎగరడం, అశాంతి ఉండేవి – ఇంత గొప్పవాడిని నేను, నన్ను సేవించుకుని నాకు బానిసలాగా ఉండాలి కదా! అన్నట్లుగా.
ఇంత ఎక్కువ డబ్బు ఇచ్చే ఈ ఉద్యోగం కూడా పోతే ఎలా ఉంటుందో చూడాలని ఆసక్తిగా ఉంది. అయితే అసలు బేసిక్ కోర్ లెవెల్ లో ఈ పని కూడా చేయాలని లేదనీ, ఉద్యోగం వదలడం వల్ల పెద్ద తేడా రాదనీ తెలుసు. బయటి ప్రపంచం వల్ల ఏర్పరుచుకున్న ఇమేజెస్ కారణంగా ఈ అవర్లీ రేట్ ఉద్యోగపు ముసుగు పడింది కానీ నాకు కావాల్సింది మినిమమ్ కంఫర్ట్స్.
చిన్నప్పుడు ఎన్నో సార్లు నిజంగా ఆసక్తి ఉన్న విషయాల గురించి మాట్లాడటానికీ, చేయడానికీ ప్రయత్నించాను. అది వెంటనే ‘పనికి మాలినదిగా’, ‘సమాజంలో దేన్నీ సంపాదించి పెట్టలేనిదిగా’ చూడబడి వెలివేయబడింది – ఇమ్మీడియట్లీ డిస్ కార్టెడ్.
ఒక రకంగా నాకున్న ఆర్థిక స్థితి, నాకున్న అధికారం లేదా నాకున్న ఇతర నైపుణ్యాలు – వీటి వల్లనే మిగతా మోరల్స్ కీ, నైసిటీస్ కీ విలువ వస్తోందని ఒక నమ్మకం. ఇంకా సులభమైన మాటల్లో చెప్పాలంటే నువ్వో గొప్ప అధికారివైతే నువ్వు పాడే పాటలకీ, పద్యాలకీ విలువ – ఇదీ చిన్నప్పటి నుండీ పెద్దవాళ్ళు, పంతుళ్ళు మెదడులో సృష్టించిన చిత్రం. వీటికి లోబడిపోయి తమనీ, తమ ఇష్టాలనీ చంపుకునే వాళ్ళే తొంభై తొమ్మిది శాతం మంది నాలాగా.
మనకి ఒకరంటే ఒకరికి ఉన్న అసంతృప్తితో ఎన్నాళ్ళని జీవించడం? వద్దు సుజ్జీ, ఇది మనిద్దరికీ మంచిది కాదు. ఇక నీకు నచ్చే విధంగా నేనుండలేను – నాకు నచ్చే విధంగా నేను జీవించాలనుకుంటున్నాను కనుక. మనకున్న దాంతో తృపి్తగా నాతో జీవించగలిగితేనే నువ్వు రా. నచ్చని పని చేయకూడదనుకునే నేను నిన్ను నచ్చని పని చేయమని అననని నీకు తెలుసు కదా!
అవును తమాషాగా ఉంది. భలే అర్థం చేసుకుందే ఇన్నాళ్ళకి. ఆహా! ఇద్దరి దారులు కలవడం మొదలవుతోందనమాట వ్యతిరేకంగా అయినా…
poyina manishini venakki tecchukundaamani ivaala eganta mushti (aanglamlo averli rate ) thoo udyogam cheyinchukune vaallaki oke cheppesaanu.
emari muddapappula undakunda averli rate ekkuva adagandi. saayantram meerochetappatiki nenu undanu. naaluguke bayalderatam podduna nenu bayatiki vachemundu mettani dindu meeda tala petti mattu kallatho chustuu sujaata anna maatalu gurtochayi.
enduku manasphoorthigaa ee pani cheyalenu? naa kosam nenu nimagnamavagaligina vishayaalu kakunda inka inka sampaadinchaalanna yaava kosam leda states kosam ela panicheyadam? daani valla lokamlo keyas marinta ekkuvavadam tappa yem orugutundi?
neaey, mallee udyogamlo cheravataga mee aavida cheppindi getu teestunna naa bhujam meeda charustuu prakkinti ankul.
echali valla kaadu. ollantaa kalmasham paerukuni undi. kadukkovali annaanu. naa maatalu artham kaaka – artham kaavani telusu musalaayanaki – mukham velladesadu.
mushti entestavu? enni gantalu adukkovali lanti maatala valla chedayina noruni subhram chesukovalanipistonda. brash chesukovadaniki bath room loki dooraanu.
ilanti vyavahaaraallo tapana padatam, veellandarikee aalochinchi avasaraaniki taggatlugaa uttaraalu rayadam, afficial gaa samaadhaanaalu cheppadam – intaku mundu ivannee chesinave aina ippudu ilaa manee maters deal cheyadam badhaga undi mari mundu mundu enni paatlu padaalo?
