బానిస పొందిన పరమానందం !
కుళలుఱవుత్యాగి
పిలవగానే వచ్చేవాడు దేవుడు ! తలచగానే వచ్చేది సద్గురువు !!
ఓం శ్రీ వల్లభ గణపతి కృప
ఓం శ్రీ అంగాళ పరమేస్వరి కృప
ఓం శ్రీ సద్గురువు కృప
కౌపీనధారుడి కౌపీన లీల
నాడు శని వారం. పాఠశాలకు రెండు రోజులు సెలవు కావడంతో బాలుడు వెంకటరాముడు తన సద్గురువుతో తీర్థరాజమైన తిరుఅణ్ణామలై గిరి ప్రదక్షిణ చేద్దామని వచ్చాడు. కౌపీనం మాత్రమే ధరించి వున్న తన సద్గురువు పెద్దలతో గిరి ప్రదక్షిణ వీధిలో కుబేర లింగ ప్రాంత్యం దాటి వస్తున్నాడు బాలుడు.
అప్పుడు కొండ కేసి సాష్టాంగ నమస్కారం చేశారు పెద్దలు. సత్వరం బాలుడు కూడా వారి పక్కన అట్లే నమస్కరించాడు. పెద్దలు ఎక్కడైతే సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తే అది గొప్ప దర్శనమని తన పూర్వ అనుభవాల నుండి తెలుసుకొన్నాడు బాలుడు.
తిరుఅణ్ణామలై గిరి ప్రదక్షిణ మార్గం నుండి కొండను చూస్తే, పలువిధమైన దృశ్యాలు కనబడుతాయి. ఆ దివ్య దృశ్యాలను తిరుఅణ్ణామలై ముఖ దర్శనాలని సిద్ధపురుషలతో పేర్కొనబడ్డాయి. ఒక్కొక్క దర్శనమూ ఒక్కొక్క విధమైన మంచి ఫలితమును ఇవ్వగలదు.
"ఇదే రుద్ర ప్రజాపతి దర్శనం. రుద్ర ప్రజాపతులు సాక్షాత్తు భగవంతుని వలె శక్తి గలవారు. వారు అ బాధ్యత వహించే వైభవం ఈ ప్రాంత్యం లోనే జరుగుతుంది. పార్వతీ దేవి కూడా దక్ష ప్రజాపతి కుమార్తె గదా. పలు సంవత్సరాల ఏకాదశీ ప్రత పరిపాలన చేయలేక పోయిన వారు ఈ దర్శనం ఏకాదశి తిథి నాడు పొంది తేనెలో నానపెట్టిన ఉసిరి దానం చేయడం వల్ల ఆ పొరపాటుతో సమకూర్చే ప్రభావం తగ్గిపొతుంది.
ఒకరి జాతక కుండలిలో లగ్నాధిపతీ స్థితి బట్టి వారి శరీర బలం ఆరోగ్యం కుదురుతుంది. భగవంతుని ప్రేరణతో లగ్నాధిపతి బలహీనంగా ఉంటే, అటువంటి వారు పైన చెప్పిన ఆరాధనతో మంచి పొందురు. శరీర ఆరోగ్యం పెరుగుతుంది.
తిరుఅణ్ణామలై వెళ్ళలక పోయినా తన ఊరి ఆలయాల్లో ద్వాదశీ తిథి నాడు ఉసిరి దానం చేయడమూ మంచిదే. "
పెద్దలు శ్రీ ఇడియాప్ప సిద్ధ స్వామివారు
బాలుడు వెంకటరాముడు
ఇలా మాట్లాడుతూ ఇంద్ర తీర్థం దగ్గర వచ్చారు. ఆ చెరువు గట్టున ఒక అశ్వత్థ చెట్టును చూపారు పెద్దలు. "ఇటువంటి వయసుమళ్ళిన పెద్ద రావి చెట్లును ప్రదక్షిణం చేసి తామే దంచిన పసుపు పొడి, కుంకుమ బొట్టు చెట్టుకు వేసి నమస్కారం చేయడం వల్ల ఎన్నో మంచి ఫలాలు వస్తాయి.
యువతిలూ సుమంగళ్ళీ భర్త నుండి తిరస్కరించబడిన స్తీలు ధార్మిక రీతిలో సురక్షత పొందుతారు. కుటుంబ ఐక్యమత్యం బలీయమవుతుంది. యంత్రం చేత తయారు చేసిన పసుపు పొడి పనికి రాదు.
ఒక్క అత్తి కలపతో కావించిన కుంబకోణం తగ్గరవున్న శ్రీ వానముట్టి పెరుమాళు వలె దేవతా ముర్తుల దర్శనం వల్లనూ స్త్రీలు శీలం సంరక్షణ కలుగుతాయి. "
అలాగే బాలుడూ పెద్దలూ రమణాశ్రమం దాటి ఏకముఖ లింగ దర్శనం అనే చోట చేరినారు. ఆ చోట నుండి కొండ చూస్తే ఈశ్వరుడి ఒక్క ముఖం మాత్రమే కనిపిస్తుంది.
అప్పుడు పెద్దలు, " ఏమి నైనా ఈవాళ అన్నదానం చేస్తామని వచ్చావే. కాని అందుకై ఏర్పాట్లు ఏదీ చేసినట్టు తెలియలేదే. ఏమిటి?" అన్నాడు.
ఆ మాట విని ఒక్క పెట్టున ఉలికి పడి పొయిన బాలుడు, "వాద్యారా, ఏమి చెప్తావు?"
బాలుడు తన సద్గురువును వాద్యార్ అని పిలవడం రివాజు. వాద్యార్ అంటే ఒకరి కర్మ ఫలితాలను తన తపోబలంతో జ్ఞాన శక్తితో తీర్చగలవారని అర్థం.
పెద్దలు మళ్ళీ "నువ్వే తిరుఅణ్ణామలైలో అన్నదానం చేద్దామని ఇక్కడికి తీసుకు వచ్చావు. ఇప్పుడు ఏమీ తెలియదని చెప్పినా ఏమిరా అర్థం?" బాలునికి మెల్లగా పెద్దలు చెప్పిన వాక్యాలు అర్థం అయ్యాయి. ఈ దివ్య క్షేత్రంలో అన్నదానం చెయ్యాలి అనేది పెద్దల కోరిక. కాని ఆ విషయాన్ని తిన్నగా చెప్పకండా ఒక మాస్టర్ ప్లాన్ చేసి ఇక్కడకి వచ్చి ఉన్నారు.
ఆ సంగతి తెలిసినగానే ఏమి మాట్లాడక మౌనంతో పెద్దల ముఖాన్ని చూస్తున్నాడు బాలుడు.
"ఎందుకు నా ముఖం మీద చూపు? ఇప్పుడు బియ్యం వస్తోంది."
"బియ్యం వస్తోందా? ఎక్కడ నుండి ఒచ్చును?" బాలుడు చుట్టూ అట్లూ ఇట్లూ చూశాడు. ఆ ప్రదక్షిణ మారగంలో వాళ్ళిద్దరి తప్ప మరెవ్వరూ లేరు.
కొన్ని సమయాల్లో తన కౌపీనం నుండే సొమ్ములూ తిండితిప్పలూ పెద్దలు తీసి వేయడమూ కద్దు. బాలుడు అలా భావించిన మరుక్షణం పెద్దలు తన కౌపీనాన్ని తీసి విప్పి దాన్లో కూడా ఏదీ లేదని నిరూపించారు. బాలుని ముహం చిన్నది అయింది. "నా వద్ద డబ్బు లేదు. వాద్యారి కౌపీనంలో రూపాయిలు లేవు. అరుగు పొరుగు ఎవ్వరూ లేరు. ఇప్పుడు అన్నదానమూ చెయ్యాలి." ఇలా తలచిన బాలుడు ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాడు. పెద్దలతో సెలవు తీసుకొని ఊరిలోకి పరుగెత్తి వెళ్లాడు.
బాలుడి తొమ్మిదేళ్ళ గురుకుల వాసంలో నడిచి పోవటం, కడుపారా తినటం అనే మాటకు చోటు లేదు. ఎన్నడూ ఎప్పుడూ పరకడుపుతో పరుగు పరుగే !
అక్కడ ఊర్లోని బజారు చేరాడు. కొందరు కోమటి వాళ్ళను అడిగి అన్నదానం చేద్దామని ఒక అంగడి లోపలకి వెళ్లాడు.
అంగడి గోడకి దేవతామూర్తుల చిత్ర పటాలు వేలాడుతూ ఉండేవి. ఆ కోమటి కూడా విభూతి కుంకుమం ధరించి ఉన్నాడు. బాలుడు వెళ్ళి వాని ముందు నిలబడి ఓంకారంతో నమస్కారం చెప్పాడు. కాని కోమటి దాన్ని గమనించక అశ్రద్ధతో ఏం కావలెను అడిగాడు.
" నా పెద్దలు ఇక్కడ గిరి ప్రదక్షిణ మార్గంలో అన్నదానం చేస్తున్నారు. అందుకై కొంచం డబ్బు కావలెను. మీరు ఏమైనా ఇవ్వగలరా?" అని నత్తి నత్తి అడిగాడు.
కోమటి పకపకా నవ్వి, " ఏమిరా నువ్వే రెండు పడి బియ్యం తినేట్టు ఉన్నూవే. నువ్వు పోయి అన్నదానం చేయబోతావా? పో పో నాకు చాలా పని ఉంది. వేరెక్కడో వెళ్లి పో " అన్నాడు.
బోగరు దేవాలయం, తిరుఈంగోయ్మలై
బాలునికి చాలా శోకం వచ్చింది. అతడికి డబ్బు లభించక పోవడం ఒక కారణమైనా ఆ కోమటి కూడా పెద్దల వలె తనను తిండిపోతుగా నిర్ణియించడమే ముఖ్య కారణమయింది.
తనకు తానుగా మనసును సరిదిద్దుకొని ఇతర అంగడిల పద్ద అడగ సాగాడు. కాని అన్నీ అంగడిల కోమటివార్లు దాదాపు ఇట్టి బదులే చెప్పారు.
బాగా అలసి పోయిన బాలుడు ఒక అన్నదాన మఠం దగ్గిర వచ్చాడు.
కొన్ని సంవత్సరాల ముందు లక్షలేసి గిరి ప్రదక్షిణ భక్తులకు సాధులకు అన్నదానం చేసింది ఆ మఠం. కాని మఠాధిపతి సమాధి పొందిన తరువాత వచ్చినవారు కాల ప్రవాహంలో అన్నదానం పట్ల శ్రద్ధ వహించ లేరు. ఎప్పుడో తీసిన పొలాల నుండి వచ్చిన రూపాయిలచే నాలుగు మంది అ మఠంలో జీవించి కాలాన్ని గడిపేవారు.
ఈ విషయాలు పెద్దలు ఇదివరకే బాలుడికి చెప్పి ఉన్నారు.
ఎట్లైనా ఆ మఠం నుండి బియ్యం తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకొన్నాడు బాలుడు.
ధైర్యంగా మఠం లోపలికి వెళ్లాడు బాలుడు.
బియ్యం నిలువ బెట్టివున్న గదిణ్ణి వెతకసాగాడు. ఆ గది గుర్తించగానే దాని దగ్గిర వెళ్ళాడు. గుమ్మం వద్ద ఒక పనిమనిషి గోడకి వీపు ఆనించుకొని కూర్చుని అర్ధ నిద్రలో ఉన్నాడు.
"స్వామి, బియ్యం కావలెను" అన్నాడు బాలుడు.
"నువ్వు ఎవడవు?" అని అ పనిమనిషి ప్రశ్నీంచెను.
"నేను ఈవాశే కొత్తగా పనికి వచ్చాను. మధ్యాహ్న ఆహారం కోసం బియ్యం తెచ్చి రమ్మన్నారు వంటవారు" అన్నాడు బాలుడు.
"అట్లా … సరే …" అని గదిలోకి వెళ్లనిస్తాడు ఆ పనిమనిషి.
త్వరగా గదిలోకి వెళ్లి ఒక సంచిలో పడి బియ్యవు పోసుకొని బయటకు తిరిగి వచ్చాడు బాలుడు.
"సెలవు తీసుకొంటాను" అని పనిమనిషితో చెప్పాడు బాలుడు. అయితే అతడి నుండి గురక ధ్వనియే బదులుగా వచ్చింది.
మఠ గుమ్మం దాటి బయటకు రాగానే పరుగెత్తి త్వర త్వరగా వెళ్లాడు బాలుడు. ఒక వేళ అతడి దొంగతనం తెలుసుకొని ఆ మఠానికి చెందినవారు వస్తే చిక్కుకొంటాడు గదా? అందుకే అంత వేగం.
తాను చేసిన అసాధ్య కార్యాల గురించి పెద్దలకు తెలియజేయాలని ఎంతో సంతోషంతో వచ్చాడు బాలుడు. కాని అతణ్ణి చూడగానే పెద్దలు, "సరే టొమాటోలు ఎప్పుడు వస్తాయ?" అన్నాఢు.
బాలుడు ఏ మాట చెప్పలేడు. "ఇది ఏదో కొత్త విషయంగా వుందే" అని ఆలోటన చేయసాగాడు.
