"యోగుల౦దరిలో కెల్లా స౦పూర్ణ విశ్వాస౦తో నాయ౦దు బద్ధుడై, తనలో నన్నే స్మరిస్తూ ,నా పట్ల ప్రేమపూరిత భక్తియుక్త సేవ చేస్తాడో -అతడే యోగమ౦దు నాతో సదా కలిసి ఉ౦టాడు. అతడే అ౦దరికన్నా శ్రేష్ఠుడు." కాబట్టి ఏ యోగి సదా-సర్వదా తన హృదయ౦లో "హరే రామ హరే రామ రామ రామ హరే హరే!హరే కృష్ణ హరే కృష్ణ కృష్ణ కృష్ణ హరే హరే".-అని జపిస్తూ ఉ౦టాడో అతడే ప్రధమ శ్రేణికి చె౦దిన యోగి. అదే భగవద్భక్తి యోగ౦.భక్తుడు చక్కగా నియమనిబ౦ధనలను పాటిస్తూ, ప్రగతిని సాధిస్తూ ఉ౦టే ఏదో ఒక రోజున అతడు భగవ౦తుని సరైన విధ౦గా అర్ధ౦ చేసుకుని ప్రసన్నుడౌతాడు. -అ౦టే జ్ఞానాన్నీ, ఆన౦దాన్ని పొ౦ది దు:ఖము, దురాశల ను౦డి విముక్తుడౌతాడు."
ఈ గురువార౦ ను౦డి (10-06-2010) శ్రీ సాయి సచ్చరిత్ర సప్తాహ౦ చేద్దామని నేను,మాసోదరి,మామరదలు నిర్ణయి౦చుకున్నాము.ఈ నిర్ణయాన్ని బాబాగారు తమ చల్లని హస్త౦తో మమ్ములను దీవి౦చి అనుగ్రహి౦చారు. మొదటిరోజు పారాయణ౦ చేసిన అన౦తర౦ బాబాగారికి రొట్టె (చపాతీలు) నైవేద్య౦ నివేదిస్తూ... మాసోదరి అక్కా! రొట్టె ఉల్లిపాయ కలిపి పెట్టనా? అని నన్నడగడమూ,నేను "అమ్మ ఉల్లిపాయ తినదు కదా!" వద్దువిడి,విడిగా పెట్టు అనగా ఒకచిన్నపళ్ళెములో విడిగా పెట్టి, ప౦చదార కూడా అచట పెట్టి నైవేద్య౦ సమర్పి౦చగా,రొట్టెల మీద ఉల్లిపాయలను వేసి ,తమ చేతులపై, వడిలో రొట్టె ముక్కలు వేసుకుని ఉల్లిపాయలను చేతిలో పట్టుకున్నారు. ఒక రొట్టెలో ప౦చదార వేసి పెట్టారు. శ్రీ సాయి లీలలు అలా ఉ౦డేవి.పారాయణాన్ని విని తరి౦చడానికి భక్తులు వచ్చేవారు.వారు తీసుకొచ్చిన పదార్ధాలు, చేసిన ప్రసాదాలు అక్షయపాత్రలా ప౦చభక్షపరమాన్నాలు అవడ౦ విశేష౦.మొదటి రోజు పారాయణ౦ నిరాట౦క౦గా సాగి౦ది.శుక్రవార౦ (11-06-2010) పారాయణా౦తర౦ నివేది౦చిన నైవేద్య౦లో వడియాలతో ’సాయి’ అన్న అక్షరాలు అన్న౦లో పేర్చి మాకొక సు౦దర దృశాన్ని చూసే అదృష్టాన్ని కలిగి౦చారు. శనివార౦ (12-06-2010) పారాయణ౦ మధ్యలో ఈశావాస్యోపనిషత్తును కుటు౦బ సభ్యుల౦దరిని మనన౦ చేయమని మా సోదరికి బాబాగారు చెప్పగా , తను అ౦దరికీ చెప్పగా మా మరదలు ,మేము ఈశావాస్యోపనిషత్తును మనన౦ చేయుచు౦డ ఫోనులో మా తమ్ముడికి వినిపి౦చి౦ది. మావారికి ,పిల్లలకి ఫోన్ చేసి ఈశావాస్యోపనిషత్తును బాబాగారు మనన౦ చేయమన్నారు అని చెప్పగానే వారు సాయ౦త్ర౦ చదువుదాము అనుకున్నారు. మధ్యాహ్న౦ బాబాగారిని దర్శి౦చుకోవాలని మావారు,పిల్లలు మా సోదరి ఇ౦టివద్ద కారు దిగుచు౦డగా మ౦దిర౦ గోడ పైన మన౦ వ్రాసే విధ౦గానే (తిరగేసి కాదు) అక్షరాలు వచ్చాయి. " ఈశోపనిషత్తు మనన౦ చేయ౦డి" .."సాయి" . అని అక్షరాలు బహు సు౦దర౦గా వచ్చాయి. అది చూసి మాశ్రీవారు ,నేను సాయ౦త్ర౦ చదువుతాను అని అన్న౦దులకు బాబాగారు ఇలా వినవి౦చారు అని వె౦ఠనే మరల అ౦దర౦ "ఈశోపనిషత్తు"ను (శ్రీసాయి సచ్చరిత్ర 20వ అధ్యాయ౦లో ) భక్తితో మనన౦ చేసాము.
