ఆడిన మాటను నిలబెట్టుకోవడంకోసం వెనుకకు తిరిగి వచ్చిన మాలదాసరిని భక్తిగా, ప్రేమగా గౌరవించాడు బ్రహ్మరాక్షసుడు. లోకంలో 'యిచ్చిన మాటకోసం నీలా శరీరాన్ని ఆహారంగా యివ్వడం కోసం తిరిగివచ్చేవాడు' ఎవడైనా ఉంటాడా, నీకు సాటి ఎవరూ లేరు అన్నాడు మాలదాసరి పాదాల మీద పడిపోయి. నాదేముందయ్యా గొప్ప, నీలా నోటికి దొరికిన కూటిని వదులుకునేవాడు ఎవడైనా ఉన్నాడా ఈ ప్రపంచంలో, నేను కాదు, నిజానికి నువ్వే గొప్ప. తిరిగి రావచ్చు, రాకపోనూవచ్చు అని తెలిసి కూడా నామీద జాలితో, నమ్మకంతో త్యాగం చేసిన నువ్వే గొప్పవాడివి, నేను కాదు. నీవలన నీజాతి మొత్తమూ పవిత్రం అయ్యింది పో అన్నాడు మాలదాసరి. 'ఆవు-పులి' కథ ఉన్నది తెలుగు వారి కథలలో. పులినోట చిక్కిన ఆవు ఒకటి, ఆ పులిని బ్రతిమిలాడి, ' నిన్ననే పుట్టిన బిడ్డ ఉన్నది నాకు, నాకోసం ఎంత ఆర్తిగా ఎదురు చూస్తుందో, నేను వెళ్లి నా బిడ్డకు పాలు యిచ్చి, విషయము చెప్పి, ఈ పాడులోకంలో బ్రతకడానికి కావలసిన తెలివి, వివేకము, ధైర్యము అన్నీ చెప్పి, చివరిసారిగా తనివితీరా నా బిడ్డను ముద్దుగా లాలించి వెంటనే వచ్చి నీకు ఆహారాన్ని అవుతాను' అని ఎలానో ఆ పులిని ఒప్పించి వెళ్తుంది. అలానే వెనక్కు వస్తుంది. ఆశ్చర్యముతో, మనసు మారి, కరుణతో కరిగి ఆ పులి ఆవును వదిలిపెడుతుంది. మూడు దశాబ్దాల క్రితం వరకూ ఇలాంటి కథలుండేవి పిల్లల పాఠ్య పుస్తకాలలో. యిప్పుడు అరువుతెచ్చుకున్న సిద్ధాంతాల రాద్ధాంతాలు, కుల, మత, ప్రాంత విభేదాల ప్రాతిపదికల ప్రతిపాదనల కథలు ఉంటున్నాయి. ఆ 'ఆవు-పులి' కథకు బీజం ఈ మాలదాసరి-బ్రహ్మరాక్షసుల కథయే అనడంలో అతిశయోక్తి ఏమీ లేదు.మాలదాసరి గొప్పదనాన్ని, త్యాగ ధనాన్ని గుర్తించిన మహనీయుడు బ్రహ్మరాక్షసుడు, ఆతనికి యిచ్చిన మాటను నిలబెట్టుకోవడం కోసం వెనుకకు తిరిగివచ్చి ఆహారంగా మారడానికి సిద్ధపడిన మహానుభావుడు మాలదాసరి.
'ఆకలి కడుపుమంటకు నకనక లాడకుండా, నన్ను కృత కృత్యుడిని చేయడానికి, నా వ్రతం పూర్తిచేసుకున్న సార్ధకత కలగడానికి సహాయపడి, నన్ను వెళ్ళిపొమ్మని విడిచిపెట్టావు. మేము(మానవులు) మీకు బ్రహ్మదేవుడు చేసిన ఆహారపు జాతికి చెందిన వాళ్ళమే. నీకేమీ కీడు, అపవాదు రాదు నన్ను తినడం వలన. నేను బ్రతికానా నీ మీద ఒట్టే! నన్ను పట్టుకోడానికి, నేను తిరిగివచ్చేదాకా ఆకలి తోటీ నువ్వెంతో ప్రయాస పడ్డావు మిత్రమా! నీకు కూడా ఆ మైత్రీ భావం ఏమాత్రం ఉన్నా, ఆ ప్రయాస తీరేట్లుగా నా శరీరాన్ని హాయిగా, తృప్తిగా ఆరగించు' అన్నాడు మాలదాసరి!
