ఈమాట » తరం మారినా …
జనవరి 2007 సంచికలో..ముందు మాటకవితలు వలసపోతున్న మందహాసంఅనంతంఓ శాంతీకిటికీవర్షానంతరంవిదేశంలో మనుమరాలుసమీక్షలు "సందుక": నారాయణస్వామివ్యాసాలు జానపద సాహిత్యంలో స్త్రీలు - 1నేనూ నా రచనలుపద్యాలు - వాడుకభాషభాషా సంబంధ నిరూపణ - భాషాశాస్త్రం 101కథలు తరం మారినా …యథార్థ చక్రం -5రంగు తోలుసంపాదకీయం నామాట: నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు తరం మారినా …
జనవరి 2007 » కథలు
రచన : వేలూరి వేంకటేశ్వర రావు	[శివారెడ్డి కి కృతజ్ఞతలతో — రచయిత]
మా వూరునుంచి తమ్ముడు పిలిచాడు. రాత్రి ఒంటిగంట దాటింది.
"పార్వతమ్మ పోయిందిరా, అన్నయ్యా!"
"ఊహూ!" అని అన్నానే కానీ, అనుకోకండా గిర్రున కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయ్.
నిజం చెప్పద్దూ! సరిగా రెండేళ్ళ కిందట, "అమ్మ పోయిందిరా!" అని తమ్ముడు ఫోనులో చెప్పినప్పుడు కూడా అంత బాధ అనిపించలేదు. "అదృష్టవంతురాలు" అనుకున్నా. అమ్మ రెండేళ్ళు మంచం మీదే గడిపింది, రాచపుండుతో. ఆ రెండేళ్ళూ ఇవాళో, రేపో అన్నట్టుగానే బతికింది. ఎప్పుడు తమ్ముడు పిలిచినా, అమ్మ పోయిందని చెప్పడానికే పిలుస్తున్నాడేమో ననిపించేది.
కాని, పార్వతమ్మ పోయిందని వినంగానే, హఠాత్తుగా గుండె ఆగినంత పనయ్యింది.
ఎందుకో, పార్వతమ్మ చచ్చిపోతుందనుకోలేదు. నా పిచ్చిగానీ, ఎనభై ఐదేళ్ళు దాటిన పార్వతమ్మ — అమ్మకన్నా ఓ ఏడాదో రెండేళ్ళో చిన్నదేమో — చచ్చిపోకండా ఎన్నాళ్ళు బతికి వుంటుంది?
అమ్మకీ పార్వతమ్మకీ గొప్ప జోడీ. అమ్మ కాపరానికొచ్చిన రెండేళ్ళ తరవాత పార్వతమ్మ మా వూరుకొచ్చిందట. అబ్బో! అది చాలా పెద్ద కథ. అదే! పార్వతమ్మ కథే! పార్వతమ్మ "ఆత్మ" కథ రాసుంటే అది ఒక వెయ్యి పేజీల నవల అయ్యుండేది. అయినా, పార్వతమ్మ లాంటి వాళ్ళ కథలు ఎవరుమాత్రం ఎందుకు రాస్తారు? అయినా, అమ్మ చెప్పిందీ, నే కళ్ళారా చూసిందీ మీకు చెప్పి తీరాలి.
అబ్బో! ఇది చాలాకాలం కిందటి మాట! డెబ్భైయేళ్ళ కిందటి మాట.
అప్పట్లో మావూళ్ళోను, ఉత్తరాదిలో చిట్టివలసలోనూ జూటు మిల్లులుండేవి. ఇప్పటికీ మా వూళ్ళో జూటు మిల్లుంది. అది వేరే విషయం అనుకోండి. ఆ రోజుల్లో చిట్టివలసలో జూటుమిల్లు దివాలా తీసే స్థితి కొచ్చిందిట. అది ఇవాళో రేపో మూసేస్తారని వదంతి. మిల్లులో రోజుకూలీ పనికి ప్రతిరోజూ జనం మిల్లు గేటు దగ్గిర పడగాపులు కాసే వాళ్ళు. పార్వతమ్మ తాత ఆ మిల్లులోనే పనిచేసాడు. పార్వతమ్మ నాన్న ఆ మిల్లు గేటు దగ్గిరే "బెరుకు బెరుగ్గా – బెదురుగా" నిలబడే వాడు, మూడేళ్ళ వయసు వొచ్చినప్పటినుంచీ. పార్వతమ్మ నాన్న కూడా ఆ మిల్లులోనే పనిచేసాడు, బతికినంతకాలం! ఆ తర్వాత పార్వతమ్మ పెనిమిటి సింహాద్రికూడా, ఆ గేటు దగ్గిరే రోజూ కాపలా కాసే వాడు, లోపలికి పిలుస్తారని. మంచిరోజుల్లో, వారంలో మూడుసార్లన్నా లోపలికి పిలిచే వాళ్ళు, పని కోసం. అలా పనిదొరికిన రోజుల్లో సాయంకాలం సాపాటుకీ, సారాకీ బత్తెం దొరికేది.
మావూళ్ళో జూటు మిల్లు కలకత్తా నుంచి వలసొచ్చిన మార్వాడీలు నడిపేవాళ్ళు. ఇప్పుడూ ఆ మిల్లు వాళ్ళదే అనుకోండి; అది వేరే విషయం. మా వూళ్ళో మిల్లుకి ప్రతియేడూ లాభాలే! అప్పట్లో చిట్టివలస నుంచి బొగ్గు బస్సులో విశాఖపట్నం వచ్చి, అక్కడ "దయ్యాలబండి" పేసింజర్ రైలెక్కి బోలెడుమంది మా వూరికొచ్చేవాళ్ళట. దయ్యాలబండి పేసింజర్ లో దీపాలుండవు; టిక్కెట్టు కలక్టరూ వుండడు. గంటకి పదిమైళ్ళ స్పీడులో, ప్రతిరైలు స్టేషనులోనూ, స్టేషనుకీ స్టేషనుకీ మధ్యకూడా దాని చిత్తమొచ్చినట్టు ఆగుతూ వచ్చేది దయ్యాలబండి. ఆ బండెక్కి, పార్వతమ్మ, సింహాద్రీ మావూరొచ్చారు.
సింహాద్రికి రాంగానే మావూరి మిల్లులో టెంపరరీగా పనిదొరికింది. జూటుమిల్లుకి ఆనుకొని ఉత్తరాన ఖాళీ స్థలంలో వరసగా పాకలు వేయించి, ఆ పాకల్లో గదులు చిట్టివలసనుంచి వలసొచ్చిన పనివాళ్ళకి అద్దెకిచ్చేవాడు, ఒక షావుకారు. ఆ షావుకారు ఒక రోజు హటాత్తుగా గాంధీ టోపీ, ఖద్దరు జుబ్బా వేసుకొని జస్టిస్ పార్టీ నించి కాంగ్రేసుపార్టీలో చేరాట్ట!
