పునర్నిర్మాణం | వాకిలి
- అరుణ పప్పు
'ప్రళయభీకరమైన తుఫానొచ్చి వెళ్లేక మీ విశాఖ ఎలా ఉందో చూడాలనుంది…' అంటూ ఫోన్చేసింది సుశీలా నాయర్.ఈవిడకీ వైజాగు పిచ్చి ఏమిటో నాకర్థం కాదు. ఆ మాటే ఆమెతో అంటే, బొంగురు గొంతుతో గలగలా నవ్వింది.'నీకు లేదా నీలి సముద్రం పిచ్చి? పిచ్చివాళ్లకు తమ సంగతి తమకు తెలియదుట. అలాగే ఉంది నీ వ్యవహారం కూడా…' అంది. ఆవిడ మాటల్లో నిజమెంతో తెలుసు కనుక నేనూ నవ్వేశాను.
'ఎవరైనా అందమైన ప్రదేశాలను మంచి వాతావరణ పరిస్థితులు ఉన్నప్పుడు చూద్దామనుకుంటారు. మీరేంటండి బాబూ… తుఫాన్లు, భూకంపాల తర్వాత, ఉగ్రవాద దాడుల తర్వాత… అంటూ చూడ్డానికి వెళుతుంటారు.. ఇది మాత్రం కచ్చితంగా పిచ్చిపనే… దానికేమంటారు?' అనడిగాను.
'ప్రకృతిని, పచ్చటి పరిసరాలను గమనించడం, అందమైన దృశ్యాలను, స్థలాలను నా కెమెరాలో బంధించడం… ఇంకా ఎంతోమందిలో చూడాలన్న తపన కలిగేలా వాటి గురించి రాయడం.. ఇదంతా నా వృత్తి. కాదనను. కాని గిరికా, నువ్వెప్పుడైనా ఆలోచించావా…. భూమ్మీద పుట్టినప్పటి నుంచి మనుషులు ఎంత పని చేస్తున్నారో… ఎంత శ్రమిస్తున్నారో? భౌతిక సదుపాయాలను కల్పించుకోవడం కోసం, జీవితాన్ని సుఖవంతం చేసుకోవడం కోసం, తెలియని విషయాలను తెలుసుకుంటూ ముందుకు సాగుతున్న ఈ ప్రయాణాన్ని గమనిస్తుంటే నాకు గొప్ప ఆశ్చర్యంగా ఉంటుంది తెలుసా?'
ఈ మాటలంటున్నప్పుడు కళ్లు సగం మూసుకుని, తృప్తి అనే మాటకు పర్యాయపదంగా నిలబడే ఆవిడ ముఖం ఎలా ఉంటుందో ఊహించగలిగాన్నేను.
'ఏదైనా విధ్వంసం – అది ప్రకృతి సృష్టించిందా, మనుషులు చేసిందా అని కాదు.. ఏదైనా సరే, దానితర్వాత మనుషులు, ప్రకృతి – ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే తమనుతాము మళ్లీ నిర్మించుకునే ప్రయత్నం చేస్తారు చూడు.. దాన్ని నా కళ్లతో చూడాలి, నా మనస్సుతో అర్థం చేసుకోవాలి. ఆ ప్రయత్నంలోని జీవనకాంక్ష, క్రియేటివిటీ నాకు అత్యద్భుతమైన ఏదో సత్యాన్ని తెలియచెపుతున్నట్టు ఉంటాయి…' అందావిడ.
'అబ్బా.. అంత పెద్ద విషయాలను నేను ఆలోచించలేనండి. మనిషి ప్రయాణం ముందుకెళుతోందో, వెనక్కెళుతోందో, దానికి వాళ్లను పురిగొల్పేవేమిటో, అందులో వాళ్లు చూపించే క్రియేటివిటీ… ఇవన్నీ నాకెందుకు? మీ ప్రయాణం సంగతి చెప్పండి ముందు. ఎప్పుడొస్తున్నారు, ఎక్కడెక్కడికి వెళ్తారు? ఇవి చెప్పండి చాలు…' అన్నాను.
అంత విసుక్కున్నా, ఆవిడ పరిశీలనలో నేనూ భాగమవుతానని ఆవిడకీ తెలుసు. అందుకే తేలిగ్గా నవ్వి ఆ వివరాలన్నిటినీ చెప్పింది.
వచ్చిన రోజు మధ్యాహ్నం రెండు గంటల వేళ.. విమానం దిగుతూనే తుఫానుకు ఛిన్నాభిన్నమైన ఎయిర్‌పోర్టును చూసి ఆశ్చర్యపోవడం మొదలెట్టింది.
'వైజాగ్‌ని స్లీపింగ్ సిటీ అని ఎందుకంటారో నాకిప్పుడు అర్థమవుతోంది సుమా…. ఇంత చిన్నదాన్ని మళ్లీ కట్టడానికి ఆర్నెల్లా….' అంటూ నోరు తెరిచేసింది.
'కూలిపోయినవాటిని బాగుచేసుకోవడంలో మనుషుల ఆశ, క్రియేటివిటీ బయటపడతాయి… వాటిని నేను చూడాలీ… అన్నారుగా. అసలు ఇక్కడి వాళ్లకు అలాంటి లక్షణాలుంటే కదా బయటపడేవి. మా ఊరు స్లీపింగ్ సిటీ, మా జనాలు స్లీపింగ్ బ్యూటీలు.. వాళ్లు నిద్దర్లేచి ఇవన్నీ సర్దుకునేదాకా ఇక్కడే ఉండండి…' అని ఆటపట్టిస్తూ పార్కింగ్ వైపు కదిలాను.
అక్కణ్నుంచి ఇంటికెళ్లేదాకా దారికిరువైపులా కూకటివేళ్లతో పెకలించుకుపోయి కూలిపోయిన మహా వృక్షాలనీ, నేలకు జీరాడేలా వంగిపోయిన చెట్లనీ, ఆకన్నదే లేకుండా మోడువారి పోయినవాటినీ చూస్తూ నిశ్శబ్దమయిపోయింది సుశీలా నాయర్.
నేనేం కదిలించలేదు. కారు ఎన్ఏడీ జంక్షన్ దాటి, ఎన్ఎస్‌టీఎల్ గేటు దగ్గరకు రాగానే 'కారాపు కారాపు' అని గోలచేసింది.
