త్రిమూర్తులలో పరమేశ్వరుడు ఒకడు. ఈయననే శివుడు, బోలానాథుడు, నీలకంఠుడు, త్రినేత్రుడు ఇలా అనేక రకాలుగా పిలుచుకుంటారు. మన దేశంలో శివుడి యొక్క శివాలయాలు చాలానే ఉన్నాయి. అయితే శివుడు సన్యాసి వలే స్మశానంలో సంచరిస్తాడని చాలా కథల్లో విన్నాము. మనిషి అంతిమంగా చేరే ప్రదేశంలోనే శివుడు ధ్యానం వెనుక ఒక రహస్యం అనేది ఉంది. మరి ఆ రహస్యం ఏంటి అనేది మనం ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం. శరీరం నుంచి విడిపోయిన తర్వాత ఆత్మకు స్వేచ్ఛ లభిస్తుంది. ఆ శరీరం అగ్ని వల్ల పునీతమైన తర్వాత మిగిలే బూడిదను ఒంటికి రాసుకుని, కపాలమాలను శివుడు మెడలో ధరిస్తాడు. విషనాగులను కూడా తన ఆభరణాలుగా ధరించడమనేది సమస్త జీవరాశిని శివుడు సమదృష్టితో చూస్తాడని అర్థం. ఆయనకు విషమైనా, అమృతమైనా సమానమే. శివుడికి ఇష్టమైన ప్రాంతం శ్మశానం. శవాలను దహనం చేసే ఈ ప్రాంతంలో శివుడు ఎందుకు కొలువై ఉంటాడో సాక్షాత్ పార్వతీదేవికి సందేహం వచ్చింది. ఇదే విషయాన్ని మహాశివుడి వద్ద పార్వతీ దేవి స్వయంగా ప్రస్తావిస్తుంది. దీనికి శివుడు ఏమని సమాధానం ఇచ్చారంటే, పార్వతి నేనేమి స్మశానంలో ప్రయత్న పూర్వకంగా కూర్చోవడం లేదు లోకంలో ఉగ్రమైన భూతములన్ని కొలువైవున్న ప్రాంతం శ్మశానం. ఇక్కడ ఏ ఒక్క పుణ్యకార్యం జరుగకుండా భూతప్రేతాత్మలు అడ్డుకుంటున్నాయి.
దీన్ని గమనించిన బ్రహ్మ స్వయంగా నా వద్దకు వచ్చి ఓ విన్నపం చేశారు. లోకంలో మంగళ కార్యాలేవీ జరగడం లేదు. దీనికి కారణం ఉగ్రభూతములన్నీ లోకంలో కొలువై ప్రతి మంగళకార్యాన్ని అడ్డుకుంటున్నాయి.పైగా, ఈ లోకంలో సంచరించే ప్రతి బిడ్డా మీ బిడ్డలే కదా. అన్ని ప్రాణులకు తల్లిదండ్రులు మీరే కదా. మీ పిల్లలు చేసే తప్పొప్పులను సరిదిద్దుతూ వారిని అదుపు ఆజ్ఞల్లో ఉంచేందుకు శ్మశానంలోనే కొలువై వుండాలని ప్రార్థించాడు. అందువల్లే నేను శ్మశానంలో కొలువైవున్నాను అని చెప్పాడు. ఇది మొదటి కారణం కాగా, మరో రెండు కారణాలు కూడా ఉన్నాయి. జీవించి ఉన్న సమయంలో నేనే గొప్ప అని జబ్బలు చరుచుకునే ధనవంతుడు, ఆకటితో అలమటించే కడుపేదవాడు చనిపోయాక వచ్చేది శ్మశానానికే. అంటే ఇక్కడ ప్రతి ఒక్కరూ సమానమే. ఈ విషయాన్ని లోకానికి చాటి చెప్పేందుకే శ్మశానంలో ఉంటున్నాడు పరమేశ్వరుడు. చివరి కారణం ఏంటి అంటే జీవించివున్నంతకాలం నావాళ్లూ నావాళ్లూ అంటుంటారు. తీరా చనిపోయాక శ్మశానంలో ఒంటరిగా వదిలిపెట్టి వెనక్కి కూడా తిరిగి చూడకుండా వెళ్ళిపోతారు. అలా శ్మశానంలో వదిలి వెళ్లిన వారికి తోడుగా నేనున్నాను అని చెప్పేందుకే అక్కడ నివశిస్తున్నట్టు పార్వతికి శివుడు చెపుతాడు. అసలు ఈ లోకమే ఓ శ్మశానం. చనిపోయేవాడు శ్మశానంలోకి వచ్చి చనిపోతున్నాడా? లేదు కదా. గృహాల్లో, ఆస్పత్రుల్లో, రోడ్లపై, పార్కుల్లో ఇలా ఎక్కడపడితే అక్కడ చనిపోతున్నారు. అంటే ఈలోకమంతా ఓ శ్మశానమే. ఇలా చనిపోయిన ప్రాణులన్నీ ఈ బ్రహ్మాండంలో కలిసిపోయే ప్రాంతం శ్మశానం. ఈ ప్రాంతంలో నేను నివశిస్తున్నాను కాబట్టే శ్మశానం అన్నారు. పైగా, ఈ లోకంలో మృత్యుభీతి లేకుండా చనిపోయే ప్రాంతమేదైనా ఉందంటే అది కాశీ అని పార్వతికి శివుడు వివరిస్తాడు.
