అమ్మ ఆస్పత్రిలో వుండగా పెద్ద తుఫాను వచ్చింది. అమ్మ కొండమీద ,తాతయ్య కింద. ఒకరి సమాచారం ఒకరికి తెలియదు. తాతయ్య ఎలావున్నారో!అని అమ్మ ఖంగా రు పడిపోయింది. మూడు రోజులు తాతయ్య అమ్మని చూడటానికి రాలేదు. ఏమయిందో తెలియదు. ఎక్కడన్నా పడిపోయాడో ,దెబ్బలు తలిగాయో,జ్వరం వచ్చిందో ఏమీ తెలియదు. చెప్పేవారెవరూ లేరు. ఆయన చనిపోయాడేమో ?అని భయం వేసి అమ్మ గజగజా వణికిపోయిందిట. సమాచారం తెలుసుకోడానికి దారిలేదు. ఫోన్లు లేవు. ఆయన చనిపోతే నాగతేమిటి? ఇంటికి కబురు ఎలా వెడుతుంది ?అని అమ్మఒకటే బాధ పడిపోయింది.
ఇటు తాతయ్య తుఫాను వల్ల ఆట్టే ఇబ్బంది పడలేదు. తుఫాను తగ్గాక అమ్మదగ్గరికి వెడదామనుకొన్నాడట. ఇంతలో భార్యా పిల్లలు అంతా జ్ఞాపకం వచ్చ్చారు . వాళ్లేమయ్యారో? కోడల్ని ఆస్పత్రి వాళ్ళు చూసుకొంటారు,అని ఇంటికి బయలు దేరాడు. ఆరోజుల్లో తమ కాళ్ళ మీద తాము ఆధార పడే వాళ్ళు. .మామూలుగా కూడా మా తాతయ్య ఏవూరన్నా వెళ్లాలంటే, రెండు జతల బట్టలు దస్త్రంలా చుట్టి చంకన పెట్టుకొని నడిచి వెళ్లిపోయేవాడు. కానీ,ఇప్పుడో!రాజమండ్రి నుంచి బంద రు వెళ్లాలంటే!ఎంత కష్టం? దారినిండా అడ్డం గా చెట్లు పడిపోయి వున్నాయి.ఖంగారు ముందు ఆయనకీ అవేమీ పట్టలేదు. రెండురోజులు నడిచి ఇంటికి చేరి, భార్యా, బిడ్డలు క్షేమం గా వున్నారనిచూసుకొని ,వేంటనే మళ్ళీ బయలుదేరి కోడలు ఎలాఉందోనని రాజమండ్రి వఛ్చి అప్పుడు అమ్మని చూసారు. అమ్మ ఆయన్ని చూడగానే బార్ మని ఏడ్చిందట
తరవాత అమ్మ ఇంటికి వచ్చింది. మేము కలుసుకున్నాం. నాన్నగారు ముచ్చ్చిలిగుంటలోనే పెరిగారు.అక్కడ బడిలేదు. పిల్లాడు చదువుకోలేదనే బెంగ తలితండ్రు లకు లేదు. పాడి,పంటలతో ఇల్లు సుభిక్షంగా ఉండేది.ధాన్యం గదుల్లో నింపేవారు. పాలేళ్ళు ,పనివాళ్ళు దేనికీ బెంగలేదు. ఇంటి ఇల్లాళ్లు అలుపు లేకుండా వండి వార్చేవాళ్ళు. పొద్దునలేవగానే ఇంత వెన్నముద్ద,ఊరగాయతో చద్దన్నం తిని కడుపులో చల్ల కదలకుండా అన్నట్లు ఉండేవారట. టిఫిన్లు,కాఫీలు,టీల గోలే లేదు. మా నాన్నగారు హాయిగా పొలం వేగట్లమీద షికార్లు చేసి, రైతులతో కబుర్లు చెప్పి, పల్లెపడుచుల వయ్యారాలు వీక్షించి ఇంటికి చేరేవారట. మనసులో ఏవో పదాలు చెమ్మ చెక్కలాడుతుండేవి. కొన్నాళ్ళకి వాటిని కాగితంమీద పెట్టడం ప్రారంభించారు. నాన్నగారు అతి చిన్న అక్షరాలూ ఆవగింజంత ప్రమాణం లో వ్రాసేవారు.వాళ్ళ అన్నగారి దగ్గర వ్రాయను చదవను నేర్చారు. ఒకసారి నాన్నగారి కవిత్వం తాతయ్య చేతి లో పడింది. "ఆయన ఉగ్రుడై "ఎందుకురా ఈ కవిత్వం? కూటికా?గుడ్డకా?అని కాగితాలన్నీ చింపి వీధిలో విసిరేశారట. అప్పుడు మా నాన్న గారికి అయ్యో!చదువుకోలేదు! అని బాధ వచ్చింది. చెట్టెక్కి కూర్చున్నారట. మా చిన్న పెదనాన్న వెళ్లి "దిగులు పడకుము ఆంధ్రుడా! దిగుము చెట్టు "అనిచెప్పి ఇంటికి తీసుకువఛ్చి ధైర్యం కలిగించారట. బడిలో చదువుకోవాలంటే బంద రు వెళ్ళాలి . వెళ్లాలంటే డబ్బు కావాలి.అప్పటికే మా తాతగారి ఆస్తి అంతా హారతి కర్పూరంలా హరించుకు పోయింది. ఆకధ చెప్పాలంటే తాత గారి కుటుంబం గురించి చెప్పాలి .ఈసారి వివరిస్తా . సశేషం 5