ఆపగానే కెమెరా తీసుకుని దిగింది. ఎన్ఎస్‌టీఎల్ ప్రహరీగోడకు అటువైపు భవనాలున్నట్టే తెలియనివ్వకుండా అంతెత్తున పెరిగిన చె ట్లు తుఫానుకు నేలకూలిపోయాయి. దాంతో బట్టల్లేకపోతే బిడియపడుతున్న చిన్నపిల్లల్లా కనిపిస్తోంది లోపలి భవనం. ఈవిడ కెమెరా అటు తిప్పుతుంటే నాకు భయమేసింది. అసలే అది నేవీ వాళ్ల ప్రయోగశాల. ఇలా ఫోటోలు తీస్తున్నట్టు తెలిసిందంటే అక్కడే పట్టుకుని చితగ్గొడతారు. కాని సుశీలగారి కెమెరా గోడకు ఇటువైపునే, పేవ్‌మెంట్ పక్కకే, నేల మీదకు ఫోకస్ అవడం చూసి హమ్మయ్య అనుకున్నాను.
చూస్తే… అక్కడ పడిపోయిన ఒక పెద్ద రావిచెట్టుకు చిన్నచిన్న లేత చిగుళ్లొస్తున్నాయి. వాటి పచ్చదనం ఎంతందంగా ఉందో మాటల్లో చెప్పలేను. కాండం నుంచి చిన్నగా వస్తున్న వాటిని తన కెమెరాలో బంధించడం పూర్తయ్యాక ఆమె మొహంలో మొదటిసారి నవ్వు మొలిచింది.
'ఇదే ప్రకృతి. ఇదే జీవితం… చెబితే విన్నావా? ఈ లేత చిగురును చూసిన ఆనందం ముందు మరేదీ సాటిరాదు కదా…' అని గెంతినట్టుగా కార్లోకి దూకి కూర్చుందావిడ.
నవ్వి కారును ముందుకు పోనిచ్చాను.
'సిటీ దర్శనం అయ్యాక ఈసారి బొజ్జన్నకొండకు మరోసారి వెళ్లాలి గిరికా….' అన్నది.
సాయంత్రం విషయం చెబితే 'ఎన్నాళ్లబట్టీ అనుకుంటున్నానో బొజ్జన్నకొండ చూడాలని… నేనూ వస్తానువోయ్ గిరికమ్మతల్లీ..' అంటూ రామినాయుడు కూడా ఉత్సాహపడ్డారు.
'మా మళయాళీ మేడమ్‌కి వచ్చిన తెలుగే అంతంత మాత్రం. మీ శ్రీకాకుళం వెటకారం ఆవిడకి అర్థమవదు… అయితే బాగుండదు..' అని జాగ్రత్త చెప్పాన్నేను.
'అచ్చిచ్చీ… నేనెంత బుద్దిమంతుణ్నో నీకు తెల్సుగదేటి. ఎక్కణ్నుంచో ఒచ్చినోళ్లతో మనకేటి ఎటకారాలు చెప్మీ…' అన్నాడు. ఆయన మాటల్లో శ్రీకాకుళపు యాసా, వ్యంగ్యమూ గొప్ప అందంగా అమరుతాయి. కిందటిసారి వచ్చినప్పుడు సుశీలగారు 'విధ్వంసాల తర్వాత మానవ జీవితం..' అని ఏదేదో సీరియస్‌గా ఒక ప్రసంగంలా చెప్పుకుంటూ పోతుంటే ఈయన నా చెవిలో 'ఏటీవిడ గోల. మనిసివాల పోతే రేపటికి రొండు.. బతికున్నప్పుడు లెక్కలేదంటగాని పడిలేచాక చూస్తదట… ఆవిడకి బుద్దిలేప్పోతే నీకైన ఉండొద్దా సెప్మీ' అని వెటకరించాడు. ఆవిడకు అర్థమై గొడవ పడుతుందేమోనని నాకు భయం.
మర్నాడుద యాన్నే బొజ్జన్నకొండకు మా ప్రయాణం మొదలైంది.
దారి పొడుగునా ఆవిడా రామినాయుడూ విశాఖ చుట్టుపక్కల బౌద్ధం విలసిల్లిన తొట్లకొండ, పావురాళ్లకొండ, బావికొండ వంటి ప్రదేశాల గురించి, అక్కడ దొరికిన ఆనవాళ్ల గురించి మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టేరు.
నేను ఆ చరిత్రనంతా పెద్దగా చెవినేసుకోకుండా… రోడ్డుకిరువైపులా కోతకొచ్చిన వరి పొలాలను, అక్కడక్కడా ఉన్న చెరుకు పంటనూ చూస్తూ ఊ కొడుతున్నాను.
చుట్టూ మావిడి చెట్లు, అశోక చెట్లతో ఉన్న ఒక తోట వంటి ప్రదేశం వచ్చింది. అక్కణ్నుంచి బొజ్జన్నకొండ పైకి మెట్లున్నాయి. కారు దిగిన సుశీలా నాయర్ మౌనంగా కొండ ముందు నిలబడింది.
'స్తూపాలు సూడాలంతె మెట్లెక్కి ఎల్లవలిసిందే. టిక్కెట్టుగిక్కెట్టు ఏటీనేదు…' అంటూ అక్కడ చీపురుతో ఎండుటాకులను శుభ్రం చేస్తున్న ఒకామె చెప్పింది.
ఆమె తప్పితే అక్కడ మరో మనిషి అలికిడి లేదు.
'ఇక్కడ అప్పన్న ఉండాలి కదా.. ఆమె ఏదీ?' అడిగాన్నేను కుతూహలంగా.
'అప్పన్నా, అది మా అప్పే. మా గుంటణ్ని స్కూలుకి పంపీసి ఒస్తాది. అప్పన్నొచ్చేక నానెలిపోతాను. మీకది తెలుసేటి?' అడిగిందామె అంతే ఆసక్తిగా మమ్మల్ని చూస్తూ.
తెలిస్తే ఎలాగ తెలుసో చెప్పాలి. అది నాకిష్టం లేదు.
'సరేలే, కొండమీదికెళ్లొస్తాం…' అని పైకి దారి తీశాను. సుశీలనాయర్, రామినాయుడు నన్ను అనుసరించారు.
బుద్ధుడి శరీరంలోని ఎముకనొకదాన్ని భరిణలో పెట్టి బొజ్జన్నకొండ స్తూపంలో భద్రపరిచారని, దాంతో పాటు ఎన్నో ఏళ్ల కిందటి మట్టిపాత్రలు దొరికాయని చెబుతోంది అక్కడ భారత ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేసిన పెచ్చులూడుతున్న బోర్డు. అంతకుమించి ఆసక్తికరమైన వివరాలేమీ లేవక్కడ.
