హరి నామస్మరణ ఎప్పుడు మొదలు పెట్టాలో! - అచ్చంగా తెలుగు
Home ఆండ్ర లలిత తెలుగు బాల హరి నామస్మరణ ఎప్పుడు మొదలు పెట్టాలో!
హరి నామస్మరణ ఎప్పుడు మొదలు పెట్టాలో!
11:25 PM ఆండ్ర లలిత, తెలుగు బాల,
నందుడిని రామాపురం వారంతా తాతా అని సంభోధిస్తారు. నందుడు కుటుంబమే రామాపురం. అందరి సుఖదుఖాఃలు నందుడు పంచుకుంటాడు. అందిరికీ పెద్దదిక్కుగా వ్యవరిస్తూ, నేనున్నానని నిలబడతాడు నందుడు. పొద్దన్న లేచిన మొదలు భగవంతుడిని స్మరించినా లేకపోయినా, నందుడు నామ జపం మటుకు చేస్తారందరూ రామాపురంలో. ఆ రోజు తెల్లవారుఝామున లేతపొగమంచు ఛేదించుకుని సూర్యనారాయణమూర్తి వస్తున్న దృశ్యం నందుడి కంట పడింది. ఆ దృశ్యం తిలకిస్తున్న అల్ప సంతోషి నందుడు ఆరుబయట మనమరాలు నిధి ఇంటి అరుగు మీద కూర్చుని, పరమానందంతో తంబూరా పట్టుకుని పాడసాగాడు. "రామ రామ రామ సీత రామా యన్నిరో" యనే పురందరదాసుకీర్తన. ఆ పాట తన్మయత్వంతో నందుడు పాడుతుంటే నందుడి మనవరాలు నిధికి బయటకి వచ్చి, తాత వచ్చాడంటూ వాకిలి తెరచింది. తాతను చూసి "ఎలా ఉన్నావు తాతా! నిన్ను చూసి రెండు రోజులైంది. నా పెళ్ళి కుదిరిపోయింది. నన్ను ఆశీర్వదించవూ" అంటూ ప్రేమానందాలతో నిండిన కళ్ళతో నందుడికి పాదాభివందనం చేసి, నందుడి పక్కన కూర్చుండి పోయింది నిధి.
ఈ మాట విని నందుడు పరమానందంతో పొంగిపోయి "అంతా రాముని దయమ్మా. నీ జీవితం మూడు పువ్వులు ఆరు కాయల్లా వుంటుందంమ్మా" అని దీవించి తను పాడుతున్న పాటలోకి జారుకున్నాడు. నిధి కూడా తాత కంఠంలో కంఠం కలుపుతూ
"రామ రామ, రామ సీత, రామా యన్నిరో; అమర పతియ దివ్యనామ అందువొదగదో||
భరతియమన భటరు బందు, హొరడిరందు మేట్టీమురియే; హొరళిదాత్మ సేరిదాగ హరియనామ వొదగదో||"
అంటూ తన్మయత్వంతో పాడసాగింది.
"తాతా! పురందరదాసు అవపోసనపట్టి జీవితసత్యాలు రంగరించి ఈ కీర్తనలో నింపారేమో అని అనిపించదూ? ఆ కీర్తనలో ఎంత చక్కగా రాసారు". "ఏదో ఒక రోజు మనని తీసుకువెళ్ళటానికి యమదూతలు వచ్చి రమ్మని ఖంగారు పెడుతున్నప్పుడు, మన శ్వాస నిశ్వాలు నిలిచి పోయే సమయంలో, రామాయని నోరార పిలవగలమో లేదోకదా తాతా. అందుకే మనకి ఆ సమయం ఎప్పుడు వస్తుందో, ఎంత అకస్మికంగా వస్తుందో తెలియదు గాబట్టి, మనం ఎల్లప్పుడూ రామనామం స్మరించాలని కదా తాతా" అంది నిధి.
"అవును తల్లి. ఎంతైన కారణ జన్ములు కదా. అందుకే గురువు వ్యాసతీర్థులవారి "దాసరేంద్రే పురందర దాసరాయ'' అని ప్రశంస అందుకున్న భక్త శిఖామణి పురందర దాసు" అన్నాడు తన బంగారు పట్టి నిధి, విద్య వంటపట్టి పెద్దదైంది అని గమినిస్తూ.
