ఆలోచనా తరంగాలు: జిల్లెళ్ళమూడి స్మృతులు - 17 (వసుంధరక్కయ్యతో సంభాషణ)
నేను జిల్లెళ్ళమూడి వచ్చి దాదాపు రెండేళ్ళు అయింది. ఈ రెండేళ్లలో ఆశ్రమం చాలా మారింది. కొత్త కట్టడాలతో, చెట్లతో చాలా సుందరంగా తయారైంది. కారును సరాసరి లోనికి తీసికెళ్ళి వసుంధరక్కయ్య వాళ్ళింటి ముందు ఆపాం. ముందుగా అక్కయ్యతో మాట్లాడి తర్వాత అమ్మ ఆలయానికి వెళదామని అక్కయ్యా వాళ్ళింటి తలుపు తట్టాం.
ఇంతలో పక్కింట్లో నించి మల్లన్నయ్యగారి భార్య బయటకు వచ్చింది. మమ్మల్ని చూచి నవ్వుతూ పలకరించింది.
'ఇంతకు ముందు మీతో వచ్చినావిడ రాలేదా?' అడిగింది ఆమెకోసం వెదుకుతూ.
'ఎవరూ? పద్మజ గారా? రాలేదు. అమెరికాలో ఉన్నారు' అని చెప్పాను.
'ఎప్పుడొస్తారు?' అందామె.
'ఏమో తెలీదు. వచ్చినప్పుడు ఇక్కడకు వస్తారులెండి' అన్నా నేను.
కొంతమందిని ఒకటి రెండుసార్లు చూచినా అలా గుర్తుండి పోతారు. ఈమెకు ఆమె అలా గుర్తుండిపోయింది. ఆ కారణాలేమిటో వారిద్దరికే తెలియాలి.
ఈలోపల వసుంధరక్కయ్య తలుపు తీసింది.
అక్కయ్యకు మమ్మల్ని చూస్తూనే ఆనందంతో ముఖం వెలిగిపోయింది. మాకూ ఆమెను చూస్తే ఎంతో సంతోషం కలుగుతుంది. అమ్మకు తన చేతులతో దాదాపు ముప్ఫై ఏళ్ళు సేవ చేసిన ధన్యాత్మురాలు. ఎంత పుణ్యబలం ఉండాలి అంత అదృష్టం పట్టాలి అంటే?
నేను అక్కయ్య వైపు తదేకంగా చూచాను. ఆమెను చూస్తుంటే ఒక దేవతలాగా తన చుట్టూ ఒక పవిత్రమైన ఆరాతో వెలిగిపోతూ కనిపించింది నాకు. నేనెప్పుడు చూచినా ఒక మనిషిలాగా ఆవిడ కనిపించదు. ఒక దేవతలాగే నాకు కనిపిస్తుంది. కళ్ళలో నీళ్ళు గిర్రున తిరిగాయి. మనస్సులోనే మౌనంగా నమస్కారం చేశాను.
అందరం కూచుని సేదతీరాక మాటలు మొదలయ్యాయి.
'మీరు వచ్చి చాలా రోజులైంది' అంది అక్కయ్య.
'అవునక్కయ్యా. దాదాపు రెండేళ్లైంది' అన్నా నేను.
అందరినీ ఆప్యాయంగా పలకరించింది తను. మాటల సందర్భంలో నా యాక్సిడెంట్ గురించి చెప్పాను. ఇప్పుడు బానే ఉందనీ త్వరగానే తగ్గిందనీ చెప్పాను.
'మీకు షుగర్ లేదేమో అందుకే త్వరగా తగ్గింది' అంది అక్కయ్య.
'అయ్యుండచ్చు' అన్నా నేను.
నేను నేలమీద కూచోడం చూచి, "కాలు బాగానే మడత పడుతోందే?" అని అడిగింది.
'అది పడకపోయినా నేను ఊరుకోను కదక్కయ్యా. ఏదో రకంగా దాన్ని వంచి మడత పెడతా కదా' అన్నా నేను నవ్వుతూ.
