స్నిగ్ధమధుసూదనం-10 Snigdhamadhusudanam 10 | సంచిక - తెలుగు సాహిత్య వేదిక
Home archives ఆగస్టు 2020 స్నిగ్ధమధుసూదనం-10
అబ్బురపరిచే చిత్రాలెన్నో గీసినా తన చిత్రాల్లో ప్రాణం లేదంటుంది ఆమె. చిత్రకళలో సమస్త మెళకువలు తెలిసినా ఒక్క చిన్న గీతని కూడా గీయలేడు అతను. వారి జన్మాంతర రహస్యాలేంటో ప్రసూన రవీంద్రన్ నవల 'స్నిగ్ధమధుసూదనం' చెబుతుంది. ఇది 10వ భాగం.
అరఘడియలో వారంతా తినడం ముగించి లేచాక, అంతవరకూ కాపలాగా నిలబడిన భటులూ, అప్పటి వరకూ మొదటి పంక్తి వారికి వడ్డించిన భటులూ తినడం ముగించారు.
అశ్వాలకి వెంట తెచ్చిన పచ్చగడ్డి అవసరపడలేదు. అక్కడే పెద్ద వృక్షాల మధ్యలో పెరిగిన పొడవైన పచ్చగడ్డిని కడుపారా తిన్నాయవి.
చంద్రహాసినికి నది దాటాలని ఉబలాటంగా ఉంది. భుక్తాయాసం అంటూ సమయాన్ని వృథా చెయ్యడం ఆమెకి ఇష్టం లేదు. అలా అని అంతవరకూ అత్యంత శ్రధ్ధతో తనను కాపాడుతూ వచ్చిన వారిని భుక్తాయాసంతో ఇప్పుడు నది దాటమని తను ఆజ్ఞాపించలేదు. చంద్రహాసిని మనసులో ఆలోచనల్ని పోల్చుకున్నట్టు కొద్ది ఆందోళనగా ఆమె వైపు చూసింది విరజ. దైవ కృప వల్ల అప్పటి దాకా ఏ ఆపదా రాలేదు. విచిత్రమైన శబ్దాలూ, అరుపులూ వినపడుతూనే ఉన్నా ప్రమాదమేమీ ఎదురుపడలేదు. ఇప్పుడు నది దాటడం కష్టం. ఇంత లోతు నది దాటి ఆవలి తీరానికి వెళ్ళి ఎంత దూరం చూసి వచ్చినా, చీకటి పడే వేళ లోపు తిరిగి అడవి బయటికి వెళ్ళడం సాధ్యపడే విషయం కాదు. యువరాణి నది దాటాలని కోరుకోకూడదని దైవాన్ని ప్రార్థిస్తూ కూర్చుందామె.
రుద్రనేత్రుడు అక్కడే కాలినడకన తీరం వెంట నడుస్తూ ఆవలి తీరాన్ని తేలిగ్గా దాటగల దారేమైనా కనపడుతుందేమో అని చూస్తున్నాడు. అతనికి తెలుసు ఇంతవరకూ వచ్చాక యువరాణి తప్పకుండా నది దాటాలనే ఆజ్ఞాపిస్తుందని. ఈ సాహసం అతనికీ చాలా ఆనందంగానే ఉంది. తన బలపరాక్రమాలు నిరూపణ అవుతాయి. అందరూ అనుకున్నంత ప్రమాదకారిగా ఈ అరణ్యం కనపడటంలేదు. ఎందుచేత ఆ ప్రచారం జరిగిందో. ఇదివరలో ఇక్కడికి వచ్చిన భటులు కూడా ఇంత దూరమైనా రాకుండా అరణ్యం మొదట్లోనే అందరూ మృత్యువాత పడ్డారు. అదీ భయంకరమైన మృగాలేవో చంపేశాయని చెప్పుకున్నారు. అప్పుడు ఆ మృగాలు ఆ ప్రదేశంలో తచ్చాడుతూ ఉండి ఉంటాయి. ఇప్పుడు ఇంతమంది కలిసి వచ్చేసరికి ఏ అడవి మధ్యకో పారిపోయి ఉంటాయి. ఒకవేళ ఏ మృగమైనా అకస్మాత్తుగా వచ్చినా, తామందరి వద్దా విషపూరితమైన బాణాలున్నాయి. కొట్టి చంపెయ్యచ్చు. ఇలా ఆలోచిస్తూ, పరిసరాల్ని గమనిస్తూ అతను ముందుకి పోతూ ఉండగానే భయంకరమైన ఆక్రందన అతని చెవులకి వినపడింది. ఉలిక్కిపడి మెరుపులా తన కరవాలాన్ని ఎత్తి పట్టుకుని వెనక్కితిరిగాడు రుద్రనేత్రుడు.