మెట్లెక్కేసరికి ఆయాసమొచ్చేసింది. సుశీలానాయర్ మాత్రం తన గున్న శరీరాన్ని పిచికలాగా గెంతులేయించి చకచకా తిరుగుతూ ఫోటోలు తీసుకోవడంలో ములిగిపోయింది.
అక్కడ ఒక గుహలో బుద్ధుడి విగ్రహం ఉంది, దాని ముందు మట్టి ప్రమిదల్లో నూనె పోసి ఎవరో వెలిగించిన దీపాలు రెండు మినుకుమినుకుమంటూ వెలుగుతున్నాయి. విగ్రహానికి పసుపూకుంకుమా పూసి ఉన్నాయి.
'ఈ విచిత్రం చూసేవా? ఏ బుద్ధుడైతే విగ్రహారాధన వద్దని చెప్పాడో, జీవితమంతా పూజలను నిరసించాడో ఆ బుద్ధుడికే విగ్రహం ఉండటం? పైగా దానికి పూజలు…' అంటూ గలగల్లాడింది సుశీల.
'అదేదో మా వైజాగువాళ్లొక్కళ్లే చేసినట్టు నవ్వుతారేంటి? అప్ఘనిస్తాన్ మొదలుకొని అన్నిచోట్లా బుద్ధుడికి నిలువెత్తు విగ్రహాలున్నాయి. పైగా రకరకాల భంగిమల్లో. చైనా బుద్ధుడికి చిన్న కళ్లుంటాయి, జపాన్‌లో బుద్ధుడు పొట్టిగా ఉంటాడు… ఏ దేశానికా బుద్ధుడన్నమాట…' ఉడుక్కున్నాడు రామినాయుడు.
ఆవిడ కయ్యిమంటుందేమో అనుకున్నానుగాని ఏదో ఆలోచనలో పడింది.
'బుద్ధుడే కాదు, ఏ గొప్ప వ్యక్తికైనా ఇది తప్పదనుకుంటాను. వాళ్లు చెప్పిన మార్గంలో నడవడానికి మనకెన్నో అడ్డంకులుగాని, బొమ్మ పెట్టి పూజచేసి, అవతలివాళ్లను భగవంతుణ్ని చేసెయ్యడానికి మనం సిద్ధంగా ఉంటామనుకుంటా…' అన్నదావిడ.
కొండనంతా చుట్టొస్తూ ఉంటే రామినాయుడు దేన్నో చిన్నగొంతుతో పాడుకుంటూ ఉండటం వినిపిస్తోంది.
బొజ్జన్నకొండ పైనుంచి చూస్తే చుట్టూ ఎన్నో ఎకరాల మేర విస్తరించిన పంట పొలాలు కనిపించాయి. చాలావాటిలో కోతలు జరుగుతున్నాయి. కూలీల కోలాహలం, ట్రాక్టరు చప్పుళ్లు కొండ మీది నిశ్శబ్దాన్ని అప్పుడప్పుడూ పగలగొడుతున్నాయి.
పౌష్యమాసపు ఉదయం పదిగంటల వేళ ఎండ, గొడుగులాంటి ఆకాశం, చుట్టూ ఆవరించిన వరిచేలు, దూరాన నల్లగా కనిపిస్తున్న కొండలు, ఎదురుగా స్తూప శిధిలాలు…. పెద్ద రంగుల చిత్రంలో నేనొక పిక్సెల్‌నయిపోయినట్టు అనిపించింది!
అంతా తిరిగి వచ్చాక సుశీలానాయర్ నిశ్శబ్దంగా నా పక్కన కూర్చుంది.
'గిరికా, ఇలాంటి ప్రదేశాలకు ఎందుకు వెళ్లాలో ఎప్పుడైనా ఆలోచించావా?
నేనేం మాట్లాడలేదు. సమాధానం ఆవిడే చెబుతుందని తెలుసు.
'చిన్న ప్రదేశాల్లో, ఇరుకిరుకు ఆలోచనల్లో పడి కొట్టుకుపోతుంటాం మనం నిత్యం. అప్పుడప్పుడూ ఇలాంటి చోట్లకు వచ్చినప్పుడు మన మేథ గొప్ప విషయాల గురించి ఆలోచిస్తుంది. విశాల విశ్వంలో మనమూ ఒక భాగమన్న ఎరుక కలుగుతుంది. సముద్రం ముందు నిల్చున్నప్పుడు నీకిది అనుభవానికి రాలేదూ? శాశ్వతమైన వి ఏవో, కానివేవో మనకిలాంటి సందర్భాల్లో బోధ పడుతుంది కదా…'
అవునన్నట్టు తలూపాను నేను.
రెండు గంటల తర్వాత మేం కిందకొచ్చేసరికి ఇదివరకు ఆ ప్రాంగణాన్ని శుభ్రం చేస్తున్న ఆడమనిషి మరో మూల ఇంకా తుడుస్తూనే ఉంది.
'నీల్లుగాని కావాలేటమ్మ తాగనానికి?' అనడిగింది పక్కనున్న కుండని చూపిస్తూ. వద్దన్నాన్నేను. 'అయితేవూరునించి ఒచ్చినారమ్మ…' అని మరో ప్రశ్న వేసింది.
'నేనిక్కడే వైజాగునించి. ఆ సంచి పట్టుకున్నాయనది శ్రీకాకుళం. అదిగో ఫోటోలు తీస్తోంది చూడు.. ఆవిడది మాత్రం బెంగుళూరు… ఫోటోలు తీసి, ఈ ఊరు గురించి పెద్దపెద్ద పత్రికల్లో రాస్తుందావిడ…' అని చెబుతూ ఉండగా అప్పన్న రావడం కనిపించింది.
'ఎవలితో మాట్లాడుతున్నవే ఓలమ్మి…' అంటూ వచ్చిన అప్పన్న మమ్మల్ని చూసి ఒక్క క్షణం అలా నిలబడిపోయింది. అంతలోనే తేరుకుని 'బాగున్నారా అమ్మగోరూ…' అంటూ పలకరించింది.
ఆమెని చూసి సుశీల చెంగుమని ముందుకు గెంతింది.
అంతగా ప్రసిద్ధికెక్కని బౌద్ధక్షేత్రాల గురించి పరిచయం చెయ్యాలన్న తలంపుతో తిరుగుతూ కిందటి వేసవిలో సుశీలానాయర్ ఇక్కడికీ వచ్చింది.
