వావీ'వరుస తప్పిన' ఊర్వశి కోరిక... మహాభారతంలో మరో విశేషాధ్యాయం..!! - Muchata
వావీ'వరుస తప్పిన' ఊర్వశి కోరిక… మహాభారతంలో మరో విశేషాధ్యాయం..!!
ఒక్కసారి మహాభారతాన్ని స్థూలావలోకనం చేస్తే… ఎవరు ఎవరితో పిల్లల్ని కన్నారో, ఎవరు అక్రమ సంతానమో, ఎవరు అధికారిక సంతానమో, ఎవరు సొంత సంతానమో, ఆ వావీవరుసలు ఏమిటో ఓపట్టాన అర్థం కావు… అంతేకదా… పెళ్లికాకముందే కొందరికి సంతానం, ఇతరులు ఎవరితోనో పెద్దలు అనుమతించబడిన సంభోగసంతానం చిత్రవిచిత్రంగా సాగుతుందీ కథ… అయితే పాండవులు, కౌరవుల పక్షాన అందరూ వావీవరుసలు తప్పి స్త్రీలను కాంక్షించారా..? లేదు..! ద్రౌపదిని కాంక్షించిన జయద్రథుడు మినహా మిగతావాళ్లంతా స్త్రీ సంభోగం విషయంలో ఓ పద్ధతీమర్యాద పాటించినవాళ్లే… అంతెందుకు..? దుర్యోధనుడు అందుబాటులో అనేకానేక దాసీలు ఉన్నా సరే… ఎందరో రాచకుమార్తెలు మోజుపడినా సరే… తన భార్య భానుమతిని మినహా మరే స్త్రీని తాకని సుగుణం కనిపిస్తుంది… బహుభార్యత్వం వేరు… నాటి రాజుల్లో అది సహజం… ఐనాసరే దుర్యోధనుడు ఆ జోలికి వెళ్లలేదు… ఈ వావీవరుస అనగానే మనకు ఓ అనుకోని పాత్ర మహాభారతంలో గుర్తొస్తుంది… ఊర్వశి..! ఎక్కడో స్వర్గలోకంలో ఉండే దేవవేశ్య, దేవనర్తకి ఊర్వశి ఏమిటీ..? భారతంలో ఆమె పాత్ర ఏమిటి..? ఇక్కడ వావీవరుసల ప్రస్తావన ఏమిటీ అంటారా..? పదండి ఓసారి స్వర్గలోకం దాకా….
శివుడిని మెప్పించి, కీర్తించి, పూజించి పాశుపతాస్త్రం పొందాక ఇంద్రలోకం నుంచి సాక్షాత్తూ ఆ ఇంద్రుడే వచ్చి అర్జునుడిని అమరావతికి తీసుకుపోతాడు… ఇంద్రుడే గాకుండా కుబేరుడు, యముడు, వరుణుడు కూడా కొన్ని అస్త్రాలు ఇస్తారు… దీవిస్తారు… స్వర్గలోకపు మర్యాదల మేరకు ఆ రాత్రి దేవవేశ్య ఊర్వశిని అర్జునుడిని రంజింపచేయాల్సిందిగా ఇంద్రుడు పంపిస్తాడు… తెలుసు కదా… దేవతలకు ఎన్నేళ్లు పైనబడినా ముసలితనం రాదు, దైహిక బిగువు సడలదు… అప్పటికే అర్జునుడి పౌరుష పరాక్రమాల గురించి విన్న ఊర్వశి అర్జునుడిని మోహిస్తుంది… పైగా ఇంద్రుడు కూడా చెప్పిన పనే అది… ఆ స్వర్గలోకమున సహజమైన మర్యాదే… స్వర్గలోకపు అతిథులను సంతృప్తిపరచడమూ ఆమె విధి… అంతకుమించి స్వర్గలోకమున ఎవరు ఎవరితోనైనా సంభోగించడమూ సర్వ సాధారణమే.., మరింకేముంది..? అర్జునుడిని చేరుతుంది… అర్జునుడు ఆమెను తిరస్కరిస్తాడు… నమస్కరిస్తాడు… ఆమెను ఒక్కసారిగా అవమానభావన, ఆగ్రహభావన, ఆశ్చర్యభావన చుట్టుముడతాయి… ఒక మానవుడు తనను తిరస్కరించడమా..? ఆమె కళ్లు క్రోధంతో ఎరుపెక్కుతాయి…
'నేను వలచివచ్చాను, ఇంద్రుడి ఆదేశం మేరకే వచ్చాను, అతిథి మర్యాద మా విధి… నన్నెందుకు కాదంటున్నావు..?'