'నేనూ క్రింద పడ్డాను. ఇక్కడే, శ్రీమన్నారాయణగారి అపార్ట్ మెంట్స్ శంకుస్థాపన సమయంలో తూలి క్రింద పడ్డాను. తుంటి ఎముక విరిగింది. హైదరాబాద్ లో మూన్నెల్లు ఉన్నాను. కదలకూడదని అన్నారు. ఇప్పుడు కాస్త పరవాలేదు. నడుముకు బెల్టు ఉంది. నెమ్మదిగా నడుస్తున్నాను.' అంది అక్కయ్య.
శ్రీరామ్మూర్తినీ, నాగమణిని పరిచయం చేశా నేను. వాళ్ళెక్కడుంటారో ఏం చేస్తుంటారో అడిగి తెలుసుకుంది అక్కయ్య.
ఇంతకు ముందు నాతో అక్కడకు వచ్చిన పద్మజ, రామన్న మొదలైన వాళ్ళ గురించి అడిగింది ఆమె. ఇప్పుడు వాళ్ళు మా గ్రూపులో లేరనీ నాతో మాట్లాడటం లేదనీ, ఏవో చిన్న చిన్న మనస్పర్దలనీ ఆమెకు చెప్పాను.
'ఇంతకు ముందు ఒకమ్మాయి రెండుసార్లు వచ్చింది ఇక్కడకు. తనుకూడా అమెరికాలోనే ఉంటుంది. మీరు తెలుసనీ నాకు చెప్పింది. చాలా త్వరగా అమ్మతత్వాన్ని పట్టుకుంది. మొదటిసారి వాళ్ళ అమ్మావాళ్ళతో వచ్చింది. తనకు తృప్తిగా లేదేమో రెండోసారి ఒక్కతే వచ్చింది.' అందక్కయ్య.
అక్కయ్య మాటలు వింటుంటే నాకు నవ్వొచ్చింది. 'పిచ్చక్కయ్య, ఆ అమ్మాయి కాస్త నవ్వుతూ మాట్లాడేసరికి, అమ్మతత్వం అర్ధమైపోయిందని, చాలామంచిదని అనుకుంటోంది. జీవితమంతా ఇక్కడున్న వాళ్ళకే అమ్మతత్వం అర్ధం కాలేదు. ఏదో రెండు పుస్తకాలు చదివితే అర్ధమైపోతుందా? మనుషుల్ని పైపైన కాదు, మనసుల లోతులు చూడక్కయ్యా. అప్పుడర్ధమౌతాయి మంచితనాలు' అనుకున్నా.
కానీ అదంతా చెప్పకుండా, 'అవును. ఇప్పుడు నాతో మాట్లాడదు. సోదాపమన్నానని కోపంవచ్చి మానేసింది' అన్నాను.
'ప్రస్తుతం తను ఇండియాలోనే ఉంది. ఈరోజో రేపో తనూ వస్తుందని ఆమె ఫ్రెండ్ ఎవరో చెప్పారు.' అందక్కయ్య.
'అలాగా' అన్నాను విసుగ్గా
'ఒక ఏడాది నుంచీ నాతోనూ మాట్లాడటం లేదు. అంతకు ముందు అప్పుడప్పుడు ఫోన్ చేసేది. క్రమంగా మానేసింది' అంది అక్కయ్య.
'అంతే అక్కయ్యా. అవసరం గొప్పదని అమ్మ అనలేదూ? వాళ్ళకు పనుంటే వస్తారు, అయ్యాక పోతారు. ఏముంది అందులో అనుకోడానికి? చవకబారు మనుషులంతే' అన్నా నేను.
'అవును నాయనా. నేనూ గమనించాను. నా జీవితంలో ఎన్ని చూచానో ఇలాంటివి? అంతా కాలప్రభావం. కాలప్రవాహంలో ఎందఱో పరిచయం అవుతారు. కొన్నాళ్ళు కలసి ఉంటారు. తర్వాత కనుమరుగై పోతారు. అంతే.' అని అక్కయ్య కాసేపు ఆలోచనలో ఉండిపోయింది.
'కాలప్రభావం కాదక్కయ్యా. అవసరం, స్వార్ధం అంతే' అన్నా.