ఆరోజు నాకింకా గుర్తుంది.
అప్పుడు మేం వచ్చేప్పటికి అప్పన్న ఆ తోటను శుభ్రం చేస్తోంది, పద్నాలుగేళ్ల పిల్ల ఒకత్తి ఎగిరెగిరి దూకుతూ మావిడికాయలు తెంపడంలో బిజీగా ఉంది. అప్పుడు మేం వచ్చినప్పుడు మంచినీళ్లిచ్చి, ఆ పిల్ల మావిడికాయలిచ్చింది.
'పైకెల్లాలంటే మెట్లున్నాయి. ఇక్కడ గేటు తాలాలు తియ్యడానికి మరో పదినిమిసాలు పడుతుంది. అందాకా ఇక్కడ కూచోండి.. అదయ్యాక శివుడి గుడికీ ఎల్లాలి… కావాలంటే నేనూ ఒచ్చి చూపిస్తా…' అని చెప్పింది.
సుశీలానాయర్ 'చదువుకుంటున్నావా' అనడిగితే అవునంది.
'అయితే నీ గురించి నువ్వు ఇంగ్లీషులో చెప్పు…' అనగానే తడుముకోకుండా 'మై నేమీజ్ కొండతల్లి. ఐయామ్ స్టడీయింగ్ టెంత్ క్లాసిన్ గవర్నమెంట్ హైస్కూల్. నౌ కమింగ్ టు ఇంటర్మీడియెట్. మై మదర్స్ నేమీజ్ అప్పన్న, మై ఫాదర్స్ నే మీజ్ చెల్లయ్య. దే ఆర్ కూలీస్….' అని గడగడా చెప్పేసింది.
'హౌ స్మార్ట్ షీ ఈజ్…' అని నాతో అంటూ ఇంకా సుశీల ఏదో అడగబోతోంది, పైకి వెళదామని చప్టా మీద నుంచి లేచాం… అంతే… చెట్టు పైనుంచి సరిగ్గా కొండతల్లి మీదకు ఒక పెద్ద పాము పడింది!
పామని తెలుసుకుని విదిలించేలోపే ఆ పిల్ల తల మీదా, నుదుటి మీదా రెండుసార్లు కాటేసి జరజరా పాకి కిందకొచ్చి మాయమైపోయింది.
నేనూ సుశీలా కీచుగా అరిచాం. కొండతల్లి 'అమ్మా… ఓలమ్మా… పాము కరిసీసినాదే అమ్మా….' అంటూ విరుచుకు పడిపోయింది. అప్పన్న చీపురు పారేసి వచ్చింది, ముగ్గురం సాయం పట్టి పిల్లను కార్లోకెక్కించి దగ్గర్లోని ఆస్పత్రికి తీసుకెళ్లాం.
బొజ్జన్నకొండ కిందున్న శంకరం గ్రామం దాటితే అనకాపల్లి ఊళ్లోకి పది నిమిషాల ప్రయాణం… కొండతల్లి గొంతులోంచి వెలువడుతున్న గురక లాంటి శబ్దం, అప్పన్న భయంకరమైన ఏడుపు, సుశీల చెమట్లతో కారు నిండిపోయి ఊపిరాడనట్టనిపించింది.
డాక్టరు చూసి పెదవి విరిచేశాడు. ఆ కాస్త సమయంలోనే ఆ పాప శరీరం రంగు విరిగిపోయింది, వేడి చల్లబడిపోయింది…!
కాస్త సమయమంటే ఎంత? గడియారం లెక్క ప్రకారం పట్టుమని పది నిమిషాలు. కాని మాకది షాకులాగా జీవితమంతా నిలిచిపోయిన సమయం. అప్పన్న జీవితం రెండు ముక్కలుగా విరిగిపోయిన సమయం.
కబురు తెలిసిన వెంటనే వాళ్ల బంధువులు, వీధిలోని ఇరుగూపొరుగూ ఓ యాభైమంది వరకూ పరుగులు పెడుతూ వచ్చేశారు… వాళ్ల ఏడుపులూపెడబొబ్బలతో దద్దరిల్లిపోయింది ఆస్పత్రి.
మా మెదళ్లు మొద్దుబారిపోయాయి. ఏమీ ఆలోచించే పరిస్థితిలో లేం. మా ప్రమేయం ఏమీ లేని స్థితిలో విశాఖ ఎలా వచ్చిపడ్డామో మాకే తెలియలేదు. మర్నాడు సుశీలానాయర్ ప్రయాణమై వెళ్లిపోయింది.
మళ్లీ ఇదిగో… ఇప్పుడొచ్చింది!
మమ్మల్ని చూడగానే ఏడాది కిందటి విషాద సంఘటన అప్పుడే జరిగిందన్నట్టుగా అప్పన్న మొహంలో ఒక దుఃఖప్రవాహం పొంగింది. ఇక నిలబడలేనన్నట్టుగా ఆమె నేల మీద గొంతుకిలా కూర్చుండిపోయింది.
'ఒక్కగానొక్క కూతురమ్మ… ఎంత ఒద్దనుకున్నా దుక్కమొచ్చేసే…' అంది.
మళ్లీ సర్దుకుంది.
'ఎలాగున్నావు అప్పన్నా…' అడిగింది సుశీల గొంతు పెగుల్చుకుని.
'ఏదో ఇలాగున్నావమ్మ. ఏటి సెయ్యగలవమ్మ మావు? మాఁవని కాదు, అసలు ఎవులైనా ఏటి సెయ్యగలరు? మృత్యుదేవత ఎవులికైన సెప్పొస్తాదేటి? దానికలగ ఒచ్చినాది. ఎంతేడిచినా నా కూతురు మల్లీ ఒస్తాదేటమ్మా. మా బొజ్జన్నకొండ మీద బుద్దుడు నేడా? ఆయన కత ఒకాయన సెప్పినాడు. నాలాగే పూర్వమొకావిడికి ఆడుతూపాడుతూ ఉండే కొడుకు అదాట్న సచ్చిపోయినాడట. ఆయమ్మ సోకాలెడుతూ కొడుకును బతికించమని ఆయన్ని అడిగిందట. సావు లేని ఇంటి నుంచి గుప్పెడు గింజలు పట్రామన్నాడట ఆ దేవుడు. అవి తెస్తే మంత్రమేసి బతికిద్దువన్నాడట. సావు లేని ఇల్లెక్కడుంటాదమ్మ. ఆయమ్మ తేలేకపోయిందట. అందరింట్లోనూ సావుంటాదని అర్థం సేసుకున్నాదట.