ధర్మం అంటున్నాడు. తన మీది స్నేహభావంతో, తాను యిచ్చిన మాటను నిజం చేయడం కోసమైనా తనను తినడం బ్రహ్మరాక్షసుడికి, జాతి రీత్యా, స్నేహంరీత్యా కూడా ధర్మం అంటున్నాడు. స్నేహధర్మాన్ని పాటించి ఒక వ్రతాన్ని పూర్తిచేసుకునే అవకాశాన్ని యిచ్చావు. రెండో వ్రతం, నేను యిచ్చిన మాటను నిజం చేసుకోవడం అనే వ్రతాన్ని కూడా పూర్తి చేసుకోడానికి సహకరించడం స్నేహితునిగా నీ ధర్మం, కనుక నన్ను తినేసేయ్ అన్నాడు.
తాను కాదు, తన తండ్రి యిచ్చిన మాటకోసం, అది కూడా తన తల్లికి కాదు, పినతల్లికి కూడా కాదు, సవతి తల్లికి యిచ్చిన మాట కోసం నిండు యవ్వనంలో చేతికి అందివచ్చిన చక్రవర్తి పదవిని వదులుకుని, అడవి దారిని పట్టిన త్యాగశీలి శ్రీరాముడు! సరే ఆయన యింతా కన్నతండ్రికోసం చేశాడు.
తండ్రికోసం కాదు, అన్నకోసం నిద్రాహారాలు మాని, సేవక వృత్తిని ఆనందంగా జీవితాంతమూ ఎంచుకుని, అడవుల వెంట అరణపు సేవకునిగా వెళ్ళిన త్యాగశీలి లక్ష్మణుడు! ఈ కథంతా జరిగినప్పుడు అక్కడ లేనే లేడు భరతుడు, మేనమామ యింట్లో వున్నాడు. తండ్రి మరణించిన వార్త తెలిసి అయోధ్య వచ్చాడు. తండ్రి ఎలాగూ లేడు, అన్న రాజ్యాన్ని వదులుకుని అడవులకు వెళ్ళిపోయాడు. ఏ పోటీ లేదు. రాజ్య రమణి తనను వరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నది. తను నిర్దోషి అని అందరికీ తెలుసు, తనకు ఏ అపవాదూ రాదనీ తెలుసు, అయినా అడవులకు పరుగెత్తి రాజ్యం నీది, నీ రాజ్యాన్ని నువ్వు తీసుకో అన్న త్యాగశీలి భరతుడు!
'అలా కుదరదు నా తండ్రివి రెండు రాజ్యాలు, ఒకటి అరణ్య సామ్రాజ్యం, మరొకటి అయోధ్యా సామ్రాజ్యం. అరణ్యరాజ్యం నాకు, అయోధ్యా రాజ్యం నీకు అని మళ్ళీ రాజ్యాన్ని వదులుకున్న వాడు శ్రీరాముడు. ఏ అపకీర్తి, దోషము లేకుండా చక్రవర్తి అయ్యే అవకాశం మళ్ళీ వచ్చింది. అయినా అన్నపాదుకలను సింహాసనం మీద కూర్చోబెట్టి, తాను కేవలం ప్రతినిధిగా, అన్నకోసం ఎదురుచూస్తూ, అన్నవెంట తప్ప అయోధ్యలో కాలుబెట్టను అని నందిగ్రామంలో సన్యాసిగా బ్రతికిన మహాత్యాగశీలి భరతుడు! శ్రీరాముడు, లక్ష్మణుడు, భరతుడు ముగ్గురికీ సాటి ఐన త్యాగపురుషుడు మాలదాసరి! సాటి కాదు, త్యాగ గుణంలో వారికన్నా ఒకపిసరు ఎక్కువే అన్నా తప్పేమీ కాదు!