బాలుడికి ఇప్పుడు తేట వచ్చింది. అదేమి?
బియ్యంలా టొమాటోలు కూడా రావు. వాటిని కూడా బాలుడే తీసుకు రావాలి. ఇది పెద్దల రెండవ మెట్టు. అదే వాడు పొందిన తేట.
ఇక అవకాశం లేదు. త్వరగా వెళ్లాలి అని మళ్ళి ఊరికేసి బయలుదేరాడు బాలుడు.
టొమాటోల బజారుకు వచ్చాడు. అక్కడ టొమాటోల దిబ్బలు చూశాడు బాలుడు. ఒక దిబ్బ వెనుక కూర్చుకొని ఒక్కొక్క టొమాటొగా ఎత్తి తన లాగు పాక్కెట్లో ఉంచుకొన్నాడు.
వాస్తవానికి లాగు అనే పేరు అర్థం చేసుకోలేక అతడి చీలిమండ వరకు ఉండేదది.
బాలుడు ఎన్నడూ తనవద్ద డబ్బు దాచి పెట్ట కూడదని పెద్దలు అతడి పాక్కెట్లలో రంధ్రాలు వేసి ఉండేవారు. టొమాటోలు కింద పడి పోకూడదని ఇదివరకే తన పాక్కెట్లను దారంతో కట్టుకున్నాడు బాలుడు.
బ్రహ్మ దేవునికి ప్రణవ రహస్యం తెలిపిన
శ్రీ ప్రణవేశ్వర మూర్తి
ఓ పాక్కెట్ నిండా పోసుకొని మరో పాక్కెట్లో టొమాటోలు పెట్ట సాగాడు. అప్పుడు హఠాత్తుగా టొమాటోల దిబ్బ కిందకి జారసాగింది. కోమటి టొమాటోల దిబ్బ వెనుక ఉన్న బాలుని చూసేశాడు. "ఒక బాలుడు టొమాటోలు తీసుకు పోతాడు. దొంగను పట్టు… పట్టు…" అని కేకలు పెడుతూ బాలుని కేసి వచ్చాడు. ఇంతలో బాలుడు అక్కడనుండి పరుగెత్తి వెళ్లి పోయాడు.
ఎక్కడ ఎక్కడో చుట్టు తిరుగాడుతూ చివరికి ఉచ్ఛాసనిశ్వాసాలతో నిండి పోయి పెద్దల తగ్గర వచ్చాడు బాలుడు. అయితే పెద్దలు మరో అస్త్రంతో బాలునికై నిరీక్షిస్తున్నారు. బాలుని చూడగానే "రా రా నువ్వు ఇంత తెలివి తక్కువవాడని నాకు తెలియదయె.
"టొమాటో పులవు చెయ్యాలంటే బియ్యం టొమాటోలు మాత్రం చాలునా? మరి నూనె మిరపకాయ చట్టి కుండ వంటి వాటిని ఎవరు తెస్తారు?" అన్నాడు పెద్దలు.
బాలుని తల గిర్రున తిరిగింది. ఉదయం నుండి భోజనం ఏమీ చేయలేదు. కాని పెద్దలకు దాని గురించి ఎటువంటి చింతన ఉన్నట్టు తెలియలేదు.
టొమాటో పులవు అన్నదానం చెయ్యాలని ఇప్పుడైతే పెద్దలు వ్యక్తపరచినారు. అది కూడా గొప్ప విషయమేనని లోలోన సంతోషంతో మరోసారి ఊరికేసి పయనించాడు బాలుడు.
ఇప్పుడు ఊరికి మరువైపు వెళ్లి ఒక అంగడి ముందు నిలిచి బిగ్గరగా ఏడ్వసాగాడు బాలుడు. ఆ కోమటి బాలుని ఏడుపుకు కారణం అడిగాడు. బాలుడు ఏడ్చుతూ "నా నాన్నగారు వంట సామాను కోసం రూపాయిలు ఇచ్చారు. కాని దారిన అవి తొలగి పోయాయి" అంటూ బాలుని లాగు పాక్కేట్ల రంధ్రంలోనికి తన వేలు పోనిచి చూపాడు. "వారు రాత్రి పని చేసి తిరిగి వచ్చినప్పుడు ఆహారం లేదంటే నా తల్లికి డెబ్బలు తినిపిస్తారు. అందుకనే ఏడ్చాను" అన్నాడు బాలుడు. బాలుడు చెప్పిన కాకమ్మ కథను నమ్మి ఆ కోమటి "పరవా లేదు. నీకు కావలసిన సామాను ఇస్తాను. నీ తండ్రి వచ్చాక డబ్బు ఇమ్ము" అంటూ నూనె మిరపకాయ ఉప్పు మొదలైన వాటిని బాలుడి వద్ద ఇచ్చెను కోమటి.
మళ్ళి ఏక ముఖ ప్రాంత్యం చేరెను. దారిన చట్టి కుండ మూత కట్టెల వంటి వాటిని కూడా చేకూర్చుకొన్నాడు బాలుడు.
ఈ విధంగా ఉప్పుతో తోమ్మిది పప్పుతో పది పోగుచేసి అన్నదాన కైంకర్యానికి తయారు అయ్యాడు బాలుడు.
ఈలోని మధ్యాహ్న సమయం వచ్చింది. పక్కన చెట్టు నీడ ఏమీ లేదు. తలపై ఎండ కాళ్ళ కింద మంట అనే రీతిలో వంట చేయ సాగాడు బాలుడు. పరుగు పరుగున వెళ్లి ఇంద్ర తీర్థం నుండి వంట కోసం మంచి నీళ్లు తెచ్చాడు. తన తల్లి వద్ద వంట నేర్చుకున్నాడు కనుక కొన్ని నిమిషాల్లో మంచి టొమాటో పులవు తయారు చేశాడు బాలుడు.
కుండకి మూతి వేసి పెద్దల దగ్గర వచ్చి కూర్చుకొన్నాడు బాలుడు. వంట పనిలో ఏవిధమైన సహాయం చేయలేక ఊరికే ఉండి పోయిన పెద్దల గురించి బాలునికి చాలా కోపం వచ్చింది. కాని బాహ్యంగా ఏదీ చెప్పకుండా మౌనంగా పెద్దల మరు ఆజ్ఞను ఎదురుచూస్తూ ఉన్నాడు బాలుడు.
కొంద సేవు తరువాత పెద్దలు "మంచివాడు ఎవడైనా దారిన వస్తే అతడికి బియ్యవు అన్నదానం ఇమ్ము" అని చేప్పి గిరి ప్రదక్షిణ దారికి ఎదురుగా తిరిగి కొండను చూస్తూ కూర్చుని ఉండి పోయారు. బాలునికి దానితో కూడా చాలా సంతోషం ఏర్పడింది. కారణం ఏమిటంటే పెద్దలు సాధారణంగా ధానం ఇవ్వాలంటే ఈ ధానాన్ని ఈ విశేష దేవాలయ గుమ్మంలో ఇమ్ము ఈ ధానాన్ని నీల బట్టలధారికే ఇమ్ము అని ఏదేదో నిబంధనాలు చేప్పుదురు.
అలా ఎన్నో చోటులకు వెళ్లనక్కర లేదు కనుక గిరి ప్రదక్షిణ దారిన వస్తున్న భక్తులను గమనించ సాగాడు బాలుడు. అప్పుడు ఒక సాధువు వస్తున్నాడు. బాలుడు "వాద్యారా ! ఒక మంచి సాధువు వస్తున్నారు. అన్నదానం ఇవ్వ వచ్చునా ?" అని అడిగాడు.
"వాడు దొంగ. వానికి వద్దు."
ఇంకా కొంద సేవు అయింది. మరొక సాధువు ఆ వైపు వచ్చాడు.
"వాద్యారా ! ఈతనికి ఇవ్వడమా?"
"వద్దు నాయినా. వాడు స్త్రీ లోలుడు."
ఇట్లు అర గంటల సమయం గడిచింది. అప్పుడు ఒక మంచివాడు వచ్చాడు.
"వాద్యారా ! ఇదిగో ఒక మంచి వాడు. దానం చేతునా?"
"వాడు మంచివాడే. కాని వాని ఒళ్ళంతా విభూతి లేదే."
"అట్లా … సరే " అని మళ్ళి తన అన్వేషణలో మునిగిపోయాడు బాలుడు.
పెద్దలు చెప్పినట్లు ఒక సాధువు శరిరమంతా విభూతి ధరించి ధారిన వచ్చాడు.
ముంజం
అతణ్ణి చూపించాడు బాలుడు. పెద్దలు, "వాడు మంచివాడే. ఒళ్ళంతా విభూతి కూడా ఉంది. కాని నడుము కౌపీనం ఎక్కడ?" అని అడిగాడు.
బాలుడి కోపం ఎక్కి పోయింది. అయితే వాడు ఏమి చెయ్య గలడు? కొపాన్ని తగ్గించుకోని "వాద్యారా ! ఆ వైపు చూస్తూ కూర్చుకొని ఈ వైపు వచ్చినవారిని గురించి పొరపాటు చెప్తావే. దయచేసి ఈ వైపు తిరిగి కూర్చుండుము" అంటాడు బాలుడు.
" సరే, నీ ఇష్టం " అని పెద్దలు గిరి ప్రదక్షిణ వైపు తిరిగి కూర్చుని ఉన్నాడు. కానీ కళ్ళు రెండిటినీ మూసివేశారు.
ఐనను ఇంతవరకైతే తన వినతిని పెద్దలు స్వికరించడంతో బాలునికి ఆనందం కలిగంది.
విభూతి కౌపీనం ధరించిన మంచివాడి కోసం ఇప్పుడు వేచి ఉన్నాడు బాలుడు.
వాని మనస్సు " దానం స్వికరించేవారు కౌపీనం ధరించనందున మాకు జరిగేది ఏమిటి? దాని అవసరం ఎందుకు?" అని చింతన చేయ సాగింది. అతడి చింతనకు అంతరాయం వేసింది పెద్దల గొంతు. "కారణం లేకుండేనా మన ప్రియ శిష్యుడు బోగరు కౌపీనం గురించి మూడు శత సహస్ర లక్షల పాటలు పాడి ఉన్నాడు? ఎప్పుడు కౌపీనం ధరించాలి కౌపీన వస్త్రం ఎలా ఉండాలి, తడి కౌపీనం ధరించే సమయం ఏది పంటి వాటిని గురించి బోగరు లక్షలాది పాటలు ప్రాసి ఉన్నాడు. "
తన మనసులోని చింతన తరంగాలను గుర్తించగల పెద్దల ప్రతిభ గురించి బాలుడు ఆశ్చర్యపోయాడు.
పెద్దలు కొనసాగిస్తారు.
"ఒక సారి ప్రణవ మంత్రానికి అర్థం తెలియదని చెప్పిన బ్రహ్మ దేవుణ్ణి సుబ్రమణ్య స్పామి చెరలో వేస్తాడు కదా? తరువాత శివుడు బ్రహ్మ దేవుడి తప్పును మన్నించి చెర నుండి విడిచి పెట్టాడు. బ్రహ్మ దేవుడికి తన అపరాధం గురించి ఎరుక కలిగింది కనుక ప్రణవ మంత్రానికి అర్థం తెలుసుకొనే మార్గాన్ని చూపమని శివుని ప్రార్థించాడు. తిరుచి పుశ్శంబాడి తగ్గర తాపాయి దివ్య స్థలంలో వెలసివున్న శ్రీ ప్రణవేశ్వర స్వామిని దర్శించి ప్రణవ రహస్యాన్ని తీసుకొందమని సలహా ఇచ్చాడు శివుడు.
శివుని అమృత వాక్యాలతో పరమానందం పొందిన బ్రహ్మ దేవుడు మానవ రూపంలో భూలోకం చేరాడు. తాపాయ్ స్థంలోని శ్రీ ప్రణవేశ్వరుని దర్శించినప్పుడు ఒక ఆలకాపరుడు అక్కడికి వచ్చి బ్రహ్మ దేవుడి పార్థన ఏమోనని అడిగాడు.
బ్రహ్మ దేవుడు ఆ చిన్నవాడికి ప్రణవం గురించి ఏం తెలుసని ఎంచి, "నేను ఒక నవ వస్తువును దేవుడి వద్ద ప్రార్థిస్తున్నాను" అన్నాడు. దాని వింటూ ఆ బాలుడు గలగల నవ్వి, "కౌపీనం లేని ప్రణవమా?" అని చెప్పి కనుమరుగు అయ్యాడు.
ఆశ్చర్యతో మూగ పోయాడు బ్రహ్మ దేవుడు. తాను ప్రణవ రహస్యాన్ని తెలుసుకోవడానికై భలోకం వచ్చాననే సంగతి ఈ చిన్నివానికి ఎలా తెలుసు. అతడు సామాన్య బాలుడు కాడనే ఎరుక వచ్చింది. ఆ విషయం గురించి చాలా సేవు ఆలోచన చేసిన తరువాత ప్రణవ రహస్యాన్ని తెలుసుకోవాలంటే కోపినం ధరించే అనుష్టాలను చెయ్యాలి అనే నిర్ణయానికి వచ్చిన బ్రహ్మ దేవుడు కౌపీనం ధరించి ఆ దివ్య స్థలంలో ధ్యానం చేస్తూ ఉండేవాడు.
