అమ్మ ఒడి: మాపై రామోజీరావు వేధింపు – దాన్నుండి మేం నేర్చుకున్న పాఠాలు – 04[మారీచుడు – ఉప్పు మూట]
మాపై రామోజీరావు వేధింపు – దాన్నుండి మేం నేర్చుకున్న పాఠాలు – 04[మారీచుడు – ఉప్పు మూట]
అది మొదలు…. అంటే 2005 నుండి 2008 లో మేము 'అమ్మఒడి' అనే ఈ బ్లాగు తెరిచే వరకూ మాకు ఏదో విధంగా వినబడ్డ మాట ఏమిటంటే – "మిమ్మల్ని పావుగా ఉపయోగించుకుంటున్నారు?" అని! చివరికి, ఈ వేధింపు విషయంలో మేం పెట్టిన అర్జీకి స్పందనగా, హైకోర్టు అప్పటి ప్రధాన న్యాయమూర్తి 'సింఘ్వీ' నుండి వచ్చిన లేఖ తీసుకుని, మా మిత్రుడి ద్వారా ఓ న్యాయవాదిని కలిసి, న్యాయసలహా పొందేందుకు ప్రయత్నించినప్పుడు….. సదరు న్యాయవాది కూడా మాతో "మిమ్మల్ని ఎవరో పావుగా ఉపయోగించుకుంటున్నట్లుంది" అన్నాడు. ఎంతో పరిశోధనాత్మకమైన, గంభీరమైన భావప్రకటనతో మరీ చెప్పాడు. ఇంతకీ ఆ లేఖలో ఉన్న న్యాయపరమైన పదాల అర్ధం మాత్రం చెప్పలేదు. 'హైదరాబాద్ ఉచితన్యాయసేవా సదన్ కే వెళ్ళి విషయం కనుక్కోండి' అని సమాధానం చెప్పాడు.
మమ్మల్ని పావులుగా వాడుకోవటం ఏమిటి? ఉంటే నా శతృవు ఉండాలి. అంతేకాని ఇంకా ఎవరో ఎలా ఉంటారు? నిజానికి ఇలాంటి సంఘటనలతోనే మాకు నెం.5 వర్గం యొక్క ఉనికి గురించి అర్ధమయ్యింది. ఆ తర్వాతే దానిపైన మా అవగాహన పెరిగింది. ఇక దాని గురించిన సునిశిత పరిశీలన, మాతో రామోజీరావు సంభాషణ తీరు….. మాకు నకిలీ కణిక వ్యవస్థ గురించి, నెం.10 వర్గం గురించీ, నెం.5 వర్గం గురించీ, మా జీవితాల్లో ఈ రెండు వర్గాల ప్రమేయం గురించీ అవగాహన కలిగించింది.
ఇక, తనకి లొంగిపొమ్మని మమ్మల్ని రామోజీరావు మా మీద ఒత్తిడి చేసినప్పుడూ, అందుకోసం సామదాన భేద దండోపాయాలు మామీద ప్రయోగింపబడినప్పుడు, మేము రామాయణం నుండే స్ఫూర్తి, ధైర్యమూ పొందేవాళ్ళం. రామాయణంలో సీతాపహరణం ముందు, రావణుడు తాటకీ తనయుడైన మారీచుడి దగ్గరికి వెళ్ళి 'బంగారు లేడి'గా సీతారామలక్ష్మణులని గికురించమని అడుగుతాడు.
మారీచుడు "రాక్షస చక్రవర్తీ! శ్రీరాముడు అమిత పరాక్రమవంతుడు. నూనూగు మీసాల చిరుతప్రాయంలోనే, విశ్వామిత్ర యాగాన్ని కాపాడేటప్పుడు, అతడి బాణపు దెబ్బ రుచి చూశాను. నా తల్లీ సోదరులైన తాటకీ సుబాహులు అసువులు బాయగా, నేను పారిపోయి వచ్చి, ఈ అరణ్యంలో ఆశ్రమవాసం చేస్తున్నాను. అటువంటి శ్రీరాముడితో వైరం పెట్టుకోకు. ఆయన ఇల్లాలి జోలికి పోకు. వారి జోలికి వెళ్తే మృత్యువు జోలికి పోయినట్లే!" అంటాడు.
అందుకు రావణుడు ఉగ్రుడై "మారీచా! ఇప్పుడు నా ఆజ్ఞ పాటించి సీతాపహరణానికి సహకరించలేదో, ఇప్పుడు నా చేతుల్లోనే నీకు మృత్యువు దాపురిస్తుంది" అంటాడు.
దానికి మారీచుడు "బంగారు లేడిగా సీతారాములని మోసగించకపోతే నువ్వు చంపుతావు. మోసం బయటిపడితే శ్రీరాముడు చంపుతాడు. ఎటూ చావు తప్పనప్పుడు…. రాక్షసుడవూ, పరస్త్రీని మోహించి అపహరించ బూనుతున్న అధర్మపరుడవూ అయిన నీ చేతిలో చావటం కంటే, ధర్మమూర్తి, ఆడితప్పని వాడైన శ్రీరాముడి చేతిలో చావటం మేలు" అనీ, అనుకునీ….. బంగారు లేడి రూపం ధరిస్తాడు. తర్వాతి కథ మనకి తెలిసిందే!
'రాక్షసుడైన మారీచుడే అంత గొప్పగా, ధర్మబద్దంగా ఆలోచించినపుడు, గీత ఆచరించాలనుకునే మనం మాత్రం ఎందుకు అధర్మంతో రాజీపడాలి? వేధింపులకి భయపడి ఎందుకు వెనకడుగు వేయాలి? ఎవరైతే మనల్ని వేధిస్తున్నారో ఆ వర్గానికి ఎందుకు లొంగిపోవాలి? వేధింపులకి తట్టుకోలేక లొంగి పోయినా….. తర్వాత జరిగేది ఉపయోగించుకుని వదిలేయటమే! అంటే పావులుగా వాడుకోవటమే. ఎవరికైనా పావులుగా ఉపయోగపడటమే అయినప్పుడు, అది ధర్మం చేతిలో పావులుగా ఉండటం మేలు! తద్వారా భగవంతుడి చేతిలో పావులం అవుతాము. ధర్మపుబాటలోనే ఉంటాం. అది చాలు' అనుకున్నాము.
అప్పటి నుండీ 'ఏదీ జరిగినా మనం నిమిత్తమాత్రులం. జరిగేదంతా మన మంచికే అనుకుందాం' అన్న గీతాసారాన్ని మరింత వంటపట్టించుకునే సాధన చేశాము.
