రెక్కలొచ్చిన పక్షులు | సంచిక - తెలుగు సాహిత్య వేదిక
Home కథలు రెక్కలొచ్చిన పక్షులు
రామనాథం గారు ఆఫీస్‌లో తన క్యాబిన్‌లో కూర్చుని వున్నాడు.
"సార్! మే ఐ కమిన్" అంటూ అడుగుతున్న అటెండర్ వైపు చూస్తూ.. రమ్మన్నట్లుగా సైగ చేశాడు.
అటెండర్ "సార్! మిమ్మల్ని కలవడానికి రాము అంట వచ్చారు. పంపించనా?" వినయంగా అడిగాడు.
"ఆ! పంపించు" అన్నాడు.
కొద్దిరోజుల క్రితం తన స్వంత గ్రామానికి వెళ్ళినప్పుడు తన స్నేహితుడు దుర్గారావు తన కొడుక్కి ఏదైనా ఉద్యోగం పట్నంలో ఇప్పించమని అడగడం గుర్తొచ్చింది. వాళ్ళమ్మాయి మౌనిక, అబ్బాయి రాముని పరిచయం చేయడం మదిలో మెదిలింది.
దుర్గారావు గ్రామంలో వుంటూ సైకిల్ మెకానిక్‌గా పనిచేస్తూ.. వచ్చిన ఆదాయాన్ని జాగ్రత్తగా ఖర్చుచేస్తూ అమ్మాయిని ఇంటర్మీడియట్ చదివిస్తున్నాడు.. అలాగే అబ్బాయి చదువు ఇటీవలే డిగ్రీ పూర్తయ్యిందని చెప్పాడు.
తన ఎదురుగా వినయంగా నిలబడి నమస్కరిస్తున్న రాము వైపు ప్రశంసగా చూస్తు చిరునవ్వుతో ప్రతినమస్కారం చేశాడు రామనాథం.
"డిగ్రీలో గ్రూప్ ఏంటి? డిగ్రీ ఎప్పుడు పూర్తయ్యింది? ఎంత పర్సెంటేజ్ వచ్చింది?"
"బి.కాం ఇటీవలే పూర్తయ్యింది సార్. 95% వచ్చింది. ఇంకా చదువుకోవాలని వున్నా ఇంటి పరిస్థితులు మీకు తెలిసినవే కదా సార్. ఇదివరకటిలా నాన్నకి పనులు వుండడం లేదు. ఎలాగైనా నేను వెంటనే జాబ్‌లో చేరాలి సార్. ఇంటి అవసరాలకి ఆర్థికంగా ఎంతో కొంత ప్రయోజనం కలుగుతుంది. చెల్లిని బాగా చదివించవచ్చు." అంటున్న రాముతో..
"నీ ఆలోచన బాగుంది.. కానీ నాకు కాస్త సమయం కావాలి, ప్రస్తుతం మా ఆఫీస్‌లో జాబ్ లేమీ ఖాళీగా లేవు. కాని నీకు తప్పకుండా సాయం మాత్రం చేస్తాను. నా స్నేహితులని అడిగైనా నీకు వెంటనే ఏదో ఒక ఉద్యోగం చూస్తాను.. సరేనా!" అన్నాడు రామనాథం.
"అలాగే సార్ !" అంటూ సంబరంగా లేచాడు రాము.
"ఎక్కడ వుంటున్నావు?" అంటూ అడుగుతున్న ఆయనతో..
"ప్రస్తుతానికి స్నేహితుల రూంలో వుంటున్నాను. తరువాత జాబ్ ఎక్కడవస్తే అక్కడకి వెళతాను సార్" ఆన్నాడు.
"ఓ.కే. నాలుగు రోజులాగి మళ్ళీ కలువు" అన్నాడు రామనాథం.
"అలాగే సార్" అంటూ బయటకు నడిచాడు రాము.