ఆమేమీ మాట్లాడలేదు, కాసేపటి తర్వాత సాలోచనగా ఇలా అంది.
'జీవితంలో ఏదైనా క్షణికమే నాయనా. ఆ క్షణానికి అది ఉంటుంది. అంతే. అప్పటికది సత్యం. మరుక్షణానికి అది గతం. అంతే.'
'అవునక్కయ్యా. ఏదైనా అంతే అని నాకూ ఎప్పుడూ అనిపిస్తూ ఉంటుంది. ఆ క్షణానికి ఉండి మరుక్షణం జారిపోయేవాటిని మనం వదల్లేక తాపత్రయపడటమే గాని, మన మనస్సును వెనక్కు తీసుకున్నామంటే అక్కడ ఏమీ ఉండదు. ఏదైనా క్షణికమే. ఇదే అంతిమ సత్యం అని నాకూ అనిపిస్తుంది. చివరి వరకూ మనతో ఎవరుంటారు? వారివారి అవసరాలు తీరగానే మాయమౌతారు' అన్నాను.
'అంతే నాయనా' అంది తను.
ఆ తర్వాత చాలా సంగతులు చెప్పింది అక్కయ్య. అమ్మ బ్రతికి ఉన్న రోజులలో ఇదే కుడికాలికి ఏదో జబ్బుచేసి అస్సలు కదలలేక పోవడమూ, మదనపల్లి ట్రిప్ లో ఉన్నపుడు అమ్మ అనుగ్రహంతో ఏ మందులూ లేకపోయినా అదే కాలితో నడవగల్గడమూ అలాంటి సంగతులు ఎన్నో చెప్పింది.
'ఎందరికో ఎన్నింటినో తగ్గించింది అమ్మ. అసాధ్యాలు, ఇక కుదరవు అనుకున్నవాటిని తగ్గించింది. కానీ ఏనాడూ కర్తృత్వం తనమీద వేసుకోలేదు. తాను చేశాను అని అనలేదు. 'మీ సమయం వచ్చింది మీకు తగ్గింది' అనేది కాని నేనే చేశాను అని ఏనాడూ అనలేదు అమ్మ.
కానీ కొన్ని సందర్భాలలో బయట పడేది. 'ఇప్పటి వరకూ, ఈ సృష్టి నాది అన్నవాళ్లు ఎవరున్నారు నాయనా? అమ్మ అనడం మేం విన్నాం. 'ఈ సృష్టి నాది, అనాది' అన్నది అమ్మ.' ఆశ్చర్యపోయేవాళ్ళం ఆమాటలు విని !
'ఎప్పటినించో రావాలని అనుకుంటున్నాం అమ్మా. ఇవాల్టికి గురువుగారితో రాగలిగాం' అన్నది నాగమణి.
'మీరు అనుకుంటే రాలేరమ్మా ఇక్కడకు. నేను రమ్మంటే తప్ప ఎవరూ ఇక్కడకు రాలేరని అమ్మ ఎన్నో సార్లు అన్నది.' అందక్కయ్య.
ఇలా అంటూ -'ఎవరో అమ్మమీద వ్రాసిన పద్యాల పుస్తకం ఉంది చదువుతావా?' అని నాగమణిని అడిగింది అక్కయ్య.
నాగమణి నవ్వుతూ - 'మా గురువుగారు వ్రాసిన పద్యాలే నేను చదువుతాను. మిగతావీ...??' అని అర్ధోక్తిలో ఆగిపోయింది.
అక్కయ్యకు ఆమాట వినిపించిందో లేదో తెలీదు. ఏదో పుస్తకం తీసి నాగమణికి ఇచ్చింది ఆమె.
ఏప్రియల్ లో భాస్కరన్నయ్య పోయిన సంగతి కాసేపు మాట్లాడుకున్నాం. అమ్మ దేహత్యాగ సమయంలో ఆయనకు విమాన శబ్దం వినిపించిన సంగతీ, అమ్మ చరిత్రను ఆయన వ్రాసిన సంగతీ, అప్పటి సంఘటనల గురించి కాసేపు మాట్లాడుకున్నాం.