ఎప్పుడైనా కష్టాలు, మరీ కష్టంగా ఉన్నప్పుడూ, నిరుత్సాహం మమ్మల్ని బాగా ఆవరించినప్పుడూ ఇదే చెప్పుకుని ఒకరినొకరం ఉత్సాహపరుచుకుంటాం. 2001 లో, సూర్యాపేటలోని మా ఇంటి నుండి మేం వెళ్ళగొట్టబడినప్పుడు మా పాపకి ఆరేళ్ళు. 2003 లో శ్రీశైలంలో స్కూలు పెట్టేవరకూ మాది కాందిశీకుల వంటి జీవితమే! అందునా ఎందుకు ఇలా బ్రతుకు దుర్భరం అయ్యిందో కూడా అవగాహన లేని జీవితం! 2005 లో దాని గురించి అవగాహన కలిగాక మా పాపకి….. ఏదైనా పెద్దసమస్య వచ్చినప్పుడూ, తామసం డామినేట్ చేసి నిస్సత్తువా, నిద్రా ముంచుకు వచ్చినప్పుడూ, తిరిగి రజో గుణాన్ని ప్రేరేపించుకోవటానికి అంటే పోరాటస్ఫూర్తి తెచ్చుకోవటానికి…. ఒకటే చెప్పాము.
"చూడరా తల్లీ! ముగ్గురు సైనికులు యుద్ధం చేస్తూ కొండ ఎక్కుతున్నారనుకో! ముగ్గురి దగ్గరా ఎంతో కొంత లగేజీ ఉంటుంది. ముగ్గురూ పోరాడుతూనే ఉన్నారనుకో! గెలుపు అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. అదే ఒకరు పోరాడ లేక సొమ్మసిల్లారనుకో! ఆ సైనికుణ్ణీ, అతడి లగేజిని కూడా, మిగిలిన ఇద్దరూ మోసుకుంటూ యుద్ధం చేయాల్సిందే. అప్పుడు ఉప్పుమూట వేసుకుని కొండ ఎక్కినట్లే! దాంతో ఓటమి అవకాశాలు పెరుగుతాయి. కాబట్టి యుద్ధంలో పోరాడే సైనికుడిలా ఉండు. ఉప్పుమూటలా ఉండకు" అని.
ఇక మా జీవితాల్లో నకిలీ కణిక వ్యవస్థ, నెం.10 వర్గమూ, అందులోని కీలక వ్యక్తి రామోజీరావుల ప్రమేయం, వాళ్ళతో మెదళ్ళతో యుద్ధం చేస్తున్న నెం.5 వర్గపు ప్రమేయమూ మాకు ఎలా అర్ధమయ్యిందంటే – 2005 తర్వాత కాలంలో, వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే మా జీవితంలో అప్పటి వరకూ మేం అంతగా దృష్టి పెట్టని అసాధారణ సంఘటనలు చాలా కనబడ్డాయి. మాపై వేధింపూ కనపడింది. మాకు తెలియకుండానే, ఆ వేధింపులో, మాకు ఎంతో ప్రాణాంతకంగా పరిణమించిన సంఘటనలు అంతే అసాధారణంగా తప్పించబడటమూ కనిపించింది.
ఉదాహరణకి చెప్పాలంటే….. గతటపాల్లో వ్రాసినట్లు…. 2002 చివరి రోజుల్లో, మేం రెండోసారి శ్రీశైలం చేరేటప్పటికి మా చేతుల్లో పైసలు లేవు. బండిలో పెట్రోలు లేదు. ఇంకొంచెం వేధింపు కొనసాగి ఉంటే…. అంటే అప్పటికి పరిచయం ఉన్న ఖాసీం[భయ్యా] కుటుంబం మమ్మల్ని ఆదుకోకపోతే మా పని ఆగమ్య గోచరమే! [వాళ్ళ దగ్గర అప్పుడు, ఎప్పుడు ఒక్క పైసా అప్పుకూడా తీసుకోలేదు సుమండి!]
సరే, అది….. తామే కష్టం కలిగించి, అందులో నుండి ఆదుకునే 'ఒక ఆప్తుణ్ణి' మనకి దగ్గర చేసి, సమాచారం తెలుసుకోవటం లేదా ఆధారపడేటట్లు చేసుకోవటం అన్న స్ట్రాటజీ అయి ఉండవచ్చు. లేదా అప్పటికి అతడిని స్వచ్చందంగా వదిలేసి, తరువాత కాలంలో సామదాన భేద దండోపాయాలతో లొంగ దీసుకొని ఉండొచ్చు. ఒకోసారి ఒకవ్యక్తిని, మొత్తంగా స్వేచ్ఛగా వదిలేసి మమ్మల్ని తికమక పెట్టటం జరుగుతుంది. ఏది జరిగినా అవతలి వ్యక్తి యొక్క మనఃస్థితిని బట్టే ఉంటుంది. లోభపడినా, భయపడినా, ధైర్యపడినా! దాన్నే మేం 'మతిలో ఏది ఉంటే అదే గతిలో కనిపిస్తుంది' అని అనుకుంటాము. కాబట్టి కూడా, ఒకవ్యక్తితో మా స్నేహం కాలగతిలో అతడి ప్రవర్తన బట్టే ఉంటుంది. ఎందుకంటే చల్లకొచ్చి ముంత దాచలేరు కదా! కొంతమంది మా నుండి ఏం ఆశించకుండా స్నేహం చేసిన వాళ్ళు కూడా ఉన్నారు. అలాంటి వాళ్ళు చాలా చాలా తక్కువమంది మాత్రమే!
ఓ సారి…. 2002, సెప్టెంబరు, అక్టోబరులలో….. అప్పటికి హైదరాబాద్ నానల్ నగర్ లో రేకుల గదిలో అద్దెకి ఉండేవాళ్ళం. అప్పటికే, దిల్ సుఖ్ నగర్ లోని సాయి స్టడీ సర్కిల్ లో ఇంటర్ విద్యార్ధులకి చదువు చెప్పడం, జీతం తాలుకూ చెక్కు బౌన్స్ కావటమూ, దానిపైన ఆ సంస్థ యజమాని ఇచ్చిన 'ఝలక్' తీసుకోవటమూ…. అన్నీ అయిపోయాయి. ఆ 'ఎరా'లో హైదరాబాద్ లో ఒక్కటంటే ఒక్క కాలేజీ గానీ, స్కూలు గానీ ఉద్యోగ ప్రకటన ఇస్తే ఒట్టు. మేముగా చేసిన ప్రయత్నాలు కూడా ఫలించలేదు. అంతేకాదు, చంద్రబాబు నాయుడు దరిచేరి ఉన్న మా పెద్ద తమ్ముడు, మాకోసం చేసిన ఉద్యోగప్రయత్నాలు కూడా ఆశ్చర్యకరంగా ఫలించలేదు. మా చిన్నతమ్ముడు దారుణ అవమానం చేసి మరీ, మరోసారి తమ ఇంటికి రావద్దని చెప్పేసాడు.
