రచయిత్రి నిడదవోలు మాలతి గారికీ నాకూ జరిగిన చిన్న చర్చ-సుఖదుఃఖాలు, సదసత్తులు, జన్మాంతర కర్మఫలాల గురించి మామూలుగా మనకొచ్చే సందేహాల గురించి ఒక చిన్న చర్చ - కథ రూపంలో.
[[గమనిక: ఈమధ్య నేను చదువుతున్న కొన్ని పుస్తకాలవల్ల నాకు కలిగిన కొన్ని సందేహాలకి అక్షరరూపం ఈకథ. నాకే అయోమయం కనక మీకు కూడా అయోమయంగానే తోచవచ్చు. చదువుతారో లేదో నిర్ణయించుకోడానికి వీలుగా ఉంటుందని ఈవిషయం చెప్పడమయినది. ధన్యవాదాలు.- నిడదవోలు మాలతి.]
బ్రహ్మానందం బిక్కుబిక్కుమంటూ ఓమూల నక్కి, రెండు పిడికెళ్ళు గుండెలకి హత్తుకుని ముడుచుక్కూర్చుని ఉండగా –
పోలీసులు ఇల్లంతా వెతికేస్తున్నారు. ఇక్కడ చూడు అక్కడ చూడు అంటూ ఒకొరికొకరు ఆనవాళ్ళు, ఇది చూడు, అది చూడు అంటూ సందేహాలు…
ఒణికిపోతూ ఒక మూల నక్కి కూర్చున్నాడు భోజరాజు. ముచ్చెమటలు పోసేస్తున్నాయి. ఇదెక్కడిగోలరా బాబూ అంటూ నెత్తి బాదుకుంటున్నాడు బ్రహ్మానందం మౌనంగానే, మనసులోనే.
ఏమయిందేమయిందంటూ వాకిట్లో ఆడా, మగా పిల్లా పెద్దా అని లేక అన్ని రకాల శాల్తీలు గుమి గూడి గోలగోలగా మాటాడేస్తున్నారు.
“పోనీ, కలలో నేరానికి కలలోనే శిక్ష అయిపోయిందనుకో. ఇప్పుడు జైల్లో లేవు. వంటింట్లో ప్రవీణ కమ్మని భోజనం తయారు చేస్తోంది.”
“ఓ, తాతయ్యా, అవును సుమా. నాకు బాగా జ్ఞాపకఁవే. పక్కవాళ్లపొలంలోంచి సీమ చింతకాయలు నీకిష్టమని తెస్తే, చింతబరికె పుచ్చుకు వీపు చీరీసేవు దొంగతనం తప్పు అని చెప్పడానికి.”
“ఏంటో అప్పట్లో అంతే తెలిసింది. పాపం, ఒళ్లు వాచిపోయింది. కానీ మరొకటి కూడా ఆలోచించు. అందుకేనేమో, ఆ దొంగతనంకారణంగానేమో ఇప్పుడు జైల్లో పడ్డావు. పాపకర్మ.”
“ఏమో, తెలీదు. అదొక్కటే కాదు కదా. ఇతర కర్మలు కూడా చేసి ఉంటావు కదా. అవన్నీ లెక్కలోకి వస్తాయి. నువ్వు ఈ జన్మలో సద్వర్తన, సజ్జనసాంగత్యము, శాస్త్ర పురాణాది అధ్యయనములతో ఆ పాపములను ప్రక్షాళన గావించుకుని ఆత్మను పరిశుద్ధము చేసుకొనవచ్చును.”
బ్రహ్మానందానికి అంతా గందరగోళంగా ఉంది. విడదీసేకొద్దీ బిగుసుకుంటున్న ఉచ్చులా ఉంది కానీ ముళ్లు విడేమార్గం కనిపించడంలేదు. మళ్ళీ ఆలోచనలో పడ్డాడు తాతగారు చెప్పినమాటలు మననం చేసుకుంటున్నట్టు.
నేను ఉన్నాను ఈదేహము నాది, నేను సుఖమో దుఃఖమో అనుభవిస్తున్నాను వంటి భావనలు భ్రాంతి మాత్రమే. అది శుద్ధచైతన్యము యొక్క భావన. ఆ భావనే వ్యష్టిగా రూపిస్తున్నాడు. దృక్‌దర్శనముద్వారా దర్శించునది దృశ్యము. ఈ దర్శనము, దృశ్యము కూడా భ్రమే. ఈదృశ్యము కలవంటిదే. నిజంగా ఏమీ లేవు. సరే. ఇది అంగీకరిస్తాను. మరి అయితే …
కలలో నేరం చేసేను. కలలోనే పోలీసులకి పట్టుబడ్డాను. కలలోనే జైల్లో పడ్డాను. మేలుకున్నాను. పోలీసులు లేరు. జైలు లేదు.