"తాత చేయి పట్టుకుని, ఉండు తాతా ఫలహారం చేసి వెళ్దువుగాని. నిన్న రాత్రి ఎప్పుడు తిన్నావో! ఇంకొన్ని రోజులే నేనుండేది. మళ్ళీ నేను మా అత్తవారింటినుంచి ఎప్పుడు వస్తానో. నిన్ను ఎన్నాళ్ళకి చూస్తానో. పట్టణ జీవితం ఎలా వుంటుందో. అసలే నాకాబోయే భర్త పట్టణంలోనే పుట్టిపెరిగిన మనిషి. ఏమిటో ఒక ప్రక్క ఏదో తెలియని ఆనందం, మరొక ప్రక్క భయంగా కూడా వుంది."
"భయపడకు నిధి. నువ్వు నీ క్రొత్త జీవితాన్ని ప్రేమతో యధావిధిగా స్వీకరించు. మొదటి రోజునుంచే ప్రవహించే మీ ఇరువురి భావముల సెలయేరును మలచటానికి ప్రయత్నించకు. మహా నది కావాలి. నీ భావాలకీ, వాళ్ళ భావాలకి వ్యత్యాసం ఉండవచ్చు. ఆ వత్యాసం మనస్పూర్తిగా అంగీకరించనపుడే జీవితం మధురాతి మధురంగా మారుతుంది నిధి. అధికారం, ప్రేమాభిమానాలు ఇంకా గౌరవం నీకు వస్తాయి, ఎప్పుడంటే నీవు వాళ్ళ భావాలో మమేకమైనప్పుడు.
మనం పుట్టిన మొదలు ఆఖరి నిమిషం వరకు మన ప్రయాణం నిరంతరంగా సాగుతూనే ఉండాలి. మన లలాటలిఖితం ఎవరు మార్చగలరు నిధి. ఒకొక్కసారి తానొకటి తలుస్తే దైవమొకటి తలచినట్లు జరుగుతుంది. ఎదురుకోవాలి. భగవత్ప్రసాదమని స్వీకరించాలి ఆనందంగా. మన జీవితాలలో గజిబిజి మలుపులు వస్తాయి. కొన్ని ఆనందాలలో దింపుతే, మరి కొన్ని వైరాగ్యంలో దింపుతాయి. కొన్ని వాంఛలు పెంచితే, మరి కొన్ని విరక్తితో నింపుతాయి. ఇవన్నీ యధాతధంగా స్వీకరించాలంటే భగవంతుడి కృపా కటాక్షములుండాలి. హాయిగా నీ పనిపాటలు చేసుకుంటూ నిత్య జీనితాన్ని నవరసభరితంగా నడిపిస్తూనే పాడుకో తల్లి హరి నామం. పుట్టించినవాడికి తెలీయదంటావా నిధి, మనం ఏ విధంగా ఆయనని స్మరించాలో? తెలుసు! ఆయనే తనకి కావలిసినట్లు మనని మలుస్తాడు. అంతా ఆయన చేతులలోనే ఉంది నిధి.
ఇప్పుడు పురందరదాసు నే తీసుకుంటే వర్తకుడిగా "Work is worship"అని తన పనిని ప్రేమించాడు.
తను సంప్రదాయంగా వచ్చిన రత్నమాణిక్యాల వడ్డీ వ్యాపారంలో చాల సంపాదించి కోట్లకు పడగలెత్తి ''నవకోటి నారాయణ'' అని ప్రసిద్ధిగాంచి అందరి ప్రశంసలను అందుకున్నాడు. పురందరదాసుని పరిక్షింప తలచి శ్రీనివాసుడు ఒక పేద బ్రాహ్మణ రూపంలో కనిపించి తన కుమారుని ఉపనయనానికి ధన సహాయం చేయమని కోరాడుట. ఎవరికీ చిల్లి గవ్వ కూడా ఇవ్వటానికి ఒప్పుకోని ఆ పిసినారి నవకోటి నారాయణుడుని, ఆ పేద బ్రాహ్మణుడు ఎంత బ్రతిమిలాడినా కనికరించలేదుట. ఎంతైనా పిసినారి కాదా! దాన ధర్మములు చేసేటందుకు మనసువచ్చేదే కాదు. ఆ పేద బ్రాహ్మణుడు ఆశవదలలేక పురందరదాసు దుకాణానికి రోజూ వచ్చేవాడు. అలా ధనం అర్ధిస్తూ ఆరు నెలలువరుకు తిరిగాడు. రోజూ ఆ బ్రాహ్మణుడు రావటం పురందరదాసు రేపు ఇస్తాను ఎల్లుండి ఇస్తాను అని వాయిదాల బేరంతో ఏదో ఒక కథ చెప్పి ఆ బ్రాహ్మణుని పంపించేయడం ఒక షరా అయి పోయింది.