నిస్సహాయస్థితిలో నిజామాబాద్ జిల్లా 'నిర్మల్'లో ఉన్న బాల్య స్నేహితుడి సాయం కోసం హైదరాబాదు నుండి నిర్మల్ కు స్కూటర్ మీద బయలు దేరాము. [బస్ ఛార్జి కన్న ఇదే చౌక!] అప్పటికి మాకున్న ఆస్థి అది ఒక్కటే! వెళ్ళే ముందు, మరో స్నేహితుడిని 'నిర్మల్' మిత్రుడి వివరాల గురించి అడిగాను. అంతకు రెండు నెలల క్రితం ఆనారోగ్య కారణాల రీత్యా సిటీకి వచ్చాడని, శస్త్రచిక్సిత కూడా జరిగిందనీ, నాకు ఫోన్ లేనందున సమాచారం ఇవ్వలేక పోయామనీ….. అన్నీ చెప్పాడు గానీ, సదరు మిత్రుడికి నిర్మల్ నుండి బదిలీ అయ్యిందని చెప్పలేదు. అంతకు 1 ½ సంవత్సరం క్రితం, నిర్మల్ స్నేహితుడు నాకు కొద్దిపాటి సాయం చేసాడు. అదీ దాదాపు పది సంవత్సరాల తర్వాత అతణ్ణి పలకరించాను. పదేళ్ళకు పైగా బదిలీ లేకుండా నిర్మల్ లోనే ఉండటంతోనూ, బదిలీ గురించి నాతో మరే మిత్రులూ చెప్పకపోవటంతోనూ భరోసాగానే వెళ్ళాం.
మేము అక్కడికి చేరేసరికి రాత్రి ఏడు గంటలు దాటింది. తిరిగి వచ్చేందుకు మా దగ్గర బండిలో పెట్రోలు పోయించుకోవటానికి మాత్రమే డబ్బు ఉంది. తీరా అక్కడికి వెళ్ళాక తెల్సిందేమిటంటే నా మిత్రుడికి బదిలీ అయి, వరంగల్ జిల్లాకు వెళ్ళిపోయాడని! ఏం చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు. మారిన ఫోన్ నెంబరు కావాలంటే, 'ప్రధాన వీధిలో నామిత్రుడి భార్యకు బంధువు ఉన్నారు కలవమని' నా మిత్రుడి గతపు పొరుగు వారు చెప్పారు. అక్కడికి వెళ్ళి, అతణ్ణి కలిసి నెంబరు అడిగాము. నెంబరు తీసుకుని ఫోన్ చేస్తే నా మిత్రుడు దొరకలేదు. అతడి భార్య ముభావంగా సమాధానం చెప్పింది. ఏమనాలో తోచక మామూలు క్షేమ సమాచారం మాట్లాడి పెట్టేసాం.
ఇక దైవం మీద భారం వేసి తిరుగు ప్రయాణానికి సిద్దపడ్డాము. అప్పటికి రాత్రి దగ్గర దగ్గరగా తొమ్మిది గంటలై ఉంటుంది. మా దగ్గరున్న డబ్బులతో హైదరాబాద్ కు తిరుగుప్రయాణం చేయగలం గానీ, రాత్రికి మాత్రం అక్కడే బస చేయలేము. హైదరాబాద్ చేరుకుని 'రేపటి సంగతి రేపు చూద్దాం!' అనుకుని బయలు దేరబోతున్నాము.
మా మిత్రుడి బంధువూ, మరొకతనూ వచ్చి "ఇంత రాత్రి వద్దండి. రేపుదయం వెళ్ధురు గానీ" అన్నారు. మేం నవ్వేసి బండి తీసాము. వాళ్ళకి మా పరిస్థితి అర్ధమయినట్లుంది. మేమయితే మా పరిస్థితి గురించి ఏం చెప్పలేదు. గుంభనంగానే ఉన్నాం. వద్దంటే వద్దని వాళ్ళు మమ్మల్ని ఆపేసారు. వాళ్ళే హోటల్ లో గది తీసుకుని, రాత్రికి భోజనం ప్యాక్ తీసుకుని మా గదికి వచ్చారు. నాకైతే కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి. మర్నాడు ఉదయం బయలుదేరి హైదరాబాద్ కు వచ్చాము. హైదరాబాద్ వచ్చాక, నిర్మల్ మిత్రుడి గురించి సమాచారం ఇచ్చిన మిత్రుణ్ణి, బదిలీ గురించి అడిగితే "నీకు తెలుసు అనుకున్నా" అంటూ సమాధానం చెప్పాడు.
ఆ తర్వాత రెండునెలలూ అష్టకష్టాలూ పడ్డాక శ్రీశైలం చేరాం. తర్వాత ఆరునెలలకి శ్రీశైలంలో చిన్న స్కూలు పెట్టాము. ఆ తర్వాత నిర్మల్ లోని ఆ సహృదయుడికి డీడీ తీసి, హోటల్ గదికి ఖర్చు అయిన డబ్బు పంపిస్తూ, "ఆ రోజు మీరు చేసిన సహాయానికి కృతజ్ఞతలు మాటలతో చెప్పలేను. ఎందుకంటే – ఎంత సహాయం చేశారు అన్న దానికంటే ఏ పరిస్థితిల్లో ఎలాంటి సహాయం చేశారు అన్నది ముఖ్యం. ఈ డబ్బు మీకు ఎందుకు పంపిస్తున్నామంటే, భవిష్యత్తులో మీరు ఇంకెవరికైనా సాయం చేసేటప్పుడు ఈ స్ఫూర్తి మిగిలి ఉండాలని" అని వ్రాసాను.
ఇలాంటి సంఘటనలు మా జీవితంలో చాలా ఉన్నాయి. ఆరోజు, అక్కడ, మాకు ఇంకెవ్వరూ సాయం చేయకపోతే మా స్థితి దారుణమే! అలా 'Extreem Situations' లో ఆశ్చర్యకరంగా అనండీ, అద్భుతరీతిలో అనండి, మొత్తానికి మేమైతే రక్షింపబడేవాళ్ళం. ఆ విధంగా భగవంతుడి పట్ల, ధర్మం పట్ల మా నమ్మకం చెక్కుచెదరకుండా రక్షింపబడేది.
ఇలాంటి వన్నీ పునఃసమీక్షించుకున్నాకే….. 2005 లోనూ, 2006 లోనూ ప్రధానమంత్రి మన్మోహన్ సింగ్ కీ, యూపిఏ ప్రభుత్వ కుర్చీవ్యక్తి సోనియాకీ, అప్పటి రాష్ట్రపతి కలాం గారికీ ఫిర్యాదులు వ్రాసినప్పుడు 'మమ్మల్ని వేధించి మరీ తెలుసుకోవలసిన గండికోట రహస్యాలేవీ మా దగ్గరలేవని, మా జీవితం తెరచిన పుస్తకం వంటిదనీ' వ్రాసాము. ఆయా ఫిర్యాదుల కాపీలు మా ఆంగ్ల బ్లాగు Coups On World లోనూ, Fire Pot లోనూ మీరు పరిశీలించి ఉన్నారు.