ఆ పాకలన్నింటిని కలిపి ఉమ్మడిగా చిట్టివలస పాకలనేవాళ్ళు. అదేమిటో తెలియదు గానీ, మా చిన్నప్పుడు, ప్రతి ఏడూ, ఎండాకాలంలో ఆ పాకలు నిప్పంటుకొని బూడిదయ్యేవి. మళ్ళీ కొత్త తాటి పట్టెలు, కొత్త తాటాకులూ తెచ్చి, కొత్త పాకలూ వేసే వాళ్ళు. ఇప్పటికీ చిట్టివలస పాకలనే, అంటారు ఆప్రాంతం అంతా. పాకలు పోయి పెంకుటిళ్ళొచ్చినప్పటికీ ఆ ఎడ్రసే సార్థకమైపోయింది!
పార్వతమ్మ, సింహాద్రీ ఓ పాకలో రెండుగదుల్లో కాపరం పెట్టారు. అప్పట్లో ఆడంగులకి మిల్లులో పని దొరికేది కాదు. వాళ్ళంతా చుట్టుపక్కల పేటల్లో పాచిపనికి కుదిరేవాళ్ళు. పార్వతమ్మ మా ఇంట్లో, మా మేనత్త గారి ఇంట్లో, పక్కింటి ప్లీడరు గారి ఇంట్లో పాచి పనికి కుదిరింది. అదీ మొదలు, అమ్మకీ పార్వతమ్మకీ స్నేహం!
పాచిపని చేసే మనిషితో స్నేహం ఏమిటి అన్న అనుమానం రాక మానదు. పార్వతమ్మ మొట్టమొదటిసారి అమ్మని చూడంగానే, " సీతమ్మ గోరు! తమలపాకులాగున్నావ్" అని ఎంతో ఆప్యాయంగా అన్నదిట. అప్పటినుంచీ, రెండేళ్ళ క్రితం అమ్మ పోయేవరకూ వాళ్ళిద్దరిమధ్యా స్నేహం మాత్రం పోలేదు!
చిట్టివలస పాకల్లో సింహాద్రితో కాపరానికొచ్చిన పార్వతమ్మ జీవితం చాలా మలుపులు తిరిగింది. పార్వతమ్మకి ఒక కొడుకు, ఒక కూతురు పుట్టారు. కొడుకు నాకన్నా ఒక ఏడాది పెద్ద. వాడి పేరు అప్పన్న. బళ్ళోకెళ్ళడం మొదలెట్టాక, అప్పారావు అయ్యాడు. కూతురు, — దాన్ని చిన్నమ్మి అనేవాళ్ళు; నాకన్నా ఒక ఏడాది చిన్న. నేను కాలేజీలో చేరేవరకూ, పార్వతమ్మ మా ఇంట్లో పని చేసింది. మిగతా ఇళ్ళ సంగతి ఏమో కానీ, మా ఇంట్లో ఒక్క పాచి పనే కాదు; పొద్దున్నే నూతిలోనించి నీళ్ళు తోడడం, గంగాళాలు నింపడం, బయట కాగులో వేణ్ణీళ్ళు పెట్టడం, బట్టలుతకడం, అమ్మకి బజారునించి అవీ ఇవీ కూరా నారా కొనుక్కో రావడం…. ఇలా ఎన్నో పై పనులు చేసేది. ప్రతి రోజూ ఇంత పాత చింత కాయ పచ్చడి అడిగి మరీ తీసుకుపోయేది. ఎప్పుడన్నా అమ్మ, " రోజూ చింతకాయేమిటే! ఇవాళ మాగాయ ఇస్తా," అనంగానే, " వద్దమ్మోయ్ సీతమ్మా! మీ బాపనాళ్ళిళ్ళల్లో సింతకాయే బాగుంటాది!" అనేది.
నాకు బాగా గుర్తుంది. తనకి పదేళ్ళప్పుడు తమ్ముడొకసారి, "ఏయ్ పార్వతీ! నూతి గట్టుమీద తువ్వాళ్ళు తడిపి ఆరెయ్య లేదే," అని దబాయించడం అమ్మ విని, " వెధవా! వేలెడు లేవు! దాన్ని పార్వతీ అంటావేమిటిరా, నువ్వేదో దాని బొడ్డు కోసినట్టు! దాన్ని పార్వతమ్మా అని పిలువు," అని గదమాయించింది. అంతే! అప్పటినుంచీ, మాకు ఆవిడ పార్వతమ్మే! నాన్న కూడా పార్వతమ్మా అని పిలిచే వాడు. అమ్మ పార్వతమ్మకి, ప్రతిఏడూ, రెండు పాత చీరెలు, ఒక గుంటూరు కలనేత చీరె ఇచ్చేది, భోగి పండగ పేరుతో! పార్వతమ్మ, రూపాయ బిళ్ళంత బొట్టు పెట్టుకోని, మొహంనిండా పసుపు పట్టించి కొత్త చీరె కట్టుకోని పండగనాడు సాయంత్రం మా ఇంటికొచ్చేది!
ఆ రోజుల్లో చిన్నమ్మి అంటే నాకు చాలా ఇష్టంగా వుండేది. అప్పుడప్పుడు, చిన్నమ్మిని తీసుకొని ఎక్కడికన్నా లేచిపోతే బాగుండును, అని కలలు కనే వాడిని. నేను కాలేజీలో చేరిన సంవత్సరమే అనుకుంటాను, సింహాద్రి పార్వతమ్మని వదిలేసి ఇంకో చిన్నదాన్ని కట్టుకోని ఉత్తరాదికి పోయాడు. మరో ఏడాది తిరక్కండా చిన్నమ్మి ఎవడో చిట్టివలస పాకల్లో కుర్రాడితో సింగరేణికి లేచిపోయింది. పార్వతమ్మ లబోదిబోమని గోలపెట్టింది. అప్పటినించీ పార్వతమ్మ, పాత పార్వతమ్మ కానేకాదు. తన జీవితమే మారి పోయింది. మా ఇంట్లో పని మానేసింది. మేం కూడా, ఇంకో ఇల్లు, పెద్ద ఇల్లు, ఎత్తు అరుగుల డాబా ఇల్లు కొనుక్కొని కాస్త దూరం పోయాం.
అప్పారావుకి చదువంటలా. సిగరెట్లు కాల్చడం మాత్రం అబ్బింది. ఎనిమిదో క్లాసు రెండు సార్లో, మూడుసార్లో తప్పాడు. ఎవరో సినిమావాళ్ళు, మావూరికి ఆరు మైళ్ళ దూరాన పెద్ద ఎరువుల ఫేక్టరీ పెట్టారు. అప్పారావు ఆ ఫేక్టరీ గేటు దగ్గిర నానా పడగాపులు పడి, మొత్తానికి అక్కడ కూలి పని సంపాదించాడు. " ఈ గేటు పక్క కాకపోతే, మరోగేటుపక్క," అన్నట్టుగా! అక్కడ కట్టిన పాకల్లో చేరాడు. పార్వతమ్మ చిట్టివలస పాకల్లో ఒక్కత్తే వుండేది.