రామనాథం మంచి మనస్సుగలవాడు. తెలిసిన వాళ్ళు ఎవరైనా తన సాయం కోరితే .. వీలైనంతలో వాళ్ళకి సాయం చేయడం ఆయన నైజం.
సరిగ్గా నాలుగు రోజుల తరువాత వచ్చిన రాముకి ఓ అడ్రస్ ఇచ్చి.. అక్కడికి వెళ్ళి ఇంటర్వ్యుకి అటెండ్ అవ్వమని చెప్పాడమే కాకుండా ఖర్చులకి ఓ వెయ్యి రూపాయలు కూడా ఇచ్చాడు రామనాథం.
సంతోషంగా చర్లపల్లిలో వున్న ఆ ఆఫీస్‌కి ఇంటర్వ్యు కి వెళ్ళడమే కాకుండా సెలక్ట్ అయ్యాడు రాము.
తనకి మొదటి నెల జీతం రాగానే రామనాథం గారిని కలసి డబ్బులు ఇవ్వబోతే .."వుంచులేరా.." అన్నాడు ఆప్యాయంగా.
కాదు తీసుకోమని రాము పట్టుబడుతుంటే .." నా పేరు చెప్పి మీ అమ్మా నాన్నా వాళ్ళకి ఏమైనా బహుమతి తీసుకువెళ్ళు. వాళ్ళు ఎంతగానో సంతోషిస్తారు" అన్నాడు.
ఓ సంవత్సరం తరువాత.. మళ్ళీ ఆయన్ని కలిశాడు రాము.
తాను ఎం.కాం డిస్టెన్స్‌లో చదువుతున్నానని చెప్పాడు రాము.
విని రామనాథం ఎంతో సంతోషంతో.."All the best" చెప్పాడు.
అప్పుడప్పుడు రామనాథం తమ ఊరుకి వెళ్ళివస్తున్నా.. ఈ సారి అతడు.. తన చిన్ననాటి స్నేహితుడు దుర్గారావు కూతురి పెళ్ళికి వెళ్ళవలసివస్తుంది. రాము కూడా పెళ్ళిలో కలసి చక్కగా పలకరిస్తాడు. మౌనికకి సంబంధం వూరికి దగ్గరలోనే కుదిరిందని సంబరంగా చెబుతాడు దుర్గారావు రామనాథంతో!
రెండు సంవత్సరాల తరువాత..
రామనాథం తమ ఊరు వెళ్ళినప్పుడు సైకిల్స్ రిపేరింగ్ దుర్గారావు ఎంతో ఏకాగ్రతగా చేసుకోవడం గమనించించాడు. కొడుక్కి పెళ్ళిసంబంధాలు చూస్తున్నానని చెప్పాడు దుర్గారావు.
తమ ఊరిలో తెలిసిన వారందరిని పలకరించడం అతడికి అలవాటు. తను పట్నంలో పెద్ద ఉద్యోగం చేస్తున్నా, చక్కని క్వాలిఫికేషన్ కలిగినా.. రామనాథం గారు వాళ్ళ ఊరిలో ఓ సాధారణ వ్యక్తిలా తిరగడం ఆయనకి అలవాటు.
అందుకే అతడిని వారి ఊరివాళ్ళు ఎంతో అభిమానంగా పలకరిస్తారు.
ఆ ఊరు ఓ చిన్న పల్లెటూరు. అనుబంధాలకు,ఆప్యాయతలకు మారు పేరు! గ్లోబలైజేషన్‌లో బాగంగా పల్లెటూరులు కమర్షియల్‌గా మారుతూ తమ ఉనికిని కోల్పోతున్నా.. ఇంకా ఆ ఊరు మాత్రం అచ్చు తెలుగు పల్లెటూరిలా వర్థిల్లుతుంది.
కాలం ఓ ప్రవాహం.. దాని ప్రయాణం అపడం ఎవరి వల్లకాదు!?
