పూర్వమ్ గరుత్మంతుడు తన తల్లి కోసం అమృతాన్ని తీసులెళ్తూండగా అందులోంచి ఒక చుక్క జారి ఇక్కడ ఉన్న కొలనులో పడిందట. ఒకరోజు ఒక వృద్ధ రైతు తన జీవితమ్మీద విసుగు చెంది ఆత్మహత్య చేసుకోవాలని ఈ కొలనులో దూకగా అతడు పరిపూర్ణ యవ్వనస్థుడై పోయాడు. ఆశ్చర్యపోయిన అతడు తన భార్యనూ, ఎద్దులనూ తీసుకొచ్చి అందులో ముంచి వాళ్ళనూ యవ్వనస్థులను చేశాడు. ఈ విషయం ఆ నోటా ఈ నోటా పాకి చుట్టుపక్కల ప్రజలందరూ ఇక్కడికి వచ్చి కోనేటిలో మునిగి నిత్య యవ్వనస్థులైపోయారు. కొన్నాళ్ళకి ఈ ప్రాంతం నుంచి చాలా కాలంగా ఎవరూ తన లోకానికి రాకపోవడం గమనించిన యముడు విషయం తెలుసుకొని బ్రహ్మతో మొరపెట్టుకోగా ఆయన హరి, హరులని ఆశ్రయించాడు. వారి ఆజ్నతో హనుమంతుడు ఒక పర్వతాన్ని తెచ్చి ఆ కొఅల్ను పైన వేశాడు. కానీ అది అందులో మునగక పుష్పంలాగా పైకి తేలింది. అలా పుష్పగిరి అన్న పేరు వచ్చింది. ఆ పర్వతాన్ని ముంచడానికి ఒక వైపి శివుడు, మరో వైపు విష్ణువు తమ పాదాలతో చెరో వైపు తొక్కి పట్టారు. శివుడి పాదముద్ర శివపాదం అని విష్ణు పాదముద్ర విష్ణుపాదం అనీ ఇక్కడ కనిపిస్తాయంటారు.
poorwam garutmantudu tana talli kosam amrutaanni teesuleltuundagaa andulonchi oka chukka jaari ikkada unna kolanulo padindata. okaroju oka vruddha raitu tana jeevitammeeda visugu chendi aatmahatya chesukovalani ee kolanulo dookagaa atadu paripurna yavvanasthudai poyadu. aascharyapoyina atadu tana bhaaryanuu, eddulanuu teesukochi andulo munchi vaallanuu yavvanasthulanu cheshaadu. ee vishayam aa nota ee nota paaki chuttupakkala prajalandaruu ikkadiki vachi konetilo munigi nitya yavvanasthulaipoyaaru. konnaallaki ee praantam nunchi chala kaalamgaa evaruu tana lokaniki rakapovadam gamaninchina yamudu vishayam telusukoni brahmatho morapettukoga aayana hari, harulani aasrayinchaadu. vaari aajnatho hanumantudu oka parvataanni tecchi aa koalnu paina vaesaadu. cony adhi andulo munagaka pushpamlaagaa paiki telindi. alaa pushpagiri anna paeru vachindi. aa parvataanni munchadaaniki oka vaipi shivudu, maro vaipu vishnuvu tama paadaalatoe chero vaipu tokki pattaaru. shivudi paadamudra sivapaadam ani vishnu paadamudra vishnupaadam any ikkada kanipistaayantaaru.