కానీ రాను రాను ఆ బ్రాహ్మణుని మొర ఆలకించలేక, ఆ బ్రాహ్మణుని వదిలించుకోదలచి పురందరదాసు తన దగ్గరనున్న పాత చెల్లని నాణాలు ఒక సంచీలోనుంచి తీసి ఆ బ్రాహ్మణుని ముందు గుమ్మరించి ఏదో ఒక నాణెము తీసుకో మన్నాడుట. ఆ బీద బ్రాహ్మణుడు చిరునవ్వుతో ఒక్క నాణెం తీసుకుని చిరునవ్వుతో దీవించి తృప్తిగా ధన్యవాదాలు చెప్పుకుని దుకాణంనుంచి బయలుదేరి, పురందరదాసు ఇంటికి వెళ్ళాడుట. అక్కడ పురందరదాసుని భార్య సరస్వతీ బాయిని కూడా కలసి ధన సహాయం చేయమని అర్థిస్తాడు. ఆ బాపడు గోడు విని ఆ దయామయి అయిన తల్లి సరస్వతి బాయి మనసు కరిగి తను ఏదైనా ఇద్దామనుకుందిట. కాని ఇంటికి వచ్చి భర్త కోపగిస్తాడేమోనని భయంతో ధైర్యం సరిపోలేదు. భర్త మనసు నొప్పించటం యిష్టంలేక, తనకు తన పుట్టింటవారిచ్చిన తన ముక్కుకున్న ముక్కు పుడకను తీసి బ్రాహ్మణుడికి ఇచ్చిందట. తాను ఇచ్చింది సాక్షాత్తు శ్రీనివాసుడికే అని ఆమెకు తెలియదు. ఆ బీద బ్రాహ్మణుడు ఆ ముక్కుపుడకను అమ్మటానికి పురందరదాసు దుకాణమునకే తీసుకొనిపోయాడు. పురందరదాసు అది చూసిన వెంటనే తన భార్య నగని గుర్తుపట్టికూడా, ఆ బ్రాహ్మణుని నగకి విలువ కట్టి ధనము ఇస్తాడు. ఆ తరువాత ఆ ముక్కెర ఒక భరిణిలో పెట్టి పదిలపరిచి, దుకాణం మూసి, హడావిడిగా ఆగ్రహభరితుడై ఇంటికి వచ్చి భార్య ముక్కుకు ముక్కెర లేదని గమనించి, సరస్వతిబాయిని తన ముక్కెర ఏదని పురందరదాసు ప్రశ్నిస్తాడు. సరస్వతి బాయి దగ్గర సమాధానం లేనందున, అబద్ధం చెప్పటం యిష్టంలేక బాధ పడుతుంది. తనకు భర్త చేతిలో అవమానం తప్పదని బాధ పడుతూ, ఆ దిక్కు తోచని పరిస్థితిలో చావే శరణ్యమని తలుస్తుంది. తను పాలలో విషం కలిపి తాగటానికి నోటిదగ్గర పెట్టుకోగానే అందులో తన ముక్కుపుడక కనబడుతుంది.
ఇదంతా భగవంతుని లీలయేని తను పట్టలేని ఆనందముతో, తను పుజించే ఆ ముకుందునికి మనస్పూర్తిగా నమస్కరిస్తుంది. తన ముక్కుపుడక భర్తకు చూపుతూ తనకు కలిగిన అనుభూతి విన్నవించుకుంటుంది. తన భర్త ఆ ముక్కెర చూసి, ఆశ్చర్యపోయి, తన దుకాణంకి వెళ్ళి చూస్తే ఆ భరణిలో తను పెట్టిన ముక్కుపుడక ఉండదు. ఆశ్చర్యంతో ఆ పేద బ్రాహ్మణుడికోసం వెతికి జాడ తెలియక, పురందరదాసు కూడా ఇదంతా భగవంతుని లీలయే అని భావించి తన భార్యకూ, తనకూ కనపడింది సాక్షాత్తు తిరుమల శ్రీనివాసుడేననే నిర్ధారణనతో, శ్రీనివాసుని నిర్లక్ష్యం చేసాననే బాధ చోటుచేసుకుంది. దానివల్ల శ్రీనివాసుని చేరుకోవాలనే తపనతో 30వ ఏటనే తన సంపదనంతా త్యాగం చేసి పరమ భక్తుడుగా, హరిదాసుడుగా, భాగవతోత్తముడై, భక్తి పారవస్యంలో మునిగిపోయాడు. ఆ భక్తి పారవస్యంలో ఎన్నెన్నో కీర్తనములు రచిస్తాడు. నాటికి నేటికీ పుణ్యపురుషుడు పురందరదాసు.