మరో సంవత్సరంలో రామనాథం రిటైర్మెంట్ అనగా.. కొత్తగా బాస్‌కి ఓ అసిస్టెంట్‌ని తీసుకోవాలని మేనేజ్మెంట్ నిర్ణయించింది. అందుకు అతడు కూడా ఓ.కే అనడం, మేనేజ్మెంట్ వెంటనే ఒకరిని అపాయింట్ చేయడం జరిగింది.
అతడి పేరు రామకృష్ణ.
ఆ పేరు ఎక్కడో విన్నట్లుగా అనిపించింది రామనాథానికి.
అతడు కారు దిగి ఆఫీస్‌కి వస్తూనే నేరుగా.. రామనాథం గారి దగ్గరకు వెళ్ళాడు. మిగతా స్టాఫ్ అందరూ వచ్చి అతడిని అభినందిస్తున్నారు.
రామనాథంకి ఇంకా సందేహం గానే వుంది.. ఇతడు నేను ఊహిస్తున్న వ్యక్తేనా అని!?
"సార్" రామకృష్ణ అలా పిలవడంతో.. "ఆ!" అన్నాడు.
"సార్.. నన్ను గుర్తు పట్టలేదా!? నేను రామకృష్ణ ని. మా నాన్న నన్ను ప్రేమగా పిలుస్తారు కదా 'రాము..' అని."
"ఆ గుర్తొచ్చావు.. రాము కదా నీ పేరు. చాలా ఎదిగిపోయావు."
"అవును సార్ ! నేను పి.జి. పూర్తి చేశాక మంచి ఉద్యోగ అవకాశాలు వచ్చాయి. మన ఆఫీస్‌లో జాబ్ వేకెన్సీ ఉందని తెలిసి అప్లయ్ చేశాను. ఇంటర్వ్యు చాలా బాగా జరిగింది" అంటూ ఉత్సాహంగా అతడు చెబుతుంటే వింటున్నాడు రామనాథం.
తన కళ్ళ ముందు ఎదిగిన కుర్రాడు ఇంతలా మాట్లాడుతుంటే సంబరంగా వింటున్నాడు.
కానీ ఇటీవల జరిగిన ఓ సంఘటన అతడి మనస్సును కలచివేస్తుంది.
ఆ విషయం గురించి.. రామకృష్ణతో మరుసటి రోజు మాట్లాడాలనుకున్నాడు రామనాథం.
"అబ్బాయి ఫస్ట్ క్లాస్. అమ్మాయి నర్సరీ"
"ఓ.కే. గుడ్.."
"థ్యాంక్ యూ సార్!" అన్నాడు రామకృష్ణ చిరునవ్వుతో..
అయినా రామనాథం గారు ఎందుకలా డీలాగా వునారో అతడికి అర్థం కాలేదు.
ఆ పెద్దాయన్ని అడిగే దైర్యంలేక మౌనంగా వున్నాడు ఆయనేం చెబుతాడో విందామనుకున్నట్లుగా !
"రాము మొన్నీ మధ్య మన ఊరు వెళ్ళివచ్చాను. మీ నాన్న అదే నా స్నేహితుడు దుర్గారావు దాదాపుగా నా వయస్సువాడు. నిజానికి ఇద్దం కలిసి ఒకే క్లాస్ చదువుకున్నా.. నా కంటే రెండు సంవత్సరాలు పెద్దవాడు. ఆయన చేసే పని సైకిల్ రిపేరింగ్. సైకిల్ మెకానిక్‌గా పని చేస్తూనే ఎన్నోసార్లు పంటపొలాల్లో కూలిగా పనిచేస్తుండేవాడు. మీ చెల్లి పెళ్ళి ఘనం గానే చేశాడు చేతనైనంతలో.. నీ పెళ్ళికంటే నేను రాలేకపోయాను. ఇదంతా నేను ఎందుకు చెబుతున్నానంటే.. అయన పెద్దగా ఆస్తులేమీ సంపాదించుకోలేదు. మీరే తన ఆస్తిగా భావించాడు. నువ్వు చదువుకుని ప్రయోజకుడివి అయ్యావని.. నీకు, మీ చెల్లికి మంచి సంబంధాలు కుదిరాయని ఆయన ఎంతో మురిసిపోయాడు. కానీ ఇటీవల మీ నాన్న ని కలిసినప్పుడు తను పని ఇక చేయలేకపోతున్నానని నా దగ్గర ఆన్నాడు. సంపాదన కూడా చాలా తగ్గిపోయిందని అన్నాడు. తమ ఆరోగ్యం కోసం కూడా బాగా ఖర్చవుతుందని అన్నాడు.."
