కె.వి.కరుణా కుమార్
You are here: Home / Archives for కె.వి.కరుణా కుమార్
ఒక పాఠక దృక్కోణంలో… కథా రచన!
~ కె.వి.కరుణా కుమార్March 31, 2016 6 Comments
– కె.వి.కరుణా కుమార్
ఈ పుస్తకం మార్చి 20, ఆదివారం నా చేతికొచ్చింది. పూర్తి పుస్తకాన్ని నాలుగు పనిదినాల ఒత్తిడి మధ్య పూర్తి చేశాను. ఉదయం, మధ్యాహ్నం, రాత్రి, ప్రయాణంలో, ఎవరి కోసమైనా వేచి చూస్తున్నప్పుడు, ఎప్పుడు సమయం దొరికితే అప్పుడు. ఇది ఏకబిగిన చదవగలిగే పుస్తకం కాదని ఖదీర్‌బాబు అన్నారు. కానీ అలా అనిపించలేదు. ఈ పుస్తకాన్ని ఏకబికిన చదవొచ్చు. అల్మైరాలో దాచుకుని ప్రతీ పదిరోజులకూ ఓసారి మొత్తం చదువుతూ ఉండొచ్చు. లేదా పోటీ పరీక్షలకు తయారయ్యేవారిలా ఒక్కో అధ్యాయాన్ని చదువుతూ ఆకళింపు చేసుకుంటూ అవసరమైనపుడు మననం చేసుకుంటూ చదవొచ్చు.
అంతగా పదిలపరుచుకోదగిన అపురూప రచన ఇది.
అయితే ఇదంతా కథలు రాసేవాళ్లకేనా? నాలాంటి పాఠకుడికి ఇందులో ఏమీ లేదా? ఉంది. ఖచ్చితంగా ఇది పాఠకుడి కోసం కూడా. ప్రతి మనిషీ కథకుడే. కనీసం తన స్వంత కథనైనా అతడు రాయగలడు. దానిని నలుగురూ చదువుకునేలా రాయించడానికి అవసరమైన తర్ఫీదు కోసమే ఈ పుస్తకం రాశారేమో అని కూడా అన్పిస్తుంది. ఒక సాధారణ పాఠకుడిగా ఈ పుస్తకం పూర్తి చెయ్యగానే నాకు బలంగా అన్పించిన విషయాలు మూడు.
ఎప్పుడో రాయటం ఆపేసిన చెయ్యికీ, రాయించే బుర్రకూ మళ్లీ ఏదైనా రాయాలని బలంగా అన్పించేలా ఈ పుస్తకం చేస్తుందని. ఉదాహరణకు నా సంగతే చూడండి. నేనేమీ రచయితను కాను. ఎప్పుడూ రచనలు చేయలేదు. బ్రతుకు బండిని లాగటానికి గుండెల్లో ఉన్న కాస్త చెమ్మనీ, భావుకత్వాన్ని కప్పిపెట్టి నిరంతరం అమ్ముతూ…. కొంటూ.. తాకట్టు పెడుతూ… తాకట్టుగా ఉంటూ నలిగిపోయే కాంక్రీటు జీవిని. నాలాంటి వాడికి కూడా ఏదైనా రాయాలనిపించేలా చేయటం ఈ పుస్తకపు మొదటి గొప్పతనం. అందుకే ఆలస్యం చేయకుండా ఇది రాయటం మొదలుపెట్టాను. ప్రారంభం ఏదైనా మంచిదే కదా!