"సర్వవ్యాపి అగు బాబాను మనస్సుతో,నోటితో,చేతుల్తో పిలుస్తూ అ౦తటా ఆయన ఉన్నారని గుర్తి౦చే శక్తిని, మనకిమ్మని పిలుచుటే ."
ఎవరూ లేని, చూడని చోట ఈ ఫలమారగించి రావాలి అని శిష్యులను పిలిచి పండ్లు పంచిపెట్టారు వ్యాసరాయలవారు. శిష్యులందరు తమకు నచ్చిన ప్రదేశములకు వెళ్ళి ఎవ్వరు లేని చోట గురువుగారిచ్చిన పండును భుజించి వస్తారు. ఒక శిష్యుడు మాత్రము ఆ పని పూర్తి చేయలేక తిరిగి తిరిగి ఆ పండును చేతియందుంచుకొని గురుసన్నిధికి చేరుతాడు. "పండు తినకనే వచ్చినావేమి?" అని వ్యాసరాయలు ప్రశ్నించారు.
శిష్యుడు చేతులు జోడించి నమస్కరిస్తూ "గురుదేవా! నేను మహాపాపిని గురుదేవుల ఆజ్ఞ పాలించలేని అసమర్ధుడను. తమరి ఆదేశము మేరకు ఎవ్వరు లేనిచోట, ఎవరికీ తెలియకుండా ఫలమారగించాలని ఎంతగానో ప్రయత్నించాను .నేనెక్కడికి వెళ్ళినా భగవంతుడు చూస్తూనే ఉన్నాడు. " అని గురువుగారికి శిష్యుడు విన్నవించాడు.
శిష్యుని విన్నపమునకు గురువుగారైన వ్యాసరాయలవారు సంభ్రమాశ్చర్యములతో పులకాంకితుడయ్యాడు. తన నిర్మల ఆధ్యాత్మిక భావపరంపరలతో గురుదేవులను విస్మయమొందించిన వ్యక్తియే భక్త కనకదాస్.
విజయనగర సామ్రాజ్యమును శ్రీకృష్ణదేవరాయలు పరిపాలించు రోజులలో యాదవకులమునకు చెందిన బీరప్ప యనునతడు సేవానాయకుడుగా ఉండేవాడు. అతని భార్య బుచ్చమ్మ. వీరిరువురు తిరుమలేశుని భక్తులై, ఆదర్శ గృహస్థజీవనమును గడిపెడివారు. చిరకాలముగా వారికి సంతానము లేకపోవుటచే వారు వేంకటేశ్వరుని సేవించి, తమకు సంతానము ననుగ్రహింప వలసిందిగా ప్రార్ధిస్తారు. వారి భక్తికి తృప్తి చెంది బాలాజీ వారికొక పుత్రుని ప్రసాదిస్తాడు. భగవత్ప్రసాదితమైన ఆ శిశువుకు తిమ్మప్ప అని నామకరణం చేస్తారు.