మాలదాసరి పూనుకున్నది రాజ్యాన్ని త్యాగం చేయడానికి కాదు, ప్రాణాలను త్యాగం చేయడానికి! రాజులకు రాజ్యాలు పోవడమూ, రావడమూ వింత ఏమీ కాదు. అదృష్టం కలిసివస్తే సామాన్యుడికీ రాజరికం రావడం అరుదేమో కానీ అసాధ్యంకాదు. కానీ ఎవరికైనా ప్రాణము పోతే తిరిగివచ్చేది కాదు. మొదట బ్రహ్మరాక్షసుడు వదిలిపెట్టినపుడు బ్రతికే అవకాశం వచ్చింది మాలదాసరికి. అన్న మాటకోసం ఆ అవకాశాన్ని వదులుకున్నాడు. యిప్పుడు రెండోసారి అవకాశం వచ్చింది, బ్రహ్మరాక్షసుడిలో మేలుకుంటున్న మానవత్వం కారణంగా, దీన్నీ వదులుకోవడం మాత్రమే కాదు, కోరి కోరీ, బలవంతంగా, రాక్షసుడికి ఆహారంగా చనిపోవడానికి తయారై, 'నన్ను తిను' 'నన్ను తిను' అని వాడిని బ్రతిమిలాడుతున్నాడు!
'ఓ సురవిరోధీ! ఓ రాక్షసుడా! నా ఈ మాటలో, నన్ను చంపి తినుమనే మాటలో ఏ పొరపొచ్చాలు, ఏ కల్లలు కపటాలు లేవు అనడానికి ఆ ఈశ్వరుడే సాక్షి(కరి) నా శరీరంలోని, నా మెదడులోని కొవ్వుపట్టిన మాంసములను తినెయ్' అన్నాడు మాలదాసరి! నివ్వెరపడి, బాధగా యిలా అన్నాడు బ్రహ్మరాక్షసుడు.
అయ్యా! దయలేకుండా యిలా పలికితే ఎలా చెప్పు? దయలేకుండా యిన్నాళ్ళూ ఈ పాడు కూడే పొట్టకు పెట్టి, మహాపాపాన్ని మూటగట్టుకుని పోషించి పోషించి,ఎన్నాళ్ళకైనా, ఎలాగైనా ఒక తపస్వి, ఒక వ్రతి రాకపోతాడా? నన్ను చూడకపోతాడా? దయజూడక పోతాడా? ఆ దయవలన ఈ రాక్షసుని పుట్టుకను పోగొట్టుకోకపోతానా అనుకుంటుంటే లభించావు నీవు. ఓ పుణ్యాతుడా! ఎలా
ట్లాడావు! అన్నాడు బ్రహ్మరాక్షసుడు. పరివర్తన పరిణామ క్రమాన్ని తెలుపుతుంది, పథనిర్దేశం చేస్తుంది, పస తెలుపుతుంది. మంచిని గ్రహించడం ఒక దివ్య లక్షణం. దాన్ని గౌరవించడం, అనుసరించడం, ఆచరించడం దైవత్వానికి దారితీస్తుంది. తప్పులు చేయనివారు ఎవరు లోకంలో? తప్పులు చేయనివాడు దేవుడే. చేసిన తప్పును తెలుసుకుని సరిదిద్దుకునేవాడు మానవ దశనుండి దైవత్వానికి ప్రయాణం చేస్తాడు. తప్పని తెలిసినా సమర్ధించుకునేవాడు, మరల మరలా ఆ తప్పులనే చేసేవాడు రాక్షసుడు! హిరణ్యకశిపుడు అదే చేశాడు. రావణుడు అదే చేశాడు. కంసుడూ, దుర్యోధనుడూ అదే చేశారు. కనుక వారు రాక్షసులుగానే మిగిలిపోయారు. వారికన్నా ఉత్తముడు ఈ బ్రహ్మరాక్షసుడు. తన తప్పును గ్రహించి, పశ్చాత్తాపముతో, సరిదిద్దుకునే మార్గం కోసం ఎదురుజూస్తున్నాడు యిన్నాళ్ళు. మాలదాసరి గొప్పదనాన్ని గుర్తించాడు. అతని సహాయంతో తన తప్పులకు పరిష్కారాన్ని, మంచి మార్గాన్ని వెదుక్కుంటున్నాడు.మీవంటి
మీలాంటి భాగవతులుకూడా కనికరించి పావనులుగా పాపరహితులుగా చేయకపోతే మాలాంటివారికి యిక ఎవరు గతి? ఇంతకుముందు నేను చేసిన హేయమైన పనికి అసహ్యపడకుండా నన్ను దయగా చూడవయ్యా అని దీనంగా బ్రతిమిలాడడం మొదలుబెట్టాడు బ్రహ్మరాక్షసుడు.