అల్లంత దూరాన తన సైన్యం బాణాలతో కరవాలాలతో చెల్లా చెదురుగా ఒకే దిక్కువైపు పరుగులు పెడుతూ కనిపించారు.
భయంకరంగా గర్జిస్తూ విషపు బాణాలు వదులుతున్నారు ఆ దిక్కు వైపు. అమితాశ్చర్యంతో వారంతా బాణాలు వేస్తున్న దిక్కు కేసి చూశాడు రుద్రనేత్రుడు. ఎత్తుగా పెరిగిన గుబురు పొదలు విపరీతంగా కదిలిపోవడం తప్ప మరింకేది అతని కళ్ళకి కనిపించలేదు. పరుగు పరుగున తన సేనను చేరాడతను.
"ఏవో భయంకరమైన మృగాలు మన భటుల్లో నలుగురిని నోట కరుచుకుని మెరుపు వేగంతో మాయమయ్యాయి రుద్రనేత్రుల వారూ" భయాందోళనలతో చెబుతున్న భటుల్ని విస్తుపోతూ చూశాడు రుద్రనేత్రుడు.
"ఏ మృగాలు? పులులా, సింహాలా?" గర్జిస్తూ అడిగాడు.
"తెలియదు ప్రభూ. ఈ పొదల మాటు నుంచి చడీ చప్పుడూ లేకుండా మెరుపు వేగంతో వచ్చాయి. వెనుకగా నిలబడ్డ భటుల్ని నోట కరుచుకుని అందరూ చూసేంతలో తిరిగి పొదల్లో దూరి మాయమయ్యాయి. పులి ముఖంలాగే ఉన్నా చాలా పెద్ద శరీరంతో భయంకరమైన కోరలతో పులులకన్నా నాలుగురెట్లు ఎత్తుగా ఉన్నట్టుగా ఉన్నాయి. మిగతా శరీరం కూడా చాలా బలంగా చిత్రంగా ఉంది. అంత జాగరూకతతో చెవులు రిక్కించి వింటున్న మన చెవుల్నే మోసం చేసేంత నిశ్శబ్దంగా అవెలా వచ్చాయో తెలియటం లేదు స్వామీ. పొదల్లో దూరగలిగినంత మేర వెంబడించాము, బాణాలు వేశాం. కానీ ఎక్కడా ఆ మృగాలు గాయపడిన జాడలు లేవు" బాణాలు వేసి వెనుతిరిగి వచ్చిన భటుడొకడు ఆయాసంతో రొప్పుతూ చెప్పాడు.
అక్కడే ఉన్న చంద్రహాసిని వారిని కాపాడలేకపోయిన నిస్సహాయతతో, క్రోధంతో, తన వల్ల వారు మరణించారన్న బాధతో ఆ భటుడి వంక చూస్తూ ఆవేశంతో ఊగిపోయింది.
రుద్రనేత్రుడు చంద్రహాసిని వంక చూశాడు. ఆమె మౌనంగా నదివైపు చూసింది.
