పిల్లి గడ్డం సాయెబు - అచ్చంగా తెలుగు '+g+"
Home » కథాకదంబం » భావరాజు పద్మిని » మా బాపట్ల కధలు » పిల్లి గడ్డం సాయెబు
మా బాపట్ల కధలు -19
పిల్లిగడ్డం సాయెబు
"పిల్లిగడ్డం సాయెబు గాలూ ! "
తలొంచుకుని బట్టలు కుడుతున్న సాయెబు చప్పున చూసి ఫక్కున నవ్వాడు. ఎదురుగా బొద్దుగా, ముద్దుగా ఉన్న చిన్న పాప.
"ఎందుకు నవుతాలు? మా బామ్మ అలాగే పిలుత్తుందిగా ! అలా నవ్వుతే మీ గడ్డం కూడా నవ్వుతోంది, ఏంటో ?"
"హ హ హ ..."
"మా పలికిణీలు కుట్టేసాలా ? మా బామ్మ అడిగి లమ్మంది." దబాయిస్తూ అడిగిందో చిన్ని పాప.
"హ. హ. హ. లేదు బేటీ ! రేపు సాయంకాలం ఇచ్చేస్తా." ఆ పాప పిలుపుకు నవ్వుతూ అన్నాడు సాయెబు.
"సలేలే. ఎల్లుండేగా క్లిష్ణాష్టమి పండుగ. నేను గోపికల వేతం వెయ్యాలి కూడానూ. మలివ్వకపొతే మేమేం వేతుకోవాలి? చెప్పూ, మాటాడవే ?"
"ఇచ్చేస్తా బేటీ ! రేపు మీ ఇంటికే తెచ్చిస్తానని బామ్మతో చెప్పు. బంగారు తల్లివి కదూ !"
"తలేలే ! రాప్పోతే మల్లీ నేనోత్తా. జాగలత్త!" మాట పూర్తి చెయ్యకుండానే ఆరిందాలా హెచ్చరించి తుర్రుమంది ఆ చిట్టిపాప.
బొద్దుగా ఉన్న ఆ పాప ముద్దుముద్దు మాటలకు నవ్వుకుంటూ, మళ్ళీ పనిభారం తల్చుకుని కుట్టడంలో పడ్డాడు సాయెబు. శిఖరం వారి వీధి నుంచి మసీదు రోడ్డుకు వెళ్ళే అడ్డరోడ్డులో మూల మీద ఉండేది, బడ్డీ కొట్టు లాంటి పిల్లిగడ్డం సాయెబు టైలరింగ్ దుకాణం.
బ్రతుకుతెరువు కోసం కుట్టడం నేర్చుకున్నాకా మొదట్లో ఎవరూ అతనికి బట్టలు ఇచ్చేవారు కాదు. ఆ రోజుల్లో పట్టింపులు ఎక్కువ ఉండేవి. "బట్టాల్ కుడతాం, బట్టాల్ కుడతాం" అని అరుస్తూ ఇల్లిల్లూ తిరిగి అడుగుతూ ఉండగా మాయాబజార్ వింజమూరి వారి వీధిలో ఉండే సుందరమ్మ గారు "మా ఇంట్లో మిషనుంది , వసారాలో మా మనవరాలికి కాటన్ గౌన్లు కుట్టి పెడతావా?" అని అడిగారు.
వచ్చిన ఒక్క అవకాశం ఉపయోగించుకోవాలనుకుని, సరేనని చెప్పి, అక్కడే కుట్టడం మొదలుపెట్టాడు అతను. ఆ నోటా ఈ నోటా నెమ్మదిగా సాయెబు పేరు పాకింది. సాయెబు అసలు పేరు ఆలంగ్విర్. కాని, ఈ పేరు నోరు తిరగని సుందరమ్మ గారు, అతని పిల్లిగడ్డం చూసి, 'పిల్లిగడ్డం సాయెబు' అని పిలవసాగింది. క్రమంగా అదే పేరు స్థిరపడిపోయింది.