ఎంతో యుగాల తరువాత శ్రీ సుబ్రమణ్య దేవుడే దర్శనం ఇచ్చి ప్రణవ మంత్రాన్ని దివ్య రహస్యను బ్రహ్మ దేవునికి ప్రసాదించాడు. మరల బ్రహ్మ లోకం వెళ్లాడు బ్రహ్మ దేవుడు. బ్రహ్మ అనేది ఒక పదవి కదా. అందుచేత ఇతర భూలోక పదవుల మాదిరి బ్రహ్మ దేవుని పదవికి కూడా నిర్ణీత కాల పరిమితి ఉంటుంది. అయితే ఒకడు భగవంతుని హృదయాన్ని ఆశ్రయించి అందులో నివసిస్తూ ఉంటే అటువంటి వాడికి ఏవిధమైన కాల పరిమితి ఉండదు కదా?
అందుచేత బ్రహ్మ లోకం తిరిగి వెళ్ళిన బ్రహ్మ దేవుడు మళ్ళీ తాపాయి దివ్య క్షేత్రానికి వచ్చి కౌపీనం ధరించి తపస్సు చేయ సాగాడు. ఎందుకు ? శివుని హృదయంలో నిరంతర వాసం కలగడానికే !
చివరకు శివుడే తన దివ్య మంగళ దర్శనం కలిగించి బ్రహ్మ దేవునికి తన హృదయ కమలంలో ఆశ్రయం ప్రసాదించాడు.
అందుచేత ఎటువంటి ఆత్మ సాధనాలైనా వాటి పూర్ణ ఫలితాలకు అవసరమైనది కౌపీనం. "
పెద్దల అమృత పలుకులను విన్న బాలుడు మునుపటి కంటే తీప్రంగా భక్తులను వెతకసాగాడు.
చాలా సేవు గడిచిన తరువాత కేవలం విభూతి కౌపీనం మాత్రమే ధరించి ఒక సాధువు కొండ మార్గంలో వచ్చాడు.
ఆనంద తరంగాలు తన వదనంలో నృత్యం చేస్తూండగా బాలుడు "వాద్యారా ! ఇప్పుడు వచ్చి ఉన్నాడు మనం వెతుకుతున్న భక్తుడు" అని అన్నాడు.
పెద్దలు కళ్లు తెరచకుండా "నీ మాట నిజం. కాని వాని కౌపీనంలో మూడు రంధ్రాలు లేవు " అని బదులిచ్చాడు.
బాలునికి విసుగు వేసింది. ఉదయం నుండి తిండి తిప్పలు ఏమీ లేవు. నీళ్ళు కూడా చూడ లేదు. అన్నదానం చేసినట్టయితే వానికి కొంచమైనా మిగిలిన ప్రసాదం లభిస్తుంది.
ఈ పెద్దల కండిషన్లు చూస్తే ఈ రోజు నేను ఆకలితోనే మరణించబోతాను అనుకొన్నాడు బాలుడు.
అన్వేషణ కొనసాగింది.
కాసేపట్లో విభూతి కౌపీనం సహితం ఒక పరమసాధువు దారిన వచ్చాడు. కౌపీనంలో మూడు రంధ్రాలూ ఉన్నయి. పెద్దల నిబంధనలు కచ్చితంగా ఉన్నాయి. బాలుడు, "వాద్యారా ! నీ ఇష్టం పూర్తి చేసేట్టు సాధువు ఒకరు ఉన్నారు. చూడు" అన్నాడు.
శ్రీ అరుణాచల మూర్తి
తాపాయ్ శివాలయం
పెద్దలు. " వాస్తవం. కాని ఆ మూడు రంధ్రాలు ఆయుధ ఆకారంలో ఉండాలి" అన్నాడు. (ఆయుధం అనిదే తమిశ అక్షరం.)
బాలుడికి పిచ్చి ఎక్కిపోయినట్టు తోచింది.
ఏమీ రాని ఏమీ కాని అని మనసును సరి దిద్దుకొని మళ్ళి అన్నదాన సేపలో మునిగి పోయాడు.
పగటిపూట దాటి దాదాపు రాత్ర కూడా వచ్చింది. బాలుని ఓర్పు కోల్పోయింది. ఆకలి వానిని కపళీకరింది.
అప్పుడు ఒక పరమాత్మ ఒళ్ళంతా విభూతి ధరించి పాల వంటి తెల్లని కౌపీనం ధరించి వేయి సూర్య ప్రకాశం ప్రసరించే వదనంతో గిరి ప్రదక్షిణ మార్గంలో వచ్చాడు.
పరమ సంతుష్టిడయిన బాలుడు బిగ్గరగా "వాద్యారా, వచ్చినారు, వచ్చేశారు" అని వాద్యార్ తగ్గరకు వెళ్ళి చెప్పాడు.
అయితే, పెద్దలు అతడి మాట అలక్ష్యం చేసి మౌనంగా ఉండి పోయారు.
బాలుడు మళ్ళి మళ్ళి, "వాద్యారా చూడు, చూడు" అని చెప్పి ఏడ్వ సాగాడు.
కొన్ని నిమిషాల తరువాత పెద్దలు కళ్ళు తెరిచి, " ఎందుకు ఇట్లు గొంతు ఎత్తున్నావు? ఇప్పుడు ఏం అయి పోయింది" అని నెమ్మదిగా అడిగారు.
"వాద్యారా ! ఈవాళ ఉదయం నుండి ఏమి తినడమూ లేదు త్రాగడమూ లేదు. ఊరంతా పరుగెత్తుకెల్లి సామాను సంపాదించి అన్నదానం కోసం బియ్యం తక్కాలీలు అన్నిటిని దొంగిలించి టొమాటో పులవు వండినాను. నువ్వు అన్నదాన వంటలో ఏమీ సహాయమూ చెయ్య లేక పోయినా పరవా లేదు. కనీసం, నేను కష్టబడి తెచ్చిన సాధువులను అంగీకరించినంత సహాయం కూడా చేయ లేదా?" అని విలపించాడు బాలుడు.
బాలుని కోపం ఉపశమించినంతవరకు ఏమీ మాట్లాడక ప్రశాంతంగా ఉండి పోయారు పెద్దలు. పిదవ మెల్లగా "ఆ పరమాత్మ ఎక్కడ ? అతడికి ప్రసాదం ఇమ్ము" అన్నాడు పెద్దలు. ఇంతలో ఆ సాధువు వీధిలో ఎంతో ముందుకు పోయాడు.
వంటనే బాలుడు పరుగెత్తి గిరి ప్రదక్షిణ మార్గంలో త్వర త్వరగా ఆ సాధువును వెతక సాగాడు.
"వాద్యార్ మనకు కష్టం ఇవ్వడాన్ని ఒక ఉబుసుపోకగానే వేస్తున్నారు. ఆ సాధువు అక్కడ వచ్చినప్పుడే చెప్పి ఉంటే ఇదివరకు అతనికి అన్నదానం చేసి ఉంటాను."
అతడు ఎక్కడ ఉంటాడో తెలియదు. అతడు గిరి ప్రదక్షిణ మార్గం నుండి వదిలి పోయిన పక్షంలో అతణ్ణి వెతకడం కష్టం. కావున, వీధిలో వేగంగా వెళ్ల సాగాడు బాలుడు.
దాదాపు పావు గంటల తరువాత ఆ సాధువును చూశాడు బాలుడు. "స్వామి, నా తాతగారు మీకు ప్రసాదం అర్పించడానికి ఆహ్వానించారు," అని అన్నాడు బాలుడు.
"నీ తాతగారు ఎక్కడ ఉన్నారు?"
బాలుడు పెద్దలు ఉండే స్థలాన్ని చూపాడు.
సాధువుకు కోపం నిండి పోయింది. "నేను ఇప్పుడైతే ఆ చోట నుండి వచ్చాను. మరి నీ తాతగారు ఎందుకు అప్పుడే నన్ను పిలిచలేదు," అని తిరిగి తన దారిన వెళ్ళ సాగాడు ఆ సాధువు.
మరు క్షణం బాలుడు ఆ సాధువు పాదాల్లో సాష్టాంగంగా ప్రణామం చేసి, "స్వామి, అలా చెప్పకండి. నా తాతగారు అప్పుడే మిమ్మల్ను పిలిచమని చెప్పాడు కనుక నాకు ఒక ముఖ్యమైన పని వచ్చింది" అని తన రెండు వేళ్ళను చూపాడు బాలుడు.
సాధువు చిరునవ్వుతో, "అట్లయితే సరే …" అని అతడితో తోడుగా వెళ్లాడు.
సాధువును చూడగానే పెద్దలు తన తలపై రెండు చేతులను జోడించి ఓం అని ప్రణామం చేశారు. ఆ సాధువు కూడా అట్లే నమస్కారం తెలిపాడు. తరువాత వాళ్ళిద్దరూ పరస్పరం ప్రియ భాషణములాడిరి.
ఆ దృశ్యాన్ని చూసి బాలుడు ఎంతో కోపం పొందాడు. పరస్పరం పరిచయం కావడానికి ముందు ఈ రెండు కౌపీనధారులూ ఎట్టి నాటకాలు ప్రదర్శించారు. దేవుడా, ఇప్పుడైతే వాళ్ళు కౌగిలించుకున్నారు.
ఏమి చెయ్యాలో అని ఆశ్చర్యతో వారిని చూస్తూ ఉన్నాడు బాలుడు.
మిక్కిలి ప్రేమతో కుండెడు టొమాటో పులవును ఆ సాధువుకు ఇచ్చారు పెద్దలు. మళ్ళి ఒక సారి బాలుని తల గిర్రున తిరిగంది. సాధువు ఆ పులవంతా ఆరగిస్తే బాలునికి ఏదీ మిగిలి ఉండదు. అందుకే అతడు అంత బాధ బడ్డాడు. బాలుడు ఎదురుచూసినట్టే సాధువు పులవంతా తిని వేశాడు. తన కష్టాలను భరించలేని ఒక ధీర్ఘ నిట్టూర్ను వదిలి నేల మీద కూర్చుని పోయాడు బాలుడు.
తరువాత పెద్దలు సాధువుతో సవినయంగా ఇలా అన్నాడు. "ఈ బాలుడు నీ కోసం ఎంతో కష్టాలను అనుభవించి శ్రమబడి తిండి తిప్పలు మాని టొమాటో పులవు వంట చేశాడు. అతడికి మీ అనుగ్రహం వర్షించండి".
ఆ వార్త వినగానే బాలుడు సాధువు పాదాలపై తన తలను ఉంచి నమస్కారం చేశాడు. సాధువూ బాలుని నెత్తిన హస్తాలను పెట్టి గొప్ప ఆశీస్సులు ఇచ్చాడు.
బాలుడుకి తాను అంతవరకు అనుభవించని ఆనందం హృదయాంతరాళంలో పొంగి పొర్లడం అనుభూతమైంది.
ప్రకృతి తన అభివ్యక్తీకరణాన్ని ప్యక్తపరచినది. బాలుడు మరి పరమానంద లోకం నుండి ఆకలి కొట్టే ఈ భూలోకానికి తిరిగి వచ్చాడు.
సాధువు కుండలో ఏదైనా మిగిలి పెట్టాడేమోనని బాలునికి సందేహం రాగానే వాడు కుండ వైపు చూశాడు. అక్కడ జరిగిన సంభవాన్ని చూసి బాలుడు కనురెప్పలు మూతపడటం మరచి పోయాయి. అదేం ?
పెద్దలు తన చేతులను కుండలోకి పోనిచ్చి మిగిలిన టొమాటో పులవును ఎంతో ఆనందంతో ఆరగిస్తూ ఉన్నాడు. అప్పుడప్పడు తన ఒక్కొక్క వేలను నోటిలోకి పెట్టి నాలుకతో నాకుతూ ఉన్నాడు. "ఆహా … ఆహా … ఎంత అద్భుతమైన ప్రసాదం. అంటే, ఇది తిరుపతి లడ్డే, ఇది వాస్తవానికి పలని పంచామృతమే" అని ఏదేదో తనకుతానుగా పలుకుతూ ఉన్నాడు.
పూర్తిగా ఆ కుండను శుభ్రం చేసిన తరువాత తన తలను కూడా ఆ కుండ లోపలకి పోనిచ్చి బియ్యవు తునకలను నాకారు. తరువాత చేతులూ నోటినీ కడిగి బాలుని దగ్గర వచ్చాడు. అతడి తలపై చేతులను ఉంచి, "ఏమి నయినా ఎందుకు ఇట్లు శోకంతో కూర్చున్నావు ?" అని ఏదీ తెలియనట్టు అడిగాడు.
కోపం యొక్క శిఖరం చేరాడు బాలుడు. పెద్దల హస్తాలను పట్టి పారవేశాడు.
వైవాహిక దోషాలను తొలగంచే మూర్తి
శ్రీ ముంజి విణాయకుడు, తాపాయ్ శివాలయం
"వాద్యారా ! ఉదయం నుండి నేను ఆకలితో ఉన్నాను. ఊరంతా తిరుగాడి వచ్చాను కూడా. నువ్పు ఎక్కడా పోలేదు. మరెందుకు నాకు ఏమీ ఇవ్వకుండా నువ్వే ఆ మిగిలిన ప్రాసాదం తిని వేశావు?"
