మంచి కాకి కథ (కొత్తపల్లి)
రచన: శ్రీ మద్దిరాల శ్రీనివాసులు గారు, ఉపాధ్యాయులు, పాథమికోన్నత పాఠశాల , కంకణాలపల్లి, త్రిపురాంతకం మండలం, ప్రకాశం జిల్లా.
కటారుపల్లె శివార్లలో వేపచెట్టు ఒకటి ఉండేది. అందులో గూడు కట్టుకుని నివసించేవి, ఒక తల్లికాకి, దాని నాలుగు చిట్టి చిట్టి పిల్లలు!
అదే చెట్టు క్రింద, తొర్రలో ఉడత ఒకటి ఉండేది.
కాకీ, ఉడతా రెండూ "వదినా-వదినా" అనుకుంటూ చాలా సన్నిహితంగా ఉండేవి. తల్లి కాకి రోజూ ఊళ్ళోకి వెళ్ళి ఆహారం కోసం వెతికేది. దొరికిన ఆహారాన్ని ముందుగా పిల్లలకు తెచ్చి పెట్టేది. అంతా అయినాక మళ్ళీ వెళ్ళి, తను కడుపు నింపుకొని వచ్చేది.
ఉడత మటుకు అక్కడికి దగ్గర్లోనే తిరుగుతూ‌ ఉండేది రోజంతా. సాయంత్రం కాగానే ఓమాటు కాకినీ, పిల్లల్నీ పలకరించి, తన తొర్రలో‌ దూరేది.
అయితే ఒకసారి చీకటి పడుతున్నది, అయినా తల్లికాకి ఇల్లు చేరలేదు. అమ్మ రాలేదని పిల్లలు కంగారు పడసాగాయి. ఉడత కొంచెం సేపు ఉండి వాటిని ఊరడించింది. "వచ్చేస్తుందిలే, ఏమీ పర్లేదు" అని చెప్పింది. పిల్లలు కొంచెం సర్దుకోగానే "నేను మళ్ళీ వస్తాను" అని ఇంటికి పోయింది. అయితే, రోజంతా తిరిగి తిరిగి అలసిపోయిందేమో, తొర్రలోకి దూరగానే దానికి విపరీతమైన తూగు వచ్చింది. "కొంచెం అటో ఇటో- వదిన రాక ఎక్కడికి పోతుందిలే!" అని తను నడుం వాల్చింది.
అంతలో బాగా చీకటి పడింది. అయినా కాకి ఇంకా ఇల్లు చేరలేదు. పిల్లలు తల్లికోసం ఎదురు చూస్తూనే ఆడుకుంటున్నాయి. అయితే అంతలోనే అకస్మాత్తుగా ఎక్కడినుంచో పెద్ద కాకి ఒకటి ఎగిరి వచ్చింది. పిల్లల దగ్గర ఉన్న తిండి అంతా లాక్కొని తినేసింది. పిల్లలు భయంతో "కుయ్యో!మొర్రో!" అని కేకలు పెట్టాయి. ఉన్న అన్నం అంతా తినేసాక, పిల్లల్ని గూట్లోంచి కిందకు తోసేసింది పెద్ద కాకి. పిల్లలు చాలా సేపు "అమ్మా! అమ్మా!" అని ఏడ్చి, అక్కడే సొమ్మసిల్లి పడిపోయాయి.
గాఢ నిద్రలో ఉన్న ఉడతకు ఇదంతా తెలియదు.
ఆరోజు రాత్రి చీకటి పడ్డాక వచ్చింది తల్లి కాకి. 'చూస్తే పిల్లల జాడ లేదు! వేరే ఏదో‌ పెద్ద కాకి తన గూట్లో‌ పడుకొని ఉన్నది!' అది కంగారుగా దాన్ని నిద్రలేపింది. ప్రశ్నల మీద ప్రశ్నలు వేయసాగింది.
"ఏయ్! ఎవ్వతెవే నువ్వు?! ఆపు, నీ గోల! ఇంత రాత్రి వచ్చి నా నిద్ర చెడగొట్టింది చాలక, పిచ్చి పిచ్చి ప్రశ్నలు వేసి విసిగిస్తావా? ఇది నా గూడు! నువ్వు ఎటుపోతావో పో! నీ‌ పిల్లల సంగతి నన్ను అడక్కు!" అని అరిచి, దాన్ని ఒక్క తోపు తోసింది పెద్ద కాకి.