"ఆలోచించడానికి ఇది సమయం కాదు యువరాణీ. ఈ నది దాటితే మరెన్ని ప్రమాదాలు, ఎన్ని భయంకర మృగాలు ఉన్నాయో ఎవరికెరుక? మీరు చూడాలనుకున్న ప్రదేశం ఇటువైపే ఉందా అన్న విషయం కూడా మనకి తెలియదు. ఇలా ఒక్కొక్కరమే ప్రాణాలు పోగొట్టుకుంటూ ఏం సాధిస్తాం? నిర్ణయం మీ విజ్ఞతకే వదిలేస్తున్నాను. మీ ప్రియసఖిగా మీ క్షేమం కోరి చెబుతున్నాను. ఇకనైనా చూసిన దానితో తృప్తి పడండి" కన్నీరు చిందుతుండగా అంది విరజ.
చంద్రహాసిని హృదయం బాధతో బరువెక్కింది. ఆమె ధరించిన ధనుర్బాణాలు, దుస్తుల్లో దాచుకున్న పిడి బాకులూ, కరవాలం, అన్నిటికీ మించి తన ధైర్యసాహసాలూ ఏవీ ఆ భటుల్ని కాపాడలేకపోయాయి.
తనవైపే ఆనతి కోసం చూస్తున్న రుద్రనేత్రుడి వైపు చూసిందామె. "వెనుతిరగండి. వెళ్ళిపోదాం. ఇక ఏం జరిగినా ఏ శబ్దం వచ్చినా ఎవరూ అశ్వాన్ని దిగవద్దు. వచ్చిన దారిలోనే వీలైనంత వేగంగా అశ్వాల్ని పరుగెత్తించండి. మరోసారి చెబుతున్నాను. ఏం జరిగినా, అశ్వాలు దిగొద్దు. మనమంతా అరణ్యం బయటికి అతి వేగంగా చేరుకోవాల్సిందే. ఇది నా ఆజ్ఞ" ఆఖరిమాట గంభీరంగా అంటున్న చెలి వంక అనుమానంగా చూసింది విరజ.
యువరాణి ఆజ్ఞాపించిందే తడవుగా అంతా మెరుపు వేగంతో అశ్వాల్ని అధిరోహించారు. ముందులాగే ఎదర భటులు కత్తులు చేత పట్టుకుని అశ్వాలతో సిధ్ధపడితే మధ్యలో చంద్రహాసినీ, విరజలు అశ్వాలపై ఉన్నారు.
వెనుక మరో తొమ్మిది మంది భటులు సాయుధులై సిధ్ధంగా ఉన్నారు.
అశ్వాల్ని ముందుకి ఉరికించి పది అడుగులు పరుగెట్టాయో లేదో మెరుపువేగంతో ఆలోచించింది చంద్రహాసిని. ఎందుకో ఇంత భయంకరమైన ప్రమాదం కళ్ళముందు జరిగినా, ఆమెకు ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళాలనిపించలేదు. తన ఈ నిర్ణయం ఎవరికీ ఆమోదయోగ్యంగా ఉండదు. అడవి లోపల ఏదో ఉంది. తన ప్రాణాన్ని పట్టిలాగుతున్న విషయం ఏదో ఉంది. ఖచ్చితంగా ఇది సాహసం చెయ్యాలన్న కాంక్ష అయితే కాదు. వేరే ఏదో. తెలుస్తోంది తన అంతరాత్మకి. ఏదో శక్తి ఉంది. ఇప్పుడు వెనక్కి వెళిపోతే ఇక మళ్ళీ ఈ అడవిలో ప్రవేశించడానికి ఎవరూ ఒప్పుకోరు. తన కోరిక తీరడం కోసం ఈ అమాయక భటుల ప్రాణాల్ని పోగొట్టడం తనకి న్యాయం కాదు.
ఆలోచించినంత వేగంగా నిర్ణయం తీసేసుకుని అశ్వాన్ని పక్కకి తిప్పి నది వైపు తిరిగిపోయింది యువరాణి. ఊహించని ఈ పరిణామానికి ఖిన్నురాలైపోయిన విరజ 'యువరాణీ' అని గావుకేక పెట్టడంతో, వీరికి ముందు వరుసల్లో వెళుతున్న రుద్రనేత్రుడూ, వెనుకగా వెళుతున్న మిగతా భటులూ అశ్వాల్ని ఆపేసి వెనక్కి తిరిగి చూశాడు. అప్పటికే యువరాణి నదీ తీరాన్ని సమీపించింది.