'నిన్ను చూస్తే నాకు కామభావన కలగడం లేదు… నేనేమీ ఏకపత్నీవ్రతుడను కాను, కానీ నీతో నేను సంభోగించలేను…'
'దానికి సరైన కారణం తెలపాలి నాకు..? ఇది నన్ను అవమానిస్తున్నట్టుగా భావిస్తున్నాను నేను…'
'నువ్వు నాకు మాతృసమానురాలివి… మా కురువంశకర్త పురూరవుడికి భార్యవు నీవు గతంలో… పైగా నువ్వు నా తండ్రి ఇంద్రుడితో గడిపేదానవు… అంటే నాకు జననితో సమానం… మాకు వావీవరుసలు ప్రధానం… నేను నా నైతికతను విడవలేను…'
'స్వర్గలోకమున వావీవరుసలు ఉండవు… నువ్వు వాటిని పాటించవలసిన అవసరం లేదు… అది అధర్మం అనిపించుకోదు, అనైతికత అస్సలు కాదు… మనం జీవించే సమాజంలోని నియమావళినే మనం పాటించాలి… పైగా నేను నిన్ను కోరి వచ్చినదానిని కూడా… నా కోరిక తీర్చకతప్పదు, నా విధిని నేను నెరవేర్చకతప్పదు…'
'మీకు ఇది సహజం కావచ్చు, ఇక్కడికి వచ్చినంతమాత్రాన నేనేమీ దేవలోకపు మనిషిని కాను, మానవుడినే, కానీ మీకు అతిథిని… నాకు పుట్టుకతో వచ్చిన సంస్కారాన్ని నేను విడనాడలేను… వావీవరుసతప్పలేను… నీ బదులు ఇంకెవరైనా సరే నేను తిరస్కరించను…'
'ఔనా..? నా సహచరి మేనకను పంపిస్తాను, సుఖిస్తావా..?'
'లేదు, నేను ముందే చెప్పాను, నాకు వావీవరుసలు ప్రధానం అని… ఏం..? నన్ను పరీక్షిస్తున్నారా మీ దేవగణం అంతా కలిసి..?'
'ఆమెతో నీకేం బంధం..?'
విశ్వామిత్రుడితో ఆమె శకుంతలను కన్నది, ఆ శకుంతలకు పుట్టినవాడే భరతుడు… మా వంశమే అది… ఆమెను నేనెలా రమించను..?'
'మీ రాజులకు వావీవరుసలు ఏమిటి..? ఎవరితోనైనా సంభోగిస్తారు… ఎందరినైనా వాడుకుంటారు… మీ పరివారాల్లో సంభోగక్రీడకు హద్దులేముంటాయి..?'