చెప్పిన టైం కి బట్టలు కుట్టేసి ఇవ్వడం వల్ల క్రమంగా అతనికి బేరాలు ఎక్కువ కాసాగాయి. కొలతలు తీసుకోకుండా మనిషిని చూసి, బట్టలు కుట్టడంలో సాయెబు నిపుణుడని పేరు తెచ్చుకున్నాడు. ఇల్లిల్లూ తిరిగే సమయం లేకపోవడంతో రేకులతో చిన్న బడ్డీ కొట్టు నిర్మించుకున్నాడు సాయెబు.
ఆ రోజు ఎందుకో మూల పెట్టెలో దాచిన గోధుమ రంగు సిల్కు గుడ్డ గుర్తుకొచ్చింది సాయెబుకి. దాన్నొకసారి బయటకు తీసి, మెల్లిగా చేత్తో తడిమి చూసుకున్నాడు. కువైట్ లో ఉన్న తన తమ్ముడు మక్కా వెళ్ళినప్పుడు, అక్కడినుంచి తనకోసం ప్రేమతో తెచ్చిన ఖరీదైన సిల్కు గుడ్డ అది. లాల్చీ పైజమా కుట్టుకుని, ఈద్ కి వేసుకోవాలని అపురూపంగా దాచుకున్నాడు.
'కనీసం బక్రీద్ కన్నా దీన్ని కుట్టుకుని వేసుకోవాలి.' అతని మనసులో ఆలోచనలు.
'ఊరందరికీ బట్టలు కుట్టే దానికి ఔతది, కాని నీకీ నువ్వు ఒక్క లాల్చీ సిలాయి నై కర్ సకతా ?' అంటూ అప్పటినుంచి సతాయిస్తోంది అతని భార్య బీబీ.
మామూలుగా శ్రీరామనవమి నుంచి శ్రీకృష్ణాష్టమి వరకు పండుగల రద్దీ తక్కువే ఉంటుంది. ఈ మధ్య కాలంలో దీన్ని కుట్టుకుని, రంజాన్ పండక్కు తొడుక్కోవాలని గత ఆరు నెలలుగా అనుకున్నాడు. కానీ, బట్టల రద్దీ వల్ల కుదరలేదు. కనీసం ఇంకో వారం రోజులలో రాబోయే బక్రీద్ కైనా ఎలాగైనా కుట్టి వేసుకోవాలి, అనుకున్నాడు.
సిల్కు గుడ్డను మళ్ళీ పెట్టెలో భద్రంగా దాచేసుకుని, కొట్టుకు గడియ వేసి, కుట్టిన బట్టలు ఇవ్వడానికి దగ్గరలో ఉన్న నాళం వారి ఇంటికి బయలుదేరాడు.
దార్లోనే ఎదురైంది హుక్సులూ, కాజాలు, వాలుకుట్టు కుట్టి, తనకు సాయం చేసిపెట్టే జోగులాంబ. పాపం పేదది, ఏదో కాస్త ఆధారం కోసం అడిగితే కాదనలేక పనిచ్చాడు.
"కుట్టిన జాకెట్లు కొట్లో పెట్టి, జావో. మై కపడే దేకే ఆతా, గొళ్ళెం ఒక్కటే పెట్టాను. జాగ్రత్త." గబగబా చెప్పేసి, వెళ్ళిపోయాడు. తాను నిలదొక్కుకోడమే కాదు, నెమ్మదిగా ఇటువంటి వారికీ ఆధారం కల్పించగలుగుతున్నందుకు తృప్తిగా అనిపించింది అతనికి.
అనుకున్న సమయం కంటే వాళ్ళింట్లో బట్టలు తీసుకుని, డబ్బులు ఇప్పించడానికి ఆలస్యం అయ్యింది. సాయెబు తిరిగొచ్చేసరికి తన కొట్టు తీసే ఉంది. కొట్టు దగ్గర నర్రాల శెట్టి పాలెంలో ఉండే చంద్రం ఎదురు చూస్తున్నాడు. చాలాకాలంగా అతను పరిచయమే.