నేను దేశం వెళ్ళినప్పుడల్లా పార్వతమ్మ భోగట్టా అడిగి తెలుసుకునేవాడిని. పార్వతమ్మ పాచిపని మానేసిందే కానీ, అమ్మని చూడటానికి అప్పుడప్పుడు వస్తూవుండేది. వచ్చి, యధావిధిగా పాత చింతకాయ పచ్చడి పట్టుకు పోయేది.
మళ్ళీ ఇరవై యేళ్ళ తరువాత అనుకుంటా, ఒకసారి చూశాను పార్వతమ్మని. పార్వతమ్మకి అరవై పైచిలుకు వచ్చి వుంటాయి. బాగా ఎండి పోయి కట్టెపుల్లలా వుంది. కర్రవంతెనకి ఇవతల జి.యన్.టి. రోడ్డు పక్కన చిన్న సీనా రేకు నాలుగు కర్రలమీద నిలబెట్టి, దాని కింద కూచొని పార్వతమ్మ మొక్కజొన్న పొత్తులు కాల్చి అమ్ముతున్నది. పక్కనే ఒక పదేళ్ళ కుర్రాడు, ఇటికల పొయ్యిలో బొగ్గులు ఆరిపోకండా, విసనకర్రతో విసురుతున్నాడు. "పార్వతమ్మా! ఎలాగున్నావ్? ఈ కుర్రాడెవడు?" అని అడిగా. ఠక్కున గుర్తు పట్టింది. "ఏటి! బట్టతలొచ్చేసిందేటి బాబూ, అప్పుడే! అమ్మని చూసి ఆరునెల్లయ్యింది," అని బాధ పడింది. "ఈ డా! ఈడు నా మనవడు. చిన్నమ్మి కొడుకు. ఈడిని నాకాడ ఒగ్గేసి, అది మారుమనువు చేసుకుంది. జూటుమిల్లులో దాని పెనిమిటికి పని. దానిక్కూడా మిల్లులో పని దొరికింది బాబూ," అని చెప్పింది. " మరి నువ్వు కూడా కూతురితో వుండచ్చుగా! ఎందుకీ యాతన?" అన్నా. " ఛీ, ఛీ, నాకేం కర్మం," అని రెండు మొక్కజొన్న పొత్తులు కాల్చి ఇచ్చింది. డబ్బులు తీసుకో మని యెంత బతిమాలినా తీసుకోలేదు.
మరో ఐదేళ్ళ తరవాత, మావూరెళ్ళాను, అమ్మని చూద్దామని. అదే ఆఖరిసారి అమ్మని చూడటం. ఒక రోజు మిట్ట మధ్యాన్నం చిన్ననాటి దోస్తు సత్యం వాళ్ళ అక్కయ్య గారి ఇంటిముందు కూచొని కబుర్లు చెపుతున్నాం. " తేగలు తేగలు," అని కేకవిని, "ఏయ్ తేగలమ్మీ, లోపలికి రా," అని కేకేశా! ఆశ్చర్యం! ఒక చేత్తో రేకుల గేటు తీస్తూ పార్వతమ్మ!! " కాస్త బుట్ట దించు బాబూ!" అని తలెత్తి చూసింది. ఎంత మారిపోయింది? వడిలిపోయిన తోటకూర కాడల్లా చేతులు, ఎండకి నల్లబడ్డ ముఖం, ఉసూరు మంటూ ఉన్నది. "పార్వతమ్మా! నేను. సీతమ్మ గారి పెద్దబ్బాయిని!" అని అనంగానే, కళ్ళు ఇంత పెద్దవి చేసుకోని, " ఈ మధ్య అమ్మని చూడనే లేదు బాబూ! మీ అరుగులు ఎక్కలేను. అంతెత్తు అరుగులెందుకు కట్టారో! అమ్మేవో అరుగు దిగలేదు; నేను అరుగులెక్కలేను," అంటూ సొద మొదలెట్టింది. "ఈ తేగల వ్యాపారం ఏమిటి? నీ మొక్కజొన్న పొత్తుల బడ్డీ ఏమయ్యింది?" అని అడిగా.
"రోడ్డు బాగా పెద్దది చేశారు గా! మా పక్కన ఉన్న బడ్డి కొట్లన్నీ పోలీసోళ్ళు ఎత్తేయించారు. ఆ పక్క పెద్దోళ్ళ కొట్లు వొగ్గేశారులే! ఇప్పుడు ఆ రోడ్డుమీద ఒకటే దుమ్ము. దుమ్మంటే దుమ్ము. వరాసగా కార్లు, లారీలు. ఆ రోడ్డు మీదికెళ్ళడవంటేనే సచ్చే బయం," అన్నది. "మరి నీ మనవడు బడి కెడుతున్నాడా?" అని ఒక చచ్చు ప్రశ్న వేశా. "బడా! ఆడి మొగవా! ఆడి మావని పట్టుకొని, వూరిచివర ఎరువుల ఫేక్టరీలో చేరిండు," అని అన్న పార్వతమ్మని చూసి జాలి పడ్డా. కట్టకి రెండు తేగలు; ఐదు కట్టలున్నాయి, పార్వతమ్మ బుట్టలో. అన్నీ తీసుకోని, వంద రూపాయలిచ్చా. "చిల్లర లేదు, నా కాడ," అంది. "పరవా
లేదులే! రేపు తేగలతోపాటు, ముంజెలు దొరికితే పట్రా," అని సర్ది చెప్పా. మనకి తెలియందేముంది? అసలే పార్వతమ్మ మొండిది. జాలిపడి డబ్బులిస్తే చచ్చినా పుచ్చుకోదు. ముష్టి డబ్బు నాకెందుకూ, అని మొహం మీదవిసిరి కొట్టినా కొట్టగలదు.
ఆరోజు సాయంత్రం, క్లబ్బులో పొట్టి సుబ్బారావు కలిసాడు. అతను ప్లీడరు. "ఏమండీ! దేశంలో బీద ముసలివాళ్ళకి ప్రభుత్వం ఏదో పెన్షన్ ఇస్తున్నదట? దాన్ని గురించి మీకేమన్నా తెలుసా," అని అడిగా. సుబ్బారావు ఏమీ అనకముందే, పక్కనే వున్న సూర్యం గారు అన్నాడు: "అబ్బో! దానికి నానా తతంగం వుంది. మధ్య వీళ్ళు వాళ్ళు, రకరకాల వాళ్ళు తినేయగా, అసలు వాళ్ళకి దక్కేది చిల్లరే," అన్నాడు. అయినా పార్వతమ్మకి ఏదన్నా తగిన సహాయం చేయిద్దామని సూర్యం గారితో మొత్తం కథ అంతా చెప్పా. ఈ పనికి కావలసిన ఖర్చు నేనిస్తా అని చెప్పి, ఇంటిముఖం పట్టాను.