అంతా భగవంతుని లీలలు నిధి. మనం నిమిత్త మాత్రులం" అంటూ నిధి తలపై తన చేయి పెట్టి ఆశీర్వదించాడు.
"మరి తాతా! నీకు చిన్నపటి నుంచే దైవభక్తి ఉందా తాతా?" తాత మాటలలో నిమగ్నమై అంది నిధి.
చిరునవ్వుతో "లేదు ! పురందరదాసు లాగే నేను కూడా, నేను చేసే పనిలో దైవం చూసుకునేవాడిని. నా జీవితం నా చేతులలో ఉందనే మనస్తత్వం నాది. ఒక రోజు కార్లో officeకి వెళ్తున్నాను. చాలా carefulగా drive చేసేవాడిని. కారు 60 miles per hour speedలో వెళ్తోంది highwayలో . ఒక కారు skid అయ్యి నా కారుని గుద్దితే నా కారు కూడా skid అయ్యి గిరగిరా తిరిగి కొంత దూరం వెళ్ళి road dividerని గుద్దుకుని ఆగింది. Air bags మూలంగా నేను save అయ్యాను. సురక్షితంగా బయట పడ్డాను. నా కారు తుక్కు తుక్కు అయిపోయిందని బాధ పడుతుంటే, ప్రమాదం జరిగిందని తెలుసుకొని ప్రమాద స్థలం చేరుకున్న police, "పోతే పోయింది కారు. మళ్ళీ కొనుక్కోవచ్చు. జీవితం ఒకసారి పోతే మళ్ళీ తిరిగిరాదని" అన్న పోలీస్ మాటలు నా మనసుకి హత్తుకుపోయాయి" ఇలా మాటాడుకుంటున్న సమయంలో నిధి వాళ్ళమ్మ బయట అరుగుమీదకి వసారాలోంచి వచ్చి టిఫిను తినేటందు ఇరువురిని చిరునవ్వుతో ఆహ్వానం పలికింది.
"తాతా! ఇన్నాళ్ళకి నువ్వు చెప్పేది అర్థమైంది తాతా. Bike నడిపే వాడికి helmet, car నడిపే వాడికి seatbelt ఎంత ముఖ్యమో for a safe ride, అలాగే మన సుఖమైన జీవన ప్రయాణానికి హరి నామం అంతే మఖ్యం. కదా తాతా!" తాత చేయి పట్టుకొని లోపలికి వెళ్తూ, నిధి తాతకేసి చూస్తూ చిరునవ్వుతో అంది.
"అంతేనమ్మా జీవితం కూడా నా కారు ప్రమాదంలోలాగా, మనం పరిస్థితి గ్రహించి బ్రేక్ వేస్తాం. కానీ మన కారు వేగం నిర్దారించినట్లు ఎక్కడ ఆగాలో, మన జీవితం మన వేగంబట్టి నిర్దారిస్తుంది ఎక్కడ ఆగాలో. మరి ఆ పరిణామములు మనసు స్వీకించేలా చేసేది దైవ భక్తి విశ్వాసాలు. దానిలో మనం ఎంచుకున్నది హరినామం. అన్నమాచార్యులువారు కూడా అందుకే "భావములోనా బాహ్యమునందునూ గోవింద గోవింద అని కొలుకవే మనసా.." అని చెప్పారు. అలా చాలా మంది పెద్దలు పలురకాలుగా నీ ఇష్ట దైవములో నిరంతర భక్తి విశ్వాసములవసరమని చెప్పారు. అవి మన జీవిత నావకు స్తిరత్వాన్ని కలిపిస్తాయి.