"కంగారులో గొళ్ళెం పెట్టడం మర్చిపోయిందేమో " అనుకుని, ఓ పక్కగా పెట్టిన జాకెట్లు లెక్క చూసుకుని, "కైసే ఆనా హువా బేటా ? కుచ్ కాం థా క్యా ?" అని పలకరించాడు. పెద్ద చదువులు చదివిన చంద్రంతో హిందీ లోనే మాట్లాడతాడు సాయెబు.
"మా అమ్మాయి సవత్త ఆడింది కాకా. నువ్వింటికొచ్చి, ఓసారి చూసి, వెంటనే బట్టలు కుట్టాలి. మాది పెద్ద కుటుంబం. ఇంటిల్లిపాదికీ ఇదొక్కటే ఆడపిల్ల. అందుకే అత్తలు, మేనమామలు, బాబాయ్ లు, పెదనాన్నలు, పిన్నులు అందరి తరఫున బట్టలు కుట్టించమని వాళ్ళ బామ్మ ముచ్చట పడుతోంది. అన్నీ కలిపి సుమారు పది జతలౌతాయి. నువ్వింటికి వచ్చి పిల్లని చూసి, పరికిణీ ఓణి కి ఎంత బట్ట కావాలో చెప్తే, రేపు ఉదయం మన బట్టల సత్యం కొట్లో పట్టుబట్టలు తీసుకొచ్చి ఇస్తాను. ఐదో రోజుకి అంతా ఊళ్ళ నుంచి దిగుతారు. పిల్లలకి అట్ల బంతి పెడుతున్నాము. అందుకే నాలుగు రోజుల్లో ఈ పది జతలూ కుట్టివ్వాలి కాకా. హడావిడికి నాకు కాళ్ళు చేతులూ ఆడటం లేదు. చాలా పన్లున్నాయి. నువ్వు కాదంటే నాకిక దిక్కులేదు." సాయెబు చేతులు పట్టుకు బ్రతిమాలాడు చంద్రం.
"పరేషాన్ కైకు బేటా, మై హూన్ నా, అల్లా భలా కరేగా, సబ్ హో జాయేగా " అంటూ ఊరడించి, కొట్టుకు తాళం వేసి అతనితో బయలుదేరాడు సాయెబు. తిరిగొచ్చే వేళకు చీకటి పడిపోయింది. కొట్లో ఉన్న బట్టలు కాసిని ఇంట్లో కుట్టేందుకు తీసుకునేందుకు తన మూలపెట్టె తెరిచాడు.
అంతే, ఒక్కసారిగా గుండె గుభేలు మంది. తను పదిలంగా దాచుకున్న సిల్కు గుడ్డ లేదు. సాయెబు ఆలోచనలు అనేక విధాలుగా పోయాయి. జోగులాంబ తీసి ఉంటుందా? వెంటనే తన చిన్నతనంలో తల్లి చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి అతనికి, "చూడు బేటా? ఏదైనా పోయినప్పుడు అందరినీ అనుమానిస్తాము, ఒక్కోసారి ఆ బాధలో అనుమానించిన వాళ్ళను నిందిస్తాము, శపిస్తాము కూడా. కాని, మన వస్తువు మనకు దొరికాకా, మనం తిట్టిన తిట్లను వెనక్కి తీసుకోలేము కదా. పైగా అమాయకుల్ని తిట్టిన పాపం ఖుదా క్షమించడు. కాలు జారినా వెనక్కి తీసుకోవచ్చు కాని, నోరు జారితే తీసుకోలేమని అంటారు. అందుకే వస్తువుల కంటే, మనుషులు విలువైన వాళ్ళని మర్చిపోకు. కోపంలో తొందరపడి ఎప్పుడూ నోరు జారకు."