ఇలాంటి కతలు ఇన్నప్పుడు మనసు తేలికవుద్దమ్మ….' అంటూ దీర్ఘంగా ఊపిరి తీసుకుంది.
తర్వాత తలెత్తి కళ్లు చిత్రంగా తిప్పింది.
'కొండతల్లి మా ఇంట్లో పుట్టిందిగానమ్మ, అసలుకి మా దగ్గర పెరగవల్సిన పిల్ల కాదమ్మ. అందుకే దేవుడు బేగా తీసుకెలిపోయేడు. ఇంకెక్కడో, మీలాంటి పెద్ద అమ్మగార్లు, అయ్యగార్లింట్లో ఈపాటికి పుట్టించీసుంటాడు. ఆలయితే బాగా చూసుకుంతారు. మీలాగా ఇంగిలీసు మాట్లాడిపిత్తారు, మంచిమంచి గవున్లేసి కార్లల్ల తిప్పుతారు…' అంటూ అదంతా తాను కళ్లెదురుగా చూస్తున్నట్టే చిర్నవ్వు చిందించింది.
అటువంటి అందమైన దృశ్యమేదో కనిపిస్తున్నంత భ్రాంతి కలిగింది ఆ క్షణంలో మాకూను.
'పోయినోలకోసం పోగలవేటమ్మ. ఇదిగో ఇది మా సెల్లెలు. దీనికి మతి సరిగనేద ని చెప్పి మొగుడొగ్గీసినాడు. దీని కొడుకునిప్పుడు పెంచుతున్నను. ఆడింకా రెండో తరగతే. అయితే మాత్రం, బలే సదువుతాడమ్మ…' అంటూ చెప్పుకుపోయింది.
రామినాయుడు అప్పన్న కథను శ్రద్ధగా, సానుభూతిగా విన్నాడు.
అప్పన్న ఎంత వద్దంటున్నా వినకుండా ఆమె చేతిలో కొన్ని నోట్లు కుక్కింది సుశీలానాయర్.
ముగ్గురం వెనక్కి బయల్దేరాం.
"….జీవితంపు చిక్కుముడులు విడవెంతగ సడలించిన
జడిగొల్పే దుఃఖంలో తడవకుండ గొడుగులేదు
మనుజునిలో మరణ భీతి, మదిలో దుఃఖానుభూతి
ఆలోచనలన్నిటికీ ఆంతర్యంలో పునాది
ఈ సృష్టికి ఏమిటర్థం, మానవునికి గమ్యమేది…."
తాను తరచూ పాడే శ్రీశ్రీ కవితనొకదాన్ని రామినాయుడు తన గొంతులో శృతి చేసి పాడటం మొదలుపెట్టాడు.
'అర్థం అయీకావడం లేదు, కొంచెం వివరంగా చెప్పు…' అన్నది సుశీలా నాయర్.
నేను చెప్పాను. అది శ్రీశ్రీదని చెప్పకముందే 'సృష్టికి అర్థం ఏమిటని పాడుతున్నాడా….' అని అడిగిందావిడ.
'అప్పన్నను, బొజ్జన్నకొండనూ, ఇప్పుడు కొత్త చిగుళ్లేస్తున్న విశాఖపట్నాన్నీ చూసేక కూడా ఆ ప్రశ్న ప్రశ్నగానే ఉందా ఆయనకి?' అని కూడా అడిగింది.
ముందు సీట్లో కూర్చున్న రామినాయుడు వెనక్కి తిరిగి మా ఇద్దరివైపూ చూసి నవ్వేడు.
14 Responses to పునర్నిర్మాణం
గడిచిన ఏడాది చివరన, మీదపడిన కొండనొకదాన్ని, కిమ్మనకుండా ఎత్తుకుని మోస్తున్నాను. ఇప్పటి మీ ఈ మాటలతో మరింకాస్త నిబ్బరం. థాంక్ యూ. After all, some of us are good pilots in bad weather…
మైథిలి గారు, మీరు చెప్పేది నాకు అర్థమవుతోంది.
ముందసలు చాలా కాలం తరువాత అరుణపప్పు పేరు చూశాక మొలకెత్తిన మర్రి మొక్క పచ్చదనాన్ని చూసిన ఆనందం లాంటిది కలిగింది. కథ చదివాక ఆ ఆనందం ఇంకా పెరిగింది. పునర్నిర్మాణం అన్న పేరు పెట్టడంలో వున్న ఆశావహ దృక్కోణం, ఫిలాసఫీ, సుశీలలో, అప్పన్నలో చాలా బాగా, అలవోకగా పలికించారు. అభినందనలు.
మీ అభిమానానికి కృతజ్ఞతలు అరిపిరాల గారు
chalaa bagundi Aruna garu
life aagipoindi ani anukokunda manchi positive approach
vunnadi mee PUNAARNIRAMANAM lo
మనిషి, ప్రకృతి sambandham చిత్రణ సూపర్బ్.
ప్రకృతిని, మనిషిని కలిపిన పధ్ధతి చాల బావుంది.
కృతజ్ఞతలు ఉష గారు, సంతోషంగారు, మరియు రాజ్య లక్ష్మి గారు.
పునర్నిర్మాణం… ప్రాణానికి ప్రేరణనిచ్చే ఉత్ప్రేరకంలా, అర్ధాత్ పరుసవేదిలా, చాలా బావుంది అరుణ!!
విశాఖ బుద్ద స్తూప ఫోటోని నా వాల్పేపర్ గ పెట్టుకున్నా. కానీ ప్రత్యక్షంగా చూడలేదు. మీ కధ చదువుతుంటే నాకు కళ్ళముందు జరుగుతున్నట్లు వుంది. బుద్ద is లైట్ అఫ్ ది వరల్డ్. కధ చాల బావుంది
punarnirmaanam | vaakili
- aruna pappu
'pralayabheekaramaina tuphaanochi velleka mee visakha ela undo chudalanundi' antuu phonchesindi susheelaa nayar.eevidakee vaijaagu picchi emito naakartham kaadu. aa mate aametho ante, bonguru gontuto galagalaa navvindi.'neeku leda neeli samudram picchi? picchivaallaku tama sangati tamaku teliyaduta. alaage undi nee vyavahaaram kuuda' andi. aavida maatallo nijamentho telusu kanuka nenuu navvesaanu.
'evaraina andamaina pradesaalanu manchi vaataavarana paristhitulu unnappudu chuddamanukuntaru. meerentandi babi tuphaanlu, bhukampala tarvaata, ugravaada daadula tarvaam antuu chuddaniki velutuntaaru.. idhi maatram kachitamgaa picchipane daanikemantaaru?' anadigaanu.