'లలితా సహస్ర నామ రహస్యార్ధ ప్రదీపిక' పుస్తకం అక్కయ్య చేతిలో పెట్టి ' ఈ పుస్తకం ఈ మధ్యనే వ్రాశానక్కయ్య' అని చెప్పాను. అంతేగాని, "మీరు చదవండి" అని మాత్రం చెప్పలేదు. అన్నేళ్ళు అమ్మకు సేవ చేసిన మనిషికి ఇప్పుడు పుస్తకాలు చదవవలసిన పనేముంటుంది గనుక?
ఆలయానికి వెళ్లి వద్దామని నేను లేచాను. అందరూ నాతో బయలుదేరారు. ఆలయంలో కాసేపు కూచుని, భోజనం చేసి, గదిలో కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకున్నాం.
ఈలోపు కర్లపాలెం నుంచి వచ్చిన రామకృష్ణ సమితి భక్తులు కొందరు కనిపించారు. వారితో ఒక బ్రహ్మచారిగారున్నారు. ఆయన వేషాన్ని బట్టి ఆయన రామకృష్ణా మిషన్ బ్రహ్మచారి అని గ్రహించి నేనే వారిని కదిపి మాట్లాడాను. తను హైదరాబాద్ మఠం నుంచి వచ్చానని, కర్లపాలెం రామకృష్ణా సమితిలో ఉంటున్నాననీ ఆయన అన్నారు.
1984 ప్రాంతంలో నేను హైదరాబాద్ మఠానికి వచ్చేవాడిననీ స్వామి పరమార్ధానందగారు, స్వామి రంగనాధానందగారు అప్పట్లో అక్కడ ఉండేవారని వారు నాకు బాగా పరిచయమనీ, శ్రీమత్ స్వామి గంభీరానందస్వామివారు నా గురువుగారనీ బ్రహ్మచారి స్వామితో చెప్పాను. వాళ్ళంతా చాలా సంతోషించారు.
స్వామి వినిశ్చలానందగారు ప్రస్తుతం ఎక్కడున్నారని ఆయన్ను అడిగాను. ఆయన ప్రస్తుతం రాజమండ్రి రామకృష్ణ మఠం అధ్యక్షులని ఆయన చెప్పారు. వినిశ్చలానందస్వామి గుంటూరు వారే, ఆయన పూర్వనామధేయం శాస్త్రిగారు. ఆయన బ్రహ్మచారిగా ఉన్నప్పటినుంచి నాకు తెలుసనీ, మేమిద్దరం మంచి స్నేహితుమనీ ఆయనతో చెప్పాను.
స్వామి యదునాధానంద గారు ఎక్కడున్నారని అడిగాను. ఆయన ప్రస్తుతం తమిళ్ నాడులో ఉన్నారని ఆయనన్నారు. యదునాధానందగారి పూర్వనామధేయం త్యాగరాజన్ అనీ, గుంతకల్ లో ఉండేటప్పుడు ఆయన నా దగ్గర కొన్నాళ్ళు మార్షల్ ఆర్ట్స్ నేర్చుకున్నారనీ, ఆరకంగా ఆయన నా శిష్యుడే అనీ, శ్రీరామకృష్ణులు శారదామాతల ఫోటోలను ఆయన చూచింది మా ఇంట్లోనేననీ నవ్వుతూ బ్రహ్మచారి గారితో చెప్పాను.
ఆ తర్వాత పరమపూజ్య నందానంద స్వామివారి ప్రస్తావన వచ్చింది. ఆంధ్రాలో మారుమూల గ్రామాలలో సైతం శ్రీరామకృష్ణుల పేరు వినిపిస్తోందంటే దానికి కారణం నందానంద స్వామివారేననీ, జీవితమంతా శ్రీరామకృష్ణుల సేవలో గడపిన మహనీయుడు ఆయననీ, ఆయనకు నేనంటే ఎంతో వాత్సల్యమనీ, తన సొంత మనుమడిలా నన్ను చూచేవారనీ వారికి చెప్పాను.