ఛ, ఛ జోగులాంబ అలాంటిది కాదు. మరి తనోచ్చే సరికి కొట్టు తీసి ఉంది కదా ! ఎందుకని? వేరే ఎవరైనా వచ్చుంటారా? కాని, తనోచ్చే వేళకు చంద్రం ఉన్నాడు కదా. ఏ వస్తువూ ముట్టుకునే అవసరం లేని జమీందార్లు వాళ్ళు. అసలు ఎవరు తీసుంటారు? ఎవర్ని అడగాలి? నీరసంగా అక్కడే కూలబడ్డాడు సాయెబు.
'పొతే పోయింది. వో మేరే నసీబ్ మే నహి హాయ్. దీని కోసం ఎవరి మనసూ కష్టపెట్ట కూడదు. అంతే కాదు, తన బీబీ కి తెలిస్తే దిగులు పడిపోతుంది. తనకీ చెప్పకూడదు.' తీర్మానించుకుని, ఇంటికి బయలుదేరాడు.
ఆ రాత్రి అతనికి నిద్ర పట్టలేదు. అలాగే దొర్లుతూ ఉన్నాడు. "క్యా హువా? " అడిగింది బీబీ. "కుచ్ నై, నువ్వు పడుకో, నాకు పనుంది" అంటూ ఇంటికి తెచ్చుకున్న బట్టలు కుట్టుకుని, తెల్లారట్ట కునుకు తీసాడు.
కొట్టుకు వచ్చేసరికి పది దాటింది. పట్టు బట్టలతో చంద్రం అక్కడ సిద్ధంగా ఉన్నాడు.
"కాకా, పైసా కిత్నా భీ లేనా? కాని పాప పరికీణీలు అందరూ చూస్తూ ఉండిపోవాలి. అంత బాగా కుట్టాలి సరేనా? చల్తా హున్ " చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు చంద్రం.
ముందే ఒప్పుకున్న బట్టలు చాలా ఉన్నాయి. వాటికి తోడూ ఈ పరికిణీలు, ఇక ఆలోచనలు కట్టిపెట్టి, పనిలో పడ్డాడు సాయెబు .
చూస్తుండగానే నాలుగు రోజులూ గడిచిపోయాయి. పగలూ, రాత్రి పనిచేసాడు సాయెబు. పరికిణీలు, మిగతా బట్టలు అన్న సమయానికి ఇచ్చేసి, ఆనందంగా వాళ్ళిచ్చిన రెట్టింపు డబ్బులు తీసుకుని వచ్చాడు.
"బీబీ ! చలో కల్ చీరాలా జాకే సాడీ ఖరీద్తే. బచ్చోన్ కో భీ కపడే లేంగే " అంటూ భార్యను బయలుదేరదీసాడు. ఏదైనా పెద్ద ఎత్తున బట్టలు కొనే పనుంటే చీరాల వెళ్ళే అలవాటు మా బాపట్ల వాళ్లకి.
మర్నాడు చీరాలలో ఇంటిల్లిపాదికీ బట్టలూ, మిఠాయిలూ కొని, దర్బార్ రోడ్ లో ఉన్న సంగం థియేటర్ లో సినిమా చూసి, హోటల్ లో భోజనం చేసి, సాయంకాలం సముద్రం ఒడ్డుకు పిల్లల్ని తీసుకెళ్ళి, ఇంటికి చేరే సరికి రాత్రయింది.
ఎక్కడికి వెళ్ళినా, ఎంత మర్చిపోదామన్నా సిల్కు లాల్చీ గుడ్డ సంగతి మనసులో తొలుస్తూనే ఉంది సాయెబుకు. అది పోయాకా తనకు బట్టల మీద శ్రద్దే పోయింది అతనికి. మర్నాడే బక్రీద్. కలవరంగా ఉన్న మనసుతో అలాగే దొర్లుతూ నిద్రపోయాడు.