రెండవది:
ఇది మన తల్లినో తండ్రినో ఒక గొప్ప శ్రేయోభిలాషినో గుర్తు చేస్తుందని కూడా అనిపించింది. నా వరకైతే ఈ పుస్తకం ఆద్యంతమూ నా తండ్రిని గుర్తుచేసింది. ఖదీర్‌బాబు ఈ పుస్తకాన్ని రాసిన విధానం ఒక తండ్రి- కొడుకు వేలు పట్టుకుని నడుస్తూ మంచీ చెడ్డలు మాట్లాడుతున్నట్లుంది. మా నాన్న కూడా ఇలాగే. కొన్ని వెన్నెల రాత్రులు… కొన్ని చీకటి రాత్రులు… ఆరు బయట ఆకాశాన్ని చూస్తూ పక్కపక్కనే పడుకుని ఇద్దరం మాట్లాడుతూ ఉండేవాళ్లం. ఆయన కథలు, పద్యాలు చెప్పేవారు. ఊ… కొట్టుకుంటూ ఆయన చెమట వాసనను పీలుస్తూ, గట్టిగా వాటేసుకుని నిద్రపోయిన ఆ రోజుల్ని పుస్తకాన్ని చదువుతున్నంతసేపు గుర్తుచేశాడు ఖదీర్‌బాబుగారు. పుస్తకం అంతా ఒక తండ్రి కొడుకునో కూతుర్నో వేలు పట్టుకుని నడిపిస్తూ ఓర్పుగా వివరిస్తూ ఉన్నట్లుంది. స్థిరంగా మన అడుగు పడేవరకు నేర్పించటమే అతని ఉద్దేశ్యం. ఆ నడకతో నువ్వు శిఖరాన్ని అధిరోహిస్తావో, పాదయాత్ర చేస్తావో, తాగి బజారులో తూలుతూ నడుస్తావో అతడికనవసరం. నడకను నేర్పించటమే అతని పని.
ఇక మూడవది:
దాహం… అన్యాయమైన దాహం. వెంటనే తీర్చుకోలేని దాహం. ఈ దాహం అందరికీ కలిగేలా చేస్తుందని ఈ పుస్తకం చదివితే బలంగా అనిపించింది. ముఖ్యంగా 'కథలెందుకు రాస్తారు', 'మంచి ప్రారంభాలు – గొప్ప ముగింపులు', 'కథలెప్పుడు రాస్తారు', 'థీమ్-ప్లాట్' ఇలాంటి అధ్యాయాల్లో ఇంతవరకు నేనెరుగని, చదువని సాహిత్యకారుల్నీ, కథలనూ పరిచయం చేస్తూ, ఆ కథలను అసలు కథలంత బలంగా తిరిగి చెప్తూ, ఊరిస్తూ ఉంటే వాటన్నింటినీ ఇప్పటికప్పుడు చదివేయాలనీ అన్ని పనులనూ ఒక సంవత్సరం పాటు ఆపేసి, ఆ పుస్తకాలన్నీ కొనుక్కుని, దొరకనివి ఎక్కడ దొరుకుతాయో కనుక్కుని ఏకబిగిన దీక్షగా చదువుతూ ఆ ప్రపంచంలో మునిగిపోవాలన్నంత దాహం వేయటం ఈ పుస్తకం చదువుతుండగా కలిగిన ఇంకో భావన.
ఖదీర్‌బాబు ఈ పుస్తకం రాసి నాలాంటోడికి చాలా మేలు చేశాడు. మిడిమిడి జ్ఞానం, ఉడికీ ఉడకని అవగాహన ఉన్న నాలాంటి పాఠకుడికి ప్రపంచ కథాసాహిత్యం వైపు కుతూహలం రేకెత్తించాడు. అట్టను చూసి పుస్తకాలను నిర్లక్ష్యం చేసిన నా చవుకబారు తెలివితేటలను అపహాస్యం చేశాడు. రాసేవాళ్లకు సరే… కానీ చదివేవాడికి కూడా బోలెడు తాయిలాలు ఈ పుస్తకంలో…
మచ్చుకు… మెచ్చుకు… కొన్ని. నేను ఇష్టపడినవి!
* 'కథలెవరు రాస్తారు?' అధ్యాయంలో 'ప్రతీదానికి చిలువలు, పలువలుగా ఊహించుకుంటూ ఉండాలి' అని మొదలుపెట్టి 'తర్వాతి పేరా అప్పటికే సిద్ధమైపోయి ఉంటుంది' అని ముగించే ఓ పేరా ఉంటుంది. అది చదువుతూ ఉంటే పెదవులు మెల్లగా విచ్చుకుని మందహాసంగా మొదలై, ఫక్కున నవ్వటం మీరు చేయకపోతే నన్నడగండి.