రామనాథం గారు అడగబోయే ప్రశ్న ఏంటో అర్థమవసాగింది. తల వంచుకుని వింటున్నాడు.
"నేనొక ప్రశ్న అడుగుతాను. సూటిగా సమాధానం చెప్పు.."
ఆయన వైపు చూడలేక పోయాడు.
"నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళి ఒక సంవత్సరం అవుతుందట కదా? నిజమేనా?"
అవును అని చెప్పలేక.. తలూపాడు.
"పిల్లలని వృద్దిలోకి తేవాలని మీ నాన్న ఎంతో కష్టపడేవాడు. ఆయన ఆలోచనల్లో ఎప్పుడూ మీరే వుండేవారు. నిజానికి ఏ తల్లీ తండ్రీ అయినా అంతే! పిల్లల అభ్యున్నతి కోసమే శ్రమిస్తారు. కానీ… మీరు ప్రతిఫలంగా ఆయనకి తిరిగి ఇచ్చిందేంటి? ఒక్కసారి ఆలోచించండి? కొడుకుగా నువ్వు ఆయనకి చేసిన మంచి పని ఏదైనా వుందా? మీ నాన్నకి ఎటువంటి కష్టం కలగకుండా చూసుకునే బాధ్యత నీకు లేదా? ఎప్పుడూ నీ చదువు, నీ డబ్బు గురించిన పనులేనా!? తల్లితండ్రులని కనీసం ప్రేమగా పలకరించే సమయం కూడా నీకు లేదా?"
రామనాథం గారు అడిగే ప్రశ్నలకి సమాధానాలు చెప్పలేక మౌనంగా వుండిపోయాడు రామకృష్ణ.
కొద్దికొద్దిగా తను చేసిన తప్పేంటో అర్థమవుతుంది రామకృష్ణకి!
నిజమే తనెప్పుడూ బిజీ అనుకుంటూ ఇంటి విషయం, తల్లితండ్రుల సంగతి పట్టించుకోలేదు. అదేమంటే వాళ్ళెప్పుడూ తమకి ఇది కావాలని ఏనాడు అడగలేదు. వున్నంతలో బ్రతకసాగారు.
"ఇదివరకటిలా మీ నాన్న ఉత్సాహంగా లేకపోవడంతో.. నేను అడగగా.. ఎంతో అడిగిన మీదట చెప్పారు. కొంచెం ఆలోచించు వాళ్ళ గురించి.. నువ్వే లోకంగా బ్రతుకుతున్న నీ వాళ్ళ గురించి! ఎవరైతే ఇంటగెలవగలరో.. వాళ్ళే ప్రపంచాన్ని గెలవగలుగుతారు. నీ దగ్గర పనిచేసే నీవాళ్ళ మనస్సులు గెలవగలుగుతావు" అన్నాడు రామనాథం ఉద్వేగంగా..
ఏదో కొత్త విషయం బోధపడినట్లుగా అనిపించింది రామకృష్ణకి. వెంటనే వెళ్ళి తన తల్లితండ్రులని పలకరించాలనిపించింది.
పెద్దాయన చెప్పిన ఎన్నో విషయాలు మనస్సుకి హత్తుకోగా.."నిజమే" అనుకున్నాడు.
రామనాథం గారివైపు క్షమించమన్నట్లుగా చూశాడు.