రుద్రనేత్రుడూ, యువరాణి వెనుకగా వస్తున్న భటులూ భయాందోళనలతో స్పందించేలోపే మరో ప్రమాదం చోటు చేసుకుంది. మరో దిక్కునుండి అవే భయంకరమైన వింత మృగాలు వెనుక వరుసలో ఉన్న భటుల్ని, రెండు అశ్వాల్నీ కూడా నోట కరుచుకుని మెరుపు వేగంతో పొదల మాటుకి వెళ్ళి మాయమైపోయాయి.
"అవి భయంకరమైన పెద్ద పులుల్లాగే ఉన్నాయి ప్రభూ" భయంతో అరిచారు మిగతా సైనికులు. "పెద్ద పులులకంటే చాలా ఎత్తుగా బలంగా ఉన్నాయి ప్రభూ" అన్నారు మరికొందరు.
ఎవరూ ఆగలేదు. అందరూ భయంతో అశ్వాల్ని తిరుగుప్రయాణం వైపే పరుగెత్తించారు.
వారంతా విరజతో సహా తనకు కనపడినంత మేర క్షేమంగా వెళ్ళాక నిట్టూరుస్తూ అశ్వాన్ని నది వైపు తిప్పాడు రుద్రనేత్రుడు.
అప్పటికే చంద్రహాసిని వేగవంతమైన నదీ జలాల్లోనే సుశిక్షితమైన అశ్వాన్ని ఎదురీదిస్తోంది. నదీ ప్రవాహాం ఉధృతంగా ఉన్నా, ఆ మేలు జాతి అశ్వం తన శాయశక్తులా నది దాటే ప్రయత్నం చేస్తోంది. చంద్రహాసిని ధృఢనిశ్చితలా తీక్షణంగా ఆవలి తీరం వైపు చూస్తూ గుర్రపు కళ్ళాన్ని ఒడుపుగా పట్టుకుంది.
ఆమెనలా చూస్తున్న రుద్రనేత్రుడు దిగులుగా నిట్టూర్చాడు. ఇంత ప్రమాదాలు ఎదురైనా యువరాణి కెందుకంత పట్టుదల. ఏం చూస్తుంది ఈ ప్రమాదాల్లోకి వెళ్ళి. తను యువరాణికి అంగరక్షకుడిగా వచ్చినవాడు. ఉత్త చేతులతో రాజధానికి తిరిగి వెళ్ళలేడు. ఏదేమైనా, ఆమెని ప్రాణాలతో ఆమె తల్లితండ్రుల వద్దకి చేర్చడమే తన బాధ్యత.
ధృఢంగా నిశ్చయించుకుని, తన అశ్వాన్ని నదిలోకి ఉరికించాడు. యువరాణి అశ్వానికి ఏమాత్రమూ తీసిపోని ఈ అశ్వం కూడా ఎదురుగా యువరాణితో ధైర్యంగా నదిని ఈదుతున్న తన తోటి అశ్వాన్ని చూసి ఉత్సాహం పొందినట్టుగా పెద్దగా సకిలిస్తూ ముందుకు దూకింది.
యువరాణి అశ్వం అప్పటికే నది వెడల్పుని సగం పైగా దాటగలిగింది. అశ్వాన్ని జాగ్రత్తగా నడిపించడంలోనూ, నీటి ప్రవాహపు శబ్దంలోనూ యువరాణి వెనుక వస్తున్న రుద్రనేత్రుడిని గమనించలేదు.
చాలా గొప్పగా శిక్షణ పొందినట్టుగా యువరాణి అశ్వం నదిని తేలిగ్గా దాటేసింది. దాదాపుగా తడిసిపోవడంతో ఒడ్డుకి చేరుతూనే తడిసిన బట్టల్ని దులుపుతూ అశ్వాన్ని ముచ్చటగా నిమురుతూ అలవోకగా నదివైపు చూసిన చంద్రహాసినికి నది మధ్యలో అశ్వాన్ని నియంత్రించలేకపోతున్న రుద్రనేత్రుడు కనిపించి అత్యంత ఆశ్చర్యంతో కళ్ళు పెద్దవి చేసి చూస్తూండిపోయింది.