తిమ్మప్పకు చదువు సంధ్యలయందు మనస్సు లగ్నం కాలేదు. విద్య వచ్చే అవకాశము లేనందున తండ్రి తన కుమారుని వ్యాయామము, విలువిద్యలందు నేర్పరిగా తీర్చిదిద్దాడు. తిమ్మప్ప యవన దశలోనే తల్లిదండ్రులను పోగొట్టుకొని దిక్కులేనివాడవుతాడు. తన ఇరవయ్యో ఏట వివాహం చేసుకుంటాడు. కానీ అనతి కాలములోనే భార్యావియోగము ననుభవించవలసి వస్తుంది.
తిమ్మప్ప జీవితం ప్రశ్నార్ధకంగా మిగిలింది. ఒకనాడు ఆదికేశవ స్వామి స్వప్నంలో దర్శనమిచ్చాడు. తన భక్తుడు కమ్మని ఆజ్ఞాపించాడు. భగవదాజ్ఞను తిమ్మప్ప నిరాకరించాడు. జీవితంలో భోగభాగ్యాలను అనుభవించి విహరించాలనే తిమ్మప్పకు భక్తి జ్ఞానమను పదములు చిరాకును కలిగించసాగాయి. అనేకసార్లు ఆదికేశవ స్వామి స్వప్న దర్శనమిచ్చి భక్తుడవు కమ్మని హెచ్చరించడము, తిమ్మప్ప నిరాకరించడము జరుగుతూ వచ్చింది.
ఒకసారి శత్రురాజులు తమ దేశము మీదికి దండెత్తిరాగా, తిమ్మప్ప యుద్ధమునకు వెళ్ళవలసి వచ్చింది. తిమ్మప్ప ధైర్యసాహసములతో మెరుపువలె విజృంభించి శత్రుసైన్యమును చెదరగొడతాడు. వెనుకనే ఒక సైనికుడు వచ్చి తిమ్మప్పపై కత్తి విసురుతాడు. వీపులో ఆ కత్తి గుచ్చుకొనగా తిమ్మప్ప మూర్చిల్లుతాడు. కొద్దిసేపటికి స్పృహలోకి వస్తాడు. గాయము తీవ్రబాధను కల్గించుచున్నది. కదలలేక ఉన్నాడు. అంతలో ఆదికేశవస్వామి మరల అక్కడ దర్శనమిచ్చాడు. స్వామి చిరునవ్వు చిందిస్తూ "తిమ్మప్పా! గాయము తీవ్రముగా బాధించుచున్నదా? ఆలోచించు ఇప్పటికీ మించిపోయినది ఏమీ లేదు. నాకు భక్తుడివి కా " అన్నారు. కత్తిపోటుతో విలవిలలాడుతున్న తిమ్మప్ప ఆగ్రహోదగ్రుడై " నన్నెందుకిలా బాధిస్తావు? నేను నీకు భక్తుడను కాలేను. నాకు భక్తి నచ్చదు. ముక్తి గిట్టదు. నిన్ను దర్శించాలని నీ కొరకు పరితపించే ఎందరో భక్తులు ఈ ప్రపంచములో ఉండగా, నన్నే ఎందుకిలా వెంబడిస్తావు?" అన్నాడు.