'దాసీలతో సంభోగాలు వేరు, వలచివచ్చిన రాచకుమార్తెలను పరిణయమాడటం వేరు, స్వయంవరాల్లో గెలుచుకోవడం వేరు, రాక్షసవివాహాలు వేరు… అన్నింటికీ ఓ పద్ధతి ఉంటుంది… అంతేతప్ప కనిపించిన ప్రతి ఆడదాన్నీ అనుభవిస్తే, అది రాజరికం అనిపించుకోదు…'
'నన్ను ఉద్దేశపూర్వకంగానే వద్దంటున్నావు… ఫో, నాకు దక్కని నీ మగతనమే లుప్తమయిపోనీ… నపుంసకుడిగా మారిఫో… ఇదే నా శాపం…'
పరిచారికల ద్వారా ఇదంతా విన్న ఇంద్రుడు పరుగుపరుగున వచ్చి ఊర్వశిపై కోపగిస్తాడు, అతిథిని శపించడం ఏమిటి..? పైగా తను నా కుమారుడు… దీనికి నువ్వు శిక్షకు గురికావల్సి ఉంటుంది అని చర్యలకు ఉపక్రమిస్తాడు… కానీ ఊర్వశి కోపానికీ ఓ కారణమున్నందున, తనే తగ్గిపోయి, అర్జునుడి శాపాన్ని ఒక సంవత్సరానికి తనే తగ్గిస్తాడు… అజ్ఞాతవాసంలో నీకిది వరంగా మారుతుంది అని ఆశీర్వదిస్తాడు… చిత్రసేనుడనే గంధర్వుడిని పిలిచి, అర్జునుడికి నాట్యం, సంగీతం నేర్పిస్తాడు… ఆ శాపం అజ్ఞాతవాసంలోనే తగిలేట్టుగా మారుస్తాడు… ఇదీ మహాభారతంలో ఆసక్తికరమైన ఓ వావీవరుసల కథ…
vaavii'varusa tappina' oorvasi korika... mahaabhaaratamlo maro visaeshaadhyaayam..!! - Muchata
vaavii'varusa tappina' oorvasi korika mahaabhaaratamlo maro visaeshaadhyaayam..!!
okkasari mahaabhaarataanni sthoolaavalokanam chesthe evaru evaritho pillalni kannaro, evaru akrama santaanamo, evaru adhikaarika santaanamo, evaru sonta santaanamo, aa vaaveevarusalu emito opattaana artham kaavi antekadam pellikaakamunde kondariki santaanam, itarulu evarithono peddalu anumatinchabadina sambhogasantanam chitravichitramgaa saagutundii katha ayithe paandavulu, kauravula pakshaana andaruu vaaveevarusalu tappi streelanu kankshinchara..? ledu..! droupadini kaankshinchina jayadrathudu minaha migataavaallantaa stree sambhogam vishayamlo oo paddhateemaryaada paatinchinavaallee antenduku..? duryodhanudu andubaatulo anekaneka daaseelu unna sare endaro rachakumaartelu mojupadina sare tana bharya bhaanumatini minaha mare streeni taakani sugunam kanipistundi bahubhaaryatvam veri naati raajullo adhi sahajam inasare duryodhanudu aa joliki vellaleduna ee vaaveevarusa anagaane manaku oo anukoni paatra mahaabhaaratamlo gurtostundi oorvasi..! ekkado swargalokamlo unde devavesya, devanartaki oorvasi amity..? bhaaratamlo aame paatra emiti..? ikkada vaaveevarusala prastaavana amity antara..? padandi osaari swargalokam dakam.
shivudini meppinchi, keertinchi, poojinchi paasupataastram pondaaka indralokam nunchi saakshaattuu aa indrude vachi arjunudini amaravatiki teesukupotadi indrude gakunda kuberudu, yamudu, varunudu kuudaa konni astraalu istari deevistaaree swargalokapu maryaadala meraku aa raatri devavesya oorvasini arjunudini ranjimpacheyaalsindigaa indrudu pampistaadun telusu kadha devatalaku ennellu painabadina musalitanam raadu, daihika biguvu sadaladu appatike arjunudi pourusha paraakramaala gurinchi vinna oorvasi arjunudini mohistundi paiga indrudu kuudaa cheppina pane adhi aa swargalokamuna sahajamaina maryade swargalokapu atithulanu santruptiparachadamuu aame vidhi antakuminchi swargalokamuna evaru evarithonainaa sambhoginchadamuu sarva saadhaaraname.., marinkemundi..? arjunudini cherutundi arjunudu aamenu tiraskaristaadu namaskaristaadisae aamenu okkasariga avamaanabhaavana, aagrahabhaavana, aascharyabhaavana chuttumudataayi oka manavudu tananu tiraskarinchadama..? aame kallu krodhamtho erupekkutaayi
'nenu valachivachaanu, indrudi aadesam merake vachanu, athithi maryaada maa vidhi nannenduku kaadantunnavu..?'