బక్రీద్ నాడు ఖుద్బా (ధార్మిక ప్రసంగం)తో ఈద్గా‌లో సామూహిక ప్రార్థనలు జరుపేందుకు కుటుంబమంతా ఆనందంగా తయారౌతూ ఉన్నారు.
"అవునూ. సబ్కో కపడే లియా. మరి నీకీ కొన్లేదు. ఆజ్ క్యా పెహెంతే? లాల్చీ కుట్టి తెచ్చావా? తీసి వేస్కో" అంది బీబీ.
ఒక్కసారి నెత్తిన పిడుగు పడ్డట్టు అయ్యింది సాయెబుకు. సంభాళించుకుని,"నై నై, సిలాయి నై హువా రే. నాకీ బట్టాల్ భూల్ గయా. కుచ్ పురానా పెహెన్ లూంగా " చెప్పాడు నిస్తేజంగా.
"ఠీక్ హాయ్. నీకీ కుట్టనికి టైం లేదని నాకీ తెల్సు. యెహ్ దేఖో, అపనే రహీం నే ఆప్ కే లియే సిలాయి కియా... పెహెన్ లో..." అంటూ అతని చేతిలో ఒక కాగితం కవరు పెట్టింది బీబీ.
అది విప్పి చూసిన సాయెబు తన కళ్ళను తానే నమ్మలేకపోయాడు. పోయిందనుకున్న తన సిల్కు గుడ్డతో చక్కగా కుట్టిన లాల్చీ అది. జేబు మీద అందంగా చేతిపనితో కుట్టిన ఎర్ర గులాబి ఉంది.
" అప్నే రహీం సిలాయి సీఖ్ రహా నా. మగవాళ్ళ బట్టలు వాడికి బాగా వచ్చినాయ్. పన్లో ఉండడం వల్ల ఇది నీకీ తెలీదు. 'బాబా కి లాల్చీ మై సిలాయి కరూంగా మా' అని అడిగాడు. నువ్వు కొట్లో లేనప్పుడు చూసి, ఖామోష్ గా తెచ్చినా. ఎన్నాళ్ళని అట్లా పెట్టుకు సూస్కుంటావు ?అందుకే నీకీ తాజ్జుబ్ చేద్దామని మేమంతా అనుకున్నాం. దిల్ దుఖాయా తో మాఫ్ కర్నా," సాయెబు కళ్ళలోకి చూస్తూ అంది బీబీ.
మెరుస్తున్న ఆమె కళ్ళలో సాయెబుకి ఈద్ కా చాంద్ కనిపించింది. తను కట్టుకుంటే తనవాళ్ళు అనుభవించే ఆనందం .
"బీబీ, మై కిత్నా ఖుష్ హున్ బతా నహి సక్తా. " అంటూ ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోతూ కొడుకు రహీం ను, భార్య బీబీని కావలించుకున్నాడు సాయెబు.
సిల్కు లాల్చీలో 'ఈద్ కే చాంద్' లాగా మెరిసిపోతున్న భర్తను సంబరంగా చూస్తోంది బీబీ. మెరుస్తున్న ఆమె కళ్ళలో నిజమైన ఈద్ కా చాంద్ కనిపించింది సాయెబుకి.
"హే ఖుదా తేరా లాఖ్ లాఖ్ షుకర్ హై. ఆజ్ మేరే జీవన్ మే అసలీ ఈద్ హై," అంటూ అల్లాకు మనసులోనే కృతఙ్ఞతలు చెప్పుకున్నాడు సాయెబు.
pilli gaddam saayebu - achangaa telugu '+g+"
Home u kathaakadambam u bhavaraju padmini u maa bapatla kadhalu u pilli gaddam saayebu
maa bapatla kadhalu -19
pilligaddam saayebu
"pilligaddam saayebu gaaluu ! "
talonchukuni battalu kudutunna saayebu chappuna chusi fakkuna navvaadu. edurugaa boddugaa, muddugaa unna chinna paapa.