"తిమ్మప్పా! నీవు గతంలో నా భక్తుడవు. చిత్తశుద్ధితో నాకు సేవచేసి నన్ను స్మరించిన భాగవతోత్తముడవు. కర్మవశాత్తు ఇంతవరకు నీవు నన్ను ఆశ్రయించలేకపోయితివి. నీవు నన్ను సేవించు శుభఘడియ సమీపిస్తున్నది. నిర్మల మనస్కుడవై నన్ను సేవించు. నీ బాధలన్నీ తొలగించి నీకు ముక్తిని ప్రసాదిస్తాను" అని ఆదికేశవస్వామి తన దివ్య సందేశాన్ని అందిస్తారు. తిమ్మప్ప తదేకంగా స్వామిపై దృష్టిని సారించి "నీవు నన్ను బంధ విముక్తుణ్ణి చేయుమాట వాస్తమైనచో ప్రస్తుతము నన్ను హింసించుచున్న శారీరక బాధనుండి విముక్తి చేయండి. అలా జరిగితే నిన్ను నేను విశ్వసించి నీకు భక్తుడను కాగలను." అని చెప్పగా దీనదయాళుడు, భక్తవత్సలుడైన ఆదికేశవస్వామి తన దివ్య హస్తస్పర్శతో తిమ్మప్పను శరీరక బాధనుండి విముక్తుణ్ణి చేస్తారు. భగవానుని దివ్య కరముల స్పర్శతో తిమ్మప్పలో నిద్రాణమైయున్న ఆధ్యాత్మిక చైతన్యము ప్రభావితమై, భక్తి పారవశ్యము పొడసూపుతుంది. ఆదికేశవస్వామి నవ్వుతూ అదృశ్యమవుతారు. తిమ్మప్పలో తీవ్ర పరిణామము కదిలింది. ఒక్క క్షణము కూడా భగవానుని చూడకుండా, స్మరించకుండా ఉండలేకపోతున్నాడు. నేత్రములనుండి అశ్రుధారలు ప్రవహించుచుండ పరుగు పరుగున ఆదికేశవస్వామి ఆలయానికి చేరుతాడు. దేవాలయ ద్వారము మూసియుంటుంది. స్వామి వియోగాన్ని భరించలేక తన హృదయము నుండి పొంగి వచ్చే విషాదానికి పదములు జోడించి సుశ్రావ్యంగా కీర్తన గానం చేయసాగాడు. స్వామి వియోగాన్ని భరించలేని తిమ్మప్ప పసిబిడ్డవలె విలపిస్తూ తన శిరస్సుతో గుడి తలుపులను బాదుతాడు. శిరస్సునుండి రక్తము ప్రవహించుచున్నను తల బాదుకొనుట ఆపడు. ఆతని భక్తికి మెచ్చి ఆదికేశవస్వామి తిమ్మప్పను అనుగ్రహిస్తాడు. భగవానుని దివ్యమయ దర్శనముతో పులకాంకితుడై తిమ్మప్ప కరద్వయమును జోడించి నమస్కరిస్తూ తనలో పొరలి వచ్చుచున్న భక్తిభావాలను శ్రావ్యముగా కీర్తనద్వారా తెలియచేస్తాడు. వాసుదేవా! నీ దివ్య నామస్మరణ చేయుటకై నాకు అనేక జన్మలు ప్రసాదించు. అని నిర్మల చిత్తముతో స్వామిని ప్రార్ధిస్తాడు. కేశవ భక్తుడైన తిమ్మప్ప బంగారు బుద్ధి కలిగి కనకదాసుగా మారిపోయాడు.
కనకదాసుకు బాహ్య విషయాలపై అనురక్తి లేదు. నిద్రాహారాలు మాని భగవంతుని దివ్యసందర్శనాభిలాషియై కనకదాసు విలపించసాగాడు. ఒకనాడు కనకదాసుకు స్వప్నములో కేశవస్వామి దర్శనమిచ్చి హంపి నగరవాసి అయిన వ్యాసరాయ గురుదేవుల నాశ్రయించి మంత్రదీక్షను పొందవలసినదిగా తెలియజేస్తారు. కనకదాసు హంపి చేరి వ్యాసరాయలవారిని దర్శించి, తనను శిష్యుడుగా స్వీకరించి మంత్రదీక్షనొసగమని ప్రార్ధిస్తాడు. యాదవ కులజుడైన కనకదాసుకు మంత్రదీక్షనొసగుట వ్యాసరాయలకు ఇష్టం లేదు. ప్రార్ధనాపూర్వకముగా కనకదాసు పదే పదే ప్రాధేయపడసాగాడు. వ్యాసరాయలవారు విసుగుతో కోపోద్రికుడై "దున్నపోతు నామము జపించు.నీకు ఆ మంత్రము బాగా సరిపోతుంది." అని చెబుతారు. గురువు నుండి ఆ మాట రాగానే కనకదాసు విశ్వాసపూరిత హృదయముతో దూరంగా వెళ్ళి ఒక నిర్జన ప్రదేశములో "దున్నపోతు" నామమును ఉచ్చరించసాగాడు. తపస్సు తీవ్రరూపం దాల్చింది. భక్తి విశ్వాసములు చరమస్థాయి నందుకున్నాయి. తన వాహనమైన దున్నపోతుపై కఠోరసాధన సాగిస్తున్నందుకు యమధర్మరాజు సంతృప్తి చెంది దున్నపోతు రూపంలో కనకదాసుకు ప్రత్యక్షమవుతాడు. కనకదాసు శిరసు వంచి నమస్కరిస్తాడు . తనవలన ఏమి సహాయము కావాలో తెలియజేయుమని దున్నపోతు రూపంలో ఉన్న యమధర్మరాజు అడుగుతాడు. తనకేమీ అవసరం లేదనియు, తన గురుదేవుల అవసరమును తీర్చవలెనని ప్రార్ధించి..దున్నపోతును వెంటబెట్టుకొని వ్యాసరాయల వద్దకు కనకదాసు వస్తాడు.