asalu deni kosam ippudu mallee ee pani? innaallu cheshaanu. unnadi chalada? haayigaa tini ilaa rasukunte emavutundi?
aekkuva vattidileni udyogam teesukuntaanu ani cheppi chestunna udyogaanni vadilesi aarnellu avutondi. eppudu chusina aa table mundu koorchoni enti meeru rasedi paisaki paniki raani panle aame gontu karkasamgaa
edad mam sel avutaf kavarej, ammammollurlo signals undavemito, sarle tel har please aameki kaavalasina dimand necless sett ikkada ok trey rod loo dorikindanim
prati vishayamloonuu vachina ashanthi, asantrupti prakka vaalla meediki pravahinchi atninchi jalapaatam laa pedda sabdamto kaalaanni bhallumanipinchindi. maatalu raaka marnpadipothe atuu itoo dumiki nannu khandakhandaluga nariki titla roopamlo paarutondi.
bed cheedaragaa undi. udayam lechi duppati madata kuudaa pettakunda vellipoyindanamata. asahyamtho daanni visiri kottanu. unna okkagaanokka koothuru tana kapuram tanu chesukuntondi. maa meeda aadhaarapadinavaallevaruu leru. aina eemekendukinta kanksha?
goda meedunna ramanamaharshi photo – kallallo swachchamaina eaathma ni daachukuni chustunnadu naa vaipu. aa kallallo edho saanti.
naakem kaavaalo teleeka, prapanchamtho sambandham pettukovadam nerchukoka, pettukunna sarigga leka kullutuu edustu repedo idhi vadilipotundani eduruchustuu aa erepae ragane mallee inko erepae ni kalpinchukuntu chachentavarakuu sagala ee janjaatam?
nela paiga ayindi aame ooriki velladamtho ontari jeevitam modalupetti. amitamayina baadha, santosham, frustation annee kalagalisi unnaayi sare – cony edho sam thing speshal ee ontaritanamlo. ishtam vachina samayamlo thochina bhaava vyakteekarana, jankuu gonkuu laeni swechchaapuurna samayam.
viragabadi, orusukuntu, roppukuntu panipilla chetha pani cheyinche aame gurtukostondi. denikantagaa rapidi? prasaantamgaa kuudaa chesukovachhu ani modati nunde cheppi unte alaa vipareetamgaa udrekinchakunda undedemo!
gattigaa prakkavalla meeda daashteekam cheyadam, chuttu unna prapanchaanni naa plans thoo conferm cheyyadam – alaa jaraganappudu titlatho satkarinchadam – idantaa naa nenenu ki unna sahajamaina teryit and paver.
ee nenenu ki unna sakti antaa ilaa nidaanamgaa rasukuntunte baga taggadamo, mayamavadamo jarigi amitamaina prasaantatagaa undi. naa pani viluva niruupana ayindanna truptemo mari teleedu. idantaa ippudu naalo vachina maarpu.
antaku mundu offies nundochi intlo aame meeda marinta egaradam, ashanthi undevi – inta goppavaadini nenu, nannu sevinchukuni naaku banisalaga undaali kada! annatlugaa.
inta ekkuva dabbu iche ee udyogam kuudaa pothe ela untundo chuudaalani aasaktigaa undi. ayithe asalu besic kor level loo ee pani kuudaa cheyalani ledanee, udyogam vadaladam valla pedda teda raadanee telusu. bayati prapancham valla yerparuchukunna images kaaranamgaa ee averli rate udyogapu musugu padindi cony naaku kaavaalsindi minimam compherts.
chinnappudu enno saarlu nijamgaa aasakti unna vishayaala gurinchi matladataniki, cheyadaanikii prayatninchaanu. adhi ventane epaniki malinadigai, esamajamlo dennee sampaadinchi pettalenidigaa chudabadi veliveyabadindi – immediatly dis carted.
oka rakamgaa naakunna aardhika sthiti, naakunna adhikaaram leda naakunna itara naipunyaalu – veeti vallane migata morals kee, nicities kee viluva vastondani oka nammakam. inka sulabhamaina maatallo cheppalante nuvvo goppa adhikaarivaithe nuvvu pade paatalakii, padyaalakii viluva – idhee chinnappati nundi peddavaallu, pantullu medadulo srushtinchina chitram. veetiki lobadipoyi tamanee, tama ishtalani champukune vaalle tombhai tommidi saatam mandi nalaga.
manaki okarante okariki unna asantruptito ennaallani jeevinchadam? vaddu sujji, idhi maniddarikii manchidi kaadu. ika neeku nache vidhamgaa nenundalenu – naaku nache vidhamgaa nenu jeevinchaalanukuntunnaa kanuka. manakunna daamto trupitagaa naatho jeevinchagaligithene nuvvu raa. nachani pani cheyakudadanukune nenu ninnu nachani pani cheyamani ananani neeku telusu kada!
avunu tamashaga undi. bhale artham chesukunde innaallaki. aahaa! iddari daarulu kalavadam modalavutondanamata vyatirekamgaa aino