కథ – ప్రస్తుత ధోరణులుసంచిక – తెలుగు సాహిత్య వేదిక | సంచిక - తెలుగు సాహిత్య వేదిక
Home archives జూన్ 2018 కథ – ప్రస్తుత ధోరణులు
on: June 01, 2018 రచన: భీమరాజు వెంకట రమణ ఇతర రచనలు on: June 01, 2018
ఇటీవల ఒంగోలులో పదిరోజులు జరిగిన 2వ పుస్తక మహోత్సవాల సందర్భంగా ఏర్పాటు చేసిన సభల్లో ఒకరోజు "కథ- ప్రస్తుత ధోరణులు" గురించి చర్చ జరిగింది. అందులో పాల్గొన్నభీమరాజు వెంకటరమణ ఆ చర్చలో తాను వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాల సారాంశాన్ని సంచిక పాఠకులతో పంచుకుంటున్నారు.
ఈ మధ్య ఒంగోలులో పదిరోజులు జరిగిన 2వ పుస్తక మహోత్సవాలు సందర్భంగా ఏర్పాటు చేసిన సభల్లో ఒకరోజు "కథ- ప్రస్తుత ధోరణులు" గురించి చర్చ జరిగింది. అందులో పాల్గొన్న నేను వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాల సారాంశాన్ని ఇక్కడ అందరితో పంచుకుంటున్నాను.
కథ గురించి క్లుప్తంగా చెప్పుకోవాలంటే మనందరికీ తెలుసు రచన ఏదైనా రసాత్మకంగా ఉంటేనే దాని విలువ అనే ఒకనాటి మాట. రచనని తపస్సుతో పోల్చారు శ్రీపాదవారు.
కాలక్రమేణా వస్తువుకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం, గ్రాంథికం నుండి వ్యావహారికానికి మరలడంతో కథ ఊపందుకుంది. గురజాడవారి దిద్దుబాటు కథ తరువాత శ్రీపాద వారితో పాటు తల్లావఝుల శివశంకర శాస్త్రి గారు, మాడపాటి హనుమంతరావుగారు, చింతా దీక్షితులు గారు మొదలైన వారు మొదటి దశలో కథా రచన చేపట్టారు.
1920లో "సాహితీ" పత్రిక వెలువడినప్పటి నుండీ చలం, మునిమాణిక్యం, విశ్వనాథ, బాపిరాజు గారు ఇంకా ఎందరో ఉత్సాహంగా రచనలు చేశారు.
దేశవిదేశీ సాహిత్యం అధ్యయనం చేయబడింది. తెలుగు కథకు మెరుగులు దిద్దారు. అన్నిరకాల వాదాలు వచ్చాయి. వివక్ష అనేది మానవ జాతికి మచ్చ. దానిపై అందరితోపాటు రచయితా పోరాడాల్సిందే! సమాజ శ్రేయస్సు రచయిత కర్తవ్యంగా ఉండాలి. ఇది మనందరికీ తెలుసు. కథ ఈ రోజు ఉధృతంగా సాగుతున్నది. ఇది మంచి పరిణామమనే చెప్పొచ్చు.
ఇక "కథ- ప్రస్తుత ధోరణులు" విషయానికొస్తే నాకు రెండు అసంతృప్తులున్నాయి. మొదటిది: ఈరోజు రామాయణం, భారతం, భాగవతం, భగవద్గీత లేదా కనీసం సాంప్రదాయం అనే శబ్దాలు వినపడంగానే కొందరు ముఖం చిరాకుగా అసహనంగా పెట్టడం గమనిస్తుంటాము. వాటన్నిటినీ కూలంకషంగా అధ్యయనం చేసి అందులో ఏమీ లేదని తేల్చేసిన వైనంగా అన్నమాట. నిజానికి వాటిల్లో లేని రసాత్మకతా, వస్తువు మన ప్రస్తుత సాహిత్యంలో ఉన్నాయా అని మనం ప్రశ్నించుకుని పరిశీలిస్తే మనకే తెలుస్తుంది.