వికసిత వదనంతో పెద్దలు ఇలా అన్నాడు. " రా నయినా ఈ చిన్న విషయం కోసం కోపమాడవద్దు. నీకు కావలసినది అన్నం. ఆ కుండ చూడు," అన్నాడు.
"కుండంతా నువ్వే కాళీ చేశావు. మరి దాన్లో ఏముంది?" బాలుని కోపం కరిగించలేదు.
"కోపం వద్దు నయినా. సరిగా చూడు" అన్నాడు పెద్దలు.
సందేహంతోనే కుండ తగ్గర వెళ్ళి మూతి తెరిచి చూశాడు బాలుడు. నిశ్చేష్టుడయ్యాడు. ఆ కుండ నిండా వేడి వేడిగా సువాసనతో పులవు కానవచ్చాయి.
"వాద్యారా ! ఇదేమి? ఇందులో అద్భుతమైన పులవు ఉందే" అన్నాడు.
పెద్దులు " అవన్నీ నీకే. తీసుకో " అన్నాడు.
"అంతా నాకేనా? నీవూ కొంచం తీసుకోవచ్చు."
"నాకు వద్దు. ఆకలి నీకే కదా?"
మరు క్షణం ఏమి అడగకుండా బాలుడు ఆ ప్రసాదాన్ని తిన సాగాడు. అప్పుడు ఇదివరకే అటువంటి ప్రసాదాన్ని ఎప్పుడో ఒక సారి తిన్నట్టు అతడి జ్ఞాపకానికి వచ్చింది కనుక ఆకలీ యొక్క ప్రభావం పొడనూపించడంవల్ల ఆ సంభవాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోలేక పోయాడు.
కడుపారా ప్రసాదం ఆరగించిన తరువాత పెద్దల వద్దకు వచ్చి "వాద్యారా ! ఇటువంటి రుచియైన ప్రసాదం నేను ఈపరకు తినటం లేదు. అద్భుతంగా ఉంది" అన్నాడు.
"సుబ్రమణ్య స్వామి ఆరగించిన ప్రసాదం మరి ఎలా ఉంటుంది?" అడిగారు పెద్దలు.
బాలుడు అచ్చేరు వొందాడు. "నీవు ఏమి చెప్తావు? ఇది సుబ్రమణ్య స్వామి ప్రసాదమా? వాడు ఇక్కడ ఎలా ఒచ్చాడు?"
పెద్దలు చిరు నవ్వు నవ్వి "నీకు అన్నీ వివరించాలి కదా?"
కొంత సేవు తరువాత పెద్దలు కొనసాగించారు.
"సుబ్రమణ్య స్వామిని రూపం ఎలా ఉంది? పలని కొండ మీద వాడు ఎలా దర్శనం సాధిస్తాడు?
ఒళ్ళంతా విభూతి. చేతిలో దండం. నడుమన కౌపీనం. దానితో ఇక్కడ వచ్చిన భక్తుడి కౌపీనంలో ముడు రంధ్రాలు ఉన్నాయి. ఈ మూడు రంధ్రాలు తమిళ అక్షరమైన ఆయుధాన్ని సూచిస్తాయి. సుబ్రమణ్య స్వామి తమిళ భాషకి అధిదేవత అవుతుండటం వల్ల తమిళ అక్షరాన్ని తన కౌపీనంలో ధరించి మనకు దర్శనం ఇచ్చాడు" అని వివరించారు పెద్దలు.
సుబ్రమణ్య స్వామి స్వయంగా వచ్చి దర్శనం ఇచ్చినా దాన్ని గ్రహించలేక పోయానని ఎంతో బాధ బడ్డాడు బాలుడు.
అప్పుడు కొన్ని విషయాలు అతడి గుర్తుకు వచ్చాయి.
బాలుడికి ఎల్లప్పుడు తిండితిప్పలు తీసి ఇచ్చే పెద్దలు ఎన్నడూ ఆ ఆహార పదార్థాలను ముట్టేది లేదు. ఇక వారే ఆ భక్తుడి ఎంగిలి ప్రసాదాన్ని ఆనందంతో తీసుకున్నారంటే దాన్లో ఏదో విశేషం ఉండాలి కదా? ఈ చిన్న విషయం మనకు ఎందుకు తోచలేదు అని తనను తాను అడిగాడు బాలుడు.
కొన్ని నెలల ముందు ఒక సారి పెద్దలు వెళ్ళియంగిరి యాత్ర చేయగోరినారు.
సబరిమల యాత్ర వెళ్లడానికి కావలసిన అనుష్ఠానల వంటి నియమాలు వెళ్ళియంగిరి యాత్రకి కూడా ఉన్నాయి.
మొదట ఆ యాత్రీకులు భగవంతుడికి తామే వంటిన ప్రసాదాన్ని నైవేద్యం పెట్టాలి. దేవుడు భూతశరీరంతో వచ్చి అ ప్రసాదాన్ని ఆరగించాలి. ఆ తరువాత మిగిలిన ప్రసాదాన్ని యాత్రీకులు ఆరగించాలి అనేది వ్రత నియమం.
అందుచేత పెద్దలు కూడా అంగాళ పరమేశ్వరి దేవికి తామే వంటిన చక్కెర పోంగలి నైవేద్యం చేశారు. అప్పుడు అంగాళ పరమేశ్వరి తొమ్మిదేళ్ళ బాలిక రూపంలో వచ్చి ఆ ప్రసాదాన్ని ఆరగించింది. అప్పుడు ఆమె చెప్పిన పదాల యొక్క అర్థం తెలుసుకొలేక పోయినా దేవి యొక్క సుమధురమైన గొంతను ఆలకించే భాగ్యాన్ని పొందాడు బాలుడు. అంతేగాక ఆమెతో సహజంగా మాట్లాడిన పెద్దల వ్యవహారిక పదాలు కూడా ఎంతో మధురంగానే ఉన్నాయి. అట్లు మిగిలిన ప్రసాదాన్నే పెద్దలూ బాలుడూ తీసుకొన్నారు. ఆ దేవి ప్రసాదాన్ని తిన్న సమయంలో వచ్చిన అదే సువాసన ఇక బాలుడు తిన్న ప్రసాదంలో కూడా ఉన్నది. కాని బాలుణ్ణి ఆక్రమించిన క్షుద్బాధ యొక్క ప్రభాపం వల్ల ఆ దివ్వ ప్రసాదం మహిమను గ్రహించలేక పోయాడు.
" సరే. అదీ పోనీలే. పెద్దలు కుండ నుండి ప్రసాదం తినేటప్పుడు "పలని ప్రసాదం .. పలని పంచామృతం…" అని వర్ణించాడు. అప్పుడు కూడా వచ్చినది దండాయుధపాణి అని నేను గ్రహించలేను."
"అవకాశాలు అలంకరించుకొని రావు" అని పెద్దలు ఎన్నో సార్లు చెప్పి వున్నారు. ఇనను సుబ్రమణ్య స్వామిని దర్శనం కోల్పోయిందే."
ఇట్లల్లా ఆ పసివాడు చింతన చేస్తున్నాడు.
"రాజా..."
పలని శ్రీ దండాయుదపాణి స్వామివారు
గొంతు విని పైకి చూశాడు బాలుడు.
దరహాస వదనంతో పెద్దలు, "నయినా మరి పని చూడు. స్వామి వచ్చిన సంఘటన గురించి నీకేమీ అర్థమయిందా ? "
లేదని సైగతో తెలిపినాడు బాలుడు.
బాలుడు తగ్గర వచ్చి గొంతుక్కూర్చున్నారు పెద్దలు. "తిరుపతి లడ్డు ప్రసాదం యొక్క మహిమ ఏమో తెలుసా?"
బాలుడు, "అది పెద్దగా చాలా రుచిగా ఉంటుంది."
దాన్ని విని బాలుని మీద పెద్దల నుంచి విసుగుతో ఒక చూపు వెళ్ళింది.
తన బదులు తిండిపొతునివలె అయినదేమోనని ఎంచి సిగ్గు బడ్డాడు బాలుడు.
కొంచం ఆలోచించి, " ఆ లడ్డు చాలా పెద్దది. ఎంత కాలం గడిచినా చెడి పోదు," అన్నాడు.
పెద్దలు, "అది సరే. ఏ తీర్థానికి చెందిన ప్రసాదమూ చెడి పోదు. కొన్ని సమయాల్లో ఆ ప్రసాదం దుర్గంధంతో చెడిపోయినట్టు తోచుతుంది. అంతే.
తిరుపతి లడ్డు ప్రసాదం యొక్క గొప్ప మహిమ ఏమిటంటే, పడి పాలు పోయగల పాత్రలో పది పడి పాలు పోయ గలవా? లేవు. కాని తిరుపతి స్థలంలో సుమారు పది లడ్డులు చేయడానికి కావలసిన పదార్థాల నుండి ఒక లడ్డు తయారవుతుంది.
ఈ దివ్య సత్యాన్ని సాధారణ మానవ బుద్ధి మూలంగానో, లౌకిక శాస్త్ర శోధనాల ద్వారానో తెలుసుకోనడం కఠినం.
ఉత్తమ భక్తుడైన రామానుజాచార్యుడు తిరుపతి ఏడుకొండలవాడిని దర్శించడానికి వచ్చినప్పుడు పాకుడు యాత్రతోనే అంటే పసివాడిలా పాకుతూ కొండ మీద ఎక్కేవారు. కొండ మీద ఉన్నప్పుడు మూత్ర విసర్జన చెయ్యాలంటే మళ్ళీ పాకుతూనే కొండ కిందకి వచ్చేవారు. అటువంటి భక్తులకు ఈ విషయం కరతలామలకం.
నేటి లోకులు క్వాంటం తియరి (Quantum theory) మూలంగా ఈ ఆధ్యాత్మిక విషయాన్ని గ్రహించ వచ్చు."
పెద్దలు అలా చెప్పినా బాలుడు తనలో ఇలా మాట్లాడ సాగాడు. "సాధారణ గణితమే ఒంటబడ్డలేదు. ఇక క్వాంటం చదవడం ఎలా?"
పెద్దలు కానసాగారు. "పొద్దు వస్తే పగటి పొద్దు. పొద్దు వెళితే రాత్రి పొద్దు అని మనం భావిస్తాము. వాస్తవంగా పగటి రాత్రులు వ్యక్తిగతంగా అవుతాయి. అంటే ఒకరి తమో రజో గుణాల విష్పత్తిని బట్టి వారి పగటి రాత్రులు వస్తాయి. అలాగే తిరుపతి లడ్డుని బరువు కూడా వ్యక్తిగతంగా ఉంటుంది. అంటే ఒకరికి 200 గ్రాం బరువుగల లడ్డు మరొకరికి 500 గ్రాం బరువుగా కనిపిస్తుంది"
పెద్దలు చెప్పిన విషయాలను అనిమిషంగా వింటున్నాడు బాలుడు.
"రానున్న కాలంలో నీవు ఇక్కడ తిరుఅణ్ణామలైలో ఆశ్రమం ఒకదాన్ని నిర్మించి లక్షలాది భక్తలుకు, విద్యార్థులకు ఇతరులకు అన్నదానం, వస్త్రదానం, లడ్డుదానం అని పలరకాల దానాలు చేస్తావు. అప్పుడు నీవు ఇచ్చే లడ్డు ప్రసాదంలో తిరుపతి లడ్డు యొక్క శ్రీవారి శక్తులు, పలని సుబ్రమణ్య స్వామిని సిద్ధామృత శక్తులు కలిసి తిరుఅణ్ణామలై జ్యోతి ప్రసాదంగా రూపిస్తుంది."
"ఇది ఎలా సాద్యం? ఈ వట్టి పాకెట్తోనా అన్నదానం ?" అని తన లాగు పాకెట్ల రంధ్రంలోకి తన వేలును పోనిచి దాన్ని పెద్దలకు చుపి అడిగాడు బాలుడు.
పెద్దలు ఏమనక ఊరికిపోయారు.
బాలుడు ఆలోచన చేయ సాగాడు. "నా మంచి కోసం ఈ పెద్దలు ఎన్నో కార్యాలు చేసి ఉన్నారు. తిరుపతి ఏడుకొండలవాడి అనుగ్రహం, పలని సుబ్రమణ్య స్వామిని ఆశీస్సులు మనకు ఒక్కచోడ కలిగించినారు. తల్లి ప్రేమను మించిన ఈ గురువు కరుణకు కృతజ్ఞత చూపడం సాధ్యమా?"
ఎంతో సంతోషంతో పెద్దలకు సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి ఆయన పాదాలను గట్టిగా పట్టుకొన్నాడు బాలుడు. కన్నీరు మున్నీరై బాలుని ఆనంద ఆశ్రుపులు పెద్దల పాదపద్మాలను అభిషేకించాయి.