నిజం చెప్పాలంటే – జీవితంలో మమ్మల్ని వేధించిన వాళ్ళు ఎక్కువమందే ఉండవచ్చు గాక, నమ్మించి మోసగించిన వాళ్ళు ఎక్కువమందే ఉండవచ్చుగాక, అదే సమయంలో మంచితనం మీద, మానవత్వం మీదా, భగవంతుడి మీదా, మాకున్న నమ్మకాన్ని నిలబెట్టిన వాళ్ళు కూడా ఉన్నారు. కాకపోతే వేధించిన వాళ్ళ సంఖ్యాబలం ఎక్కువ, ఆదుకున్న వారి సంఖ్యాబలం తక్కువ ఉండింది.
ఎవరైనా….. వారివారి మనస్తత్వాలని బట్టే స్పందిస్తారు. ఎవరైనా మాపట్ల అభిమానం, గౌరవం వంటి పాజిటివ్ భావాలతో స్పందించి మాతో స్నేహం చేసినా, మాకు సాయం చేసినా…. మొదట బాగానే ఉంటుంది. క్రమంగా గూఢచర్యం వచ్చి వాలుతుంది. నకిలీ కణిక వ్యవస్థ, నెం.10 వర్గం, అందులోని కీలక వ్యక్తి రామోజీరావుల తాలూకూ ఒత్తిడి, మాతోపాటు మా పైన గౌరవాభిమానాలు చూపిన వారి మీదకీ, మాకు సాయం చేసిన వారి మీదికీ వచ్చి చేరుతుంది. అది ఒకోసారి డైరెక్ట్ కావచ్చు, లేదా ఇన్ డైరెక్ట్ కావచ్చు! ఆయా వ్యక్తుల సంకల్పాన్ని బట్టే తదుపరి వ్యవహారం ఉంటుంది. అంటే భయపడితే భయపెట్టటం, ప్రలోభపడితే ప్రలోభపెట్టటం, ధైర్యంతో వ్యవహరిస్తే ఎవరు ఏమీ చేయలేకపోవటం అన్నది జరుగుతుంది. మా ఈ పరిశీలన సుదీర్ఘమైనది.
మమ్మల్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా వేధించిన వారిని వదిలేస్తే, మాకెదురైన వారెవరైనా…. మొదట మానవసహజమైన మంచితనమే చూపించారు. ఆపైన నకిలీ కణికుడి సామదాన భేద దండాలని దాటి మాకు సాయంగా నిలబడిన వారు అరుదు.
మాకు ఎప్పుడూ కూడా ఒకటే చెప్పబడింది. 'ప్రపంచంలో అందరూ స్వార్ధపరులే! ఎవరి స్వార్ధం వాళ్ళు చూసుకుంటున్నారు. రోజులే అలా మారిపోయాయి. దేశం, ధర్మం, గీత, నీతి, తొక్కా….. అంటూ మీరే, మీ జీవితాలని వృధా చేసుకుంటున్నారు. కావాలంటే మీ చుట్టూ చూడండి. డబ్బుకోసం ఏం చెయ్యాటానికైనా సిద్దపడుతున్న వాళ్ళే కదా ఉన్నారు? నిక్కచ్చిగా వేధిస్తున్న వాళ్ళైనా డబ్బుకోసమే చేస్తున్నారు. స్నేహం పేరుతో నమ్మించి మోసం చేస్తున్న వాళ్ళైనా డబ్బు కోసమే చేస్తున్నారు. ఇప్పటికైనా మీ గురించి మీరు ఆలోచించుకోండి!' – ఇదే బ్రెయిన్ వాష్!
సంవత్సరం క్రితం ఈ బ్లాగు ప్రపంచంలోని వచ్చే వరకూ కూడా ఇదే! అందుకే మా బ్లాగులోని గతటపాలలో "మా చుట్టూ ఉన్న ఈ ఎడారి కృత్రిమమైనది. దీనికి ఆవల మానవత్వం అనే ఒయసిస్సు ఉంది" అని వ్రాసాను. బ్లాగులోకంలోకి వచ్చాకే, మనలా ఆలోచిస్తున్న వాళ్ళు ఇంకా చాలామందే ఉన్నారు అన్న నమ్మకం కలిగింది. ఏ వ్యక్తి అయినా మీడియానే నమ్ముకుని ఉంటే, ఆ మీడియా పెట్టిన కళ్ళజోడు నుండే చూస్తుంటే, ప్రపంచం మొత్తం వాళ్ళు చూపించినట్లే ఉంటుంది.
మొదట జాలంలో పెట్టాలని ఆంగ్లంలో వ్రాయటం ప్రారంభించాను. అప్పటికే మాకు నెట్ కనెక్షన్ ఉంది. దానిని మొదట పత్రికలు చూడటానికి మాత్రమే ఉపయోగించేవాళ్ళం. బ్లాగుల గురించి తెలిసినా, అవి ఎలా చూడాలో కూడా తెలియదు. ఒకరోజు మా పాప కూడలిలో జోక్స్ చూసి, "మమ్మీ, మమ్మీ! ఇక్కడ జోక్స్ చూడు చాలా బాగున్నాయి" అంటూ చెప్పింది. ఒకమాటలో చెప్పాలంటే కూడలిని మా పాపే పరిచయం చేసింది అనవచ్చు. మొదటగా బ్లాగులంటే అవగాహన కలిగింది. వాదప్రతివాదనలు చదివేవాళ్ళం. దాదాపు 6 నెలలు గమనించి ఉంటాము. కామెంట్ అయితే ఇచ్చేవాళ్ళం కాదు. ఎలా కామెంట్ ఇవ్వాలో కూడా తెలియదు మరి! తరువాత 'అమ్మఒడి'తో మా బ్లాగు వ్రాతలు ప్రారంభమైనాయి.
ఈ బ్లాగు ప్రారంభించి నకిలీ కణిక వ్యవస్థ, నెం.10 వర్గం, అందులోని కీలక వ్యక్తి రామోజీరావు స్ట్రాటజీలని వెల్లడించటం ప్రారంభించిన తరువాత, బ్లాగు డిలీట్ చేయమన్న మాట సామదాన భేద దండోపాయాలతో చెప్పబడేది. రకరకాల విన్యాసాలతో చెప్పబడేది. కార్యకారణ సంబంధాలు మాకింకా స్పష్టపడలేదు గానీ, గమనిస్తే…. ఈ స్ట్రాటజీలు వెల్లడించటం ప్రారంభించాకే మాకు వేధింపుల నుండి వెసులుబాటు కలిగింది. ఉన్నదేదో ఆర్ధిక ఒత్తిడే! అదికూడా దాటగలమన్న నమ్మకం ఉంది.