జీవితం కలలాటిదే అనుకుందాం. జరుగుతున్నదంతా భ్రాంతి. నిజంగా చంపేవాడు లేడు, చచ్చేవాడూ లేడు. ఈ అసత్త భ్రాంతిరూపంలో చేసిన అకృత్యాలకు ఈ దేహం శిక్ష అనుభవిస్తుంది. కలలో నేరానికి శిక్ష కలలోనే అనుభవించినట్టు, ఈ జీవితంలో చేసిన కర్మలకి ఇక్కడే శిక్ష అనుభవించడంలో అర్థం ఉంది. మళ్లీ నరకం వేరే ఎందుకు? ఇది ఒక సందేహం.
రెండో సందేహం, నరకం, స్వర్గం కూడా చిత్తము, అహంకారమువలన కలిగిన భావములు అని కూడా చెప్పేరు. అలా అయితే నరకములో పడతానేమో అన్నభావానికి ఆస్కారం ఉండకూడదు.
మరో సంశయం – వ్యష్టి ఒక చిత్తముయొక్క చిద్రూపము. బ్రహ్మమనసులో ప్రభవించిన భావానికి ప్రతిబింబము. దీనికి ఇచ్చిన దృష్టాంతము సముద్రము. అదే దృష్టాంతము తీసుకుందాం. నేను దోసిలిలో సముద్రపు నీరు తీసుకుంటాను. నాదోసిలిలో నీరు సముద్రపునీరుకంటె వేరు కాదు. నేను ఆనీరు మళ్ళీ సముద్రములోనికి వదిలస్తే ఆ సముద్రములోనే కలిసిపోతుంది. అసత్త సత్తలో లయమయిపోతుంది. ఇది సత్త, ఇది అసత్త అన్న వేర్పాటు లేదు. ఇలా వేరు కాని అసత్త పునర్జన్మ ఎలా సాధ్యం? నాదోసిలిలోంచి సముద్రములోకి వదిలిన నీరు ఇదీ అని వేరు పెట్టి చూపలేం కదా. అంతే కాదు. ఒకొక జన్మలోనూ ఆ చిత్తమునకు సంబంధించిన లోకవ్యాపారలములవల్లనూ, బంధుమిత్రులవల్లనూ మరిన్ని వాసనలు ఏర్పడతాయి కదా. అంచేత ఏ ఒక్కజన్మలో వాసనలు నిర్మూలించుకుని శుద్ధచైతన్యమునకు చేరువ కావాలన్నా కొత్తవి కూడా చేరుతూ ఉంటాయి కనక సంపూర్ణంగా శుద్ధచైతన్యములో లయమగుట అన్నది భ్రమే అనిపిస్తోంది.
లీలోపాఖ్యానంలో లీల వెనకటిజన్మ, ఆజన్మలో భర్త పిల్లలు— ఇవన్నీ సరస్వతీదేవికరుణవల్ల పునః దర్శించడం జరుగుతుంది. అదే అసత్త పునః జన్మించిందంటే అసత్తకి ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిత్వం ఉందనే కదా.
అంతకంటె ముందు మరో ప్రశ్న. ఆ శుద్ధచైతన్యస్వరూపుడు మొదట్లోనే అసలు దుష్టభావనలు అన్నవే లేకుండా మనిషిని పుట్టించి ఉండవచ్చు కదా. నేనొక ప్రోగ్రాం రాస్తాననుకో. అది నిష్ఫలమౌతుంది అనో దుష్ఫలితాలను ఇస్తుంది అనో అనుకుంటూ రాయను కదా.
అదీ నిజమే. కానీ నేను మానవమాత్రుడను. నాది పరిమితజ్ఞానం. ఆ శుద్ధచైతన్యస్వరూపుడు అపరిమితుడు, జ్ఞానస్వరూపుడు కదా!
అసలు స్వర్గసుఖాలు అంటే ఏమిటి? ఈ వేదాంతగ్రంథాల్లో సైతం స్వర్గం వర్ణించినప్పుడు విందులు, వినోదాలు, ఉద్యానవనాలలో విహారాలు వర్ణిస్తున్నారు. అవే స్వర్గసుఖాలు అయితే, భూలోకంలో సుఖాలకీ స్వర్గసుఖాలకీ ఏమిటి వ్యత్యాసం?