దాదాపుగా తీరం దగ్గరకు వచ్చేశాడనుకున్న రుద్రనేత్రుడు అకస్మాత్తుగా అశ్వం ఎందుచేతనో నీటిలో అదుపు తప్పినట్టు పల్టీకొట్టడంతో తనూ నీటిలో పడిపోయాడు.
snigdhamadhusuudanam-10 Snigdhamadhusudanam 10 | sanchika - telugu saahitya vedika
Home archives aagastu 2020 snigdhamadhusuudanam-10
abburapariche chitraalenno geesina tana chitraallo praanam ledantundi aame. chitrakalalo samasta melakuvalu telisina okka chinna geetani kuudaa geeyaledu atanu. vaari janmantara rahasyaalento prasuuna ravindran navala 'snigdhamadhusuudanam' chebutundi. idhi 10va bhagam.
araghadiyalo vaarantaa tinadam muginchi lechaka, antavarakuu kapalaga nilabadina bhatuluu, appati varakuu modati pankti vaariki vaddinchina bhatuluu tinadam muginchaaru.
ashwaalaki venta tecchina pachagaddi avasarapadaledu. akkade pedda vrukshaala madhyalo perigina podavaina pachchagaddini kadupara tinnayavi.
chandrahaasiniki nadi daataalani ubalaatamgaa undi. bhuktayasam antuu samayanni vruthaa cheyyadam aameki ishtam ledu. alaa ani antavarakuu atyanta shradhdhatho tananu kaapaadutuu vachina vaarini bhuktaayaasamto ippudu nadi daatamani tanu aagnaapinchaledu. chandrahasini manasulo aalochanalni polchukunnattu koddi aandolanagaa aame vaipu chusindi viraja. daiva krupa valla appati daka e aapadaa raledu. vichitramaina sabdaaluu, arupuluu vinapadutune unna pramaadameemii edurupadaledu. ippudu nadi daatadam kashtam. inta lothu nadi daati aavali teeraaniki velli entha dooram chusi vachina, cheekati pade vaela lopu tirigi adavi bayatiki velladam saadhyapade vishayam kaadu. yuvarani nadi daataalani korukokudadani daivaanni praarthistuu kurchundame.
rudranetrudu akkade kaalinadakana teeram venta nadustuu aavali teeraanni teliggaa daatagala daremaina kanapadutundemo ani chustunnadu. ataniki telusu intavarakuu vachaka yuvarani tappakunda nadi daataalane aagnaapistundani. ee saahasam atanikee chala aanandamgaane undi. tana balaparaakramaalu niruupana avtayi. andaruu anukunnanta pramaadakaarigaa ee aranyam kanapadatamledu. enducheta aa prachaaram jarigindo. idivaralo ikkadiki vachina bhatulu kuudaa inta dooramainaa rakunda aranyam modatlone andaruu mrutyuvaata paddaaru. adhee bhayankaramaina mrugalevo champesayani cheppukunnaru. appudu aa mrugaalu aa pradesamlo tachchaadutuu undi untaayi. ippudu intamandi kalisi vachesariki e adavi madhyako paaripoyi untaayi. okavela e mrugamaina akasmaattugaa vachina, tamandari vadda vishapuuritamaina baanaalunnaayi. kotti champeyyachhu. ilaa aalochistuu, parisaraalni gamanistuu atanu munduki pothoo undagaane bhayankaramaina aakrandana athani chevulaki vinapadindi. ulikkipadi merupula tana karavaalaanni etti pattukuni venakkitirigaadu rudranetrudu.
allanta dooraana tana sainyam baanaalatoe karavaalaalato chella chedurugaa oke dikkuvaipu parugulu pedutuu kanipinchaaru.
bhayankaramgaa garjistuu vishapu baanaalu vadulutunnaaru aa dikku vaipu. amitaascharyamtho vaarantaa baanaalu vestunna dikku kesi chushadu rudranetrudu. ettugaa perigina guburu podalu vipareetamgaa kadilipovadam tappa marinkedi athani kallaki kanipinchaledu. parugu paruguna tana senanu cheraadatanu.