"yogulanarilo kella samoorna vishwaasamotho naayadu baddhudai, tanalo nanne smaristuu ,naa patla premapurita bhaktiyukta seva chestado -atade yogamedu naatho sadaa kalisi utaadu. atade andarikanna shreshtudu." kabatti e yogi sadaa-sarvada tana hrudayalo "hare raama hare raama raama raama hare hare!hare krishna hare krishna krishna krishna hare hare".-ani japistuu utado atade pradhama shreniki chenina yogi. adhe bhagavadbhakti yoga.bhaktudu chakkaga niyamanibadhanalanu paatistuu, pragatini saadhistuu uhete edho oka rojuna atadu bhaganetuni saraina vidhaegaa ardha chesukuni prasannudoutaadu. -aete gnaanaannii, aanidaanni poedi du:khamu, durasala nudi vimuktudautaadu."
ee guruvaara nudi (10-06-2010) shree saayi sacharitra saptahe cheddamani nenu,masodari,maamaradalu nirnayinchukunnamu.ee nirnayaanni babagaru tama challani hastaetho mammulanu deevichi anugrahinaaru. modatiroju paaraayana chesina anetarae baabaagaariki rotte (chapaatiilu) naiveeyina nivedistuu... masodari akka! rotte ullipaya kalipi pettana? ani nannadagadamuu,nenu "amma ullipaya tinadu kada!" vadduvidi,vidigaa pettu anagaa okachinnapallemulo vidigaa petti, paychadaara kuudaa achata petti naiveeyina samarpenchagaa,rottela meeda ullipaayalanu vesi ,tama chetulapai, vadilo rotte mukkalu vesukuni ullipaayalanu chetilo pattukunnaru. oka rottelo paychadaara vesi pettaaru. shree saayi leelalu alaa ucedevi.paaraayanaanni vini tarikadaaniki bhaktulu vachevaaru.vaaru teesukochina padaardhaalu, chesina prasaadaalu akshayapaatralaa paechabhakshaparamaannaalu avada vishesha.modati roju paaraayana niraatikangaa saageni.sukravaaram (11-06-2010) paaraayanaataram niveedichina naiveeyilalo vadiyaalato esai anna aksharaalu annelo perchi makoka sudara drushaanni chuse adrushtaanni kaliginaaru. sanivaara (12-06-2010) paaraayana madhyalo eesaavaasyoopanishtutunu kuteaba sabhyulanarini manana cheyamani maa sodariki babagaru cheppagaa , tanu andariki cheppagaa maa maradalu ,memu eesaavaasyoopanishtutunu manana cheyuchuda phonulo maa tammudiki vinipeechinadi. mavariki ,pillalaki fon chesi eesaavaasyoopanishtutunu babagaru manana cheyamannaru ani cheppagaane vaaru saayathra chaduvudamu anukunnaru. madhyahna baabaagaarini darsikuchovalani maavaaru,pillalu maa sodari intivadda kaaru diguchudagaa maanira goda paina mana vrase vidhaegaane (tiragesi kaadu) aksharaalu vachayi. " eesopanishattu manana cheyudi" .."saayi" . ani aksharaalu bahu sudaraegaa vachayi. adhi chusi maashreevaaru ,nenu saayathra chaduvutaanu ani annaedulaku babagaru ilaa vinavichaaru ani veetane marala aachara "eesopanishattu"nu (srisai sacharitra 20va adhyayalo ) bhaktito manana chesamu.