ఆ మర్నాడు పార్వతమ్మ రాలేదు; నేను తాటి ముంజెలు తిననూ లేదు.
అమ్మ పోయిన మరుసటి సంవత్సరం ఒక్క వారం రోజులకి మా వూరెళ్ళా. మాంచి ఎండల్లో! పార్వతమ్మ గురించి వాకబు చెయ్యడానికి సమయం చిక్కలేదు. క్లబ్బులో సూర్యం గారు కూడా కనపడలేదు. అమ్మ పోయినప్పుడు పార్వతమ్మ చూడటానికొచ్చిందని తమ్ముడు చెప్పాడు. అంతే.
పార్వతమ్మ పోయిందిరా అన్నయ్యా, అన్న తమ్ముడి మాటలు పదే పదే గింగురుమంటూ వినిపిస్తున్నాయి.
" కొంతమంది చచ్చి గాల్లోనూ, వాతావరణంలోనూ,పూల్లోనూ, పసిపాపల నవ్వుల్లోనూ, మనతలపుల్లోనూ, …….నిరంతర నిత్య నూతనంగా బతుకుతారు," అన్న వాక్యాలు పదే పదే ఖంగున గంట కొట్టినట్టు గుర్తుకొస్తున్నాయి..
(16 అభిప్రాయాలు)
శోధన అభిప్రాయం: January 1, 2007 11:35 pm	ఇదంతా చదివితే మా అమ్మమ్మ గారింట్లో గౌరి అనే పనమ్మ గుర్తొంచిందండీ. దాదాపు ఇదే కధ, కాక పోతే ఆమె జీవితాంతం మా అమ్మమ్మ గారి దగ్గరే కుటుంబ సభ్యురాల్లా బతికి పోయింది.
manoj అభిప్రాయం: January 4, 2007 3:29 am	this story is very nice
Kishan Devulapally అభిప్రాయం: January 6, 2007 1:32 pm	కథ హృదయానికి హత్తుకొనేలా వుంది. వేలూరి satirical కథలేకాక sentimental కథలు వ్రాయటంలో కూడా సిద్ధహస్తులని నిరీపించుకున్నారు.
malathi అభిప్రాయం: January 9, 2007 5:40 am	Like Sodhana garu, I also was reminded of appayamma in my home in my childhood days. We need to be reminded of the life we had now and then. Thanks venkateswara rao garu.
JUBV PRASAD అభిప్రాయం: January 10, 2007 9:01 am	ఈ కధలో 'నేను' అనే పాత్రధారి పార్వతమ్మ అనే పాత్ర పట్ల మానవత్వం అనేదే లేకుండా ప్రవర్తించాడు. సంస్కరణ అనేది సమాజం లోని పేదరికాన్ని తీసెయ్యలేక పోవచ్చు గానీ, తెలిసున్న వాళ్ళ విషయంలో చాలా సహాయంగా వుంటుంది. దానం వేరూ, సహాయం వేరూ. దానాలకి ఆత్మగౌరవం అడ్డొస్తుంది గానీ, సహాయాలకి రాదు. సహాయం అనేది లేకుండా మనుషులు బతకలేరు. 'నేను' అనే పాత్రధారి ప్రవర్తన ఏ మాత్రం సమంజసంగా లేదు ఈ కధలో.
Lyla Yerneni అభిప్రాయం: January 10, 2007 12:13 pm	కధ చదివాను . కామెంట్లూ చదివాను.
దారిపక్క, చెట్టు క్రింద ,
కూర్చున్నది ముసల్దొకతె
మూలుగుతూ ముసురుతున్న
ఈగలతో వేగలేక …
వెళ్ళిపోయింది…
కవిత ఎవరిదో చెప్పక్కర్లేదు కదా!
జె.యు.బి.వి. ప్రసాదు గారు, కధలో "నేను", "పార్వతమ్మ" లను మీరైతే ఎలా నడిపిస్తారో కొద్దిగా నమూనా వీలైతే రాయండి. చదవాలని ఉంది. ఇంకెవరైనా రాసినా సరే! :-) చూద్దాం . చూద్దాం. ఎవరెలా కధ నడుపుతారో చూద్దాం!
Sowmya అభిప్రాయం: January 10, 2007 8:13 pm	"మావూళ్ళో జూటు మిల్లు కలకత్తా నుంచి వలసొచ్చిన మార్వాడీలు నడిపేవాళ్ళు. ఇప్పుడూ ఆ మిల్లు వాళ్ళదే అనుకోండి" - ఈ తరహా వాక్యాలు 3,4 చోట్ల ఎందుకు రాసినట్లు? అంటే : ఇప్పుడూ అంతే అనుకోండి అన్న Addons. హాస్యానికి అయినా కూడా ఎందుకో అవి ఎక్కువయ్యాయి ఏమో అనిపించింది.
" కొంతమంది చచ్చి గాల్లోనూ, వాతావరణంలోనూ,పూల్లోనూ, పసిపాపల నవ్వుల్లోనూ, మనతలపుల్లోనూ, …….నిరంతర నిత్య నూతనంగా బతుకుతారు,"
"చావందరికీ ఒకటే అయినా, అందరి చావూ మనకొక్కటికాదు,"
- పై రెండు వాక్యాలూ చాలా బాగున్నాయి,
KRISHNA MURTHY BHAGAVATHULA అభిప్రాయం: January 12, 2007 3:26 am	కధ చక్కగా ఉంది. పాత తరం వాతావరణాన్ని గుర్తు చేసింది. సౌమ్య గారు చెప్పినట్లు, ఆ రెండు వాక్యాలు చాలా బాగున్నాయి. ముఖ్యంగా - "చావందరికీ ఒకటే అయినా, అందరి చావూ మనకొక్కటి కాదు."
Ayyavaru Sivalenka అభిప్రాయం: January 15, 2007 11:38 am	maa tatagari hayam lo paleru gurtochhadu. asthulu ammukuni vachhestoo maa tatagaru ataniki ara ekaram polam plus chinna illu ichharu. ippatiki nilabettukunnaru. valla kuturu ippatiki maa intikochhi evo konni cheeralu gatra pattukupotundi. aa paleru manavadiki pedda chaduvu abbaledu ee kadhalo parvatamma koduku/manavadu laaga.
btw TA karaam (maaTA lodi) ela vastundi telugu lo type cheyyalanukunna kaani avi raledu naaku :(
Rohiniprasad అభిప్రాయం: January 15, 2007 4:45 pm	చిన్నతనపు అనుభవాల్లో మనలో దాదాపుగా ప్రతి ఒక్కరికీ పార్వతమ్మ వంటి వ్యక్తులతో పరిచయం తప్పక ఉండే ఉంటుంది. ప్రపంచం ఆధునికం అవుతున్నకొద్దీ మధ్య తరగతివారు బాగుపడుతూ రావడం, అణగారిన వర్గాలు మరింత హీనస్థితికి వెళ్ళడం ఎలా జరుగుతుందో కారా గారు తన రచనల్లో చెప్పనే చెప్పారు. ఈ కథ కూడా ఇంచుమించుగా అదే విషయాన్ని వర్ణిస్తోంది. వ్యక్తిగతంగా సహాయం చేసినా, దానాలు చేసినా ఈ పరిస్థితుల్లో పెద్ద మార్పు కలుగుతుందని అనిపించదు. ఈ కథలో వ్యక్తుల కన్నా కాలానుగుణంగా జరిగిన సామాజిక మార్పులే ముఖ్యమనిపిస్తాయి. నిజ జీవితపు అనుభవంలాంటి ఈ కథను రాసిన వేలూరివారికి ధన్యవాదాలు.