మన రచనల్లో మనకు తెలియని విషయం గురించి ప్రస్తావించాల్సొచ్చినపుడు దానికి సంబంధించిన నిష్ణాతులను అడిగి తెలుసుకుంటాం లేదా ఇప్పుడు గూగుల్‌లోనూ వెతికి వీలైనంత సమాచారాన్ని సేకరించుకుంటున్నారు. అలాగే పురాణ సంబంధ పాత్రలను గురించి వ్రాయడమో ఉదహరించడమో చేసేప్పుడు వాటి గురించి పైకి కనపడే స్థూలమైన విషయాన్నే కాక అంతర్లీనంగా ఉన్న తత్వాన్నీ తెలుసుకోవాలి. అందుకు మనకు పెద్దవాళ్ళ, పండితుల నుండి కావలసిన, అర్థంకాని విషయాలు తెలుసుకోవాలి.
అలా కాక పురాణ పాత్రలను కించపరుస్తూ చిత్రీకరించి వాయడం జరుగుతున్నది. దానివల్ల మన ఖజానాలో ఉన్న మేలిమి బంగారం నకిలీదని మనమే చాటింపు వేసుకుని మనకున్న ఆస్తిని, అండను పోగొట్టుకోవడం లాంటిదని నాకనిపిస్తుంది. ఇంతకు మించి ఈ విషయంలో చర్చ అవసరం లేదేమో అనిపిస్తున్నది.
మరొక అసంతృప్తి:- రచయితలు ఈ మధ్య ఇతివృత్త స్వీకరణలో స్వేచ్ఛను విరివిగా తీసుకుంటున్నారు. మంచిదే! కానీ ఆ సమయంలో సామాజిక బాధ్యతకూడా దృష్టిలో పెట్టుకోవాలి. నామటుకు నాకు ఈ మధ్య స్వేచ్ఛ పేరుతో సహజీవనాన్ని సమర్థిస్తూ వస్తున్న రచనలు కాస్త బాధ కలిగిస్తున్నాయి.
కుటుంబంలో సమస్యలు లేదా అసంతృప్తి లేదా ఒక అన్యాయాన్ని చర్చిస్తూ, ఆ స్త్రీ కుటుంబాన్ని వదిలేసి సహజీవనం వైపు వెళ్ళడం పరిష్కారంగా చూపి ఆ రచనను ముగిస్తున్నారు.
అయితే వాళ్ళు ఎవరైనా సరే మరొకరితో సహజీవనం అనేది మొదలెట్టాక అది ఎలా జరుతున్నది, అక్కడ కూడా సమస్యలు ఏమీ రావా? వస్తే పరిష్కార మార్గాలు, సామాజిక, ఆర్థిక సంబంధమైన ఇబ్బందులు దాని పర్యవసానాలు ఎలా ఉంటాయి, పిల్లల్ని కంటారా లేదా? కంటే వారి భవిష్యత్తు? కనకపోతే ఆ స్త్రీ మానసిక స్థితి? ఆ వ్యక్తి తోనూ అనుకున్న విధంగా జీవితం ఉండకపోతే ఏం చెయ్యాలి? వంటి విషయాలు కూడా తర్కించడం కానీ, సహజీవనమే ఎందుకు సరైన మార్గం? కుటుంబ జీవితంలో కనిపిస్తున్న సమస్యల పరిష్కారానికి అది ఎలా భరోసా ఇవ్వగలదు? అనే విషయాలపై స్పష్టత కానీ ఆ కథలలో కనబడడం లేదు. సహజీవనం వల్ల వచ్చే కొత్త సమస్యలను గురించిన కనీస చర్చా ఉండడం లేదు. అటువంటి అవగాహన కూడా ఆ కథలలో కలుగజేయాలి.