"sarvavyaapi agu babanu manassutho,notitho,chetulto pilustuu aytata aayana unnaarani gurtineche saktini, manakimmani piluchute ."
evaruu laeni, chudani chota ee phalamaaraginchi ravali ani shishyulanu pilichi pandlu panchipettaaru vyaasaraayalavaaru. shishyulandaru tamaku nachina pradesamulaku velli evvaru laeni chota guruvugaaricchina pandunu bhujinchi vastaaru. oka shishyudu maatramu aa pani puurti cheyaleka tirigi tirigi aa pandunu chetiyandunchukoni gurusannidhiki cherutaadu. "pandu tinakane vachinavemi?" ani vyaasaraayalu prasninchaaru.
shishyudu chetulu jodinchi namaskaristuu "gurudeva! nenu mahapapini gurudevula aagna paalinchaleni asamardhudanu. tamari aadesamu meraku evvaru lenichota, evariki teliyakunda phalamaaraginchaalani entagaano prayatninchaanu .nenekkadiki vellinaa bhagavantudu chustune unnaadu. " ani guruvugaariki shishyudu vinnavinchaadu.
shishyuni vinnapamunaku guruvugaaraina vyaasaraayalavaaru sambhramaascharyamulatho pulakankitudayyadu. tana nirmala aadhyaatmika bhaavaparamparalatho gurudevulanu vismayamondinchina vyaktiye bhakta kanakadas.
vijayanagara saamraajyamunu srikrushnadevaraayalu paripaalinchu rojulalo yaadavakulamunaku chendina beerappa yanunatadu sevaanaayakudugaa undevaadu. athani bharya buchamma. veeriruvuru tirumalesuni bhaktulai, aadarsa gruhasthajeevanamunu gadipedivaaru. chirakalamuga vaariki santaanamu lekapovutache vaaru venkateshwaruni sevinchi, tamaku santaanamu nanugrahimpa valasindigaa praardhistaaru. vaari bhaktiki trupti chendi balaji vaarikoka putruni prasaadistaadu. bhagavatprasaaditamaina aa sisuvuku timmappa ani namakaranam chestaaru.
timmappaku chaduvu sandhyalayandu manassu lagnam kaaledu. vidya vache avakasamu lenanduna tandri tana kumaruni vyaayaamamu, viluvidyalandu nerparigaa teerchididdaadu. timmappa yavana dasalone tallidandrulanu pogottukoni dikkulenivaadavutaadu. tana iravayyo eta vivaham chesukuntadu. cony anathi kaalamulone bhaaryaaviyogamu nanubhavinchavalasi vastundi.
timmappa jeevitam prasnaardhakamgaa migilindi. okanadu aadikesava swami swapnamlo darsanamichaadu. tana bhaktudu kammani aagnaapinchaadu. bhagavadaagnanu timmappa niraakarinchaadu. jeevitamlo bhogabhaagyaalanu anubhavinchi viharinchaalane timmappaku bhakti ghnaanamanu padamulu chiraakunu kaliginchasaagaayi. anekasaarlu aadikesava swami swapna darsanamichi bhaktudavu kammani heccharinchadamu, timmappa niraakarinchadamu jarugutuu vachindi.
okasari satruraajulu tama deshamu meediki dandettiraagaa, timmappa yuddhamunaku vellavalasi vachindi. timmappa dhairyasaahasamulatho merupuvale vijrumbhinchi satrusainyamunu chedaragodataadu. venukane oka sainikudu vachi timmappapai katti visurutaadu. veepulo aa katti guchukonagaa timmappa moorchillutaadu. koddisepatiki spruhaloki vastaadu. gayamu teevrabaadhanu kalginchuchunnadi. kadalaleka unnaadu. antalo aadikesavaswamy marala akkada darsanamichaadu. swami chirunavvu chindistuu "timmappa! gayamu teevramugaa baadhinchuchunnadaa? aalochinchu ippatikee minchipoyinadi emi ledu. naaku bhaktudivi kaa " annaru. kattipotuto vilavilalaadutunna timmappa aagrahodagrudai " nannendukila baadhistaavu? nenu neeku bhaktudanu kaalenu. naaku bhakti nachadu. mukti gittadu. ninnu darsinchaalani nee koraku paritapinche endaro bhaktulu ee prapanchamulo undagaa, nanne endukila vembadistavu?" annadu.