అయితే ఇలాంటి ఒత్తిడుల సాగరాన్ని దాటటానికి కూడా గీతే మా నౌక. సమస్యల చీకట్లు చుట్టుముట్టునప్పుడు గీత తెరిస్తే,
అనన్యాశ్చింతయంతో మాం యే జనాః పర్యుపాసతే
తేషాం నిత్యాభియుక్తానాం యోగక్షేమం వహామ్యహమ్
వేరే ఆలోచనలు లేకుండా నిత్యమూ నన్నేనమ్ముకొని, నా ధ్యానంలోనే ఉంటూ, నన్నే సేవించే వారి యోగక్షేమాలను నేనే చూసుకుంటాను.
పై భావం వచ్చేది. దాంతో భగవంతుడి మీద భారం వేసి, మా ప్రయత్నం మేం చేస్తూ పోయేవాళ్ళం. అలాగే ఈ 17 ఏళ్ళు నడుచుకుంటూ వచ్చాం. ఇలాంటి స్థితులలోనే…. ఎప్పుడైతే నమ్మకం సన్నగిల్లిన స్థితిలోకి జారతానో, ఆ క్షణమే భయమూ ఆందోళనా నన్ను ఆక్రమించటం ప్రారంభించేవి. మళ్ళీ నమ్మకం ధృఢ పరుచుకున్న క్షణంలో, అప్పటిదాకా ఉన్న దుఃఖం తామసం స్థానే, పోరాట స్ఫూర్తి రజోగుణం ద్విగుణీకృతమయ్యేవి.
ఆ విధంగానే ఈశావాస్యోపనిషత్తుకూ, కేనోపనిషత్తుకూ కూడా శాంతిమంత్రమైన శ్లోకం
ఓం పూర్ణమదః పూర్ణమిదం పూర్ణాత్ పూర్ణముదచ్యతే
పూర్ణస్య పూర్ణమాదాయ పూర్ణమేవావ శిష్యతే
యొక్క సారాంశం నాకు నాదైన పద్దతిలో అవగతమైంది. అందుకే విద్యారంగంపై నకిలీ కణికుడి కుట్రని వివరిస్తూ వ్రాసిన నా గతటపాలో, పై శ్లోకంలోని పూర్ణం నాకు భగవద్భావనగా కనబడిందని వ్రాసాను. ఎందుకంటే ఎప్పుడు నేను భగవంతుడి మీద నమ్మకం సన్నగిల్లిన స్థితిలో ఉంటానో అప్పుడు భగవంతుడు నాకు శూన్యుడు. ఎప్పుడు నమ్మకం ధృఢ పరుచుకుంటానో అప్పుడు భగవంతుడు నాకు పరిపూర్ణుడు.
అనుభవాల పాఠాలలో, తొలిరోజుల్లో తరచుగా నమ్మకం కోల్పోతుండేదాన్ని. రానురాను అటుపోట్లకు రాటు దేలతాం కదా! క్రమంగా నమ్మకం ధృఢ పడింది. అందుకే వివేకానందస్వామి "గీత జీవితకాలపు సాధన" అన్నాడనిపిస్తుంది. కాబట్టే, మాపై రామోజీరావు వేధింపు, మాకు 'గీత'ని మరింతగా సాధన చేసే అవకాశాన్ని ఇచ్చిందని గతటపాల్లో వ్రాసాను.
రాఘవ said... December 2, 2009 at 6:14 PM
మీరు చెప్పిన అన్నిమాటలతోనూ ఏకీభవిస్తానండీ!
AMMA ODI said... December 2, 2009 at 8:20 PM
కృతజ్ఞతలండి!
నరసింహ(వేదుల బాలకృష్ణమూర్తి) said... December 3, 2009 at 5:59 AM
మాపై రామోజీరావు వేధింపు, మాకు 'గీత'ని మరింతగా సాధన చేసే అవకాశాన్ని ఇచ్చిందని--
ఆ విధంగా మీరు రామోజీరావుకి ఋణపడి ఉన్నారన్నమాట . ఇలా అనుకుంటే ఎంత ఊరటగానూ , హాయిగాను ఉంటుందో చూడండి.
AMMA ODI said... December 3, 2009 at 1:56 PM
వేదుల బాలకృష్ణ[నరసింహ] గారు,
మేము 'ఏది జరిగినా మన మంచికే' అన్న స్థితికి వచ్చి చాలాకాలమే అయ్యిందండి. అందుచేత ఊరట, శాంతి, సంతోషం వంటి విషయాల్లో మాకు ఢోకా లేదు. అయితే ఈ విషయంలో మీరన్నట్లు రామోజీరావుకి ఋణపడి ఉండటం లేదా కృతజ్ఞత కలిగి ఉండటం గట్రా గట్రాలు మాత్రం ఉండదు. ఎందుకంటే, మమ్మల్ని వేధించటంలో అతడి సంకల్పం, మాకు గీత సాధన చేసే అవకాశం కల్పించాలని కాదు. మమ్మల్ని వేధించటంతో అతడి ప్రయోజనాలు అతడివి. కాబట్టి, మేం గీతని సాధన చేయటానికి అతడి వేధింపు మాకు అవకాశం ఇచ్చి ఉండవచ్చుగాక, కానీ అందుకు అతడి నిమిత్తం ఏమీ లేదు. అది మాపై భగవంతుడి కృప మాత్రమే – అన్నది మా అభిప్రాయము. వ్యాఖ్య వ్రాసినందుకు నెనర్లండి!
amma odi: maapai ramojirao vedhimpu – daannundi mem nerchukunna paataalu – 04[maareechudu – uppu moota]
maapai ramojirao vedhimpu – daannundi mem nerchukunna paataalu – 04[maareechudu – uppu moota]
adhi modalu. ante 2005 nundi 2008 loo memu 'ammoodi' ane ee blagu teriche varakuu maaku edho vidhamgaa vinabadda maata emitante – "mimmalni paavugaa upayoginchukuntunnara?" ani! chivariki, ee vedhimpu vishayamlo mem pettina arjeeki spandanagaa, hycortu appati pradhaana nyaayamuurti 'singhvi' nundi vachina lekha teesukuni, maa mitrudi dwara oo nyaayavaadini kalisi, nyayasalaha pondenduku prayatninchinappudu.. sadaru nyaayavaadi kuudaa maatho "mimmalni evaro paavugaa upayoginchukuntunnat" annadu. entho parisoedhanaatmakamaina, gambheeramaina bhaavaprakatanatho mari cheppaadu. intakee aa lekhalo unna nyaayaparamaina padaala ardham maatram cheppaledu. 'hyderabad uchitanyaseva sadan kee velli vishayam kanukkondi' ani samadhanam cheppaadu.