వివాహితులు తమకు ఆ భాగస్వామితో సఖ్యత కుదరకపోతే విడాకుల తీసుకునే పద్ధతి మనకున్నది. వేరొకరిని పెళ్ళిచేసుకోవచ్చు. అందరూ అంగీకరించి సహకరిస్తారు. అలా కాక మరొకరితో వెళ్ళిపోయి సహజీవనం చేస్తే ఆ గౌరవము, సహకారము ఉండవు. కుటుంబపరంగా ఉండే రక్షణ ఉండదు. అసలు అందరూ సహజీవనం బాట పడితే ఒకనాటికి వావి వరసలు ఏ విధంగా ఉంటాయి? అలాంటి సమాజాన్ని మనం అంగీకరించ గలమా?
రోడ్డు మీద నడవడానికి మనమే ట్రాఫిక్ ఆంక్షలు పెట్టుకున్నాం. అందులో అవసరమైన సవరణలు చేసుకుంటూ భద్రతగా ప్రయాణించే ప్రయత్నం చేస్తున్నాం. అలాగే జీవిత ప్రయాణంలో కూడా కొన్ని ఆంక్షలు పెట్టుకున్నాం. వాటిల్లో కూడా అవసరమైన సవరణలు చేసుకుంటూ ముందుకు పోతున్నాము.
స్వేచ్చ ఉండాల్సిందే. కానీ అదీ మరీ హద్దు మీరి అవతలకు వెళితే ప్రమాదం ఆ వ్యక్తికే! సహజీవనం విషయంలో ప్రమాదం స్త్రీ కే ఎక్కువ అని నా అభిప్రాయం.
ఈ మధ్యనే ఒక దినపత్రికలో ఈ విషయం పై వచ్చిన ఒక వ్యాసం చదివే ఉంటారు. పిల్లలు చదువులకని పోయి సహజీవనం చేస్తునారు అని. చదువుల కోసం ఇతర ఊర్లకు వెళుతున్న పిల్లలు చిన్న వయసులోనే, జీవితం పట్లా, తాము అందుకోవలసిన లక్ష్యాలపట్లా పూర్తి అవగాహన లేని దశలోనే సహజీవనం చేస్తున్నారని. అంతే కాదు నాకు బాగా సన్నిహితులైన డాక్టరు దంపతుల ద్వారా తెలుసుకుని నేను బాధ పడ్డ విషయం సహజీవనం చేస్తున్న యువతులు/మహిళలు ఎంతో మంది అబార్షన్ల కోసం తంటాలు పడుతున్నారని.
ఒకప్పటి మన రచయితలు కథ చెప్పే విధానాన్ని కొన్నిసార్లు విదేశీ సాహిత్యంలోంచి గ్రహించినప్పటికీ వారి సంస్కృతిని మన కథల లోకి తీసుకరాలేదు. కానీ ఈనాడు జరుగుతున్నది వారి సంస్కృతి దిగుమతి. అది కథలో స్వేచ్ఛను చూపించటం కోసం కావచ్చు, ఒక కొత్తదనాన్ని చూపించడం కోసం కావచ్చు.
ఈ విషయంలో రెండు వాదనలు నాముందుకొచ్చాయి. వితంతు వివాహాలను కూడా అప్పట్లో ఇలాగే వ్యతిరేకించారు కదా! తరువాత అంగీకరించబడలేదా అని. వితంతు వివాహాలు మనం చేసుకున్న మంచి సవరణ. దాని వల్ల ఆ స్త్రీకి కుటుంబం, గౌరవమూ రెండూ ఏర్పడతాయి. సహజీవనం అసహజమైన బంధాన్ని ఏర్పరుస్తుంది. ఆ బంధానికి ఏ బాధ్యతా ఉండదు.