"evo bhayankaramaina mrugaalu mana bhatullo nalugurini nota karuchukuni merupu vegamtho mayamayyayayi rudranetrula vaaruu" bhayandolanalato chebutunna bhatulni vistupotuu chushadu rudranetrudu.
"e mrugaalu? pulula, simhala?" garjistuu adigaadu.
"teliyadu prabhoo. ee podala maatu nunchi chadii chappuduu lekunda merupu vegamtho vachayi. venukagaa nilabadda bhatulni nota karuchukuni andaruu chusentalo tirigi podallo doori mayamayyayayi. puli mukhamlaage unna chala pedda sareeramtho bhayankaramaina koralatho pululakanna naaluguretlu ettugaa unnattugaa unnaayi. migata sareeram kuudaa chala balangaa chitramgaa undi. anta jaagaruukatatoe chevulu rikkinchi vintunna mana chevulne mosam chesenta nissabdamgaa avela vachayo teliyatam ledu swami. podallo dooragaliginanta mera vembadinchaamu, baanaalu veshaam. cony ekkada aa mrugaalu gaayapadina jaadalu levu" baanaalu vesi venutirigi vachina bhatudokadu aayaasamtho ropputuu cheppaadu.
akkade unna chandrahasini vaarini kapadalekapoyina nissahaayatatoe, krodhamtho, tana valla vaaru maraninchaaranna baadhatho aa bhatudi vanka chustuu aavesamto oogipoyindi.
rudranetrudu chandrahasini vanka chushadu. aame mounamgaa nadivaipu chusindi.
"aalochinchadaaniki idhi samayam kaadu yuvarani. ee nadi daatithe marenni pramaadaalu, enni bhayankara mrugaalu unnayo evarikeruka? meeru chudalanukunna pradesam ituvaipe undaa anna vishayam kuudaa manaki teliyadu. ilaa okkokkarame praanaalu pogottukuntu yem saadhistaam? nirnayam mee vignatake vadilestunnanu. mee priyasakhigaa mee kshemam kori chebutunnaanu. ikanaina chusina daanitho trupti padandi" kanneeru chindutundagaa andi viraja.
chandrahasini hrudayam baadhatho baruvekkindi. aame dharinchina dhanurbaanaalu, dustullo daachukunna pidi baakuluu, karavalam, annitikee minchi tana dhairyasaahasaaluu evee aa bhatulni kapadalekapoyayi.
tanavaipe aanati kosam chustunna rudranetrudi vaipu chusindame. "venutiragandi. vellipodam. ika yem jarigina e sabdam vachina evaruu ashwaanni digavaddu. vachina daarilone veelainanta vegamgaa ashwaalni parugettinchandi. marosari chebutunnaanu. yem jarigina, ashwaalu digoddu. manamanta aranyam bayatiki athi vegamgaa cherukovalsinde. idhi naa aagna" aakharimaata gambheeramgaa antunna cheli vanka anumaanamgaa chusindi viraja.
yuvarani aagnaapinchinde tadavugaa antaa merupu vegamtho ashwaalni adhirohinchaaru. mundulaage edara bhatulu kattulu chetha pattukuni ashwaalatho sidhdhapadithe madhyalo chandrahasini, virajalu ashwaalapai unnaaru.
venuka maro tommidi mandi bhatulu saayudhulai sidhdhamgaa unnaaru.