పెద్దల మాట సాక్షాత్తు శివుని వాక్య కదా? కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత బాలుడు వెంకటరాముడు సద్గురువు వెంకటరాముడు స్థితికి ఎక్కి తిరుఅణ్ణామలై గిరిప్రదక్షిణ మార్గంలో శ్రీలశ్రీ లోభామాతా అగస్త్య ఆశ్రమాన్ని నిర్మించి లక్షలాది భక్తలకు, యాత్రీకులకు, పాఠశాల పిల్లలకు అన్నదానం, చేతికి సరిపడని పెద్ద లడ్డుల దానాలు భగవత్ కృపతో చేశారు.
ఆశ్రమ సేవకులు లడ్డుల దానాల మహిమ గురించి శ్రీ వెంకటరామ స్వామి వారిని అడిగినప్పుడు పైనచెప్పన వివరాలు తెలిపారు. పైగా "మన ఆశ్రమం పంచుతున్న లడ్డు ప్రసాదాన్ని స్వీకరించే భక్తులకు ఉత్కృష్ట నిర్వికల్ప సమాధి స్థితి కలుగుతుందేమో తెలియదు. కాని ఈ చేతికి సరిపోని లడ్డు ప్రసాదాన్ని స్వీకరించే ఒక్క భక్తులు గాని లేదా ఒక్క పాఠశాల విద్యార్థి గాని ఈ చేతికి సరిపోని లడ్డు ప్రసాదంలో మన మనసుకు సరిపోని అంటే మానవ బుద్ధికి అతీతమైన ఆధ్యాత్మిక రహస్యం ఏమైనా ఉండునేమో అనుకుంటే చాలు నా సద్గురువైన పెద్దల ఆజ్ఞను ఒక ఇనుకైనా నెరవేర్చినవాణ్ణి" అని ఎంతో వినయంతో వివరించారు స్వామివారు.
వారి వాక్యాల్లో ప్రకాశించిన సత్యానలం అక్కడ పరివేష్టించి ఉన్న సేవకుల హృదయాలను స్పర్షించడంతో వారి కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి.
తాపాయ్ శివాలయ మహిమ
తిరుచి పుళ్ళంబాడి తగ్గర తాపాయ్ అనే కుగ్రామం సనాతన విలువ పొందినది. ప్రణవ మంత్రానికి అర్థం తెలియలేక పోయిన బ్రహ్మ దేవుడు ఈ స్థలంలో కఠోర అనుష్ఠాలను చేకొని ఉన్నత స్థాయిని కలిగినాడు కనుక ఇది సత్యయుగానికి చెంతిన స్థలం అవుతుంది.
ఈ దివ్య స్థలంలో నిరుది మూలన దర్శనం ఇస్తున్న శ్రీ ముంజీ వినాయకుడు యువతులకు ఒక వరప్రసాదం. వివాహం జరగకుండా అంతరాయం ఎదురుకొనేవారు శ్రీ ముంజి వినాయకుడి దర్శనం పొంది తొమ్మిది ముంజి మాలలు వినాయకుడికి అర్పించడం మంచిది.
ముంజం భూమికి వచ్చిన చరిత్ర తెలుసుకోనడం కూడా మాంగళ్య దోషాలను నివృత్తి చేస్తుంది.
శ్రీ బ్రహ్మ మూర్తి
తిరుపట్టూరు శవాలయం
శ్రీ రామచంద్ర మూర్తిని తాతగారు రఘు మహారాజా సర్వస్వం దానం చేస్తూనే ఉంటాడు. అతడి దేశం గురుకుల పాఠశాలతో నిండి ఉండేది.
వరతంతువు అనే గురువు ఒక గురుకుల అధ్యక్షుడిగా ఉన్నాడు. అతడి శిష్యుడైన కౌత్సుడు అణకువ శీలం ప్రకాశం పొందిన అధ్యయుడు. విద్య ముగిసినప్పుడు వరతంతువు కౌత్సుణ్ణి పిలిచి అతడికి మంచి ఉపదేశాలు ఇచ్చి ఇంటికి తిరిగి పంపినాడు. అప్పుడు కౌత్సుడు గురుదక్షిణ ఏమైనా ఇవ్వాలని ఎంచి దాని గురించి తన గురువును అడిగాడు. కౌత్సుడు బీదవాడు కావడం కనుక వాడు గురుదక్షణ ఏది ఇవ్వనక్కర లేదని అన్నాడు గురువుగారు.
కాని కౌత్సుడు గురుదక్షిణను ఇచ్చితీరవలసిందే అని మళ్ళి మళ్ళి సమర్థించడంతో వరతంతువు అతడి ప్రార్థనను అంగీకరించి ఒకడు ఒక ఏనుగు మాద నిలుచుకొని రాతిని పారవేస్తే అది ఎంత దూరం దాటి కింద పడుతుందో ఆ దూరానికి పదునాలుగు రెట్లు సమానంగా స్వర్ణం ఇవ్వాల్సిందని కోరినాడు.
ఇంటికి వచ్చిన బాలుడు తన తల్లి తండ్రులతో గురుదక్షిణ గురించి చెప్పి వారి సలహా అడిగెను. అంత స్వర్ణం ఎవరి తరమూ కాదు కదా? చాలా సేవు ఆలోచన చేసిన తరువాత అతడు తల్లి రాజుగారి వద్ద అడుగుననే నిర్ణయోనికి వచ్చెను.
రఘు మహరాజు మందిరం చేరెను కౌత్సుడు. ఇంతలో రఘు మహారాజు తన కోశాగారులో ఉన్న స్పర్ణం అన్నిటినీ బీదవారికి పండితులకు దానం చేసిన కోశాగారులు పూర్తిగా కాళీ అయిపోయాయి.
మహారాజు వద్దకు కౌత్సుడు వచ్చేసరికి అతడు ఒక మట్టి పాత్రంలో భగవంతునికి ప్రసాదం పెట్టడం చూశాడు. కౌత్సుడి కలలు ముక్కలుచెక్కలు పోయాయి. ఐనను రఘు మహారాజు అతనికి ఉచిత అతిథి సంస్కారాలు చేసి వచ్చిన కార్యం గురించి అడిగాడు. కౌత్సుడు సంశయంతో తాను గురువుగారికి ఇవ్వ వలసిన గురుదక్షిణ గురించి తెలిపాడు.
రఘు మహరాజు " మా వద్దకు వచ్చిన ఎవరూ వట్టి చేతితో తిరిగి వెళ్ళరాదు. రేపు రా, నీ సంగతి చూస్తాను" అని వీడుకొలిచెను.
ఆ తరువాత రఘు మహారాజా తన కులగురువైన వశిష్ఠ మహర్షి వద్దకు వెళ్ళి వారితో సలహా అడిగెను. వశిష్ఠ మహర్షి "ఇంత స్వర్ణ గుట్టలు నీవు సంపాదించి చేర్చలేవు. దేవేంద్ర వద్దనే ఇంత స్వర్ణ ఉంటుంది. అందుచేత ఇంద్రలోకానికి దండయాత్ర వెళ్ళడమే సరియైన మార్గం" అన్నారు.
ఇంద్ర లోకం మీద దండ యాత్ర చేద్దామని మహారాజు ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు. విజయ భేరీలు మోగసాగాయి. భేరీల ధ్వని ఇంద్ర లోకంలో ప్రదిధ్వనించాయి. ఆ దండయాత్రాన్ని కారణం అడిగి అది రఘు మహారాజు దేశం నుండి వచ్చిందని తెలుసుకొన్నాడు ఇంద్రుడు. ధర్మాన్ని నాటుకొవడమే తన ప్రథమ కర్తవ్యంగా తలచిన రఘు మహారాజుకు సహాయం చెయ్యాలని ఇంద్రుడు మహారాజాన్ని కోశాగారులను ఇంద్రలోక దివ్య స్వర్ణంతో నింపమని ఆజ్ఞను ఇచ్చేశాడు. అలాగే రఘు మహారాజా కోశాగారులో అపరంజి వర్షం పట్టింది.
మరునాడు ఉదయం వచ్చిన కౌత్సుడుకు రఘు మహారాజా ఆ స్వర్ణ గుట్టలను అర్పించాడు. కాని కౌత్సుడు తనకు కావలసినంత స్వర్ణం మాత్రం తీసుకొని మిగిలిన స్వర్ణాని తిరిగి ఇచ్చినాడు. ఆ సమయం మహారాజు కూడా అట్లు మిగిలిన స్వర్ణాన్ని మళ్ళి ఇంద్ర లోకానికే పంపి వేశాడు.
గురుదక్షిణగా స్వీకరించిన ఆ గొప్ప ధనాన్ని వరతంతువు తన సద్గురువైన కాలవ మహర్షి వద్దకు పంపినాడు. రానున్న కాలంలో స్వర్ణ విలువ ఎక్కి పోతుంది కనుక బీదవాళ్ళు భగవత్ పూజలకు స్వర్ణ వస్తువులను అర్పించలేవని తన జ్ఞాన దృష్టతో గ్రహించిన కాలవ మహర్షి ఆ భంగార నిధులను ఒక దైవలోక స్థావరమైన ముంజలోకి చేర్చి భూలోక మానవాళ్ళ మంచి కోసం ముంజ పుల్లులగా అర్పించారు.
ఈ విధంగా ఇంద్ర లోకం నుండి వచ్చిన అపరంజితో రఘు మహరాజు యోక్క అపార దాన ధర్మ శక్రులూ కౌత్సుడి విద్యా శక్తులూ వరతంతువుల ఆచార్య శక్తులూ కాలవ మహర్షిని తపశ్శక్తులూ ఇవన్నీ కలిసి ముంజ పుల్లలగా జన్మంచాయి. భూలోక స్వర్ణ కంటే దైవలోక అపరంజి పలు రెట్లు దివ్యత్వం కలిగినది. అందువల్ల తమ చేతితో కట్టబడిన ముంజి మాలలు దేవతా మూర్తులకు అర్పించడం మంచిదే.
శ్రీ ముంజి వినాయకుడు
తాపాయ్ శివాలయంలో వెలసివున్న శ్రీ ముంజి వానాయకుడు గొప్ప అనుగ్రహ మూర్తి. వివాహం కాని యువతులు యువకులు కనీసం తొమ్మిది ముంజి మాలలు శ్రీ ముంజి వినాయకుడికి సమర్పించి ప్రార్థించడం వల్ల వైవాహిక ఆంతర్యం తొలగిపోయి త్వరగా వివాహం జరుగుతుంది. తమ ఆడ పిల్లల శీలం గురించి బాధబడేవారు పైన చెప్పిన ప్రార్థనతో శ్రీ ముంజి వినాయకుడుకు పసుపు వస్తాన్ని సమర్పించడం కూడా మంచిదే.
banisa pondina paramaanandam !
kulaluravutyaagi
pilavagaane vachevaadu devudu ! talachagaane vachedi sadguruvu !!
om shree vallabha ganapati krupa
om shree angaala parameswari krupa
om shree sadguruvu krupa
kaupiinadhaarudi kaupeena leela
naadu sani vaaram. paatasaalaku rendu rojulu selavu kaavadamtho baludu venkataramudu tana sadguruvuto teertharaajamaina tiruannaamalai giri pradakshina cheddamani vachaadu. kaupeenam matrame dharinchi vunna tana sadguruvu peddalatoe giri pradakshina veedhilo kubera linga praantyam daati vastunnadu baludu.
appudu konda kesi saashtaamga namaskaram chesaru peddalu. satvaram baludu kuudaa vaari pakkana atle namaskarinchaadu. peddalu ekkadaithe saashtaamga namaskaram cheste adhi goppa darsanamani tana puurva anubhavaala nundi telusukonnadu baludu.
tiruannaamalai giri pradakshina maargam nundi kondanu chuste, paluvidhamaina drushyaalu kanabadutaayi. aa divya drushyaalanu tiruannaamalai mukha darsanaalani siddhapurushalatho perkonabaddaayi. okkokka darsanamuu okkokka vidhamaina manchi phalitamunu ivvagaladu.