మరొకటి అది మంచి పరిణామమే అయితే నిలుస్తుంది లేకుంటే నిలవదు కదా, మనం ముందే ఖండించడం దేనికీ ఆహ్వానిద్దాం అని. వివాహ వ్యవస్థ అనే పునాదులమీద ఉన్న మన సాంప్రదాయ కుటుంబ జీవన విధానంలోకి సహజీవనం అనేది ఏ విధంగా అహ్వానించబడి మంచిదో కాదో పరీక్షించే అవసరం ఉంటుంది? కాస్త ఆలోచిస్తే మనకే అర్ధమౌతుంది.
యత్ర నార్యంతు పూజ్యంతే అనే ప్రవచనాలు వల్లె వేయకపోయినా ఆమె జీవితం పెనం మీదనుంచి పొయ్యిలోకి పడేట్లు చేసే విధానాలను సునిసితంగా పరిశీలించి ప్రక్కకు తోసెయ్యాల్సిన బాధ్యత ప్రతి ఒక్కరి మీదా ఉంది.
కేవలం రచయిత(త్రు)లు వల్లనే ఈ సహజీవన విధానం వృద్ధి చెందుతోంది అని నా ఉద్దేశ్యం కాదు. అది ఏకారణాల వల్ల మన జీవన విధానంలోకి చొచ్చుకు వచ్చినా మన రచనలవల్ల అది అగ్నికి ఆజ్యం పోసినట్లు కాకూడదు అని నా అభిలాష.
రచయిత(త్రు)లు తమ అనుభవంలో లేని, తాము పాటించి ఉండని, పరిశీలించి ఉండని, కనీసం అన్ని వైపుల నుండి సమగ్రంగా ఆలోచించి ఉండని పరిష్కారాలను సూచించడం సమాజానికి హానికరం అయ్యే అవకాశముంది.
కొందరు రచయిత(త్రు) లకు నా మాటలు రుచించవు అని ఊహించగలను. అయినా నాలోని ఆందోళనను వెలిబుచ్చే ప్రయత్నం చెయ్యాలనిపించింది.
నిబద్ధతతో ఉండి, అస్పష్టత లేని, మనిషి ఉన్నతి దృష్టిలో పెట్టుకుని మంచి రచనలు చేసే రచయిత(త్రు)లకు నేనెప్పుడూ అభిమానినే అని చెబుతూ….. నమస్కారం.
భీమరాజు వెంకట రమణ
భీమరాజు వెంకట రమణ చక్కని కథా రచయిత. సున్నితమైన హాస్యకథలకు ప్రసిద్ధి చెందిన వెంకట రమణ 'కుడిఎడమైతే…', 'మనసు పలికె', 'కథకు కథ', 'కథలు-హాస్యకథలు' అనే పుస్తకాలు వెలువరించారు.
Tags: Bhimaraju VenkataramanaEssaykatha prastuta dhoranuluSanchikashort story current trendsTelugu essaystelugu magazinetelugu online magazinetelugu sahityamtelugu web magazineకథ- ప్రస్తుత ధోరణులుతెలుగు వ్యాసాలుభీమరాజు వెంకటరమణవ్యాసంవ్యాసాలు
నవులూరి శ్రీనివాస ప్రసాద్
చక్కటి విశ్లేషణ
Bhimaraju Venkata Ramana
Dhanyavaadamulu
Sampathkumar ghorakavi
clear Analysis. Good.
Bhimaraju Venkataramana
Chaala baga vislashana cheseru Venkata Ramana garu. Maa abhiprayalanu kooda baaga velibuccheru.