'prakrutini, pachati parisaraalanu gamaninchadam, andamaina drushyaalanu, sthalaalanu naa kemeralo bandhinchadam inka entomandilo chudalanna tapana kaligela vaati gurinchi rayadam.. idantaa naa vrutti. kaadananu. kaani girika, nuvveppudaina alochinchava. bhoommeeda puttinappati nunchi manushulu entha pani chestunnari entha shramistunnaro? bhautika sadupaayaalanu kalpinchukovadam kosam, jeevitaanni sukhavantam chesukovadam kosam, teliyani vishayaalanu telusukuntu munduku saagutunna ee prayaanaanni gamanistunte naaku goppa aascharyamgaa untundi telusa?'
ee matalantunnappudu kallu sagam moosukuni, trupti ane maataku paryaayapadamgaa nilabade aavida mukham ela untundo oohinchagaligaanne.
'edaina vidhvamsam – adhi prakruti srushtinchindaa, manushulu chesinda ani kaadu.. edaina sare, daanitarvaata manushulu, prakruti – okka maatalo cheppalante tamanutamu malli nirminchukune prayatnam chestaaru chudu.. daanni naa kallatho chudali, naa manassutho artham chesukovali. aa prayatnamlooni jeevanakanksha, creativity naaku atyadbhutamaina edho satyaanni teliyacheputunnattu untaayi' andavida.
'abba.. anta pedda vishayaalanu nenu aalochinchalenandi. manishi prayaanam mundukelutondo, venakkelutondo, daaniki vaallanu purigolpevemito, andulo vaallu choopinche creativity ivannee naakenduku? mee prayaanam sangati cheppandi mundu. eppudostunnaru, ekkadekkadiki veltaaru? ivi cheppandi chaalu' annaanu.
anta visukkunna, aavida pariseelanalo nenuu bhaagamavutaanani aavidakii telusu. anduke teliggaa navvi aa vivaraalannitinii cheppindi.
vachina roju madhyaahnam rendu gantala vaela.. vimanam digutune tuphaanuku chinnaabhinnamaina aireportunu chusi aascharyapovadam modalettindi.
'vaijaagni sleeping city ani endukantaro nakippudu ardhamavutondi sumi. inta chinnadaanni malli kattadaaniki arnelley.' antuu noru terichesindi.
'koolipoyinavaatini baguchesukovadamlo manushula aasha, creativity bayatapadataayi vaatini nenu chudali annaruga. asalu ikkadi vaallaku alanti lakshanalunte kada bayatapadevi. maa ooru sleeping city, maa janaalu sleeping byooteelu.. vaallu niddarlechi ivannee sardukunedaka ikkade undandi' ani aatapattistuu parking vaipu kadilaanu.
akkannunchi intikelledaka daarikiruvaipulaa kookativellatho pekalinchukupoyi koolipoyina mahaa vrukshaalanii, neelaku jeeradela vangipoyina chetlanee, aakannade lekunda moduvari poinavatini chustuu nissabdamayipoyindi susheelaa nayar.
nenem kadilinchaledu. kaaru nad junkshan daati, nseatleel getu daggaraku ragane 'kaaraapu kaaraapu' ani golachesindi.
aapagaane kemera teesukuni digindi. nseatleel prahareegodaku atuvaipu bhavanalunnatte teliyanivvakunda antettuna perigina che tlu tuphaanuku neelakuulipooyaayi. daamto battallekapothe bidiyapadutunna chinnapillalla kanipistondi lopali bhavanam. eevida kemera atu tipputunte naaku bhayamesindi. asale adhi nevi vaalla prayogasaala. ilaa photolu teestunnattu telisindante akkade pattukuni chitaggodataaru. kaani susheelagaari kemera godaku ituvaipune, pavement pakkake, neela meedaku fokas avadam chusi hammaiah anukunnaanu.
chuste akkada padipoyina oka pedda raavichettuku chinnachinna letha chigullostunnaayi. vaati pachadanam entandamgaa undo maatallo cheppalenu. kaandam nunchi chinnagaa vastunna vaatini tana kemeralo bandhinchadam puurtayyaaka aame mohamlo modatisaari navvu molichindi.
'ide prakruti. ide jeevitham chebithe vinnava? ee letha chigurunu chusina aanandam mundu maredi saatiraadu kadha' ani gentinattugaa kaarloki dooki kurchundavida.
navvi kaarunu munduku ponichaanu.
'city darsanam ayyaka eesaari bojjannakondaku marosari vellaali girikae.' annadi.
saayantram vishayam chebithe 'ennallabatty anukuntunnano bojjannakonda chudalani nenuu vastanuvoy girikammatalli..' antuu raminayudu kuudaa utsaahapaddaaru.
'maa malayali medamki vachina teluge antanta maatram. mee srikaakulam vetakaaram aavidaki ardhamavaduna ayithe bagundadu..' ani jaagratta cheppaannenu.
'achichi nenentha buddimantunno neeku telsugadeti. ekkannuncho ochinollatho manaketi etakaaraalu chepmi' annadu. aayana maatallo srikaakulapu yasa, vyangyamuu goppa andamgaa amarutaayi. kindatisari vachinappudu susheelagaaru 'vidhvamsaala tarvaata manava jeevitam..' ani ededo seeriyasgaa oka prasangamla cheppukuntu pothunte eeyana naa chevilo 'etivida gola. manisivaala pothe repatiki rondu.. batikunnappudu lekkaledantagaani padilechaaka chustadatae aavidaki buddileppote neekaina undodda sepmi' ani vetakarinchaadu. aavidaku arthamai godava padutundemonani naaku bhayam.
marnaaduda yaanne bojjannakondaku maa prayaanam modalaindi.
daari podugunaa avida raminayudu visakha chuttupakkala bouddham vilasillina totlakonda, pavurallakonda, bavikonda vanti pradesaala gurinchi, akkada dorikina aanavaalla gurinchi matladukovadam modalupetteru.
nenu aa charitrananta peddagaa chevinesukokundam roddukiruvaipula kotakochina vari polaalanu, akkadakkada unna cheruku pantanuu chustuu oo kodutunnanu.
chuttu mavidi chetlu, ashoka chetlatho unna oka thota vanti pradesam vachindi. akkannunchi bojjannakonda paiki metlunnayi. kaaru digina susheelaa nayar mounamgaa konda mundu nilabadindi.