అసలు సుఖదుఃఖాలు సమదృష్టితో స్వీకరించాలనుకున్నప్పుడు ఈ స్వర్గసుఖాలను ఆశించడం కానీ అనుభవించడం కానీ కూడా గర్హనీయమే కదా. కష్టాలు సుఖాలు ఒక్కలాగే స్వీకరించాలంటే సుఖం కూడా స్వీకరించవచ్చు కదా. అసలు ఏది సుఖం, ఏది కష్టం …
లవణరాజుకథలో లవణరాజు మానసికంగా యాగం చేసి, యాగంలో తప్పనిసరిగా ఆచరించవలసివచ్చింది. ఆహింస కారణంగా 60 సంవత్సరాలు హేయమైన జీవితం గడుపుతాడు. ఛండాలస్త్రీని వివాహమాడడం, సంతానం, మాంసభక్షణ వంటివి నీచమైనవిగా చిత్రించడం జరిగింది ఇక్కడ. సుఖదుఃఖాలు సమమే అనుకున్నప్పుడు ఇది ఉత్తమము, ఇది హేయము అన్న వివక్షకి అర్థముందా?
సముద్రపొడ్డున కూర్చున్న బ్రహ్మానందం చుట్టూ మరొకసారి పరికించి చూసేడు. పిచికగూళ్లు కట్టుకుంటున్న పిల్లలు, గాలిలో ముళ్లచిగుళ్ల పరుగులు తీస్తున్న రావణాసురుడితలలు, ఊసులాడుకుంటూ చెట్టాపట్టాలేసుకుని పోతున్న యువజంట, వాళ్లని చూస్తూ గతాన్ని నెమరువేసుకుంటున్న ముసలాయన, మరమరాలబండిచుట్టూ చేరిన జనం …
వీళ్ళంతా ఏమైనా ఆలోచిస్తున్నారా? వీళ్ళకి తనకి వచ్చినలాటి ఆలోచనలు అసలు ఎప్పుడైనా వస్తాయా? వాళ్ళు ఈ క్షణంలో మాత్రమే బతుకుతున్నారా? నాలాటి చింత లేనివారిగతి ఏమవుతుంది? పక్షులుగానో, మృగాలుగానో, పురుగులుగానో పుట్టినజీవుడు ఎలాటి సత్కార్యాలు చేయగలడు? వాటికి విముక్తి ఎలా ఎప్పుడు కలుగుతుంది?
నీళ్ళలో ఆడుతున్న పిల్లలు పొలోమంటూ అరిచి దూరంగా పరుగెత్తేరు. అటు చూసేడు. ఉవ్వెత్తున లేచిన కెరటం ఒకటి తృటికాలం అలా గాలిలో నిలిచి, ఫెళ్లున విరిగిపడింది.
మీకు తెలియనివి కాదనుకోండి. అయినా ముళ్ళలో ఇంకొక్క ముడి గురించి చెప్దామనుకుంటున్నా, ఇంకా వేరే చదివేవాళ్ళ కోసమైనా.
సుఖమిచ్చినా, దుఃఖమిచ్చినా, అవే తగులుకున్నా, మనం తగిలించుకున్నా, వదిలించుకోవడం ఇష్టమున్నా, లేకపోయినా, చేతనైనా, కాకపోయినా
ఉదాహరణగా పైన వ్యాఖ్యలో చెప్పినట్టు పొడవైన తల జుట్టు ఎక్కడన్నా ఇరుక్కునప్పుడు చిన్న అతిచిన్న వయసులో అసలు తెలియదు, ఏదో ఒక చిదానందంలోనే ఉండడం జరుగుతుంది.
ఒక్కో సారి మనవల్ల కానేకాదు. వేరే వాళ్ళు ఓదార్చవలసి వస్తుంది, విడిపించాల్సి వస్తుంది. కత్తిరించాల్సి వస్తుంది.
వీరిచే పోస్ట్ చెయ్యబడింది బుసిరాజు లక్ష్మీదేవి దేశాయి / बुसिराजु लक्ष्मीदेवी देशाई వద్ద 4:48 AM 2 వ్యాఖ్యలు: ఈ పోస్ట్‌కు లింక్ చేస్తుంది
rachayitri nidadavolu maalati gaariki naakuu jarigina chinna charcha-sukhadukhaalu, sadasattulu, janmantara karmaphalala gurinchi maamuulugaa manakoche sandehaala gurinchi oka chinna charcha - katha roopamlo.