'ninnu chuste naaku kaamabhaavana kalagadam ledhe nenemi ekapatneevratudanu kaanu, cony neetho nenu sambhoginchalenu'
'daaniki saraina kaaranam telapali naaku..? idhi nannu avamaanistunnattugaa bhaavistunnaanu nenu'
'nuvvu naaku maatrusamaanuraalivi maa kuruvamsakarta puruuravudiki bhaaryavu neevu gatamlo paiga nuvvu naa tandri indruditho gadipedanavikam ante naaku jananitho samanam maaku vaaveevarusalu pradhaanam nenu naa naitikatanu vidavalenu'
'swargalokamuna vaaveevarusalu undave nuvvu vaatini paatinchavalasina avasaram ledhe adhi adharmam anipinchukodu, anaitikata assalu kaadu manam jeevinche samaajamlooni niyamavaline manam patinchali paiga nenu ninnu kori vachinadaanini kuuda naa korika teerchakatappadu, naa vidhini nenu neraverchakatappadu'
'meeku idhi sahajam kaavachhu, ikkadiki vachinantamaatraana nenemi devalokapu manishini kaanu, maanavudine, cony meeku atithini naaku puttukatho vachina samskaaraanni nenu vidanadalenue vaaveevarusatappalenu nee badulu inkevarainaa sare nenu tiraskarinchanu'
'aunaa..? naa sahachari menakanu pampistaanu, sukhistava..?'
'ledu, nenu munde cheppaanu, naaku vaaveevarusalu pradhaanam ani yem..? nannu pariikshistunnara mee devaganam antaa kalisi..?'
'aametho neekem bandham..?'
vishwaamitruditho aame sakuntalanu kannadi, aa sakuntalaku puttinavade bharatudae maa vamsame adhi aamenu nenela raminchanu..?'
'mee rajulaku vaaveevarusalu emiti..? evarithonainaa sambhogistaarame endarinainaa vaadukuntaaresam mee parivaaraallo sambhogakreedaku haddulemuntaayi..?'
'daaseelato sambhogaalu vaeru, valachivachina raachakumaartelanu parinayamaadatam vaeru, swayamvaraallo geluchukovadam vaeru, rakshasavivahalu veri annintikii oo paddhati untundi antetappa kanipinchina prati aadadaannii anubhaviste, adhi rajarikam anipinchukodi'
'nannu uddesapurvakamgaane vaddantunnavi foo, naaku dakkani nee magataname luptamayiponio napumsakudigaa marifo ide naa saapam'
parichaarikala dwara idantaa vinna indrudu paruguparuguna vachi oorvasipai kopagistaadu, atithini sapinchadam emiti..? paiga tanu naa kumarudi deeniki nuvvu shikshaku gurikavalsi untundi ani charyalaku upakramistaadisae cony oorvasi kopaniki oo kaaranamunnanduna, tane taggipoyi, arjunudi saapaanni oka samvatsaraaniki tane taggistaade agnaatavaasamlo neekidi varamgaa maarutundi ani aasiirvadistaadie chitrasenudane gandharvudini pilichi, arjunudiki naatyam, sangeetam nerpistadi aa shaapam agnaatavaasamlone tagilettugaa marustadi idhee mahaabhaaratamlo aasaktikaramaina oo vaaveevarusala katha