Veluri Venkateswara Rao అభిప్రాయం: January 16, 2007 3:16 pm	సౌమ్య గారి ఆక్షేపణలతో నేనూ ఏకీభవిస్తాను. మీరెత్తి చూపించిన వాక్యాలు కథకి
అనవసరమే!
సురేశ్ కొలిచాల అభిప్రాయం: January 18, 2007 5:20 am	ఈ కథను పూర్తిగా అన్వయం చేసుకోవాలంటే శివారెడ్డి కవితలతో పరిచయం చాలా అవసరం అనుకుంటాను. ఉదాహరణకు "తరం మారినా…" అన్న మకుటంతో ఉన్న ఈ కవిత చూడండి:
తరం మారినా…
బెరుకు బెరుగ్గా – బెదురుగా
నిలబడ్డాడు – మూడేళ్ళవాడు,
లోన వాళ్ళమ్మ
బాసాన్లు తోముతుంది
బయట వాళ్ళయ్య
ఏడ రాళ్ళు గొడుతున్నాడో –
మరోగేటుపక్క
నిలబడే వున్నాడు.
—- శివారెడ్డి (1973 నవంబర్
రక్తం సూర్యుడు సంకలనం నుంచి)
Vaidehi Sasidhar అభిప్రాయం: January 26, 2007 2:47 pm	చక్కని కథ!!చాలావరకు అందరి అనుభవం లోకి వచ్చి, జ్ఞాపకాల దొంతర ని కదిలించే కధ!!
Anil Ivaturi అభిప్రాయం: February 7, 2007 1:39 pm	J U B V గారి comment అర్ధం పర్ధం లేకుండా ఉంది, it needs more clarity. Lyla గారు చెప్పినది correct. నమూనా మీరైతే ఎలా నడిపిస్తారో కొద్దిగా వీలైతే రాయండి, J U B V gaaru. !!!
తుమ్మల శిరీష్ కుమార్ అభిప్రాయం: February 7, 2007 11:32 pm	నాకూ JUBV ప్రసాదు గారి లాగానే అనిపించింది. అయితే నేనలా అనుకోవడానికి కారణం కథనం! కథ మనసుకెంతలా హత్తుకుపోయిందంటే, పార్వతమ్మపై మనకెంతో అభిమానం కలిగింది.
"తమలపాకులా ఉన్నావమ్మా"
"పార్వతి ఏంటిరా.. పార్వతమ్మా అనలేవూ"
అమ్మా, పార్వతమ్మల మధ్య స్నేహం
మొక్కజొన్న కండెలకు డబ్బులొద్దనడం
"ముష్టి డబ్బు నాకెందుకూ.."
ఇవన్నీ చదివాక, మన పార్వతమ్మ అనుభవించిన కష్టాలు తెలిసాక, ఆమె కష్టాల పట్ల అంత నిరపేక్షగా ఉన్న (ఉన్నట్లున్న) నేను పై కోపం రావడం సహజం. తప్పు కథకుడిదే.., పార్వతమ్మను "మన" పార్వతమ్మ చేసినందుకు.
Anil Ivaturi అభిప్రాయం: February 8, 2007 10:07 am	" మరి నువ్వు కూడా కూతురితో వుండచ్చుగా! ఎందుకీ యాతన?" అన్నా.
, ఛీ, నాకేం కర్మం," అని రెండు మొక్కజొన్న పొత్తులు కాల్చి ఇచ్చింది.
ఈ మాట చాలు, పార్వతమ్మ మనస్తత్వాన్ని అంచనా వేయడానికి. she thinks 'dependence' is a 'కర్మం'. So, that is not an option for her.
డబ్బులు తీసుకో మని యెంత బతిమాలినా తీసుకోలేదు.
ఈ మాట చాలు, పార్వతమ్మ ఆత్మ విశ్వాసాన్ని అంచనా వేయడానికి. she thinks 'taking help from some one else' is also a kind of a dependence. So she said 'No'. –
But she would rather give than take. అందుకని రెండు మొక్కజొన్న పొత్తులు కాల్చి ఇచ్చింది.
అట్లాంటి మనిషితో deal చేయాలంటే 'నేను' కే కాదు. ఎవరి కైన కష్టమే. అందుకని నాకు, 'నేను' పై కోపం కంటె, జాలి ఎక్కువ కలిగింది. ఎందుకంటే 'నేను' ఒక 'సహాయం చేద్దాము అనుకునే ఒక అసహాయుడు' గా కనిపించాడు కాబట్టి.
Ayina, Kishan gaaru annatlu, Veluri gaari kadhalalo sentiment kuda untundani naaku ippude thelisindi. :)
eemaata u taram marina u
janavari 2007 sanchikalo..mundu maatakavitalu valasapotunna mandahaasamnanthamsho saantiikitikivarshaanamta manumaraalusameekshalu "sanduka": narayanaswamivyasala jaanapada saahityamlo streelu - 1nenuu naa rachanalupadyaalu - vadukabhashabhasha sambandha niruupana - bhashashastram 101kathalu taram marina eyathaartha chakram -5rangu tolusampaadakeeyam namata: noothana samvatsara subhaakaankshalu taram marina u
janavari 2007 u kathalu
rachana : veluri venkateshwara ravi[shivareddy ki krutagnatalatoe u rachayita]
maa voorununchi tammudu pilichaadu. raatri ontiganta daatindi.
"paarvatamma poindira, annayya!"