"enduku navutaalu? maa bamma alaage piluttundigaa ! alaa navvute mee gaddam kuudaa navvutondi, ento ?"
"ha ha ha ..."
"maa palikineelu kuttesala ? maa bamma adigi lammandi." dabaayistuu adigindo chinni paapa.
"ha. ha. ha. ledu baty ! repu saayankaalam ichesta." aa paapa pilupuku navvutuu annadu saayebu.
"salele. ellundegaa klishnashtami panduga. nenu gopikala vetham veyyaali kuudaanuu. malivvakapothe memem vetukovali? cheppuu, matadave ?"
"ichesta baty ! repu mee intike tecchistaanani bammatho cheppu. bangaaru tallivi kadhuu !"
"talele ! rappothe malli nenotta. jaagalatta!" maata puurti cheyyakundaane arindala heccharinchi turrumandi aa chittipapa.
boddugaa unna aa paapa muddumuddu maatalaku navvukuntu, mallee panibharam talchukuni kuttadamlo paddaadu saayebu. sikharam vaari veedhi nunchi maseedu rodduku velle addaroddulo muula meeda undedi, buddy kottu lanti pilligaddam saayebu tilering dukaanam.
bratukuteruvu kosam kuttadam nerchukunnaka modatlo evaruu ataniki battalu ichevaaru kaadu. aa rojullo pattimpulu ekkuva undevi. "battal kudatam, battal kudatam" ani arustuu illilluu tirigi adugutuu undagaa mayabajar vinjamuri vaari veedhilo unde sundaramma gaaru "maa intlo mishanundi , vasaaraalo maa manavaraaliki catan gounlu kutti pedatava?" ani adigaaru.
vachina okka avakaasam upayoginchukovaalanukuna, sarenani cheppi, akkade kuttadam modalupettaadu atanu. aa nota ee nota nemmadigaa saayebu paeru paakindi. saayebu asalu paeru alangwir. kaani, ee paeru noru tiragani sundaramma gaaru, athani pilligaddam chusi, 'pilligaddam saayebu' ani pilavasaagindi. kramangaa adhe paeru sthirapadipoyindi.
cheppina taim ki battalu kuttesi ivvadam valla kramangaa ataniki beralu ekkuva kasagai. kolatalu teesukokunda manishini chusi, battalu kuttadamlo saayebu nipunudani paeru tecchukunnadu. illilluu tirige samayam lekapovadamto rekulatho chinna buddy kottu nirminchukunnadu saayebu.
aa roju enduko muula pettelo daachina godhuma rangu silku gudda gurtukochindi saayebuki. daannokasaari bayataku teesi, melliga chetto tadimi chusukunnadu. kuvait loo unna tana tammudu makka vellinappudu, akkadinunchi tanakosam prematho tecchina khareedaina silku gudda adhi. lalchi paijama kuttukuni, eedh ki vesukovalani apuruupamgaa dachukunnadu.
'kaneesam bakrid kanna deenni kuttukuni vesukovali.' athani manasulo aalochanalu.
'oorandarikee battalu kutte daaniki autadi, kaani neekee nuvvu okka lalchi silai nai kar sakata ?' antuu appatinunchi sataayistondi athani bharya bb.
maamuulugaa sriramanavami nunchi srikrishnashtami varaku pandugala raddi takkuve untundi. ee madhya kaalamlo deenni kuttukuni, ranjan pandakku todukkovalani gatha aaru nelalugaa anukunnadu. cony, battala raddi valla kudaraledu. kaneesam inko vaaram rojulalo raboye bakrid kaina elagaina kutti vesukovali, anukunnadu.
silku guddanu mallee pettelo bhadramgaa dachesukuni, kottuku gadiya vesi, kuttina battalu ivvadaaniki daggaralo unna naalam vaari intiki bayaluderaadu.
daarlone eduraindi huksuluu, kaajaalu, valukuttu kutti, tanaku saayam chesipette jogulamba. paapam pedadi, edho kaasta aadhaaram kosam adigithe kaadanaleka panicchaadu.