వారికి నా పుస్తకాన్ని ఇచ్చాను. కర్లపాలెం రమ్మని రామకృష్ణ సమితిని సందర్శించమనీ వారు నన్ను ఆహ్వానించారు. వీలుచూచుకుని వస్తానని వారికి చెప్పాను.
మళ్ళీ సాయంత్రం అక్కయ్య దగ్గర కాసేపు కూచుని ఆమె ఇచ్చిన కాఫీ త్రాగి, ఆ మాటా ఈ మాటా మాట్లాడి, మేడమీద అమ్మ గదికి వెళ్లి, అక్కడ కాసేపు కూచుని, అమ్మ వాడిన వస్తువులూ ఆ గదులూ అన్నీ చూచి, మళ్ళీ అక్కయ్య దగ్గరకు వచ్చాం. మాకందరికీ బట్టలు పెట్టి ఆశీర్వదించింది అక్కయ్య.
alochana taramgaalu: jillellamoodi smrutulu - 17 (vasundharakkayyatho sambhaashana)
nenu jillellamoodi vachi daadaapu rendellu ayindi. ee rendellalo aashramam chala maarindi. kotta kattadaalato, chetlatho chala sundaramgaa tayaaraindi. kaarunu sarasari loniki teesikelli vasundharakkayya vallinti mundu aapaam. mundugaa akkayyatho matladi tarvaata amma aalayaaniki veladaamani akkayya vallinti talupu tattam.
intalo pakkintlo ninchi mallannayyagaari bharya bayataku vachindi. mammalni chuuchi navvutuu palakarinchindi.
'intaku mundu meetho vachinavida raleda?' adigindi aamekosam vedukutuu.
'evaruu? padmaja gara? raledu. americalo unnaaru' ani cheppaanu.
'eppudostaaru?' andame.
'emo teleedu. vachinappudu ikkadaku vastarulendi' anna nenu.
kontamandini okati rendusaarlu chuchina alaa gurtundi potaaru. eemeku aame alaa gurtundipoyindi. aa karanalemito vaariddarike teliyaali.
eelopala vasundharakkayya talupu teesindi.
akkayyaku mammalni chustune aanandamtho mukham veligipoyindi. maakuu aamenu chuste entho santosham kalugutundi. ammaku tana chetulatho daadaapu mupfai ellu seva chesina dhanyaatmuraalu. entha punhyabalam undaali anta adrushtam pattali ante?
nenu akkayya vaipu tadekamgaa chuuchaanu. aamenu chustunte oka devatalaagaa tana chuttu oka pavitramaina aaraatho veligipotuu kanipinchindi naaku. neneppudu chuchina oka manishilaagaa aavida kanipinchadu. oka devatalage naaku kanipistundi. kallalo neellu girruna tirigaayi. manassulone mounamgaa namaskaram cheshaanu.
andaram kuuchuni sedatiiraaka maatalu modalayyayi.
'meeru vachi chala rojulaindi' andi akkayya.
'avunakkayya. daadaapu rendellaindi' anna nenu.
andarinee aapyaayamgaa palakarinchindi tanu. maatala sandarbhamlo naa accident gurinchi cheppaanu. ippudu baane undanee twaragaane taggindanee cheppaanu.
'meeku shugar ledemo anduke twaragaa taggindi' andi akkayya.
'ayyundachhu' anna nenu.
nenu neelameeda koochodam chuuchi, "kaalu bagane madata padutonde?" ani adigindi.
'adhi padakapoyina nenu oorukonu kadakyakya. edho rakamgaa daanni vanchi madata pedata kada' anna nenu navvutuu.
'nenuu krinda paddaanu. ikkade, srimannarayanagari apart ments sankusthaapana samayamlo thooli krinda paddaanu. tunti emuka virigindi. hyderabad loo moonnellu unnaanu. kadalakudadani annaru. ippudu kaasta paravaledu. nadumuku beltu undi. nemmadigaa nadustunnaanu.' andi akkayya.
sriraammoortinii, nagamanini parichayam chesha nenu. vallekkaduntaro yem chestuntaro adigi telusukundi akkayya.
intaku mundu naatho akkadaku vachina padmaja, ramanna modalaina vaalla gurinchi adigindi aame. ippudu vaallu maa groopulo laeranee naatho matladatam ledanee, evo chinna chinna manaspardalanee aameku cheppaanu.