"oohoo!" ani annane cony, anukokanda girruna kallallo neellu tirigay.
nijam cheppadduu! sarigaa rendella kindata, "amma poindira!" ani tammudu phonulo cheppinappudu kuudaa anta baadha anipinchaledu. "adrushtavanturaalu" anukunna. amma rendellu mancham meede gadipindi, rachapundutho. aa rendelluu ivaalo, repo annattugaane batikindi. eppudu tammudu pilichina, amma poyindani cheppadaanike pilustunnademo nanipinchedi.
kaani, paarvatamma poyindani vinamgaane, hataattugaa gunde aaginanta panayyindi.
enduko, paarvatamma chachipotundanukoledu. naa picchigaanii, enabhai aidellu daatina paarvatamma u ammakanna oo edado rendello chinnademo u chachipokanda ennaallu batiki vuntundi?
ammaki paarvatammakee goppa jody. amma kaaparaanikochina rendella taravaata paarvatamma maa voorukochindata. abbo! adhi chala pedda katha. adhe! paarvatamma kathe! paarvatamma "aatma" katha rasunte adhi oka veyyi paejeela navala ayyundedi. aina, paarvatamma lanti vaalla kathalu evarumaatram enduku raastaaru? aina, amma cheppindii, nee kallara chusindii meeku cheppi tiiraali.
abbo! idhi chalakalam kindati maata! debbhaiyella kindati maata.
appatlo maavuulloonu, uttaraadilo chittivalasaloonuu juutu millulundevi. ippatikee maa voollo juutu millundi. adhi vere vishayam anukondi. aa rojullo chittivalasalo juutumillu diwala teese sthiti kochindita. adhi ivaalo repo moosestaarani vadanti. millulo rojukuli paniki pratiroju janam millu getu daggira padagaapulu kase vaallu. paarvatamma taata aa millulone panichesaadu. paarvatamma naanna aa millu getu daggire "beruku berugga – bedurugaa" nilabade vaadu, moodella vayasu vochinappatinunchi. paarvatamma naanna kuudaa aa millulone panichesaadu, batikinantakaalam! aa tarvaata paarvatamma penimiti simhadrikuda, aa getu daggire roojoo kapala kase vaadu, lopaliki pilustaarani. manchirojullo, vaaramlo moodusaarlannaa lopaliki piliche vaallu, pani kosam. alaa panidorikina rojullo saayankaalam saapaatukii, saraki battem dorikedi.
maavoollo juutu millu kalakatta nunchi valasochina maarvaadiilu nadipevallu. ippuduu aa millu vallade anukondi; adhi vere vishayam. maa voollo milluki pratiyeduu labhale! appatlo chittivalasa nunchi boggu bassulo visaakhapatnam vachi, akkada "dayyalabandi" pacinger railekki boledumandi maa voorikochevallata. dayyalabandi pacinger loo deepalundavu; tikkettu kalaktaruu vundadu. gantaki padimailla speedulo, pratirailu stationuloonuu, stationuki stationuki madhyakuda daani chittamochinattu aagutuu vachedi dayyalabandi. aa bandekki, paarvatamma, simhadri maavuurochaaru.
simhaadriki raangaane mavuri millulo temparariga panidorikindi. juutumilluki aanukoni uttaraana khaalii sthalamlo varasagaa paakalu veyinchi, aa paakallo gadulu chittivalasanunchi valasochina panivaallaki addekichevadu, oka shaavukaaru. aa shaavukaaru oka roju hataattugaa gaandhi topy, khaddaru jubba vesukoni justis party ninchi kangresupartilo cheratta!
aa paakalannintini kalipi ummadigaa chittivalasa paakalanevaallu. ademito teliyadu gaanee, maa chinnappudu, prati edoo, endaakaalamlo aa paakalu nippantukoni boodidayyevi. mallee kotta taati pattelu, kotta taataakuluu tecchi, kotta paakaluu vese vaallu. ippatikee chittivalasa paakalane, antaaru aapraantam antaa. paakalu poyi penkutillochinappa aa edrase saarthakamaipoyindi!
paarvatamma, simhadri oo paakalo rendugadullo kaparam pettaaru. appatlo aadangulaki millulo pani dorikedi kaadu. vaallantaa chuttupakkala petallo paachipaniki kudirevallu. paarvatamma maa intlo, maa menatta gaari intlo, pakkinti pleedaru gaari intlo paachi paniki kudirindi. adhee modalu, ammaki paarvatammakee sneham!
paachipani chese manishitho sneham emiti anna anumanam raaka maanadu. paarvatamma mottamodatisaari ammani chudamgaane, " seetamma goru! tamalapakulagunnav" ani entho aapyaayamgaa annadita. appatinunchii, rendella kritam amma poyevarakuu valliddarimadhya sneham maatram poledu!
chittivalasa paakallo simhaadritoe kaaparaanikochina paarvatamma jeevitam chala malupulu tirigindi. paarvatammaki oka koduku, oka koothuru puttaaru. koduku nakanna oka edaadi pedda. vaadi paeru appanna. ballokelladam modalettaka, apparao ayyadu. koothuru, u daanni chinnammi anevallu; nakanna oka edaadi chinna. nenu kaalejeelo cherevaraku, paarvatamma maa intlo pani chesindi. migata illa sangati emo cony, maa intlo okka paachi pane kaadu; poddunne noothilooninchi neellu thodadam, gangaalaalu nimpadam, bayata kaagulo vaenneellu pettadam, battalutakadam, ammaki bajaaruninchi avy ivee kura nara konukko ravadam. ilaa enno pai panulu chesedi. prati roojoo inta paata chinta kaaya pachadi adigi mari teesukupoyedi. eppudanna amma, " roojoo chintakayemite! ivaala magaya ista," anamgaane, " vaddammoy seetamma! mee baapanaallillallo sintakaaye baguntadi!" anedi.
naaku baga gurtundi. tanaki padellappudu tammudokasari, "yey paarvatii! noothi gattumeeda tuvvaallu tadipi aareyya lede," ani dabaayinchadam amma vini, " vedhava! veledu levu! daanni paarvatii antavemitira, nuvvedo daani boddu kosinattu! daanni parvatamma ani piluvu," ani gadamaayinchindi. anthe! appatinunchii, maaku aavida paarvatamme! naanna kuudaa parvatamma ani piliche vaadu. amma paarvatammaki, pratiyee, rendu paata cheerelu, oka gunturu kalanetha cheere ichedi, bhogi pandaga paerutho! paarvatamma, roopaaya billanta bottu pettukoni, mohamninda pasupu pattinchi kotta cheere kattukoni pandaganaadu saayantram maa intikochedi!
aa rojullo chinnammi ante naaku chala ishtamgaa vundedi. appudappudu, chinnammini teesukoni ekkadikanna lechipothe bagundunu, ani kalalu kane vaadini. nenu kaalejeelo cherina samvatsarame anukuntaanu, simhadri paarvatammani vadilesi inko chinnadaanni kattukoni uttaraadiki poyadu. maro edaadi tirakkanda chinnammi evado chittivalasa paakallo kurraditho singareniki lechipoyindi. paarvatamma labodibomani golapettindi. appatininchii paarvatamma, paata paarvatamma kaanekaadu. tana jeevitame maari poyindi. maa intlo pani maanesindi. mem kuudaa, inko illu, pedda illu, ettu arugula daba illu konukkoni kaasta dooram poyam.