తాత మాటలలో విశ్వాసముంచుకుని నిధి ముందుకు సాగిపోయింది జీవిత గమనాలలో. మరి తాత, నిధికి తను ఇచ్చిన సందేశం పంచుతూ, మంచి మాటలు చెప్తూ అందరికి రామామృతం గానం చేస్తూ, ఇంకా ఎంతోమందికి అవసరానికి చేయూతనిస్తూ ముందుకు సాగిపోయాడు.
hari naamasmarana eppudu modalu pettalo! - achangaa telugu
Home andra lalita telugu baala hari naamasmarana eppudu modalu pettalo!
hari naamasmarana eppudu modalu pettalo!
11:25 PM andra lalita, telugu baala,
nandudini ramapuram vaarantaa taataa ani sambhodhistaaru. nandudu kutumbame ramapuram. andari sukhadukhaahlu nandudu panchukuntaadu. andirikee peddadikkugaa vyavaristuu, nenunnaanani nilabadataadu nandudu. poddanna lechina modalu bhagavantudini smarinchinaa lekapoyina, nandudu naama japam matuku chestaarandaruu ramapuramlo. aa roju tellavaarujaamuna lethapogamanchu chedinchukuni suuryanaaraayanamoorti vastunna drushyam nandudi kanta padindi. aa drushyam tilakistunna alpa santoshi nandudu aarubayata manamaralu nidhi inti arugu meeda kuurchuni, paramaanandamtho tambura pattukuni padasagadu. "raama raama raama seetha rama yanniro" yane purandaradaasukeertana. aa paata tanmayatvamtho nandudu paadutunte nandudi manavaraalu nidhiki bayataki vachi, taata vachaadantuu vaakili terachindi. taatanu chusi "ela unnaavu taataa! ninnu chusi rendu rojulaindi. naa pelli kudiripoyindi. nannu aasiirvadimchavuu" antuu premaanandaalato nindina kallatho nandudiki paadaabhivandanam chesi, nandudi pakkana koorchundi poyindi nidhi.
ee maata vini nandudu paramaanandamtho pongipoyi "antaa ramuni dayamma. nee jeevitam moodu puvvulu aaru kayalla vuntundammma" ani deevinchi tanu paadutunna paataloki jarukunnadu. nidhi kuudaa taata kanthamlo kantham kaluputuu
"raama raama, raama seetha, rama yanniro; amara patiya divyanama anduvodagado||
bharatiyamana bhataru bandu, horadirandu mattimuriye; horalidaatma seridaaga hariyanama vodagado||"
antuu tanmayatvamtho paadasaagindi.
"taataa! purandaradaasu avaposanapatti jeevitasatyaalu rangarinchi ee keertanalo nimparemo ani anipinchaduu? aa keertanalo entha chakkaga rasaru". "edho oka roju manani teesukuvellataaniki yamaduutalu vachi rammani khangaru pedutunnappudu, mana shwasa nishwaalu nilichi poye samayamlo, ramayani norara pilavagalamo ledokada taataa. anduke manaki aa samayam eppudu vastundo, entha akasmikamgaa vastundo teliyadu gabatti, manam ellappuduu ramanamam smarinchaalani kada taataa" andi nidhi.
"avunu talli. entaina kaarana janmulu kada. anduke guruvu vyaasatiirthulavaari "dasarendre purandara dasaraya'' ani prasamsa andukunna bhakta sikhamani purandara daasu" annadu tana bangaaru patti nidhi, vidya vantapatti peddadaindi ani gaministuu.
"taata cheyi pattukuni, undu taataa falaharam chesi velduvugaani. ninna raatri eppudu tinnavo! inkonni rojule nenundedi. mallee nenu maa attavaarintinunchi eppudu vastano. ninnu ennaallaki chustano. pattana jeevitam ela vuntundo. asale nakaboye bharta pattanamlone puttiperigina manishi. emito oka prakka edho teliyani aanandam, maroka prakka bhayamgaa kuudaa vundi."