'intaku mundu okammai rendusaarlu vachindi ikkadaku. tanukuda americalone untundi. meeru telusanee naaku cheppindi. chala twaragaa ammatatvaanni pattukundi. modatisaari vaalla ammavallatho vachindi. tanaku truptigaa ledemo rendosari okkate vachindi.' andakkayya.
akkayya maatalu vintunte naaku navvochindi. 'pichchakkayya, aa ammai kaasta navvutuu matladesariki, ammatatvam ardhamaipoyindani, chaalaamanchidani anukuntondi. jeevitamantaa ikkadunna vaallake ammatatvam ardham kaaledu. edho rendu pustakaalu chadivite ardhamaipotundaa? manushulni paipaina kaadu, manasula lotulu chudakkayya. appudardhamoutaayi manchitanaalu' anukunna.
cony adanta cheppakunda, 'avunu. ippudu naatho matladadu. sodapamannanani kopamvachi maanesindi' annaanu.
'prastutam tanu indialone undi. eerojo repo tanuu vastundani aame frend evaro cheppaaru.' andakkayya.
'alaga' annaanu visuggaa
'oka edaadi nunchi naatoonuu matladatam ledu. antaku mundu appudappudu fon chesedi. kramangaa maanesindi' andi akkayya.
'anthe akkayya. avasaram goppadani amma analeduu? vaallaku panunte vastaaru, ayyaka potaaru. emundi andulo anukodaaniki? chavakabaru manushulante' anna nenu.
'avunu nayana. nenuu gamaninchaanu. naa jeevitamlo enni chuchano ilantivi? antaa kalaprabhavam. kaalapravaahamlo endaro parichayam avutaaru. konnaallu kalasi untaaru. tarvaata kanumarugai potaaru. anthe.' ani akkayya kasepu aalochanalo undipoyindi.
'kalaprabhavam kadakkayya. avasaram, swaardham anthe' anna.
aamemi matladaledu, kasepati tarvaata saalochanagaa ilaa andi.
'jeevitamlo edaina kshanikame nayana. aa kshanaaniki adhi untundi. anthe. appatikadi satyam. marukshanaaniki adhi gatam. anthe.'
'avunakkayya. edaina anthe ani naakuu eppuduu anipistuu untundi. aa kshanaaniki undi marukshanam jaaripoyevaatini manam vadalleka taapatrayapadatame gaani, mana manassunu venakku teesukunnamante akkada emi undadu. edaina kshanikame. ide antima satyam ani naakuu anipistundi. chivari varakuu manatho evaruntaaru? vaarivaari avasaraalu teeragaane maayamoutaaru' annaanu.
'anthe nayana' andi tanu.
aa tarvaata chala sangatulu cheppindi akkayya. amma bratiki unna rojulalo ide kudikaaliki edho jabbuchesi assalu kadalaleka povadamuu, madanapalli trip loo unnapudu amma anugrahamtho e manduluu lekapoyina adhe kaalitho nadavagalgadamuu alanti sangatulu enno cheppindi.
'endariko ennintino tagginchindi amma. asaadhyaalu, ika kudaravu anukunnavaatini tagginchindi. cony enaaduu kartrutvam tanameeda vesukoledu. taanu cheshaanu ani analedu. 'mee samayam vachindi meeku taggindi' anedi kaani nene cheshaanu ani enaaduu analedu amma.
cony konni sandarbhaalalo bayata padedi. 'ippati varakuu, ee srushti naadi annavaallu evarunnaaru nayana? amma anadam mem vinnam. 'ee srushti naadi, anaadi' annadi amma.' aascharyapoyevallam aamaatalu vini !
'eppatinincho ravalani anukuntunnam amma. ivaaltiki guruvugaaritho ragaligam' annadi nagamani.