trimuurtulaloo parameshwarudu okadu. eeyanane shivudu, bolanathudu, neelakanthudu, trinetrudu ilaa aneka rakaluga piluchukuntaaru. mana desamlo shivudi yokka sivaalayaalu chalane unnaayi. ayithe shivudu sanyasi vale smasaanamlo sancharistaadani chala kathallo vinnaamu. manishi antimamgaa chere pradesamlone shivudu dhyanam venuka oka rahasyam anedi undi. mari aa rahasyam enti anedi manam ippudu telusukundam. sareeram nunchi vidipoyina tarvaata aatmaku swechha labhistundi. aa sareeram agni valla puneetamaina tarvaata migile boodidanu ontiki rasukuni, kapalamalanu shivudu medalo dharistaadu. vishanaagulanu kuudaa tana aabharanaalugaa dharinchadamanedi samasta jeevaraasini shivudu samadrushtito chustadani artham. aayanaku vishamaina, amrutamaina samaname. shivudiki ishtamaina praantam shmasaanam. savaalanu dahanam chese ee praantamlo shivudu enduku koluvai untado sakshat paarvateedaeviki sandeham vachindi. ide vishayaanni mahasivudi vadda paarvatii devi swayamgaa prastaavistundi. deeniki shivudu emani samadhanam icharante, paarvati nenemi smasaanamlo prayatna puurvakamgaa koorchovadam ledu lokamlo ugramaina bhootamulanni koluvaivunna praantam shmasaanam. ikkada e okka punyakaaryam jarugakunda bhoothapretaatmalu addukuntunnayi.
deenni gamaninchina brahma swayamgaa naa vaddaku vachi oo vinnapam chesaru. lokamlo mangala kaaryaalevii jaragadam ledu. deeniki kaaranam ugrabhootamulannii lokamlo koluvai prati mangalakaaryaanni addukuntunnayi.paiga, ee lokamlo sancharinche prati bidda mee biddale kada. anni praanulaku tallidandrulu meere kada. mee pillalu chese tappoppulanu sarididdutuu vaarini adupu aagnallo unchenduku shmasaanamlone koluvai vundaalani praarthinchaadu. anduvalle nenu shmasaanamlo koluvaivunnaanu ani cheppaadu. idhi modati kaaranam kaga, maro rendu kaaranaalu kuudaa unnaayi. jeevinchi unna samayamlo nene goppa ani jabbalu charuchukune dhanavanthudu, aakatitho alamatinche kadupedavadu chanipoyaka vachedi shmasaanaanike. ante ikkada prati okkaruu samaname. ee vishayaanni lokaniki chaati cheppenduke shmasaanamlo untunnadu parameshwarudu. chivari kaaranam enti ante jeevinchivunnantakaalam naavaalluu naavaalluu antuntaaru. tiiraa chanipoyaka shmasaanamlo ontarigaa vadilipetti venakki kuudaa tirigi chudakunda vellipotaaru. alaa shmasaanamlo vadili vellina vaariki thodugaa nenunnaanu ani cheppenduke akkada nivasistunnattu paarvatiki shivudu cheputaadu. asalu ee lokame oo shmasaanam. chanipoyevadu shmasaanamloki vachi chanipotunnada? ledu kada. gruhaallo, aaspatrullo, rodlapai, paarkullo ilaa ekkadapadithe akkada chanipotunnaru. ante eelokamanta oo shmasaname. ilaa chanipoyina praanulannii ee brahmandamlo kalisipoye praantam shmasaanam. ee praantamlo nenu nivasistunnaanu kabatte shmasaanam annaru. paiga, ee lokamlo mrutyubheeti lekunda chanipoye praantamedainaa undante adhi kaashi ani paarvatiki shivudu vivaristaadu.