"bhayapadaku nidhi. nuvvu nee krotta jeevitaanni prematho yadhaavidhigaa sweekarinchu. modati rojununche pravahinche mee iruvuri bhavamula selayerunu malachataaniki prayatninchaku. mahaa nadi kavali. nee bhavalaki, vaalla bhavalaki vyatyaasam undavacchu. aa vatyaasam manaspuurtigaa angeekarinchanapude jeevitam madhurati madhuramgaa maarutundi nidhi. adhikaaram, premaabhimaanaalu inka gowravam neeku vastaayi, eppudante neevu vaalla bhaavaalo mamekamainappudu.
manam puttina modalu akhari nimisham varaku mana prayaanam nirantaramgaa saagutuunee undaali. mana lalaatalikhitam evaru marchagalaru nidhi. okokkasari taanokati taluste daivamokati talachinatlu jarugutundi. edurukovali. bhagavatprasaadamani sweekarinchaali aanandamgaa. mana jeevitaalalo gajibiji malupulu vastaayi. konni aanandaalalo dimpute, mari konni vairaagyamlo dimputaayi. konni vaanchalu penchithe, mari konni viraktitoe nimputaayi. ivannee yadhaatadhamgaa sweekarinchaalante bhagavantudi kripa katakshamulundali. haayigaa nee panipaatalu chesukuntu nitya jeenitaanni navarasabharitamgaa nadipistune paduko talli hari naamam. puttinchinavaadiki teleeyadantava nidhi, manam e vidhamgaa aayanani smarinchaalo? telusu! aayane tanaki kaavalisinatlu manani malustaadu. antaa aayana chetulalone undi nidhi.
ippudu purandaradaasu nee teesukunte vartakudigaa "Work is worship"ani tana panini preminchaadu.
tanu sampradaayamgaa vachina ratnamaanikyaala vaddi vyaapaaramlo chaala sampaadinchi kotlaku padagaletti ''navakoti narayana'' ani prasiddhigaanchi andari prasamsalanu andukunnadu. purandaradaasuni parikshimpa talachi srinivasudu oka pedha brahmana roopamlo kanipinchi tana kumaruni upanayanaaniki dhana sahayam cheyamani koraduta. evariki chilli gavva kuudaa ivvataaniki oppukoni aa pisinari navakoti narayanuduni, aa pedha brahmanudu entha bratimilaadinaa kanikarinchaleduta. entainaa pisinari kaadaa! daana dharmamulu chesetanduku manasuvachede kaadu. aa pedha brahmanudu aasavadalaleka purandaradaasu dukaanaaniki roojoo vachevaadu. alaa dhanam ardhistuu aaru nelaluvaruku tirigaadu. roojoo aa brahmanudu ravatam purandaradaasu repu istaanu ellundi istaanu ani vaayidaala beramtho edho oka katha cheppi aa braahmanuni pampincheyadam oka shara ayi poyindi.
cony raanu raanu aa braahmanuni mora aalakinchaleka, aa braahmanuni vadilinchukodalachi purandaradaasu tana daggaranunna paata chellani naanaalu oka sancheeloonunchi teesi aa braahmanuni mundu gummarinchi edho oka naanemu teesuko mannaduta. aa beeda brahmanudu chirunavvutho okka naanem teesukuni chirunavvutho deevinchi truptigaa dhanyavaadaalu cheppukuni dukaanamnunchi bayaluderi, purandaradaasu intiki vellaaduta. akkada purandaradaasuni bharya saraswati baayini kuudaa kalasi dhana sahayam cheyamani ardhistaadu. aa bapadu godu vini aa dayamayi ayina talli saraswati baayi manasu karigi tanu edaina iddaamanukundita. kaani intiki vachi bharta kopagistademonani bhayamto dhairyam saripoledu. bharta manasu noppinchatam yishtamleka, tanaku tana puttintavaarichchina tana mukkukunna mukku pudakanu teesi braahmanudiki ichindata. taanu ichindi saakshaattu srinivasudike ani aameku teliyadu. aa beeda brahmanudu aa mukkupudakanu ammataniki purandaradaasu dukaanamunake teesukonipoyadu. purandaradaasu adhi chusina ventane tana bharya nagani gurtupattikuda, aa braahmanuni nagaki viluva katti dhanamu istaadu. aa taruvaata aa mukkera oka bharinilo petti padilaparichi, dukaanam moosi, hadavidiga aagrahabharitudai intiki vachi bharya mukkuku mukkera ledani gamaninchi, sarasvatibaayini tana mukkera edani purandaradaasu prasnistaadu. saraswati baayi daggara samadhanam lenanduna, abaddham cheppatam yishtamleka baadha padutundi. tanaku bharta chetilo avamanam tappadani baadha paduthoo, aa dikku thochani paristhitilo chaave saranyamani talustundi. tanu paalalo visham kalipi taagataaniki notidaggara pettukogane andulo tana mukkupudaka kanabadutundi.