'meeru anukunte raleramma ikkadaku. nenu rammante tappa evaruu ikkadaku ralerani amma enno saarlu annadi.' andakkayya.
ilaa antuu -'evaro ammameeda vraasina padyaala pustakam undi chaduvutava?' ani nagamanini adigindi akkayya.
nagamani navvutuu - 'maa guruvugaaru vraasina padyaale nenu chaduvutaanu. migatavi...??' ani ardhoktilo aagipoyindi.
akkayyaku aamaata vinipinchindo ledho teleedu. edho pustakam teesi nagamaniki ichindi aame.
eprial loo bhaskarannayya poyina sangati kasepu matladukunnam. amma dehatyaaga samayamlo aayanaku vimana sabdam vinipinchina sangatee, amma charitranu aayana vraasina sangatee, appati sanghatanala gurinchi kasepu matladukunnam.
'lalita sahasra naama rahasyardha pradeepika' pustakam akkayya chetilo petti ' ee pustakam ee madhyane vraasaanakkayya' ani cheppaanu. antegaani, "meeru chadavandi" ani maatram cheppaledu. annellu ammaku seva chesina manishiki ippudu pustakaalu chadavavalasina panemuntundi ganuka?
aalayaaniki velli vaddaamani nenu lechaanu. andaruu naatho bayaluderaaru. aalayamlo kasepu kuuchuni, bhojanam chesi, gadilo kasepu vishraanti teesukunnam.
eelopu karlapalem nunchi vachina ramakrishna samiti bhaktulu kondaru kanipinchaaru. vaaritho oka brahmachaarigaarunnaar. aayana veshaanni batti aayana ramakrishna mishan brahmachaari ani grahinchi nene vaarini kadipi matladanu. tanu hyderabad matham nunchi vachanani, karlapalem ramakrishna samitilo untunnaananii aayana annaru.
1984 praantamlo nenu hyderabad mathaaniki vachevaadinanii swami paramaardhaanandagaaru, swami ranganaadhaanandagaaru appatlo akkada undevaarani vaaru naaku baga parichayamanee, shreemat swami gambheeraanandaswaamivaaru naa guruvugaaranee brahmachaari swaamitho cheppaanu. vaallantaa chala santoshinchaaru.
swami vinischalaanandagaaru prastutam ekkadunnaarani aayannu adigaanu. aayana prastutam rajamandri ramakrishna matham adhyakshulani aayana cheppaaru. vinischalaanandasvaami gunturu vaare, aayana puurvanaamadheeyam saastrigaaru. aayana brahmachaarigaa unnappatinunchi naaku telusanee, memiddaram manchi snehitumanee aayanatho cheppaanu.
swami yadunaadhaananda gaaru ekkadunnaarani adigaanu. aayana prastutam tamil naadulo unnaarani aayanannaru. yadunaadhaanandagaari puurvanaamadheeyam tyagarajan any, guntakal loo undetappudu aayana naa daggara konnaallu marshal arts neerchukunnaaranii, aarakamgaa aayana naa shishyude any, sriraamakrushnulu saaradaamaatala photolanu aayana chuuchindi maa intlonenani navvutuu brahmachaari gaaritho cheppaanu.
aa tarvaata paramapujya nandaananda swaamivaari prastaavana vachindi. aandhraalo maarumuula graamaalalo saitam sriramakrishnula paeru vinipistondante daaniki kaaranam nandaananda swaamivaarenanii, jeevitamantaa sriramakrishnula sevalo gadapina mahaneeyudu aayananee, aayanaku nenante entho vaatsalyamanee, tana sonta manumadila nannu chuchevarani vaariki cheppaanu.
vaariki naa pustakaanni ichanu. karlapalem rammani ramakrishna samitini sandarsinchamanii vaaru nannu aahvaaninchaaru. veeluchuuchukuni vastaanani vaariki cheppaanu.
mallee saayantram akkayya daggara kasepu kuuchuni aame ichina coffy traagi, aa mata ee mata matladi, medameeda amma gadiki velli, akkada kasepu kuuchuni, amma vaadina vastuvuluu aa gaduluu annee chuuchi, mallee akkayya daggaraku vacham. maakandarikii battalu petti aasiirvadimchindi akkayya.