* అదే అధ్యాయంలో 'రాత్రి శ్వాస సోకితే చాలు ఆయువు వదిలేసి రాలిపోయే పూల మృత సౌందర్యాన్ని పరికిస్తూ'అని మనలో భావుకత్వం ఏ స్థాయిలో ఉండాలో వివరిస్తాడు రచయిత. మృత సౌందర్యం అనే ఆ పదాన్ని వాడినందుకు ఖదీర్‌బాబు వేళ్లను ముద్దాడాలనిపిస్తుంది.
* 'అవంతీపుర రాజ్యాన్ని విక్రమవర్మ అనే రాజు పాలిస్తున్న రోజులవి' అని మొదలెట్టి 'వక్కాకు ఊంచి అరుగు మీద కూర్చున్నాడు గోవిందప్పా' అని పాతకథలను గుర్తు చేస్తూ ఏకబిగిన నోస్టాల్జియాను కళ్ల ముందు మెరిపిస్తాడు. ఒక్క క్షణం గిర్రున కాలం వెనక్కు వెళ్తుంది. పక్కింట్లో, ఎదురింట్లో, రెండు వీధుల తర్వాత ఉన్న మేనత్తగారి ఇంట్లో, షావుకారు కొట్టు ముందుర, మంగలిషాపులో వేచి ఉన్నప్పుడు, ముత్యాల చెరువు గట్టుమీద గ్రంథాలయంలో దీక్షగా బాసింపట్టు వేసుకుని మర్రిచెట్టు గాలికీ, చెరువు పైనుంచి వచ్చే వింత వాసననూ పీలుస్తూ చదువుకున్న అన్ని పుస్తకాలు, రచయితలు వచ్చి పలకరించి వెళ్తారు. స్థలం మారొచ్చు. పాత్రలు మారొచ్చు. ఒక్కొక్కరికీ ఒక్కో నోస్టాల్జియా మాత్రం నిశ్చయం.
* 'కథలెందుకు రాస్తారు?' అధ్యాయంలో రచయిత మానసిక పరిస్థితినీ, కథా రచయితకుండే అవగాహనను, సమాజం పట్ల చిత్తశుద్ధినీ నిజాయితీగా ఆవిష్కరించాడు రచయిత. 'అదొక పిచ్చి… సైకలాజికల్ ప్రాబ్లమ్' అన్న పేరాను చదువుతూ ఉంటే దుఃఖం కలుగుతుంది. కళ్లల్లో నీటి పొర ఏర్పడుతుంది. 'ఆలోచన… ఆలోచన… ఆలోచన' అని ఒక వాక్యం ఉంటుంది. అదే పేరా కూడాను. ఆలోచనకు ఆలోచనకు మధ్యన పెట్టిన చుక్కల్లో మనస్సు చిక్కుబడిపోతుంది. ఆ చుక్కల్లో రచయిత పడే మానసిక ప్రసవ వేదన ప్రస్ఫుటంగా అర్థమవుతూ ఉంటుంది.
* ఒకే జానర్ లేదా ఒకే కాన్‌ఫ్లిక్ట్‌ను ముగ్గురు రచయితలు ఎలా రాశారో 'పోత్తి చోరు', 'ఎస్తర్', 'సావుకూడు' కథలను ఉదహరించినపుడు కరూర్ నీలికంఠ పిళ్లైకు, వణ్ణనిలవన్‌కు, బండి నారాయణ స్వామికి సాష్టాంగ నమస్కారం చేయాలనిపిస్తుంది. ఆ కథలు మనలోకి విసిరికొట్టే కథావస్తువు అలాంటిది.
ఇక ఎంత చెప్పినా తక్కువే అన్న విభాగం ఒకటుంది ఈ పుస్తకంలో. అది 'ఫుట్ నోట్స్'.