idantaa bhagavantuni leelayeni tanu pattaleni aanandamuto, tanu pujinche aa mukunduniki manaspuurtigaa namaskaristundi. tana mukkupudaka bhartaku chuuputuu tanaku kaligina anubhooti vinnavinchukuntundi. tana bharta aa mukkera chusi, aascharyapoyi, tana dukaananki velli chuste aa bharanilo tanu pettina mukkupudaka undadu. aascharyamtho aa pedha brahmanudikosam vetiki jaada teliyaka, purandaradaasu kuudaa idantaa bhagavantuni leelaye ani bhavinchi tana bhaaryakuu, tanakuu kanapadindi saakshaattu tirumala srinivasudenane nirdhaarananatho, srinivaasuni nirlakshyam chesanane baadha chotuchesukundi. daanivalla srinivaasuni cherukovalane tapanatho 30va etane tana sampadananta tyaagam chesi parama bhaktudugaa, haridasuduga, bhagavatottamudai, bhakti paaravasyamlo munigipoyadu. aa bhakti paaravasyamlo ennenno keertanamulu rachistaadu. naatiki netiki punyapurushudu purandaradaasu.
antaa bhagavantuni leelalu nidhi. manam nimitta maatrulam" antuu nidhi talapai tana cheyi petti aasiirvadimchaadu.
"mari taataa! neeku chinnapati nunche daivabhakti undaa taataa?" taata maatalalo nimagnamai andi nidhi.
chirunavvutho "ledu ! purandaradaasu lage nenu kuudaa, nenu chese panilo daivam chusukunevadini. naa jeevitam naa chetulalo undane manastatvam naadi. oka roju kaarlo officeki veltunnaanu. chala carefulgaa drive chesevadini. kaaru 60 miles per hour speedloo veltondi highwayloo . oka kaaru skid ayyi naa kaaruni guddite naa kaaru kuudaa skid ayyi giragira tirigi kontha dooram velli road dividerni guddukuni aagindi. Air bags moolamgaa nenu save ayyanu. surakshitamgaa bayata paddaanu. naa kaaru tukku tukku ayipoyindani baadha padutunte, pramaadam jarigindani telusukoni pramaada sthalam cherukunna police, "pothe poyindi kaaru. mallee konukkovachhu. jeevitam okasari pothe mallee tirigiraadani" anna polies maatalu naa manasuki hattukupoyayi" ilaa matadukuntunna samayamlo nidhi vallamma bayata arugumeedaki vasaaraalonchi vachi tiffinu tinetandu iruvurini chirunavvutho aahvaanam palikindi.
"taataa! innaallaki nuvvu cheppedi ardhamaindi taataa. Bike nadipe vaadiki helmet, car nadipe vaadiki seatbelt entha mukhyamo for a safe ride, alaage mana sukhamaina jeevana prayaanaaniki hari naamam anthe makhyam. kada taataa!" taata cheyi pattukoni lopaliki veltuu, nidhi taatakesi chustuu chirunavvutho andi.
"antenamma jeevitam kuudaa naa kaaru pramaadamlolaagaa, manam paristhiti grahinchi breake vestam. cony mana kaaru vegam nirdaarinchinatlu ekkada aagaalo, mana jeevitam mana vegambatti nirdaaristundi ekkada aagaalo. mari aa parinaamamulu manasu sweekinchelaa chesedi daiva bhakti vishwaasaalu. daanilo manam enchukunnadi harinamam. annamaachaaryulavaaru kuudaa anduke "bhavamulona baahyamunandunuu govinda govinda ani kolukave manasa.." ani cheppaaru. alaa chala mandi peddalu palurakaalugaa nee ishta daivamulo nirantara bhakti vishwaasamulavasaramani cheppaaru. avi mana jeevita naavaku stiratvaanni kalipistaayi.
taata maatalalo vishwaasamunchukuni nidhi munduku saagipoyindi jeevita gamanaalalo. mari taata, nidhiki tanu ichina sandesam panchutuu, manchi maatalu cheptuu andariki ramamrutam gaanam chestu, inka entomandiki avasaraaniki cheyuutanistuu munduku saagipoyaadu.