appaaraavuki chaduvantala. sigaretlu kalchadam maatram abbindi. enimido klaasu rendu saarlo, moodusaarlo tappadu. evaro sinimaavaallu, maavuuriki aaru mailla dooraana pedda eruvula fakteri pettaaru. apparao aa fakteri getu daggira nana padagaapulu padi, mottaaniki akkada kuuli pani sampaadinchaadu. " ee getu pakka kakapothe, marogetupakka," annattugaa! akkada kattina paakallo cheraadu. paarvatamma chittivalasa paakallo okkatte vundedi.
nenu desham vellinappudalla paarvatamma bhogatta adigi telusukunevadini. paarvatamma paachipani manesinde cony, ammani chudataniki appudappudu vastuvundedi. vachi, yadhaavidhigaa paata chintakaaya pachadi pattuku poyedi.
mallee iravai yella taruvaata anukunta, okasari chushanu paarvatammani. paarvatammaki aravai paichiluku vachi vuntaayi. baga endi poyi kattepullala vundi. karravantenaki ivatala ji.yan.ti. roddu pakkana chinna seena reku naalugu karralameeda nilabetti, daani kinda kuuchoni paarvatamma mokkajonna pottulu kaalchi ammutunnadi. pakkane oka padella kurradu, itikala poyyilo boggulu aaripokanda, visanakarratho visurutunnadu. "parvatamma! elagunnav? ee kurradevadu?" ani adiga. takkuna gurtu pattindi. "eta! battatalochesindeti baaboo, appude! ammani chusi aarunellayyindi," ani baadha padindi. "ee daa! eedu naa manavadu. chinnammi koduku. eedini nakada oggesi, adhi maarumanuvu chesukundi. juutumilluloo daani penimitiki pani. danikkuda millulo pani dorikindi baaboo," ani cheppindi. " mari nuvvu kuudaa koothuritho vundacchugaa! endukee yaatana?" anna. " chee, chee, naakem karmam," ani rendu mokkajonna pottulu kaalchi ichindi. dabbulu teesuko mani yentha batimalina teesukoledu.
maro aidella taravaata, maavuurellaanu, ammani chuddamani. adhe aakharisari ammani chudatam. oka roju mitta madhyaannam chinnanati dostu satyam vaalla akkayya gaari intimundu kuuchoni kaburlu cheputunnam. " tegalu tegalu," ani kekavini, "yey tegalammi, lopaliki raa," ani kekesa! aascharyam! oka chetto rekula getu teestuu paarvatamma!! " kaasta butta dinchu baaboo!" ani taletti chusindi. entha maaripoyindi? vadilipoyina thotakura kadalla chetulu, endaki nallabadda mukham, usuru mantuu unnadi. "parvatamma! nenu. seetamma gaari peddabbaayini!" ani anamgaane, kallu inta peddavi chesukoni, " ee madhya ammani chudane ledu baaboo! mee arugulu ekkalenu. antettu arugulenduku kattaro! ammevo arugu digaledu; nenu arugulekkalenu," antuu soda modalettindi. "ee tegala vyaparam emiti? nee mokkajonna pottula buddy emayyindi?" ani adiga.
"roddu baga peddadi chesaru gaa! maa pakkana unna baddi kotlanni polisollu etteyinchaaru. aa pakka peddolla kotlu voggesaarule! ippudu aa roddumeeda okate dummu. dummante dummu. varaasagaa kaarlu, laareelu. aa roddu meedikelladavantene sachhe bayam," annadi. "mari nee manavadu badi kedutunnada?" ani oka chachu prasna veshaa. "bada! aadi mogava! aadi mavani pattukoni, voorichivara eruvula faktariilo cherindu," ani anna paarvatammani chusi jaali padda. kattaki rendu tegalu; aidu kattalunnayi, paarvatamma buttalo. annee teesukoni, vanda roopaayalichaa. "chillara ledu, naa kaada," andi. "parava
ledule! repu tegalathopaatu, munjelu dorikithe patra," ani sardi cheppa. manaki teliyandemundi? asale paarvatamma mondidi. jalipadi dabbuliste chachina puchukodu. mushti dabbu naakendukuu, ani moham meedavisiri kottina kottagaladu.
aaroju saayantram, clubbulo potti subbarao kalisadu. atanu pleedaru. "emandi! desamlo beeda musalivallaki prabhutvam edho pension istunnadata? daanni gurinchi meekemanna telusa," ani adiga. subbarao emi anakamunde, pakkane vunna suuryam gaaru annadu: "abbo! daaniki nana tatangam vundi. madhya veellu vaallu, rakarakaala vaallu tineyagaa, asalu vaallaki dakkedi chillare," annadu. aina paarvatammaki edanna tagina sahayam cheyiddaamani suuryam gaaritho mottam katha antaa cheppa. ee paniki kaavalasina kharchu nenista ani cheppi, intimukham pattaanu.
aa marnadu paarvatamma raledu; nenu taati munjelu tinanuu ledu.
amma poyina marusati samvatsaram okka vaaram rojulaki maa voorellaa. maanchi endallo! paarvatamma gurinchi vaakabu cheyyadaaniki samayam chikkaledu. clubbulo suuryam gaaru kuudaa kanapadaledu. amma poinappudu paarvatamma chudatanikochindani tammudu cheppaadu. anthe.
paarvatamma poindira annayya, anna tammudi maatalu pade pade gingurumantu vinipistunnaayi.
" kontamandi chachi gaalloonuu, vaataavaranamloonuu,poolloonuu, pasipaapala navvulloonuu, manatalapulloonuu, yu.nirantara nitya noothanamgaa batukutaaru," anna vaakyaalu pade pade khanguna ganta kottinattu gurtukostunnaayi..
(16 abhipraayaalu)
shodhana abhiprayam: January 1, 2007 11:35 pmyeidantaa chadivite maa ammamma gaarintlo gauri ane panamma gurtonchindandii. daadaapu ide kadha, kaaka pothe aame jeevitaantam maa ammamma gaari daggare kutumba sabhyuralla batiki poyindi.
manoj abhiprayam: January 4, 2007 3:29 am	this story is very nice
Kishan Devulapally abhiprayam: January 6, 2007 1:32 pmekatha hrudayaaniki hattukonela vundi. veluri satirical kathalekaka sentimental kathalu vraayatamlo kuudaa siddhahastulani nireepinchukunnaaru.
malathi abhiprayam: January 9, 2007 5:40 am	Like Sodhana garu, I also was reminded of appayamma in my home in my childhood days. We need to be reminded of the life we had now and then. Thanks venkateswara rao garu.
JUBV PRASAD abhiprayam: January 10, 2007 9:01 amm kadhalo 'nenu' ane paatradhaari paarvatamma ane paatra patla maanavatvam anede lekunda pravartinchaadu. samskarana anedi samajam loni paedarikaanni teeseyyaleka povachu gaanee, telisunna vaalla vishayamlo chala sahayamga vuntundi. daanam vaeruu, sahayam vaeruu. daanaalaki aatmagouravam addostundi gaanee, sahayalaki raadu. sahayam anedi lekunda manushulu batakaleru. 'nenu' ane paatradhaari pravartana e maatram samanjasamgaa ledu ee kadhalo.