[[gamanika: eemadhya nenu chaduvutunna konni pustakalavalla naaku kaligina konni sandehaalaki akshararoopam eekatha. naake ayomayam kanaka meeku kuudaa ayomayamgaane thochavachu. chaduvutaro ledho nirnayinchukodaaniki veelugaa untundani eevishayam cheppadamayinadi. dhanyavaadaalu.- nidadavolu maalati.]
brahmanandam bikkubikkumantu omoola nakki, rendu pidikellu gundelaki hattukuni muduchukkurchuni undagaa –
poliisulu illanta vetikestunnaru. ikkada chudu akkada chudu antuu okorikokaru aanavaallu, idhi chudu, adhi chudu antuu sandehale
onikipotu oka muula nakki kuurchunnaadu bhojaraju. muchematalu posestunnayi. idekkadigolara baaboo antuu netti baadukuntunnaadu brahmanandam mounamgaane, manasulone.
emayindemayindantu vaakitlo aada, magaa pilla pedda ani leka anni rakala saalteelu gumi goodi golagolaga maataadestunnaaru.
neponi, kalalo neraaniki kalalone shiksha ayipoyindanuko. ippudu jaillo levu. vantintlo praveena kammani bhojanam tayaaru chestondi.u
aoo, tatayya, avunu suma. naaku baga ghnaapaneve. pakkavallapolamlonchi seema chintakaayalu neekishtamani teste, chintabarike puchuku veepu cheereesevu dongatanam tappu ani cheppadaaniki.u
nento appatlo anthe telisindi. paapam, ollu vaachipoyindi. cony marokati kuudaa aalochinchu. andukenemo, aa dongatanankaaranamgaanemo ippudu jaillo paddavu. papakarma.u
neae, teleedu. adokkate kaadu kada. itara karmalu kuudaa chesi untaavu kada. avannee lekkaloki vastaayi. nuvvu ee janmalo sadvartana, sajjanasangatyamu, saastra puraanaadi adhyayanamulatho aa paapamulanu prakshaalana gaavinchukuni aatmanu parisuddhamu chesukonavachhunu.u
brahmaanandaaniki antaa gandaragolamgaa undi. vidadeesekoddii bigusukuntunna uchula undi cony mullu videmargam kanipinchadamledu. mallee aalochanalo paddaadu taatagaaru cheppinamaatalu mananam chesukuntunnattu.
nenu unnaanu eedahamu naadi, nenu sukhamo dukkhamo anubhavistunnaanu vanti bhaavanalu bhranti matrame. adhi suddhachaitanyamu yokka bhavana. aa bhavane vyashtigaa roopistunnaadu. druknarsanamudvara darsinchunadi drushyamu. ee darsanamu, drushyamu kuudaa bhrame. eedrusyamu kalavantide. nijamgaa emi levu. sare. idhi angeekaristaanu. mari ayithe u
kalalo neram chesenu. kalalone polisulaki pattubaddaanu. kalalone jaillo paddaanu. melukunnanu. poliisulu leru. jailu ledu.
jeevitam kalalatide anukundam. jarugutunnadantaa bhranti. nijamgaa champevadu ledu, chachevaaduu ledu. ee asatta bhraantiroopamlo chesina akrutyaalaku ee deham shiksha anubhavistundi. kalalo neraaniki shiksha kalalone anubhavinchinattu, ee jeevitamlo chesina karmalaki ikkade shiksha anubhavinchadamlo artham undi. malli narakam vere enduku? idhi oka sandeham.
rendo sandeham, narakam, swargam kuudaa chittamu, ahankaaramuvalana kaligina bhaavamulu ani kuudaa chepperu. alaa ayithe narakamulo padatanemo annabhaavaaniki askaram undakudadu.
maro samsayam – vyashti oka chittamuyokka chidroopamu. brahmamanasulo prabhavinchina bhavaniki pratibimbamu. deeniki ichina drushtaantamu samudramu. adhe drushtaantamu teesukundam. nenu dosililo samudrapu neeru teesukuntaanu. naadosililo neeru samudrapuneerukante vaeru kaadu. nenu aaneeru mallee samudramulooniki vadilaste aa samudramulone kalisipotundi. asatta sattalo layamayipotundi. idhi satta, idhi asatta anna verpaatu ledu. ilaa vaeru kaani asatta punarjanma ela saadhyam? naadosililoonchi samudramuloki vadilina neeru idhee ani vaeru petti chuupalem kada. anthe kaadu. okoka janmaloonuu aa chittamunaku sambandhinchina lokavyaparalamulavallana, bandhumitrulavallanuu marinni vaasanalu erpadataayi kada. anchetha e okkajanmalo vaasanalu nirmoolinchukuni suddhachaitanyamunaku cheruva kavalanna kottavi kuudaa cherutu untaayi kanaka sampuurnamgaa suddhachaitanyamulo layamaguta annadi bhrame anipistondi.