"kuttina jaaketlu kotlo petti, jaavo. mai kapade deke aataa, gollem okkate pettaanu. jaagratta." gabagaba cheppesi, vellipoyaadu. taanu niladokkukodame kaadu, nemmadigaa ituvanti vaarikii aadhaaram kalpinchagalugutunnanda truptigaa anipinchindi ataniki.
anukunna samayam kante vaallintlo battalu teesukuni, dabbulu ippinchadaaniki aalasyam ayyindi. saayebu tirigochesariki tana kottu teese undi. kottu daggara narrala shetti paalemlo unde chandram eduru chustunnadu. chalakalanga atanu parichayame.
"kangaarulo gollem pettadam marchipoyindemo " anukuni, oo pakkaga pettina jaaketlu lekka chusukuni, "kaise ana huva beta ? kuch kaam thaa kya ?" ani palakarinchaadu. pedda chaduvulu chadivina chandramto hindi lone matladatadu saayebu.
"maa ammai savatta aadindi kaka. nuvvintikocchi, osaari chusi, ventane battalu kuttali. maadi pedda kutumbam. intillipaadikii idokkate aadapilla. anduke attalu, menamaamalu, babay lu, pedanaannalu, pinnulu andari tarafuna battalu kuttinchamani vaalla bamma muchhata padutondi. annee kalipi sumaru padi jatalautaayi. nuvvintiki vachi pillani chusi, parikinii onhi ki entha batta kaavaalo chepte, repu udayam mana battala satyam kotlo pattubattalu teesukochi istaanu. aido rojuki antaa oolla nunchi digutaaru. pillalaki atla banti pedutunnamu. anduke naalugu rojullo ee padi jataluu kuttivvali kaka. hadavidiki naaku kaallu chetuluu aadatam ledu. chala panlunnayi. nuvvu kaadante naakika dikkuledu." saayebu chetulu pattuku bratimaladu chandram.
"pareshan kaiku beta, mai hoon naa, alla bhalaa karega, sab hoo jaayegaa " antuu ooradinchi, kottuku taalam vesi athanitho bayaluderaadu saayebu. tirigoche vaelaku cheekati padipoyindi. kotlo unna battalu kaasini intlo kuttenduku teesukunenduku tana moolapette terichaadu.
anthe, okkasariga gunde gubhelu mandi. tanu padilamgaa daachukunna silku gudda ledu. saayebu aalochanalu aneka vidhaalugaa poyayi. jogulamba teesi untundaa? ventane tana chinnatanamlo talli cheppina maatalu gurtochayi ataniki, "chudu beta? edaina poinappudu andarinee anumaanistaamu, okkosari aa baadhalo anumaaninchina vaallanu nindistaamu, sapistaamu kuudaa. kaani, mana vastuvu manaku dorikaka, manam tittina titlanu venakki teesukolemu kada. paiga amaayakulni tittina paapam khuda kshaminchadu. kaalu jarina venakki teesukovachhu kaani, noru jaarithe teesukolemani antaaru. anduke vastuvula kante, manushulu viluvaina vaallani marchipoku. kopamlo tondarapadi eppuduu noru jaaraku."
cha, cha jogulamba alantidi kaadu. mari tanoche sariki kottu teesi undi kada ! endukani? vere evaraina vachuntara? kaani, tanoche vaelaku chandram unnaadu kada. e vastuvuu muttukune avasaram laeni jameendaarlu vaallu. asalu evaru teesuntaaru? evarni adagali? neerasamgaa akkade koolabaddaadu saayebu.
'pothe poyindi. voo mere naseeb mee nahi haay. deeni kosam evari manasuu kashtapetta koodadu. anthe kaadu, tana bb ki teliste digulu padipotundi. tanakee cheppakudadu.' teermaaninchukuni, intiki bayaluderaadu.
aa raatri ataniki nidra pattaledu. alaage dorlutuu unnaadu. "kya huva? " adigindi bb. "kuch nai, nuvvu paduko, naaku panundi" antuu intiki tecchukunna battalu kuttukuni, tellaratta kunuku teesaadu.
kottuku vachesariki padi daatindi. pattu battalatho chandram akkada siddamgaa unnaadu.