Lyla Yerneni abhiprayam: January 10, 2007 12:13 pmekadha chadivaanu . commentloo chadivaanu.
daaripakka, chettu krinda ,
koorchunnadi musaldokate
moolugutuu musurutunna
eegalatho vegaleka u
vellipoyindi
kavita evarido cheppakkarledu kada!
je.yu.bi.vi. prasaadu gaaru, kadhalo "nenu", "paarvatamma" lanu meeraithe ela nadipistaaro koddigaa namuunaa veelaithe rayandi. chadavalani undi. inkevarainaa rasina sare! :-) chuddam . chuddam. evarela kadha naduputaro chuddam!
Sowmya abhiprayam: January 10, 2007 8:13 pmu"maavoollo juutu millu kalakatta nunchi valasochina maarvaadiilu nadipevallu. ippuduu aa millu vallade anukondi" - ee taraha vaakyaalu 3,4 chotla enduku rasinatlu? ante : ippuduu anthe anukondi anna Addons. haasyaaniki aina kuudaa enduko avi ekkuvayyaayi emo anipinchindi.
" kontamandi chachi gaalloonuu, vaataavaranamloonuu,poolloonuu, pasipaapala navvulloonuu, manatalapulloonuu, yu.nirantara nitya noothanamgaa batukutaaru,"
"chaavandarikii okate aina, andari chaavuu manakokkatikaadu,"
- pai rendu vaakyaaluu chala bagunnayi,
KRISHNA MURTHY BHAGAVATHULA abhiprayam: January 12, 2007 3:26 amekadha chakkaga undi. paata taram vaataavaranaanni gurtu chesindi. soumya gaaru cheppinatlu, aa rendu vaakyaalu chala bagunnayi. mukhyamgaa - "chaavandarikii okate aina, andari chaavuu manakokkati kaadu."
Ayyavaru Sivalenka abhiprayam: January 15, 2007 11:38 am	maa tatagari hayam lo paleru gurtochhadu. asthulu ammukuni vachhestoo maa tatagaru ataniki ara ekaram polam plus chinna illu ichharu. ippatiki nilabettukunnaru. valla kuturu ippatiki maa intikochhi evo konni cheeralu gatra pattukupotundi. aa paleru manavadiki pedda chaduvu abbaledu ee kadhalo parvatamma koduku/manavadu laaga.
btw TA karaam (maaTA lodi) ela vastundi telugu lo type cheyyalanukunna kaani avi raledu naaku :(
Rohiniprasad abhiprayam: January 15, 2007 4:45 pmkichinnatanupa anubhavaallo manalo daadaapugaa prati okkarikee paarvatamma vanti vyaktulatho parichayam tappaka unde untundi. prapancham aadhunikam avutunnakoddii madhya taragativaaru baagupadutuu ravadam, anagaarina vargaalu marinta heenasthitiki velladam ela jarugutundo kara gaaru tana rachanallo cheppane cheppaaru. ee katha kuudaa inchuminchugaa adhe vishayaanni varnistondi. vyaktigatamgaa sahayam chesina, daanaalu chesina ee paristhitullo pedda maarpu kalugutundani anipinchadu. ee kathalo vyaktula kanna kaalaanugunamgaa jarigina saamaajika marpule mukhyamanipistaayi. nija jeevitapu anubhavamlanti ee kathanu raasina velurivaariki dhanyavaadaalu.
Veluri Venkateswara Rao abhiprayam: January 16, 2007 3:16 pmesoumya gaari aakshepanalatho nenuu ekibhavistaanu. meeretti chuupinchina vaakyaalu kathaki
anavasarame!
suresh kolichaala abhiprayam: January 18, 2007 5:20 amm kathanu puurtigaa anvayam chesukovalante shivareddy kavitalato parichayam chala avasaram anukuntaanu. udaaharanaku "taram marina" anna makutamtho unna ee kavita chudandi:
taram marina
beruku berugga – bedurugaa
nilabaddadu – moodellavaadu,
lona vallamma
basanlu tomutundi
bayata vaallayya
eda raallu godutunnado –
marogetupakka
nilabade vunnadu.
u- shivareddy (1973 navambar
raktam suuryudu sankalanam nunchi)
Vaidehi Sasidhar abhiprayam: January 26, 2007 2:47 pmechakkani katha!!chaalaavaraku andari anubhavam loki vachi, ghnaapakaala dontara ni kadilinche kadha!!
Anil Ivaturi abhiprayam: February 7, 2007 1:39 pm	J U B V gaari comment ardham pardham lekunda undi, it needs more clarity. Lyla gaaru cheppinadi correct. namuunaa meeraithe ela nadipistaaro koddigaa veelaithe rayandi, J U B V gaaru. !!!
tummala shirish kumar abhiprayam: February 7, 2007 11:32 pmnenaakuu JUBV prasaadu gaari lagane anipinchindi. ayithe nenala anukovadaaniki kaaranam kathanam! katha manasukentalaa hattukupoyindante, paarvatammapai manakentho abhimanam kaligindi.
"tamalapakula unnavamma"
"paarvati entira.. parvatamma analevuu"
amma, paarvatammala madhya sneham
mokkajonna kandelaku dabbuloddanadam
"mushti dabbu naakendukuu.."
ivannee chadivaka, mana paarvatamma anubhavinchina kashtaalu telisaka, aame kashtala patla anta nirapekshagaa unna (unnatlunna) nenu pai kopam ravadam sahajam. tappu kathakudide.., paarvatammanu "mana" paarvatamma chesinanduku.
Anil Ivaturi abhiprayam: February 8, 2007 10:07 amu" mari nuvvu kuudaa koothuritho vundacchugaa! endukee yaatana?" anna.
, chee, naakem karmam," ani rendu mokkajonna pottulu kaalchi ichindi.
ee maata chaalu, paarvatamma manastatvaanni anchana veyadaaniki. she thinks 'dependence' is a 'karmam'. So, that is not an option for her.
dabbulu teesuko mani yentha batimalina teesukoledu.
ee maata chaalu, paarvatamma aatma vishwaasaanni anchana veyadaaniki. she thinks 'taking help from some one else' is also a kind of a dependence. So she said 'No'. –
But she would rather give than take. andukani rendu mokkajonna pottulu kaalchi ichindi.
atlanti manishitho deal cheyalante 'nenu' kee kaadu. evari kaina kashtame. andukani naaku, 'nenu' pai kopam kante, jaali ekkuva kaligindi. endukante 'nenu' oka 'sahayam cheddamu anukune oka asahayudu' gaa kanipinchaadu kabatti.
Ayina, Kishan gaaru annatlu, Veluri gaari kadhalalo sentiment kuda untundani naaku ippude thelisindi. :)