ఎందరో రచయితలు, ఇంకెన్నో కథలు, మరిన్నో ప్రదేశాలు, చాలా జ్ఞాపకాలు, కాలంతో నిలబడిన, ఎదురొడ్డిన సాహిత్యం అన్నింటినీ సమగ్రంగా అధ్యాయం వారీగా ఆ వివరాలను ఫుట్‌నోట్స్‌లో పొందుపరిచిన ఖదీర్‌బాబు ఎలా రుణం తీర్చుకోగలం. ఎంత సాహిత్యం… ఎంతమంది కథకులు… ఎంత అదృష్టం. అంతా ఒకేచోట. ఒకే పుస్తకంలో. కథకుడికైనా, పాఠకుడికైనా ఈ పుస్తకం అదృష్టం. గొప్ప అదృష్టం. ఇది మామూలు విషయం కాదు. చాలా ఓపిక, తను చెప్పాలనుకున్నది చెప్పే తీరాలి అన్న పట్టుదల లేకపోతే అంత సమాచారం అంత పొందిగ్గా పొందుపరచటం దుర్లభం.
పుస్తకం అంతా ఒకటే తపన.
నువ్వు కథకుడివా, పాఠకుడివా నాకనవసరం. నాకు తెల్సిందీ తెలుసుకున్నదీ నీకు చెప్తున్నా… నిజాయితీగా ప్రయత్నిస్తున్నా.. బదులుకు నువ్వొక కథ రాయి, అది నీ కథైనా కావచ్చు. కుదరకపోతే ఒక మంచి ఉత్తరమైనా రాసి ప్రారంభించు.., కథ రాయాలని తాపత్రయపడేవాడికి ఈ పుస్తకమివ్వు… ఓనమాలు దిద్దటం నుంచి కాగితంపై గొలుసుకట్టు రాతను ధారగా రాయటం వరకూ ప్రస్తావించాను… నేర్చుకో… అని ఖదీర్‌బాబు మనల్ని సుతారంగా అభ్యర్థించాడని నాకనిపిస్తూ ఉంది.
'విమర్శను ఎదుర్కోవటం అంటే ఇంకా మంచి కథ రాయటానికి ప్రయత్నించటమే' అని చెప్తుందీ పుస్తకం. దానికి సద్విమర్శను స్వీకరించకపోతే నువ్వూ, నీ కథ సంకనాకి పోతాయి అని కూడా హెచ్చరిస్తుందీ పుస్తకం.
ఇన్ని సంగతులు, జాగ్రత్తలు విపులంగా మనకెవరు చెప్తారు? తప్పటడుగులు వేయకుండా జాగ్రత్త పడమని ఎవరు బోధచేస్తారు? ఈ పుస్తకం ఇప్పుడేమవుతుందో తెలీదు. భవిష్యత్ రచయితలకు మాత్రం పాఠ్య గ్రంథంగా పనికొస్తుందని గట్టిగా అనిపిస్తోంది నాకు. చదివితే మీకూ అన్పిస్తుంది. నిజం.
ke.vi.karuna kumar
You are here: Home / Archives for ke.vi.karuna kumar
oka paathaka drukkonamloni kathaa rachana!
u ke.vi.karuna kumarMarch 31, 2016 6 Comments
– ke.vi.karuna kumar
ee pustakam marchi 20, aadivaaram naa chetikochindi. puurti pustakaanni naalugu panidinaala ottidi madhya puurti cheshaanu. udayam, madhyaahnam, raatri, prayaanamlo, evari kosamaina vechi chustunnappudu, eppudu samayam dorikithe appudu. idhi ekabigina chadavagalige pustakam kaadani khadirybabu annaru. cony alaa anipinchaledu. ee pustakaanni ekabikina chadavochu. almairaalo daachukuni pratee padirojulakuu osaari mottam chaduvutuu undochu. leda poty pareekshalaku tayarayyevarila okko adhyaayaanni chaduvutuu aakalimpu chesukuntu avasaramainapudu mananam chesukuntu chadavochu.
antagaa padilaparuchukodagina apurupa rachana idhi.
ayithe idantaa kathalu rasevallakena? nalanti paatakudiki indulo emi leda? undi. khachitamgaa idhi paatakudi kosam kuudaa. prati manishee kathakude. kaneesam tana swanta kathanainaa atadu rayagaladu. daanini naluguru chaduvukunela raayinchadaaniki avasaramaina tarfeedu kosame ee pustakam rasaremo ani kuudaa anpistundi. oka saadhaarana paatakudigaa ee pustakam puurti cheyyagaane naaku balangaa anpinchina vishayaalu moodu.