"timmappa! neevu gatamlo naa bhaktudavu. chittasuddhito naaku sevachesi nannu smarinchina bhaagavatottamudavu. karmavasaattu intavaraku neevu nannu aasrayinchalekapoyitivi. neevu nannu sevinchu subhaghadiya sameepistunnadi. nirmala manaskudavai nannu sevinchu. nee badhalanni tolaginchi neeku muktini prasaadistaanu" ani aadikesavaswamy tana divya sandesaanni andistaaru. timmappa tadekamgaa swaamipai drushtini saarinchi "neevu nannu bandha vimuktunni cheyumata vaastamainacho prastutamu nannu himsinchuchunna saareeraka badhanundi vimukti cheyandi. alaa jarigithe ninnu nenu vishwasinchi neeku bhaktudanu kaagalanu." ani cheppagaa deenadayaaludu, bhaktavatsaludaina aadikesavaswamy tana divya hastasparsatho timmappanu sareeraka badhanundi vimuktunni chestaaru. bhagavanuni divya karamula sparsatho timmappalo nidraanamaiyunna aadhyaatmika chaitanyamu prabhaavitamai, bhakti paaravasyamu podasuuputundi. aadikesavaswamy navvutuu adrushyamavutaaru. timmappalo teevra parinaamamu kadilindi. okka kshanamu kuudaa bhagavanuni chudakunda, smarinchakunda undalekapotunnadu. netramulanundi ashrudhaaralu pravahinchuchunda parugu paruguna aadikesavaswamy aalayaaniki cherutaadu. devalaya dwaaramu moosiyuntundi. swami viyogaanni bharinchaleka tana hrudayamu nundi pongi vache vishaadaaniki padamulu jodinchi sushraavyamgaa keertana gaanam cheyasagadu. swami viyogaanni bharinchaleni timmappa pasibiddavale vilapistuu tana sirassuto gudi talupulanu baadutaadu. sirassunundi raktamu pravahinchuchunnanu tala badukonuta aapadu. aatani bhaktiki mecchi aadikesavaswamy timmappanu anugrahistaadu. bhagavanuni divyamaya darsanamuto pulakaankitudai timmappa karadvayamunu jodinchi namaskaristuu tanalo porali vachuchunna bhaktibhaavaalanu shraavyamugaa kirtanadwara teliyachestaadu. vasudeva! nee divya naamasmarana cheyutakai naaku aneka janmalu prasaadinchu. ani nirmala chittamuto swaamini praardhistaadu. keshava bhaktudaina timmappa bangaaru buddhi kaligi kanakadasuga maripoyadu.
kanakadasuku bahya vishayaalapai anurakti ledu. nidraahaaraalu maani bhagavantuni divyasandarsanabhilashi kanakadasu vilapinchasaagaadu. okanadu kanakadasuku swapnamulo kesavaswamy darsanamichi hampi nagaravasi ayina vyaasaraaya gurudevula naashrayinchi mantradeekshanu pondavalasinadigaa teliyajestaaru. kanakadasu hampi cheri vyaasaraayalavaarini darsinchi, tananu shishyudugaa sweekarinchi mantradeekshanosagamani praardhistaadu. yaadava kulajudaina kanakadasuku mantradeekshanosaguta vyaasaraayalaku ishtam ledu. praardhanaapoorvakamugaa kanakadasu pade pade praadheyapadasaagaadu. vyaasaraayalavaaru visugutho kopodrikudai "dunnapothu namamu japinchu.neeku aa mantramu baga saripotundi." ani chebutaaru. guruvu nundi aa maata ragane kanakadasu vishwaasapuurita hrudayamutho dooramgaa velli oka nirjana pradesamulo "dunnapothu" naamamunu uchcharinchasaagaadu. tapassu teevraroopam daalchindi. bhakti vishwaasamulu charamasthaayi nandukunnayi. tana vaahanamaina dunnapothupai katorasaadhana saagistunnanduku yamadharmaraju santrupti chendi dunnapothu roopamlo kanakadasuku pratyakshamavutaadu. kanakadasu shirasu vanchi namaskaristaadu . tanavalana emi sahayamu kaavaalo teliyajeyumani dunnapothu roopamlo unna yamadharmaraju adugutaadu. tanakemi avasaram ledaniyu, tana gurudevula avasaramunu teerchavalenani praardhinchi..dunnapotunu ventabettukoni vyaasaraayala vaddaku kanakadasu vastaadu.