"ide rudra prajaapati darsanam. rudra prajaapatulu saakshaattu bhagavantuni vale sakti galavaaru. vaaru a baadhyata vahinche vaibhavam ee praantyam lone jarugutundi. paarvatii devi kuudaa daksha prajaapati kumarte gadaa. palu samvatsaraala ekaadashi pratha paripaalana cheyaleka poyina vaaru ee darsanam ekaadasi tithi naadu pondi thenelo naanapettina usiri daanam cheyadam valla aa porapaatuto samakurche prabhaavam taggipotundi.
okari jaataka kundalilo lagnaadhipatii sthiti batti vaari sareera balam aarogyam kudurutundi. bhagavantuni preranatho lagnaadhipati balaheenamgaa unte, atuvanti vaaru paina cheppina aaraadhanatho manchi ponduru. sareera aarogyam perugutundi.
tiruannaamalai vellalaka poina tana oori aalayaallo dwaadashee tithi naadu usiri daanam cheyadamuu manchide. "
peddalu shree idiappa siddha swaamivaaru
baludu venkataramudu
ilaa maatlaadutuu indra teertham daggara vachaaru. aa cheruvu gattuna oka ashwattha chettunu chuupaaru peddalu. "ituvanti vayasumallina pedda ravi chetlunu pradakshinam chesi taame danchina pasupu podi, kunkuma bottu chettuku vesi namaskaram cheyadam valla enno manchi phalaalu vastaayi.
yuvatiluu sumangalli bharta nundi tiraskarinchabadina steelu dharmika reetilo surakshata pondutaaru. kutumba aikyamatyam baleeyamavutundi. yantram chetha tayaaru chesina pasupu podi paniki raadu.
okka atti kalapatho kaavinchina kumbakonam taggaravunna shree vanamutti perumaalu vale devata murtula darsanam vallanuu streelu sheelam samrakshana kalugutaayi. "
alaage baaluduu peddaluu ramanaasramam daati ekamukha linga darsanam ane chota cherinaaru. aa chota nundi konda chuste eshwarudi okka mukham matrame kanipistundi.
appudu peddalu, " emi naina eevaala annadaanam chestamani vachave. kaani andukai erpaatlu edhee chesinattu teliyalede. emiti?" annadu.
aa maata vini okka pettuna uliki padi poina baludu, "vadyara, emi cheptavu?"
baludu tana sadguruvunu vadyar ani pilavadam rivaju. vadyar ante okari karma phalitaalanu tana tapobalamtho ghnaana saktito teerchagalavaarani artham.
peddalu mallee "nuvve tiruannaamalailo annadaanam cheddamani ikkadiki teesuku vachaavu. ippudu emi teliyadani cheppina emira artham?" baluniki mellagaa peddalu cheppina vaakyaalu artham ayyai. ee divya kshetramlo annadaanam cheyyali anedi peddala korika. kaani aa vishayaanni tinnagaa cheppakanda oka master plan chesi ikkadaki vachi unnaaru.
aa sangati telisinagaane emi matladaka mounamtho peddala mukhanni chustunnadu baludu.
"enduku naa mukham meeda chuupu? ippudu biyyam vastondi."
"biyyam vastonda? ekkada nundi ochunu?" baludu chuttu atlu itlu chushadu. aa pradakshina maaragamlo valliddari tappa marevvaruu leru.
konni samayaallo tana kaupeenam nunde sommuluu tinditippaluu peddalu teesi veyadamuu kaddu. baludu alaa bhaavinchina marukshanam peddalu tana kaupiinaanni teesi vippi daanlo kuudaa edhee ledani niruupinchaaru. baaluni muham chinnadi ayindi. "naa vadda dabbu ledu. vaadyaari koupinamlo roopaayilu levu. arugu porugu evvaruu leru. ippudu annadaanamuu cheyyali." ilaa talachina baludu oka nirnayaaniki vachaadu. peddalatoe selavu teesukoni ooriloki parugetti vellaadu.
baludi tommidella gurukula vaasamlo nadichi povatam, kadupara tinatam ane maataku chotu ledu. ennaduu eppuduu parakaduputho parugu paruge !
akkada oorlooni bajaru cheraadu. kondaru komati vaallanu adigi annadaanam cheddamani oka angadi lopalaki vellaadu.
angadi godaki devatamurtula chitra pataalu vaelaadutuu undevi. aa komati kuudaa vibhooti kunkumam dharinchi unnaadu. baludu velli vaani mundu nilabadi onkaaramtho namaskaram cheppaadu. kaani komati daanni gamaninchaka ashraddhatho yem kaavalenu adigaadu.
" naa peddalu ikkada giri pradakshina maargamlo annadaanam chestunnaru. andukai koncham dabbu kaavalenu. meeru emaina ivvagalara?" ani natti natti adigaadu.
komati pakapaka navvi, " emira nuvve rendu padi biyyam tinettu unnoove. nuvvu poyi annadaanam cheyabotava? poo poo naaku chala pani undi. verekkado velli poo " annadu.
bogaru devalayam, tirueengoymalai
baluniki chala shokam vachindi. atadiki dabbu labhinchaka povadam oka kaaranamainaa aa komati kuudaa peddala vale tananu tindipotugaa nirniyinchadame mukhya kaaranamayindi.
tanaku taanugaa manasunu sarididdukoni itara angadila padda adaga saagaadu. kaani annee angadila komativaarlu daadaapu itti badule cheppaaru.
baga alasi poyina baludu oka annadaana matham daggira vachaadu.
konni samvatsaraala mundu lakshalesi giri pradakshina bhaktulaku saadhulaku annadaanam chesindi aa matham. kaani mathaadhipati samadhi pondina taruvaata vachinavaaru kaala pravaahamlo annadaanam patla shraddha vahincha leru. eppudo teesina polaala nundi vachina roopaayilache naalugu mandi a mathamlo jeevinchi kaalaanni gadipevaaru.
ee vishayaalu peddalu idivarake baludiki cheppi unnaaru.
etlaina aa matham nundi biyyam teesukovaalani nirnayinchukonnaadu baludu.
dhairyamgaa matham lopaliki vellaadu baludu.
biyyam niluva bettivunna gadinni vetakasaagaadu. aa gadi gurtinchagaane daani daggira vellaadu. gummam vadda oka panimanishi godaki veepu aaninchukoni kuurchuni ardha nidralo unnaadu.
"swami, biyyam kaavalenu" annadu baludu.
"nuvvu evadavu?" ani a panimanishi prasneenchenu.
"nenu eevaashe kottagaa paniki vachanu. madhyahna aahaaram kosam biyyam tecchi rammannaru vantavaaru" annadu baludu.
"atla u sare u" ani gadiloki vellanistaadu aa panimanishi.
twaragaa gadiloki velli oka sanchilo padi biyyavu posukoni bayataku tirigi vachaadu baludu.
"selavu teesukontaanu" ani panimanishitho cheppaadu baludu. ayithe atadi nundi guraka dhwaniye badulugaa vachindi.
matha gummam daati bayataku ragane parugetti twara twaragaa vellaadu baludu. oka vaela atadi dongatanam telusukoni aa mathaaniki chendinavaaru vaste chikkukontaadu gadaa? anduke anta vegam.
taanu chesina asaadhya kaaryaala gurinchi peddalaku teliyajeyaalani entho santoshamto vachaadu baludu. kaani atanni chudagaane peddalu, "sare tomatolu eppudu vastaaya?" annaadu.
baludu e maata cheppaledu. "idhi edho kotta vishayamgaa vunde" ani aalotana cheyasagadu.
baludiki ippudu theta vachindi. ademi?
biyyamla tomatolu kuudaa raavu. vaatini kuudaa balude teesuku ravali. idhi peddala rendava mettu. adhe vaadu pondina theta.
ika avakaasam ledu. twaragaa vellaali ani malli oorikesi bayaluderaadu baludu.
tomatola bajaaruku vachaadu. akkada tomatola dibbalu chushadu baludu. oka dibba venuka kuurchukoni okkokka tomatoga etti tana laagu paakketlo unchukonnadu.
vaastavaaniki laagu ane paeru artham chesukoleka atadi cheelimanda varaku undedadi.
baludu ennaduu tanavadda dabbu daachi petta koodadani peddalu atadi paakketlalo randhraalu vesi undevaaru. tomatolu kinda padi pokudadani idivarake tana paakketlanu daaramto kattukunnadu baludu.
brahma devuniki pranava rahasyam telipina
shree pranaveshwara muurti
oo packet ninda posukoni maro paakketlo tomatolu petta saagaadu. appudu hataattugaa tomatola dibba kindaki jaarasaagindi. komati tomatola dibba venuka unna baaluni chusesadu. "oka baludu tomatolu teesuku potaadu. donganu patti patti" ani kekalu pedutuu baaluni kesi vachaadu. intalo baludu akkadanundi parugetti velli poyadu.
ekkada ekkado chuttu tirugaadutuu chivariki uchchaasaniswaasaalato nindi poyi peddala taggara vachaadu baludu. ayithe peddalu maro astramtho balunikai nireekshistunnaaru. baaluni chudagaane "raa raa nuvvu inta telivi takkuvavaadani naaku teliyadaye.
"tomato pulavu cheyyalante biyyam tomatolu maatram chaluna? mari noone mirapakaya chatti kunda vanti vaatini evaru testaaru?" annadu peddalu.
baaluni tala girruna tirigindi. udayam nundi bhojanam emi cheyaledu. kaani peddalaku daani gurinchi etuvanti chintana unnattu teliyaledu.
tomato pulavu annadaanam cheyyaalani ippudaithe peddalu vyaktaparachinaaru. adhi kuudaa goppa vishayamenani lolona santoshamto marosari oorikesi payaninchaadu baludu.
ippudu ooriki maruvaipu velli oka angadi mundu nilichi biggaragaa edvasagadu baludu. aa komati baaluni edupuku kaaranam adigaadu. baludu edchuthu "naa naannagaaru vanta saamaanu kosam roopaayilu icharu. kaani daarina avi tolagi poyayi" antuu baaluni laagu pakketla randhramlooniki tana velu ponichi chuupaadu. "vaaru raatri pani chesi tirigi vachinappudu aahaaram ledante naa talliki debbalu tinipistaaru. andukane edchaanu" annadu baludu. baludu cheppina kakamma kathanu nammi aa komati "parava ledu. neeku kaavalasina saamaanu istaanu. nee tandri vachaka dabbu immu" antuu noone mirapakaya uppu modalaina vaatini baludi vadda ichenu komati.
malli eka mukha praantyam cherenu. daarina chatti kunda mootha kattela vanti vaatini kuudaa chekurchukonnadu baludu.
ee vidhamgaa upputho tommidi papputho padi poguchesi annadaana kainkaryaaniki tayaaru ayyadu baludu.
eeloni madhyahna samayam vachindi. pakkana chettu needa emi ledu. talapai enda kaalla kinda manta ane reetilo vanta cheya saagaadu baludu. parugu paruguna velli indra teertham nundi vanta kosam manchi neellu tecchaadu. tana talli vadda vanta neerchukunnaadu kanuka konni nimishaallo manchi tomato pulavu tayaaru cheshaadu baludu.
kundaki moothi vesi peddala daggara vachi kuurchukonnaadu baludu. vanta panilo evidhamaina sahayam cheyaleka oorike undi poyina peddala gurinchi baluniki chala kopam vachindi. kaani bahyamga edhee cheppakunda mounamgaa peddala maru aagnanu eduruchustuu unnaadu baludu.
konda sevu taruvaata peddalu "manchivaadu evadainaa daarina vaste atadiki biyyavu annadaanam immu" ani cheppi giri pradakshina daariki edurugaa tirigi kondanu chustuu kuurchuni undi poyaru. baluniki daanitho kuudaa chala santosham erpadindi. kaaranam emitante peddalu saadhaaranamgaa dhaanam ivvalante ee dhaanaanni ee visesha devalaya gummamlo immu ee dhaanaanni neela battaladhaarike immu ani ededo nibandhanaalu cheppuduru.
alaa enno chotulaku vellanakkara ledu kanuka giri pradakshina daarina vastunna bhaktulanu gamanincha saagaadu baludu. appudu oka saadhuvu vastunnadu. baludu "vadyara ! oka manchi saadhuvu vastunnaaru. annadaanam ivva vachuna ?" ani adigaadu.
"vaadu donga. vaaniki vaddu."
inka konda sevu ayindi. maroka saadhuvu aa vaipu vachaadu.
"vadyara ! eetaniki ivvadama?"
"vaddu nayina. vaadu stree loludu."
itlu ara gantala samayam gadichindi. appudu oka manchivaadu vachaadu.
"vadyara ! idigo oka manchi vaadu. daanam chetuna?"
"vaadu manchiwade. kaani vaani ollantaa vibhooti lede."
"atla u sare " ani malli tana anveshanalo munigipoyadu baludu.
peddalu cheppinatlu oka saadhuvu sariramanta vibhooti dharinchi dhaarina vachaadu.
munjam
atanni chuupimchaadu baludu. peddalu, "vaadu manchiwade. ollantaa vibhooti kuudaa undi. kaani nadumu kaupeenam ekkada?" ani adigaadu.
baludi kopam ekki poyindi. ayithe vaadu emi cheyya galadu? kopanni tagginchukoni "vadyara ! aa vaipu chustuu kuurchukoni ee vaipu vachinavaarini gurinchi porapaatu cheptave. dayachesi ee vaipu tirigi koorchundumu" antaadu baludu.
" sare, nee ishtam " ani peddalu giri pradakshina vaipu tirigi kuurchuni unnaadu. cony kallu renditinii moosivesaaru.
ainanu intavarakaite tana vinatini peddalu swikarinchadamtho baluniki aanandam kaligandi.
vibhooti kaupeenam dharinchina manchiwadi kosam ippudu vechi unnaadu baludu.
vaani manassu " daanam swikarinchevaaru kaupeenam dharinchananduna maaku jarigedi emiti? daani avasaram enduku?" ani chintana cheya saagindi. atadi chintanaku antaraayam vesindi peddala gontu. "kaaranam lekundena mana priya shishyudu bogaru kaupeenam gurinchi moodu sata sahasra lakshala paatalu paadi unnaadu? eppudu kaupeenam dharinchali kaupeena vastram ela undaali, tadi kaupeenam dharinche samayam edhi panti vaatini gurinchi bogaru lakshalaadi paatalu prasi unnaadu. "
tana manasuloni chintana tarangaalanu gurtinchagala peddala pratibha gurinchi baludu aascharyapoyaadu.
peddalu konasaagistaaru.