దగ్గరకి వచ్చి "ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు మీ నాన్నగారిని అడిగానని చెప్పు. ఇవన్నీ ఆయనతో చర్చించవద్దు. సరేనా !?" అన్నాడు అనునయంగా!
"ఈ ఆదివారమే ఇంటికి వెళుతున్నాను.. తప్పకుండా మీరు అడిగారని చెబుతాను సార్!" అన్నాడు తల్లితండ్రుల రూపం కళ్ళ ముందు మెదలగా.. కళ్ళలో నిలిచిన ఆనందభాష్పాలని తుడుచుకుంటూ.. రాము.. అలియాస్ రామకృష్ణ!
Tags: gorrepati srinurekkalocchina pakshuluSanchikashort storystorytelugu magazinetelugu online magazinetelugu online magazinestelugu sahityamTelugu short storytelugu web magazineకథకథలుగొర్రెపాటి శ్రీనుతెలుగు కథరెక్కలొచ్చిన పక్షులుసంచిక
rekkalochina pakshulu | sanchika - telugu saahitya vedika
Home kathalu rekkalochina pakshulu
ramanatham gaaru aafiselo tana cabinelo kuurchuni vunnadu.
"sar! mee ai kamin" antuu adugutunna attender vaipu chustuu.. rammannatlugaa saiga cheshaadu.
attender "sar! mimmalni kalavadaaniki ramu anta vachaaru. pampinchanaa?" vinayamgaa adigaadu.
"aa! pampinchu" annadu.
koddirojula kritam tana swanta graamaaniki vellinappudu tana snehitudu durgarao tana kodukki edaina udyogam patnamlo ippinchamani adagadam gurtochindi. vallammayi mounika, abbai ramuni parichayam cheyadam madilo medilindi.
durgarao graamamlo vuntuu saikil meconickega panichestuu.. vachina aadaayaanni jaagrattagaa kharchuchestu ammayini intermediat chadivistunnadu.. alaage abbai chaduvu itivale digri puurtayyindani cheppaadu.
tana edurugaa vinayamgaa nilabadi namaskaristunna ramu vaipu prasamsagaa chustu chirunavvutho pratinamaskaaram cheshaadu ramanatham.
"degreelo groop enti? digri eppudu puurtayyindi? entha persentage vachindi?"
"bi.kaam itivale puurtayyindi sar. 95u vachindi. inka chaduvukovalani vunna inti paristhitulu meeku telisinave kada sar. idivarakatila naannaki panulu vundadam ledu. elagaina nenu ventane jabelo cherali sar. inti avasaraalaki aardhikamgaa entho kontha prayojanam kalugutundi. chellini baga chadivinchavachhu." antunna ramutho..
"nee aalochana bagundi.. cony naaku kaasta samayam kavali, prastutam maa aafiselo jab lamy khaaliigaa levu. kaani neeku tappakunda saayam maatram chestaanu. naa snehitulani adigaina neeku ventane edho oka udyogam chustaanu.. sarena!" annadu ramanatham.
"alaage sar !" antuu sambaramgaa lechaadu ramu.
"ekkada vuntunnavu?" antuu adugutunna aayanatho..
"prastutaaniki snehitula roomlo vuntunnaanu. taruvaata jab ekkadavaste akkadaki velataanu sar" aannaadu.
"oo.kee. naalugu rojulagi mallee kaluvu" annadu ramanatham.
"alaage sar" antuu bayataku nadichaadu ramu.
ramanatham manchi manassugalavaadu. telisina vaallu evaraina tana saayam korithe .. veelainantalo vaallaki saayam cheyadam aayana naijam.
sarigga naalugu rojula taruvaata vachina ramuki oo adrus ichi.. akkadiki velli intervyuki attend avvamani cheppadame kakunda kharchulaki oo veyyi roopaayalu kuudaa ichadu ramanatham.
santoshamgaa charlapallilo vunna aa aafiseki interviyu ki velladame kakunda selakt ayyadu ramu.