amma aaspatrilo vundagaa pedda tuphaanu vachindi. amma kondameeda ,taatayya kinda. okari samacharam okariki teliyadu. taatayya elavunnaro!ani amma khanga ru padipoyindi. moodu rojulu taatayya ammani chudataniki raledu. emayindo teliyadu. ekkadanna padipoyado ,debbalu taligayo,jwaram vachindo emi teliyadu. cheppevaarevaruu leru. aayana chanipoyademo ?ani bhayam vesi amma gajagaja vanikipoyindita. samacharam telusukodaaniki daariledu. fonlu levu. aayana chanipothe nagatemiti? intiki kaburu ela vedutundi ?ani ammookate baadha padipoyindi.
itu taatayya tuphaanu valla autte ibbandi padaledu. tuphaanu taggaaka ammadaggariki vedadamanukonnadata. intalo bharya pillalu antaa ghnaapakam vachchaaru . vallemayyaro? kodalni aaspatri vaallu chusukontaru,ani intiki bayalu deraadu. aarojullo tama kaalla meeda taamu aadhaara pade vaallu. .maamuulugaa kuudaa maa taatayya evuranna vellalante, rendu jatala battalu dastramla chutti chankana pettukoni nadichi vellipoyevadu. cony,ippudo!rajamandri nunchi banda ru vellalante!entha kashtam? darininda addam gaa chetlu padipoyi vunnayi.khangaru mundu aayanaki avemi pattaledu. rendurojulu nadichi intiki cheri, bharya, biddalu kshemam gaa vunnaaranichuusukoni ,ventane mallee bayaluderi kodalu elaaundoonani rajamandri vahachi appudu ammani chusaru. amma aayanni chudagaane bar mani edchindata
taravaata amma intiki vachindi. memu kalusukunnam. naannagaaru muchchiliguntalone perigaaru.akkada badiledu. pilladu chaduvukoledane benga talitandru laku ledu. paadi,pantalatho illu subhikshamgaa undedi.dhaanyam gadullo nimpevaaru. paalellu ,panivaallu denikee bengaledu. inti illaallu alupu lekunda vandi vaarchevaallu. poddunalevagaane inta vennamudda,ooragaayatho chaddannam tini kadupulo challa kadalakunda annatlu undevaarata. tiffinlu,kaafiilu,teela gole ledu. maa naannagaaru haayigaa polam vegatlameeda shikarlu chesi, raitulatho kaburlu cheppi, pallepaduchula vayyaaraalu veekshinchi intiki cherevarata. manasulo evo padaalu chemma chekkalaadutundevi. konnaallaki vaatini kaagitammeeda pettadam praarambhinchaaru. naannagaaru athi chinna aksharaaluu aavaginjanta pramaanam loo vraasevaaru.vaalla annagari daggara vraayanu chadavanu nerchaaru. okasari naannagaari kavitvam taatayya cheti loo padindi. "aayana ugrudai "endukura ee kavitvam? kutika?guddaka?ani kaagitaalannii chimpi veedhilo visiresaarata. appudu maa naanna gaariki ayyo!chaduvukoledu! ani baadha vachindi. chettekki kuurchunnaarata. maa chinna pedanaanna velli "digulu padakumu andhruda! digumu chettu "anicheppi intiki teesukuvachchi dhairyam kaliginchaarata. badilo chaduvukovalante banda ru vellaali . vellalante dabbu kavali.appatike maa taatagaari aasti antaa haarati karpuramla harinchuku poyindi. aakadha cheppalante taata gaari kutumbam gurinchi cheppali .eesaari vivarista . sasesham 5