చంద్రవంశం ఎలా ఆరంభమైంది..? - రెండవ భాగం | Isha Sadhguru
క్రిందటి భాగంలో ఈలా, బుధుల సంతానం ద్వారా చంద్రవంశ ఆగమాన విషయాలను తెలుసుకున్నాం. ఇప్పుడు వారి పుత్రుడైన నహుషుడి గురించీ,ఇంకా దేవతల - అసురుల మధ్య వివాదం గురించీ తెలుసుకుందాం..
చక్రవర్తిగా ఉండి కొండచిలువగా మారిన నహుషుడు బుధ, ఈల సంతానంలో వాడైన నహుషుడు గొప్ప చక్రవర్తి అయ్యాడు. ఒకసారి దేవలోకంలోని ఇంద్రుని రాజభవనానికి అతడిని అహ్వానించారు. ఇంద్రుడికి ఎక్కడికో వెళ్ళవలసి వచ్చినందున "కొద్దిసమయం నా దేవలోకాన్ని చూస్తూ ఉండు, చక్కగా పరిపాలించు, ఇక్కడే ఉండి, ఆనందించు" అని నహుషుడిని కోరాడు. ఇంద్రుడు వెళ్ళిన వెంటనే నహుషుడు ఆ చిన్నబాధ్యతకే గర్వం ఎక్కువై ఇంద్రుని ఆసనంపై కూర్చుని తనకు కావలసిన అప్సరసలను పిలిపించాడు.
అంతటితో ఆగలేదు, ఇంద్రుని భార్య అయిన సచీదేవి మీద కన్ను వేసాడు. "ఇప్పుడు నేను సింహాసనంపై కూర్చున్నాను నేనే ఇంద్రుడిని, నువ్వు నా దానివి" అంటూ బలవంత పెట్టటం ఆరంభించాడు. సచీదేవి ఎన్నో విధాలుగా అతనిని తప్పించుకోవటానికి ప్రయత్నం చేసింది కానీ నహుషుడు వదలలేదు. సచీదేవి "నువ్వు ఇంద్రుడివే, సప్తరుషులు నిన్ను పల్లకీ మీద మోసుకొని నా దగ్గరికి తీసుకు వస్తే నేను నీ దానిని" అని షరతు పెట్టింది. నహుషుడు తనను పల్లకీ మీద మోసి సచీదేవి దగ్గరికి తీసుకువెళ్ళమని సప్తరుషులను ఆజ్ఞాపించాడు. వారు అలాగే చేశారు.
నహుషుడు పూర్తిగా గ ర్వంతో పెట్రేగి పోయాడు, ఆవేశంలో ఉన్నాడు. ఋషులు తొందరగా నడవడం లేదని భావించి అహంకారంతో పల్లకీ కుడి ప్రక్కన ఉన్న అగస్త్యముని శిరస్సుని తన్ని "తొందరగా వెళ్ళండి" అన్నాడు. అగస్త్యుడు అతని వంక ఒక్కసారి చూసి "నీకు గర్వం తలకెక్కింది, నువ్వు పూర్తి నీచంగా మారావు, నువ్వు దేవలోకంలో కాదు భూలోకంలో మనిషిగా కూడా ఉండడానికి అర్హుడివి కాదు. నువ్వు కొండచిలువగా మారమని శపించాడు. కొండచిలువ చాలా అధమ జంతువు. నహుషుడు కొండచిలువగా దేవలోకం నుండి కింద పడిపోయాడు. ఈ కొండచిలువ కధ దగ్గరికి తరువాత వద్దాం.
నహుషుడికి ఇద్దరు సంతానం, వారిలో ఇద్దరు ముఖ్యమైన వారు యతి, యయాతి. యతి అసాధారణమైన తెలివికీ, గుణానికీ పేరొందాడు, ప్రపంచం వంక ఒక్క క్షణం చూసి " నాకు ఈ ప్రపంచంతో సంబంధంలేదు" అని సన్యాసం తీసుకుని హిమాలయాల్లోకి వెళ్ళిపోయాడు. యయాతి రాజు అయ్యాడు.