చాల చాల నిశిత పరిశీలనాత్మక వివరణ. హితం కోరేది సాహిత్యం. రామాయణ భారత భాగవతాది గ్రంధాలు ఈనాటికి మార్గదర్శకం గ వున్నాయంటే అతిశయోక్తి కాదు. కుటుంబ వ్యవస్ధ ఎలా వుండాలో, సంప్రదాయం దారితప్పిన వారు ఎలా నాశనమయ్యారో మనం చూశాము. మంచిని ఎక్కడనుండైన గ్రహించవచ్చు. విచ్చలవిడి తనాన్ని ప్రోత్సహించే పరభాషాసాహిత్యం పట్ల మోహితులై మనది కాని సంప్రదాయాన్ని సాహిత్యం లో జొప్పించి ఏం సాధిద్దామని. ఈ రోజు TV సీరియల్స్ ఏ ప్రబుద్ధ రచయితల పుణ్యమో కాని పసి పిల్లల్ని కుడ నేరపూరితం వై మళ్ళిస్తున్నా అడిగేవారు లేరు. స్త్రీతి ని ఒక రాక్షసిగ చూపిస్తున్నారు. బాల్యవివాహాలు వరకట్నం లాంటివి సమాజాన్ని పట్టి పీడిస్తున్నప్పుడు సాహితీవెత్తలు వాటిని రూపుమాపేందుకు అవిరళకృషి నెరపడం జరిగింది. సహజీవనం క్రత్తవరవడి ఇది సినిమా జనం ఆచరిస్తున్నదేమో మన కుటుంబ వ్యవస్ధను సంప్రదాయాలను కాలరాచే విషసంస్క్రతి విఛ్ఛిన్నశక్తి. రమణ లాంటి రచయితలు దీని పర్యవసనాలపై అవగాహన కల్గిస్తు రచనలు చెయాలి. సమాజహితం కోసం నీవు పడేతపన కడు శ్లాఘనీయం
చెప్పదలచుకున్నది సూటిగా, స్పష్టంగా చెప్పారండీ. అభినందనలు..
ధన్యవాదాలు లక్ష్మి గారు
ADUM saheb
Chakkati visleshana
ch naga sudarsan rao
okka maataloa cheppaalantea maa annayya mohanrao garu vraasina comments toa nootiki nooru paalu nenu yeakeebhavistunnanu. mana rachanalu Sanghampai yeavidhamaina prabhaavaani chuputaayoa voohinchi vraase rachanalu eppatiki aadarsavantmai nilustaayi.
chaala chakkati prasangam , entoa meluchestundi itu rachayitaku mikkiligaa sanghaaniniki.
By చిత్తర్వు మధు
"ఎంత ప్రళయం సంభవించినా పునరుత్థానం కూడా వుంటుంది" అంటున్నారు డా. మధు చిత్తర్వు ఈ సైన్స్ ఫిక్షన్ కథలో. […]
katha – prastuta dhoranulusanchika – telugu saahitya vedika | sanchika - telugu saahitya vedika
Home archives joon 2018 katha – prastuta dhoranulu
on: June 01, 2018 rachana: bhimaraju venkata ramana itara rachanalu on: June 01, 2018
iteevala ongolulo padirojulu jarigina 2va pustaka mahotsavala sandarbhamgaa erpaatu chesina sabhallo okaroju "katha- prastuta dhoranulu" gurinchi charcha jarigindi. andulo palgonnabhimaraju venkataramana aa charchalo taanu velibucchina abhipraayaala saaraamsaanni sanchika paathakulatho panchukuntunnaaru.
ee madhya ongolulo padirojulu jarigina 2va pustaka mahotsavaalu sandarbhamgaa erpaatu chesina sabhallo okaroju "katha- prastuta dhoranulu" gurinchi charcha jarigindi. andulo palgonna nenu velibucchina abhipraayaala saaraamsaanni ikkada andaritho panchukuntunnaanu.
katha gurinchi kluptamgaa cheppukovalante manandarikee telusu rachana edaina rasaatmakamgaa untene daani viluva ane okanati maata. rachanani tapassuto polchaaru sripaadavaaru.
kalakramena vastuvuke praadhaanyata ivvadam, granthikam nundi vyaavahaarikaaniki maraladamtho katha oopandukundi. gurajadavari diddubaatu katha taruvaata sripada vaaritho paatu tallavajula sivasankara saastri gaaru, madapati hanumantaraavugaaru, chinta deekshitulu gaaru modalaina vaaru modati dasalo kathaa rachana chepattaru.