"oka saari pranava mantraaniki artham teliyadani cheppina brahma devunni subramanya spami cheralo vestaadu kada? taruvaata shivudu brahma devudi tappunu manninchi chera nundi vidichi pettaadu. brahma devudiki tana aparaadham gurinchi eruka kaligindi kanuka pranava mantraaniki artham telusukone maargaanni chuupamani shivuni praarthinchaadu. tiruchi pussambadi taggara taapaayi divya sthalamlo velasivunna shree pranaveshwara swaamini darsinchi pranava rahasyaanni teesukondamani salaha ichadu shivudu.
shivuni amruta vaakyaalato paramaanandam pondina brahma devudu manava roopamlo bhoolokam cheraadu. tapay sthamlooni shree pranaveshwaruni darsinchinappudu oka aalakaaparudu akkadiki vachi brahma devudi paarthana emonani adigaadu.
brahma devudu aa chinnavaadiki pranavam gurinchi yem telusani enchi, "nenu oka nava vastuvunu devudi vadda praarthistunnaanu" annadu. daani vintuu aa baludu galagala navvi, "kaupeenam laeni pranavamaa?" ani cheppi kanumarugu ayyadu.
aascharyatho mooga poyadu brahma devudu. taanu pranava rahasyaanni telusukovadaanikai bhalokam vachanane sangati ee chinnivaaniki ela telusu. atadu saamaanya baludu kaadane eruka vachindi. aa vishayam gurinchi chala sevu aalochana chesina taruvaata pranava rahasyaanni telusukovalante kopinam dharinche anushtaalanu cheyyali ane nirnayaaniki vachina brahma devudu kaupeenam dharinchi aa divya sthalamlo dhyanam chestu undevaadu.
entho yugala taruvaata shree subramanya devude darsanam ichi pranava mantraanni divya rahasyanu brahma devuniki prasaadinchaadu. marala brahma lokam vellaadu brahma devudu. brahma anedi oka padavi kada. anducheta itara bhooloka padavula maadiri brahma devuni padaviki kuudaa nirneeta kaala parimiti untundi. ayithe okadu bhagavantuni hrudayaanni aasrayinchi andulo nivasistuu unte atuvanti vaadiki evidhamaina kaala parimiti undadu kada?
anducheta brahma lokam tirigi vellina brahma devudu mallee taapaayi divya kshetraaniki vachi kaupeenam dharinchi tapassu cheya saagaadu. enduku ? shivuni hrudayamlo nirantara vasam kalagadaanike !
chivaraku shivude tana divya mangala darsanam kaliginchi brahma devuniki tana hrudaya kamalamlo aashrayam prasaadinchaadu.
anducheta etuvanti aatma saadhanaalainaa vaati puurna phalitaalaku avasaramainadi kaupeenam. "
peddala amruta palukulanu vinna baludu munupati kante teepramgaa bhaktulanu vetakasaagaadu.
chala sevu gadichina taruvaata kevalam vibhooti kaupeenam matrame dharinchi oka saadhuvu konda maargamlo vachaadu.
aananda taramgaalu tana vadanamlo nrutyam chestundagaa baludu "vadyara ! ippudu vachi unnaadu manam vetukutunna bhaktudu" ani annadu.
peddalu kallu terachakunda "nee maata nijam. kaani vaani koupinamlo moodu randhraalu levu " ani badulichaadu.
baluniki visugu vesindi. udayam nundi tindi tippalu emi levu. neellu kuudaa chuda ledu. annadaanam chesinattayithe vaaniki konchamainaa migilina prasaadam labhistundi.
ee peddala conditionlu chuste ee roju nenu aakalithone maraninchabotanu anukonnadu baludu.
anveshana konasagindi.
kasepatlo vibhooti kaupeenam sahitam oka paramasaadhuvu daarina vachaadu. koupinamlo moodu randhraaluu unnayi. peddala nibandhanalu kachitamgaa unnaayi. baludu, "vadyara ! nee ishtam puurti chesettu saadhuvu okaru unnaaru. chudu" annadu.
shree arunachala muurti
tapay sivaalayam
peddalu. " vaastavam. kaani aa moodu randhraalu aayudha aakaaramlo undaali" annadu. (aayudham anide tamisa aksharam.)
baludiki picchi ekkipoyinattu thochindi.
emi raani emi kaani ani manasunu sari diddukoni malli annadaana sepalo munigi poyadu.
pagatipuuta daati daadaapu raatra kuudaa vachindi. baaluni orpu kolpoyindi. aakali vaanini kapaleekarindi.
appudu oka paramaatma ollantaa vibhooti dharinchi paala vanti tellani kaupeenam dharinchi veyi suurya prakaasam prasarinche vadanamtho giri pradakshina maargamlo vachaadu.
parama santushtidayina baludu biggaragaa "vadyara, vachinaaru, vachesaaru" ani vadyar taggaraku velli cheppaadu.
ayithe, peddalu atadi maata alakshyam chesi mounamgaa undi poyaru.
baludu malli malli, "vadyara chudu, chudu" ani cheppi edva saagaadu.
konni nimishaala taruvaata peddalu kallu terichi, " enduku itlu gontu ettunnavu? ippudu yem ayi poyindi" ani nemmadigaa adigaaru.
"vadyara ! eevaala udayam nundi emi tinadamuu ledu traagadamuu ledu. oorantaa parugettukelli saamaanu sampaadinchi annadaanam kosam biyyam takkaaliilu annitini dongilinchi tomato pulavu vandinaanu. nuvvu annadaana vantalo emi sahaayamuu cheyya leka poina parava ledu. kaneesam, nenu kashtabadi tecchina saadhuvulanu angeekarinchinanta sahayam kuudaa cheya leda?" ani vilapinchaadu baludu.
baaluni kopam upasaminchinantavaraku emi matladaka prasaantamgaa undi poyaru peddalu. pidava mellagaa "aa paramaatma ekkada ? atadiki prasaadam immu" annadu peddalu. intalo aa saadhuvu veedhilo entho munduku poyadu.
vantane baludu parugetti giri pradakshina maargamlo twara twaragaa aa saadhuvunu vetaka saagaadu.
"vadyar manaku kashtam ivvadaanni oka ubusupokagaane vestunnaru. aa saadhuvu akkada vachinappude cheppi unte idivaraku ataniki annadaanam chesi untaanu."
atadu ekkada untado teliyadu. atadu giri pradakshina maargam nundi vadili poyina pakshamlo atanni vetakadam kashtam. kaavuna, veedhilo vegamgaa vella saagaadu baludu.
daadaapu paavu gantala taruvaata aa saadhuvunu chushadu baludu. "swami, naa taatagaaru meeku prasaadam arpinchadaaniki aahvaaninchaaru," ani annadu baludu.
"nee taatagaaru ekkada unnaaru?"
baludu peddalu unde sthalaanni chuupaadu.
saadhuvuku kopam nindi poyindi. "nenu ippudaithe aa chota nundi vachanu. mari nee taatagaaru enduku appude nannu pilichaledu," ani tirigi tana daarina vella saagaadu aa saadhuvu.
maru kshanam baludu aa saadhuvu paadaallo saashtaamgamgaa pranaamam chesi, "swami, alaa cheppakandi. naa taatagaaru appude mimmalnu pilichamani cheppaadu kanuka naaku oka mukhyamaina pani vachindi" ani tana rendu vaellanu chuupaadu baludu.
saadhuvu chirunavvutho, "atlayithe sare u" ani atadito thodugaa vellaadu.
saadhuvunu chudagaane peddalu tana talapai rendu chetulanu jodinchi om ani pranaamam chesaru. aa saadhuvu kuudaa atle namaskaram telipaadu. taruvaata vaalliddaruu parasparam priya bhashanamuladiri.
aa drushyaanni chusi baludu entho kopam pondaadu. parasparam parichayam kaavadaaniki mundu ee rendu koupinadhaaruluu etty naatakaalu pradarsinchaaru. devuda, ippudaithe vaallu kaugilinchukunnaaru.
emi cheyyaalo ani aascharyatho vaarini chustuu unnaadu baludu.
mikkili prematho kundedu tomato pulavunu aa saadhuvuku icharu peddalu. malli oka saari baaluni tala girruna tirigandi. saadhuvu aa pulavanta aaragiste baluniki edhee migili undadu. anduke atadu anta baadha baddaadu. baludu eduruchusinatte saadhuvu pulavanta tini vaesaadu. tana kashtaalanu bharinchaleni oka dheergha nittoornu vadili neela meeda kuurchuni poyadu baludu.
taruvaata peddalu saadhuvutho savinayamgaa ilaa annadu. "ee baludu nee kosam entho kashtaalanu anubhavinchi shramabadi tindi tippalu maani tomato pulavu vanta cheshaadu. atadiki mee anugraham varshinchandi".
aa vaarta vinagaane baludu saadhuvu paadaalapai tana talanu unchi namaskaram cheshaadu. saadhuvuu baaluni nettina hastalanu petti goppa aasheessulu ichadu.
baluduki taanu antavaraku anubhavinchani aanandam hrudayaantaraalamlo pongi porladam anubhootamaindi.
prakruti tana abhivyakteekaranaanni pyaktaparachinadi. baludu mari paramaananda lokam nundi aakali kotte ee bhuulokaaniki tirigi vachaadu.
saadhuvu kundalo edaina migili pettademonani baluniki sandeham ragane vaadu kunda vaipu chushadu. akkada jarigina sambhavaanni chusi baludu kanureppalu moothapadatam marachi poyayi. adem ?
peddalu tana chetulanu kundaloki ponichi migilina tomato pulavunu entho aanandamtho aaragistuu unnaadu. appudappadu tana okkokka velanu notiloki petti naalukatho naakutuu unnaadu. "aahaa u aahaa u entha adbhutamaina prasaadam. ante, idhi tirupati ladde, idhi vaastavaaniki palani panchaamrutame" ani ededo tanakutaanugaa palukutuu unnaadu.
puurtigaa aa kundanu subhram chesina taruvaata tana talanu kuudaa aa kunda lopalaki ponichi biyyavu tunakalanu naakaaru. taruvaata chetuluu notinee kadigi baaluni daggara vachaadu. atadi talapai chetulanu unchi, "emi nayina enduku itlu shokamtho kuurchunnaavu ?" ani edhee teliyanattu adigaadu.
kopam yokka sikharam cheraadu baludu. peddala hastalanu patti paaravesaadu.
vaivaahika doshaalanu tolaganche muurti
shree munji vinayakudu, tapay sivaalayam
"vadyara ! udayam nundi nenu aakalitho unnaanu. oorantaa tirugadi vachanu kuudaa. nuvpu ekkada poledu. marenduku naaku emi ivvakunda nuvve aa migilina praasaadam tini vesaavu?"
vikasita vadanamtho peddalu ilaa annadu. " raa nayina ee chinna vishayam kosam kopamadavaddu. neeku kaavalasinadi annam. aa kunda chudu," annadu.
"kundanta nuvve kaalii chesavu. mari daanlo emundi?" baaluni kopam kariginchaledu.
"kopam vaddu nayina. sarigaa chudu" annadu peddalu.
sandehamtone kunda taggara velli moothi terichi chushadu baludu. nischeshtudayyaadu. aa kunda ninda vedi vaedigaa suvaasanato pulavu kaanavachayi.
"vadyara ! idemi? indulo adbhutamaina pulavu unde" annadu.
peddulu " avannee neeke. teesuko " annadu.
"antaa nakena? neevoo koncham teesukovachhu."
"naaku vaddu. aakali neeke kada?"
maru kshanam emi adagakunda baludu aa prasaadaanni tina saagaadu. appudu idivarake atuvanti prasaadaanni eppudo oka saari tinnattu atadi ghnaapakaaniki vachindi kanuka aakalii yokka prabhaavam podanoopinchadamvalla aa sambhavaanni ghnaapakam chesukoleka poyadu.
kadupara prasaadam aaraginchina taruvaata peddala vaddaku vachi "vadyara ! ituvanti ruchiyaina prasaadam nenu eeparaku tinatam ledu. adbhutamgaa undi" annadu.
"subramanya swami aaraginchina prasaadam mari ela untundi?" adigaaru peddalu.
baludu acheru vondaadu. "neevu emi cheptavu? idhi subramanya swami prasadama? vaadu ikkada ela ochadu?"
peddalu chiru navvu navvi "neeku annee vivarinchaali kada?"
kontha sevu taruvaata peddalu konasaaginchaaru.