దెబ్బకు కింద పడింది కాకి. చూస్తే తన పిల్లలు కూడా అక్కడే చెట్టు మొదట్లో దిక్కులేకుండా పడి ఉన్నాయి. దాని గుండె తరుక్కుపోయింది. అంతలో పిల్లలు లేచి "అమ్మా!అమ్మా!"అంటూ ఏడవసాగాయి. తల్లికాకి వాటిని సముదాయించసాగింది. ఆ గందరగోళానికి మెలకువ వచ్చింది ఉడతకు. జరిగిన విషయం తెలుసుకొని అది "అయ్యో! ఎంత పని జరిగింది! ఇప్పుడు ఎలాగ? ఇద్దరం వెళ్ళి దాని అంతు చూద్దామా?" అన్నది.
"వద్దులే వదినా! ఎవరి పాపాన వాళ్లే పోతారు!" అంది తల్లికాకి.
"రేపు ఉదయాన్నే ఏదో ఒకటి చేద్దాం. ఈ రోజుకు ఇక్కడే పడుకోండి వదినా!" అని అవి పడుకునేందుకు ఏర్పాట్లు చేసింది ఉడత.
సరేనని అన్నీ అక్కడే పడుకొని నిద్రపోయాయి.
వేపచెట్టుకు ఎదురుగా ఓ చింత చెట్టు ఉంది. ఆ చెట్టు మీద పాత గూడు ఒకటి, ఖాళీగానే ఉన్నది. తెల్లవారగానే ఆ గూటిలోకి చేరినై, కాకి, పిల్లలు. కాకి ఆహారం కోసం ఊళ్ళోకి వెళ్దామనుకున్నది. 'అవతలి చెట్టుపైన తుంటరి కాకి ఏం చేస్తున్నదా' అని చూసింది. అది ఇంకా పడుకునే ఉంది. "అది లేచి, ఆహారం కోసం బయటికి వెళ్ళాక, అప్పుడు వెళ్తా, నేను!" అనుకొని ఇంకా కాసేపు చూసింది తల్లి కాకి. అయితే పెద్ద కాకి ఎంతకీ లేవలేదు.
ఇంతలో తల్లికాకికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది. ఆ రోజు నుండి తను ఇంకా కష్టపడటం మొదలు పెట్టింది. తెచ్చిన ఆహారాన్ని పిల్లలకు సరిపడా పెట్టి, ఆపైన మిగిలిన దాన్ని తీసుకెళ్ళి పెద్దకాకికి వేయడం ప్రారంభించింది.
"ఇదేదో బాగానే ఉందే!" అనుకున్న బద్ధకపు కాకి అసలు ఇంట్లోంచి కాలు బయటికి పెట్టటమే మానేసింది: పిల్లల జోలి వదిలేసింది. ఏమంటే తల్లి కాకికి శ్రమ ఎక్కువైంది.
ఒకరోజు సాయంత్రం ఉడత కాకితో 'ఏంటి వదినా, నీవు చేసే పని?! దానికి కూడా నువ్వు ఆహారం తెచ్చి పెట్టడం ఏంటి?!' అన్నది.
'ఏం చేస్తాం వదినా, తప్పదు! పిల్లలు పెద్ద అయ్యేంతవరకూ దుష్టుల్ని దూరంగా ఉంచాలంటే ఇది తప్ప వేరే మార్గం లేదు! అయినా ఏం పోయిందిలే, నాకు ఇంకో పిల్ల అనుకుంటా' అన్నది తల్లి కాకి.
అయితే ఇట్లా వారం రోజులు గడిచాయో లేదో- పెద్ద గాలివాన వచ్చింది. వేపచెట్టు క్రిందినుండి దభీల్మని శబ్దం వచ్చింది. "ఏమిటా?!" అని బయటికి తొంగి చూసింది ఉడత. కొత్త కాకి! గూటితో సహా క్రింద పడి ఉన్నది! మూలుగుతూ ఉంది! దెబ్బలు తగిలి రక్తం కారుతున్నది. ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉంది!