1920loo "saahitii" patrika veluvadinappati nundi chalam, munimanikyam, vishwanaatha, bapiraju gaaru inka endaro utsaahamgaa rachanalu chesaru.
desavidesi saahityam adhyayanam cheyabadindi. telugu kathaku merugulu diddaaru. annirakaala vaadaalu vachayi. vivaksha anedi manava jaatiki macha. daanipai andarithopaatu rachayita poradalsinde! samaja shreyassu rachayita kartavyamgaa undaali. idhi manandarikee telusu. katha ee roju udhrutamgaa saagutunnadi. idhi manchi parinaamamane cheppochu.
ika "katha- prastuta dhoranulu" vishayaanikoste naaku rendu asantruptulunnaayi. modatidi: eeroju ramayanam, bhaaratam, bhagavatam, bhagavadgeeta leda kaneesam saampradaayam ane sabdaalu vinapadamgaane kondaru mukham chiraakugaa asahanamgaa pettadam gamanistuntamu. vaatannitinii koolankashamgaa adhyayanam chesi andulo emi ledani telchesina vainamgaa annamata. nijaaniki vaatillo laeni rasatmakata, vastuvu mana prastuta saahityamlo unnaya ani manam prasninchukuni pariseeliste manake telustundi.
mana rachanallo manaku teliyani vishayam gurinchi prastaavinchaalsochsa daaniki sambandhinchina nishnaatulanu adigi telusukuntam leda ippudu googulneloonuu vetiki veelainanta samaachaaraanni sekarinchukuntunnaru. alaage puraana sambandha paatralanu gurinchi vraayadamo udaharinchadamo cheseppudu vaati gurinchi paiki kanapade sthoolamaina vishayaanne kaaka antarleenamgaa unna tatwaannii telusukovali. anduku manaku peddavalla, panditula nundi kaavalasina, ardhamkaani vishayaalu telusukovali.
alaa kaaka puraana paatralanu kinchaparustuu chitreekarinchi vaayadam jarugutunnadi. daanivalla mana khajanalo unna melimi bangaram nakileedani maname chaatimpu vesukuni manakunna aastini, andanu pogottukovadam lantidani naakanipistundi. intaku minchi ee vishayamlo charcha avasaram ledemo anipistunnadi.
maroka asantrupti:- rachayitalu ee madhya itivrutta sweekaranalo swechhanu virivigaa teesukuntunnaru. manchide! cony aa samayamlo saamaajika badhyatakuda drushtilo pettukovali. naamatuku naaku ee madhya swechha paerutho sahajeevanaanni samarthistuu vastunna rachanalu kaasta baadha kaligistunnaayi.
kutumbamlo samasyalu leda asantrupti leda oka anyayanni charchistuu, aa stree kutumbaanni vadilesi sahajeevanam vaipu velladam parishkaaramgaa chuupi aa rachananu mugistunnaru.
ayithe vaallu evaraina sare marokaritho sahajeevanam anedi modalettaka adhi ela jarutunnadi, akkada kuudaa samasyalu emi rava? vaste parishkaara maargaalu, saamaajika, aardhika sambandhamaina ibbandulu daani paryavasaanaalu ela untaayi, pillalni kantara leda? kante vaari bhavishyattu? kanakapothe aa stree maanasika sthiti? aa vyakti thonuu anukunna vidhamgaa jeevitam undakapothe yem cheyyali? vanti vishayaalu kuudaa tarkinchadam cony, sahajeevaname enduku saraina maargam? kutumba jeevitamlo kanipistunna samasyala parishkaaraaniki adhi ela bharosa ivvagaladu? ane vishayaalapai spashtata cony aa kathalalo kanabadadam ledu. sahajeevanam valla vache kotta samasyalanu gurinchina kaneesa charcha undadam ledu. atuvanti avagaahana kuudaa aa kathalalo kalugajeyali.