"kaka, paisa kitna bhee lena? kaani paapa parikeeneelu andaruu chustuu undipovali. anta baga kuttali sarena? chalta hun " cheppi vellipoyaadu chandram.
munde oppukunna battalu chala unnaayi. vaatiki thoduu ee parikineelu, ika aalochanalu kattipetti, panilo paddaadu saayebu .
chustundagaane naalugu rojuluu gadichipoyayi. pagaluu, raatri panichesaadu saayebu. parikineelu, migata battalu anna samayaniki ichesi, aanandamgaa vaallicchina rettimpu dabbulu teesukuni vachaadu.
"bb ! chalo kal chirala jaake saadii kharidte. bachon koo bhee kapade lenge " antuu bhaaryanu bayaluderadeesaadu. edaina pedda ettuna battalu kone panunte chiiraala velle alavaatu maa bapatla vaallaki.
marnadu cheeraalalo intillipaadikii battaluu, mitaayiluu koni, darbar rod loo unna sangam theater loo sinima chusi, hotal loo bhojanam chesi, saayankaalam samudram odduku pillalni teesukelli, intiki chere sariki raatrayindi.
ekkadiki vellinaa, entha marchipodamanna silku lalchi gudda sangati manasulo tolustune undi saayebuku. adhi poyaka tanaku battala meeda shradde poyindi ataniki. marnade bakrid. kalavaramgaa unna manasutho alaage dorlutuu nidrapoyaadu.
bakrid naadu khudba (dharmika prasangam)thoo eedhaelo saamuuhika praarthanalu jarupenduku kutumbamanta aanandamgaa tayaarautuu unnaaru.
"avunuu. sabko kapade lia. mari neekee konledu. aj kya pehente? lalchi kutti techava? teesi vesko" andi bb.
okkasari nettina pidugu paddattu ayyindi saayebuku. sambhaalinchukuni,"nai nai, silai nai huva ree. naakii battal bhool gaya. kuch purana pehen luungaa " cheppaadu nistejamgaa.
"theek haay. neekee kuttaniki taim ledani naakii telsu. yeh dekho, apane raheem nee ap kee liye silai kia... pehen loo..." antuu athani chetilo oka kaagitam kavaru pettindi bb.
adhi vippi chusina saayebu tana kallanu taane nammalekapoyadu. poyindanukunna tana silku guddatho chakkaga kuttina lalchi adhi. jebu meeda andamgaa chetipanito kuttina erra gulabi undi.
" apne raheem silai seekh rahaa naa. magavalla battalu vaadiki baga vachinay. panlo undadam valla idhi neekee teleedu. 'baba ki lalchi mai silai karuungaa maa' ani adigaadu. nuvvu kotlo lenappudu chusi, khamosh gaa tecchina. ennaallani atla pettuku suskuntavu ?anduke neekee tajjub cheddamani memanta anukunnam. dil dukhaya thoo maf karna," saayebu kallaloki chustuu andi bb.
merustunna aame kallalo saayebuki eedh kaa chand kanipinchindi. tanu kattukunte tanavaallu anubhavinche aanandam .
"bb, mai kitna khush hun bataa nahi sakta. " antuu aanandamtho uppongipotu koduku raheem nu, bharya beebeeni kaavalinchukunnaadu saayebu.
silku laalcheelo 'eedh kee chand' laga merisipotunna bhartanu sambaramgaa chustondi bb. merustunna aame kallalo nijamaina eedh kaa chand kanipinchindi saayebuki.
"hee khuda tera lakh lakh shukar hai. aj mere jeevan mee asali eedh hai," antuu allaaku manasulone kruthantalu cheppukunnadu saayebu.