aadina maatanu nilabettukovadamkosam venukaku tirigi vachina maaladaasarini bhaktigaa, premagaa gouravinchaadu brahmaraakshasudu. lokamlo 'yichina matakosam neela sariiraanni aahaaramgaa yivvadam kosam tirigivachevadu' evadainaa untada, neeku saati evaruu leru annadu maladasari paadaala meeda padipoyi. nademundayya goppa, neela notiki dorikina kootini vadulukunevadu evadainaa unnada ee prapanchamlo, nenu kaadu, nijaaniki nuvve goppa. tirigi raavacchu, rakaponuuvacchu ani telisi kuudaa naameeda jaalitho, nammakamtho tyaagam chesina nuvve goppavadivi, nenu kaadu. neevalana neejaati mottamuu pavitram ayyindi poo annadu maladasari. 'aavu-puli' katha unnadi telugu vaari kathalalo. pulinota chikkina aavu okati, aa pulini bratimiladi, ' ninnane puttina bidda unnadi naaku, nakosam entha aartigaa eduru chustundo, nenu velli naa biddaku paalu yichi, vishayamu cheppi, ee paadulokamlo bratakadaaniki kaavalasina telivi, vivekamu, dhairyamu annee cheppi, chivarisaarigaa tanivitiira naa biddanu muddugaa lalinchi ventane vachi neeku aahaaraanni avutaanu' ani elano aa pulini oppinchi veltundi. alaane venakku vastundi. aascharyamutho, manasu maari, karunatho karigi aa puli aavunu vadilipedutundi. moodu dasaabdaala kritam varakuu ilanti kathalundevi pillala paatya pustakaalalo. yippudu aruvutechukunna siddhaantaala raaddhaantaalu, kula, matha, praanta vibhedaala praatipadikala pratipaadanala kathalu untunnaayi. aa 'aavu-puli' kathaku beejam ee maladasari-brahmaraakshasula kathaye anadamlo atisayokti emi ledu.maladasari goppadanaanni, tyaaga dhanaanni gurtinchina mahaneeyudu brahmaraakshasudu, aataniki yichina maatanu nilabettukovadam kosam venukaku tirigivacchi aahaaramgaa maaradaaniki siddhapadina mahanubhavudu maladasari.
'aakali kadupumantaku nakanaka ladakunda, nannu kruta krutyudini cheyadaaniki, naa vratam poortichesukunna saardhakata kalagadaaniki sahayapadi, nannu vellipommani vidichipettavu. memu(maanavulu) meeku brahmadevudu chesina aahaarapu jaatiki chendina vallame. neekemi keedu, apavaadu raadu nannu tinadam valana. nenu bratikana nee meeda otte! nannu pattukodaaniki, nenu tirigivachedakaa aakali thotii nuvventho prayasa paddavu mitrama! neeku kuudaa aa maitri bhavam ematram unna, aa prayasa teeretlugaa naa sariiraanni haayigaa, truptigaa aaraginchu' annadu maladasari!
dharmam antunnadu. tana meedi snehabhaavamto, taanu yichina maatanu nijam cheyadam kosamaina tananu tinadam brahmaraakshasudiki, jaati reetya, snehamreetyaa kuudaa dharmam antunnadu. snehadharmaanni paatinchi oka vrataanni poortichesukune avakaasaanni yichavu. rendo vratam, nenu yichina maatanu nijam chesukovadam ane vrataanni kuudaa puurti chesukodaniki sahakarinchadam snehitunigaa nee dharmam, kanuka nannu tinesey annadu.
taanu kaadu, tana tandri yichina matakosam, adhi kuudaa tana talliki kaadu, pinatalliki kuudaa kaadu, savati talliki yichina maata kosam nindu yavvanamlo chetiki andivacchina chakravarti padavini vadulukuni, adavi daarini pattina tyaagaseeli sriramudu! sare aayana yinta kannatandrikosam cheshaadu.
tandrikosam kaadu, annakosam nidraahaaraalu maani, sevaka vruttini aanandamgaa jeevitaantamuu enchukuni, adavula venta aranapu sevakunigaa vellina tyaagaseeli lakshmanudu! ee kathantaa jariginappudu akkada lene ledu bharatudu, menamama yintlo vunnadu. tandri maraninchina vaarta telisi ayodhya vachaadu. tandri elaaguu ledu, anna rajyanni vadulukuni adavulaku vellipoyaadu. e poty ledu. rajya ramani tananu varinchadaaniki siddamgaa unnadi. tanu nirdoshi ani andarikee telusu, tanaku e apavaaduu raadanee telusu, aina adavulaku parugetti rajyam needi, nee rajyanni nuvvu teesuko anna tyaagaseeli bharatudu!