'stuupaalu suudaalantee metlekki ellavalisinde. tickettugictecta etinedu' antuu akkada cheepurutho endutaakulanu subhram chestunna okame cheppindi.
aame tappite akkada maro manishi alikidi ledu.
'ikkada appanna undaali kada.. aame edhee?' adigaannenu kutuuhalamgaa.
'appanna, adhi maa appe. maa guntanni skooluki pampeesi ostaadi. appannocheka naanelipotaanu. meekadi teluseti?' adigindame anthe aasaktigaa mammalni chustuu.
teliste elaaga teluso cheppali. adhi naakishtam ledu.
'sarele, kondameedikellostam' ani paiki daari teesaanu. sushilanayar, raminayudu nannu anusarinchaaru.
buddhudi sareeramlooni emukanokadaanni bharinalo petti bojjannakonda stoopamlo bhadraparichaarani, daamto paatu enno ella kindati mattipaatralu dorikayani chebutondi akkada bhaarata prabhutvam erpaatu chesina pecchuluudutunna bordu. antakuminchi aasaktikaramaina vivaralemi levakkada.
metlekkesariki aayaasamochesindi. sushilanayar maatram tana gunna sariiraanni pichikalaagaa gentuleyinchi chakachaka tirugutuu photolu teesukovadamlo muligipoyindi.
akkada oka guhalo buddhudi vigraham undi, daani mundu matti pramidallo noone posi evaro veliginchina deepaalu rendu minukuminukumantu velugutunnaayi. vigrahaaniki pasupukunkuma puusi unnaayi.
'ee vichitram chuseva? e buddhudaithe vigrahaaraadhana vaddani cheppado, jeevitamantaa poojalanu nirasinchaado aa buddhudike vigraham undatam? paiga daaniki poojalu' antuu galagalladindi susheela.
'adedo maa vaijaaguvaallokkalle chesinattu navvutarenti? apghanistan modalukoni annichotla buddhudiki niluvettu vigrahaalunnaayi. paiga rakarakaala bhangimallo. chaina buddhudiki chinna kalluntaayi, japaanlo buddhudu pottigaa untadu e deshanika buddhudannamatam' udukkunnadu raminayudu.
aavida kayyimantundemo anukunnaanugaani edho aalochanalo padindi.
'buddhude kaadu, e goppa vyaktikainaa idhi tappadanukuntaanu. vaallu cheppina maargamlo nadavadaaniki manakenno addankulugaani, bomma petti poojachesi, avatalivaallanu bhagavantunni cheseyyadaaniki manam siddamgaa untamanukuntari' annadavida.
kondananta chuttostuu unte raminayudu denno chinnagontuto paadukuntuu undatam vinipistondi.
bojjannakonda painunchi chuste chuttu enno ekaraala mera vistarinchina panta polaalu kanipinchaayi. chalavatilo kotalu jarugutunnaayi. kooleela kolahalam, tractoru chappullu konda meedi nissabdaanni appudappuduu pagalagodutunnaayi.
poushyamaasapu udayam padigantala vaela enda, godugulanti aakaasam, chuttu aavarinchina varichelu, dooraana nallagaa kanipistunna kondalu, edurugaa stuupa sidhilalue. pedda rangula chitramlo nenoka pixelenayipoyinat anipinchindi!
antaa tirigi vachaka sushilanayar nissabdamgaa naa pakkana koorchundi.
'girika, ilanti pradesaalaku enduku vellaalo eppudaina alochinchava?
nenem matladaledu. samadhanam aavide chebutundani telusu.
'chinna pradesaallo, irukiruku aalochanallo padi kottukupotuntam manam nityam. appudappuduu ilanti chotlaku vachinappudu mana metha goppa vishayaala gurinchi aalochistundi. visaala vishwamlo manamuu oka bhagamanna eruka kalugutundi. samudram mundu nilchunnappudu neekidi anubhavaaniki raaleduu? saasvatamaina vi evo, kanivevo manakilanti sandarbhaallo bodha padutundi kadha'
avunannattu taluupaanu nenu.
rendu gantala tarvaata mem kindakochesariki idivaraku aa praamganaanni subhram chestunna aadamanisi maro muula inka tudustune undi.
'neellugaani kavaletamma taaganaaniki?' anadigindi pakkanunna kundani chuupistuu. vaddannaannenu. 'ayitevooruninchi ochinarammi' ani maro prasna vesindi.
'nenikkade vaijaaguninchi. aa sanchi pattukunnayanadi srikaakulam. adigo photolu teestondi chudu.. aavidadi maatram bengulurim photolu teesi, ee ooru gurinchi peddapedda patrikallo rastundavidam' ani chebutuu undagaa appanna ravadam kanipinchindi.
'evalitho matladutunnave olammi' antuu vachina appanna mammalni chusi okka kshanam alaa nilabadipoyindi. antalone terukuni 'bagunnara ammagori' antuu palakarinchindi.
aameni chusi susheela chengumani munduku gentindi.
antagaa prasiddhikekkani bouddhakshetraala gurinchi parichayam cheyyalanna talamputho tirugutuu kindati vesavilo sushilanayar ikkadiki vachindi.
aaroju nakinka gurtundi.
appudu mem vacheppatiki appanna aa thotanu subhram chestondi, padnalugella pilla okatti egiregiri dookuthuu mavidikayalu tempadamlo bijiga undi. appudu mem vachinappudu manchineellichi, aa pilla maavidikaayalichindi.
'paikellalante metlunnayi. ikkada getu taalaalu tiyyadaaniki maro padinimisaalu padutundi. andaka ikkada koochondi.. adayyaka shivudi gudiki ellali kavalante nenuu ochi chupistay' ani cheppindi.
sushilanayar 'chaduvukuntunnava' anadigithe avunandi.
'ayithe nee gurinchi nuvvu ingleeshulo cheppue' anagaane tadumukokunda 'mai nemeej kondatalli. iayam stadieng tenth classin governament haiscool. nau kaming tu intermediate. mai madars nemeej appanna, mai faders nee meej chellayya. dhee ar kulise.' ani gadagada cheppesindi.