ఉడత పోయి, ఎదురుగుండా చింత చెట్టు మీద ఉన్న తల్లి కాకిని పిలిచింది. రెండూ కలిసి దానికి కట్లు కట్టి, సపర్యలు చేసాయి. తల్లి కాకి దానికి ఆహారం తెచ్చి పెట్టింది. రెండు రోజులకు మరి కొంత కోలుకుంది పెద్ద కాకి. అటుపైన మరో రెండు రోజులు కష్టపడి దానికి ఒక మాదిరి గూడు కూడా ఏర్పాటు చేసింది తల్లికాకి.
అదంతా చూసిన పెద్ద కాకి మనసు కరిగింది. కళ్ళనీళ్లు తిరిగాయి. 'ఛీ! అసలు నాకు బుద్ధి లేదు. ఇంత మంచి కాకికి నేను ఎంత ద్రోహం చేశాను! బ్రతికుండగా ఇంక ఎప్పుడూ ఎవరికీ హాని చేయకూడదు. చేతనైతే వాళ్లలానే ఇతరులకు సహాయం చేయాలి' అనుకుంది మనసులో.
తర్వాతి రోజున తను కూడా త్వరగా లేచి, ఆహారం కోసం వెళ్లింది. కొంత ఆహారాన్ని తెచ్చి కాకి పిల్లలకు పెట్టింది: "భయపడకండి, నేను మిమ్మల్ని ఏమీ చేయను. నేను మీ పెద్దన్ననే అనుకోండి!" అన్నది. పిల్లలు, తల్లికాకి అన్నీ చాలా సంతోషపడినాయి. సంగతి తెల్సిన ఉడత "నీ మంచితనం ఊరికే పోలేదులే వదినా! దానివల్ల మనకు మరో‌ మిత్రుడు దొరికాడు!" అంటూ ఆనందపడింది.
manchi kaaki katha (kottapalli)
rachana: shree maddiraala srinivaasulu gaaru, upaadhyaayulu, paathamikoonnata paatasaala , kankanalapalli, tripuraantakam mandalam, prakaasam jilla.
katarupalle shivaarlalo vepachettu okati undedi. andulo goodu kattukuni nivasinchevi, oka tallikaki, daani naalugu chitti chitti pillalu!
adhe chettu krinda, torralo udata okati undedi.
kaakii, udataa rendoo "vadina-vadina" anukuntu chala sannihitamgaa undevi. talli kaaki roojoo oolloki velli aahaaram kosam vetikedi. dorikina aahaaraanni mundugaa pillalaku tecchi pettedi. antaa ayinaka mallee velli, tanu kadupu nimpukoni vachedi.
udata matuku akkadiki daggarlone tiruguti undedi rojanta. saayantram kagane omaatu kaakinii, pillalni palakarinchi, tana torralo dooredi.
ayithe okasari cheekati padutunnadi, aina tallikaki illu cheraledu. amma raledani pillalu kangaaru padasagai. udata konchem sepu undi vaatini ooradinchindi. "vachestundile, emi parledu" ani cheppindi. pillalu konchem sardukogane "nenu mallee vastaanu" ani intiki poyindi. ayithe, rojanta tirigi tirigi alasipoyindemo, torraloki dooragaane daaniki vipareetamaina thoogu vachindi. "konchem ato ito- vadina raaka ekkadiki potundile!" ani tanu nadum vaalchindi.
antalo baga cheekati padindi. aina kaaki inka illu cheraledu. pillalu tallikosam eduru chustune aadukuntunnaayi. ayithe antalone akasmaattugaa ekkadinuncho pedda kaaki okati egiri vachindi. pillala daggara unna tindi antaa lakkoni tinesindi. pillalu bhayamto "kuyyo!morro!" ani kekalu pettai. unna annam antaa tinesaka, pillalni gootlonchi kindaku tosesindi pedda kaaki. pillalu chala sepu "amma! amma!" ani edchi, akkade sommasilli padipoyayi.
gaada nidralo unna udataku idantaa teliyadu.
aaroju raatri cheekati paddaka vachindi talli kaaki. 'chuste pillala jaada ledu! vere edho pedda kaaki tana gootlo padukoni unnadi!' adhi kangaarugaa daanni nidralepindi. prasnala meeda prasnalu veyasaagindi.