ashwaalni munduki urikinchi padi adugulu parugettayo ledho merupuvegamtho aalochinchindi chandrahasini. enduko inta bhayankaramaina pramaadam kallamundu jarigina, aameku ikkadi nunchi vellaalanipinchaledu. tana ee nirnayam evariki aamodayogyamgaa undadu. adavi lopala edho undi. tana praanaanni pattilaagutunna vishayam edho undi. khachitamgaa idhi saahasam cheyyalanna kanksha ayithe kaadu. vere edho. telustondi tana antaraatmaki. edho sakti undi. ippudu venakki velipothe ika mallee ee adavilo pravesinchadaaniki evaruu oppukoru. tana korika teeradam kosam ee amayaka bhatula praanaalni pogottadam tanaki nyaayam kaadu.
aalochinchinanta vegamgaa nirnayam teesesukuni ashwaanni pakkaki tippi nadi vaipu tirigipoyindi yuvarani. oohinchani ee parinaamaaniki khinnuralaipoyina viraja 'yuvarani' ani gavukeka pettadamtho, veeriki mundu varusallo velutunna rudranetrudu, venukagaa velutunna migata bhatuluu ashwaalni aapesi venakki tirigi chushadu. appatike yuvarani nadee teeraanni sameepinchindi.
rudranetrudu, yuvarani venukagaa vastunna bhatuluu bhayandolanalato spandinchelope maro pramaadam chotu chesukundi. maro dikkunundi ave bhayankaramaina vinta mrugaalu venuka varusalo unna bhatulni, rendu ashwaalnee kuudaa nota karuchukuni merupu vegamtho podala maatuki velli mayamaipoyayi.
"avi bhayankaramaina pedda pulullage unnaayi prabhoo" bhayamto arichaaru migata sainikulu. "pedda pululakante chala ettugaa balangaa unnaayi prabhoo" annaru marikondaru.
evaruu aagaledu. andaruu bhayamto ashwaalni tiruguprayaanam vaipe parugettinchaaru.
vaarantaa virajatho sahaa tanaku kanapadinanta mera kshemangaa vellaaka nittoorustuu ashwaanni nadi vaipu tippadu rudranetrudu.
appatike chandrahasini vegavantamaina nadee jalallone susikshitamaina ashwaanni edureedistondi. nadee pravaham udhrutamgaa unna, aa melu jaati ashwam tana saayasaktulaa nadi daate prayatnam chestondi. chandrahasini dhrudanischitalaa teekshanamgaa aavali teeram vaipu chustuu gurrapu kallaanni odupugaa pattukundi.
aamenalaa chustunna rudranetrudu digulugaa nittoorchaadu. inta pramaadaalu edurainaa yuvarani kendukanta pattudala. yem chustundi ee pramaadaalloki velli. tanu yuvaraniki angarakshakudigaa vachinavaadu. utta chetulatho rajadhaniki tirigi vellaledu. edemaina, aameni praanaalatoe aame tallitandrula vaddaki cherchadame tana baadhyata.
dhrudamgaa nischayinchukuni, tana ashwaanni nadiloki urikinchaadu. yuvarani ashwaaniki emaatramuu teesiponi ee ashwam kuudaa edurugaa yuvaraanitoe dhairyamgaa nadini eedutunna tana thoti ashwaanni chusi utsaaham pondinattugaa peddagaa sakilistuu munduku dookindi.
yuvarani ashwam appatike nadi vedalpuni sagam paiga daatagaligindi. ashwaanni jaagrattagaa nadipinchadamloonuu, neeti pravaahapu sabdamloonuu yuvarani venuka vastunna rudranetrudini gamaninchaledu.
chala goppagaa sikshana pondinattugaa yuvarani ashwam nadini teliggaa daatesindi. daadaapugaa tadisipovadamto odduki cherutune tadisina battalni duluputuu ashwaanni muchhatagaa nimurutuu alavokagaa nadivaipu chusina chandrahaasiniki nadi madhyalo ashwaanni niyantrinchalekapotun rudranetrudu kanipinchi atyanta aascharyamtho kallu peddavi chesi chustundipoyindi.
daadaapugaa teeram daggaraku vachesadanukunna rudranetrudu akasmaattugaa ashwam enduchetano neetilo adupu tappinattu paltikottadamto tanuu neetilo padipoyadu.