mammalni paavulugaa vaadukovatam emiti? unte naa shatruvu undaali. antekaani inka evaro ela untaaru? nijaaniki ilanti sanghatanalathone maaku nem.5 vargam yokka uniki gurinchi ardhamayyindi. aa tarvate daanipaina maa avagaahana perigindi. ika daani gurinchina sunisita pariseelana, maatho ramojirao sambhaashana teeri.. maaku nakili kanika vyavastha gurinchi, nem.10 vargam gurinchi, nem.5 vargam gurinchi, maa jeevitaallo ee rendu vargala prameyam gurinchi avagaahana kaliginchindi.
ika, tanaki longipommani mammalni ramojirao maa meeda ottidi chesinappudu, andukosam saamadaana bheda dandopayalu maameeda prayogimpabadinappudu, memu ramayanam nunde sphurthy, dhairyamuu pondevallam. ramayanamlo seetaapaharanam mundu, ravanudu taatakii tanayudaina marichudi daggariki velli 'bangaaru ledi'gaa seetaaraamalakshmanulani gikurinchamani adugutaadu.
maareechudu "rakshasa chakravarti! sriramudu amita paraakramavantudu. noonuugu meesaala chirutapraayamlone, vishwaamitra yaagaanni kapadetappudu, atadi baanapu debba ruchi chushanu. naa talli sodarulaina taatakii subahulu asuvulu bayaga, nenu paaripoyi vachi, ee aranyamlo aasramavaasam chestunnanu. atuvanti sriraamuditoe vairam pettukoku. aayana illali joliki poku. vaari joliki velte mrutyuvu joliki poinatle!" antaadu.
anduku ravanudu ugrudai "maricha! ippudu naa aagna paatinchi seetaapaharanaaniki sahakarinchaledo, ippudu naa chetullone neeku mrutyuvu daapuristundi" antaadu.
daaniki maareechudu "bangaaru ledigaa seetaaraamulani mosaginchakapothe nuvvu champutavu. mosam bayatipadithe sriramudu champutaadu. etuu chaavu tappanappudae. raakshasudavuu, parastreeni mohinchi apaharincha boonutunna adharmaparudavuu ayina nee chetilo chaavatam kante, dharmamurthy, aaditappani vaadaina sriramudi chetilo chaavatam melu" any, anukuni.. bangaaru ledi roopam dharistaadu. tarvaati katha manaki telisinde!
'raakshasudaina marichude anta goppagaa, dharmabaddamgaa aalochinchinapudu, geetha aacharinchaalanukune manam maatram enduku adharmamtho rajipadali? vedhimpulaki bhayapadi enduku venakadugu veyali? evaraithe manalni vedhistunnaro aa vargaaniki enduku longipovali? vedhimpulaki tattukoleka longi poinae.. tarvaata jarigedi upayoginchukuni vadileyatame! ante paavulugaa vadukovatame. evarikainaa paavulugaa upayogapadatame ayinappudu, adhi dharmam chetilo paavulugaa undatam melu! tadwara bhagavantudi chetilo paavulam avutaamu. dharmapubatalone untaam. adhi chaalu' anukunnamu.
appati nundi 'edhee jarigina manam nimittamaatrulam. jarigedanta mana manchike anukundam' anna geetaasaaraanni marinta vantapattinchukune saadhana cheshamu.
eppudaina kashtaalu, mari kashtamgaa unnappuduu, nirutsaaham mammalni baga aavarinchinappuduu ide cheppukuni okarinokaram utsaahaparuchukuntaam. 2001 loo, suuryaapeetalooni maa inti nundi mem vellagottabadinappuda maa paapaki aarellu. 2003 loo srisailamlo skoolu pettevarakuu maadi kaandiseekula vanti jeevitame! anduna enduku ilaa bratuku durbharam ayyindo kuudaa avagaahana laeni jeevitam! 2005 loo daani gurinchi avagaahana kaligaaka maa papaki.. edaina peddasamasya vachinappuduu, taamasam daminate chesi nissattuva, nidra munchuku vachinappuduu, tirigi rajo gunaanni prerepinchukovatanika ante poratasphoorthy techukovataniki. okate cheppaamu.
"chudara talli! mugguru sainikulu yuddham chestu konda ekkutunnaranuko! mugguri daggara entho kontha lageji untundi. mugguru poraadutuunee unnaaranuko! gelupu avakaasaalu ekkuvagaa untaayi. adhe okaru porada leka sommasillaaranuko! aa sainikunni, atadi lagejini kuudaa, migilina iddaruu mosukuntu yuddham cheyalsinde. appudu uppumuuta vesukuni konda ekkinatle! daamto otami avakaasaalu perugutaayi. kabatti yuddhamlo porade sainikudila undu. uppumuutalaa undaku" ani.
ika maa jeevitaallo nakili kanika vyavastha, nem.10 vargamuu, andulooni keelaka vyakti ramojiraolu prameyam, vaallatho medallatho yuddham chestunna nem.5 vargapu prameyamuu maaku ela ardhamayyindante – 2005 tarvaata kaalamlo, venakki tirigi chusukunte maa jeevitamlo appati varakuu mem antagaa drushti pettani asaadhaarana sanghatanalu chala kanabaddai. maapai vaedhimpuu kanapadindi. maaku teliyakundaane, aa vedhimpulo, maaku entho praanaantakamgaa parinaminchina sanghatanalu anthe asaadhaaranamgaa tappinchabadatamuu kanipinchindi.
udaaharanaki cheppalante.. gtatapallo vraasinatlise. 2002 chivari rojullo, mem rendosari srisailam cheretappatiki maa chetullo paisalu levu. bandilo petrolu ledu. inkonchem vedhimpu konasagi unte. ante appatiki parichayam unna khasim[bhayya] kutumbam mammalni aadukokapothe maa pani aagamya gocharame! [vaalla daggara appudu, eppudu okka paisa appukuda teesukoledu sumandi!]
sare, adhi.. taame kashtam kaliginchi, andulo nundi aadukune 'oka aaptunni' manaki daggara chesi, samacharam telusukovatam leda aadhaarapadetatlu chesukovatam anna stratazi ayi undavacchu. leda appatiki atadini swachchandamgaa vadilesi, taruvaata kaalamlo saamadaana bheda dandopaayaalato longa deesukoni undochu. okosari okavyaktini, mottamgaa swechhagaa vadilesi mammalni tikamaka pettatam jarugutundi. edhi jarigina avatali vyakti yokka manahsthitini batte untundi. lobhapadina, bhayapadina, dhairyapadina! daanne mem 'matilo edhi unte adhe gatilo kanipistundi' ani anukuntamu. kabatti kuudaa, okavyaktito maa sneham kaalagatilo atadi pravartana batte untundi. endukante challakochi munta daachaleru kada! kontamandi maa nundi yem aasinchakundaa sneham chesina vaallu kuudaa unnaaru. alanti vaallu chala chala takkuvamandi matrame!