vivaahitulu tamaku aa bhaagaswaamito sakhyata kudarakapothe vidaakula teesukune paddhati manakunnadi. verokarini pellichesukovachhu. andaruu angeekarinchi sahakaristaaru. alaa kaaka marokaritho vellipoyi sahajeevanam cheste aa gowravamu, sahakaaramu undavu. kutumbaparamgaa unde rakshana undadu. asalu andaruu sahajeevanam baata padithe okanaatiki vaavi varasalu e vidhamgaa untaayi? alanti samaajaanni manam angeekarincha galama?
roddu meeda nadavadaaniki maname trafic aankshalu pettukunnam. andulo avasaramaina savaranalu chesukuntu bhadratagaa prayaaninche prayatnam chestunnam. alaage jeevita prayaanamlo kuudaa konni aankshalu pettukunnam. vaatillo kuudaa avasaramaina savaranalu chesukuntu munduku potunnamu.
swechh undalsinde. cony adhee mari haddu meeri avatalaku velithe pramaadam aa vyaktike! sahajeevanam vishayamlo pramaadam stree kee ekkuva ani naa abhiprayam.
ee madhyane oka dinapatrikalo ee vishayam pai vachina oka vyaasam chadive untaaru. pillalu chaduvulakani poyi sahajeevanam chestunaru ani. chaduvula kosam itara oorlaku velutunna pillalu chinna vayasulone, jeevitam patla, taamu andukovalasina lakshyalapatla puurti avagaahana laeni dasalone sahajeevanam chestunnarani. anthe kaadu naaku baga sannihitulaina daaktaru dampatula dwara telusukuni nenu baadha padda vishayam sahajeevanam chestunna yuvatulu/mahilalu entho mandi abarshanla kosam tantaalu padutunnarani.
okappati mana rachayitalu katha cheppe vidhaanaanni konnisaarlu videshee saahityamloonchi grahinchinappatiki vaari samskrutini mana kathala loki teesukaraaledu. cony eenaadu jarugutunnadi vaari samskruti digumati. adhi kathalo swechhanu choopinchatam kosam kaavachhu, oka kottadanaanni choopinchadam kosam kaavachhu.
ee vishayamlo rendu vaadanalu naamundukochaayi. vitantu vivaahaalanu kuudaa appatlo ilaage vyatirekinchaaru kada! taruvaata angeekarinchabadaleda ani. vitantu vivaahaalu manam chesukunna manchi savarana. daani valla aa streeki kutumbam, gouravamuu rendoo erpadataayi. sahajeevanam asahajamaina bandhaanni erparustundi. aa bandhaniki e baadhyataa undadu.
marokati adhi manchi parinaamame ayithe nilustundi lekunte nilavadu kada, manam munde khandinchadam denikee ahvaniddam ani. vivaha vyavastha ane punaadulameeda unna mana saampradaaya kutumba jeevana vidhaanamloki sahajeevanam anedi e vidhamgaa ahvaninchabadi manchido kaado pareekshinche avasaram untundi? kaasta aalochiste manake ardhamoutundi.
yatra naaryantu poojyanthe ane pravachanaalu valle veyakapoyina aame jeevitam penam meedanunchi poyyiloki padetlu chese vidhaanaalanu sunisitamgaa pariseelinchi prakkaku toseyyaalsina baadhyata prati okkari meeda undi.
kevalam rachayita(tru)lu vallane ee sahajeevana vidhaanam vruddhi chendutondi ani naa uddesyam kaadu. adhi ekaaranaala valla mana jeevana vidhaanamloki chochuku vachina mana rachanalavalla adhi agniki aajyam posinatlu kaakuudadu ani naa abhilasha.