ప్రతిరోజూ యుద్ధంలో చనిపోయిన అసురులనందరినీ శుక్రాచార్యుడు తిరిగి బ్రతికించేవాడు, రెండోరోజు మళ్ళీ వారు యుద్ధంలో పాల్గొంటారు. చనిపోయిన సైన్యం తిరిగి బ్రతుకుతూ ఉంటే, ఇటువంటి సేనతో యుద్ధం చేయడం దేవతలకి కష్టంగా ఉంది. శుక్రాచార్యులు వారిని మళ్ళీ బ్రతికిస్తున్నారు, దేవతలు నిరాశ చెందారు. ఇదంతా చూస్తున్న బృహస్పతి కుమారుడు కచుడు, రాక్షసుల గురువు శుక్రాచార్యుడి వద్దకు వచ్చి తల వంచి వినమ్రతతో "నేను ఆంగీరుడి మనుమడిని, బృహస్పతి కుమారుడిని, నేను గొప్ప వంశం నుండి వచ్చాను, నన్ను మీ శిష్యుడిగా అంగీకరించండి" అని వేడుకున్నాడు.
అసురులు "ఇతడు శతృ కూటమికి చెందినవాడు, సంజీవిని రహస్యం నేర్చుకోవడానికే వచ్చాడు, వెంటనే చంపేద్దాము" అని శుక్రాచార్యుని హెచ్చరించారు. శుక్రాచార్యుడు "ఈ పిల్లవాడు మనకు హాని చేయలేదు, నా శిష్యునికి కావలసిన అర్హతలు ఇతడిలో ఉన్నాయి, నేను ఇతడిని తిరస్కరించలేను" అని సమాధానమిచ్చాడు. అర్హుడైన విద్యార్థిని తిరస్కరించడం ఆ రోజుల్లో ధర్మం కాదు.
ఒకరోజు కచుడు గురువుగారి పశువులని ఆడవికి తీసుకు వెళ్ళాడు. అసురులు అతనిపై పడి, చంపి, ముక్కలు చేసి అడవి జంతువులకి వేశారు. సాయంకాలం ఆవులు మాత్రమే ఇంటికి రావటం చూసి, దేవయాని కంగారుపడి తండ్రితో "కచుడు ఇంటికి రాలేదు, అతనికి ఎవరో హాని చేసి ఉంటారు, ఎక్కడున్నా అతన్ని మీరు జీవింపచేయాలి" అని ఫిర్యాదు చేసింది. కూతురి విన్నపం విని శుక్రాచార్యుడు సంజీవిని మంత్రంతో కచుని తిరిగి బ్రతికించాడు.
జరిగిన సంగతి చెప్పమని కచుని అడుగగా, అసురులు తనపై దాడిచేసి చంపిన విషయం శుక్రునికి వివరించాడు. శుక్రాచార్యుడు " నువ్వు శత్రువుల తరపు వాడివని అసురులు నిన్ను ఇష్టపడరు, అయినా నేను నిన్ను శిష్యుడిగా అంగీకరించాను, జాగ్రత్తగా ఉండు" అని హెచ్చరించాడు. కొద్ది రోజుల తరువాత కచుడు ఉదయం పూజకు పూలు తేవడానికి వెళ్ళాడు. అసురులు కచుడిని పట్టి చంపి, అతని ఎముకలను, మాంసాన్ని రుబ్బి సముద్రపు నీటితో కలిపి, అవయవాలతో రుబ్బి కొంత శుక్రాచార్యుని మద్యంతో కలిపారు. ఇది తెలియక శుక్రాచార్యుడు ఆ మద్యం సేవించాడు.