"yey! evvateve nuvvu?! aapu, nee gola! inta raatri vachi naa nidra chedagottindi chaalaka, picchi picchi prasnalu vesi visigistava? idhi naa goodu! nuvvu etupotavo poo! nae pillala sangati nannu adakku!" ani arichi, daanni okka thopu tosindi pedda kaaki.
debbaku kinda padindi kaaki. chuste tana pillalu kuudaa akkade chettu modatlo dikkulekunda padi unnaayi. daani gunde tarukkupoyindi. antalo pillalu lechi "amma!amma!"antuu edavasagayi. tallikaki vaatini samudaayinchasaagindi. aa gandaragolaaniki melakuva vachindi udataku. jarigina vishayam telusukoni adhi "ayyo! entha pani jarigindi! ippudu elaaga? iddaram velli daani antu chuddama?" annadi.
"vaddule vadina! evari papana vaalle potaaru!" andi tallikaki.
"repu udayaanne edho okati cheddam. ee rojuku ikkade padukondi vadina!" ani avi padukunenduku erpaatlu chesindi udata.
sarenani annee akkade padukoni nidrapoyaayi.
vepachettuku edurugaa oo chinta chettu undi. aa chettu meeda paata goodu okati, khaaliigaane unnadi. tellavaaragaane aa gootiloki cherinai, kaaki, pillalu. kaaki aahaaram kosam oolloki veldaamanukunnadi. 'avatali chettupaina tuntari kaaki yem chestunnada' ani chusindi. adhi inka padukune undi. "adhi lechi, aahaaram kosam bayatiki vellaaka, appudu veltaa, nenu!" anukoni inka kasepu chusindi talli kaaki. ayithe pedda kaaki entakee levaledu.
intalo tallikaakiki oka aalochana vachindi. aa roju nundi tanu inka kashtapadatam modalu pettindi. tecchina aahaaraanni pillalaku saripada petti, aapaina migilina daanni teesukelli peddakaakiki veyadam praarambhinchindi.
"idedo bagane unde!" anukunna baddhakapu kaaki asalu intlonchi kaalu bayatiki pettatame maanesindi: pillala joli vadilesindi. emante talli kaakiki shrama ekkuvaindi.
okaroju saayantram udata kaakitho 'enti vadina, neevu chese pani?! daaniki kuudaa nuvvu aahaaram tecchi pettadam enti?!' annadi.
'yem chestam vadina, tappadu! pillalu pedda ayyentavarakuu dushtulni dooramgaa unchalante idhi tappa vere maargam ledu! aina yem poyindile, naaku inko pilla anukunta' annadi talli kaaki.
ayithe itla vaaram rojulu gadichayo ledho- pedda galivana vachindi. vepachettu krindinundi dabheelmani sabdam vachindi. "emita?!" ani bayatiki tongi chusindi udata. kotta kaaki! gootitho sahaa krinda padi unnadi! moolugutuu undi! debbalu tagili raktam kaarutunnadi. praanaapaaya sthitilo undi!
udata poyi, edurugunda chinta chettu meeda unna talli kaakini pilichindi. rendoo kalisi daaniki katlu katti, saparyalu chesai. talli kaaki daaniki aahaaram tecchi pettindi. rendu rojulaku mari kontha kolukundi pedda kaaki. atupaina maro rendu rojulu kashtapadi daaniki oka maadiri goodu kuudaa erpaatu chesindi tallikaki.
adanta chusina pedda kaaki manasu karigindi. kallaneellu tirigaayi. 'chee! asalu naaku buddhi ledu. inta manchi kaakiki nenu entha droham cheshaanu! bratikundagaa inka eppuduu evariki haani cheyakudadu. chetanaite vaallalaane itarulaku sahayam cheyali' anukundi manasulo.
tarvaati rojuna tanu kuudaa twaragaa lechi, aahaaram kosam vellindi. kontha aahaaraanni tecchi kaaki pillalaku pettindi: "bhayapadakandi, nenu mimmalni emi cheyanu. nenu mee peddannane anukondi!" annadi. pillalu, tallikaki annee chala santoshapadinaayi. sangati telsina udata "nee manchitanam oorike poledule vadina! daanivalla manaku maro mitrudu dorikaadu!" antuu aanandapadindi.