oo saari. 2002, septembaru, aktobarulalesam.. appatiki hyderabad nanal nagar loo rekula gadilo addeki undevallam. appatike, dil sukh nagar loni saayi stady sarkil loo inter vidyaardhulaki chaduvu cheppadam, jeetam taalukuu chekku bouns kaavatamuu, daanipaina aa samstha yajamani ichina 'jhalak' teesukovatamu. annee aipoyayi. aa 'era'loo hyderabad loo okkatante okka callagy gaanee, skoolu gaanee udyoga prakatana iste ottu. memugaa chesina prayatnaalu kuudaa phalinchaledu. antekaadu, chandrababu nayudu daricheri unna maa pedda tammudu, makosam chesina udyogaprayatnaalu kuudaa aascharyakaramgaa phalinchaledu. maa chinnatammudu daaruna avamanam chesi mari, marosari tama intiki ravaddani cheppesadu.
nissahaayasthitilo nijamabad jilla 'nirmal'loo unna balya snehitudi saayam kosam haidaraabaadu nundi nirmal ku scooter meeda bayalu deramu. [bus chaarji kanna ide chouka!] appatiki maakunna aasthi adhi okkate! velle mundu, maro snehitudini 'nirmal' mitrudi vivaraala gurinchi adigaanu. antaku rendu nelala kritam aanaarogya kaaranaala reetya siteeki vachaadani, shastrachiksita kuudaa jarigindanii, naaku fon lenanduna samacharam ivvaleka poyamani.. annee cheppaadu gaanee, sadaru mitrudiki nirmal nundi badili ayyindani cheppaledu. antaku 1 u samvatsaram kritam, nirmal snehitudu naaku koddipati saayam chesadu. adhee daadaapu padi samvatsaraala tarvaata atanni palakarinchaanu. padellaku paiga badili lekunda nirmal lone undatamtoonuu, badili gurinchi naatho mare mitruluu cheppakapovatamtonu bharosagane vellaam.
memu akkadiki cheresariki raatri edu gantalu daatindi. tirigi vachenduku maa daggara bandilo petrolu poyinchukovataniki matrame dabbu undi. tiiraa akkadiki vellaaka telsindemitante naa mitrudiki badili ayi, varangal jillaaku vellipoyaadani! yem cheyyaalo ardham kaaledu. maarina fon nembaru kavalante, 'pradhaana veedhilo namitrudi bhaaryaku bandhuvu unnaaru kalavamani' naa mitrudi gatapu porugu vaaru cheppaaru. akkadiki velli, atanni kalisi nembaru adigaamu. nembaru teesukuni fon cheste naa mitrudu dorakaledu. atadi bharya mubhaavamgaa samadhanam cheppindi. emanaalo thochaka maamuulu kshema samacharam matladi pettesam.
ika daivam meeda bharam vesi tirugu prayaanaaniki siddapaddamu. appatiki raatri daggara daggaragaa tommidi gantalai untundi. maa daggarunna dabbulatho hyderabad ku tiruguprayaanam cheyagalam gaanee, raatriki maatram akkade basa cheyalemu. hyderabad cherukuni 'repati sangati repu chuddam!' anukuni bayalu derabotunnamu.
maa mitrudi bandhuvuu, marokatanuu vachi "inta raatri vaddandi. repudayam veldhuru gaanee" annaru. mem navvesi bandi teesaamu. vaallaki maa paristhiti ardhamayinatlundi. memayithe maa paristhiti gurinchi yem cheppaledu. gumbhanamgaane unnam. vaddante vaddani vaallu mammalni aapesaaru. vaalle hotal loo gadi teesukuni, raatriki bhojanam pyak teesukuni maa gadiki vachaaru. naakaithe kallallo neellu tirigaayi. marnadu udayam bayaluderi hyderabad ku vachamu. hyderabad vachaka, nirmal mitrudi gurinchi samacharam ichina mitrunni, badili gurinchi adigithe "neeku telusu anukunna" antuu samadhanam cheppaadu.
aa tarvaata rendunelaluu ashtakashtaaluu paddaka srisailam cheram. tarvaata aarunelalaki srisailamlo chinna skoolu pettaamu. aa tarvaata nirmal loni aa sahrudayudiki dd teesi, hotal gadiki kharchu ayina dabbu pampistuu, "aa roju meeru chesina sahaayaaniki krutagnatalu maatalatho cheppalenu. endukante – entha sahayam chesaru anna daanikante e paristhitillo elanti sahayam chesaru annadi mukhyam. ee dabbu meeku enduku pampistunnamante, bhavishyattulo meeru inkevarikainaa saayam chesetappudu ee sphurthy migili undaalani" ani vraasaanu.
ilanti sanghatanalu maa jeevitamlo chala unnaayi. aaroju, akkada, maaku inkevvaruu saayam cheyakapothe maa sthiti daaruname! alaa 'Extreem Situations' loo aascharyakaramgaa anandi, adbhutareetilo anandi, mottaaniki memaithe rakshimpabadevallam. aa vidhamgaa bhagavantudi patla, dharmam patla maa nammakam chekkuchedarakunda rakshimpabadedi.
ilanti vannee punahsameekshinchukunna.. 2005 lonoo, 2006 lonoo pradhaanamantri manmohan sing kee, upa prabhutva kurcheevyakti soniaki, appati rashtrapati kalaam gaariki firyaadulu vraasinappudu 'mammalni vedhinchi mari telusukovalasina gandikota rahasyalevi maa daggaralevani, maa jeevitam terachina pustakam vantidanee' vraasaamu. aayaa firyaadula kaapeelu maa aangla blagu Coups On World lonoo, Fire Pot lonoo meeru pariseelinchi unnaaru.
nijam cheppalante – jeevitamlo mammalni vedhinchina vaallu ekkuvamande undavacchu gaaka, namminchi mosaginchina vaallu ekkuvamande undavacchugaaka, adhe samayamlo manchitanam meeda, maanavatvam meeda, bhagavantudi meeda, maakunna nammakaanni nilabettina vaallu kuudaa unnaaru. kakapothe vedhinchina vaalla sankhyaabalam ekkuva, aadukunna vaari sankhyaabalam takkuva undindi.
evarain.. vaarivaari manastatvaalani batte spandistaaru. evaraina mapatla abhimanam, gowravam vanti pajitive bhaavaalato spandinchi maatho sneham chesina, maaku saayam chesina. modata bagane untundi. kramangaa goodacharyam vachi vaalutundi. nakili kanika vyavastha, nem.10 vargam, andulooni keelaka vyakti ramojiraolu taaluukuu ottidi, mathopatu maa paina gouravaabhimaanaalu chuupina vaari meedakee, maaku saayam chesina vaari meedikee vachi cherutundi. adhi okosari direct kaavachhu, leda in direct kaavachhu! aayaa vyaktula sankalpaanni batte tadupari vyavahaaram untundi. ante bhayapadithe bhayapettatam, pralobhapadithe pralobhapettatam, dhairyamtho vyavahariste evaru emi cheyalekapovatam annadi jarugutundi. maa ee pariseelana sudeerghamainadi.