'hou smart shee eeja' ani naatho antuu inka susheela edho adagabotondi, paiki veladaamani chapta meeda nunchi lecham anthe chettu painunchi sarigga kondatalli meedaku oka pedda paamu padindi!
pamani telusukuni vidilinchelope aa pilla tala meeda, nuduti meeda rendusaarlu katesi jarajara paaki kindakochi maayamaipoyindi.
nenuu susheelaa keechugaa aricham. kondatalli 'amma olamma paamu kariseesinaade amma.' antuu viruchuku padipoyindi. appanna cheepuru paresi vachindi, mugguram saayam patti pillanu kaarlokekkinchi daggarloni aaspatriki teesukellam.
bojjannakonda kindunna sankaram graamam daatithe anakapalli oolloki padi nimishaala prayaanam kondatalli gontulonchi veluvadutunna guraka lanti sabdam, appanna bhayankaramaina edupu, susheela chematlatho kaaru nindipoyi oopiraadanattanipinchinda.
daaktaru chusi pedavi virichesaadu. aa kaasta samayamlone aa paapa sareeram rangu virigipoyindi, vedi challabadipoyindi!
kaasta samayamante entha? gadiyaram lekka prakaaram pattumani padi nimishaalu. kaani maakadi shakulaga jeevitamantaa nilichipoyina samayam. appanna jeevitam rendu mukkalugaa virigipoyina samayam.
kaburu telisina ventane vaalla bandhuvulu, veedhilooni iruguuporuguu oo yabhaimandi varakuu parugulu pedutuu vachesaram vaalla edupulupedabobbalatho daddarillipoyindi aaspatri.
maa medallu moddubaripoyayi. emi aalochinche paristhitilo lem. maa prameyam emi laeni sthitilo visakha ela vachipaddamo make teliyaledu. marnadu sushilanayar prayaanamai vellipoyindi.
malli idigo ippudochindi!
mammalni chudagaane edaadi kindati vishaada sanghatana appude jarigindannattugaa appanna mohamlo oka dukkapravaham pongindi. ika nilabadalenannattugaa aame neela meeda gontukila koorchundipoyindi.
'okkagaanokka koothurammu entha oddanukunna dukkamochesi' andi.
malli sardukundi.
'elagunnavu appanna' adigindi susheela gontu pegulchukuni.
'edho ilagunnavamma. eta seyyagalavamma maavu? maevani kaadu, asalu evulainaa eta seyyagalaru? mrutyudevata evulikaina seppostaadeti? daanikalaga ochinaadi. enthedichinaa naa koothuru malli ostadetamma. maa bojjannakonda meeda buddudu neda? aayana katha okaayana seppinadu. naalaage puurvamokaavidiki aadutuupaadutuu unde koduku adaatna sachipoyinadata. aayamma sokaaledutuu kodukunu batikinchamani aayanni adigindata. saavu laeni inti nunchi guppedu ginjalu patramannadata aa devudu. avi teste mantramesi batikidduvannadata. saavu laeni illekkaduntadamma. aayamma telekapoyindata. andarintloonuu saavuntaadani artham sesukunnadata.
ilanti katalu innappudu manasu telikavuddammayi.' antuu deerghamgaa oopiri teesukundi.
tarvaata taletti kallu chitramgaa tippindi.
'kondatalli maa intlo puttindigaanamma, asaluki maa daggara peragavalsina pilla kaadamma. anduke devudu bega teesukelipoyedu. inkekkado, meelanti pedda ammagaarlu, ayyagaarlintlo eepaatiki puttincheesuntaadu. aalayithe baga chusukuntaaru. meelaagaa ingileesu maatlaadipittaaru, manchimanchi gavunlesi kaarlalla tipputaram' antuu adanta taanu kalledurugaa chustunnatte chirnavvu chindinchindi.
atuvanti andamaina drushyamedo kanipistunnanta bhranti kaligindi aa kshanamlo maakuunu.
'poinolakosam pogalavetamma. idigo idhi maa sellelu. deeniki mathi sariganeda ni cheppi mogudoggeesinaadu. deeni kodukunippudu penchutunnanu. aadinka rendo taragate. ayithe maatram, bale saduvutaadammay' antuu cheppukupoyindi.
raminayudu appanna kathanu shraddhagaa, saanubhootigaa vinnadu.
appanna entha vaddantunna vinakunda aame chetilo konni notlu kukkindi sushilanayar.
mugguram venakki bayalderam.
"u.jeevitampu chikkumudulu vidaventaga sadalinchina
jadigolpe dukkhamlo tadavakunda goduguledu
manujunilo marana bheeti, madilo dukkhaanubhuti
aalochanalannitiki aantaryamlo punaadi
ee srushtiki emitartham, maanavuniki gamyamedi."
taanu tarachuu pade srishree kavitanokadaanni raminayudu tana gontulo shruthi chesi paadatam modalupettaadu.
'artham ayeekavadam ledu, konchem vivaramgaa cheppue' annadi susheelaa nayar.
nenu cheppaanu. adhi srisreedani cheppakamunde 'srushtiki artham emitani padutunnadai.' ani adigindavida.
'appannanu, bojjannakondanu, ippudu kotta chigullestunna visaakhapatnaannii chuseka kuudaa aa prasna prasnagaane undaa aayanaki?' ani kuudaa adigindi.
mundu seetlo kuurchunna raminayudu venakki tirigi maa iddarivaipuu chusi navvedu.
14 Responses to punarnirmaanam
gadichina edaadi chivarana, meedapadina kondanokadaanni, kimmanakunda ettukuni mostunnanu. ippati mee ee maatalatho marinkasta nibbaram. thank uu. After all, some of us are good pilots in bad weatheru
maithili gaaru, meeru cheppedi naaku ardhamavutondi.
mundasalu chala kaalam taruvaata arunapappu paeru chushaka molakettina marri mokka pachadanaanni chusina aanandam lantidi kaligindi. katha chadivaka aa aanandam inka perigindi. punarnirmaanam anna paeru pettadamlo vunna aasaavaha drukkonam, philasafy, susheelalo, appannalo chala baga, alavokagaa palikinchaaru. abhinandanalu.
mee abhimaanaaniki krutagnatalu aripiraala gaaru
chalaa bagundi Aruna garu
life aagipoindi ani anukokunda manchi positive approach
vunnadi mee PUNAARNIRAMANAM lo
manishi, prakruti sambandham chitrana superb.
prakrutini, manishini kalipina padhathi chaala bavundi.
krutagnatalu usha gaaru, santoshamgaaru, mariyu rajya lakshmi gaaru.
punarnirmaanam praanaaniki prerananicche utprerakamla, ardhat parusavedila, chala bavundi aruna!!
visakha budda stuupa photoni naa valpaper ga pettukunna. cony pratyakshamgaa chudaledu. mee kadha chaduvutunte naaku kallamundu jarugutunnatlu vundi. budda is liet afh dhi werald. kadha chaala bavundi