'alaa kudaradu naa tandrivi rendu raajyaalu, okati aranya saamraajyam, marokati ayodhya saamraajyam. aranyaraajyam naaku, ayodhya rajyam neeku ani mallee rajyanni vadulukunna vaadu sriramudu. e apakiirti, doshamu lekunda chakravarti ayye avakaasam mallee vachindi. aina annapaadukalanu simhaasanam meeda koorchobetti, taanu kevalam pratinidhigaa, annakosam eduruchustuu, annaventa tappa ayodhyalo kaalubettanu ani nandigraamamlo sanyaasigaa bratikina mahaatyaagaseeli bharatudu! sriramudu, lakshmanudu, bharatudu mugguriki saati aina tyaagapurushudu maladasari! saati kaadu, tyaaga gunamlo varikanna okapisaru ekkuve anna tappemi kaadu!
maladasari poonukunnadi rajyanni tyaagam cheyadaaniki kaadu, praanaalanu tyaagam cheyadaaniki! rajulaku raajyaalu povadamuu, raavadamuu vinta emi kaadu. adrushtam kalisivaste saamaanyudikii rajarikam ravadam arudemo cony asaadhyankaadu. cony evarikainaa praanamu pothe tirigivachedi kaadu. modata brahmaraakshasudu vadilipettinapudu bratike avakaasam vachindi maaladaasariki. anna matakosam aa avakaasaanni vadulukunnadu. yippudu rendosari avakaasam vachindi, brahmaraakshasudilo melukuntunna maanavatvam kaaranamgaa, deennee vadulukovadam matrame kaadu, kori kori, balavantamgaa, raakshasudiki aahaaramgaa chanipovadaniki tayaarai, 'nannu tinu' 'nannu tinu' ani vaadini bratimilaadutunnaadu!
'oo suravirodhi! oo rakshasuda! naa ee maatalo, nannu champi tinumane maatalo e porapochaalu, e kallalu kapatalu levu anadaaniki aa eshwarude saakshi(kari) naa sareeramlooni, naa medadulooni kovvupattina maamsamulanu tiney' annadu maladasari! nivverapadi, badhaga yila annadu brahmaraakshasudu.
ayya! dayalekunda yila palikithe ela cheppu? dayalekunda yinnaalluu ee paadu koode pottaku petti, mahapapanni mootagattukuni pooshinchi pooshinchi,ennaallakainaa, elagaina oka tapasvi, oka vrati rakapotada? nannu chudakapotada? dayajudaka potada? aa dayavalana ee raakshasuni puttukanu pogottukokapotana anukuntunte labhinchavu neevu. oo punyatuda! ela
tladavu! annadu brahmaraakshasudu. parivartana parinaama kramaanni teluputundi, pathanirdesam chestundi, pasa teluputundi. manchini grahinchadam oka divya lakshanam. daanni gouravinchadam, anusarinchadam, aacharinchadam daivatvaaniki daariteestundi. tappulu cheyanivaaru evaru lokamlo? tappulu cheyanivaadu devude. chesina tappunu telusukuni sarididdukunevadu manava dasanundi daivatvaaniki prayaanam chestaadu. tappani telisina samardhinchukunevaadu, marala marala aa tappulane chesevadu rakshasudu! hiranyakasipudu adhe cheshaadu. ravanudu adhe cheshaadu. kamsuduu, duryodhanuduu adhe chesaru. kanuka vaaru raakshasulugaane migilipoyaru. varikanna uttamudu ee brahmaraakshasudu. tana tappunu grahinchi, paschaattaapamutoe, sarididdukune maargam kosam edurujustunnadu yinnaallu. maladasari goppadanaanni gurtinchaadu. athani sahaayamtho tana tappulaku parishkaaraanni, manchi maargaanni vedukkuntunnadu.meevanti
meelanti bhagavatulukuda kanikarinchi paavanulugaa paaparahitulugaa cheyakapothe maalaantivaariki yika evaru gathi? intakumundu nenu chesina heyamaina paniki asahyapadakunda nannu dayagaa chudavayya ani deenamgaa bratimilaadadam modalubettaadu brahmaraakshasudu.