"subramanya swaamini roopam ela undi? palani konda meeda vaadu ela darsanam saadhistaadu?
ollantaa vibhooti. chetilo dandam. nadumana kaupeenam. daanitho ikkada vachina bhaktudi koupinamlo mudu randhraalu unnaayi. ee moodu randhraalu tamila aksharamaina aayudhaanni suuchistaayi. subramanya swami tamila bhashaki adhidevata avutundatam valla tamila aksharaanni tana koupinamlo dharinchi manaku darsanam ichadu" ani vivarinchaaru peddalu.
subramanya swami swayamgaa vachi darsanam ichina daanni grahinchaleka poyanani entho baadha baddaadu baludu.
appudu konni vishayaalu atadi gurtuku vachayi.
baludiki ellappudu tinditippalu teesi iche peddalu ennaduu aa aahaara padaarthaalanu muttedi ledu. ika vaare aa bhaktudi engili prasaadaanni aanandamtho teesukunnarante daanlo edho visesham undaali kada? ee chinna vishayam manaku enduku thochaledu ani tananu taanu adigaadu baludu.
konni nelala mundu oka saari peddalu velliyangiri yaatra cheyagorinaru.
sabarimala yaatra velladaaniki kaavalasina anushtaanala vanti niyamaalu velliyangiri yaatraki kuudaa unnaayi.
modata aa yaatreekulu bhagavantudiki taame vantina prasaadaanni naivedyam pettali. devudu bhootasareeramtho vachi a prasaadaanni aaraginchaali. aa taruvaata migilina prasaadaanni yaatreekulu aaraginchaali anedi vrata niyamam.
anducheta peddalu kuudaa angaala parameshwari deviki taame vantina chakkera pongali naivedyam chesaru. appudu angaala parameshwari tommidella balika roopamlo vachi aa prasaadaanni aaraginchindi. appudu aame cheppina padaala yokka artham telusukoleka poina devi yokka sumadhuramaina gontanu aalakinche bhaagyaanni pondaadu baludu. antegaaka aametho sahajamgaa matladina peddala vyavahaarika padaalu kuudaa entho madhuramgaane unnaayi. atlu migilina prasaadaanne peddaluu baaluduu teesukonnaru. aa devi prasaadaanni tinna samayamlo vachina adhe suvasana ika baludu tinna prasaadamlo kuudaa unnadi. kaani baalunni aakraminchina kshudbaadha yokka prabhaapam valla aa divva prasaadam mahimanu grahinchaleka poyadu.
" sare. adhee poneele. peddalu kunda nundi prasaadam tinetappudu "palani prasaadam .. palani panchaamrutam" ani varninchaadu. appudu kuudaa vachinadi dandaayudhapaani ani nenu grahinchalenu."
"avakaasaalu alankarinchukoni raavu" ani peddalu enno saarlu cheppi vunnaru. inanu subramanya swaamini darsanam kolpoinde."
itlalla aa pasivaadu chintana chestunnadu.
"raja..."
palani shree dandaayudapaani swaamivaaru
gontu vini paiki chushadu baludu.
darahasa vadanamtho peddalu, "nayina mari pani chudu. swami vachina sanghatana gurinchi neekemi ardhamayindaa ? "
ledani saigatho telipinaadu baludu.
baludu taggara vachi gontukkurchunnaru peddalu. "tirupati laddu prasaadam yokka mahima emo telusa?"
baludu, "adhi peddagaa chala ruchigaa untundi."
daanni vini baaluni meeda peddala nunchi visugutho oka chuupu vellindi.
tana badulu tindipotunivale ayinademonani enchi siggu baddaadu baludu.
koncham aalochinchi, " aa laddu chala peddadi. entha kaalam gadichina chedi podu," annadu.
peddalu, "adhi sare. e teerthaaniki chendina prasaadamuu chedi podu. konni samayaallo aa prasaadam durgandhamtho chedipoyinattu thochutundi. anthe.
tirupati laddu prasaadam yokka goppa mahima emitante, padi paalu poyagala paatralo padi padi paalu poya galava? levu. kaani tirupati sthalamlo sumaru padi laddulu cheyadaaniki kaavalasina padaarthaala nundi oka laddu tayaaravutundi.
ee divya satyaanni saadhaarana manava buddhi moolamgaano, loukika saastra shodhanaala dwarano telusukonadam kathinam.
uttama bhaktudaina ramanujacharyudu tirupati edukondalavadini darsinchadaaniki vachinappudu paakudu yaatratone ante pasivadila paakutuu konda meeda ekkevaaru. konda meeda unnappudu mootra visarjana cheyyalante mallee paakutuunae konda kindaki vachevaaru. atuvanti bhaktulaku ee vishayam karatalaamalakam.
neti lokulu kwantam tiyari (Quantum theory) moolamgaa ee aadhyaatmika vishayaanni grahincha vachhu."
peddalu alaa cheppina baludu tanalo ilaa matlada saagaadu. "saadhaarana ganitame ontabaddaledu. ika kwantam chadavadam ela?"
peddalu kaanasaagaaru. "poddu vaste pagati poddu. poddu velithe raatri poddu ani manam bhaavistaamu. vaastavamgaa pagati raatrulu vyaktigatamgaa avtayi. ante okari tamo rajo gunaala vishpattini batti vaari pagati raatrulu vastaayi. alaage tirupati ladduni baruvu kuudaa vyaktigatamgaa untundi. ante okariki 200 gram baruvugala laddu marokariki 500 gram baruvugaa kanipistundi"
peddalu cheppina vishayaalanu animishamgaa vintunnadu baludu.
"raanunna kaalamlo neevu ikkada tiruannaamalailo aashramam okadaanni nirminchi lakshalaadi bhaktaluku, vidyaarthulaku itarulaku annadaanam, vastradaanam, laddudanam ani palarakaala daanaalu chestavu. appudu neevu iche laddu prasaadamlo tirupati laddu yokka srivari saktulu, palani subramanya swaamini siddhaamruta saktulu kalisi tiruannaamalai jyoti prasaadamgaa roopistundi."
"idhi ela saadyam? ee vatti pakettona annadaanam ?" ani tana laagu paaketla randhramloki tana velunu ponichi daanni peddalaku chupi adigaadu baludu.
peddalu emanaka oorikipoyaaru.
baludu aalochana cheya saagaadu. "naa manchi kosam ee peddalu enno kaaryaalu chesi unnaaru. tirupati edukondalavadi anugraham, palani subramanya swaamini aasheessulu manaku okkachoda kaliginchinaaru. talli premanu minchina ee guruvu karunaku krutagnata chuupadam sadhyama?"
entho santoshamto peddalaku saashtaamga namaskaram chesi aayana paadaalanu gattigaa pattukonnadu baludu. kanneeru munneerai baaluni aananda aashrupulu peddala paadapadmaalanu abhishekinchaayi.
peddala maata saakshaattu shivuni vaakya kada? konni samvatsaraala taruvaata baludu venkataramudu sadguruvu venkataramudu sthitiki ekki tiruannaamalai giripradakshina maargamlo srilashree lobhamata agastya aashramaanni nirminchi lakshalaadi bhaktalaku, yaatreekulaku, paatasaala pillalaku annadaanam, chetiki saripadani pedda laddula daanaalu bhagavat krupatho chesaru.
aashrama sevakulu laddula daanaala mahima gurinchi shree venkatarama swami vaarini adiginappudu painacheppana vivaraalu telipaaru. paiga "mana aashramam panchutunna laddu prasaadaanni sweekarinche bhaktulaku utkrushta nirvikalpa samadhi sthiti kalugutundemo teliyadu. kaani ee chetiki sariponi laddu prasaadaanni sweekarinche okka bhaktulu gaani leda okka paatasaala vidyaarthi gaani ee chetiki sariponi laddu prasaadamlo mana manasuku sariponi ante manava buddhiki ateetamaina aadhyaatmika rahasyam emaina undunemo anukunte chaalu naa sadguruvaina peddala aagnanu oka inukaina neraverchinavaanni" ani entho vinayamtho vivarinchaaru swaamivaaru.
vaari vaakyaallo prakaasinchina satyaanalam akkada pariveshtinchi unna sevakula hrudayaalanu sparshinchadamtho vaari kallu chemmagillaayi.
tapay sivalaya mahima
tiruchi pullambadi taggara tapay ane kugramam sanaatana viluva pondinadi. pranava mantraaniki artham teliyaleka poyina brahma devudu ee sthalamlo kathora anushtaalanu chekoni unnata sthaayini kaliginadu kanuka idhi satyayugaaniki chentina sthalam avutundi.
ee divya sthalamlo nirudi moolana darsanam istunna shree munjee vinayakudu yuvatulaku oka varaprasaadam. vivaham jaragakunda antaraayam edurukonevaaru shree munji vinayakudi darsanam pondi tommidi munji maalalu vinaayakudiki arpinchadam manchidi.
munjam bhoomiki vachina charitra telusukonadam kuudaa mangalya doshaalanu nivrutti chestundi.
shree brahma muurti
tirupatturu savalayam
shree ramachandra muurtini taatagaaru raghu maharaja sarvaswam daanam chestune untaadu. atadi desham gurukula paatasaalatoe nindi undedi.
varatantuvu ane guruvu oka gurukula adhyakshudigaa unnaadu. atadi shishyudaina kautsudu anakuva sheelam prakaasam pondina adhyayudu. vidya mugisinappudu varatantuvu kautsunni pilichi atadiki manchi upadesaalu ichi intiki tirigi pampinaadu. appudu kautsudu gurudakshina emaina ivvaalani enchi daani gurinchi tana guruvunu adigaadu. kautsudu beedavaadu kaavadam kanuka vaadu gurudakshana edhi ivvanakkara ledani annadu guruvugaaru.
kaani kautsudu gurudakshinanu ichitiiravalasinde ani malli malli samarthinchadamtho varatantuvu atadi praarthananu angeekarinchi okadu oka enugu maada niluchukoni raatini paaravesthe adhi entha dooram daati kinda padutundo aa dooraaniki padunaalugu retlu samaanamgaa swarnam ivvaalsindani korinadu.
intiki vachina baludu tana talli tandrulatho gurudakshina gurinchi cheppi vaari salaha adigenu. anta swarnam evari taramuu kaadu kada? chala sevu aalochana chesina taruvaata atadu talli rajugari vadda adugunane nirnayooniki vachenu.
raghu maharaju mandiram cherenu kautsudu. intalo raghu maharaju tana koshagarulo unna sparnam annitinee beedavaariki panditulaku daanam chesina koshagarulu puurtigaa kaalii aipoyayi.
maharaju vaddaku kautsudu vachesariki atadu oka matti paatramlo bhagavantuniki prasaadam pettadam chushadu. kautsudi kalalu mukkaluchekkalu poyayi. ainanu raghu maharaju ataniki uchita athithi samskaaraalu chesi vachina kaaryam gurinchi adigaadu. kautsudu samsayamtho taanu guruvugaariki ivva valasina gurudakshina gurinchi telipaadu.
raghu maharaju " maa vaddaku vachina evaruu vatti chetito tirigi vellaraadu. repu raa, nee sangati chustaanu" ani veedukolichenu.
aa taruvaata raghu maharaja tana kulaguruvaina vashishta maharshi vaddaku velli vaaritho salaha adigenu. vashishta maharshi "inta swarna guttalu neevu sampaadinchi cherchalevu. devendra vaddane inta swarna untundi. anducheta indralokaaniki dandayaatra velladame sariyaina maargam" annaru.
indra lokam meeda danda yaatra cheddamani maharaju aagna ichadu. vijaya bhereelu mogasagayi. bhereela dhwani indra lokamlo pradidhvaninchaayi. aa dandayaatraanni kaaranam adigi adhi raghu maharaju desham nundi vachindani telusukonnadu indrudu. dharmanni natukovadame tana prathama kartavyamgaa talachina raghu maharajuku sahayam cheyyaalani indrudu maharajanni koshagarulanu indraloka divya swarnamtho nimpamani aagnanu ichesadu. alaage raghu maharaja koshagarulo aparanji varsham pattindi.
marunadu udayam vachina koutsuduku raghu maharaja aa swarna guttalanu arpinchaadu. kaani kautsudu tanaku kaavalasinanta swarnam maatram teesukoni migilina swarnaani tirigi ichinadu. aa samayam maharaju kuudaa atlu migilina swarnaanni malli indra lokanike pampi vaesaadu.
gurudakshinagaa sweekarinchina aa goppa dhanaanni varatantuvu tana sadguruvaina kaalava maharshi vaddaku pampinaadu. raanunna kaalamlo swarna viluva ekki potundi kanuka beedavaallu bhagavat poojalaku swarna vastuvulanu arpinchalevani tana ghnaana drushtatho grahinchina kaalava maharshi aa bhangara nidhulanu oka daivaloka sthaavaramaina munjaloki cherchi bhooloka maanavaalla manchi kosam munja pullulagaa arpinchaaru.
ee vidhamgaa indra lokam nundi vachina aparanjitho raghu maharaju yokka apara daana dharma sakruluu kautsudi vidya saktuluu varatantuvula aachaarya saktuluu kaalava maharshini tapassaktuluu ivannee kalisi munja pullalagaa janmanchaayi. bhooloka swarna kante daivaloka aparanji palu retlu divyatvam kaliginadi. anduvalla tama chetito kattabadina munji maalalu devata moorthulaku arpinchadam manchide.
shree munji vinayakudu
tapay sivaalayamlo velasivunna shree munji vanayakudu goppa anugraha muurti. vivaham kaani yuvatulu yuvakulu kaneesam tommidi munji maalalu shree munji vinaayakudiki samarpinchi praarthinchadam valla vaivaahika aantaryam tolagipoyi twaragaa vivaham jarugutundi. tama aada pillala sheelam gurinchi badhabadevaru paina cheppina praarthanatho shree munji vinaayakuduku pasupu vastaanni samarpinchadam kuudaa manchide.