leelopaakhyaanamlo leela venakatijanma, aajanmalo bharta pillalue ivannee sarasvateedevikarunavalla punah darsinchadam jarugutundi. adhe asatta punah janminchindante asattaki pratyekamaina vyaktitvam undane kada.
antakante mundu maro prasna. aa suddhachaitanyaswaruupadu modatlone asalu dushtabhaavanalu annave lekunda manishini puttinchi undavacchu kada. nenoka program rastananuko. adhi nishphalamoutundi ano dushfalitaalanu istundi ano anukuntu rayanu kada.
adhee nijame. cony nenu maanavamaatrudanu. naadi parimitagnaanam. aa suddhachaitanyaswaruupadu aparimitudu, ghnaanaswaroopudu kada!
asalu swargasukhaalu ante emiti? ee vedaantagranthaallo saitam swargam varninchinappudu vindulu, vinodaalu, udyaanavanaalalo vihaaraalu varnistunnaaru. ave swargasukhaalu ayithe, bhoolokamlo sukhalaki swargasukhaalakii emiti vyatyaasam?
asalu sukhadukhaalu samadrushtito sweekarinchaalanukunnapa ee swargasukhaalanu aasinchadam cony anubhavinchadam cony kuudaa garhaneeyame kada. kashtaalu sukhalu okkalage sweekarinchaalante sukham kuudaa sweekarinchavacchu kada. asalu edhi sukham, edhi kashtam u
lavanarajukathalo lavanaraju maanasikamgaa yagam chesi, yaagamlo tappanisarigaa aacharinchavalasivachindi. aahimsa kaaranamgaa 60 samvatsaraalu heyamaina jeevitam gaduputaadu. chhandalastrini vivaahamaadadam, santaanam, mamsabhakshana vantivi neechamainavigaa chitrinchadam jarigindi ikkada. sukhadukhaalu samame anukunnappudu idhi uttamamu, idhi heyamu anna vivakshaki ardhamundaa?
samudrapodduna kuurchunna brahmanandam chuttu marokasari parikinchi chusedu. pichikagullu kattukuntunna pillalu, gaalilo mullachigulla parugulu teestunna raavanaasuruditalalu, oosulaadukuntuu chettapattalesukuni potunna yuvajanta, vaallani chustuu gataanni nemaruvesukuntunna musalayana, maramaralabandichuttu cherina janam u
veellantaa emaina alochistunnara? veellaki tanaki vachinalaati aalochanalu asalu eppudaina vastaya? vaallu ee kshanamlo matrame batukutunnara? nalati chinta lenivaarigati emavutundi? pakshulugaano, mrugaalugaano, purugulugaano puttinajeevudu elati satkaaryaalu cheyagaladu? vaatiki vimukti ela eppudu kalugutundi?
neellalo aadutunna pillalu polomantu arichi dooramgaa parugetteru. atu chusedu. uvvettuna lechina keratam okati trutikaalam alaa gaalilo nilichi, phelluna virigipadindi.
meeku teliyanivi kadanukondi. aina mullalo inkokka mudi gurinchi chepdamanukuntunna, inka vere chadivevalla kosamaina.
sukhamicchinaa, dukkhamichina, ave tagulukunna, manam tagilinchukunnaa, vadilinchukovadam ishtamunna, lekapoyina, chetanaina, kakapoyina
udaaharanagaa paina vyaakhyalo cheppinattu podavaina tala juttu ekkadanna irukkunappudu chinna atichinna vayasulo asalu teliyadu, edho oka chidaanandamlone undadam jarugutundi.
okko saari manavalla kaanekaadu. vere vaallu odaarchavalasi vastundi, vidipinchaalsi vastundi. kattirinchaalsi vastundi.
veeriche post cheyyabadindi busiraju lakshmeedevi desaayi / meanee meaneearee mae vadda 4:48 AM 2 vyaakhyalu: ee posteaku link chestundi