సాయంకాలం వరకూ తిరిగిరాని కచుని గురించి దేవయాని వాకబు చేసింది. కానీ శుక్రాచార్యుడు "కచుని చావు విధి నిర్ణయంలా ఉంది. ఇతను పలుమార్లు చంపబడుతున్నాడు. ఎక్కువమార్లు తిరిగి బతికించడం మంచిది కాదు. ఉన్నత కుటుంబములో పెరిగి, జీవితపు లోతులు తెలిసిన నీవంటి తెలివిగల వ్యక్తి చావు బ్రతుకులకి చలించకూడదు. ఇది ప్రతి జీవి ఎదుర్కోవలసిన సత్యం. అతడిని మరణించనివ్వు" అని ఓదార్చాడు. కాని దేవయాని దు:ఖంతో "కచుడు తిరిగి రావాలి, లేకపోతే నేను చెరువులో దూకుతాను" అని తండ్రితో అన్నది. అలా జరగటం ఇష్టంలేక శుక్రాచార్యుడు "చివరిగా ఒక సారి బ్రతికిస్తాను" అని ఒప్పుకున్నాడు.
కృష్ణుడి జననం గురించిన సంచిక తరువాత, ఒక పిల్లవాడిగా గోకులంలో కృష్ణుడు చేసిన అల్లరి చేష్టలు, వాటి ద్వారా గ్రామంలో అతను ఎలా ఆనందోత్సాహాలను పంచాడో సద్గుర…
chandravansam ela aarambhamaindi..? - rendava bhagam | Isha Sadhguru
krindati bhaagamlo eelaa, budhula santaanam dwara chandravansa aagamaana vishayaalanu telusukunnam. ippudu vaari putrudaina nahushudi gurinchi,inka devatala - asurula madhya vivaadam gurinchi telusukundam..
chakravartigaa undi kondachiluvagaa maarina nahushudu budha, eela santaanamlo vaadaina nahushudu goppa chakravarti ayyadu. okasari devalokamloni indruni raajabhavanaaniki atadini ahvaaninchaaru. indrudiki ekkadiko vellavalasi vachinanduna "koddisamayam naa devalokanni chustuu undu, chakkaga paripaalinchu, ikkade undi, aanandinchu" ani nahushudini koradu. indrudu vellina ventane nahushudu aa chinnabaadhyatake garvam ekkuvai indruni aasanampai kuurchuni tanaku kaavalasina apsarasalanu pilipinchaadu.
antatitho aagaledu, indruni bharya ayina sacheedevi meeda kannu vesaadu. "ippudu nenu simhaasanampai kuurchunnaanu nene indrudini, nuvvu naa daanivi" antuu balavanta pettatam aarambhinchaadu. sacheedevi enno vidhaalugaa atanini tappinchukovataaniki prayatnam chesindi cony nahushudu vadalaledu. sacheedevi "nuvvu indrudive, saptarushulu ninnu pallakee meeda mosukoni naa daggariki teesuku vaste nenu nee daanini" ani sharatu pettindi. nahushudu tananu pallakee meeda mosi sacheedevi daggariki teesukuvellamani saptarushulanu aagnaapinchaadu. vaaru alaage chesaru.
nahushudu puurtigaa ga rvamtho petregi poyadu, aavesamlo unnaadu. rushulu tondaragaa nadavadam ledani bhavinchi ahankaaramtho pallakee kudi prakkana unna agastyamuni shirassuni tanni "tondaragaa vellandi" annadu. agastyudu athani vanka okkasari chusi "neeku garvam talakekkindi, nuvvu puurti neechamgaa marao, nuvvu devalokamlo kaadu bhoolokamlo manishigaa kuudaa undadaaniki arhudivi kaadu. nuvvu kondachiluvagaa maramani sapinchaadu. kondachiluva chala adhama jantuvu. nahushudu kondachiluvagaa devalokam nundi kinda padipoyadu. ee kondachiluva kadha daggariki taruvaata vaddam.