eppudo rayatam aapesina cheyyikee, raayinche burrakuu malli edaina rayalani balangaa anpinchela ee pustakam chestundani. udaaharanaku naa sangathe chudandi. nenemi rachayitanu kaanu. eppuduu rachanalu cheyaledu. bratuku bandini laagataaniki gundello unna kaasta chemmani, bhaavukatvaanni kappipetti nirantaram ammuthu. kontuu.. taakattu peduthu taakattugaa untuu naligipoye concreetu jeevini. nalanti vaadiki kuudaa edaina rayalanipinchela cheyatam ee pustakapu modati goppatanam. anduke aalasyam cheyakunda idhi rayatam modalupettaanu. praarambham edaina manchide kada!
rendavadi:
idhi mana tallino tandrino oka goppa shreyobhilashino gurtu chestundani kuudaa anipinchindi. naa varakaite ee pustakam aadyantamuu naa tandrini gurtuchesindi. khadirybabu ee pustakaanni raasina vidhaanam oka tandri- koduku velu pattukuni nadustuu manchi cheddalu matladutunnatlunda. maa naanna kuudaa ilaage. konni vennela ratruli konni cheekati ratruli aaru bayata aakaasaanni chustuu pakkapakkane padukuni iddaram maatlaadutuu undevallam. aayana kathalu, padyaalu cheppevaaru. oe kottukuntu aayana chemata vaasananu peelustuu, gattigaa vaatesukuni nidrapoyina aa rojulni pustakaanni chaduvutunnantasepu gurtuchesadu khadiirmaabugaaru. pustakam antaa oka tandri kodukuno koothurno velu pattukuni nadipistuu orpugaa vivaristuu unnatlundi. sthiramgaa mana adugu padevaraku nerpinchatame athani uddesyam. aa nadakatho nuvvu sikharaanni adhirohistavo, paadayaatra chestavo, taagi bajaarulo thooluthuu nadustavo atadikanavasaram. nadakanu nerpinchatame athani pani.
ika moodavadi:
daaham anyaayamaina daaham. ventane teerchukoleni daaham. ee daaham andarikee kaligela chestundani ee pustakam chadivite balangaa anipinchindi. mukhyamgaa 'kathalenduku raastaaru', 'manchi praarambhaalu – goppa mugimpulu', 'kathaleppudu raastaaru', 'theem-plat' ilanti adhyaayaallo intavaraku nenerugani, chaduvani saahityakaarulnii, kathalanuu parichayam chestu, aa kathalanu asalu kathalanta balangaa tirigi cheptuu, ooristuu unte vaatannintinii ippatikappudu chadiveyaalanii anni panulanuu oka samvatsaram paatu aapesi, aa pustakaalannii konukkuni, dorakanivi ekkada dorukutayo kanukkuni ekabigina deekshagaa chaduvutuu aa prapanchamlo munigipovalannanta daaham veyatam ee pustakam chaduvutundagaa kaligina inko bhavana.
khadirybabu ee pustakam rasi nalantodiki chala melu cheshaadu. midimidi ghnaanam, udiki udakani avagaahana unna nalanti paatakudiki prapancha kathaasaahityam vaipu kutuhalam rekettinchaadu. attanu chusi pustakaalanu nirlakshyam chesina naa chavukabaru telivitetalanu apahasyam cheshaadu. rasevallaku sare cony chadivevadiki kuudaa boledu taayilaalu ee pustakamloni
machukue mechukue konni. nenu ishtapadinavi!
* 'kathalevaru raastaaru?' adhyaayamlo 'prateedaaniki chiluvalu, paluvalugaa oohinchukuntu undaali' ani modalupetti 'tarvaati pera appatike siddhamaipoyi untundi' ani muginche oo pera untundi. adhi chaduvutuu unte pedavulu mellagaa vicchukuni mandahaasamgaa modalai, fakkuna navvatam meeru cheyakapothe nannadagandi.
* adhe adhyaayamlo 'raatri shwasa sokithe chaalu aayuvu vadilesi ralipoye poola mruta soundaryaanni parikistuu'ani manalo bhavukatvam e sthaayilo undaalo vivaristaadu rachayita. mruta soundaryam ane aa padaanni vaadinanduku khadirybabu vaellanu muddaadaalanipistunda.