tanaki modati nela jeetam ragane ramanatham gaarini kalasi dabbulu ivvabothe .."vunchulera.." annadu aapyaayamgaa.
kaadu teesukomani ramu pattubadutunte .." naa paeru cheppi mee amma nanna vaallaki emaina bahumati teesukuvellu. vaallu entagaano santoshistaaru" annadu.
oo samvatsaram taruvaata.. mallee aayanni kalisaadu ramu.
taanu em.kaam distenselo chaduvutunnanani cheppaadu ramu.
vini ramanatham entho santoshamto.."All the best" cheppaadu.
appudappudu ramanatham tama ooruki vellivastunnaa.. ee saari atadu.. tana chinnanati snehitudu durgarao koothuri pelliki vellavalasivastundi. ramu kuudaa pellilo kalasi chakkaga palakaristaadu. mounikaki sambandham vooriki daggaralone kudirindani sambaramgaa chebutaadu durgarao ramanathamtho!
rendu samvatsaraala taruvaata..
ramanatham tama ooru vellinappudu saikils reparing durgarao entho ekagrataga chesukovadam gamaninchinchaadu. kodukki pellisambandhaalu chustunnanani cheppaadu durgarao.
tama oorilo telisina vaarandarini palakarinchadam atadiki alavaatu. tanu patnamlo pedda udyogam chestunna, chakkani qualification kaligina.. ramanatham gaaru vaalla oorilo oo saadhaarana vyaktila tiragadam aayanaki alavaatu.
anduke atadini vaari oorivaallu entho abhimaanamgaa palakaristaaru.
aa ooru oo chinna palleturu. anubandhaalaku,aapyaayatalaku maaru paeru! globalisationkamlo bagamga palleturulu kamarsiyalnigaa maarutuu tama unikini kolpotunna.. inka aa ooru maatram achu telugu palleturila vardhillutundi.
kaalam oo pravaham.. daani prayaanam apadam evari vallakaadu!?
maro samvatsaramlo ramanatham retirement anagaa.. kottagaa baseki oo assistantini teesukovaalani management nirnayinchindi. anduku atadu kuudaa oo.kee anadam, management ventane okarini apoint cheyadam jarigindi.
atadi paeru ramakrishna.
aa paeru ekkado vinnatlugaa anipinchindi ramanathaniki.
atadu kaaru digi aafiseki vastune nerugaa.. ramanatham gaari daggaraku vellaadu. migata staff andaruu vachi atadini abhinandistunnaru.
ramanathanki inka sandeham gaane vundi.. itadu nenu oohistunna vyaktena ani!?
"sar" ramakrishna alaa pilavadamtho.. "aa!" annadu.
"sar.. nannu gurtu pattaleda!? nenu ramakrishna ni. maa naanna nannu premagaa pilustaaru kada 'ramu..' ani."
"aa gurtochavu.. ramu kada nee paeru. chala edigipoyavu."
"avunu sar ! nenu pi.ji. puurti chesaka manchi udyoga avakaasaalu vachayi. mana aafiselo jab vakensi undani telisi aplay cheshaanu. interviyu chala baga jarigindi" antuu utsaahamgaa atadu chebutunte vintunnadu ramanatham.
tana kalla mundu edigina kurradu intalaa matladutunte sambaramgaa vintunnadu.
cony iteevala jarigina oo sanghatana atadi manassunu kalachivestundi.
aa vishayam gurinchi.. ramakrishnatho marusati roju matladalanukunnadu ramanatham.
"abbai fust class. ammai narsari"
"oo.kee. gud.."
"thank uu sar!" annadu ramakrishna chirunavvutho..
aina ramanatham gaaru endukala deelaagaa vunaro atadiki artham kaaledu.
aa peddaayanni adige dairyamleka mounamgaa vunnadu aayanem chebutado vindaamanukunnatlugaa !