mammalni uddesapurvakamgaa vedhinchina vaarini vadileste, maakeduraina vaarevarainay. modata maanavasahajamaina manchitaname chuupimchaaru. aapaina nakili kanikudi saamadaana bheda dandaalani daati maaku saayamgaa nilabadina vaaru arudu.
maaku eppuduu kuudaa okate cheppabadindi. 'prapanchamlo andaruu swaardhaparule! evari swaardham vaallu chusukuntunnaru. rojule alaa maripoyayi. desham, dharmam, geetha, neethi, tokkae.. antuu meere, mee jeevitaalani vrudhaa chesukuntunnaru. kavalante mee chuttu chudandi. dabbukosam yem cheyyaataanikainaa siddapadutunna vaalle kada unnaaru? nikkacchigaa vedhistunna vallaina dabbukosame chestunnaru. sneham paerutho namminchi mosam chestunna vallaina dabbu kosame chestunnaru. ippatikaina mee gurinchi meeru alochinchukondi!' – ide brain wash!
samvatsaram kritam ee blagu prapanchamloni vache varakuu kuudaa ide! anduke maa blaguloni gtatapalalo "maa chuttu unna ee edaari krutrimamainadi. deeniki aavala maanavatvam ane oyasissu undi" ani vraasaanu. blagulokamloki vachake, manala aalochistunna vaallu inka chalamande unnaaru anna nammakam kaligindi. e vyakti aina mediane nammukuni unte, aa media pettina kallajodu nunde chustunte, prapancham mottam vaallu choopinchinatle untundi.
modata jaalamlo pettaalani aanglamlo vraayatam praarambhinchaanu. appatike maaku nett connection undi. daanini modata patrikalu chudataniki matrame upayoginchevallam. blagula gurinchi telisina, avi ela chudalo kuudaa teliyadu. okaroju maa paapa koodalilo jokes chusi, "mammi, mammi! ikkada jokes chudu chala bagunnayi" antuu cheppindi. okamaatalo cheppalante kuudalini maa pape parichayam chesindi anavacchu. modatagaa blagulante avagaahana kaligindi. vaadaprativaadanalu chadivevallam. daadaapu 6 nelalu gamaninchi untaamu. comment ayithe ichevallam kaadu. ela comment ivvaalo kuudaa teliyadu mari! taruvaata 'ammoodi'thoo maa blagu vraatalu praarambhamainaayi.
ee blagu praarambhinchi nakili kanika vyavastha, nem.10 vargam, andulooni keelaka vyakti ramojirao stratajilani velladinchatam praarambhinchina taruvaata, blagu deleate cheyamanna maata saamadaana bheda dandopaayaalato cheppabadedi. rakarakaala vinyaasaalatoe cheppabadedi. kaaryakaarana sambandhaalu makinka spashtapadaledu gaanee, gamaniste. ee stratajilu velladinchatam praarambhinchaake maaku vedhimpula nundi vesulubaatu kaligindi. unnadedo aardhika ottide! adikuda daatagalamanna nammakam undi.
ayithe ilanti ottidula saagaraanni daatataaniki kuudaa geethe maa nauka. samasyala cheekatlu chuttumuttunappudu geetha teriste,
ananyaaschintayamtho maam yee janaah paryupaasathe
tesham nityaabhiyuktaanaam yogakshemam vahamyaham
vere aalochanalu lekunda nityamuu nannenammukoni, naa dhyaanamlone untuu, nanne sevinche vaari yogakshemalanu nene chusukuntaanu.
pai bhavam vachedi. daamto bhagavantudi meeda bharam vesi, maa prayatnam mem chestu poyevallam. alaage ee 17 ellu naduchukuntu vacham. ilanti sthitulalonee. eppudaithe nammakam sannagillina sthitiloki jaarataano, aa kshaname bhayamuu aandolanaa nannu aakraminchatam praarambhinchevi. mallee nammakam dhrudha paruchukunna kshanamlo, appatidaka unna dukkham taamasam sthaane, porata sphurthy rajogunam dviguneekrutamayyevi.
aa vidhamgaane eesaavaasyoopanittukuu, kenopanishattukuu kuudaa saantimantramaina shlokam
om puurnamadah poornamidam puurnaat puurnamudachyatee
puurnasya puurnamaadaaya puurnameevaa shishyate
yokka saaraamsam naaku naadaina paddatilo avagatamaindi. anduke vidyaarangampai nakili kanikudi kutrani vivaristuu vraasina naa gtatapalo, pai slokamloni puurnam naaku bhagavadbhavanaga kanabadindani vraasaanu. endukante eppudu nenu bhagavantudi meeda nammakam sannagillina sthitilo untano appudu bhagavantudu naaku shoonyudu. eppudu nammakam dhrudha paruchukuntano appudu bhagavantudu naaku paripuurnudu.
anubhavaala paathaalalo, tolirojullo tarachugaa nammakam kolpotundedanni. raanuraanu atupotlaku raatu delatam kada! kramangaa nammakam dhrudha padindi. anduke vivekanandaswamy "geetha jeevitakaalapu saadhana" annaadanipistundi. kabatte, maapai ramojirao vedhimpu, maaku 'geetha'ni marintagaa saadhana chese avakaasaanni ichindani gtatapallo vraasaanu.
raghava said... December 2, 2009 at 6:14 PM
meeru cheppina annimaatalatoonuu ekibhavistanandi!
AMMA ODI said... December 2, 2009 at 8:20 PM
krutagnatalandi!
narasimha(vedula balakrishnamoorthy) said... December 3, 2009 at 5:59 AM
maapai ramojirao vedhimpu, maaku 'geetha'ni marintagaa saadhana chese avakaasaanni ichindani--
aa vidhamgaa meeru ramojiraoki runapadi unnarannamata . ilaa anukunte entha uuratagaanuu , haayigaanu untundo chudandi.
AMMA ODI said... December 3, 2009 at 1:56 PM
vedula balakrishna[narasimha] gaaru,
memu 'edhi jarigina mana manchike' anna sthitiki vachi chalakalame ayyindandi. anducheta oorata, saanti, santosham vanti vishayaallo maaku dhoka ledu. ayithe ee vishayamlo meerannatlu ramojiraoki runapadi undatam leda krutagnata kaligi undatam gatra gatraalu maatram undadu. endukante, mammalni vedhinchatamlo atadi sankalpam, maaku geetha saadhana chese avakaasam kalpinchaalani kaadu. mammalni vedhinchatamtho atadi prayojanaalu atadivi. kabatti, mem geetani saadhana cheyataniki atadi vedhimpu maaku avakaasam ichi undavacchugaaka, cony anduku atadi nimittam emi ledu. adhi maapai bhagavantudi krupa matrame – annadi maa abhipraayamu. vyaakhya vraasinanduku nenarlandi!