* 'avantiipura rajyanni vikramavarma ane raju paalistunna rojulavi' ani modaletti 'vakkaaku oonchi arugu meeda kuurchunnaadu govindappa' ani paatakathalanu gurtu chestu ekabigina nostaljianu kalla mundu meripistaadu. okka kshanam girruna kaalam venakku veltundi. pakkintlo, edurintlo, rendu veedhula tarvaata unna menattagaari intlo, shaavukaaru kottu mundura, mangalishapulo vechi unnappudu, mutyaala cheruvu gattumeeda grandhaalayamlo deekshagaa basimpattu vesukuni marrichettu galiki, cheruvu painunchi vache vinta vaasananuu peelustuu chaduvukunna anni pustakaalu, rachayitalu vachi palakarinchi veltaaru. sthalam maarochu. paatralu maarochu. okkokkariki okko nostalgia maatram nischayam.
* 'kathalenduku raastaaru?' adhyaayamlo rachayita maanasika paristhitinii, kathaa rachayitakunde avagaahananu, samajam patla chittasuddhinii nijaayitiigaa aavishkarinchaadu rachayita. 'adoka pichchi saikalajikal problam' anna peraanu chaduvutuu unte dukkham kalugutundi. kallallo neeti pora erpadutundi. 'aalochana aalochana aalochana' ani oka vaakyam untundi. adhe pera kuudaanu. aalochanaku aalochanaku madhyana pettina chukkallo manassu chikkubadipotundi. aa chukkallo rachayita pade maanasika prasava vedana prasphutamgaa ardhamavutuu untundi.
* oke janar leda oke conmellictenu mugguru rachayitalu ela rasaro 'potti choru', 'estar', 'savukudu' kathalanu udaharinchinapudu karur neelikantha pillaiku, vannanilavanku, bandi narayana swaamiki saashtaamga namaskaram cheyalanipistundi. aa kathalu manaloki visirikotte kathaavastuvu alantidi.
ika entha cheppina takkuve anna vibhagam okatundi ee pustakamlo. adhi 'fut nots'.
endaro rachayitalu, inkenno kathalu, marinno pradesaalu, chala ghnaapakaalu, kaalamtho nilabadina, eduroddina saahityam annintinii samagramgaa adhyayam vaareegaa aa vivaraalanu futenotesle ponduparichina khadirybabu ela runam teerchukogalam. entha saahityam entamandi kathakulay entha adrushtam. antaa okechota. oke pustakamlo. kathakudikainaa, paatakudikainaa ee pustakam adrushtam. goppa adrushtam. idhi maamuulu vishayam kaadu. chala opika, tanu cheppalanukunnadi cheppe tiiraali anna pattudala lekapothe anta samacharam anta pondiggaa ponduparachatam durlabham.
pustakam antaa okate tapana.
nuvvu kathakudiva, paatakudivaa nakanavasaram. naaku telsindi telusukunnadii neeku cheptunnay nijaayitiigaa prayatnistunnaa.. baduluku nuvvoka katha raayi, adhi nee kathainaa kaavachhu. kudarakapothe oka manchi uttaramainaa rasi praarambhinchu.., katha rayalani taapatrayapadevaadiki ee pustakamivve onamaalu diddatam nunchi kaagitampai golusukattu raatanu dharaga rayatam varakuu prastaavinchaanu nerchuko ani khadirybabu manalni sutaaramgaa abhyardhinchaadani naakanipistuu undi.
'vimarsanu edurkovatam ante inka manchi katha raayataaniki prayatninchatame' ani cheptundii pustakam. daaniki sadvimarsanu sweekarinchakapothe nuvvuu, nee katha sankanaki potayi ani kuudaa hecharistundii pustakam.
inni sangatulu, jaagrattalu vipulangaa manakevaru cheptaaru? tappatadugulu veyakunda jaagratta padamani evaru bodhachestaru? ee pustakam ippudemavutundo teleedu. bhavishyat rachayitalaku maatram paatya grandhamgaa panikostundani gattigaa anipistondi naaku. chadivite meekoo anpistundi. nijam.