"ramu monnee madhya mana ooru vellivacchaanu. mee naanna adhe naa snehitudu durgarao daadaapugaa naa vayassuvaadu. nijaaniki iddam kalisi oke class chaduvukunna.. naa kante rendu samvatsaraalu peddavaadu. aayana chese pani saikil reparing. saikil meconickega pani chestune ennosaarlu pantapolaallo kuuligaa panichestundevadu. mee chelli pelli ghanam gaane cheshaadu chetanainantalo.. nee pellikante nenu ralekapoyanu. idantaa nenu enduku chebutunnanante.. ayana peddagaa aastulemi sampadinchukoledu. meere tana aastigaa bhaavinchaadu. nuvvu chaduvukuni prayojakudivi ayyavani.. neeku, mee chelliki manchi sambandhaalu kudirayani aayana entho murisipoyadu. cony iteevala mee naanna ni kalisinappudu tanu pani ika cheyalekapotunnanani naa daggara aannaadu. sampaadana kuudaa chala taggipoyindani annadu. tama aarogyam kosam kuudaa baga kharchavutundani annadu.."
ramanatham gaaru adagaboye prasna ento ardhamavasaagindi. tala vanchukuni vintunnadu.
"nenoka prasna adugutaanu. suutigaa samadhanam cheppu.."
aayana vaipu chudaleka poyadu.
"nuvvu intiki velli oka samvatsaram avutundata kada? nijamena?"
avunu ani cheppaleka.. taluupaadu.
"pillalani vruddiloki tevalani mee naanna entho kashtapadevadu. aayana aalochanallo eppuduu meere vundevaaru. nijaaniki e talli tandri aina anthe! pillala abhyunnati kosame shramistaaru. kaani meeru pratiphalamgaa aayanaki tirigi ichindenti? okkasari aalochinchandi? kodukugaa nuvvu aayanaki chesina manchi pani edaina vunda? mee naannaki etuvanti kashtam kalagakunda chusukune baadhyata neeku leda? eppuduu nee chaduvu, nee dabbu gurinchina panulena!? tallitandrulani kaneesam premagaa palakarinche samayam kuudaa neeku leda?"
ramanatham gaaru adige prasnalaki samaadhaanaalu cheppaleka mounamgaa vundipoyaadu ramakrishna.
koddikoddigaa tanu chesina tappento ardhamavutundi ramakrishnaki!
nijame taneppuduu biji anukuntu inti vishayam, tallitandrula sangati pattinchukoledu. ademante vaalleppuduu tamaki idhi kaavaalani enaadu adagaledu. vunnantalo bratakasaagaaru.
"idivarakatila mee naanna utsaahamgaa lekapovadamto.. nenu adagaga.. entho adigina meedata cheppaaru. konchem aalochinchu vaalla gurinchi.. nuvve lokamgaa bratukutunna nee vaalla gurinchi! evaraithe intagelavagalaro.. vaalle prapanchaanni gelavagalugutaaru. nee daggara panichese neevaalla manassulu gelavagalugutavu" annadu ramanatham udvegamgaa..
edho kotta vishayam bodhapadinatlugaa anipinchindi ramakrishnaki. ventane velli tana tallitandrulani palakarinchaalanipinchindi.
peddaayana cheppina enno vishayaalu manassuki hattukogaa.."nijame" anukunnadu.
ramanatham gaarivaipu kshaminchamannatlugaa chushadu.
daggaraki vachi "intiki vellinappudu mee naannagaarini adigaanani cheppu. ivannee aayanatho charchinchavaddu. sarena !?" annadu anunayamgaa!
"ee aadivaarame intiki velutunnaanu.. tappakunda meeru adigaarani chebutaanu sar!" annadu tallitandrula roopam kalla mundu medalagaa.. kallalo nilichina aanandabhaashpaalani tuduchukuntu.. ramu.. alias ramakrishna!
Tags: gorrepati srinurekkalocchina pakshuluSanchikashort storystorytelugu magazinetelugu online magazinetelugu online magazinestelugu sahityamTelugu short storytelugu web magazinekathakathalugorrepati srinutelugu katharekkalochina pakshulusanchika