rachayita(tru)lu tama anubhavamlo laeni, taamu paatinchi undani, pariseelinchi undani, kaneesam anni vaipula nundi samagramgaa aalochinchi undani parishkaaraalanu suuchinchadam samaajaaniki hanikaram ayye avakaasamundi.
kondaru rachayita(tru) laku naa maatalu ruchinchavu ani oohinchagalanu. aina naloni aandolananu velibuchhe prayatnam cheyyaalanipinchindi.
nibaddhatato undi, aspashtata laeni, manishi unnati drushtilo pettukuni manchi rachanalu chese rachayita(tru)laku neneppuduu abhimaanine ani chebuthu.. namaskaram.
bhimaraju venkata ramana
bhimaraju venkata ramana chakkani kathaa rachayita. sunnitamaina haasyakathalaku prasiddhi chendina venkata ramana 'kudiemaithee', 'manasu palike', 'kathaku katha', 'kathalu-haasyakathalu' ane pustakaalu veluvarinchaaru.
Tags: Bhimaraju VenkataramanaEssaykatha prastuta dhoranuluSanchikashort story current trendsTelugu essaystelugu magazinetelugu online magazinetelugu sahityamtelugu web magazinekatha- prastuta dhoranulutelugu vyaasaalubheemaraaju venkataramanavyasamvayasa
navuluri srinivasa prasad
chakkati vislaeshana
Bhimaraju Venkata Ramana
Dhanyavaadamulu
Sampathkumar ghorakavi
clear Analysis. Good.
Bhimaraju Venkataramana
Chaala baga vislashana cheseru Venkata Ramana garu. Maa abhiprayalanu kooda baaga velibuccheru.
chaala chaala nisita pariseelanaatmaka vivarana. hitam koredi saahityam. ramayana bhaarata bhagavatadi grandhaalu eenaatiki maargadarsakam ga vunnayante atisayokti kaadu. kutumba vyavasdha ela vundaalo, sampradaayam daaritappina vaaru ela naasanamayyaaro manam chushamu. manchini ekkadanundaina grahinchavachhu. vichalavidi tanaanni prothsahinche parabhaashaasaahityam patla mohitulai manadi kaani sampradaayaanni saahityam loo joppinchi yem saadhiddaamani. ee roju TV seerials e prabuddha rachayitala punyamo kaani pasi pillalni kuda nerapuritam vai mallistunna adigevaaru leru. streeti ni oka raakshasiga chuupistunnaaru. balyavivahalu varakatnam lantivi samaajaanni patti peedistunnappudu saahitiivettalu vaatini roopumaapenduku aviralakrishi nerapadam jarigindi. sahajeevanam krattavaravadi idhi sinima janam aacharistunnademo mana kutumba vyavasdhanu sampradaayaalanu kalarache vishasamskrati vichchinnashakti. ramana lanti rachayitalu deeni paryavasanaalapai avagaahana kalgistu rachanalu cheyali. samaajitam kosam neevu padetapana kadu slaaghaneeyam
cheppadalachukunnadi suutigaa, spashtamgaa chepparandi. abhinandanalu..
dhanyavaadaalu lakshmi gaaru
ADUM saheb
Chakkati visleshana
ch naga sudarsan rao
okka maataloa cheppaalantea maa annayya mohanrao garu vraasina comments toa nootiki nooru paalu nenu yeakeebhavistunnanu. mana rachanalu Sanghampai yeavidhamaina prabhaavaani chuputaayoa voohinchi vraase rachanalu eppatiki aadarsavantmai nilustaayi.
chaala chakkati prasangam , entoa meluchestundi itu rachayitaku mikkiligaa sanghaaniniki.
By chittarvu madhu
"entha pralayam sambhavinchinaa punarutthaanam kuudaa vuntundi" antunnaru daa. madhu chittarvu ee sains fiction kathalo. [u]