nahushudiki iddaru santaanam, vaarilo iddaru mukhyamaina vaaru yathi, yayaati. yathi asaadhaaranamaina telivikee, gunaniki perondaadu, prapancham vanka okka kshanam chusi " naaku ee prapanchamtho sambandhamledu" ani sanyaasam teesukuni himalayalloki vellipoyaadu. yayaati raju ayyadu.
pratiroju yuddhamlo chanipoyina asurulanandarini sukraachaaryudu tirigi bratikinchevaadu, rendoroju mallee vaaru yuddhamlo palgontaru. chanipoyina sainyam tirigi bratukutuu unte, ituvanti senatho yuddham cheyadam devatalaki kashtamgaa undi. sukraachaaryulu vaarini mallee bratikistunnaru, devatalu niraasa chendaaru. idantaa chustunna bruhaspati kumarudu kachudu, rakshasula guruvu sukraachaaryudi vaddaku vachi tala vanchi vinamratatoe "nenu aangeerudi manumadini, bruhaspati kumarudini, nenu goppa vamsam nundi vachanu, nannu mee shishyudigaa angeekarinchandi" ani vedukunnadu.
asurulu "itadu shathru kootamiki chendinavaadu, sanjeevini rahasyam nerchukovadaanike vachaadu, ventane champeddamu" ani sukraachaaryuni heccharinchaaru. sukraachaaryudu "ee pillavadu manaku haani cheyaledu, naa shishyuniki kaavalasina arhatalu itadilo unnaayi, nenu itadini tiraskarinchalenu" ani samadhanamichadu. arhudaina vidyaarthini tiraskarinchadam aa rojullo dharmam kaadu.
okaroju kachudu guruvugaari pasuvulani aadaviki teesuku vellaadu. asurulu atanipai padi, champi, mukkalu chesi adavi jantuvulaki vaesaaru. saayankaalam aavulu matrame intiki ravatam chusi, devayani kangarupadi tandritho "kachudu intiki raledu, ataniki evaro haani chesi untaaru, ekkadunna atanni meeru jeevimpacheyaali" ani firyaadu chesindi. koothuri vinnapam vini sukraachaaryudu sanjeevini mantramtho kachuni tirigi bratikinchaadu.
jarigina sangati cheppamani kachuni adugagaa, asurulu tanapai daadichesi champina vishayam sukruniki vivarinchaadu. sukraachaaryudu " nuvvu satruvula tarapu vaadivani asurulu ninnu ishtapadaru, aina nenu ninnu shishyudigaa angeekarinchaanu, jaagrattagaa undu" ani heccharinchaadu. koddi rojula taruvaata kachudu udayam poojaku poolu tevadaaniki vellaadu. asurulu kachudini patti champi, athani emukalanu, maamsaanni rubbi samudrapu neetitho kalipi, avayavaalato rubbi kontha sukraachaaryuni madyamtho kaliparu. idhi teliyaka sukraachaaryudu aa madyam sevinchaadu.
saayankaalam varakuu tirigiraani kachuni gurinchi devayani vaakabu chesindi. cony sukraachaaryudu "kachuni chaavu vidhi nirnayamlaa undi. itanu palumaarlu champabadutunnadu. ekkuvamaarlu tirigi batikinchadam manchidi kaadu. unnata kutumbamulo perigi, jeevitapu lotulu telisina neevanti telivigala vyakti chaavu bratukulaki chalinchakudadu. idhi prati jeevi edurkovalasina satyam. atadini maraninchanivvu" ani odaarchaadu. kaani devayani du:khanto "kachudu tirigi ravali, lekapothe nenu cheruvulo dookutaanu" ani tandritho annadi. alaa jaragatam ishtamleka sukraachaaryudu "chivarigaa oka saari bratikistaanu" ani oppukunnadu.
krishnudi jananam gurinchina sanchika taruvaata, oka pillavadiga gokulamlo krishnudu chesina allari cheshtalu, vaati dwara graamamlo atanu ela aanandotsaahaalanu panchado sadgura